muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16160, Karar No: 2024/3477, Tarih: 25.04.2024

sebebini sormayarak silahlardan habersiz olmasının mümkün olmadığı, sanık ... suça konu aparatların bulunduğu yeri motor tamiri için kullandığını, burada bulunan silah etiketlerini de abisi sanık ...'in sobaya atması için verdiğini ve kendisinin de unuttuğunu belirtmiş ise de savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, dosya içerisinde bulunan resimlerden evin motor tamiri için kullanılan bir yer olmadığının açık olarak anlaşıldığı, silah markalarını içerir etiketlerin sobaya atılması için gönderilme sebebinin açıklanamaması ve yok edilmek istenmesi halinde eve getirilmeden de yok edilebileceği bu nedenle savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanık ... savunmasında kardeşi Mehmet Şirin dükkanda iken birinin ruhsatsız silahları getirip bıraktığını işyerine dödüğünde durumu farkederek tabancaları polise teslim etmek için yola çıktıklarını bu esnada yakalandıklarını, işyerinde bulunan etiketleri ve malzemeleri ise tanımadığı eskiden silah tamiriyle uğraştığını ve ruhsatı olmadığını söyleyen birinin getirip bıraktığını kendisinin de ne işe yaradığını bilmeden aldığını sonrasında etiketleri yok etmesi için kardeşi sanık ...'e verdiğini belirtmiş ise de, silah tamiri ve bakımı ile uğraşan bir kişinin dükkanında ele geçirilen etiket ve malzemelerin ne işe yaradığını bilmemesinin mümkün olmadığı, bilmediği kabul edilse dahi bunların yok edilmesini kendisi sağlayabileceği bu işlemin oldukça kolay olduğu, savunmalarının doğruyu yansıtmadığı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, ele geçirilen kuru sıkı tabancalar ve kuru sıkı tabancaları fişek atan silaha dönüştürmeye elverişli aparatlar, silah markalarına ilişkin etikeler, sanıkların bu malzemelerin kendilerinde bulunma sebebi olarak gösterdikleri gerekçelerin hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşıldığından sanıkların iştirak iradesi ile ikiden fazla kişi ile birlikte silah ticareti suçundan eylemlerine uyan 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanıkların savunmaları, uzmanlık raporu, olay ve arama tutanağı, Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumunca düzenlenen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; kardeş olan sanıkların içinde bulunduğu ve sanık ...'ün yönetimindeki aracın devriye görevi yapan polis görevlileri tarafından durdurulduğu, sanıkların tedirgin davranışları ve ...'ün bel kısmının kaba görüntüsünden şüphelenilmesi üzerine Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı ile sanıkların üzeri ve araçta yapılan aramada; sanık ...'ün pantolonun bel ve göbek kısmına sıkıştırılmış halde toplam 3 adet tabanca, pantolonunun cebinde 20 adet fişek ile 15 parça tabanca aparatları ile aracın bağajında 4 adet kuru sıkı tabanca ile 1 adet Yavuz-16 marka tabanca ve 1 adet fişeğin ele geçirildiği, silah tamir iş yeri bulunan sanık ...'e ait iş yerinde ve sanıklar ... ve ...'ün birlikte oturdukları ikametin yan tarafındaki dairede silah etiketleri ile silah bakım ve tamirinde kullanılan aletlerin ele geçirildiği, uzmanlık raporunda sanık ...'ün üzerinde ele geçirilen silahlardan "8002 0217" ve "40773" numaralı silahların ses ve gaz fişeği istimal etmek üzere imal edilmişken sonradan namlusu yivli setli bir namlu ile değiştirilmek suretiyle 7.65\*17 mm çap ve tipindeki ateşli silah fişeklerini atar hale dönüştürüldüğü, "40773" numaralı silahın ateşe engel mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğe haiz ateşli silahlardan olduğu, "8002 0217" numaralı tabancanın ise horozunun, horoz yayının, sökme-takma mandalının, sürgü tutucusunun, icra yayı ve milinin mevcut olmadığı bu nedenle çapına uygun fişekleri patlatamadığı, ancak bulunmadığı belirtilen parçalarının bir silah ustasının esaslı ve aletli müdahalesi ile yapılmasına veya tabancaya takılmasına mütakip 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğine haiz silah vasfını

kazanacağı, "L 47450" numaralı tabancanın da atışına engel mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğine haiz silahlardan olduğu, yine aracın bagajında ele geçirilen Yavuz-16 marka "970967/0967" numaralı tabancanın da atışına engel mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğine haiz silahlardan olduğunun bildirildiği, Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumunca düzenlenen 05.05.2017 tarihli bilirkişi raporunda ise, sanıkların evlerinde ele geçirilen malzemelerin silah imalatı için yeterli olmadığı, dışarıdan mamul/yarı mamul/ ara mamul halinde temin edilecek parçalara nihai işlemler ile montaj işlemlerin uygulanması ile ilkel yöntemlerle ateşli silah yapılabileceği kanaatine varıldığının bildirildiği anlaşılmakla, her ne kadar sanıklar, silah tamir atölyesi bulunan sanık ...'ün iş yerinde bulunmadığı sırada iş yerinde temizlik amacıyla bulunan sanık ...'e tanımadıkları şahıslar tarafından bakım ve tamir amacıyla bırakılan silahları emniyete teslim etmek üzere araç ile götürdükleri sırada polis tarafından yakalandıklarını beyan etmek suretiyle suçlamayı kabul etmemişler ise de; suça konu tabancalardan 3 adedinin sanık ...'ün beline sıkıştırılmış vaziyette, 4 adet kuru sıkı ve 1 adet gerçek tabancanın ise aracın bağajında bulunduğu, silahları tamir ve bakım için getiren şahısların kim olduğuna dair herhangi bir kayıt ve bilginin bulunmadığı, her üç sanığın aynı araçta yakalandığı ve olayın gelişimi birlikte değerlendirildiğinde sanıkların savunmalarının hayatın olağan akışına uymayan ve kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik beyanlar olduğu, dosya kapsamında sanıkların silah ticareti yaptıklarına dair bu suçtan cezalandırılmalarına dair yeterli delil bulunmadığı, ele geçen malzemelerin ise silah imali için yeterli olmayıp, bir kısmının da suç tarihinde ruhsatlı silah tamir atölyesi bulunan sanık ...'ün iş yerinde ele geçirildiği, sanıkların eylemlerinin iştirak halinde birden fazla silahı taşımak suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıkların silah ticareti suçundan cezalandırılmalarına ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanıkların ruhsatsız silah taşımak suçundan eylemlerine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası suçundan ele geçen silah sayısına göre teşdiden cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunmaları, arama sonucu ele geçirilen tabancalar, alınan rapor ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, şüphe üzerine sanıkların içinde bulunduğu araçta hukuka uygun şekilde yapılan arama kararı sonucu suça konu silahların ele geçirildiği silah ticareti suçunu işledikleri yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanıkların ele geçen tabanca sayısınca 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca alt sınırın üzerinde ceza tayini suretiyle cezalandırılmalarına ilişkin hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delilerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi 18.06.2019 tarihli ve 2018/187 esas, 2019/1300 sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanıklar müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/9119, Karar No: 2020/9030, Tarih: 24.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/9119 E.  ,  2020/9030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 29.07.2019 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10315, Karar No: 2021/7307, Tarih: 05.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10315 E.  ,  2021/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri halde, tebliğnamede ; sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş belirtildiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33459, Karar No: 2021/1101, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33459 E.  ,  2021/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1)Sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nın 157/1, 43/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2)Sanık ... hakkında TCK.nın 207/1, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nın ve dolandırıcılık suçundan sanık ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mersin'de ortak yaş sebze meyve ticareti ile uğraşan katılanlar ... ve ... ile tanık ...'ın ortak olarak 07/09/2013 tarihinde, yaş sebze ve meyve almak üzere Antalya'ya geldikleri, 01/10/2013 tarihinde 05325106862 numaralı telefondan katılan ...'i arayan ve kendisini ... adıyla tanıtan sanık ...'un, nar satabileceğini söylediği ve bahçede yeğeninin olacağını belirttiği, bunun üzerine ...'in, ... ve ...'i bahçeye bakmak üzere gönderdiği, bahçeye gittiklerinde sanık ...'ün karşıladığı, bahçeyi gezdirdiği, gerçekte Yaşar Yıldırım adına tapuda kayıtlı olan ve fiilen kızı ...'ın kullandığı nar bahçesini gösterdiği, ... ve ...'in katılan ...'i arayıp bahçeyi beğendiklerini söyledikleri, sanık ...'in katılan ...'den 5000 TL kaparo istediği, ...'in de katılan ... aracılığıyla verdiği, 02/10/2013 tarihinde katılanlar ..., ... ve tanık ...'in sanık ...'nın buluşup 65.000 TL karşılığında bahçedeki narların satışı karşılığında anlaştıkları, aralarında nar satım sözleşmesi düzenledikleri, bu sözleşmeyi sanık ...'nın, ... adıyla, katılan ...'in ise, Hiranur Narenciye Ltd. Şti adına imzaladıkları, bu nedenle katılanın 3.500 TL parayı ve ayrıca 26/01/2014 tarihli 55.000 TL bedelli çeki sanığa verdiği, 03/10/2013 tarihinde ayrıca ...'in 1.500 TL parayı elden... ve ... aracılığıyla sanığa gönderdiği, aynı gün katılanın sanık ...'yı narları toplamak istediğini söyleyerek aradığında, sanığın bahçeye yağmur yağdığını ve çamur olduğunu söyleyerek katılanın bahçeye gitmesini engellediği, 05/10/2013 tarihinde katılanın ürünleri sattığı alıcı ile birlikte bahçeye gittiğinde bahçedeki narların başkaları tarafından toplanıyor olduğunu gördüğü, tanık ...'dan bahçenin gerçekte bu kişiye ait olduğunu öğrendiği, katılanın tekrar sanığı telefonla aradığında, sanığın bahçeden nar toplanmasını durdurup, jandarmaya haber vermesini istediği, katılanın daha sonra sanığa ulaşamadığı, katılanın sanığa verdiği çekin kullanılabileceği endişesiyle tanıdıklarına haber verdiği, bu yolla haber verdiği kişilerden sanığın Nur Pastanesi'nde olduğu bilgisini aldığı, aynı yere gittiğinde sanığı polislere haber vererek yakalattığı, sanığı katılanlar ve tanığın teşhis ettiği, bu suretle sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık ve sanık ...'nın ayrıca özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1)Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1)Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, suça konu sözleşme, tutanaklar ile dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında mahkumiyet hükmü verilmiş ise de, iki suçun mağdurunun farklı olması nedeniyle eylemin uzlaşma kapsamında olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1131, Karar No: 2018/9471, Tarih: 03.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1131 E.  ,  2018/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 31.12.2011 günü .......plakalı aracını park ettiği yerde, davalı tarafın evinin yatak odası duvarının yıkılması sonucu aracının ağır hasarlandığını ve kullanılamaz hale geldiğini, bahse konu aracın kaza tarihindeki piyasa bedelinin 17-18.000 TL iken, hurda fiyatına aracı sattığını, davalının yıkılan binanın tapudaki maliki olduğunu ve bakım ve onarımı için gerekli özeni göstermediğini, gerekli tedbirleri almadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla araç hasar bedeli olan 10.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının aracının zarara uğramasında kusurunun bulunmadığını, davaya konu binanın yanında bulunan dava dışı ...'e ait bina yıktırılırken kendisine ait binaya da zarar verildiğini, bu nedenle beklenmeyen halin varlığı nedeniyle illiyet bağının kesildiğinden sorumluluğun olmadığını, araç hasarına neyin sebep olduğunun belirlenmesi gerektiğini, kusur var ise de bu kusurun dava dışı ...'e ait olduğunu, davacının bir başkasının harabe halindeki özel mülkiyetine aracını park ederek zarara kendisinin neden olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tapuda davalı adına kayıtlı olan evin bitişiğindeki evlerin kepçe yardımı ile bir gün öncesinden yıkıldığı, davalıya ait evin oda duvarının 31.12.2011 günü saat 01.30 sıralarında aşağıda park halinde bulunan davacıya ait........marka aracın tavan kısmına düşmesi sonucu araçta hasar meydana geldiği, davalının herhangi bir önlem almadığı gibi kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, alınan bilirkişi raporunun yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2016 tarih 2015/4108 E. - 2016/3184 K. sayılı ilamı ile; ''Somut olayda davalıya ait binanın yakınına park edilen aracın o bölgeye uyarılmasına rağmen ve

./..

-2-

emniyet şeritleri kaldırılarak park edildiği yönündeki tanık beyanları dikkate alınmadığı, park yasağı bulunup bulunmadığı vs. de belirlenerek davacıya atfı kabil kusurun varlığının yeterince incelenmediği bu durumda mahkemece, davacının olayın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı, kusurun illiyet bağını kesecek nitelikte ya da müterafik kusur mahiyetinde olup olmadığı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda; taraf tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildirilerek, davaya konu kazanın meydana geldiği yerin inşaat halinde olduğu, araç park edilmemesi için kırmızı-beyaz şerit çekildiği gibi ağaç eşek konulmasına rağmen davacının aracını bu yere park ettiği nazara alındığında olayda illiyet bağının kesildiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma ilamına uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemizin 03.03.2016 tarih 2015/4108 E. - 2016/3184 K. sayılı ilamı incelendiğine; somut olayda davalıya ait binanın yakınına park edilen aracın o bölgeye uyarılmasına rağmen ve emniyet şeritleri kaldırılarak park edildiği yönündeki tanık beyanları da değerlendirilerek mahkemenin, davacının olayın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı, kusurun illiyet bağını kesecek nitelikte ya da müterafik kusur mahiyetinde olup olmadığı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar vermesi gerektiğinin belirtildiği görülmektedir.

Mahkeme ise yalnızca olaya ilişkin tanık beyanlarını değerlendirerek olayda illiyet bağının kesildiği kanaatiyle davanın reddine karar vermiş, davacının olayın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı, kusurun illiyet bağını kesecek nitelikte ya da müterafik kusur mahiyetinde olup olmadığı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor almamıştır.

O halde mahkemece; Dairemizin 03.03.2016 tarih 2015/4108 E. - 2016/3184 K. sayılı ilamında belirtildiği şekilde, somut olayda, tanık beyanları da değerlendirilerek, davacının olayın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı, kusurun illiyet bağını kesecek nitelikte ya da müterafik kusur mahiyetinde olup olmadığı konusunda uzman bir bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmasını sağladıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2016/5370, Karar No: 2017/3710, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5370 E.  ,  2017/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Ticari ilişki ve borcun doğumundan önce yapılan satış halinde suç oluşmayacağı cihetle; öncelikle şikayete konu olan araçların borcun doğumundan önce devredilip devredilmedikleri tespit edilerek, devrin borcun doğum tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde, şikayet dilekçesinde belirtilen söz konusu araçların tasarruf tarihindeki gerçek değerleri ile satış değerleri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, satın alan şahıslar ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, araçların halen kimin kullanımında olduğu belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31237, Karar No: 2017/3163, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31237 E.  ,  2017/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.