muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11577, Karar No: 2022/10681, Tarih: 28.09.2022

Bu madde doğrultusunda düzenlenen ve 22/1/2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu ... Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik” ile de uygulamanın esasları ayrıntılı olarak tanzim edilmiştir.

Söz konusu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında, 4735 sayılı Kanunun 8'inci maddesindeki düzenlemeye paralel olarak, “(1) 4734 sayılı Kanunun 62'nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ihale edilen işlerde, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı ... Kanununun 2'nci maddesinde tanımlanan asıl işveren-alt işveren ilişkisi çerçevesinde alt işveren tarafından münhasıran 4734 sayılı Kanun kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşlarına ait işyerlerinde çalıştırılan işçileri kapsayacak olan toplu ... sözleşmeleri; alt işverenin yetkilendirmesi kaydıyla merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından birisi tarafından 6356 sayılı Kanun hükümlerine göre yürütülür ve sonuçlandırılır. Kamu işveren sendikalarınca yürütülen toplu ... sözleşmeleri için bir uyuşmazlık söz konusu olduğunda bu uyuşmazlığın 6356 sayılı Kanun hükümlerine göre sonuçlandırılması halinde de fiyat farkı ödenir.” hükmü öngörülmüştür.

4734 sayılı Kanun’un (20/11/2017 tarihli ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 83 üncü maddesi ve 01/02/2018 tarihli 7079 Kanun’un 78 maddesi ile aynen kabul edilen) değişik 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde ise, “(1) 5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatları, İl Özel İdareleri, belediyeler ile bağlı kuruluşları ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birlikleri, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası İl Özel İdareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketler; merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü, mahalli idare ve şirket bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı veya niteliği itibarıyla bu sonucu doğuracak şekilde alım yapamaz ve buna imkân sağlayan diğer mevzuat hükümleri uygulanmaz.” hükmü bulunmaktadır.

Yetkilendirmenin nasıl yapılacağı, Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında, “Alt işveren, 4735 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince merkezi yönetim kapsamındaki kamu kuruluşlarının üyesi bulunduğu kamu işveren sendikalarından birisini yetkilendirebilir. Bu yetkilendirmenin 6356 sayılı Kanunun 44 üncü maddesine göre verilen yetki belgesinin alt işverene tebliği tarihinden itibaren on gün içerisinde yapılması zorunludur. Bu süre içinde yetkilendirme yapılmadığı takdirde toplu ... sözleşmesi kamu işveren sendikasınca yürütülmez ve sonuçlandırılmaz. Kamu işveren sendikasının yetkilendirildiğine dair belgenin bir sureti aynı süre içerisinde alt işveren tarafından yetkili işçi sendikasına gönderilir. Yetkilendirmenin şekli ve içeriğine ilişkin hususlar, Maliye Bakanlığının uygun görüşünün alınması kaydıyla, kamu işveren sendikalarınca müştereken belirlenir” hükmüyle düzenlenmiş olup sözkonusu hususlar Yargıtay emsal kararlarında da belirtilmiştir. (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 18/05/2021 tarih ve 2021/4861 Esas, 2021/9135 Karar sayılı ilamı)

Somut olayda; davacının üyesi bulunduğu ... Sendikası ile davalı alt işveren arasında bağıtlanan Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı'nın 25.01.2018 tarihli 2017/2800 E., 2018/156 K. sayılı kararı ile 01/05/2017-03/03/2019 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesinin bağıtlandığı görülmüştür.

Davalı alt işveren MÇA Şirketi tarafından açılan ... 7. ... Mahkemesi 2019/88 E, 2019/783 K sayılı dosyasında ehliyetsizlik nedeniyle Yüksek Hakem Kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin davada, mahkemece "davalı şirketin 4735 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereği kamu işveren sendikasını yetkilendirme şartını yerine getirmediğinden, kamu işveren sendikası ile temsil edilme zorunluluğunun bulunmadığı, Yüksek Hakem Kurulu kararlarının kesin nitelikte olduğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün istinaf incelemesi dairemizce yapılmış olup Dairemizin 2020/723 E.,2020/638 K. Sayılı karar ilamı ile ... bu dosyanın alt işvereni olan MÇA şirketinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Daire kararımızın temyizi üzerine Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarih ve 2020/2357 E.,2020/19084 K. sayılı ilamında "...davalı alt işveren şirketin 28/07/2017 tarihli yetkilendirme belgesi ile asıl işvereni yetkilendirdiği, ancak Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu ... Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmeliğin 4.maddesinin 3. fıkrasına göre aynı süre içinde kamu işveren sendikasının yetkilendirildiğine dair belgenin bir suretinin yetkili işçi sendikasına gönderilmediği" gerekçesi ile temyiz talebi ret olunarak Daire kararımız onanmıştır.

Emsal Yargıtay 9.H.D sinin 25.10.2021 tarih 2021/10561 E- 2021/14873 K sayılı ilamı "...Davacı 696 Sayılı KHK doğrultusunda sürekli işçi kadrosuna geçirilmeden önce, Sağlık bakanlığı Şırnak İl Sağlık Müdürlüğü 112 ambulans istasyonlarında 36 ay süreli 15 elemanlı ambulans şoförü hizmet alımı kapsamında çalışmıştır. Uyuşmazlık konusu toplu ... sözleşmesinin tarafın Sağlık ... Sendikasının 20.....2017 tarihli yetki tespit başvurusunda hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanunun 62'nci maddesinin birinci fıkrasının (e ) bendi kapsamında olduğunu belirttiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın sendikanın yetki tespit kararında; işyerinin 4735 Sayılı Kanun’un 8. maddesi kapsamında bir işyeri olduğunu, 6356 sayılı 42. maddeye göre taraflara tespit yazısını gönderdiğini, 6356 Sayılı Kanun’un 44. maddesine göre Sağlık ... Sendikasının işyeri düzeyinde ... yapmaya yetkili olduğunun belirtildiği, Yüksek Hakem Kurulu’nun .../03/2018 tarih ve 2017/2890 Esas ve 2018/502 sayılı kararında açıkça hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanunun 62'nci maddesinin birinci fıkrasının (e ) bendi kapsamında “personel çalıştırılmasına dayalı” olduğunun ifade edildiği, toplu ... sözleşmesinin taraflarının davalı şirket ile Sağlık ... Sendikası olduğu, Dairemizce 29.04.2021 tarihinde eksikliklerin giderilmesi için verilen geri çevirme kararı sonrası gönderilen müzekkere cevaplarında gerek şirket vekilinin gerekse Kamu işverenleri Kamu İşletmeleri Sendikası’nın “yetkilendirme” olmadığını ifade ettikleri görülmektedir. Davacının çalıştığı hizmet alım sözleşmesinin “personel çalıştırılmasına dayalı” olduğu açık olup 4735 Sayılı Kanun’un 8. maddesine göre, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ihale edilen işlerde, kamu işveren sendikası tarafından yürütülmeyen ve sonuçlandırılmayan toplu ... sözleşmeleri için 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası esas alınarak asıl işveren sıfatıyla sorumluluk yüklenemeyeceğinden davalı Sağlık Bakanlığı’nın davacının 696 Sayılı KHK’ya göre sürekli işçi kadrosuna geçirildiği 02.04.2018 tarihinden önceki dönem bakımından alt işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesine dayalı alacaklardan sorumlu tutulması mümkün değildir." şeklindedir.

Bu duruma göre, davalı alt işverence yukarıda belirtilen yasal mevzuata göre kamu işveren sendikasının yetkilendirme işleminin süresinde yetkili işçi sendikasına bildirilmediği ve yetkili işçi sendikasının kamu işveren sendikasının yetkilendirilmesine dair bilgi sahibi olmadığından , ... görüşme davetini alt işverene yaptığı, yine ... görüşmelerinin alt işverenle yapıldığı, tarafların mevzuattan kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmemesinin sorumluluğunu asıl işverene yüklemenin mümkün olmadığı anlaşılmakla, yetkilendirmeye konu olan işyerinde Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan davacının ücret farkı ve diğer haklarıyla ilgili alacaklarından davalı ...Ş nin sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.

..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı MÇA Ltd. Şti. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; öncelikle İlk Derece Mahkemesinin kararının, kesinlik sınırı olan 8.000,00 TL' nin altında kalması sebebiyle kesin hüküm teşkil ettiğini, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf talebinin kesinlik nedeniyle reddine karar vermesi gerekirken Mahkeme kararının ortadan kaldırılarak hüküm tesis etmesinin hatalı olduğunu, kamu işveren sendikasına yetki verildiğinde asıl işverenin de alacaklardan sorumlu olacağının emsal Yargıtay kararlarında belirtildiğini, davalı alt işveren MÇA Ltd. Şti.'nin Kamu İşverenleri Sendikasına yetki verdiğini, yetkilendirme belgesi uyarınca davalı asıl işveren ...'ın dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen yasal olarak sorumluluğu bulunduğunu, toplu ... sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasının mevzuattan kaynaklanan yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davacı işçinin de kusuru bulunmadığını, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davalıların asıl işveren ve alt işveren olarak dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen yasal olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalı ...'ın sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalı ...'ın sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

4. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümleri.

5. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası.

6. Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu ... Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8542, Karar No: 2020/2832, Tarih: 10.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8542 E.  ,  2020/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 58/9, 53, 63 maddeleri gereği kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9916, Karar No: 2011/4907, Tarih: 25.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/9916 E.  ,  2011/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1632 sayılı Yasanın 49/1-A maddesi gereğince yoklama kaçağı ve bakaya suçlarında dava zamanaşımı süresinin, bütün askeri mükellefiyetlerin veya askerliğe tabi şahsın bizzat girmiş olduğu taahhüdün bitmesinden itibaren işlemeye başlayacağı, 1111 sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince askerlik çağının askerliğe tabi şahsın 41 yaşına girdiği yılın Ocak ayının 1. gününde biteceği, somut olayda karar tarihinde 41 yaşında bulunan sanık hakkındaki dava zamanaşımı süresinin 41 yaşına girdiği tarihten itibaren başlayacağından zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı, ancak

Hükümden sonra, 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle değişik 1111 sayılı Askerlik Kanununun 89. maddesi uyarınca, sanığın eylemine uygulanabilecek 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen suçları barışta ilk kez işleyenlerin eylemleri idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 25.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8274, Karar No: 2024/3506, Tarih: 01.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8274 E.  ,  2024/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3009 E., 2019/1367 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davalı açısından temyiz edilemez olduğu belirlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. Maddesindeki davacı vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine, her bir ceza dosyasının infazının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine, her bir ceza dosyasının infazının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacının terör örgütü propagandası yapmak ve Cumhurbaşkanına hakaret suçlarından İnegöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.07.2016 tarih ve 2016/191 sorgu sayılı kararıyla tutuklandığı ve soruşturma aşamasında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 26.09.2016 tarihinde tahliye edildiği ve davacı hakkında atılı suçtan Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesince 2017/130 esas 2018/65 karar sayılı kararıyla CMK 223/2-a gereğince beraatine karar verildiği, davacının Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ise İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/413 Esas, 2017/74 Karar sayılı dosyasında davacının 11/11/2016 tarihli duruşmada tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılamada sonucunda davacının Cumhurbaşkanına Hakaret suçundan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararda davacının tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63 maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verildiği, kararın 07/03/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakta olup, davacının aynı sorgu ile iki ayrı suçtan tutuklanmasına karar verildiği, davaya konu terör örgütü propagandası yapmak suçundan beraatine karar verildiği, Cumhurbaşkanına Hakaret suçundan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, davacının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve infazı da değerlendirilen aldığı hapis cezasından fazla sürede tutuklu kalması halinde tazminata hak kazanacağı, somut olayda davacının tutuklu kaldığı süreden daha fazla infaz edilecek bir cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve fazladan cezaevinde kalma durumu olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Davalının ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince de davalı aleyhine yeni bir hüküm kurulmadığı, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilen hükme yönelik istinaf yoluna başvurmayan davalının temyiz yoluna başvurma hakkı olmadığından 6100 sayılı HMK’nın 361/1. Fıkrasına göre, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının dava dilekçesinde beraat ettiği suçtan dolayı tazminat talebinde bulunduğu, dosya kapsamına göre, davacının terör örgütü propagandası yapmak ve Cumhurbaşkanına hakaret suçlarından aynı sorgu ile tutuklanmasına karar verilip, ayrı ayrı tutuklama müzekkeresi düzenlendiği, Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün cevabi yazılarına göre, terör örgütü propagandası yapma suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin 27.07.2016-26.09.2016 tarihleri arasında infaz gördüğü, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan düzenlenen tutuklama müzekkeresinin ise 26.09.2016-11.11.2016 tarihleri arasında infaz gördüğü anlaşılmıştır.

Davacının talebinin terör örgütü propagandası yapmak suçuna ilişkin verilen beraat hükmüne ilişkin olduğu da dikkate alındığında davacının 27.07.2016-26.09.2016 tarihleri arasında tutuklu kaldığı döneme ilişkin 5271 Sayılı CMK'nın 141/1-e bendinde belirtilen şartların davacı yönünden gerçekleştiği bu nedenle uğranıldığı iddia edilen maddi ve manevi zararla ilgili değerlendirme yapılması gerekirken davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1 maddesi uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.