muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10333, Karar No: 2022/1228, Tarih: 26.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10333 E.  ,  2022/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin, dilekçe içeriğine göre 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmamasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2013 tarih 2013/7610 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olduğu anlaşılmakla, mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanıklar ... ve ... hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme", sanık ... hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması ve CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 03/07/2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5924, Karar No: 2012/7671, Tarih: 02.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5924 E.  ,  2012/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 23/11/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, binası sehven yıkılan dava dışı üçüncü kişiye davacı ... tarafından ödenen tazminatın binanın yıkılması eylemini gerçekleştiren davalılardan rücuan tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı çalışanlarının kusur ve ihmaleri ile meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu iddia etmiştir.

Davalılar ... ile ... ise, kendilerine verilen talimatlara uygun olarak hareket ettiklerini, meydana gelen zarardan sorumlu olmadıklarını savunmuşlardır.

Mahkeme ise zarardan bütün davalıların sorumlu olduğu kanaati ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Rücüa esas olan davada davalı olan belediyenin tanıkları olarak dinlenen davalı ... ile ..., O davada, kendilerine verilen talimatlara uygun olarak işlem yaptıkları ifade etmiş ve bu ifadelerini işbu davada savunma olarak tekrar etmişlerdir. Belediyenin ustası ve kepçe kullanıcı olarak görev yapan davalıların, kendilerine emir vermeye yetkili fen işleri müdürünün emirleri doğrultusunda işlem yaptıkları ve zararın emrin infazına bağlı olarak meydana geldiği açıktır. Şu halde diğer davalı fen işleri müdürünün talimatları doğrultusunda görev yapan davalılar yönünden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken zarardan sorumlu tutulmaları doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ile ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27854, Karar No: 2014/15808, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27854 E.  ,  2014/15808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/165969

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2012

NUMARASI : 2009/2334 (E) ve 2012/1302 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın baştan beri olay tarihinde elinde çakı bıçağı olduğu halde mağdur ile şakalaşırken mağdurun kendisine birden sarılması üzerine elindeki bıçağın mağdura batması neticesi mağdurun yaralandığını, mağduru yaralama kastı ile hareket etmediğini beyan etmesi, bu beyanlarının mağdur ve tanık beyanları ile doğrulanması, dosyaya sirayet eden sanığın mağduru kasten yaralamasını gerektirecek nitelikte aralarında herhangi bir husumetin olmaması karşısında, eylemin kasten yaralama olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10273, Karar No: 2012/24411, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10273 E.  ,  2012/24411 K.**

**"İçtihat Metni"**

... (....) adına Avukat ... ile .... TV Holding A.Ş. adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 10. İş Mahkemesinden verilen 05.10.2011 tarihli ve 2009/898 esas, 2011/517 sayılı kararı Dairenin 08.03.2012 tarihli ve 2012/250 esas, 2012/3541 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Davalı avukatınca duruşma talep edilmiş olmasına rağmen duruşmasız verilen kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Her ne kadar Dairemizce 08.03.2012 tarih ve 2012/250 esas, 2012/3541 karar sayısı ile onama kararı verilmiş ise de, davalı vekili tarafından usulüne uygun şekilde duruşma talep edilmiş olmasının gözden kaçmış olması hususunun maddi hataya dayandığı anlaşıldığından, ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA, talep gereği duruşma açılmasına karar verildi.

Taraflar arasındaki, işe başlatmama tazminatı alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.11.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat..... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Davacı vekilinin 05.11.2012 tarihli mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağına dair dilekçe gönderdiği görüldü. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin, 05.11.2012 tarihli mazeret dilekçesinin reddine,

2-Davalı temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10733, Karar No: 2024/832, Tarih: 22.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/10733 E.  ,  2024/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/688 Değişik İş, 2021/636 Karar

SAYISI : 2021/İHK-21406-2021/İHK-21404

SAYISI : K-2021/77426

Dosyanın tetkikinde Dairemizin geri çevirme ilamı sonrasında davacı tarafça her iki davalı yönünden de davadan feragat dilekçesi verilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 28.07.2023 tarihli ek kararı ile başvuranlar vekilinin başvurusunun reddine karar verildiği, ek kararın taraflara tebliğ edildiği ve ek karara yönelik temyiz istemi olmadığından Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın mahkemeye İŞLEMSİZ İADESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8158, Karar No: 2021/2109, Tarih: 02.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8158 E.  ,  2021/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 02/03/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıdan ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan bağımsız bölümü 60.500,00 TL bedelle satın aldığını, dairenin bodrum katta olması nedeniyle herhangi bir yağış anında su alıp almayacağının konuşulduğunu, davalının böyle bir problem olmayacağını belirtmesi üzerine taşınmazı satın aldığını ancak taşınmazın satın alınmasından sonra 14/06/2011 ve 12/08/2012 tarihlerinde yağan yağmurlarda 2 kez evin temelinden su aldığını, yapılan tüm onarımlara rağmen durumun değişmediğini, hali hazırda dava konusu bağımsız bölümün rutubetli, duvarları sürekli ıslak olduğunu, taşınmazın bu haliyle gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin feshiyle, sözleşmeden dönmesi nedeniyle maruz kalınan tüm maddi ve manevi zararların müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı eldeki dava ile satın aldığı taşınmazın gizli ayıplı olması nedeniyle sözleşmenin feshiyle, sözleşmeden dönmesi nedeniyle uğradığı maddi zararın davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, yasa gereği davacının sözleşmeden dönerek bedel iadesi talep edebilmesinin ancak dava konusu malın da iadesi halinde mümkün olacağı, bu iadenin taşınmaz malda davacı adına olan tapu kaydının iptali ile tapunun eski hale getirilmesi ile mümkün olduğu, ancak yargılama sırasında davacı tarafın dava konusu taşınmazı dava dışı üçüncü şahsa tapuda satmış olduğu, hatta davacının sattığı şahısta son gelen tapu kaydına göre taşınmazı başka bir şahsa sattığı, dolayısı ile davacının taşınmazı davacıya iade edemeyecek durumda olduğu, ayıplı malda tüketicinin seçimlik hakları yenilik doğuran haklar olup bir defa kullanılmakla sona erdiği, tüketici olan davacının ayıplı taşınmazdan kaynaklı sözleşmeden dönme ve bedel iadesini talep ettiği, bu nedenle diğer seçimlik haklarını kullanmasının mümkün olmadığı, davacı tarafın ayıp nedeni ile taşınmazı değerinden aşağıya sattığına yönelik herhangi bir beyan ve iddiasının olmadığı benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde davaya konu taşınmazın yargılama sırasında dava dışı üçüncü şahsa satılarak tapuda devrinin yapıldığı anlaşılmıştır. Davacının her ne kadar taşınmaz yönünden sözleşmeden dönme talebi tapu kaydının iptaline yönelik bir talep olsada “çoğun için de azda vardır” kuralı gereğince davacının taşınmazın gizli ayıplı olması nedeniyle uğradığı maddi zararın tazminini talep etmiş olması nedeniyle, gizli ayıp nedeniyle uğramış olduğu maddi zararın tespiti ile, gerekirse nisbi metod uygulanmak suretiyle tespit edilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan 54,40 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43403, Karar No: 2016/3150, Tarih: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/43403 E.  ,  2016/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının çalışmış olduğu ... Kutu Fabrikasında ofset baskı tesisinin yüksek üretim maliyeti gerektiren ofset ambalaj ürünlerine talebin her geçen gün azalması, müşterilerin daha ucuz ikame ambalaj ürünlerine kayması, bölgedeki talebin yeni teknolojik yatırımları karşılayacak seviyelerin altında olması, üretim maliyetlerinde yapılan iyileştirmelerle düşürülen ürün maliyetlerinin de mevcut talebi arttırma konusunda yetersiz kalması ve ofset baskı tesisinin bir yılı aşkın süredir %25 kapasite kullanım seviyesinin altında çalışması ve devamlı zarar etmesi nedenleriyle 5.6.2014 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, ofset baskı bölümünde 15 kişi çalıştığı, feshin son çare olması ilkesi ışığında 5 çalışan ( ..., ..., ...) konfeksiyon bölümüne kaydırıldığını, ancak kalan 10 kişinin iş sözleşmeleri, çalıştıkları bölümün kapatılması ve başka bölümlerde ise kendilerine ihtiyaç olmaması üzerine, işgücü fazlalığı sebebiyle ilgili Yönetim Kurulu kararı ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı işverence yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18 vd. maddeleri uyarınca feshin geçersizliği istemi yani işe iade davasında kurulacak hüküm tespit hükmü niteliğindedir. Dolayısıyla işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, faiz ile ilgili herhangi bir ibare de kullanılmaksızın hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir.

Tespit davalarında yalnızca tespit hükmü verilir, eda hükmü verilemez.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca feshedilmesinin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak tefhim edilen kısa kararda işe başlatmama tazminatı miktarı 4 ay olarak belirlenmiş iken gerekçeli kararda gerekçede ve hüküm fıkrasında bu tazminat miktarının 5 ay olarak belirlenmesi kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşmasına neden olmuştur. Ancak davacının hükmü temyiz etmediği de gözönüne alındığında işe başlatmama tazminatı miktarının 4 ay olarak belirlenmesi gerekmiştir.

Bununla birlikte hüküm fıkrasında “ davacının 4 aylık ücretinin ve sosyal haklarının davalıdan tahsiline, 21/1 maddesine göre yasal süre içinde davacının başvurusu üzerine işverence bir ay içinde işe başlatmama halinde takdiren 5 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline” şeklinde eda hükmü kurulması da hatalı olmuştur

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca mahkeme kararı bozulup ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 (dört) aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 170,20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2624, Karar No: 2022/884, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/2624 E.  ,  2022/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

A) “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ile gerekçeli karar başlığında “2012” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2010 takvim yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, "25.01.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)“2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ile gerekçeli karar başlığında “2012” şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların 2011 takvim yılı Ocak ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, "25.02.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Suça konu sahte faturaların 2011 takvim yılı Ocak ayı KDV indiriminde aynı beyanname dönemi içerisinde kullanıldığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini, Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinden 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “3 yıl 1 ay 15 gün” ibaresinin çıkartılıp yerine “2 yıl 6 ay” yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.