muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9181, Karar No: 2018/4782, Tarih: 21.05.2018

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, TCK'nın 43. maddesi de uygulanmayıp, tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26606, Karar No: 2016/25669, Tarih: 21.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26606 E.  ,  2016/25669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hatfa tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklarının davalı tarafça ödenmemesi üzerine iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ile belirli aylara ilişkin ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesine son verildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı tarafından davalıya gönderilen noter ihtarnamesinde belirtilen alacak kalemlerinin davalı tarafından ödenmesi kabul edilmeyerek iş sözleşmesinin davacı tarafça 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e. maddesi gereği haklı olarak feshedildiği kabul edilerek isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından Dairemizin 2014/22959 esas, 2015/33795 sayılı kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmasına yönelik verilen hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Her ne kadar Dairemizin 2014/22959 esas, 2015/33795 sayılı kararı ile ile hafta tatili konusunda da davacının kış aylarında haftanın herhangi bir günü hafta tatili kullanıp kullanmadığı, yine kış aylarına özgü olarak yardımcısı ile dönüşümlü olarak hafta tatillerini kullanıp kullanmadığı, tanıklardan yeniden sorularak hafta tatili alacağının bu çerçevede yeniden değerlendirilmesi yönünde bozulmuşsa da bozma sonrası hafta tatili değerlendirmesinde bozma ilamında bildirilen araştırma yapılmamış olup hesaplama tekniği gerekçelendirilmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42311, Karar No: 2015/35331, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42311 E.  ,  2015/35331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4681 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15.267 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bakiye 11.551 TL bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4681 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 15.267 TL yapı bedeli ile 3.715,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 789,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36728, Karar No: 2016/7768, Tarih: 29.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36728 E.  ,  2016/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 08/09/2008 tarihinden iş akdinin fesihedildiği tarih olan 09/09/2009 tarihine kadar uçak teknisyeni olarak çalıştığını, davacının iş akdinin davalı iş veren tarafından fesihedildiğini ve çalıştığı sürelere ilişkin işçilik alacaklarının davalı tarafça ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai ücreti ve ücret alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 10/09/2009-11/09/2009-14/09/2009 tarihli devamsızlık tutanakları ile mazeret bildirmeksizin 3 gün işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin feshine sebebiyet verdiğinden kıdem tazminatı isteğinin reddedilmesi gerektiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, diğer taleplerin de mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği, aldığı ücretin tam olarak sigorta primlerine yansıtılmadığı ve ayrıca davacının ücretinin ödeme tarihindeki kur yerine sabit kur üzerinden ödenmesi nedeniyle davacının rızası hilafına yapılan bu uygulamanın iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, belirtilen bu hallerin davacıya haklı fesih imkanı verdiği halde davacının bu haklarını kaybedecek şekilde devamsızlık yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun kabul edildiği, işverence iş akdinin haksız olarak feshedildiği ve davacını tazminat hakkının bulunduğu kabulüyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret taleplerinin kabulüne, hafta tatili ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının banka hesabına ödenen ücretler hakedilen ücretten mahsup edilmiş ise de, Akbank Genel Müdürlüğü'nün 27/02/2013 tarihli yazısı ekinde gelen banka hesap hareketleri belgesinde davacının 03/11/2008 tarihi ve daha sonraki ödemelerin Dolar üzerinden yatırıldığı ancak bilirkişinin bu miktarları Türk Lirası olarak kabul edip mahsup ettiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından hesap raporunda bu ödemelerin Türk Lirası karşılığı bulunduktan sonra ödenen ücret alacağının belirlenmesi gerekmektedir. Eksik ve denetime elverişsiz raporla ücret alacağının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17417, Karar No: 2023/6013, Tarih: 03.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17417 E.  ,  2023/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1486 E., 2021/1682 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/1486 Esas, 2021/1682 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde parkta bulunan sanık ... ile tanık ...'in şüpheli hareketleri nedeniyle kolluk görevlilerince durmaları söylendiğinde sanığın bir şey fırlattığının görüldüğü, yapılan kontrolde metal kutu içinde suç konusu 48 adet MDMA içeren hapın ele geçirildiği, parkın içinde ağacın dibinde aynı şekildeki kutuda 45 adet MDMA içeren hapın ele geçirildiği, sanığın aşamalarda suç konusu hapların kendisine ait olduğunu, kullanmak için aldığını söylediği, ekspertiz raporuna göre kutulardan birinin üzerinde sanığa ait parmak izinin tespit edildiği, dosya kapsamına göre olayın oluş şekli, uyuşturucu maddelerin özellikleri dikkate alınarak, parkta yakalanan sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün;

" 1-Sanığın tekerrüre esas alınan Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/553 esas 2017/283 karar sayılı ilamının 18 yaşından küçük olduğu sırada işlediği suça ilişkin olması nedeniyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan adli emanetin 2020/511 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3-Sanık yönünden yapılan terkin miktarının üzerinde yargılama gideri bulunduğu halde eksik hesaplanması sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması,"

Nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/1486 Esas, 2021/1682 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/584, Karar No: 2016/6363, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/584 E.  ,  2016/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 6.388,68 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın 2011 yılında yapılan polis meslek yüksek okulu öğrenci adaylığı sınavında başarılı olduğunu, polis meslek yüksek okulları giriş yönetmeliğinin "intibak eğitimi" başlıklı 18. maddesi gereğince davalı ... hakkında yaptırılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasında, davalı hakkında basit yaralama suçundan dava açıldığı ve davanın devam ettiğinin tespit edildiğini, aynı yönetmeliğin 19. maddesi uyarınca geçici kayıtlı bulunduğu okuldan ilişiğinin kesildiğini, davalının okula kaydının yapıldığı 24.09.2011 tarihinden ilişiğinin kesildiği 19.12.2012 tarihine kadar kurum tarafından yapılan öğrenim masraflarının dört katı tutarındaki 6388,68 TL nin 19.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; mahkemece, davalının okulla ilişkisinin kesilmesine yönelik olarak tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan davanın hukuka aykırılık görülmediğinden reddine karar verildiği, davalı tarafından temyiz talebinde bulunulduğu, .... İdare Mahkemesinin kararının Danıştay 8.Dairesi tarafından bozulduğu, karar düzeltme talebinde bulunan davacı idarenin karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği gerekçesiyle dava konusu uyuşmazlığa dair konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesiyle; davalı ... tarafından Emniyet Genel Müdürlüğüne karşı okulla ilişkisinin kesilmesine yönelik olarak tesis edilen idari işlemin iptaline yönelik idare mahkemesinde dava açıldığı, mahkemece, hukuka aykırılık görülmediğinden davanın reddine karar verildiği, davacı idarenin temyiz talebi üzerine, Danıştay 8. Dairesinin 26/12/2013 tarih 2013/1375 E- 2013/11054 K sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, karar düzeltme talebinde bulunan davalı idarenin karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği ve henüz kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu durumda, davalı ... tarafından idari işlemin iptaline ilişkin açılan davanın yargılamasının devam ettiği gözönünde bulundurularak sonucu beklenmeden yanılgılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.