muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21164, Karar No: 2017/5781, Tarih: 11.05.2017

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 15.6.2010 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 2013 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7818, Karar No: 2016/7987, Tarih: 26.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7818 E.  ,  2016/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ...: Ölüm nedeniyle düşme

Sanıklar ..., ...: Beraat

Sanıklar ..., ...: Mahkumiyet

I-)Sanık ... hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...'ın 16.04.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64/2. maddesi gereğince kamu davasını düşüren mahkemenin hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında “Defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-)Sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...’nun yokluğunda verilen kararın sanığın savunması sırasında vermiş olduğu adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların ... Temizlik Nakliyat İnşaat Petrol Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortakları olduklarının ve 2008 takvim yılında sahte faturalar düzenlediklerinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanıkların yapmış oldukları savunmalarında sahte fatura düzenlemediklerini, kısa bir süreliğine bu şirketi işlettiklerini beyan etmeleri, sanıkların söz konusu şirket hisselerini 05.03.2008 tarihinde alarak şirket ortaklıklarının bu tarihten sonra başlamış olması, şirket adına verilen en son KDV beyanının da 2008 Şubat ayına ait olması ve sanıkların ortak oldukları tarihten sonra düzenlenen herhangi bir fatura tespit edilememiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanıkların ortak oldukları tarihten sonra düzenlenmiş herhangi bir fatura olup olmadığı araştırılarak bulunması halinde bunun sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

IV-)Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından, sanık ... hakkında ise “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların ... Temizlik Nakliyat İnşaat Petrol Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortakları olduklarının ve 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlediklerinin iddia olunduğu somut olayda; 18.10.2006 tarihinde kurulan şirketin kurucu ortağının ve 10 yıllık şirket müdürünün sanık ... olduğu, ...’ın ortaklar kurulunun 15.02.2007 tarih 1 numaralı kararı ile hisselerini diğer sanık ...’a devrederek şirket müdürlüğünden ayrıldığı ve 5 yıllığına şirket müdürlüğüne ...’ın seçildiği, sanıkların yetkili oldukları takvim yılı içerisinde de herhangi bir ticari faaliyet olmamasına rağmen bir çok sahte fatura düzenlendiğinin ve yüksek matrahlı KDV beyanında bulunulduğunun anlaşılması, sanık ...’ın abisi ...’ın gelip şirket kuracaklarını söylediğini, kendisininde sadece imza attığını şirketle ilgilenmediğini savunması, sanık ...’ın da işçi olarak çalıştığını, kendi adına bu şirkette hissesi olduğunu bilmediğini ve bu şirketle hiçbir alakasının olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanıkların savunmaları doğrultusunda fiilen şirketi işletip işletmedikleri araştırılarak sonucuna göre hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11650, Karar No: 2013/23341, Tarih: 20.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11650 E.  ,  2013/23341 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/11650

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kısmen kabul edildiği görülmektedir.

Başvuru bu hali ile İİK.nun 68.maddesine dayalı itirazın kaldırılması  istemidir. Buna göre alacaklının itirazın kaldırılması  isteminin kabulü için takip dayanağı belgenin İİK. nun 68.maddesinde sayılan belgelerden olması gerekir.

İİK. nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan ödeme dekontu ve 21.11.2011 tarihli sayman mutemedi alındısı İİK. nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte belgelerden olmayıp uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden icra mahkemesince itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9826, Karar No: 2013/9834, Tarih: 10.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9826 E.  ,  2013/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ve arkadaşları aralarındaki alacak davasına dair .... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.09.2012 günlü ve 2011/251 E.-2012/437 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 28.02.2013 günlü ve 2013/1385 E.-2013/3359 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların iştirak halinde müşterek mülkleri olan taşınmaz üzerine 15 yıl önce 600 adet zeytin ağacı dikildiğini, bu zeytin ağaçlarının bakımını, davacının hiçbir ücret almadan üstlendiğini, davacının bu işleri yapmak için zaman ayırdığını, bu işlerin yürütülmesi için her zaman işin başında bulunduğunu, 2006 veya 2007 yılında bu taşınmaz içerisinde bulunan zeytin ağaçlarının bakım işini davalılardan ...'in üstlendiğini, ancak, bunun dışında bu işi kendisinin yaptığını belirterek, .... köyü 43 parsel sayılı taşınmazın zeytin ağaçlarının son dört yıllık bakım ücreti karşılığı olarak 12 000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, cevap dilekçeleri ile; Dava konusu taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarına yapılan masrafın ücret karşılığında işçilere yaptırıldığını, bu ücreti tüm mirasçıların ödediklerini, davacının, işçilerin başında durarak emek ve zaman harcadığı için ücret talep etmeye hakkının bulunmadığını, ayrıca ortak murislerinden intikal eden dükkan vasıflı taşınmazın kiralarının da davacı tarafından alınmak suretiyle dava konusu taşınmaz için harcandığını, ayrıca davanın zamanaşımına uğradığını beyan ederek, davanın öncelikle zamanaşımı yönünden, bunun mümkün olmaması halinde esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, TMK'nın, paylı mülkiyetteki olağan yönetim işlerini düzenleyen 690. maddesinde, paydaşlardan her birinin olağan yönetim işlerini yapmaya, özellikle küçük onarımları yaptırmaya ve tarımsal işleri yürütmeye yetkili olduğu, davacının, kanundan doğan bu yetkisini kullandığı, taraflar arasında bu doğrultuda bir hizmet sözleşmesi yapıldığı da ispatlanamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacının temyiz talebi üzerine dairemizce onanmış, davacı bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasında paylı ve elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının bakımının yapılması için harcanan emek ve zaman karşılığında davalılardan ücret talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacının temyiz talebi üzerine dairemizce onanmış, davacı bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasında paylı ve elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının bakımının yapılması için harcanan emek ve zaman karşılığında davalılardan ücret talebine ilişkindir.

TMK'nun 693.maddesi uyarınca paydaşlardan her biri bölünemeyen ortak menfaatlerin korunmasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilir. TMK'nun ortak menfaatlerin korunması konusunda paydaşın yasal temsilci olabileceği yönündeki bu hükmü, güçlendirme işlerinin yürütülebilmesi, paydaşların giderlere katılmasının sağlanması ve yetki verildiği takdirde dava açılmasını da kapsamaktadır. Bununla birlikte payından fazlasını ödemiş olan paydaşın diğer paydaşa rücu imkanı bulunduğu da tartışmasızdır (TMK'nun m. 694/2).

Davacı vekili, 10.01.2012 tarihli celsede, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının bakımı için yapılan tüm masraflara tarafların payları oranında katıldıklarını, taleplerinin buna ilişkin olmadığını, ancak, davacının bu taşınmazlar ile ilgilenmesi sebebiyle davacıya bakım ücreti ödenmesi gerektiğini beyan etmiştir. Gerek davacı vekilinin bu doğrultudaki beyanından, gerekse dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından, taşınmazdaki zeytin ağaçlarının bakımı, budanması, zeytinin toplanması v.s gibi tarımsal işlerin ücret karşılığında işçiler tarafından yapıldığı, davacının, bu işleri bizzat yapmadığı, ancak, bu işlerin yapılmasını organize ettiği, örneğin işçi bulma ve onların ücretlerini ödeme işini üstlendiği anlaşılmıştır.

Bir davada ileri sürülen maddi olayların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak yasa maddesini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir (HMK 33. md). Dava, hukuksal nitelikçe TMK'nun 694/2.maddesi hükmü gereğince payından fazlasını (hizmet ederek) ödemiş olan paydaşın rücu isteminden ibarettir. Dosya içeriğindeki bilirkişi raporunda talep edilen yıllara ilişkin olarak davacının emek ve mesaisinin karşılığı hesaplanmıştır. Mahkemece, bilirkişiden yeniden ek rapor alınarak davacının tapudaki payı karşılığının hesaplanan bu miktarlardan indirilmek suretiyle bakım ücreti miktarı tesbit edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksi yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla, davacıların karar düzeltme taleplerinin kabulü ile dairemizin 28.02.2013 tarihli 2013/1385-3359 sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16973, Karar No: 2011/2213, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/16973 E.  ,  2011/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2009 gün ve 2008/910 Esas, 2009/34 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12147, Karar No: 2012/3208, Tarih: 05.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12147 E.  ,  2012/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2010 tarih ve 2007/87-2010/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "İKİNCİ BAHAR HUZUR EVİ +şekil" markası bulunduğunu, davalının ise işletmesine ÖZEL GÜVEN İKİNCİ BAHAR YAŞLI BAKIM VE DİNLENME MERKEZİ adını verdiğini, böylece davacının markasına açıkça tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek davalının İKİNCİ BAHAR ibaresini işletmenin her türlü tanıtımında, yazışmalarında tabelalarında kullanımının önlenmesini, davalının eyleminin davacıya ait marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile bu tecavüzün önlenmesini, ikinci Bahar ibaresinin bulunduğu her türlü evrak tabela reklam ve tanıtım malzemesinden bu ibarenin çıkartılmasını, davalının bu ibareyi kullanmaktan yasaklanmasını, bu ibarenin davalının ticari unvanından çıkarılmasını, 5.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın ihtarnamenin tebliği tarihi olan 13.12.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebinden sarfınazar ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, “İkinci bahar" ibaresinin anonim bir ibare olduğunu, şiirlere ve şarkılara konu edildiğini, sinema filmleri ve televizyon dizileri çekildiğini, bu ibarenin gençlikten sonra sağlıklı bir yaşlılık dönemini çağrıştırdığını, sektörde herkesin kullanımına açık olduğunu, davacının tescilinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin kullanımının davacının markasına tecavüz oluşturmadığını, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, “İkinci bahar" ibaresinin anonim bir ibare olduğunu, şiirlere ve şarkılara konu edildiğini, sinema filmleri ve televizyon dizileri çekildiğini, bu ibarenin gençlikten sonra sağlıklı bir yaşlılık dönemini çağrıştırdığını, sektörde herkesin kullanımına açık olduğunu, davacının tescilinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin kullanımının davacının markasına tecavüz oluşturmadığını, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, "ikinci bahar" ibaresinin huzur evleri hizmetlerinin kalitesi ile ilgili bir ibare olmayıp, genel anlamda "yaşlılıkta gelen mutluluk" olması nedeniyle ikinci ya da üçüncü evlilikleri veya yaşlı insanların yeni bir hayat kurarak mutlu olmalarını gösterdiği, böylece bu ibarenin huzur evi hizmetleri bakımından tasviri olmadığı, davacının markasının asli unsuru "İKİNCİ BAHAR" ibaresi olup, davalının da işletme tanıtım faaliyetlerinde ÖZEL GÜVEN İKİNCİ BAHAR YAŞLI BAKIM VE DİNLENME MERKEZİ ibaresini kullandığından, bu ibarede yer alan ikinci bahar deyimi nedeniyle davalının işletmesinin, davacıyla bir organik bağ içerisinde bulunduğu kanaatinin doğacağı, davalıya ait işletmenin davacının bir şubesi olarak görülebileceği ya da ikinci bahar ibaresinin davacıdan lisans alınarak kullanıldığının düşünülebileceği böylece karıştırma ihtimalinin mevcut olduğu gerekçesiyle, davacı vekili maddi tazminat talebinden sarfınazar etmiş ancak bu talebi davalı tarafından kabul edilmediğinden ispat edilemeyen ve sarfınazar edilen maddi tazminat talebinin reddine, davanın kısmen kabulüne, davalının Özel Güven İkinci Bahar Yaşlı Bakım ve Dinlenme Merkezi biçimindeki kullanımının davacının tescilli markasına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile bu tecavüzün önlenmesine, davalının işletmesinde her türlü tabela, görsel, işitsel reklam, ticari tanıtım evrakı üzerindeki İkinci Bahar ibaresinin çıkarılmasına, davalının bu ibareyi yaşlılar için huzurevi hizmetlerinde kullanmaktan yasaklanmasına ve

davalının bu ibareyi işletmenin tanıtımı ile ilgili her türlü resmi ve özel yazışmalarda ve tabelalarında, sesli tanıtımlarında kullanmasının önlenmesine, takdiren 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafından davalının ticaret unvanından terkin istemi konusunda mahkemece bir karar verilmemesi ileri sürülerek temyiz itirazında bulunulmamasına göre davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafından davalının ticaret unvanından terkin istemi konusunda mahkemece bir karar verilmemesi ileri sürülerek temyiz itirazında bulunulmamasına göre davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 279,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 53,10 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.