muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/878, Karar No: 2024/1779, Tarih: 19.02.2024

7394 sayılı Kanun'un 6/1. maddesinde ''..GEÇİCİ MADDE 34- Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır..'' şeklindeki düzenlemenin bulunduğu,

Anılan düzenleme ile 7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 15/04/2022 tarihinde infaz aşamasında olan dosyalar hakkında, infazı yapan Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından Mahkemesinden infaz durdurma kararı alınmasını takiben, Mahkemeler tarafından uyarlama yargılaması yapılarak, vergi dairelerince belirlenen ödenmesi gereken miktarın, 7394 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde hükümlüler tarafından Hazineye ödendiği takdirde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilecekleri yönünde ihtarı müteakip, bir yıl içinde ödeme yapılıp yapılmaması durumuna göre infazın kaldığı yerden devamına karar verilmesi gerektiğinin düzenlendiği,

7394 sayılı Kanun'un 6/2. maddesinde ''..Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır..'' şeklindeki düzenleme de ise,

7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 15/04/2022 tarihinde soruşturma ve kovuşturma aşamasında bulunan dosyalar hakkında, Cumhuriyet Başsavcılıkları ve Mahkemeler tarafından, şüpheli ve sanıklara vergi dairelerince belirlenen ödenmesi gereken miktarı Hazineye ödedikleri takdirde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilecekleri yönünde ihtarı takiben makul bir süre beklenildikten sonra ödemenin sonucuna göre soruşturma ve kovuşturmalara devam edilebileceği, bir yıl beklenilmesinin gerekmediği, 7394 sayılı Kanun'un 6/2-2. cümlesinde ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılabileceğinin belirtildiğinden bu hususun ayrıca düzenlenerek birinci fıkra yönünden istisna getirildiği, makul bir süre beklenildikten sonra ödemenin olmaması ancak hüküm verilinceye kadar ödemenin olması durumunda da ödemenin yapıldığı aşamaya göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceğinin anlaşılması karşısında, itirazın bu sebepler yönünden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 170 inci maddesinin beşinci fıkrasında; "İddianamenin sonuç kısmında, şüphelinin sadece aleyhine olan hususlar değil, lehine olan hususlar da ileri sürülür." denilmektedir.

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 170 inci maddesinin beşinci fıkrasında; "İddianamenin sonuç kısmında, şüphelinin sadece aleyhine olan hususlar değil, lehine olan hususlar da ileri sürülür." denilmektedir.

4. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/563 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile; "...15 Nisan 2022 tarihli resmi gazete de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı yasa ile yapılan değişiklikler sonucu verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir düzenlemesi göz önünde tutulduğunda hazırlık aşamasında kanunun ruhuna ve düzenleme amacına uygun olarak, vergi dairesince belirlenen verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının yasa koyucu tarafından belirlenen 15 nisan 2022 tarihi ile 15 nisan 2023 tarihleri arasında soruşturma aşamasında zararı gidermesi halinde cezasının yarı oranda indirileceği sanığa tebliğ edilerek yasal süre içerisinde sanık tarafından ödemenin yapılması halinde ya da yasal süre bittikten sonra kamu davası açılabileceği, kovuşturma aşamasında sanık tarafından ödeme yapılması halinde ise, 1/3 oranında indirim yapılabileceği göz önünde tutulduğunda yasal süre beklenilmeden iddianame düzenlenerek kamu davası açılmasının sanık aleyhine olduğu, iddianamenin sonuç kısmında şüphelinin sadece aleyhine olan hususlar değil, lehine olan hususlarında ileri sürülmesi gerektiği dikkate alındığında açıklanan eksiklik giderilmeden iddianame düzenlenerek CMK'nın 170/5 ve 174/1-a maddesine aykırı davranıldığından..." bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş, bu karara yönelik yapılan itirazın da Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/1032 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenmiştir.

5. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." cümlelerinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüphelilerden ... hakkında 2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme, şüphelilerden ... ve ... hakkında ise sahte fatura düzenleme suçuna iştirak yönünden vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan mütalaanın bulunduğu, iddianamenin mütalaaya uygun olarak tanzim edildiği, şüpheliler hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, bununla birlikte; yasal süre beklenilmeden iddianame düzenlenerek kamu davası açılmasının sanık aleyhine olduğu gerekçesiyle iddianame iade edilmiş ise de; 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan bir yıllık sürenin, haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanları kapsadığı, aynı maddenin ikinci fıkrasındaki; "Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.” şeklindeki hüküm uyarınca, anılan Kanun'un yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde olan dosyalarda, hüküm tarihinden önce ödeme yapılması halinde verilecek cezanın yarı oranında indirilmesinin gerektiği ve dosyadaki soruşturmanın değişikliğin yürürlük tarihinden önce 10.08.2021'de başladığı anlaşılmakla; iddianamenin iadesine yönelik itirazın reddine dair merci Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/1032 Değişik İş sayılı kararı isabetsiz olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/1032 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8054, Karar No: 2010/630, Tarih: 27.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/8054 E.  ,  2010/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden önce 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5335 sayılı Yasanın 22.maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2.maddesine eklenen son fıkra uyarınca, bir Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların atılması gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuçta 960,80 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulundğundan, sonuç adli para cezasının 960 liraya indrilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELİTLEREK ONANMASINA, 27.01.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

13.11.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 5/2 fıkrasının, 19.12.2006 yürürlük tarihli 5560 sayılı yasa ile değişikliğe uğramadan önceki halinde "bu kanunlarda TCK da belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, 1.fıkrada belirtilen kanunlarda alt ve üst sınırlardan birisi veya bunlardan her ikisi gösterilmemiş olmakla birlikte, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı 450 TL olarak uygulanır" düzenlemesi dikkate alındığında, 677 sayılı yasanın 1/2.fıkrasında adli para cezasının alt sınırı gösterilmiş olmakla, para cezasının tayininde 5252 sayılı yasanın 5.maddesinin uygulanamayacağı, sanığın lehine bulunan aynı yasanın 4/b-1.fıkrasına göre, 677 sayılı yasanın 1.maddesindeki para cezasının alt sınırdan tayin olunması halinde cezanın 50 liranın 85715 katı alınmak suretiyle 4 TL olarak belirlenmesi gerekirken, sanığın aleyhine olan 765 sayılı TCK. 19.maddesi uyarınca doğrudan belirlenen 343 TL adli para cezası uygulaması kabul edilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/4862, Karar No: 2011/1302, Tarih: 10.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4862 E.  ,  2011/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.07.2010 gün ve 1161/354 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın nehir yatağı olduğunu, zilyetlik yoluyla kazanılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Köy muhtarlığı yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca tespit dışı bırakıldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile teknik bilirkişinin 1.6.2010 tarihli rapor ve krokisinde B harfi ile gösterilen 62759,20 m2'lik yerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairenin 30.4.2009 tarih ve 1176 Esas, 2142 Karar sayılı ilamı ile özet olarak “...Dava konusu taşınmaz üzerinde sürdürüldüğü iddia edilen zilyetliğin süresi ve imar-ihya işlemlerinin yapıldığı tarihin hava fotoğraflarıyla incelenmesi, iddia ve savunma doğrultusunda gerekli incelemelerin yapılması, sair hususların saklı tutulması kaydıyla...” bozulmuştu. Mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu taşınmaz bölümü 1975 yılında yapılan kadastro çalışmalarında Dicle nehir yatağı olarak tespit dışı bırakılmıştır. Bir taşınmazın TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddelerine göre kazanılabilmesi için zilyetlikle edinim koşullarının yanı sıra, taşınmazın da nitelik itibariyle kazanıma elverişli yerlerden olması gerekir. Uyuşmazlık konusu taşınmaz yukarıda da belirtildiği gibi nehir yatağı olarak tespit dışı bırakılmış olup, halen de kuzeyinde Dicle nehri yer almaktadır. Akarsuya bitişik olan taşınmazlarla ilgili uyuşmazlıklarda önemli olan husus öncelikle taşınmaz sınırındaki akarsuyun Kıyı Kanununun uygulanmasına dair çıkarılan yönetmeliğin 4.maddesinde tanımı yapılan “devamlı akış gösteren ve ekli listede belirlenen” ve kıyı kenar çizgisinin tespiti gerekli olan akarsulardan olup olmadığı ve akarsuyun nehir tanımına giren kısmının kapsamında kalıp kalmadığının sözü edilen listeye göre araştırılmasına, sonra da kıyı alanı ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın anılan Yönetmeliğin 4.maddesinde belirtilen Dicle nehrinin ana kolunun Bismil ilçesi ile Türkiye-Suriye-Irak sınırı arasındaki kesimi, Batman kolunun Serkan(Hizan) Deresi kavşağı ile Dicle nehri ana kolu kavşağı arasındaki kesimi ve Botan kolunun Büyükdere(Hizan) kavşağı ile Dicle nehri ana kolu kavşağı arasındaki kesiminde kalıp kalmadığı belirlenmelidir. Taşınmaz belirlenen kesimlerden birinde kalıyorsa o takdirde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 günlü 1996/ 5 Esas, 1997/ 3 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi, idarece 3621 sayılı Kıyı Kanununun 9.maddesi uyarınca düzenlenmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının Valilik ile Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden sorulması, kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgelerin kroki ve haritası ile birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yapılacak keşifde yerel, teknik ve jeolog bilirkişiler aracılığı ile yerine uygulanması, idarece belirlenmiş bir kıyı kenar çizgisi olmadığı takdirde anılan kanunun 9.maddesindeki açıklamaya uygun olarak jeolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşan heyetle idarenin kıyı düzenlemesi yapmış olduğu hal gibi değerlendirilerek ve mahallinde keşif yapılarak kıyı kenar çizgisinin bilirkişi heyetince somut olaya özgü olarak belirlenmesi gerekir. Bu tespit yapılırken 13.3.1972 tarih ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.4.1990 tarih 3621 sayılı Kıyı Kanununun 4.maddesindeki tanımlar ve 9.maddesi gözönünde tutulmalı ve bu belirlemeye göre taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı tespit edilmelidir.

Ayrıca, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmüne göre zilyetliğin bu maddede belirtilen belgelerden biriyle ispatı yoluna gidilemeyen hallerde zilyedin aynı çalışma alanında kazanabileceği miktar suluda 40, kuru toprakta 100 dönümü geçemez. Anılan maddenin kabul edilen ilk şekline göre sulu veya kuru toprak ayrımının 3083 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılacağı kabul edilmişken, 3402 sayılı yasanın 14.maddesinin 2.fıkrasının değişik son metnine göre “Sulu veya kuru arazi ayrımı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır” denilmiştir. Sulu ve kuru toprak ayırımını düzenleyen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun tanımlar başlığını taşıyan 3.maddesi j bendinde sulu tarım arazisi “Tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler” şeklinde tanımlanmıştır. Somut olayda; uyuşmazlık konusu taşınmazın kuzeyinde Dicle nehri yer almakta olup, nehirden sulama yapılması maliyet gerektirdiğinden bahisle taşınmazın kuru niteliğinde olduğunun kabulü yapılan açıklamalar ve belirtilen kanun hükmü karşısında geçersiz kalmaktadır. Zira anılan kanun hükmüne göre taşınmazın sulu arazi olarak tanımlanabilmesi için sulanabilir nitelikte olması yeterli bulunmaktadır. Davacının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesine göre kazanabileceği miktar 40 dönümü aşamaz. Dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça belirlenmesi, kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı anlaşıldığı takdirde dosya kapsamı ve toplanan deliller itibariyle değerlendirme yapılarak, kazanma şartlarının oluştuğu belirlendiği takdirde, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde belirtilen sınırlama nedeniyle davacıya aynı kanunun 21.maddesine göre tercih hakkı tanınarak, şartları oluştuğu takdirde varsa aynı çalışma alanı içinde belgesizden kazanım miktarı da nazara alınarak toplamı 40 dönüm taşınmaz bölümünün tesciline karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22552, Karar No: 2018/9652, Tarih: 08.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22552 E.  ,  2018/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı , davalı elektrik şirketinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından aleyhine 11/09/2006 son ödeme tarihli 8.139,31 TL bedelli kaçak tahakkuku, 23/11/2009 son ödeme tarihli 17.313,30 TL bedelli kaçak tahakkuku, 27/10/2010 son ödeme tarihli 5.398,80 TL bedelli kaçak ek tahakkuku, 01/11/2011 son ödeme tarihli 35.447,90 TL bedelli kaçak tahakkuku, 01/11/2011 son ödeme tarihli 6.983,00 TL bedelli kaçak ek tahakkukunun yapıldığını ve bu tahakkuklara dayalı olarak .......esas sayılı dosyası ile hakkında ilamsız icra takibi olduğunu, önceki tüketim ekstreleri ve faturaları incelendiğinde bu miktarda bir faturanın tahakkuk ettirilmesinin haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, davalıya toplam 105.298,11 TL borçlu olmadıklarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı , 14.08.2006 tarihli kaçak tutanağının ...........stinaden aktif ve reaktif sayacın vekalet mühürleri ile oynandığından bahisle tutulup tahakkuk yapıldığını,davacının kaçak itiraz komisyonuna yaptığı itirazın reddedildiğini,diğer tutanakların ise, davacı abonenin kesilen elektriği şirketlerinin bilgisi dışında harici bağlantı yaparak kullanması nedeniyle tutulduğunu,söz konusu tahakkukların doğru olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile,davacının 10000123260 numaralı tarımsal sulama aboneliği nedeniyle,14/08/2006 tarih ve 17036 no’lu kaçak tutanağı kapsamında 8.302,00 TL borçlu olduğunun;12/10/2009 tarih ve 19586 no’lu kaçak tutanağı kapsamında 17.313,30 TL borçlu olduğunun;05/10/2010 tarih ve 00156 no’lu kaçak tutanağı kapsamında

....

25.500,55 TL borçlu olduğunun;05/10/2010 tarih ve 00156 no’lu kaçak tutanağı ek tahakkuku kapsamında 4.312,93 TL borçlu olduğunun;04/10/2011 tarih ve 00511 no’lu kaçak tutanağı kapsamında 21.973,90 TL borçlu olduğunun;04/10/2011 tarih ve 00511 no’lu kaçak tutanağı ek tahakkuku kapsamında 4.254,68 TL borçlu olduğunun tespitine;belirtilen kaçak tutanakları kapsamında davalı kurumca fazla hesaplanan kısımlar yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava;kaçak elektrik kullanımından kaynaklı borca yönelik borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.