muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3, Karar No: 2011/8, Tarih: 25.01.2011

Sanığın kollukta, C. savcılığında, sorguda ve yerel mahkeme huzurundaki savunmaları incelendiğinde dosyadaki kanıtlarla uyuşmadığı gibi, kendi içerisinde de çeliştiği ilk bakışta dikkat çekmektedir. Bir evin içerisinde kısa bir zaman dilimi içinde gerçekleştiği anlaşılan bir olayın sanık tarafından bu kadar farklı şekillerde anlatılmış olması bile savunmaların güvenilirliği açısından gözönüne alınması gereken bir durumdur. Örneğin; olay sırasında tanık A..’in odasına giderek kendisini uyandırdıktan sonra eve birisinin girdiğinden sözeden ve ağabeyini aramasını isteyen sanığın, diğer beyanlarında bu konuya hiç değinmeden sadece duruşmadaki ifadesinde eve kimsenin gelmediğini söylemesi, yerel mahkeme huzurunda maktulden kızı A..’in ilacı için 50 Lira para istediğini ve bu nedenle aralarında tartışmanın başladığını iddia etmesine karşın, diğer ifadelerinde ise, parayı kızının saçını boyatması için istediğini beyan etmesi, kollukta maktulün eline bıçağı alması üzerine tuvalete kaçtığını söylerken, diğer beyanlarında ise bundan hiç söz etmemesi, sorguda maktulün hayalarına tekme ile vurarak elinden kurtulduğunu iddia etmesine karşılık, diğer ifadelerinde maktulün hayalarına eli ile vurduğunu ileri sürmesi, sulh ceza mahkemesindeki sorguda maktulün elindeki bıçağın yere düşmesi üzerine aldığını söylemekte iken, diğer ifadelerinde ise bıçağı maktulün elinden aldığını iddia etmesi gibi…

Maktulün iyi huylu ve uysal bir kişi olduğunu belirten tanıklar, sanığı ise saldırgan ve geçimsiz bir kişi olarak tanımlamaktadırlar. Hatta bazı tanıklar, sanığın birbirine uymayan sözler söyleyip, bir yerde yaşadığı bir olayı başka yerde yaşadığı olayla karıştırdığını ve yalan söylediğini ifade etmeleri karşısında sanığın, maktulün kendisine evlendiği günden bu yana kötü davranıp dövdüğüne ilişkin iddiaları da doğrulamamaktadır.

Yine sanık 25.11.2010 tarihli el yazısı dilekçesinde; kendisinin evlendikten 7 yıl kadar sonra eşi tarafından zorla eve gelen erkeklere pazarlandığı ve 1975 yılında tanımadığı birisine para karşılığı teslim edilerek 1-1,5 ay bu kişiyle yaşamak zorunda kaldığını ileri sürmekte ise de, bu dilekçeden çok önce maktulün ablası olan katılan D.E..’nin 11.04.2006 tarihli dilekçeyle, sanığın 25 yıl kadar önce 3 çocuğunun bulunduğu sırada evi terk ederek başkasıyla kaçtığını, bir ay bu kişiyle gezdiğini, sonra babası ve kardeşi tarafından geriye getirildiğini beyan etmesi ve bazı tanıkların sanığın bir süre önce İskilip’li H.isimli bir kişiyle gönül ilişkisi yaşadığının etrafta konuşulduğunu söylemeleri gözönüne alındığında sanığın iddiaları inandırıcı olmaktan uzaktır.

Sanığın, maktulün elinden aldığı bıçağı kurtulmak için rastgele sağa sola saldığına ilişkin savunması da dosya içindeki kanıtlara uygun düşmemektedir. Zira otopsi raporuna göre maktulün göğüs bölgesinde kalbe ve akciğere kadar ulaşan tek bir kesici delici alet yarası bulunmakta olup bu yaranın vücuda doğrudan yöneltilen şiddetli bir hamle ile yapılabileceği ve sağa sola sallanan bir bıçakla oluşturulamayacağı izahtan varestedir.

Maktulün vücudunda ölüme neden olan kalbe ve akciğere nafiz tek yaradan başka hiçbir yaralanmanın, darp ve cebir izinin bulunmaması ve tanıkların hiçbirisi tarafından tartışma, kavga veya boğuşma sırasında çıkması muhakkak olan gürültünün duyulmaması gibi tespitler de sanıkla maktul arasında iddia edildiği gibi bir boğuşmanın yaşanmadığını göstermektedir. Gerek sanık ve maktulün oturduğu apartman dairesinin karşı komşusu tanık E. A.’ın, gerek o sırada evde bulunan tanık A.’in ve gerekse alt katta oturan tanık B.’in herhangi bir ses duymamış olmaları sanığın maktulü bıçaklamasından önce her hangi bir boğuşma, kavga veya tartışmanın yaşanmadığının kanıtıdır. Hatta alt katta oturan ve sanığın olayda kullandıktan sonra evinin penceresinden kömürlüğünün üzerine attığı ekmek bıçağının çıkardığı metal sesini bile çok net olarak duyan tanık B.’in meydana gelen bir tartışma, kavga ve boğuşmanın sesini duymamış olması yaşamın olağan akışına da uygun düşmemektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın maktulden kaynaklanan haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek atılı suçu işlediğine yönelik aşamalarda birbiriyle de çelişen savunmasının aksinin ispatlanması, epilepsi hastası olması nedeniyle ağır uykusu olduğu belirtilen tanık A.’in sanığın olaydan sonra bir kez seslenmesiyle hemen uyanmış olması, bu seslenmeden çok daha fazla gürültü çıkarması kesin olan boğuşma, bağırma veya tartışma sesi duymaması ve aradan uzun bir sürenin geçmiş olması gözetildiğinde, maddi gerçeğe ulaşma adına bir katkı sağlamayacağından Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının dayanağını oluşturan “tanık A..’un epilepsi hastalığı için kullandığı ilaçların yan etkisinin” veya başkaca bir hususun araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

Tüm dosya içeriği karşısında, sanığın boynunda sarılmış halde bulunan bez parçası, üst kısmının tamamen çıplak olması, vücudundaki basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek boyuttaki yaralanmaları, olayın maktulün kendisine saldırması sonucu başladığına ilişkin birbiriyle her aşamada sürekli çelişen savunmaları bir bütün olarak ele alındığında, maktulü kalbine ve akciğere nafiz tek bıçak darbesi ile öldüren sanığın suçtan kurtulabilmek için kurguladığı gerçek dışı davranış ve beyanlar olduğu sonucuna ulaşıldığından, eksik araştırmanın bulunmadığı olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşulları gerçekleşmemiştir.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi; “Özel Dairenin yerel mahkeme hükmünü onadığı 01.12.2010 tarihinden sonra dosyaya giren ve sanık tarafından cezaevinden gönderilen 25.11.2010 tarihli el yazısı dilekçede ileri sürülen hususların araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin zorunlu olduğu ve bu nedenle itirazın değişik gerekçeyle kabul edilmesi gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2011 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6814, Karar No: 2018/10742, Tarih: 20.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6814 E.  ,  2018/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 06.12.2010 tarihli ...'nın mütalaası ile vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporlarında belirtilen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da suç duyurusunda bulunulduğu ancak bu aşamaya kadar 2007 takvim yılına ilişkin herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresinde bu konuda mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığına 2006 şeklinde eksik yazılan suç tarihinin suça konu faturaların temin edilememiş olması karşısında en aleyhe kabulle 30.12.2006 olacağı dikkate alınarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanıkların yüklenen suçu işledikleri sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatleri gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2228, Karar No: 2016/1438, Tarih: 03.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2228 E.  ,  2016/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...... ile davalılar 1-... 2-..... ve .... arasındaki davadan dolayı ... Hukuk Hakimliğince verilen 28/03/2013 gün ve ...sayılı hükmü bozan Dairemizin 19/11/2014 gün ve ...sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacının karar düzeltme dilekçesinin davalılardan ... vekili ile ....'ye tebliğine dair belge bulunmadığından kalemce araştırılarak tebliğat parçasının dosyaya konulması veya kayıtlara göre tebliğ tarihinin saptanması, davacının karar düzeltme dilekçesi tebliğe çıkarılmamış ise adı geçenlere tebliğ ettirilip karar düzeltme süresi geçtikten ve karar düzeltme dilekçesinin verilmesi halinde gerekli işlemlerin ikmâlinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9141, Karar No: 2025/549, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/9141 E.  ,  2025/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/822 E., 2024/1710 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/6 E., 2023/422 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacının 28.08.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek, asıl davada, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 1000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini 16.09.2019 tarihli dilekçe ile 66.842,26 TL olarak arttırmış, birleşen davada, 341.847,71 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi kusuru ile talimatlara aykırı davranarak yaralandığını, davalılar arasında asıl iş veren alt iş veren ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi kusuru ile talimatlara aykırı davranarak yaralandığını, davalılar arasında asıl iş veren alt iş veren ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı asıl işveren ... Hazır Beton iş yerinde alt işveren ... Nakliyat İnş. ... Ltd. Şti.'nin işçisi olarak silobaz şoförü olarak çalıştığı esnada davalı işyerinde çimento fabrikasında yüklettiği çimentoyu diğer davalı ... Hazır Beton San. Tic. Ltd. Şti.'nde kompresör hava basıncı ile çimentoyu siloya boşaltmaya çalıştıkları esnada silobaz üst kapağının hava kaçağı olduğunu fark edip onu sıkıştırmak üzere tır dorsesine çıktığı ve kapağı müdahale ettiği esnada basınçlı havanın da etkisi ile silobaz kapağının açılması sonucu araç üzerinden düşerek iş kazası geçirdiği ve yaralandığı, alınan iş kazası kusur bilirkişi heyet raporuna göre davalı ... Nakliyat Şirketinin %20, ... Hazır Beton Şirketinin %10 kusurlu olduğu, davacı işçinin %70 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, davacı işçinin iş kazası sonucunda meslekte kazanma güç kaybı oranında %33 oranında sürekli azalma meydana geldiği, hesap bilirkişisinden rapor alınarak davacının iş kazası nedeniyle uğradığı maddi zararın hesaplandığı, davalı işverenlerin kusuru oranında alt-üst işveren olmaları nedeniyle davacı işçiye karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları sonucuna varıldığı, işçi ve işverenin kusur oranları, davacı ve davalının ekonomik ve sosyal durumları, günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü nazara alınarak, manevi tazminatın zenginleşme vasıtası sayılmaması ve davalı için ayrıca bir zarar ve yıkıma neden olmayacak bir meblağanın belirlenmesi gerektiği gibi kriterler nazara alınarak talep edilen manevi tazminat miktarının belirlendiği, birleşen davada maddi tazminat davasının asıl davadaki miktarı aşan yönünden maddi tazminat talebinin ek davada kabulüne karar verildiği, asıl davada manevi tazminat miktarını belirleyerek açtığından ve kısmen kabulüne karar verildiğinden birleşen davadaki manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne "66.842,26 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi 28.08.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 35.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi 28.08.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminata ilişkin fazla istemin reddine, birleşen dava yönünden, davanın kısmen kabulü ile 340.847,71 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi 28.08.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, maddi tazminata ilişkin fazla istemin reddine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... Hazır Beton vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Hazır Beton yönünden husumet itirazının değerlendirilmediğini, davalılar arasında asıl işveren – alt işveren ilişkisi bulunmadığını, kazanın davacının kusuru ile gerçekleştiği, tecrübeli bir silobas şoförü olan davacının silobas içerisinde basınç boşalmadan silobasın üzerine çıkarak dolum kapağını açmaya çalışmasının kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediğinin kanıtı olduğu, davacıya yapılan harici ödemelerin evine yapılan erzak alışverişinin mahsup edilmediği, sulh ve ibraname sözleşmesi ile işveren ... Nakliyat Ltd. Şti.’yi tamamen ibra ettiğini, olayın ... Hazır Beton ... Şti. ile hiçbir ilgisi bulunmadığını, işverenden maddi ve manevi tazminat talebi bulunmadığını ve tamamen ibra ettiğini beyan ettiği, birleşen davanın reddi yerine kabulünün hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, silobas şoförü olarak çalışan davacının, 28.08.2013 tarihinde yüklenen çimentoyu fabrika sahasında boşaltırken silobasın üst kapağında hava kaçağı olduğunu fark edip tır dorsesi üzerine çıktığı, kapağın basıncın etkisiyle patlayarak davacıyı havaya fırlatması ile davacının %33 sürekli iş göremezlik oranı oluşacak şekilde yaralandığı, 25.09.2016 tarihli ve 30.12.2016 tarihli kusur bilirkişi raporları ile davalı ... Ltd. Şti.'nin %20 oranında, davalı ... Hazır Beton Ltd. Şti.'nin %10 oranında, silobastan basınçla çimento boşaltılması esnasında herhangi bir amirinden talimat almadan, bilgi vermeden, silobasın içindeki basıncı düşürmeden yüksekten düşme riskine karşı tedbir almadan ,silobasın üzerine çıkarak açılmaması gereken kapağı tekmeleyerek açması nedeniyle davacının %70 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği; 18.09.2019 tarihli hesap raporunun taraflara 25.09.2019 tarihinde tebliğ edildiği, maddi zararın 66.842,26 TL olarak belirlendiği bu hesap raporuna davacının itiraz etmediği ve bu raporla belirlenen tutara göre talebini arttırdığı, davalılar vekilinin rapora itiraz ettiği, yargılama aşamasında 29.03.2023 tarihli dilekçe ile davacının dosyanın tekrar hesap bilirkişisine verilmesini talep etmesi üzerine 05.09.2023 tarihli hesap raporunda bilinen dönem sonu 05.09.2023 olarak esas alınarak davacının maddi zararının 407.689.97 TL olarak hesaplandığı ve davacı vekili tarafından birleşen dava ile asıl davada talep ettiği zarar tutarından bakiye 341.847,71 TL maddi tazminat talep ettiği anlaşılmaktadır.

Usuli kazanılmış hak kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada Mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya Mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (HGK.nın 12.07.2006 T., 2006/4-519 E., 2006/527 K., 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Somut olayda; davacının 18.09.2019 tarihli hesap raporuna itiraz etmemesi ve talebini bu raporla belirlenen maddi tazminat tutarına artırması ile davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek, asıl ve birleşen davanın kabulü hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek birleşen davanın reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve istinaf itirazlarının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10176, Karar No: 2016/15096, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10176 E.  ,  2016/15096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile elektrik aboneliklerine ilişkin haksız olarak kesilen kayıp kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende satış hizmeti, iletim bedeli v.s adlar altında tüketilen enerji bedeli dışında tahsil edilen bedel olan, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 10.912,81 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 10.912,81 TL'nin, 3.500,00 TL'sinin dava tarihi olan 12/01/2015 tarihinden, 7.412,81 TL'nin ıslah tarihi olan 17/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak da sözkonusu olmaz.

Somut olayda; davaya 'Tüketici Mahkemesi' sıfatıyla bakılmış olmasına rağmen dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıya ait 1000 0000 050 nolu elektrik aboneliğinin abonelik durumunu-abonelik tarifesini (mesken mi?, ticari mi?, tarımsal sulama mı?) gösterir, sözleşme, fatura vs. belge dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacıya ait abonelik yönünden, abonelik durumu ve tarifesi (mesken mi?, ticari mi?, tarımsal sulama mı? vs.) saptanarak sonucuna göre görevli mahkemenin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.