muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/651, Karar No: 2024/1640, Tarih: 21.02.2024

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; söz konusu olayın iş kazası olduğunu ispatlayacak herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığını, işverence düzenlenen iş kazası bildirim formu ve sağlık hizmeti sunucusu tarafından iş kazası vaka türünden provizyon alınmadığını, dava konu edilen olay, işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle veya görevi nedeniyle meydana gelmediği halde davanın kabulüne karar verilmesi yasalara aykırı olduğunu, bu nedenlerle Yerel Mahkemenin vermiş olduğu kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile somut olayda, Kayseri Erciyes Dağı mevkii Doğa Tesisleri isimli iş yerinde çalışan ...'un 23.03.2020 tarihinde saat 21:30 sıralarında iş yeri sahibinin akrabaları ve misafirleri olduğu için söz konusu iş yerinde çalışmaya devam etmesi, ...'in de yoğurt bırakmak amacı ile tesise gelmesi ve işyeri sahibi ve diğer arkadaşları ile beraber alkol almaları, ardından sigara içmek için dışarıya çıkan ...'in silahla ateş etmesi sonucu kurşunlardan birinin tesis içerisindeki ...'a isabet etmesi sonucu vefat etmesi şeklinde meydana gelen olay esnasında ...'un işyerinde garson olarak servis yapması göz önünde bulundurulduğunda işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla kazanın meydana geldiği, buna göre yapılan iş ile yaralanma olayı arasında uygun illiyet bağı bulunduğu ve bu nedenle 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi gereğince olayın bir iş kazası olduğuna ilişkin Mahkeme kabulü yerinde olduğundan; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı şirket vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6985, Karar No: 2015/36552, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/6985 E.  ,  2015/36552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4662 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10057 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8,904,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8,904,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4662 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10057 TL yapı bedeli ile 1152,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...i Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davalının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15900, Karar No: 2016/6708, Tarih: 14.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15900 E.  ,  2016/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20/03/1985 tarihinden itibaren, olmadığı taktirde 20/11/1990 tarihinden itibaren...lu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava,davacının, 20.03.1985-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa uyarınca... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Sosyal güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi sosyal güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 26.11.2002 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, 20.11.1990-09.12.1994,28.04.1995-22.11.1999, 22.11.1999-Devam şeklinde vergi kaydının, 15.03.1987-devam şeklinde oda kaydının, 22.12.1998-devam şeklinde esnaf sicil kaydının bulunduğu, anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 26.11.2002 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, 20.11.1990-09.12.1994,28.04.1995-22.11.1999, 22.11.1999-Devam şeklinde vergi kaydının, 15.03.1987-devam şeklinde oda kaydının, 22.12.1998-devam şeklinde esnaf sicil kaydının bulunduğu, anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kayıt ve tescil işlemi 26.12.2002 varide tarihli bildirge ile 04.10.2000 tarihi itibariyle vergi,oda ve sicil kaydına dayalı olarak yapılmış olup sigortalılığın başladığı tarihte yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesine göre zorunlu... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterlidir. Bu nedenle, sigortalının tesciline esas kayıt sona erse bile vergi, oda, sicil kayıtlarından birinin devamı süresince sigortalılık koşullarının da devam ettiği kabul edilmelidir. Bu durumda; davacının davalı Kurum tarafından kabul edilen süreler haricinde; 15.03.1987-04.10.2000 tarihleri arasında da 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kısmen kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6785, Karar No: 2017/233, Tarih: 10.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6785 E.  ,  2017/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MALATYA 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak "Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirilmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı" uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 195. maddesi uyarınca sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmeden; duruşma açılmaksızın hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11595, Karar No: 2010/2242, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11595 E.  ,  2010/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2008 tarih ve 2006/322 - 2008/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile, müvekkilinin eğitim ve öğretim alanında faaliyet gösterdiğini, İstanbul'da ve pek çok ilde BİL markalı dershanelerinin ve ayrıca Anadolu BİL Meslek Yüksek Okulu adı altında bir yüksek okulunun bulunduğunu, "BİL" ve "BİL IQ" markalarının tescilli olduğunu, davalının "BİLSEV"adlı okullarının bulunduğunu gazetede yapılan ilan aracılığı ile öğrendiğini, bu ilanda BİL logosunun müvekkilinin markası ile benzer şekilde kullanıldığını, böylece karıştırma ihtimalinin yaratıldığını, BİL markasının davalı tarafından bu şekildeki kullanımının davalı şirketin, müvekkilinin bir yan kuruluşu olduğu izlenimini doğurabileceğini, davalının dava tarihinde de aynı ilanı bir gazetede de yayınladığını, davalının tüm bu eylemlerininin markaya tecavüz oluşturduğunu, müvekkilinin manevi şahsiyetini zedelendiğini ve prestij kaybına uğradığını ileri sürerek, davalının tecavüzünün durdurulmasını, müvekkiline ait isim yada logonun her nevi kitap, tabela sair eşyanın ortadan kaldırılmasını, 20.000 YTL manevi, 2.297,32 YTL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı vekili "Bilsev Okullarının" hükmi şahsiyeti bulunmadığından davanın usul yönünden reddi gerektiğini, davacının markasının "BİL" sözcüğünden ibaret olduğunu, müvekkilinin "BİLSEV" markasını kullandığını, bu kullanımda haksız rekabetin söz konusu olmadığını, "BİLSEV EĞİTİM A.Ş." olarak "BİLFEN EĞİTİM A.Ş" bünyesinde kurulduğunu, "BİLSEV" markasını müvekkilinin tanınmış bir marka haline getirildiğini ve BİLSEV markasının BİLFEN markasına ilişkin olduğunu, her iki tarafın logo ve markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, ticaret sicil kayıtlarına göre davalının ticaret unvanının Bilsev Eğitim A.Ş. olduğu, gazete ilanlarındaki kullanımın Bilsev Okulları biçiminde olması karşısında husumetin yöneltildiği tüzel kişiliğin açıkça anlaşıldığı, bu nedenle davalı vekilinin husumet itirazına itibar edilmediği, davalının gazete ilanlarındaki kullanımının markasal nitelikte olduğu, davalı

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, ticaret sicil kayıtlarına göre davalının ticaret unvanının Bilsev Eğitim A.Ş. olduğu, gazete ilanlarındaki kullanımın Bilsev Okulları biçiminde olması karşısında husumetin yöneltildiği tüzel kişiliğin açıkça anlaşıldığı, bu nedenle davalı vekilinin husumet itirazına itibar edilmediği, davalının gazete ilanlarındaki kullanımının markasal nitelikte olduğu, davalı

Şirket tarafından BİLSEV OKULLARI+şekil biçiminde marka tescil başvurusunun reddedildiği, gazete ilanlarına göre davalının baklava şekline benzeyen şekil içersinde "BİL" ibaresini mavi zemin üzerinde kullandığı, böyle bir kullanımın ortalama tüketici nazarında karışıklığa yol açabilecek ve dershane okul vb eğitim hizmetleri bakımından ortalama tüketiciler nezdinde bu iki okulun aynı işletmeye ait olduğu, her iki markanın aynı firmanın markaları olduğu yada her iki firma arasında işletmesel olarak bağ bulunduğu kanaatini doğurabileceği, davalının bu kullanımının KHK'nin 61/1-b maddesi anlamında markaya tecavüz oluşturduğu, davacının yoksun kalınan kar tercihini 556 sayılı KHK'nin 66. maddesinin (c)bendine dayandırdığı, davalının markaya tecavüz eyleminin 556 sayılı KHK'nin 62/1, TTK’nun 58/1 ve BK'nun 49. maddeleri gereğince aynı zamanda manevi tazminatı da gerektirdiği, aynı alanda eğitim sektöründe faaliyet gösteren ve basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken davalının kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının davacı markasına yönelik tecavüzünün durdurulmasına, davacının markasındaki eğik dikdörtgen yada kare biçimindeki zemin içersinde BİL ibaresi ve logosu taşıyan ve bu nedenle davacının markasına tecavüz oluşturan tabela, kitap vb. eşyanın toplatılarak imhasına, infazda tereddüt yaşanmaması için dava dilekçesi ekinde ibraz edilen gazete küpüründeki Bilsev okulları 2005+logo biçimindeki kısmın renkli bir fotokopisinin karara eklenmesine, 2.297 YTL maddi, takdiren 5.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 39,34 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28831, Karar No: 2017/3298, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28831 E.  ,  2017/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.