muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19691, Karar No: 2014/4214, Tarih: 18.03.2014

Davalı savunmasında, yapılan kontrollerde davalının kaçak elektrik kullandığının tespit edilmesi nedeniyle tutanak tutulduğunu ve bu tutanağa istinaden yönetmelik hükümlerine göre faturanın düzenlendiğini, kaldı ki davaya konu iddiaların haksız fiil niteliğinde olduğunu ve haksız fiiller için öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ve ailesi ile dava dışı kişiler arasında öldürme olayı nedeniyle kan davası çıktığı, davacının yargılamasının Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yapıldığı, davacının o tarihten beri tutuklu bulunduğu, öldürme olayının meydana gelmesinden bir kaç gün sonra davacı ve ailesinin kullanmış olduğu ev ve su kuyusunun kimliği belirsiz kişiler tarafından yakıldığı, o tarihten yeni sayacın takıldığı döneme kadar davacının herhangi bir elektrik tüketiminin bulunmadığı, davacı adına düzenlenen faturanın neye istinaden düzenlendiğinin anlaşılamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı taraf gerek savunmasında, gerekse de temyiz dilekçesinde, yapılan kontroller sırasında, davacının tesise ve sayaca müdahalesinin bulunduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine de davacı hakkında kaçak elektrik tutanağının düzenlendiğini beyan etmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davacı hakkında kaçak tutanağına rastlanılmamıştır. Mahkeme tarafından da, bu konuda bir araştırmaya girilmemiştir.

Öyle ise mahkemece, öncelikle davacı hakkında, davalının iddia ettiği gibi, kaçak elektrik tutanağının tutulup tutulmadığı araştırılıp, eğer tutulmuş ise bu tutanak celbedilip, zabıt mümzileri de dinlenilmek suretiyle kaçak kullanıp olup olmadığı, dava konusu alacağın bu kullanıma ilişkin olup olmadığı tespit edilip, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13930, Karar No: 2010/4639, Tarih: 20.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13930 E.  ,  2010/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve arkadaşının, kendilerine müdahale eden iki Tedaş görevlisine bıçak çekip suça konu telleri götürdüklerinin iddia edilmesi ve sanığın üst aramasında bıçak çıkmış olması karşısında; yakınan ... ve 20.04.2005 tarihli kolluk anlatımında belirttiği Tedaş arıza servisinde çalışan iki görevlinin kimler oldukları araştırılıp, bu kişiler dinlendikten sonra sanığın eyleminin bir bütün halinde “yağma” suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/700, Karar No: 2024/7136, Tarih: 21.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/700 E.  ,  2024/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2272 E., 2020/373 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suça konu kaçak yapının bina vasfında olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, iki katlı evinin üzerine ruhsatsız olarak üç metre yüksekliğe sahip kutu profiller ve trapez saç ile çatı yaptığı, bu şekilde üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, mevcut iki katlı yapı üzerine, kolaylıkla sökülebilir ve taşınabilir malzemeden, çevresi açık olacak şekilde, demir profil üzerine sac çatı yapmaktan ibaret eyleminin, bina yapma niteliğinde olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında atılı suçun unsurlarının somut olayda oluşmadığı şeklindeki gerekçeyle sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm tamamen kaldırılarak, sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2946, Karar No: 2023/3580, Tarih: 31.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2946 E.  ,  2023/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/244 E., 2022/501 K.

DAVA TARİHİ : 25.03.2014

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/96 E., 2019/957 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ...'in eşi, davacılar ... ve ...'in oğlu olan ...'in, davalı Derneğe ait yurt binası müştemilatında kurban kesimi için kurulan elektrikli aleti onarırken akıma kapılarak vefat ettiğini, Suşehri C.Başsavcılığınca 2013/248 soruşturma sayılı dosya üzerinden yapılan soruşturma neticesinde ceza hukuku kurallarına göre bir kısım kişilerin kusuru olmadığından bahisle KYOK verildiğini, özel hukuk ve iş hukuku çerçevesinde eldeki davayı açtıklarını, olayda davalının kusurlu ve sorumlu olduğunu, muris Mehmet'in yüksek yerde bulunan elektrikli alete erişim için masaya çıktığını, platform kullanılmadığını, işveren tarafından böyle bir platform talep edilmediğini ya da başka kuruluştan temin edilmediğini, soruşturma dosyasındaki rapora göre elektrik tesisatının da projeye aykırı olduğunu, kaçak akım rolelerinin fonksiyonunu yerine getirmediğini, 2002 yılından beri murisin elektrikçilik yaptığını, olay günü her ne kadar ifadelerde geçmese de masa ile birlikte metal bir merdivenin de kullanıldığını ve metal merdivenin devreye teması sonucunda ancak murisin kalbinin durmuş olabileceğini, aksi halde vücudunun diğer türlü teması halinde ancak sol kolunu temas ettirdiğinde kalbinin durabileceğini beyanla, bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere şimdilik toplam 100.000,00 TL tazminatın (anne ve babanın her biri için 10.000,00'er TL, eşi selma için 20.000,00 TL manevi ve 30.000,00 TL maddi, çocuklar için ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi, 10.000'er TL maddi tazminat) 20/12/2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müteveffanın eşi ve çocuklarının hak sahibi olduğunu, ancak anne ve babasının hak sahibi olmadığını, dernek yetkililerinin aynı iş kazası sebebiyle yürütülen soruşturmada beraat ettiğini, müteveffanın kusurunun soruşturma evresindeki raporda belirlendiğini, müteveffa serbest meslek erbabı olduğundan güvenlik tedbiri alıp almamak konusunda kendisinin mükellef olduğunu, meydana gelen kazada derneğin sorumluluğu olmadığını, soruşturma dosyasındaki beyanlara göre müteveffanın masaya çıkmaması istenildiğini, ancak müteveffanın masayı kendisi kullandığını, kazanın düşme değil elektrik akımına kapılmak suretiyle vefat ettiğini, merdiven konulduğu iddiasının ise mahkemeyi yanıltmak olduğunu, açıkta bulunan kabloların müteveffa tarafından tamirat yapılabilmek için yerinden çıkartıldığını,kaçak akım rolesinin bozuk olduğuna dair kazadan hemen sonra tespit yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Suşehri Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/248 Soruşturma ve 2013/407 Karar sayılı kararı ile; kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu soruşturma dosyası kapsamında alınan 24/12/2012 tarihli bir A sınıfı iş güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen rapor ile; sadece müteveffa ...’e kusur yüklemesi yapıldığı, 07/07/2013 tarihli bir A sınıfı iş güvenliği uzmanı, bir elektrik mühendisi, bir makine mühendisinden oluşan heyet tarafından düzenlenen kusur raporu ile ise; müteveffa ...’in tam ve asli kusurlu olduğu, Vahdet DOĞRUYOL ve ...’ya kusur yüklemesi yapılamayacağının belirtildiği, Sivas İş Mahkemesi’nin 2013/504 Esas ve 2014/275 Karar sayılı dosyası ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Suşehri Eğitim Gençliğine Yardım Derneğine ve Vahdet DOĞRUYOL’a karşı rücuen tazminat davası açılmış olduğu bu dosya kapsamında yapılan yargılama sırasında A sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşan üçlü heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporu ile; müteveffa ...’in %100 kusurlu olduğu yönünden rapor düzenlendiği, dosya kapsamında tarafların kusur tespiti yapılması amacıyla 19/12/2016 tarihli A sınıfı iş güvenliği uzmanı elektrik mühendisi, elektrik-elektronik mühendisi ve adli tıp uzmanından oluşan üç kişilik heyetten rapor alınmış bu rapor ile; müteveffa ... %100 kusurlu tespit edildiği, taraf vekillerinin bilirkişi raporuna itirazlarının incelenmesi amacıyla dosya ek rapora gönderilmiş olup; 28/12/2017 tarihli rapor ile müteveffa ...’in %100 kusurlu olduğu yönünde rapor tanzim edildiği, davacı asil ve davacılar vekilinin raporlara itirazı doğrultusunda dosya arasında bulunan farklı farklı dört ayrı bilirkişi heyetinden de farklı bir şekilde oluşturulan üçü de iş güvenliği uzmanı ayrıca ikisi elektrik mühendisi üç kişilik heyet tarafından düzenlenen 07/05/2019 tarihli bilirkişi raporu ile; müteveffa ... %100 kusurlu tespit edildiği, dosyada bulunan tüm bilirkişi raporlarının birbirini doğrular nitelikte olması, ayrıntılı ve denetime açık bilirkişi raporu, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde tarafların kusur oranlarının tespiti bakımından yeterli bulunduğundan rapora itibar edildiği,

Türk Borçlar Kanunu madde 49'un ‘’Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren bu zararı gidermekle yükümlüdür.’’ şeklinde düzenlendiği, belirtilen madde kapsamından haksız eylemin unsurlarının; hukuka aykırı fiil, kusur, zarar ve fiil ile zarar arasında illiyet bağının bulunması olduğu, bu dört unsurun zarara uğrayanın zararının tazmini için mutlaka bir arada bulunması gerektiğinin anlaşıldığı, dava konusu olayda her ne kadar hukuka aykırı bir fiil bulunsa da bu fiil neticesinde davalıya yüklenecek kusur oluşmadığı bilirkişi raporları sonucunda anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişilerin taraflı rapor tanzim etttiğini, mahkemenin ısrarla taraflı olduğunu iddia ettikleri bilirkişi raporlarına dayanarak davanın reddine karar vermiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye esas alınacak tarafsızlıkta, yeterlikte ve nitelikte olmadığını, iş güvenliği kurallarının davalı ... de bağlayacağını, Anayasanın 17. maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesi, buna paralel 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanununun 417/2. maddesi, İş Kanununun 77. maddesi ve bu maddeyi yürürlükten kaldıran İş Sağlığı ve İş Güvenliği Yasasının 4. ve 5. maddeleri ve keza Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2, 3 ve 4. maddeleri göz önüne alındığında, esas sorumlunun işveren olduğunun kabulü ile davalı işverenin de kusurlu olması gerekirken, tüm kusurun müvekkiller murisine yıkılmasının kabul edilebilir bir yanı olmadığını, işverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal önem taşıyan araç ve gereçlerin işçiler tarafından kullanılması sağlandığında, kaza olasılığının tamamen ortadan kalkabileceğinin tartışılmaz olduğunu, müteveffa yetkili elektrikçi olsa dahi işveren sıfatını haiz davalı derneğin yapılan işin niteliği göz önünde tutulduğunda, hakkaniyet gereği kendisinden beklenen deneyimlerin zorunlu kıldığı, teknik açıdan uygulanabilir ve işyerinin özelliklerine uygun olan tüm önlemleri almakla yükümlü olduğunu, işveren sıfatı ile davalı derneğin, koruyucu malzeme ve ekipmanı bulundurmakla yükümlü olduğunu, teknik açıdan elektrik tesisatının kaçak akım rölesi ile korunmasının zorunlu olduğunu, işverenlerin, elektrik işlerinde kullanılması gereken ve piyasada “uçan halı" olarak isimlendirilen, merdivenli, korkuluklu, tekerlekli bir platform bulundurmak, yoksa iş yapandan talep etmek veya Belediye'den veya benzeri bir kuruluştan sepetli bir platform veya araç istemek/temin etmek zorunda olduğunu, burada öncelikli olarak sorumluluğun işverene düştüğünü, davacıların maruz kaldığı acı, elem ve üzüntünün hafifletilebilmesi amacıyla davacılar lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat isteminin de reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükmedilen avukatlık ücretinin fahiş olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "mahkemece yüklenicinin üstlendiği işin uzmanı olup, basiretli bir tacir olarak işin tekniğine göre yerine getirilmesi yönünden davalı iş sahibinden talimat almayacağı, sözleşmenin mahiyeti icabı güvenlikle ilgili tüm tedbirleri davacının kendisinin alması gerektiği kabul edilerek, hakkında yapılan soruşturmada takipsizlik kararı verilen ve iş mahkemesinde alınan raporda dahi kusursuzluğu belirtilen davalı iş sahibinin olayın meydana gelmesinde eser sözleşmesi ve borçlar hukukunun sorumluluk ilkelerine göre etkili ve nedensellik bağı bulunan bir ihmal ve eylemi belirlenemediği, yukarıda belirtilen içtihatlar doğrultusunda ceza mahkemesince verilmiş bir mahkumiyet kararı da bulunmadığı nazara alınarak,

Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla" gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde belirttiği itirazlarını temyiz dilekçesinde de yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ifa edilirken meydana gelen ölümlü kazadan dolayı açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun birinci fıkrası ile 370 nci maddesinin ikinci fıkrası,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 vd maddeleri,

AAÜT'nin 10 ncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10 uncu madde 3üncü fıkrasında manevi tazminata ilişkin vekalet ücreti düzenlenmiştir. Bu fıkradaki düzenleme "Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." şeklinde olup, davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ancak mahkemece nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar vekiliinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirmiş olduğundan AAÜT uyarınca 10.750,00 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirmiş olduğundan AAÜT uyarınca maddi ve manevi tazminat talepleri için ayrı ayrı 2.750,00TL'den olmak üzere toplam 5.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31/10/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/977, Karar No: 2021/977, Tarih: 09.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/977 E.  ,  2021/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 10.12.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.