muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4255, Karar No: 2022/7356, Tarih: 12.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/4255 E.  ,  2022/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... Hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklardan ...'ın sevk ve idaresindeki diğer sanık ...'in yolcusu bulunduğu ... plaka sayılı açık kasa kamyonetin olay günü saat 22.30 sıralarında ... ilçesi ... uygulama noktasını fark ederek ... sapağına girdiği, takibe alınan aracın saat 22.45 sıralarında ... Mahallesi girişinde kolluk görevlilerince durdurulduğu, aracın kasa kısmında narenciye kasaları arasında ve üzerinde dışarıdan gözle görülebilir şekilde karton koliler olduğu, aracın arka kısmında en uçta duran karton kutu içerisinde ise kaçak sigara olduğu fark edilerek Cumhuriyet Savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle alınan yazılı arama emri ile araçta yapılan aramada 585 karton kaçak sigara ele geçirildiği, sanık ... 'ın aşamalardaki savunmasında; ...nda ... gazinosunun önündeki markette beklerken önceden tanıdığı sanık ...'nin kamyonet ile gelerek kendisine nereye gideceğini sorduğunu, ... ilçesine gideceğini söylediğini, ...'nin 'gel seni götüreyim' demesi üzerine araca bindiğini, araçta mand...na yüklü olduğunu gördüğünü, kaçak sigaralardan haberinin olmadığını, ...'in yorgun olması sebebiyle aracı kendisinin kullandığını, suçlamayı kabul etmediğini belirttiği, sanık ...'in savunmasının da aynı doğrultuda olduğu olayda; olayın gerçekleştiği zaman, aracın sanık ...'ın idaresinde olması, ... ile ... arasındaki mesafenin şoför değişikliğini gerektirmemesi, araçtaki sigaraların dışarıdan farkedilebilir durumda olması ve sanık ...'ın uygulama noktasına farkederek başka yöne manevra yapmış olmasına göre, Sanık ...'ın atılı kaçakçılık eylemine iştirak ettiği gözetilerek müsnet suçtan cezalandırılması yerine, yasal dayanaktan yoksun suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18 madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi yollaması ile 3/5, 3/10 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18 madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi yollaması ile 3/5, 3/10 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması h...nde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması h...nde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4- Nakil aracının iddianamede müsaderesi talep edilmediği halde ek savunma hakkı verilip, iade ya da müsaderesi yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5- Sanığın, tekerrüre esas alınan mahkumiyetine ilişkin TCK'nun 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13938, Karar No: 2021/8393, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13938 E.  ,  2021/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii, katılan vekili, mahalli Cumhuriyet savcısı, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal içerisindeki bölünmüş çift şeritli 11 metre platform genişliği bulunan yolun sol şeridinden hareketle seyri sırasında kaza mahalline geldiğinde, sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamaya girmiş ve yolun büyük kısmını geçmiş yayaya korna, fren ve sola direksiyon tedbirine rağmen aracının sol ön köşe kısmıyla çarptığı, yayanın 23 metre sola orta refüj üzerine savrularak hayatını kaybettiği, sanığın ise; 48 metre ileride durabildiği, 20 metre önceden farkettiği yolun büyük kısmını geçmiş yayaya karşı etkili fren ve direksiyon tedbiri alamayan sanığın tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının bir gün karşılığı 20 TL. hesabı ile adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu adli para cezasının 12.100 TL. yerine 12.000 TL olarak eksik tayin edilmesi,

2-Sanık tarafından yatırılan güvence bedelinden CMK'nın 113/1-b maddesinde yer alan sıraya göre vekalet ücreti, mahkeme masrafı ve tutuklu kaldığı süre mahsup edilerek adli para cezasının tahsiline ve kalması halinde fazla kısmın CMK’nın 115/3 maddesi gereğince sanığa iadesine karar verilmesi gerekirken yalnızca para cezasının ve mahkeme masraflarının öncelikle tahsiline yönelik karar verilmesi,

2-Sanık tarafından yatırılan güvence bedelinden CMK'nın 113/1-b maddesinde yer alan sıraya göre vekalet ücreti, mahkeme masrafı ve tutuklu kaldığı süre mahsup edilerek adli para cezasının tahsiline ve kalması halinde fazla kısmın CMK’nın 115/3 maddesi gereğince sanığa iadesine karar verilmesi gerekirken yalnızca para cezasının ve mahkeme masraflarının öncelikle tahsiline yönelik karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cmuhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (B) ile gösterilen kısmının 1. ve 2. paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi yine hükmün (G) ile gösterilen paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanık tarafından yatırılan 15.000 TL güvence bedelinden CMK'nın 113/1-b maddesinde yer alan sıraya göre vekalet ücreti, mahkeme masrafı ve tutuklu kaldığı süre mahsup edilerek adli para cezasının tahsiline ve kalması halinde fazla kısmın CMK’nın 115/3 maddesi gereğince sanığa iadesine” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1850, Karar No: 2014/8461, Tarih: 05.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1850 E.  ,  2014/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.07.2013 tarih ve 2013/71-2013/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından yurt dışından ithal edilerek yurda getirilmiş bulunan 19.528,51 Euro bedelli 4.137 kg muhtelif bitki çayının gümrüklenme işlemleri için davalı ... Tic. Ltd. Şti'nin antrepo deposunda bulunmakta iken gerekli önlemlerin alınmaması sebebiyle yağan yağmur sularının depoyu basmasından dolayı tamamının hasar gördüğünü, müvekkiline ait çayların tamamının depoyu sel basması nedeni ile kullanılamaz hale geldiğini, depoda bulunan malların diğer davalı ... şirketine sigortalı olduğunu, ortaya çıkan zarardan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, ileri sürerek 45.875 TL'nin 26.10.2008 tarihinden avans faizi ile tahslini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Sigorta vekili, davacının talebinin zaman aşımına uğradığını, sigorta poliçenin hasar tarihinden çok önce 17/10/2008 tarihli iptal zeyilnamesi ile iptal edildiğinden teminatın başlamadığı ve yürürlükte olmadığını, ortada geçerli bir poliçe olduğu düşünülse bile poliçede yer alan adresin Kuru Gıda Sitesi B Blok No:41 Eyüp/ ...olduğunu, hasarın Teyfik Bey Mah. Tahsin Tekoğlu Cad. No:6 Sefeköy-Küçükçekmece adresi olduğunu, yani poliçede yer alan riziko adresi ile hasarın meydana geldiği yer adresinin birbirinden farklı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, davacı tarafı maddi zarara uğratan su baskınının geçici depolama yeri civarında bulunan atık su deresinin sağanak yağış nedeniyle taşması sonucunda meydana geldiğini, zararın oluşumuna sebebiyet veren ve gerekli önlemleri almayanın İSKİ olduğunu, davanın İSKİ'ye ihbarını talep ettiklerini, müvekkili şirketin meydana gelen zararda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun

.../...

-2-

bulunmadığını, söz konusu tarihte meydana gelen sağanak yağış nedeniyle İstanbul'da bir çok ilçede su baskını meydana geldiğini, bir çok deponun su baskınına uğradığını, bu durumun müvekkili şirketin engelleyebileceği, öngörebileceği bir durum olmadığını, müvekkili şirketin işletmeciliğini yaptığı antreponun eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını sağlayacak tüm şartlara sahip olduğunu, davacının müvekkili şirketin kusurunu ispatlaması gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

-2-

bulunmadığını, söz konusu tarihte meydana gelen sağanak yağış nedeniyle İstanbul'da bir çok ilçede su baskını meydana geldiğini, bir çok deponun su baskınına uğradığını, bu durumun müvekkili şirketin engelleyebileceği, öngörebileceği bir durum olmadığını, müvekkili şirketin işletmeciliğini yaptığı antreponun eşyanın güvenli bir şekilde muhafazasını sağlayacak tüm şartlara sahip olduğunu, davacının müvekkili şirketin kusurunu ispatlaması gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yangın sigorta poliçesindeki riziko adresi ile hasarın meydana geldiği ades farklı olduundan davalı sigortacı; sigorta güvencesi sağlamadığı bir mekanda oluşan su baskını hasarı nedeniyle davacıya ya da diğer davalıya karşı herhangi bir sorumluluk taşımadığı, davacının davalı sigortacıya yönelttiği tazminat talebi yerinde görülmediği, davacıya ait gümrüklü malların, davalı ... Tic. Ltd. Şti'nin işlettiği geçici depolama yerine konulmasıyla, taraflar arasında, BK'nın 463 vd. madde hükümlerinde düzenlenmiş olan vedia sözleşmesi kurulduğu, somut olayda hasara, aşırı yağış sonucunda taşan dere suyunun geçici depolama yerine sirayet etmesi sebep olmuş gibi görünse de, keşfen yapılan değerlendirme neticesinde düzenlenen ve mahkemelerince benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının işlettiği geçici depolama yerinde davacıya ait malların telef olmasına, aşırı yağışlarda taşma ihtimali yüksek olan Ayamama Deresi kenarında bulunan depoda, bu hususun göz ardı edilip, eşyanın çelik raf sistemi ile zeminden belli bir mesafe yüksekte muhafaza altına alınmamış olmasının sebep olduğu, gerekli özen ve tedbirin alınmış olması halinde, aynı şiddetteki yağışın sebep olduğu su baskınının, davalının işlettiği geçici depolama yerinde aynı sonucu ortaya çıkarmayacağı, depolanan ürünlerin telef olmayacağı, gerekçesi ile davalı ...Sigorta A.Ş'ye karşı açılan davanın reddine, davalı ... Tic. Ltd. Şti'ye karşı açılan davanın kısmen kabulüne, 45.526,18 TL' nin davalı ... Tic. Ltd. Şti'nden 29/11/2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.487,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2371, Karar No: 2013/6716, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/2371 E.  ,  2013/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili tarafından kambiyo vasfını yitirmiş senetlere dayanarak davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıya herhangi bir borcunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, 26/06/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de asıl borcun zamanaşımına uğradığına ilişkin defiyi ileri sürmüştür.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dava konusu senetlerin verilmesine dayanak oluşturan Antalya 4. İcra Müdürlüğünün 2002/574 esas no.lu dosyasında mündemiç olan alacağın muacceliyet tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde takibe girişilmediğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İIK.'nın 38. maddesine göre icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup. ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.'nın 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele üzerinden 10 sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, alacaklı tarafından dava dışı ... aleyhinde çeklere dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılmıştır. Davalı ... ise 01/07/2002 tarihli haciz sırasında icra kefili olmuştur.

İcra kefaleti, kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içerdiğinden 818 sayılı BK.'nın 125. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup icra kefili yönünden, yapılan son işlem tarihinden dava tarihine kadar bu zamanaşımı süresi gerçekleşmemiştir.

Kaldı ki, davacının davalı aleyhine takibe konu ettiği icra kefaleti nedeniyle verilen bonolar, davalı aleyhine 1086 sayılı HUMK.'nın 292. maddesi hükmüne uygun olarak yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Bu durumda uygulanacak zamanaşımı 6762 sayılı TTK.'nın 661. maddesindeki 3 yıllık zamanaşımı süresi olmayıp, icra kefaleti hukuki ilişkisine dayalı, 818 sayılı BK.'nın 125. maddesinde yazılı olduğu üzere, 10 yıllık zamanaşımı süresidir.

O halde mahkemece, her iki halde de zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek tarafların sunacağı tüm deliller birlikte incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın zamanaşımına uğradığından bahisle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19112, Karar No: 2022/7515, Tarih: 13.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19112 E.  ,  2022/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan, aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan 11.04.2016 tarihli suç tutanağına göre orman alanında 2016 yılı nisan ayında 32 adet ağaç kesildiğinin ve 3250 m2lik alanda açma yapılarak 150 m2 lik alana fındık dikildiğinin tespit edilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 20.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda orman sınırları içindeki dava konusu yerde yaş ve yapacak nitelikte ağaçların 2 ay önce kesildiğinin ve yeni dikim fındık fidanları olduğunun belirtilmesi, sanığın suça konu yeri tapulu arazisi olarak bildiğini ve çalıları temizlediğini savunması karşısında, sanığın üzerine atılı ağaç kesme suçundan mahkumiyeti gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/46528, Karar No: 2013/5746, Tarih: 18.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/46528 E.  ,  2013/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ile hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır.

İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.).

Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.

İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3).

Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.