muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7098, Karar No: 2023/4962, Tarih: 19.10.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; davalı müvekkilin kusurlu olduğu yönünde değerlendirme yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, bu değerlendirmeyi kabul etmediklerini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek; kabul edilen dava yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11565, Karar No: 2021/3912, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11565 E.  ,  2021/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/392 Esas–2018/286 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı, davalı ... ve ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/03/2021 günü temyiz eden davacı vekilleri Av.... ve Av....’ın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalı idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı ... hakkında davanın husumetten reddine, davalı ... ile ... aleyhine davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ile davalılardan ... ile ... vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan redıne ilişkin karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliyesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/392E - 2018/286K sayılı kararının incelenmesinde,

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi davalı Başbakanlık ... hakkında davanın husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçesi, ... Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın fen bilirkişi ...ın krokili raporunda yol olarak el atılan ve A1 ile gösterilen kısım yargılamanın devamında davalı idarece el atmaya son verildiği bildirilmesi üzerine alınan 12.04.2018 tarihli rapor üzerine el atmaya son verildiğinden hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki yaya yolu ve kaldırımın dava konusu taşınmaz dışında fiilen devam ettiği,, kaldırımın el atmaya son verilen kısmı ile arta kalan bölümünün bütünlük gösterir şekilde kullanılmaya devam edildiği, davalı idarenin sadece davaya konu edilen taşınmaza rastlayan bölümlerde el atmaya son vermesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı, el atamanın yol boyunca devam ettiğii gözönünde bulundurulduğunda davalı ... Başkanlığınca bu kısma ilişkin yol ve kaldırımın

sökülmüş olması, fiilen el atmaya son verildiği anlamına gelmeyeceğinden bu kısımla ilgili, işin esasına girilerek, kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi ...ın raporunda E harfi ile gösterilen ve imar planında yol olarak ayrılan kısma hernekadar davalı ... Başkanlığınca el atılmamış ise de taşınmazın krokide B1 ve B2 kısımlarına yol olarak el atılmakla proje bütünlüğü gereği imar planında yol olarak ayrılan bu kısmın da bedeline hükmedlmesi gerekirken, % 80 değer kaybıyla yetinilerek karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın fen bilirkişisinin krokili raporunda A,B,C harfleriyle gösterilen kısımlarına davalı idarelerce el atıldığından ve imar planında E:0,60 emsalinde Hmax 24,80 gabaride Y koşulu ile konut alanında kalan 1118,51 m²'lik kısmında mevcut imar planı gereği yapılaşmasında kısıtlılık olup olmayacağı ilgili Belediye Başkanlığından sorulmadan eksik inceleme hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

4)Dava konusu taşınmazın fen bilirkişisinin krokili raporunda A,B,C harfleriyle gösterilen kısımlarına davalı idarelerce el atıldığından ve imar planında E:0,60 emsalinde Hmax 24,80 gabaride Y koşulu ile konut alanında kalan 1118,51 m²'lik kısmında mevcut imar planı gereği yapılaşmasında kısıtlılık olup olmayacağı ilgili Belediye Başkanlığından sorulmadan eksik inceleme hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 23/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/149, Karar No: 2010/1607, Tarih: 17.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/149 E.  ,  2010/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 06/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 293 ada 32 sayılı parselin kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptalini istemiştir.Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesindeki hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1 pafta 3 parsel sayılı ana kadastral taşınmazın 1954 yılında yapılan kadastro tespitinde tapuya dayalı olarak 8540 m2. tarla vasfıyla kişiler adına tespit gördüğü, Hazinenin itirazı üzerine, Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1956/28-184 sayılı tespite itiraz davası sonucunda 4232 m2.lik kısmının 515 parsel numarası ve tarla vasfıyla tespit malikleri adına, 4308 m2.lik kısmının ise 514 parsel numarası ve “kumluk” vasfıyla Hazine adına tescil edildikleri, çekişme konusu 640 m2. “kumluk” vasıflı 293 ada 32 sayılı parselin de 514 sayılı parselin ifrazından oluştuğu ve satışlar suretiyle davalıların miras bırakanına intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, 293 ada 32 sayılı parselin kıyıda kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, taşınmazın tamamının belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı uzman bilirkişi heyeti tarafından keşfen saptanmıştır.

Yerel Mahkeme, 3402 Sayılı Yasa'nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar vermiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 3 sayılı parselle ilgili görülen dava sonucunda 4308 M² lik bölümün kumluk vasfında olduğu belirlenmiş olmasına göre, bu niteliğiyle sicile bağlanmasına yasal olanak bulunmamasına karşın sicil kaydı oluşturulmuş ise de, bu kaydın temelinin illetten yoksun olduğu, bir başka söyleyişle yolsuz tescil sonucu oluştuğu, bu kayda hukuksal bir değer izafe edilemeyeceği, taşınmazın niteliği itibariyle kumluk olması nedeniyle bunu görerek satın alan kişinin sicile bağlanamayacağını bilmesi gerekmesine göre, iyiniyet kuralından, yani Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan da yararlanamayacağı açıktır. Esasen sözü edilen Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin tescil kararı, sicil oluşturulması ile tevhit ve ifraz işlemleri kadastro tespitinden sonra gerçekleşen olaylardır. Başka bir anlatımla eldeki davada kadastro tespitinden önceki sebeplere değil,sonraki nedenlere dayanılmış olup. Somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükmünün ve bu hükme ilaveler yapan 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın uygulanamayacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, anılan Gezici Kadastro Mahkemesi’nin 15.09.1956 tarih ve 1956/28-184 E.K. sayılı ilamıyla Hazine adına kumluk vasfı ile tescil edilen 514 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluştuğu anlaşılan çekişme konusu 293 ada 32 parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

Ancak, Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Yasasının 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyılar doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır. Bunun sonucu; kıyının zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş, düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne varki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken; T.C.Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS. Hükümlerince AİHM tarafından oluşturulan 30.5.2006 tarih 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere; “… bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin…”, “kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği…”, bu önlem alınırken “… başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği…”, kişinin “… kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı…” açıktır.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer kıyı kapsamında kalmakla, temel vasfı yani kamu malı olma niteliği değişmemekle birlikte, kişinin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi korunması gerekeceği muhakkaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.Bu durumda, kıyılar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise tapunun iptalinde, Anayasanın 43., Tapu Kanununun 33., Kadastro Kanununun 16.maddesi gözönüne alınarak, kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminatın nedeni yasa dışı bir işlemden değil, hak dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerini karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, AİHM.’sinin bir kararında “…Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde AİHM.’ni uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar…” şeklinde dile getirilmiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde, kamu yararı nedeni ile, Hazine adına kumluk olarak tescilden gelen davalının tapusunun iptal edilmesinden dolayı, davalının ancak, tazminat talebinde bulunabileceği gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazine'nin, temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan neden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11522, Karar No: 2019/13560, Tarih: 04.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11522 E.  ,  2019/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekinin işlettiği dükkanın suç tarih ve saatinde açık olduğu, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesine karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14760, Karar No: 2017/12315, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14760 E.  ,  2017/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2071, Karar No: 2023/6295, Tarih: 30.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2071 E.  ,  2023/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tescilli "Hello Kitty" olan birçok markanın sahibi olduğunu, İstanbul Deri Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğünce Pantheon Rome Ambalaj Malzemeleri Ltd. Şti (''Pantheon') firmasına ait müvekkili adına tescilli " Hello Kitty" markalı yaklaşık 13.000 civarı aerosol tüpünün tespit edildiğini, söz konusu ürünlerin üreticisinin davalı firma olduğunu ve ürünlerin halen davalı adresteki depoda tutulduğunu, müvekkiline ait "Hello Kitty" ibareli markanın izinsiz kullanılmasından kaynakla marka hakkına tecavüz fiilinin oluştuğunu, haksız rekabet fiilinin tespitini, men' i ve ref' ini, marka hakkına tecavüz fiilinin tespitini, men' i ve ref' i ile Gümrük Müdürlüğünce taklit mallara el konulması ile masrafları davalıya ait olmak üzere imhasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Pantheon firmasının eski unvanının Marka Kozmetik olduğunu, müvekkiline sipariş verilen tarihte şirketin ortakları ile müvekkilinin yıllardır çalıştığı Marka Kozmetik firmasının ortaklarının aynı olması sebebi ile müvekkilinde güven duygusu oluştuğunu ve bu sebeple üretim yaptığını, aynı zamanda kutu tasarımları üzerinde "®" register işaretini görmesiyle bu markanın marka kozmetik adına tescilli olduğuna dair güvenin pekiştiğini, müvekkilinin bu durumda 3 üncü kişi durumunda ve iyi niyetle hareket ettiğini, ürünlere el konulmasından sonra müvekkilinin muhatap bulamadığını, çünkü Pantheon firmasının ortaklarının değiştiğini, müvekkilinin huzurdaki davada marka hakkına tecavüz veya haksız rekabet fiilleri içerisinde olmadığını, basiretli bir tacir gibi hareket ettiğini, huzurdaki davada asıl sorumlunun Pantheon firması olduğunu ve davanın bu firmaya yöneltilmesini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI