muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29071, Karar No: 2016/20996, Tarih: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/29071 E.  ,  2016/20996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ...’de şoför olarak işe başladığını, daha sonra diğer davalı ...’ne geçirildiğini, kayden ... işçisi olarak görünse de aslında baştan beri davalı ... işçisi olduğunu, ...’nin kadrolu işçileri ile aynı işe yaptığını, davalılar arasında muvazaalı işlem olduğunu, davacının da ... işçisi sayılması ve ... işçilerini kapsayan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, ... işçisi olarak çalışan işçilere nazaran düşük ücret alması nedeni ile doğan parasal haklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, 29/12/2015 tarihli duruşmada takip edilmeyen davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davanın 29/12/2015 tarihinde işlemden kaldırılmasına ve bu tarih itibariyle dava üç ay içinde yenilenmediğinden bahisle HMK'nun 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de bu yönde karar vermek için davacının duruşmaya çağrılmış olması, diğer bir deyişle duruşma gününden haberdar olması gerekir. Davacı 15/09/2015 tarihli duruşmaya mazeret bildirmiş olup, Mahkemece davacının mazereti kabul edilerek duruşma 29/12/2015 tarihine ertelenmiş, ancak yeni duruşma günü davacıya bildirilmemiştir. 29/12/2015 tarihinde taraflarca takip edilmeyen dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda duruşma gün ve saatinden haberdar olmayan davacının davayı takipsiz bıraktığı kabul edilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5171, Karar No: 2018/8264, Tarih: 23.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5171 E.  ,  2018/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek ve tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Sanık hakkında tefecilik suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, Pos cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullanmaktan ibaret eylemlerinin, hem TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesi ve özel norm ilkesi önceliği gereğince sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

II) Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II) Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1) Sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve 01.11.2012 tarihli, 2012/A-3008/4 sayılı vergi tekniği raporunda, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin defterler ile üç klasör faturanın arşive kaldırılması amacıyla Şehitkamil Vergi Dairesi Müdürlüğüne gönderildiğinin belirtilmesi karşısında; her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip incelenerek, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin belirlenmesi, suça konu olan faturaları kullanan mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; sanığa ve suça konu faturaları kullanan mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, sanığın ve suça konu faturaları kullanan şirket veya mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9842, Karar No: 2023/2470, Tarih: 10.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9842 E.  ,  2023/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nafaka alacağının tahsili için başlatılan ilamlı icra takibinde, takip öncesi itfa itirazı nedeniyle takibin iptali istemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne, 2,93 TL işlemiş faiz yönünden icra takibinin iptaline, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlu şikayet dilekçesinde; nafaka bedellerini ödediğini, iştirak nafakasının eğitim ve diğer giderleri de kapsadığını bir kısım nafaka ödemelerini müşterek çocuğun eğitim giderleri olarak ödediğini, eğitim ödemesinden kalan kısmın alacaklıya ödendiğini ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; ödenmiş olan nafakaların takibe konu edilmediğini, takip tarihi itibarı ile Temmuz ve Kasım 2020 ayı toplam 5.000,00 TL nafaka ile Ekim 2020 ayında eksik olan 1.870,00 TL nafaka bedelinin talep edildiğini, borçlunun gerek nafakaları, gerekse çocuğun okul taksitlerini gününde ve düzenli ödememesi nedeniyle okul yönetiminin sürekli kendisini araması nedeniyle müvekkilinin zor durumda kaldığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilama dayalı takipte borcun ödendiği iddiasının İİK'nın 33. maddesinde belirtilen belgeler ile ispat edilmesi gerektiği, nafaka borçları yönünden yapılan ödemelerin aylık nafaka miktarına ve bu miktarın katlarına denk gelecek şekilde düzenli olarak yapılması durumunda, ödeme belgelerinde nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair atıf olmasa dahi bu ödemelerin nafaka borcundan mahsubunun hakkaniyet kurallarına uygun düşeceğinin kabul edildiği, zira işleyen nafaka borcu bulunan bir borçlunun yaptığı ödemelerin bu borç dışında ahlaki bir ödeme olduğunu kabul etmenin hak kaybına neden olacağı, ödemenin okul ücreti vs gibi açıklamalar ile yapılması halinde ise ödemenin nafakaya mahsup edilemeyeceği, alınan bilirkişi raporunda asıl alacak tutarında fazla bir talebin bulunmadığı, işlemiş faiz tutarında ise toplam 2,93 TL fazla talebin bulunduğunun belirlendiği gerekçesi ile şikayetin kısmen kabulüne, 2,93 TL işlemiş faiz yönünden icra takibinin iptaline, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu istinaf dilekçesinde;dayanak boşanma ilamının 13.07.2020 tarihinde kesinleştiğini, Temmuz 2020 (13.07.2020 – 13.08.2020) dönemine ait nafakanın 4 gün gecikmeli olarak 17.08.2020 tarihinde; Ağustos 2020 (13.08.2020 – 13.09.2020) dönemine ait nafakanın 15.09.2020 tarihinde; Eylül 2020 (13.09.2020 – 13.10.2020) dönemine ait nafakanın 16.10.2020 tarihinde yatırıldığını, Ekim 2020 (13.10.2020 – 13.11.2020) dönemine ait 1 aylık nafaka borcunun sadece 3.130,00TL olduğunu, bu kapsamda müvekkilinin işlerinin bozuk olması ve mevcut pandemi sebebiyle nafakayı yatırmakta sadece birkaç gün gecikmesinin nafakaları düzenli ödemediği anlamına gelmeyeceğini, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının kanuna aykırı olduğunu, boşanma kararında okul taksitlerinin iştirak nafakasından ayrı olarak karşılanması konusunda tarafların herhangi bir taleplerinin olmadığını, bu hususun bilirkişi raporunda dikkate alınmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yerleşik Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği üzere; yapılan ödemelerde hükmolunan aylık nafaka miktarı ve bu miktarın katları şeklinde ödemelerin görülmesi halinde, ödeme belgelerinde nafaka borcuna ilişkin olarak yapıldığına dair atıf bulunmasa dahi bu ödemelerin hakkaniyet kuralları gereğince nafaka borcundan mahsubu gerektiği, borçlu tarafından nafakaya mahsuben ödendiği iddia olunan ödemelerin ahlaki ödemeler olarak nitelendirilmesi gerektiği, emsal gösterilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi kararında belirtildiği gibi iştirak nafakasının eğitim giderlerini de kapsadığı yönündeki iddianın yerinde olmadığı, bu hususun ilam mahkemesince iştirak nafakası takdir edilirken bu giderlerin de dikkate alınması gerektiği şeklinde anlaşılması gerektiği, borçlunun itfa itirazının İİK'nın 33/1. maddesinde belirtilen belgelerle ispat edilemediği, yapılan bilirkişi incelemesinde takipte talep edilen tutarda asıl alacak kısmında fazlalık bulunmadığı, işlemiş faiz tutarının ise toplam 2,93 TL fazla talebin olduğunun belirlendiği, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya yeterli olduğu, dosya kapsamı, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vaka ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı ve hükümde kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu, istinaf dilekçesindeki hususları tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu, istinaf dilekçesindeki hususları tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,nafaka alacağının tahsili için başlatılan ilamlı icra takibinde takip öncesi itfa itirazı nedeniyle takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK. 33/1

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13124, Karar No: 2012/11053, Tarih: 11.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/13124 E.  ,  2012/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/1995

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar Z., A., M.Ş., A. ve B.tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil nedeniyle tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, dava konusu 4 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 35 ve 58 sayılı parsellerin ½’er payları tapulama suretiyle ölü H. oğlu H. mirasçıları adına kayıtlı iken, 19.10.1967 tarihinde intikal ve alım ile Ş. A..adına tescil edildiği, bilahare, adı geçenin 4 parsel sayılı taşınmazın ¾ payı ile diğer taşınmazlardaki maliki olduğu payların yarısını 20.10.1967 tarihinde M. B.’ya satış şeklinde devrettiği; davacı Hazine tarafından açılan dava sonucu verilen Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 20.12.1977 tarih ve 1963/103 esas, 1977/207 karar sayılı “H. oğlu H.’ın veraset ilamının iptali ile verasetin hazineye aidiyetine” ilişkin karara dayalı olarak Hazinece bu kez Ş. ve M. aleyhine çekişmeli parseller hakkında 14.04.1981 tarihinde yolsuz tescil nedeniyle açılan tapu iptali ve tescil davası neticesinde de, M.hakkındaki davanın dava tarihinden önce ölmüş olduğu gerekçesiyle reddine, Ş. hakkındaki davanın kabulüne dair verilen aynı Mahkemenin 25.04.1989 gün ve 1986/19 esas, 1989/88 karar sayılı ilamının deracattan geçmek suretiyle kesinleştiği; bu arada çekişmeli taşınmazlardaki M.paylarının 29.01.1986 tarihinde mirasçılarına intikal ederek aynı gün 4 sayılı parseldeki ¾ payın davalı M. Ş.A.’a, aynı gün 58 sayılı parseldeki ¼ payın ve 31.01.1986 tarihinde de 35 sayılı parseldeki ¼ payın davalı M.N.T.’e satış şeklinde devredildiği; davalı M.N.’in 58 sayılı parseldeki ¼ payı 03.02.1986 tarihinde davalılar Z.ve A.’a aynı biçimde aktardığı; davalı M.Ş.’in de 4 sayılı parselde bir kısım payı üzerinde bırakarak kalan paylarını diğer davalılara satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine; “sahte ilmuhabere dayalı olarak alınan veraset ilamı gereğince intikal ve temlik işlemlerinin yapıldığını, Ş. aleyhinde açılan dava sonucu yolsuz tescil olgusu belirlenerek verilen iptal ve tescil kararının kesinleştiğini, ancak Ş.’un M.’a temlik ettiği ve bilahare el değişiklikleri neticesinde davalılar adına kayıtlı paylar bakımından da, davalıların yolsuz tescili bildiklerini” ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davacı Hazine; “sahte ilmuhabere dayalı olarak alınan veraset ilamı gereğince intikal ve temlik işlemlerinin yapıldığını, Ş. aleyhinde açılan dava sonucu yolsuz tescil olgusu belirlenerek verilen iptal ve tescil kararının kesinleştiğini, ancak Ş.’un M.’a temlik ettiği ve bilahare el değişiklikleri neticesinde davalılar adına kayıtlı paylar bakımından da, davalıların yolsuz tescili bildiklerini” ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, davalıların yolsuz tescili bilen ya da bilmesi gereken kişi konumunda bulundukları belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalılar Z., A., A., B.ve M.Ş.’in bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak; noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen tapu kayıtlarından, karar tarihinden sonra davalı M.Şefik’in çekişmeli 4 parsel sayılı taşınmazdaki bir kısım payını dava dışı Nezir ile Mehmet Şah oğlu Hasan’a, Nezir’in de oğlu Hasan’a satış suretiyle temlik etikleri; davalı Halil’in payının ise 27.05.2011 tarihinde mirasçılarına intikal ettiği ve Abdulkadir dışındaki mirasçıların paylarını Yağmur Akgün’e devrettikleri görülmektedir.

Bilindiği üzere, dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş 1086 Sayılı HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir. 01.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nun 125. maddesi ile de aynı ilke benimsenmiştir.

O halde, 6100 sayılı HMK.nun 125. maddesi gözetilerek işlem yapılması ve ondan sonra bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Davalılar Z., A., A., B. ve M.Ş.’in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1648, Karar No: 2015/36532, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1648 E.  ,  2015/36532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3845 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13371 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11299 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulün ile 11299 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3845 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13371 TL yapı bedeli ile 2072 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.