muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11911, Karar No: 2014/13344, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11911 E.  ,  2014/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/237-2013/253

DAVA :Davacı, ücret farkı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye farkı, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı ile vardiya tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003/2004’de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004/2005 yılında TİS tarafı olan T.Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile T. Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. m.32 ve İş K. m.5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının T. Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, T. ile T. Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İTİS’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İTİS’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve TİS Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına

aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra T. Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İTİS Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözlşemesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı B.’ da 2003/2004 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan/2005-Şubat ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.

Yukarıdaki hüküm “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü daha işçi lehine olmak koşuluyla somut olaya tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece TİS’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yaralanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı TİSGLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilmek suretiyle gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 28.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/3395, Karar No: 2015/12613, Tarih: 26.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3395 E.  ,  2015/12613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2007/1034-2012/1183

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06/11/2012 gün ve 2007/1034 - 2012/1183 sayılı kararı onayan Daire'nin 08/09/2014 gün ve 2013/9246 - 2014/13319 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı, birleşen davada davalı ........ Lojistik A.Ş. (Eski Unvan ...........Lojistik Hizmetleri A.Ş) vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 12/07/2007 tarihli sözleşme ile 12 adet çekici ve 12 adet treylerin 10 adet sürücüsü ile birlikte müvekkili şirketin belirteceği tesislerden teslim alınacak malların dağıtımı, yüklemesi, boşaltmasının yapılması hususlarında davalı ile anlaşıldığını, ancak davalının sözleşmenin 16. maddesinde yazılı 150.000 TL bedelli muteber kefilli teminat senedini teslim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca sözleşme gereğince çekici ve treylerleri davacı şirket kullanımına tahsis etme yükümlülüğünü de yerine getirmediğini, müvekkilinin zarara uğradığını, bunun üzerine ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini ve sözleşmenin yürürlük tarihi olan 12/07/2007 tarihinden itibaren 75 TL ve her gün/tedarik edilmeyen araç üzerinden hesaplanan 49.424,38 TL'nin ödenmesinin ihtar edildiğini, ödeme yapılmaması üzerine yapılan icra takibine haksız itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava davalısı birleşen dava davacısı vekili, asıl davaya yönelik olarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise, davalı şirketin müvekkili şirket tarafından fatura karşılığı gerçekleştirilen taşıma işi bedellerini ödemediğini, toplam 60.569,40 TL tutarındaki alacağın 36.482,40 TL'sinin tahsil edildiğini, bakiye 24.087,00 TL'nin ise ödenmemesi üzerine davalıya yönelik yapılan icra takibine haksız itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava davacısı birleşen dava davalısı vekili birleşen davanın reddini istemiştir.

Asıl dava davacısı birleşen dava davalısı vekili birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın tarafları arasında 12/07/2007 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşenlerden birinin edimini yerine getirmemesi, temerrüde düşmesi halinde diğer taraf sözleşmeyi feshedebilmek için diğerine ifa için BK'nın 106. maddesine göre uygun bir süre vermesi gerektiği, somut olayda davacı tarafça böyle bir süre verilmeden doğrudan fesih yoluna gidildiği, bu nedenle doğrudan doğruya fesih haklı ve geçerli bir fesih olmadığı, dolayısıyla davacının davalının temerrüdüne ve haklı feshe dayanarak cezai şart talebine geçerlilik tanımak mümkün görülmediği, bir an için davacı feshinin süre tayin edilmeksizin geçerli bir fesih olduğu kabul edilse bile sözleşmedeki ifaya ekli cezai şart olduğundan sözleşmeyi fesih eden davacının bu nedenle de ifaya ekli cezai şartı talep edemeyeceği, zira davacı her ne kadar davalı yanın sözleşme gereğince belirli sayıda araç ve sürücüyü hazır etmemesinden ötürü üçüncü kişilere taşımaları yaptırdığını ileri sürmüşse de davacı tarafça bu taşımalar somutlaştırılıp delillendirilemediği, gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise birleşen davanın davacısı ........... Nakliyat Ltd. Şti'nin toplam 46 adet fatura karşılığı 60.569,40 TL'lik alacağının davalı ......... A.Ş. kayıtlarında davacı lehine muntazaman kayıtlı olduğu, yine birleşen davadaki davalı ....... A.Ş'nin davacıya yaptığı ödemeler hususunda da tarafların kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğu, ancak birleşen dava davalısı ........ A.Ş'nin muavin kaydına göre davacı adına tanzim edilmekle birlikte .......Nakliyat Ltd. Şti. kayıtlarında yer almayan ceza-yansıtma bedeli faturalarından dolayı ....... A.Ş'nin davacıdan 49.424,38 TL takip tarihi itibari ile alacaklı görüldüğü, muhatabını 05/11/2007 tarihli noter ihtarnamesi ile temerrüde düşürdüğünden 25/12/2007 tarihli icra takip talebinde asıl alacağına 680,00 TL işlemiş faiz de talep edebileceği gerekçesiyle, davalı yanca yöneltilen itirazın iptaliyle takibin 24.087,00 TL asıl, 680,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 24.767,00 TL alacağın asıl alacağı icra takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi gereğince işletilecek faizi ile tahsili için takibin devamına, likit alacağa vaki haksız itiraz nedeniyle İİK 67/2. maddesi gereğince takdiren % 40 oranı ile belirlenen 9.906,80 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar asıl dava davacısı, birleşen dava davalısı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08/09/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Asıl dava davacı, birleşen dava davalı ... Lojistik A.Ş (Eski unvan ...... A.Ş) vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Asıl dava davacı, birleşen dava davalı ... Lojistik A.Ş (Eski unvan ...... A.Ş) vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl dava davacı, birleşen dava davalı ... Lojistik A.Ş. (Eski unvan ...... A.Ş) vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl dava davacı, birleşen dava davalı ... Lojistik A.Ş (Eski unvan ...... A.Ş) vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16093, Karar No: 2017/3987, Tarih: 13.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16093 E.  ,  2017/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... Karabulut tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 25/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından ve mahkemenin 24/10/2016 tarihli ek kararının incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/06/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ... ve diğer davalılardan ... ve diğerleri vekili ile karşı taraftan davacı vekili geldiler, diğer davalı ... adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 24/10/2016 tarihinde verilen ek karar ile eksik harcın tamamlanmadığından bahisle, davalılardan ...'ın, temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Davalı ... davada, tarafından temsil edilmiştir. Adı geçen avukat, Dairemizin 28/04/2015 gün 2014/12280 esas, 2015/5234 karar sayılı bozma ilamından sonra dosyaya, diğer davalılar ..., ve ...'in vekaletnamesini de sunmuştur.

Mahkemece, yine 24/10/2016 tarihinde, davalılar ..., ve ... yönünden, temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmalarına dair ayrı bir ek karar verilmiş, bu karar adı geçenlerin diğer vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... hakkında verilen ek kararın tebliği yapılırken, Avukat ...önderilen tebligat mazbatasının üzerinde; " ve diğerleri" şeklinde taraf bildirilmiş olup tebligat zarfında hangi ek kararın yer aldığı da mazbatadaki açıklamalardan anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, davalı ... adına, onun hakkındaki ek kararın usulüne uygun şekilde yeniden tebliğe çıkarılması ve sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36564, Karar No: 2017/6947, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36564 E.  ,  2017/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/107, Karar No: 2024/3028, Tarih: 03.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/107 E.  ,  2024/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1754 E., 2023/1757 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli ve 2022/118 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve aynı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/1754 Esas, 2023/1757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri

Özetle cezanın haksız olduğuna, katılan mağdurenin Mahkeme huzurunda ve sonradan verdiği 30.10.2023 tarihli dilekçede vicdan azabı ile sanığa iftira attığını belirttiğine, katılan mağdurenin sevgililerinin olduğunun okulda konuşulması ile bunun okul idaresi tarafından duyulması üzerine katılan mağdurenin ailesi ve çevresi tarafından kötü anılmamak için duyduğu kaygı, utançla sanık hakkında gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğuna, katılan mağdurenin ve annesinin amacının sanığı evden göndermek olduğuna, Adlî Tıp Raporundaki bulgular sebebiyle katılan mağdureye karşı cinsel istismarda bulunan kişi veya kişiler olduğu sonucuna varılmakta ise de bu kişinin sanık olduğuna yönelik herhangi bir somut delil bulunmadığına ve tanık ...'ın beyanlarının sanık lehine olduğunun gözetilmediğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ve sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekili ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri

Özetle kararının yeterli gerekçeyi içermediğine, eksik araştırmayla karar verildiğine, Adlî Tıp Raporundaki bulgulara rağmen sanığın organ sokma şeklindeki çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmediğine bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine, dosyadaki deliller, katılan mağdurenin istikrarlı, tutarlı beyanları ile Adlî Tıp Raporundaki bulguların katılan mağdureyi doğruladığına, katılan mağdurenin sanığın kendisine yönelik eylemlerinden bahsederken yer, zaman, eylem şeklini belirterek somut biçimde birbiriyle uyumlu anlatımlarda bulunmuş olduğuna, kendi iffet ve namusunu ilgilendiren böylesine önemli bir konuda üvey abisine iftira atmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunu, eylemin basit cinsel istismar kabul edilerek sanığa az ceza verildiğine, tanık ...'ın katılan mağdurenin arap kökenli olması sebebiyle Türkçeye çok hakim olamadığına, kendisiyle rahat iletişim kuramadığına, nedenleri bulunmadığı halde sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulandığına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediğine ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/1754 Esas, 2023/1757 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.