muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5434, Karar No: 2020/564, Tarih: 22.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/5434 E.  ,  2020/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2008, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Beraat

Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Mahkûmiyet

Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Mahkûmiyet

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.02.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan 213 sayılı VUK'nin 359/a-2 madde sevkiyle dava açılmasına ve gerekçeli kararda bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında bu suçtan bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A- Sanık ... hakkında 2008, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-... Otomotiv Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanık ... ...'in, ...'tan şirket hisselerini devraldığı ve yetkilisi olarak tayin edildiği 21.10.2009 tarihinden itibaren, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanık ...'in kovuşturma ifadesinde ''2009 yılının Ekim ayında arkadaşı olan ...'ın kendisini kandırarak şirketi üzerine aldırdığını, şirket ile hiçbir bağlantısının bulunmadığını, firmanın hangi yıllarda faaliyet gösterdiğini, iştigal sahasını, sermayesini, adresini, çek ve faturalarını veya kesilip kesilmediğini bilmediğini, cahil olması ve bilgisizliğinden yararlanarak bu işleri kendisinin başına açan kişinin ... olduğunu beyan etmesi, sanığın yargılama aşamasındaki beyanında da, arkadaşı olan ...'ın kendisine şirket devralacağını, ancak kendisinin yanında birkaç kişinin daha olması gerektiğini söylediğini, birlikte notere giderek bazı belgeleri imzaladıklarını, bu olaydan 15 gün sonra da ...'ın bu işin olmadığını söylediğini, diğer sanık ...'ı sadece noterde gördüğünü, daha sonra şirketin yetkilisi olarak göründüğünü ve şirketin sahte fatura düzenlediğini öğrendiğini'' savunarak atılı suçları inkar ettiği; dosyada mevcut vergi suçu, vergi tekniği rapor ve ekleri incelendiğinde, ... Otomotiv Nakliye ve Petrol Ürünleri Madeni Yağ Kimya Sanayi Ticaret Limited şirketinin " Madeni yağ, antifriz, petrol ürünleri satışı faaliyeti" işi ile iştigal etmek üzere 08.10.2008 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, işe başlama bildirimi üzerine 15.10.2008 tarihinde yapılan yoklamada 200 TL kira bedelli 20 metrekare iş yeri olup, iş yerinde emtiası olmadığı, daha sonra yapılan yoklamalarda da yalnızca 30.000 TL değerinde eşya olup, 16.06.2010 tarihli ve devamındaki yoklamalarda da iş yerinin kapalı ve boş olduğunun tespit edildiği; şirketin araç, depo, şube ve işçisinin olmadığı; Ba- Bs formlarının birbirinden çok farklı olup, Ba formlarından 2008 takvim yılında 330 adet, 2009 takvim yılında 3328 adet, 2010 takvim yılında 1064 adet ve 2011 takvim yılında 56 adet belge düzenlediğinin tespit edildiği, mükellefin bildirdiği matrah ve Ba formları ile mükelleften mal aldığını bildiren mükelleflerin belirttiği miktarda yüksek ciroları sağlayacak ticari organizasyona sahip olmadığının anlaşıldığı, tahakkuk eden vergi borçlarının ödenmediği, şirketin komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiğine dair Jandarma İstihbarat birimlerinin bildirimde bulunup, tespit edilen faturaların vergi dairesine bildirildiği; ayrıca vergi tekniği raporu ekinde bulunan 19.04.2010 tarihinde şirket adına fatura teslim eden ... Form Ofset Matbaacılık Ltd. Şti yetkilisi olan ...'ın 21.04.2010 tarihli beyanında, ... isimli bir kişinin telefonla sipariş edilen 1000 adet ... Otomotiv Ltd. Şti'ne ait faturaların ... isimli kişi tarafından nüfus cüzdanı ve vekaletname ibrazı ile teslim alınmasını müteakip aynı kişinin Gündoğdu... Ltd. Şti. adına aynı vekaletname ile fatura bastırmak istemesi üzerine vekaletname aslını araştırdığında noterde düzenlenmediğini anladığı ve vergi dairesine dilekçe ile durumu bildirdiğini beyan ettiği, faturaları alan kişi olarak ...'i teşhis ettiği; yine vergi tekniği raporu ekindeki 23.04.2010 tarihli ...'e ait iş yeri arama tutanağından anlaşıldığı üzere ..

... isimli kişi tarafından nüfus cüzdanı ve vekaletname ibrazı ile teslim alınmasını müteakip aynı kişinin Gündoğdu... Ltd. Şti. adına aynı vekaletname ile fatura bastırmak istemesi üzerine vekaletname aslını araştırdığında noterde düzenlenmediğini anladığı ve vergi dairesine dilekçe ile durumu bildirdiğini beyan ettiği, faturaları alan kişi olarak ...'i teşhis ettiği; yine vergi tekniği raporu ekindeki 23.04.2010 tarihli ...'e ait iş yeri arama tutanağından anlaşıldığı üzere ... Otomotiv... Ltd. şirketine ait faturaların ...'in işyerinde ele geçirildiğinin, aynı aramada Gündoğdu şirketine ait faturaların da ele geçirildiği; suça konu şirketin muhasebe işlerini yürüten, 2010 yılı Ocak ve Şubat aylarında beyannamelerini veren ... hakkında 2010 yılında ... Otomotiv... Ltd. Şirketi yetkililerinin sahte fatura düzenleme eylemlerine iştirak ettiğinden bahisle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, sahte fatura düzenlemeye iştirak suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının temyizi üzerine Dairemizin 2016/ 3975 esasına kaydedildiği anlaşılmakla, her iki dosya birlikte incelenmiş olup, suç ve cezada şahsilik ilkesi gereğince gerçek failin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

a-Dosyada adları geçen ... ve ... adlı kişilerin, CMK'nin 48. maddeleri uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi,

b-2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği belirtilen sahte faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilip sanık ..., ..., ... ve ...'ye gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örneklerinin alınarak faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c-Şirkete ait 2009 ve 2010 yıllarında bastırılan fatura teslimlerinin matbaalar tarafından kime yapıldığının araştırılması, bu hususta da gerekirse imza incelemesi yaptırılması,

d-... hakkında 2010 yılında ... Otomotiv... Ltd. Şirketi yetkililerinin sahte fatura düzenleme eylemlerine iştirak ettiğinden bahisle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, sahte fatura düzenlemeye iştirak suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının temyizi üzerine Dairemizin 2016/ 3975 esasına kaydedildiği anlaşılmakla, suç unsurlarının birlikte değerlendirilmesi bakımından her iki dosyanın birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e-Sanık ...'ye beyannameler için belgelerin kimin tarafından kendisine getirildiğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre de, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24343, Karar No: 2014/19393, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24343 E.  ,  2014/19393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/672-2012/261

DAVA :Davacı vekili davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının, denge tazminatına ilişkin ek ödemelerin ödenmediğini ve maaş nakil ilmühaberine ilave edilmediğini belirterek, bu alacağın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 399 sayılı KHK'ye tabi sözleşmeli olarak çalışmakta iken Türk Telekom'un özelleştirilmesi neticesinde 406 sayılı Kanunun Ek 29. maddesi ve 4046 sayılı kanunun 22. maddesi uyarınca Devlet Personel Başkanlığı'na bildiriminin yapıldığını ve kamu kurumunda çalışmaya başladığını, davalıya ait işyerinde nakle tabi personel olarak çalışırken 375 sayılı kanun hükmü uyarınca ödenmesi gereken ek ödemelerin kendisine ödenmediğini, maaş nakil ilmühaberine bu ek ödemleri ilave edilmediğini belirterek ek ödemelerden dolayı yoksun kaldığı parasal hakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görev itirazı yanında 5473 ve 5793 sayılı Kanunlarla yapılan düzenlemelerin sadece kamu personeli arasında ücret adaletini sağlamaya yönelik olduğunu kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde bulunmadığını 406 Kanunun Ek 29 md sinin 3.fıkrasının uygulanmasında kamu görevlilerine yapılan artış oran ve/veya miktarları kapsamında değerlendirilmesine imkan bulunmadığı bu nedenle Türk Telekom'da çalışmakta iken 405 sayılı Kanununun ek 29 md si ile 4046 sayılı Kanununun 22 md'lerine göre Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini nakledildiği işyerinde işe başlamak üzere görevinden ayrıldığını, Maliye Bakanlığının 08.05.2006 tarihli yazılarınca 5473 ve 5793 sayılı Kanunlarda değişik adlar altında ek ödemesi bulunmayan memurlara ve sözleşmeli personele yapılan ek ödemelerin dikkate alınamadığını kaldı ki davacı iş mevzuatına tabi kapsam dışı statüde çalıştığından ve söz konusu ödeme 399 sayılı kanunun hükmündeki kararnamenin eki II sayılı cetvele dahil personele yapıldığından ve davacının da kanunun hükmünde kararname kapsamında personel olmadığından söz konusu ödemelerin bu nedenle de dikkate alınamadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının 2006 Nisan ayında iş sözleşmesine dayalı olarak çalışmaya başladığı, önceki dönemde planlama kurulu kararının 9 maddesi kapsamına girdiği, kabul edilse dahi dava tarihine göre 2006 Ocak-Nisan dönemi zamanaşımına uğradığından nakle tabi personelin yönetim kurulunca 15/04/2004 tarihi itibarı ile belirlenmiş olan ücretlerine diğer mali hakları dahil edilerek tespit edilecek tutara kamu görevlilerine yapılan artış oran ve/veya miktarları uygulamak sureti ile geçiş ücreti belirleneceğinden ek ödeme bu mahiyette olmadığından davacının denge tazminatı ek ödeme alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce önceki bozma gibi esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir

. Aksi yönde Uyuşmazlık Mahkemesi’nin uyuşmazlıklarda adli yargı yerinin görevli olduğuna dair kararlar var ise de ilke kararı olmadığından, Dairemizce Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 26.12.2012 gün ve 2012/9-1528 Esas, 2012/1398 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu kabul etmiştir.

Görev kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21072, Karar No: 2018/14838, Tarih: 05.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21072 E.  ,  2018/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 16.09.2008 tarihinden işten haklı olarak ayrıldığını 22.06.2013 tarihine kadar çalıştığını, en son net maaşının 1.340.00.TL olduğunu, işyerinde haftada 6 gün 07.00-17.00 yada 12.30-22.30 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, ancak sorumluluktan kurtulmak amacıyla bordroda fazla mesai ücreti ödeniyor gibi gösterildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere; kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili 24.03.2014 tarihli cevap dilekçesini duruşmada tekrarla; davacının 16.09.2008 tarihinde işe başladığını, 22.06.2013 tarihinde işe gelmemeye başladığını ve sigorta çıkışının 02.07.2013 tarihinde yapıldığını, işi bırakmadan bir süre öncesinden beri davacının işten ayrılmak istediğini, memlekete gideceğini ve kıdem tazminatının ödenmesi gerektiğini ifade ettiğini, talebi kabul görmeyince de 22.06.2013 tarihinden itibaren mazeret bildirmeden işe gelmemeye başladığını, ... 26. Noterliği’nin 02.07.2013 günlü İhtarnamesi ile mazeret bildirmesinin istendiğini ve işe davet edildiğini, mazeret bildirmediği gibi işe de gelmeyen davacının iş akdinin haklı nedene dayalı olarak sonlandırıldığını, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, yapılan mesailerin bedellerinin zamlı olarak ödendiğini, davacının hesap pusulalarını ihtirazı kayıt koymadan imzaladığını ve ödenen miktarları da ihtirazı kayıtsız tahsil ettiğini, fazla mesai alacağının bulunduğu anlamına gelmemek üzere 5 yıllık zamanaşımı definde bulunduklarını belirterek karşı davanın reddine, 2.000,00 TL ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı- karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı - karşı davalı işçinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı fazla mesai ücretleri ödenmediği için iş aktini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir.