muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1976, Karar No: 2022/350, Tarih: 12.01.2022

5.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

5.1.1.Dava, komşuluk hukukuna dayalı el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

5.2. Hukuki Sebep

5.2.1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2.maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

5.2.2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde hüküm verilirken, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir.

5.2.3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323/ğ maddesi uyarınca avukatlık ücreti de yargılama giderleri arasındadır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/1. maddesinde, “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir.

5.2.4. Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2. maddesinde de, avukatlık ücretinin kabul veya reddedilen kısmı geçemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

5.3.Temyiz Nedenlerinin Değerlendirilmesi

5.3.1. Mahkemece, davanın kabulü ile dal ve yaprakları ile davacı parseline taşkın ağaç ve asmaların bir kısmının sökülmesine ve bir kısmının da kesilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de; hüküm tesis edilirken hangi taşınmazda bulunan ağaç ve asmaların kesileceği veya söküleceği açık bir şekilde belirtilmeksizin fen ve ziraat bilirkişi raporlarına atıf yapılması hükmün infazında tereddüt meydana getirmiştir.

5.3.2. Öte yandan davacı, davasını 1.000,00TL üzerinden harçlandırdığı ve bu değer üzerinden dava kabul edildiği halde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2.maddesi gereği davacı lehine dava değerini aşan miktarda 1.800,00TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

5.3.3. Ne var ki belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

5.3.3. Ne var ki belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (5.3.1) ve (5.3.2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1.bendinde yer alan "Davanın KABULÜ İLE" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "Davalıya ait ...,... parsel sayılı taşınmazda" ifadelerinin eklenmesine, hüküm sonucunun 3. bendinde yer alan "1.800,00TL" ifadesi hükümden çıkartılarak yerine "1.000,00TL" ibaresinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3241, Karar No: 2018/7944, Tarih: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3241 E.  ,  2018/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muayenesiz araç kullanmak sebebiyle ... hakkında Ankara Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 22/01/2016 tarihli ve HY-731692 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 92 Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın reddine dair Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/03/2016 tarihli ve 2016/1449 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/04/2017 gün ve 14489 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2017 gün ve KYB-2017-25508 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahate konu 06 ATA 08 plaka sayılı araca ilişkin 184836 nolu ruhsatta da görüleceği üzere, söz konusu aracın muayene süresinin 12/11/2016 tarihine kadar geçerli bulunduğu gözetilmeden, başvurunun bu nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

06 ATA 08 plaka sayılı aracın muayene süresinin 12/11/2016 tarihine kadar geçerli olduğun açık olması karşısında, muayenesiz araç kullanmak eyleminden ötürü kabahatli ... hakkında Ankara Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 22/01/2016 tarihli ve HY-731692 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 92,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın kabulü ile idari para cezasının kaldırılması gerekirken, Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/03/2016 tarihli ve 2016/1449 değişik iş sayılı kararı idari para cezasına karşı başvuru hakkının bulunmadığı gerekçesi ile ile verilen itirazın reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/03/2016 tarihli ve 2016/1449 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1065, Karar No: 2013/4928, Tarih: 04.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1065 E.  ,  2013/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanı Ö.C.'ın 2307 parsel sayılı taşınmazdaki payını 17.12.1987 tarihinde vekili eliyle davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, davalın da 18.10.1988 tarihinde dava dışı A.T.'a devrettiği, 15.02.1990 tarihinde de geri satın aldığı, anılan parselin imar uygulaması sonucu 1797 ada 41 parsel olduğu ve kat irtifakı kurulduğu, çekişme konusu 3, 5, 6 ve 7 nolu dükkanların kat irtifakı suretiyle davalı adına tescil edildiği, miras bırakanın 26.02.1988 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davanın tarafları çocukları ile dava dışı eşi H., ile kızları B., Ş. ve Ş.ün kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın davalıya yapmış olduğu pay temliki ile sonraki temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 237. maddesi) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazların temliklerinin muvazaalı olup olmadığı yönünde mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının olup olmadığı, murisin başka taşınmazlarının ve sosyal güvencesinin bulunup bulunmadığı, çekişme konusu taşınmazları kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettikleri araştırılmadığı gibi, keşif yapılıp taşınmazların devir tarihi itibariyle değerleri de belirlenmiş değildir.

Hal böyle olunca; değinilen hususlar ile yukarıda belirtilen ilkeler gözetilerek araştırma ve inceleme yapılması, murisin gerçek irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25551, Karar No: 2013/4454, Tarih: 05.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25551 E.  ,  2013/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaretd

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine, savunmaya ve sanığa atılı suçlamaya konu 01.11.2006 günlü yazı içeriğine göre mahkemenin "sanıkça kaleme alınan köşe yazısında geçen ifadelerin katılana yönelik hakaret niteliği taşımadığı, atılı suçun kanunda öngörülen yasal unsurlarının oluşmadığı" şeklindeki kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/231, Karar No: 2019/2360, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/231 E.  ,  2019/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Tüketici Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 04/10/2017 tarih ve 2017/226-2017/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirkete ait uçakla ... aktarmalı olarak Amsterdam'dan ...'ya seyahat ettikleri sırada valizlerden birinin kaybolduğunu, ... havaalanına indikten sonra valizlerini bulamadığını, valizin büyük bir valiz olduğunu, içerisinde giyim eşyalarının yanında elektronik eşyaları da olduğunu, bu eşyaların toplam değerinin 5.000,00-6.000,00 TL olduğunu ileri sürerek eşyalarla birlikte valizlerin iadesini, aksi halde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00-6.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.03.2014 tarihli celsede talebini 6.000 TL olarak belirginleştirmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlıkta ... ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, Montreal Konvansiyonu hükümlerine göre 7 gün içinde başvuru yapılmadığını, davalının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu, kayıp eşyalara ilişkin fatura sunulmadığını, zararın ispatlanamadığını, elektronik eşyanın yasak eşya kapsamında olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kayıp eşya listesindeki emtiaların ve değerlerinin tespitinde eşyaların ikinci el dijital satış platformu fiyatlarının değerlendirildiği, tasiş gibi perakendeye fiyat takdiri yapan kurumların tespit yöntemleri de göz önüne alınıp değerlendirildiğinde davacının beyan ettiği kayıp valiz içindeki emtiaların toplam değerinin 07/04/2017 tarihi itibari ile 4.740,00 TL olduğu, Montreal Sözlşemesindeki taşıyıcıların sorumluluk üst sınırı olan 1.131 SDR'nin 07/04/2017 günkü kur ile (1 SDR = 5.0539 TL) toplam 5.715,96 TL olduğu, davacının önceki kararı temyiz etmemiş olması nedeniyle davalı yararına usuli müktesep hak oluştuğu kabul edilerek önceki kararda kabul edilen miktarda davanın kısmen kabulü ile 4.206,98 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 215,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7437, Karar No: 2011/6243, Tarih: 20.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7437 E.  ,  2011/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 162 ada 36 parsel sayılı 3108.25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... paydaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacılar Şayende Adalar ve ...'nın Asliye Hukuk Mahkemesinde mahkeme ilamına dayanarak ... ... ve paydaşları aleyine açtıkları dava görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın eşit paylarla davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf kesin hükme dayanmıştır. Dava konusu taşınmazın dayanılan Eskipazar Asliye Hukuk Mahkemesinin 1986/55-1998/113 E.K. sayılı, davacısı davacılar ... ve ..., davalısı davalılar miras bırakanı ... ... ile Hazine, Köy Tüzel Kişiliği, ... ... ve arkadaşları ve katılan davacıları da davalılar ... ... ve paydaşları olan tapu kaydının iptali ve tescil davasının kabulüne dair verilen kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın hükmü temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4896, Karar No: 2021/1597, Tarih: 23.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4896 E.  ,  2021/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 154 ada 5 (eski 316) parsel ve 154 ada 6 (eski 317) parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ..., ... davanın reddini savunmuş; diğer davalılar beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın süre yönünden reddine dair verilen ilk karar, Dairenin 27.12.2012 tarihli ilamıyla , 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı gereğince gerekli araştırma, uygulama yapılmak suretiyle işin esasının incelenmesi gerektiği yönünde bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ile 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda, mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, bilirkişi kurulunca araştırma çukurları açılmadığı gibi bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından oluşturulduğu fen bilirkişiler ... ile ...’in 11.05.2017 havale tarihli raporuna ekli krokide belirtilen Bakanlık onaylı kıyı kenar çizgisi ile çakıştırma yapılmamış, çelişki durumu açıklığa kavuşturulmamış, komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumu araştırılıp değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş; üç kişilik jeolog ya da jeoloji mühendisi ile bir harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Anılan hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.