muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2637, Karar No: 2006/4277, Tarih: 16.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2637 E.  ,  2006/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 37 parsel sayılı 35400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, pay satınalma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adlarına tesbit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen Hazine tesbite esas alınan vergi kaydının uymadığına, uysa bile gayrisabit sınırlı olduğuna, taşınmazın ormandan açılma olduğuna ve zilyetlik şartlarının oluşmadığına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin payları oranında davalı ... mirasçıları ile müşterekleri adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, tesbit günü itibariyle adına tescil kararı verilen ... ve müşterekleri yararına vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin ve ayrıca taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının yerinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi sözleri ve orman bilirkişisi raporuyla saptanmasına, eylemli durumda taşınmazın sınırlarında orman yada mera olmamasına, tesbitin dayanağı vergi kaydının taşınmaza uygunluğunun yerel bilirkişi tarafından haber verilmesi yanında bu yönün kısmende olsa bir kısım komşu parsel kayıtları ile de doğrulanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 16.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10440, Karar No: 2015/10581, Tarih: 15.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10440 E.  ,  2015/10581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/511-2014/124

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 gün ve 2013/511-2014/124 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.05.2015 gün ve 2014/14589-2015/7211 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 71.500 DM karşılığı 71.247,20 TL alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın ispatlanabilmesi için bilirkişi raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, davacı vekilinin verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretini yatırmadığı, yargılama giderlerinin yatırılmamasının o delilin incelenmemesi sonucunu doğuracağı, davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/05/2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24703, Karar No: 2014/12612, Tarih: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24703 E.  ,  2014/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/266555

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2013/111 (E) ve 2013/395 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahkemenin kabulünde "suça sürüklenen çocuğun bıçağı eline alarak babasına doğru rastgele salladığı" nın belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun, mağdurların ve tanığın beyanlarında da birbirleriyle tutarlı şekilde suça sürüklenen çocuğun tartışmada babası olan diğer mağdura doğru bıçağı rastgele sallarken ayırmak isteyen amcası olan mağdur Rıza'ya denk gelerek yaralandığı belirtilmesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 21. maddesince olası kast hükümlerinin tatbik edilip edilmeyeceği hususunun tartışmasız bırakılması.

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22599, Karar No: 2013/22456, Tarih: 30.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22599 E.  ,  2013/22456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında yaşamı tehlikeye sokan yaralama nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesi yerine aynı kanunun 87/1-b maddesinin dayanılan madde olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden, ayrıca sanığın eylemi saldırı ve savunmada kullanılan silahtan sayılan bira şişesiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/4523, Karar No: 2013/4914, Tarih: 12.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4523 E.  ,  2013/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- KARAR -

Mahkemece iflâs talebi hakkında verilen hüküm temyiz eden davacı vekili Av. ...’e 03.04.2013 günü bizzat kalemde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK.nun 164.maddesinde öngörülen ... günlük yasal süre geçirildikten sonra ....04.2013 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/... esas, 1990/... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ... tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/795, Karar No: 2020/3202, Tarih: 25.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/795 E.  ,  2020/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05/04/2016 gün ve 2012/171 - 2016/83 sayılı kararı reddederek onayan Daire'nin 08/11/2018 gün ve 2017/1108 - 2018/6899 sayılı kararı aleyhinde davalı TPMK vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 04.06.2010 tarihinde davalı Türk Patent Enstitüsüne 2010/36812 sayılı ve ‘innpera+şekil’ ibareli markanın tescili için başvurusunun, davalı Vakıf’ın itirazı üzerine, 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi uyarınca reddedildiğini, ileri sürerek, davalı Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 24.07.2012 tarihli 2012-M-1889 sayılı kararının iptali ile müvekkilinin 2010/36812 sayılı “innpera+şekil” marka başvurusunun talep edilen mal ve hizmetler için tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “innpera” markası ile davalının “PERA” markasının benzer olduğu, taraf markalarının kullanıldığı hizmetlerden “Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil)” aynı tür ve benzer olduğu, davacının markasının tescili için başvurduğu, “yiyecek içecek sağlanması hizmetleri ile hayvan bakım evleri hizmetlerinin” ise davalı Vakfın markasının tescilli olduğu hizmetlerden farklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili, davalı TPMK vekili ile katılma yoluyla davalı Vakıf vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı TPMK vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı TPMK vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.04.2016 tarihli kararın davalı TPMK vekilince temyizi üzerine Dairemizin 08.11.2018 tarih, 2017/1108 E- 2018/6899 K. sayılı ilamı ile ''...mahkemece verilen kararın davalı TPMK vekiline 18/11/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sürenin son gününün 03/12/2016 Cumartesi olması nedeniyle 05/12/2016 tarihine uzadığı halde temyiz dilekçesinin davalı kurum vekili tarafından kararın temyiz süresi olan 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 29/12/2016 tarihinde gönderildiğinden temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi...'' üzerine davalı TPMK vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulurken mahkemenin gerekçeli kararının kendilerine 18.11.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 29.11.2016 tarihinde harcı da yatırılmak sureti ile temyiz edildiği bildirilmiş ve dosyanın yapılan incelemesinde de davalı vekilince belirtildiği şekilde kararın 18.11.2016 tarihinde tebliğ alınıp, 29.11.2016 tarihinde temyiz harcı da yatırılarak temyiz edildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla, davalı TPMK vekilinin anılan yöne ilişkin karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin 08.11.2018 tarih, 2017/1108 E- 2018/6899 K. sayılı ilamının 2 no'lu bendinin davalı TPMK yönünden ortadan kaldırılarak davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dava, TPMK YDİK kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda da özetlendiği şekilde benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dava, TPMK YDİK kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda da özetlendiği şekilde benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, somut olayda, davacının 2010/36812 no'lu, ''innpera+şekil'' ibareli, 43. sınıf '' Yiyecek içeçek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri ( gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil). Hayvan bakım evleri hizmetleri” kapsamında tescili için marka tescil başvurusunda bulunduğu, davalı kurum tarafından, 2002/35752 sayılı, ''PERA'' ibareli marka mesnet gösterilerek ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılabilecek ölçüde benzer markalar oldukları ayrıca, başvuru ile redde mesnet markanın kapsamında aynı/aynı tür/benzer hizmetlerin bulunduğu, markaların benzerliği, hizmetlerin benzerliği ve bu benzerliklerin derecesi bir arada değerlendirildiğinde başvuru kapsamındaki hizmetlerin hitap ettiği ortalama tüketiciler açısından markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında ilişkilendirilme ihitmali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, 30.11.2010 tarihli marka kısmi devir talep formunda dava dışı ... adına tescilli 2002/35752 no'lu markanın davalı Vakfa ''Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri, huzurevleri hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri: Otel, motel tatil köyü, pansiyon vb. hizmetleri ( geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri...'' için devredildiği, davacının marka başvurusunun davalı markasının tescil edildiği hizmetlerden ''Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil '' ile aynı ve aynı tür nitelikte olup, davalı Vakfın markasının tescil edildiği hizmetlerde davacının marka başvurusunda olan ''Yiyecek içeçek sağlanması hizmetleri. Hayvan bakım evleri hizmetleri'' 'nin farklı olduğundan taraf markaları arasında ''Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil) '' için 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında bir iltibas tehlikesinin bulunduğunun bildirildiği ve mahkemece de işbu bilirkişi görüşü doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile dava konusu TPMK YDİK kararının ''Yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, hayvan bakım hizmetleri '' yönünden iptaline, fazlaya dair istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Oysa, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi hükmü uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescili için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal ve hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescili için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, marka sahibinin tescile itirazı üzerine başvurunun reddine karar verilir. Marka hakkının ihlalinden söz edebilmek için, iltibas tehlikesi gerekli ve yeterlidir. Bu ihtimalin gerçekleşebilir olması önemlidir. Bunun tespitinde ortalama alıcılar dikkate alınacaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı marka başvurusu kapsamında bulunan ''Yiyecek içeçek sağlanması hizmetleri'' ile redde mesnet marka başvurusunda bulunan hizmetler arasında da 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğundan anılan husus gözetilmeksizin verilen kısmen kabul kararı doğru görülmemiş, davalı TPMK vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 08.11.2018 tarih, 2017/1108 E- 2018/6899 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

3- Dairemizin işbu kararının 2 no'lu bendinde davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi üzerine verilen karara karşı karar düzeltme yolu açık olduğundan dosyanın mahkemesine iadesi ile kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekiline tebliği sağlanıp yasal karar düzeltme süresi beklenildikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 08.11.2018 tarih, 2017/1108 E- 2018/6899 K. sayılı ilamının 2 no'lu bendinin davalı TPMK yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı TPMK yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, dosyanın anılan işlemler yerine getirilmek üzere mahkemesine İADESİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı TPMK'ya iadesine,25/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14623, Karar No: 2017/12303, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14623 E.  ,  2017/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15309, Karar No: 2012/5376, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15309 E.  ,  2012/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı aleyhine Serik İcra Müdürlüğünün 2009/8754 esas sayılı dosyası ile müvekkiline olan borcu nedeniyle icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına ve takibe haksız itiraz eden davalının %40'tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya duruşma gününü bildirir açıklamalı dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak davalı duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir yanıt da vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında var olduğu iddia edilen ilişkinin satım sözleşmesi olduğu, davalı tarafından aradaki ilişkinin inkar edildiği, bu nedenle davacının öncelikle aradaki ilişkiyi ispatlaması gerektiği, davacının aradaki akdi ilişkiyi ispatlayacak yazılı bir belge sunamadığı, satım sözleşmesinde satımın peşin yapılacağına dair karine gereğince davacının satım sözleşmesinin veresiye yapıldığını da yazılı belge ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, icra takibinde faturaya ve sevk irsaliyesine dayanmıştır. Sevk irsaliyesinde teslim alan imzası bulunmakta ancak teslim alan ad ve soyadı yer almamaktadır. Sevk irsaliyesindeki imzanın davalı ya da çalışanına ait olup olmadığı konusunda davalı isticvap edilerek sonucuna göre inceleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10823, Karar No: 2014/10844, Tarih: 27.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10823 E.  ,  2014/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/653

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ile davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilmeyeceği gibi, İ.. İ..’nin mallarının niteliği gereği kamuya tahsisli olmaları nedeniyle haczedilemeyeceğini, öte yandan 2560 sayılı İ.. İ.. Kanunu’nun 27. maddesine göre İ.. İ..’ye ait mallar devlet malı sayıldığından yapılan haciz işlemlerinin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Borçlu vekili 19.09.2012 tarihli celsede ise; davanın konusu olan takibin kamulaştırmasız elatma alacağından kaynaklandığını, yeni yasal düzenlemelere göre idarenin malvarlığına haciz konulamayacağını, dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesini istediklerini, bilirkişi incelemesi yapılması yönünde bir taleplerinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6.maddesi uyarınca kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminatların tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği, ilamın karar tarihinin 5999 sayılı ve 6111 sayılı Yasa'ların yürürlük tarihlerinden sonra olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, icra dosyasından konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından esastan, borçlu vekili tarafından yargı gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.