muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1378, Karar No: 2024/984, Tarih: 22.04.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesinin hatalı olduğu, bu nedenle ıslah talebinin de reddinin gerektiği, kabul edilmemekle birlikte ıslah edilen kısma ıslah tarihinden davada talep edilen kısma da dava tarihinden faiz işletilmemesinin hatalı olduğu, taraflar arasında imzalanmış olan sözleşme ve eki olan özel idari şartnamenin 3/m.n maddesinde “a)..., nakliye, kalıp ve demir imalat sökümü için herhangi bir ödeme yapılmayacağı, b)İnşaat, peyzaj, mekanik, tesisat veya elektrik tesisatı ve imalatları için her hangi bir nam veya isim altında nakliye bedeli veya nakliye fiyat farkı ödenmeyecektir” ifadeleri olduğu, sözleşmenin eki olan “İnşaat İmalatları Yapılacak İşler Listesi” nde bulunan Genel Notlar başlığı altında 11. maddesi “ kazı imalatı şevli ve/veya iksalı olarak yapılacak kazıdan çıkan malzemeler belediyece gösterilecek yere nakledilecektir.” ifadesi ile hafriyatın da nakledileceğinin anlaşıldığı, ayrıca sözleşmenin 2. maddesinde “...Resmi Kurumların birim fiyatlarında olmayan imalatların birim fiyatı Sözleşmenin 19. maddesine göre tespit edilecektir. Her bir imalat iş kalemi için bulunacak bu birim fiyat; malzeme ve zayiatları, işçilik, alet edevat giderleri ve sigorta, yükleme-boşaltma, nakliye, ara depo, trafik taşıma zorluğu katsayısı, su zammı, ..., yatay-düşer taşıma, elektrik, su, vergi, resim, harç, fon vb. genel giderler ile müteahhitlik karı dâhil, KDV hariç birim fiyatıdır” düzenlemeleri bulunduğu, bu hükümlere rağmen nakliye bedeline hükmedilmesinin hatalı olduğu, sadece Yüksek Fen Kurulu'nun kararı doğrultusunda bir karar verilmediği, nakliyeye ilişkin ilave bir ödemenin yapılmaması gerektiğine davacı tarafından sözleşme ve ekleri uyarınca karar verildiği, bu nedenle müvekkilin dernek statüsünde olduğu ve Yüksek Fen Kurulundan görüş alamayacağı gerekçesi ile davacı talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğu, kesin hesap çalışmaları yapılırken davacı tarafından kesin hesap tutanakları imzalanmadığı için onaya sunulamamış olması dikkate alındığında davanın açılmasında davacının kusurunun olmadığı belirtilerek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin ve haksız olarak kesilen cezanın tahsili ile teminat mektubunun iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 vd. maddeleri.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle davacı tarafından açılan davanın belirsiz alacak davası olmayıp, kısmi dava olduğu ve davacının Ankara 47. Noterliği'nin 30.12.2013 tarih ve 46253 yevmiye no.lu ihtarnamesi ile davalıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürmesi nedeni ile faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak belirlenmesinde hata bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Davalının diğer temyiz itirazının incelenmesine gelince;

2.Davalının diğer temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, sözleşmenin eki olan Özel İdari Şartnamenin 3/m ve n maddeleri doğrultusunda davalı tarafından nakliye için ödeme yapılmamasının doğru olduğu belirtilmesine rağmen davalının Yüksek Fen Kurulu'ndan görüş alarak ödeme yapılmadığı savunmasının isabetiz olduğu gerekçesi ile nakliye bedelinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 04.03.2021 tarih, 2020/2243 Esas, 2021/644 Karar sayılı kararında; usuli kazanılmış hak gereği sözleşme ve ekleri dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği bildirilmiş olup sözleşmenin türü ve bedeli başlıklı 4. maddesindeki; "Kızılay sözleşme konusu işin dilediği orandaki azı veya çoğunu; ayrıca sözleşme eki ve proje, detayları ve şartnamesinde olmayıp İdarece ek olarak yaptırılacak işleri aynı sözleşme şartları dahilinde yükleniciye yaptırmaya yetkilidir. Yüklenici bu durumda hiçbir itiraz ve hak iddia edemeyeceği gibi, sözleşme şartları dahilinde yapacaktır.", hükümler arasında çelişme başlıklı 37. maddesindeki; "Teklif Alma Şartnamesi, Özel Teknik Şartname, Sözleşme ve ekleri ile diğer belgelerdeki hükümler arasında çelişme olması halinde, Kızılay lehine olan hükümler geçerlidir" sözleşmenin eki olan Özel İdari Şartnamenin 3/m maddesindeki; "..., nakliye, kalıp ve demir imalat sökümü için herhangi bir ödeme yapılmayacaktır." ve 3/n maddesindeki; "İnşaat, peyzaj, mekanik tesisat veya elektrik tesisatı vs imalatları için herhangi bir nam veya isim altında nakliye bedeli veya nakliye fiyat farkı ödenmeyecektir" düzenlemeleri birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında karşılıklı irade beyanlarının uyuşması ile imzalanan sözleşme gereği nakliye bedelinin ödenmeyeceği kararlaştırıldığından nakliye bedeline yönelik talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davanın kısmen kabulü ile 116.589,63 TL hakediş alacağının 03.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nakliye ve ceza bedelinin tahsili ile teminat mektuplarının iadesine yönelik taleplerin reddine karar verilmesinden ibarettir.

Açıklanan nedenlerle hatalı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Bent uyarınca davalının temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7980, Karar No: 2015/12295, Tarih: 15.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/7980 E.  ,  2015/12295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/237577

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/649 (E) ve 2013/696 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi kurum vekilinin son oturumda hazır bulunamayacağına dair mazeret dilekçesinin usul ve yasaya aykırı olarak reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24415, Karar No: 2010/6888, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24415 E.  ,  2010/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu belediye vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye başkanlığı vekili şikayetinde, yapılan takip sonucunda belediyeye ait ....  Bankası'ndaki hesaplarına haciz konulduğunu, yasa uyarınca haczi kabil olmayan İller Bankası payının bu bankadaki hesaba aktarılarak personelin ücretlerinin ödenmesi için ayrılan para olduğunu mevduat hesabına konan haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece İller Bankasından belediyenin Halk Bankası hesabına gönderilen paralar vergi hükmünde ise de bu paraların belediyenin Garanti Bankasındaki hesabına aktarıldığı kamuya tahsis kararı alınmadığı işçi ve memurların maaşlarının ödenmesinde kullanıldığı belirtilerek istem ret edilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır, taşınmaz malları hacz olunamaz. Ayrıca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları vergi ve resimleri hükmündedir. Bu paralarında haczi kabul değildir. Bu maddeye göre, haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların (menkul veya gayrimenkul) kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup gerekçede yer verilen kamuya tahsis kararı alınmadığına ilişkin açıklamanın sonuca bir etkisi yoktur.

Somut olayda, şikayetçi belediyenin Mezitli Halk Bankasına gönderilen paranın kaynağı İller Bankasından aktarılan pay olup bu para niteliği itibari ile hacz edilemez. Söz konusu para belediye hizmetlerinin ifası için gönderilmiştir. Bu paranın daha sonra belediye tarafından Mezitli Garanti Bankasına aktarılması paranın niteliğini ortadan kaldırmaz. Kaldı ki bu para anılan hesapta işçi ve memurların maaşlarının ödenmesi için kullanılmaktadır. İşçi ve memurlar belediye hizmetlerinin ifası için görev yapmaktadırlar. Hacz edilen parada bu amaçla gönderilmiştir. Bu durumda mahkemece şikayetin kabulüne karar vermek gerekir iken yerinde bulunmayan gerekçe ile reddi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/133, Karar No: 2016/7657, Tarih: 21.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/133 E.  ,  2016/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yargılama sonunda ... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2013/937 esas, 2015/130 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/528-410 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/879 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 23.10.2015 gün ve 2015-21887/69171 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2015 gün ve 2015/362339 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasındaisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 13/07/2015 gün ve 2015/879 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35102, Karar No: 2017/12563, Tarih: 18.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/35102 E.  ,  2017/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu ... 7. kat 35 nolu bağımsız bölümü 11.11.2010 tarihinde satın aldığını, taşınmazda oturmaya başladığında birçok sorun olduğunu fark ettiğini, 135 m2 olarak taahhüt edilen konutun daha küçük olduğunu, gerek kendi konutunda gerekse blok ve site ortak alanlarında ayıp ve eksiklikler bulunduğunu, projeye aykırılıklar nedeniyle iskan alınamadığını ve kat mülkiyetine geçilemediğini ileri sürerek, ayıplı mal niteliğinde olan dava konusu taşınmazın satış bedeli üzerinden 40.000,00-TL bedel indirimi yapılmasına ve 10.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu dairede ve ortak alanlarda ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbar mükellefiyetinin süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, dava konusu taşınmazın bedelinde 36.900,00-TL indirim ile 36.900,00-TL'nin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 5.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, dava konusu taşınmazın bedelinde 36.900,00-TL indirim ile 36.900,00-TL'nin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 5.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede) ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK’nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 11.11.2010 tarihinde tapudan satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 19.02.2011 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamı ile sabittir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve ihbar tarihleri de gözönünde bulundurularak) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen bağımsız bölümün katalogda ve tasdikli projede belirtilen net alandan daha az alana sahip olması ile ilgili temyiz itirazı yönünden; Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda bağımsız bölümdeki m2 eksikliği eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de bu hususun davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı açık olup bu kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, sair hususların incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.