muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2429, Karar No: 2012/7395, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2429 E.  ,  2012/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine ödenmeyen fatura bedelinin tahsili için girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe dayanak belgeye sonradan ilave yapıldığını, takibin kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin her aldığı ürün için bono verip bedelini ödediğini, davacının bu belge ile ürün teslim etmediğini belirterek davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, takibe dayanak belgedeki malın cins ve miktarı bölümündeki ilk beş satır ile alt kısmındaki alıcı imzası bölümünde atılı bulunan imza, müşteri ve kefil adı bölümündeki ... isim yazısının bir kalem, diğer tüm yazı ve rakamların ise farklı fiziki evsaftaki ikinci bir kalem ile yazılmış olduğunun tespit edildiği, davacının usulüne uygun olarak tutulmayan ticari defterler ve kayıtlarına göre takibe konu fatura bedelinin çek ile ödendiği, davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı, dava açıldıktan sonra ödemeye ilişkin çek kaydının iptal edilerek düzeltildiği, ancak sonradan yapılan bu düzeltmenin sonuca etkili olmadığı, davacının dava konusu fatura bedelini daha önceden tahsil ettiğini bilerek icra takibi yapmasında haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçeleriyle davanın reddine, davalı yararına %40 kötü niyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle usulüne uygun tutulmayan davacı defterler ve kayıtların aleyhine delil teşkil edeceğinden ve davaya konu fatura bedelinin davacı defterinde ödendiğinin belirtilmiş olması gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7403, Karar No: 2016/17925, Tarih: 20.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7403 E.  ,  2016/17925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

- K A R A R –

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davalı tarafça Kartal 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/116 Esas sayılı dosyası ile imar uygulaması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkin dava açıldığı, Mahkemece 21/10/2010 tarihinde dava konusu 1532 parsel sayılı taşınmaz için takdir edilen 36.850,00 TL bedelin 902.477,00 TL artırılarak 939.327,00 TL olarak saptanmış olmasına rağmen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkil olmaması açısından dava konusu olmayan diğer parsellerle birlikte idarece takdir edilen 51.441,711 TL bedelin 1.369,506,87 TL artırılarak 1.420,948,58 TL olarak saptanmış ve artırılan bedelin dava tarihi olan 09/11/2014 tarihinden itbaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Yargılama devam ederken davacı tarafça 28/04/2010 tarihli dilekçe ile davalı idareye sulh anlaşması önerildiği bu anlaşma uyarınca kendilerine 939.873,00 TL ödenmesi halinde davalı ... gayrı kabulü rücu ibra edeceklerine ve tüm alacaklarından, feragat edeceklerinin bildirildiği ... tarafından 11/06/2010 tarih 337 sayılı meclis kararı ile davacı tarafın sulh teklifinin kabul edildiği, protokolde belirlenen miktarın 08/12/2010 tarihinde ödendiği anlaşılmıştır. Söz konusu kararını davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine kararın sadece 1532 parsel yönünden bedelin belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, yargılama devam ederken davacı tarafça ilk ilamda yazılı bedelden diğer parseller için hesaplanan bedel düşüldükten sonra 982.680,35 TL üzerinden Üsküdar 6. İcra Müdürlüğünün 2011/23313 Esas sayılı dosyası ile takibe konulduğu takip talebinde protokolle ödenen miktarın mahsup edildiği ve icra dosyasının davalı idarece yapılan ödeme nedeniyle 03/01/2013 tarihinde infazen işlemden kaldırıldığı görülmüştür. Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/271 Esas sayılı dosyasında 19/06/2012 tarihinde 1532 parsel yönünden davanın kabulüne ve 939.327,00 TL bedelin tahsiline karar verilmiş; Bu karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce taraflar arasında yapılan sulh protokol uyarınca yapılan ödeme nedeniyle konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek üzere bozulmuş İstanbul Anadolu 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/288 Esas sayılı dosyasında 23/09/2014 tarihinde davanın konusunun kalmaması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu durumda taraflar arasında düzenlenen 28/04/2010 tarihli Sulh protokolu uyarınca davacı idarece davalı tarafa protokolde belirlenen 939.873,00 TL nin ödendiği ve davalı tarafça bu bedelin ödenmesi halinde ilgili dava dosyasındaki alacaklarından çekişmesiz bedelin faiz ve alacaklarının hakkı yönünden ve faizlerine ilişkin tüm haklarından protokol uyarınca feragat edildiği, Sancaktepe Belediye Başkanlığının gayri tahsili rücu ile ibra ettiklerini bildirdikleri ve Belediye Başkanlığından sulh protokolüne göre talep ettikleri bedelden başkaca bir maddi yükümlüğün ve sorumluluğu olmadığını kabul ettikleri anlaşıldığından; davacı idarenin istirdat davasının Üsküdar 6. İcra müdürlüğünün 2011/23313 Esas sayılı dosyasında yer alan ödemeler yönünden kabulü yerine yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2727, Karar No: 2011/561, Tarih: 02.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2727 E.  ,  2011/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları ile davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 234 ada 32 parsel sayılı 13490,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ..., ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek ve davalı ...'yi hasım göstermek suretiyle payına yönelik olarak, davacılar ... ve arkadaşları ise vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ve davalı ...'yi hasım göstermek suretiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları ile davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 234 ada 32 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalılar Kerem ve ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları vergi kayıtlarına dayanmış ise de; mahkemece zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı Hazine ile davacılar ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacılar ... ve arkadaşlarından peşin alınan harcın mahsubu ile 6,85 TL bakiye harcın hükmü temyiz eden davacılardan alınmasına, 02.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6358, Karar No: 2023/9776, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/6358 E.  ,  2023/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/32 E., 2015/371 K.

SUÇLAR : 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanıkların suçu işlediklerinin sabit olması nedeniyle beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) ve (b) bentleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların sorgusunun yapıldığı 03.09.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1945, Karar No: 2016/3044, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1945 E.  ,  2016/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 tarihli ve 2014/217 esas, 2015/274 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/282-195 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/05/2015 tarihli ve 2015/413 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 24/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13628-2015-E.26998/85758 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/05/2015 tarihli ve 2015/413 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9329, Karar No: 2014/17267, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9329 E.  ,  2014/17267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/422-2013/713

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23848, Karar No: 2017/10903, Tarih: 12.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23848 E.  ,  2017/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında 06.09.2013 tarihli mahkumiyet hükmünden sonra yapılan işlemlerin hukuken geçersiz olduğu kabulüyle hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık adına kayıtlı olan suça konu motosikletin bilinen değeri üzerinde başka hacizler bulunması sebebiyle borcu karşılamayacağı değerlendirilerek, sanığın suç kastının bulunmaması sebebiyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetine hükmolunması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.