muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/37455, Karar No: 2017/7483, Tarih: 15.06.2017

3-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15199, Karar No: 2014/18343, Tarih: 24.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15199 E.  ,  2014/18343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/239-2014/52

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dayanak belgelerin İİK.nun 68.maddesindeki belgelerden olmadığı gerekçesi istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 62/5.maddesine göre borçlu takip dayanağı olan senet altındaki imzayı reddediyorsa, bunu itirazında ayrıca ve açıkça beyan etmelidir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, alacaklının, “K.. U..e 44 Bin TL borcum kalmıştır.” yazılı ve borçlunun imzasını içerir belgeye dayalı olarak genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde, borçlu vekilinin icra müdürlüğüne sunduğu dilekçesinde, takibe dayanak yapılan belge ve içeriğini kabul etmediklerini, hisse devrinden kaynaklanan alacağın ödendiğini ve alacaklıya borçlarının olmadığını belirterek borca itiraz etmiş, ancak, açıkça imzaya itirazda bulunmamıştır. Bu durumda, dayanak belgedeki imzanın borçluya ait olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, alacaklının takibi İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve mücerret borç ikrarını içeren bir belgeye dayandığından ve borçlu, itirazını, İİK.nun 68/2.maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında sayılan belgelerle ispat edemediğinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/538, Karar No: 2016/1049, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/538 E.  ,  2016/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Yerel mahkemenin 16.02.2015 tarihli kararı davalı Kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de davacının 24.11.2015 tarihli feragat dilekçesi doğrultusunda mahkemenin 24.11.2015 tarihli ek kararı ile "davanın feragat nedeniyle reddine" karar verilmiş ve bu karar davalı Kurum vekiline 14.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin incelenmesinde; temyizin gerekçeli karara yönelik olduğu ve ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, mahkemenin davanın feragat nedeniyle reddine dair ek kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve böylece Dairemizce temyiz incelemesi yapılabilecek bir karar bulunmadığı anlaşılmakla dosyanın mahalline iadesine, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2625, Karar No: 2018/3819, Tarih: 24.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2625 E.  ,  2018/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

1-Suç tarihinde ... Belediye Başkan yardımcısı olan sanık ...‘nun Belediye tarafından yaptırılarak ...Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü‘ne devredilen “Kadın Sığınma Evinde“ bulunan ve 20.03.2009 tarih ve 340-341 ve 342 no‘lu taşınır işlem fişleri ile Belediye Ambar Memurluğuna zimmet kayıtları yapılan eşyaları şahsi ikametinde kullandığı, bu hususta hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı‘nca soruşturma başlatılması üzerine, belediye ambar memuru olarak görevlendirilen sanık ...‘ı arayarak 12.03.2011 tarihinde eşyaları ambara iade etmesine rağmen, eşyaların 03.12.2010 tarihinde kadın sığınma evinden ambara getirildiğine ilişkin tutanak düzenlenmesini sağladığı, sanıkların bu suretle iştirak halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın hakkında zimmet suçundan soruşturma başlatıldıktan sonra ve suça konu belge düzenlenmeden önce, belediye görevlilerince bahse konu eşyaların belediye ambarında bulunmadığına yada sanık ...‘nun ikametinde olduğuna dair bir tespit yapılıp yapılmadığının dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık ... hakkında ...‘nin 2012/29 Esas-2012/152 Karar sayılı dosyası getirtilerek incelenmesi, bu dosya kapsamında suç tarihi olan 12.03.2011 tarihi öncesinde sanık ...‘nun şahsi ikametinde kullandığı belirtilen eşyaların ambarda bulunmadığına dair herhangi bir tutanak düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi, bu şekilde suç tarihi öncesinde düzenlenen bir tutanak bulunduğunun belirlenmesi halinde, sanıklar tarafından düzenlenen suça konu belgenin zimmet suçunun oluşumu veya sanık hakkında TCK‘nın 248. maddesi uyarınca bu suçtan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yönünden bir etkisi olmayacağı da gözetilerek, sanıkların eylemlerinin “faydasız sahtecilik“ niteliğinde olup olmadığı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)“12.03.2011“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “03.12.2010“ şeklinde yanlış yazılması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a)“12.03.2011“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “03.12.2010“ şeklinde yanlış yazılması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6538, Karar No: 2009/6005, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6538 E.  ,  2009/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı fazla ödenen bedelin istirdadı, kira, nefaset ve cezai şartın tahsili istemiyle açılmıştır. Davalı ..., fazla imalât yaptığını, ödemeleri geciktiren davacının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiş mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 08.04.2005 tarihli sözleşmede ekli listede yapılacak 55 kalem iş gösterilmiş, bunlar için toplam 25.000,00 TL ödeme yapılması kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmenin götürü bedelli olduğu açıktır. Kural olarak, götürü bedelli sözleşmelerde yüklenici kabul ettiği bedelle işi tamamlamak zorundadır (BK’nın 365/I. md.). Bu nedenle yüklenici alacağı, gerçekleşen imalât kadar olacağından, yapılan işin tüm işe göre (55 kaleme) fiziki oranı bulunarak bunun götürü bedele uygulanmasıyla hesaplanmalıdır. Oysa hükme esas bilirkişi raporunun dayanak aldığı tesbit raporlarında iş bedeli piyasa fiyatlarına göre bulunduğundan yeterli inceleme yapıldığından sözedilemez. O halde mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişiden ek rapor alınarak gerçekleşen imalâtın tüm işe göre fiziki oranını bulmak, bunun 25.000,00 TL götürü bedele uygulamak suretiyle yüklenici hakedişini hesaplatmak, buna varsa fazla imalâtın yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla hesaplanan bedelini ilâve etmek, böylece hesaplanan yüklenici alacağından ihtilafsız ödeme tutarı 15.000,00 TL’nin mahsubuyla fazla ödeme konusunda karar vermek olmalıdır. Böylece yaptırılacak incelemeye göre davacının ödemeleri geciktirdiği savunması iş bedeliyle kıyasla incelenip BK’nın 158/I. maddesince sözleşmede kararlaştırılan seçimlik ceza değerlendirilip sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan, hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek karar verilmesi doğru olmadığı gibi davada istenen 400,00 TL kira bedeli aşılarak 760,00 TL’ye hükmedilmesi ve 13.07.2005 tarihli ihtarda miktar gösterilmediğinden temerrüde esas alınamayacağı gözetilmeden faize başlangıç alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15267, Karar No: 2023/23577, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15267 E.  ,  2023/23577 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/379 E., 2016/76 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü maddesi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, şikâyetçinin iddialarının tam olarak kanıtlanamadığına, sanığın cezalandırılması için şüpheden tamamen uzak delillerin bulunmadığına, haksız tahrik, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ve ayrıca resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Toplum sağlığı merkezinde çevre sağlık teknisyeni olarak görev yapan şikâyetçinin suç tarihinde sanığa ait iş yerindeki havuzda yapmış olduğu kontroller sırasında sanığın "Sen benimle zaten uğraşıyorsun, seni Kaymakama şikâyet edeceğim, gereğini yapmazsan adisin." şeklinde sözlerle şikâyetçiye hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen değer yargısı belirtme niteliğindeki sözlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen değer yargısı belirtme niteliğindeki sözlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37733, Karar No: 2017/3556, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37733 E.  ,  2017/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1104, Karar No: 2025/915, Tarih: 21.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/1104 E.  ,  2025/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1839 Esas, 2023/2593 Karar

DAVA TARİHİ : 19.04.2021

KARAR : Esastan retDüzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/565 Esas, 2023/129 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare vekilinin yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.01.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat...gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Aksaray ili, ...ilçesi, ... köyü 1049 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yörede yetişmeyen patatesin münavebe sistemine dahil edildiğini, kamulaştırma bedelinin yüksek hesaplandığını, münavebe sistemine yörede yetiştirilen bitkilerin dahil edilerek daha hakkaniyetli bir kamulaştırma bedeli tespit edilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı idare tarafından müvekkilinin kamulaştırılan taşınmazı için gerçek değerinden çok düşük miktarda kamulaştırma bedeli tespit edildiğini, müvekkiline ait taşınmazın değerinin yeniden tespit edilmesini, hükmedilen bedelin düşük olduğunu itirazları doğrultusunda yeniden belirlenen kamulaştırma bedelinin yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer biçilmesinin yöntem itibarıyla doğru olduğu; ancak aynı bölgeden gelen ve denetimden geçen dosyalar gözetilerek, diğer dava dosyalarındaki taşınmazların konumu ile bu taşınmazın konumu Aksaray-Nevşehir Karayoluna yakınlığı dikkate alınarak %150 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen objektif değer artış oranının fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında hüküm tarihindeki TÜİK endeksi ile dava tarihindeki TÜİK endeksi arasındaki farkın faiz olarak ödenmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesince belirlenen bedelle idare kıymet takdiri arasındaki fark bedelin karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmesinin hak ihlali oluşturduğunu, patates masrafının hatalı olduğunu, yıllık net gelirin ek raporda düşürülmesinin hatalı olduğunu, objektif değer artış oranının yetersiz olduğunu, Ticaret borsası verilerinin alınması gerektiğini, masraf kalemlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.