muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1422, Karar No: 2016/6808, Tarih: 07.03.2016

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği, konutların çoğunun 2009 yılının 3.ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde, davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ... Konutlarında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 24.06.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise, davalı idarenin 17.12.2010 tarihli ve 6245 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun emsal dava dosyalarına gönderilen cevabi yazılar ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda ... Konutlarına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de gerekçede belirtilmesine karşın, dava ve keşif tarihi itibariyle söz konusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 3.728,45 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5118, Karar No: 2007/6228, Tarih: 30.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5118 E.  ,  2007/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların maliki oldukları .. (eski ..) parsel sayılı taşınmazın kyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu..nolu parselin ...ve ..nolu kadastral parsellerinin tevhit ve ifrazı sonucu oluştuğu, üzerinde kat mülkiyeti kurulmuş yapıda davalıların bağımsız bölüm malikleri oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıy içerisinde kalan yer olduğundan bahisle eldeki davayı açmıştır.

Öyleyse, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın, "kıyı kenar çizgisinin" belirlenmesinden kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere,son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Haritadüzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın,idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Oysa, mahkemece bilimsel yönden hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılan bilirkişi raporunun hükme dayanak alınmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, değinilen ilkeler çerçevesinde hükme elverişli olacak nitelik ve içerikte gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2978, Karar No: 2020/1250, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2978 E.  ,  2020/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/01/2018 tarih ve 2017/169 E- 2018/28 K. sayılı kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin Esastan ReddiNE dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/04/2019 tarih ve 2018/1083 E- 2019/475 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde 2. sınıf ürünleri içeren tescilli “GÜZ GÜLÜ” ve “GÜZ YAĞMURU” ibareli tanınmış markaları bulunduğunu, davalının "GÜZ VAKTİ" ibareli 2.sınıftaki ürünleri içeren 2016//7259 sayılı marka tescil başvurusuna kötüniyet, haksız rekabet, tanınmışlık ve iltibas vakıasına dayanarak yaptıkları itirazlarının nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun tescilinin davacının itiraza mesnet markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı, davalının davacı markalarını takip ederek onlarla iltibas yaratacak işaretleri marka olarak tescil ettirmeye çalıştığını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2017-M-2564 sayılı kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, belli bir mevsimi işaret eden sözcüğün boya sektörü bakımından ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, ilgili sektörde sıkça kullanılan bir kelime olduğunu, davalının kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, belli bir mevsimi işaret eden sözcüğün boya sektörü bakımından ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, ilgili sektörde sıkça kullanılan bir kelime olduğunu, davalının kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ibarelerin 2. sınıf ürünler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürünlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, markalar arasında kavramsal benzerlik yanında görsel ve sescil olarak da bir benzerlik bulunduğu, taraf marka kapsamındaki emtiaların aynı/benzer olduğu, davalının davacının markalarıyla iltibas yaratacak veya onlarla ilişkilendirilecek işaretleri marka olarak tescil ettirmeye çalıştığı, davalının bu eylemiyle marka tescil ettirme hakkını haksız rekabetinin bir aracı olarak kullandığı gerekçesi ile davanın kabulüne TPMK YİDK'nın 2017/M-2564 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2016//7259 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, ayrı ayrı davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 12/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/412, Karar No: 2012/14208, Tarih: 21.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/412 E.  ,  2012/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde kasap reyonunda çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep yokken işverence feshedildiğini iddia ederek feshin geçerli sebebe dayanmadığının tespitiyle davacının işe iadesine, boşta geçen süreye ilişkin dört aylık ücret ve işe başlatılmaması halinde dört aylık ücret tutarı tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde kasap pozisyonunda çalıştığını ve iş sözleşmesinin göre davacının diğer bir çalışanla kavga etmesi, olumsuz davranışları nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca işverence haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacı işçinin davranışları sebebiyle davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı veya geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi bulunmaktadır. Hakim, maddi ve hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili görülen hususlar hakkında taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.

Dosya içeriğinden anlaşıldığı üzere, davacının bir başka işçiyle etiketlerle ilgili bir konuda tartıştığı ve tartışmanın müşterilere kapalı bölümde devam ettiği uyuşmazlık dışıdır. Dava dışı diğer işçinin işverene verdiği savunmasında davacının kendisine kaba ifadelerle birlikte  ulan,  lan  gibi  kelimeler   kullandığını,  bunun  üzerine  davacıya  bıçak  çekip  seni keserim dediğini ifade ettiği anlaşılmıştır. Buna karşılık davacının işverene verdiği savunmasında tartışmayı doğruladığı ve dava dışı diğer işçinin kendisine bıçak çektiğini beyan ettiği görülmüştür. Davalı şirketin yaptığı soruşturma kapsamında tanık olarak dinlediği Ü. T.'in isimli işçinin ise olayın başında bulunmadığını, ancak tezgah arkasında dava dışı diğer işçinin davacıya bıçak çekerek davacıyı tehdit ettiğini söylediği anlaşılmıştır. Olaya ilişkin tutulan durum tespit tutanağında davacının dava dışı diğer işçiye “nasıl bilmiyorsun lan, içeriye geç ulan” şeklinde ifadeler kullandığı, dava dışı diğer işçinin de davacıya bıçak çekerek “seni keserim lan” dediği yazılmış, ancak tutanak tanıkları mahkemece dinlenilmemiştir.

Somut olayda, davacıya yüklenen tehdit, hakaret ve kavga etme eylemlerinin davacı tarafından işlenip işlenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmasına rağmen bu husus yeterince açıklığa kavuşturulmuş değildir. Bu noktada 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesi kapsamında olaya ilişkin tutulan durum tespit tutanağı altında imzası bulunan kişilerin tanık olarak dinlenmesi ve fesih konusu yapılan eylemlerin davacı tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumun tespiti gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/114, Karar No: 2022/380, Tarih: 24.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/114 E.  ,  2022/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1, 103/4, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba; mağdur ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 ve 63. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2017 tarihli ve 246-400 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi, mağdurlar vekili ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 13.04.2018 tarih ve 3065-640 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda; şikâyetten vazgeçen mağdurlarla ilgili katılma kararının hükümsüz olması nedeniyle mağdurlar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlerin kaldırılarak, sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1-3. cümle, 103/4, 43/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 23.10.2019 tarih ve 5962-11943 sayı ile;

“5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan ‘Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.’ şeklindeki düzenleme gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin 10.09.2018 günlü temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanun’un 298. maddesi uyarınca reddine,” karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.11.2019 tarih ve 92613 sayı ile;

"...CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan ‘Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.’ şeklindeki düzenleme ile temyiz sebeplerinin temyiz dilekçesinde gösterilmesini zorunlu kılmış, temyiz sebeplerinin temyiz dilekçesinde gösterilmemiş olmasının müeyyidesini ise CMK'nın 298/1. maddesi ile temyiz isteminin reddi olarak belirlemiştir.

CMK'nın 291/1. maddesi gereğince temyiz süresi 15 gündür ve hükmün açıklanması ile bu süre başlar, hüküm temyize hakkı olanların yokluğunda açıklanmış ise, CMK'nın 291/2. maddesi gereğince bu süre hükmün ilgilisine tebliği ile başlayacaktır.

CMK'nın 291/1. maddesi gereğince temyiz süresi 15 gündür ve hükmün açıklanması ile bu süre başlar, hüküm temyize hakkı olanların yokluğunda açıklanmış ise, CMK'nın 291/2. maddesi gereğince bu süre hükmün ilgilisine tebliği ile başlayacaktır.

Hükmü temyize hakkı bulunanların CMK'nın 291. maddesinde yazılı süre içinde temyiz dilekçesini vermiş, fakat bu dilekçe CMK'nın 294/1. maddesinde yazılı olduğu üzere temyiz sebeplerini içermiyorsa, hükmün yüze karşı açıklanmış olması hâlinde gerekçeli kararın tebliğinden, yoklukta açıklanmış olması hâlinde ise tebliğ ile başlayan temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe ile temyiz sebeplerinin bildirilebileceği CMK'nın 295/1. maddesi ile hüküm altına alınmıştır.

Bu şekilde ikili bir düzenlemeye gidilmiş olmasının nedeni yüze karşı açıklama ile başlayan temyiz süresinin ve takip eden ek sürenin gerekçeli kararın tebliğinden önce bitme ihtimalinin bulunmasıdır. Her ne kadar madde gerekçesi, gıyapta verilen kararlar yönünden tebliğden itibaren, yüze karşı verilen kararlar yönünden ise temyiz süresinin bitmesinden sonra 7 günlük bir ek süreden bahsetmekte ise de yüze karşı verilen kararın gerekçeli kararının tebliğinin temyiz süresinin bitimini takip eden ek süreyi de aşması hâlinde temyiz edenin sebeplerini bildirmesine engel olacağı, keza gıyapta verilen kararın tebliğinden sonra zaten 15 günlük yasal temyiz süresinin başlayacak olması karşısında ek sürenin gerekçeli kararın tebliği ile başladığının kabulü hâlinde ek sürenin temyiz süresinden önce biteceği, her durumda yasayla verilen ek dilekçe hakkının uygulanabilir olmaktan çıkacağı, bu sebeple madde gerekçesinin hatalı olduğu sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.04.2018 gün ve 2017/3065 Esas, 2018/640 Karar sayılı kararı katılan Bakanlık vekilinin yokluğunda açıklanmış, bu karar 07.09.2018 günü katılan vekiline tebliğ edilmiştir. Katılan vekili Av. ... 10.09.2018 günü UYAP üzerinden e-imza ile sebep içermeyen bir temyiz dilekçesini dosyaya sunmuş, temyiz süresi 22.09.2017 günü sona erdikten sonra bu kez bir diğer katılan Bakanlık vekili Av. 27.09.2018 günü, CMK'nın 295/1. maddesi gereğince ek 7 günlük süre içinde yine UYAP üzerinden e-imza ile temyiz sebeplerini içeren ek temyiz dilekçesini dosyaya sunduğu, temyiz sebebi içermeyen temyiz dilekçesinin ve temyiz sebeplerinin bildirilmesine dair ek dilekçenin CMK'nın 291 ve 295. maddelerinde yazılı süreler içinde verildiği, temyizin esasa girilmek suretiyle incelenmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Dairesince 05.02.2020 tarih ve 7235-845 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Dairesince 05.02.2020 tarih ve 7235-845 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin yokluğunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 07.09.2018 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine katılan vekilince 10.09.2018 tarihinde herhangi bir neden gösterilmeden temyiz edildiği, temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden sonra (7) gün içerisinde 27.09.2018 tarihinde katılan vekilince temyiz nedenlerini içeren bir ek dilekçe verildiği anlaşılan dosyada; katılan vekili tarafından sunulan temyiz nedenlerini içeren ek dilekçenin süresi içerisinde verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.05.2017 tarih ve 4542-466 sayı ile; sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; mağdur ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı,

... 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 07.11.2017 tarih ve 246-400 sayı ile; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1, 103/4, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 3-f, 5, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 ve 63. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlerin sanık müdafisi, mağdurlar vekili ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 13.04.2018 tarih ve 3065-640 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda; şikâyetten vazgeçen mağdurlarla ilgili katılma kararının hükümsüz olması nedeniyle mağdurlar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine, Yerel Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümlerin kaldırılarak, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1-3.cümle, 103/4, 43/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,