muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4180, Karar No: 2024/274, Tarih: 15.01.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçta kullandığı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi ile katılan ...'ın adının bu sıfatla karar başlığına ilavesi mümkün görülmüştür.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yine takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği belirlenmekle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/1784 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6545, Karar No: 2016/9663, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6545 E.  ,  2016/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı HMK'nın 150. maddesi; "(1) Usûlüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usûlüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.

(3) Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır.

(4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir.

Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

(6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.

(7) Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 320. maddesinde ise, "(...4) Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, iki halde, işlemden kaldırılmış olan bir davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. Bunlar, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeme hali ve takipsiz bırakılması halleridir.

Aynı Kanunun 320. maddesinde ise, "(...4) Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, iki halde, işlemden kaldırılmış olan bir davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. Bunlar, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeme hali ve takipsiz bırakılması halleridir.

Somut olayda, davacının, 24.10.2013 tarihli duruşmaya gelmediği için mahkemece ilk kez verilen dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına dair karardan haberdar olduktan sonra 28.10.2013 tarihinde yenileme dilekçesi vererek dosyanın kaldığı yerden devamını sağladığı, 17.12.2015 tarihli celseye katıldığı ve bu celse de sonraki duruşma gününün 14.01.2016 tarihine bırakıldığının davacıya bildirildiği, davacının 14.01.2016 tarih saat 08.14 de Nöbetçi İş Mahkemesi aracılığıyla uyap üzerinden mazeret ve bilirkişi raporuna beyan dilekçesi gönderdiği, mazeret olarak maddi durum nedeniyle gelemeyeceğini ve yokluğunda karar verilmesini istediğini bildirdiği, mahkemece bu husus hakkında bir karar verilmeksizin 14.01.2016 tarihli celsede, HMK nın 150/1 maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, ne var ki; yukarıda yapılan açıklamalar ışığında HMK nın 320’nci maddesi uyarınca ikinci kez işlemden kaldırılması kararı verilemeyeceği, bu kapsamda söz konusu mazeret hakkında bir karar verilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönler incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 09.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24100, Karar No: 2016/4063, Tarih: 07.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/24100 E.  ,  2016/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisinin İptali

... ile ... aralarındaki kıyı kenar çizgisinin iptali davasının kabulüne dair ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, ... tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinin tapuda davacı adına kayıtlı bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın üzerinden geçtiğini, ancak idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisinin hatalı olduğunu açıklayarak belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazın üzerinden geçen ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün belirlediği kıyı kenar çizgisinin iptaliyle keşfen belirlenen ve ... tarihli fen bilirkişi raporunun ekindeki krokide gösterilen çizginin dava konusu taşınmaz için kıyı kenar çizgisi olarak kabul edilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, gerçek kişi tarafından kamu tüzel kişiliği hasım gösterilerek açılmış, 3621 sayılı Yasa gereğince idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali isteğine ilişkindir. Bu şekilde gerçek veya özel hukuk tüzel kişileri tarafından açılan davalar idari işlemin iptalini içerdiğinden bu gibi davaların idari yargı yerinde görülmesi gerekir. Açıklanan nedenle mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu yönünden (HMK 114/1-b) usulden reddine karar verilmesi gerekirken (HMK 115/2); bu husus gözden kaçırılarak tahkikat yapılıp davanın esası hakkında karar oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına; HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2561, Karar No: 2010/21583, Tarih: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/2561 E.  ,  2010/21583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/109136

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2007

NUMARASI : 2007/625

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması tartışılmış ise de, karar tarihinde sanığa atıl silahla işlenen kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi suçlardan olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında olmadığı gözetilerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13756, Karar No: 2013/4745, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13756 E.  ,  2013/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın kullandığı ... ile seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybedip yoldan çıkarak takla atması sonucunda kendisi ile birlikte aracında bulunan arkadaşlarından ikisinin yaralanması, birinin ölümüne neden olduğu olayda, olayın oluş şekli, sanığın kusuru ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza neticesinde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Adli sicil kaydı ve yargılama sürecinde dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında ölenin yakınlarının şikayetçi olmadıkları ve 05.04.2010 tarihli temyiz dilekçesinde tayin olunan cezanın adli para cezasına çevrilmesini talep etmesine göre hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olduğu nazara alınmaksızın, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazarı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3564, Karar No: 2020/4308, Tarih: 08.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/3564 E.  ,  2020/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bir kısım katılanların ikametleri önünde park halindeki römorkları içerisinden, bir kısım katılanların ise ikametleri önünde açıktan, isliflenmek suretiyle çuvallarla bırakılmış bulunan zeytinlerin çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi yerine aynı yasanın 141. maddesi ile uygulamalar yapılarak eksik cezalara hükmedilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında aleyhe temyiz bulunmadığı halde tekerrür hükümleri uygulanmayan 29.05.2015 tarihli mahkumiyet kararlarının kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilerek fazla cezalar tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine 08.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3717, Karar No: 2014/5910, Tarih: 02.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3717 E.  ,  2014/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1964 yılında yapılıp 1965 yılında ilân edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü, 545 parsel sayılı 1640,00 m² (3402 sayılı Kanunun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme ile 1651,10 m²) yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tarla niteliğiyle tespit ve tescil edilmiş, satış yoluyla da davalı gerçek kişiye intikal etmiştir.

Davacı Hazine ile Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekili, 14.12.2010 tarihli dilekçesiyle; dava konusu 545 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde iken, yine kesinleşmiş 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu iddiasıyla, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın 2/B madde niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Birleşen dosya davacısı (asıl dosya davalısı) ... vekili ise, 19.01.2011 tarihli dilekçesiyle, dava konusu 545 parsel sayılı taşınmazın orman dışına çıkarılan yerlerden olmadığı, ormanla ilgisinin bulunmadığı iddiasıyla, taşınmazın tapu kaydı üzerine konulan 6831 sayılı Kanunun 2/B madde şerhinin kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Orman Yönetimi ise, 06.07.2011 tarihli harçlı dilekçesiyle, dava konusu 545 parsel sayılı taşınmazın 2/B madde uygulaması kapsamında kalan bölümünün eylemli orman niteliğinde olduğu iddiasıyla, taşınmazın 2/B madde uygulamasına konu bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tescili ve bu bölüme davalının müdahalesinin önlenmesi istemleriyle davaya katılmıştır. Mahkemece, 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 45. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, davacı gerçek kişinin açtığı davanın reddine, davacı Hazine ile Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile katılan ... Yönetiminin açtıkları davaların ise kabulüne ve dava konusu Şenköy Köyü, 545 parsel sayılı taşınmazın 24.09.2010 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen ve 2/B madde uygulaması kapsamında kalan 1568,00 m² yüzölçümündeki bölümünün eylemli orman olduğu gerekçesiyle, bu bölümün 545 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile son parsel sayısıyla orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ve bu bölüme davalının müdahalesinin men’ine karar verilmiş; davacı Hazine ile Orman ve Su işleri Bakanlığı, katılan ... Yönetimi ve birleşen dosya davacısı-asıl dosya davalısı gerçek kişi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.01.2013 gün ve 2012/7744-2013/418 sayılı kararı ile 6292 sayılı Kanunun uygulanması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm katılan ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçelerindeki açıklamalara göre davalar, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil, tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin silinmesi ve eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce, 1949 yılında ilân edilen ve 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan makiye ayırma, 1964 yılında genel arazi kadastrosu, 21.09.1982 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 25.07.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece davacı Hazine ve birleştirilen dosya davacısı ...'nın davaları hakkında bir karar verilmemiştir. Hazine vekilinin, 18/04/2013 havale tarihli dilekçesiyle 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davadan vazgeçtiklerini bildirdiği, davalı ve birleştirilen dosya davacısı vekili de 09/05/2013 havale tarihli dilekçesiyle, davacı Hazinenin davasından vazgeçmesiyle ve 6292 sayılı Kanun uyarınca davanın konusuz kaldığını ve bu nedenle davayı takip etmeyeceklerini bildirmiş olduğunun anlaşıldığı, böylece, davacı Hazinenin 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davadan vazgeçmesi nedeniyle "konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi; birleştirilen dosya bakımından da H.M.K. m.150 uyarınca işlem yapılması gerekmekte ise de, bu konuda temyiz bulunmayıp, temyize yalnızca müdahil Orman İdaresince kendi talebi yönünden gelindiğinden, davacı Hazine ve birleştirilen dosya davacısının davası yönünden bir karar verilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın 2/B'lik alanda kalan bozmadan önce yapılan keşfe müstenit teknik bilirkişi ... 'ın 23/09/2010 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile; bozmadan sonra yapılan keşfe müstenit fen bilirkişisi ... 'nun Aralık 2013 tarihli rapor ve ekli krokisinde (B) harfi ile gösterilen kısmının eylemli orman niteliğinde olmadığı anlaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22848, Karar No: 2013/11577, Tarih: 09.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22848 E.  ,  2013/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, yasal defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK 359/a-2., 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. maddesi gereğince erteli 5 ay hapis cezası.

1-Sanık müdafiinin '2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itrazlarının incelenmesinde;

Bursa Vergi Dairesi Başkanlığının 29.08.2007 tarihli mütalaası ve ekindeki suç raporunda; 2002 takvim yılında sahte fatura kullanıldığının bildirilmiş olmasına rağmen anılan takvim yılına yönelik 'sahte fatura düzenlemek' suçundan dava açıldığı ancak zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği ve her takvim yılı içerisinde işlenen sahte fatura düzenlemek fiillerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı

Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık müdafiinin 'yasal defter ve belgeleri gizlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;