muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8933, Karar No: 2023/2679, Tarih: 03.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kötü niyeti ispata yarar bir belge dosyaya sunmadığı, davacının davaya konu hukuki ilişkideki asıl muhatabının ZTE Corporation olduğu yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, davalının kararlaştırılan edimi yerine getirmediği, bunun üzerine davacının dava dışı Teknoeksper İletişim Hiz. Tic. Ltd. Şti. ile sözleşme imzaladığı, esasen davalının satmayı taahhüt ettiği ürünleri davacının Teknoeksper İletişim Hiz. Tic. Ltd. Şti.'den satın aldığı, davacının satın almış olduğu ürünü sonrasında ne kadar fiyat üzerinden kime satmış olduğuna ilişkin iddiaların eldeki davada dinlenemeyeceği, davalının teslim etmediği cihazlar nedeniyle davacının yaptırdığı testler bedeli, telefon kılıfları, bileklikler, kutu ambalajı ve kullanım kılavuzu bedelleri ve ulaşım harcamalarıyla ilgili olarak eldeki davada herhangi bir talep bulunmadığı, davalının teslim etmediği cihazlar nedeniyle başka firmadan aldığı cihazların fark ücretlerini talep edebileceği, bu fark bedelin de telefon başına 5,29 USD üzerinden toplam 26.450,00 USD olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının edimini yerine getirmemesi üzerine müvekkilinin Teknoekser İletişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ile birim fiyatı 500,00 USD üzerinden sözleşme imzaladığını, cihaz bedelinin yazılım olmaksızın 500,00 USD olarak kararlaştırıldığını, böylece müvekkilinin telefon başına 179,00 USD zarar gördüğünü, 5.000 telefon gözetildiğinde zarar miktarının 895.000,00 USD’ye ulaştığını, yazılım/ cihaz gümrük vergilerinin farklılığı sebebiyle iki ayrı fatura kesildiğini, bilirkişi tespitinde numune telefona yüklenmiş bir navigasyon programı ya da ek bir yazılımın bulunmadığını, Teknoekser İletişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. sözleşmesinin 5 inci maddesinde navigasyon bedeli tahsiline ilişkin düzenlemeye yer verilmediğini, Teknoeksper İletişim Hiz. Tic. Ltd. Şti.'ye iki ayrı fatura ile yapılan ödemenin ayrıca bir yazılım ödemesi olmadığını, Teknoekser İletişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. tarafından kesilen ikinci faturanın sözleşmede belirlenen 500,00 USD cihaz birim bedeli için kesildiğini, gümrük vergisi avantajından yararlanmayı amaçladığını, Teknoeksper İletişim Hiz. Tic. Ltd. Şti.'den satın alınan telefonlara daha sonradan yüklenmiş olan Gören Göz navigasyon yazılımının Gören Göz Projesinde kullanılmak üzere dava dışı Başarsoft Bilg. Sist. Ltd. Şti. tarafından geliştirilen yerli bir yazılım olduğunu, Başarsoft Bilg. Sist. Ltd. Şti.'den ayrıca satın alındığını, bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini, bunun dava konusu olmadığını, tüm bu hususların Teknoeksper İletişim Hiz. Tic. Ltd. Şti.'ye iki ayrı fatura ile yapılan ödemenin ayrıca bir yazılım ödemesi olmadığını, faturalar toplamında birim maliyete cihaz ve cihaza yüklenmiş olarak gelen yazılımların dahil olduğunu gösterdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasında sözleşme kurulmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın genişletilme yasağına uyulmadığını, davacının üçüncü kişiden alınacağı açıkça belli olan yazılım bedelini de müvekkilinden tahsil etmeye çalıştığını, başka bir markaya ilişkin fiyat bilgisi sunmadığını, iyi niyetli davranmadığını, 55.000 adet ürün fiyatı ile 5.000 adet ürün fiyatının farklı olacağını, zarar görmeyip aksine fahiş kâr elde ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 1 inci maddesi, 188 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 1 inci maddesi, 188 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13649, Karar No: 2010/19072, Tarih: 02.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/13649 E.  ,  2010/19072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 02/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4244, Karar No: 2021/8954, Tarih: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4244 E.  ,  2021/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... İmar Turizm Teknik Hizm. Temizlik Otopark Hizm. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ...’nın kurucusu ve ortağı olduğu ... İmar Turizm Teknik Hiz. Tem. Otopark Hiz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde 07.10.2011 tarihinden hizmet akdinin feshedildiği 09.04.2014 tarihine kadar URİT Restaurant’da kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 09.04.2014 tarihinde Şirketin maddi durumu gerekçe gösterilerek haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, kötüniyet tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalı ... İmar Turizm Teknik Hiz. Tem. Otopark Hiz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, Belediye’nin davacının işvereni olmadığını, diğer davalı ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 15.06.2015 tarih, 2014/346 esas ve 2015/304 karar sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarih, 2017/14984 esas ve 2018/22909 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, bilirkişiden ek rapor alındığı, buna göre davacının Mayıs-Ekim ayları arasında haftanın 6 günü çalıştığı ve fazla çalışmasının haftada 6 saat olduğu, davanın ... İmar Turizm Teknik Hiz. Tem. Otopark Hiz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, taraf ehliyeti bulunmayan ... yönünden davanın husumetten reddine, fazla çalışma alacağı dışındaki taleplerle ilgili bozma bulunmadığı dikkate alınarak usulü kazanılmış hak gözetilerek bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz:

Mahkeme kararına karşı, davacı vekili ile davalı ... İmar Turizm Teknik Hiz. Tem. Otopark Hiz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... İmar Turizm Teknik Hiz. Tem. Otopark Hiz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... İmar Turizm Teknik Hiz. Tem. Otopark Hiz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarih, 2017/14984 esas ve 2018/22909 karar sayılı bozma ilamında, davacının balık restaronı olan işyerinde çalışma saatlerinin sabah 10:00, akşam 22:30 saatleri arasında, yaz sezonunda ara dinlenmesinin 4 saat, kış sezonunda ise “yasal sürelerdeki ara dinlenmelerle” haftanın 6 günü çalıştığı tespiti yapılmış olmasına rağmen, bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda “yasal sürelerdeki ara dinlenmelerle” ibaresi “yasal sürelerde ara dinlenmelerle” şeklinde yorumlanarak sadece yaz sezonu için fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Bu itibarla yaz sezonu için yapılan fazla çalışma hesabının bozmaya uygun olduğu, ancak kış sezonu ile ilgili ise yanlış değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla davacının kış sezonunda haftanın 6 günü 10:00-22:30 arasında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesindeki ara dinlenmeler düşülerek çalışma yaptığının tespiti ile yeniden bilirkişiden ek veya yeni bir bilirkişi raporu alınarak, fazla çalışma ücret alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir. Davacının kış sezonu dönemi için fazla çalışma ücret alacağının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiğinden, davalı ... lehine karar tarihindeki maktu vekalet ücreti olan 4.080,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 9.432,74 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ayrı bir bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25682, Karar No: 2014/11427, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25682 E.  ,  2014/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/233540

Mahkemesi : Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2012

Numarası : 2011/288-2012/594

Suç : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Kişilerin huzur ve sükununu bozma, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, TCK'nın 134. maddesinde düzenlenmiştir. Bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi, TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; bu kayıtların, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bilerek, isteyerek ve ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması, TCK'nın 134/2. maddesinde, birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlenmiştir. İlk fıkradaki suçun oluşması için, görüntüdeki kişinin tanınabilir ya da sesin anlaşılabilir olması gerekmez; özel hayat kapsamına giren seslerin, anlaşılmaz olsa dahi, gizlice kaydedilmesi ilk fıkradaki suçun oluşumu için yeterlidir ve özel hayata ilişkin görüntü veya sesin kaydedilmesiyle suç tamamlanır. İlk fıkradan farklı olarak, ikinci fıkrada, ifşanın kabulü için, ses veya görüntüyle özel hayatı ihlale uğrayan kişinin anlaşılması, en azından anlaşılabilir olması ya da açıklanması gerekir; ayrıca, özel hayat görüntüsü veya sesinin, yetkisi bulunmayan kişi veya kişiler tarafından içeriğinin öğrenilmesiyle suç tamamlanır. İlk fıkra açısından, görüntü veya sesin kaydedilmesi; ikinci fıkra açısından, bu kayıtların ifşa edilmesi yeterli olup, başkaca bir neticenin doğması ve mağdurun zarara uğramış olması gerekmediği gibi, sanığın kaydedilen görüntüleri izlememiş ya da sesleri dinlememiş olmasının suçun oluşumuna bir etkisi yoktur.

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yaptıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat

kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, sadece içinde bulunulan fiziki çevrenin özelliklerine bakılmamalı, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler de göz önüne alınmalıdır.

Dosya içeriğine, sanığın ikrar beyanı, tanık anlatımları ve bilirkişi raporuna göre; sanığın, kendisine ait işyerlerinin kira kontratlarının iptali yönünde meclis kararı alınması nedeniyle belediye başkanı olan şikayetçiye husumet beslediği, 02.02.2011 günü belediye meclisinde kendisine ait işyerleri ile ilgili karar alınacağını öğrenmesi üzerine şikayetçi belediye başkanının bu toplantıya katılıp katılmayacağını tespit etmek üzere, şikayetçinin evde bulunduğu sırada oturduğu sitenin giriş-çıkış kısmı ve çevresi ile şikayetçinin makam aracının görüntülerini cep telefonu ile çektiği, 08.02.2011 günü yine site önünde site giriş-çıkış kısmı ve çevresi ile makam aracıyla siteden çıkmakta olan şikayetçiye ilişkin görüntüleri cep telefonu ile çektiği sırada kendisini farkederek konuşmak için yanına gelen şikayetçiyle aralarında geçen konuşmaya ilişkin ses ve görüntüleri rızaya aykırı olarak cep telefonu ile kayda alarak internette facebook sosyal paylaşım sitesinde yayımlayarak ifşa ettiği, sanığın, şikayetçinin özel hayatına dahil olan, gün içerisinde kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü ve ne yaptıkları gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli takip, denetim ve gözetim altına almak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyet kapsamında olduğu ve eylemin TCK'nın 134. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi ile aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturacağı anlaşılmakla, iddianamedeki anlatıma göre, her iki suçtan da dava açıldığı nazara alınarak gerçek içtima kuralları uyarınca bu suçlardan ayrı ayrı sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozma nedenine göre de;

2- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

Bozma nedenine göre de;

2- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

3- İfşa suçu yönünden, hükümden sonra 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31709, Karar No: 2017/15454, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31709 E.  ,  2017/15454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.