muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24167, Karar No: 2014/31878, Tarih: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24167 E.  ,  2014/31878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işine hiçbir sebep gösterilmeden son verildiğini iddia ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve yıllık izin ücretinin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla mesai alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz aylarında haftada yirmiyedi saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya kapsamı ve işin niteliği ile uyumlu değildir. Yaz aylarında haftada onsekiz saat fazla çalışması olduğu kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmalıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kış aylarında haftada dokuz saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağı hesaplanmış ise de, davacı şahidi kış aylarında karlı günlerde yaklaşık iki ay çalışma yapılmadığını belirttiğinden çalışma yapılmayan günler fazla mesai alacak hesabına dâhil edilmemelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, hatalı bilirkişi raporuna göre hesaplanan fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35932, Karar No: 2015/36342, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35932 E.  ,  2015/36342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binay... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2761 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6381 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5604,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 5604,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2761 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6381 TL yapı bedeli ile 776,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2959, Karar No: 2011/8071, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/2959 E.  ,  2011/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı S.S. Yaşam Kent Sitesi Yapı Koop. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.25 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, 222.40 TL onama harcının davalıdan alınmasına, 25.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16443, Karar No: 2013/6595, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16443 E.  ,  2013/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2012 tarih ve 2011/228-2012/461 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02.04.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait çeltik ekili taşınmazın davalı tarafından 'Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi' kapsamında sigorta örtüsüne alındığını, 01.09.2010 tarihinde çıkan fırtına sonucu ürünün hasara uğradığını, durumun davalıya ihbar edildiğini, zararının gerçeğe aykırı şekilde belirlendiğini, tespit yaptırdığını, zararının yüksek tutarlı bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 60.000 TL'nin 26.12.2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın usulüne uygun şekilde belirlendiğini, tazminatın dain mürtehine ödendiğini, iddia edilen tutarda hasarın olmadığını, tespitin fırtına rizikosundan çok sonra yapıldığını, arada yağmurların olduğunu, teminat dışı hasarın talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait 255 dönüm çeltik tarlasının davalı tarafından bitkisel ürün sigorta poliçesiyle sigorta örtüsüne alındığı, 01.09.2010 tarihinde meydana gelen fırtınada çeltik tarlasının hasara uğradığı, davalıya ihbar sonrası düzenlenen ekspertiz ön raporunda sigortalı çeltik tarlasının 212 dönümünün %33'ünün hasar gördüğünün açıklandığı, davacı tarafından yaptırılan tespit sonrasında düzenlenen raporda ise, tarlanın 131 dönümünün %90'ının, geri kalan %10'luk kısmındaki ürünlerin %40'nın zarar gördüğünün açıklandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da fırtınan neden olduğu çeltik ürün zararının %90 olarak belirtildiği, gerçek zararın belirlendiği, davalının yaptığı ödemenin mahsup edildiği, davalının tazminattan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 60.000 TL'nin 16.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait çeltik tarlasının davalı nezdinde fırtına rizikosunu da kapsar şekilde sigorta örtüsüne alındığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. 01.09.2010 tarihinde fırtına rizikosunun meydana geldiği, davalıya ihbar sonrası eksper incelemesi yapıldığı, davalının, belirlenen tazminatı sigorta poliçesinde dain mürtehin olarak belirtilen dava dışı bankaya ödediği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili, temyize konu işbu davasında hasarın tespit edilenden fazla olduğunu, tazminatın eksik ödendiğini ileri sürmüştür. Mahkemece, önce ... mühendisi ve hukukçudan oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınmış, anılan bilirkişi kurulu, davacının yaptırdığı tespit raporu ile eksper raporunu değerlendirerek ve poliçedeki muafiyet hükümlerini de dikkate alarak görüşlerini bildiren raporunu ibraz etmiştir. Davacı vekili, 17.11.2011 tarihli duruşmada rapora bir diyeceğinin olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiş, 26.01.2012 tarihli duruşmada da aleyhe olan kısımları kabul etmediğini, rapora göre karar verilmesini talep ettiklerini, bilirkişi raporuna bir itirazlarının bulunmadığını açıklamıştır. Davalı vekilinin itirazı üzerine, hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporu alınmıştır. Anılan bu raporda davacının ibraz ettiği poliçede muafiyete ilişkin sayfanın olmadığı, aydınlatma yükümlülüğünün ihlal edildiği açıklanarak muafiyetsiz şekilde tazminat belirlenmiştir. Mahkemece, birinci bilirkişi raporu hiç değerlendirilmeden doğrudan ikinci bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir. Ancak, davacı vekilinin gerek dava dilekçesinde gerekse poliçedeki mevcut muafiyet hükmüne göre düzenlenen birinci raporuna karşı, poliçenin eksik düzenlendiği veya muafiyet hükmünden haberdar olmadıkları yönünde bir itirazı olmamıştır. Esasen, ikinci bilirkişi raporu alınmasını da davalı taraf istemiştir. Ayrıca, raporlar arası çelişki mevcuttur. O halde, açıklanan hususlar hiç değerlendirilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1466, Karar No: 2008/5667, Tarih: 06.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1466 E.  ,  2008/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

NUMARASI :2005/727-2006/316

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine,davalılar adına kayıtlı 436 parsel sayılı taşınmazın 20,08 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali,elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,taşınmazın 3154,19 m2 lik  kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında  bulunduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle  tapusunun iptaline,elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmiştir.

Karar,  davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 6.5.2008  Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen Hazine  vekili Avukat G.Ş. geldi,davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vs. vekili avukat gelmedi,yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasa’dan kaynaklanan tapu iptali, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalılar adına kayıtlı çekişme konusu 436 sayılı parselin, 1956 yılındaki kadastro çalışmasında  Haziran 1953 tarih, 17 no’lu tapu kaydına dayalı olarak tespit gördüğü, anılan taşınmazın dayanak tapusunun “hasımsız” açılan yüzölçümü düzeltilmesi davası sonucunda oluştuğu; bunun yanında, idarece saptanan 11.7. 2000 tarihli kıyı-kenar çizgisinin de taraflar bakımından bağlayıcılık kazanmadığı görülmektedir.Davacı Hazine, 436 sayılı parselin 20,08 m2.sinin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sırasında, üç jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinin 28.11.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde belirlediği kıyı-kenar çizgisine göre taşınmazın 3154,19 m2.lik bölümünün kıyı kapsamında bulunduğu anlaşılmış; mahkemece de, belirlenen 3154,19 m2.lik bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki,  HUMK.’nun  87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin arttırılması olanaklı hale gelmişse de, somut olayda davacı Hazinenin usulüne uygun biçimde gerçekleştirdiği bir ıslah söz konusu değildir.

Ne var ki,  HUMK.’nun  87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin arttırılması olanaklı hale gelmişse de, somut olayda davacı Hazinenin usulüne uygun biçimde gerçekleştirdiği bir ıslah söz konusu değildir.

Hal böyle olunca, dava dilekçesinde bildirilen  20,08 m2. üzerinden davanın kabulü gerekirken, HUMK.’nun 74. maddesi hükmü göz ardı edilip istek aşılmak suretiyle taşınmazın 3154,19 m2.lik kısmının tapusunun iptaline karar verilmesi doğru değildir. Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca  BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 6.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6637, Karar No: 2016/4132, Tarih: 22.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/6637 E.  ,  2016/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı" uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1747, Karar No: 2018/6769, Tarih: 04.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1747 E.  ,  2018/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın annesinin 27/08/2015 tarihinde vefat ettiğinin dosya kapsamı ve UYAP ortamında yapılan incelemeden anlaşılması, şikayet konusu aracın devir tarihinin 26/08/2013 olması, sanığa annesinden miras kalan taşınmazların şikayete esas takip borcunu karşılamaya yetip yetmemesinin bu tarihler itibariyle sanığın fiil tarihindeki kastına bir etkisinin olmaması, bu taşınmazların satışı veya somut olaydaki kamulaştırma bedellerinin haczi ile borcun karşılanması halinde ise ancak İİK’nın 354. maddesinin uygulama alanı bulacak olması karşısında Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.