muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2777, Karar No: 2015/7008, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2777 E.  ,  2015/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/14846

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2008/1161 (E) ve 2010/586 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararı ile 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik katılan vekili ile sanığın temyizinin incelenmesinde:

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan ve kasıtlı suçtan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olduğundan infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

a- Yükletilen ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun' da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

b- Sanık hakkında ''2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' eyleminden dolayı zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının da usul ve kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- 2003 takvim yılına ilişkin olarak yapılan incelemeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen suç için, Kanun'da öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu tarih itibariyle, temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6891, Karar No: 2016/13071, Tarih: 13.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/6891 E.  ,  2016/13071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kuzey Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalıya devrettiğini, 999 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15.681TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 14.040TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair önceki kararının temyiz edilmesi sonucu Dairemizce idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle kararın bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 999 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 15.681TL ile 1.641TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla Dairemizin bozma ilamına uyulması da taraflar açısından kazanılmış hak teşkil etmez. Dava konusu olayda Dairemiz bozma ilamına uyulmasına rağmen yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, 13/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9636, Karar No: 2021/1009, Tarih: 02.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9636 E.  ,  2021/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 20.20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, iki yönlü ancak yol çizgisinin mevcut olmadığı, düz ve eğimli yolda seyir halindeyken, kaza mahali olan kontrolsüz dört yönlü kavşaktan sola dönmek istediği esnada karşı yönden gelen katılan ...'ın idaresindeki motosiklet ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7326, Karar No: 2018/10254, Tarih: 29.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7326 E.  ,  2018/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Ana-Baba Adının Düzeltilmesi, Değiştirilmesi İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin murisi ...'ın annesi ...'ın nüfus kayıtlarında ... olarak görünen anne adının, Rabia olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Bu bakımdan hakim re'sen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir.

1-Dava sonucu itibariyle miras hukukunu yakından ilgilendirdiğinden; davacının babası ...'in bütün mirasçılarının davalı sıfatı ile davaya katılmaları gerekirken, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi,

2-Dava dilekçesinde, muris ...'ın mirasçılarının tespiti için açılan ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/428 Esas sayılı dava dosyasında ...'ın ...'ın anne adının düzeltilmesine ilişkin kendilerine iki haftalık süre verildiği beyan edilmesine karşın, dosyaya ibraz edilen ara karar veya yetki belgesi bulunmamaktadır. Mahkemece belirtilen dava dosyasının mahkemesinden istenip, davacının babası ... ile ...'ın annesi ...'ın kardeş olup olmadığına ilişkin, gidebildiği kadar üst soya gidilerek tüm nüfus kayıtları geldi ve gittileri ile birlikte nüfus müdürlüğünden getirtilip; ... ve İbrahim arasında DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor ile toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulü, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1357, Karar No: 2024/2472, Tarih: 08.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1357 E.  ,  2024/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/665 E., 2023/62 K.

DAVA TARİHİ : 04.03.2019

KARAR : Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze .... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/51 E., 2021/375 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın el atmanın önlenmesi yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin 18.02.2012 tarihinde ölen ...'nın mirasçıları olduklarını, dava konusu 5 numaralı bağımsız bölümün 09.07.2008 tarihinden itibaren satın alma yolu ile davacılar murisi adına tapuda tescilli olduğunu, davalı tarafından taşınmazın kullanıldığını, sözlü olarak davalıdan taşınmazı boşaltması ve ecrimisil ödemesinin istendiğini ancak, davalı tarafından olumlu bir dönüş sağlanmadığını, müvekkillerinden Rıdvan tarafından Sakarya .... Noterliğinin 20.12.2017 tarih, 21036 yevmiye numaralı ihtarnamesinin keşide edildiğini, ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek el atmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile geriye dönük 5 yıl için 10.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare ecrimisil talebini 49.994,66 TL’ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konusuz kalan el atmanın önlenmesi talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konusuz kalan el atmanın önlenmesi talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ilişkin olmak üzere müvekkillerinin murislerinden bu taşınmazın kaldığını, murisleri öldüğünde bankadan aranmaları üzerine bu taşınmazdan davacıların haberdar olduğunu, bu süreçte taşınmazda davalının oturduğunun öğrenildiğini, davalının bu taşınmazın kendisinin olduğunu beyan ettiğini, davalı taşınmazı boşaltmasını istediğini, davadan önce müvekkillerinden ... ve ... bu taşınmaza bakmak için gittiklerini ancak davalının savcılık nezdinde şikayetçi olduğunu ve müvekkilleri ... ve ... Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/79 Esas, 2013/99 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ceza aldıklarını, davalı tarafından telkinlere rağmen konutun teslim edilmediğini, keşif gününden bir gün önce taşınmazın bulunduğu site yönetimi tarafından konutun anahtarının kendilerine teslim edildiğini, keşifte yapılan gözlemde taşınmazda iki adet eski koltuğun olduğu, elektriğin açık olduğu, taşınmazın boş olduğu hususunun tespit edildiğini, diğer aboneliklere ilişkin toplanan deliller de nazara alındığında ecrimisil taleplerinin reddinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkillerinin davalı tarafından taşınmazdan yararlanma ve tasarrufta bulunma haklarının engel olunduğunu, el atmanın önlenmesi yönünden Mahkemece hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafın mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı olmadığı gibi korunmaya değer hukuken geçerli bir hakkı da bulunmayan davalının eldeki davanın açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak konusuz kalan el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kabulüne yargılama giderinin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, ecrimisilden sorumlu tutulmaması gerektiğini, taşınmazı kullanmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

.... İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, ecrimisilden sorumlu tutulmaması gerektiğini, taşınmazı kullanmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

.... İlgili Hukuk

Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

.... Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle hüküm tesis edildiğine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16508, Karar No: 2024/10043, Tarih: 19.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16508 E.  ,  2024/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/183 E., 2021/860 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, suçun işlenmesinde kullanılan nakil vasıtası hakkında iddianamede müsadere talebi bulunmadığı gibi Mahkemece de araç müsaderesi ile ilgili bir karar verilmemesi karşısında, araçla ilgili temyize konu bir hüküm bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine ve suçtan elde edilen paranın iadesine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Devriye görevi sırasında, sanığın sevk ve idaresindeki araçta şüphe üzerine önleme araması kararına istinaden yapılan arama sonucunda 220 karton kaçak sigara, 80 paket ve 20 kutu kaçak puronun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-10. maddelerine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir.

Suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ödenmesi halinde cezada indirim yapılacağı şerhini içeren tebligat ve eklerinde, ihtarata ilişkin alıntılanan kanun maddesinde geçen indirim oranı haricinde herhangi bir indirim oranı belirtilmediğinden sanığın etkin pişmanlık bakımından yanıltmış olmadığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette kaçak eşyanın ele geçirilmiş olması, sigaraların miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üzerinde olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3. maddesi uyarınca, mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan Kanun'un 53/1-(c) maddesinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hak yoksunluğuna ilişkin hüküm fıkrası çıkarılarak yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-(a),(b),(c),(d) maddelerinin tatbikine, 5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan Kanun'un 53/1-(c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer

olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" bendinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.