muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5109, Karar No: 2024/1262, Tarih: 20.02.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 23.11.2020 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasının tarafların mazeret sunmaları nedeniyle ertelendiği, 30.11.2020 tarihli oturuma taraf vekillerinin katıldığı, mahkemece takip dosyasının istendiği, dosyanın gelmesi halinde bilirkişi incelemesi için ara karar oluşturulmasına ve duruşmanın 01.04.2021 günü saat 10.45'e bırakılmasına karar verildiği, belirtilen günde davacı vekilinin hazır olmadığı, davanın, davalı vekili tarafından da takip edilmemesi nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç aylık yasal süre içerisinde davanın yenilenmemesi üzerine 02.07.2021 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, somut olayda, mahkemece, taraflarca sunulan dilekçelerin diğer tarafa tebliğ edilmesi, delil bildirme olanağının sağlanması, tarafların açık olarak duruşmaya davet edilmesi suretiyle, hukuki dinlenilme hakkı çerçevesinde imkan sağlandığı, tarafların usulüne uygun şekilde duruşma gününden haberdar edildikleri, buna rağmen davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı ve mazeret de bildirmediği, davacı vekilinin buna ilişkin bir itirazının da bulunmadığı, Mahkemece, dosyanın işlemden kaldırılmasına ilişkin ara kararın taraflara tebliğ edileceğine ilişkin yasa hükmünün bulunmadığı, bu nedenle, bu tür ara kararların taraflara tebliğinin 6100 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesindeki tasarruf ilkesi ile 25 ... maddesindeki dava malzemesinin taraflarca getirilmesi ilkeleri kapsamında mahkemeye yüklenemeyeceği, bu durumda, davacının usul hükümlerine göre haberdar olduğu duruşmaya katılması veya duruşma tarihinden önce mazeret sunması veya eski hale getirme talebinde bulunması gerektiği, davacı vekilinin istinaf başvurusunda emsal olarak gösterdiği Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.10.2020 tarihli, 2017/9643 E., 2020/5686 K. sayılı ilamı, davacı vekilinin duruşma için mazeret bildirdiği, ancak mazeretin Mahkemece kabul edilmediği durumlara ilişkin olup, eldeki dava yönünden uygulanma olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşıma sözleşmesinden kaynaklı faturalı alacakların tahsili için başlatılan ilamsız icra takiplerine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

3. Değerlendirme

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşıma sözleşmesinden kaynaklı faturalı alacakların tahsili için başlatılan ilamsız icra takiplerine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/97, Karar No: 2006/6234, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/97 E.  ,  2006/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.5.2005

Nosu : 376-182

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R –

Davacı, 2001-2002 yıllarında davalının kiracısı olduğunu, bundan başka alacak-borç ilişkileri bulunmadığını, ancak davalının keşide ettiği ihbarname ile 25.12.2004 vade tarihli, 4.500.000.000.-TL bedelli bonoyu tahsile verdiğinin öğrenildiğini belirterek, davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bonodaki imzanın inkar edilmediğini, kira ödemelerinin bono ile ilgisi bulunmadığını, iddianın yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma icra dosyası, toplanan deliller göre, iddianın yazılı delille kanıtlanamadığı, takibe konu belgenin kambiyo senedi vasfında olup, davalının isticvaba zorlanamayacağı, yemin deliline dayanıldığı halde yargılama sırasında davalıya açıkça yemin teklifinde bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, 14.3.2005 günlü delillerini bildirdiği dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davacı tarafa yemin teklif hakkı hatırlatılarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2017/2420, Karar No: 2017/1994, Tarih: 09.05.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2420 E.  ,  2017/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme, kan gütme saikiyle öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2017/8 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21/04/2017 tarih ve 35601974-104-0214-2017- E.665/27906 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 03/05/2017 günlü ve ND-2017/26431 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Valiliğinin 17/03/2017 tarihli ve 49677225-490/9377 sayılı yazısında; sanık ...'ın 11/02/2016 tarihinde Karkamış-Karanfil köyünde... ve.... isimli şahısların ateşli silahla öldürülmesi olayından tutuklandığı, bu olayın öncesinde; 01/07/2013 tarihinde Karkamış-Karanfil köyünde tutuklu ...'ın babası ile kardeşinin öldürüldüğü, sanık ...'ın gerçekleştirmiş olduğu kasten birden fazla öldürme olayını kan saiki güderek gerçekleştirdiği, her iki olaya karışan maktullerin ve sanıkların akraba oldukları, yakın akrabalarının halen ... ili merkezi, ... ilçesi, Karkamış ilçesi ve Karkamış-Karanfil köyünde ikamet ettikleri bu nedenle; ... Ağır Ceza Mahkemesinde devam etmekte olan davanın kamu güvenliği sebebiyle naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2017 tarihli ve 2017/327 B.M. sayılı yazısında; halen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/8 esas sayılı dosyasında devam etmekte olan yargılama ile ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/42 esas sayılı sırasında kayıtlı iken Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 10/07/2014 tarih, 2014/7943-7576 Esas ve Karar sayılı kararı ile ... Ağır Ceza Mahkemesine nakline karar verilen ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/65 Esas, 2015/320 Karar sayılı dosyasının irtibatlı olduğu, önceki nakil talebindeki ve Yargıtay 5. Ceza Dairesinin kararındaki gerekçelerin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/8 Esas sayılı dosyası için de geçerli olduğu, dosya taraflarının ortak olması, husumetin genişleyerek daha vahim olayların yaşanma ihtimali, her iki olayın birbiriyle bağlantılı ve ikinci olayın ilk olayın devamı niteliğinde olması, kan gütme saiki ile kasten öldürme suçundan kamu davası açılmış olması, tarafların yakın akrabalarının ... ili merkezi, ... ilçesi, Karkamış ilçesi ve Karkamış-Karanfil köyünde ikamet etmeleri ve Valilik görüşü dikkate alındığında ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/8 sayılı dava dosyasında tutuklu bulunan sanığın cezaevinde, adliyede veya cezaevinden adliyeye getirilip götürülmesi sırasında, öldürülmesi, kaçırılması veya kargaşa çıkması gibi kamu güvenliğini ihlal edecek müessif olayların vukuunun muhtemel olduğu ve bu durumun önceden alınacak tedbirler ile önlenmesinin güç olduğu değerlendirilerek bahse konu davanın kamu güvenliği açısından naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve

yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi

uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/8 Esasında kayıtlı kamu davasının Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9740, Karar No: 2018/13279, Tarih: 13.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9740 E.  ,  2018/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık suçu ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

a-Suça sürüklenen çocuklardan ...’ın, başka bir hırsızlık suçuna ilişkin olarak yürütülen soruşturma sırasında yakalanması üzerine suça konu olayla ilgili de itirafta bulunarak bir kısım suç eşyalarını teslim ettiği, mağdurun da alınan beyanında şikayetçi olmadığını söylemesi karşısında suça sürüklenen çocuk ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hukuki durumun tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen 08/07/2013 tarihli 11239 sayılı raporu ile işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtildiği, 04/02/2014 tarihli sosyal inceleme raporunda ise “işlediği suçun anlam ve sonuçlarını idrak edemediğinin belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı, varsa önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3782, Karar No: 2012/14669, Tarih: 10.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/3782 E.  ,  2012/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2008 günlü hükmünün mahkemenin istemi üzerine atanan savunman Av. ...'ün yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan anılan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1-Sanık ...'a, anılan kararın tebliği ile bu belge (gerektiğinde ihtaratlı tebligat sağlanıp) ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklenerek,

2-Adı geçen sanığın bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği konusunda anlatımları da saptanarak,

3-Sanığın temyizi durumunda da, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4974, Karar No: 2016/6297, Tarih: 12.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/4974 E.  ,  2016/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile bu karara karşı itiraz merciince verilen 15/05/2015 tarihli değişik iş kararına yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 17/06/2015 tarihli ek kararı.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin mahkemenin 17/06/2015 tarihli ek kararına karşı verdiği 30/06/2015 tarihli dilekçesinin temyiz talebi içerdiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkındaki CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı aynı yasanın 231/12 maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olduğu sanık müdafinin vaki itirazı üzerine itiraz merci olan .... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2015 gün ve 2015/132 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine dair kesin karar verildiği, bu kararın CMK'nın 271/4 maddesi hükmü gereğince kesin karar mahiyetinde olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddine dair 17/06/2015 günlü ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16848, Karar No: 2016/1333, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16848 E.  ,  2016/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mh. ... Sk. No:9/6 ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yalova Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “...Cd....Sok.No:11/5 ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Yenimahalle İlçe Emniyet Müdürlüğünün 22.06.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının “...Cd. ...Sk. No:11/5 ...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/481, Karar No: 2013/4943, Tarih: 02.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/481 E.  ,  2013/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyündeki 244 ada 10 ve 11, 121 ada 19, 244 ada 26 parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla 2680.49 m2, 1785.71 m2, 332.99 m2, 7269.37 m2 yüzölçümü ve fındık bahçesi niteliği ile 10 sayılı parsel ..., 111 sayılı parsel Hazine, 19 sayılı parsel ..., 26 sayılı parsel ise ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., 121 ada 19 sayılı parselin 3 dönümlük kısmı ile 244 ada 10 ve 11 ve 244 ada 26 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptali ile taşınmazların adına tesbitini talep ederek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 244 ada 10 ve 11 parsel, 121 ada 19 parsel sayılı taşınmazların tesbitinin iptali ile taşınmazların Mehmet oğlu 1947 doğumlu ... adına, 244 ada 26 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile kadastrocu bilirkişiler Süleyman Kış ve Özgür Aydemir'in 06/06/2011 havale tarihli rapor ve krokilerinde (A) harfi ile gösterdikleri 3666.12 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile 244 adanın son parsel numarası davacı ... adına (B) harfi ile gösterdikleri 3603.25 m2 yüzölçümlü taşınmazın fındık bahçesi vasfı ile 26 parsel numarası ile ... kızı 1947 doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından 244 ada 11 sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli 244 ada 11 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu ve taşınmaza komşu olan 9 ve 12 parsellerin de fındık bahçesi niteliği ile tesbiti yapılıp kesinleştiği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10244, Karar No: 2016/393, Tarih: 21.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/10244 E.  ,  2016/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 06.02.2015

Dava, kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında 15.06.1985 tarihinden itibaren sigortalılığı ve 5461 prim ödeme gün sayısı bulunan davacıya A... Defterdarlığı’nın, çalışma gücünü %64 oranında yitirdiği, vergi indirimi yönünden 2. derecede sakat konumunda bulunduğu yönündeki belirlemesine göre davalı Kurumca 01.03.2009 tarihinden itibaren sakatlıktan yaşlılık aylığı bağlandığı, sonrasında yapılan kontrol muayenesinde sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanma olgusunun ortadan kalktığı gerekçesiyle Kurumca aylığının 2010 yılının Nisan ayında tesis edilen işlemle kesilmesi üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmakta olup mahkemece, yargılama aşamasında düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun 28.09.2011 ve 30.11.2012, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu’nun 08.05.2014 tarihli raporlarında yer alan, meslekte kazanma gücünün %40,2 oranında yitirildiği saptamasına dayanılarak istem reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 60. maddesinin (C) bendinin (b) alt bendinde, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalıların, yaşları ne olursa olsun, en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak koşuluyla yaşlılık aylığından yararlanacakları öngörülmüş olup anılan bentte 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişiklik yapılarak sigortalılar sakatlık derecelerine göre ayırıma tabi tutulmuşlardır.

Bununla birlikte, 506 sayılı Kanuna 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 54. maddesiyle eklenen Geçici 87. maddede, söz konusu (b) alt bendinde yapılan değişikliğin uygulanmasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte 12 yıl ve daha fazla sigortalılık süresi bulunanlar hakkında sakatlık derecesi ne olursa olsun bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlerin uygulanacağı açıklanmıştır.