muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/37252, Karar No: 2013/17906, Tarih: 12.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/37252 E.  ,  2013/17906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece 12/11/2007 tarihinde verilen kararın temyizi üzerine Dai- remizce 2009/16784 esas ve 21.12.2011 tarihli kararla hüküm kesin nitelikli olduğundan temyizin reddine karar verildiği, kanun yararına bozma üzerine yeniden hüküm kurul- makla tebliğnamedeki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiği düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule ve hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, delillerin tartışılma- dığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suç tarihindeki yasal düzenlemeye göre temel para cezasının 343.00 TL olduğunun gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Yasa lehe kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de, paraya çevirme hükümlerinin uygulanması nedeniyle sonuç olarak suç tarihinde yürülülükte bulunan 647 Sayılı kanun hükümleri ile 765 sayılı TCK.nun hükümlerinin sanık lehine bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Bozmadan önceki hükümde para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiği halde, kazanılmış hak ilkesine aykırı olarak, taksitlendirme hükümlerinin uygulanmaması,

3- Bozmadan önceki hükümde para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiği halde, kazanılmış hak ilkesine aykırı olarak, taksitlendirme hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki hapis cezası yanında tayin olunan ''450 TL'' ibaresi çıkartılarak yerine ''343 TL'' yazılması, 5237 sayılı TCK.nun 31/3. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen hapis ve para cezası 765 sayılı TCK.nun 55/3. madde ve fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirilerek 4 ay hapis ve 228 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin yazılması, hükümden TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölüm çıkarılarak yerine ''765 sayılı TCK.nun 59. maddesi uyarınca sanığa tayin edilen cezalarda 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 10 gün hapis ve 190 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin yazılması, hükümden TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4/1. madde ve fıkrası uyarınca beher günü 9 TL den olmak üzere 900 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ibaresinin yazılmasına, hükme tayin olunan aynı neviden para cezaları 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın 1090 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 1080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesine, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 647 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince birer ay arayla 5 eşit taksitle ödenmesine, taksitlerden birinin süresinde yatırılmaması halinde geri kalan taksitlerin tamamının muaccel olacağının ihtarına'' ibaresinin eklenmesine, hükümden TCK.nun 51. maddesinin uygulandığı bölüm çıkarılarak yerine ''647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine'' ibaresinin yazılması, hükmün bıçağın müsaderesine ilişkin bölümünden ''5237 saylı TCY.nın 54. maddesi'' ibaresi çıkartılarak yerine ''765 sayılı TCK.nun 36. maddesi ibaresinin yazılması'' suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10685, Karar No: 2015/25768, Tarih: 28.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10685 E.  ,  2015/25768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafii Av. ...'un, karar celsesine faks yoluyla gönderdiği dosya kapsamında bulunan mazeret talebi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü kurmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16838, Karar No: 2017/1292, Tarih: 02.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/16838 E.  ,  2017/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 134 ada 1 parsel sayılı 7.452,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, müşterek ... oğlu Sadi ve Sait (Sacit) ...’nun kullanımında olup üzerindeki fındık ağaçlarının kendilerine ait olduğu" şerhi yazılarak tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve ..., çekişmeli taşınmazın müşterek muris ... ...’dan intikal ettiği iddiasına dayanarak tüm mirasçıları lehine şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 134 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin ''parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğlu ... ... mirasçılarının kendilerine aittir'' şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... (Sait) ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... (...) ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli parsel ve üzerindeki fındık ağaçlarına ilişkin olarak zilyetlik şerhi verilmesi gerekirken sadece parsel üzerindeki fındık ağaçlarına ilişkin olarak hüküm kurulması ve ayrıca kullanıma ilişkin olarak hüküm kurulmaması isabetsiz olup bozmayı gerektirmekte ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. cümlesinde yer alan "parsel" kelimesinden sonra gelmek üzere "ve" kelimesinin ve 3. cümledeki "kendilerine aittir" kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine "kullanımındadır" kelimesinin eklenerek hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33420, Karar No: 2017/3262, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33420 E.  ,  2017/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25740, Karar No: 2015/11100, Tarih: 15.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/25740 E.  ,  2015/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 01.11.2006 günü tespit edilemeyen bir vakitte müştekinin ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğundaki demir korkuluğa kilitlemek suretiyle park ettiği motosikletin çalındığı, olayın failleri tespit edilemediğinden 24.01.2011 günü kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 27.01.2011 günü başka bir olay nedeniyle sanığın ikamet ettiği, mernis sisteminde de kayıtlı bulunan adresinde yapılan aramada, başkaca eşyalar yanında sandığın altında müştekiden çalıntı motosiklete ait plakanın ele geçirildiği, bu nedenle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçları kabul etmediği, arama yapılan evde annesinin oturduğu, kendisinin 4-5 yıldır ...'da olduğunu beyan ettiği, kolluk araştırma tutanakları ve mernis adres araştırma formlarının incelenmesinde sanığın sabit bir adresinin olmadığının anlaşıldığı, sanığın annesi ...'ın tanık sıfatıyla dinlenmesinde, “oğlu ile aynı evde oturdukları, torunlarının hurda eşya topladığı, plakayı torunlarının getirdiği, kendisinin de lazım olur düşüncesiyle sandığa koyduğu” yolunda beyanda bulunduğu, sanığın vukuatlı aile nüfus kaydına göre 3 çocuğunun bulunduğu, en büyük çocuğunun 2003 doğumlu ve suç tarihi itibariyle 3 yaşında olduğunun anlaşılması karşısında, tanık ...'ün, plakanın torunları tarafından getirildiği savının hayatın olağan akışına uygun düşmediği değerlendirilmekte ise de, söz konusu plakanın arama yapılan ikamete ne zaman getirildiği, suça konu motosikletin çalındıktan hemen sonra getirilip, 5 yıldır aynı yerde saklanıp saklanmadığı hususlarının şüphede kaldığı gibi sanık dışında başka bir şahıs tarafından da getirilebileceği ihtimalinin bulunduğu, sırf plakanın, hırsızlık olayından 5 yıl kadar sonra sanığın ikamet ettiği yerde ele geçirilmesinden, hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiği sonucuna ulaşılamayacağı, sanığın da atılı suçu kabul etmediği dikkate alınarak, yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ıın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2337, Karar No: 2021/2077, Tarih: 01.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/2337 E.  ,  2021/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükümler, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/334 Esas, 2016/71 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan CMK’nın 109/3-a, b maddeleri gereğince yurt dışına çıkış yasağı ve davacı hakkında dava açılana kadar ikametgahına en yakın kolluk birimine başvurarak haftanın pazartesi ve perşembe günleri imza atmak şeklinde atma suretiyle adli kontrol tedbiri uygulandığı gerekçesi ile 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın adli kontrol tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacı hakkında tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Tüm bu açıklamalar ışığında; davacı hakkında Adana 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/471 sorgu sayılı, 17.06.2015 tarihli kararı ile CMK’nın 109/3-a, b maddeleri gereğince yurt dışına çıkış yasağı ve davacı hakkında dava açılana kadar ikametgahına en yakın kolluk birimine başvurarak haftanın pazartesi ve perşembe günleri imza atmak şeklinde atma suretiyle adli kontrol tedbiri uygulandığı, davacının 09.07.2015 tarihinde imza atmaya gitmeyerek uygulan tedbiri ihlal etmesi nedeniyle adli kontrol dosyasının kapatılarak 10.07.2015 tarihinde Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, davacı hakkında 18/08/2015 tarihinde iddianame düzenlendiği ve söz konusu iddianamenin 27/08/2015 tarihinde mahkemece kabul edildiği ve davanın açıldığı, 13.01.2016 tarihinde davacı hakkındaki adli kontrol kararlarının kaldırıldığı anlaşılmakla,

Davacı hakkında uygulan adli kontrol nedeniyle hakim ve Cumhuriyet savcılarının özel amaçla davrandığına ilişkin dosya kapsamı itibariyle bir delil bulunmadığı ve hukuki sorumluluğu gerektirecek bir eylemin de söz konusu olmadığı dikkate alındığında, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2110, Karar No: 2018/7184, Tarih: 27.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2110 E.  ,  2018/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün ve davalının temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, 01.06.2015 tarihli verilen ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle ilgili ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının davalıya iadesine, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4102, Karar No: 2018/1139, Tarih: 21.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4102 E.  ,  2018/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 14/05/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile ziynet eşyalarının iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat ile ziynet eşyalarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince, Tarifenin İkinci Kısmının İkinci Bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin Üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi gereğince manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.Mahkemece, davacının maddi tazminata ilişkin talebi tümden, manevi tazminata ilişkin talebi ise kısmen reddedilmiştir. Bu durumda; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. ve 10. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına reddedilen maddi ve manevi tazminat davaları için ayrı ayrı olmak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı vekili yararına tek kalem halinde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9042, Karar No: 2013/22, Tarih: 07.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9042 E.  ,  2013/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgelerde tahrifat yapmak, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Her iki suçtan; mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yıla ait vergi döneminin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, en sonuncusu 30.12.2004 tarihli faturaların 2004 takvim yılından ayrı olarak ele alınıp bu faturaların kullanılmasına yönelik suç tarihinin 26.01.2005 olarak kabul edilmesi nedeniyle dava konusu olmadığı halde 2005 takvim yılına ilişkin ayrıca hüküm kurulması yasaya aykırı; sanığa yüklenen “defter ve belgelerde tahrifat yapmak“ suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği Haziran 2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmekle; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2405, Karar No: 2019/9383, Tarih: 15.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2405 E.  ,  2019/9383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 13/09/2014 tarihinde davacıların oğlu ...'in yolcu olduğu tescilsiz motosiklete dava dışı ... aracına arkadan çarpması sonucu meydana gelen kazada ...'in vefat ettiğini, davacıların oğullarının ölümü ile desteğinden yoksun kaldığını beyanla şimdilik 3.000,00'er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hatır taşımasının mevcut olduğunu, desteğin koruyucu ekipman kullanmadığını, kask takmadığını, tazminat talep hakkı olmadığını mahkeme aksi kanaatte ise müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, 31.016,43 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal fazizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 30.126,20 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.