muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17843, Karar No: 2018/4245, Tarih: 18.04.2018

Davalı Muhakemat Müdürlüğü vekili davaya cevap dilekçesinde; davacı tarafın ... Vergi Dairesi mükellefi diğer davalı ... Film Yapım Yayın Yapım Taş.Rek. Org.Tur Dış Tic.Ltd.Şti.'den olan 260.565,17 TL'nin tahsili amacıyla vergi dairesince kendilerine haciz bildirisi gönderildiğini ancak vergi dairesince gönderilen haciz bildirisine konu bir hak veya alacağın nezdlerinde bulunmadığını iddia ettiklerini, Nuruosmaniye Vergi Dairesinin 32402888843 vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellefi ... Film Yapım Yayın Yapım Taş. Rek. Org.Tur. Dış Tic.Ltd.Şti'nin vergi borçlarından dolayı her türlü hak ve alacaklarına 6183 sayılı kanunun 62 ve müteakip maddeleri gereğince haciz kararı alındığını ve bu nedenle ticari ilişkisi tespit edilen davacılar nezdinde bulunan hak ve alacaklarına 6183 sayılı kanunun 79 maddesi uyarınca 23/06/2011 tarih ve 18442-18443-18444 ve 18445 sayılı haciz bildirileri düzenlenerek tebliğ edildiğini ancak davacılar tarafından 7 günlük süre geçildikten sonra itiraz edildiğini, süresinde yapılmayan itiraz nedeniyle 6183 sayılı kanunun 79/3 maddesi gereği davacı şirketlere anılan davalı şirket hakkında haciz bildirisine konu 260.565,17 TL'lik borç için ödeme emri tebliğ edildiğini, gönderilen haciz ihbarnamesine karşı davacı 3.şahıs şirketlere 7 günlük yasal süresi içinde kuruma itirazda bulunmadığından borç zimmetinde sayıldığını ve bu borçtan dolayı kendilerine ödeme emri düzenlenerek tebliğ edildiğini, ayrıca hak düşürücü sürenin geçildiğini,

öncelikle süre yönünden davanın reddi gerektiğini, sonuç olarak haksız ve mesnetsiz bulunan davanın reddi ile yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, ve toplanan delillere göre; davacıların davasının kabulü ile, davacıların davalı ... Film Yapım Yayın Taşıma Reklam Organizasyon Turizm Dış. Tic. Ltd. Şti'ne haciz ihbarnamelerinin tebliğ edildiği tarih olan 23/06/2011 tarihinde 18442-18443-18444 ve 18445 sayılı haciz ihbarnameleri sebebiyle bir borçlarının bulunmadığı ve 260.565,17 TL miktarında borçlu olmadıklarının ve davalı ... Filmin diğer davalı Maliye Bakanlığı'na olan kamu borcundan sorumlu olmadıklarının tespitine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haciz ihbarnamelerinin tebliğ edildiği tarih itibari ile davacıların davalı borçlu firmaya borçlarının olmadığının tespitine, davacılar tarafından davalı borçlu firmaya verilen çeklerin ise haciz ihbarnamelerinden önce tahsil edilmesine göre davalı Maliye Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı Maliye Bakanlığı'ndan harç alınmamasına, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2848, Karar No: 2023/5606, Tarih: 23.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2848 E.  ,  2023/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1089 E., 2022/2573 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/60 E., 2022/185 K.

Taraflar arasındaki çocuğun ergin oluncaya kadar devlet koruması altında olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne, davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir. Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin şu anda 23 yaşında olduğunu, müvekkilinin yeterli maddî gücü bulunmadığından öncelikle dava dosyasında adli yardım taleplerinin bulunduğunu, ülkede genel olarak devlet memurluklarına çeşitli sınavlar yapılarak alındığını, yasal düzenlemeler ile kişiler kamu kurum ve kuruluşlarda kadro ya da sözleşmeli pozisyonlarda şartlarını sağlamaları halinde çalışabileceklerini, müvekkilinin de durumunun devlet memurluğuna yargı kararı ile hakkını kullanabileceğini, 2828 sayılı kanun maddesi uyarınca 5395 sayılı kanundan yararlananlar için işe yerleştirilebileceklerinin belirtildiğini, müvekkili hakkında 5395 sayılı kanun uyarınca korunma ve bakım tedbiri kararı alındığını, yararlanma süreleri ve tarihi ile bu hizmetlerden yararlanmaya devam etmesi nedeniyle işe yerleştirilebileceğini, müvekkiline ... Valiliği Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne 11.12.2018 tarihli ve 727410 sayılı yazıları ile iş başvurusunun kabul edilmediğine dair yazı gönderdiklerini, müvekkilinin 16.05.2001 tarihinde koruma altına alındığını, ... Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetlerin talebi üzerine verilen tedbir kararının Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 30.12.2013 tarihinde kaldırıldığını, müvekkilinin 2014 yılına kadar sevgi evlerinden kalmaya devam ettiğini, 18 yaşının ikmal ettiğinde sevgi evlerinden ayrıldığını, davalarının kabulüne karar verilerek 2828 sayılı kanunun ek 1 maddesi kapsamından yararlandırılması gerektiğinin ve bu gerekçe davalı tarafa yapılan iş başvurusunun kabulüne karar verilmesini, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kuruma dava dilekçesinin usulünce tebliğine rağmen cevap vermedi.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2021 tarih ve 2019/278 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

II. CEVAP

Davalı kuruma dava dilekçesinin usulünce tebliğine rağmen cevap vermedi.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2021 tarih ve 2019/278 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2021 tarih ve 2021/1617 Esas, 2021/2316 Karar sayılı kararı ile; "...Mahkemece gerekçeli kararda “yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarından ve dosya arasına alınan müzekkere cevaplarında davacı asilin belirtilen (212 ilâ 2014) tarihleri arasında davalı kurum nezdinde koruma altında kaldığının sabit olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne dair hüküm kurulduğu..” açıklanmıştır. Hüküm fıkrasında ise "...davanın kısmen kabulüne, davacı ... ÇİÇEK'in 2012 yılı ile 2014 yılı haziran ayına (18 yaşını doldurana kadar), davalı Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu ... Yetiştirme Yurdu’nda kaldığının tespitine; fazlaya ilişkin talebin reddine..." karar verilmesi nedeniyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşmuştur. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına kaldırma sebebidir." gerekçesiyle kararın kaldırılmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2012 ile 2014 yılları arasında kurumda koruma altında olduğu, dosya arasına alınan Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/29 D.İş E. 2011/32 D.iş K. sayılı kararı ile davacının 5395 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alındığı, yine Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/169 D.İş E. 2013/173 D.İş K sayılı karar ile davacı asil yönünden verilen koruma kararının kaldırıldığı, yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarından ve dosya arasına alınan müzekkere cevaplarında davacı asilin belirtilen tarihler arasında davalı kurum nezdinde koruma altında kaldığının sabit olduğu anlaşıldığından bozma ilamına uygun olarak davanın kısmen kabulüne, davacının 2012 yılı ile 2014 yılı haziran ayına (18 yaşını doldurana kadar), davalı Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu ... Yetiştirme Yurdu’nda kaldığının tespitine; davacı tarafın 2828 Sayılı Kanun’un Ek:1 maddesi kapsamından yararlandırılması talebinin ve davacı tarafından davalı tarafa yapılan iş başvurusuna ilişkin (2828 Sayılı Kanun’dan kaynaklanan iş Başvurusu) eda davasının kabulü talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde; 07.05.1996 doğumlu davacı hakkındaki koruma kararının 30.12.2013 tarihinde ergin olmadan kaldırıldığından, davacının hakkındaki koruma kararı kaldırıldıktan sonra okulun pansiyonunda kaldığı anlaşıldığından ve davacının reşit olduğu tarih itibarıyla da yurtta kaldığına ilişkin dosyada ispat değeri taşıyan herhangi bir delil olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kabul edilen dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ... Çiçek hakkında verilen bakım tedbiri kararı Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/12/2013 tarih, 2013/169 D.iş-2013/173 K sayılı kararı ile bakım tedbirinin kaldırılmasına karar verildiği, davacı tanığı ...’in "... Dağı Anadolu Lisesinde okul müdürü olduğu dönemde davacının 2012-2014 yıllarında okula bağlı pansiyonda kaldığı" beyanına ilişkin istinaf aşamasında ... Dağı Anadolu Lisesi ile yapılan yazışmalarda, davacının 2014 yılında mezun olduğu, okul künye defterinde gündüzlü öğrenci olduğu, öğrencinin pansiyon resmi kaydına, yemek-iaşe listelerinde ismine rastlanmadığının bildirildiği, İstinaf aşamasında yapılan resmi yazışmalar sonucunda davacının ... Anadolu Lisesinin pansiyonunda kalmak için başvuruda bulunduğu, davacının gündüzlü öğrenci olduğu dosya arasına alınan resmi belgelerden anlaşılmakla davacının davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ilgili kurumdan gelen resmi yazının tanık beyanlarının aksine bir delil olup olmadığının dahi gerekçeleri ile açıklamadığı, gelen resmi yazı müvekkilin okul pansiyonunda kalıp kalmadığını açıkladığını, eğer kaldığı yönünde bir açıklama yada resmi yazı yok ise artık tanık beyanları devreye gireceği, nitekim yazılı delil yok ise sözlü delil olan tanık beyanları esas alınacağı, nitekim Yerel Mahkemece de bu delil durumu düşünülerek davanın kabulüne karar verildiğini, gelen resmi yazının da tanık beyanlarının aksini göstermediğini, davanın tanık beyanları ile ispat edildiğini ileri sürerek; reddedilen davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespiti davasında davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumla ilişkisinin devam edip etmediğinin tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi, 24 üncü maddesi. 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin altıncı fıkrası, 26 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'nun 369 uncu maddesi, 370 inci maddesi, 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15686, Karar No: 2024/1076, Tarih: 08.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15686 E.  ,  2024/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/474 E., 2016/69 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan İdare temsilcisinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesinin haksız olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve inceleme esnasında re'sen diğer tespit edilecek sebeplerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği; dikiliden ağaç kesmediğine, üretim sahasının sınırlarının kendisine gösterilmediğine, orman memurlarının kesim bittikten sonra damgayı vuracaklarını söylediğini belirttiklerine, kusuru ve kastı olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde motorlu testere ile ihale kapsamı dışında 474 adet kayın ağacının damgasız ve usulsüz şekilde

kesildiğinin tespiti üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık savunmalarında, yanlışlıkla kesim sahası dışındaki ağaçları kestiğini, üretim sahasının sınırlarının belirlenmediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda üretim sahası dışında yapacak vasfında 474 adet kayın ağacının motorlu testere dikiliden kesildiği tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi gereği alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanığa atılı eylem benzer olaylarla karşılaştırılıp kesilen ağaç miktarı dikkate alındığında, temel ceza tayin edilirken makul oranda teşdit uygulanması yerine yazılı şekilde alt sınırdan ceza takdir ve tayin etmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 3. ve 61. maddelerine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ile katılan İdare temsilcisinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2227, Karar No: 2022/5483, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2227 E.  ,  2022/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede; sanığın yüzüne karşı verilen hükümle ilgili sunduğu süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği gibi, gerekçeli kararın tebliğinden sonra da gerekçeli temyiz dilekçesi de vermediği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8468, Karar No: 2013/11729, Tarih: 08.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8468 E.  ,  2013/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın esastan reddi cihetine gidilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla esas karar kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13/06/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 13/06/2012 tarihli ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiğinden bahisle 25/02/2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince davacının abonelerden almakta olduğu kayıp kaçak ve bir kısım bedellerin alınmaması ve alınanların da iadesi gerektiğine karar verilmesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuruyla yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir. Her ne kadar, mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5 gereğince kesin olarak karar verildiği belirtilmiş ise de, yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir kararın mahkemece kesin olarak verildiği belirtilerek ve gerçekte kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.

HUMK.'nun 432/4-5. "Temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir. Bu red kararı tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebilir."

Esas karar kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin 25/02/2013 tarihli temyiz talebinin reddi kararı davacı vekiline 28/02/2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili bu ek kararı 7 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.