muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3382, Karar No: 2012/5293, Tarih: 27.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3382 E.  ,  2012/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek

HÜKÜM : 1-Sanık ... için; 765 sayılı TCK.nun 64, 448, 59,31,33,40 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 37,81,31/3,63 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası.

3-Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 37, 81,31/3,62,63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden; CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, gereği mahallinde yerine getirilmek üzere kararın inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'in maktule yönelik öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın suçunun niteliği tayin, sanıklar ... ve ... yönünden yaş küçüklüğüne, sanıklar ... ve ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...'ın doğum tarihinin 31/05/1982 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sanığın savunma hakkının kısıtlandığına,suç niteliğine, eksik soruşturmaya, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında kasten adam öldürme suçundan verilen re'sen de temyize tabi mahkumiyet ve yaşının düzeltilmesine ilişkin kararın tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanıklar ... ve ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay yerinde simit satan maktulün etrafa rahatsızlık verdikleri gerekçesiyle uyardığı sanıklarla tartışmaya başladığı, tartışma sırasında sanıklar ..., ... ve ...'in bıçaklarını çıkartıp maktule saldırarak kovalamaya başladıkları, sanıklardan ... ve ...'in olay yerindeki tanıklar tarafından yakalanarak etkisiz hale getirildikleri, maktulü kovalamaya devam eden sanık ...'ın maktulün göğüs bölgesine tek bıçak darbesi vurup iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu ölümüne sebebiyet verdiği olayda; tartışma sırasında bıçakla maktule saldırmalarına rağmen vuramadan tanıklarca etkisiz hale getirilen sanıklar ... ve ...'in sanık ...'ın kasten adam öldürme suçuna yanında bulunup kendisine destek vererek yardımda bulundukları ve ellerindeki bıçaklarla fail'in yanında yer alarak suçun işlenmesini kolaylaştırdıkları anlaşılmakla, kasten adam öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmaları gerekirken, müşterek fail olarak kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmaları suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmünün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19327, Karar No: 2023/25398, Tarih: 07.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19327 E.  ,  2023/25398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/549 E., 2016/57 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarih ve 2016/174667 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; her ne kadar sanık hakkında beraat kararı verilmişse de olay günü sanığın, katılanın onur ve şerefini incitici sözler söylediğinin tanık beyanlarından anlaşıldığı, böylece sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlemesine rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... Devlet Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalıştığı, olay tarihinde sanığın katılana hitaben "senin işin bu, hemen hazırla, sizleri öldürüp iyi yapıyorlar" diyerek katılana hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın beraati yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 30.11.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

3. İncelemeye konu dosyada olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 30.11.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

3. İncelemeye konu dosyada olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39109, Karar No: 2015/37631, Tarih: 23.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/39109 E.  ,  2015/37631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar,davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ... Konutları'ndan daireler satın aldıklarını, dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini,bir kısmını kendi imkanları ile tamamladıklarını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu,bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek,yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her biri için 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi,bilahare vermiş oldukları ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden ayrı ayrı miktarları arttırarak belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu,ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece,bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca,4077 sayılı ...’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse,bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde,satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da,bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş,yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği,konutların çoğunun 2009 yılının 3.ayında teslim edildiği,davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde,davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile,konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği,konutların çoğunun 2009 yılının 3.ayında teslim edildiği,davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde,davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile,konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...arında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 28.02.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler,gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir.Kaldı ki,konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir.Dolayısıyla mahkemenin,bilirkişilerin tespitine yönelik olarak,işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise,davalı idarenin 17.12.2010 tarihli ve 6245 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun emsal dava dosyalarına gönderilen cevabi yazılar ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda ...arına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de gerekçede belirtilmesine karşın,dava ve keşif tarihi itibariyle sözkonusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği,bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca,az yukarıda belirtildiği şekilde,idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 772,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13552, Karar No: 2012/14303, Tarih: 12.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/13552 E.  ,  2012/14303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/2, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2010/265 esas, 2011/565 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 30/03/2012 gün ve 2012/5308/19154 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2012 gün ve 2012/100076 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre; sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın takdiren asgari hadden tayin edildiğinin kabul edilmesine göre, sanığın hakaret olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1-2.maddesinde öngörülen seçimli cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 90 gün yerine yazılı şekilde 120 gün üzerinden ceza tayin edilerek fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada; Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan adli para cezası tercih edilerek cezanın alt sınırdan belirlendiğinin kabul edilmesi karşısında TCY’nın 125/1-2. maddelerine göre 90 gün adli para cezası yerine 120 gün üzerinden ceza belirlenip , TCY’nın 62. maddesi uyarınca indirim sonrasında yanılgı sonucu fazla cezaya hükmedildiği anlaşıldığından, kararın hukuka aykırı olduğunda kuşku yoktur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği istem yazısındaki düşünce belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2010/265 Esas, 2011/565 sayılı kararının kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedeninin, sanık hakkında daha az cezaya hükmedilmesini gerektirmesi dolayısıyla; kararda TCY’nın 125/2-1. maddesi uyarınca hükmedilen 90 gün adli para cezası ile mahkumiyetine, aynı yasanın 62. maddesi gereğince de 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç 75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve TCY’nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL. hesabı ile paraya çevrilerek neticeten sanığın 1.500,00 TL. adli para cezasıyla cezalandırılması ile infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4881, Karar No: 2014/11104, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4881 E.  ,  2014/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2011/463-2013/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı tarafından işletilen antrepoda bulunan davacılara ait ürünlerin 09/09/2009 tarihinde meydana gelen selde zarar gördüğünü ve kullanılamaz hale geldiğini, davalının meydana gelen zarardan dolayı sorumlu olduğunu, gerekli önlemleri almadığını ileri sürerek davacılardan .... Kimyevi Maddeler San. Tic. A.Ş. için 5.500,00 TL, Novitas İlaç San. ve Tic. Ltd. Şti. için 2.500,00 TL zararının faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davalının kusuru bulunmadığını, davacıların zararının mücbir sebepten ileri geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının zararına neden olayın 09.09.2009 meydana gelen sel felaketi olduğu, zararın mücbir sebepten kaynaklandığı, davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30329, Karar No: 2018/499, Tarih: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30329 E.  ,  2018/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Esas temyiz talebi olan süre tutum dilekçesinde talep edilmemiş olmakla ve işin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’un 438. ve İİK’nın 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliği ile kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 07/10/2013 tarihinde borçlunun vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.