muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2308, Karar No: 2024/6395, Tarih: 02.04.2024

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararı ile; sendika üyeliğinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00 TL’den 24,44 TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan toplu iş sözleşmesine bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.05.2015 tarihli ilâmıyla; işveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başlaması üzerine düşürülmesinin 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun (2822 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı sonrasında celp edilen hesap dönemine ilişkin bordroların incelenmesi sonucunda davacının ücretinin %21,16 oranında düşürüldüğü, bu durumun 2822 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, davacı vekili tarafından 06.03.2018 tarihinde ıslah harcının yatırıldığı ve 06.03.2018 tarihinde ıslah dilekçesinin sunulduğu, bozmadan sonra ıslaha değer verilmemesi gerektiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi dava olarak kabul edilerek bilirkişi raporu sonrası yapılan harç tamamlama dilekçesinin, ıslah olarak nitelendirilerek bozma kararı sonrası ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile dava açarken talep edilen rakamlar üzerinden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bozmadan sonra alacaklar bilirkişi tarafından likit olarak tespit edildiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre harç tamamlanarak talep artırımında bulunulduğunu, bir taraftan harç tamamlamanın ıslah olarak kabul edilip bozma sonrası ıslah dikkate alınmayarak karar verilmesi diğer taraftan da ıslah dilekçesi dikkate alınarak yargılama giderleri ve harçlar ile özellikle de vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ıslah olarak kabul edilse dahi 6100 sayılı Kanun’un 177 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği tahkikat bitinceye kadar ıslah yapılabileceğini belirterek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozma doğrultusunda hesaplama yapılıp yapılmadığı ve davacının bozmadan sonra sunduğu talep artırım dilekçesine değer verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriğine göre dava belirsiz alacak davası türünde açılmış, bozma kararından sonra davacı tarafından 06.03.2018 tarihli talep artırım dilekçesi ile talep tam ve kesin olarak belirlenmiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde belirtildiğinin aksine, somut uyuşmazlıkta bozmadan sonra yapılan bir ıslah işlemi söz konusu olmayıp davacı tarafından talep artırım ... kullanılmıştır. Hukuki niteliği itibarıyla talep artırım işlemi ıslah olmadığından, bozmadan sonra yapılan bir ıslah da söz konusu değildir. Bu nedenle Mahkemece davacının belirsiz alacak davasına ilişkin talep artırım dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken söz konusu dilekçeye değer verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1126, Karar No: 2009/3748, Tarih: 26.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1126 E.  ,  2009/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 371 ada 11 parsel sayılı taşınmazın konumunun, Kıyı Kanunu ve yönetmeliği ile Anayasaya aykırı olup, idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin araziye uygulanması gerektiğini ileri sürerek, kıyıda kalan kısmının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, uzman bilirkişiler tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 371 ada 11 parsel sayılı taşınmazda 20.07.2000 tarihinde kat irtifakı tesis edildiği, 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin kayden davalıya ait olduğu, 2 nolu bağımsız bölüm nitelikli meskenin ise dava dışı H. A.Ş. adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; tapu iptal davaları kayıt malikleri aleyhine açılır ve taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğu iddiası ve davanın niteliği gözetildiğinde malikler arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

O halde, dava dışı 2 nolu bağımsız bölüm maliki olan H. A.Ş.'in de davada yer almasının sağlanması ve taraf teşkili tamamlandıktan sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümlerininde gözetilmek ve değerlendirilmek suretiyle işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 26.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24553, Karar No: 2016/1434, Tarih: 19.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24553 E.  ,  2016/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece takibe dayanak sözleşme, sözleşmeye konu malların satış ve devri nedeniyle taraflara karşılıklı edimler yükleyen bir sözleşme olup, satış ve kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemediği, borçlu tarafından verilen cevap dilekçesinde alacaklının edimlerini yerine getirmeyip bir kısım cihazları kendilerine teslim etmediğini iddia ettiğine göre, sözleşme şartlarının yerine getirilip getirilmediği ve dolayısıyla taraflar arasındaki satış devir sözleşmesinden kaynaklanan alacağın varlığı ile tahsil edilip edilmeyeceği hususu dar yetkili icra mahkemesinde tartışılamayacağı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibe dayanak olan ..... Noterliği'nin 10786 yevmiye nolu 11.06.2013 tarihli satış ve devir sözleşmesi ile alacaklının; 100.000 TL karşılığı yedi adet cihazı sağlam ve çalışır vaziyette borçluya teslim ettiği, satış bedelinin 50.000 TL'lik kısmının alacaklı tarafın banka hesabına yatırıldığı, 50.000 TL'lik kısmının ise sağlık müdürlüğünün ruhsat onayından sonra yine aynı banka hesabına ödeneceği hususlarının imza altına alındığı, borçlunun yargılama sırasında dört adet cihazın hacizli olmasından dolayı kendilerine teslim edilmediğini, ihaleden satın alınması nedeniyle oluşan masrafların satış bedelinden mahsup edildiğini beyan ettiği, ancak borcun ödendiğini İİK'nun 68. maddesinde yazılı belgelerle ispatlayamadığı görülmektedir.

O halde mahkemece; takibe dayanak belgenin İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren bir belge olduğu kabul edilerek itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece; takibe dayanak belgenin İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren bir belge olduğu kabul edilerek itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4083, Karar No: 2019/8310, Tarih: 25.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4083 E.  ,  2019/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve Defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 07.01.2019 tarihli 2017/16873 Esas ve 2019/14 sayılı ile 29.04.2019 tarihli 2019/1299 Esas ve 2019/4114 sayılı kararlarıyla, sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve Defter-Belge İbraz Etmeme“ suçlarına ilişkin olarak Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden tebliğnamede görüş belirtilmediğinden“ bahisle tevdii kararları verildiği, ancak 25.01.2019 tarihli ve 19-2015/158227 sayılı ek tebliğnamede “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik herhangi bir görüş belirtilmediği gibi, 20.05.2019 tarihli ve 19-2015/158227 sayılı ek tebliğnamede ise “2008 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmeme“ suçu belirtilerek, sanığın “VUK‘nin 359/b-1, TCK‘nin 43/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına“ dair hüküm yazılarak, hangi hüküm yönünden görüş belirtildiği net olarak tespit edilemeyecek şekilde tebliğname düzenlendiği anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına 3. KEZ TEVDİİNE, 25.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12359, Karar No: 2019/6562, Tarih: 27.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12359 E.  ,  2019/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın müştekinin kiracısı olduğu, sanık ile müşteki arasında kira bedeli ve sözleşme yapılmamış olması yüzünden tartışma yaşandığı, tartışma esnasında sanığın silahtan sayılan bıçakla müştekinin üzerine yürüdüğü ancak araya giren komşu esnafların çabasıyla eylemin gerçekleşmediği ve teşebbüs aşamasında kaldığı olayda sanığın eylemini silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirmesi ve bu haliyle takibinin şikayete bağlı olmadığı anlaşılmakla, sanığa atılı silahla yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1429, Karar No: 2012/732, Tarih: 02.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1429 E.  ,  2012/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ZONGULDAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2003

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalılara ait .. parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek bu kısmın tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan keşif sonucunda taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak,  temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde;”... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği, 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu” hükmü öngörülmüştür.

O halde, anılan yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağı irdelenip, değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır.

Bir kısım davalıların temyiz itirazın kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/640, Karar No: 2008/630, Tarih: 15.10.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/9-640 E., 2008/630 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/9-640 E., 2008/630 K.**

**- İHBAR VE KIDEM TAZMİNATI

- İŞ AKDİNİN FESHİ

- İŞÇİLİK ALACAKLARI**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“İşçilik Alacakları”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 4. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.11.2006 gün ve 2005/28-2006/755 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.10.2007 gün ve 5440-31458 sayılı ilamı ile;

(...Davacının davalıya ait yemekhane işyerinde çalışırken yedi kutu meyve suyu, beş ekmek, bir poşet yoğurdu işyerinin izni olmadan işyerinden çıkarırken yakalandığı, bu sebeple hizmet akdinin işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının bu eylemi doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmadığından işverenin feshinin haklı fesih olarak kabul edilmesi gerekir. Başka dosyanın davacısının amirlerinin izni ile ekmek alan işçisiyle ilgili karar bu dosyaya emsal olamayacağından ihbar ve kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş hukukundan kaynaklanan ihbar ve kıdem tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, davacı işçi tarafından evine götürülen yiyeceklerin hepsinin toplam değerinin çok az olduğu, olay nedeni ile herhangi bir uyarı yapılmadan ve disiplin cezası verilmeden, yapılan eylemle orantılı olmayan şekilde iş akdinin feshedildiği, bu nedenle feshin haksız olduğu anlaşıldığından, davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Özel Dairece; yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuş, mahkemece direnilmiştir.

Uyuşmazlık, iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İş akti karşılıklı edimler yükleyen bir sözleşme olup, işçinin sadakat borcu, işi bizzat görme, işi özenle görme ve itaat borcu gibi yükümlülükleri, bunun karşısında işverenin de; ücret ödeme, işçiyi gözetme, yardımda bulunma ve araç gereç temin etme borcu gibi yükümlülükleri bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı işçi 6.4.2000 tarihinde yemekhane sorumlusu olarak davalı işyerinde çalışmaya başladığı, tanık beyanlarına göre eski personel müdürlerinden itibaren gelen tüm müdürlerin artan yemeklerin döküleceğine ihtiyacı olanların evlerine götürmelerine izin verdikleri, davacı dışında başka işçilerin de zaman zaman artan yiyeceklerden evlerine götürdükleri, davacının da bu izin ve muvafakata dayalı olarak yemekhaneden artan yiyecek maddelerini evine götürdüğü, buna karşılık işverenin olaya konu gıda maddelerinin götürülmesi nedeniyle iş akdinin 25.6.2004 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Tutanakla davacının evine götürdüğü tespit edilen yiyecekler; 5 adet ekmek, 7 adet küçük meyve suyu ve 1 poşet yoğurttan ibarettir.

Dava konusu işyerinde, işçilere yemeklerin eksiksiz olarak verildiği, bekçilerin yemeklerinin ayrıldığı ve nöbet bitiminde onlara verildiği ancak, herkes yemeklerini yedikten sonra bazı yiyecek maddelerinin artabildiği, bu gibi arta kalan yiyecek maddelerinin ihtiyacı olan işçiler tarafından daha önceden verilen izine dayalı olarak evlerine götürüldüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan, aynı işyerinde personel müdürü olarak çalışan tanık Z..... İ........’nun da iş akti, arta kalan 2 adet ekmeği evine götürdüğü gerekçesi ile davacı işçi ile aynı gün feshedilmiş, bu işçi tarafından açılan dava sonunda Yargıtay incelemesinden de geçen Bursa 5.İş Mahkemesince 28.2.2006 gün ve 2005/58-37 sayılı kararında; “

“…Genel Müdürlük yapan bir bayanın izin verdiğinin söylenmesi nedeniyle yemekhaneden artan yemek ve ekmeklerin uzunca bir süredir davacı ve bir çalışan tarafından götürüldüğü, alınıp götürülmemesi halinde bunların döküleceğinin beyan edildiğinin anlaşılması karşısında, davacının eyleminin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesine girmediği ve davacının eyleminin güveni kötüye kullanma yada hırsızlık olarak nitelendirilemeyeceği anlaşıldığından davacı işçi lehine ihbar ve kıdem tazminatına hükmedilmesi gerektiği…

…” gerekçesi ile dava kabul edilmiştir.

Davalı işveren Anayasanın 10.maddesinde de yer alan eşitlik prensibinin bir gereği olarak işçilere eşit davranmakla yükümlüdür. İş hukukunda hakim olan bir diğer prensip ise ölçülülük prensibidir. İşveren yapılan eylemle orantılı bir ceza vermelidir. Yapılan eylemle orantılı olmayan ve ölçüsüz olarak nitelendirilebilecek bir ceza mazur görülemez. Sonuç itibariyle fesihte bir cezadır.(Dr.Mustafa Kılıçoğlu, Doç.Dr.Kemal Şenocak, İş Güvencesi Hukuku, 2006, s:184 vd.)

Hal böyle olunca; somut olayın özelliği itibariyle; işyerinin yemekhanesindeki yemek artıklarının önceki genel müdür ve personel müdürlerinden başlayarak verilen izin ve icazetlerle ihtiyacı olan işçiler tarafından uzun bir zamandan beri eve götürüldüğü, bu durumda davacının eyleminin güveni kötüye kullanma yada hırsızlık olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, dosya kapsamına göre davacı işçiye bu yemek artıklarını evine götürmemesi gerektiği yönünde bir uyarıda bulunulmadığı, daha önceden bu konuda bir disiplin işlemi yapılmadığı, aynı konumda bulunan bir başka çalışan yönünden yapılan feshin haksız olduğunun mahkeme kararı ile saptanmış bulunduğu hususlarının anlaşılmış olmasına göre; mahkemenin davacı işçi lehine ihbar ve kıdem tazminatına hükmedilmesi gerektiği yönündeki direnmesinin doğru olduğu sonucuna varılmıştır.

Ne var ki, hükmedilen ihbar ve kıdem tazminatının miktarına yönelik olarak davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekmektedir.

Ne var ki, hükmedilen ihbar ve kıdem tazminatının miktarına yönelik olarak davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin ihbar ve kıdem tazminatı verilmesi gerektiği yönündeki direnme kararı doğru olmakla birlikte, hükmedilen tazminat miktarına yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.