muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9297, Karar No: 2022/3786, Tarih: 08.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9297 E.  ,  2022/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Yasa ile değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. maddesinde "Kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın, 10. maddeye göre mahkemece yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye on beş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabilir." hükmü karşısında, mahkemece, bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedelinin blokesi için 15 günlük süre verilen 18/02/2021 tarihli celsede davacı idare vekilinin bulunmadığı ve mazeret dilekçesine binaen mazeretinin kabul edildiği, buna rağmen fark bedelin blokesi için süre verildiğinin vekile tebliğ edilmediği, sonraki 11/03/2021 tarihli celsede bedel bloke edilmediğinden 15 günlük kesin süre verildiği, bu durumda verilen kesin sürenin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi;

Davacı idare vekili tarafından sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin karar tarihinden sonra 15.06.2021 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, tarafların beyanları sorularak ve usul ekonomisi de gözetilerek işin esasına girilip bir karar verilmesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davaca idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12780, Karar No: 2013/16088, Tarih: 18.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12780 E.  ,  2013/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalının müracaatı üzerine Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 28.02.2013 tarih ve 2013/301 sayılı kararı ile; elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek; Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen tüketicinin elektrik faturasına ilave ücret olarak yansıtılan kayıp-kaçak kullanım, PSHS okuma bedellerin alınmamasına ve bu kalem adı altında alınan bedellerin geriye dönük olarak hesaplanıp tüketiciye iade edilmesine dair kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin verdiği kararın, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının dışında kaldığı, bu nedenle Hakem Heyetinin verdiği kararın Tüketici Mahkemelerinde açılacak bir davada delil olarak kullanabileceği, davacının açtığı bu dava ile delil niteliğindeki hakem heyeti kararının iptalini istediği, asıl dava açılmadan delil niteliğindeki hakem heyeti kararının iptalini istemekte hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nun 33.maddesi uyarınca; “Hâkim, Türk Hukukunu re'sen uygular”.

Aynı kanunun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hâkime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hâkime aittir.

6100 Sayılı HMK.nun 33.maddesi uyarınca; “Hâkim, Türk Hukukunu re'sen uygular”.

Aynı kanunun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hâkime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hâkime aittir.

Taraflar arasında, davalının meskeniyle ilgili olarak 11.09.2003 tarihli elektrik aboneliği sözleşmesinin imzalandığı, hukuken geçerli bu sözleşme ilişkisi devam ederken, davalının 13.12.2012 tarihli dilekçesi ile Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurarak faturalarına yansıyan kaçak/kayıp bedelleri adı altında alınan ücretlerin iadesine karar verilmesini talep ettiği, Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin de bu başvuru üzerine 28.02.2013 tarih ve 301 sayılı kararı ile şikâyetin kabulü yönünde karar aldığı ve bu kararın 14.03.2013 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Görülmekte olan davada, davalı abonenin başvurusunun haksızlığının tespiti ve bu başvuru üzerine tesis edilen Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptali istenilmiştir.

Davalının açıklanan işleminin hukuksal nitelikçe mevcut bir sözleşme ilişkisi sırasında yaratılmış bir muaraza (çekişme) olduğu; davadaki istemin de bu muarazanın önlenmesine yönelik bulunduğu açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 gün ve 2004/13–417 E. 2004/442 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın meni (çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Kaldı ki, Hukuk Genel Kurulunun 17.03.2010 gün ve 2010/3–119 E. 2010/159 K sayılı ilamında da; bir sözleşmenin devamı sırasında taraflardan biri tarafından muaraza (çekişme) çıkarılması halinde de, diğer tarafın kendisine zarar verebilecek nitelikteki bu duruma son vermek, hukuki durumunu tereddüt içinde olmaktan kurtarmak için tespit davası açmasında hukuki yararının bulunduğu kabul edilmiştir.

Bu bağlamda; taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalı abonenin davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi; bu bağlamda; davalı abonenin başvurusu ile Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin bu başvurusuna dayanarak tesis ettiği dava konusu 28.02.2013 tarih ve 301 sayılı kararın, sözleşme hükümlerine ve hukuka uygun olup olmadığının; dolayısıyla, ortada davalı abone tarafından haksız şekilde yaratılmış ve bu yüzden de önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler göz ardı edilerek, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28634, Karar No: 2020/2431, Tarih: 19.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28634 E.  ,  2020/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, elde edilecek ürünün 2/3’ü karşılığında katılan tarafından kendisine teslim edilen zeytin bahçesinde bulunan 7 adet zeytin ağacını, katılana bilgi vermeden ve izin almadan kestiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın ağaçları yol yapım çalışması nedeniyle kestiğine ilişkin savunması, kesilen ağaçların dallarının ve odunlarının bahçe içerisinde bırakıldığına ilişkin tanık beyanı, bilirkişi raporu, keşif mahkeme gözlemi, ilgili belediye yazısı ile dosya kapsamından sanığın suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine ve suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3488, Karar No: 2021/7938, Tarih: 12.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3488 E.  ,  2021/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Müştekinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Duruşmada hazır bulunan ve şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki ...’in, kendisine davaya katılma hakkı hatırlatıldığı halde katılmak istemediğini belirttiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan müştekinin, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, müştekinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin, 22/10/2014 günü saat 22.15 sıralarında iş yerinden ayrıldığını, 23/10/2014 sabahı saat 06.10 sıralarında iş yerine geldiğinde olayı fark ettiğini belirttiği, suça sürüklenen çocuğun savcılık ifadesinde olayın saatini tam hatırlamamakla birlikte gece vakti olduğunu ifade ettiği, ayrıca suça sürüklenen çocuğun da faili olduğu 23/10/2014 gecesi 03.40 sıralarında suça konu iş yerine yakın başka bir iş yerinden gerçekleştirilen hırsızlık olayında suç saatinin güvenlik kamerası kayıtlarına göre 03.40 olarak tespit edildiği ve UYAP’tan alınan güneş doğuş ve batış saatleri ile olay tarihindeki yaz saati uygulaması da gözetilerek, gece vaktinin 22/10/2014 günü saat 20.59’da başlayıp ertesi gün saat 06.13’de sona erdiği anlaşılmakla; mahkemenin atılı suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin, 22/10/2014 günü saat 22.15 sıralarında iş yerinden ayrıldığını, 23/10/2014 sabahı saat 06.10 sıralarında iş yerine geldiğinde olayı fark ettiğini belirttiği, suça sürüklenen çocuğun savcılık ifadesinde olayın saatini tam hatırlamamakla birlikte gece vakti olduğunu ifade ettiği, ayrıca suça sürüklenen çocuğun da faili olduğu 23/10/2014 gecesi 03.40 sıralarında suça konu iş yerine yakın başka bir iş yerinden gerçekleştirilen hırsızlık olayında suç saatinin güvenlik kamerası kayıtlarına göre 03.40 olarak tespit edildiği ve UYAP’tan alınan güneş doğuş ve batış saatleri ile olay tarihindeki yaz saati uygulaması da gözetilerek, gece vaktinin 22/10/2014 günü saat 20.59’da başlayıp ertesi gün saat 06.13’de sona erdiği anlaşılmakla; mahkemenin atılı suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun, atılı suçu birlikte işlediğini beyan ettiği sanıklar ... ... ... ve ... ... hakkında beraat kararları verildiği, bu beraat kararlarının kesinleştiği ve suça konu iş yerine birden fazla kişinin girdiğine dair delil bulunmadığı halde; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19083, Karar No: 2015/21095, Tarih: 24.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/19083 E.  ,  2015/21095 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2015

NUMARASI :

DAVACI : Ç.. B..

DAVALI : İ.. T.. vs.

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17.11.2011 tarih, 2011/... Esas-2011/.. Karar sayılı kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, 6487 SK'nun 21. maddesi ile değişik 2942 SK'nun geçici 6. maddesi'nin 13. fıkrasının Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiğini, iptal hükmünün sadece 1983 sonrası elatmaları kapsadığını, ilamdaki davaya konu elatmanın 1973 yılında gerçekleştiğini ,bu nedenle icra vekalet ücreti ve harcın maktu olması gerektiğini, ayrıca bu takip dosyasındaki şikayet üzerine Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/... Esas sayılı kararında ilamın kesinleşmesine kadar yasal, kesinleşmeden itibaren ise kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmesine rağmen, muhtırada kesinleşme tarihi olan 04.04.2013 tarihinin dikkate alınmadığını açıklayarak 24.06.2015 tarihli muhtıranın iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, kararda elkoyma tarihine ilişkin bilgi bulunmadığı, bu nedenle kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü ile harç ve vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiği, bilirkişi raporu kapsamında fazla hesaplama yapılmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 13. Fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve hukuk devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem için de uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edildiği de gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin 04.11.1983 tarihinden önceki fiilen el atmalarda maktu olarak uygulanması gerektiği düşünülmelidir.

Bu durumda dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı kesin olarak belirlenerek, şayet 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde icra harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiği,el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise harç ve vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiği düşünülmelidir.

Bu durumda dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı kesin olarak belirlenerek, şayet 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde icra harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiği,el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise harç ve vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda; takip dayanağı kamulaştırmasız elatma ilamında taşınmaza fiilen el atılmamış ise de imar planında çocuk bahçesi olarak bırakıldığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek, imar planında çocuk bahçesi olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca tazminata hükmedileceği, ilamda davacıların iddiaları anlatılırken taşınmaza 1973 yılında el atıldığından bahisle bu davanın açıldığının belirtildiği, Mahkemece, ilamda ayrıca bir elatma tarihinin belirtilmediği, borçlunun İcra Mahkemesi'ndeki şikayetinde ise elatmanın 1973 yılında olduğunu belirttiği anlaşılmakla taşınmaza elatma tarihi hususunda bir ihtilaf oluşmuştur.

Bu durumda Mahkemece, dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı araştırılarak, yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında yapılacak inceleme ile gerektiğinde ek bilirkişi raporu almak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

..//..

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/6089, Karar No: 2011/5122, Tarih: 16.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/6089 E.  ,  2011/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu silahın duruşmada yapılan incelemesinde mekanik bir arıza sının olmadığı saptanıp hakim huzunda kalemle atış yapılması ve müdafiinin mütalaya bir diyeceği olmadığını belirtip tabancanın silah vasfında olmadığına dair bir savunmanın da ileri sürülmemiş olması karşısında tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması sebebiyle CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlannın reddiyle, hükmün (ONANMASINA), 16.06.2011 günün de oybirliğiyle karar verildi.