muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4366, Karar No: 2025/2657, Tarih: 26.05.2025

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/20857 Esas, 2016/1714 Karar sayılı kararı ile; davanın açıldığı tarihten önce ölen paydaşlar yönünden bir ayrıma gidilmeden asıl dava ve birleştirilen davanın tamamen kabulüne karar verilmesinin, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı değerlendirilen kısım yönünden iptal kararı verilmeksizin doğrudan tescil harici bırakılmasına dair hüküm tesisinin doğru olmadığı, üç jeoloji mühendisi tarafından keşfen tespit edilen kıyı-kenar çizgisi ile idarece belirlenen kıyı- kenar çizgisinin çakışmadığı, bu çelişkinin nedeninin açıklığa kavuşturulması için bilirkişilerden ek rapor alınması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, aynı heyetten ek rapor alınmasının mümkün olmaması nedeniyle mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda (B2) ile gösterilen 102,33 m², (C2) ile gösterilen 18,99 m² ve (A2) ile gösterilen 965,41 m² olmak üzere toplam 1.086,73 m² yüz ölçümündeki bölümün kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığı gerekçesiyle asıl davada (diğer davalılar) ve birleştirilen davada anılan kısımlara ilişkin tapu iptal-terkine; asıl davada dava açıldığı tarihte ölü olan davalılar yönünden taraf ehliyeti yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; talep miktarı 1.124,15 m2 olduğu halde söz konusu taşınmazın toplam 1.086,73 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiğini, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de doğru olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Artvin ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı nedeniyle ve kadastro tespit tutanağında taşınmazın yüz ölçümünün tapu kaydında küçük gösterilmesi nedeniyle açılan dava sonucunda Arhavi Sulh Hukuk Mahkemesinin 1980/31 Esas, 1982/44 Karar sayılı kararı ile yüz ölçümün tashihine karar verildiğinden bahsedilerek söz konusu Mahkeme kararı da tutanağa eklenmek suretiyle, 5.361,00 metrekare yüz ölçümlü olarak .... ve diğer paydaşlar adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, uyuşmazlığın niteliğine göre öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş (tarafları bağlayıcı hale gelmiş) kıyı-kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılıp açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı-kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken varsa idarenin önceden kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

İdarenin kıyı-kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, Mahkemece kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan rapor ve ek raporlar esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; 3 kişilik jeoloji mühendisinden oluşan 28.12.2009 tarihli heyet raporunda idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisinden farklı bir kıyı-kenar çizgisi tespit edilmiş, söz konusu rapora dayanarak Mahkemece verilen karar, idarece ve heyetçe belirlenen kıyı-kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeninin açıklığa kavuşturulması için bilirkişilerden ek rapor alınması gerektiğine işaret edilerek bozulmuş, bozma üzerine aynı heyet tarafından hazırlanan 26.04.2018 tarihli ek raporda ilave çalışmalar yapılması gerektiği, çözünürlüğü iyi olan hava fotoğraflarından faydalanılması ya da en az 5 noktada sondaj çalışması yapılarak çakışmama nedeninin açıklanabileceği bildirilmiştir. Bundan sonra Mahkemece farklı bilirkişiler ile yeniden keşif yapılmış, 15.03.2019 tarihli jeolog bilirkişilerden oluşan heyet raporunda ise önceki heyet tarafından belirlenen kıyı-kenar çizgisinin belirlenecek kıyı- kenar çizgisi ile uyumluluk gösterdiği, İdarenin belirlediği kıyı-kenar çizgisinin alçak-basık kıyı özelliği gösteren kıyılara uygun olmadığına değinilmekle yetinilmiş olup söz konusu raporlarda gözlem çukurları açılmadığı gibi, alınan raporların ve ek raporların bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu, denetime açık ve hükme elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Öte yandan; dava konusu .... ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kamulaştırma davası sonucu Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/116 Esas, 2012/179 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın 3.966,20 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verildiği, fen bilirkişi raporunda da bu hususa yer verilerek ... ada 1 parsel sayılı (5361,00 metrekare) taşınmazın ifrazı ile ... ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, 9 parselin yol olarak terkin edildiği, 8 parselin ise 1.394,80 metrekare olarak tescil edildiği bildirilmiş olup 9 parsel ve 3.966,20 metrekare olarak ifraz edilen taşınmazın yol olarak terkin edildiği sonucuna varılmaktadır. Ancak kamulaştırmaya ilişkin harita ve evrakların dosya arasına getirtilmediği, zemine uygulanarak kamulaştırma sınırının tespit edilmediği anlaşılmakla, dava konusu ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın yol olarak terkin edilen kısımları gözetilmeksizin hüküm kurulması da isabetsizdir. Ayrıca TKGM Parsel Sorgulama üzerinden yapılan sorgulama sonucu 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereği 19.01.2023 tarihli yenileme işlemi ile ... ada 8 parsel sayılı taşınmazın 1.420,65 metrekare yüz ölçümlü olarak tescil edildiği görülmüştür.

Diğer taraftan; dava konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte kayıtları dosya içerisine getirtilmemiş olup kadastro tespitine dayanak Arhavi Sulh Hukuk Mahkemesinin 1980/31 Esas, 1982/44 Karar sayılı kararının, söz konusu yargılama sırasında kıyı-kenar çizgisine ilişkin bir araştırma ve tespit yapılmış olması halinde, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil edip etmeyeceğinin açıklığa kavuşturulması gerekirken, bu hususa ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca; dava konusu ifraz öncesi .... ada 1 parsel taşınmazın kadastro tespit tutanağının, tespite dayanak belgelerin ve uygulanan kayıtların ilk tesislerinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının, tapu kütük sayfalarının (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde), Arhavi Sulh Hukuk Mahkemesinin 1980/31 Esas, 1982/44 Karar sayılı dava dosyasının aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması; kamulaştırma ve ifraz işlemlerine ilişkin tüm harita, bilgi ve belgelerin (kamulaştırma kararı, kamulaştırma haritası, mahkeme kararı vs.) temin edilerek evraka eklenilmesi; Arhavi Sulh Hukuk Mahkemesinin 1980/31 Esas, 1982/44 Karar sayılı kararının (ve karara esas krokinin) eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil edip etmediğinin belirlenmesi; dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak kamulaştırma haritasının yöntemince zemine uygulanması, kamulaştırma kapsamında kalan ve bu nedenle yol olarak terkin edilen kısım hakkında yeniden terkin kararı verilmesine gerek olmadığı gözetilerek söz konusu kısma ilişkin karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi; yol olarak terkin edilen kısım dışında kalan bölüm (ifraz sonrası 8 parsel) yönünden ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereği yapılan yenileme işlemi de gözetilmek suretiyle 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar, aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak 3621 sayılı Kanun'un 9/2

.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar, aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup yapılacak keşifte taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı-kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı-kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı-kenar çizgisinin fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa kesinleşen kıyı-kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, gerektiği takdirde bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınması, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak varsa bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin de denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, raporda kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

Kabule göre de; önceki bozma kararında birleştirilen davadaki talep miktarı ile ilk davada bozmadan sonra yapılan ıslah miktarının aynı olduğuna değinildiği halde Mahkemece asıl ve birleştirilen davadaki talep miktarının farklı olduğu değerlendirilmek suretiyle hüküm tesis edilmesi isabetsiz olduğu gibi; asıl davada dava açıldığı tarihte ölü olan davalılar "...." ve "...." hakkında taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği halde, karar başlığında ve hükmün 1-a bendinde "...." şeklinde tek bir davalı gibi hüküm kurulması da doğru değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin değinilen yönlerden yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2199, Karar No: 2011/817, Tarih: 31.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2199 E.  ,  2011/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı idarede ambulans sürücüsü olarak görevli bulunduğu sırada meydana gelen kaza nedeniyle eşinin yaşamını yitirdiğini, kazanın oluşumunda, gerekli önlemleri almayan davalı idarenin kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, işin esası incelenerek istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisi olup işlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Kamu hizmetinin görüldüğü sırada meydana geldiği belirtilen olaydaki eksikliklerin bir bölümünün hizmet kusuru ile ilgili olduğu ileri sürülerek idarenin hizmet kusuruna dayanıldığına göre, idarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2240, Karar No: 2011/3919, Tarih: 07.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2240 E.  ,  2011/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kastamonu 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.9.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın Türk Medeni Kanununun 197.maddesi uyarınca birlikte yaşamaya ara verilmesini istemiş, parasal katkı isteğinde bulunmamıştır.

Sözü geçen maddede, eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. (TMK.md.197/1) Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, toplanan delillerden davalının alkol alıp eşine şiddet uyguladığı, bir başka kadınla yaşadığı anlaşılmaktadır. Davalının bu eylemleri nedeniyle davacının kişiliği ve ailenin huzurunun ciddi biçimde tehlikeye düştüğü kanıtlanmıştır. Bu tehlike devam ettiği sürece davacı kadının ayrı yaşama hakkına sahiptir. Davacının Türk Medeni Kanununun 170/2. maddesi uyarınca ayrılık kararı verilmesi yönünde bir isteği bulunmamaktadır. Öyleyse davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunun tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Müşterek çocukların geçici velayeti babaya bırakıldığı halde konut ve ev eşyasından yararlanmanın infazda tereddüt olşuturacak şekilde davacı kadın ve çocuklara birlikte bırakılması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacının taşınmazla ilgili aile konutu şerhi konulması isteği bağımsız dava niteliğinde olup ayrıca harca tabidir. Yatırılan başvurma harcı bu isteği de kapsamaktadır. Mahkemece bu taleple ilgili maktu ilam harcının tamamlanması için davacıya önel verilip (Harçlar Kanunu md.30-32) harç ikmal ettirildikten sonra istekle ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aile konutu şerhi konulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edlen hükmün yukarıda 2, 3. ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1670, Karar No: 2018/7244, Tarih: 21.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1670 E.  ,  2018/7244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 02/11/2016 tarih ve 2016/113 E. - 2016/362 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 15/02/2017 tarih ve 2017/111-2017/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, “...” ibareli 5. sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren 2008/... - 2008/... – 2008/... – 2008/... – 2008/... – 2006/... – 2006/... – 99/... – 94/... – 88/... - 78/... sayılı tanınmış markaları bulunduğunu, davalının 30.10.2014 tarihinde "..." ibareli 5. sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren 2014/87925 numaralı marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya tanınmışlık, benzerlik, iltibas ve kötüniyet gerekçeleriyle itiraz edildiğini, itirazlarının ... Markalar Dairesi ve nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, başvuru tescilinin davacının ... esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceği, davacı seri markalarından olan “...” ibareli marka ile benzer olduğu, davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek ... ...'nın 2016/M-343 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal açıdan benzerlik bulunmadığını, davacı markasının tanınmış marka olduğuna dair herhangi bir delil ... nezdinde sunulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İlaç San. ve Tic. A.Ş. vekili savunmasında, markaların benzer olmadığı, davacı tarafından itiraza mesnet alınan markasının ilâç emtiasını içerdiğini, reçetesiz satılmasının mümkün olmadığını, reçetenin doktor tarafından yazılacağını ve ürünün eczacı tarafından verileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İlaç San. ve Tic. A.Ş. vekili savunmasında, markaların benzer olmadığı, davacı tarafından itiraza mesnet alınan markasının ilâç emtiasını içerdiğini, reçetesiz satılmasının mümkün olmadığını, reçetenin doktor tarafından yazılacağını ve ürünün eczacı tarafından verileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru ile davacı markalarının 5. sınıfta yer alan aynı tür ürünleri içerdikleri, yargılama konusu olan 5/1-2. sınıf ürünlerin reçeteli satıldığından doktor ve eczacılar yönünden iltibas doğurmayacağı, 5/1-2. sınıf ürünler haricindeki ürünlerin ise görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketiciler tarafından ilk bakışta ve derhal ayırt edilebileceği ve iltibas doğurmasının mümkün olmadığı, başvurunun kötüniyetli sayılmasını haklı gösterecek bir delilin bulunmadığı, markalar ayırt edilebilir nitelikte olduğundan davacı markasının tanınmış olmasının da sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.