muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9142, Karar No: 2019/2498, Tarih: 20.03.2019

2- Mahkemece hüküm sonucunun 2. bendinde;

'' 2-A- Davalı tarafından su dağıtım kollektörlerinin açık bulunan kısımlarının izolasyonunun yapılmasına, karar tarihinden itibaren 3 ay içinde davalı tarafından yapılamaması halinde izalasyon işleminin davacı tarafından yapılmasına, izalasyonun davacı tarafından yapılması sonucunda 500,00TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine

2-B- Davalı tarafından dükkanın ... katında bulunan soğuk hava deposunun birleşim yerlerinin tekrar gözden geçirerek izalasyonunun yenilenmesine, bu işlem karar tarihinden itibaren 3 ay içinde yapılmadığı takdirde izalasyon yenileme işleminin davacı tarafından yapılmasına, izolasyon yenileme işleminin davacı tarafından yapılması durumunda 1.000,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,'' şeklinde karar verilmişse de belirtilen işlerin yapılması için bilirkişi tarafından belirlenen bedellerin keşif tarihi itibariyle belirlenmiş olması ve muhtemel bir hesaplama olması nedeniyle davacı tarafından işlerin yapılması durumunda bilirkişi raporunda belirlenen bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemişse de belirtilen husus, kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2A ve 2B numaralı bentlerinde yer alan ''karar tarihinden itibaren 3 ay içinde davalı tarafından yapılamaması halinde izalasyon işleminin davacı tarafından yapılmasına, izalasyonun davacı tarafından yapılması sonucunda 500,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve bu işlem karar tarihinden itibaren 3 ay içinde yapılmadığı takdirde izalasyon yenileme işleminin davacı tarafından yapılmasına, izolasyon yenileme işleminin davacı tarafından yapılması durumunda 1.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ibarelerinin hüküm sonucundan çıkarılmasına, yerlerine ''bunun için davalıya 3 ay süre verilmesine, 3 ay içinde yerine getirilmediği taktirde davacı tarafından icra yolu ile hükmün infazına'' ibaresinin eklenmesine, hükmün HUMK'nun 437/8. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6402, Karar No: 2017/2170, Tarih: 09.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6402 E.  ,  2017/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava,kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz mahallesinde olduğu halde farklı konumda bulunan taşınmazın emsal olarak kabulilmesi ve aynı bölgeden gelen dava dosyalarında aynı ada 12 parsel sayılı taşınmaza 2011 değerlendirme yılında metre kare birim fiyatı olarak 100 TL belirlenmesi nedeniyle hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihi ititbariyle resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

.../...

-2-

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ipotek şehinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27879, Karar No: 2018/2066, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27879 E.  ,  2018/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın ev/ofis şeklinde bildirdiği adreste hazır faliyetlerini sürdürdüğünü savunmasına ve bu adresin Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmış olması karşısında sanığın suç kastı ile hareket etmediği anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/875, Karar No: 2012/2099, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/875 E.  ,  2012/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmaz üzerinde diğer münferit meyveli ve meyvesiz ağaçlarla fidanlar dışında ağırlıklı olarak 10 yaşlarında 105 adet ayva ağacı bulunduğu anlaşılmakta olup kamulaştırılan alan ve üzerindeki ayva ağacı sayısı gözetildiğinde kapama ayva bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir. Saptanan bu durum karşısında dava konusu taşınmazın kapama ayva bahçesi olarak değerlendirilip ayvanın değerlendirme yılı (2010) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre getireceği net gelirinin %5 oranında kapital faiz oranı da uygulanmak suretiyle hesaplanması ve kamulaştırma bedelinin saptanması, bu şekilde yapılacak değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez.

Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama ayva bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalmaktadır. Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3258, Karar No: 2008/3426, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3258 E.  ,  2008/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, vakıf tüzüğünde yapılan değişiklik nedeniyle maaşından eksiltilen aylık maaş katsayısı oranındaki kayıp hakkının tazmini istemine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 18.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11691, Karar No: 2019/13833, Tarih: 19.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11691 E.  ,  2019/13833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan eylemine uyan TCK'nin 116/4 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e ve 66/2, maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 31.03.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu suçların hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayıp kavrayamadığının tespiti için alınan adli tıp raporu ve sosyal inceleme raporu nedeniyle ödenecek bilirkişi ücretlerinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılmasının sağlanıp bahse konu görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2754, Karar No: 2008/6418, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2754 E.  ,  2008/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.08.2004 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yol olarak kullanılan kısmı davalının tel çekmek suretiyle kapattığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu yer kadastro yapılarak çap kaydına bağlanmamış olduğundan kullanılan yolun kadim yol olup olmadığının araştırılması gerekir. Buna göre bir yerin umumun faydalandığı yol olabilmesi için kadimden beri herkesin kullandığı genelin istifadesine sunulmuş yol olması gereklidir. Davacı, dava dilekçesinde kadim yol iddiasına dayanmış ise de, keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler genel olarak ifadelerinde bir kağnı arabası geçebilecek genişlikteki çekişmeli yolu davalı tarafından kapatılana kadar davacının kullandığını 10-15 yıl önce davalı tarafından çekişmeli yolun iptal edilerek krokide mevcut yol olarak gösterilen güzergahın kullanılmaya başlandığını ve halen de bu yolun kullanıldığını söylemişlerdir. Taraf anlatımları ile mahalli bilirkişilerin beyanlarından anlaşılacağı gibi dava konusu yerin kadim yol olmadığı, açık olduğu zamanlarda da sadece davacı tarafından kullanılmakla umumun faydalandığı bir yol da olmadığı, davacının kadim yol iddiasını isbat

edemediği gibi burasının kadim yol olarak kabulü de mümkün olmadığından mahkemece davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11062, Karar No: 2015/10665, Tarih: 17.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11062 E.  ,  2015/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/181281

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.04.2012

NUMARASI : 2012/118 Esas, 2012/608 Krar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hüküm fıkrasında gözaltında ve tutuklulukta geçen sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında re'sen gözönünde bulundurulacağından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen beyanları, 18.01.2012 tarihli olay, yakalama ve üst arama tutanağı ile tüm dosya içeriğine göre, olay günü mağdurenin sanıkla öğrencisi olduğu okulun yerde buluşmasının ardından sanığın mağdurenin dudağından öpüp kalçasını okşadıktan sonra beraber İzmir'e kaçmak için otobüs terminaline geldikleri ve burada ihbar üzerine polis memurları tarafından yakalandıkları anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eylemini tamamladığı gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde bu suça teşebbüsten mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36002, Karar No: 2017/33804, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36002 E.  ,  2017/33804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14243, Karar No: 2010/17711, Tarih: 27.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14243 E.  ,  2010/17711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, 2003-2004 sezonunda davalı kulubün basketbol takımına oyuncu olarak giren davacının aylık 400 TL ücretle 10 ay hizmet verdiğini, 4.000 TL ücretin ödenmemesi sebebiyle ihtarname keşidesinden de sonuç alınamadığını iddia ederek, 4.000 TL alacağın sezon bitiminden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının takımda oynadığının doğru olduğunu ancak hiçbir alacağının kalmadığı konusunda ibraname verdiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının "hiçbir alacağı kalmadığına dair" yazılı beyanı karşısında uyuşmazlığın İş Kanunu kapsamında olmadığı ve Borçlar Kanunu hükümlerine göre değerlendirilmesi sonucunda davacının alacağının kalmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, her ne kadar taraflar arasındaki iş ilişkisi 4857 Sayılı Kanunun 4/9 maddesi gereğince İş Kanununun kapsamı dışında bırakılmış ise de, olayımızda bonservisini almak üzere kulübe başvuran ve işveren durumunda bulunan kulube karşı zayıf durumda olan oyuncunun kendisine sunulan belgeyi imzalamak zorunda bırakılması, belgede kalem kalem hakedilen ücretin ne olduğu ve ödenen miktara ilişkin bir açıklama yer almaması, "Kulubünüzün basketbol branşı sporcusuyum. Kuluple ilişiğimin kesilerek bonservisimin tarafıma verilmesini rica ederim. TRT spor kulubünden hiçbir alacağım ve talebim yoktur" şeklinde genel ifade içeren sözcüklerin ise İş Kanunu uygulamalarında da kabul edildiği şekilde borcu sona erdiren nitelik taşımaması karşısında sözkonusu belge ile borcun sona erdiremeyeceği gözönünde bulundurulmaksızın, yanılgılı düşünce ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.