muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/356, Karar No: 2012/9966, Tarih: 26.03.2012

Somut olayda; davacının nöbet ertesi izin kullandığı mahkemenin de kabulündedir. Böyle olunca hafta içi nöbetinde 4, hafta sonu nöbetinde ise 12 saat fazla çalışma yaptığı halde, hafta için nöbetinde de 8, hafta sonu nöbetinde 14 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanması hatalıdır.

3- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğu halde davalı Bakanlık'tan bakiye ilam harcının alınmasına karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5565, Karar No: 2021/9892, Tarih: 03.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/5565 E.  ,  2021/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin Irak’daki işyerinde 10.03.2006-10.09.2006 tarihleri arasında 1200 USD net ücretle sıvacı ustası olarak, 28.04.2009-20.10.2012 tarihleri arasında Afganistan’da bulunan işyerinde 2012 yılının 6. ayına dek 1200 USD, sonrasında 1600 USD net ücretle ekip başı olarak, 24.01.2013-20.07.2013 tarihleri arasında ise yine Afganistan’da bulunan işyerinde 1600 USD net ücret karşılığı ekipbaşı olarak çalıştığını, davalı işverenin 3 öğün yemek ve kalacak yer temin ettiğini, haftanın 7 günü sabah saat 06:30'da işe başlayan davacının akşam saat 21.00'e dek çalıştığını ayrıca tüm hafta tatilleri ile dini bayramların ilk günü dışında tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasını sürdürdüğünü ancak fazla yapılan bu çalışmaların karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesinde yazılı olan tutar üzerinden ücret aldığını, davacının çalışmalarının 09.03.2006-21.09.2006, 29.04.2009-21.10.2012, 25.01.2013-27.12.2013 tarihleri arasında geçtiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, davacının ücret alacağının bulunmadığını bu durumun banka kayıtlarıyla sabit olduğunu, davacının bordroların gerçeği yansıtmadığı iddiasının haksız bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve 25.01.2017 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirket nezdinde aralıklı geçen çalışma dönemlerine göre hizmet süresinin 1803 güne karşılık geldiği, son brüt ücretinin 2100 USD ve tazminata esas giydirilmiş ücretinin ise 2300 USD olduğunun belirlendiği, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğinin ve davacıya bir kısım kıdem ve ihbar tazminatı alacağının ödendiğinin anlaşıldığı,tanık beyanları ile dosyada mevcut diğer delillere göre davacının fazla mesai ,hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı ifade edilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve denetime elverişli olmadığı gerekçesiyle dosya üzerinden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, alınan 25.12.2017 tarihli rapor doğrultusunda; davacı işçinin aralıklı olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, işten her ayrılışında kendisine davalı tarafça ödeme yapıldığı, uyuşmazlık davacının işten ayrıldığı dönemlerde davacıya işçilik alacaklarının ödendiğinin belirlenmesi halinde önceki çalışmaların tasfiye edildiğinin kabul edilmesi ve tazminat hesabı açısından da daha sonraki çalışma süresine eklenmemesi gerektiği, bu nedenle bilirkişi raporunda önceki dönemlerin tasfiye edildiği ihtimaline göre yapılan hesaplamaya itibar edildiği belirtilerek, davalı vekilinin ileri sürdüğü sair istinaf sebepleri reddedilerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına dair istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23/12/2020 tarihli, 2020/3643 esas ve 2020/19710 karar sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin davalı tarafça kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek önceki dönemlerin tasfiye edildiğinde dair tespitinin kıdem ve ihbar tazminatı bakımından isabetli bulunmasına karşın bu durumun fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretine hak kazanma ile bunların hesaplanması bakımından söz konusu dönemlerin dışlanması ve tasfiye edilmesi sunucunu doğurmayacağı, Bölge Adliye Mahkemesince kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği iddia edilen önceki dönemlerin tasfiye edildiği kabul edilerek davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının bilirkişi raporunda önceki dönemlerin tasfiye edildiği ihtimaline göre yapılan hesaplamaya itibarla eksik belirlenmesinin hatalı bulunduğu gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyulmak suretiyle, dosyada mevcut bulunan bilirkişi raporundaki fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti bakımından tasfiyenin kabul edilmemesi ihtimaline göre yapılan hesaplamalara istinaden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Davacının ücretinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Davacının ücretinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74 ve 75 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 25 ve 26. maddeleri uyarınca hakim, dava veya cevap dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, tarafların bildirmediği vakıaları kendiliğinden inceleyemez ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.

Davacı vekilince dava dilekçesinde açıkça davacı işçinin 2012 yılının 6. ayına dek 1200 USD net ücretle çalışmış olduğu belirtilmiş olunmasına karşın, davacının ücretinin 2012 yılı başından itibaren aylık 1300 USD olduğunun kabulü hatalı olup, söz konusu dönem bakımından taleple bağlı kalınarak davacının ücretinin belirlenerek fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının yeniden hesap edilmesi gerekmektedir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağının tespiti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı vekili müvekkilinin haftanın 7 günü 06:30-21:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı vekili ise davacının iddialarının insan takatini aştığını ve gerçek olmadığını, davacıya yapmış olduğu fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini savunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince hükme dayanak alınan 25.12.2017 tarihli bilirkişi raporunda davacının çalışma saatlerinin belirlenmesi konusunda yeniden bir değerlendirme yapılmaksızın ilk derece mahkemesinin hükmüne dayanak aldığı 25.01.2017 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlere atıfla hesaplama yapılmıştır.

25.01.2017 tarihli bilirkişi raporunda ise tanık beyanlarının değerlendirildiği belirtilerek; davacının haftanın 7 günü 07:00-19:00 saatleri arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme ile 10,5 saat olmak üzere haftanın 6 günü 63 saat çalıştığı, hafta tatili ücreti ayrıca talep edildiğinden günlük 7,5 saatlik kısım ve yarım saat ara dinlenme süresi gözetilerek 4 saatlik çalışma süresi ilave edilerek haftalık 22 saat fazla mesai yapıldığı tespitiyle, davaya karşı ileri sürelen zamanaşımı def’i dikkate alınarak 01.07.2010-27.12.2013 aralığı için hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, bilirkişi raporunda davacının çalışma saatlerine yönelik bu tespitin dinlenen tanık beyanları ve dosyada bulunan diğer deliller ile uyumlu bulunmadığı görülmektedir. Zira, davacı işçi 2009 yılı sonrası davalının Afganistan’da bulunan işyerlerinde çalışmış olup, buna göre zamanaşımına uğramayan 01.07.2010 sonrası çalışmaların tümü Afganistan’da geçmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından Serkan Arslan davacı ile birlikte Irak şantiyelerinde çalıştığını beyan etmiş olduğundan, Afganistan çalışmaları bakımından bilgi sahibi olan tek tanığın Murat Duman olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu tanık ise davacı ile birlikte davalı işverenin Afganistan’da bulunan işyerinde sabah 07:00, akşam 18:00 saatleri arasında çalıştıklarını, ilave iş olduğunda mesai yaptıklarını beyan etmiştir.

Dosyaya davalı tarafça 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin davacının gerçek ücreti üzerinden düzenlenmeyen imzasız bordrolar sunulmuş olup, bordrolarda değişen aylık fazla mesai saatleri gösterilmek suretiyle fazla mesai ücreti tahakkuklarının yapılmış olduğu görülmektedir. Buna göre davacı ile birlikte Afganistan da bulunan işyerinde çalışmış olan tanık Murat Duman’ın beyanı ve davalı tarafça sunulan imzasız bordrolarda gösterilen fazla çalışma saatlerinin ortalama süresi birlikte dikkate alınarak, davacının haftanın 7 günü 07:00-18:00 saatleri arası çalıştığının kabulüyle hesaplama yapılmasının dosya delil durumuna daha uygun olacağı anlaşılmakla, eksik incelemeye dayalı rapor doğrultusunda yazılı şekilde verilen karar hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12963, Karar No: 2010/20854, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12963 E.  ,  2010/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken yakın bölgelerde emsal bulunduğu taktirde farklı yerdeki emsallere göre değer biçilemeyeceği gibi, değerlendirme tarihinden çok önceki satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilemez. Bilirkişi raporunda kıyas emsal olarak alınan taşınmazlar dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalleden farklı bir mahallede olduğu gibi, satış tarihleri de değerlendirme tarihinden çok önceki bir tarihe ilişkindir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden ve yakın tarihli özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılması ve alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre karar verilmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında dava konusu taşınmaz ile, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6043, Karar No: 2011/10348, Tarih: 06.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6043 E.  ,  2011/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracı şirket ve davalı müteselsil kefil ... hakkında 27.500 TL kira parasının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı şirketin itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye, asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 22.2.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde aylık 2500 TL'den 2010 Şubat-2010 Aralık tarihleri arası kira parası toplamı olan 27.500 TL'nin tahsilini istemiş ve 1.1.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmıştır. Takibe dayanak yapılan 1.1.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kiranın 2500 TL olduğu ve her ayın 10-15'i arasında peşin ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı kiracı şirket süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında borçlarının bulunmadığını savunmuştur. Davacı alacaklı 2.6.2010 tarihli dava dilekçesinde müteselsil kefil ... ve kiracı şirket için dava açmış ancak mahkemece davalı müteselsil kefil ... için olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece hakkında dava açılan davalı ... için de bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2621, Karar No: 2024/633, Tarih: 22.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2621 E.  ,  2024/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/17 E., 2016/605 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, müsadere, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2016 tarihli ve 2016/17 Esas, 2016/605 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan;

a.Sanık ...'un 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine;

b.Sanık ...'un 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların müsaderesine, nakil aracının müsadere talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, nakil aracı hakkında da müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'un Temyiz İstemi

Yapılan aramanın usulsüz olduğuna, arama kararında belirtilen saat dilimleri içerisinde arama yapılmadığına, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.27.11.2015 tarihinde güvenlik güçleri tarafından sanık ...'un sürücüsü olduğu, diğer sanık ...'un ise yolcu olarak bulunduğu ...plaka sayılı aracın, saat 23:20'de normalden fazla çökük olduğu, araç içerisinde çok sayıda karton kutunun bulunduğu ve karton kutuların üzerinde dışarıdan bakıldığında "M&M" ve "Prestige" marka sigara ibarelerinin yazılı olduğunun görülmesi üzerine, Iğdır Sulh Ceza Mahkemesinin 2015/1672 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden, dur ihtarında bulunulduğu, aracın ihtara uymayarak hızlı bir şekilde ve sağa sola tehlikeli manevralar yaparak kaçmaya başladığı, takip neticesinde durdurulduğu ve saat 23.35 itibarıyla yapılan aramada, aracın arka koltuklarının katlanmış vaziyette olduğu ve koltukların üzerinde toplam 8.500 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı, sigaraların gümrüklenmiş değerinin 50.483,00 TL olduğu görülmüştür.

3....plaka sayılı aracın, ... adına kayıtlı, 2005 model Volkswagen Caddy marka kamyonet olduğu görülmüştür.

4.Sanık ... soruşturma aşamasındaki kolluk beyanında diğer sanık ...'in ele geçen sigaralardan haberinin olmadığını ifade etmiş ise de, Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunmasında, ele geçen sigaraları Kars'a götürmesi karşılığında 4.000,00 TL para alacağını, eniştesi tarafından kiralanarak kendisine teslim edilen araca, ismini Ahmet olarak bildiği şahıs ile birlikte sigaraları yüklediklerini, sigaraları yükledikleri esnada Selim'in de arabanın içinde oturduğunu, araçta kaçak sigara olduğunu yükleme işi tamamlandıktan sonra Selim'e söylediğini, eniştesinin ise bu araç ile sigara kaçakçılığı yapacağından haberinin olmadığını beyan etmiştir.

5.Sanık ... savunmasında, diğer sanık ...'ın amcasının oğlu olduğunu, Irmak'ın şoförlüğü olmadığından Kars iline gidip gelelim diye kendisine söylediğini, araçta sigara olduğunu polisler kendilerini durdurana kadar fark etmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına Yönelik

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verildiği üzere, sanığın sürücüsü olduğu ...plaka sayılı nakil aracının normalden fazla çökük, aracın arka koltuklarının katlanmış vaziyette olduğu ve koltukların üzerinde, üstlerinde M&M ile Prestige ibareleri yazılı sigara kutularının mevcut bulunması karşısında, sanığın araçta sigara olduğunu bilmediğine dair savunmasının gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, polisin dur ihtarına uymayıp tehlikeli hareketler sergileyerek kaçmaları ve yapılan takip neticesinde aracın durdurulmuş olması, diğer sanık ...'un Cumhuriyet savcısı huzurundaki açık beyanı, ele geçen sigaraların miktarı ve ele geçiriliş şekli gözetildiğinde, sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Kararına Yönelik

Olay ve Olgular bölümünde açıklanan olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;