muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21719, Karar No: 2013/27455, Tarih: 29.11.2013

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda ... Belediye Başkanlığı Park ve Bahçeler Müdürlüğü muhtelif inşaat, park bahçe bakımı, şoförlük ve bekçilik hizmet ihalesini alan davalı şirkette temizlik ve bakım işçisi olarak çalışan davacı 08.00-18.30 arası çalıştığını fazla çalışmaların ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı ise ihale ve genel şartname uyarınca fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur. Davacı tanığı ... mesainin 7 gün 08.00-18.00 arası olduğunu çalışmanın 18.30-19 .00'a kadar sürdüğünü; diğer davacı tanığı ... ise yaz ayları 08.00-18.00/18.30 arası-kış ayları 08.00-17.00/17.30 arası haftanın 7 günü çalıştıklarını beyan etmiştir. Davalı tanığı ... haftanın 6 günü kış ayları 08.00-17.00, yaz ayları 09.00-17.00 arası çalıştıklarını; davalı tanığı Ayhan Bektaş 08.30-17.00 arası haftanın 6 günü çalışma yapıldığını beyan etmiştir. Hem davacı hem davalı tanık beyanları arasında çelişki mevcuttur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 7 günü 08-18.30 arası çalıştığı 1.5 saat ara dinlenme mahsubu ile haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya içeriğine özellikle tanık anlatımlarına göre davacıların haftanın 6 günü 08.00-18.00 arası çalıştığı buna göre ara dinlenme mahsubundan sonra haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek yüzde 30 indirim yapıldıktan sonra bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22802, Karar No: 2017/36279, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22802 E.  ,  2017/36279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1404, Karar No: 2012/873, Tarih: 18.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/1404 E.  ,  2012/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların kendilerine ait arazide ağaç kestikleri sırada kesilen ağaçlardan birinin yeterli önlem alınmadığından sanığın babasına ait komşu arazideki ceviz ağacının üzerine düşüp ortadan ikiye yarılmasına , dolayısıyla zarar görmesine neden oldukları, bu durumun olay tutanağı, sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımlarıyla sabit olduğu anlaşılmakla; olayda mağdurlardan kaynaklanan haksız davranışlarının bulunup bulunmadığı tartışılıp sonucuna göre, sanık hakkında haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14714, Karar No: 2023/5845, Tarih: 02.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/14714 E.  ,  2023/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/639 Esas - 2019/988 Karar

BİRLEŞEN İSTANBUL 27. ASL.TİC.MAHK. 2013/46 ESAS 2013/35 KARAR SAYILI DOSYASI

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul- Onama

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı ...

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 09.10.2019 tarihli kararının asıl ve birleşen davalarda davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından, 30.12.2020 tarihli ek kararının davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 23.06.2022 tarih, 2022/3940 esas, 2022/9372 karar sayılı kararı ile mahkemenin 09.10.2019 tarihli kararı ve 30.12.2020 tarihli ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanun'un 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı karar düzeltme giderinin karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına,

02.05.2023 tarihinde Başkan ... ve Üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 nci maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1 nci maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2022 tarihinden itibaren 35.830,00 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı ... için toplam 35.000,00 TL, ... için 35.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Dairemizin onama ilam tarihi dikkate alındığında, ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından davalı aleyhine hüküm altına alınan miktar ayrı ayrı değerlendirildiğinde kesinlik sınırının altında kaldığından davalının karar düzeltme dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmesi gerekirken karar düzeltme isteminin reddine karar veren sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Esas ilişkin olarak ise;

Esas ilişkin olarak ise;

Davalı ... gerekçeli karara karşı istinaf dilekçesi vermiş ve hesaplanan 148,60 TL istinaf kanun yolu harcını yatırmıştır. Ancak kararın temyize tabi olması sebebiyle yeniden hesaplama yapılmış ve davalıya bakiye 351,67 TL harcın yatırılması için meşruhatlı davetiye gönderilmiş, bu davetiye Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesi gereğince 05.11.2020 tarihinde tebliğ edilmiştir. Sonrasında ise mahkemece 30.12.2020 tarihli ek karar ile verilen kesin süre içinde eksik temyiz harcının tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Dairece 23.06.2022 gün, 2022/3940- 9372 sayılı karar ile ek kararın onanmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı yapılan karar düzeltme talebi de sayın çoğunlukça reddedilmiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfı ile uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 434/3 maddesi; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceğini, bunların eksik olduğunun tespiti halinde, kararı veren hakim veya mahkemenin başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceğini, verilen kesin süre içinde eksik harç tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılacağını hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere temyiz harç ve giderlerinde eksiklik bulunması halinde, hakim tarafından ilgiliye temyiz harç ve giderlerini tamamlanması için kesin süre verilmesi ve aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağının bildirilmesi gerekir. Uygulamada bu işlem hakim imzalı muhtıranın tebliği ile yapılmaktadır. Hakim imzalı muhtıra gönderilmeden kalemce hazırlanan tebliğ evrakına meşruhat verilerek ilgiliye kesin süre verilmesi usule aykırıdır. Başka bir ifade ile mahkeme yazı işleri müdürü veya kalemin temyiz harç ve giderini tamamlaması için temyiz edene süre vermesi mümkün değildir. Bunun sonucu olarak da bu süre üzerine temyiz harç ve giderini ödememiş olan taraf temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmaz.

Dosya içerisinde davalıya eksik harcı tamamlaması konusunda gönderilen hakim imzalı bir muhtıra bulunmayıp, yalnızca kalemce düzenlenen meşruhatlı davetiye ile süre verilmiştir.

Bu durumda davalıya eksik harcı tamamlaması konusunda gönderilen meşruhatlı tebligat ve meşruhat ile verilen süre usule uygun olmadığı gibi buna dayanılarak verilen temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek karar da doğru değildir.

Sonuç olarak ek kararın bu gerekçeler ile ortadan kaldırılarak davalının temyiz talebinin incelenmesi gerekirken onanması doğru olmamıştır.

Davalının karar düzeltme talebinin de aynı gerekçeler ile kabulü gerekir.

Bu durumda davalıya eksik harcı tamamlaması konusunda gönderilen meşruhatlı tebligat ve meşruhat ile verilen süre usule uygun olmadığı gibi buna dayanılarak verilen temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek karar da doğru değildir.

Sonuç olarak ek kararın bu gerekçeler ile ortadan kaldırılarak davalının temyiz talebinin incelenmesi gerekirken onanması doğru olmamıştır.

Davalının karar düzeltme talebinin de aynı gerekçeler ile kabulü gerekir.

Tüm bu nedenlerle; davalının kararı düzeltme talebinin kabulü, onama kararı ile ek kararın kaldırılması ve davalının temyiz talebinin incelenmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına ve gerekçelerine katılamıyorum.

KARŞI OY

Davalı ...’un karar düzeltme talebi sayın çoğunlukça reddedilmiş olup, ret kararına ve gerekçelerine katılamıyorum.

Şöyle ki;

Davalı ... gerekçeli karara karşı istinaf dilekçesi vermiş ve hesaplanan 148,60 TL istinaf kanun yolu harcını yatırmıştır. Ancak kararın temyize tabi olması sebebiyle yeniden hesaplama yapılmış ve davalıya bakiye 351,67 TL harcın yatırılması için meşruhatlı davetiye gönderilmiş, bu davetiye Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesi gereğince 05.11.2020 tarihinde tebliğ edilmiştir. Sonrasında ise mahkemece 30.12.2020 tarihli ek karar ile verilen kesin süre içinde eksik temyiz harcının tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Dairece 23.06.2022 gün, 2022/3940- 9372 sayılı karar ile ek kararın onanmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı yapılan karar düzeltme talebi de sayın çoğunlukça reddedilmiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfı ile uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 434/3 maddesi; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceğini, bunların eksik olduğunun tespiti halinde, kararı veren hakim veya mahkemenin başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceğini, verilen kesin süre içinde eksik harç tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılacağını hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere temyiz harç ve giderlerinde eksiklik bulunması halinde, hakim tarafından ilgiliye temyiz harç ve giderlerini tamamlanması için kesin süre verilmesi ve aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağının bildirilmesi gerekir. Uygulamada bu işlem hakim imzalı muhtıranın tebliği ile yapılmaktadır. Hakim imzalı muhtıra gönderilmeden kalemce hazırlanan tebliğ evrakına meşruhat verilerek ilgiliye kesin süre verilmesi usule aykırıdır. Başka bir ifade ile mahkeme yazı işleri müdürü veya kalemin temyiz harç ve giderini tamamlaması için temyiz edene süre vermesi mümkün değildir. Bunun sonucu olarak da bu süre üzerine temyiz harç ve giderini ödememiş olan taraf temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmaz.

Dosya içerisinde davalıya eksik harcı tamamlaması konusunda gönderilen hakim imzalı bir muhtıra bulunmayıp, yalnızca kalemce düzenlenen meşruhatlı davetiye ile süre verilmiştir.

Bu durumda davalıya eksik harcı tamamlaması konusunda gönderilen meşruhatlı tebligat ve meşruhat ile verilen süre usule uygun olmadığı gibi buna dayanılarak verilen temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek karar da doğru değildir.

Sonuç olarak ek kararın bu gerekçeler ile ortadan kaldırılarak davalının temyiz talebinin incelenmesi gerekirken onanması doğru olmamıştır.

Davalının karar düzeltme talebinin de aynı gerekçeler ile kabulü gerekir.

Tüm bu nedenlerle; davalının kararı düzeltme talebinin kabulü, onama kararı ile ek kararın kaldırılması ve davalının temyiz talebinin incelenmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına ve gerekçelerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/23039, Karar No: 2013/746, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23039 E.  ,  2013/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa rayiçlerinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davacının dava konusu taşınmazın zeminine 12/30 pay oranında malik olduğu dikkate alınarak tespit edilen bedelden davacının hissesi oranında bedele karar verilmesi gerekirken, tam pay sahibi olduğu kabul edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3) Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tescili yerine davalı idare adına tescilin karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/7015, Karar No: 2016/3271, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7015 E.  ,  2016/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderleri nedeniyle idareye ödenen 16.000 TL'nin iadesi ve henüz ödenmeyip takside bağlanan bölümden borçlu bulunmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davacının pilot olabilmek için 2008-2009 döneminde eğitim gördüğü ...Lisesine kayıt sırasında pilot olmaya engel bir durumunun bulunmadığının tespit edildiğini, yönetmelik gereği yeniden girdiği Şubat 2012 tarihli sağlık kurulu muayenesi sonunda doğuştan kalbinin delik olduğunun tespiti ile uçucu olarak yetiştirilmeye elverişli değildir şeklinde raporu düzenlendiğini, isterse .... Okuluna devam edip eğitimini tamalayarak subay olabileceğinin bildirildiğini, davacının...Lisesine giriş nedeninin pilotluk olduğunu rahatsızlığının doğuştan olup sonradan meydana gelmediğini, rahatsızlığının önceden tespit edilmiş olsaydı...Lisesine kayıt yaptırmayacağını, idarenin kendi kusuru nedeniyle meydana gelen durum nedeniyle tazminat isteyemeyeceğini, icra tehdidi altında 15.000 TL üzerinde ödeme yapıldığını ileri sürerek idarece tahsil edilen 16.000 TL nin iadesi ve henüz ödenmeyen bölümler yönünden de borçlu olmadığının tespitini istemiş; mahkemece, davacının askeri liseye girişi sırasında düzenlenen sağlık kurulu raporunda tespitin yanlışlığı nedeniyle okuldan çıkarılmasında davalının kusurlu olduğu, davacının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı ...'nun, askeri liseye girişi sırasında düzenlenen yüklenme senedinde ... zimmetine tahakkuk ettirilecek tazminatı sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte hükme gerek kalmaksızın Hazine emrine ödeyeceği şeklinde taahhütte bulunduğu, davacının velisinin 02.04.2012 tarihli dilekçesi ile okuldan ayrılma talebi üzerine davacının okuldan ilişiğinin kesildiği, ilişik kesme işlemine karşı .. Mahkemesine bir davanın açılmadığı anlaşılmaktadır.

Yükümlü hakkında uygulanması gereken 926 sayılı ....Kuvvetleri Personel Kanununun 115. maddesi "a)...Kuvvetleri eğitim-öğretim kurumları ile yurt içi ve yurt dışı fakülte ve yüksek okullarda öğrenim gören askeri öğrenciler; 1) Lisans seviyesinde 4. sınıfın, 2) önlisans seviyesinde 2. sınıfın, 3) ortaöğretimde son sınıfın temmuz ayının son gününe kadar okul masraflarını b) Fakülte, yüksek okul veya meslek yüksek okullarından mezun olup da subay veya astsubay nasbedilinceye kadar geçecek süre içerisinde kendilerine yapılan masrafları ödemek suretiyle istifa edebilirler" şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olup davacının ilişiği sağlık sebepleri nedeniyle kesilmediğinden, yasa hükmü ve yüklenme senedi uyarınca davacının borçlu olmadığı miktar bilirkişiye hesaplattırılıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1344, Karar No: 2010/3140, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1344 E.  ,  2010/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itiraz üzerine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı taraf dava dilekçesinin “deliller” bölümünde “yemin” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olup iddiası ile ilgili olarak davalı tarafa yemin teklifine hakkı bulunduğundan bu hakkın hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre akdî ilişki yeminle ıspatlanamadığı takdirde şimdiki gibi davanın reddine, ispatlandığı takdirde ise imalât bedelinin BK'nın 366. maddesi doğrultusunda bilirkişiden alınacak ek raporla saptanıp davalının ispatlayacağı ödemeler düşülerek kalan miktara hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de akdî ilişki kanıtlanamadığından dolayısıyla husumet yokluğundan dava reddedildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/II maddesi delaleti ile 2. kısım 2. bölüm uyarınca maktu yerine nisbî vekâlet ücreti takdiri de bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ve 2. bentte yazılı sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.