muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24919, Karar No: 2015/28742, Tarih: 14.10.2015

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin konusu araç ve iş makinesi bakım onarım işletmesi hizmetleri olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmadan salt tanık anlatımlarına dayanılarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişi aracılığıyla gerekirse mahallinde keşif yapılarak davalı şirketin işçilerinin hangi işleri yaptıkları net bir şekilde ortaya konulmalı, yine asıl işverenin kendi işçilerinin bu işlerde çalışıp çalışmadıkları netleştirilmeli, hangi işveren yetkilerinin kim tarafından kullanıldığı da somutlaştırılmalıdır. Ayrıca işçi ücretlerinin davalı şirket tarafından mı yoksa davalı belediye tarafından mı yatırıldığı hususu da ilgili bankadan araştırılmalıdır. Bütün bunlar yapıldıktan sonra muvazaa olgusu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre davalıların sorumluluğuna karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/246, Karar No: 2024/11268, Tarih: 19.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/246 E.  ,  2024/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/45 E., 2023/198 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın atılı suçları işlediği sabit olmasına rağmen verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle sanığın katılan mağdureyle uyuşan beyanlarına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediğinin sabit olduğuna, katılan mağdurenin kim ile nerede olduğuna dair ailesinin bilgi sahibi olmayıp çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun tamamlanmasına rağmen verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurlarının anne ile babası olması karşısında, katılan mağdure vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Mağdure Vekilinin Reşit Olmayanla Cinsel İlişki, O Yer Cumhuriyet Savcısının Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin vaki temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Mağdure Vekilinin Reşit Olmayanla Cinsel İlişki, O Yer Cumhuriyet Savcısının Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin vaki temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Mağdure Vekilinin Reşit Olmayanla Cinsel İlişki, O Yer Cumhuriyet Savcısının Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4903, Karar No: 2016/532, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/4903 E.  ,  2016/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacılar vekili; davacıların murisi müşterek çocukları ...'in geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybettiğini, müteveffanın kullandığı aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, davacıların tek desteklerini kaybettiklerini maddi zarara uğradıklarını ve 3. kişi konumunda olduğundan Yargıtay Genel Kurulu' nun 16/05/2011 tarihli kararına göre ödeme yapılması gerekmekle sigorta şirketinin poliçe limiti kadar sorumlu olduğu iddiasıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; aracın davalı ... şirketi tarafından zorunlu mali mesuliyet trafik sigortası kapsamında sigortalandığını, sürücü ölen davacıların murisi ...'in tam kusurlu olduğundan tazminat talep edemeyeceği iddiasıyla davanın reddini talep etmiştir.

Davacı vekili taleplerini davacı anne ... için 21.427,50 TL, baba ... için 23.583,75 TL'ye yükselttiklerini beyanla toplam 45.011,25 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ... için 23.583,75 TL, davacı ... için 21.427,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte 6098 sayılı TBK 53/3.maddesinin öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 53/3 maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Buna göre öncelikle gelirin tamamının, yardım görenlere tahsis olunmuş varsayılamayacağı, ölenin gelirinden bir bölümünü kendisine ayıracağı, bu tahsisten vazgeçilemeyeceği ve bu suretle yardımın (payların) geliri yutmaması ilkesi dikkate alınmalıdır. Ayrıca ölenin kendi geçim masraflarından artan miktarın tamamının (hiçbir tasarruf düşüncesine yer bırakmadan) destek görenlere dağıtılması da kabul olunamaz. Öte yandan, destek görecek kimselere ayrılacak miktar da, bunların ihtiyaçlarının toplamı kadar olmalıdır.

Somut olayda, destekten yoksun kaldığını iddia eden davacılar, müteveffanın annesi ve babası olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı tüm yaşam boyunca sabit % 20'şer oranında desteklik payı olarak davacılara ayrılmıştır. Oysa, destek İsmail 26 yaşında bekar olarak vefat etmiş olup, hayatın olağan akışına göre ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25'er pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14 er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesi gerektiği, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek önceki kararı davalı tarafın temyiz ettiği ve anneye ve babaya verilen %20 şer pay yönünden davalı açısından kazanılmış hak sağladığı hususu dikkate alınarak destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken,..desteğin davacı anne ve babaya yaşamı boyunca sabit bir oranda destek olacağı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8064, Karar No: 2014/10813, Tarih: 10.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8064 E.  ,  2014/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1) ... 2) ... Turizm ve Tic. A.Ş. 3) ... Mimarlık Turizm Taşımacılık ve Tic. A.Ş. vek. Av. ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan Finansal Kiralama Sözleşmesi'ne konu aracın motorlu taşıtlar vergisinin sözleşme gereğince kiracı tarafından ödenmesi gerektiği halde ödenmediğini, haciz tehditi nedeniyle müvekkili tarafından gecikme zammı ile vergi dairesine yatırıldığını, ihtarnameye rağmen borcun ödenmemesi üzerine yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının sözleşmeyi ilgili sicile kayıt ettirmediğini, bu nedenle geçerli bulunmayan finansal kiralama sözleşmesine istinaden yapılan ödemelerin dayanağının bulunmadığını, kanunda mali yük ve vergilerin kiracıya ait olduğuna dair bir hükmün bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Turz ve Tic Aş'nin kiracı, diğer davalıların müşterek ve müteselsil kefil oldukları, sözleşme gereğince araca ilişkin motorlu taşıtlar vergisinden kiracının sorumlu olduğu, davalı kefillerin kira bedelleri açısından sorumluluk miktarının açıkça belirli olmasına karşılık kira bedeli dışında kalan motorlu taşıtlar vergisi gibi diğer yükümlülükler açısından kefillerin sorumlu olduğu miktarın açıkça belirtilmediği gerekçesiyle davalılar ... ve ... Mimarlık Turizm Taşımacılık ve Ticaret Aş hakkındaki davanın reddine, kiracı olan ... Trz. Ve Tic. A.Ş hakkında ise, davacının gecikme zammı dışında finansal kiralama sözleşmesine konu araç için ödediği toplam 3.266 TL vergiyi rucü edebileceği gerekçesiyle davalı ... Trz ve Tic Aş hakkında açılan davanın kısmen kabulüne ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1661, Karar No: 2023/4078, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1661 E.  ,  2023/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/165 E., 2022/230 K.

DAVA TARİHİ : 12.05.2014

KARAR : Davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddi, davalı ... İmar Turizm Teknik Hizm.

Temizlik Otopark Hizmetleri Nakliye San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulü Hizmetleri Nakliye San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalılardan ... (Belediye) yönünden davanın husumetten reddine, davalılardan Urla İmar Turizm Teknik Hizm. Tem. Otopark Hizm. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ( Şirket) açısından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Belediyenin kurucusu ve ortağı olduğu davalı Şirket bünyesinde 07.10.2011 tarihinden ... sözleşmesinin feshedildiği 09.04.2014 tarihine kadar URİT Restaurant’da kesintisiz olarak çalıştığını, ... sözleşmesini Şirketin maddi durumu gerekçe gösterilerek haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ve fazla çalışma ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, müvekkili İdarenin davacının işvereni olmadığını, diğer davalı ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.....2015 tarihli ve 2014/346 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararı ile davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı Şirket yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.....2015 tarihli ve 2014/346 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararı ile davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı Şirket yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarihli ve 2017/14984 Esas, 2018/22909 Karar sayılı ilâmı ile davalı Şirket vekilinin diğer temyiz nedenleri reddedilerek davacı tanıklarının husumetli olduğu için beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerektiği, davalı tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamından ise davacının sabah 10.00, akşam 22.30 saatleri arasında, yaz sezonunda günlük 4 saat antrelerle, kış sezonunda ise yasal sürelerdeki ara dinlenmelerle haftanın 6 günü çalıştığının anlaşılmasına göre husumetli davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda haftalık 27 saat fazla çalışma yapıldığı kabulünün isabetli bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 26.01.2021 tarihli ve 2018/593 Esas, 2021/13 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın davalı Şirket yönünden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.