muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13020, Karar No: 2017/774, Tarih: 08.02.2017

./..

Hemen belirtilmelidir ki, tapu sicillerinin tutulması bir takım prensiplere bağlı olup; bunlardan ilki tescil, ikincisi sicilin güvenilirliği ( aleniliği ), diğeri Hazine'nin kusursuz sorumluluğu, sonuncusu ise; geçerli bir hukuki sebebin bulunması, bir başka ifadeyle, illetten mücerret olmamasıdır. Oluşan bir sicil kaydının korunabilmesi bakımından, illetini teşkil eden geçerli bir sebebin olması zorunludur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların dava dışı ... ile davalı ... adına gerçekleşen intikaller sonucu yapılan tescilin yolsuz olduğu yönündeki kabulü doğrudur. Ancak davalı ..., çekişme konusu taşınmazları dava dışı Sabri’den satın almış olup iyiniyetli olması halinde ediniminin korunacağı kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; Hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988. ve 989., tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023. maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Öte yandan, bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır. İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke TMK'nin 1023. maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin 1. fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken 3 ncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne var ki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle, yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim bu görüşten hareketle, "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğinden (resen) nazara alınacağı” ilkeleri 8.11.1991 tarihli l990/4 esas l99l/3 sayılı İçtdihadı Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Somut olayda; davalının ikici el konumunda olduğu gözetildiğinde iktisabının iyiniyetli olup olmadığı, başka bir ifade ile Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanmayacaklarının belirlenmesi gerektiğinde kuşku yoktur.

Ne var ki, mahkemece davalı ...’ın iyiniyetli olup olmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmamış, anılan davalı, Sinan Kutu, Fethi Asal isimli tanıklarının dinlenmesini istediği halde bu tanıklar dinlenmeden karar verilmiştir.

../...

Hâl böyle olunca; davalı ...’ın iktisabının iyiniyetli olup olmadığının ve Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanamayacaklarının yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda gösterdiği tanıklarının da dinlenmesi suretiyle saptanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ve noksan soruşturma ile hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı ...’ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2599, Karar No: 2020/1135, Tarih: 05.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/2599 E.  ,  2020/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 03/12/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2018 günlü karara karşı tarafların istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 18/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taksirle ölüme neden olma eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği olan ... Cumhuriyeti vatandaşı ...’in olay günü iş çıkışında, bisiklet ile seyir halindeyken bisikletin pedalının kopuk vaziyetteki elektrik tellerine dolanması ve elektrik çarpması sonucu kaldırıldığı hastanede vefat ettiğini, meydana gelen ölüm nedeniyle davalı kurum çalışanlarının kusurlu olduğunu ve haklarında ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/79 esas sayılı dosyası ile ceza yargılamasının yapıldığını, müteveffanın eşi, çocukları ve anne-babası olan davacıların meydana gelen ölüm nedeniyle maddi ve manevi yönden zarara uğradıklarını belirterek desteğin ölümü nedeniyle oluşan maddi ve manevi tazminatın tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, kazanın meydana geldiği günde ... ili ve çevresinde fırtına afeti meydana geldiği ve birçok binanın hasar gördüğünü, davalı şirketin elektrik dağıtım şebekelerinde de büyük hasarın meydana geldiğini, birçok mahallede elektrik telinin kopma vakasının yaşandığını, davalı şirketin yaşanan ölüm olayında mücbir sebep nedeniyle kusurunun olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan kusur ve hesap raporları neticesinde, maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı şirkette çalışan elektrik teknisyenleri ve vardiya amirleri hakkında ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/79- 2017/27 sayılı kararı ile taksirle ölüme neden olma suçu nedeniyle ceza yargılamasının yapıldığı, yargılama sonucunda sanıkların olayda herhangi bir kusurlarının bulunmadığı, bu itibarla yüklenen suçtan cezalandırılabilmeleri için suçun gerekli yasal unsurlarının olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle beraat kararı verildiği, ancak kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, ceza davasının sonucu eldeki davayı etkileyeceğinden, kesinleşmesi beklenmeli ve ona göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru olmamış, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve temiz eden tarafından peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7465, Karar No: 2019/2187, Tarih: 27.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7465 E.  ,  2019/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 113 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile 132 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki payını, okuma yazma bilmemesinden, yaşlılığından ve iyiniyetinden faydalanan davalıların mirasbırakanı ...'ye satış suretiyle devrettiğini, okuma yazma bilmediği halde tanıkların huzurunda resmi aktin düzenlenmemiş olması sebebi ile işlemin şekil bakımından sakat olduğunu, durumu anladığında kendisine 2 adet çek verildiğini, ancak çek bedellerinin de ödenmediğini ileri sürerek tapu iptal ve tescile, olmadığı takdirde çek bedelleri olan toplam 660.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın süresinde açılmadığını, ne şekilde hileye düşürüldüğünün açıklanmadığını, mirasbırakanları Turhan'ı davacının oğlu ve damadının öldürdüğünü, çeklerdeki imzaların da mirasbırakanlarına ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava dosyasının iki kez işlemden kaldırılıp yenilendiği, son yenilemeden sonra davanın taraflarca takip edilmediği gerekçesi ile HMK'nın 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına ilişkin verilen karar Dairece; “...davanın ikinci yenilemesinden sonra 30.09.2013 tarihli oturuma davacı vekilinin mazeret bildirdiği, davalı vekilinin de hazır olduğu, anılan oturumda davacı vekilinin mazereti konusunda açıkça olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, duruşmanın 12.12.2013 tarihine atılması ile mazeret talebinin zımnen de olsa kabul edilmiş olduğu, ancak duruşmanın 12.12.2013 tarihine bırakıldığı hususunun davacı vekiline tebliğ edilmediği, başka bir söyleyişle, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilmediği anlaşılmaktadır.Hâl böyle olunca, öncelikle, davacı tarafın usulüne uygun biçimde duruşmaya davet edilmesi, duruşmaya geldiği takdirde yargılamanın sürdürülmesi, aksi halde HMK'nın 150. maddesinin uygulanması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda temlikin iradi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yürütülen yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yürütülen yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında kısmi veya tam kabul kararı verilmesi halinde nispi harç alınacağı, usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca; mahkemece esas yönünden davanın reddine karar verildiği halde davacı aleyhine maktu harç yerine yanılgılı değerlendirme ile nisbi harca hükmedilmesi doğru değil ise de; anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın 2. fıkrasının hüküm yerinden çıkartılarak; yerine, "Karar tarihi itibariyle alınması gereken 29,20 TL maktu karar harcından peşin alınan 15,30 TL harcın mahsubu ile eksik 13,90 TL harcın davacıdan alınmasına," cümlesinin yazılmasına, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8, Karar No: 2015/22065, Tarih: 09.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8 E.  ,  2015/22065 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2014/231-2014/284

Davacı, kurumca iptal edilen 01.03.1984 - 01.03.1989 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 01.02.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.03.1984-01.03.1989 tarihleri arasında zorunlu bağ-kur sigortalı olduğunun tespiti ile 01.02.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelenle davanın kabulüne karar verilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde; zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmak için, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine, 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de; kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ- Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; davacının 20.06.1997 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca vergi kaydına göre 01.04.1988 tarihi itibari ile tescili yapılmış, daha sonra davacı tarafından Kuruma verilen İB formuna göre davacının sigortalılığının 01.03.1984 tarihine çekildiği, vergi kaydının 01.03.1989-30.12.2013 tarihleri arasında, oda ve esnaf sicil kaydının 04.05.1988-devam şeklinde olduğu,davacının sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydına istinaden 01.04.1988 olarak değiştirildiği anlaşılmış olup, davacının vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı olmayan 01.03.1984-04.05.1988 tarihleri arasında kalan dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabulü mümkün değildir.

Öte yandan davacı, tecil ve taksitlendirme Kanunundan yararlanmak suretiyle geçmişe yönelik olarak dava konusu döneme ilişkin Kuruma prim ödemesinde bulunmuşsa da; gerek, 3780, gerekse, 4247 sayılı Kanunlar, kazanılmış ve mevcut sigortalılığa ilişkin olarak tahakkuk etmiş prim borçlarının ödenmesine ilişkin olup; Kurumun hatalı işlemi ile bu Kanunlardan yararlanmak suretiyle geriye yönelik olarak primlerin ödenmesinin, sigortalı olmadığı süreler yönünden davacı yararına usulü kazanılmış hak yaratması mümkün değildir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22571, Karar No: 2011/17292, Tarih: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/22571 E.  ,  2011/17292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu  karar köy alacağının tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptaline ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine,  29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4718, Karar No: 2022/4842, Tarih: 15.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4718 E.  ,  2022/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: ÇAYCUMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın reddine dair verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle, Zonguldak ili ... ilçesi ... Köyünde bulunan 159 ada 4 parsel ve 158 ada 5 parsel sayılı taşınmazların kendisine ait olduğunu, taşınmazın yanında bulunan 159 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ise hazine adına çalılık vasfıyla haksız ve hukuka aykırı bir şekilde tescil edildiğini, 159 ada 10 parsel sayılı taşınmazın geçmişte 159 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bir parçası olduğunu, daha sonra farklı bir taşınmaz gibi hatalı olarak tescil edildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dikelçesinde özetle, Davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/10/2019 tarihli ve 2018/63 Esas - 2019/348 Karar sayılı kararı ile, taşınmaz üzerinde davacı yararına zilyetlikle kazanma şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle, çekişmeli taşınmaz üzerinde imar ve ihya faaliyetinin olmadığını, imar ihya edilmeyen çalılıkların Hazine adına tescil edileceğine dair sayısız Yargıtay kararlarının mevcut olduğunu, bu nedenlerle Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle, çekişmeli taşınmaz üzerinde imar ve ihya faaliyetinin olmadığını, imar ihya edilmeyen çalılıkların Hazine adına tescil edileceğine dair sayısız Yargıtay kararlarının mevcut olduğunu, bu nedenlerle Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/312 Esas - 2020/337 Karar sayılı kararı ile, çekişmeli taşınmazın, 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında çalılık niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılabilmesi için öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması ve kadastro tespit tarihinden geriye doğru davacı yararına yeterli imar ihya ve zilyetlik koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, Mahallinde yapılan keşifte alınan beyanlar ,bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, çekişmeli taşınmazın 1998 tarihli hava fotoğraflarında çalılık olarak gözüktüğü, hali hazırda dahi meşe, gürgen gençliği ve sürgünleri ile defne, akçakesme gibi çalı formunda bitki örtüsü ile kaplı bulunduğu, eğiminin %30-35 olduğu bu sebeple çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığı gibi davacı tarafından herhangi bir ekonomik amaca uygun imar ihya ve zilyetliğin de bulunmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle HMK'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

4.Bölge Adliye Mahkemesi Temiz İsteminin Reddine İlişkin Ek Kararı

Bölge Adliye Mahkemesince 23.06.2020 tarihli ek karar ile; taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen değerinin 38.725.00 TL olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a ve 366/1 maddesi yollamasıyla 346/1 maddesi uyarınca kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, zilyetlikle taşınmaz edime koşullarının kendi yararına oluştuğunu, dosyadaki bilirkişi raporlarının ve beyanlarının lehine olduğunu belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme