muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9, Karar No: 2007/9, Tarih: 10.05.2007

Dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.11.2006 gün ve 10633-16300 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre; işin incelemesi Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine..” şeklinde görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince ise 15.03.2007 gün ve 10635-3896 sayı ile;

“İddianamedeki anlatıma, sanıklar ve üst Cumhuriyet savcısının temyizinin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyize konu suçlardan müeyyidesi en ağır olan 765 sayılı TCK nun 266/2. maddesine temas eden rütbeli sahil güvenlik subayına karşı hakaret suçundan temyiz incelemesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu anlaşılmakla dairemizin görevsizliğine, dosyanın görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Başkanlar Kurulu’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine...” gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiğinden; bu suretle oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile Yargıtay 2. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Dosya incelendiğinde;

Sahil Güvenlik Komutanlığında üsteğmen olarak görev yapan mağdur.....’e karşı işlenen suçlar nedeniyle; iddianame ile sanıklar hakkında 765 sayılı Yasanın 266/1 ve 260. maddelerinden kamu davaları açıldığı, hükmün ise; 765 sayılı Yasanın 266/2 ve 260. maddeleri uyarınca verildiği görülmektedir.

765 sayılı Yasanın 260. maddesinden açılan dava ve verilen hükümle ilgili bir karı¬şıklık bulunmamakla birlikte; aynı Yasanın 266. maddesi uyarınca yapılan uygulamada, sevk¬teki fıkra ile uygulamadaki fıkra farklı gibi görünmektedir.

Oysa; iddianamedeki anlatım da dikkate alındığında arada bir fark bulunmadığı, zira; hükümde her ne kadar 266/2 den uygulama yapıldığı yazılı olsa da, kastedilen (2) nin fıkra numarası değil, bent numası olduğu, iddianamede kastedilen ve hükümde uygulama yapılan metnin esas itibarıyla 765 sayılı Yasanın 266. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendinde yer aldığı açıkça anlaşılmaktadır.

266. maddenin 1. fıkrasının 2. bendindeki düzenleme şu şekildedir: ”Hakaret ve taarruz asker veya jandarma subaylarından veya polis komiserlerinden veya amirlerinden yahut il genel meclisi veya belediye meclisi üyelerinden biri aleyhinde ise üç aydan iki seneye kadar hapis ve beşyüz liradan bin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır.”

Mağdurun asker subayı olması sebebiyle, görev hususunda tereddüte neden olan 266. maddenin 1. fıkrasının 1. bendinin ise dosyadaki olayla ilgisi yoktur.

Mağdurun asker subayı olması sebebiyle, görev hususunda tereddüte neden olan 266. maddenin 1. fıkrasının 1. bendinin ise dosyadaki olayla ilgisi yoktur.

Şu durumda; 765 sayılı Yasanın 266. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendindeki suç, aynı Yasanın 260. maddesindeki suça göre daha ağır cezayı gerektirdiğinden, temyiz davasına bakma görevi Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir.

Bu nedenle, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin kararının isabetliliği gözetilerek dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.11.2006 gün ve 10633-16300 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın yasal gereği yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.05.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17194, Karar No: 2014/6211, Tarih: 31.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17194 E.  ,  2014/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 24.05.2012 tarih ve 2011/345-2012/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ndan toplam 1.300.092.200.000 TL nominal değerli hazine bonosu satın aldığını, 03.07.2003 tarihinde bankanın n kararı ile bankacılık yapma ve mevduat toplama yetkilerinin iptal edildiğini ve bankanın yönetiminin ...'ye devredildiğin aracılık faaliyetlerinin 25.10.1990 tarihinde durdurulduğunu, bu tarihten itibaren bankanın hazine bonosu ve devlet tahvili alım satımı yapma yetkisi bulunmadığını, buna rağmen satışın yapıldığını, bankaların güven kurumu olduklarını, yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerin de sorumlu olduğunu, hazine bonosu bedellerinin müvekkiline ödenmediğini, ileri sürerek şimdilik 50.000 TL' nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacının yargılama sırasında yapılan ödeme teklifini kabul edip ibranamenin özgür iradesini yansıtmadığı yönündeki ihtarı ve iddiasının MK'nın 2. maddesinde düzenlenen objektif iyi niyet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşır nitelikte olmadığı, ibranamenin verildiği sırada iradesinin fesada uğradığı yönünde soyut iddiası dışında herhangi bir delil de sunulmadığı, ayrıca yapılan ödeme açısından borç diğer borçlular açısından da sakıt olacağı, davacının asıl sorumlu bankayı ibra ederek ödeme aldığı kısım dışındaki zararı için diğer borçlulardan talepte bulunamayacağı, gerekçesi ile " dava atiye bırakılmış olmakla, karar verilmeye yer olmadığına" dair karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar tesisine yer olmadığına, ... yönünden "...'ye açılan davada idari yargı görevli olduğundan dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine" dair önceki hüküm kesinleşmiş olmakla yeniden karar tesisine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden kanıtlanamayan davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7319, Karar No: 2023/8131, Tarih: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7319 E.  ,  2023/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/223 E., 2015/89 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/223 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin arkadaş oldukları, aralarında duygusal bir ilişkinin bulunduğu, olay günü 30.05.2014 tarihinde suça sürüklenen çocukla mağdurenin buluştuğu, birlikte suça sürüklenen çocuğun çalıştığı perdeci dükkanına gittikleri, biraz oturduktan sonra suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik "Seni istiyorum" dediği ve mağdurenin rızasıyla organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulundukları, sabah 07.00 sularına kadar da bu dükkanda birlikte kaldıkları, daha sonra Gençlik Parkına gittikleri, burada emniyet kuvvetlerince yakalanan mağdurenin ailesine teslim edildiği, dosyadaki bilgi, belge, mağdurenin beyanı, suça sürüklenen çocuğun samimi ikrarı, mağdurenin yapılan genital muayenesinde hymen anüler ince kenarlı olup saat kadranına göre 6 hizasında kaideye inen ve tabanında ekimoz bulunan yeni laserasyon bulunduğuna dair Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.06.2014 tarih 2014/11346 sayılı raporu ile sabit görülüp suça sürüklenen çocuğun on beş yaşından küçük mağdureye rızasıyla organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği kabulüyle mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/223 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2817, Karar No: 2015/2186, Tarih: 26.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2817 E.  ,  2015/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ...... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

....... Sulh Mahkmesince kısıtlı adayının yerleşim yerininin “....... ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “......./......”da ikamet ettiği, ....... olarak gözüken mernis adresinin kısıtlı adayının yazlık adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 19. maddesinde de; " yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde kısıtlı adayının yerleşim yeri “.......” olarak belirtilmekte ise de kısıtlı adayının hastaneye sevki için yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının "......." adresinde bulunmadığı, “..... Mahallesi, ...... Cad. No:..... İç Kapı No:... ....... /......” adresinde ikamet ettiği ve bu adresten hastaneye sevkinin sağlandığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ...... Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4011, Karar No: 2025/2388, Tarih: 05.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4011 E.  ,  2025/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/298 E., 2024/132 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Hatay ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan davalı adına kayıtlı dava konusu .... parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini ileri sürerek tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi dışında bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemece; davanın kabulü ile tapu kaydının iptaline dair verilen ilk karar Dairece onanmış, karar düzeltme talebi üzerine ise Dairece; hüküm onama tarihi itibariyle doğru olmakla beraber, sonradan yürürlüğe giren ve kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanacağı öngörülen 5841 sayılı Yasa hükümleri karşısında olayda 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde sözü edilen hak düşürücü sürenin gerçekleştiği gerekçesiyle onama kararının ortadan kaldırılmasına, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verildiği, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğunun söylenemeyeceğine değinilerek işin esasının ve dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı-kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi hükmünün de gözetilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 30.03.2022 tarihli ve 2021/10526 Esas, 2022/2589 Karar sayılı kararı ile; bilirkişi raporunda kıyı-kenar çizgisi içinde kalan kısmın miktarı belirtilmediğinden raporun infaza elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığından bahsedilerek kıyı-kenar çizgisinde kalan kısmın miktarı açıkça belirtilmek suretiyle alınacak denetime elverişli rapor sonrasında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu 1185 parsel sayılı taşınmazın Deniz Mahallesi 669 ada 1 parsel olduğu belirtilip kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan ve bilirkişi raporundaki krokide (A) harfi ile gösterilen 15,60 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline ve kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmesi gerektiğini, taşınmazın tamamının tapu kaydının iptal edilmediğini, davalı lehine yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden hüküm kurulması gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının düzeltilerek onanmasını / bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali-terkin istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Hatay ili, .... ilçesi,.... Mahallesinde bulunan dava konusu .... parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 1. maddesi gereği 01.11.2021 tarihinde Deniz Mahallesi 669 ada 1 parsel numarası ile ve 412,76 metrekare yüz ölçümlü olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, uyuşmazlığın niteliğine göre öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılıp açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı-kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken varsa idarenin önceden kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

İdarenin kıyı-kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle Mahkemece kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır.

Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz başında 2005 yılında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi heyet raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı yapı çevresinin tamamıyla kıyı kumulu niteliğinde olduğu, taşınmaz üzerinde kıyı kumuluna özgü bitki türlerinin yetişmiş olduğundan bahsedilmiş, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı tespit edilerek heyetçe yeni kıyı-kenar çizgisi belirlenmiş; 2019 yılında yeniden yapılan keşif neticesinde, gözlem çukurları da açılmak suretiyle hazırlanan heyet raporunda ise dava konusu taşınmaz civarında ve taşınmazın kara tarafında plaj kumullarına özgü bitki örtüsünün geliştiği, kültür bitkisi yetiştirmenin mümkün olmadığı, taşınmazın zeminini oluşturan birimin denizel nitelikli kum olduğuna değinilerek çekişme konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenmiş, ek raporda da benzer tespitlere yer verilmiş, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan rapor ve ekindeki krokide ise idarece belirlenen (1976 tarihli) kıyı-kenar çizgisinin yeri gösterilmiş olup dava konusu taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.

Buna göre; Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı tespit edildiğinden, taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine kararı verilmesi gerekirken, Dairenin 30.03.2022 tarihli ve 2021/10526 Esas, 2022/2589 Karar sayılı bozma kararına yanlış anlam yüklenerek bozma kararından sonra ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın bir kısmı yönünden iptal-terkine hükmedilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; davanın kabulü ile taşınmazın tamamı yönünden tapu iptal-terkin kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın Samandağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.