muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10087, Karar No: 2024/6605, Tarih: 30.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, evlilikte müvekkilinin kusurunun olmadığını, kadının kabul edilen davası, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet kişisel ilikinin artırılması ve reddedilen karşı davaları ile tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulünün, erkeğin davasının reddinin, nafaka ve kadın yararına tazminat takdirinin ve miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı velâyet ve kişisel ilişkin düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 324 üncü, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10496, Karar No: 2013/9048, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10496 E.  ,  2013/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/30265, Karar No: 2023/9402, Tarih: 30.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/30265 E.  ,  2023/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/550 E., 2020/1001 K.

EK KARAR TARİHİ : 15.05.2014

SAYISI : 2013/642 E., 2014/536 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : 25.11.2020 tarihli karar ile sanık ... hakkında mahkûmiyet ve kaçak eşyanın müsaderesi, 15.05.2014 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi ve nakil aracının müsadere talebinin reddi

TEMYİZ EDENLER : 25.11.2020 ve 15.05.2014 tarihli kararlara yönelik katılan ... İdaresi vekili, 25.11.2020 tarihli karara yönelik sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/550 Esas, 2020/1001 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... tarafından, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/642 Esas, 2014/536 Karar sayılı ek kararının katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/642 Esas, 2014/536 Karar sayılı ek kararının; sanık ... müdafiine tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, yine temyiz yoluna konu Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/550 Esas, 2020/1001 Karar sayılı gerekçeli kararın; 7201

sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi gereğince sanık ... müdafiine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, söz konusu eksikliklerin giderilmesi amacıyla inceleme konusu 15.05.2014 tarihli ek kararın sanık ... müdafiine, 25.11.2020 tarihli gerekçeli kararın sanık ... müdafiine tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan kararların usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenerek bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1036, Karar No: 2012/3995, Tarih: 16.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1036 E.  ,  2012/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın araç içerisinde bulunan mağdur ...'a tabanca ile yakın mesafeden ateş ederek batın, göğüs, sağ el bilek ve sağ bacak bölgesinden isabetle karaciğer, mide, ince ve kalın barsak, mesane ve safra kesesinde yaralanmaya, tendon ve arter kesisine, hayat fonksiyonlarını 2 (orta) derecede etkileyecek radius distal uç kemik kırığına, safra kesesinin alınması nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, yaralanmaları nedeniyle yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b) Mağdur ...'tan sanığa yönelen haksız fiil oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı, sanığın sonradan geliştirdiği ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği halde, oluşa ve dosya kapsamına uymayan sanık savunmasına itibar edilerek lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla öldürmeye teşebbüs ve kasten silahla yaralama suçları yönünden tahrik ve takdire, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, tahrikte indirim oranına, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4780, Karar No: 2025/229, Tarih: 14.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2023/4780 E.  ,  2025/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1413 E., 2023/1664 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/253 E., 2021/1938 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davalı vekili Avukat Tugay Kayhan’ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıya ait soğuk hava deposunda 06.04.2013 tarihinde çıkan yangında müvekkiline ait depoda bulunan malların zarar gördüğünü, müvekkili şirketin sigorta poliçesine göre 500.000 Euro tenzili muafiyet söz konusu olduğunu sigorta kapsamında tazmin edilemeyecek olan söz konusu muafiyet bedelinin davalıdan tazmini gerektiğini, sözleşme kapsamında mücbir sebep olmaksızın meydana gelen yangınlardan kaynaklacak hasarlarda, zararın tazmini için davalının kusuru dahi aranmadığını, kaldı ki sözleşmede açık bir düzenleme yapılmamış olsa bile davalının yedinde bulunan ürünlerin zarar görmesinden sorumlu olacağı ileri sürülerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500.000 Euro karşılığı 1.381.500 TL’nin olay tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin sözleşmede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirdiğini ancak davacının malların değerini ve miktarını bildirmediğini, yaptığı poliçedeki muafiyet klozundan müvekkile hiç söz etmediğini, kendi sorumluluk ve yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacının sözleşmeye dayalı talepte bulunmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin yangının meydana gelmesinde bir kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin sözleşmede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirdiğini ancak davacının malların değerini ve miktarını bildirmediğini, yaptığı poliçedeki muafiyet klozundan müvekkile hiç söz etmediğini, kendi sorumluluk ve yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacının sözleşmeye dayalı talepte bulunmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin yangının meydana gelmesinde bir kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait malların yangın tarihinde depoda bulunduğu, sözleşmeye göre malların tesliminden itibaren kayıtsız kalmasından veya sorumluluklarının yerine getirmemesinden kaynaklanan zarar ve kayıplardan davalının sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, yine sözleşmenin 6.7. maddesinde depoda meydana gelebilecek hırsızlık, yangın, su baskını halleri dolayısıyla mallarda meydana gelecek hasar ve kayıpların mücbir sebep kapsamında değerlendirilmeyeceğinin ayrıca düzenlendiği, yangının soğuk hava deposunun çatısından geçmekte olan elektrik güç kablolarında meydana gelen kısa devre sonucu çıktığı ve yayıldığı, depoda yangın öncesinde bulunan ürün tutarının 9.377022,88 TL, kurtarılan ürün tutarının 3.477.183,00 TL olduğu, bilirkişilerce ekspertiz raporunda belirtilen zarar tutarının uygun yerinde olduğunun tespit edildiği, davalının kusurlu olduğu, 350.528,17 Euro'nun dava tarihinden sonra davalı tarafça ödendiği gerekçesiyle; 817.749,501 TL bakımından ödeme nedeniyle konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına, 348.700,499 TL'nin 19.091,36 TL faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi raporlarına ve bilirkişi heyet değişikliklerine yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, müvekkilinin, yangının çıkmasında ve neticelerinde kusuru ve/veya ihmali bulunmadığı gibi kusursuz sorumluluğundan da söz edilemeyeceğini, müvekkili tarafından deponun elektrik ve enerji donanımının sürekli olarak periyodik bir şekilde bakım ve tamirinin yaptırıldığını, sözleşmeye göre her iki tarafın da doğabilecek riskler için sigorta sözleşmesi düzenlemesinin bir yükümlülük olarak öngörüldüğünü, davacının dava dışı sigorta şirketi ile imzaladığı sigorta sözleşmesinde yer alan muafiyet şartını müvekkile hiçbir şekilde bildirilmediğini, davacı tarafın kötü niyetle hareket ettiğini, davacı şirketin zararının fazlasıyla karşılandığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı şirkete ait eşyaların, davalıya ait depoda bulunduğu sırada çıkan yangında hasar görmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede; davalının yangın için her türlü tedbiri alacağı, yine depoda meydana gelebilecek hırsızlık, yangın, su baskını halleri dolayısıyla davacının ürünlerinde meydana gelebilecek hasar veya kayıpların mücbir sebep kapsamında değerlendirilmeyeceğinin düzenlendiği, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, davacının zararının denetime elverişli bilirkişi raporu ile tespit edildiğinin anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

1. Dava, saklama ve ardiye sözleşmesinden doğan zararın depocudan tahsili istemine ilişkindir.

2. Taraflar arasındaki Sözleşme’nin 6.11 m. uyarınca mallarını davalıya ait soğuk hava deposunda bekletecek olan davacı malları sigorta ettirmek zorundadır.

3. Her ne kadar davalıya ait soğuk hava deposunun çatısının üzerinde geçen elektrik güç kablolarının kısa devre yapması ve yangın çıkması nedeniyle davacıya ait mallar zarar görmüş ise de davacı zararının önemli bir kısmını sigorta şirketinden tahsil etmiştir. Bununla birlikte, sigorta sözleşmesinde 500.000 Euro muafiyet klozu koydurmuş olduğundan bu miktar zararını sigorta şirketinden tahsil edememiştir.

4. Sözleşme uyarınca davacı depoda bulunan mallarını eksiksiz olarak sigorta ettirmek zorunda olduğundan, davalı depocuya haber vermeksizin veya bildirimde bulunmaksızın, düşük prim ödemek için eksik sigorta yaptırarak veya yüksek muafiyet klozu koydurarak riziko tazminatını düşük almasının yükümlülüğü davalıya yüklenemez. Hukukun genel ilkeleri arasında yer alan “hiç kimse kendi kusuruna istinat ederek bir hak elde edemez” ilkesi uyarınca sigorta sözleşmesine koydurduğu muafiyet klozu nedeniyle sigortacıdan alamadığı kısmi zararın tahsilini davacıdan talep edemeyeceği ve bu sebeple davanın reddi yerine kabulüne dair kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, aksi düşünceyle verilen mahkeme kararını onayan Daire sayın çoğunluğunun görüşlerini isabetli bulmuyorum.