muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4224, Karar No: 2016/14881, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4224 E.  ,  2016/14881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, işyerindeki elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; harç ikmal hakkı saklı kalmak kaydıyla, haksız tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 5.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 05.08.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 53.396,96 TL'ye yükseltmiştir.Davalı, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, davacı şiketin elektrik aboneliğinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.Dava, 6335 sayılı yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5. maddelerinin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır.Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılır... Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Eldeki davada, davacı şirket ve davalı şirket tacir olup, uyuşmazlık davacı tarafın ticari işletmesinde kullandığı elektrik aboneliğinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle; ticari mahiyette olan uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, o yerde ayrı bir Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına karar verilerek, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi olarak işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, o yerde ayrı bir Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına karar verilerek, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi olarak işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28663, Karar No: 2024/8260, Tarih: 22.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28663 E.  ,  2024/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108689 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi uyarınca tayin edilen 3 ay hapis ve 30 gün adli para cezasından anılan Kanun'un 289/1-son ve 62. maddesi gereğince indirim yapılırken adli para cezasında hesap hatası yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 12 gün adli para cezası yerine 1 ay 7 gün hapis ve 20 gün olarak belirlenen adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda, 12 gün karşılığı 240,00 Türk lirası yerine, 20 gün karşılığı 400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Mahkemece hükümlü hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesi uyarınca temel cezayı belirlerken "suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zararın ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastına dayanan kusurunun ağırlığı ile güttüğü amaç ve saiki gerekçe göstererek takdiren alt sınırdan 3 ay hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiğinin belirtildiği ancak hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen adli para cezası belirlenirken aynı gerekçe ile alt sınırdan ayrılarak yazılı şekilde çelişkili karar verildiği anlaşılmıştır.

2. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13802, Karar No: 2012/12744, Tarih: 27.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/13802 E.  ,  2012/12744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; beraatine

2) 2004 ve 2005 takvim yıllarında birden çok sahte fatura düzenlemek suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 71. maddeleri gereğince neticeden 42 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

3) 2006 takvim yılında birden çok sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, TCK.nun 43, 51, 53. maddeleri gereğince verilen 22 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine

1) Sanığın "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanığın "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 13.12.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3)Katılan vekilinin "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3)Katılan vekilinin "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık tarafından Gürsel Aslan isimli şahıs adına düzenlenmiş görünen 13.07.2007 gün 10319 nolu faturanın basımını yapan "Kaynar Ofset Sanayi Ltd. Şti"nden, sözkonusu faturanın kendileri tarafından basılıp basılmadığı, fatura bu firma tarafından basılmış ise kime hangi tarihte teslim edildiğinin araştırılıp, suça konu faturanın basılıp sanığa teslim edilmediğinin tespiti halinde fatura üzerindeki ismine atfen atılan imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14894, Karar No: 2020/14869, Tarih: 19.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14894 E.  ,  2020/14869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas ve 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.12.2014 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2017/14860 Esas numarasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/577 Esas, 2015/130 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 22.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 25.11.2014 olduğu,Aynı gün incelenen Dairemizin 2017/6489 Esas numarasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/530 Esas, 2015/38 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 09.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 30.10.2014 olduğu,

Anılan dosyalarda sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak anılan dosyanın incelenip gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesinin gerekmesi,

Anılan dosyalarda sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak anılan dosyanın incelenip gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5289, Karar No: 2016/6362, Tarih: 25.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5289 E.  ,  2016/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkumiyet

1-)Sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’ın, ... isimli müşterisinin çantasını iş yerinde unuttuğunu, çantayı vermek için Kartal’a gittiğini ancak Hüseyin’in gelmediğini, çantayı teslim etmesi için sanık ...’ya bıraktığını, çantanın içinde sahte fatura ve irsaliye olduğunu bilmediğini savunması, vergi tekniği raporunda suça konu faturalardan 2 tanesinin düzenlendiği, diğerlerinin boş olduğu, faturalarda adı geçen mükelleflerden... dışındaki mükellefler hakkında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporlarının tanzim edildiği,... hakkında Samsun ... tarafından inceleme yapılması gerektiğinin tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 05.10.2010 tarihli vergi tekniği raporunda bahsedilen tüm vergi raporlarının dosyaya celp edilmesi, savunmada adı geçen ... tespit edilip dinlendikten sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, bununla birlikte adli sicil kaydında yer alan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2000/202 Esas, 2000/315 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı,

b-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/602, Karar No: 2024/643, Tarih: 26.02.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/602 E.  ,  2024/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı davanın yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.11.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesin karara ilişkin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, davacılar vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a)

bendi uyarınca verilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kararın kaldırılmasına ve uyuşmazlığın esasının incelenmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 08.11.2023 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında isabetsizlik olmadığından, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 08.11.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12845, Karar No: 2010/4308, Tarih: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12845 E.  ,  2010/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, Kale (Denizli) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2005 gün ve 2005/119 Esas, 2005/171 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20461, Karar No: 2014/18533, Tarih: 18.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/20461 E.  ,  2014/18533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2011/73-2012/251

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak tazminat talep etmiş, mahkemece zemin bedelini hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ve özellikle dava dilekçesinden davacının kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak davacının da paydaş olduğu (1/6 pay) taşınmazın zemin ve ağaç bedeli mi yoksa sadece kendisine ait olduğunu iddia ettiği 80 adet zeytin ağacının bedelini mi talep ettiği açık değildir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir." hükmü yer almaktadır. Buna göre öncelikle davacının talebinin şüpheye yer vermeyecek şekilde taşınmazın zemin ve üzerindeki ağaç bedelini mi yoksa sadece ağaç bedelini mi talep ettiği açıklattırılmadan ayrıca davacının taşınmazda 1/6 payı bulunmasına rağmen taşınmazın kapama zeytin bahçesi olarak kabulü ile hesap edilen bedelin tamamına hükmedilmesi,Kabule göre de,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.