muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9774, Karar No: 2017/4781, Tarih: 17.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9774 E.  ,  2017/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ile...'nin gayri resmi evli oldukları , gerekçeli karar tebliği için 18.02.2014 tarihinde yapılan tebligatlar incelendiğinde aynı şahsa (...in) tebliğ yapılmasına rağmen sanık ...'in eniştesi olarak yazıldığı, sanık ...'nin dayısı olarak yazıldığı anlaşılmakla tebligatın geçerliliği konusunda tereddüt bulunduğundan sanığa 22.04.2014 tarihinde yapılan tebligatın geçerli ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Gerekçeli karar başlığına katılanların ve sanıkların adlarının ikişer kez yazılarak karışıklığa yol açılması,

2) Taraflardan ..., ... ile katılanların akraba oldukları birbirlerini tanıdıkları, ...'ın jandarma ifadesinde ismini bilmediği şahsın kendisini bıçakla yaraladığını söylediği halde mahkeme ifadesinde sanık ...'in kendisini bıçakla yaraladığını söylediği, ... jandarma ifadesinde kendisine esmer uzun boylu şahsın sopayla vurduğunu sanık ...'in taş attığını söylediği ancak yaralanıp yaralanmadığı konusunda beyanda bulunmadığı, mahkeme ifadesinde ise tüm sanıkların sopa ile vurduğunu , oğlu...'ın yaralanması ile ilgili olarak jandarma ifadesinde beyanı olmadığı halde mahkeme ifadesinde tüm sanıkların bıçakla yaraladığını , tanık ...'in jandarma ifadesinde dayısı ve arkadaşının annesine sopayla vurduğunu söylediği, tanık ...'nin jandarma ifadesi ile mahkeme ifadesinin birbiriyle uyuşmadığı, mahkemede...'ı sanık ...'in bıçakla yaraladığını söylemesine rağmen jandarmada yaralamaya ilişkin net beyanı olmadığı ayrıca ...'yi sopa ile yaralayanın ... olduğunu söylediği anlaşılmakla ifadeler arasındaki çelişki giderilmeye çalışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3)Katılan ... hakkında...Devlet Hastanesi'nin 15/01/2012 tarihli geçici raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği bildirildiği halde, aynı hastanenin 16/01/2012 tarihli ortopedi uzmanınca düzenlenen kesin raporunda ise yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmesine göre, raporlar arasında gözüken açık çelişki karşısında, katılanın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğünden yeniden aldırılacak adli rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23457, Karar No: 2014/14979, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23457 E.  ,  2014/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/122680

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2009

NUMARASI : 2008/229 (E) ve 2009/13 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınanın soruşturma aşamasında, kendisini yağmaladığını söylediği sanık hakkında üzerindeki giysilerini belirterek eşgal bilgilerini verdiği, olaydan yaklaşık 1 yıl 8 ay sonra okulda olay sırasında yanında olduğunu söylediği arkadaşının bilgi vermesiyle görüp yakalatarak çoklu ortamda teşhis ettiği, mahkeme aşamasında ise kendisini yağmalayan kişinin sanık olmadığını ısrarla belirtmesi karşısında, dosya kapsamı incelendiğinde yakınanın olay sırasında yanında olduğunu söylediği arkadaşının kendisinden sorularak tespit edilmesi halinde usulünce celb edilerek olay hakkındaki bilgi ve görgüsünün sorulmadan, dosya kapsamında bulunan alınan cep telefonuna ilişkin GSM kayıtlarından sanığın kullanımı da tespit edilemediğinden, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair somut delilerin nelerden ibaret olduğu, hangi ifadeye hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında 13.04.2007 olan suç tarihinin 13.04.2008 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık T.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15824, Karar No: 2018/27972, Tarih: 20.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15824 E.  ,  2018/27972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı tarafından düzenlenen "Maaş Nakil İlmühaberinin" düzeltilerek 5473 sayılı kanunda belirtilen ek zamların eklenmesine, davacının eksik aldığı zam oranlarının 5473 sayılı kanun gereğince hesaplanarak yasal faizi ile" fark tazminatı "olarak ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de ıslahın süresinde yapılıp yapılmadığı ihtilaflıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 181. maddesinde, “(1) Kısmen ıslaha başvuran tarafa, ıslah ettiği usul işlemini yapması için bir haftalık süre verilir. Bu süre içinde ıslah edilen işlem yapılmazsa, ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu yasa maddesine göre ıslahın 1 haftalık sürede yapılması gerekmekte olup yasa maddesindeki 1 haftalık süre kanundan kaynaklanan kesin süredir.

Somut olayda, mahkeme, kısmi dava olarak açılan davada, davacı vekiline ıslah için 08/05/2013 tarihinde süre vermiş, ıslah ise yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 20/09/2013 tarihinde yapılmıştır.Bu itibarla süresinde yapılmayan ıslaha değer verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3152, Karar No: 2023/8581, Tarih: 22.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3152 E.  ,  2023/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/439 E., 2023/191 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2014/20 Esas, 2016/587 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üçer kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2014/20 Esas, 2016/587 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2022/626 Esas, 2022/10557 Karar sayılı kararı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/439 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; yanlış hesaplama yapıldığına, düşme kararının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/439 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; yanlış hesaplama yapıldığına, düşme kararının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, en aleyhe kabulle 31.12.2008, 31.12.2009 ve 31.12.2010 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/439 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7489, Karar No: 2013/7947, Tarih: 22.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7489 E.  ,  2013/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../02/2012 tarih ve 2009/670-2012/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalılardan Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.'na ait ... numaralı hesabın sahibi olduğunu, ....2005 tarihinde ATM'ye ....000,00 TL yatırarak kredi hesabından internet bankacılığı aracılığı ile tüketici kredisi borcunu ödemek istediğinde "hesabınızda yeterli bakiye yok" uyarısı aldığını, talimatı ve izni olmaksızın aynı bankanın ... numaralı hesabın sahibi ... adına ....2005 tarihinde ....019,00 TL'nin havale yapılarak ... ... Şubesi'nde bulunan ATM'den ... parça halinde çekildiğinin tespit edildiğini, davalı ... aleyhine açılan kamu davasının ... Asliye Ceza Mahkemesinde halen devam ettiğini, evlilik hazırlıkları içinde olup oluşan borcu giderme yükümlülğünden dolayı evlilik tarihini ertelemek zorunda kaldığını ileri sürerek ....019,00 TL maddi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte giderilmesine, ....000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı Vakıfbank A.Ş. vekili, davanın süresinde açılmadığını, müvekkil bankanın internet bankacılığı işlemlerinde üzerine düşen özeni yerine getirdiğini, davacının mağduriyetinin müvekkil bankadan değil kendi kusurudan kaynaklandığını, manevi tazminat talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin olayla ve zararla hiç bir ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirikişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının davalı Vakıf Bank nezdinde bulunan hesabından ....019,00 TL paranın davalı ...'nün hesabına davacının bilgisi dışında havale yapıldığı, bu paranın ...'nün hesabından çekildiği, meydana gelen olayda davalı ...'nün ... .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/531 esas sayılı dava dosyasında suçsuz olduğundan

beraatine karar verildiği, beraat kararının kesinleştiği, böylece davalı ...'nin meydana gelen olayda suçunun ve kusurunun bulunmadığı, davalı bankanın meydana gelen olayda objektif özen borcu olduğu, davalı bankanın bu sorumluluktan ancak gerekli özeni göstermiş olsa bile zararın gerçekleşeceğini ispat etmesi durumunda kurtulabileceği, ancak bu yönde bir ispatın olayda gerçekleşmediği, davacının her hangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat isteminin kabulüne ve ....500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.