muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15233, Karar No: 2023/11352, Tarih: 20.12.2023

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/1043 Esas, 2023/961 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması

gerektiğine, 3. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları yönünde edinilen bilgiler, olay tarihinde tutulan tutanaklar, sanıkların aşamalardaki çelişkili savunmaları, sanık ...'nın ikrar içeren savunmaları, tutanak tanıklarının beyanları, uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş şekli, uyuşturucuyla birlikte hassas terazi ele geçirilmiş olması, suça konu uyuşturucu maddelerin bulunduğu poşet ve bu poşet içerisinde ele geçirilen hassas terazinin markasının yazılı olduğu karton kutu üzerinden sanık ...'a ait parmak izlerinin tespit edilmiş olması ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek suça konu uyuşturucu maddeleri satışa arz etmek amacıyla bulundurdukları kabul edilerek eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına, sanıkların eylemlerini üç kişi olarak birlikte gerçekleştirdikleri anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalarının yarı oranında arttırılmasına karar verilmiştir. Sanık ...'ın beyanlarında bahsi geçen Arap Yavuz ve kolunda Danger Angel yazılı dövme bulunan kişinin tespit edilememiş olması ve sanığın aşamalardaki çelişkili beyanlarına göre sanık ...'ın suçun meydana çıkmasına ve diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet edecek nitelikte beyanlarda bulunmadığı kabul edilmiş ve sanık hakkında etkin

pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır. Sanık ... yönünden de, sanık ...'nın temyiz dışı diğer sanık Temel'den uyuşturucu madde aldığına dair delil bulunmadığından hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır. Sanık ... yönünden de, sanık ...'nın temyiz dışı diğer sanık Temel'den uyuşturucu madde aldığına dair delil bulunmadığından hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dairemizin 22.03.2023 tarihli ve 2022/10413 Esas, 2023/2540 Karar sayılı bozma ilamına uyularak duruşma açılarak yapılan yargılamada; sanıklardan Akın'dan elde edilen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırı üzerinde olması, uyuşturucu maddenin bulunduğu karton çantada ve hassas terazinin karton kutusunda sanıklardan Can'ın parmak izlerinin bulunması, kollukça her üç sanığın bir araya geldiklerinin, Atilla'nın kullandığı araç içerisinden, Akın'ın içerisinde uyuşturucu madde bulunan kağıt çantayı alarak yürümeye başladığının görülmesi, bu hususta düzenlenen tutanağa kolluk görevlilerinin doğrulaması karşısında her üç sanığında savunmalarına itibar edilmeyerek suçun sübutuna ilk derece mahkemesince karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, ancak elde edilen uyuşturucu maddenin meydana getirdiği, zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınmadan 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütte ve aynı Kanun'un 3 üncü madddesindeki orantılılık ilkesine aykırı şekilde temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi ve sanıkların aynı yönde hareket ettiklerine dair delil bulunmaması, sanık ...'ın uyuşturucu maddeyi satın alan, Atilla ve Can'ın ise uyuşturucu maddeyi satan kişiler olmasının da mümkün ve muhtemel olması göz önüne alındığında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı gözden kaçırılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak sanıkların temel ceza alt sınırdan belirlenmek suretiyle atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/1043 Esas, 2023/961 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17719, Karar No: 2015/14313, Tarih: 08.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17719 E.  ,  2015/14313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozdoğan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2010/230-2014/315

Davacı M.. E.. mirasçıları vekili Avukat B.. G.. tarafından, davalı Ç.. A.. aleyhine 07/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/06/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/12/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat D..H.. ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat B.. G.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 6/18 hissesi tarafına ait olan ve diğer hissedarlar ile yapılan fiili taksime göre kendisine isabet eden kısma 2003 yılında nar fidanları diktiğini, D.. ile akdedilen sözleşme uyarınca davalı şirketin, davaya konu taşınmazın yakınına sulama kanalı inşaa ettiğini, bu kanalda 2009 ve 2010 yıllarında su sızıntısı olduğunu, davaya konu nar bahçesinin su nedeniyle zarar gördüğünü, ağaçların kuruduğunu belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 02/05/2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı B.. K.. 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Y.. K.. 08.12.1965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda B.. K.. bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Dosya kapsamından, davacı tarafça D.. M.. aleyhine A.. M.. 2010/2225 Esas sayılı dosyası üzerinden davaya konu zarar nedeniyle maddi tazminat istemli dava açıldığı, 02/11/2011 tarihli karar ile istemin kısmen kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edilmekle henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. D.. M.. hakkında idari yargı yerinde görülen davada, davacı yana tazminat verilme ihtimali bulunduğu gözetilerek, eldeki davada davacılar yararına hüküm altına alınacak tazminat yönünden “..” ibaresinin eklenmesi gerekmektedir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2-a-b) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan.. TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8808, Karar No: 2019/1042, Tarih: 06.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8808 E.  ,  2019/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17/09/2010 tarihinde davalıların sürücüsü, işleteni ve ...'si olduğu araçla müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, aracının hasar gördüğünü, müvekkilinin ağır (4) derecede yaralandığını, uzun süre iş ve güç kaybına uğramasına neden olduğunu, müvekkilinin kaza nedeni ile 8 ay yatmak zorunda kaldığını, bu sürede kazanç kaybına uğradığını, kaza sonucu aracında maddi zararlar meydana geldiğini, piyasa değeri 4.500,00 TL olan aracını 1.000,00 TL'ye hurda olarak sattığını, araçtaki zarar miktarının Turhal Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/8 D.iş sayılı dosyası ile tespit edildiğini belirterek, müvekkilinin bedensel zararı, tedavi giderleri vb her türlü zararlarının ve hasar gören acı ile ilgili zararların giderilmesi amacıyla şimdilik 5.000,00 TL'nin davalılardan, işleten ve sürücü yönünden olay tarihinden, sigortacı yönünden dava tarihinden itibaren işletilecek faizi ile yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte ortaklaşa ve zincirleme

olarak davalılara ödetilmesine, 30.000,00 TL manevi tazminat istediğinin de olay tarihinden işletilecek faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile birlikte işleten ve sürücüye ödetilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının maddi tazminat davasının kabulü ile; 152.548,17TL çalışma gücü kaybına dayalı, 7.343,64TL geçici iş göremezlik zararı ve 2.290,00TL tedavi gideri zararının davalılardan tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla (davalı ... şirketi açısından poliçenin limiti dahilinde) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 152.548,17TL ile 7.343,64TL'ye davalılar ... İnşaat ve ... açısından kaza tarihi olan 17/09/2010 tarihinden itibaren, 2.290,00TL'nin 2.200,00TL'lik kısmı için 13/10/2010, 40,00TL'lik kısmı için 19/10/2010, 50,00TL'lik kısmı için 27/09/2010 ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalı ... şirketi için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 15.000,00TL manevi tazminatın davalılar ... ... İnşaat Şirketi ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, alacağa kaza tarihi olan 17/09/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hasar gören araç ile alakalı davanın geri alınmış olması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süresi belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, pasif dönem için yapılan tazminat hesabında da AGİ hariç asgari ücret esas alınmalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay yerleşik uygulamalarında kabul edilen Population Masculine Et

– ... yaşam tablosunun esas alınması davacının bakiye ömrünün PMF tablosuna göre belirlenmesi isabetli ise de, tazminat miktarı hesaplanırken muhtemel yaşam süresi sonu, yanlış tespit edilmiş, pasif dönem hesabı da AGİ'li asgari ücrete göre yapılmıştır.

O Halde mahkemece başka bir bilirkişiden hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacının poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanunu’na göre zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta şirketi, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden

sorumluluğun dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçtiğinde kuşku yoktur. Buna karşın belgesiz tedavi giderlerinden sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün sorumlulukları devam etmektedir.

Somut olayda dava 25.06.2012 tarihinde 6111 Sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra açılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 10.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda faturalandırılan 2.290,00 TL tedavi giderleri de tespit edilmiş ve mahkemece bu bedele de hükmedilmiştir. Oysa ki davacılar tarafından talep edilen ve belgelendirilen tedavi giderleri 2918 sayılı Kanun’un 98. maddesi kapsamında olup, dava dışı SGK'nın sorumluluğunda bulunduğundan, 2.290,00 TL'lik belgeli tedavi gideri bakımından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ....'ye geri verilmesine 06.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8252, Karar No: 2010/6922, Tarih: 14.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/8252 E.  ,  2010/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'na aykırılık, basın yoluyla görevli memura hakaret ve Devletin yargı organlarını aşağılamak suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarihli ve 2007/294 esas, 2008/14 sayılı kararını müteakip, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2008 tarihli ve 2008/187-350 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla ... 14. Ağır Ceza Mahkemesince; ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen, 18/04/2008 tarihli ve 2008/523-452 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 6.7.2009 gün ve 36468 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2009 gün ve 176212 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede"Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir

merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır

ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2.fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması

halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde

kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi ............" hükümlerinin yer aldığı;