muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1104, Karar No: 2023/6021, Tarih: 12.10.2023

SONUÇ: 1- Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 29.09.2022 tarih ve 2022/300 E. - 2022/1257 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Ankara Batı 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 02.11.2021 tarih ve 2021/306 E. - 2021/736 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” nolu bendinde yer alan “%10'una” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’ine” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), harç alınmasını yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14548, Karar No: 2017/12269, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14548 E.  ,  2017/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3668, Karar No: 2017/3546, Tarih: 09.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3668 E.  ,  2017/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan ... vekilinin 30/04/2013 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden, temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Zeytinburnu Vergi Dairesinin mükellefi olan sanığın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2006 takvim yılında sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek kendisinin sahte fatura düzenlemediği, şirket ile bir ilgisinin olmadığını savunması, davanın dayanağını oluşturan 03.10.2011 tarih ve VDENR-2011-2149/21 sayılı vergi suçu ve 03.10.2011 tarih ve VDENR-2011-2149/20 sayılı vergi tekniği raporlarında sanığın işyeri ve ikametgah adresinde bulunamaması, herhangi bir çalışanın bulunmaması, adına tahakkuk etmiş hiçbir vergiyi ödememiş olması, Ba/Bs sorgulamaları ile tespit edilen satış tutarlarının mükellefin ilgili dönem Gelir ve KDV beyanlarına yansımamış olması, beyannamelerin gerçeği yansıtmadığı belirtilmiş ise de, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiği, aksi takdirde ilgili kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, vergi tekniği raporunda 2006 takvim yılında düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, faturaların asılları veya onaylı suretleri araştırılıp getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, faturaları kullananlar belirlenip faturaların sanıktan alınıp alınmadığı hususunda ifadelerine başvurulması, yine faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesindeki temel cezanın asgari haddinin 18 ay hapis olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK'nın 53/4 madde ve fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezesı ertelenen sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

a)Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesindeki temel cezanın asgari haddinin 18 ay hapis olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK'nın 53/4 madde ve fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezesı ertelenen sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10486, Karar No: 2018/7486, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10486 E.  ,  2018/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelenmede;

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın hayatiyetini kaybetmediği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; ağaçlandırma giderinden oluşan zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3692, Karar No: 2024/8616, Tarih: 08.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3692 E.  ,  2024/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/614 E., 2016/1334 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanığın savunması hayatın olağan akışına aykırı olup dava konusu kaçak sigaraların tütün satışı yapılan iş yerinde ele geçmesi karşısında sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile beraatine karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın savunması tutarsız ve hayatın olağan akışına aykırı olup, mahkûmiyetini gerektirir mahiyette delil bulunduğundan, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre; Sakarya Valiliği, İl Mahalli İdareler Müdürlüğünün 03.03.2016 tarihli üst yazısı ile

Sakarya İl Emniyet Müdürlüğüne gelen talimat yazısına istinaden, Sakarya ili, Çark caddesi Yaya Güven Timlerinden oluşan 6 polis ekibi tarafından sorumluluk sahalarında bulunan bandrolsüz tütün ve tütün mamülü satılması muhtemel 6 iş yerinde yapılan denetim ve kontrollerde, tezgah üstlerinde ve açık raflarda bandrolsüz sigara bulunduğu ve satışı yapıldığı görülerek, iş yerlerine girilip polis tanıtma kartları gösterildikten sonra iş yeri işletmecilerine iş yerlerinde başka kaçak sigara bulunup bulunmadığının sorulduğu, bunun üzerine işletmecilerin tezgah üstlerinde ve açık raflarda bulunan kaçak sigaraları görevlilere rızaen teslim ettiği, bu çerçevede bu iş yerlerinden biri olan Adapazarı/ Sakarya adresinde faaliyet gösteren sanığa ait Adıyaman Tütüncülük adlı iş yerinden 6 farklı markadan 66 paket kaçak sigaranın muhafaza altına alındığı belirtilmiştir.

Sanık, müdafii bulunmaksızın alınan kolluk ifadesinde; bahse konu ruhsatsız iş yerinin kendisinin işletmekte olduğunu, yakalanan sigaraların kendisine ait olmadığını, olay günü iş yerine gelen yabancı uyruklu bir şahsın kendisine söz konusu kaçak sigaraları satmak istediğini, ancak bunu kabul etmediğini, akabinde şahsın sigaraları iş yerine bırakıp, bir yere kadar gideceğini, hemen döneceğini söylerek iş yerinden ayrıldığını, bu sırada polislerin gelerek iş yerinde bulunan sigaraları gördüklerini, konuyu polislere izah edip kaçak sigaraları teslim ettiğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Ele geçen kaçak sigaralar nedeniyle sanık hakkında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve onsekizinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Sanık mahkemedeki savunmasında; iş yerinin kendisine değil.... adlı şahsa ait olduğunu, olay tarihinde bahse konu iş yerinde misafir olarak bulunuyor olduğunu, iş yerine polislerin geldiği sırada iş yeri sahibinin lavaboya gitmiş olduğunu, iş yerinde bulunduğu sırada yabancı uyruklu bir şahsın iş yerine gelerek bir paket bırakmak istediğini ve ayakkabı kutusu içerisindeki paketi bıraktığını, daha sonra gelip alacağını söylediğini, bu şahsa fırına gidip ekmek alıp geleceğini söylemesi nedeniyle iş yerine kutuyu bırakmasına izin verdiğini, birkaç dakika sonra polis memurlarının gelerek iş yerinde arama yaptıklarını, sigaraların kendisine ait olmadığını, sigaraların satışını yapmadığını, kollukta alınan ifadesinin zapta yanlış geçmiş olduğunu, iş yerinin kendisine ait olduğunu söylemediğini, okunan tutanaklara karşı alınan beyanında ise aleyhine olan hususları kabul etmediğini belirtmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; davaya konu olay tutanağının münhasıran sanığa ait iş yerine değil de 6 ayrı iş yerine ilişkin olarak düzenlenmesi ve tüm iş yerleri için kaçak sigaraların ele geçme biçimi itibarıyla genel geçer ifadeler içermesi, sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmasında, ele geçen sigaraların kutu içerisinde olduğunu, polislerin iş yerinde arama yapmış olduklarını beyan ederek sigaraların tezgah üzerinde ve raflarda ele geçmiş olduğu yönündeki olay tutanağı içeriğini kabul etmemesi karşısında; dosya kapsamında, sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmamasına göre, somut olayda iş yerinde yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci

fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanığın atılı suça ilişkin inkarı karşısında sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte dosyada başkaca delil de bulunmadığı ve sanık hakkında bu nedenle beraat kararı verilmesi gerekirken; sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna dair mahkûmiyetini gerektirir nitelikte delil elde edilemediğinden şeklindeki hatalı gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, verilen beraat kararının, sonucu itibarıyla doğru olduğu belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi ve müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin bölümünden ''TCK.nın 54 maddesi'' ibaresinin çıkarılması, yerine gelmek üzere hükme ''5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4756, Karar No: 2023/5083, Tarih: 26.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4756 E.  ,  2023/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 E., 2023/236 K.

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun (2797 ... Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kadastro çalışması yapılan alanda; kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle, kesinleşmiş mahkeme ilamı sonucunda tespit harici bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmaz hakkında kadastro tespitine ilişkin çalışmaların kesinleşmesi sonrası yürürlüğe giren 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine göre kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı iddiasıyla tapusuz taşınmazın tapuya tescili istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 ... kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 ... Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7288, Karar No: 2013/9988, Tarih: 27.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/7288 E.  ,  2013/9988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 30/01/2013 günlü ve 2013/1892-2013/1385 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı ..., tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 15 yıl hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği ve aynı kanunun 462. maddesi gereğince vasinin dava açmaya izinli kılınıp kılınmadığı araştırılmalıdır. Şayet bu işlemler yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve Yargıtay ilamı vasiye; “kanuni süre içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceği, bu süre içinde karar düzeltme hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan karar düzeltmeye icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, karar düzeltmeyi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6164, Karar No: 2023/5666, Tarih: 18.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6164 E.  ,  2023/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/591 E., 2021/379 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.03.2014 tarihli ve 2014/247 Esas nolu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2-4, 151 ve 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2014/87 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 11 ay 3 ... erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun'un 116/2-4, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 5 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 ay 20 ... erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2018/15622 Esas, 2019/8716 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılmaması, aynı Kanun'un 50/3. maddesinin uygulanmaması, ceza yargılamasının kapalı yapılması gerekirken açık yapılması ve suça sürüklenen çocuğa sosyal inceleme raporu ücretinin yargılama gideri olarak yükletilmesi sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyan Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2019/591 Esas, 2021/379 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/2, 62 ve 50/3. maddeleri uyarınca 6.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 31/2, 62 ve 50/3. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/2, 62 ve 50/3. maddeleri uyarınca 1,000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebi, suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılana ait bakkal dükkanında olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun geceleyin saat 02.00 sıralarında iş yeri kapalıyken iş yerinin camını kırmak sureti ile içeri girerek hırsızlık yaptığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasında, üzerine atılı olan hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğini samimi olarak ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı olan hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğini ve iş yerinden aldığı 35,00 TL değerindeki bozuk parayı börekçide bütünlettirdiğini söylediği, bu beyanı üzerine ... dükkanını işleten A.O. E.'ye teşhis yaptırıldığı ve bozuk paraları bütünleyen şahsın suça sürüklenen çocuk olduğunu teşhis ettiği, olay nedeniyle katılanın 1.000,00 TL maddi zararının bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun katılanın zararını karşılamayı kabul etmediği, tanık olarak dinlenilen hakkında ayrı soruşturma yürütüelen M.C.Ç.'nin alınan beyanlarında suçlamayı kabul etmemesi ve aleyhe bozma yasağı uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmayarak atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;