muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10822, Karar No: 2014/1976, Tarih: 22.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/10822 E.  ,  2014/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/374899

MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2010/1075 (E) ve 2011/623 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müştekiye ait 06/09/2010 tarihli adli raporda 2 cm yüzeysel kesik vasıflı yaranın meydana geldiğinin tespit edilmesine, müştekinin beyanında kendisinin bıçak ile yaralandığını beyan etmesine, tanık B.G.'in beyanında sanığın elinde bıçak bulunduğunu beyan etmesine göre, sanık hakkında TCK.nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/670, Karar No: 2020/6781, Tarih: 10.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/670 E.  ,  2020/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların maliki ve sigortacısı olduğu otobüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin iki taraflı trafik kazası sonucu üçer gün iş ve güçlerinden yoksun kalacak şekilde yaralandığını, elem çektiğini beyanla her bir müvekkili için ayrı ayrı 1.000,00’er TL maddi, 5.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı ... hakkındaki maddi tazminat talebini toplam 21.673,00 TL’ye yükseltmiş, davacılar ...,... bakımından maddi tazminat talebinden vazgeçmiştir.

Davalı ... Oyak A.Ş. vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin manevi tazminattan sorumlu olmadığını, davacıların olay ile zarar arasındaki illiyet bağını kanıtlaması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Turizm Seyahat ve Ticaret Ltd. Şti. vekili, davacıların cismani zararı oluşmadığını, manevi tazminat talep edilemeyeceğini, kazada müvekkili şirkete ait aracın sürücüsünün kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21/02/2017 tarih 2014/10813 E. 2017/1787 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne,

1-16.254,75 TL maddi tazminatın davalı ... Turizm Seyahat Ltd. Şti'den, 20/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı ...'ye ödenmesine, 5.418,25 TL maddi tazminatın her iki davalıdan 20/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken müteselsilen alınarak davacı ...'ye ödenmesine, Davacılar .,..,... 'in maddi tazminat davalarından vazgeçtikleri anlaşılmakla bu husustaki davanın açılmamış sayılmasına, Davacılar ...,...'in manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 1.000,00'er TL manevi tazminatın 21/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Turizm Ltd. Şti'den alınarak velayeten davacılar ...,... 'a ödenmesine, Davacı ...'nin manevi tazminat talebinin kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 21/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Turizm Ltd. Şti'den alınarak davacı ...'ye ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıda ki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Haksız fiil faili olan sürücünün eylemi sonucu oluşan zararla ilgili, araç işleteninin sorumluluğuna haksiz fiil itibaren faize hükmedilmesi gerekir.

Dava dilekçesinde davacı ... lehine talep edilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz isteminde bulunulmuştur. Mahkemece davalı işleten şirket ... Turizm Seyahat ve Ticaret Ltd Şti yönünden haksız fiil tarihi olan kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden faiz işletilmesi doğru değil bozma sebebi ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir

nitelikte görülmediğinden HMK'nın geçici 3/2. maddesi, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (1) nolu bendindeki "20.08.2007" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "21.08.2005" ibaresinin, (2) nolu bendinde "her iki davalıdan 20.08.2007" ibaresinin çıkarılarak yerine "davalı ... Turizm Seyahat ve Ticaret Ltd Şti'den 21.08.2005 tarihinden, davalı ... Oyak AŞ.'den 20.08.2007 tarihinden" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1580, Karar No: 2013/705, Tarih: 15.05.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/13-1580 E.  ,  2013/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Taraflar arasındaki “muarazanın meni” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Isparta 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın idare mahkemeleri görevli olduğundan yargı yolu nedeniyle görevsizliğe dair verilen 14.07.2009 gün ve 2009/88 E-302 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesi’nin 06.05.2010 gün ve 2009/16208 E.- 2010/6447 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı belediyenin 31.01.2006 tarihli Belediye Encümeni kararı ile büfenin kontürbank olarak işletilmek üzere işgaliye sözleşmesi başlıklı sözleşme ile kiraladığını, kira bedelini düzenli olarak ödediği halde davalının 27.4.2009 günlü yazı ile gerekçe göstermeden boşaltılmasını talep ettiğini bildirerek el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu yerin işgaliye sözleşmesi ile davacıya verildiğinden idari yargının görevli olması nedeniyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı belediyenin 31.01.2006 tarihli kararı uyarınca …AK Masaya ait büfenin tüm operatörlerin kontörlerini satacağı kontürbank olarak çalıştırmak üzere işgaliye sözleşmesi başlıklı sözleşme ile davacıya işgaliye bedeli ödenerek kullanılmak üzere teslim edildiği ve sözleşmenin talep halinde tahliye etmesinin zorunlu olduğuna ilişkin maddesi uyarınca 27.4.2009 tarihli yazı ile 7 gün içinde yerin boşaltılmasının talep edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacıya teslim edilen yer mülkiyeti davalıya ait kaldırım üzerinde bulunan büfedir. Davalı belediyenin encümen kararı ve taraflar arasındaki sözleşmede her ne kadar işgaliye sözleşmesi olduğu belirtilmiş ise de dava konusu yerin niteliği ve bu yerin bedeli karşılığı davacı tarafından kullanılmasına ilişkin sözleşmenin özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşme olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre taraflar arasındaki ihtilaflarda özel hukuk hükümlerinin uygulanması ve çıkacak ihtilaflara da adli yargı mahkemelerinde bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muarazanın meni istemine ilişkindir.

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muarazanın meni istemine ilişkindir.

Davacı, davalı belediyenin 31.01.2006 tarihli Belediye Encümeni kararı ile dava konusu büfenin kontürbank olarak işletilmek üzere “işgaliye sözleşmesi” başlıklı sözleşme ile kiraladığını, kira bedelini düzenli olarak ödediği halde davalının 27.04.2009 günlü yazı ile gerekçe göstermeden boşaltılmasını talep ettiğini bildirerek, el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, işgaliye sözleşmesinin kira sözleşmesine dönüşmesinin mümkün olmadığını, ödenmeyen işgaliye bedelleri için 6183 sayılı Amme Alacakları Hakkında Kanun’un uygulandığını, bu sözleşmenin özel hukuka tabi olmadığını, mahkemenin görevsizliğine, işgaliye sözleşmesi gereğince davacının işgal ettiği yerden hiçbir adli merciiye başvurulmaksızın boşaltmayı kabul ve taahhüt ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı belediye arasında 31.01.2006 tarihli belediye encümen kararına göre Isparta ili Kaymakkapı Meydanında bulunan büfenin yıllık olarak 7.500,00 TL işgaliye karşılığında işletiminin davacıya verildiğini, taraflar arasında yapılan sözleşmenin kira sözleşmesi olmayıp işgaliye sözleşmesi olduğunu, ödenmeyen işgaliye bedelleri için 6183 Sayılı Amme Alacakları Hakkındaki Kanuna göre takip yapılabilecek olup, bu durumda uyuşmazlık idari mahiyette olduğundan mahkemenin görevsizliğine, Isparta İdare Mahkemesinin görevli olduğuna dair verilen karar; Özel Daire’ce metni yukarıda başlık bölümünde aynen alınan gerekçeler ile bozulmuş, mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; eldeki davaya bakma görevinin adli yargı mahkemelerine mi yoksa idari yargı mahkemelerine mi ait olduğu noktasında toplanmaktadır.

İşin esasına geçilmeden önce mahkemece, ilk kararda yer verilmediği halde direnme kararının gerekçesinde Isparta İdare Mahkemesi’nin 2009/469 E., 2010/353 K. sayılı kararına da dayanılmış olmasının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususun önsorun olarak tartışılmış; ancak mahkemenin direnme kararında idare mahkemesi kararını gerekçe yapmasının önceki kararı genişletme niteliğinde olduğu, yeni hüküm niteliğinde olmadığı oybirliği ile kabul edilerek, önsorun bu şekilde aşılmıştır.

İşin esasına yönelik incelemeye gelince;

İşin esasına yönelik incelemeye gelince;

Davacının, davaya konu edilen büfe niteliğindeki yeri 31.01.2006 tarihli Isparta Belediyesi Encümen kararı ile kullanmaya başladığı, karşılığında her sene artan oranlarda ecrimisil bedeli adı altında ödemede bulunduğu, davalı belediyenin 12.05.2009 tarihli encümen kararı ile de söz konusu büfenin tahliyesine karar verdiği dosyada bulunan belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacı, eldeki davayı encümen kararının iptali için değil, sözleşme ilişkisine dayalı muarazanın önlenmesi istemiyle açmıştır.

Taraflar arasında düzenlenen dava konusu yerin bedeli karşılığı davacı tarafından kullanılmasına ilişkin sözleşmenin özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşme olduğudan, ihtilafın adli yargı mahkemelerinde görülmesi gerekir. Bu bakımdan mahkemece, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, yazılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440/III-3.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.05.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14604, Karar No: 2013/10465, Tarih: 04.07.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/14604 E.  ,  2013/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.10.2011 gün ve 527/576 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 148 ada 7 parsel sayılı taşınmazına, kuzeyinde bulunan 148 ada 6 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ...'ın çatı saçağını uzatma ve pencere açmak suretiyle müdahalede bulunduğunu açıklayarak müdahalenin önlenmesine, çatı ve pencerenin kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının 1972-1973 yılında yapıldığını, davacıya ait taşınmaz ile kendi taşınmazı arasında öncesinde su kanalı bulunmakta olup çatı saçağının bu kanalın üzerine geldiğini, su kanalına büz döşemesi sonrasında yapılan kadastro çalışmalarında öncesi su kanalı olan bu yerin davacıya ait parsel içinde tespit ve tapuya tescil edildiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalıya ait saçak, pencere ve su boruları davacının taşınmazına tecavüz ettiğinden davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tapu kaydına dayalı olarak davacının 148 ada 7 parsele yönelik müdahalesinin menine karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı her ne kadar tapu kaydına dayanmış ise de, tapu kaydının incelenmesinde kayıt malikinin...olduğu saptanmış olup bu saptamaya göre davacının isteği TMK'nun 683. maddesi kapsamında hakka dayalı zilyetliğe yönelik müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Dosya içindeki tapu kayıtları, davacı iddiaları, davalı savunmaları ve tanık beyanları ile uzman bilirkişi raporlarından, davalıya ait 148 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kargir yapının 2004 yılında yapılan kadastro çalışmalarından önce mevcut olduğu, inşaat mühendisi bilirkişinin 08.06.2011 tarihli raporunda belirtildiği üzere çatıda herhangi

Dosya içindeki tapu kayıtları, davacı iddiaları, davalı savunmaları ve tanık beyanları ile uzman bilirkişi raporlarından, davalıya ait 148 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kargir yapının 2004 yılında yapılan kadastro çalışmalarından önce mevcut olduğu, inşaat mühendisi bilirkişinin 08.06.2011 tarihli raporunda belirtildiği üzere çatıda herhangi

bir tamirat izine rastlanmadığından uzun yıllardan (1970 yılından) beri çatının mevcut hali ile bulunduğu saptanmıştır. Bu saptamaya göre örf ve adete dayalı fiili bir durum mevcuttur. Davacının zilyetliği altında bulunan dava konusu yere davalının doğrudan bir müdahalesi bulunmadığı gibi, yağmur sularının eskiden olduğu gibi aynı yere döküldüğü, bu suyun eğim nedeniyle davacıya zarar vermediği uzman bilirkişi tarafından tespit edilmiştir. Yine dava konusu edilen ve davacının taşınmazına bakan yönde bulunan havalandırma amaçlı pencerenin boyutu, göz hizasından yüksek oluşu ve davacının evi ile olan mesafesi nedeniyle davacının mahremiyetine tecavüz etmediği de dosya kapsamı ile sabit olup anılan hususlar nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekirken, davanın hukuki dayanağının yanlış vasıflandırılması sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Esasen çatı sularının döküldüğü yerden önceleri su arkının geçtiği ve kadim su arkının kullanılmaz hale gelmesi ile patika yola dönüştüğü, bu yerin davacı ve davalıya ait olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Kabule göre de, 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine (HUMK. m.74) göre, hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Somut durumda dava dilekçesinde saçak ve havalandırma penceresinin 148 ada 7 parsel sayılı taşınmaza tecavüzlü olduğundan bahisle tecavüzün önlenmesi ve kal isteğinde bulunulmuş ise de, su borularına ilişkin bir istek bulunmadığı halde mahkemece bu konuda hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, ve 70,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4973, Karar No: 2018/5219, Tarih: 18.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4973 E.  ,  2018/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve zaman gazetesi aboneliği olmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenmekle yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12610, Karar No: 2020/4257, Tarih: 17.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12610 E.  ,  2020/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

1-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanık ...'ın, 5271 sayılı CMK'nın 147, 191/3 ve 193. maddelere aykırı olarak, iddianamesi okunup usulünce dinlenmek suretiyle ifadesi alınmadan, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanıklar hakkında temel cezalar belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin Eskişehir ilinde saat 17:29'da battığı, katılanın saat 17:40'da evden ayrıldığı, saat 19:00 sıralarında eve geldiğinde hırsızlık yapılmış olduğunu anlaması dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

4-UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 10.09.2016 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan, sanıklar ..., ... ile sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11930, Karar No: 2012/18644, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11930 E.  ,  2012/18644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2010/228-2011/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Nak. Tic. Ltd. Şti vekili ve ... Ulus. Nak. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ürdün' deki bir alıcıya sattığı 3000 tava kutu bira emtiasının taşınmasını davalılardan ... Ltd. Şti. Aracılığı ile üstlendiğini, bu davalının ... Ltd. Şti. aracılığı ile diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin TIR'ına Adana'dan yüklendiğini, sürücü diğer davalının kusuru ile meydana gelen kazada tüm emtianın hasarlandığını, sözleşmenin 3-1-1.nci maddesine göre taşıyıcı ilk davalının kusursuz sorumlu olduğunun kararlaştırıldığını, tüm davalıların müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, 14.000,00 YTL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. temsilcisi, sözleşmenin tarafı olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili taşıma sözleşmesine göre zararı ... Ltd. Şti.'nin üstlendiğini, taşıtanın muvafakati alınmadığı taşıma işinin başkasına devredilemeyeceğini, sözleşmenin tarafı olmadıklarını, muhataplarının davalı ... Nakliyat olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 22.06.2009 tarih, 2008/3663 E. 2009/7566 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalıların somut olayda taşımacılık işleminde sorumlu tutulmaları gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 14.000,00 TL zararın kazanın tarihi olan 02.07.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Nak. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ... Ulus. Nak. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi temyiz etmiştir.