muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8220, Karar No: 2012/9593, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8220 E.  ,  2012/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının nüfus kaydındaki doğum tarihinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının nüfus kayıtlarına göre 20.05.1980 doğumlu olduğunu ancak gerçekte 20.05.1983 doğumlu olduğunu belirterek gerçek duruma uygun şekilde davacının doğum tarihinin düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının doğum tarihinin 20.05.1983 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim taleple bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği bulgulara göre ve öteki kayıtlarla çelişki meydana getirmeyecek şekilde karar vermek zorundadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen davacının 21.05.1980 tarihinde nüfusa tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bir şahsın doğmadan nüfusa kaydı söz konusu olamayacağından bu şekilde düzeltme kararı, nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirdiği gibi doğum tutanağı ile de çelişmektedir. Hakimin, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ya da hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerektiği gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12425, Karar No: 2012/5164, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12425 E.  ,  2012/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın kaza sonucu hasarlandığını belirtip, davalı ... tarafından hasar tutarının ödenmediğini bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu hasarın kasko sigortası poliçesi kapsamında olan zararlardan olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur .

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre hasara neden olan kazanın sigorta sözleşmesi teminat kapsamı dışında olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması müsademesi devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve müziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan TTK.nun 1282 maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değilde sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. Sigortacı hasarın teminat dışında kaldığını soyut iddialarla değil somut delillerle kanıtlanmalıdır. Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde teminat dışı haller sayılmıştır. A.5.7 maddesinde "yağsızlık, susuzluk donma bozukluk., eskime çürüme paslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar ile A.5.8 maddesinde "sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olaylı sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ve lastiklerde meydana gelen zararların" teminat dışında kalan zararlardan olduğu bildirilmiştir. Zira bu tür hasarlar aracın normal kullanımının doğal bir sonucu olarak ortaya çıkan hasarlar olup poliçe genel şartlarının A.1 maddesinde belirtilen hallerinden dolayı gerçekleşen zararlar kapsamında değildir.

Somut olayda davacı olayın akabinde Jandarma karakolunda alınan ifadesinde 20.10.2006 günü saat 21.00 sıralarında davacı aracı ile hafriyat sahasında kamyonuna yüklediği hafriyatı dökmek için döküm sahasına yanaşıp damper lifini kaldırdığında aracın sağa doğru yatmaya başladığını fark edip devrilmeyi önlemek için döküm işini hızlandırdığını, yükü döktükten sonra damperi tekrar indirdiğinde sağa doğru indiğini ve yerine oturmadığını fark ettiğini ve tekrar damperi yarım kaldırdığında damper şasesinin çatlamış, ana şasenin yamulmuş olduğunu ve teknenin içe göçtüğünü fark ettiğini, aracında daha önce böyle bir hasar olmadığını beyan etmiştir. Jandarma görevlilerince düzenlenen "olay yeri tesbit tutanağında" aracın damperinin yarı kalkık olduğu,damperde yük olmadığı, damper şasesinde 15 cm'lik çatlak bulunduğu, bu çatlağın sürücü beyanına göre yük dökümü esnasında meydana geldiği, çatlaktan dolayı ana şasenin yamulduğu, bununda teknenin içine çökmesine neden olduğu belirtilmiştir. Davacı aracı 1994 model Mercedes 2521 model kamyon olup sigorta bedeli 42000 TL.dır. Davacı vekili şimdilik 5.000 TL hasar bedelini talep etmiştir. Davalı vekili Kasko Poliçesi Genel Şartlarının A.5.7 ve A.5.8 maddelerine göre hasarın teminat dışında kaldığını, mekanik aksaklık nedeniyle hasarın olduğunu iddia etmiştir. 10.4.2009 tarihli bilirkişi raporunda aracın hasarlı durumunu gösteren fotoğrafları ve tesbit raporu olmadığını, araca yüklenen hafriyat malzemesinin cinsi ile hafriyat dökülen yerin genel durumunun belli olmadığını, bu nedenlerle hasar miktarı yönünden rapor hazırlanmasının mümkün görülmediğini belirtmiş, ekspertiz raporunda KDV hariç 3.290 TL hasar tesbit edilmiştir. 25.1.2010 tarihli sigorta hukukçusu bilirkişi raporunda aracın yükünü boşaltma esnasında hasarın meydana geldiği, genel şartların A.1 maddesindeki şartların bulunmadığı, kazanın A.5.7 ve A.5.8 maddesindeki teminat dışı haller sebebiyle oluştuğu bildirilmiş ise de sigorta hukukçusu bilirkişi araçtaki hasarın ne şekilde meydana geldiğinin tesbiti konusunda uzman olmadığı gibi, raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece taraflardan kazaya ve hasara ilişkin ellerinde mevcut tüm bilgi ve belgelerin ibrazının istenilmesi daha sonra İTÜ veya KGM fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi kurulu ile gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak olay mahallinin özelliklerinin tesbit edilmesi, mümkünse hafriyatının cinsinin belirlenmesi, kazanın oluş şekli, hasarın nasıl ve ne şekilde meydana geldiği ve teminat kapsamında bulunup bulunmadığı hususlarında tüm dosya kapsamına göre Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.7 ve A.5.8 maddelerinin de irdelenip tartışıldığı, önceki bilirkişi raporlarının değerlendirildiği, davacı aracında oluşan hasar miktarının tesbit edildiği ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14601, Karar No: 2015/26667, Tarih: 03.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14601 E.  ,  2015/26667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibine dayanak yapılan belgenin, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlu vekilinin 03/12/2014 tarihli cevap dilekçesinde borcun tamamının 16.06.2014 tarihinde ödendiği bildirildiğine göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK'nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K.sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.Bu durumda, borçlu, borcu ödediğine ilişkin savunmasını aynı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına ve alacaklı tarafından ödeme olgusu kabul edilmediğine göre, mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23259, Karar No: 2015/34291, Tarih: 03.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/23259 E.  ,  2015/34291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2015

NUMARASI : 2014/394-2015/428

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 21.09.2009-22.07.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, 13.07.2014 pazar akşamı rahatsızlandığını, eşi tarafından Ç.Devlet Hastanesi'ne götürüldüğünü, 14.07.2014 günü doktor tarafından hastaneye yatırıldığını, bir gün sonra çıkışının verilerek kendisine 14.07.2014-21.07.2014 tarihleri arasında doktor raporu ile istirahat verildiğini, ancak buna ilişkin heyet raporunun hastane kaynaklı sebeplerle kendisine verilmediğini, kendisinin de durumu işveren yetkililerine ilettiğini, rapor bitiminde işyerine gittiğinde işbaşı yaptırılmadığını ileri sürerek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava dilekçesinde davacının, 14.07.2014-21.07.2014 tarihleri arasında doktor raporu olduğunu belirtilmesine karşın hemen akabinde hastane tarafından rapor verilmediğini ifade ederek çelişki yarattığını, davacının 14.07.2014 tarihinde hastanede tedavi gördüğünü ve Ç. Devlet Hastanesi doktoru E. E. B. tarafından kaşe ve imzalı raporda görüleceği üzere 15.07.2014 tarihinde taburcu edildiğini buna karşın 16-17-18-19.07.2014 tarihlerinde işbaşı yapmadığını, bu hususta işyerine herhangi bir rapor ibraz edilmediği gibi haklı bir mazeret de sunulmadığını, devamsızlık tarihlerine dair SGK ekranından otomatik ve manuel rapor aramaları yapılmasına rağmen herhangi bir rapora da ulaşılamadığını, davacının ise hastanenin kendisine rapor vermediğini, ancak hastanede olduğunu söylediğini, bu durumu belgeleyemediğini, hastanenin bir an için rapor vermemesinde işverenin suçu olmadığını, SGK kapsamındaki davacının primleri eksiksiz yatırıldığından, sağlık hizmeti almasının önünde hiçbir engel bulunmadığını, davacının hastane kaynaklı sebeplerle rapor alamadım demesinin gerçeği yansıtmadığını, davacının eşinin 23.07.2014 tarihinde işyerine gelerek bir takım belgeler vermek istediğini, güvenlik görevlisince noter aracılığı ile tebligat yapılması söylendiğinde, elindeki heyet raporunu daha önce alamadıklarını araya T. milletvekili ve T.C. Ç.B.müşteşarını koyduklarında başhekimin raporu ayaklarına kadar getirdiğini söylediğini ve bu durumun tutanağa bağlandığını, iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının işe gelmediği günlerde raporu olmamasına rağmen daha sonradan rapor düzenlettirildiği, sonradan düzenlettirilen bu raporun davacının devamsızlığına bir mazeret olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının 16.07.2014-19.07.2014 tarihleri arasında herhangi bir mazereti olmaksızın devamsızlık yaptığı, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği savunulmuştur.

Dosyaya davacının 16.07.2014 tarihlerini kapsayan istirahat raporu sunulmuştur. Davacı devamsızlığın mazerete dayandığını iddi etmiştir. Mahkemece, davacı tarafından sunulan ve davacının 16.07.2014-21.07.2014 tarihleri arasında istirahatli olduğu belirtilen iş göremezlik belgesinin hangi tarihte alındığı, davacının 16.07.2014 tarihinde hastaneye gidip gitmediği, belgenin hangi tarihte düzenlendiği ve davacının gerçekten rahatsızlığının olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle raporun alındığı Ç. Devlet Hastanesine müzekkere yazılarak belirtilen hususların açığa kavuşturulması gerekir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6985, Karar No: 2014/14156, Tarih: 23.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6985 E.  ,  2014/14156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 21/01/2014

Numarası : 2012/95-2014/8

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının talep ettiği dönemlere ilişkin kıdem ve ihbar tazminatının, yıllık ücretli izin alacağının, fazla mesai alacağının, hafta tatili alacağının ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının kendisine ödendiğine ilişkin herhangi bir belge sunulmadığından, davacı tarafın kıdem-ihbar tazminatı ve işçilik alacağı hakkının doğduğu gerekçesiyle davanın,kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi ve davalı işyerinden ayrılış sebebi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece, davacının davalı işyerinde 01.05.2004-01.02.2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak, dosya içerisinde 17.12.2007 tarihli ibraname ve aynı tarihli istifa dilekçesi bulunmaktadır. İbranamede davacı, çalıştığı süre içinde kazandığı bütün hak ve alacaklarını tam olarak aldığını, işverenden hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, 17.12.2007 tarihli istifa dilekçesinde ise, davalı işyerinden kendi isteği ile istifa ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, dosya içerisinde bulunan 17.02.2007 tarihli ibraname ve istifa dilekçesi davacı ve tanıklardan sorulmamıştır. Oysa, gerçekten davacı 17.02.2007 tarihinde istifa etmiş ise, bu tarihten önceki çalışmalarının kıdem süresinin hesabında dikkate alınmaması gerekir. Mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi hatalıdır.

Yine, dosya içinde bulunan 27.10.2010 – 01.02.2012 tarihleri arasına ilişkin ibranamede, davacının 27.10.2010 -01.02.2012 tarihleri arası çalıştığı, çalıştığı sürede fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerini aldığı, ayrıca davacıya 1.140,00 TL kıdem tazminatı ile 697,83 TL ihbar tazminatı ödendiği belirtilmiştir. Bu ibraname davacı tarafından imzalıdır. Mahkeme, işten istifa suretiyle ayrılan işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapılmayacağından ibraname kendi içinde çelişkili olması nedeniyle ibranamenin geçerli olmadığını kabul etmiş ve ibranamede yazılı kıdem ve ihbar tazminatı ödemesini bu kalem alacaklardan mahsup etmemiştir.

Ne var ki, davacı ve tanıklara bu ibraname gösterilerek, ibranamede yazılı miktarın ödenip ödenmediği sorulmamış, yine davalıya kayıtları üzerinde ibranamedeki miktarın ödendiğini ispat imkanı tanınmamıştır. Mahkemece, bu doğrultuda araştırma yapılmalı ve ibranamede yazılı kıdem ve ihbar tazminatı miktarının ödendiğinin anlaşılması halinde, yapılan ödeme kıdem ve ihbar tazminatı hesabından mahsup edilmelidir.

3- Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Somut olayda; dinlenen davacı tanıkları, davalı işyerinde hafta tatilinin pazar günü olduğunu, işverenin bazen iş çokluğu nedeniyle pazar günleri de işçileri çalıştırdığını ancak pazar günleri çalışan işçilerin isterlerse hafta içi 1 gün izin kullandıklarını açıkça beyan etmişlerdir.

Davacı tanıklarının bu beyanına rağmen davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığının kabulü ile hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hafta tatili ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

4- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dinlenen tanık beyanlarına göre, inşaat işinde kış aylarında çalışma yapılmamaktadır. Dairemizden geçen 2013/13970 Esas sayılı emsal dosyada da kış aylarında fazla çalışma yapılmadığı kabul edilmiştir. Mahkemece davacının sadece 1 ay çalışmadığının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, açıklanan nedenlerle kış aylarının sadece 1 ay değil daha geniş düşünülerek ve araştırılarak çalışılmayan sürenin belirlenmesi gerekirken yazılı kabul ile hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24412, Karar No: 2017/35940, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24412 E.  ,  2017/35940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.