muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8999, Karar No: 2022/9812, Tarih: 05.10.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçinin aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 01.06.2022 tarih ve 2022/1159 E. - 2022/1485 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 01.06.2022 tarih ve 2022/1159 E. - 2022/1485 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Salihli 1. Hukuk Mahkemesi’nin 16.02.2022 tarih ve 2021/724 E. - 2022/218 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “ % 10 oranında hesaplanan 22.750,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14922, Karar No: 2014/18093, Tarih: 13.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/14922 E.  ,  2014/18093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2010/368-2013/184

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddine,

2- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde ;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

İİK'nun 147. maddesi atfı ile olayda uygulanması gerekli aynı Yasa'nın 68. maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse İcra Mahkemesi itirazın kaldırılmasına karar verir" hükmü düzenlenmiştir

Somut olayda borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla İİK 270. maddesi kapsamında başlatılan taşınır rehininin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız takipte, ödeme emri tebliği üzerine, borçlunun süresi içinde borca kısmi itirazda bulunduğu, alacaklı tarafından İcra Mahkemesi'ne süresinde kısmi borca itirazın kaldırılması amacıyla başvurulduğu, Mahkemece, borçlunun ödeme iddiasına delil olarak ibraz ettiği makbuzlar dışında, alacaklı şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, ödenmeyen kira borcu miktarının hesap ettirildiği, raporda, borçlunun sunduğu ödeme makbuzlarında bulunmayan, alacaklı şirket kayıtlarında tespit edilen, ancak alacaklının kabul etmediği 05.05.2009 tarihli 35.000 TL'lik miktarın da borçtan mahsup edildiği, Mahkemece, bu rapor esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda yazılı yasal düzenleme gereğince borçlunun borcu ödediğine ilişkin itirazını İcra Mahkemesi'nde İİK'nun 68. maddesi kapsamında belge ile ispat etmesi gerektiği nazara alınarak; borçlu tarafından ödendiğine ilişkin belge sunulmayan ve alacaklı tarafından da kabul edilmeyen 05.05.2009 tarihli 35.000 TL'lik alacaklı şirket kayıtlarında bulunan miktarın, ödeme kabul edilmeden hesaplama yapılması için, bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden İtibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme İsteğinde bulunulabileceğine, 13.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/103, Karar No: 2023/3515, Tarih: 13.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/103 E.  ,  2023/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/270 E., 2022/406 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama

A.Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafinin Temyiz İsteminin İncelenmesi

Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin,09.06.2022 tarihli ve2021/270 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı 09.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 3. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

B.Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... Müdafilerinin Temyiz İstemlerinin incelenmesi

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2015 tarihli ve 2015/6444 Esas No.lu İddianamesi ile suça sürüklenen çocukların suç tarihinde gece vakti katılana ait iş yerine camı kırarak girip içeriden 50,00 TL para aldıkları iddiasıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/2, 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2015 tarihli ve 2015/6444 Esas No.lu İddianamesi ile suça sürüklenen çocukların suç tarihinde gece vakti katılana ait iş yerine camı kırarak girip içeriden 50,00 TL para aldıkları iddiasıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/2, 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/310 Esas, 2015/782 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...' hırszlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocuk ...'ın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ...'in suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1, 31/2, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 1.500,00 TL ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2020/21895 Esas, 2021/8957 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmaması, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması ve suça sürüklenen çocuk ...'in eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi sebeplerinden hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve2021/270 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararı ile;

a. Suça sürüklenen çocuklar Hasan ve Metin'in hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b.Suça sürüklenen çocuk ...'ın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/Son maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c.Suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

c.Suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz istemi suça sürüklenen çocuğun yaşının küçük olması nedeniyle ayırt etme gücünün bulunmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz istemi suça sürüklenen çocuğun yaşının küçük olması nedeniyle ayırt etme gücünün bulunmadığına, pişmanlığı ve iyi niyeti göz önüne alınarak beraati gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz istemi suça sürüklenen çocuğun yaşının küçük olması nedeniyle ayırt etme gücünün bulunmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde suça sürüklenen çocukların, katılana ait iş yerine geldikleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın iş yerinin camını kırarak içeri girdiği, diğer suça sürüklenen çocukların dışarıda onu bekledikleri, Hasan'ın 50,00 TL parayı alarak iş yerinden çıktığı ve suça sürüklenen çocukların parayı aralarında paylaştıkları anlaşılmakla suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içerisinde eylemi gerçekleştirdikleri kabulüyle mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

2.24.06.2015 ve 04.06.2015 tarihli Farik ve Mümeyyizlik raporları, 16.05.2015 tarihli CD izleme, Teşhis ve Tespit Tutanağı, 14.05.2016 tarihi Ekspertiz Raporu, her bir suça sürüklenen çocuk hakkındaki Sosyal İnceleme Raporları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2.24.06.2015 ve 04.06.2015 tarihli Farik ve Mümeyyizlik raporları, 16.05.2015 tarihli CD izleme, Teşhis ve Tespit Tutanağı, 14.05.2016 tarihi Ekspertiz Raporu, her bir suça sürüklenen çocuk hakkındaki Sosyal İnceleme Raporları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Dairemizin 26.04.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından lehe temyiz edilen 26.11.2015 tarihli ilk kararda, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 1,500,00 TL ve 20,00 TL olmak üzere toplam 1.520,00 TL adlî para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek, önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın 2 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezasına çevrilmesi, yine önceki hükümde 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise, suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının sonuç ceza bakımından uygulanması gerektiği, hapis cezasının adli para cezasına göre aleyhe olduğu gözetilmeksizin bozma sonrası belirlenen 10 aylık hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, yazılı şekilde kazanılmış hak uyarınca önce 5 ay hapis cezasına indirilmesi ve 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin bulunduğuna ilişkin Adli Tıp raporları ile sosyal inceleme raporlarının incelenmesi sonucunda suça sürüklenen çocukların ayırt etme gücü bulunmadığına ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, 5137 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca takdîren belirlenen indirim oranında bir isabetsizlik bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/270 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23693, Karar No: 2012/35954, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/23693 E.  ,  2012/35954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kurum bünyesinde sözleşmesi Boks antrenörü olarak 31/12/1997 tarihinde işe başladığını ve 65 yaşını doldurduğu gerekçesi iliş akdi 18.7.2007 tarihinde fesih ettiğini, kıdem tazminatı talep ettiğini fakat kıdem tazminatı hak etmediğine dair yazı verildiğini belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, sözleşmesi personel olarak çalışan davacının açtığı davada idari yargının görevli olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunun 1. maddesine de "Bu kanun Genel ve Katma Bütçeli kurumlar İl özel İdareleri, Belediyeler, il Özel İdareleri ve Belediyelerin kurdukları birlikler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda kanunlarla kurulan fonlarda kefalet sandıklarında ve Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüklerinde çalışanlar hakkında uygulanır. Sözleşmeli personel ve geçici personel hakkında bu kanunda belirtilen özel hükümler uygulanır" hükmüne yer verildiğini, davacının ataması yapıldıktan sonra memur statüsünde devlet memurlar kanunu kapsamında görevini ifa ettiğinden, İdare Mahkemeleri, Vergi Mahkemelerinin kuruluş ve Görevleri hakkında 5/c maddesi gereğince genel hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmalıklara ilişkin davaları çözmekle görevli mahkemenin idare mahkemeleri görevi alanına girdiği gerekçesi ile davacının dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, idari yargının görevli olduğunun tespitine, 6100 sayılı H.M.K nun 323 ve 331.maddenin 2. fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin ve ücreti vekaletin görevli mahkemece karar altına alınmasına, dosya gönderilmediği takdirde talep halinde mahkememizce karar verilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesine göre sözleşmeli memur “Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri” olarak tanımlanmıştır.

3289 Sayılı Gençlik Ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanunu’nun 30. Maddesi uyarınca “Beden Terbiyesi ve Spor Genel Müdürlüğü, lüzumu kadar yerli-yabancı spor uzmanı ve antrenörü, Devlet Memurları Kanunu ve diğer kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması hakkındaki hükümlerine bağlı olmaksızın sözleşmeli olarak çalıştırabilir. Kimlerin spor uzmanı ve antrenör olarak sözleşmeli çalıştırılabileceği yönetmelikle tespit olunur”. Bu madde ile ilgili çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre ise “Sözleşmeli olarak çalıştırılacak yerli spor uzmanı ve antrenörler genel duyurudan sonra gerekli koşulları ve belgeleri tamam olanlardan 30 gün içinde müracaat edecekler arasından Genel Müdürlükçe oluşturulan sınav komisyonu tarafından yapılacak yazılı, sözlü ve uygulamalı sınavların her birinden en az 70 ve daha yukarı puan alanlar arasından en yüksek puandan başlamak üzere seçilir. Sınavda başarılı olan yerli spor uzmanı ve antrenörle; Maliye Bakanlığının vizesini müteakip sözleşme yapılır. Spor Uzmanlarına ve antrenörlere her yıl sözleşmeli personel ücretleriyle ilgili olarak Bakanlar Kurulu'nca belirlenen limiti geçmemek üzere Genel Müdür'ün önerisi ile Bakan'ca tesbit edilen brüt ücret ödenir. Çalışma Sözleşmesi yapılan personelin Devlet Memurları Kanunundaki uyarma, kınama ve aylıktan kesme cezası verilmesini gerektiren fiil ve hareketlerden dolayı mahiyetinde çalıştığı birim amirinin yazılı teklifi üzerine Genel Müdür onayı ile 1 aylık sözleşme ücretlerinin 1/15-1/5 oranında kesim cezası verilir”.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 5/c maddesinde, genel hizmetlerden birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaları çözmekle idari mahkemelerin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, sözleşmeli personel ile ilgili Anayasa Mahkemesi kararlarında ve doktrinde, idari sözleşmelerin; kamu tüzel kişileri tarafından, kamu hizmetinin yürütülmesi amacı ile tek yanlı olarak düzenlenen, yazılı, tip sözleşmeler olduğu belirtilmekte, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın istikrar bulmuş içtihatlarında da, idari sözleşmelerle ilgili hususlardan doğan anlaşmazlıkların idari yargı yerinde çözümleneceği vurgulanmaktadır.