muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7589, Karar No: 2021/4844, Tarih: 20.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7589 E.  ,  2021/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KASTAMONU Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Suç tarihinde, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunan ...’dan esrar maddesi ele geçmesi sonrası, alınan müdafili kolluk ifadesinde; söz konusu maddeyi ...’den parasız olarak aldığını beyan ettiği, ...’in alınan müdafili kolluk ifadesinde ise; söz konusu maddeyi ...’e temin etmediğini, iki hafta önce ...’dan parasız olarak esrar maddesi alıp kullandığını beyan ettiği, buna istinaden suç tarihinde sanık ...’ın ikametinde yapılan aramada net 0,6 gram esrar ele geçirildiği olayda; sanık ...’ın 26/09/2013 tarihli müdafili kolluk ifadesinde; “... üzerimde taşıdığım esrar maddesini sararak içtim ve arabanın içindeki diğer şahıslardan ... hariç diğerleri istemesi üzerine onlara da verdim, onlar da içtiler...” şeklinde beyanda bulunduğu ve bu şekilde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğunun sabit olduğu anlaşılmakla, ikamet aramasında kullanım sınırlarında esrar ele geçirilen sanık ...’ın, aleyhine ...’in soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı aşamada, ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "25/09/2013" yerine "24/09/2013" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/784, Karar No: 2019/2879, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/784 E.  ,  2019/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 143, 35/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 143, 35/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 23 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 12/12/2013 tarihli ve 2013/117 esas, 2013/173 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 23/01/2019 gün ve 94660652-105-46-15840-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.01.2019 gün ve 2019/9497 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesine isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocukların Akçakoyunlu İlköğretim Okulu binasına girmek suretiyle hırsızlık suçuna teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında; uygulama maddesinin sehven 142/1-b yerine 142/2-b olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmişti

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocukların Akçakoyunlu İlköğretim Okulu binasına girmek suretiyle hırsızlık suçuna teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında; uygulama maddesinin sehven 142/1-b yerine 142/2-b olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmişti

Suç tarihi olan 27/10/2012 tarihinde 12-15 ve 15-18 yaş grubu aralığında bulunan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile hırsızlık suçuna teşebbüs suçundan suça sürüklenen çocuklar ...,ve ... hakkında Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 12/12/2013 tarihli ve 2013/117 esas, 2013/173 karar sayılı hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki hüküm fıkralarının 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/1 31/2, 62. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere, tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi delaletiyle 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan adli para

cezasına çevrilmesi uygun görüldüğünden “Hırsızlık suçundan hükmolunan 5 ay 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL’den paraya çevrilmesi suretiyle 3.500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmalarına”, suça sürüklenen çocuk Hacı Kolukırık hakkındaki hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/1 31/3, 62. maddeleri uyarınca 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere, tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi delaletiyle 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesi uygun görüldüğünden “Hırsızlık suçundan hükmolunan 7 ay 23 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL’den paraya çevrilmesi suretiyle 4.660 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına”, cümlelerinin eklenmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2959, Karar No: 2014/5912, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2959 E.  ,  2014/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2011/226-2012/125

Taraflar arasında görülen muarazanın giderilmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin, tapunun 1967 ada, 6 parsel ve D blok 2 numaralı bağımsız bölümünde bulunan meskenine, davalı ile sözleşme yapılarak elektrik aboneliği tesis ettirdiğini; bilahare davalının 28.03.2011 tarih ve 0865 sayılı yazısı ile, elektriğin kesileceğinin bildirildiğini, gerekçe olarak ise, söz konusu gayrimenkulun bulunduğu parseldeki yapı ruhsatlarının Çorum İdare Mahkemesi tarafından iptal edilmesinin gösterildiğini ve elektrik abonelik tesisi için yapı ruhsatlarının gerekli olduğunu, aboneliğin dayanaksız kaldığının belirtildiğini; oysa verilen aboneliğin, yapı kullanma izin belgesine istinaden değil, kaçak ve ruhsatsız yapılan gecekondulara dahi elektrik, su ve doğalgaz bağlanmasına izin veren İmar Kanunu'nun geçici 11. maddesine istinaden bağlandığını, İdare Mahkemesinin kararına istinaden elektrik aboneliklerinin kesilmesinin tamamen hukuka aykırı olduğunu belirterek, davalı tarafından gönderilen 28.03.2011 tarih ve 0865 sayılı yazının iptali ile abonelik feshi ve elektrik kesilmesi işlemlerinin tedbiren önlenmesine, karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacıların oturduğu yapının proje müellifi V.. Ç..'nin Çorum İdare Mahkemesi'nde E.2009/668 sayılı dosyasında açmış olduğu davada dava konusu yerin imar planı değişikliklerinde uyulması gereken esaslara uyulmadığının belirtilerek iptal kararı verildiğini bu karar ile artık ortada usulüne uygun olarak alınmış bir yapı ruhsatı bulunmadığından usulüne uygun bir yapı kullanma izninden de söz edilemeyeceğini; dava konusu yere İmar Kanunu'nun Geçici 11. maddesi'ne göre abonelik tesis edildiğini ve buna göre elektrik kullanmakta olduklarını; Çorum Belediyesi'nin 07.03.2011 tarihli yazısı ile İdare Mahkemesi'nin kararının uygulanmasını sağlamak amacıyla elektriğin kesilmesinin taraflarından talep edildiğini belirterek, haksız açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapı kullanma izin belgesi alınan binada oturan davacıların kazanılmış hakkının doğduğu; bu sebepler tesis edilen abonelik nedeniyle verilen elektriğin bu aşamada kesilmemesi gerektiği belirtilerek; A.. K..'in bağımsız bölümdeki dairenin (110657 numaralı abonenin) ve davacı H.T..'nin 5 numaralı bağımsız bölümdeki dairenin (111369 numaralı abonenin) elektriğinin açılmasına; konulan tedbirin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde ile; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; Çorum Merkez ...mevkii 113/4, 1937, ve 1967 sayılı adaların bulunduğu alanı kapsayan imar planında Çorum Belediye Meclisi'nin 06/05/2005 tarihli ve 2 sayılı Kararı ile değişiklik yapıldığı bu değişikliğe istinaden verilen (dava konusu taşınmazın da bulunduğu) 26/12/2006 tarihli ve 30/15 sayılı ve 14/04/2009 tarihli ve 12/6 sayılı yapı ruhsatlarının, plan müellifinin gerekçeli uygun görüşü alınmadığından bahisle plan değişikliğinin ve buna istinaden verilen ruhsatların iptali için dava dışı müellif V.. Ç.. tarafından, Çorum İdare Mahkemesi'nde dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde mezkûr Mahkeme'nin 11.11.2010 tarih ve E.2009/668-K.2010/710 sayılı kararı ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği; bu karara istinaden Çorum Belediyesi tarafından, davacıların aboneliklerinin iptalinin davalıdan talep edildiği; davalı tarafın elektriğin kesileceğinin davacılara bildirilmesi üzerine iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacılara ait bağımsız bölümlerin yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının İdare Mahkemesi kararı ile iptal edildiği bu itibarla İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı; kaldıki bu kapsamda elektrik bağlanmasının, herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmediği nazar-ı dikkate alınarak mahkemece, istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1388, Karar No: 2010/10147, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1388 E.  ,  2010/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :13.11.2009

Nosu : 412/388

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ... Otel ve tesislerin kiralanmasına ilişkin sözleşme bulunduğunu, davalı kiracının kiralananın bahçesinde bulunan 63 adet kavak ağacını kestiğini, ağaçların bedeli olan 7.500 YTL’nin tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili kavak ağaçlarının yaşlı olması nedeniyle devrilip çevreye zarar vermesi ihtimaline binaen kesildiğini, davacının ağacı bedelleri için fahiş miktar talep ettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen 20.10.2008 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda sözleşmenin 8.maddesine göre kiralanan tesisle ilgili her türlü güvenlik tedbirinin davalı kiracının sorumluluğunda olduğunun belirlendiği, davalının da kavakları etrafa zarar vermemesi nedeniyle kestiğinin anlaşıldığı, buna göre davalının yalnızca kesilmiş kavakların odun bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının alacağın 3.150,00 TL’lik kısmına itirazının iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, alacak likit olmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava ile ilgili olarak bilirkişi raporları alınmış ise de raporlar arasında içerik ve sonuç itibariyle çelişi bulunduğu gibi, davaya konu 04.08.2004 tarihli kira sözleşmesinin 4.ve konu ile ilgili diğer maddelerinin de birlikte değerlendirebilecek şekilde konunun uzmanı bilirkişi heyetinden rapor alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Yargıtay — Esas No: 2022/342, Karar No: 2022/19154, Tarih: 16.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/342 E.  ,  2022/19154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

...

...

...

1) Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da sahte fatura düzenleyen mükellefler hakkında vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunmadığından suçun unsurlarının oluştuğuna dair somut deliller olmadığından bahsedildiği, ancak ilgili vergi dairelerinden, sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyenler hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediğinin açık ve net olarak sorulmadığının anlaşılması karşısında;

a) Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında 2011 takvim yılı için düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden sorulması,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin sorulması,

d) Faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının, kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı araştırılıp faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

2) Sahte fatura kullanma suçunun sübutu halinde ve sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden ise; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin (sahte fatura düzenlenme suçu yönünden diğer yönleri incelenmeden) bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10095, Karar No: 2010/15922, Tarih: 12.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/10095 E.  ,  2010/15922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı da olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ile ... savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... savunmanı ve sanıklar ..., ... ve ... ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34650, Karar No: 2017/15863, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34650 E.  ,  2017/15863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.