muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5062, Karar No: 2016/169, Tarih: 11.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5062 E.  ,  2016/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacılar A.. G.. vd. ile davalı İ.. B..

aralarındaki parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili davasına dair İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.03.2014 günlü ve 2013/130-2014/118 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 12.01.2015 günlü ve 2014/9836-2015/180 sayılı ilama karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteklerin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraf vekillerinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkeme kararının aşağıda açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği anlaşıldığından, karar düzeltme istemlerinin kabulüne, Dairemizin 12.01.2015 gün ve 2014/9836-2014/180 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak alınan Salhane Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmaz, nitelik, yüzölçümü ve değeri itibariyle dava konusu taşınmazla benzer özelliklere sahip değildir.

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (g) bendine göre, arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsali gerekli olup benzer yüzölçümlerde, bitişik veya yakın adalarda bulunmak, aynı imar iznine bağlı ve fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler emsalin seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır. Eldeki dosyada, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu 1. Karataş Mahallesi 598 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bölgenin ana ulaşım ve ticaret yollarına yakın, Mustafa Kemal Sahil Bulvarına ve Mithatpaşa Caddesine cepheli ve denize yakın, deniz manzaralı olmak üzere dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 7 kat daha değerli olduğu kabul edilmiştir. Dava konusu taşınmazla aralarında bu denli değer farkı bulunan taşınmaz uygun emsal olarak kabul edilemez. Zira böyle bir emsalle yapılacak karşılaştırmadan sağlıklı ve gerçekçi bir sonuca ulaşılması her zaman mümkün değildir. Bu nedenle, re'sen araştırma yapılarak, dava konusu taşınmaza emsal olabilecek taşınmazlar bulunup bunların satışlarına ait tapu kayıtları dosyaya getirtilip bunlara göre değerlendirme yapılması gerekirken, yanıltıcı olma ihtimali yüksek, dava konusu taşınmaza göre çok daha az değerli ve farklı konumdaki bir taşınmazın emsal alınanrak değerlendirme yapan raporun hükme esas alınması,

./..

2015/5062-2016/169 -2-

./..

2015/5062-2016/169 -2-

2-Davaya konu taşınmazda kamulaştırmasız el atılan ve davacıların arsa payı oranında bedeli verilen 235 m² lik kısımdaki davacıların hissesinin (arsa payının) iptaline karar verilmesi gerekirken 235 m² lik alanın tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme harçlarının istek halinde düzeltme isteyenlere, temyiz onama harcının ise davalı tarafa iadesine, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı. SA.
Yargıtay — Esas No: 2013/7848, Karar No: 2013/14763, Tarih: 11.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7848 E.  ,  2013/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu Belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Ziraat Bankası,Vakıflar Bankası ve Halk Bankası ... Şubeleri nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiği ve bu kapsamda ilgili bankalara haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 Sayılı Kanu'nun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesaplarına 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi kapsamında haczi kabil olmayan vergi, resim ve harç gelirleri ile kamu hizmetlerine tahsisli ve fiilen kamu hizmetinde kullanılan ödeneklerin yatırıldığını, yine bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasalara aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararlarının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibe dayanak ilamın karar tarihi itibariyle, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, borçlu Belediye'nin Ziraat Bankası, Vakıflar Bankası ve Halk Bankası'nda bulunan hesaplarına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111

sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır

. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1. Maddesi ile 2942 sayılı

Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği,ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01.11.2012 tarihinden sonra, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olmak koşuluyla bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 23.11.2012 olup, borçlunun hesaplarına 23.01.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.Bu kapsamda; şikayete konu hesap numaralarının belirlenip, hesaplara uygun ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynaklarının belirlenmesi ve bu şekilde diğer şikayet nedenleri kapsamında değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2024/5635, Karar No: 2024/6750, Tarih: 18.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/5635 E.  ,  2024/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2282 E., 2023/1483 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli iddianamesi ile sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı kanunun 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01/11/2023 tarihli ve 2023/2282 Esas, 2023/1483 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Somut delilin bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin ve iyi hal indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Somut delilin bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin ve iyi hal indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

2. Olay ve arama tutanakları ile, sanık ...'ın 33 \*\*\* 412 plakalı aracı ile uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi üzerine, yapılan takipte aracın park halinde görülmesi üzerine araç yanına intikal edildiği ve sanık ...'ın üzerinden iki paket halinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, bu esnada aracın yanında bulunduğu dükkanın deposunun açık olduğunun ve sanık ...'nın dükkan önünde olduğunun görüldüğü, ardından sanık ...'nın aracında yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, depoda arama yapılacağı esnada sanık ...'nın İhsan'a ait olduğunu söyleyerek bir kutuyu kolluk görevlilerine teslim ettiği ve kutu içinden uyuşturucu maddeler ve hassas terazinin ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporları ile ele geçen maddelerin metamfetamin ve pregabalin içerdikleri, hassas terazi üzerinde metamfetamin kalıntısı bulunduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine ilişkin bilgiler edinilmesi neticesinde soruşturma işlemlerine başlandığı, sanık ...'ın üzerinde, sanık ... ...'a ait iş yerinde ve 33 \*\*\* 098 plaka sayılı araçta uyuşturucu madde ele geçirildiği, İhsan'ın kullanım sınırının çok üzerinde olan metamfetamini .......'ın deposuna saklamak amacıyla getirdiği, sanıkların bu uyuşturucu maddeyi birlikte terazide tarttıkları, İhsan'ın üzerinde ele geçirilen yine kullanım sınırının üzerinde olan maddeyi yanına alarak ayrıldığı, sanık ...'ın kullanmak için bulundurduğunu savunduğu üzerinde ele geçirilen metamfetaminin de yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre kullanım sınırının üzerinde olduğu, tek başına dahi bu maddelerin miktarı göz önüne alındığında bu maddelerin bulundurulmasının ticari amaçla olduğunun kabulü gerekerek cezalandırmaya esas kabul edilmiş, ele geçirilen metamfetaminin fazla miktarda olduğu gözetilerek takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlemesi yoluna gidilmiştir

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında ele geçirilen metamfetamini ... isimli şahıstan aldığını beyan etmesi nedeniyle yapılan araştırmalarda bu şahsın ... isimli şahıs olduğunun tespit edildiği, ... hakkında yürütülen soruşturma neticesinde de 10/05/2023 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda sanık hakkında suçun veya faillerinin ortaya çıkmasına yardımcı olduğundan bahsedilemeyeceğinden etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında ele geçirilen metamfetamini ... isimli şahıstan aldığını beyan etmesi nedeniyle yapılan araştırmalarda bu şahsın ... isimli şahıs olduğunun tespit edildiği, ... hakkında yürütülen soruşturma neticesinde de 10/05/2023 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda sanık hakkında suçun veya faillerinin ortaya çıkmasına yardımcı olduğundan bahsedilemeyeceğinden etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

Sanık ...'ın sabıka kaydının fazlalığı, nitekim ikinci kez tekerrüre esas olan sabıkasının bulunduğu göz önüne alındığında; hakkında mahkememizce olumlu kanaat edinilemediğinden, hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 28.05.2024 tarihli dilekçe ve ceza evi aracılığı ile alınan 03.09.2024 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve arama tutanakları, sanıkların savunmaları, uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş şekli, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, suç vasfı ve yaptırımların yerinde olduğu anlaşılmış, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01/11/2023 tarihli ve 2023/2282 Esas, 2023/1483 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.