muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18262, Karar No: 2013/1664, Tarih: 08.02.2013

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; tüm dosya içeriği ve olayın oluş şekline göre, davalı işveren ve sigortalının kusur durumlarının yasal mevzuat çerçevesinde irdelenmediği, yanılgıya dayalı, yargısal denetime elverişli olmayan raporların hükme dayanak alınması yerinde değildir. Bu bakımdan, 506 sayılı Kanunun 26., davaya konu işkazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 1475 sayılı Kanunun 73. maddeleri ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü ve diğer yasal mevzuat kapsamında iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yöntemince düzenlenecek bilirkişi raporu alınmalı, oluşan kazaya karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, kaçınılmazlık olgusunun var olup olmadığı da ayrıca irdelenmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7208, Karar No: 2012/41532, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7208 E.  ,  2012/41532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait incir ağacının dallarını keserek zarar verdiği iddiası üzerine açılan kamu davasında, katılanın soyut iddiası dışında cezalandırılmasını gerektirir yeterlik ve nitelikte delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15506, Karar No: 2013/6742, Tarih: 03.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15506 E.  ,  2013/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret (... 5. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan cam emtiasının 09/.../2005 tarihinde davalının taşıyıcısı olduğu ... plakalı araç ile nakliyesi sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu hasarlandığını, müvekkili şirket tarafından sigortalısına 06/04/2006 tarihinde 7.480,00 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, taşımanın dava dışı başka bir şirket tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın meydana geldiği kazanın 09/.../2005 tarihinde meydana geldiği, "Nakliyat Kati Sigorta Sözleşmesi" zeyilnamesinin 14...2005 tarihinde tanzim edildiği, bu durumda davacı ... şirketinin sigortalısına tazminat ödeme sorumluluğu olmadığı halde ... olduğu tazminattan dolayı olaya sebebiyet veren davalı şirkete rücu ile tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13512, Karar No: 2013/7770, Tarih: 03.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13512 E.  ,  2013/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yatırmamak için direnme

HÜKÜM : Red

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede isimlerine yer verilen ... ve ... haklarında herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 08/10/2009 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmün 12/10/2009 tarihinde temyiz edilmesi üzerine, 15/10/2009 tarihinde verilen ancak karara sehven 15/09/2009 olarak yazılan Ek Karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyizin reddine karar verildiği, dosyada 15/09/2009 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ ve tebellüğ belgesi ile bu kararın sanık tarafından temyiz edildiğine dair bir temyiz dilekçesi bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle Ek Kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği ve bu karara yönelik olarak verilmiş bir temyiz dilekçesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2054, Karar No: 2024/3566, Tarih: 01.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2054 E.  ,  2024/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/298 E., 2023/1336 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş ve Mahkemece bozma doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiş, Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 01.05.1992-10.12.2003 tarihleri arasında ve 12.05.2004-09.11.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, hizmetlerinin eksik bildirildiğini öğrendiğini, bazı dönemlerde davacının bilgi ve haberi olmadan işten çıkış bildirgesi verilerek sigortasız çalıştırılmış olduğunu öğrendiğini, davalı Kurumun yasa gereği üzerine düşen denetim görevini yerine getirmediğinden davanın hak düşürücü süreye tabii olmadığını beyan ederek müvekkilinin 01.05.1992-10.12.2003 ve 12.05.2004-09.11.2010 tarihleri arasındaki çalışmasının kesintisiz sigortalı çalışma olduğunun tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesini talep ve dava ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

1.Davalı ... Yapı Mikronize Dekorasyon Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının kabul edilemeyeceğini, davada hak düşürücü sürenin dikkate alınması gerektiğini, davacının şirkette mevsimlik işçi sıfatı ile çalıştırıldığını, işinin niteliğinin de mevsimlik çalışmayı gerektirdiğini, puantaj kayıtlarının bunu doğruladığını beyan ederek açılan davanın reddini savunduğu görülmüştür.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının diğer davalı işyerine ilişkin işten ayrılış bildirgesinin verildiği 23.01.2006 tarihinden itibaren yasa koyucunun aradığı beş yıllık hak düşürücü süre fazlasıyla geçtiğinden bu dönemlere ait talebinin reddi gerektiğini, davalı işverenin davacının işe giriş ve çıkışlarını bildirdiği tarihler arasında toplam 3583 günlük primi ödenmiş hizmetini gösterdiğini, eksik bildirildiği iddia olunan sürelere ilişkin Kurum kayıtları resmi belge niteliğinde olduğundan aksinin ancak eşdeğer belgelerle ispatlanabileceğini beyan ederek açılan davanın reddini savunduğu görülmüştür.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.03.2015 tarihli ve 2013/617-2015/100 Esas ve Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 01.04.1993-10.12.2003 ve 12.05.2004-09.11.2010 tarihleri arasında dönemsel asgari ücret ile çalıştığının ve SGK'ya bildirilmeyen 1669 gün sigortalılığının mevcut olduğunun tespitine dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince 03.03.2016 tarih ve 2015/10008- 2016/3552 Esas ve Karar sayılı ilamı ile "Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde işçi olarak çalıştığının iddia edildiği, davalı işyerinin taş ocağı olduğu, davalı işyerinden 01.04.1993-09.11.2010 tarihleri arasında giriş-çıkışlı ve eksik davacı adına yapılmış hizmet bildirimlerinin olduğu,davacı tanıklarının davalı işyeri çalışmalarının sezonluk olmadığını, davalı tanıklarının ise sezonluk olduğunu beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda; işin niteliğinin, devamlılık arz eden bir iş olup olmadığı ile sezonluk niteliğinde olup olmadığının kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacın askerlik yaptığı süreyi belirlemek, işyeri kayıtlarını getirterek, maden ve inşaat bilirkişisi eşliğinde keşif yapmak, davacının tespitini istediği dönemdeki çalışmasının sezonluk mu yoksa çalıştığı bölüm itibarı ile tüm senelik mi olduğunu, sezonluk ise sezonun başlama ve sona erme tarihlerinin ne olduğunu, günde kaç saat çalışıldığını belirlemek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre Mahkemece kabul kararı verilen birinci kısım çalışmaların 10.02.2003 tarihine kadar olduğu kabul edilmesine rağmen, gerekçeli kararda 10.12.2003 tarihine kadar olduğunun kabul edilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması da doğru değildir."denilerek kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Bozma İlamı Sonrası Mahkeme Kararı

Mahkemenin 07.12.2017 tarih ve 2016/361 -2017/693 Esas ve Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 01.04.1993 - 10.12.2003 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler dışında 948 gün, 12.05.2004 - 09.11.2010 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler dışında 477 gün davalı işyerinde sigortalı sayılacak şekilde çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince 04.02.2019 tarih ve 2018/1343- 2019/528 Esas ve Karar sayılı ilamı ile "Somut olayda, davacı tanıklarının davacının çalışmalarının kış aylarında da devam ettiğini ve çalışmasının sürekli olduğunu beyan etmelerine rağmen davalı tanıklarının kış aylarında çalışmasının olmadığını söyledikleri, bozmadan sonra Maden Mühendisi ve İnşaat Mühendisi bilirkişilerden alınan raporda, açık ocaktaki hammaddenin çıkarılması (delme, patlatma, açık alanda elle ayıklama) işlerinin hava şartları elverdiği ölçüde yapıldığından kısmi olarak sezonluk olduğunun, tesislerin çalıştırılması ve nihai ürün elde edilmesi (kırma, öğütme, eleme, istenilen nihai ürün) işinin sezonluk olmayıp yılın 12 ayı boyunca gerçekleştirilebileceğinin bildirildiği, ancak davacının çalışmasının hangi nitelikte olduğunun tam olarak belirlenmediği, imzalı puantaj kayıtlarının bulunduğundan bahsedilmesine rağmen bunların araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının yaptığı işin niteliğini ve bunun sonucuna göre de Maden Mühendisi ve İnşaat Mühendisi bilirkişilerden alınan raporda belirtildiği şekilde davacının yaptığı işe göre çalışmasının sezonluk çalışma mı yoksa sürekli çalışma mı olduğunu belirlemek, imzalı puantaj kayıtlarının veya ücret bordrolarının bulunup bulunmadığını araştırmak, davacının askerlik tarihlerini de dikkate alarak tespit edilen çalışma şekli ile varsa puantaj kayıtları ve ücret bordrolarını da göz önünde bulundurarak ortaya çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." denilmek suretiyle Mahkemece verilen kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozma İlâmına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davacının yaptığı kırma işinin sezonluk değil tüm yıl yapıldığının anlaşıldığı, yine aldırılan 29.09.2023 tarihli bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere davacının davalı iş yerinde dönemsel asgari ücret ile 01.04.1993-10.12.2003 ve 12.05.2004-09.11.2010 tarihleri arasında çalıştığının ve SGK'ya bildirilmeyen 1669 gün sigortalılığının mevcut olduğu kanaatine varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz başvuru dilekçesinde; bozma gereklerinin yerine getirilmediği, talep edilen dönemler açısından hak düşürücü sürenin geçtiği belirtilerek kararın bozulması istenmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz başvuru dilekçesinde; bozma gereklerinin yerine getirilmediği, talep edilen dönemler açısından hak düşürücü sürenin geçtiği belirtilerek kararın bozulması istenmiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz başvuru dilekçesinde; kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu, davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığı, belirtilerek kararın bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10478, Karar No: 2018/848, Tarih: 12.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10478 E.  ,  2018/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 09/10/2013 harç tarihli dava dilekçesinde; ... köyünde orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının 06.04.1995 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğini, ...köyü ile müşterek sınırı olan... köyünde ise orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının 26.07.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğini, ... köyünde yapılan orman kadastro çalışmalarında çalışma sınırlarını uyulmadığını, mükerrer kadastro yapıldığını belirterek yapılan mükerrer kadastronun yok hükmünde sayılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davanın kabulüne, ... köyünde 33 nolu Orman Komisyonunca yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında mükerrer olarak tespit olunduğu anlaşılan (daha önceden ... köyü 197 ada 1 parsel olarak tespit olunmuş olmasına rağmen) 5 nolu iç parsel ve yine bunun içerisinde kaldığı anlaşılan ... köyü 169 ada 1 parsele ilişkin (... çalışma alanında kalan 122 ada 1 ve 2 nolu parseller hariç olmak üzere) yapılan çalışmaların iptaline, buna göre paftalarda gerekli düzeltmelerin kadastro müdürlüğü ve Orman Yönetimi tarafından yapılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mükerrer kadastro tespitinin iptali istemine ilişkindir.

Orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamaları ... köyünde 1991 yılında yapılıp 26.07.1993 tarihinde, ... köyünde ise 1994 yılında yapılıp 06.04.1995 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme ve uygulama yeterli değildir. Hükme dayanak alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün orman tahdidi içinde kaldığı bildirilmişse de, orman sınır noktalarının nereye tesis edildiğini anlatan orman kadastrosuna ilişkin çalışma tutanakları ve orman sınır noktalarını içerir orman tahdit haritası getirtilmediği gibi keşifte yerel bilirkişi dinlenerek orman sınır noktalarının yerlerinin tarifine ilişkin beyanları da alınmamıştır. Dosya içinde her iki köyde yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin (çekişmeli taşınmazla ilgili OTS'lere ait) çalışma tutanakları bulunmadığından orman bilirkişi raporu denetlenememektedir. Bundan ayrı 6831 sayılı Kanunun 11/3. maddesi uyarınca Orman Yönetimince açılacak davalarda hasım hak sahibi gerçek ve tüzel kişilerdir. Mahkemece yapılan keşif ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki hak sahipleri de belirlenip davaya dahil edilmeden hüküm kurulması da usûl ve kanuna aykırıdır.

Bu nedenlerle, her iki köyde yapılıp kesinleşen tüm orman kadastro, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkartma haritaları, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarını askı ilân tutanakları ile kadastro paftaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra mahkemece, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, 05.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren Orman Kadastro Teknik İzahnamesinin 36.; 18.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 20. ve 16.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 20. maddelerinde yazılı “Orman sınır nokta ve hatlarının arza uygulanmasında; tutanaklardan, orman kadastro haritalarından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon ve röper nokta ve krokilerinden yararlanılır sınırlama tutanakları, ölçü değerleri ve orman kadastro haritaları ile zemindeki durum arasında çelişki olduğunda, tutanaktaki kararlar ile orman sınır noktası ve hatlarının yazılı tarifleri esas alınmak suretiyle ölçü, harita ve zemin kontrolü yapılarak gerçek duruma uygun olanı uygulanır” hükmü ile 20.11

.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinin “Teknik İşler” başlıklı Sekizinci Bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6 - 7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek ve çekişmeli taşınmazın (X) ve (Y) değerlerini gösterir şekilde koordinatlı ve her iki tahdidde çakışan yerler olup olmadığını açıklar müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, dava konusu taşınmazlar üzerindeki hak sahibi olan kişiler de davaya dahil edilerek delilleri toplanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34413, Karar No: 2017/15853, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34413 E.  ,  2017/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.