muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2312, Karar No: 2019/6701, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2312 E.  ,  2019/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suç tarihinde, katılan ...’ın saat 20.00 sıralarında ikametine geldiği, kapıyı açmak istediğinde kapının arkadan sürgülü olduğunu fark ederek içeride hırsız olabileceğini düşüncesi ile kolluk görevlilerine haber verdiği, devamla salon camının açık olduğunu görüp ikametine giren şahısların arka taraftan çıkabileceğini düşünerek binanın arka kısmına gittiği esnada cadde üzerinde bir kamyon yanında bekleyen suça sürüklenen çocuk ...’ı gördüğü, o tarafa doğru yönelmesi ile suça sürüklenen çocuğun koşmaya başladığı, olay yerine gelen kolluk görevlilerince bir süre sonra suça sürüklenen çocuğun gittiği istikamette yakalandığı, suça sürüklenen çocuk savunmasında, aynı ikamet eden binada arkadaşı Yusuf Büyükkaya ile olay günü birlikte gezdiklerini, onun evinin önüne geldiklerinde arkadaşının babası tarafından çağrılarak markete gönderildiğini, arkadaşının kendisine beklemesini söylediğini, bu sırada katılanın bahçeye çıkarak kendisine seslendiğini, bu kişinin arkadaşının babası olduğunu düşünerek babasının birlikte gezmelerini istememesi sebebiyle kızacağını düşündüğünden kaçtığını savunduğu, tanık Yusuf Büyükkaya’nın suça sürüklenen çocuğun savunmalarını doğruladığı, katılanın evinde yapılan parmak izi araştırmasında, tespit edilen parmak izleri ile suça sürüklenen çocuğun parmak izinin uyuşmadığı; tüm bu açıklamalara göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair başkaca delil de bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

1-Eylemlerin geceleyin işlenmesi nedeni ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/4. ve 143. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun maddi zarar oluşturmaya elverişli olmadığı ve hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun bir daha suç işlemeyeceği yönünde oluşan kanaate göre hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden “zararın giderilmediği” biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 21/10/2013 yerine 21/10/2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2077, Karar No: 2007/2130, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2077 E.  ,  2007/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahallinde uzman ziraat bilirkişiler kurulu aracılığıyla keşif icra edilerek taşınmazın imar ihyasının başlayış ve bitiriliş tarihi, taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş durumu ile ağaçların gelişmemesinin bakıp gözetmeyle ilgili bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, alınacak raporun önceki raporla çelişmesi halinde bunun üzerinde durulup giderilmesine çalışılması, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın imar ve ihyası ile ilgili maddi olaylara dayalı bilgi alındıktan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi; “gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin Hazine adına tesciline, üzerindeki 35 adet zeytin ağacının davalı ...’ya ait olduğu hususunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 4.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1453, Karar No: 2017/4156, Tarih: 23.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1453 E.  ,  2017/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili kıdem tazmınatı ve faiz oranı ile diğer alacak kalemlerinin faizinin fazla olduğunu belirterek şikayet başvurusunda bulunmuştur. Mahkemece 6639.20TL fazla faiz talep edildiği belirtilerek, icra emrinin 16.519,97 TL yönünden iptaline karar verilmiştir.Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

03.12.2014 tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem tazminatı alacağı için yapılan hesaplama sonucunda bu kalem alacak için 6639,02TL fazla faiz talep edildiği belirtilmiştir. İcra dosyasındaki diğer kalemler yönünden de faiz hesaplaması ve ek rapor tanzimi için dosyanın bilirkişiye verilmesi üzerine 08.12.2014 havale tarihli ek bilirkişi raporunda icra emrinde talep edilebilecek kıdem tazminatı,fazla mesai alacağı ve işlemiş faiz miktarlarının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece sadece kıdem tazminatı faizi yönünden yapılan inceleme eksik bulunarak bilirkişiden diğer alacak kalemleri ve faizi konusunda ek rapor alındığı halde ilk rapora(03.12.2014 tarihli) ve ek rapora(08.12.2014 havale tarihli) uygun olmayacak şekilde icra emrindeki 74007,38TL toplam alacağın 16.519,97 TL'na yönelik kısmının iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece, gerekçede belirtildiği üzere 03.12.2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ancak bu raporda da hükümde iptaline karar verilen kısma ilişkin bir açıklama bulunmadığı görülmektedir.Brüt alacakların nete çevrilmesi ve takibe konulacak kalemlerin ve buna göre faiz miktarlarının denetlenmesi yönünde gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak Yargıtay denetimine elverişli şekilde rapor alınması ve karar oluşturulması için kararın bozulması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12377, Karar No: 2022/145, Tarih: 10.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12377 E.  ,  2022/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' ve 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüzüne karşı tefhim edilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada veya UYAP kayıtlarında rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hüküm usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1792, Karar No: 2021/4364, Tarih: 14.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1792 E.  ,  2021/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1811 gün karşılığı 36.220,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 9 eşit taksit halinde tahsiline dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/73 esas, 2017/885 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 22.01.2020 gün ve 2019- 17661 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2020 gün ve KYB. 2020/12611 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 37.500,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 36.220,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 1811 gün karşılığı 36.220,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/73 esas, 2017/885 karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre;

Gerekçeli kararının HÜKÜM kısmında yer alan 1- ve 2- numaralı maddelerinin hükümden çıkartılarak yerine;

"1-Sanık ...'IN, 05/11/2016 keşide tarihli, 8697960 çek numaralı ve 37.500,00 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

"1-Sanık ...'IN, 05/11/2016 keşide tarihli, 8697960 çek numaralı ve 37.500,00 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-Sanığa verilen gün para cezasının bir günü 5237 sayılı TCK nun 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesap edilerek sanığın 30.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanık hakkında belirlenecek olan Adli Para cezasının miktarı 10/10/2017 tarih 30206 sayılı resmi gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarih ve 2016/191 esas 2017/131 karar sayılı iptal kararı uyarınca şikayete konu çekin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağı gözetilerek; sanığın neticeten 36.210,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,.."

Maddeleri yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün geri kalan kısımlarının aynen korunmasına ve bu şekilde infazına, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/148, Karar No: 2012/785, Tarih: 14.11.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/4-148 E.  ,  2012/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

Taraflar arasındaki “rucuen tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen 02.06.2010 gün ve 2009/468 E.-2010/202 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 16.12.2010 gün ve 2010/13537-13143 sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacı, Türk Halter Ulusal Takım kampında bulunan sporcuların, uluslararası halter kuruluşlarınca yapılan uyarıcı (doping) denetimleri sırasında çeşitli nedenlerle kendi yerlerine örnek (numune) vermek üzere başkalarını kullanmaları ve daha önce yapılan uyarıcı denemeleri sırasında yaşanan bazı usulsüzlükler nedeni ile Türkiye Halter Federasyon'una verilen para cezasının, Federasyon başkanı, teknik direktörü ve antrenörü olarak görev yapan davalılardan alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece istemin reddine ilişkin olarak verilen ilk karar Dairemizce; olayda davalıların kusurları bulunduğu belirtilerek, "…dava konusu edilen cezanın sadece ağustos ve eylül ayında yapılan denetimlere uygun davranmamak nedeni ile mi verildiği; yoksa, daha önce bazı sporcuların doping testlerinde dopingli çıkması nedeni ile verilen cezaların yeterli olmadığı izlenimi edinilmesi üzerine devam eden olayların sürekliliği gözetilerek, tümünün mü cezalandırılmasının amaçlandığı belirlenerek zararın kapsamının saptanması, daha sonra da davalılardan her birinin eylemlerinin zarardaki etkisinin ne miktarda olduğuna karar verilmelidir…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozmaya uyularak alınan 30.03.2010 günlü bilirkişi kurul raporunda; 06.09.2005'deki hazırlık kampında yapılan usulsüzler nedeniyle verilen 100.000 $ para cezasının belirlenmesinde önceki olayların da gözetildiği ancak, önceki olayların ve aykırılıkların cezası olmadığı, tazminat sorumluluğunun %30’unun davalılara ve %70'inin de olaya karışan ya da olayla ilişkili durumda olan sporculara ait olması gerektiği, buna göre davalıların sorumluluğunun 100.000 $'ın %30'u olan 30.000 $ ile sınırlı olması gerektiği, davalılardan Federasyon Başkanı olan H...A...un dava konusu cezalandırılmaya neden olan uyarıcı testi usulsüzlüğünde kusurunun bulunmadığı, diğer üç davalının olaydaki kusur ve sorumluluklarının eşit olup 30.000 $ tutarındaki tazminat sorumluluğunun davalılar arasında eşit olarak paylaştırılmasının hakkaniyete uygun olacağı belirtilmiştir.

Yerel mahkemece, bozma kararında belirtilmediği ve kendilerine bu konuda görev verilmediği gerekçesiyle bilirkişi raporundaki görüşlere değer verilmeyerek 100.000 $ tutarındaki zararın davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınmasına karar verilmiştir.

Bilirkişi raporunda; Federasyon Başkanı olan davalılardan H...A..'un, kusurunun bulunmadığı yönündeki görüş, dosya içeriğine ve bozma kapsamına uygun değil ise de belirlenen sorumluluk tutarı ve kusur oranları dosya içeriğine ve olayın oluş biçimine uygundur. Yerel mahkemece uyulan bozma kararında, davalılardan her birinin eylemlerinin zararda etkisinin ne miktarda olduğunun belirlenmiş ve her bir davalının kusur oranının belirlenmesi istenmiştir. Bozmaya uyularak buna göre bilirkişiden rapor alınmış ise de davalıların zarardan ne miktarda sorumlu olacaklarına ilişkin bozma gereği yerine getirilmemiştir.

Yerel mahkemece, bozma kararında davalıların her birinin eyleminin zarara ne miktar etkili olduğunun belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği gözetilerek, tüm davalılara verilen toplam %30 orandaki kusur temel alınıp her bir davalının %7.5 kusur oranına göre ayrı ayrı sorumlu tutulması gerekirken, davalıların zararın tamamından sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Uluslar arası Halter Federasyonunca verilen para cezasının rucuen tahsili istemine ilişkindir

Davacı vekili, 06.09.2005 tarihinde uluslararası görevlilerce Milli Takım kampında yapılan müsabaka dışı doping kontrolleri sırasında 3 sporcunun, olmayan sporcuların yerine teste girmeye çalışması bir sporcunun da testi reddetmesi sebebi ile Uluslararası Halter Federasyonu tarafından, Türkiye Halter Federasyonuna 100.000 Amerikan para cezası verildiğini, Gençlik Spor Genel Müdürlüğünce para cezasının ödenmemesi hususunun Türkiye Halter Federasyonuna ihtar edilmesine rağmen 01.06.2006 tarihinde 100.000 Amerikan dolarının ödendiğini, olayın meydana gelmesinde davalıların sorumlu olduklarını belirterek 100.000 Amerikan dolarının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar O...N..V.. ve M..S...vekili, müvekkillerinin Ankara Demir Spor Kulübü’nün daimi kadro karşılığında halter antrenörü olarak görev yaptıklarını Türkiye Halter Federasyonu ile resmi bir ilişkileri bulunmadığını, herhangi bir ücret almadan fahri olarak görev yaptıklarını sadece uluslararası başarıların elde edilmesi ile kendilerine prim verildiğini davalıların idari görev ve sorumluluklarının bulunmadığını ileri sürerek husumet itirazında bulunduktan sonra olayda müvekkillerine somut bir kusur izafe edilmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H...A...vekili, Türkiye Halter Federasyonu Başkanı olarak görev yapan müvekkilinin sorumlu olduğu sonucuna varılan Teftiş Kurulu raporunun kabulünün mümkün olmadığını, Mevzuatta federasyon başkanının yetki ve sorumluluklarının belirtildiğini, 22.11.1993 tarih 21766 sayılı “GSGM Spor Federasyonları’nın Teşkilatı Çalışma, Görev, Yetki ve Sorumlulukları Yönetmeliği” federasyon başkanının görev, yetki ve sorumlulukları ile ilgili 10 maddesinin b bendinde başkanın görevlerinden birinin de “Başkan olarak kurulların düzenli ve koordineli çalışmasını sağlamak” olduğunun belirtildiğini, müvekkilinin olay sebebiyet veren sporcu ve antrönerlere gerekli cezalar verilerek uluslar arası federasyona bildirildiğini, ayrıca müvekkilinin olay günü Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu giriş sınavlarında görevli olduğundan mevzuat gereği sorumlu kişilere yetki ve sorumluluk vererek Ankara dışına resmi görevli olarak çıktığını, müvekkilinin ne olay sırasında ne de olay sonrasında gözetim, denetim ve sevk ve idarede zafiyet gösterdiğini, rucu davalarında kuralın kişilerin kusurları oranında sorumlu tutulması olduğunu bu nedenle eyleme katılanların varsa hangi derece de kusurlu oldukları belirlenerek sonucuna göre sorumlu tutulmaları gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Ö...Ö...vekili, Müvekkilinin, Milli Takım teknik direktörü olarak görev yaptığını görev ve sorumluluklarını yerine getirdiğini olayda bir kusuru bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar; Özel dairece, yukarıda metni aynen yazılı gerekçelerle davalılar H.. A.., M.. S.. ve O..N..V..lehine bozulmuştur.

Mahkemece verilen direnme kararı, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalı Ö.. Ö... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, davanın kabulüne ilişkin hükmü temyiz etmeyen davalı Ö...Ö...’ün direnme kararını temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır. İlk hükmü temyiz etmemiş olan müdahil, diğer müdahilin temyizi üzerine verilen bozma kararından yararlanamaz. Çünkü ilk hüküm, hükmü temyiz etmemiş olan davalı Ö..Ö...bakımından kesinleşmiştir.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır. İlk hükmü temyiz etmemiş olan müdahil, diğer müdahilin temyizi üzerine verilen bozma kararından yararlanamaz. Çünkü ilk hüküm, hükmü temyiz etmemiş olan davalı Ö..Ö...bakımından kesinleşmiştir.

Bu durumda eldeki davada önceki kararı temyiz etmeyen davalı Ö.. Ö.. ‘ün direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır.

O halde, davalı Ö..Ö.vekilinin direnme hükmüne yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

2-Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, davalılar Ö...Ö..ve Muharrem Süleymanoğlu vekili Av.D..A.. tarafından verilen önceki kararın temyizine ilişkin 06.10.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinin başlık kısmında davalı olarak M.. S..yazılıp dilekçenin sonunda da M..S...vekili yazılarak imzalanmasının Ö..Ö..yönünden de kararın temyiz edilmiş sayılıp sayılamayacağı hususu ön sorun olarak incelenmiştir.

Dilekçe içeriği incelendiğinde yerel mahkeme kararının Ö..Ö.. yönünden de temyiz edildiğinin kabulü gerektiğine oybirliği ile karar verilerek ön sorun aşılmıştır.

Davalılar O..N..V...ve M... S.. vekili ile H..A...vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, somut olayda zararın meydana gelmesinde tüm davalıların toplam kusur oranının % 30 olduğu anlaşıldığından, temyiz eden davalılar O..N..V.. M..S.. ve H..A...”un ayrı ayrı %7,5 oranındaki kusurları dikkate alınarak sonuca gidilmesine ilişkin Daire Kararının yerinde olduğu görülmüştür.

Bu nedenle, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1)-Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle, davalı Ö.. Ö..k vekilinin direnme hükmüne yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2)-Davalılar O..N..V. M..S. vekilleri ile .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440.maddesi uyarınca 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.