muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6, Karar No: 2019/7306, Tarih: 19.11.2019

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı şahısların 21/03/2008 tarihinde kurulan Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin % 25’er hisse ile ortağı olduklarını, şirkette önce müvekkili ... ve davalı ...’ın münferit imza ile şirkete müdür olduklarını, 28/10/2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müvekkili ... ile davalı ...’ın 30 yıllığına müşterek imza ile şirketi temsile yetkili kılındıklarını, daha sonra müvekkilleri tarafından açılan dava sonucu ...’ın müdürlükten azline karar verildiğini, ayrıca müvekkilleri tarafından ayrı bir dava açılarak azledilen müdür yerine şirkete kayyım atanmasının sağlandığını, davalı şahısların dava dışı ...ile birlikte azil davası devam ederken diğer davalı şirketi 18/10/2012 tarihinde gizlice kurduklarını, davalı şirketin önce farklı adreste kurulup sonradan adresinin Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin adresine naklinin sağlandığını, Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin kır düğünü organizasyonu faaliyeti gösterdiği adresin İzmir Spor Kulübü Derneği’nin mülkü olup kulüp ile yapılan kira sözleşmesine dayalı olarak işletilirken davalı şirkete de aynı adresin kiralandığını, davalı şirket ile yapılan kira sözleşmesine sözleşmenin geçerliliği için Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin taşınmazı tahliye etmesi veya kira sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi şartının eklendiğini, müvekkilleri tarafından kira sözleşmesinin devam ettiği yönünde İzmir Spor Kulübü derneğine ihtarname gönderildiğini, davalı ...’ın müvekkili ...'ın gençliği ve tecrübesizliğinden yararlanarak usulsüz işlemler yaptığını, hakkında yapılan suç duyurusu üzerine İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama dosyasına sunulan bilirkişi raporu ile toplam 1.112.590,00 TL'nin Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin kayıtlarına geçmediğinin tespit edildiğini, davalı şahısların müvekkillerinin şirket kayıtlarına ulaşmasına engel olduğunu, yine davalıların Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin İzmir Spor Kulübü derneğine olan kira borcunu ödemeyip İzmir Spor Kulübü Derneğinin şirket hakkında icra takibi yapmasına ve takibe sessiz kalarak Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin adresten tahliye edilmesine sebebiyet verdiklerini, tahliye ile ilgili icra müdürlüğü tarafından düzenlenen tutanakta Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin taşınmazı tahliye etmemesine rağmen tahliye etmiş gibi gösterildiğini, daha sonra davalı şirketin adreste faaliyet göstermeye başladığını, Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yaptırılan soğuk hava deposu ve diğer demirbaş eşyanın davalı şirket tarafından haksız olarak kullanıldığını, davalı şahısların yaptıkları tüm işlemlerin 6102 sayılı TTK’nın 613 ve 626. maddesine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davalılar ... ve ...’ın haksız rekabeti sebebiyle şimdilik 50

. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yaptırılan soğuk hava deposu ve diğer demirbaş eşyanın davalı şirket tarafından haksız olarak kullanıldığını, davalı şahısların yaptıkları tüm işlemlerin 6102 sayılı TTK’nın 613 ve 626. maddesine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davalılar ... ve ...’ın haksız rekabeti sebebiyle şimdilik 50.000,00 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek TCMB reeskont faiz oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 21/06/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile 122.982,07 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkillerinin ortağı olduğu Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar ile davalı şahısların 21/08/2008 tarihinde kurulan Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduğu, davalı şahısların aynı zamanda 18/10/2012 tarihinde kurulan SMY Park Gıda Turizm İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin de ortakları olduğu, şirketlerin faaliyet adreslerinin ve iştigal konularının aynı olduğu, Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin faaliyet gösterdiği adresi İzmir Spor Kulübünden 14/04/2008 tarihinde kiraladığı, İzmir Spor Kulübü ile diğer davalı şirket arasında Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin adresi rızaen veya yasal olarak tahliye etmesi halinde kiralama hususunda ön koşullu kira sözleşmesi yapıldığı, Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin faaliyet adresinden İzmir Spor Kulübü tarafından hakkında başlatılan tahliye talepli takip sonrasında boş olarak davalı şirkete teslim edildiği belirtilmekte ise de mahkemece yapılan keşifte adresin boş olarak davalı şirkete teslim edilmediğinin ve bir kısım Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait malzemenin davalı şirket tarafından kullanıldığının görüldüğü, bu hali ile davalı şahısların 6102 sayılı TTK’nın 613 ve 626. maddeleri kapsamındaki bağlılık, özen yükümlüğü ve rekabet yasağına uymadıkları, Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin bilirkişi raporu ile tespit edilen zararının 122.982,07 TL olduğu, bu zarardan davalı tarafın sorumlu olduğu, davacıların ıslah dilekçeleri ile zararın Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ödenmesini talep ettiği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, 122.982,07 TL'nin 50.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 72.982,07 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 21/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti'ye verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şahısların davacılar ile birlikte ortağı oldukları şirket ile aynı faaliyet alanında iştigal eden şirket kurdukları, ortak oldukları şirketin mali durumunun yeterli olmasına rağmen şirketin kira borcunu ödemeyerek şirketin tahsliyesine sebebiyet verdikleri, aynı adreste sonradan kurdukları diğer davalı şirketin faaliyette bulunmasının tüm davalılar yönünden haksız rekabet olduğu, davacıların ıslah dilekçesi ile tazminatın Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ödenmesini talep etmesi sebebiyle bu dilekçenin davalı gerçek kişiler yönünden davanın somutlaştırılması mahiyetinde olduğu gerekçeleri ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından, davalılar vekilinin davalı ... yönünden tüm, temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-)Dava, haksız rekabet sebebiyle tazminat davasıdır. Ancak, davacılar haksız rekabet nedeniyle maddi tazminat davasını sorumluluk davası şeklinde ıslah etmişlerdir. Haksız rekabet davasını, dava dışı Kayasakal Gıda Turizm İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin açması gerektiği gibi, sorumluluk davasında da husumetin şirket müdürüne yöneltilmesi gerekmekte olup, ortak ve davalı şirkete husumet düşmemektedir. Bu durumda, davalılardan ortak ... ile davalı şirket yönünden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

3-)Bozma sebep ve şekline göre davalılar ... ile şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin davalı ... yönünden tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve SMY Park Gıda Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (3) bozma sebep ve şekline göre davalılar ... ile şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.265,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 19/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6632, Karar No: 2011/7921, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6632 E.  ,  2011/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.10.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kiracısı olduğu dava konusu 126 ada 74 parsel sayılı taşınmaza davalının ekip biçmek suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiştir.

Davalı, 09.12.2010 tarihli celsede,davacının mazereti olmaksızın duruşmaya gelmediğini, kendisinin de davayı takip etmek istemediğini beyan etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere HUMK'nun 409. maddesi; oturuma çağrılmış olmasına rağmen taraflardan hiçbirisinin gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği(HUMK. m.409/1), 3 ay içinde yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılacağı(HUMK. m.409/5), ancak dosyanın işlemden kaldırılmasından sonra yenilenmesi halinde yargılamaya devam edilebileceği, ilk işlemden kaldırmadan sonrada davanın birden fazla takipsiz bırakılamayacağı, bu şekilde takipsiz bırakıldığında da yine HUMK'nun 409/5 maddesi hükmü gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine ilişkin düzenleme içermektedir.

Eldeki davada da davacı 09.12.2010 tarihli oturumda mazereti olmaksızın hazır bulunmamıştır. Davalı da bu oturumda imzalı beyanıyla davayı takip etmek istemediğni bildirmiştir.Bu durumda mahkemece HUMK'nun 409/1 maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmeli, dava 3 ay içinde yenlenmediği takdirde ise HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde davanın reddi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15240, Karar No: 2014/20507, Tarih: 24.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15240 E.  ,  2014/20507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 4. İş Mahkemesi

Tarihi :06.02.2014

No :2014/79-2014/63

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya fuzulen ödenen aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, anne ve babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan aylıkların boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20

. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde geçen adres bilgilerinin aynı olup olmadığı araştırılmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanma ilamında velayet ve nafaka ile ilgili hükümler varsa bu hükümlerin icrası ne şekilde gerçekleşmekte olduğunun yani şahsi ilişki ve nafakaların tahsili icra marifetiyle mi yoksa nizasız şekilde mi icra edildiği araştırılmalı böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, mahkemenizin 2013/317 esas sayılı dosyası getirtilerek dosya arasına alınarak incelenmeli, davalıya anne ve babadan ayrı ayrı aylık bağlandığı anlaşılmakla bu hususun araştırılması toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20738, Karar No: 2014/5354, Tarih: 06.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20738 E.  ,  2014/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/03/2013

Numarası : 2010/197-2013/200

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçıları vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı, davalıya ait benzin istasyonunda yıkamacı, temizlikçi olarak 01.06.2010'dan 16.04.2010 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini bildirerek ihbar ve kıdem tazminatı ile çalışmaya başladığı tarihten itibaren ücretlerinin asgari ücretin altında ve eksik ödendiğini bildirerek eksik ücret alacağının, 01.12.2009 tarihinden itibaren ödenmeyen ücret, yıllık izin ücreti, çocuk yardımı, hafta tatili, fazla mesai alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının davalı işyerinde araç yıkama ve yağ değiştirme işi yaptığını, yapılan işlerin maliyetlerinin davalı tarafından karşılanmasına karşın bu hizmetlerden alınan ücretlerin davacıya ait olduğu, bunun yanında taraflarca kararlaştırılan şekilde davacıya 2008 yılı Aralık ayına kadar 300,00 TL, sonrasında ise 400,00 TL ödendiğini, ayrıca davacıya 3.105,58 TL kıdem, 1.147,70 TL ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davalı tarafça ödenen kıdem ve ihbar tazminatları düşülerek bakiye ihbar ve kıdem tazminatı ile bilirkişi raporunda hesaplanan yıllık izin, hafta tatili, fazla çalışma, UBGT, eksik ödenen ve ödenmeyen ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı, davasını dava tarihi itibariyle sağ olan işyeri sahibi M.. D..'ye yöneltmiştir. Davalı M.. D.. yargılama sırasında 15.09.2010 tarihinde ölmüş olup, davacı tarafça davalının mirasçılarına dava yöneltilmeden davalı vekilinin kendiliğinden davalının mirasçılarının tamamından aldığı vekaletnameler ile davayı takip etmesine olanak tanınmış ve gerekçeli karar başlığında davalı olarak M.. D.. gösterilip, alacakların da davalıdan tahsiline denmek suretiyle ölü kişi aleyhine hüküm kurulmuştur.

Davacı, davasını dava tarihi itibariyle sağ olan işyeri sahibi M.. D..'ye yöneltmiştir. Davalı M.. D.. yargılama sırasında 15.09.2010 tarihinde ölmüş olup, davacı tarafça davalının mirasçılarına dava yöneltilmeden davalı vekilinin kendiliğinden davalının mirasçılarının tamamından aldığı vekaletnameler ile davayı takip etmesine olanak tanınmış ve gerekçeli karar başlığında davalı olarak M.. D.. gösterilip, alacakların da davalıdan tahsiline denmek suretiyle ölü kişi aleyhine hüküm kurulmuştur.

Dava ehliyeti, davada taraf olma ehliyetidir. Nitekim, 6100 sayılı HMK'nun 50. maddesinde medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanların, davada taraf ehliyetine de sahip olacağı hüküm altına alınmıştır. Yasa hükmünde belirtildiği üzere taraf ehliyeti, Medeni Hukuktaki hak ehliyetinin Usul Hukununda büründüğü şekildir. Maddede, gerçek ve tüzel kişi ayrımı yapılmaksızın, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanların davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 4721 sayılı TMK'nun 28. maddesinde ise, gerçek kişinin ölümüyle medeni haklardan yararlanma ehliyeti ve buna bağlı olarak da taraf ehliyetinin sona ereceği belirtilmiştir. Diğer yandan, gerek Türk Medeni Kanunu gerekse HMK, dava açıldığı zaman hayatta olup, dava sırasında ölen kişiler yönünden düzenleyici hükümler (HMK 55) getirmiştir. Bunlara göre davada taraf ehiyeti ölümle sona eren davalının mirasçılarını gösterir veraset ilamının alınması ve belirlenen mirasçılara davanın yöneltilmesi konusunda davacı tarafa süre verilmeli, yargılamanın buna göre sürdürülmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeksizin ölen kişi hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya yakırı olup bozmayı gerektirmiştir.

II-Kabul şekli bakımındanda;

1-Davacı, dava dilekçesinde yaz aylarında sabah 08:00, Akşam 21:00 saatleri arasında, kış aylarında ise sabah 08:00, akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin tahsilini istemiştir. Davacı tanıkları da davacının yaz ve kış aylarındaki bu çalışma şeklini doğrulamışlardır.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunun fazla mesaiye ilişkin açıklama kısmında günlerin uzun olduğu Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos aylarında sabah 08:00-akşam 21:00 saatleri arasında çalıştığı, günlük 13 saat olan bu çalışmadan 1,5 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde günde 11 saatten haftalık 24 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiş ancak hesapala tablosunda ise yaz-kış ayları ayrımı yapılmaksızın yılın tüm dönemleri için haftalık 24 saat fazla çalışma süresi üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanmış ve bu miktar mahkemece hüküm altına alınmıştır.

Davacının dava dilekçesindeki kabulü ve dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları gözetildiğinde davacının kış aylarında sabah 08:00-akşam 18:00 yaz aylarında 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak buna göre yaz ve kış ayları fazla çalışma alacağı hesaplanıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Anılan yön gözetilmeden karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davacının dava dilekçesindeki kabulü ve dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları gözetildiğinde davacının kış aylarında sabah 08:00-akşam 18:00 yaz aylarında 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak buna göre yaz ve kış ayları fazla çalışma alacağı hesaplanıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Anılan yön gözetilmeden karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

2-Davacı dava dilekçesinde ücret dışında bahşiş aldığından ve hatta ücretinin ödenmediği dönemlerde babasının yardımı ile ve müşterilerin bahşişleriyle geçindiğinden bahsetmiş, davalı işveren tarafından 2008 yılı Aralık ayına kadar ödenen aylık 300,00 TL ile bu tarihten itibaren ödenen 400,00 TL'nın asgari ücretin altına olduğundan bahisle çalıştığı dönemde asgari ücretle aldığı bu ücretler arasındaki farkı eksik ücret alacağı olarak talep etmiştir.

Bilirkişi raporunda bahşiş aldığının kabulü ile ve bahşiş almaksızın çalışması halinde seçenekli hesaplamalar yapılmış, mahkemece bahşiş gözetilmeksizin davacının aldığı sabit ücretler ile asgari ücret arasındaki fark miktarı eksik ücret alacağı olarak hüküm alına alınmıştır.

Ücret bir kimseye bir iş karşılığında işveren ya da üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve nakden ödenen meblağdır. Bu nedenle bahşiş de bir ücrettir. Davacının aldığını beyan ettiği ve bilirkişi raporundaki hesaplamada fesih tarihi itibariyle günlük 6,00-7,00 TL bahşiş alınmasının davacının yaptığı araba yıkama işi gözetildiğinde hayatın olağan akışına uygun olduğu ve bunlar ile ödenen sabit ücretlerinin toplamının net asgari ücreti karşıladığı şeklindeki bilirkişi raporundaki belirleme gözetildiğinde eksik ücret alacağının olmadığının kabulü gerekirken aksinin kabulüde yanlış olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25753, Karar No: 2017/35518, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25753 E.  ,  2017/35518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.