muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3556, Karar No: 2014/12100, Tarih: 12.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3556 E.  ,  2014/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/50616

MAHKEMESİ : Aybastı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2009

NUMARASI : 2009/270 (E) ve 2009/294 (K)

SEVK : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 184/1. madde ve fıkrasında yazılı suçun, belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerler hakkında işlenmesinin olanaklı olması, belediye mücavir alanının madde kapsamında bulunmaması karşısında, suça konu taşınmazın bulunduğu Perşembe Yaylası'nın; Aybastı Belediye Başkanlığı'nın 10.10.2009 tarihli yazısında belediye sınırları içerisinde olduğunun, imar planının bulunmadığının, 03.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda ise belediye mücavir alan sınırları dahilinde kal- dığının belirtildiği anlaşılmakla; dava konusu yerin belediye sınırları ya da belediye mücavir alanı içinde kalıp kalmadığı, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı ve sanık tarafından yapıldığı iddia edilen evin yapım tarihi kuşkuya yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12866, Karar No: 2012/19833, Tarih: 25.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12866 E.  ,  2012/19833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.2010 gününden başlayarak aylık net 4800 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada 01.01.2010 tarihinden itibaren aylık kiranın net 4800 TL olarak tespitine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, somut olayda, taraflar arasındaki sözleşmenin 01.01.2010 başlangıç tarihli olduğu, bir yıl sonunda davalı kiracının taşınmazı tahliye ettiği, kira ilişkisinin son bulduğu, yeni kira döneminin söz konusu olmadığı, davacının talebinin ancak yeni kira dönemi için geçerli olabileceği, bu nedenle de davacının dava açmada hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Dosyanın incelenmesinden, taraflar arasındaki kira ilişkisinin 1984 yılında başladığı ve dosyada 01.01.2010 tarihli bir kira sözleşmesinin bulunduğu, taşınmazın ise 31.12.2010 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmıştır.

Dava, 03.11.2010 tarihinde açılmış olup, kira dönemi bitmeden süresi içinde açılarak kira tespit talebinde bulunulmuştur.Öyle ise mahkemece, talep edilen kira dönemi için tespit yapılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23545, Karar No: 2019/15593, Tarih: 09.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23545 E.  ,  2019/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde reyon şefi olarak 1995 yılından 06.02.2014 tarihine kadar çalıştığını, fazla çalışma yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, 01.03.2013 tarihinden önce 08.00-20.00 saatleri arasında haftanın altı günü, bu tarihten sonra ise yazın 08.30-20.00 saatleri arasında, kışın ise 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştırıldığını ileri sürerek fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, çalışma saatlerine ilişkin shift usulü uygulandığını, birinci grubun 08.30-17.30 arası çalıştığını, ikinci grubun ise 10.30-19.30 arası çalışma yaptığını, nadiren fazla mesaiye kalındığı zaman ücretinin ödendiğini, çalışma saatleri arasında bir saat öğle yemeği arası ve 15 dakika sabah ve öğleden sonra çay molası bulunduğunu, fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davalı işverence davacının çalışma süresinin bir kısmına ilişkin işe giriş ve çıkış saatlerini gösterir puantaj kayıtları dosyaya sunulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.11.2012-19.07.2013 tarihleri arası puantaj kayıtlarına göre, kayıtların bulunmadığı 14.02.2009- 31.10.2012 ve 19.07.2013 – 06.02.2014 tarihleri arası ise tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmıştır. Dosya içeriğinde yer alan ücret bordrolarında fazla çalışma ücret tahakkuku bulunmamaktadır. Puantaj kayıtları bulunan dönemde davacının 08.30-17.30 saatleri arasında 9 saatlik çalışması sonucu 1 saat ara dinlenme düşülerek günlük 8 saat çalıştığı, haftalık 48 saat çalışmadan 45 saatin mahsubu ile 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Puantaj kayıtları bulunmayan 14.02.2009- 31.10.2012 ve 19.07.2013 – 06.02.2014 tarihleri arası ise davacı tanık beyanlarına itibar edilerek davacının 08.30-20.00 arası çalıştığı 1.5 saat ara dinlenme düşülerek günlük 10.00 saat üzerinden haftalık 45 saati aşan 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Puantaj kayıtlarının bulunduğu döneme ilişkin yapılan hesaplama isabetli ise de tanık beyanlarına dayanan döneme ilişkin yapılan hesaplama isabetli olmamıştır. Zira davacı tanıkları husumetli olup aralarında menfaat birlikteliği bulunduğundan yan delillerle desteklenmeden tek başına beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir. Dairemizce aynı gün incelemesi yapılan emsal nitelikteki 2017/ 23544 esas sayılı dosya da aynı şekilde karar verilmiştir. Dosya kapsamında dinlenen davalı tanıkları ise mesainin 08.30-17.30 ve 10.30-19.30 saatleri arasında iki vardiya şeklinde olduğunu beyan etmiştir. O halde puantaj kaydı bulunmayan dönemin davalı tanık beyanları ile doğrulanan ve puantaj kayıtları ile uyumlu olan çalışma saatleri nazara alınarak yeniden hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgililere iadesine, 09.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7510, Karar No: 2015/7287, Tarih: 16.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7510 E.  ,  2015/7287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/120640

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.03.2012

NUMARASI : 2011/289 Esas, 2012/166 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Her ne kadar mağdur Furkan'a baroca tayin edilen zorunlu vekilin talebi üzerine katılma kararı verilmiş ise de; kayden 03.07.2002 doğumlu mağdurun kanuni temsilcisi olan anne ve babasının sanık hakkındaki şikâyetlerinden soruşturma evresinde verdikleri dilekçe ile vazgeçmeleri ve koğuşturma evresinde de şikâyetçi olmadıklarını beyan edip, kamu davasına katılmamaları karşısında 29.12.2011 tarihli duruşmada verilen katılma kararı hukuki dayanaktan yoksun olduğundan, mağdur Furkan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurların devam ettiği ilköğretim okulunda hizmetli olarak çalışan sanığın eylemlerini hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6573, Karar No: 2010/4509, Tarih: 13.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6573 E.  ,  2010/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 142 ada 21 parsel sayılı 1.039,59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...’ın zilyetliğinden söz edilmekle birlikte, tapu kaydına dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Dava sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 142 ada 21 parsel sayılı taşınmazın davalı hazinenin tutunduğu 1317 tarih 1 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı, davacı ...’ın tutunduğu Nisan 1976 tarih 1 sayılı tapu kaydının hudutları itibariyle dava konusu taşınmazı kapsamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Hazine adına tapulu taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamaz. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne varki, dava ve temyize konu 142 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce davacı tarafından meydana getirilen muhdesat niteliğindeki çeşitli cinste meyve ağaçlarının bulunduğu keşifte dinlenilen ve dosyaya raporunu ibraz eden ziraat bilirkişisinin raporundan anlaşılmaktadır. Taşınmaz üzerinde muhtelif yaşta ve cinste meyve ağaçlarının bulunduğu belirtildiğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde tespitten önce meydana getirilen muhdesatların yaşı, cinsi ve sayısı belirlenerek üzerindeki

evle birlikte gösterilmesine karar verilmesi gerekirken bu olgunun gözardı edilmesi isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82.80 TL temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23883, Karar No: 2018/12511, Tarih: 21.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23883 E.  ,  2018/12511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı ile ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı ile ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı ve davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ili ... ilçesi ... mahallesi 8854 ve 8843 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalılardan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, Esenyurt Belediye Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18977, Karar No: 2015/17440, Tarih: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18977 E.  ,  2015/17440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Mahallesi 562 ada 68 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen... 993 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 83/4800 hissesi ...adına kayıtlı ...'a vekaleten ... hissesinin tamamı aynı soyadlı ...'na satıldığı, satılan miktarın söz konusu taşınmazın 24,72 m² sine tekabül ettiği ve genel m² ye göre cüz'i bir miktar olduğu, yapılan satışın özel nitelikte bir satış olduğu izlenimi uyandırdığından emsal olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz.Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece enkazın akibetinin araştırılması kim tarafından alındığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5463, Karar No: 2013/15518, Tarih: 21.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5463 E.  ,  2013/15518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Köy yoluna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

3091 sayılı Yasa uyarınca mahallinde yapılan tespitte 03.04.2007 tarihli raporda, sanığın taşınmazı ile nehir yatağı arasında geçen ve genelin kullanımına açık olan yol ile nehir yatagına ağaç dikildiğinin tespit edilmesi, mahkemece yapılan keşiften sonra düzenlenen bilirkişi raporunda yol üzerinde dikili olan fidanların sonradan söküldüğünden söz edilmesi, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği karşısında sanığın umumun yararlanması için açılan köy yoluna ağaç dikmek suretiyle sahiplenip tecavüzde bulunduğu sabit olduğu halde, ağaçların sadece nehir yatağında dikildiği ve suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1462, Karar No: 2012/2095, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1462 E.  ,  2012/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, dava dilekçesinde davadışı ... Motorlu Araçlar İnşaat Dayanıklı Tüketim Malları Tic. A.Ş.' yi temsilen davalıdan 11.000-TL' ye traktör satın aldığını, bedelini ödediğini, borcunun bitmesine rağmen traktörün satış ve devir işlemlerinin yapılmadığını, davalılardan ...' in de traktörü almasında aracılık yapan şahıs olduğunu, davalıların aracın satışını kendi üzerine yapmalarına ya da bedelini iade etmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, . Mahkemesi' nin yetkili olmadığını, Kula Asliye Hukuk Mahkemesi' nin yetkili olduğunu, ayrıca davalı ...' nın şirket temsilcisi sıfatıyla hareket etmiş olması nedeniyle bizzat hasım gösterilemeyeceğini, zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, dilekçenin HUMK' a uygun olmayıp reddinin gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesi' nin yetki alanının davacı, davalı ve sözleşme ile hiçbir irtibatı tespit edilemediğinden, genel yetki kuralına istinaden davalının ikametgahı mahkemesi olan Kula Asliye Hukuk Mahkemesinde davanın görülmesi gerektiği belirtilerek, yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.