muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/727, Karar No: 2017/5, Tarih: 16.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/727 E.  ,  2017/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Davacı, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde kira bedelinin içerisinde KDV'nin de bulunduğunun tespiti ile kira bedeli dışında KDV ödenmesi için ayrıca bir ek sözleşme yapılmasının gerekli bulunup bulunmadığı bakımından taraflar arasında oluşan muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece davacı tarafından ödenen kira bedeli içinde KDV 'nin de bulunduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının tahliye tehdidi altında kendisine sunulan sözleşmeyi imzalamayarak, KDV ödemekten ve tahliye tehlikesinden kurtulmakla görülen davayı açmakta hukuki yararının olduğu, taraflar arasında ek sözleşme imzalandığı takdirde davacının yasal olarak KDV ödemek zorunda kalacağından bir daha ... davası açmasının mümkün olmayacağı, görülen davada, davacının ek sözleşme imzalamamak için menfi tespit davası niteliğinde, ek sözleşme düzenlenmesinin gerekli bulunmadığının tespitini istemekte haklı olduğu, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi hükümlerinde KDV'nin ek olarak ya da kira bedelinden hariç olarak alınacağına ilişkin hüküm bulunmadığından, kararlaştırılan kira bedeli içinde KDV'nin bulunduğu, bundan ayrı olarak KDV talep edilemeyeceği, KDV'nin sorumlusunun mülkiyet sahibi olan belediye olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici .../.... maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin '' Tespit davaları bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının belirlenmesine yönelik olarak açılan davalar olup görülmekte olan veya açılacak bir davada iddia veya savunma olarak ileri sürülebilecek konular için bağımsız bir tespit davası açmakta hukuki yarar yoktur. ... davası sonunda verilen hüküm ile, aynı zamanda dava konusu hukuki ilişkinin var olup olmadığı da tespit edilir ve ondan sonra bu tespite dayalı olarak ... hükmü kurulur, ...’ın kararlı uygulamasına göre de, ... davası açmak mümkün ise, tespit davası açılamaz. Anılan kuralın geçerli olabilmesi için, ... davası sonunda verilecek hükmün tespite ilişkin bölümü ile tespit davası sonunda alınacak tespit hükmü arasında, meydana getirdikleri kesin hükmün etkisi bakımından hiç bir fark bulunmaması gerekir. Diğer bir söyleyişle tespit davası ile istenen hukuki korunma, ... davası ile tamamen elde edilebilecekse, o zaman, davacının ayrı bir tespit davası açmakta hukuki yararı yoktur. Olayımıza gelince; Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira bedeli içinde KDV'nin de bulunduğunun tespit edilmesi noktasında toplanmaktadır. Davacı tarafın bu uyuşmazlığı tespit davası yoluyla değil, açacağı ... davasında ileri sürmesi gerekir. Ayrıca davalı Belediye tek taraflı olarak, kiracı davacıyı ek sözleşme yapmaya zorlayamayacağından, davacı kiracının istemi hukuki değildir. H.M.K.nun 106. maddesi gereğince davacının dava açmasında güncel bir hukuki yararı bulunmadığından mahkemece istemin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi” doğru olmadığı gerekçesi ile verdiği bozma kararına karşı mahkemece, davacının tahliye tehdidi altında kendisine sunulan sözleşmeyi imzalamayarak, KDV ödemekten ve tahliye tehlikesinden kurtulmakla, görülen davayı açmakta hukuki yararının olduğu, taraflar arasında ek sözleşme imzalandığı takdirde davacının yasal olarak KDV ödemek zorunda kalacağından bir daha ..

... davası açmasının mümkün olmayacağı, görülen davada, davacının ek sözleşme imzalamamak için menfi tesbit davası niteliğinde, ek sözleşme düzenlenmesinin gerekli bulunmadığının tesbitini istemekte haklı olduğu, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi hükümlerinde KDV'nin ek olarak ya da kira bedelinden hariç olarak alınacağına ilişkin hüküm bulunmadığından kararlaştırılan kira bedeli içinde KDV'nin bulunduğu, bundan ayrı olarak KDV talep edilemeyeceği, KDV'nin sorumlusunun mülkiyet sahibi olan belediye olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmesine '' gerekçesi ile direnilmiş olup, sözleşmede KDV’nin ayrıca ödeneceğine dair bir düzenleme yer almadığından kira parası içinde KDV'nin bulunduğu, davacının bunun dışında ayrıca bir KDV ödemesinin gerekmediği, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici .../.... maddesi uyarınca ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-... maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, ....01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13431, Karar No: 2015/18594, Tarih: 19.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13431 E.  ,  2015/18594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.01.2015 gün ve 572/36 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

... A R A R

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 335 parsel sayılı taşınmazın 5.566,19 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüyle dava konusu 335 parsel sayılı taşınmazın 5.566,19 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespitine, bu kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişiden oluşan bilirkişi kuruluyla dava konusu taşınmaz başında iki defa keşif yapılmış, dosyaya sunulan 14.11.2013 havale tarihli jeolog bilirkişi raporunda taşınmazın 5.467,54 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirtilmiş; 16.06.2014 havale tarihli jeolog bilirkişi raporunda ise taşınmazın 3.030,31 m2'lik kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirtilmiştir. Mahkemece, Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmaza uygulanması suretiyle taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre durumunun belirlendiği 23/12/2014 havale tarihli fen bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Jeolog bilirkişi kurulu raporları arasındaki çelişki giderilmediği gibi, bu raporlardan farklı olan 23/12/2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunun hangi gerekçeyle hükme esas alındığı da kararda belirtilmemiştir.

Teknik bilirkişi ile çözümlenecek hususlarda hakim değerlendirmesi ile karar verilemez. O halde mahkemece yapılacak iş; önceki bilirkişlerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ... mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile

Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17952, Karar No: 2014/909, Tarih: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17952 E.  ,  2014/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/612-2013/554

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Ancak, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar incelenip karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, kesinleşmiş mahkeme kararına esas bilirkişi raporlarında belirlenen m2 birim fiyatları emsal alınarak değer biçilmiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24548, Karar No: 2010/31342, Tarih: 22.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/24548 E.  ,  2010/31342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/209479

MAHKEMESİ : Gölhisar Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

NUMARASI : 2007/18

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kasten yaralama eylemini bira şişesi kullanarak gerçekleştirdiğine ilişkin şikayetçinin soyut iddiasından başka delil bulunmaması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-5237 sayılı TCK’nun 58.maddesinin 3.fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi karşısında, bu cezanın koşulların bulunması durumunda aynı Kanun’un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 sayılı TCK’nun 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda sanık hakkında seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, bu sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nun 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2)-Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13026, Karar No: 2012/5138, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13026 E.  ,  2012/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının iş arkadaşı ile kavga ederek elindeki bıçakla diğer çalışanı tehdit ettiği kavgayı çıkarının davacı olduğunun belirlendiği ve feshin bu nedenlerle haklı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece olaya göre iş sözleşmesinin feshinin ağır bir sonuç olduğu, daha hafif bir ceza verilebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II madde bentleridir.

Dosya içeriğinden, davacının davalı otel işyerinde 3.9.2005 tarihinden beri aşçı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 16.5.2010 tarihli yazılı fesih bildirimiyle işyeridne diğer çalışan iş arkadaşı ile kavga ederek bıçakla ve sözlü olarakta tehdit ettiğinden feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı ve diğer mutfak çalışanı olan Şef ... arasında işe geç gelme ve mutfak hazırlığı konusunda çıkan tartışmada davacının elinde bıçak olduğu halde diğer çalışanın üzerine yürüyerek “...keserim” şeklinde tehditte bulunduğu, işyerinde yapılan soruşturmada olayın görgü tanıklarının el yazılı beyanlarından ve olayın mağdurununun tüm aşamalarda birbirini teyid eden ifadelerinden davacının diğer çalışanı bıçakla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d bendinde işverenin diğer işçisine karşı sataşmada bulunmasına, haklı neden sayılmasına olayda sataşmanın gerçekleşmiş olmasına göre davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2009/9464, Karar No: 2009/7865, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9464 E.  ,  2009/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin olarak açılan davada Genç Asliye Hukuk ve Genç Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Genç Asliye Hukuk Mahkemesinin verdiği 29.11.2006 günlü görevsizlik kararının, taraflara tebliğine ilişkin belge konulmadan ve kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan kararın tebliğe çıkartılıp, temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Sonuç : Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/119, Karar No: 2014/4449, Tarih: 13.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/119 E.  ,  2014/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/07/2011

NUMARASI : 2009/1045-2011/547

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde teknisyen olarak 19/07/2005-17/08/2009 tarihleri arasında çalıştığını, ücretlerinin 26/12/2008 tarihinden itibaren düzensiz, gecikmeli ve peyderpey ödendiğini ve işverenden defalarca ücretlerinin düzenli ödenmesi için talepte bulunduğunu, ancak ödemelerin düzenli olmaması üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, fesihten sonra 2007-2008 dönemine ait ikramiye ve ücretlerinin, 2009 yılı ikramiye ve kıdem tazminatının ödenmediğini, bunun için icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz edip takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptaline takibin devamına %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekil; davacının 15/09/2005 tarihinde işe başladığını ve davacının ücretinin her ay mutlaka ödendiğini, gecikmenin tüm işçi ücretleri için söz konusu olduğunu, davacı için ayrık bir durum olmadığını, ücretlerin geç ödenmesi nedeni ile iş sözleşmesinin feshinde haklı neden bulunmadığını, dolayısıyla kıdem tazminatı istenemeyeceğini, yılbaşı ve dini bayramlarda ödenen yarım aylık ücret tutarındaki ikramiyenin ödendiğini, bundan başka ücrete ek olarak ikramiye alacağının bulunmadığını, 2009 yılı yılbaşı ikramiyesinin kendisine ödendiğini, fesih tarihine kadar dini bayram olmadığından ikramiye alacağını hak etmediğini, ayrıca kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunun yargılamayı gerektirdiğinden icra takibine itiraz edildiğini, davacının icra inkar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının aldığı aylık 1.300 TL net maaşın brütü hesaplanırken 1.814,37 TL yerine 1.928,79 TL’ den hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Yapılan banka ödemesinin 2008 yılı ücret alacağına mahsuben yapıldığı iddiası karşısında bu husus araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının aldığı aylık 1.300 TL net maaşın brütü hesaplanırken 1.814,37 TL yerine 1.928,79 TL’ den hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Yapılan banka ödemesinin 2008 yılı ücret alacağına mahsuben yapıldığı iddiası karşısında bu husus araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan toplam miktarın hangi kalemde ne kadar olup, işlemiş faizin hangi alacak kalemine ilişkin olduğunun hükümde belirtilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.