muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/40680, Karar No: 2017/43406, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40680 E.  ,  2017/43406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9546, Karar No: 2023/12446, Tarih: 20.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9546 E.  ,  2023/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4947 E., 2023/295 K.

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile asıl ve birleşen davaların reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/576 E., 2021/89 K.

BİRLEŞEN DAVA MAHKEMESİ : ... 4. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/144 E., 2018/247 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 08/08/2018 tarihli ve 2016/118 Esas, 2018/340 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2018/4235 Esas, 2020/1481 Karar sayılı kararı ile

İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere kaldırılarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacının önce kasap olarak işe başladığını, sonrasında aşcı yardımcısı olarak işe devam ettiğini, emeklilik nedeniyle ... sözleşmesinin feshedildiğini, çalıştığı 10 yıl boyunca yılda 6 ay belediye işçisi 6 ay şirket işçisi olarak gösterildiğini, Belediyede çalıştığı dönemde ikramiye ve sendikal haklar hariç 3.000,00 TL ücret aldığını, şirket çalışanı olarak gösterildiği dönemde asgari ücret aldığını, Şirket çalışanı olarak gösterildiği dönemde ücretinin eksik ödendiğini, 60 aylık ücret farkı alacağı bulunduğunu, davacı emekli olduğunda Belediye işçisi olarak gösterildiği döneme ilişkin yıllık izin haklarının ödendiğini, diğer izin alacaklarının ödenmediğini, diğer işçilik alacaklarının da ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin, ikramiye farkı, ücret farkı, genel tatil, aile yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, yakacak yardımı, yemek yardımı, fazla çalışma, hafta tatili, eğitim yardımı, yol yardımı, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.12.2006 tarihinden itibaren davalı Belediyede bulunan huzurevinde kasap olarak 25.07.2015 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 12.02.2016 tarihinden itibaren Belediyenin ... Mahallesindeki Emin Saçmacı Aşevinde aşçı yardımcısı olarak devam ettiğini, emeklilik nedeniyle ... sözleşmesini feshettiğini, ... 3. ... Mahkemesinin 2016/118 Esas sayılı dosyası ile bu dosyanın birleştirilmesine karar verilerek ek gıda yardım alacağı ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının geçici işçi statüsünde çalıştığını, davacının Belediyede çalıştığı döneme ilişkin alacakların kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda muvazaa olmadığı için ücret fark alacağı ile ikramiye, aile yardımı, çocuk yardımı, yakacak yardımı, yemek yardımı, giyim yardımı, yol yardımı, eğitim yardımı ve birleşen dosya ilave tediye ve ek gıda yardımı alacak taleplerinin reddedildiği, ödenen kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin mahsubu ile bakiye kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının hüküm altına alındığı, fazla çalışma ve hafta tatilinde çalışma yapılmadığının anlaşıldığı, genel tatil talebinin ise hüküm altına alındığını belirterek asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacı kesintisiz çalıştığı hâlde 6 ay Belediye 6 ay şirket işçisi gösterildiği, davalı ile dava dışı şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının Belediyenin işçisi olmadığını, husumet itirazlarında bulunduklarını, davacının geçici işçi olduğunu, muvazaa bulunmadığının ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2020/766 Esas, 2021/741 Karar sayılı kararı ile tespit edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; davacının Belediyenin işçisi olmadığını, husumet itirazlarında bulunduklarını, davacının geçici işçi olduğunu, muvazaa bulunmadığının ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2020/766 Esas, 2021/741 Karar sayılı kararı ile tespit edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin dava dilekçesinde, davalı ... kadrosunda çalıştırıldığı 6 aylık dönemlerde davacının sendikal haklardan yararlandığını, ücretlerinin ve diğer işçilik alacaklarının tam olarak ödendiğini, sadece davacının alt işveren şirketlerde çalıştırıldığı 6 aylık dönemler için alacakların talep edildiğini açıkça iddia ve kabul ettiği ve bu kabulüyle bağlı olduğu, davacının yılın 6 ayında davalı ... bünyesinde geçici işçi olarak 6 ayında ise davalı Belediyeden ihale ile hizmet satın alan dava dışı yüklenici şirketlerin işçisi olarak çalıştığı, davalı Belediyeden ihale ile hizmet satın alan dava dışı yüklenici şirketlerin işçisi olarak çalıştığı dönemde davalı ... ile ilgili sendika arasında bağıtlanmış olan toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gözetilmeksizin alt işveren nezdinde geçen çalışmaların asıl işveren nezdinde geçmiş gibi kabul edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu, davacının alt işveren şirketlerde (ihale ile davalıdan ... alan dava dışı gerçek ve tüzel kişilerde) çalıştığı 6 aylık dönemler yönünden talep edilen alacaklara hak kazanmasının mümkün olmadığı, davacı vekilinin davalı ... kadrosunda çalıştırıldığı 6 aylık dönemlerde, davacının sendikal haklardan yararlandığını, tüm bu nedenlerle Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5620 sayılı Kamuda Geçici ... Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5620 sayılı Kanun) hükümlerine göre çalışan işçinin asıl işveren işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanamayacağı, alt işverende geçen süreye ilişkin işçilik alacaklarından davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2, 32, 41, 44, 46, 47, 59 uncu maddeleri, 120 nci maddenin atfı ile hâlen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. 5620 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ilgili bölümü şu şekildedir:

"(1) Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici ... pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz.

(2) Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici ... pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda;

...

c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (... Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici ... pozisyon vizesi alınması zorunludur. söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz. ..."

4. 22.02.2007 tarihli ve 26442 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmelik'in "Geçici İşçiler " kenar başlıklı 24 üncü maddesinde yer alan " Belediyeler ve mahalli idare birliklerinde kullanılacak geçici ... pozisyonları bu kurum ve kuruluşlar için norm kadro standartları cetvellerinde belirlenen memur norm kadro standardı toplamının yüzde yirmisini geçmemek üzere bulunacak sayının yuvarlanması ve tam yıl esasına göre hesaplanması sonucu adam/ay sayısına göre meclis tarafından yıllık olarak belirlenir. Oranların hesaplanmasında sonucun tam sayı çıkmaması durumunda bulunan rakam kendinden büyük en yakın tam sayıya yuvarlanarak geçici ... pozisyonu sayısı tespit edilir. ..." şeklindeki hüküm ile geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlendiği ve geçici işçi alımının sıkı kurallara bağlandığı görülmektedir.

5. Dairemizin 08.02.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/1422 Karar; 09.01.2023 tarihli ve 2022/17146 Esas, 2023/6 Karar; 08.02.2023 tarihli ve 2022/15491 Esas, 2023/1673 Karar sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. Dairemizin 08.02.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/1422 Karar; 09.01.2023 tarihli ve 2022/17146 Esas, 2023/6 Karar; 08.02.2023 tarihli ve 2022/15491 Esas, 2023/1673 Karar sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12917, Karar No: 2016/1093, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12917 E.  ,  2016/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarındaki yargılamada, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve 2014/1155 esas, 2015/175 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 27/04/2015 tarihli ve 2015/245 esas, 2015/154 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 14/05/2015 tarihli ve 2015/491 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9199-2015-21740/69024 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14/05/2015 tarihli ve 2015/491 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26798, Karar No: 2009/6757, Tarih: 31.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26798 E.  ,  2009/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu E. K.. hakkında 29.04.2005 tarihli ipotek belgesine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 9 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine, adı geçenin yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklı vekilinin ise itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmüştür.

İİK.nun 150-a/1 maddesi gereğince ödeme  emrine itiraz halinde İİK.nun  62. den 72. maddesine kadar olan hükümleri uygulanır. Buna göre olayda uygulanması gereken İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan ipotek akit tablosunun incelenmesinde,  ipoteğin limit ipoteği(üst sınır ipoteği) olduğu ve kayıtsız şartsız para borcu ikrarını içermediği anlaşılmaktadır. Dayanak belge borç ikrarını içermediğinden İİK. nun 68/1.maddesinde yer alan belgelerden değildir. Öte yandan borçluya hesap kat ihtarı tebliğ edilmediğinden İİK. nun 150/ı maddesinin de olayda uygulama yeri bulunmamaktadır.

Bu durumda, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22904, Karar No: 2017/3886, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22904 E.  ,  2017/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık müdafinin savunmasında araçların ticari zorunluluktan ötürü satıldığını bildirmesi karşısında ticari zorunluluğun ne olduğu açıklattırılmadan ve ... plakalı aracın sanık tarafından devredilmesine ilişkin satış belgesi örneği getirtilmeden yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

2-Asgari hadden ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen adli para cezası tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak 100 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi, gün para cezasının tayininde borçlu sanık hakkında ekenomik sosyal durumundan bahisle günlüğü 50 TL'den uygulama yapılması,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.