muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2110, Karar No: 2021/3817, Tarih: 24.05.2021

2-İlk derece mahkemesinin 18/7/2017 tarihli ilk kararına karşı taraflarca boşanmanın ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince, karşılıklı boşanma davaları için ayrı ayrı kusur belirlemesi yapılıp ayrı ayrı hüküm kurulduğundan bahisle, mahkeme kararının kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Dosya kendisine gönderilen ilk derece mahkemesi, her iki dava yönünden yeniden boşanma hükmü kurmuştur. Bölge adliye mahkemesinin işbu temyiz incelemesine konu kararında; ilk derece mahkemesinin ilk kararına karşı taraflarca sadece feriler yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmakla; her iki davada verilen boşanma hükümlerinin kesinleşmiş olduğu, her ne kadar kararın tamamı kaldırılmış ise de kesinleşen boşanma yönünden yeniden hüküm kurulmasının doğru olmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesinin ikinci kararındaki boşanma hükümlerinin kaldırılarak boşanma hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğinden bahisle; kararın ilgili kısmının hükümden çıkarılmasına karar verildiği belirtilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararında da belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinin 18/7/2017 tarihli kararına karşı taraflarca her iki davadaki boşanma hükümleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmamış ve karar boşanma yönünden kesinleşmiştir. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin ikinci kararındaki boşanma yönünden yeniden kurulan hükümlerin kaldırılması ve karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi doğru olmuştur. Ne varki, bölge adliye mahkemesinin hüküm sonucu bölümünün 1. bendinde kaldırıldığı belirtilen A-1 ve B-1 bentleri ilk derece mahkemesinin ilk kararındaki bent numaraları olup, 13/6/2019 tarihli ikinci karardaki boşanmaya ilişkin bent numaralarının farklı olması infazda tereddüt oluşturacak mahiyettedir. Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma sebebi yapılmayarak mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "İlk derece mahkemesince 18.07.2017 tarihinde verilen her iki davada boşanmaya dair hükümler istinafa konu edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen 13.06.2019 tarihli kararının hüküm fıkrasının A-1 ve B-1 bentlerinin HÜKÜMDEN KALDIRILMASINA" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına; bölge adliye mahkemesi hükmünün 1. bendine "İlk derece mahkemesinin 18.07.2017 tarihli kararındaki boşanma hükümlerinin istinafa konu edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin 13.06.2019 tarihli kararının hüküm sonucu bölümündeki ‘Asıl davanın KABULÜNE, karşı davanın REDDİNE’ ifadesi ile aynı hüküm sonucu olan 1. bendinin HÜKÜMDEN KALDIRILMASINA" sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1

. bendine "İlk derece mahkemesinin 18.07.2017 tarihli kararındaki boşanma hükümlerinin istinafa konu edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin 13.06.2019 tarihli kararının hüküm sonucu bölümündeki ‘Asıl davanın KABULÜNE, karşı davanın REDDİNE’ ifadesi ile aynı hüküm sonucu olan 1. bendinin HÜKÜMDEN KALDIRILMASINA" sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/16666, Karar No: 2017/12470, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16666 E.  ,  2017/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15679, Karar No: 2022/16186, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/15679 E.  ,  2022/16186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan vekilinin yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından katılan vekiline tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılan vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14553, Karar No: 2018/3930, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14553 E.  ,  2018/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından 12.06.2015 tarihinde borca ve ferilerine itiraz edildiği, itirazın süresinde olduğu gerekçesiyle icra takip dosyasında icra takibinin durdurulmasına karar verildiği, alacaklı tarafından 04.08.2015 tarihinde itirazın iptali davası açıldığı, Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/762 E. 2017/262 K. sayılı dosyası kapsamında 22.03.2017 tarihinde itirazın iptali davasının kısmen kabulüne ve takibin devamına karar verildiği ve bu kararın kesinleşmediği, şikayetçi alacaklı tarafından takip kesinleşmeden 04.09.2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31808, Karar No: 2011/8235, Tarih: 13.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/31808 E.  ,  2011/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Cinsel saldırı, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17003, Karar No: 2020/3704, Tarih: 09.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/17003 E.  ,  2020/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın maliki olduğu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğlu ... ile davalı gelini ...’e satış göstererek temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, dava konusu taşınmazları bedeli karşılığında mirasbırakandan satın aldıklarını, işlemde muvazaa bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1927 doğumlu mirasbırakan ...’ın 07.07.2006 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı çocukları ..., ..., ... ve ...’u, davalı oğlu ...’i, dava dışı çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’yü bıraktığı, diğer davalı ...’ın davalı ...’in eşi olduğu, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu 13 parça taşınmazdaki paylarını ... tarih ve ... yevmiye no’lu işlemle davalı gelini ...’e, dava konusu 2 parça taşınmazdaki paylarını ise ... tarih ve ... yevmiye no’lu akitle davalı oğlu ...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın davacı çocukları ile arasının iyi olmadığı, bu durumu davalının savunmasında da kabul ettiği, öte yandan mirasbırakanın davalı oğlu ... ile diğer çocuklarına nazaran daha yakın bir ilişki kurduğu, nitekim ... Huzurevi Müdürlüğü’ne ait Haftalık/Aylık Yaşlı İzin Formu incelendiğinde, mirasbırakanın huzurevinden 03.06.2003 tarihinde izne çıktığı ve bir aylık iznini oğlu ...’in yanında geçirdiği, izin sırasında da mirasbırakanın dava konusu 13 parça taşınmazını davalı gelini ...’e 04.07.2003 tarihinde devrettiği, mirasbırakanın terekesinin tamamını davalılara naklettiği, geride başka taşınmazı kaldığına dair dosya kapsamında bilgi veya belge bulunmadığı gibi bu yönde bir iddiada da bulunulmadığı, dinlenen tanık beyanlarına göre mirasbırakanın tüm malvarlığını satmasını gerektirecek ekonomik bir nedeninin olmadığı, yine satış isteğinin belediye hoparlöründen duyurulmasının tek başına satışının gerçekleştiğinin göstergesi olmayacağı gibi duyurunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususununda kesin olmadığı, tüm bu olgular ile dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın bu temlikleri mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yaptığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 09/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1105, Karar No: 2024/4668, Tarih: 30.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1105 E.  ,  2024/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2540 E., 2022/2082 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2012 tarihli ve 2022/168 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.12.2022 tarihli ve 2022/2540 Esas, 2022/2082 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri;

Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ticaret suçundan yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ve delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın içerisinde bulunduğu araçta ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

Tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ticaret suçundan yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ve delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın içerisinde bulunduğu araçta ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Suç tarihinde sanık ile hakkında aynı suç ve eylem nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulan ancak temyiz talebi bulunmayan ...ün içerisinde bulundukları aracın önleme araması kararına istinaden saat: 21:20 sıralarında durdurulduğu, sanığın yapılan kaba üst aramasında montunun sol cebinde bulunan mint ibareli metal kutu içerisinde daralı 3,5 gram madde ile 10 adet gerika hapın görülerek muhafaza altına alındığı, araç üzerinde gözle görülen yerlerde yapılan kontrollerde de kol dayama yerinin üzerinde daralı 1 gram esrar maddesi ve 1 adet hassas terazinin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen 10.03.2022 tarihli raporda ele geçen hapların pregabalin içerdiği, diğer maddelerin 2,29 gr metamfetamin ve 0,42 gr esrar içerdikleri ve 21.03.2022 tarihli raporda ele geçen hassas terazi üzerinde metamfetamin ve THC kalıntılarının bulunduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen 10.03.2022 tarihli raporda ele geçen hapların pregabalin içerdiği, diğer maddelerin 2,29 gr metamfetamin ve 0,42 gr esrar içerdikleri ve 21.03.2022 tarihli raporda ele geçen hassas terazi üzerinde metamfetamin ve THC kalıntılarının bulunduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay, Yakalama, Rızaen Teslim ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı, El Koyma Tutanağı, Ön Ekspertiz Raporu, Antalya Emniyet Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 18.02.2022 tarihli 2022/392 sayılı tahkikat evrakı, sanıktan alınan idrar örneğinde amfetamin, metamfetamin ve esrar etken maddelerinin tespitine dair Adli Tıp Kurumu Antalya Grup Başkanlığının 06.04.2022 tarih ve 22/1138-885-886 sayılı raporu, ele geçen suça konu maddelere ait materyaller üzerinde yapılan incelemede herhangi bir vücut izi tespit edilemediğini bildirir Antalya Emniyet Müdürlüğü olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Parmak İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin, 28.02.2022 tarihli ve 396 sayılı uzmanlık raporu, ele geçen bir adet terazi üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden metamfetamin ve THC kalıntıları bulunduğunu bildirir Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün, 21.03.2022 tarihli ve 22-01762 sayılı uzmanlık raporu, sanıklardan ele geçen suça konu maddelerin pregabalin, metamfetamin ve THC etken maddelerini içerdiklerinin bildirildiği Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, 10.03.2022 tarih ve 22-01362 sayılı uzmanlık raporu, sanık ... ile temyiz dışı ...ün telefonlarında yapılan incelemeye ilişkin tutanak uyarınca ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, uyuşturucu madde ticareti suçlarında kullanılan hassas terazinin ele geçirilmiş olması, hassas terazi üzerinde sanık ...'ın üzerinde ve arabada ele geçirilen uyuşturucular ile uyumlu şekilde uyuşturucu madde kalıntılarının tespiti, sanık ve temyiz dışı ...de ele geçen cep telefonlarında uyuşturucu madde ticareti ile ilgili suç unsuru resimler bulunduğunun ve yine temyiz dışı ...ün cep telefonunda uyuşturucu madde ile ilgili çok sayıda mesaj ve konuşmaların olduğunun belirlendiği ve bu suretle sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü