muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5812, Karar No: 2019/17241, Tarih: 25.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5812 E.  ,  2019/17241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ö. Keskin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'ne ait Yüzüncü Yıl Üniversitesi Melikşah Yurtkur Müdürlüğü işyerinde 1990 yılından itibaren Haziran 2011 sonuna kadar sigortalı ve sendikalı işçi olarak çalıştığını, temizlik işini ihale ile alan en son alt işveren olan Can Su Ltd Şti'nde sendikalı olarak çalışmakta iken emekli olmak için işten ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kurum vekili, davacının müvekkil kurum işçisi olmadığını, anahtar teslim ile hizmet alımını üstlenen firmaların işçisi olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, davanın yetkili mahkemede açılmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma öncesi yapılan ilk yargılamada toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığı, bu sebeple kıdem tazminatına hak kazandığı; ancak işyerinin bilinen özellikleri gereği davacının eğitim-öğretim dönemleri ile sınırlı olarak mevsimlik çalıştığından yıllık izne hak kazanamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulüne, yıllık izin ücreti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekillerinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 05.12.2018 tarihli 2016/8344 esas, 2018/26301 karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup; bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacı asil celp edilerek yıllık izin konusundaki beyanı alınmış; toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalılardan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalılardan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut uyuşmalıkta mahkeme hükmü denetime elverişli değildir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, mahkemece yapılan ilk yargılama sonrasında Dairemizin 05.12.2018 tarihli 2016/8344 esas, 2018/26301 karar sayılı ilamı ile, davacı lehine olmak üzere, yıllık izin ücreti alacağı bakımından dosyada yer alan imzasız ancak davalı işveren tarafından ibraz edilmesi sebebiyle davalının kabulünde olduğu anlaşılan kimi puantaj kayıtlarında, kimi aylar bakımından davacının yazın da çalışması olduğuu, tarafların hizmet süresinin ve çalışma şartlarının tespiti bakımından tanık dinletme talebinde bulunmamışlar ise de; dosyada yer alan söz konusu kayıtlara göre, davacının eğitim-öğretim dönemleri ile sınırlı olarak çalıştığı kabulüne varılmasının hatalı olduğu, bu sebeple gerekirse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğü bulunması karşısında, yapılan iş, çalışılan dönem, hayatın olağan akışı dikkate alınarak çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanıp kullanmadığı hususları bakımından davacı asil de yeniden dinlenilerek davacı beyanı, sosyal güvenlik kurumu kayıtları ile dosya ekinde yer alan işyeri kayıtları bir bütün halinde değerlendirilmek suretiyle davalı tarafından kullandırıldığı yahut iş sözleşmesi sona erdikten sonra ödendiği ispatlanmayan yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddinin hatalı olduğu gerekçesiyle mahkeme hükmü bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uymaya karar verilip davacı asil dinlenmiş ise de, mahkeme kararının gerekçesinde yalnızca, yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davanın kısmen kabulüne karar verildiği belirtilmiş olup; yıllık izin ücreti alacağının hesabı bakımından hesaplamaya esas alınan ücret, kıdem süresi, kıdem süresinin ve yıllık izin süresinin tespitinde işyeri kayıtlarının dikkate alınıp alınmadığı, davacının kaç gün izin kullandığının kabul edildiği, bakiye yıllık izin süresinin kaç gün olduğu, net olarak hüküm altına yıllık izin ücreti alacağı bakımından yasal kesintilerin dikkate alınıp alınmadığı, alındı ise miktarı gibi hususların açık bir biçimde ifade edilmediği, dolayısıyla hükmün bu haliyle denetime elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan, 09.07.2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler kapsamında, gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilen Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğünün tüzelkişiliğinin kaldırıldığı, davalının Gençlik ve Spor Bakanlığı olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün davalı olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15917, Karar No: 2009/18633, Tarih: 02.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/15917 E.  ,  2009/18633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :27.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece doğrudan doğruya (re’sen) göz önüne tutulur.

Dosyadaki belgelere göre davalı müebbet hapis cezası ile hükümlü olup, halen cezaevindedir. Türk Medeni Kanununun 407.maddesi uyarınca davalıya vasi atanması zorunludur. Vasi atanıp atanmadığı araştırılmadan ve vasinin davaya katılımı sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2012/11889, Karar No: 2012/14433, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11889 E.  ,  2012/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekilince duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın köy merkezi içinde olup, ...-Yalova karayoluna ve Orhangazi, ... ilçe merkezlerine yakın olması, alt yapı hizmetlerine, ana arterlere, ithalat-ihracat merkezlerine, soğuk hava depolarına yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %20 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 50 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Bu durum karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkaz bedeli olarak hesaplanan 180 TL'nin tespit edilen kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak eklenmesi suretiyle fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

3-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 29. maddesi hükmü gereğince tüm yargılama giderlerinden davacı sorumlu olduğu halde, davalılar tarafından yatırılan ikinci keşif giderlerinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine karar verilmemiş olması,

4-Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi gereğince tescil hükmü kesin olup, tescil işleminin yapılabilmesi için tapu müdürlüğüne derhal yazı yazılmasına karar verilmesi gerekirken “Kararın kesinleşmesi halinde bir suretinin tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1300, Karar No: 2013/17757, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/1300 E.  ,  2013/17757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Vek.Av....

2- ... Vek.Av....

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15.01.2001 – 30.06.2007 tarihleri arasında Şanlıurfa Bağlarbaşı İlköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 1003332 sicil numaralı davalı işyerinin 1.10.2001 – 31.1.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamına olduğu, davalı işverence davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği ve davacı adına davalı işverene ait işyerinden çalışma bildirilmediği görülmüştür.

Somut olayda; davacı tanıklarının, dava konusu dönemde davacının çalıştığını belirtmelerine rağmen, davalı tanıklarının çalışmadığını, okulun üç kadrolu hizmetlisi olduğunu beyan ettikleri, davacıdan başka ikisi davacının kardeşi olmak üzere 3 kişinin daha aynı dönemlerde hizmetli olarak çalıştığını belirterek dava açtıkları, Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi’nin 2013/146, 2013/147 ve 2013/148 Esas sayılı dava dosyaları üzerinde görülen bu davalarda da aynı dönemler için kabul kararı verildiği, okulda çok sayıda öğretmen olmasına rağmen ... Müdürlüğünden sorulmak suretiyle dava konusu dönemin tamamında çalışan öğretmenler tespit edilerek bu kişiler arasından resen tanık seçilerek dinlenilmediği ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, keşif yapılarak ve Milli Eğitim Müdürlüğünden bilgileri getirtilerek okulun büyüklüğünün, öğrenci sayısının, çalışan hizmetli sayısının tespit edilmediği, davacıya ücret ödemesinin kim tarafından ne şekilde yapıldığının açıklattırılmadığı, okuldaki defter ve belgelerde davacının hizmetli olarak imzasının olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, ilgili ... Müdürlüğü’nden okul bilgileri (kaç derslikli, kaç öğrencisi olduğu, hizmetli sayısı, öğretmen sayısı, kaloriferli-sobalı gibi) istenilmek ve gerekirse keşif yapılmak suretiyle okulun büyüklüğünü saptamak, belirlenen kriterlere göre okulda görev yapması gereken hizmetli sayısının belirlenerek, okulun kadrolu hizmetlilerinin yeterli olup olmadığını tespit etmek, ihtilaflı dönemde görev yapan öğretmenleri ve diğer çalışanları ... Müdürlüğünden sorarak tespit etmek, ihtilaflı dönemin tamamında çalışan öğretmen ve diğer çalışanlar arasından kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bu kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, öğrenci, veli, köy halkından resen tanık araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, okuldaki defter ve belgelerde davacının hizmetli olarak imzası olup olmadığını araştırmak, davacıya ücret ödemesinin kim tarafından ne şekilde yapıldığını açıklattırmak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; davanın kısmen kabul, kısmen reddedilmesi karşısında davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4089, Karar No: 2020/9070, Tarih: 08.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4089 E.  ,  2020/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında katılan ...’ a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.’ nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan 6136 sayılı Kanun'a muhalafet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Sanığın suçta kullandığı iddia edilen bıçak ele geçirilemediğinden, bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 maddesinde sayılan yasak bıçaklardan olup olmadığının tespiti mümkün olmadığından, sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

b)Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/3743, Karar No: 2021/7460, Tarih: 28.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3743 E.  ,  2021/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl davada; davalı şirketin, düzenlediği elektrik faturaları ile kendilerinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek 417.276,16 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davacı, birleşen davada; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendilerinden hukuka aykırı olarak iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedeli ve PSH sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek 340.209,11 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin, elektrik abonesi olan davacı şirketten dava konusu kayıp-kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedeli ve PSH sayaç okuma bedeli tahsil etmesinin yasal olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 2017/12370 esas 2017/11713 karar sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; yürürlüğe girmiş bulunan ve 6719 sayılı kanunun yürürlük tarihi öncesinde açılıp halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6719 Sayılı Kanunla değişik 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17/10 ve geçici 19 ile 20.maddeleri nazara alındığında davacı yanın davalıdan kaçak kayıp elektrik tüketim bedeli talep edemeyeceği sonuç ve kanaatine varılmakla asıl davanın ve birleşen dosyadaki davanın reddine, yasa değişikliği nazara alınarak davalı lehine ücreti vekalet ve yargılama gideri takdir ve tayin edilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Asıl ve birleşen dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Asıl ve birleşen dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.",

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.