muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1273, Karar No: 2016/4742, Tarih: 21.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1273 E.  ,  2016/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalılara ait inşaat işyerinde ara verilen kış dönemi hariç 05.....2008 – ....04.2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ...ile diğer davalı şirket .... Tic.Ltd.Şti arasında ........2008 noter tarihli “bedel karşılığı inşaat yapım sözleşmesi” bulunduğu, davacının tespiti istenen dönemde ....08.2009-05.04.2010 tarihleri arasında ... sicil numaralı ...Koop (aracı unvanı .....Ltd.Şti.) unvanlı işyerinden hizmetinin bildirildiği, tanıkların dinlendiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasanın .../.... maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ....9.1999 gün 1999/...-510-527,....6.1999 gün 1999/...-549-555,5....2003 gün 2003/...-...-64,........2003 gün 2003/...-634-572,.......2004 gün 2004/...-480-579 ve ........2004 gün 2004/...-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yapılacak iş; öncelikle davalı....... Ltd. Şti. arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılıp yapılmadığı tespit edilerek( kat karşılığı inşaat sözleşmesi veya anahtar teslimi şeklinde anlaşma yapılması durumunda davalı ... yönünden husumetten reddedilerek) davacının iddia ettiği çalışma olgusunun kimin yanında gerçekleştiğini,ücretini kimden aldığını net bir şekilde ortaya koyup gerçek işvereni belirlemek, zabıta marifeti ile veya davalı Kurum'dan sorularak; talep edilen dönemde davalı işyerine komşu olan işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri tespit ederek dinlemek ve bordro tanıklarının beyanları arasındaki çelişkiyi gidererek toplanan delillerle varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... ve ...'e iadesine

.../03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10014, Karar No: 2018/7390, Tarih: 28.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10014 E.  ,  2018/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının, müvekkili adına tapuda kayıtlı olan ... İli ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazdaki dikili vişne ağaçlarını kestiğini, davalı hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/528 esas, 2010/231 sayılı kararı ile isnat edilen hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşıldığını belirterek, meydana gelen maddi zararının davalıdan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 35 adet vişne ağacı kestiğini, kestiği ağaçları 40 yıl önce kendisinin diktiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda bulunan vişne ağaçlarının davalıya ait olduğu, bu ağaçların bütünleyici parça hükümlerine tabi olmadığı, davacının ağaçlar üzerinde herhangi bir hakkının ve zararının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu olay nedeniyle davalının ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/528 esas, 2010/231 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan yargılandığı, yargılama sonucunda suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz aşamasında; “suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ancak sanığın suç tarihinde 65 yaşını tamamlamış ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılmış olması karşısında; kısa süreli hapis cezasının Kanun’da öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi, kabule göre de kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında Kanun’un 53/1 maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi” gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/52 esas, 2014/138 sayılı kararı ile davalı hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün seçenek yaptırıma çevrildiği, kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından 21/12/2015 tarihinde onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı

sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır.

Somut olayda, ceza mahkemesinin davalı hakkındaki kesinleşmiş mahkumiyet kararıyla sabit olan vakıalar ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalının sorumlu olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, mahkemece davacı yararına zarar kapsamı belirlenmek suretiyle tazminata hükmetmek gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle Ceza Mahkemesi hakiminin tespiti kendi hakkını zorla almak şeklinde oluştuğu da gözetilerek yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.28/11/2018
Yargıtay — Esas No: 2019/706, Karar No: 2020/5070, Tarih: 28.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/706 E.  ,  2020/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

... Petrol ve İnşaat San.Tic.Ltd.Şti.'nin sahibi olan sanık ... ile şirket müdürü olan sanık ...'ın 2008 Takvim yılında Uzunköprü ilçesine bağlı Kurtbey Belediye Başkanlığı adına tanzim edilen faturaları gerçek bir mal teslimi olmaksızın sahte olarak birden fazla kez farklı tarihlerde düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalardaki savunmalarında suçlamaları reddettiği; ancak sanıkların da imzalarının bulunduğu 23/09/2013 tarihli vergi inceleme tutanağındaki beyanlarında özetle; Kurtbey Belediyesine ait araç şoförlerinin şirketlerine ait iş yerlerinden veresiye olarak motorin ve benzin satın aldıklarını ,belediyeye ait depoya bizzat şirketlerine ait tankerlerle teslim edilmek suretiyle de satış yapıldığını veresiye olarak yapılan satış işlemleri belediyenin deposuna teslim edildiği esnada depoda görevli belediye çalışanlarına şirketlerince düzenlenen veresiye teslim fişleri ile imzalatılmak suretiyle yapıldığını belirtmelerine karşın 2008 yılına ait veresiye teslim fişlerinin 103.024 TL tutarında eksik ibraz edilmesinin sebebini açıklayamadıklarının anlaşıldığı; ayrıca Mahalli İdareler Kontrolörlüğü'nün 137/50 sayılı tevdi raporunda özetle Kurtbey Belediyesi muhasebe kayıtlarında 26 ayrı ödeme ile toplam 102.079,00 TL tutarındaki ödemenin ... Petrole ait gösterildiği halde belediye çalışanları ... ve ... adına yapıldığı ve doğrudan belediye hesabından belediye personelince akaryakıt şirketine ödeme yapılmış gibi para çekildiği ve harcama yetkilisi olan belediye başkanının bilgisinin olduğu belirtilerek dönemin belediye başkanı ..., mali hizmetler müdürü V.... ile belediye memuru ... 'in müştereken toplam 102.079,00 TL'sını zimmetine geçirdiğine dair kanaat bildirdiği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; zimmet suçlamasına ilişkin olarak dönemin belediye başkanı ..., mali hizmetler müdürü V.... ile belediye memuru ... hakkındaki soruşturma ve davaların akıbetlerinin araştırılması, dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması; belediyenin araç parkı ve yapmış olduğu belde hizmetlerine nazaran 2008 yılında toplam 176.892,00 TL'lik akaryakıtın fiilen ve teknik olarak kullanılmasının mümkün olup olmadığının diğer yıllardaki akaryakıt harcamalarıyla karşılaştırmalı olarak araştırılması hususunda bilirkişi raporu aldırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5642, Karar No: 2015/9537, Tarih: 20.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5642 E.  ,  2015/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savıcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 07.10.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 21.10.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

28.06.2015 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, okulda özel güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, kapıya sıkışan anahtarı çıkarmak için mağdure ile konferans salonunda bulunmakta iken, mağdurenin göğsünü okşayıp vücudunu yapıştırması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. Maddesinin birinci cümlesinde tanımlanan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve gerçekleştirilen kanun değişikliğiyle anılan fiil için öngörülen ceza miktarının da sanık lehine bir düzenleme getirilmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı incele sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

20.10.2015 tarihinde verilen işbu karar 21.10.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından...hazır olduğu halde sanık müdafiin Av....'nin yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2018/2957, Karar No: 2019/1796, Tarih: 19.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/2957 E.  ,  2019/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4018, Karar No: 2008/6783, Tarih: 03.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4018 E.  ,  2008/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vergi dairesi tarafından borçlu hakkında 6183 Sayılı Kanuna dayalı olarak başlatılan takip neticesinde borçlunun Kahramanmaraş Ziraat Bankası Şubesindeki hesabına haciz konulmuştur. Haciz vergi dairesi tarafından konulduğuna göre şikayet konusu işlem idari niteliktedir. Bu nedenle anlaşmazlığın çözümü 6183 Sayılı Kanunun 58/1.maddesi gereğince vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden, Mahkemece görevsizlik nedeniyle istemin redddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/813, Karar No: 2012/6748, Tarih: 13.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/813 E.  ,  2012/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Belediye Başkanlığında tahsildar olarak görev yapan sanığın, 13/04/2005- 21/04/2005 tarihlerinde tahsil ettiği toplam 11.266,91 TL’yi, Belediye Tahsilat Yönetmeliğinin 10. maddesinde öngörülen sürede belediye veznesine yatırmayıp uhdesinde tutmak suretiyle zimmet suçunu işlediği iddia edilmesi karşısında, mahkemece sanığın geçici işçi statüsünde çalıştığı gerekçesiyle zimmet suçunun faili olamayacağından bahisle eylemin güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kabul edilerek yazılı gerekçelerle beraetine karar verilmiş ise de; ... Belediye Başkanlığında geçici işçi statüsünde çalışmaya başlayan sanığın, dosyada mevcut belediye yazıları ve tanık beyanlarına göre 27/01/2000 tarihinden itibaren tahsildar olarak yetkili kılındığı ve bu işte görevlendirilmesine itiraz etmediği gibi bu görevi kabul edip suç tarihlerinde de yerine getirdiği nazara alındığında sanığın zimmet suçunun faili olabileceği, 13/04/2005-21/04/2005 tarihlerinde tahsil ettiği toplam 11.266,91 TL’yi, Belediye Tahsilat Yönetmeliğinin 10. maddesinde öngörülen sürede belediye veznesine yatırmayıp uhdesinde tuttuğu, hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet ya da soruşturma olmaksızın kendiliğinden kuruma yatırdığı, kurum içinde yapılan denetimle olayın ortaya çıkartıldığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 247/3. maddesinde düzenlenen zincirleme kullanma zimmeti suçunu oluşturacağı gözetilerek, 21/03/1958 tarih ve 9864 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Belediye Tahsilat Yönetmeliğinin 10. maddesinde “Belediye tahsildarları tahsil ettikleri paraları 15 günde bir vezneye veya Belediye cari hesabının bulunduğu bankaya yatırırlar. Ancak tahsilatı son nüfus sayımına göre nüfusu 10.000'e kadar olan belediyelerde 200.000 liranın nüfusu 10.001 ile 100.000 olan belediyelerde 400.000 lirayı nüfusu 100.000'den yukarı olan belediyelerde 800.000 lirayı geçen tahsildarların onbeş günlük süreyi beklemeden tahsil ettikleri paraları vezneye veya bankaya teslim etmeleri zorunludur.” düzenlemesine yer verilmesi karşısında, sanığın 13-14-19/04/2005, 19-20/04/2005 ve 21/04/2005 tarihlerinde tahsil ettiği para miktarları ile suç tarihi itibariyle anılan yönetmelik hükmü gereğince 15 günlük süreyi beklemeden derhal yatırması gereken miktarın tespiti için konunun uzmanı bilirkişiye dosyanın tevdi edilerek rapor aldırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21653, Karar No: 2019/19576, Tarih: 22.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21653 E.  ,  2019/19576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, taraflar arasında hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki dinlenilme hakkı gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup; bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, mahkemece hukukçu hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen 27/11/2015 tarihli rapor usul ve yasaya uygun bulunarak, rapora ve dosya kapsamına göre iş sözleşmesinin davacı tarafından ağırlaşan iş şartları nedeniyle haklı olarak feshedildiği, tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı, ayrıca ücret alacağı da talep edebileceği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur. Ancak, yargılama sırasında dinlenilen davalı tanıkları ... ve ... ile davacı tanığı ...’ın anlatımlarının ne mahkemece ne de hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirildiği tespit edilmektedir. Oysa taraflarca tanık deliline dayanılmış olup, mahkemece hangi tanıkların dinlenildiği, tanık deliline hangi gerekçe ile itibar edildiği yahut edilmediğinin belirtilmemesi öncelikle 6100 sayılı Kanununun 297. maddesine aykırıdır. Yargılama aşamasında dinlenilen bir kısım tanıkların anlatımlarının hiç değerlendirilmemesi, maddi vakıalar çerçevesinde tartışılmaması hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir. Hukuki dinlenilme hakkının ihlali tek başına bozma sebebi olup, temyiz edilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.