muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2344, Karar No: 2018/1254, Tarih: 19.03.2018

2- Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 09/11/2016 tarihli ve 2016/3645 esas, 2016/3673 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 17/01/2017 tarihli, 2016/2168 esas ve 2017/415 sayılı Kararında belirtilen, "5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunun 18/1. maddesindeki "Müdürlükler ile koruma kurullarının idarî nitelikteki eylem ve işlemlerine karşı infaz hâkimliğine şikâyette bulunulabilir" hükmü ile Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 48/1. maddesinde "Yükümlüler ile kanuni temsilcileri, infaz hizmetlerinin yürütülmesi sırasında müdürlükçe hazırlanan denetim planları ve raporları ile müdürlükçe yapılan uyarılar gibi işlem ve eylemlerin kanun, tüzük ve yönetmelik hükümleri ile genelgelere aykırı olduğu gerekçesiyle müdürlüğe itirazda ya da infaz hâkimliğine şikâyette bulunabilirler." hükmü birlikte değerlendirildiğinde infaz hakimliğine sadece Müdürlükler ile koruma kurullarının idarî nitelikteki işlemlerine karşı yapılan itirazların infaz hakimliği tarafından değerlendirileceğinin hükme bağlandığı, TCK.nun 191. maddesi uyarınca verilen denetimli serbestlik tedbirinin ihlali halinde dosyanın kapatılarak gönderilmesi kararının adli nitelikte bir işlem olduğu, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 72/8. maddesindeki "Sanık veya hükümlünün beş iş günü içerisinde ilgili kuruma tedavi için müracaat etmediğinin veya belirlenen tedavi programına uymadığının bildirilmesi ya da rehberlik çalışmalarına katılmaması halinde sanık veya hükümlü bu Yönetmeliğin 44. maddesine göre uyarılır. Uyarılara ilişkin tebligatta ihlal durumunun tekrarı halinde bunun yükümlülüğün ihlali sayılacağı ve dosyanın kapatılarak mahkemesine gönderileceği sanık veya hükümlüye bildirilir." ve 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nun 191. maddesinin 4(a) fıkrasındaki "Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükümleri dikkate alındığında Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi sırasında infaz dosyasının kapatılarak gönderilmesi işlemine karşı yapılacak itirazların, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesi gerektiği, kapatma işlemlerine karşı yapılacak itirazlarda infaz ve sulh ceza hakimliklerinin görevli olmadığı anlaşılmakla..." şeklindeki hukuki değerlendirmesi dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde, adli işlem niteliğinde bulunan hükümlünün denetimli serbestlik kararının infazı sırasında yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle ileri sürdüğü mazeretinin yerinde olup olmadığının Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, mahkemesince talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek hükümlünün mazeretinin yerinde olup olmadığına yönelik karar verilmek üzere dosyanın Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/09/2017 gün ve 94660652-105-35-3333-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/3050 değişik iş sayılı Kararı ile Karşıyaka İnfaz Hakimliğinin 09/11/2016 tarihli ve 2016/3645 esas, 2016/3673 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1317, Karar No: 2016/7759, Tarih: 13.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1317 E.  ,  2016/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük,

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında pek az sayıda mermi bulundurmak; sanık ... hakkında yasak niteliği haiz bıçak bulundurmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca mah- kumiyet hükmü kurulması,

... Kriminal Polis Laboratuvarının 08.11.2012 tarihli ekspertiz raporunda; ele geçirilen sustalı çakının, namlusunun otomatik olarak açılmasını temin eden susta yayının kırık olduğu, bu nedenle namlunun otomatik olarak açılmadığı ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bulunmadığı, ancak bir bıçak ustasının parça katkılı ve aletli müdahalesiyle bıçağın mevcut arızasının giderilmesi halinde yasak vasfını kazanmasının muhtemel olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık ...'nin atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8648, Karar No: 2016/9418, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8648 E.  ,  2016/9418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:14 İç Kapı No:7 .../ ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:22/1 .../...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:22/1 .../...” adresinde vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği tespit edildiğinden kısıtlı adayının vefat etmiş olması da dikkate alınarak uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10508, Karar No: 2013/18311, Tarih: 19.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10508 E.  ,  2013/18311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Miras bırakan ...’in çekişme konusu 42 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümünü 02.02.1995 tarihli akitle satış suretiyle kızı davalıya temlik ettiği kayden sabittir.

Davacı, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; 1928 doğumlu miras bırakanın eşinin 1987 yılında öldüğü murisin uzun süredir hasta olduğu, davacının murisin oğlu, davalının ise kızı olduğu, dava dışı bir kız, iki erkek olmak üzere murisin üç çocuğunun daha bulunduğu, davanın kabulü halinde hak sahibi olabilecek dava dışı mirasçılarından miras bırakanın oğlu ... davalı tanığı olarak dinlendiği ve “davalının, eşinden aldığı para ile dava konusu taşınmazı satın aldığını, murisin maddi durumunun iyi olmadığını, hasta olan murisin bakımını davalının yaptığını, murise ait daireyi kendisinin kullanmakta olup, kira bedeli ödemediğini, arsanın ise boş olup bir gelir getirmediğini” belirttiği; yine diğer mirasçı ....ın ise, “ murise 17 yıldır davalının baktığını, her türlü maddi ve manevi ihtiyaçları ile davalının ilgilendiğini, dava konusu yerin satışının murisin sağlık raporu alınarak onun isteği ve iradesi ile yapıldığını, satışın gerçek olup muvazaanın söz konusu olmadığını, murisin sadece ... maaşı olup başka bir geliri bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Değinilen bu olgular, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın uzun süredir hasta olup, bakımını yapan davalı kızına minnet duygusu ile dava konusu bağımsız bölümü temlik ettiği, miras bırakanın gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28650, Karar No: 2015/3487, Tarih: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28650 E.  ,  2015/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklılar tarafından borçlular aleyhine 17.7.2013 tarihli "Anlaşma Protokolü" başlıklı belgeye dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçluların süresi içerisinde icra dairesinde borca itiraz etmeleri üzerine, alacaklılarca icra mahkemesine yapılan başvuruda borçluların itirazlarının kaldırılmasının istendiği, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.'nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, icra takibine dayanak yapılan ve taraflar arasında imzalanan 17.7.2013 tarihli protokol, karşılıklı edimlerin yerine getirilmesi şartlara bağlanmış bir anlaşma olup, bu haliyle İİK. nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde değildir. Borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen protokol kapsamında, alacaklı işçilere işverenler tarafından taahhüt edilen paranın ödenmesi koşullarının oluşup oluşmadığı ve dolayısıyla alacağın varlığı ile tahsil edilip edilmeyeceği, genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/743, Karar No: 2024/4276, Tarih: 16.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/743 E.  ,  2024/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1308 E., 2022/1717 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.05.2021 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarıca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/186 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/1308 Esas, 2022/1717 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, sanığın evden çıkmamış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmamasının gerektiği bu nedenle hükmün bozulması, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, sanığın evden çıkmamış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmamasının gerektiği bu nedenle hükmün bozulması, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı, sanığın götürdüğü paketin içinde uyuşturucu olduğunu bilmediği, iddia edilen satış evde gerçekleştiği için 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmamasının gerektiği, bu nedenle hükmün bozulması, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, haklarında uyuşturucu satışı yaptıkları yönünde istihbari bilgi olan sanıkların evinin kolluk kuvvetleri tarafından izlendiği sırada, sanık ...'in evden çıkarak evin arka sokağında tanık ile buluştuğu, sanık ...'in tanıktan para alıp tanığa sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini verdiği, sanıkların evinden de satışa hazır halde sentetik kannabinoid ve bir kutu içerisinde metamfetamin uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği olayda sanıkların aynı iştirak iradesi altında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, tutanak mümzii beyanları, tanık beyanları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, haklarında uyuşturucu satışı yaptıkları yönünde istihbari bilgi olan sanıkların evinin kolluk kuvvetleri tarafından izlendiği sırada, sanık ...'in evden çıkarak evin arka sokağında tanık ile buluştuğu, sanık ...'in tanıktan para alıp tanığa sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini verdiği, sanıkların evinden de satışa hazır halde sentetik kannabinoid ve bir kutu içerisinde metamfetamin uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği olayda; sanık ...'in hazırlık aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanları, tanıkların beyanlarında sanıkların uyuşturucu maddeyi para karşılığında tanık H.'ye verdiklerini ifade etmeleri, tutanak mümzilerinin beyanları, teşhis tutanağı, sanıkların ikametinde bulunan uyuşturucu maddelerden bonzai maddesinin tanık üzerinden ele geçirilen verilen uyuşturucu madde ile aynı olması ve sanıkların evinde uyuşturucu maddeler ile birlikte bu uyuşturucu maddeleri paketlemek için alüminyum folyo rulosunun bulunması, evde bulunan uyuşturucu madde paketlemede kullanılan maddeler üzerinde her iki sanığın parmak izlerinin çıkması da nazara alındığında sanıkların aynı iştirak iradesi altında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; sanık ...'in hazırlık aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanları, tanıkların beyanlarında sanıkların uyuşturucu maddeyi para karşılığında tanığa verdiklerini ifade etmeleri, tutanak mümzilerinin beyanları, teşhis tutanağı, sanıkların ikametinde bulunan uyuşturucu maddelerden bonzai maddesinin tanık üzerinden ele geçirilen verilen uyuşturucu madde ile aynı olması ve sanıkların evinde uyuşturucu maddeler ile birlikte bu uyuşturucu maddeleri paketlemek için alüminyum folyo rulosunun bulunması, evde bulunan uyuşturucu madde paketlemede kullanılan maddeler üzerinde her iki sanığın parmak izlerinin çıkması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden