muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6105, Karar No: 2013/12649, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6105 E.  ,  2013/12649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı gemiadamının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait gemide elektrik zabiti olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini, yıllık izin kullandırılmadığını, fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkette Deniz İş Kanununa tabi şekilde gemi adamı olarak çalıştığını, alacak iddialarının Türk Ticaret Kanunu’nun 1235/3-1259 ve 1261. Maddeleri hükmü gereğince bir senelik zaman aşımına tabi olduğunu, bu nedenle belirli süreli çalışmalara ilişkin tüm taleplerinin zaman aşımına uğradığını bu nedenle zaman aşımı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Deniz İş Kanunu’nun 7. ve 8. maddeleri uyarınca davacı ile müvekkili şirket arasında belirli süreli hizmet akitleri yapıldığını, belirli süreli iş sözleşmeleri hükümleri gereği geminin sefer süresi sona erdiğinde davacının görevinden ayrıldığını, dava dilekçesindeki iddiaların tamamen gerçek dışı olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının bir kısım alacaklara hak kazandığı, davalı işverenin dava açılmadan önce temerrüde düşürüldüğü gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Usul açısından;

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının bir kısım alacaklara hak kazandığı, davalı işverenin dava açılmadan önce temerrüde düşürüldüğü gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Usul açısından;

Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk 6100 sayılı HMK.’un 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır. (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Mahkemece verilen kararda kararın belirtilen hükümler uyarınca gerekçeli olduğu belirtilmiştir. Ancak kararda ilgili maddelerin belirtilmesi kararın gerekçeli olduğu anlamına gelmez. Açıklandığı gibi tarafların sunduğu delilerden hangisine değer verildiği, davacının belirli mi, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, feshin ne şekilde ve kim tarafından gerçekleştirildiği, işin düzenlenmesinin ne şekilde olduğu ve davacının tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadığının somut ve maddi hukuki olgular dikkate alınarak gerekçede gösterilmesi gerekir. Mahkemece gerekçeli karar verilmemesi usule aykırıdır.

2. Esas açısından ise;

a) Deniz İş Kanunu hafta tatilini gemiadamının Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde (Mad. 41) veya Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde, çalışmasına göre ikili ayrıma tabi tutmuştur(Mad. 42/son). 41. madde uyarınca “Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde gemiadamının haftada altı günden fazla çalıştırılması yasaktır. Bunlardan hafta tatili günü çalıştırılanlara, haftanın diğer bir gününde nöbetleşe izin verilir”. 42. maddenin son fıkrasına göre ise “Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışan gemiadamlarına işveren veya işveren vekili tarafından geminin seferde bulunduğu müddete rastlayan hafta tatili günleri için yukarıdaki şartlar aranmaksızın ve bir iş karşılığı olmaksızın, ayrıca bir gündelik tutarında hafta tatili ücreti ödenir.

854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda, ulusal bayram ve genel tatillerde gemiadamının çalıştırılması durumunda 43. madde düzenlemesi ile “bir iş karşılığı olmaksızın bir günlük ücreti tutarında tatil ücretinin, ücret ödeme şekline bakılmaksızın ayrıca ödeneceği” belirtilmiştir. Hafta tatilinde olduğu gibi bir ayrıma gitmeksizin tüm gemiadamlarına aynı hükmün uygulanacağı görülmektedir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, gemiadamı, liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde çalışmakta ise, gemiadamının özellikle hafta tatil ücretinin sözleşmede belirtilen ücrete dahil olduğu şeklindeki sözleşme hükmü, bu gemiadamları yönünden yasaklayıcı kural nedeni ile geçersiz olacaktır. Ancak gemiadamı, kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmakta ise, yasaklama getirilmediğinden, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı ile yapılan sözleşmelerde fazla mesai ve tatil çalışmalarının kararlaştırılan ücretin içinde olduğu belirtilmiştir. Davacı gemiadamı kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmış olup, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli olduğundan, davacının hafta, bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının reddi gerekir. Anılan alacakların kabulü hatalıdır.

b) 854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda İş Kanunu’nda gibi açıkça kıdem tazminatı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı öngörülmediğinden, kıdem tazminatı için yasal faiz yürütülecektir. Mahkemece davacı gemiadamının kıdem tazminatına en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına karar verilmesi de isabetsiz olup ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14607, Karar No: 2016/391, Tarih: 14.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/14607 E.  ,  2016/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/195-2014/16

Davacı A.. İ.. vekili Avukat H..Y.. tarafından, davalı Ö.. E.. aleyhine 28/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, B..- S..- A.. güzergahında bulunan köy yolunun davalı tarafından işletilen ve A..'ta bulunan maden ocaklarından yük taşıyan ağır tonajlı kamyonlar nedeniyle büyük hasar gördüğünü, hasarın mahkeme aracılığıyla tespit edildiğini belirterek bu nedenle uğramış olduğu zararın tazminini istemiştir.

Davalı, kısmi dava açılmasının usule aykırı olduğunu, tespit dosyasındaki bilirkişi raporunu kabul etmediklerini ancak dava değerinin tespit dosyasında belirlenen miktar olduğunu ve bu değer üzerinden harcın tamamlanması gerektiğini, davaya konu yolu kullanan başka maden ocaklarına ait araçlar da bulunduğunu ayrıca çıkarılan madenin nakliyesinin kendisi tarafından yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ilçe sınırları içerisinde davalıya ait araçlara ağır tonajlı yük taşınması nedeniyle ceza kesilmediği dolayısıyla davalının kusurunun kanıtlanmadığı ayrıca söz konusu yolların herkesin kullanımına açık olduğu, çevrede çok sayıda maden ocağı bulunduğu için zararın bunlar tarafından verilmesinin mümkün olduğu, ağır kış şartlarının da yolların bozulmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Mahkemece, ilçe sınırları içerisinde davalıya ait araçlara ağır tonajlı yük taşınması nedeniyle ceza kesilmediği dolayısıyla davalının kusurunun kanıtlanmadığı ayrıca söz konusu yolların herkesin kullanımına açık olduğu, çevrede çok sayıda maden ocağı bulunduğu için zararın bunlar tarafından verilmesinin mümkün olduğu, ağır kış şartlarının da yolların bozulmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dosyada yer alan davalıya ait maden ocağından yapılan satışlara ilişkin irsaliye listesi, sevk fişi ve faturalar ile taşınan malzemelerin güzergahları tespit edilmiştir. Mahkemenin yargı sınırları içerisinde yükleme kapasitesinin üzerinde yük taşınması nedeniyle idari para cezası uygulanmadığı anlaşılmakta ise de; İscehisar dışında bulunan ve güzergah üzerindeki kontrol noktalarında davalıya ait araçlara bu nedenle idari para cezası uygulanıp uygulanmadığı araştırılmamıştır. Öncelikle bu konuda araştırma yapılıp davalıya ait araçların ağır tonajlı yük taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davalının kusurlu olduğunun tespiti halinde ise; mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yolun başka kişilerce kullanılması, ağır kış şartları gibi olguların 818 sayılı B..K... 43, 44 (6098 s. TBK m.51, 52) gereği ancak tazminat miktarından indirim yapılmasını gerektirebilecek nedenler oldukları dikkate alınarak zarar miktarı belirlenmeli ve hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1319, Karar No: 2023/2585, Tarih: 03.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1319 E.  ,  2023/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin

birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca iki kez 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2020/8403 Esas, 2020/14947 Karar sayılı kararı ile özetle; dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/499 Esas, 2021/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca iki kez 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; zamanaşımının gerçekleştiğine, uzlaştırma hükümleri yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; zamanaşımının gerçekleştiğine, uzlaştırma hükümleri yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurların suç tarihinde Elmalı Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulundukları, sanığın yetiştirdiği muhabbet kuşlarından birini mağdur ...'e vereceğini söylediği ancak vermediği, bunun üzerine sanık ile mağdur ...'in tartışıp kavga ettikleri, birbirlerine boş teneke kutusu ile vurdukları, sonra olaya mağdur ...'in de dahil olduğu, mağdur ...'in, sanığa sopa ve boş teneke kutusu ile vurduğu, sanığın da mağdur ...'e boş teneke kutusu ile vurduğu ve mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunması, mağdurların ve tanıkların beyanları, mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin, 25.12.2015 tarihli raporu, mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin, 04.12.2015 tarihli raporu, sanık hakkında düzenlenen ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin, 25.12.2015 tarihli raporu, Elmalı A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu

Müdürlüğünün, 11.12.2015 tarihli ve 2015/4788 sayılı suç duyurusu yazısı ve ekleri, sanığın nüfus kayıt örneği, adli sicil kaydı ve soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/2) oranında indirim yapılarak 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, bu hususta bozma nedeni bulunmadığı halde bozma sonrası kurulan hükümlerde ise haksız tahrik nedeniyle (1/4) oranında indirim yapıldığının belirtildiği, ancak hesap hatası yapılarak 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 3 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmış ise de sonuç cezaların her iki hükümde de 2 ay 15 gün hapis cezası olması ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık müdafiinin; zamanaşımının gerçekleştiğine, uzlaştırma hükümleri yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

2. Sanık müdafiinin; zamanaşımının gerçekleştiğine, uzlaştırma hükümleri yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurların beyanları ile uyumlu adli raporları uyarınca eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemlerine uyan suçların uzlaşma kapsamında olmadığı, sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/499 Esas, 2021/551 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8512, Karar No: 2013/11753, Tarih: 08.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8512 E.  ,  2013/11753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın esastan reddi cihetine gidilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla esas karar kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13/06/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 13/06/2012 tarihli ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiğinden bahisle 25/01/2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 13/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 26/02/2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 13/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 26/02/2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince davacının abonelerden almakta olduğu kayıp kaçak ve bir kısım bedellerin alınmaması ve alınanların da iadesi gerektiğine karar verilmesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuruyla yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir. Her ne kadar, mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5 gereğince kesin olarak karar verildiği belirtilmiş ise de, yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir kararın mahkemece kesin olarak verildiği belirtilerek ve gerçekte kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.

HUMK.'nun 432/4-5. "Temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir. Bu red kararı tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebilir."

Esas karar kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin 25/01/2013 tarihli temyiz talebinin reddi kararı davacı vekiline 13/02/2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili bu ek kararı 7 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 26/02/2013 tarihinde temyiz etmiştir.