muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14398, Karar No: 2006/16840, Tarih: 04.12.2006

Dava, kadastro tespitinine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan ve 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılıp, dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

-2- 2006/14398-16840

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) ile gösterilen bölümünün uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9299, Karar No: 2010/1151, Tarih: 03.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9299 E.  ,  2010/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, ödenmeyen elektrik tüketim bedeli olan 8.279,75 YTL nedeniyle başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini, ileri sürerek itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 10.4.2004 tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazı dava dışı Kale Ltd Şti’ne kiraladığını ve tüketimin kiracı tarafından yapıldığını, davacıya birden fazla aboneliğin iptali için yazıyla uyarıda bulunduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, abonesi olan davalının kullandığı elektrik tüketim bedeli ödenmediği gerekçesi ile yapılan icra takibine davalının itirazı üzerine eldeki davayı açmıştır. Davalı ise abonelik işlemini kabul etmekle birlikte 10.4.2004 tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazı dava dışı Kale Ltd Şti’ne kiraladığını ve tüketimin kiracı tarafından yapıldığını, davacıya birden fazla aboneliğin iptali için yazdığı yazılarla uyarıda bulunduğunu savunmuştur. Toplanan delillerden ve dosya kapsamından davalının 27.5.2004 -3.7.2004-8.2.2005 ve 11.1.2007 tarihlerinde aboneliğinin iptali istemiyle davacı kuruma yazılar yazdığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca öncelikle davalının yukarıda bahsi geçen yazılarının kuruma kayıt tarihi esas alınmak suretiyle aboneliğin iptalinin gerektiği tarihin saptanması gerekmektedir.Davalının aboneliğinin iptali isteminden sonra yapılan, elektrik tüketim bedelinden iptal ile ilgili işlemi yapmayan davacı sorumlu olup, iptal başvuru tarihinden sonraki tüketimler için davacı bir talepte bulunamaz. Mahkemece, yukarda belirtilen hususlar dikkate alınarak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2687, Karar No: 2016/4049, Tarih: 28.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/2687 E.  ,  2016/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Birleşen ... Esas sayılı davada

Birleşen ... Esas sayılı davada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosyalar davalısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosyalar davalısı vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosyalar davacısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava ile birleşen davalar eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı, birleşen ... Asliye 8. Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyasındaki dava eserin reddi ve ödenen bedelin istirdadı, birleşen ... Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyasındaki dava ayıbın giderim bedelinin tahsili için yapılan takibe itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen ... Esas sayılı dosyadaki davanın reddine, birleşen ... Esas sayılı dosyasındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle Birleşen ... Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı davasındaki dava tarihi 30/01/2012 olup karar başlığında 03/02/2014 olarak yazılmış olması maddi hataya dayalı olması ve bu maddi hatanın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı-birleşen dosyalar davacısı iş sahibinin tüm, davacı-birleşen dosyalar davalısı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici birleşen davalarda işi eksiksiz ve kusursuz olarak teslim ettiğini, süresinde ayıp ihbarı yapılmadığını ileri sürmüştür. Delil tespiti dosyası ve mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna göre işin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı yapıldığı ve ayıbın gizli olduğu anlaşılmaktadır. İş sahibinin işin yapıldığı tarih ile dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 360/I. maddesi gereğince eserin reddi ve ödediği bedelin iadesini talep hakkı bulunmakla birlikte önceden açtığı davada seçimlik hakkını ödediği bedelden daha az olan onarım bedelinin tahsili olarak kullandığından mahkemece ayıbın giderim bedeline hükmedilmiştir.

Az yukarıda açıklandığı gibi ayıp gizli olup kullanım sonucu ortaya çıkmış ise de; bu husus iş sahibini ihbarda bulunma yükümlülüğünden kurtarmaz. Uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu 362/III. maddesinde gizli ayıplar için; yapılan şeydeki kusurun sonradan meydana çıkması halinde buna vakıf olur olmaz yükleniciye haber verme mecburiyeti getirilmiştir. Mahkemece gizli ayıbın ne zaman ortaya çıktığı ve buna göre iş sahibinin derhal ihbar mükellefiyetini yerine getirip getirmediği araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece birleşen dosyalar davacısı iş sahibinin yağan yağmurlar nedeni ile çatıdaki sızmaların ortaya çıktığı ve yüklenicinin gerçekleştirdiği imalatlardaki gizli ayıbın varlığını öğrendiği tarih ve buna göre iş sahibinin derhal ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı araştırılıp değerlendirilerek sonucuna göre uygun bir karar verilmesi gerekirken gizli ayıplarda zamanaşımı süresi içinde ihbar yükümlülüğü bulunmaksızın talepte bulunabileceği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyalar davacısı iş sahibinin tüm, davacı-birleşen dosyalar davalısı yüklenicinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-birleşen ... Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosya davalısı yüklenici yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-birleşen dosyalar davacısından alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı-birleşen dosyalar davalısına verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosyalar davalısına geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosyalar davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4293, Karar No: 2012/2256, Tarih: 28.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4293 E.  ,  2012/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ... 8.3.2007 havale tarihli dilekçesinde, davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.03.2001 tarih, 1999/75-2001/124 sayılı kesinleşmiş dava dosyasında, mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 08.06.2000 tarih, 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 112 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tespit harici bırakılmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava HUMK'nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tespit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tespitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Davacı ve dava dışı kişiler Samsun 1.İdare Mahkemesinde 2007/1497, 1498, 1499 ve 1500 esas sayılı dosyalar da idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali istemiyle de dava açtığı, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelere göre bu davaların reddedildiği ancak temyiz yoluna başvurulduğundan kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin 1999/955-2000/440 E.K sayılı iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, Kadastro Mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan davacı ve dava dışı kişiler tarafından idare mahkemesinde açılan iptal davalarının da sonuca etkili olmadığı gözetildiğinde bekletici mesele yapılmamasında da bir isabetsizlik yoktur.

Az yukarıda açıklanan nedenler gözetildiğinde mahkemece iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5429, Karar No: 2016/8833, Tarih: 11.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5429 E.  ,  2016/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 20.05.2015 tarihli dilekçe ile özetle; [...21.04.2015 tarihli celsede UYAP üzerinden gönderilen bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi gönderildiği, bu itirazlarla ek rapor aldırılması talep edildiği, hâkimin bu talep hakkında karar vermeden; "Son kez davacı vekilin mazeretinin kabulüne ve tahkikatın bittiği bildirilmek sureti ile sözlü yargılama ve hüküm duruşmasının yapılmasına bu hususun davacı vekiline ihtarına" şeklinde ara karar kurulduğu, oysa davacı vekilin önceki 11. celsede mahkeme hâkimliğinden kaynaklanan mazeret dışında tüm duruşmalarda hazır olduğunu, mahkemenin bu tavrının HMK'nın 36. maddesinin (a) ve (b) fıkrası gereğince hakimin reddi sebebi olduğu...] gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, ret isteminde bulunan davacı vekilinin 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 03/12/2015 tarih ve 2015//11422 E. - 2015/12076 K. sayılı kararı ile;davacının işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilin para cezasına yönelik temyiz itirazları bakımından ise;davacı vekili, duruşmayı müvekkili nam ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkil namına yaptığına göre, davacı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek hükmün bu kısmının bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, reddi hakim talebinde bulunan davacının 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8587, Karar No: 2018/9446, Tarih: 26.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8587 E.  ,  2018/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz isteminin, sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olacağı ve sanığın 2008 takvim yılına ilişkin olarak Aralık döneminde sahte fatura düzenlediğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası“ olarak düzenlendiği gözetilmeksizin, sanık hakkında uygulanan temel cezaların 18 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve her iki takvim yılı yönünden de sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6835, Karar No: 2018/801, Tarih: 06.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/6835 E.  ,  2018/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 03/07/2017 tarih, 2016/17720 E. - 2017/9975 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından tarihinde genel haciz yolu ile icra takibi yapıldığı, borçlu tarafından açılan menfi tespit davasında %115 teminat karşılığında takip dosyasına yatacak paranın alacaklıya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiği, borçlu tarafından alacağın %115'i oranında 25.000,00 TL tutarlı teminat mektubunun 16.02.2015 tarihinde icra dosyasına sunulmasına rağmen hacizlerin devam ettiği, borç miktarını aşan hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Kural olarak, borçlu İİK’nun 72/3. madde koşullarında menfi tespit davası açması halinde alacağın %15’inden aşağı olmamak üzere teminat karşılığında mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi istenebilir. Borçlu, mahkemece tayin edilen teminattan ayrı olarak icra müdürlüğüne talep anına kadar icra dosyasında ferileri ile birlikte hesaplanan dosya borcunun tamamını karşılar ve her an paraya çevrilebilir muteber kesin banka teminat mektubu vermesi halinde alacaklı tarafından takibe devam edilemez.

Somut olayda borçlu tarafından mahkemece belirlenen teminat yatırıldıktan sonra, 25.02.2015 tarihinde borçlunun şikayete konu banka hesabına haciz konulduğu anlaşılmıştır. Dosya borcunun tamamı dosyaya teminat mektubu ile yatırıldığına göre mahkemece borçlunun banka hesabına konulan haczin de kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yer verilen sebeplerle borçlunun banka hesabı üzerine konulan haczin kaldırılmasına ve bankadan gelen para icra kasasına girmiş ise bunun da iadesine karar verilmesi gerekirken bu husustaki talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, dairemizce onanmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.07.2017 tarih, 2016/17720 E., 2017/9975 K. sayılı sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6317, Karar No: 2007/7413, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6317 E.  ,  2007/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilip, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.... ... .... Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 20800 m2 olup bunun 4332,35 m2'si kamulaştırılarak geriye birbirine yakın büyüklükte iki parça halinde toplam 16467.65 m2 kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda kamulaştırmadan artan kısımların her ikisinde de herhangi bir değer kaybının olmayacağının düşünülmemesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının yan ürünü olan küspeninde değerlendirmeye alındığı bildirilmiş ise de şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.