muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5076, Karar No: 2024/5166, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5076 E.  ,  2024/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/11 E., 2024/438 K.

KARAR : Kısmen kabul ile yeniden esas hakkında hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/414 E., 2023/680 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun sair istinaf sebepleri incelenmeksizin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin, birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi uyarınca re'sen kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararı sonrasında yeniden yapılan yargılamada, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların oğlu olan ...'nin 15.05.2021 tarihinde covid-19 sebebiyle vefat ettiğini, davalının, davacıların oğlu olan ... ile Elbistan Aile Mahkemesinin 2018/287 Esas, 2020/434 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının, küçük ...'i davacılara göstermediğini, bu da yetmezmiş gibi küçüğü İngiltere'ye götüreceğini söylediğini belirterek öncelikle küçük ...'in yurt dışına çıkışının yasaklanmasına, davacılar ile küçük ... arasında tedbiren kişisel ilişki tesisine, dava sonunda ise davacılar ile yatılı biçimde kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle çocukla kişisel ilişki kurulmasına ilişkin davanın çocuğun oturduğu yer mahkemesinde görülmesi gerektiğini belirterek yetki itirazında bulunduğu, esasa ilişkin ise dava dilekçesindeki hususların gerçeği yansıtmadığını, zira çocuğun babası ve babasının ailesi ile arasındaki ilişkilere hiçbir zaman karışmadığını, müteveffa ...'nin çocuğunu görmeye gelmediğini, telefonla dahi arayıp sormadığını belirterek davanın ve çocuğun yurt dışına çıkışının engellenmesi talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin ilk verdiği kararı, ile özellikle yaz tatilinin uzun süre olması ve çocuğun eğitime ara vermiş olması, ağustos ayında kurulan yatılı ilişkinin eğitimi engelleyecek bir durum olmaması ile birlikte değerlendirilerek davanın kabulü ile, davacılar ile torunları ... arasında "her ayın son cumartesi günü sabah saat 09:00'dan, pazar günü saat 17:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 09:00'dan saat 17:00'a kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 09:00'dan 7 Temmuz günü saat 17:00' kadar çocuğu bulunduğu yerden alınıp bulunduğu yere bırakacak şekilde kişisel ilişki tesisine," kişisel ilişki tesisine karar verilmiş, karar taraflarca istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratıldığından bahisle hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile düzenlettirilen sosyal inceleme raporlarına göre davacıların davaya konu küçük ile görüşmesinde bir sakınca görülmediği, babası vefat etmiş olan küçüğün davacılar ile düzenli şekilde görüşmesinin ve baba yoksunluğunu bir nebzede olsa bu şekilde giderebilmesinin küçüğün üstün yararına uygun düşeceği, ancak yukarıda da değinildiği gibi idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesinin son derece önemli olduğu, küçüğü istemeyeceği bir duruma zorlamanın çocuğun psikolojik sağlığında olumsuz etki yaratabileceği, küçüğün 08.04.2022 tarihli sosyal inceleme raporunda uzman eşliğinde alınan beyanında davacılarla görüşmek istemesine karşılık, yatılı kişisel ilişki kurulmasını istemediği, rapor içeriğinden anlaşıldığı üzere küçüğün annesine çok bağlı olduğu, bu nedenle öncelikle küçük ile davacılar arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurularak davacılar ve küçük arasında; "her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu cumartesi günü sabah saat 10:00'dan, akşam saat 19:00'a kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00'dan akşam saat 19:00'a kadar, milli bayramlarda sabah saat 10:00'dan öğlenden sonra saat 14:00'a kadar, babalar günü sabah saat 10:00'dan akşam saat 19:00'a kadar (çocuğun okul saatlerine denk gelmemesi şartıyla) ve çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10:00'dan öğlenden sonra saat 14:00'a kadar (çocuğun okul saatlerine denk gelmemesi şartıyla)" kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kişisel ilişkinin süresi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ve küçüğün yaşadığı yerde alınan sosyal inceleme raporundaki uzman görüşünde kurulacak kişisel ilişkinin yatısız olması gerektiği belirtildiği, ikinci verilen kararda yatısız kişisel ilişki kurulduğu, ancak bu sefer de davalı annesi ile geçirmesi gereken milli bayramlar ve çocuğun doğum günleri gibi önemli günlerin de karara dahil edildiği görülmüş olup, bu durumun çocuğun menfaatine uygun olmayacağının değerlendirildiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle "...her ayın 1. haftası pazar günü saat 10:00'dan 17:00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 17:00'ye kadar olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına..." karar verilmiş, taraf vekillerinin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kişisel ilişki süresinin yetersiz olduğunu, çocuk ve babanın ailesi için aile bağlarını kurmaya yetmeyeceğini, çocuğun 6 yaşındaki beyanı ile verilen karara itibar edilmemesi gerektiğini belirterek kişisel ilişkinin süresi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişkinin kurulması davasında, kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 325 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15233, Karar No: 2018/327, Tarih: 01.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15233 E.  ,  2018/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı bankadan 2015 yılında sekiz yıl vadeli sabit faizli 300.000.- TL tutarlı işyeri kredisi kullandığını, kredinin tamamını 19.01.2016 tarihinde kapattığını, davalının davacıdan 5974,39.- TL erken kapama komisyonu, 495.- TL ekspertiz ücreti, 1.500.- TL kredi tahsis ücreti ve 160.- TL ipotek masrafı aldığını, haksız yere alınan tutarların ne miktarda olduğu tespit olunmadığından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığından davanın öncelikle dava şartı yokluğundan usulden reddini, dava konusu kesintilerin kaynağının taraflar arasında yapılan sözleşme olduğunu, kesintilerin mevzuat ve bankacılık uygulamasına uygun olduğunu belirterek davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının sorumlu olduğu kredi tahsis ücreti, ipotek bedeli ve ekspertiz ücretinin, davacının imzasını taşıyan bilgilendirme formu ile kalem kalem belirlenerek anlaşma hükümlerine uygun biçimde tahsil edildiğinden, bu tahsil işleminde sözleşme hükümlerine ve bankacılık teamülüne bir aykırılık bulunmadığı, kullandırılan kredinin işyeri kredisi olduğu ve alınan erken kapama komisyonunun alacağın % 2’si oranında olduğu, kesinti oranının sözleşme ile belirlenmemiş olması nedeniyle emsal banka uygulamaları araştırılarak davalı bankanın tahsil ettiği % 2'ye tekabül eden oranda alınan erken kapama komisyonunun oran/miktar itibari ile bankacılık uygulaması ve emsal kimi uygulamalarla uyumlu olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27869, Karar No: 2017/3099, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27869 E.  ,  2017/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7885, Karar No: 2013/17760, Tarih: 09.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7885 E.  ,  2013/17760 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/7885

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin usulüne uygun olarak 17.07.2012 tarihinde borçluya bizzat tebliğ edildiği, borçlunun ise icra müdürlüğüne 06.08.2012 tarihinde itiraz ettikten sonra, 26.11.2012 tarihinde de icra mahkemesine yaptığı başvuruda  03.08.2012 tarihine kadar ağır bir rahatsızlık geçirdiğini, buna ilişkin doktor raporları olduğunu ileri sürerek, esasa yönelik itirazlarını bildirdiği ve takibin iptalini istediği anlaşılmıştır.

İİK.nun 65. maddesi aynen: "Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir .... " hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun itiraz etmesine engel olduğunu ileri sürdüğü sağlık sorunlarına ilişkin maninin kalktığı günden itibaren İİK.nun 65.maddesinde belirtilen 3 gün içerisinde mahkemeye başvurmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece borçlunun gecikmiş itirazının süre aşımı nedeniyle reddi gerekirken, esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8511, Karar No: 2023/12273, Tarih: 20.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8511 E.  ,  2023/12273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/301 D. İş, 2021/301 K.

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü/İtirazın Reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.11.2022 tarihli ve 2021/18620 Esas, 2022/15932 Karar sayılı ilamıyla temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bu kez davalı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dairemizce temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı vekilinin KEP adresine 20.04.2021 tarihinde ulaştığı, bu tarihi izleyen beşinci günün sonu olan 25.04.2021 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 07.05.2021 günü UYAP sisteminden harçlandırılarak gönderildiği bu haliyle temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; maddi hatanın düzeltilmesi ve 30.11.2022 tarihli ve 2021/18620 Esas, 2022/15932 Karar sayılı kararın kaldırılması talebi kabul edilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı şirket tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 08.01.2019 tarihinde karıştığı çok taraflı trafik kazasında, davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 14.01.2021 tarihli dilekçe ile talebini 221.042,82 sürekli iş göremezlik tazminatı ve 7.675,20 TL geçici bakıcı gideri olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartının gerçekleşmediğini, maluliyet tespiti gerektiğini, kusur oranının Adli Tıp Kurumunca tespit edilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmemiş olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizle hesaplama yapılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğini, hatır taşıması indirimi ve emniyet kemeri takılı olmadığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davalının temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek başvurunun reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilince sunulan belge ile davacıya SGK tarafından 37.476,43 TL geçici iş göremezlik tazminatı ödendiği, davacının bakiye geçici iş göremezlik tazminatı alacağının bulunmadığı gerekçesiyle PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği ile yapılan hesaplama doğrultusunda başvurunun kısmen kabulü ile 221.042,82 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 7.675,20 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere 228.718,02 TL'nin 11.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuru şartının gerçekleşmediğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediğini, maluliyet oranını daha düşük olduğunu, uyuşmazlığın çözümünde 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Genel Şartlar hükümlerinin dikkate alınması gerektiğini, buna göre PMF Yaşam Tablosunun uygulanma imkanının bulunmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve kurumca belirlenen iskonto oranının uygulanması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, SGK tarafından rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğini, hükmedilen tazminatın fahiş olduğunu, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini ileri sürerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan 11.11.2019 tarihli maluliyet raporunun usulüne uygun şekilde düzenlenmiş olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplamanın davalı aleyhine olduğu, faiz başlangıç tarihinin doğru olduğu, vekalet ücretinin doğru hesaplandığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalıya usulüne uygun başvuru yapılmadığından başvurunun usulden reddine karar verilmesi, davacı ceza soruşturması kapsamında şikayetçi olmadığından davanın reddine karar verilmesi, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı talebinin reddi, maluliyet tespiti ile kusur raporu alınması, emniyet kemeri takılı olmadığından müterafik kusur indirimi ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Genel Şartlar da düzenlenen yaşam tablosunun ve teknik faizin uygulanması, davalının sorumluluğunun teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğu, davalının temerrüde düşürülmediği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, maluliyet ve kusur raporunun denetime elverişli olmasına, aktüer bilirkişi raporunun Yargıtay içtihatlarına uygun olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;