muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5745, Karar No: 2018/9024, Tarih: 25.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5745 E.  ,  2018/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve ........Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ....... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ......sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

.......

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı...... eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde;.........kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

........

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

........

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/17065, Karar No: 2016/4281, Tarih: 10.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/17065 E.  ,  2016/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve....haklarında yapılan yargılama sonunda. Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... ve..... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1.maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2013/991 esas, 2015/124 sayılı kararını müteakip, ...Çocuk Mahkemesinin 08/07/2015 tarihli ve 2015/544 esas, 2015/448 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ..... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/932 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15.10.2015 gün ve 2015-20390/66034 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 gün ve 2015/348610 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'seıı karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." ,

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." ,

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

..... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden...... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından.....Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, K..... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, ....Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 13/07/2015 gün ve 2015/932 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23689, Karar No: 2015/32313, Tarih: 29.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23689 E.  ,  2015/32313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/241194

MAHKEMESİ : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2013/12 (E) ve 2013/40 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

1- Suç tarihinde Tunceli İli Hozat İlçesi Kadastro Müdürlüğü’nde orman mühendisi olarak görevli sanık E.. K.., ziraat mühendisi olarak görevli sanık K.. A.. ve kadastro teknisyeni olarak görevli sanık E.. A..'ın Tunceli İli Hozat İlçesi Boydaş Köyüne bağlı Orman yolu mezrasında yapılacak kadastro çalışmalarında görevlendirildikleri, ancak sanıkların araziye gitmeden Orman yolu mezrası mevkiindeki ... Ada .... Parselde bulunan alanı orman adına tescil ederek sahte kadastro tutanağı düzenledikleri iddiasıyla kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında; katılanların aşamalarda, söz konusu yerde kendilerine ait tapulu taşınmazlarının bulunduğu halde sanıkların araziye gitmeden tamamını orman alanı olarak tespit ederek tutanak düzenlediklerini, tutanaklarda imzası bulunan köy muhtarı H.. D.., bilirkişiler B.. B.., A.R. ve A.K.Y.’in aşamalarda; kendilerinin kadastro çalışmalarından haberdar olmadıklarını, sanıkların gitmedikleri halde gidilmiş gibi kadastro tutanakları düzenlediklerini, kadastro çalışmalarının başlayacağına ilişkin ilan ve kadastro tutanaklarını ise okumadan imzaladıklarını beyan etmelerine karşın; sanıkların duruşmada, suçlamaları kabul etmeyerek 23.08.2011 tarihinde Ormanyolu mezrası mevkiine gittiklerini, muhtar ve bilirkişilerin daha önce yapılan ilana rağmen gelmediklerini, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 4. maddesi uyarınca muhtar ve bilirkişilerin kadastro çalışmalarına katılmalarının zorunlu olmaması nedeniyle çalışmalara devam ettiklerini, ilgili mezranın bazı bölümlerinin ölçümlerini hakim bir tepeden bakmak suretiyle yaptıklarını, düzenlenen kadastro tutanaklarının doğru olduğunu, bölgenin tamamen ormanlık alan olduğunu tespit ettiklerini, bu tespiti yaparken hava fotoğrafları, tapu kayıtları ve her türlü belge ve bilgileri değerlendirdiklerini savunmaları, söz konusu yerde kadastro çalışmalarının 23/08/2011 tarihinde başlayacağının 15/08/2011 tarihinde köy ilan panosunda ilan edildiği ve suça konu kadastro tutanaklarının 25/08/2011 tarihinden itibaren 30 gün süre ile askıya çıkarıldığı, ilan tutanağında köy muhtarı ve bilirkişilerin imzalarının bulunduğu, tutanaklara herhangi bir itirazda bulunulmaması üzerine kesinleştirildiğinin anlaşılması, kadastro tutanaklarını onaylayan kontrol mühendisi Deha Kılınç ile kontrol memurları Y.K. ve M. A

.K. ve M. A.’ın ön inceleme görevlisi tarafından alınan beyanlarında, yapılan kadastro çalışmalarının tamamen yasa ve yönetmelikler çerçevesinde yapıldığını, araziye çıkılmadan masa başında yapıldığı iddialarına katılmadıklarını, zira yaptıkları kontrollerde sınırlandırılması yapılan parselin bir kısmının GPS ile ölçülüp, ham datalarının mevcut olduğunu, bir kısmının da takeometrik olarak ölçüldüğünü belirtmeleri karşısında; kadastro çalışmalarında bulunmayan ve kadastro çalışmalarının ilan edilmesine karşın herhangi bir itirazda bulunmayan katılanlar, köy muhtarı ve bilirkişilerin soyut iddiaları dışında sanıkların araziye gitmedikleri halde gitmiş gibi kadastro tutanakları düzenlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeter derecede delil bulunmadığı gözetilmeden beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.A. ve E.. A.. ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30159, Karar No: 2022/12408, Tarih: 22.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/30159 E.  ,  2022/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan ...'in, anılan Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2016 tarihli ve 2015/339 esas, 2016/79 sayılı kararı ile aynı sanığın anılan suçtan 5809 sayılı Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ANTALYA 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2016 tarihli ve 2016/199 esas, 2016/272 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04/10/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2021 tarihli ve KYB. 2021/124760 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Sanığın, müşteki ...'e yönelik farklı zamanda gerçekleştirdiği eylemlerinden dolayı sanık hakkında Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2016 tarihli ve 2016/199 esas, 2016/272 sayılı kararı ile 5809 sayılı Kanun'a muhalefet ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetine karar verilmesini müteakip, anılan kararın dolandırıcılık suçu yönünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 19/06/2018 tarihli ve 2017/427 sayılı ek kararı ile bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası dosyanın Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/335 esasına kaydedilip tensiben birleştirme kararı verilerek yargılamanın Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/250 esas sayılı dosyası üzerinden devam ettiğinin anlaşılması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında aynı suçtan açılan 2015/339 esas sayılı dosyasında, sanığın, müşteki ...'e ait nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmak suretiyle onun bilgisi dışında 0553 002 30 62 ve 0553 002 30 64 numaralı hatlara ait Turkcell abonelik sözleşmesini 25/01/2015 tarihinde düzenlemesi şeklindeki eylemi nedeni ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/04/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

Sanık hakkında yine aynı suçtan açılan ve birleştirilmesi istenilen 2016/199 esas sayılı dosyasında ise, sanığın, yine aynı müştekiye ait nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmak suretiyle onun bilgisi dışında .... numaralı hatlara ait Turkcell abonelik sözleşmesini 12/01/2015 ve 19/01/2015 tarihlerinde düzenlemesi şeklindeki eylemi nedeni Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11/12/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı,