muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5571, Karar No: 2010/14023, Tarih: 20.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5571 E.  ,  2010/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2003 ile 2006 yılları arası kira bedellerinin geç yatırılmasından kaynaklanan gecikme zammı ve faizin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.1992 ve 1.1.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan 1.1.1992 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 4. maddesinde kira bedelinin aylık peşin olarak ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kiranın geç ödenmesi durumunda gecikilen süre için kanuni faiz alınacağı belirtilmiştir. 1.1.2005 tarihli kira sözleşmesinin 4. maddesinde ise kira bedelinin 3 aylık peşin her ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kira bedelinin bu süre zarfında ödenmemesi halinde bu sürede ödenmezse gecikme zammı ve kanuni faiz alınacağı kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılan bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 4958 Sayılı SSK Kanunu’nun 19.maddesinde kira gelirlerinin de kurum gelirleri arasında sayıldığı belirtilerek 506 Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80. maddesine göre süresinde ödenmeyen alacakların tahsilinde 6183 Sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulanacağı belirtilmiş ise de şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde yer almayan bu düzenleme sebebiyle süresinde ödenmeyen kira farklarının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekir. Bu nedenle 1.1.1992 tarihli ve 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde gecikme cezası alınacağı belirtilmediğinden 1.1.2005 tarihine kadar olan gecikme cezasına ilişkin talep edilen miktar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10032, Karar No: 2011/2836, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10032 E.  ,  2011/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarparak kaçtığını, aracın hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL. tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.346,68 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarptığını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş ise de dosyada kazaya ilişkin tespit tutanağı, görgü tutanağı veya resmi birimlere müracaat tutanağı bulunmamaktadır. M.K.'nın 6. maddesine göre, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Ne varki bu yönde mahkemece yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece, davacı aracındaki hasarın, davalı tarafından meydana getirildiğini ispata yarar delilleri sorulmalı, her iki aracın hasarları belirlenmeli, davacının beyanına göre, olayın oluş şekline uygun olup olmadığı, davacı aracındaki hasarın böyle bir kazada meydana gelip gelmeyeceği konularınnın araştırılması sonucu hasarın davalı tarafından meydana getirildiği anlaşılırsa tarafların kusur oranlarının belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3697, Karar No: 2018/8341, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3697 E.  ,  2018/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre ve her ne kadar katılan vekili, tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmiş ise de, Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yanıltıldığı, bu nedenle, katılan vekilinin bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Kars (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/03/2012 tarih, 2012/60 Esas, 2012/283 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararların 09/04/2012 tarihi itibarı ile kesinleştirildiği belirtilmiş ise de, anılan dosya kapsamında hakkında mahkumiyet kararı verilen Sürmeli Eliş'in temyiz talebinin incelenmesinde Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 11.05.2016 tarih, 2015/6408 Esas, 2016/17792 Karar sayılı ilamı ile gıyabi kararın suçtan zarar gören kuruma tebliğ edilmesinin gerektiğinin belirtildiği, bu karar sonrasında suçtan zarar gören kurum tarafından Sürmeli Eliş hakkındaki mahkumiyet kararı temyiz edildiği gibi, dosyamız sanıkları hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına da itiraz edildiği, Kars Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.07.2016 tarih, 2016/539 D. İş sayılı ilamı ile de vaki itirazın reddine karar verilmesi sonucunda sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itirazın reddedildiği tarihte kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, ihbara konu suçun işlendiği tarih itibarı ile kesinleşmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve buna bağlı olarak işlemeye başlamış bir denetim süresi bulunmadığı dikkate alınmadan sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-İhbar tutanağı, tensip zaptı ve hüküm uyarınca, yapılan ihbar nedeni ile sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin açıklanmasına karar verildiğinin anlaşılmasına karşın, hükmün gerekçesinde, hakkında daha önce verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 19.12.2016 tarih, 2016/12048 Esas, 2016/23610 Karar sayılı ilamı ile bozulan ve temyize konu hükmün açıklandığı dosya kapsamında sanık sıfatı bulunmayan Sürmeli Eliş hakkındaki ilamdan bahsedilmek sureti ile hüküm ve gerekçe arasında karışıklığa meydan verilmemesi, .../...

2-Sanıkların savunması alınmaksızın hükümler açıklanarak mahkumiyetlerine karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-Sanıkların savunması alınmaksızın hükümler açıklanarak mahkumiyetlerine karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

3-İddianamede, sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beşer defa cezalandırılması talep edilmesine karşın, hükmün gerekçesinde sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin oluşup oluşmayacağı hususu tartışılmadan, sanıkların atılı suçtan birer defa mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

4-İddianamede 1163 sayılı Kanunun 45. maddesi uyarınca sanıkların cezalandırılması talep edilmiş olunmasına karşın, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hakkında anılan Kanunun Ek 2/2. maddesi uyarınca cezaya hükmedilmesi,

5-Mahkumiyet hükümlerinin neticeten, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen ve TCK'nın 52. maddesi uyarınca doğrudan verilen iki ayrı adli para cezasından oluşması nedeni ile hükümlerin tamamının temyize tabi olmasına karşın, hapis cezasından çevrilen adli para cezası yönünden temyiz yasa yolunun açık olduğu belirtilmesi ile birlikte doğrudan verilen adli para cezası yönünden hükmün kesin olduğunun belirtilmesi,

6-Adli para cezasının altı sınırın Kanuna aykırı olarak 30 gün yerine 5 gün olarak belirlenmesi sureti ile önödeme miktarının eksik tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43639, Karar No: 2016/3158, Tarih: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/43639 E.  ,  2016/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının çalışmış olduğu ... Kutu Fabrikasında ofset baskı tesisinin yüksek üretim maliyeti gerektiren ofset ambalaj ürünlerine talebin her geçen gün azalması, müşterilerin daha ucuz ikame ambalaj ürünlerine kayması, bölgedeki talebin yeni teknolojik yatırımları karşılayacak seviyelerin altında olması, üretim maliyetlerinde yapılan iyileştirmelerle düşürülen ürün maliyetlerinin de mevcut talebi arttırma konusunda yetersiz kalması ve ofset baskı tesisinin bir yılı aşkın süredir %25 kapasite kullanım seviyesinin altında çalışması ve devamlı zarar etmesi nedenleriyle 5.6.2014 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, ofset baskı bölümünde 15 kişi çalıştığı, feshin son çare olması ilkesi ışığında 5 çalışan (..., ...,..., ..., ...) konfeksiyon bölümüne kaydırıldığını, ancak kalan 10 kişinin iş sözleşmeleri, çalıştıkları bölümün kapatılması ve başka bölümlerde ise kendilerine ihtiyaç olmaması üzerine, işgücü fazlalığı sebebiyle ilgili Yönetim Kurulu kararı ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı işverence yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18 vd. maddeleri uyarınca feshin geçersizliği istemi yani işe iade davasında kurulacak hüküm tespit hükmü niteliğindedir. Dolayısıyla işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, faiz ile ilgili herhangi bir ibare de kullanılmaksızın hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir.

Tespit davalarında yalnızca tespit hükmü verilir, eda hükmü verilemez.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca feshedilmesinin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak hüküm fıkrasında “ davacının 4 aylık ücretinin ve sosyal haklarının davalıdan tahsiline, 21/1 maddesine göre yasal süre içinde davacının başvurusu üzerine işverence bir ay içinde işe başlatmama halinde takdiren 5 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline” şeklinde eda hükmü kurulması da hatalı olmuştur

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca mahkeme kararı bozulup ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 (beş) aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 170,20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7982, Karar No: 2012/30038, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7982 E.  ,  2012/30038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargılama sırasında mahkemece yapılan çek incelemesinde, çekin keşide tarihinin 15.03.2011 olarak tespiti işlemine karşı çıkılmamış bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28950, Karar No: 2015/38686, Tarih: 23.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28950 E.  ,  2015/38686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İAğır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ....'ın olay günü kollukta verdiği beyana göre, tanığın güvenlik görevlisi olarak çalıştığı süpermarkete gelen sanıktan şüphelenerek takip etmeye başladığı, sanığın müşterilerin giremeyeceği alt kattaki depo ve ofis kısmına giderek işyeri sahibinin odasında bulunan laptopun bağlantı kablolarını kestiği, montunun altına koyup çıkacağı sırada tanığın “dur” ikazına karşı cebindeki bıçağı sallayıp ölümle tehdit ettiği ve bilgisayar ile üst kata çıktığı, marketin manav bölümünde bilgisayarı düşürdüğü ve kovalamaca sonucu market dışında yakalandığı, 09.04.2006 tarihli “Olay Yeri İnceleme Tutanağı”nda da, ucu kesilmiş bilgisayara ait güç kaynağı kablosu olduğu, masa üzerinde sert bir cisimle oluşmuş yeni çiziklerin bulunduğunun belirtilmesi karşısında; tanığın yargılama aşamasındaki, sanığın laptopu alt kattaki koridorda düşürdüğü, kaçmaya çalışırken bir büfeden bıçak aldığı ve “üzerime gelmeyin” diye gösterdiği, bilgisayarın kablolarını kesmeyip sökerek aldığı, işyerinde kendisine bıçak çekmediği yönündeki sanığı suçtan kurtarmaya yönelik anlatımına itibar edilip delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki tüm mahkumiyet hükümlerinde, yaş küçüklüğü nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 55/3.maddesinin uygulanmış olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin 5.fıkrası gereğince, aynı maddenin 6 ve 7.fıkralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9585, Karar No: 2015/7513, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9585 E.  ,  2015/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün, beyanına ve güncel mernis adresine göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sok. No:...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına ve güncel mernis adresine göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sok. No:...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26414, Karar No: 2015/12431, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26414 E.  ,  2015/12431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 06.10.2007 tarihli iş kazasında yaralanarak sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 79.141,02TL maddi, 15.000,00TL manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, 06.10.2007 tarihli zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, davacının anılan kaza nedeniyle %12,10 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı, yargılama konusu kazanın oluşumunda %75 oranında davalı şirketin, %25 oranında ise davacı kazalının kusurlu olduğu, hükme esas alınan hesap raporunda davacının kaza tarihindeki bordrosundan tespit edilen ücretinin dikkate alındığı belirtilmekle birlikte davacının bu bordrosundaki ikramiye, çocuk yardımı ve bayram harçlığı kalemlerindeki miktarların hatalı tespit edildiği anlaşılmıştır.

İş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında hak sahiplerinin maddi zararı hesaplanırken kaza anındaki gerçek ücretinin esas alınması esastır. Somut olayda da zaten bu yapılmış ve kazalının kaza tarihi olan 2007 yılı Ekim ayındaki bordrosu dikkate alınarak maddi zararın hesaplanması cihetine gidilmiştir. Fakat bu hesaplama sırasında yukarıda da değinildiği üzere ikramiye, çocuk yardımı ve bayram harçlığı gibi davacı ücretine etki eden kalemlerin miktarlarında hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki; ilgili bordroda 158,06TL olduğu anlaşılan (aylık) ikramiye tutarı 790,30TL olarak, 3,22TL olduğu anlaşılan (aylık) çocuk yardımı 16,10TL olarak ve 82,60TL olan (yıllık) bayram harçlığı (aylık) 34,42TL olarak hesaplamaya esas alınmış ve bu kabule göre de asgari ücretin yaklaşık 1,41 katı olması gereken davacı ücreti asgari ücretin yaklaşık 2.54 katı kadar tespit edilmiştir. Hal böyle olunca hesap raporunun hükme esas alınabilecek içerikte olduğunu kabul etme imkanı bulunmamaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalar kapsamında, davacının bordrosundaki doğru ücretine göre maddi zararını yeniden hesaplatarak davacı yanın temyizinin bulunmamasına göre davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumunu da gözeterek tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermekten ibarettir.

O halde davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.