muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9228, Karar No: 2021/4907, Tarih: 07.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9228 E.  ,  2021/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 16/07/2012 tarihli Komisyon mütalaası uyarınca, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından; Sanık ... hakkında ise “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarından mütalaa verildiği, ancak bu suçlardan kamu davası açılmadığı anlaşılmakla zamanaşımı hükümleri de dikkate alınarak mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından suç tarihinin en aleyhe kabulle “31/12/2008” olduğu, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından ise suça konu faturaların en son 2008 yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin “25/01/2009” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma" suçlarının Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" sanık ... hakkında ise "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde:

II- Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" sanık ... hakkında ise "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde:

... ... Medikal Tıb. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. temsilcileri olan sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'ın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketi 2008 yılında geçici süreliğine devraldığını ve devraldıktan yaklaşık 5 ay sonra da şirketi devrettiğini bu dönemde hiçbir faaliyette bulunmadığını fatura kesmediğini hisselerini diğer sanığa devrederek şirketten ayrıldığını beyan etmesi, diğer sanık ...'in ise ... isimli arkadaşının kendisine iş vereceğini söyleyerek notere götürdüğünü ve bu şahsın adına pek çok şirket kurduğunu kendisinin kandırıldığını savunarak atılı suçlamaları reddetmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi;

2- Suça konu fatura asıllarının, kullanan şirketler veya vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve farklı bir kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3- Sanıklar tarafından ismi bildirilen şahısların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da sanıklar tarafından ismi bildirilen şahıslara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5- Var ise şirket muhasebecisinin adres bilgilerinin tespiti ile CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanıkları tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladığının, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

6- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

III- Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" sanık ... hakkında ise "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, sanıkların sahte fatura düzenleme faaliyetini gizlemek ve gelir gider dengesi oluşturmak için sahte fatura kullandığı, mal ve hizmet satın aldığını bildirdiği bir kısım mükellef hakkında sahte fatura düzenlediklerine dair raporlar bulunduğu yönünde tespitler bulunması ile sanıkların atılı suçlamaları reddederek suça konu şirkette faaliyette bulunmadıklarını savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3129, Karar No: 2019/16695, Tarih: 27.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3129 E.  ,  2019/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin, dosyaya sunduğu mazeret dilekçesinin içeriği dikkate alındığında, duruşmayı takip etme isteğinin bulunmadığı, katılan sıfatını almadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18782, Karar No: 2017/7651, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18782 E.  ,  2017/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Bu nedenle sanığın başka bir adreste de faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17478, Karar No: 2010/25364, Tarih: 13.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/17478 E.  ,  2010/25364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21.maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihtarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesi Tebligat Tüzüğü'nün 28 ve 30.maddeleri uyarınca ise, tebliğ memurunun adreste bulunmama, sebebini, bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı,muhtar,ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi azasından birine veyahut zabıta amir, veya memuruna imza mukabilinde teslim etmesi, Tüzüğe ekli 2 numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırması ve durumu, muhataba duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiği halde, katılan sanık ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21.maddesi uyarınca yapılan gerekçeli karar tebliği açıklanan şekilde yapılmadığından usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın katılan sanık ...'ya usulüne uygun olara tebliği ile, tebligat ilmühaberi (alındı belgesi)ile birlikte verilmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 13.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12101, Karar No: 2014/14646, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/12101 E.  ,  2014/14646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/76-2014/30

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte borçlunun süresinde imzaya, borca ve faize itirazı ile takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; alacaklının icra takibine dayanak yaptığı 27.10.2010 tarihli, 000058 nolu tediye fişi altında, 7000 ve 142.000 toplamı olan 149.000 TL belirtilmiş ve “Yukarıda miktarı yazılı Yüzkırkdokuzbin Tl.yi K.. Tar. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. veznesinden faizsiz olarak nakten ve tamamen aldım. Borcumdur” yazılı borçlunun isim ve imzasını taşıyan belgedeki imzaya borçlu tarafından itiraz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme neticesinde Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 07.02.2014 tarihli rapora göre imzanın borçluya ait olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece İİK.nun 68a/3. maddesi gereğince itirazın geçici olarak kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19106, Karar No: 2018/7057, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19106 E.  ,  2018/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortak çocuklardan ... 2009 doğumlu olup idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan ortak çocuk ... mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve gerektiğinde ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilerek ve zorunluluk olmadıkça kardeşlerin birbirinden ayrılmaması gerektiği ilkesi de göz önünde tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4892, Karar No: 2013/4138, Tarih: 25.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4892 E.  ,  2013/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında 26.03.2007 tarihli “Yeni Sözleşme” başlıklı sözleşme konapi ve tonoz yapımına ilişkindir. Sözleşmede, konapinin bedeli 70.000,00 YTL, tonozun bedeli 26.000,00 YTL olmak üzere toplam 96.000,00 YTL gösterilmiştir. Davacı tarafından sunulan sözleşme suretinde 96.000,00 YTL'dir'e ilave olarak farklı bir kalemle ve farklı bir kişi tarafından “+ KDV'dir” şeklinde çıkıntı yapılmıştır. Davalı tarafça imzalanan sözleşmede KDV'nin bulunmadığı ileri sürüldüğü ve yapılan çıkıntı ayrıca tasdik edilmediğinden sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK'nın 298. maddesinin 1. fıkrasına göre yok hükmündedir. Sözkonusu sözleşmede yapılacak işler gösterilip birim fiyat belirtilmeden toplam bedel kararlaştırıldığından götürü bedellidir. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında götürü bedelli işlerde açıkça kararlaştırılmadıkça KDV'nin götürü bedele dahil olduğu kabul edilmektedir. Buna göre sözleşme kapsamındaki işlerin bedeli KDV dahil 96.000,00 TL olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayıplı imalât bedeli delil tespit dosyasındaki miktarın aynen alındığı belirtildiğinden tespit raporundaki 3.500,00 TL düşüldüğünde hakedilen bedel 92.500,00 TL kalmaktadır. Bunun dışında davacı yüklenici

tarafından sözleşme dışında yıkama yeri ve ızgara dökümü şeklinde fazla imalât yapılmış, bunların bilirkişi raporuna göre yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre toplam bedelinin 18.800,00 TL olduğu ve davalı iş sahibi yararına olduğu tespit edilmiştir. Davalı tarafından da 84.000,00 TL dışında ödeme yapıldığı yasal delillerle kanıtlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sözleşme kapsamındaki iş bedelinden ayıplar düşüldükten sonra kalan 92.500,00 TL'ye 18.800,00 TL fazla imalât bedeli eklendiğinde davacının hak ettiği toplam bedel 111.300,00 TL olacağından bu miktardan kanıtlanan 84.000,00 TL ödeme düşüldükten sonra kalan 27.300,00 TL'nin davacının talebi de dikkate alınarak reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece sözleşme kapsamındaki iş bedelinden ayıplar düşüldükten sonra kalan 92.500,00 TL'ye 18.800,00 TL fazla imalât bedeli eklendiğinde davacının hak ettiği toplam bedel 111.300,00 TL olacağından bu miktardan kanıtlanan 84.000,00 TL ödeme düşüldükten sonra kalan 27.300,00 TL'nin davacının talebi de dikkate alınarak reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26273, Karar No: 2015/67, Tarih: 12.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26273 E.  ,  2015/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/170450

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2012/728 (E) ve 2013/124 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturması ayrı yürütülen ve hakkında beraat kararı verilen dosyada, suça sürüklenen çocukların bu dosya kapsamında tanık sıfatıyla beyanları alınmadan ve dava dosyası mahkemesinden istenilip inceleme yapılmadan veya gerekli görülürse birleştirme kararı verilmeden yargılama yapılarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.