muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5492, Karar No: 2022/14084, Tarih: 17.10.2022

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendinde bulunan (terkinine) kelimesinden sonra gelen ( yönelik mahkememizin (Trabzon 2.Asliye Hukuk Mahkemesi) 17.09.2019 tarih 2017/191 Esas ve 2019/406 Karar sayılı ilamı ile kesin olarak hükmedildiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına) cümlesinin çıkartılmasına,

b) 2-a numaralı bendinin sonunda bulunan (ödenmesine) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (işlemiş nemalarıyla birlikte derhal ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

c) 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin ilk kararla ödenmesine hükmedilen 187.007,27 TL'lik kısmına 14.07.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 17.09.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine, bakiye 173.425,16 TL'lik kısma 14.07.2017 tarihinden hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 17.10.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek faizin derhal davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12132, Karar No: 2019/8262, Tarih: 09.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12132 E.  ,  2019/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 2, 50/1-a, 50/3, 4, 52/1, 2, 4, 63/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.fıkrası çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17647, Karar No: 2022/1562, Tarih: 24.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17647 E.  ,  2022/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen davacı vekilinin tavzih talebinin reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... mevkiinde, 6831 sayılı Yasa uyarınca yapılmış orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Davacı ... vekili, ... Köyünde 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi kapsamında çalışmalar yapıldığını, Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2/B parseli olarak ayrılan ... nolu taşınmazın dava dilekçesi ekinde koordinatları belirtilen iki ayrı kısmının hava fotoğrafları ve memleket haritalarına göre orman olduğunu ve eylemli orman özellikleri taşıdığını açıklayarak, bu kısımlara ilişkin 2/B tespitinin iptaline karar verilmesini istemiş, yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, kararın kesinleşmesini müteakiben, davacı vekili tarafından, kararın eki bilirkişi raporundaki koordinatlar ile dava dilekçesindeki koordinatlar arasında uyumsuzluk bulunduğu, bilirkişi raporundaki koordinatların dava konusu parselin bir kısmını kapsaması gerekirken, bir kısmının da kocakağan mahallesi sınırları içinde kaldığını, bu haliyle kararın uygulanmasının telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğuracağını beyanla hükmün tavzihi talep edilmiş, mahkeme tarafından hüküm fıkrasının değiştirilmesi sonucunu doğuracak şekilde tavzih yapılamayacağı gerekçesi ile davacı vekilinin tavzih talebi ek karar ile ret edilmiş, davacı vekili tarafından ek karara karşı istinaf talebinde bulunulmuş, istinaf mahkemesi tarafından, davacı vekilinin talebi esastan ret edilmiş olup, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tavzih HMK'nin 305. maddesinde düzenlenmiş olup, hükmün (nihai kararın) yeterince açık olmaması veya icrasının nasıl olacağı konusunda tereddüt edilen yahut fıkraları birbirine aykırı (çelişkili) olan hükümler için istenebilir. Tavzih, verilen nihai kararın açıklanması veya düzeltilmesi hususlarına ilişkin olup yeni ve değiştirilen nihai bir hüküm niteliği taşımaz.

Tavzih HMK'nin 305. maddesinde düzenlenmiş olup, hükmün (nihai kararın) yeterince açık olmaması veya icrasının nasıl olacağı konusunda tereddüt edilen yahut fıkraları birbirine aykırı (çelişkili) olan hükümler için istenebilir. Tavzih, verilen nihai kararın açıklanması veya düzeltilmesi hususlarına ilişkin olup yeni ve değiştirilen nihai bir hüküm niteliği taşımaz.

6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; "Bölge Adliye Mahkemelerinin, Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin", aynı maddenin 2. fıkrasında da "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği" düzenlenmiştir. 1086 sayılı HUMK'un 432/son maddesi gereğince, ek kararların esas kararın tabi olduğu temyiz yasa yoluna tabi olacağı açıktır.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince asıl karar 21.08.2013 tarihinde verilmiştir. İlk derece mahkemesinin asıl kararının, karar tarihi itibariyle temyize tabi kararlardan olması, tavzih kararı gibi ek kararların tabi olacağı kanun yolunun, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gereği asıl kararın tabi olacağı kanun yolu olması nedeniyle, ek kararın kanun yolu denetimi "temyiz" olup, incelemenin temyiz mahkemesi olan ... tarafından yapılması gerekmektedir. Bu itibarla tavzih talebinin reddine dair ek karara yönelik istinaf incelemesi sonucunda verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2021/ 92 Esas ve 2021/887 Karar sayılı esastan red kararının kaldırılmasına karar verilip, yapılan başvurunun temyiz başvurusu olarak kabulü ile, ilk derece mahkemesinin tavzih talebinin reddine dair 20.10.2020 tarihli ek kararının yapılan temyiz incelemesinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesinin 17.09.2021 tarihli ve 2021/92 Esas, 2021/887 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan 20.10.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, 24.2.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13025, Karar No: 2013/16557, Tarih: 17.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13025 E.  ,  2013/16557 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, fahri imam olarak12.02.1995 tarihinden itibaren geçen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 2010/ 12988 – 2012/ 1557 sayılı bozma ilamına uyulması sonrasında, yapılan yargılama aşamasında, mahkemece, 13.11.2012 tarihli celsede, davacı vekilinin mazeretinin reddi ile, taraflarca takip edilmediği anlaşılan dosyanın 6100 sayılı HMK'nın 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 07.12.2012 tarihli başvurusu üzerine davanın yenilendiği, ancak son celse davacı asil hazır iken, davcı vekilinin 25.02.2012 günlü mazeret dilekçesinin reddi ile, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girditen sonra ikinci kez takipsiz bırakılan dosyanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 150. maddesi; " (1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.

(3) Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır.

(4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir.

./..

-2-

Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

(6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.

(7)Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır." şeklinde düzenlenmiştir.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

(6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.

(7)Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 320.. maddesinde ise, "(...4) Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, iki halde, işlemden kaldırılmış olan bir davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.Bunlar, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeme hali ve takipsiz bırakılması halleridir.

Somut olayda, vekili mazeret dilekçesi göndermiş olan davacı asil duruşmada hazır iken ve davanın devamını talep etmiş iken, duruşmada asilin hazır bulundurulmasının davanın takibine yetmeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Vekil ile takip edilen davalarda kural olarak bütün usul işlemlerinin vekil tarafından yapılmasına karşın, davanın asıl sahibi müvekkil olup, hazır bulunduğu ve davanın devamını istediği duruşmada, dava takip edilmemiş gibi değerlendirme yapılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 17.9.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/6883, Karar No: 2015/4722, Tarih: 14.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6883 E.  ,  2015/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 16/09/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 7 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olmuştur. 11/09/2012 tarihinde cezasının infazına başlanıldığı görülmekle yasal kısıtlılık altına girdiği anlaşılmıştır. 6098 sayılı TBK’nın 43 ve 513 (818 sayılı BK’nın 35 ve 397) maddeleri hükümlerine göre sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Bu kapsamda Avukat Abdullah Zorlu'nun ceza kararının kesinleşmesinden itibaren davalı ...'yi temsil yetkisi kalmaması nedeniyle davalıya vasi tayin edilmesinin sağlanmasından sonra kararı temyiz eden avukatın vasiden alacağı vekâletnameyi ibraz etmesi istenilmelidir. Vekâletname verilmezse, mahkeme ilamı vasiye “kanuni süre içinde vasinin mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde yetkisiz vekil tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı; temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır. Keza diğer davalılarda tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 1 yılı aşkın süre ile hapis cezasına mahkum olmuşlardır fakat cezalarının infazına başlanıp başlanmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın hükümlü olup olmadıkları araştırılarak, hükümlü olduklarının anlaşılması halinde yukarıda davalı ... yönünden belirtilen şekilde işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18284, Karar No: 2018/860, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/18284 E.  ,  2018/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ...Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının tüm çalışma süresi boyunca davalı asıl işveren .....ait işyerinde en son diğer davalı alt işveren .... bağlı olarak çalıştığını, davalılar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi olduğunu, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, öncelikle davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini ve zamanaşımı def’inde bulunduklarını, bu nedenlerle davanın usulden reddine karar verilmesini; davacının asgari ücret almakta olduğunu ve ....’ya aldığı ücret üzerinden bildirim yapıldığını, davacının müvekkili şirketin alt işvereni diğer davalı bünyesinde çalıştığı süre zarfında haftada 5 gün çalıştığını, haftalık toplam çalışma saatinin çoğunlukla 45 saati aşmadığını, aştığı zamanlarda ise fazla mesaiye ilişkin ücretlerinin eksiksiz olarak davacıya ödendiğini, davacının bütün genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasının da kabulünün mümkün olmadığını, bu durumun hayatın olağan akışına ters düştüğünü, davacının iş akdinin müvekkili şirketçe sonlandırılmadığını, iş bu davanın huzurda görülüyor olmasının tek sebebinin diğer davalı...basiretli bir tacir ve işinin ehli bir işveren olmaması olduğunu, müvekkili şirketin diğer davalı şirket yetkililerini sözlü ve yazılı olarak, işçilerin özlük hakları, iş ve işçi güvenliği konularında defalarca uyardığını ancak bu konularda müspet bir gelişme gözlenemediğinden, .... kanalıyla, 13/08/2013 tarih ve .... yevmiye sayılı ihtarname ile diğer davalının sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davacıya dair tüm bilgi belgelerin diğer davalı şirket ve dava dışı Demirler ...... bünyesinde bulunduğunu, bunların teminini sağlama ve temin edilmemesi durumunda sorumluluğa katlanma yükümlülüğünün diğer davalıya ait olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .....ile müvekkili şirketin 1976 yılından beri aynı yerde ve aynı iş konusunda çalıştığını, 01/01/2013 tarihinde gemi yükleme ve boşaltma işlerinin yapımına ilişkin yeni bir sözleşme imzalandığını, 13/08/2013 keşide tarihli ve 39515 yevmiye numaralı ihtarname ile 01/09/2013 tarihi itibariyle bu sözleşmenin davalı şirketçe tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin haksız ve dayanaksız fesih nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, tüm bunlara rağmen müvekkili şirketin faaliyetine halen devam etmekte olduğunu, müvekkili şirketin halen faaliyette olmasına rağmen davacının bütün hak ve alacaklarını alarak kendi isteği ile işten ayrıldığını, müvekkili şirket çalışanlarının aldıkları gerçek ücretler üzerinden sigortalı olduklarını, davacının da müvekkili şirkette çalıştığı dönemde asgari ücret üzerinden maaş aldığını, SGK kayıtları ile banka kayıtları incelendiğinde bu durumun ortaya çıkacağını, bu nedenle işçinin ücret miktarı hususunda maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, kaldı ki 2002-2013 yılları arasında çalıştığını iddia eden davacının 11 yıl boyunca fazla çalışma ücreti almadan çalışmayı kabul etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, davacının müvekkili şirkette çalıştığı dönemlere ilişkin tüm ücretli izinlerini kullandığını, uzun yıllardır çalışan davacının hiç yıllık izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bütün hak ve alacaklarını alarak kendi isteği ile işten ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin paragraflarının tamamen çıkarılarak, yerlerine;

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin paragraflarının tamamen çıkarılarak, yerlerine;

"3.728,66 TL net ihbar tazminatının 1.000,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

696,32 TL net ücret alacağının 500,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

1.000,00 TL net yıllık izin alacağının 500,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

23.487,30 TL net fazla çalışma alacağının 5.000,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

855,75 TL net genel tatil alacağının 500,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.01.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

....