muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12312, Karar No: 2009/12675, Tarih: 07.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12312 E.  ,  2009/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 12/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kök miras bırakanları A..'nin kayden malik olduğu 35 parsel sayılı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava dışı kızı G..'e temlik ettiğini, onun da davalı H..'a devrettiğini, tüm işlemlerin danışıklı olduğunu ileri sürerek tapunun miras payları oranında iptal ve tescilini istemişlerdir.

Davalı, miras bırakan tarafından kızlara verilen tüm taşınmazların ,ortak kararları ile kardeşleri G..'e devredildiğini ve kız kardeşlerin rızası ile kendisine satıldığını, satış bedelinin paylarına göre verildiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar iddiaları sabit görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden dava konusu 35 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan A.G.. tarafından 22.8.1989 tarihinde satış suretiyle dava dışı taşınmazlarla birlikte G. K..'a temlik edildiği, onun da 5.4.1999 tarihli akitle davalı H..'a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, çekişmeli taşınmazın temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme yeterli bir araştırmanın yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.Şöyle ki, tüm mirasçıların haklarını aldıklarından yapılan işlemlerin tarafların iradesine uygun olduğundan sözedilmişse de; miras bırakanın hak dengesini gözetir bir paylaştırma yapıp yapmadığı açıklıkla belirlenmediği gibi, mirasçılar arasında ( 2005/578 esas sayılı) başka davalarında bulunduğu hususu gözetilmemiş, eldeki dava ile birlikte değerlendirilmiş değildir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem

taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğnice BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11096, Karar No: 2015/10843, Tarih: 19.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/11096 E.  ,  2015/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu, davalıya kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında hasarlandığını belirterek, 22.000,00 TL kasko bedelinin 02.03.2008 kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeni ile teminat kapsamında olmayan hasardan sorumluluklarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 25/09/2013 tarih, 2013/10128 Esas 2013/12827 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, 17.850,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 05/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle kaskodan tazminat istemine ilişkindir.

1)Somut olayda, 02.03.2008 tarihli kaza tespit tutanağında, trafik kazasının davacıya ait aracın hafif virajlı yolda aracın hızının ayarlanamayarak yola girilerek, direksiyon hakimiyetinin kaybedilmesi şeklinde başladığı bu nedenle araç sürücüsünün asli kusurlardan arkadan çarpma ve araçların hızını kavşaklara, dönemeçlere girerken azaltmamak kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Daire'mizin bozma kararından önce, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve ulaştırma anabilim dalı uzmanından oluşan heyetten alınan 21.03.2010 tarihli kusur raporunda, kazanın davacıya ait araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiği belirtilmiştir.

Yine mahkemece, Adalet Bakanlığı ... Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 30.01.2012 tarihli kusur raporunda, sürücünün alkol nedeni ile sürüş ehliyetinin ne kadar etkilendiğinin kurumca tespit edilemediği, ayrıca kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği hususunun sadece kişinin alkol düzeyinin değerlendirilmesi ile tespit edilemeyeceği kaza oluşumuna sebep olabilecek yol, araç, iklim durumu vs gibi diğer koşulların kazadaki rolünün değerlendirilmesinin adli tıbbi bir konu olmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma öncesi kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemiz, bozma kararında kabule göre,yukarıda anılan iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmemiş olması nedeniyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece, bozma öncesi kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemiz, bozma kararında kabule göre,yukarıda anılan iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmemiş olması nedeniyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, KTÜ hukuk fakültesi öğretim üyesi, nöroloji uzmanı ve trafik bilirkişisinden oluşan heyetten alınan 17.07.2014 tarihli raporda kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Davalı vekili'nin itirazı üzerine, heyette bulunan nöroloji uzmanın bozmadan önceki kusur bilirkişi raporunu hazırlayan heyette bulunması nedeniyle yeni heyet teşkili ile alınan ve hükme esas alınan 22.02.2015 tarihli inşaat mühendisi, nöroloji uzmanı ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyet raporunda kazanın davacıya ait araç sürücüsünün hızını görüş, yol hava ve trafik şartlarına göre ayarlayamaması neticesinde meydana geldiği belirtilmiştir.

Mahkemece, kesinleşen Trabzon 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/471 Esas-2012/113 Karar sayılı kararında davalının tam ve asli kusurlu olarak kabul edilmesine göre ve bozmaya uyularak hükme esas alınan 22.02.2015 tarihli kusur heyet raporunda trafik kusur uzmanı bulunması gerekirken, inşaat mühendisinin bulunduğu heyet raporunun kabulü ile karar tesisi doğru görülmemiştir.

2)Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili'nin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19642, Karar No: 2010/1058, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19642 E.  ,  2010/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı 06.09.2008 keşide tarihli çekin arkasına muhatap bankaca “keşidecinin ödemeden men talimatı bulunduğundan, TTK.nun 711/3. maddesine istinaden bu çek üzerinde herhangi bir işlem yapılmamıştır.” şerhinin 06.09.2009 tarihinde düşüldüğü, bu nedenle çekin bankaya ibraz edildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 721/1. maddesi uyarınca, “çekin ibraz müddeti içerisinde muhatap bankaya ibrazı protesto veya buna muadil işlemle tespit edildiği takdirde” yasal şekilde ibraz edildiğinin kabulü gerekir.

Somut olayda 06.09.2008 keşide tarihli çekin 10 günlük ibraz süresi bitmeden 06.09.2008 tarihinde bankaya ibraz edildiği görülmektedir. Bu nedenle mahkemece borçlunun şikayetinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne ve takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17695, Karar No: 2011/10203, Tarih: 07.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/17695 E.  ,  2011/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp Düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan Suç Tutanağında telefon ihbarı üzerine tutanakta yazılı ağaçların kesildiğinin tesbit edildiği yazılı bulunmasına göre orman idaresinden ihbarcının kimliğinin tesbit edilmesi halinde tanık olarak beyanının alınması; ayrıca köy muhtarı ile diğer azaları ve varsa saha bekçisi ile kesim yerine yakın taşınmaz sahiplerinin de tesbit edilip dinlenilmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15798, Karar No: 2023/2195, Tarih: 14.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15798 E.  ,  2023/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması suretiyle mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/245 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/1397 Esas, 2021/1718 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan araçtan inen sanığın yapılan kaba üst aramasında 1 adet şeffaf poşette uyuşturucu ve aracın arka koltuğunda kutu içerisinde şeffaf poşetlere sarılı halde 14 adet uyuşturucu madde ile 3 adet uyuşturucu madde ele geçirildiği, uzmanlık raporuna göre ele geçen maddelerin metamfetamin ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5F-MDMB-PICA ve JWH-018 maddelerini ihtiva ettiğinin belirlendiği olayda; maddelerin kullanım miktarının üstünde oldukları, uyuşturucu maddelerin satışa hazır vaziyette ve çok parça halinde bulundukları, soruşturma aşamasında tanıklar ..., ... ve Gizem Nur Erol’un sanığı kesin ve net olarak teşhis edip müdafii huzurundaki ifadelerinde sanığın uyuşturucu madde sattığını söyledikleri gerekçeleriyle, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin kabulüyle mahkûmiyetine,

Suça konu uyuşturucu maddelerin metamfetamin ve sentetik kannabinoid olması nedeniyle cezasının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezanın yarı oranında arttırılmasına, sanığın araçtaki uyuşturucu maddenin kime ait olduğunun bilinmediği aşamada, kendisine ait olduğunu belirtip suçunun ortaya çıkmasına ve araçta bulunan diğer iki kişinin suçsuzluğunun anlaşılmasına yardım etmesi nedenleriyle hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında indirim yapılmasına, sanığın sosyal ilişkileri ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiş.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin sanığı 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında sorumlu tutmaya yönelik kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ancak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü

kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a)

kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a)

bendinin uygulanmasına, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin doğru değerlendirildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/1397 Esas, 2021/1718 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7442, Karar No: 2024/6751, Tarih: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7442 E.  ,  2024/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/982 E., 2016/378 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2014 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında silahla tehdit, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2014/982 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Kararların hatalı olduğu, sanık aleyhine bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Katılan hakkındaki babalık davasının bekletici mesele yapılması gerektiği, sanığın eylemlerini ağır tahrik altında işlediği, kasten suç işlemediği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR