muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13742, Karar No: 2023/589, Tarih: 01.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13742 E.  ,  2023/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dosya incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi'nin ihalenin feshi davasının İİK134/11 madde uyarınca hukuki yarar yokluğundan reddine ilişkin kararına karşı davalı ... İçecek Gıda Tur.İnş.San. Ve Tic. A.Ş.’nin istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davalı ... İçecek Gıda Tur. İnş. San. Ve Tic. A.Ş.'nın, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının istinaf başvurusunu feragat nedeniyle reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen temyiz etme hakkının olup olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... İçecek Gıda Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş. İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı ... İçecek Gıda Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş., İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... İçecek Gıda Tur. İnş. San. Ve Tic. A.Ş’nin Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE, 01.02.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19544, Karar No: 2013/23382, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19544 E.  ,  2013/23382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve gece ücreti, yıllık izin alacağı, asgari geçim indirimi, yol ve yemek ücreti, ücret fark alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Genel Müdürlüğüne ait işyerinde diğer davalı alt işveren ... İnşaat Med. Oto. Gıda Tek. Dek. Tur. Taah. Tic. San . Ltd. Şti. bağlı olarak 23.02.2008 - 30.09.2009 tarihleri arasında çalıştığını, davalılar arasında imzalanan ihale şartnamesinde asgari ücretin 1,71 katı ücret ödeneceği belirlenmiş olmasına rağmen asgari ücret üzerinden ödeme yapıldığını, ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğin ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili; müvekkili ile diğer davalı arasında asıl - alt işverenlik ilişkisi bulunmadığını, ihale makanı olması müvekkili aleyhine açılan davanın husumetten reddi gerektiğini, davacıya hak kazandığı ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur .

Davalı, ... İnşaat Med. Oto. Gıda Tek. Dek . Tur. Taah. Tic. San . Ltd. Şti. vekili, davacının işçilik alacaklarından asıl işverenin sorumlu tutulması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ... sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği davalılar arasında asıl - alt işverenlik ilişkisi bulunması nedeni ile davacının hak kazandığı işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu oldukları, idari şartname ile teknisyen olan davacıya asgari ücretin 1.71 katı ücret ödeneceği belirtilmiş olmasına rağmen asgari ücret ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki davacının hak kazandığı ücret fark alacağı ve asgari geçim indirim alacağının miktarlarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içerisine ibraz edilen ücret bordrolarının incelenmesinde, bazı aylara ilişkin bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuk ettirildiği ve karışlıklarının davacının banka hesabına aktarılarak ödendiği sabittir.

2- Taraflar arasındaki davacının hak kazandığı ücret fark alacağı ve asgari geçim indirim alacağının miktarlarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içerisine ibraz edilen ücret bordrolarının incelenmesinde, bazı aylara ilişkin bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuk ettirildiği ve karışlıklarının davacının banka hesabına aktarılarak ödendiği sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının alması gereken ücret miktarları asgari geçim indirimi dahil edilmeksizin belirlendikten sonra, işverence bankaya yapılan asgari geçim indirimi dahil net ödememe miktarları bu ücret miktarından mahsup edilmek sureti ile hesaplama yapılmıştır. Davacıya banka kanalı ile yapılan ödemelerin bir kısmının asgari geçim indirimi olduğu anlaşıldığından bu hesaplama biçimi yanlıştır.

Davacının alması gereken ücret miktarı asgari geçim indirim dahil edilmeksizin belirlenmeli ve davacıyı asgari geçim indirimi haricinde yapılan ücret ödeme miktarları bu miktardan mahsup edilmek sureti ile fark ücret alacağı hesaplanmalıdır.

Davacının asgari geçim indirimi alacağı ise hak kazandığı toplam asgari geçim indirimi miktarından bankaya bu alacağa ilişkin yapılan ödeme miktarları düşülerek belirlenmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/81, Karar No: 2011/260, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/81 E.  ,  2011/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13310-14307 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6981-6391 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3205, Karar No: 2016/3091, Tarih: 23.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3205 E.  ,  2016/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Köyü 878 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin ek kararıyla verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8349, Karar No: 2011/10198, Tarih: 12.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8349 E.  ,  2011/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 961 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına komşu 460 sayılı parselin paydaşları olan davalıların müdahale ederek kullandığını ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve ağaçların kal'ini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu yeri uzun yıllardır aynı sınırlarda kullandıklarını, zeytin ağaçlarının zeminden daha kıymetli olduğunu, muhik bir tazminat karşılığı yerin tapusunun iptali ile adlarına tescilini ,olmazsa ağaçların değerinin ödenmesi gerektiğini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Elatmanın önlenmesi davasının kabulüne,yıkım davasının reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece," elatmanın önlenmesi isteğinin kabulünün doğru olduğu, çapa bağlı taşınmazlarda iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği,yıkım isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, ağaçların kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde mahkemece, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, yargılama sırasında yapılan keşifte elatılan taşınmazın değeri 8.855,28 TL olarak belirlendiği ve bu miktar üzerinden eksik harç tamamlandığı halde maddi yanılgı sonucu nasıl hesaplandığı belli olmayacak şekilde fazla harcın alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de , anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden , hükmün, 4. fıkrasındaki, ( ....peşin harcın mahsubu ile bakiye 8.496,38 TL harcın davalılardan alınmasına....) ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine, ( .... peşin harcın mahsubu ile bakiye 167.36,70 TL harcın davalılardan alınmasına...) ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.'nun 80., 436/3 (6100 sayılı HMK.'nın 183.) maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alının peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12291, Karar No: 2007/15088, Tarih: 12.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12291 E.  ,  2007/15088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18.5.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava; iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı; sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilemektedir.

Somut olayda; davacıda oluşan mevcut sürekli iş görmezlik oranının 26.01.2006 tarihinde kontrol edileceği SSK.'nun sürekli iş görmezlik derecesi tesbit kararı içeriğinden anlaşılmaktadır.Davacının 26.01.2006 tarihinde yapılan kontrol sonucunu belirleyen alınmış ve kesinleşmiş iş göremezlik oranına ilişkin rapora dosyada rastlanmamıştır.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerekir.

Yapılacak iş; sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının kontrol sonucu değişip değişmediği, araştırılarak gerektiğinde bu oranının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar vermektir.

2- Kabule göre ise;olayın oluş şekline; kusur oranlarına, meydana gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne; özellikle 26.06.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İctihadı Birleştirme Kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, oranına ve niteliğine  hak ve nesafet kurallarına göre hükmedilen 10,000 YTL. manevi tazminat miktarı da azdır.

Mahkemenin  belirtilen bu maddi ve hukuksal olguları dikkate almadan yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 12.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/770, Karar No: 2014/10172, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/770 E.  ,  2014/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanığın Mevlanakapı Vergi Dairesi'nin mükellefi ... Reklamcılık Ltd. Şti'inin faaliyetleri kapsamında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 30.09.2009 tarih ve VDENR-2009-VIII-137/6 sayılı vergi tekniği raporunda sanığın en son Şubat 2005 KDV beyanını matrahlı olarak verdiğinin belirtilmesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olması, dosyanın incelenmesinde 2005 takvim yılında düzenlenen herhangi bir faturanın tespit edilememesi karşısında, en aleyhe kabulle 2005 takvim yılı yönünden suç tarihinin 2005 yılı Şubat ayı sonu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan en aleyhe kabul ile 31.12.2004 ve Şubat 2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19639, Karar No: 2017/24538, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19639 E.  ,  2017/24538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde işverenin gerekli güvenlik önlemlerini almaması sonucu iş kazası geçirdiğini, rapor bitiminden sonra işi bırakması için davacıya baskı yapıldığını, fazla mesai ve resmi tatil çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle ile ücretlerinin ve diğer yasal alacaklarının ödenmesini istediğini, ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai alacağı,yıllık izin alacağı, resmi ve dini bayram ücret alacaklarını davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı Savunmasının Özeti:Davalı vekili, davacının geçirmiş olduğu iş kazasının tamamen kendi hatası olduğunu davalı işverenin davacının işten çıkarılması için herhangi bir baskı yapmadığını, davacının raporu bittikten sonra işbaşı yaptığını ancak kötü niyetli olarak maddi manevi tazminat davacı açmak gayesiyle işe gelmediğini, davacının alacağı bulunmadığını bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 31/10/2015 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tanık anlatımları göz önünde bulundurularak; yaz saati uygulamasına göre davalı işyerinde haftanın beş günü, günde 10 saat ve cumartesi günleri 6 saat, kış saati uygulamasına göre haftanın beş günü 9,5 saat ve cumartesi günleri 5,5 saat çalıştığı, günlük 1 saat ara verdiğinin kabulü ile, yaz aylarında haftalık 10,5 saat üzerinden, kış aylarında ise haftalık 8 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiştir. Davalının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığı, çalışmalarının karşılığının davalı tarafça ödenmediği belirlenmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; fazla çalışma alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı hesaplanırken davacının iş kazası sebebiyle raporlu olduğu günlerin tespit edilerek dışlanması gerektiği gözetilmeden hesap yapılması hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.