muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14462, Karar No: 2015/5403, Tarih: 20.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14462 E.  ,  2015/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.1993 tarih ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının mümkün olması, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 10/10/2013 tarih ve 2013/281 esas, 2013/269 karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın katılanın bahçesinde bulunan incir ağacının yola sarkan kısımlarını kesmek suretiyle ağaca zarar verdiği iddia olunan olayda;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın eyleminin TCK'nın 152/1-c maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, sanık hakkında aynı Kanun'un 151/1 maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14504, Karar No: 2012/269, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14504 E.  ,  2012/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamı ve mahallinde yapılan keşiften, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılan dava konusu taşınmaz üzerinde sanığın yetkilisi olduğu otel adına beton zemin yol, bar, iskele gibi yerlerin yapılması nedeniyle inşaatların niteliği de belirlenerek kıyı veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, yapım tarihi belirlenerek sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2079, Karar No: 2020/1215, Tarih: 12.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2079 E.  ,  2020/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan ... mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 02.11.2012 tarih ve 2012/7833 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden ve iddianame dışına çıkılarak "2008 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16302, Karar No: 2023/4809, Tarih: 25.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/16302 E.  ,  2023/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2808 E., 2022/2022 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin

birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/560 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/2808 Esas, 2022/2022 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 4. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 5. Gizli ihbarcının dinlenmemesi ve sanığın eşi ile arasında bağlantı olup olmadığının araştırılmaması, olay anında bulunan bütün tanıkların dinlenmemeleri sebepleriyle eksik inceleme yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 7. Kovuşturmanın genişletilmesine ilişkin taleplerinin reddedilerek ek süre verilmemesi sebebiyle savunma haklarının kısıtlandığına, 8. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. İhbarcının beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine, 4. Takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ve buna yönelik İlk Derece Mahkemesince gerekçe gösterilmediğine, 5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 6. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

11.04.2021 günü kimlik bilgisini gizleyen erkek şahsın sanıklar ... ve ...ın uyuşturucu madde satışı yaptıklarını bildirmesi üzerine alınan adli arama kararı ile ...ın ikametinde yapılan aramada sanıkların her ikisinin de bu adreste bulunduğunun ve aynı evde ikamet etmeyen başka şahısların bulunduğunun tespit edildiği, evde; şeffaf naylon poşette net 59, alüminyum folyoya sarılı net 3,1 ve 1 gram ağırlıklarında 6-MAM ve EROİN içeren maddelerin, kilitli naylon poşette net 1, alüminyum folyoya sarılı net 0.1, 0.1 ve 0.05 gram ağırlıklarında METAMFETAMİN içeren maddelerin, kağıda sarılı net 0.8 gram sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5CL-ADB-A etken maddesini içeren maddenin, net 0.7 gram MDMA etken maddesini içeren maddenin ayrıca üzerinde THC kalıntısı bulunan öğütücünün, üzerinde eroin ve 6 MAM kalıntısı bulunan cam aparatın, üzerinde metanfetamin kalıntısı bulunan bir adedi kırık iki adet cam aparatın ve hassas terazinin ele geçirildiği olayda; iddia, sanıklar savunması, olay tutanağı, kriminal rapor, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı kül halinde değerlendirildiğinde; sanıkların uyuşturucu madde satışı yaptığına, uyuşturucu maddeleri ikametlerinde bulundurduklarına ve söz konusu uyuşturucu maddeleri satmış oldukları şahıslara kendi ikametlerinde kullandırdıklarına ilişkin ihbar üzerine sanıklara ait adreslerde arama kararı alınması, her iki sanığın da ...e ait ikamette olduğunun tespit edilmesi, ayrıca ikamette haklarında uyuşturucu madde kullanmak suçundan işlem yapılan tanıkların bulunduğunun görülmesi, ikamette yapılan aramada ise adreste bulunan tüm şahısların birlikte günlük kullanım sınırının çok üzerinde, çeşitli miktarlarda ve farklı niteliklerde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, ayrıca sanıkların bu uyuşturucu maddeyi tanıklara satmadan önce öğütmekte ve tartmakta kullandığı kanaatine varılan öğütücü ve hassas terazinin de ele geçirilmesi, ele geçirilen bu öğütücü üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; sanıkların inkara yönelik çelişkili ve tutarsız savunmalarına itibar edilmeyerek her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilip sanıkların duruşmada tutum ve tavırları lehlerine takdiri indirim sebebi kabul edilerek sanıklara verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/2808 Esas, 2022/2022 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7, Karar No: 2013/535, Tarih: 26.11.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/13-7 E.  ,  2013/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname: 2007/291135

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Hırsızlık suçuna teşebbüsten sanık H. A.'nın 5237 sayılı TCK'nun 141/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mağdur sayısınca uygulama yapılmak suretiyle 2 kez 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.05.2007 gün ve 49-194 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 21.06.2012 gün ve 12923-14584 sayı ile;

"Sanığın, Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2006 kesinleşme tarihli 2005/103 E. ve 2006/375 sayılı Karar ile tekerrüre esas hırsızlık suçundan erteli eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hareketin tekliği ile fiilin tekliği kavramlarının aynı olmadığı, somut olayda inşaatta şikayetçi işçilerin soyunduğu bölümde bulunan iki ayrı kabanın cebinden şikayetçilere ait iki adet cep telefonunun çalınması olayında, hırsızlık suçunun iki ayrı kişiye karşı tek bir fiille işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 43/2. maddesinin uygulanması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğu ile karar verilmiş,

Daire Başkanı İ.R.C. ve Daire Üyesi M.H. B.; "...sanık, şikayetçi işçilerin soyunma odası olarak kullandıkları bölümde bulunan iki ayrı montun cebinden iki ayrı şikayetçiye ait cep telefonlarını çalmıştır. Sanığın savunmasından ve dosya kapsamından telefonların değişik mağdurlara ait olduğunu bildiği anlaşılmakta ve her mağdura yönelik fiillerini, bulduğu fırsattan yararlanarak ayrı ve yeni bir kararla gerçekleştirmektedir. Olayın akışına ve dosya içeriğine göre fiiller arasında subjektif bir bağlantı, dolayısıyla aynı suç işleme kararı bulunmamaktadır. Zaten TCK'nın 43/1. maddesindeki 'aynı mağdur' kavramından burada zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı açıkça anlaşılmaktadır. Her bir mağdurun cep telefonunun alınması ayrı bir fiil ve neticeyi oluşturduğundan yani ortada birden çok fiil ve birden çok suç bulunduğundan mağdur sayısınca suç oluşacağından TCK'nın 43/2. maddesindeki aynı nevi fikri içtima hükümlerinin de uygulanması mümkün değildir” düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.08.2012 gün ve 291135 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.08.2012 gün ve 291135 sayı ile;

"...Somut olayımızda cep telefonlarının farklı kişilere ait olduğunun sanık tarafından bilindiği bizzat kendisi tarafından beyan edilmiştir. Burada tek hareketten söz edilemez. Zira ayrı iki parkanın cebinden iki ayrı telefon alınmıştır. İki ayrı kişinin zilyetliğine iradeleri dışında son verilmiştir. İki ayrı hareketle iki ayrı neticeyi nedensellik bağı ile bağlayan iki fiil işlenmiştir. Dolayısıyla TCK.nun 43/2. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşmediği tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin itiraza konu uyuşmazlıktaki "Hareketin tekliği ile fiilin tekliği kavramlarının aynı olmadığı yönündeki sayın çoğunluğunun görüşünün incelemeye konu eyleme uymadığı gibi ayrıca gerek teoride gerek uygulamada benimsenen görüşlere de aykırıdır. Özellikle Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun yukarıda örnek olarak anlatılan birinci içtihadında vurgulandığı üzere hareketin doğal anlamda tekliği ile fiilin tekliğinin aynı kavramlar olmamasına karşın, hareketin hukuksal anlamda tekliği ile fiilin tekliği aynı kavramlardır. Bir başka deyişle çeşitli hareketlere, hukuksal anlamda tek bir sonuç bağlanabiliyorsa, burada artık fiilin tekliğinden söz edilmesi gerekir. Zira fiil suçun iki unsurundan birisi olan hareket ile ikinci unsur olan neticeyi nedensellik bağlı ile bağlayan suçun maddi unsurudur. Bir taraftan hareketin hukuksal sonucunun tek olduğu kabul edilirken, hareketin netice ile bağlanması olarak adlandırılan fiilin çokluğundan söz edilemez. Durumun daha iye anlaşılabilmesi somut olayımızın aksine bir örnek vermek gerekirse, örneğin her iki mağdura da ait olmayan ayrı bir kutu içerisinde bulunan ve ayrı kişilere ait olduğu sanık tarafından bilinen iki ayrı telefonunun kutuyla birlikte alınması halinde, 5237 sayılı kanuna göre hırsızlık suçunda korunan hukuki yarar zilyetlik olduğu için iki telefonun bulunduğu kutunun tek kişinin zilyetliği altında olmaması durumunda TCK.nun 43/2. maddesinin uygulama olanağı tartışılabilirdi. Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin oyçokluğuyla verdiği kararın gerek teoride benimsenen görüşlere gerekse Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun benzer olaylardaki içtihatlarına aykırı olduğu gibi Yüksek Yargıtayın farklı dairelerinden benzer olaylarda verilen pek çok içtihada da aykırı olacağı kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, mağdurlara karşı işlenen hırsızlık suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükümlerinin, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmamasının eleştirilmek suretiyle onamasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 01.11.2012 gün ve 18289-22757 sayı ile, oyçokluğuyla itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme mağdurlar A.D. ve S. S.'ya karşı işlenen hırsızlık suçuna teşebbüs ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Eylemin sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iki ayrı mağdurun kabanlarının cebinden cep telefonlarını çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, iki ayrı hırsızlık suçuna teşebbüsten mi hüküm kurulması, yoksa 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin mi uygulanması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın suç tarihinde Orhangazi İlçesinde bulunan Vakfıkebir isimli ekmek fırınında çalışan işçilerin soyunma odasına girerek İ. A.’a ait elbiseden 18 Lirayı çaldığı, daha sonra yapımı süren Ziraat Bankası inşaatında işçilerin elbiselerinin bulunduğu yere girerek mağdurlara ait kabanların cebinden iki adet Nokia marka cep telefonunu çaldığı, inşaattan çıkmak isterken yakalandığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Zincirleme suç, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabil- mesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Zincirleme suça ilişkin bu genel açıklamalardan sonra öğretide aynı neviden fikri içtima olarak tanımlanan TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın kanunun 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.