muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5271, Karar No: 2022/8123, Tarih: 13.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5271 E.  ,  2022/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davacı-davalı erkeğin boşanma davasının reddine, davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilere hükmedilmiş, davacı-davalı erkek tarafından her iki davaya yönelik istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yoksulluk nafakası yönünden yeniden hüküm kurulmuş,sair istinaf taleplerinin ise reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı-davalı erkek tarafından her iki davaya yönelik temyiz talebinde bulunulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 184. maddesinde; “ (1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” hükmü düzenlenmiştir. Tahkikatın bittiğinin tefhiminden sonra, sözlü yargılama aşamasına geçileceği konusunda şüphe yoktur. Sözlü yargılama HMK’nın 186. maddesinde düzenlenmiştir. (28/07/2020 tarihli ve 31199 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 20. maddesi ile değişik) HMK 186. maddesi, "(1)Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. Şu kadar ki, 150 nci madde hükmü saklıdır.." hükmünü amirdir. Bu maddede, taraflara sözlü yargılama için davetiye gönderilmeyeceği belirtilmiş ise de, HMK'nın 184. maddesine uygun olarak, yargılama sırasında, hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verip, tarafların bütün tahkikat hakkındaki açıklamalarını dinleyip, tahkikatı gerektiren bir hususun kalmadığını belirledikten sonra, yüzlerine karşı tahkikatın bittiğini tefhim etmişse, sözlü yargılama hakkında da görüşlerini sorması gerekir.

Somut olay incelendiğinde mahkemece tahkikatın devam ettiği 25.3.2021 tarihli celse de taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne karar verildiği açıklanmış; tahkikatın bittiğine karar verilerek, sözlü yargılama aşaması da yapılmadan tarafların yokluğunda yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece, temyiz eden davacı-davalı erkek vekilinin mazereti kabul edildiğine ve vekil mazeret beyanında bulunurken yokluğunda hüküm kurulması talebinde de bulunmadığına göre, tahkikatı bitirip, usulüne uygun sözlü yargılama duruşması yapılmadan davacı-davalı erkek vekilinin yokluğunda karar verilerek savunma hakkı kısıtlanıp, hukuki dinlenilme hakkını ihlaline neden olacak şekilde davanın sonuçlandırılması HMK’ nın 184. ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de tarafların ortak çocukları yargılama aşamasında ... yanında olduğu, geçici velayetin de kararla birlikte tedbiren anneye verildiği anlaşıldığından ... yanında kaldığı döneme ilişkin anne yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 13.10.2022 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10313, Karar No: 2014/17340, Tarih: 17.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10313 E.  ,  2014/17340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2010/154-2013/252

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle; emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın, imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların emlak vergisine esas olan metrekare değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırma bedelinin tamamı, ilk karardan önce bloke edildiğinden, bu bedele 4 aylık sürenin bitimi tarihinden, ilk karar tarihi olan 05.11.2009 tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmesi gerekirken, son karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ve davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3432, Karar No: 2014/25961, Tarih: 17.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3432 E.  ,  2014/25961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK.nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesinin yasal dayanağını oluşturan TCK.nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesi ile TCK.nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkarılıp yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL'den hesaplanarak 15.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1015, Karar No: 2016/7050, Tarih: 12.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/1015 E.  ,  2016/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olayın meydana geldiği yerde bulunan dükkanı işleten tanık ...'un kollukta, sanık ...'in elindeki döner bıçağını salladığını gördüğünü, savcılıkta ise, hiç kimsenin elinde bıçak görmediğini beyan etmesi, duruşmada dinlenen tanıkların, sanık ... ile ticari ilişkilerinin varlığı da gözetilerek; tanık ...'un olaya ilişkin beyanının ayrıntılı bir şekilde alınması suretiyle çelişkinin giderilmeye çalışılması, olayı gören başka tanıkların da bulunup bulunmadığı tespit edilip varsa dinlenmesi,ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle sanık ... hakkında yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından beraat kararı verilmesi,

2-Mağdur ...'ın aşamalardaki ifadesinde sanık ...'in, elindeki döner bıçağını kendisine sallayıp kafa attığını ve bu durumu gören abisi diğer sanık ...'in olaya yerine elinde bıçakla geldiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık ... hakkında tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Kabule göre de;

a-Sanık ...'ın sabıkasının bulunmaması, üzerine atılı tehdit, hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından dolayı giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir maddi bir zarar oluşmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b maddesi uyarınca "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre" hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, "Sanığın suçun işlenmesiyle müştekinin uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermediği, müştekinin şikayetinin devam ettiği" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ... gün ve ... sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ... gün ve ... sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7299, Karar No: 2013/7568, Tarih: 01.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7299 E.  ,  2013/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Eşmepınar Köyü'nde bulunan 103 ada 1 parsel sayılı 9206,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı  zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece  yapılan   yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve  çekişmeli parselin tapu kaydının iptaline, fen bilirkişisinin 26/06/2012 tarihli rapor ve ekli krokisinde 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfi ile gösterilen toplam 208,341 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması dolayısıyla tescil dışı bırakılarak terkin edilmesine, kalan 8998.10 m2'lik kısmın davalı ... adına tarla ve kargir dinlenme tesisi vasfı ile tapuya tesciline karar   verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın kısmen kapsamında kaldığı belirtilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylı kıyı kenar çizgisi haritası dosya içinde bulunmayıp, yalnızca dava konusu taşınmaz ile çakıştırılmış halini gösterir kroki bulunmakta olup dosya kapsamından Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylı kıyı kenar çizgisi haritalarının hangisinin uygulandığı anlaşılamadığı gibi, keşif sırasında teknik bilirkişilerin yanlarında ölçü aleti bulunmadığından şerit metre ile ölçüm yapıldığı, kadastro paftası ile kıyı kenar çizgisi haritasının büro ortamında çakıştırılmak suretiyle uygulandığı, kıyı kenar haritasının zeminde uygulamasının yapılmadığı anlaşılmaktadır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde yeniden keşif yapılarak, yöntemine uygun şekilde kıyı kenar çizgisi haritasında belirtilen noktalar zeminde tek tek bulunup, bu noktalar birleştirilmek suretiyle harita uygulanmalı, hangi kıyı kenar çizgisi haritasının uygulandığı belirtilmeli, ziraatçi bilirkişi raporunda göle dolgu yapılmak suretiyle elde edildiği söylenen bölümler krokisinde gösterilerek ayrıntılı şekilde inceleme yapılmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11465, Karar No: 2023/490, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11465 E.  ,  2023/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımının gerçekleşmiş olması sebebiyle DÜŞMESİNE,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilirken dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hükme "Davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7329, Karar No: 2013/8573, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7329 E.  ,  2013/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava dilekçesinde 7748 parsel sayılı taşınmazın 1100,13 m² lik kısmında daimi irtifak hakkının kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının davacı Botaş adına tapuya tescili için dava açılmıştır. Yerinde yapılan keşif sonucu kadastro teknisyeni bilirkişisi tarafından düzenlenen 16.06.2011 tarihli rapor ve ekindeki krokide Botaş lehine irtifak hakkı tesisi ve tescili istenen boru hattının geçtiği kısmın 7749 parselde kaldığı, 7748 parsel sayılı taşınmazda olmadığı belirtilmesine karşın mahkemece 7748 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkının bedelinin tespitiyle irtifak hakkının davacı lehine tesciline karar verilmiştir. Bu durumda davacı idarenin de açıklamalarına başvurularak boru hattının geçtiği taşınmazın çelişki yaratmayacak şekilde açıklığa kavuşturularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Aliağa Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunmadığı, 1/5000 ölçekli nazım imar planında kısmen yol ve kısmen orman alanı olarak planlı olduğu, belediye sınırları içinde bulunmakla birlikte belediyenin çöp toplama hizmetinden yararlanmadığı, etrafının meskûn olmadığı ve iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen belediye hizmetlerinin tamamından yaralanmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25095, Karar No: 2017/14146, Tarih: 25.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/25095 E.  ,  2017/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ve davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

...’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, ...ya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanılmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, ...nın 36 ncı maddesinde ve ... ... ... Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Ayrıca HMK. nun 297/2. Maddesinde hükmün hiçbir tereddüde yol açmayacak şekilde açık olması da emredilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece gerekçeli kararda “ dava dilekçesi ve cevap dilekçesi özetlenmiş, ıslah dilekçesinden söz edilmiş, tanık beyanları yazılmış, bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar yazılmış, gerekçe olarak da aynen;