muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6173, Karar No: 2007/7320, Tarih: 27.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6173 E.  ,  2007/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı A...A.....ada ..parsel sayılı taşınmazdaki ..nolu bağımsız bölümün 1/2 payını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı kızına satış göstermek suretiyle temlik edip, kalan 1/2 payını da yine davalıya ölünceye kadar bakma akdiyle danışıklı olarak devrettiğini ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescile olmazsa tenkise karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptal, tescil ve tenkis istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ..ada ..parsel sayılı taşınmazdaki .. nolu bağımsız bölümün dava dışı N..A...adına kayıtlı iken, 1/2'şer payının 14.04.1999 tarihinde davalı Muhsine ve miras bırakan A...A...e satış yoluyla temlik edildiği, keza miras bırakan adına kayıtlı 1/2 payın da 26.01.2000 tarihinde ölünceye kadar bakım akdiyle davalı M...devredildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, murisin sağlığında akte aykırılık nedeniyle 1/2 payın iptali için açılan davanın açılmamış sayılması sebebiyle yok hükmünde olduğu, mirasçı tarafından ileri sürülen bu tür iddianın ise incelenmesine olanak bulunmadığı, ayrıca satışa konu edilen 1/2 payın da yazılı delil olmadığından muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, ölünceye kadar bakım akdi yapılmak suretiyle de kural olarak muvazaalı temlik yapılabileceği yerleşmiş yargısal uygulamalarla kararlılık kazanmıştır. Öte yandan murisin ara malik (emanetçi) kullanmak suretiylede muvazaalı temlikler yapabileceği kuşkusuzdur. Bu durumda gerek ölünceye kadar bakım akdi, gerekse satış yoluyla dava dışı kişilere yapılan temliklerin muvazaalı olup olmadığının araştırılması zorunludur.

Ne varki, mahkemece bu konuda yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını, söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlananmuvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir.

Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde ölünceye kadar bakım akdi ve satışa konu taşınmazlar bakımından muvazaa olgusu bulunup bulunmadığı (muris muvazaası) yönünden yeterli araştırma ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu istekle açılan davaların şahit dahil her türlü delille ispatı mümkün iken yazılı bir belge bulunmadığına değinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.06.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8845, Karar No: 2018/3100, Tarih: 26.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8845 E.  ,  2018/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılana sanığa ait fotoğraflar gösterilerek 27.05.2013 tarihli savcılık ifadesi alındığından, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine, katılanın beyanı ve tanık anlatımlarına göre katılanın kalabalık grup tarafından darp edildiği yerin D-400 karayolu alt geçidi olduğu anlaşılmakla, otele ait kamera kayıtlarının olay anına ilişkin görüntü içermeyeceğinden ve sanık ile müdafii tarafından tanık olarak bildirilen kimse bulunmadığından savunma tanıklarının dinlenmediğine ilişkin tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Katılanın kollukta alınan beyanında sadece kalabalık bir grubun kendisine sopa ve bıçaklarla saldırdığını belirttiği ve kendisini bıçak ile yaralayan kişinin eşgal bilgilerini verdiği, sanığa ait fotoğraflar gösterilerek alınan 27.05.2013 tarihli savcılık ifadesinde ise, sanığın elinde silah olduğunu, ancak bu silahı kendisine doğrultmadığını, sadece adamlarına kendisini dövmeleri için talimat verdiğini, bıçak ile yaralayan kişinin kim olduğunu bilmediğini beyan ettiği, ancak katılanın yargılama aşamasında alınan beyanında sanığın ve adamlarının kendisini darp ettiğini belirttiği anlaşılmakla, katılanın aşamalarda alınan beyanları arasındaki çelişki giderilerek ve sanığın katılana yönelik doğrudan yaralama eyleminin bulunup bulunmadığı ya da sadece yaralama eylemini gerçekleştiren çalışanlarına bu konuda talimat verip vermediği ve yaralama eylemini gerçekleştiren kişilerin eylemlerine ne şekilde iştirak ettiği hususları açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1295, Karar No: 2019/6702, Tarih: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1295 E.  ,  2019/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2006 takvim yılında sahte fıatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından: Düşme

2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından; Suç duyurusunda bulunulmasına

Sanık müdafiinin 08.01.2019 tarihli temyiz talebi ile ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu husus yönünden ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdirinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9802, Karar No: 2012/11346, Tarih: 29.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9802 E.  ,  2012/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu aleyhinde, İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15.03.2007 tarihli alacak ilamına dayalı olarak, Rozamat Kağıt Matbaa Mal .Tic. ve San. Ltd. Şti'nin alacağın tahsil amacıyla, ilamların icrası yoluyla 30.03.2007'de ilamlı takip başlatılmış ve icra emrinde toplam 93.773,97 TL'nin faiziyle tahsili talep edilmiştir. Alacaklı takibin kesinleşmesinden sonra noterde bu ilamdaki ve icra dosyasındaki alacağının 70.000,00 YTL lik kısmını BK 162. maddesi kapsamında Mehmet Özalın'a temlik etmiş ve temlik icra dosyasına 04.04.2007'de ibraz edilmiştir. Dosyada alacaklı vekilince takip işlemleri yapılmış ancak temlik alacaklısı tarafından herhangi bir takip işlemi yapılmamıştır. Borçlu tarafından 07.10.2010'da dosyaya, 82.648,52 TL'nin ödenmesinden sonra, icra müdürlüğünce, 11.10.2010'da dosya resen ele alınarak, temlik alacaklısı tarafından üç yıldan fazla süreyle dosyada herhangi bir işlem yapılmadığından bahisle, temlik alacaklısı yönünden takibin düşmüş sayılmasına karar verilmiştir.

Temlik alacaklısı vekili ilamdan kaynaklanan temlik alacaklarının İİK 39. maddesi gereğince, 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu vs nedenleri ileri sürerek, kendileri yönünden takibin düşürülmesine ilişkin icra müdürlüğü kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece alacağın temlik edilen ile edilmeyen bölümlerinin iki ayrı alacak olduğu, her bir alacağın alacaklısının yaptığı icra işlemlerinin onun adına yapıldığının kabulü gerektiğinden, buna göre icra müdürlüğü kararında bir usulsüzlük bulunmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi temlik alacaklısı vekili tarafından kararın temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nun 39. maddesi hükmüne göre; ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. İİK.nun 33/2. maddesinde ise kesinleşen ilamlı takipte icranın geri bırakılması için gerekli şartlar düzenlenmiştir.

Somut olayda takip konusu ilamdan kaynaklı alacağa ilişkin olarak, takip tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığı halde ve İİK.nun 33/2 maddesindeki koşullar oluşmadığı halde icra müdürlüğünce takibin düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıkalan yasal düzenlemeler nazara alınarak şikayetin kabulü yerine yazılı gereçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayda takip konusu ilamdan kaynaklı alacağa ilişkin olarak, takip tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığı halde ve İİK.nun 33/2 maddesindeki koşullar oluşmadığı halde icra müdürlüğünce takibin düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıkalan yasal düzenlemeler nazara alınarak şikayetin kabulü yerine yazılı gereçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Şikayetçi temlik alacaklısı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İ.İ.K.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13257, Karar No: 2015/27441, Tarih: 24.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13257 E.  ,  2015/27441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Suça sürüklenen çocukların, sanık ...'ın torunları oldukları, ...'ın sahibi olduğu, inşaat ve temizlik malzemeleri satışı üzerine çalışan iş yerinde, suça sürüklenen çocukların çalışmamalarına rağmen sigortalı işe giriş bildirgesi düzenleyip bu belgeleri suça sürüklenen çocuklara ayrı ayrı imzalattıktan sonra başvuru yapması üzerine çocukların Sosyal Güvenlik Kurumu'na kayıtlarının yapıldığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kontrol memurlarınca 14/11/2008 tarihinde iş yerinde yapılan kontrolde suça sürüklenen çocukların fiilen çalışmadıklarını tespit edilmesi ile işe giriş bildirgelerinin iptal edildiği, bu suretle sanık ve suça sürüklenen çocukların nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; çocukların fiilen söz konusu iş yerinde hafta sonları çalıştıklarına dair beyanları, iş yerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir iş yeri olması, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına verilmiş bulunan işe giriş bildirgelerinin sahte olmaması, çocuklar hakkında sağlık aktivasyonu yapılmadığına dair kurum yazısı ile sigorta primlerinin ödenmiş olması karşısında, katılan kurumun zararından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan beraat kararlarında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29271, Karar No: 2018/23345, Tarih: 17.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/29271 E.  ,  2018/23345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının ... A.Ş. çalışanı iken özelleştirme sonucunda önce Devlet personel başkanlığına sonra ... hemşirelik okuluna tekniker olarak verdiklerini Yüksek planlama kurulunun 08.05.2006/T-17 sayılı kararının 9. maddesi uyarınca davacı pozisyonunda olanlara 01.01.2006-30.06.2006 tarihleri arası 40 TL, 01.07.2006 tarihinden itibaren 80 TL ek ödeme yapılacağı ayrıca Bakanlar Kurulunun 15.09.2006 tarih 2006/10971 sayılı kararı ile enflasyon farkı dikkate alınarak bu tutarın %2,32 artırılarak 82,50 TL olarak belirlendiği ve Kamu İktisadi Teşekküllerinde çalışan personelin yararlanmasına sunulduğu ancak; ek ödemelerin davacının ...dan ayrılırken maaş ilmuhaberine yansıtılmadığı, bu nedenle KİT personeline ödenen 01.01.2006 dan itibaren her 6 aylık dönem için enflasyon oranına göre belirlenecek tutarın davacıya ödenmesi gerektiğini fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000 TL nin davalıdan tahsilini talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; görev ve zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiği, T.C ...'nın 20.10.2008 tarih 16620 sayılı yazıları ile, 08.05.2006 tarih ve 8021 sayılı yazıları gereğince; nakle tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirim ücretinin ve bu bildirime müteakip yeni kurumlarında göreve başladıkları tarihi takip eden ay başına kadar geçecek sürede ödenecek aylık ve ücretlerin tespitinde dikkate alınmayacağı,bu nedenle 5473 sayılı yasa ile getirilen parasal hakların maaş nakil ilmühaberine yansıtılmayacağını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 375 Sayılı kanun hükmünde kararnamenin ek 3 maddesinde öngörülen ve Yüksek Planlama Kurulu' nun kararı ile ödenmesine karar verilen tazminatın memurlar ile diğer kamu personeli arasında meydana gelen ücret adaletsizliğinin giderilmesi amacı ile yapılan özel ve sınırlı bir düzenleme olduğunun yargısal kararlar ile ortaya çıktığı, nakle tabi tutulan davacının denge tazminatından yararlanıp yararlanmayacağı bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Davacının ücretlerinin atandığı yerdeki emsallerine göre daha yüksek olduğu, denge tazminatının tüm kamu çalışanlarına uygulanmasının söz konusu olmadığı, maaş adaletsizliğinin giderilmesine yönelik düzenlemenin sınırlı ve özel bir uygulama olduğunun gözetilmesi gerektiği ve bu nedenle de davacının denge tazminatından yararlanamayacağı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Davacının ücretlerinin atandığı yerdeki emsallerine göre daha yüksek olduğu, denge tazminatının tüm kamu çalışanlarına uygulanmasının söz konusu olmadığı, maaş adaletsizliğinin giderilmesine yönelik düzenlemenin sınırlı ve özel bir uygulama olduğunun gözetilmesi gerektiği ve bu nedenle de davacının denge tazminatından yararlanamayacağı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı kanunun Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı ve buna göre daha sonra nakledilen davacının nakil maaş ilmühaberinin bu ek ödemeleri de içerecek şekilde tespiti ile nakledildiği tarihten itibaren eksik ödenen ücretin tahsili noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına  bu  tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. Maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için İş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır(2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır(3.f)”.