muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33173, Karar No: 2013/8760, Tarih: 12.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33173 E.  ,  2013/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimitarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Genel haciz yolu ile ilamsız takipte, takibe dayanak yapılan Batman İş Mahkemesinin 31.01.2012 tarih, 2011/264E.-2012/202K.sayılı ilamında, "feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının yasal süre içerisinde başvurmasına rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat tutarının fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine" ve "davacının işe iadesi için süresinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının tahsiline ... "hükmedilmiş olup alacaklı tarafından yukarıda anılan tazminat ve ücretler ile ilam vekalet ücreti ve yargılama giderini kapsar şekilde takip yapıldığı görülmüştür.

Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu belediye tarafından, itiraz süresi içerisinde borca ve takibe itiraz edilmiş, alacaklı tarafından borçlunun itirazının kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurulmuştur.

İİK.nun 68. maddesine göre, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda takip dayanağı belge olan iş mahkemesi ilamındaki alacak yargılamayı gerektirdiğinden İİK'nun 68. maddesi kapsamında değildir. Bu nedenle mahkemece, alacaklının itirazının kaldırılması talebinin sadece ilam vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden kabulü, diğer yönlerden reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/173, Karar No: 2021/3888, Tarih: 09.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/173 E.  ,  2021/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/11/2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, kadim köy merasının 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Mahmudiye Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil edildiğini, daha sonra söz konusu taşınmazın Köy Tüzel Kişiliğinin 03.07.2006 tarih ve 2 numaralı kararıyla düşük bir bedel ile 03.07.2006 tarihinde ... Köyü Kalkınma Kooperatifine satıldığını, söz konusu satışın ardından Ordu İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarih ve 134 sayılı kararıyla imar uygulaması yapıldığını ve toplam alan 900 parsele bölünerek ferdileştirilme sonucu 183 ada 1 parselin 11.03.2009 tarihinde davalı adına tescil edildiğini belirterek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera vasfı ile özel siciline kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı iyiniyetli olarak kooperatiften satın aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; kadastro çalışmaları sonucu Mahmudiye Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil edilen taşınmazlar Köy İhtiyar Meclisinin 03.07.2006 tarih 172 No'lu kararı ile S.S. Mahmudiye Konut Yapı Kooperatifine satışı yapılmıştır. Kooperatif tarafından hazırlanan mevzi imar ve uygulama imar planları Ordu İl Genel Meclisi tarafından 07.09.2007 tarihinde onanmış ve ihdas, tevhit ve ifraz sonucu oluşan parsellerden 183 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 350 m2 olarak arsa vasfı ile davalı adına 11.03.2009 tarihinde ferdileşme suretiyle tescil edilmiştir. Sonuç olarak dava konusu taşınmaz kadim mera iddiası ile yargılamaya konu edilmiş, dosya içindeki belgelerden imar ile oluşan komşu parsellerin de aynı iddia ile davalı olduğu, imar parsellerinin kök kadastro parsellerinden geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihi itibariyle kadastro tutanakları ve dayanak kayıtları ile komşu parsellerin de tespit tutanak ve dayanak kayıtları dosyaya getirtilerek mahallinde uzman bilirkişiler ve bölgeyi bilen ve taşınmazın bulunduğu köyden olmayan yaşlı mahalli bilirkişiler huzurda keşif yapılmalıdır. Kadastro krokisi ile imar planı ile fen bilirkişi marifetiyle çakıştırılarak varsa aynı ada ve yargılamada doğru sonuca gidilmesi için arazi bütünlüğünün görülmesi gerektiğinden, davalı olan başka parseller olması halinde ilgili dosyaların kadastral parsel bazında birleştirilerek, keşif sonucunda uzman harita mühendisi ve fen bilirkişisinden alınacak birleşik krokide her davalı parselin ve dava dışı olup tapusu kesinleşen taşınmazların farklı renklerde işaret ettirilerek ve tarafların tüm delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6769, Karar No: 2013/7642, Tarih: 05.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6769 E.  ,  2013/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihinde 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/337, Karar No: 2012/2117, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/337 E.  ,  2012/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dört ayrı emsal değerlendirmeye esas alınarak, dava tarihindeki değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu ile emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3926, Karar No: 2022/14382, Tarih: 19.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3926 E.  ,  2022/14382 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanunun 93/1, 93/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, dava konusu yerde bulunan dört katlı bina ve sekiz adet meyve ağacının müsaderesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/05/2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/454 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından dört katlı bina ve sekiz adet meyve ağacının müsaderesi kararının infazının durdurulması talebinin reddine ilişkin Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/09/2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/454 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve müsadere kararının infazının durdurulmasına dair mercii BURSA 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/10/2021 tarihli ve 2021/719 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 15/03/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-43156 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işgal ve faydalanma suçunu işlediğinden bahisle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddeleri uyarınca hapis cezasına mahkûm edildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince de işgal edilen alanda bulunan sabit tesis niteliğindeki dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının müsaderesine karar verildiği, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 18/03/2021 tarihli ve 2020/3173 Esas, 2021/3282 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün askıda olmasının suça konu orman alanına inşa edilen sabit tesis niteliğindeki dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının müsadere kararının da askıda olacağı anlamına gelmeyeceği, zira orman alanının işgal edilerek inşa edilen dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının; taklit ürün, uyuşturucu ve ruhsatsız silahın müsaderesinde olduğu gibi üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımının başlı başına suç oluşturduğu nazara alındığında, bu tür müsadere kararlarının askıda olmayıp derhal infazının gerektiği, bu nedenle anılan eşyaların 5237 sayılı Kanunun 54/4. maddesi uyarınca müsadere edilmesi gerektiği, aksi takdirde somut olayda, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmediği takdirde müsadere kararının hükümle birlikte ortadan kalkacağı ve sanığın orman alanında işgal ile inşa ettiği dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının kendisine iadesi halinde eyleminin tekrar 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna vücut vereceği gözetildiğinde,

5237 sayılı Kanunun 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi ve infazın durdurulması bakımından itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, sabit görülen eylemi nedeniyle, 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 18.05.2021 tarihli ve 2021/133 E, 2021/454 K sayılı kararda, CMK'nun 232/6. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında uygulanan kanun maddelerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilerek hüküm fıkrasında sonuçları bakımından farklılık arz eden TCK'nun 54. maddesinin birinci veya dördüncü fıkralarından birinin takdir edilerek müsadere hususunda bir karar verilmesi gerekirken,

Mahkemece suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki taşınmaz ve ağaçların 6831 TCK'nun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmek suretiyle hüküm fıkrasında müsadereye esas yasal dayanak olarak sadece TCK'nun 54. maddesinin gösterildiği anlaşılmakla;

Mahkemece suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki taşınmaz ve ağaçların 6831 TCK'nun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmek suretiyle hüküm fıkrasında müsadereye esas yasal dayanak olarak sadece TCK'nun 54. maddesinin gösterildiği anlaşılmakla;

Suça konu yerde bulunan sabit yapının ve ağaçların müsaderesine dayanak olarak TCK'nun 54. maddesinin hangi fıkrasının uygulandığının açıkça belirtilmemesi nedeniyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı hüküm kurulması yönünden de kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12597, Karar No: 2016/5154, Tarih: 05.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12597 E.  ,  2016/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde:

1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesinin (1) numaralı bendinin iptal edildiği, Anayasa Mahkemesi'nin 23.07.2009 gün, 2006/65-2009/114 sayılı Kararının yürürlüğe girdiği 07.10.2010 ile konunun tekrar düzenlendiği 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihleri arasında tüm hükümlerin temyizi mümkün olduğu ve karar tarihinin de 19.10.2010 olduğu dikkate alındığında, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olmadığı anlaşıldığından; mala zarar verme suçu açısından tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine dair düşünceye iştirak edilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü de incelenmiştir.

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, karar tarihi olan 19.10.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından da zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından da zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Hakkında aynı davada verilen mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmeden kesinleşen diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın, kendisi dışarıda gözcülük yaparken suça sürüklenen çocuk ...’in işyeri kapı kilidini kırıp içerideki bilgisayarı çaldığına dair aşamalardaki soyut ikrarı dışında, suçlamayı inkâr eden suça sürüklenen çocuk ...’in eylemi sabit görülen suça sürüklenen çocuk ...’in ifadelerinde belirttiği şekilde eyleme doğrudan katıldığına ve bu suretle atılı suçları işlediğine dair, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin deliller elde edilememiş olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’in üzerine atılı suçlardan beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) UYAP sistemindeki kayıtlara göre, hüküm tarihinde farklı yargı çevresindeki ... Çocuk ve Gençlik Kapalı İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmadan bağışık tutulması hususunda karar verilmemiş olan suça sürüklenen çocuk ...'in hükmün açıklandığı 19.10.2010 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

b) İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği ve hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5271 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d) Yapılan yargılama giderlerinin, suça sürüklenen çocuklardan payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.