muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13806, Karar No: 2019/5659, Tarih: 23.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13806 E.  ,  2019/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20/10/2015 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, kendisinin 226 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıya ait 225 parsel sayılı taşınmazın sulanması esnasında sulama suyunun taşması sonucu taşınmazında heyelan ile çökmenin meydana geldiğini, ağaçlarının kuruduğunu ve davalı tarafından zararın karşılanmadığını belirterek yargılama esnasında yapılacak keşif sonrası hazırlanan bilirkişi raporunda tespit edilecek maddi zarar miktarının davalıdan tahsili ile kendisine ödenmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddeleri arasında düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nin 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Somut olaya gelince, dosya içerisinde bulunan 08.04.2016 tarihli jeoloji mühendisinin hazırladığı raporda, “… inceleme alanında meydana gelen kaymanın, sulama arkından dolayı olmayıp … doğal yollardan meydana geldiği...” ve 11.04.2016 tarihli ziraat mühendisinin hazırladığı raporda ise, “...toprak kaymasının sulama amaçlı su ile oluşmadığı … böyle bir durum olsaydı aynı kot ve eğimde komşu diğer taşınmazlarda da aynı sorunlarla karşılaşılacağının...” açıklanması ile zararın davalının eyleminden kaynaklanmadığı belirtilmişse de dosyaya ekli Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/185 değişik iş sayılı dosyasında bulunan jeoloji mühendisinin hazırladığı 08.10.2015 havale tarihli raporda, “...davalıya ait 225 parsel nolu taşınmazın sulanması esnasında taşınmazdan tahliye olan veya artan sulama suyu ile 225 parsel nolu taşınmazdan tahliye olan yağmur sularının toprak ark içerisine alınarak daha düşük kotlardaki boşluk alana nakli esnasında, toprak arkın davacıya ait 226 parsel nolu taşınmaz içerisinden geçişi esnasında toprak arktan taşan suların söz konusu göçük veya heyelan olan kısma doğru sürekli akması neticesinde jeolojik birim içerisindeki kiltaşı seviyelerinin şişmesi ve kayganlaşması ile zeminin stabilitesinin bozulması sonucu bahse konu heyelanın meydana geldiğinin...” açıklanarak zararın aslında davalının eyleminden kaynaklandığının belirtilmesiyle eldeki dosyada bulunan raporlar ile değişik iş dosyasında bulunan rapor arasında illiyet bağının tespitine ilişkin çelişkinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılması gereken, 2015/185 değişik iş sayılı dosyasındaki raporla eldeki dosyada bulunan raporlar arasındaki çelişkinin yeniden mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak rapor alınması yoluyla giderilmesinden ibarettir.

Tüm bu nedenlerle, mahkemece, belirtilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12675, Karar No: 2010/12755, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12675 E.  ,  2010/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Bafra ilçesi ... Köyü 160 parsel sayılı taşınmazın, yörede 2007 yılında yapılan ve 26/10/2007 tarihinde ilan edilip 6 ay askıda kaldıktan sonra itiraz olmaksızın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile Bafra ilçesi, ... Köyü Köyiçi Mevkii, 160 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın, 05.04.2010 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişilerinin raporlarında yeşile boyalı olan parselin tamamının kesinleşmiş orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, bu parsel yönünden tapunun iptali ile orman vasıflı olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında 766 sayılı Tapulama Kanununa göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 2007 yılında yapılıp 26/10/2007-26/04/2008 tarihleri arasında askı ilanı yapılarak 27/04/2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılıp 2008 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı,davacı ... yönetimi; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme"

kuralının da uygulanamayacağı göz önünde bulundurulduğunda, tapu kaydının iptali ile Orman niteliği ile hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31816, Karar No: 2020/16667, Tarih: 25.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31816 E.  ,  2020/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde fiilen davalılardan ... Mühendislik Müteahhitlik Madencilik San. ve Tic. Ltd. 'de kamyon şoförü olarak çalıştığını, davacının bilgisi dışında bu süre zarfında farklı şirketlere giriş çıkışının yapıldığını, yılın 3 ayı 08.00-19.00 ve geri kalan aylar da 08-21.00/22.00 saatleri arasında haftada 6 gün ve ayda 2 pazar ve tüm genel tatillerde çalıştığını, sadece 13 gün izin kullandığını davalılar arasında organik bağ olduğunu ve müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi tırında çalışmak için kendi isteği ile ayrıldığını, şirketler arasında alt işveren üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, şirketlere giriş çıkışlarından davacının haberi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, iş akdi davalı işveren tarafından haksız olarak feshedilen davacı işçinin kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve ulusal bayram-genel tatil ücreti alacakları yönünden taleplerinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde asfalt dökme işlerinde kamyon şoförü olarak yılın 3 ayı 08.00-19.00 saatleri ve geri kalan aylar da 08-21.00/22.00 saatleri arasında haftada 6 gün ve ayda 2 pazar çalıştığını iddia ederek fazla çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Yargılama safhasında dinlenen davacı tanıklarından ... beyanında “….08:00-18:00 arası normal çalışma saatidir, ancak asfalt çalışması yapılırken elde asfalt varsa o bitene kadar çalışılır, çünkü asfalt bekletilmez, akşamları 18:00 den sonra fazla çalışma yapıyorduk, bunun saatleri belli olmuyordu, bazen gece 01:00’e kadar bazen sabaha kadar çalışırdık, bazen de işimiz akşam 20:00’de biterdi, cumartesi günleri aynı saatlerde çalışırdık …” dediği, davalıya karşı davası bulunan tanık ... ‘un beyanında “…. 08:00-18:00 arası normal çalışma saatidir, ancak çıkış saatimiz asfalt atıldığında akşam 20:00-21:00 buluyordu , asfalt yoksa saat 19:00 da çıkıyorduk, cumartesi günleri aynı saatlerde çalışırdık …” dediği görülmektedir. Davalı tanığı ...’ ın ise beyanında “….08:00-17:00 arası çalışılır. Ayda bir ya da iki gün asfalt işi olduğundan asfalt beklemeyeceği için 1-2 saat kadar fazla mesai yaptığımız olur. Ancak kimi zaman asfalt gelmediğinde işe başlamamızda öğlen 11:00-12:00 bulabiliyor. Cumartesi günü aynı şartlarda çalışma yapılır …” dediği ve diğer davalı tanığı ...’ in ise “…08:00-18:00 arası çalışılır. Ayda bir yada iki kez 1 saat fazla mesai yaptıkları olur bu da işin gereğidir. Yaz ve kış çalışma saatlerini etkilemektedir. Fazla mesai yapıldığında karşılığı ödenir. Cumartesi günü aynı şartlarda çalışma yapılır. …”dediği görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise işin niteliği gereği yaz ve kış aylarında çalışma saatlerinde farklılık olabileceği, davacının yılın yarısında yani nisan ve eylül ayları arasında haftada 6 gün 08.00-21.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenmeyle günde 11.5 saat ve haftada 69 saat çalışıp 24 saat fazla mesai yaptığı, yılın diğer yarısı olan ekim ve mart ayları arasında ise 6 gün 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmeyle günde 9, haftada 54 saat çalıştığı ve 9 saat fazla mesai yaptığı ve toplamda haftada ortalama 16.5 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece tanık beyanlarına itibarla davacının çalışma saatleri belirlenmiş ise de tanıkların çalışmanın 08.00-18.00 olduğunu bildirdikleri ancak asfalt olduğunda arızi olarak daha fazla çalıştıklarını beyan ettikleri, ne kadar süreyle ve kaç gün asfalt dökme işlemi yapıldığı da dosyadan anlaşılamadığından hesaplamaya elverişli olmayan tanık beyanlarına itibarla ve davacı ve davalı tanık anlatımlarına göre davacının yaz döneminde 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü yerine 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü hatalıdır. Ayrıca yaz dönemi ve kış dönemi çalışma saatlerinin ortalamasının alınarak hesaplama yapılması da hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 25.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1367, Karar No: 2016/3200, Tarih: 24.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/1367 E.  ,  2016/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlular vekili, müvekkillerinin emekli maaşlarına haciz konulduğunu, müvekkili ...'ın maaşından 1/4 kesinti yapılarak icra dosyasına yatırıldığı halde, maaşının tamamının haczedildiğini diğer müvekkillerinin ise emekli maaşlarının kesilmesine muvafakatlarının olmadığını ileri sürerek müvekkillerinin maaş hesaplarına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ..., ... ve ... ile ilgili davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ... hakkındaki davanın reddine, ...'ın davasının kabulü ile, emekli maaşı üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm borçlular vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 83. maddesinde "maaşlar, tahsisat ve her nevi ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama müstenit olmayan nafakalar, tekaüt maaşları, sigortalar veya tekaüt sandıkları tarafından tahsis edilen iratlar, borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabilir. Ancak haczolunacak miktar bunların dörtte birinden az olamaz. Birden fazla haciz var ise sıraya konur. Sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Borçlulardan ..., ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6115 Esas sayılı dosyası ile maaşından 1/4 kesinti yapıldığını, buna rağmen 12. İcra Müdürlüğü'nün 2013/29527 Esas sayılı dosyasında, maaş hesabının bulunduğu .... sayılı maaş hesabına haciz konulduğunu, haczin usulsüz olduğunu ve kaldırılmasını istemiş olup; borçlunun şikayetinin, yukarıda yer verilen İİK'nun 83/1-2 maddesi hükümleri doğrultusunda değerlendirilmesi gerekirken bu hususta bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkındaki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2016/29579, Karar No: 2019/12866, Tarih: 19.12.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/29579 E.  ,  2019/12866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Belediyesi ile diğer davalıya ait kapalı spor salonunu boyamak için sözlü olarak 40,00 TL yevmiye ile anlaştıklarını, 29/07/2006 boya işini yaparken iskeleden düşerek kafa travması geçirdiğini, yanında o sırada çalışmakta olan ...'nün de olaya tanık olduğunu, ... Devlet Hastanesine götürüldüğünü, kaza esnasında şuurunun kapalı olduğunu ve ... ... Devlet Hastanesine sevk edildiğini, davacının kaza dolayısıyla çalışamaz ve ailesine bakamaz duruma geldiğini, yükseklik fobisi oluştuğunu, davalıların işin yaptırılması esnasında gereken özeni göstermediklerini, olay dolayısıyla psikolojisinin bozulduğunu, maddi ve manevi olarak yıprandığını ileri sürerek 76.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 50.989,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, kendilerine herhangi bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalılar, kendilerine herhangi bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, gerekli tedbirlerin alınmaması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, "...davaya konu olan olayda davacının ... Belediyesi tarafından kapalı spor salonunu boyamak için geçici olarak temin edilen işçi olduğu ve boyama işinin yapılması sırasında iskeleden düşerek yaralandığı, olay dolayısıyla alınan bilirkişi raporuna göre davacının %50, davalıların da eşit olarak %50 oranında eşit olarak kusurlu olduklarının belirlendiği, davacıda kaza dolayısıyla %13.1 sürekli iş göremezlik oranının meydana geldiği, hesap bilirkişisi raporuna göre davacının 50.989,81 TL iş göremezlik tazminatı alacağının olduğu belirlenmekle maddi tazminat bakımından talebin kabulüne, davacının manevi tazminat talebi açısından ise zarara uğrayanda manevi huzuru doyurmayı gerçekleştirmek, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için davalı yanın kusuru, mağdurdaki sürekli iş göremezlik oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, dikkate alındığında davacı için 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 50.989,81 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hükme esas alınan 16.12.2015 tarihli aktüerya bilirkişi raporunda, davacının olay nedeniyle geçici iş göremezlik durumunun 3 ay olduğunun tespiti ile bu dönem için maddi tazminatın hesabında, hesaplama tarihindeki asgari ücretin baz alındığı anlaşılmaktadır. Oysa ki davacının geçici iş göremezlik durumu olay tarihinde gerçekleşmiş olup hesaplamanın da olay tarihinden itibaren 3 aylık dönemdeki asgari ücretin baz alınarak yapılması gerekmektedir. O halde mahkemece, anılan bu husus göz önünde bulundurularak, bilirkişiden işaret edilen şekilde ek rapor alınmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.