muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21162, Karar No: 2017/5515, Tarih: 04.05.2017

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/340, Karar No: 2012/2112, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/340 E.  ,  2012/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dört ayrı emsal değerlendirmeye esas alınarak, dava tarihindeki değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu ile emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26701, Karar No: 2013/28057, Tarih: 10.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26701 E.  ,  2013/28057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, menkul mallarda istihkak iddiasına ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3797, Karar No: 2009/4841, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3797 E.  ,  2009/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 18 parsel sayılı 2396.87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, Kadastro Mahkemesine açtığı tespite itiraz davasında, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve taşınmazın tespit harici bırakılmasına karar verilmiştir. Davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 24.5.2002 tarih, 2002/2577-3763 sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş ve hüküm 20.11.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ... ve müşterekleri vekili 10.08.2006 tarihli dilekçesinde, çekişmeli 113 ada 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Kadastro Mahkemesinin 1999/37-2001/90 sayılı dosyasında hükme esas alınan kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilerek, yeniden tespit edilen kıyı kenar çizgisi uyarınca, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısmının davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 113 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 25.09.2007 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit dışı bırakılmasına, aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise kumluk vasfı ile davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve müşterekleri vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece HUMK.nun 445/1. fıkrasının 10. bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tesbit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümünün ise kumluk vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK.nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tesbit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tesbitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tesbit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK.nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11

. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih, 1996/5 esas, 1997/3 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak tesbit edilmemiş olması da isabetsiz olup, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/718, Karar No: 2020/3649, Tarih: 29.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/718 E.  ,  2020/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ,dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; eczacı olduğunu, olağan eczacılık faaliyetlerini yürütürken, davalı kurum tarafından inceleme yapıldığını, inceleme neticesinde; sözleşmesinin haksız olarak 1 ay süreyle feshedildiğini, 1.131,45 TL tutarında cezai işlem uygulandığını ve 26,29 TL tutarında da reçete bedeli kesintisi yapıldığını, bahse konu kurum işleminin açıkça mevzuata ve sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek; kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne, 20/01/2016 tarih ve 1.010.148 sayılı davalı kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf isteminin esastan reddine, davacının ise istinaf talebinin kabulü ile, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/07/2017 tarih ve 2016/59 E. - 2017/196 K. sayılı kararının vekalet ücretine yönelik (4) numaralı bendinin kaldırılmasına karar verilmiş olup, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendi, "Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret

Tarifesi gereğince hesaplanan 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, "şeklinde düzeltilmiş, hükmün düzeltilen kısım dışında kalan hususlar bakımından yeniden esas hakkında hüküm kurulmamış; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Bölge Adliye Mahkemelerinin "duruşma yapmadan verebileceği kararlar "6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinde düzenlenmiş olup, 353/1-b-2 maddesinde; "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilebileceği, " belirtilmiştir.

Aynı Kanunun 359/2 maddesinde ise; " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. " hükmü getirilmiştir.

Aynı Kanunun 359/2 maddesinde ise; " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. " hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf isteminin kabul edilmesi nedeniyle, İlk Derece Mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerin her biri karşılanacak biçimde, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle, yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken; bu husus göz ardı edilerek, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın (4) numaralı bendinin kaldırılması suretiyle, sadece vekalet ücretine yönelik hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13154, Karar No: 2019/7208, Tarih: 12.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13154 E.  ,  2019/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 9 parsel sayılı 816,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, çekişmeli 136 ada 9 parselin fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterdiği 425.28 metrekarelik taşınmaz bölümünün davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterilen 390.99 metrekarelik taşınmaz bölümüyle ilgili istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin çekişmeli 136 ada 9 parsel sayılı taşınmazın mahkemece red kararı verilen ve teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, bu bölüme ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin çekişmeli 136 ada 9 parsel sayılı taşınmazın mahkemece red kararı verilen ve teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, bu bölüme ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Çekişmeli 136 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 425,28 metrekarelik bölümü hakkındaki hükme yönelik davacı vekilinin temyiz inceleme isteğine gelince; Mahkemece, çekişmeli 136 ada 9 parselin fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterdiği 425.28 metrekarelik taşınmaz bölümü yönünden davacı lehine zilyetliğe dayalı mülk edinme şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Keşfe katılan ziraatçi bilirkişi, çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde muhtelif yaşlarda kavak ağaçları ve kendiliğinden çıkan yabani armut, idris ve yemiş ağaçlarının bulunduğunu, taşınmazın (A) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde ise muhtelif yaşlarda kavak ağaçları ve bu kısmın her tarafında kendiliğinden çıkan muhtelif yaşlarda yabani armut, idris ve yemiş ağaçlarının bulunduğunu, (A) harfiyle gösterilen kısmında, (B) harfiyle gösterilen kısmına göre yabani ağaçların daha çok olduğunu rapor etmiştir. Ziraatçi raporu ve dosyada yer alan taşınmaza ait fotoğraflara göre, çekişmeli 136 ada 9 parselin (A) ve (B) harfleriyle gösterilen yerleri nitelik itibariyle aynı şekilde tarif etmekle, birlikte, (B) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde kendiliğinden yetişen ağaçların daha seyrek olduğundan bahisle farklı olduğu belirtilmiştir. Buna göre, üzerinde ekonomik yarar sağlayacak bir kullanım sözkonusu olmadığından, taşınmazın (B) bölümü hakkındaki davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6607, Karar No: 2015/4941, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6607 E.  ,  2015/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "... Köyü ..../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce ".../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan 14.01.2015 tarihli beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin "..., .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21195, Karar No: 2023/72, Tarih: 18.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/21195 E.  ,  2023/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/96538 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar müdafiinden ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/394 Esas sayılı dosyasının 17.01.2017 tarihli duruşmasında 5237 sayılı Kanun’un 143 üncü maddesinden ek savunma alınmıştır.

3. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2016/394 Esas, 2017/389 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.10.2017 tarihli ve 2017/2114 Esas, 2017/2397 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Hüküm fıkrasında sanıkların adlarının yazılı olmamasına,

2. Sanık ...'in beyanları doğrultusunda, sanık ...'in suçun gerçekleşmesinde yardım ve haberinin olmadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü