muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/611, Karar No: 2018/10858, Tarih: 25.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/611 E.  ,  2018/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına ilişkin kararın yasal ve yeterli gerekçeyi içermemesi,

2. Suç tarihinin aracın satış tarihi olan 18.01.2010 tarihi olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 15.04.2010 olarak yanlış gösterilmesi,

3. Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2707, Karar No: 2022/4626, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2707 E.  ,  2022/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Yerköy ... ... Lisesinde öğrenci iken 2012 yılı eğitim öğretim stajını ... ... İlköğretim Okulunda yaptığını ancak 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu gereğince ödenmesi gereken staj ücretinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 900 TL staj ücretinin bankalarca uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu gereğince staj ücreti ödenmesine ilişkin koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 3308 sayılı Kanunun 25. maddesinde "işletmelerde" staj gören öğrencilerin ücret alacakları hususunun düzenlendiği ancak davacının stajını yaptığı okulun "işletme" kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının stajını yaptığı okulun milli eğitime bağlı okulun ana sınıfı olduğu, davacının stajını gerek kendi öğretmenleri ve gerekse milli eğitime bağlı diğer öğretmenler gözetiminde yaptığı, bu nedenle de ücrete hak kazanamayacağı, ayrıca idarenin öğrencilerin mağduriyet yaşamaması için iyi niyetle stajlarını kendi okulunda tamamlamalarını sağlamasına rağmen staj sırasında ücret istemeyen öğrencilerin mezun olduktan sonra staj ücreti talebiyle dava açmalarının TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu’nda, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde ve Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği’nde; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri ... konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanun’da yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının 2012 yılı eğitim-öğretim dönemine ilişkin olarak davalı idareye bağlı okulda mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı Kanun uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanun'da belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9706, Karar No: 2012/15180, Tarih: 14.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9706 E.  ,  2012/15180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 20.000,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü-kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 1982 yılında 68 parsel sayılı taşınmazı harici satım sözleşmesiyle dava dışı kardeşinden satın aldığını ve bu taşınmazın üzerine elma ağaçları diktiğini, kardeşinin davalı yeğenine 1996 yılında tapuda satış yaptığını, taşınmazda dikili elma ağaçları nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini beyan ederek 20.000 TL'nin yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 2004 yılında davacının taşınmaza müdahalesinin önlenmesi ve ecrimisil talepli dava açtığını, mahkemenin harici satım bedelinin faiziyle davacıya ödenmesi karşılığında davacının taşınmaza müdahalesinin önlenmesine karar verdiğini, kararın kesinleştiğini, davacının kullanımı nedeniyle takas mahsup talepleri olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; davalının takas mahsup talebi reddedilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 9.216 TL'nin davalıdan tahsili yönünde hüküm tesis edilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava konusu 68 nolu parselin tapu kaydına göre dava dışı ... adına kayıtlı iken davalıya 28.03.1996 tarihinde satıldığı, elma ağaçlarının ise davacı tarafından dikilip, yetiştirildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Uyuşmazlık, davacı tarafından yetiştirilen ve davalının taşınmazında bulunan elma ağaçları yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği noktasında toplanmaktadır.TMK'nun 729/1.maddesinin yollaması ile 722/1.maddesinde "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Aynı kanunun 723/3 maddesinde ise “...malzeme sahibi iyiniyetli değilse hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir” denilmekte ise de bu hükümde yer alan hak ayni hak niteliğinde olmayıp, şahsi hak (alacak hakkı) dır. Bu hak taşınmazı alan yeni malike karşı 723.maddeye dayanılarak talepte bulunulmaz (Yargıtay HGK nun 14.11.1962 gün ve 4/140-94 sayılı kararı). Bu durumda davacı BK'nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanabilir. BK'nun 61 vd. maddeleri gereğince, “hukuken geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir başkasının (davacının) malvarlığından istifade ederek kendi malvarlığını artıran kimse (davalı) elde ettiği kazanımı geri vermek zorundadır”.Buna göre davacının dikip yetiştirdiği ve davalıya ait 68 nolu parsel için de kalan elma ağaçları yönünden bunların mülkiyetini kazanan davalının BK'nun 61 vd maddeler gereğince sebepsiz zenginleşip zenginleşmediğini araştırmak gerekir. Davalı, dava konusu 68 nolu parseli üzerinde bulunan ağaçlarla birlikte dava dışı ...'ten satın alma yolu ile malik olduğuna göre davalının sebepsiz zenginleşmesi söz konusu olamayacağından, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulü doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8830, Karar No: 2011/11036, Tarih: 31.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8830 E.  ,  2011/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları adına kayıtlı 1215 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenerek tapusunun iptal edildiğini, komşu 1216 parsele ilişkin aynı iddiaya yönelik davada belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre, 1215 parselin kıyı-kenar çizgisi dışında kaldığını ileri sürerek, iptal edilen bölümün adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10723, Karar No: 2022/2345, Tarih: 14.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10723 E.  ,  2022/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuran vekili, 23/03/2016 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatının temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talebini 75.473,21 TL’ye yükseltmiştir.

Aleyhine başvurulan vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; talebin kabulü ile 75.473,21 TL tazminatın 21/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına; başvurunun kısmen kabulü ile 54.875,19 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 21/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Talep; trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hakem Heyetince hükme esas alınan 23/01/2018 tarihli aktüer bilirkişi ek raporunda; kaza tarihinde 18 yaşında olan davacının TRH 2010 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, TRH Tablosu'na göre davacının 99 yaşına kadar yaşama ihtimali olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Tarafların itirazı üzerine alınan 27/01/2018 tarihli ikinci ek raporda, bakiye ömrü belirtilse de hesaplama yapılırken tablo da bakiye ömrün hangi ay ve gün içerisinde bittiğinin belirlenmeden hesap edildiğinden rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda; davacının bakiye ömür süresi tam olarak belirlemek suretiyle denetime elverişli yeni bir bilirkişiden rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda; davacının bakiye ömür süresi tam olarak belirlemek suretiyle denetime elverişli yeni bir bilirkişiden rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanun’unda 30/17 maddesi ile 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete'de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13.maddesine "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın karar tarihinde AAÜT’de belirlenen maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15104, Karar No: 2014/15245, Tarih: 18.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15104 E.  ,  2014/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/130148

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2012/1250 (E) ve 2013/119 (K)

SUÇ : 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak

Katılan vekilinin temyiz isteminin ''2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2005 takvim yılında sahte fatura kullanılması nedeniyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin tespit edilmesi karşısında, suç tarihinin 16.04.2006 olduğunun kabulü gerekeceğinden, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinin tespitinde yanılgı ile 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2033, Karar No: 2011/7333, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2033 E.  ,  2011/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi), davalı alacaklı tarafından kendisinin oğlu olan dava dışı borçlu aleyhine Erzurum 1.İcra Müdürlüğünün 2009/5292 sayılı dosyasından yapılan takipte, uygulanan 16.6.2010 tarihli haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan kendisine ait evdeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı 3.kişi ile borçlunun baba-oğul olup, aynı ikameti paylaştıkları, İİK.nun 97/a maddesi gereğince dava konusu mahcuzların birlikte ikamet edilen aynı evde bulunduğu, yasal mülkiyet karinesinin aksinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

2011/2033

2011/7333

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 103,40 TL fazla alınan temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 11.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10732, Karar No: 2017/6568, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10732 E.  ,  2017/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Satıcının Hakem Kurulu Kararına İtirazı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili arafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; .... ... Heyeti Başkanlığının 09/09/2013 tarih ve 2013/426 E.sayılı kararına itirazın kabulü ile kararın kaldırılması ve iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; hiç bir yönetmelik ve hiç bir düzenleyici işlemin dünyanın hiç bir ülkesinde anayasa ve yasalara aykırı olarak düzenlenemeyeceği ve dünyanın hiç bir ülkesinde tabi ... ilkeleri gereği, başkalarının meydana getirdiği zarardan dolayı başka şahısların sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin ........2014 günlü ve 2014/16496 E.2014/15275.K. sayılı ilamı ile; "..Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin ... Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu ... bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve .../... sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, ... bozma ilamına