muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30620, Karar No: 2012/37824, Tarih: 15.11.2012

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda, davacının davalı yanındaki büro personeli olarak çalışması nedeniyle hizmet aktinin belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak yapılmadığı anlaşıldığından belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığının kabulü mümkün değildir. Bu nedenle davacının belirsiz süreli hizmet akti ile çalıştığının kabulü ile iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmadan feshedilmesi nedeniyle ihbar tazminatı isteğinin hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11794, Karar No: 2017/6530, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11794 E.  ,  2017/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 07.10.2015 günlü ve 2014/18032 E. 2015/15308 K. sayılı ilamı ile;

(…Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım bedellerinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip davacı tarafından davalı Kuruma bu isimler altında ödenen meblağın iadesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.)

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

./..

-2-

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7105, Karar No: 2017/8705, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7105 E.  ,  2017/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait satış mağazası, şarküteri ve pazar satış noktalarında satış elemanı olarak 01.06.2008 tarihinden iş akdinin haksız feshedildiği 04.09.2012 tarihine kadar 7 gün, salı günleri 04.00-23:00 arası pazar yerinde, diğer günler 07:30-21:30 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretlerinin de ödenmediğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davacının işyerinde çalışma arkadadaşı ile yaptığı kavga nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı alamayacağını, belirtilen sürede çalışma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı haftanın 7 günü, 07:30-21:30 saatleri arasında, pazar kurulduğu günler 04.00-23:00 arası çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının fazla çalışma yapmadığını savunmuştur. Taraf tanıklarının beyanına göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının genel çalışmalarda 07:00-21:30 arası ara dinlenme düşülmesiyle 78 saat çalıştığı haftalık 33 saat fazla mesai yaptığı, Yazın pazar yerinde çalışmasının olduğu dönemde ise 5 gün 07:00-21:30 saatleri arasında ve 1 gün pazar yerinde 04:00-23:00 saatleri arasında çalıştığı, haftalık çalışmanın 82,5 saat olup 37,5 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirilmiştir.

Bu hesaplama şeklinde davacı talebi aşılmıştır. Ayrıca davacı tanıklarının çalışma saatlerine dair beyanları birbiriyle uyumlu olmadığı gibi tanıklar işverenle husumetli olup menfaat birlikteliği mevcut olduğundan beyanları hükme esas alınamaz. Dairemizde aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2017/7104 esas sayılı dosyada davalı tanıkları çalışma saatleri konusunda davacı lehine beyanda bulunmuşlar ve Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiştir. Bu dosyada davalı tanığı olarak dinlenen ... ve ... genel çalışma düzeninin kış aylarında 07:00-19:30 arası olduğunu, yazın ise 07:00- 20:30'a kadar dükkanların açık olduğunu beyan etmişlerdir.

Hesaplamanın genel çalışmada; davacı talebi de nazara alınarak taleple bağlı kalınarak yazın 07:30-20:30 arası, kışın 07:30-19:30 arası kabul edilerek hesaplama yapılması ve pazar yerinde çalışmanın olduğu dönemde salı günü 05:00-23:00 arası hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup davalının bu yönü kapsayan temyiz itirazları yerinde görüldüğünden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15439, Karar No: 2017/18742, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15439 E.  ,  2017/18742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 31/03/2016 gün ve 2016/676 Esas - 2016/6780 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, davanın kabulüne dair verilen mahkeme kararı davalı idare vekilinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 31.03.2016 gün ve 2016/676-2016/6780 E/K sayılı düzletilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre; davacının tapu tahsis belgesi uyarınca gecekondunun bulunduğu 32382 ada 2 parselden davacıya pay verildiği, daha sonra

--/--

--2--

imar uygulaması sonucu dava konusu yapı ve ağaçların Yükseltepe-Taşlıtepe Kentsel Dönüşüm Proje Alanında kaldığı için 08.12.2011 tarih ve 3051 sayılı Keçiören Belediye Encümen kararı ile 90686 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ve çevre yolları üzerindeki yapıların kamulaştırılmasına dair karar kapsamında kamulaştırıldığı ancak davacı ile uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca; yapı ve ağaçlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmış olup, nispi harca ve vekalet ücretine hükmedilmemesi;

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca; yapı ve ağaçlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmış olup, nispi harca ve vekalet ücretine hükmedilmemesi;

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Harca ilişkin 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 2.959,00TL nispi harçtan peşin yatırılan 739,00TL'nin mahsubundan sonra kalan 2.220,00TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça yatırılan 739,00TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin 4. bendindeki (1.500,00) sayısının çıkartılmasına, yerine (5.065,20 ) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacının karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

AŞ
Yargıtay — Esas No: 2010/1712, Karar No: 2010/11760, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1712 E.  ,  2010/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hacizlerin ve ihtiyati tedbir şerhlerinin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, miktar itibariyle bu isteğin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait olan kamyonu 15.10.2007 tarihli Mülkiyeti Muhafaza Kayıtlı Sözleşme ile dava dışı Semih Özgür'e sattığını, daha sonra adı geçen bu kişinin şirket kurması nedeni ile noter muvafakatı ile kamyonun davalı ... Zirai Ürün. Ltd.Şti. adına tescilinin yapıldığını, ancak araç bedelinin müvekkiline ödenmemesi üzerine müvekkili tarafından takiplere geçildiğini, bu arada müvekkili tarafından kamyonun adına tescili için dava açıldığını, bu davanın halen derdest olduğunu, davalı şirketin maddi durumunun bozulup iflas aşamasına gelmesi nedeni ile araç üzerine hacizlerin konulduğunu, müvekkilinin mülkiyeti muhafaza kaydı öncelikli olduğundan araç üzerine konulan bu hacizlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Edremit Vergi Dairesi vekili, müvekkili idarenin alacağının kamu alacağı vasfında olduğu için öncelikli bulunduğunu ayrıca aracın trafik tescilinin Özgün Zirai Ürünleri Ltd.Şti.adına kayıtlı olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiği savunmuş, davalı banka vekili yargılama sırasında davanın reddini istemiştir.

Davacı tarafından, aynı mahkemede davalı ... Zirai Ürünler Ltd.Şti. aleyhine açtığı tescil davasının bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş, bu dosyada davacı vekili dava konusu aracın müvekkili adına tescilini talep etmiş, davalı vekili davaya cevap vermeyip, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu aracın davacı tarafından davalı ... Zirai Ürünler Ltd.Şirketince satıldığı satımın mülkiyeti muhafaza kayıtla olmasına rağmen daha sonra davacının muvafakatı üzerine adı geçen davalı şirket adına trafikte kayıt ve tescil edildiği ve davalı şirketin diğer davalılara borcu nedeni ile araç üzerine çeşitli hacizler konulduğu, bu nedenle davacının araç üzerinde herhangi bir hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve birleştirilmesine karar verilen davanın sıfat yokluğu ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10987, Karar No: 2013/1368, Tarih: 28.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/10987 E.  ,  2013/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 14.527,25 TL maddi tazminatın ve 6.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının olay tarihi itibariyle 19 yaşında olduğu, iş kazası sonucu davacının sürekli iş göremezlik oranının % 6 olduğu, olayın meydana gelmesinde, davacı işçinin % 25, davalı işverenin % 75 oranında kusurlu bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda olay tarihinden itibaren davacının bakiye ömrü süresince yapılan hesaplamada 14.677,25 TL maddi zararının bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının, olay tarihinden sonrası olan 02.02.2001 tarihinde askerlik görevi sebebiyle işten ayrıldığı belirtilmiştir. Askerlik görevi sürecinde hizmet akdi askıda olduğundan, davacının askerlik döneminin Askerlik Şubesi’nden sorularak, aktif çalışma dönemine denk geliyor ise, askerlik döneminin dışlanması suretiyle düzenlenecek hesap raporunun hükme esas alınması gerekirken, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.