muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21821, Karar No: 2015/26418, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21821 E.  ,  2015/26418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatınını ödetilmesi ile senedin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının Turyap isimli emlak pazarlama şirketinin Bahçelievler Haznedar temsilcisi olarak davacının işvereni olduğunu, 15/12/2010 tarihinde işe ilk girişte tek nüsha bir iş sözleşmesi imzalandığını ve davacıdan boş senet alındığını, davacının davalının adı ile işletilen işyerinde alınan komisyonun 1/2 kısmını ücret olarak almak üzere çalıştığını, 2014 yılı içinde davalının davacıya yönelik haksız isnatları, bir taşınmaz satışından kaynaklanan müşteri şikayetlerinden kaynaklanan tüm zararları davacıya yıkma çabaları ve tehditler sonucunda davacının işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, davalının bundan sonra işe girişte kendisine boş olarak teslim edilen senedi doldurarak icra takibine geçtiğini iddia ederek, Bakırköy 14. İcra Müdürlüğünün 2015/1583 sayılı takibe konu olan 31.12.2014 vade tarihli 111.000,00 TL. tutarlı senedin işveren tarafından işçisinden iş akdinin başlangıcında açık olarak alınmış olması, imza ile diğer yazılar arasındaki kalem ve yazı yaşı farklılığı gibi nedenlerle, borç içermediğinin tespiti ile takibin iptaline ve kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili taraflar arasındaki ilişkisinin işçi-işveren ilişkisi olmadığını, davanın Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davalının Emlak Komisyonculuğu hizmeti vermekte olduğunu ve ülke çapında faaliyet gösteren Turyap firmasının Haznedar temsilciliğini yaptığını, davalının yapmış olduğu işin mahiyeti icabı yanında emlak danışmanı adı altında paylaşım odaklı uzman bulunduğunu, davalının bu kişilerle çalışmasının komisyon ücretinin paylaşımı şeklinde olduğunu, bu kişilerin alt işverenler olduğunu savunarak davanın öncelikle görev yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece dava konusu çalışma dönemde davacının işçi olarak çalıştığına ilişkin SSK kaydının olmadığı, davalının emlak komisyonculuğu hizmeti verdiği, davacının davalı ile yaptığı anlaşma gereği kar esasına göre çalıştığı, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi olmadığı, ilişkinin ticari olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece dava konusu çalışma dönemde davacının işçi olarak çalıştığına ilişkin SSK kaydının olmadığı, davalının emlak komisyonculuğu hizmeti verdiği, davacının davalı ile yaptığı anlaşma gereği kar esasına göre çalıştığı, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi olmadığı, ilişkinin ticari olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İşçi edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirir. İşçinin işverene karşı kişisel bağımlılığı ön plana çıkmaktadır. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini, işçinin işverenin talimatlarına göre hareket etmesi ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, işçinin bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin ölçüt teşkil etmez. İşçinin işverenin belirlediği koşullarda çalışırken kendi yaratıcı gücünü kullanması ve işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip bulunup bulunmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

İş sözleşmesinde işçi işveren için belirli veya belirsiz süreli olarak çalışır. Vekâlet sözleşmesinde ise vekil kural olarak uzmanlığı bakımından iş sahibinin talimatları ile bağlı değildir. İş sözleşmesinin varlığı ücretin ödenmesini gerektirir. Oysa vekâlet için ücret zorunlu bir öğe değildir. Vekâlet sözleşmesine ilişkin hükümlerde iş sözleşmesinin aksine sosyal nitelikte edimlere ve koruma yükümlülüklerine rastlanmaz. Vekil bağımsız olarak iş görür, bu nedenle faaliyetini sürdüreceği zamanı belirlemede kısmen de olsa serbestliğe sahiptir. Bütün zamanını tek bir müvekkile özgülemek zorunda olmayan vekil, farklı kişilerle vekâlet sözleşmeleri yapabilir. Ekonomik olarak tek bir işverene bağımlı değildir.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Limited, hisseli komandit ve kolektif şirketlerde yönetim yetkisi şirket ortaklarından birine bırakıldığında, bu kişi müdür sıfatıyla kişi-organ sayılır. Türk Ticaret Kanununun 319 uncu maddesine göre, anonim şirketler yönünden yönetim ve temsil yetkisinin yönetim kurulu üyelerine bırakılması halinde, bu kişi veya kişiler kişi-organ sıfatını kazanır. Şirketi temsil ve yönetime yetkili kişi-organ sıfatını taşıyan kişiler işveren konumunda bulunduklarından işçi sayılmazlar.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, Cumhuriyet Başsavcılığı' nın tahkikatı sırasında davalının davacı açısından verdiği ifadedeki "....davacıyı işten çıkardım..." şeklindeki beyanından, davacının davalının işçisi olup, ücretin kar payı üzerinden belirlenmesinin sonuca etkisinin olmadığı ve Mahkemenin görevli olduğu anlaşıldığından, işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34245, Karar No: 2017/15824, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34245 E.  ,  2017/15824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14047, Karar No: 2016/12481, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/14047 E.  ,  2016/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Eldeki davada ... Sulh Hukuk ve ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayin istemine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının ikametini sürekli olarak değiştirdiği yeni ikametinin "Merkez/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının son açık adresinin "...." olup, ... açık adres kaydı dahi olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

.... C. Başsavcılığının 17.04.2013 tarih ve 2013/1543-1544 sayılı yazısı uyarınca, mağdur beyanlarında, ...'nın asılsız yere şikayetlerde bulunduğunu, bu şikayetler nedeniyle mağdur duruma düştüklerini, ...'nın akıl sağlığının yerinde olmayabileceğini beyan ederek ilgili hakkında yasal işlem yapılmasını istediklerini, TMK 405/2 maddesi uyarınca vesayet altına alınıp alınamayacağı hakkında değerlendirme yapılması talep edilmiş olup kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin "...." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36295, Karar No: 2015/15764, Tarih: 06.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36295 E.  ,  2015/15764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurulması ve el değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan kurulan hükme ilişkin olarak;

1- Sanığın hazırlık aşamasındaki suça konu patlayıcı maddelerin örgüt suçundan cezaevinde bulunan kardeşleri ... ve Ü...'dan kalmış olabi- leceğine yönelik savunması karşısında, söz konusu şahıslar dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- "9" adet dinamit lokumu, "5" metre saniyeli fitil ve "8" adet adi kapsül elde edilen sanık hakkında dosya kapsamına göre hüküm kurulurken TCK.nun 61. maddesi uyarınca yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik yok ise de, TCK.nun 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ölçütü gözetilmeden yazılı şekilde alt sınırdan çok fazla uzaklaşılaşılarak ceza tayini,

II- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıktan "3" adet ruhsatsız tabanca, "237" adet mermi ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, eylemin tek suç olarak kabulü ile TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah ve mermi sayısı ile yasak bıçak dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8775, Karar No: 2015/6974, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8775 E.  ,  2015/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/287172

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2009/674 (E) ve 2011/257 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin olarak; 5604 sayılı Mali Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'un 1/1-4 maddesine göre; her yıl temmuz ayının biri ile yirmisi arasında mali tatil uygulanacağı ve mali tatil süresi içinde inceleme amacıyla defter ve belgelerin ibrazının istenemeyeceğinin hükme bağlanması karşısında; 08.07.2008 tarihli istem yazısının mali tatile denk gelmesi nedeniyle atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın eylemine uyan 213 sayılı VUK'nın 359/a-2. madde ve fıkrasında öngörülenen cezanın alt sınırının, suç tarihi itibarı ile 1 yıl olduğu gözetilmeyerek eksik cezaya hükmedilmesi,

b- 2007 takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile engel adli sicil kaydı bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

c- Özgürlüğü bağlayıcı cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi belirlenen deneme süresinin 1 yıldan az olmayacağının gözetilmemesi,

c- Özgürlüğü bağlayıcı cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi belirlenen deneme süresinin 1 yıldan az olmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3511, Karar No: 2014/4370, Tarih: 23.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3511 E.  ,  2014/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 28.03.2014 gün ve 300-227 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacıya ait ev eşyalarının davalı tarafından Muğla'dan Kayseri'ye taşınmasına ilişkin kara taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı, taşıma sırasında meydana gelen yangın nedeniyle meydana gelen zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir. Uyuşmazlığın niteliği itibariyle kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemiz görev alanında olmayıp, Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin görev alanında kaldığından dosyanın Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın kararı temyizen incelemekle görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3261, Karar No: 2018/15557, Tarih: 13.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/3261 E.  ,  2018/15557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, çekişme konusu taşınmazın imar öncesi geldisi olan 2008 ada 2 sayılı parselin 11.04.1989 tarihinde ilköğretim okulu yapılmak üzere ... Valiliğine (İl Özel İdaresine) bağış suretiyle devredildiğini, gerçekten de bağış şartına uygun olarak taşınmazda ilkokul yapıldığını, ancak taşınmazda 1997 yılında yapılan imar uygulaması ile okul binasının bulunduğu kısmın 32258 ada 12 sayılı parsel olarak ... Valiliğine özgülendiğini, 2013 yılında bağışa konu taşınmazdaki okulun yıkıldığını, alanın bağış koşuluna aykırı olarak ticari alana dönüştürüldüğünü öğrendiklerini ve taşınmazın 5104 sayılı ... ... Girişi Kentsel Dönüşüm Kanunun 5. maddesine ve bağış koşuluna aykırı olarak belediyeye devredildiğini ileri sürerek bağış koşulundan dönülmesi ve arsanın aynen iadesinin fiilen mümkün olmaması nedeni ile şimdilik 5.000 TL'nin faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tazminine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı Vekili, idari yargının görevli olduğunu, bağış şartına aykırı kullanımı olan Belediyeye karşı husumetin yöneltilmesi gerektiğini, davanın hakdüşürücü süre içinde açılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Vekili, dava konusu taşınmazın bağış şartına uygun hale getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı İdarenin bağış şartını yerine getirerek taşınmaz üzerinde İlköğretim okulu yaptırdığı, ancak taşınmazın 5104 sayılı ... ... Projesi kapsamında kalmasından kaynaklı yasal zorunluluk nedeniyle okulun yıkıldığını ve davalılara atfı kabil bir kusur izafesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10280, Karar No: 2016/13066, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10280 E.  ,  2016/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dairenin 2014/1270 Esas 2014/9128 Karar sayılı ilamı ile ''Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde verim çağında 21 yaşında 2 adet ceviz, 16 yaşında 38 adet asma, 11 yaşında 3 adet elma, 11 yaşında 5 adet şeftali, 11 yaşında 5 adet incir, 11 yaşında 5 adet nar olmak üzere toplam 58 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın tamamının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi" doğru görülmediğinden karar bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre Dairenin 2015-5326 Esas 2015-6788 Karar sayılı ilamı ile ;

1-Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dairenin 26.05.2014 gün 2014/1270 E.-2014/9128 K. sayılı bozma ilamında, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan meyve ağaçlarının sayısı ve niteliği itibariyle kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği belirtilmesi üzerine, mahkemece alınan ek rapora göre bedel tespit edilmiş ise de; dosyada bulunan karara esas ek bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz

kapama zeytin, ceviz, kiraz, elma, badem, asma bahçesi olarak değerlendirilmiş olup bozma öncesi alınan asıl raporda ve karara esas alınan ek raporda, dava konusu taşınmaz üzerinde zeytin, kiraz, badem ağacı bulunduğundan bahsedilmediği halde nedenleri açıklanmadan münavebeye zeytin, kiraz, badem ağaçlarının da dahil edilmesi,

Kabule göre de;