muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4458, Karar No: 2024/10215, Tarih: 19.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4458 E.  ,  2024/10215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2837 Esas, 2023/1158 Karar

DAVA TARİHİ : 22.06.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/389 Esas, 2022/483 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kamulaştırma bedelinin verilen süreler içerisinde depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ..., ... Mahallesi 1583 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konumu ve nitelikleri itibarıyla arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, aksi kabul edildiği takdirde sulu tarım arazisi olarak münavebe ürünlerinin altı yıllık ortalaması ile kapitalizasyon faizinin %3, objektif değer artışının %300 oranında alınması suretiyle dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede uygulanmakta olan kapitalizasyon faiz oranının kuru tarım arazileri için %6 olduğu hâlde, %5 olarak alınıp buna göre değerlendirme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay kararı ile İzmir Kemalpaşa dosyalarında üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünü geçemeyeceği kuralının uygulandığını, ancak bu durumun o bölgede yaşanan soğuk zararı sebebine dayalı olağandışı bir gerekçeye dayandığını, olağandışı bir durum olmadığına göre Karacabey ilçesinde üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünü geçemeyeceği kuralının uygulanmaması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının tespitinde dikkate alınan unsurların mükerrerlik oluşturacak şekilde objektif değer artış oranının tayininde de esas alındığını, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin emsal karşılaştırma metodu ile belirlenmesi gerektiğini, aynı kamulaştırma kapsamında görülen davalarda hükme esas alınan bilirkişi raporlarının tamamında arpacık soğan ürünü münavebeye alındığı halde eldeki davada arpacık soğan ürünü yerine kuru soğan ürünün münavebeye alındığını, taşınmaz için belirlenen %300 objektif değer artışı oranının önceki yıllarda aynı kamulaştırma kapsamında yargılamalara konu olan taşınmazlar hakkında uygulanan %230 oranındaki objektif değer artışına göre oldukça düşük kaldığını, dava sürecinde paranın satın alma gücünde oluşan değer kaybının müvekkili yönünden ek zarar oluşturduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihinde geçerli olan resmi veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek suretiyle, kuru arazi için %5 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanarak net gelir yöntemine göre değer biçilmesinin isabetli olduğu, taşınmazın konum ve özelliklerine göre uygulanan objektif değer artış oranının makul bulunduğu ve davanın niteliği itibarıyla davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca davalı taraf lehine bankaya bloke edilen fark bedel üçer aylık vadeli hesaba bloke edildiği halde ayrıca yasal faiz uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca dava sürecinde paranın satın alma gücündeki değer kaybının müvekkili yönünden ek zarar oluşturduğunu ve karşılanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, ..., ... Mahallesi 1583 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması yerindedir.

5. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de banka tarafından ödenen faiz ile kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4078, Karar No: 2024/7253, Tarih: 09.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4078 E.  ,  2024/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/773 Esas, 2023/804 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/397 E., 2023/37 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 08.10.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yurt içinde ve yurt dışında taşımacılık alanında faaliyet gösteren bir lojistik firması olduğunu, davalılardan ... Yatırım Gıda Medikal Loj. İç ve Dış. Tic. San. Ltd. Şti.’nin yükleteni, diğer davalı ... İş Makinaları İnş. Tar. Gıda ve Oto Yed. Par. San. Dış Tic. Ltd. Şti.’nin de taşıtanı olduğu 10 adet konteynerin İstanbul’dan Mısrata/Libya’ya taşıma organizasyonunun müvekkili şirketçe organize edildiğini, yükün Libya mevzuatına aykırı olması sebebi ile yük uzun süre boşaltma limanında teslim alınmak üzere beklemesine rağmen alıcısınca teslim alınamadığını ve 01.12.2018 tarihinde sadece 5 konteyner alıcısı tarafından teslim alındığını, geri kalan 5 konteynerın ise teslim alınmadığını ve Türkiye’ye geri getirildiğini, teslim alınan 5 konteyner için teslim tarihi olan 01.12.2018 tarihine kadar ve iade taşınan 5 konteyner için de geri taşımanın gerçekleştiği 07.02.2019 tarihine kadar demuraj tahakkuk ettiğini, müvekkili şirketin konşimentosunun incelenmesi halinde ilk 10 gün serbest süre olmakla birlikte, 11. gün sonrasında günlük konteyner başına 8,00 ABD Doları olarak, 21. gün sonrasında günlük konteyner başına 16,00 ABD Doları olarak demuraj tahakkukuna ilişkin tarife görülebileceğini, 30. gün sonrasında tahakkuk etmesi gereken demuraj miktarı basım hatası sebebi ile şerh düşülememiş olmakla birlikte, fiili taşıyan konşimentosu uyarınca 30. gün sonrası 30,00 ABD Doları demuraj tahakkukunu kabul etmekte olduğunu ileri sürerek her türlü talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla davalı yanlardan olan toplam 76.806,00 ABD Doları tutarındaki alacağın faizi ile birlikte tahsiline, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı yanlara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının taşıma konusu eşyayı yurt dışına taşıma işini gerçekleştirdiğini ancak defaatle uyarıda bulunulmasına rağmen eşyayı yurt dışı alıcısına teslim etmediğini, ürünlerin kalitesinin, miktarının, paketlemesinin faturaya uygun olduğu tespitine yer verildiğini, tüm bu denetim raporlarına ve uygunluk belgelerine rağmen davacı taraf, taşıma konusu eşyanın yurt dışı alıcısı tarafından teslim alınmadığını, ürünler üzerinde yer alan etiketlerde sahtecilik yapıldığını ileri sürerek, ürün tesliminden kaçındığını, müvekkili şirketler açısından maddi kayıplara ve zararlara neden olduğunu savunarak haksız davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının taşımayı üstlendiği ancak fiili taşıyanın davadışı şirket olduğu, rücu davası niteliğinde olan işbu davada davacının öncelikle davalılardan tahsilini istediği demuraj ücretini davadan önce fiili taşıyana ödediğini ispatlaması gerektiği, dava konusu yükün demurajına özgülenmiş bir ödemenin olmadığı, demuraj ödemesinin fiili taşıyan ile aralarındaki ticari teamüle göre mahsuplaşma yöntemi ile ödendiğini beyan ettiği, 25.12.2020 tarihli demuraj ödeme bildirimi başlıklı belgenin de fiili taşıyan tarafından tek taraflı olarak düzenlendiğinden davacı açısından delil kuvvetine haiz olmadığı, iddia edilen demuraj ödemesinin belgesinin sunularak aynı zamanda ticari defterlerine de işlenmiş olması gerektiği, ancak davaya konu demuraj bedelleri için fiili taşıyan tarafından davacı adına her hangi bir fatura tanzim edilmediği gibi demuraj bedellerine ilişkin olarak da, tarafların ticari defterlerinde herhangi bir fatura ve ödeme kaydının yer almadığı, dolayısıyla cari hesaba mahsuben bir ödemenin de tespit edilemediği, bu durumda davacının işbu davada aktif husumet ehliyetine haiz olmadığı gerekçesi ile davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşımanın yapıldığı konteynerlerin dava dışı fiili taşıyan ... Line Şirketi'ne ait olduğu, dolayısıyla demuraj ücretinin bu şirket tarafından talep edilebileceği, davacı şirket dava dışı ... Line Şirketi'ne demuraj ücretini mahsuplaşma suretiyle ödediğini iddia etmiş ise de, İlk Derece Mahkemesi'nce de kabul edildiği üzere, bu iddiasını ispat vasıtası olarak sunduğu 25.12.2020 tarihli, demuraj ödeme bildirimi başlıklı belgenin tacir olan davacı yönünden ödemeyi ispata elverişli bir belge olmadığı, dava dışı ... Line Şirketi tarafından davacı adına düzenlenmiş bir faturanın, davacı tarafından ise adı geçen şirkete ödeme yapıldığına dair bir belgenin sunulmadığı, davacı ile dava dışı şirketin ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde, cari hesap ilişkisinde mahsuplaşmanın da tespit edilemediği, bu minvalde davacının fiili taşıyan konteyner ilgilisi dava dışı ... Line Şirketi'ne ödeme yaptığını ve rücuan tahsil talebinde bulunma hakkına sahip olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, akdi taşıyan tarafından fiili taşıyana ödendiği iddia olunan konteyner demuraj ücretinin yükleten ve taşıtandan rücuan tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1203 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31149, Karar No: 2017/3260, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31149 E.  ,  2017/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9842, Karar No: 2010/11820, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9842 E.  ,  2010/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 06.05.2010 gün ve 2010/5582 - 5972 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, Dairenin onama kararında dava konusu 740 sayılı parselin (A) ile gösterilen 7272,42 m2 bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirtilerek bu bölümün tapulama dışı bırakılmasına karar verilmişse de, 17.08.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre 740 sayılı parselin (B) ile gösterilen 4407,58 m2 bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini istemiştir. Yapılan incelemede; ..., ziraat ve jeolog bilirkişi tarafından düzenlenen 17.08.2009 tarihli raporda 735 sayılı parselin tamamı ile 740 sayılı parselin (B) ile gösterilen 4407,58 m2 bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğunu açıkladıkları halde, Dairenin düzeltilerek onama kararında hataen 740 sayıl parselin (A) ile gösterilen 7272,42 m2 bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı nedeniyle tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşılmış olup, bu husus maddi hata niteliğinde olduğundan düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairenin 06.05.2010 gün ve 2010/5582-5972 sayılı ilamının karar bölümünün son paragrafında yer alan "1- ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 651 sayılı parsel ile 740 sayılı parselin 17.08.2009 tarihli ... bilirkişi, ziraat uzman bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 7272,42 m2 bölümü ve 735 sayılı parselin tamamının kıyı kenar çizgisi içindeki bataklık ve azmak olduğundan tapulama dışı bırakılmasına" cümlesinin kaldırılarak; bunun yerine. "1- ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 735 sayılı parselin tamamı ile 740 sayılı parselin 17.08.2009 tarihli ... bilirkişi, ziraat uzman bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 4407,58 m2 yüzölçümündeki bölümünün kıyı kenar çizgisi içindeki bataklık ve azmak olduğundan tapulama dışı bırakılmasına, 651 sayılı parselin tamamı ile 740 sayılı parselin aynı tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 7272,42 m2 yüzölçümündeki bölümünün tesbit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine 05/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11790, Karar No: 2010/24841, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/11790 E.  ,  2010/24841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, ihale tarihinden itibaren  İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca yasal 7 günlük süre içerisinde icra mahkemesine gelerek, müvekkili hakkındaki gayrimenkul satış ilanının “aynı konutta birlikte sakin kardeşi İ.S.'a" tebliğ edildiğini, İ.S.'ın müvekkilinin kardeşi olup aynı binada fakat kendi ailesiyle birlikte bir alt katta ikamet ettiğini, diğer yandan adı geçen şahsın da müvekkili ile birlikte borçlu olduğunu, buna rağmen tebligatın İ.S.'a yapıldığını, yapılan bu tebligatın usulsüz olduğunu, bu nedenlerle  ihalenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Somut olayda, şikayetçi borçluya yapılan satış ilanı tebligatı muhatabın çarşıya gitmesi sebebiyle birlikte sakin kardeşi İ.S. imzasına tebliğ edilmiştir. HGK.nun 22.11.2000 tarih ve 2000/12-1684 sayılı kararında da benimsendiği üzere, 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 16 ve Tebligat Tüzüğünün 22.maddelerinde, kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmadığı takdirde tebliğ, kendisi ile birlikte oturan ailesi efradından veya hizmetçilerinden birine yapılır.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. O halde hakim, her somut olayın özelliğini, cereyan şeklini, gerçekleşen maddi olguları en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde bulundurup iddiayı tahkik etmelidir. Dairemizin süregelen yerleşmiş uygulaması, Hukuk Genel Kurulunun 7.4.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında öngörülen yukarıdaki ilkeye uygun biçimde devam etmektedir.

Satış ilanının tebliğ edildiği tarihte borçlu ile tebligatı alan şahsın aynı konutta oturmadığı mahkemece yapılan emniyet araştırmasından anlaşılmıştır. 7201 Sayılı Kanun'un 16.maddesine göre muhatap adına ikamet adresinde yapılacak tebligatın geçerli olabilmesi için tebligat yapılan şahsın muhatapla birlikte aynı konutta oturması zorunludur. Aynı binada  fakat farklı dairelerde ikamet edilmiş olması, yasanın aradığı anlamda aynı konutta birlikte oturmak olarak değerlendirilemez.  Bu durumda borçluya satış ilanı tebligatının usulsüz olarak yapıldığının kabulü gerekir. Dairemiz süregelen içtihatlarında da belirtildiği üzere satış ilanının borçluya hiç tebliğ edilmemesi veya usulsüz tebliğ edildiğinin tesbiti halinde bu durum başlı başına ihalenin feshi nedeni sayılacağından mahkemece, ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi isabetsizdir..

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.