muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18191, Karar No: 2014/7462, Tarih: 15.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/18191 E.  ,  2014/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 tarih ve 2007/7-2012/49 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/04/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... Küçükarslan, davalılardan asil ... ile davalılar vekili Av. ... Kocaman dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin merkezi Hamburg’da bulunan ve 25 yılı aşkın süredir elektrikli tost, gril ve ızgara makine ve akşamlan üreten bir şirket olduğunu, ... başta olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde mallarının SILEX markası altında pazarlandığını, anılan markanın ... ve Türkiye'de tescilli bulunduğunu, davalılardan ...'ın, 2000 yılından itibaren 610.15 model SILEX ızgaralarının ..., İngiltere, Fransa, Hollanda,... atışı ile iştigal ettiğini, ... içi satışları ... GmbH ve ... dışı satışları ise... GmbH unvanlı şirketler aracılığıyla gerçekleştirdiğini, müvekkiline ait ürünlerin ...’da yaşayan Türkler tarafından iyi bilinmesi ve yoğun olarak tüketilmesi nedeniyle, Türkiye’de hazır bir pazar alanının bulunduğundan yola çıkılarak, üretimin Türkiye’de yapılması fikrinin geliştiğini, 2000 yılı itibariyle müvekkilinin Türkiye’de faaliyete geçmeye karar verdiğini, ... ile olan iş ilişkileri nedeniyle müvekkil böyle bir girişim için ...’ın uygun bir ortak olacağını düşündüğünü, buna göre çalışmalar yaptığını, süreçte davalı ... ile olan ticari ilişkinin bozulması nedeniyle müvekkilinin 2002 yılı ortalarında Türkiye’deki girişimini durdurmaya karar verdiğini, ancak ... ile ticari ilişkinin devam ettiğini, 2004 yılında piyasada taklit SILEX markalı tost makinalarının bulunduğu ve sahte ürünlerin ... ve ortağı bulunduğu şirketlerce yapıldığının anlaşılması üzerine ticari ilişkisinin sona erdirildiğini, ... GmbH sahibi ve yetkilileri olan ... ve ... ile taklit SILEX marka ızgara makinalarının üretim ve dağıtımında onlarla birlikte hareket eden ... Alıcıer aleyhine 20.03.2006 tarihinde ... Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu, taklit üretimin tespit edildiğini, davalıların Türkiye'deki işyerlerinde de taklit emtiaların belirlendiğini, suç duyurusunda bulunduklarını, davalı ... şirketinin “... " ibaresini marka olarak yaptığı tescil başvurusunun red edildiğini, bu davalının kuruluş nedeninin, müvekkilin Türkiye’de üretim yapma planı olduğunu, üretim yapma kararından vazgeçtiğini, ... unvanlı şirket ile bir ilgisinin kalmadığını, davalıların şirketin unvanında değişiklik yapmaları gerektiği yerde, kötü niyetle sözkonusu tecavüz ve

haksız rekabet fiillerini gerçekleştirdiklerini ileri sürerek, diğer davalı şirketin de aynı ibareli garanti belgesi aldığını, müvekkilinin sloganlarını kullandığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, davalıların müvekkilinin marka ve telif haklarından doğan haklarına tecavüz ile haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespitine ve önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, davalı şirketin unvanından “... " ibaresinin çıkarılmasına, SILEX ve/veya ... ibarelerinin, garanti belgesi ve sair iş evraklarında davalılar tarafından kullanmasının durdurulması ile önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik, 100.000TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminat ile 556 sayılı KHK’nın 68. maddesi gereğince markasının itibarının önemli bir ölçüde zarar görmüş olması sebebiyle ayrıca 10.000 TL itibar tazminatının davalılardan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilleri ... ve ... aleyhinde ...’da yapılan şikayet üzerine dava dilekçesinde bahsedildiği gibi Dortmunt Savcılığı’nca 20.03.2006 tarihli iddianame tanzim edilerek ... Asliye Mahkemesi’nde dava açılmış olması nedeniyle de derdestlik itirazında bulunduklarını, ayrıca şirket ortaklarına husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığını, davaya konu markanın izne dayalı kullanıldığını, Türkiye’deki ortak üretimle ilgili talimatın bizzat davacı tarafından verildiğini, aramada bulunan ürünlerin de taklit olmayıp, davacıdan ithal edilen ürünler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, "SILEX" markasının 14.03.1997 tarihinden itibaren 09, 11 ve 21 sınıflarda davacı adına tescil edildiği, yenilendiği, davalı şirketin 30.10.2001 tarihinde tescil edilerek tüzel kişilik kazandığı, davacı şirketin ...'da faaliyet gösterdiği, tost, gril ve ızgara makine ve akşamları üreten bir firma olduğu, özellikle ...'da yaşayan Türkler arasında iyi tanındığı, davacı şirketin “Silex" markası altında üretip sattığı tost ve ızgara makinelerinde kullanmakta olduğu patentin ... Patent Ofisi nezdinde DE 295 15 952 U I no ile tescil edilmiş olduğu, ancak Türkiye'de davacı şirket adına bir patent tescili bulunmadığı, davalılardan ...'ın 1999 yılından itibaren Avrupa'nın çeşitli ülkelerinde ve bu bağlamda Türkiye'de 610.15 model “Silex" ızgaralarının satışıyla iştigal ettiği, davalı ...'ın ... içi satışları dava dışı ... GmbH ve ... dışı satışları ise... GmbH aracılığıyla gerçekleştirdiği, 2000 yılında üretimin Türkiye'de yapılması konusunda davacı şirketin karar aldığı ve bu girişimin davalı ... ile ortak olarak gerçekleştirilmesinin düşünüldüğü, hatta davacı şirket tarafından bu amaçla Türkiye'ye bazı döküm kalıplarının ve üretim makinelerinin gönderildiği, ancak, 2002 yılının sonlarına doğru davacı şirketin bu girişimini durdurduğu, bu tarihten 2004 yılının sonlarına kadar davalı ... ve bu kişinin ilişkili olduğu şirketlerle davacı şirket arasındaki ticari ilişkinin devam ettiği ve Türkiye’ye ...'dan ithalat yapıldığı, 2004 yılında, davalılardan ... ve... Rektaş'ın hissedarı oldukları ve davacı şirketin distribütörü sıfatıyla "Silex" markalı ürünlerin ...'da pazarlaması ve satışını sağlayan ... GmbH'nin taklit “Silex" 610.15 tipi ızgara makineleri üretip pazarladığının davacı şirket tarafından ileri sürüldüğü, bu çerçevede Bochum Eyalet Mahkemesinin 11/2/2005 tarihli ihtiyati tedbir kararını vererek dava dışı ... GmbH’ın davacı şirketin “Silex" 610.15 tipi ürününü satmasını yasakladığı, böylece taraflar arasında ihtilaf çıktığı, ...'da meydana gelen uyuşmazlık sonrasında taklit malların Lünen'de bulunan bir çay salonunun kilerinde imal edildiğinin ortaya çıktığı, Türkiye'de de şikayetlerin yapıldığı, taklit mallara el konulduğu, davalı şirketin "... " sözcüğünü 11. sınıfta kullanılmak amacıyla marka olarak kendi adına tescili için 09.01.2004 tarih ve 2004/00326 nolu marka tescil başvurusunu yaptığı, fakat bu

başvurunun ... tarafından reddedildiği, bu sözcüğün marka olarak davalı şirket adına tescili için davacı şirketin bir talimat veya izin verdiğine ilişkin herhangi bir delile rastlanmadığı, esasen unvan bakımından da sessiz kalma ile hakkın düştüğü savunmasının yapıldığı, fakat davacı şirket bakımından bu kadar ağır ve hayati sonuç doğurmaya elverişli delil bulunmadığı gibi olayların gelişimi de davalıların bu savunmasını doğrulayacak nitelikte olmadığı, her ne kadar bazı yazışmalarda davacı şirketin veya yetkililerinin davalı şirkete "Silex" ya da ”Silex Türkiye" olarak hitap etmiş, 2001 ve 2003 yılına ait iki faturada da ... ve Tic. Ltd. Şti." ibaresini kullanmış olması böyle bir sonuç doğurmak için yeterli kabul edilmediği, o tarihlerde davacı şirketin Türkiye'de üretim yapmak istediği, dava dışı Beksi Ltd. Şti.. ile davalı ... ltd. Şti'nin bu amaçla kurulduğu, unvan kullanımının bir çeşit şarta bağlandığı, bu şartın gerçekleşmediği, davacı şirketin Silex markasının davalı şirket tarafından marka olarak kullanılmasına muvafakat ettiğini gösteren bir delil de bulunmadığı, "... " sözcüğünün davalı şirketin ticaret unvanında bulunması, böyle bir kullanımın yasal olduğu bir an için kabul edilse bile, bu sözcüğün davacı şirketin izni olmadan davalılar tarafından marka olarak kullanılmasını mümkün ve yasal kılmayacağı, ticaret unvanı ve markanın birbirinden farklı kavramlar olduğu, davalılar taraflar arasındaki ticari ilişkinin bitmesiyle "... " sözcüğünü marka olarak kullanamayacaklarının bilincinde oldukları, 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında ... Kutsan'a SiIex markasını içeren kutu siparişleri verdikleri, ayrıca davalıların A. Döksan'a 1500 adet ızgara tablası siparişi vermiş olmalarının da tarafların ortak üretime başladıkları sonucunu çıkarmayacağı, sipariş edilen bu ızgaraların ortak üretimde kullanılmak üzere sipariş edildikleri ispata muhtaç olduğu, zira, davalıların ...'da yapılan savunmalarında belirttikleri üzere, böyle bir üretimin en az 1.000 m2'lik bir alana ve sanayi makinelerine ihtiyaç gösterdiği, pres makineleri, kalıplar ve eklerinin "çok büyük yer kaplayan sanayi tesisi'" gerektirdiği, bu kapsamda bir üretim tesisi kurulmuşsa, bunun ispatının davalılar bakımından güç olmaması gerektiği, davalılardan ... ve ...’ın diğer davalı şirketler yanında şahsi eylemleri ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet nedeniyle sorumlu bulundukları, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin dava tarihine kadar devam ettiği, ceza zamanaşımı süresi de dikkate alındığında zamanaşımı definin de yerinde bulunmadığı, maddi ve manevi zararın doğduğu, itibar tazminatı koşullarının olmadığı, davalıların ticari defterlerinin incelenmesinin mümkün olamadığı, sahte ürünlerin miktar ve mahiyetine göre BK'nın 42-43. maddeleri de göz önünde tutulduğunda, davacı tarafından talep olunan maddi tazminat miktarının makul bulunduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalıların ..

. maddeleri de göz önünde tutulduğunda, davacı tarafından talep olunan maddi tazminat miktarının makul bulunduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalıların ...'de davacı taraf adına tescilli bulunan "SILEX" markasına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine ve önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden ve davalı tarafça "... " ve "Silex" ibareli ürünlerin imalat ve satışının önlenmesine, yine aynı ibareli garanti belgesi ve iş evrakının da kullanımının önlenmesine, davalı şirket ... Elektronik Sanayi Dış Tic. Ltd. Şti'nin ticaret unvanından "... " ibaresinin terkinine, 15.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.336,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/25652, Karar No: 2013/1904, Tarih: 12.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25652 E.  ,  2013/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergi değerleri de araştırılarak değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın mevkii, yeri ve parsel numarasının hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

3-Davanın kabulüne karar verildiği halde, kamulaştırılan ve yol haline getirilen taşınmazın terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15505, Karar No: 2011/2744, Tarih: 03.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/15505 E.  ,  2011/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :421-526

Dava, davacının çakışan SSK hizmetleri dışındaki 20/4/1982-1/2/1990 tarihleri arasında kalan 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılık süresinin tespiti ile sözkonusu sürenin SSK'ya tabi sigortalılık süresiyle birleştirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Meral Yıldırım tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının vergiye kayıtlı olduğu dönemler esas alınarak ve 01/09/1989-30/10/1989 arasındaki çakışan SSK'ya tabi süreler dışlanmak suretiyle karar verilmesinde bir isabetsizlik yoksa da; davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılık niteliğinin varlığı için asli ve zorunlu koşul, “kendi adına ve hesabına bağımsız (ve eylemli) çalışma” olgusu olup; sadece, tanık anlatımlarına dayalı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun mevcut olduğu sonucuna varılması hatalıdır.

Davanın yasal dayanakları olan 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Davaya konu somut olayda; 27.10.1995-15.10.1996 tarihleri arasında şirket ortaklığı nedeniyle vergi kaydı esas alınarak 16.03.2001 tarihinde intikal eden giriş bildirgesine göre 4.10.2000 tarihi itibarıyla 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kayıt ve tescil edilen davacının, kendi nam ve hesabına çalıştığının karinesi olarak 24.10.1980 - 30.06.1986, 01.07.1986 - 01.08.1986, 27.05.1988 - 27.08.1991 tarihleri arasında vergi, 27.12.1984 - ve devam şeklinde Esnaf ve Sicil kaydı, 01.03.1983 tarihinde başlayıp 5362 sayılı Kanuna göre silinen oda kaydının mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Davacının tescil tarihi itibariyle ticari faaliyetinin sona ermesi nedeniyle Kurum tarafından sigorta tescili iptal edilmiştir.

Davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılık niteliğinin varlığı için asli ve zorunlu koşul, “kendi adına ve hesabına bağımsız (ve eylemli) çalışma” olgusu olup, meslek kuruluşu ve vergi dairesine kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, mesleki faaliyete son verilmesi halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda/vergi kaydına itibar edilerek ve sadece iki tanık anlatımıyla yetinilerek kişiyi sigortalı saymak Kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.Hâl böyle olunca, mahkemece, uyuşmazlık konusu dönemde, hangi plakalı araçlara sahip olduğu,sürücü belgesinin olup olmadığı, özellikle 20/04/1982-30/06/1986 arasındaki gelir vergisi mükellefiyetine ilişkin kaydı da Zafer vergi dairesinden getirtilmek suretiyle nakliyecilik faaliyetinin (mesleki faaliyetin) terk edilip edilmediği, başka bir deyişle davacının kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmasına son verip vermediği, böylece Kanunun 24 ve 25'inci maddelerinde düzenlenen sigortalı olma koşullarının devam edip etmediği üzerinde durularak, taraflardan bu yoldaki kanıtları sorulmalı ve 1479 sayılı Kanunun 26 ncı maddesinde düzenlenen, “sosyal güvenliğin vazgeçilmez ve kaçınılamaz” kamusal yapısı gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2152, Karar No: 2022/10437, Tarih: 15.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2152 E.  ,  2022/10437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, 15/05/2018 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını beyanla, belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile dava değerini sürekli iş göremezlik yönünden 84.410,96 TL'ye; geçici iş göremezlik yönünden 4.986,25 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; başvurunun kabulüne, 84.410,96 TL sürekli işgöremezlik ve 4.986,25 TL geçici işgöremezlik tazminatının 04/06/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, maddi tazminat istemine ilişkindir.

a-Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.