muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3845, Karar No: 2018/12032, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3845 E.  ,  2018/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında İİK'nun 337/a, tüm sanıklar yönünden ise İİK'nun 331. maddelerine aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanıklar ... ve ...’nun şikayet olunan şirketlerin suç tarihi itibariyle yetkilileri olmamaları nedeniyle beraatlarına kararı verilmesi gerekirken delil yetersizliği nedeniyle beraatlarına karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında İİK'nun 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nun 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nun 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsar şekilde en son vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle İİK'nun 337/a maddesine aykırılık suçunun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde kararı verilmesi,

3- Tüm sanıklar hakkında İİK'nun 333/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

İİK'nun 333/a maddesinde yazılı suçun oluşumu için takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketi hukuken ya da fiilen yönetim yetkisine sahip olan sanıkların alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla şirket borcunu kısmen veya tamamen ödememesi gerekmekte olup, şikayetçi vekilinin aynı dilekçe ile sanıklar hakkında, borçlu şirketin mal varlığının borcu karşılamaya yetmediği, malı bulunmadığı halde şirketin iflasını istemediklerini ileri sürülerek İİK'nun 345/a maddesinden dolayı da cezalandırılmaları isteminde bulunduğu dikkate alındığında, şikayetçi vekilinin şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, sanıkların beraatlarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b-5237 sayılı TCK'nunda cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre, sanıklar hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Sanıklar hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a. maddesinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 52/2. maddesinin gösterilmesi

4- Sanıklar ... ve ... hakkında İİK'nun 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Ticaret sicil kayıtlarından sanıkların borçlu şirketin yetkilisi olmadığının anlaşılması karşısında; suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatlarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

4- Sanıklar ... ve ... hakkında İİK'nun 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Ticaret sicil kayıtlarından sanıkların borçlu şirketin yetkilisi olmadığının anlaşılması karşısında; suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatlarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b-Sanıklar hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerekirken aynı kanunun 52/2. maddesinin gösterilmesi,

5- Sanık ... hakkında İİK'nun 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

İİK’nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK'nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlarda getirtilerek, şirketin pasifine eklendikten sonra bilançolar ve banka hesapları da esas alınarak karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçlarının neler olduğunu açıkça belirtmeyen ve denetime elverişli olmayan, sadece 2012 yılına ait defterler üzerinden düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna göre eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

a-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerekirken aynı Kanun'un 52/2. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9066, Karar No: 2016/3860, Tarih: 28.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/9066 E.  ,  2016/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) Vergi Dairesi tarafından, yetkilisi olduğu şirketin 2004 ve 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi istenen sanığın, istenilen defter ve belgeleri bulamaması nedeniyle ibraz etmek için ek süre istediğini, bu süre içinde defter ve belgelerin birebir kopyası olan bilgisayar çıktılarıyla faturaları ibraz ettiğini daha sonra da defterlerin asıllarını bularak ibraz etmek istediğini ancak kabul edilmediğini savunduğu anlaşılmasına göre ; sanığın bilgisayar çıktıları ile faturaları ibraz edip etmediği, ettiğinin belirlenmesi halinde bunların nelerden ibaret olduğu, tasdikli yasal defter ve belgelerini ibraz için verilen sürelerden sonra vergi dairesine getirip getirmediği, getirdiyse tüm yasal defter ve belgelerini ibraz edip etmediği ve ettiyse hangi tarihte ibraz ettiği vergi dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması; yasaya aykırı,

2-) Kabule göre de ;

5237 sayılı TCK 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3090, Karar No: 2024/6727, Tarih: 09.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3090 E.  ,  2024/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/953 E., 2023/1408 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul / Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/39 E., 2021/28 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin, müdahalenin önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile tapu iptal-terkine ve müdahalenin önlenmesine, kal talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle tapu iptal-terkine, müdahalenin önlenmesi ve kal talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Isparta ili, ... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan dava konusu 114 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 93,70 m²'lik kısmının yapılan yeni kıyı kenar çizgisi tespiti çalışmalarında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın Eğirdir gölü kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki bina, ağaç vb muhtesatların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; kıyı kenar çizgisinin kanuna ve yönetmeliğe aykırı olarak keyfi biçimde belirlendiğini, davanın dayanağını teşkil eden kıyı kenar çizgisi tespitinin kesinleşmediğini, iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2016/373 Esas sayılı dosyasında dava açtığını ve bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 114 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporlarında (A) harfi ile gösterilen 93,70 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının müdahalesinin önlenmesine, muhdesatların zeminde mevcut olmadığı gerekçesiyle kal talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın yasaya, yönteme ve usule aykırı olduğunu, eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiğini, bilirkişi raporunun hükme elverişli olmadığını, kamulaştırma bedeli talep edilmesine karşın davalı lehine bu bedelin hüküm altına alınmadığını, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 93,70 m² bölümünün, taraflar arasında görülen Isparta İdare Mahkemesinin 2016/373 Esas, 2017/1420 Karar sayılı kararı ile kesinleşen kıyı kenar çizgisi sınırları içinde kaldığı, tapu kaydının iptaline karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, ne var ki, davacının kullanımı tapu kaydına dayalı olduğundan haksız kullanım bulunmadığı gözetilmeyerek müdahalenin men'ine karar verilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı, ayrıca reddine karar verilen kâl istemi yönünden de kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine karar verilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle dava konusu 114 ada 8 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 93,70 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine, müdahalenin men'i ve kâl taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini bildirerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin, müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715. ve 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

.

3. Değerlendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin, müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715. ve 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, Isparta ili, .... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu taşınmazın 93,70 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereğince davalı tarafından yatırılan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18634, Karar No: 2013/41722, Tarih: 21.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18634 E.  ,  2013/41722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahkumiyet hükmüne esas alınan Sultanhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/19 Esas, 2009/237 karar sayılı dosyasında 23.07.2009 günlü raporda fen bilirkişisinin imzasının bulunmaması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Bilirkişi raporunda açma eyleminin 2006 Mart, Nisan aylarında yapıldığının bildirilmiş olmasına göre suç tarihinin bu tarih olup suç tarihinde yürürlükte olan 6831 sayılı Orman Kanunu sanığın lehine olduğunun gözetilmemesi,

3) Sanığın diktiği ağaçların müsaderesine karar verilmemesi,

4) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenmesi sırasında hapis cezası asgari hadden belirlendiği halde adli para cezasının asgari haddin aşılması suretiyle tayini,

5) Ağaç kesme suçundan sanığa verilen hapisten çevrili adli para cezası ile ... adli para cezasının toplanarak taksitlendirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/345, Karar No: 2007/448, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/345 E.  ,  2007/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle; önceki bozma kararından sonra, yasaya uygun biçimde verilmiş, bağlayıcı ve kesin bir önelin varlığından söz etme olanağı olmadığı, bu nedenle; önceki bozma gereklerinin yerine getirilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı ölü ... 'nin dayanmış olduğu Haziran 1308 tarih 17 sıra nolu sicilden gelen 5.5.1956 tarih 72 nolu tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun yada kapsamına aldığının keşfen saptanamaması yanında taşınmaz yönünü kayıt maliki ... oğlu ... ve mirasçılarını okuyan komşu parsel kayıtları da olmamasına, biran için tapunun kapsamında kaldığı düşünülse bile Haziran 308 tarih 17 nolu tapu maliki ... oğlu ...'in 1330 (1914) yılında ölmesi, kaydın 5.5.1956 tarihinde davacı adına intikal görmesi, 1956 yılından geriye doğru taşınmazın davalı ölü ... ile satıcılarının 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde olduğunun Sulh Hukuk Mahkemesinin 1952/463-810 sayılı tescil dosyasında dinlenen tanıklarca haber verilmesi ve bu hususun eldeki dosyada dinlenen bilirkişilerce de doğrulanması karşısında kaydın hukuki değerini kaybetmesine, ayrıca yargılama aşamasında ileri sürülmeyen itiraz ve isteklerin temyiz aşamasında inceleme konusu yapılamayacağına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0.90.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 15.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34261, Karar No: 2017/15833, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34261 E.  ,  2017/15833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.