muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14016, Karar No: 2023/18285, Tarih: 28.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14016 E.  ,  2023/18285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 31.01.2017-11.05.2018 tarihleri arasında davalı ... Mühendislik Elektrik Makina İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin (... Şirketi) kayden, diğer davalının asıl işveren olarak yürüttüğü ... ülkesindeki yapım işinde elektrik ustası olarak net 2.500,00 USD ücret ile çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 31.01.2017-11.05.2018 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak müvekkili Şirketin yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.780,00 TL olduğunu, çalıştığı süre zarfında konaklama, barınma, beslenme ihtiyaçlarının diğer davalı Şirket tarafından karşılandığını, müvekkili işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacıdan iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... ... Sistemleri Müh. ve Taah. AŞ (... Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 31.01.2017-11.05.2018 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak diğer davalının yurt dışında bulunan ... yerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.780,00 TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin 31.01.2017-11.05.2018 tarihleri arasında aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalılar bünyesinde çalıştığı, dosya kapsamı uyarınca davacının net 2.500,00 USD ücret aldığı, davalılar tarafından ... sözleşmesinin kıdme tazminatı ödenmemesini gerektirir şekilde sona erdiğine dair delil sunulmamasının anlaşılmasına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, davalılar tarafından dosyaya ibraz edilen puantaj kayıtlarının incelenmesine göre bir kısmında işe giriş çıkış saatlerinin bulunmadığı, bir kısmında davacının kaydının bulunmadığı, bir kısmında ise isim ve bilgilerin silindiğinin görülmesi nedeniyle puantaj kayıtlarına itibar edilmediği, beyanlarına başvurulan tanık anlatımları uyarınca davacının ... bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... Şirketi vekili; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun ... hukuku olduğunu, davacının ücretinin sözleşmede belirtildiği gibi 1.650,00 TL olduğunu, davacının ücretine fazla çalışma ücreti dâhil olduğu hâlde bu hususun göz ardı edildiğini, kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu, yazılı puantaj kayıtlarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, davacının fazla çalışma alacakları sunulan puantaj kayıtlarına göre belirlenerek bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, ödemenin ... lirası üzerinden hesaplanıp ödeme sırasında dövize çevrilerek yapıldığını, bordrolar ve banka kayıtlarının uyumlu olduğunu, buna rağmen tanık beyanları ile hesaplama yapılarak sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu, yapılan ödemelerin mahsubunun gerektiğini, davacının hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücretinin de fazla çalışma adı altında bordrolarda tahakkuk edilerek ödendiğini, davacının hak kazandığı yıllık izinlerinin tamamını kullanmış olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Şirketi vekili; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun ... hukuku olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili çalışma ve ... bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacakları açısından ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınması gerektiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini ve bu konuda davacının müvekkili Şirketi ibra ettiğini, ödemenin banka üzerinden yapıldığını, kayıtların eksik getirtilmiş olması nedeniyle ödemelerin kayıtlarda görünmediğini, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının döviz olarak hesaplanamayacağını, kıdem tazminatında tavan ücretin aşılması suretiyle hesaplama yapıldığını, hesaplamalara esas ücretin hatalı belirlendiğini, davacının ücretinin ... lirası olarak kararlaştırıldığını bu nedenle alacakların USD üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, yıllık izin formlarına göre izinlerinin tamamını kullandığını, davacının ücretine fazla çalışma ücreti dâhil olduğu halde bu hususun göz ardı edildiğini, kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu, yazılı puantaj kayıtlarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, davacının fazla çalışma alacakları sunulan puantaj kayıtlarına göre belirlenerek bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar tarafından cevap dilekçelerinde uygulanması gereken hukuk konusunda beyanda bulunmadıklarının anlaşıldığı, bunun yanında; davalı ... işverenlerin sürekli bir ülkede çalışma zorunluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla işçinin ... olan her ülkeye gitme durumu bulunduğu gibi davacının ... uyruklu olup yerleşim yerinin ve sosyal çevresinin bulunduğu yine yurt dışında kazandığı ücreti harcayacağı yerin ... olduğu, izinlerini ...'de kullandığı, dosyada mübrez davacı hakkındaki belgelerin bordrolar dâhil hep ... mevzuatına göre oluşturulmuş olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığa ... hukukunun uygulanmasında hata bulunmadığı, davacının kabul edilen ücretinin dosya kapsamına uygun olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğu, kıdem ve ihbar tazminatının döviz olarak hesaplanıp hüküm altına alınmasını yasaklayıcı bir hüküm bulunmadığı, bu noktada önemli olanın kıdem tazminatı açısından yasal tavanın aşılmaması olup hükme esas alınan raporda da bu tavan gözetilerek hesaplama yapıldığının anlaşıldığı, incelenen puantaj kayıtlarına göre işe gelmeyen işçinin o gün için de imzasının bulunması gibi çelişkili durumlar dikkate alındığında kayıtlara itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının çalışma düzenini bilebilecek konumda olan tanıklarının birbirini destekleyen ortalama anlatımı, işin ve işyerinin özellikleri, bilinen sektörel çalışma koşulları, dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, ... ... sözleşmesinde yazılı çalışma (fazla çalışma), hafta tatili ücretleri, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin kararlaştırılan aylık ücrete dâhil olduğu düzenlemesinin dikkate alınarak hesaplama yapıldığının anlaşıldığı, uygulanan indirim oranının makul olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Şirketi vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Şirketi vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; uygulanması gereken hukuk, davacının aylık ücret miktarı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı, hesaplanması ve alacakların karşılığının ödenip ödenmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; uygulanması gereken hukuk, davacının aylık ücret miktarı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı, hesaplanması ve alacakların karşılığının ödenip ödenmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 24 ve 27 nci maddeleri.

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 8, 17, 25, 32, 41, 44, 46, 47, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri, aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5718 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir ... sözleşmesinin varlığı karşısında, ... hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun ... hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir. Buna göre somut uyuşmazlığa ... hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarının dikkate alındığı belirtilerek, davacının hafta tatili ücreti talebinin de bulunması nedeniyle, haftada 6 gün çalıştığı kabul edilerek haftanın 2 günü 08.00-20.00 saatleri arasında 12 saatlik çalışmada günde 1,5 saat verilen ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftanın iki günü 21 saat çalıştığı ve haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında 13 saatlik çalışmada günde 1,5 saat verilen ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftanın 4 günü 46 saat çalıştığı, buna göre davacının yasal 45 saati aşan 22 saat fazla çalışma yaptığı, taraflar arasında imzalanmış olan ... sözleşmesinin “Çalışma Şartları” başlıklı maddesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücretin içinde düzenlenmesine göre ilgili madde düzenlemesi dikkate alındığında davacının haftada 16,80 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Dosya kapsamı uyarınca davacının haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığına ilişkin kabul yerinde olmakla birlikte haftanın 2 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalışma yaptığına ilişkin kabul isabetsizdir. Buna göre, davacının haftanın 2 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabulüne göre fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4. Diğer yandan İlk Derece Mahkemesince gerekçede davacının haftada 22 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ise de hüküm fıkrasından 29.....2020 tarihli bilirkişi raporunda haftada 16,80 saat fazla çalışma yapıldığına ilişkin kabule göre yapılan hesaplamanın esas alındığı, buna göre kararın gerekçesinde Mahkemece yazım hatasından kaynaklı maddi hata yapıldığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6014, Karar No: 2023/157, Tarih: 23.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/6014 E.  ,  2023/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölpazarı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 ... maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan karar verilmesi gerektiği halde hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği, yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanın hissedar olduğu suça konu taşınmazda hayvanlarını otlattığı iddia edilmiştir.

1. Sanığın suça konu yerin yakınında mermer ocağı işlettiği ve besi hayvancılığı yaptığı anlaşılmıştır.

2. Soruşturma aşamasında dinlenilen tanıklar M. E. ve T. G., ... Koruma Derneği Başkanlığı'nda çalıştıklarını, sanığa yasak hayvan otlatmaktan ceza yazdıklarını, katılanın arazisinde küçükbaş hayvan ayak izleri gördüklerini ancak sanığın katılanın arazisinde hayvan otlattığını görmediklerini beyan etmişlerdir.

3. Tanık Ö. K.; mermer fabrikası sahiplerinin katılanın arazisinde hayvanlarını otlattıklarını, katılanın tarlası çiğnendiği için ürün alamadığını beyan etmiştir.

4. Mahkemece suça konu yerde keşif yapılmıştır.

3. Tanık Ö. K.; mermer fabrikası sahiplerinin katılanın arazisinde hayvanlarını otlattıklarını, katılanın tarlası çiğnendiği için ürün alamadığını beyan etmiştir.

4. Mahkemece suça konu yerde keşif yapılmıştır.

5. Keşif esnasında mahkemece yapılan gözlemde, suça konu tarlada daha önceden ayçiçeği ekilmiş ve biçilmiş olduğu, söz konusu mermer ocağı ile arasında 150-200 metre mesafenin bulunduğu, sanığa ait olduğu iddia edilen kazların keşif esnasında suça konu taşınmazın bitişiğinde olan taşınmazda gezmekte olduğu, yine komşu taşınmazda yerde küçükbaş hayvanların ayak izlerinin bulunduğunun görüldüğü belirtilmiştir.

6. Alınan zirai bilirkişi raporunda; keşif tarihi itibari ile ayçiçeği tarımı bittiğinden üründeki zararın tespit edilemediği, dava konusu taşınmazda küçükbaş hayvan ayak izlerinin bulunmamasının ... işleminin yapılmadığından olabileceği kanaatine varıldığı, ayçiçeğinin büyüme vejetasyonu döneminde ... ... hayvanların yeme ve kırma koşuluyla bitkiye zarar verebileceğini, verilen zararın ürün kaybına neden olacağı belirtilmiştir.

7. Sanık, katılanın arazisini çit ile çevirmediğini, ekili olmadığını, başı boş otların olduğunu, hayvanların girmiş olabileceğini, hayvanların girdiğini görünce kendisinin çıkardığını, katılanın suça konu arazide hissedar olduğunu, diğer hissedarların bir kısmı ile görüştüğünde tarlaya girmesi konusunda bir sıkıntı olmadığını söylediklerini beyan etmiştir.

8. Katılan, sanığın koyunlarını tarlasında gezdirdiğini, ayrıca mermer ocağının artıkları ile tarlasının hendeğini doldurduğunu, tarlasında çamurlu gezdirdiği için tarlanın mahsul vermediğini, arazisine zarar verildiğini, zararının tespit edilmesini istediğini ve uzlaşmak istemediğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hüküm, iddianamedeki anlatıma, oluşa, yapılan keşfe, bilirkişi raporuna, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suça konu yerin yakınında mermer ocağı işleten ve besi hayvancılığı yapan sanığın hayvanlarını katılana ait taşınmazda otlatarak zarar verdiği anlaşıldığından eyleminin 6763 sayılı Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkra gereğince uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; gerekçede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde belirtilen koşulların oluştuğunun" kabul edilmesine rağmen hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Kabule göre de; gerekçede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde belirtilen koşulların oluştuğunun" kabul edilmesine rağmen hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli kararına yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4839, Karar No: 2012/11241, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4839 E.  ,  2012/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket temsilcisi, tuhafiye mağazası işlettiklerini, giyim atölyesi bulunan davalı ile 2010/2011 okul sezonuna yetiştirilmek üzere okul kıyafeti alım-satım sözleşmesi yapılıp, karşılığında çekler verildiğini, ancak bir takım okul malzemelerinin gönderilmediğini, bu nedenle 31.12.2010 tarihli 5.000 TL. bedelli ve 31.01.2011 tarihli 5.000 TL.'lik çeklerden dolayı borçlu olmadıklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre taraflar arasında 2010-2011, okul sezonu için okul kıyafeti alımına ilişkin sözleşme düzenlendiği ve karşılığında çekler verldiği, davalının anlaşmaya aykırı olarak okul kıyafetlerini göndermediği, karşılıksız kalan çeklerin yargılama sırasında tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Çek bir ödeme vasıtası olup, kural olarak mevcut bir borcun tasfiyesine yönelk olarak verildiğinin kabulü gerekir. BK'nun 182/2 maddesi uyarınca aslolan peşin satış olup, peşin satışta malın ve bedelinin aynı anda verildiği kabul edilmektedir. Somut olayda, davacı, belirtilen kuralların aksini iddia edip, verdiği çekler karşılığında kendisine bir kısım malın teslim edilmediğini başka bir anlatımla çeklerin avans karşılığı verildiğini ileri sürdüğüne göre bu iddiasını HUMK.'nun 290. maddesi uyarınca yazılı delillerle kanıtlanmakla yükümlüdür. Mahkemece bu yönler gözetilmeden ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.