muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2546, Karar No: 2023/7158, Tarih: 06.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/2546 E.  ,  2023/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/293 Esas, 2015/50 Karar

SUÇLAR : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Zincirleme nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarından mahkûmiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/293 Esas, 2015/50 sayılı Kararının suçtan zarar gören ve katılanlar vekilleri ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Katılanlar vekilinin dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına vaki itirazının ... Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2015 tarihli ve 2015/276 Değişik iş sayılı Kararı ile incelenerek reddine karar verildiği, suçtan zarar gören bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ...'nın kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7417 sayılı Kanun) yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun (3628 sayılı Kanun) 7417 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesiyle değişik 18 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca başvuru tarihinde katılan sıfatını kazandığı ayrıca anılan bakanlık vekilinin sanık hakkında sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan mahkumiyet hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2009 tarihli ve 2009/158 Soruşturma, 2009/1445 Esas, 2009/82 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zimmet, görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik, kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık ve ikna suretiyle irtikap suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları, 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 250 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2012 tarihli ve 2009/205 Esas, 2012/73 sayılı Kararı ile zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 248 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, resmi belgede sahtecilik suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca üç kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, irtikap suçundan 5237 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Sanık müdafiinin temyizi üzerine hükümlerin Dairemizin 03.07.2014 tarihli ve 2014/1109 Esas, 2014/7404 sayılı Kararı ile sanığın eylemlerinin bir kısmının teselsülen nitelikli zimmet ve sahtecilik, diğer kısmının kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturacağının gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmuştur.

4. Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/293 Esas, 2015/50 sayılı Kararı ile zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesi, 248 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan bakanlık vekili, sanığın üst sınırdan cezalandırılması yerine alt sınırdan ceza tayini nedeniyle hükümleri temyiz etmiştir.

Katılanlar vekili, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ile takdiri ve kanuni indirim hükümlerinin uygulanması sebebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, bozma ilamına uyulduğu halde gereğinin tam olarak yerine getirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde Tarım Kredi Kooperatifinde birinci derecede imzaya yetkili müdür olarak görev yapan sanığın, annesi Sure Bedir adına 20.608,24 TL'lik kimyevi gübre kredisi kullandığı ve usulsüz olarak gerçekleştirdiği mahsup işlemleri ve gerçeğe aykırı olarak düzenlediği Hazine talep tabloları ile bu borcu hazineden alacaklar hesabına aktararak borcu sıfırladığı, benzer işlemleri ortak ... için de gerçekleştirerek 4.313,41 TL tutarındaki kredi borcunu usulsüz olarak hazine hesaplarına aktardığı, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünce yatırılan gübre bedeli olan 962 TL'yi bankadan çekerek kayıtlara intikal ettirmediği ve 311.90 nolu emanet hesabında bakiyesi bulunan 18 ortağın 6.811,26 TL'sini borcu olan başkaca 11 ortağın hesabına geçirerek belirtilen paraları kendisine veya başkasına mal edindirmek ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dolandırıcılık suçunu gizlemek için sahte belge düzenlemek suretiyle zincirleme nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarını işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin bozmaya uyularak usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/293 Esas, 2015/50 sayılı Kararında sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2005, Karar No: 2009/2571, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2005 E.  ,  2009/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına, sanığın 11.12.2006 tarihli mal bildiriminde yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanakları ile, takip konusu borcun ne şekilde ödeneceğinin belirtilmemesi nedeniyle İİK’nun 74.maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte mal beyanı olarak kabulü mümkün bulunmadığından isnat edilen suç oluşmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 13.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18475, Karar No: 2014/22437, Tarih: 25.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18475 E.  ,  2014/22437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2012/8-2012/153

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 02/12/2013 tarih, 2013/31905-38130 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1581 Sayılı Kanunun 12.maddesinde; "Kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleri, kayıtları ve her türlü taahütname ve sözleşmeler ortağın oturduğu veya kooperatifin bulunduğu köy ve mahalle ihtiyar heyetleri tarafından parasız olarak tasdik olunur. Bu suretle tasdik olunan senetler ve belgeler İİK.nun 38.maddesinde yazılı belgeler hükmündedir" hükmü yer almaktadır. İİK.nun 38.maddesi ise; "Mahkeme huzurunda yapılan sulhler-kabuller ve para borcu ikrarını havi re'sen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefalet nümuneleri ile icra dairelerindeki kefaletler, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tâbidir" hükmünü içerdiğinden, takip dayanağı 1581 Sayılı Tarım Kredi Kooperatifi borç senedi, ilâm niteliğindedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibin ilâm niteliğindeki belgeye dayandığı ve bu belgenin anılan madde kapsamında kaldığı mahkemece nazara alınarak, itirazın kaldırılması talebinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan borçlu kooperatif yetkilisi, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında 18.09.2012 tarihli celsede; “biz krediyi çektik, kooperatif olarak inşaat yaptık, hayvanların birçoğu öldü, borcumuzu ödemeye çalışacağız” şeklinde beyanda bulunmakla, alacaklının artık İİK'nun 68/1 maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına da gerek ve yer yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan "hukuki ilişki ve borçtur." Borçlu hukuki ilişki ve borcu kabul edip borcu ödemeye çalışacaklarını ileri sürdüğüne göre kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1 maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı kabul edilmelidir (H.G.K. 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.). Mahkemece anılan nedenle de itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, yukarıda yazılı nedenlerle borçlulardan F.. B.. haricindeki borçlular yönünden itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme talebinin borçlu F.. B.. haricindeki borçlular yönünden kabulü ile Dairemizin 02.12.2013 tarih ve 2013/31905 E.- 2013/38130 K. sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, Mardin İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24.12.2012 tarih ve 2012/8 E.- 2012/153 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34331, Karar No: 2017/15844, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34331 E.  ,  2017/15844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8064, Karar No: 2024/3738, Tarih: 08.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8064 E.  ,  2024/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/383 E., 2019/1899 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile temyiz isteminin kabulüne dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile, asıl kararın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.09.2019 tarihli asıl kararın davacı vekili tarafından, 21.11.2019 tarihli ve 2019/383 Esas, 2019/1899 Karar sayılı ek kararın ise davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde ek kararın ve asıl kararın 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız gözaltı, tutuklama, fiili alıkoyma, arama, el koyma nedeniyle 35.800,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine kesin olarak karar verilmesi kararın kesinleştirildiği, ancak davacı vekilinin temyiz isteminde bulunduğu, bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 21.11.2019 tarihinde kararın sehven kesin olarak karar verildiğinden kesinleştirme işleminin kaldırılarak davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüne dair ek karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ek kararın reddine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz isteminin esastan reddine, davacı vekilinin ise asıl kararın bozulmasına gerektiğine dair temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemenin davayı vasıflandırmasının hatalı olduğunu, ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan tazminat isteminde bulunulmasına rağmen örgüt üyeliğinden verilen mahkumiyet kararının bu suçla ilgisinin bulunmadığını, taleple bağlılık kuralının ihlal edildiğini, taleplerin değerlendirilmesi için asıl davanın kesinleşmesine gerek bulunmadığını, ölçüsüz arama kararı verildiği, el koymanın hukuka aykırı olduğunu, el konulan eşyaların nerede olduğunun bilinmediğini, davanın kabulü gerektiğini, davalı vekilinin temyiz istemi; davacı vekilinin temyiz talebinin kabulüne dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ek kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10371 sayılı soruşturma dosyasında davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 20.07.2016 tarihinde ayrı ayrı tutuklandığı, 08.06.2017 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek bu suçtan 08.06.2017 tarihinde tahliyesine karar verildiği,kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 02.11.2017 tarihinde kesinleştiği, davacı asile tebliğ edilmediği, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ise Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli, 2017/338 Esas ve 2018/292 Karar sayılı kararı ile davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükümle birlikte tahliyesine karar verildiği, ayrıca maddi tazminata konu yapılan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2017/11980 sırasına kayıtlı "Bez torba içerisinde olduğu bildirilen: 1)1 adet kutu içerisinde SIGSAUER marka tabanca, 2 adet boş şarjör bakım seti, 2)1 adet kahverengi el çantası içerisinde Beratta marka tamanca ve 1 adet şarjör, 200 adet 1 mm dolu tabanca fişeği ve 58 adet 7.65 MKE tabanca fişeği, 3)1 adet 9 mm çapında SIGSAUER marka tabanca, 3 adet şarjör ve bakım seti"nin mülkiyetlerinin kamuya geçrilmesi konusunda gereğinin takdir ve ifası için Gaziantep Valiliğine bildirimde bulunulmasına karar verildiği ve verilen kararın henüz kesinleşmediği, davacının her ne kadar koşulları oluşmadığı halde silahlarına el konulduğundan bahisle maddi tazminat ve haksız olarak gözaltına alınmış ve tutuklanmış olması nedeniyle manevi tazminat talebiyle mahkememize dava açmışsa da 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." hükmü uyarınca değerlendirme yapıldığında; davacının dilekçesinde bahsettiği ve maddi tazminata konu silahlar hakkında Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli 2017/338 Esas ve 2018/292 Karar sayılı kararı ile mülkiyetlerinin kamuya geçİrilmesi konusunda gereğinin takdir ve ifası için Gaziantep Valiliğine bildirimde bulunulmasına karar verildiği ve verilen kararın henüz kesinleşmediği ve manevi tazminat bakımından ise; davacıya ilişkin incelenen dosya kapsamına göre ceza dava dosyasının henüz kesinleşmediği, suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle de tazminat talebinde bulunulamayacağı kanaatine varıldığı, davacının davasını 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi gereğince her halde kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde davasını açmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2018 tarih ve 2018/212 esas 2018/491 sayılı kararıyla, davanın reddine dair verilen karara ilişkin davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği, söz konusu kararın temyize tabi olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince sehven gerekçeli kararda kesin mahiyette yazıldığından bahisle kararın 24.09.2019 tarihinde kesinleştirilerek dosyanın mahkemesine iade edildiği, ancak davacı vekilinin süresinde 20.11.2019 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, tazminat talep miktarı yönünden temyiz talebinin kabulüne ve kesinleşme şerhinin kaldırılmasına ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/383 Esas, 2019/1899 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.