muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16003, Karar No: 2022/16180, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16003 E.  ,  2022/16180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç ve suçluyu övme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısı'na veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafinin yokluğunda "verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD- 554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık müdafinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/75, Karar No: 2015/10715, Tarih: 17.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/75 E.  ,  2015/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil, yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 09/05/2005 tarihinde işe başladığını, 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29/02/2012 tarihleri arasından itibaren izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, kendisine noter ihtarnamesi gönderildiğini, izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, alacakları olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacıya gönderilen 08/03/2012 tarihli ihtarnamede 23/02/2012 ile 29/02/2012 tarihleri arasında mazeret bildirmeden gelmediğinin tespit edildiği belirtilerek tebliğden itibaren 3 gün içinde gelmesi ve varsa mazeretini bildirmesinin istendiği, aksi halde işakdinin sona erdirileceğinin belirtildiği, işten ayrılma bildirgesinde işten çıkış tarihinin 04/04/2012 , işten ayrılış nedeninin 03 kodu ile bildirildiği, davacı tanıklarının işakdinin feshine ilişkin bilgi ve beyanlarının bulunmadığı, davalı tanıklarının davalı savunmasını teyit eder şekilde davacının kendisinin ayrıldığını ifade ettikleri, bu delil durumundan hareketle akdin iş yasasının 25/II-g maddesine göre davacının devamsızlığına dayanılarak haklı olarak feshedildiğinin davalı işverence somut ve kesin şekilde ispatlandığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığı anlaşılmış, fazla çalışmanın ispat yükü davacı işçi üzerinde olup yazılı delillerle kanıtlanamaması halinde tanık beyanlarının değerlendirilmesi gerektiği, davalı tarafça 2011 Ocak ve 2012 Şubat dönemine ait bordroların ibraz edildiği, bu bordrolarda davacı imzasının bulunduğu, tanıkların ortak beyanları gözetildiğinde davacının haftalık yasal süreyi aşan fazla çalışma yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı, buna karşılık çalışma ücretlerinin ödendiğinin davalı işverence ücret bordrosu veya banka kaydı ile kanıtlanamadığı, yıllık izin kullandığı, ücretinin ödendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulün, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının reddine, fazla mesai ve tatil alacaklarının ise tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin davalı işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesi ister işveren tarafından isterse işçi tarafından eylemli olarak feshedildikten sonra tutulan devamsızlık tutanakları ve devamsızlık nedeni ile feshin sonuca etkisi yoktur. Bu durumda feshin devamsızlıktan önceki fesih koşullarına göre değerlendirilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren devamsızlık tutanaklarını, 06.03.2012 tarihinde dava açıldıktan sonra tutmaya başlamış, dava açıldıktan sonra 08.03.2012 tarihinde dava açan işçiye mazeretini bildirmesi gerektiğini ihtar etmiş, sonra devamsızlık tutanakları tutmaya devam etmiş, 04.04.2012 tarihinde de işten çıkış bildirgesinde devamsızlık nedenine göre değil, işçinin istifa nedenine göre bildirimde bulunmuştur. Fesih tarihinde ve dava tarihine göre ihtarnameye ve devamsızlık tutanakları çelişkilidir. Davalı ayrıca fesih nedeninde savunması ile işten ayrılış bildirgesinde çelişkiye düşmüştür. Bu çelişki karşısında fesihten sonra tutulan devamsızlık tutanaklarına ve işveren feshine itibar edilemez. Davalı işveren işçinin kendisinin ayrıldığını veya feshin haklı nedene dayandığını kanıtlayamamıştır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03. 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2239, Karar No: 2023/4456, Tarih: 27.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2239 E.  ,  2023/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/135 D.İş, 2021/135 Karar

SAYISI : İHK-2021/4164

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının kısmen kabulüne

SAYISI : K-2021/93936

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, plakası tespit edilemeyen aracın sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 152.749,79 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgelere göre bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne, 152.749,79 TL tazminatın 07.10.2020 tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, kazaya sebebiyet veren aracın türü ve kazanın ispat edilemediğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılması gerektiğini, kusur raporunun hatalı olduğunu, faiz başlangıcının hatalı tespit edildiğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, kazaya sebebiyet veren aracın türü ve kazaya sebebiyet verdiğinin ispat edildiği, kusur tespitinin doğru olduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacı lehine AAÜT'ye göre vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, faiz başlangıcının doğru tespit edildiği, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplanması gerektiği gerekçeleriyle davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, 105.923,29 TL tazminatın 07.10.2020 tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının çocuk olması sebebiyle anne ve babasının gözetiminden sorumlu olduklarını, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davanın sürücüye ihbar edilmesi gerektiğini, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, kazaya sebebiyet veren aracın türü ve kazanın ispat edilemediğini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılması gerektiğini, kusur raporunun hatalı olduğunu, faiz başlangıcının hatalı tespit edildiğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamanın PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, ... Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur.

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A.6 maddesi (1) bendinde, "Motorlu bisikletlerin kullanılmasından ileri gelen zararlar" teminat dışı haller içerisinde sayılmıştır.

Yine Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesinde, davalı ... Hesabının sorumluluğu KTK ve 10.07.2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ile ihdas edilen zorunlu sorumluluk sigortaları ile bu Kanunla mülga 21.12.1959 tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde ihdas edilmiş olan zorunlu sigortalara ilişkin olarak sınırlı şekilde belirlenmiştir.

KTK'nın tanımlarla ilgili 3 üncü maddesinde bisiklet: " (Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Üzerinde bulunan insanın adale gücü ile pedal veya el ile tekerleği döndürülmek suretiyle hareket eden motorsuz taşıtlardır. Azami sürekli anma gücü 0,25 KW’ı geçmeyen, hızlandıkça gücü düşen ve hızı en fazla 25 km/saate ulaştıktan sonra veya pedal çevrilmeye ara verildikten hemen sonra gücü tamamen kesilen elektrikli bisikletler de bu sınıfa girer." şeklinde tanımlanmıştır.

KTK'nın tanımlarla ilgili 3 üncü maddesinde bisiklet: " (Değişik: 12/7/2013-6495/13 md.) Üzerinde bulunan insanın adale gücü ile pedal veya el ile tekerleği döndürülmek suretiyle hareket eden motorsuz taşıtlardır. Azami sürekli anma gücü 0,25 KW’ı geçmeyen, hızlandıkça gücü düşen ve hızı en fazla 25 km/saate ulaştıktan sonra veya pedal çevrilmeye ara verildikten hemen sonra gücü tamamen kesilen elektrikli bisikletler de bu sınıfa girer." şeklinde tanımlanmıştır.

Soruşturma dosyasında davacıya elektrikli bisikletin çarptığı tespit edilmiştir. Davacı gerçekleşen kazadan ... maluliyetine ilişkin tazminat talebinde bulunmuştur. KTK'da yer alan tanımlara göre kazaya karışan elektrikli bisikletin tescile tabi olmadığı ve dolayısıyla Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası yaptırma zorunluluğu olmadığından davalı ... Hesabının sorumlu olmadığı dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ile davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine

27.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31576, Karar No: 2017/15429, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31576 E.  ,  2017/15429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4972, Karar No: 2011/4303, Tarih: 19.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4972 E.  ,  2011/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/10/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İlköğretim okulu müdürü olan davacı; 27.10.2004 ile 29.12.2004 günleri arasında 64 gün süreyle, kanser hastası olan eşinin refakatçisi olarak izinli olduğu dönemde, tahakkuk memuru olarak maaş bordrolarını imzalayıp Milli Eğitim Müdürlüğü’ne ve Malmüdürlüğü’ne sunan okul müdür vekili davalının, bankaya verilen maaş listesini de kendi adına imzalaması gerekirken suç atmak amacıyla okul müdürü olarak adı yazılı imzalı listeyi vererek, bazı öğretmenlerin şikayeti üzerine idari soruşturma geçirmesine ve beraat ettiği ceza dosyasında yargılanmasına neden olduğunu, idari soruşturma sonucu inceleme raporunda 1 yıl kademe ilerlemesinin durdurulması, aylıktan kesme ve branşına uygun başka bir göreve atanmasının önerilmesi nedeniyle emekliye ayrıldığını ileri sürerek, davalının maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, davacının izinli olduğu dönemde bordro düzenlenmesi konusunda bilgisi olmadığından başkasından yardım istediğini, bilgisayardaki maaş çizelgesinin bazı kısımların daha önce davacı tarafından hazırlandığını, çıkarılan listeyi imzaladığını, bu sırada maaşlarından yapılan kesintiyi fark ettiğini, davacıyı şikayet edenin kendisi olmadığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, 2004 yılı kasım ayı bordrosu davalı tarafından hazırlanıp sunulduğu halde, öğretmen maaşlarından yapılan kesinti nedeniyle davacı hakkında soruşturma yapıldığı, davacının disiplin işlemine uğradığı, ceza dosyasında yargılandığı, bu olay nedeniyle suç atma bulunduğu gerekçesiyle, kanıtlanmayan maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, 2004 yılı kasım ayı bordrosu davalı tarafından hazırlanıp sunulduğu halde, öğretmen maaşlarından yapılan kesinti nedeniyle davacı hakkında soruşturma yapıldığı, davacının disiplin işlemine uğradığı, ceza dosyasında yargılandığı, bu olay nedeniyle suç atma bulunduğu gerekçesiyle, kanıtlanmayan maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; 2004-2005 eğitim ve öğretim yılı öğretmenler kurulu toplantısında Dokuz Eylül İlköğretim Okulu müdürü ve öğretmenleri, okul personelinin maaş, ek ders, yolluk gibi işlemlerini yapmak için görevlendirilen kişilere huzur hakkı olarak kişi başına 5,00 TL verilmesi, bu tutarın her ay memur maaş listesi üzerinden kesilmesi kararı aldıkları; okul müdürü olan davacının bu tutarı 2004 yılı kasım ayı banka maaş listesinden kesip okul müdürlüğü hesabına yatırdığı, daha sonra yatırılan bu paranın 105,00 TL olarak çekilerek 30.12.2004 gününde öğretmenler odasında tüm öğretmenlere sunduğu; ancak, 2005 yılı YTL uyum bordro programı alınacağından davacıya yetki verildiği anlaşılmıştır.

Öğretmenlerin maaşından kesinti yapıldığı davacı tarafından da kabul edilmiştir. Ceza mahkemesinin karar gerekçesinde de, kesintinin davacının iradesiyle yapıldığı belirlenmiştir. Ayrıca davacıyı şikayet eden de davalı olmadığından, davalının eylemi ile davacının soruşturma geçirmesi ve yargılanması arasında nedensellik bağı bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4049, Karar No: 2010/1155, Tarih: 01.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/4049 E.  ,  2010/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yu kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımamtan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2008 gün ve 384/243 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan tarafın duruşmalı inceleme isteme hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

Oluşa, mevcut delillere ve gerekçeye göre, sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanığın bu suçtan beraati gerektiğine ilişen düşünce benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten insan öldürme ve ruhsatsız tabanca taşıma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede meşru müdafaa şartlarının varlığına, müdahil Nursel vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına, tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

2) Sanık hakkında ruhsatsız tabanca taşıma suçunda, temel cezadan takdiri indirim sebebiyle indirim yapıldığı sırada uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi yerine suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ruhsatsız tabanca taşıma suçu ile ilgili hüküm fıkrasındaki “59/2 maddesi ” ibaresinin “62. maddesi” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün ONANMASINA,

3) Sanığın öldürme suçu yönünden;

gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ruhsatsız tabanca taşıma suçu ile ilgili hüküm fıkrasındaki “59/2 maddesi ” ibaresinin “62. maddesi” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün ONANMASINA,

3) Sanığın öldürme suçu yönünden;

Dosya içeriğine göre; maktûlün elinde sallama tabir edilen bıçakla maktûlün çalıştığı otogara gelerek peron demirlerine ve araçların hareket saatinin yazıldığı tahtaya bıçakla vurduğu, orada park halinde bulunan araç içerisinde oturan sanığı görünce de sanığa küfür edip, bıçakla saldırdığı, sanığın da tabancasını çekip ateş ederek maktûlü vurup öldürdüğü olayda; küfür etme ve bıçakla saldırma şeklindeki maktûlden kaynaklanan haksız hareketlerin niteliği dikkate alındığında tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapılırken, olaya uygun makul bir indirim yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 01/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

01/03/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... 'nın yokluğunda 04/03/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.