muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20455, Karar No: 2014/19171, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20455 E.  ,  2014/19171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın davalının işlettiği otoparkta olduğu sırada 24.09.2011 tarihinde gerçekleşen su baskını nedeniyle kullanılamaz hale geldiğini, aracın 5 gün sular altında kaldıktan sonra çıkarıldığını, müvekkilinin otoparka abone olduğunu ve aracın otoparkın Bodrum katına bırakıldığını ve davalının tam kusurlu olduğunu bildirerek 16.000,00 TL hasar bedelinin 24.09.2011, 617,00 TL tespit giderinin ise 11.10.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar vermesini istemiştir.

Davalı vekili olay tarihindeki şiddetli yağmur nedeniyle derelerin taşması sonucu yakınındaki kapalı otoparkın sular altında kaldığını, sular tahliye edilmeden araçların çıkarılamadığını, 50 cm çamur altında kalan araçların iş makinesi ile otoparktan çıkarılabildiğini belirtip, olayın mücbir sebepten kaynaklanması nedeniyle kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 13.334,00 TL’nin 24.09.2011, 436,80 TL’nin de 11.10.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte toplam 13.820,80 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının aracının ücreti daha az olan bodrum katına bırakmasının müterafik kusur olarak değerlendirilemeyeceğinin ve bu halin BK'nun 44.maddesine göre tazminattan indirim sebebi kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesinin karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı tarafından işletilen otoparka bırakılan davacıya ait aracın il genelinde meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle otoparka dolan çamurlu sel sularının içinde kalarak zarar görmesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, davalı tarafından işletilen otoparka bırakılan davacıya ait aracın il genelinde meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle otoparka dolan çamurlu sel sularının içinde kalarak zarar görmesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı HMK’nin 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Aynı Kanun’un 294. maddesinde hükmün tefhiminin, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olacağı, 298. maddesinde de gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinde davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, Kamu düzeni ve barış oluşturulamaz.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlerle ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetiminin yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3.madde-

si ve ona koşut bir düzenleme içeren HMK’nın 297. maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Somut olayda hükmün gerekçesinde toplam 13.770,80 TL’ye karar verildiği belirtilerek, kısa kararda yanlışlıkla 13.820,80 TL’ye hükmedildiği, kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında uyumsuzluk olmaması için hüküm fıkrasında da 13.820,80 TL’ye hükmedildiğinin yazıldığı bildirilmiştir.Bu şekilde mahkemece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. 10.04.1992 tarih ve 7/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma sebebi olduğundan, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre de; Davacı vekili, dava dilekçesinde 16.000,00 TL araç hasar bedeli ile birlikte 617,00 TL tespit giderinin de tahsilini talep etmiştir. Tespit masrafları yargılama giderlerinden olup, yargılama giderlerine ilave edilerek hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece davacı vekili tarafından talep edilen tespit giderlerinin yargılama giderleri arasında değerlendirilip hükmedilmesi gerekirken, müddeabihe dahil edilip faiz uygulanması suretiyle karar verilmesi isabetli olmadığı gibi dava dilekçesinde delil tespiti giderine 11.10.2011 delil tespiti tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi talep edildiği halde, mahkemece 11.10.2010 tarihinden itibaren faiz hükmedilmek suretiyle talebin aşılması suretiyle karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8696, Karar No: 2022/4566, Tarih: 28.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8696 E.  ,  2022/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 23/09/2013 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın tespiti istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/06/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve (aynı dilekçe ile) ..., ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

Davacı taraf, ortaklığın giderilmesi davasına konu 2324 ve 2325 sayılı parseller üzerinde bulunan muhdesatların kendisi tarafından meydana getirildiğini açıklayarak, muhdesatın tarafına ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Ön inceleme duruşmasına katılan davalılardan ..., evi, ahırı ve sundurmayı davacının yaptığını, ağaçların bakımı ile davacının ilgilendiğini, davalı ..., evi davacının yaptığını, ahır ve sundurmayı kimin yaptığını bilmediğini, ağaçların bakımının davacı tarafından yapıldığını, davalı ..., evi davacının yaptığını, ahır ve sundurmayı bilmediğini, ağaçların bakımı ile davacının ilgilendiğini, davalı ..., ev, ahır ve sundurmayı beraber yaptıklarını, meyve ağaçlarının dededen kaldığını beyan etmiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece (ilk kararda), davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.04.2017 tarihli ilamında belirtilen “... taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesine ilişkin Gerze Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/387 Esas sayılı dava dosyasında, davanın 21.03.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bilindiği üzere, davanın taraflarca takip edilmemesi sebebiyle dosyanın işlemden kaldırılması tarihinden itibaren 3 ay içinde dava yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına ilişkin oluşan tüm yasal hüküm ve sonuçlar başkaca bir işleme bağlı olmadan doğrudan doğruya yürürlük kazanır. Hal böyle olunca, davacının güncel hukuki yararının bulunduğundan söz edilemez. O halde; görülmekte olan muhdesatın tespitine ilişkin davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... ve (aynı dilekçe ile) davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılardan ..., ..., ... ve ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Davalılardan ..., ..., ... ve ...’ın sair temyiz itirazının incelemesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... ve (aynı dilekçe ile) davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılardan ..., ..., ... ve ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Davalılardan ..., ..., ... ve ...’ın sair temyiz itirazının incelemesine gelince;

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhtesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhtesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhtesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK mad. 722, 724, ve 729). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, davaya konu edilen muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, muhdesatların davacıya aidiyetin tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalılardan ..., ..., ... ve ...’ın diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün 1. bendinde yer alan "ağaçların" kelimesinden sonra gelen "AİDİYETİNİN TESPİTİNE,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "meydana getirildiğinin TESPİTİNE," ibaresinin yazılmasına hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4051, Karar No: 2017/6063, Tarih: 22.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4051 E.  ,  2017/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 6509 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12.079,00 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini, bakiye 9.649,80 TL alacağın tahsili amacıyla yaptığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %2o'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme aktedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 6509 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12.079,00 TL yapı bedeli ile 2.429,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin kıymet takdir komisyonunca belirlenmiş bedele itiraz etmeyeceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taahhütname kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/764, Karar No: 2012/6671, Tarih: 12.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/764 E.  ,  2012/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde serbest muhasebeci olarak çalışan ve aynı zamanda harfiyat işi ile uğraşan katılanın muhasebe işlerini de takip eden sanık hakkında katılanın vergi beyannamelerini verip, katılan tarafından verilen paralarla vergi borçlarını ödemesi gerekirken, bunları yapmayıp, aldığı paraları mal edindiğinden bahisle zimmet suçundan kamu davası açılmış ise de,

3568 sayılı Serbest Muhasebecilik Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2. maddesine göre serbest muhasebecilerin sadece “… mevzuat hükümleri gereğince defter tutmak, bilanço, kar-zarar tablosu ve beyannameler ile diğer belgeleri düzenlemek ve benzeri işleri yapmakla…” görevli kılındıkları, buna göre serbest muhasebecinin kayıtlarını tuttuğu mükellefin sigorta primi, vergi borcunu yatırmak veya diğer parasal işlerini takip etmek gibi bir görevinin bulunmadığı gibi bunun da ötesinde; Serbest Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği’nin 26/01/1996 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Mecburi Meslek Kararlarına İlişkin Genelgenin 1. maddesinde “Meslek mensuplarının müşteri adına üçüncü kişilere (Vergi Dairesi, SSK, Bağ-Kur ve benzeri kurumlara) ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun para, çek, senet ve bunun gibi mali değerlerini alamazlar” hükmünün düzenlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, katılanın sanığa vergi ve prim borçlarını yatırması için para tevdii etmesinin muhasebecilik mesleğini icra etmeyen herhangi bir üçüncü kişiye para tevdii etmesinden hukuken bir farkının bulunmadığı, söz konusu tevdiin aradaki hizmet ilişkisinden değil sanığın şahsına duyulan güvenden kaynaklandığı, dolayısıyla, davaya konu olan eylemin 765 sayılı TCK'nın 508. maddesinde tanımlanan "güveni kötüye kullanma" suçu olarak kabul edilmesi gerekmekte olup,

Söz konusu bu suç için, 765 sayılı TCK'nın 508. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşmına tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11962, Karar No: 2024/699, Tarih: 18.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/11962 E.  ,  2024/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/748 E., 2021/748 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-29443

DAVA TARİHİ : 11.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü - İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/76246

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın, 28.04.2020 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpmasıyla oluşan çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp % 5 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 24.05.2021 tarihli bedel artırım dilekçesiyle talebini 48.952,97 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu talebin zamanaşımına uğradığını, kusur tespiti yapılması gerektiğini, maluliyeti kabul etmediklerini, hesaplama yapılırken TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiğini, faiz talebinin haksız olduğunu ve vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı taraf sürücüsünün %75 oranındaki kusuru ve %5 maluliyet oranı üzerinden, aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 48.952,97 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 22.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri