muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8948, Karar No: 2020/3217, Tarih: 13.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8948 E.  ,  2020/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık Özgür Yusuf Şahinler'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2.cümle ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2019 tarihli ve 2018/403 esas, 2019/163 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/11/2019 gün ve 94660652-105-61-15818-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/12/2019 gün ve 2019/122190 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/12/2019 gün ve 2019/122190 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesi ile inceleme konusu 2019/8948 esas sayılı dosya içeriği uyumlu ise de, UYAP kayıtları tetkik edildiğinde, sistemde, Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.06.2018 tarihli, 2018/40 esas, 2018/287 karar sayılı ilamıyla, sanık ... hakkında düşme ve beraat kararlarının yer aldığı ve bu nedenle UYAP kayıtlarının inceleme konusu dosya ile uyumlanmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/12/2019 gün ve 2019/122190 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesi hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, belirtilen eksikliğin giderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6247, Karar No: 2010/12418, Tarih: 28.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6247 E.  ,  2010/12418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11. maddesi kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, değerlendirmeye esas alınan emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği ve bu nedenle gerçek değeri yansıtmadığı açıklandıktan sonra, piyasa rayicinden söz edilerek dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan 7,5 kat değerli olduğunun kabulü ile değer belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi taşınmazın diğer paydaşları tarafından 2003 yılı Nisan ayında açılan davada metrekare birim fiyatının 43,55-TL olarak belirlendiği dikkate alınarak, bu hususun da bilirkişi raporunda incelenmemiş olması nedeniyle eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacılar, dava konusu taşınmazda paydaş oldukları halde, tam paya göre tescil kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan 881,15-TL. temyiz harcından, alınmayan 73,90-TL. başvurma harcının mahsubu ile kalan 807,25-TL. harcın istenildiğinde iadesine, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10807, Karar No: 2014/9833, Tarih: 09.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/10807 E.  ,  2014/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/34915

MAHKEMESİ : Kadıköy 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2010

NUMARASI : 2009/426 (E) ve 2010/644 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında mağduru Metin ŞAHAN olan hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mağduru Kamil Y.olan hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur Kamil Y. olay sonrası kollukça alınan ifadesinin içeriğine göre, mağdur Kamil Y. sanık A.. A..'ın denemek amacıyla kabine götürdüğü pantolonların manyetik alarmlarını bıçakla sökmeye çalıştığını fark ederek sanığa müdahale ettiği, sanığın işyerine ait iki adet pantolonu alarak kabinden çıktığı, elindeki bıçağı mağdura doğru sallayarak işyerinden ayrıldığı ve kaçmaya başladığı, mağdurun yardım çağrılarını duyan kolluk görevlilerinin sanığı, işyerinden alınan iki adet pantolonu ve olayda kullanılan bıçak ile birlikte yakaladıkları, açıklanan biçimde gelişen olayda sanığın eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek sanığın 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a, 35. maddeleri uyarınca yargılanması için görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43640, Karar No: 2016/3159, Tarih: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/43640 E.  ,  2016/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının çalışmış olduğu ... Kutu Fabrikasında ofset baskı tesisinin yüksek üretim maliyeti gerektiren ofset ambalaj ürünlerine talebin her geçen gün azalması, müşterilerin daha ucuz ikame ambalaj ürünlerine kayması, bölgedeki talebin yeni teknolojik yatırımları karşılayacak seviyelerin altında olması, üretim maliyetlerinde yapılan iyileştirmelerle düşürülen ürün maliyetlerinin de mevcut talebi arttırma konusunda yetersiz kalması ve ofset baskı tesisinin bir yılı aşkın süredir %25 kapasite kullanım seviyesinin altında çalışması ve devamlı zarar etmesi nedenleriyle 5.6.2014 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, ofset baskı bölümünde 15 kişi çalıştığı, feshin son çare olması ilkesi ışığında 5 çalışan ( ..., ..., ... , ...,...) konfeksiyon bölümüne kaydırıldığını, ancak kalan 10 kişinin iş sözleşmeleri, çalıştıkları bölümün kapatılması ve başka bölümlerde ise kendilerine ihtiyaç olmaması üzerine, işgücü fazlalığı sebebiyle ilgili Yönetim Kurulu kararı ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı işverence yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18 vd. maddeleri uyarınca feshin geçersizliği istemi yani işe iade davasında kurulacak hüküm tespit hükmü niteliğindedir. Dolayısıyla işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, faiz ile ilgili herhangi bir ibare de kullanılmaksızın hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir.

Tespit davalarında yalnızca tespit hükmü verilir, eda hükmü verilemez.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca feshedilmesinin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak hüküm fıkrasında “ davacının 4 aylık ücretinin ve sosyal haklarının davalıdan tahsiline, 21/1 maddesine göre yasal süre içinde davacının başvurusu üzerine işverence bir ay içinde işe başlatmama halinde takdiren 5 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline” şeklinde eda hükmü kurulması da hatalı olmuştur

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca mahkeme kararı bozulup ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 (beş) aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 135,20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7047, Karar No: 2017/8721, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7047 E.  ,  2017/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı vermiş oldukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı be hafta tatili gününde çalışıp çalışmadığı hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve hafta tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ve hafta tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı davalı iş yerinde satış elemanı olarak çalışmıştır. Mahkemece davacının yaz döneminde ayda 2 hafta 6 gün çalışarak haftada 33 saat fazla mesai yaptığı, diğer 2 hafta ise 7 gün çalışarak 38,5 saat fazla mesai yaptığı, kış dönemi ise ayda 3 hafta 6 gün çalışarak 27 saat fazla mesai yaptığı, ayda 1 hafta ise 7 gün çalışarak 31,5 saat fazla mesai yaptığı ve yaz aylarında ayda 2 hafta, kış aylarında ise ayda 1 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilmiş ise de , bozma sonrasında Dairemiz temyiz incelemesinden onanarak geçen, davacı ile aynı işyerinde, aynı işte çalışan davacı tanığı ...’ın açtığı 2017/2704 esas sayılı emsal dosyada, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2015/5631 esas sayılı bozmasından sonra dosyaya ibraz edilen rut kayıtlarının değerlendirilmesi ile sezon dönemi olan Nisan-Ekim arası haftada 6 gün 7.30-24.00 saatleri arası 14 saat çalışma kabul edilerek 39 saat fazla mesai yapıldığı, sezon dışında ise haftada 6 gün 7.30-21.30 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenmesi ile 30 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiş ve hafta tatili talebi ret edilmiştir. Davacı tanıkları işverene karşı dava açmış ve işverenle husumetli kişilerdir. Bu itibarla davacının fazla mesai yaptığını ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia ederek iddiasını ispat için tanık deliline dayanmasına karşılık davalıların davacının fazla mesai yapmadığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, haftalık mesaisinin 45 saati aşmadığını ileri sürmesi karşısında, işveren olarak işçinin çalışma gün ve saatlerine, çalışma düzenine ilişkin kayıt ve belge düzenlemekle yükümlü olmaları nedeni ile davalılara davacının çalışma gün ve saatlerine ilişkin bilgi belgeleri özellikle davacının bir mağazada tanzim ve teşhir işi yaptığı dikkate alındığında rut kayıtlarını sunmaları için süre verilmeli, sonucuna göre davacının mağazada tanzim ve teşhir için geçirdiği süre, sorumluluk alanındaki mağaza sayısı ve mağazalar arası ulaşımda geçirdiği süre ve emsal dosya hesabı da göz önünde bulundurularak fazla mesai yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden denetime elverişli rapor alınarak talepler hakkında bir karar verilmelidir. Kararı sadece davalılar vekillerinin temyiz ettiği dikkate alınarak oluşan usuli kazanılmış hak göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bağlamda mahkemece eksik inceleme ile verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1657, Karar No: 2016/5032, Tarih: 05.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1657 E.  ,  2016/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında; 11/12/2015 tarihinde mazeret dilekçesi gönderen sanık müdafii Av. ...'in talebine ilişkin herhangi bir karar vermeden, barodan dosyanın içeriğine vakıf olmayan bir müdafii talep edip bu müdafiinin nezaretinde karar vermek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16960, Karar No: 2016/5147, Tarih: 26.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16960 E.  ,  2016/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ün, 1262 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümün 1/2 payını ikinci eşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile mirasbırakan adına tescilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın davalı oğlunun kredi borcunu ödemek için borç para aldığını, karşılığında dava konusu taşınmazın ½ payını satış suretiyle devrettiğini, 19 senelik evliliği boyunca mirasbırakana baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 1262 ada 11 parsel sayılı taşınmazda bulunan 5 nolu bağımsız bölüm mirasbırakan ...’e ait iken 07/07/2009 tarihinde 1/2 payını satış suretiyle davalıya temlik ettiği, mirasbırakanın 04/11/2012 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ile davalı ikinci eşinin kaldıkları anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, Türk Medeni Kanunu'nun 6. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190.maddeleri uyarınca, herkes iddiasını kanıtlamak zorundadır.

Somut olayda, muvazaa iddiası davacı tarafça kanıtlanmış değildir. Kaldı ki, mirasbırakanın mal kaçırma gibi düşüncesi olsaydı, taşınmazın tamamını devretmesi gerekirdi. Ancak mirasbırakan taşınmazın ½ payını davalıya temlik etmiştir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de, iptal edilen ½ paydan davacının miras payı oranında tescile karar verilmesi gerekirken, bu payın tümünün davacı adına tesciline karar verilmesi de doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38340, Karar No: 2022/5249, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38340 E.  ,  2022/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

2008 takvim yılında en son aralık ayında, 2009 takvim yılında ise en son şubat ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle, suç tarihlerinin sırasıyla "31/12/2008 ve 28/02/2009 " olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.