muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11338, Karar No: 2023/13005, Tarih: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11338 E.  ,  2023/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/154 E., 2023/1246 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/418 E., 2021/281 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili ve davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan ... adına adi şirket vasfında olan Özel Eğitim Kurumu ruhsatnamesi ile diğer davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. bünyesinde büro memuru olarak 15.09.2015 tarihinden haksız olarak işten çıkarıldığı 31.03.2018 tarihine kadar asgari ücret ile çalıştığı, yol ve yemeğin işveren tarafından karşılandığı iddiasıyla 15.09.2015 - 31.03.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İşçilik alacaklarına ilişkin dava tefrik edilerek yeni esasa kaydedilmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili aşamalarda davacının iddialarının yerinde olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacı ...'un 15.09.2015 tarihinde davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait Özel Eğitim Kurumunda çalışmaya başladığı, RAM işleri ile ilgilendiği, 31.03.2018 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz bir şekilde çalıştığı, ancak işveren tarafından sigortaya bildiriminin yapılmadığı dinlenen bordro tanıkları ..., ..., ... ve Zülal Kuş'un beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davalı ...'na yönelik davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davacının davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Ltd. Şti'ye ait 1154551 sicil numaralı iş yerinde 15.09.2015-31.03.2018 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili ve davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili ve davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; çalışma olgusunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği, tanıkların bildirimleri olmayan dönemler yönünden beyanlarına itibar edilemeyeceği, davanın ispat edilemediği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili istinaf dilekçesinde özetle; çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri ile hangi iş yerinde ne iş yapıldığının belirlenmediği, tanık beyanlarının yöntemince irdelenmediği, tanık beyanları arasında çelişkiler bulunduğu, tanık ...'ın kabulle çelişir açık beyanı bulunduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı gerçek kişi adına kayıtlı iş yerinin sonradan şirketin kurulması ile şirkete devredildiği ve davalı gerçek kişiye husumet yöneltilmesinin yerinde olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı şirket adına tescilli iş yerinden 01.01.2013 - 22.02.2013 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, ihtilaflı dönemde bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının çalıştığını belirttiği adreste davalı şirket adına 1154551 sicil numaralı halk eğitim merkezlerinin faaliyetinden 15.02.2008 - 30.09.2017 tarihleri arasında kapsamda bulunan işyerinin olduğu, her ne kadar iş yeri 30.09.2017 tarihinde kapsamdan çıkmışsa da davalı Kurumun 25.06.2018 tarihli inceleme raporunda davalı şirket adına 1154551 sicil numaralı işyeri adresine çıkarılan tebligatı 08.03.2018 tarihinde davacının iş yeri çalışanı olarak tebliğ aldığının belirtildiği, bordro tanıkları ile davacı / bordro tanıklarının beyanlarından davacının tespitine karar verilen tarihlerde davalı şirket iş yerinde çalıştığı kanaatine varılmakla mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı Hasay Eğitim Tanıtım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şiketi vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı işverenler nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 15.09.2015-31.03.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15885, Karar No: 2015/18462, Tarih: 30.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15885 E.  ,  2015/18462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takibe karşı borçlunun, borca itirazı üzerine alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun hukuki ilişkiyi kabul ettiği, takibe dayanak iş mahkemesi ilamında müştereken ve müteselsilen sorumluluğa karar verildiğinden alacaklının alacağın tamamını borçluların herhangi birinden isteme hakkının bulunduğu, borçluların ise fazla ödedikleri miktar kadar diğer borçluya rücu edebileceği gerekçesi ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; takibine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir(İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, hakkında yapılan ilamlı icra takibi nedeniyle borcun tamamının ödenmesi üzerine, ilamın diğer borçlusu olan muteriz borçludan alacağını rücuen tahsil amacıyla genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yaptığı anlaşılmaktadır.

Alacaklı ... ile borçlu ...'nin müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna dair, ilamlı icra takibinin dayanağı olan ... İş Mahkemesi'nin 2009/801 E., 2010/618 K. sayılı ilamı, ilam gereği borcu ödeyen borçlunun, diğer ilam borçlusuna rücu edebileceği miktara ilişkin olarak, İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığından, alacaklı anılan ilama dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemez.

Buna göre, ilamın müteselsil borçlusu olan alacaklının, ilam gereği ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için ilamın diğer müşterek ve müteselsil borçlusu olan muteriz belediyeye rücu edebileceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Buna göre, ilamın müteselsil borçlusu olan alacaklının, ilam gereği ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için ilamın diğer müşterek ve müteselsil borçlusu olan muteriz belediyeye rücu edebileceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7860, Karar No: 2014/8482, Tarih: 28.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/7860 E.  ,  2014/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/291-2014/51

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayet eden borçlu İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma tazminat alacağı ilamına dayalı olarak vekil edeni aleyhine başlatılan takipte konulan tüm hacizlerin 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesine aykırı olduğunu, bu kanunla değişiklik yapılmadan önce de 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. madde ve 6111 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinde haciz yasağının olduğunu açıklayarak tüm hacizlerin kaldırılmasını ve 6487 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kanun’nun geçici 6.maddesi gereğince maktu harç ve maktu vekalet ücreti alınması gerektiğinden bahisle dosya kapak hesabında icra vekalet ücretinin ve harçların nispi olarak hesaplanması işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6/son maddesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Yasa ile değişik geçici 6. maddesinin 11. fıkrasına göre haciz konulamayacağı ve icra harç ve vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerektiği gerekçesiyle konulan hacizlerin kaldırılmasına, kapak hesaplarının iptali ile icra harç ve vekalet ücretinin maktu hesaplanmasına karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayınlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında ki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; Kamulaştırmasız Eletmadan Kaynaklanan Tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 25.10.2011 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan nedenlerle hacizlerin kaldırılması yönündeki şikayetin reddine karar verilmesi yerine, istemin kabulü ile hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK.m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40221, Karar No: 2017/17011, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40221 E.  ,  2017/17011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2109, Karar No: 2018/2314, Tarih: 04.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2109 E.  ,  2018/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.08.2014 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligatla davadan haberdar edilmesine rağmen duruşmalara herhangi bir mazeret bildirmeksizin katılmayan müşteki vekilinin, 5271 sayılı CMK.nun 234 ve devamı maddeleri uyarınca katılan sıfatı bulunmadığı, bu nedeniyle hükmü temyiz etme yetkisi olmadığı anlaşılmakla, vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.