muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15728, Karar No: 2025/3190, Tarih: 03.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15728 E.  ,  2025/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirket bünyesinde Elektrik Proses Teknisyeni olarak çalışırken 07.12.2015 tarihinde iş kazası geçirdiğini, iş kazası acil kapama düğmesinin kendiliğinden kapanması üzerine meydana geldiğini, acil kapama düğmesinin kapanmasının hemen akabinde Sarıgüzel santralindeki görevli kumanda elemanı, kapığın açılması yönünde müvekkiline talimat verdiğini, müvekkilinin talimat doğrultusunda sistem panosunun yanına giderek kapağı açma kullanma talimatına uygun olarak müdahale etmesine rağmen kapağı açma işlemini gerçekleştiremediğini ve hava atıcı vantuzları büyük bir gürültü ile patlayarak kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin patlamanın etkisi ile savrularak yere düştüğünü, kaza yerinden ancak diğer çalışanların yardımı ile uzaklaşabildiğim, kazadan sonra çeşitli sağlık sorunları yaşadığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, müvekkilinin bu kazadan sonra ciddi iş gücü kaybına uğradığını, Kurum tarafından zararlarının karşılanmadığını iddia ederek meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz Mahkemede açıldığını, davacının 06.04.2017 tarihinde iş akdi geçerli nedenle feshedilene kadar müvekkil şirket nezdinde proses teknisyeni olarak çalıştığını, müvekkili şirketin davacının iş akdini sağlık sorunları nedeniyle feshettiğini, davacının yaşadığı sağlık sorunlarını, 07.12.2015 tarihinde Kandil Santrali gece vardiyasında acil kapama vanasında meydana gelen bir arızadan sonra yaşanan su baskını olayına bağlamaya çalıştığım ancak, yaşanan su baskını ile davacının sağlık problemleri arasında hiçbir bağlantı bulunmadığını, davacının kaza nedeni ile çeşitli sağlık sorunları yaşadığını iddia ettiğini ancak yaşadığı sağlık sorunlarını ve bunların kaza nedeniyle kaynaklandığını gösterir hiçbir sağlık raporu dosyaya sunmadığını, davacı iddiasını kanıtlar hiçbir delil dosyaya sun(a)madığını, tamamen teknik bir arıza neticesinde yaşanan ve hiç kimsenin zarar görmediği bir olayın davacıda sağlık sorunları yaratmış olması akla ve mantığa uygun olmadığını, davacı taraf iddia ettiği olay ile zarar arasındaki illiyet bağını ispatla yükümlü olduğunu, hiçbir hususu ve iddiayı ispat edemeyen davacının açtığı davanın kötü niyetli olarak açıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum sigortalılarından ...'un 07.12.2015 tarihinde ... Üretim A.Ş unvanlı iş yerinde iş kazası geçirdiğini iddia ettiğini, müvekkili Kurum tarafından gerek Kurum ve hastane kayıtların incelendiğini, gerekse Cumhuriyet Başsavcılığı ve işverenle yapılan yazışmalar neticesinde sigortalının psikolojik rahatsızlığının iddia etmiş olduğu iş kazasından kaynaklandığını kanıtlayıcı herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığını, bu nedenle olayın 28.06.2017 tarih ve 2017/6 karar numaralı komisyon karan ile iş kazası olmadığına karar verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacı ...'un 07.12.2015 tarihinde davalı şahsın iş yerinde çalışırken geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen karanna karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukanda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin kararına yönelik istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(l)-b.l maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde; davacının olay öncesine dair muayene kaydı bulunmamasının illiyet bağını ispat etmemekte olduğunu, nitekim davacıda anksiyete rahatsızlığı olduğuna dair ilk teşhis, ...Hastanesinin 28.02.2017 tarihli poliklinik formunda yer aldığını, davacı tarafından rahatsızlığının kaynağı olduğu iddia edilen olayın ise bu tarihten yaklaşık bir buçuk yıl önce, 07.12.2015 tarihinde gerçekleştiğini, dolayısıyla davacının söz konusu rahatsızlığına dava konusu olayın mı sebep olduğu, yoksa aradaki bir buçuk senelik zaman diliminde gerçekleşen başka bir olayın mı sebep olduğunun bilinemeyeceğini, davacının olay akabinde herhangi bir psikolojik rahatsızlık yaşamadığının uyuşmazlık kapsamında dinlenen tanık beyanları ile ortaya konulduğunu, kaldı ki Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına gönderilmiş olan 24.03.2017 tarihli yazıda da belirtildiği üzere, bu olay sonucunda hiçbir çalışanın ilk yardım dahi gerektiren bir yaralanmaya uğramadığını, dosyanın sevk amacı dikkate alınmadan, dava konusu olayın iş kazası olduğu ön kabulüyle hazırlanan Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınması hukuka aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumunun dava konusu uyuşmazlığı sürekli iş göremezlik tespiti olarak değerlendirdiğini, itirazları doğrultusunda dosya yeniden Adli Tıp Kurumuna sevk edilmiş ise de gelen raporunda itirazlarının karşılamadığını, kaldı ki olayın iş kazası olup olmadığını mahkemenin saptaması gerektiğini, bilirkişi heyeti tarafından inceleme yapılması talepleri kabul edilip yerine getirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davanın reddi gerekmekte iken kabul edilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

2-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; 01.03.2017 tarih 2727660 sayılı dilekçesi ile davacının 07.12.2015 tarihinde iş yerinde iş kazası geçirdiğini, geçirmiş olduğu iş kazası sebebi ile psikolojik olarak sağlığını kaybettiğini iddia ederek olayın iş kazası tespiti yapıldığı takdirde tarafına sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını müvekkili Kurumdan talep ettiğini, Kurum tarafından gerek Kurum ve Hastane kayıtları incelendiğini, gerekse Cumhuriyet başsavcılığı ve işverenle yapılan yazışmalar neticesinde sigortalının psikolojik rahatsızlığının iddia etmiş olduğu iş kazasından kaynaklandığını kanıtlayıcı herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığını, bu nedenle olayın 28.06.2017 tarih ve 2017/6 karar numaralı komisyon kararı ile iş kazası olmadığına karar verildiğinden bahisle yerel mahkemenin davayı reddetmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının iş kazası geçirdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler karann bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/352, Karar No: 2018/3931, Tarih: 09.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/352 E.  ,  2018/3931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/07/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre

tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, arazisinde bulunan tarım ürünlerinin, 09/10/2011-10/10/2011 tarihlerinde devam eden yağışlar sonrasında ... Havalimanı'nda biriken sel suları sonucu su altında kaldığını, zarara sebep olan selin ise, ... Havalimanı işletmesi sınırı içinde bulunan iki adet tahliye bağlantısı olmayan kanaldan kaynaklandığını belirterek, uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yağışın çok şiddetli olduğunu ve zararın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; bozma sonrası alınan kusur raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davanın kabulüne ilişkin verilen ilk kararın Dairemizin 01/07/2015 tarih, 2015/3705 esas ve 2015/8936 sayılı ilamı ile; ''...Davaya konu olayda; davalı tarafça, anılan yağışın çok şiddetli olduğu ve zararın kendilerinden kaynaklanmadığı iddia edildiğine göre, mahkemece aralarında Jeoloji mühendisinin de bulunduğu heyetle yapılacak keşif sonucu, yağış miktarıyla ilgili veriler de getirtilmek suretiyle, zararın hava limanındaki tahliye probleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı tespit edilmeli, hava limanından kaynaklanan bir zarar varsa davalının kusur oranı belirlenmeli, kusur oranı belirlenemiyorsa hükmedilecek tazminattan uygun bir hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir...'' gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası alınan 23/05/2017 tarihli ek bilirkişi raporunda; havalimanı sahası içerisinde zemin kaplamalarının beton olması, yağış sularının sahadan uzaklaştırılmasında kullanılan kanalların taşkının oluştuğu bölgede toplanması, zerzeminlerin yağışı karşılayacak kapasitede olmaması nedeniyle meydana gelen taşkın ve hasarda davalının kusurunun bulunduğu ve hasarın % 65'lik kısmının davalı havalimanı sahasından kaynaklanan yağmur suları sebebi ile oluştuğu kanaati bildirilmiştir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan, davaya konu olayla ilgili olarak ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/320 esas sayılı dava dosyasında alınan kusur raporunda; davalı Devlet Hava Meydanları İşletmesi'nin yağış sonrası meydana gelen hasar nedeniyle % 30 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Şu durumda; dava konusu 09/10/2011 ve 10/10/2011 tarihlerinde meydana gelen yağış nedeniyle oluşan hasarda, aynı olay nedeniyle ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/320 esas sayılı dava dosyasında davalının kusur durumuna ilişkin yapılan tespitler ile iş bu dava dosyasında yapılan tespit ve belirlemelerin farklılıklar göstermesi nedeniyle, bu hususunda mahkemece değerlendirilerek davalının kusurunun tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20121, Karar No: 2016/708, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20121 E.  ,  2016/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/761-2014/14

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5607, Karar No: 2008/6050, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5607 E.  ,  2008/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Takip dayanağı Isparta 2. İcra Müdürlüğünün 2002/3294 esas no’lu dosyasının Isparta İcra Mahkemesinin 2006/1496 esas sayılı dosyası içerisinde temyizen incelenmek üzere gönderildiği ve Dairemizin 2008/5639 esas sayılı dosyasının içerisinde bulunduğu anlaşılmakla, anılan dosya içerisinde bulunan 2. İcra Müdürlüğünün mezkur dosyası göz önünde bulundurularak yapılan inceleme sonunda;

Isparta 2.İcra Müdürlüğünün 2002/3294 esas sayılı takip dosyasında asıl alacaklı olan ... Odası Başkanlığı ile birinci haciz ihbarnamesine itiraz eden ve üçüncü şahıs konumunda bulunan sanık arasında borç ilişkisi bulunmayıp 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu’nun 37.maddesi gereğince Sanayi ve Ticaret Bakanlığının uygulamış olduğu asgari ücretin bürüt tutarının %20’si oranında miktarın üye aidatı olarak ödenmesi gerektiği, ... Odası üyesi olan sanığın yasa gereği ödemesi gereken aidat borç ilişkisinden değil, mükellefiyetten kaynaklandığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı anlaşılmakla,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5396, Karar No: 2018/11354, Tarih: 05.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5396 E.  ,  2018/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)TCK'nun 50/6. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2)Sanığa verilen hapisten çevrili adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesinde uygulama maddesi olarak TCK’nun 52/4. maddesinin gösterilmesi gerekirken TCK'nun 52/2. maddesine atıf yapılması,

3)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.03.2014 yerine 2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5448, Karar No: 2015/866, Tarih: 30.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5448 E.  ,  2015/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte olan 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yaşaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanıklara doğrudan tayin olunan adli para cezalarının miktarlarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, Yerel Mahkeme tarafından CMUK'nın 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 30/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21298, Karar No: 2014/20179, Tarih: 26.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/21298 E.  ,  2014/20179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/91904

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/793 (E) ve 2012/1478 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın aşamalı savunmasında, davaya konu 4 paket sigaranın üzerinde yapılan arama sonucunda ele geçtiğini ve içmek için bulundurduğunu belirtmiş olması, 14.04.2012 tarihli tutanakta ise sanığın sigaralan karton kutu üzerinde satarken görüldüğünün belirtilmesi karşısında, tutanak düzenleyenler çağrılıp dinlenilerek sigaraların ne şekilde ele geçtiği ve sanığın sigaraları satıp satmadığı hususları şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

a- Gün adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 50/1. madde olarak yazılması suretiyle CMK nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

b- Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, ayrıca mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7 maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar şekilde "1 yıllık denetim süresi" belirlenmesi,

c- Kamu davasına Gümrük İdaresi ile TAPDK'nın ayrı ayrı katıldığı gözetilmeden, açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilerek maktu vekalet ücretinin gümrük idaresini de kapsayacak ve tereddüt oluşturacak şekilde “katılanlara" verilmesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İncelemeye konu olayda suç tarihi 14.04.2012, iddianame tarihi 25.04.2012 ve iddianamenin kabul tarihi ise 09.05.2012 dir. Dairemizin aynı gün incelemesi yapılan E. 2013/22762 dosyasında ise suç tarihi 05.04.2012, iddianame tarihi 12.04.2012 ve iddianamenin kabul tarihi ise 17.04.2012 dir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre kabul edilmiş iddianamenin tanzim tarihi itibariyle ikinci suç için hukuki kesintinin olduğu kabul edilmektedir.

KARŞI OY

İncelemeye konu olayda suç tarihi 14.04.2012, iddianame tarihi 25.04.2012 ve iddianamenin kabul tarihi ise 09.05.2012 dir. Dairemizin aynı gün incelemesi yapılan E. 2013/22762 dosyasında ise suç tarihi 05.04.2012, iddianame tarihi 12.04.2012 ve iddianamenin kabul tarihi ise 17.04.2012 dir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre kabul edilmiş iddianamenin tanzim tarihi itibariyle ikinci suç için hukuki kesintinin olduğu kabul edilmektedir.

Bu ilkeye göre yukarıda suç, iddianame ve iddianamenin kabul edilme tarihlerine göre sanığın iki eylemi için hukuki kesintinin meydana gelip gelmediği ve TCK 43. Maddenin hakkında uygulanıp uygulanmayacağını belirlememiz gerekmektedir.

Sanık incelemeye konu olayda ikinci suçunu 14.04.2012 tarihinde, birinci suçun iddianamesi mahkemece kabul edilmeden ancak 12.04.2012 tarihinde düzenlenen iddianame den sonra 14.04.2012 tarihinde işlemiştir. Bu itibarla sanık hakkında birinci suçun iddianamesi henüz kabul edilmeden ikinci suçu işlediğinden iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet yerine hakkında TCK. 43. madde hükmünün uygulanmasını gerektiğinden bu nedenle de hükmün bozulmasını düşündüğümüzden bu hususu bozma nedeni yapmayan sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.