muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1522, Karar No: 2013/12123, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1522 E.  ,  2013/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespitine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı ve taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 63 ada 390 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ev ve fırın niteliğindeki muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, taşınmaz üzerinde davacı tarafın da paydaş olduğu dikkate alındığında yargılama sonunda hükmedilecek karar ve ilam harcının toplam muhdesat değerinin davalı taraf payına isabet eden bölümü üzerinden hesaplanması gerekirken fazla miktarda harca hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin bir numaralı bendinden “…mülkiyetinin…” ibaresinin çıkarılmasına, yine hüküm yerinin iki numaralı bendinden “….mülkiyetinin… ve adına…” sözlerinin çıkarılmasına yerlerine ayrı ayrı “…tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, yine hüküm yerinin altı numaralı bendinden sırasıyla “4.924,00” ve “3.693,00” rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla “1.846,68” ve “615,68” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12639, Karar No: 2013/15300, Tarih: 28.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12639 E.  ,  2013/15300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ:Men'i Müdahale-kal

Hazine ile ... aralarındaki men'i müdahale ve kal davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.05.2012 gün ve 629/340 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle...İlçesi ...Köyünde bulunan ... Sitesi'nin ön tarafında ki Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan deniz kenarının 250 m2 yüzölçümünde beton dolgu alan ve iskelenin, ... sitesi maliklerinin almış olduğu ortak kararla site yönetimi tarafından 2008 yılında yapılarak ortak kullanımlarına açıldığını, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi ve Kıyı Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin 13. maddesine ve İmar Kanunu'na aykırı olarak izinsiz yapılan iskelenin yıkılması gerektiğini açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmaza davalı ... yönetiminin müdahalesinin önlenmesine, beton dolgu ve iskelenin kal’ine, eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, cevap dilekçesinde davaya konu iskele ve beton dolgu alanının yeni bir yapılaşma olmadığını, beton dolgunun 30 yıl önce inşa edilmiş olduğunu, sahilin temizliği ve denize girmede emniyeti sağlamak amacıyla yapıldığını, o tarihte kıyı kenar çizgisiyle ilgili bir Kanun bulunmadığını, dava konusu beton dolgu alanının dışındaki iskele görünümündeki küçük çıkıntının kanalizasyon borusunu korumak için 5-6 yıl evvel inşa edildiğini, davanın tüm kat maliklerine yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne ... beldesi, ... Sitesi'nin önünde bulunan ve bilirkişi ...’a ait raporda krokisi, Bilirkişi ...’e ait raporda ise resmi gösterilen beton alanı kaplı alan ile iskeleye davalı sitenin müdahalesinin men’ine, iskelenin kal’ine, beton dolgu alanı ile iskelenin yapıldığı yerin eski hale getirilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir.Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermeye ve taşınmazın niteliğini belirlemeye, dolayısıyla da uyuşmazlığı çözmeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya içeriğine ve bilirkişi raporları ve paftaya göre uyuşmazlık konusu taşınmaz ... Denizi'ne bitişik durumdadır. Bu saptamaya rağmen, nitelik yönünden 3621 sayılı Kıyı Kanunu gereğince araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; öncelikle,dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11

. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; Adli Yargı Mahkemesi'nce, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Ancak, Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir. İdarenin söz konusu çalışmalarını yok saymakta doğru olmaz. Açıklanan nedenlerle, adli yargı yerine kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, Mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olmasında isabet bulunmamaktadır. Kabule göre de; dava konusu taşınmazın bulunduğu belde ya da köyün ... ya da ... olduğunun belirlenmeden, dosya kapsamına göre bu husustaki çelişki giderilmeden taşınmazın ... köyünde bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş olması da doğru olmamıştır.Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m

. Kabule göre de; dava konusu taşınmazın bulunduğu belde ya da köyün ... ya da ... olduğunun belirlenmeden, dosya kapsamına göre bu husustaki çelişki giderilmeden taşınmazın ... köyünde bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş olması da doğru olmamıştır.Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8332, Karar No: 2018/2036, Tarih: 07.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/8332 E.  ,  2018/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; muris ... Baycan’a ait bazı taşınmazların kadastro çalışması sırasında davalıların yanlış beyan ve yönlendirmeleri ile davalılar adına tespit edildiğini, bu taşınmazlardan 129 ada 22, 159 ada 1, 171 ada 122, 176 ada 55, 176 ada 283, 171 ada 74 sayılı taşınmazların murisin oğlu davalı ... adına, 150 ada 11, 167 ada 23 parsel sayılı taşınmazların davalı ... kızı ... adına, 129 ada 90 parsel sayılı taşınmazın ½ paylarla davalı ... ve oğlu davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, kadastro çalışması sırasında köyde bulunmamaları ve murisin yaşlı ve her şeyden habersiz olmasından faydalanılarak davalılar tarafından adlarına tescilin sağlandığını, tek oğul olan davalı ...’ın murisi tesir ve baskı altında tutarak ve kendilerinin de bugüne kadar ses çıkarmamalarını fırsat bilerek uzun süreden beri taşınmazları kullandığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar,hak düşürücü süre itirazında ve zamanaşımı definde bulunarak,çekişme konusu taşınmazların muris tarafından uzun yıllar önce bağışlandığını ve kadastro çalışmaları sırasında da taşınmazların adlarına tescil edildiğini,tapusuz taşınmazların devrinin şekle bağlı olmayıp, taşınmazların zilyetliğinin de kendilerinde olduğunu,aşamalardaki beyanlarında, kadastro görmemiş tapusuz taşınmazların menkul hükmünde olup devrinin de şekle bağlı olmadığını, kadastro teknisyeni huzurundaki tespit,tescil,devir ve temliklerde, muvafakatlerde muvazaa iddiasının dinlenilemeyeceğini,murisin taşınmazların tespitine itirazı olmadığı gibi dava konusu 171 ada 122 parsel sayılı taşınmazın muris adına tespiti üzerine murisin itiraz ederek davalı ... adına tespitini istediğini,129 ada 90 parsel sayılı taşınmazın ½ payını davalı ...’ın dava dışı amcası ...’den satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; murisin kadastro tespitinden haberdar olup murisin isteği doğrultusunda tespitlerin yapıldığı, dava konusu taşınmazlardan bir tanesinin muris adına tespiti yapıldığı halde bizzat murisin itirazı üzerine davalı ... adına tespit gördüğü, murisin tapusuz taşınmazların zilyetliğini davalı oğlu ... kadastro tespitinden önce devrettiği,tapuda kaydı bulunmayan taşınmazların menkul hükmünde olup teslimle bağış işleminin gerçekleşeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; murisin kadastro tespitinden haberdar olup murisin isteği doğrultusunda tespitlerin yapıldığı, dava konusu taşınmazlardan bir tanesinin muris adına tespiti yapıldığı halde bizzat murisin itirazı üzerine davalı ... adına tespit gördüğü, murisin tapusuz taşınmazların zilyetliğini davalı oğlu ... kadastro tespitinden önce devrettiği,tapuda kaydı bulunmayan taşınmazların menkul hükmünde olup teslimle bağış işleminin gerçekleşeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.03.2018 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 8.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26318, Karar No: 2017/35606, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26318 E.  ,  2017/35606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3791, Karar No: 2025/1097, Tarih: 12.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2022/3791 E.  ,  2025/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/23 E. 2021/1161 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2-4, 53 ve 54/4. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/1161 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suç vasfına, ceza miktarına ve sanık hakkında atfı cürüm dışında mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta ve diğer nedenlere ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre: Organize Suçlarla Şube Müdürlüğü Silah ve Mühimmat Kaçakçılığı Büro Amirliği görevlileri tarafından İstanbul İli, ... İlçesinde, silah ticaretinin önlenmesine yönelik çalışmalar yapıldığı esnada sanık ...'nin, yönetimindeki araç ile açık bir otopark içerisine hızlı bir şekilde gelerek park ettiğinin görülmesi üzerine durumundan şüphelenilerek yanına gidildiğinde, sanığın aracın geri geri çıkmaya çalıştığının görüldüğü, sanık ...'nin aşağıya inmesinin sağlanması üzerine dosyada mevcut önleme arama kararına istinaden araç içerisinde yapılan aramada, aracın bagaj kısmında ağzı açık karton kutunun içerisinde 9 adet tabanca ve tabancalara takılı 1 adet şarjörün ele geçirildiği, sanık ...'nin soruşturma aşamasında ve sorguda, bahsi geçen tabancaları Esenlerden Laleli'ye götürmek üzere hakkında Mahkemece suç duyurusunda bulunan tanık N.E aracılığıyla sanık ...'den teslim aldığını beyan ettiği ve sanık ...'i fotoğrafından teşhis ettiği, ele geçirilen suça konu tabanca ve şarjörler ve içerisinde bulundukları karton kutular üzerinde yapılan vücut izi araştırmasında 1 adet parmak izinin sanık ...'e ait olduğunun tespit edildiği olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kriminal rapor, parmak izi inceleme raporu, el koyma ve arama kararı, fotoğraf teşhis tutanağı ve sanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların bu tabancaları ticari amaçla nakletmek suretiyle üzerine atılı suçu işledikleri anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/1161 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4636, Karar No: 2018/5569, Tarih: 27.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4636 E.  ,  2018/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın örgüt tarafından çıkarılan gazeteye abone olması ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin, örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilmiş; dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle bylock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4352, Karar No: 2021/8437, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4352 E.  ,  2021/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sonuç cezanın seçenek yaptırımlarına çevrilmemesi gerektiğine temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş, asfalt kaplama caddede seyrederken, kontrolsüz ''T'' şeklinde kavşağa geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek sola manevrayla, karşı yola geçtiği esnada, karşıdan gelen katılan ... idaresindeki otomobile çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.