muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2066, Karar No: 2006/6513, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2066 E.  ,  2006/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, ... Gen.Md. aralarındaki tespit davası hakkında Afyonkarahisar As.Huk. (İş) Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 183-297 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu

K A R A R

Davacının 1479 sayılı Yasa gereği sigortalılık süresini gösterir belgenin; ayrıca 02.02.1983-26.12.1984 ve 25.05.1985-01.07.1986 tarihleri arasında Zirai besiciliğe ilişkin vergi kaydının 1479 sayılı Yasa gereği sigortalılık süresi yönünden değerlendirilip değerlendirilmediğinin, değerlendirilmiş ise, hangi tarihte değerlendirmeye alındığını gösterir belgenin; zirai besiciliğe ilişkin vergi kaydının 1479 sayılı Kanun gereği sigortalılık süresinde esas alınmamış ise, bu vergi kaydının 2926 sayılı Yasa gereği sigortalılıkta esas alınıp alınmadığının alınmış ise, hangi tarihte değerlendirildiğini gösterir belgenin davalı kurumdan celbi ile eklendikten sonra gönderilmek üzere dava dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2159, Karar No: 2009/3283, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2159 E.  ,  2009/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Samsun, .... ilçesi, ..... Kasabası, ..... Mahallesi, .... Mevkiinde kain 113 ada 8 parsel sayılı 324.53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliği ile Kazım Dok adına tespit edilmiş, davacı Hazine vekili tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kumluk niteliğinde olduğu ileri sürülerek tespitin iptali için dava açılmış, .... Kadastro Mahkemesinde 1999/32 esas sayılı dosya ile açılan dava sonunda mahkemece, davanın kabulüne, kadastro tespitinin iptali ile çekişmeli taşınmaz kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeni ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş, karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 18.02.2002 tarih, 2002/1530-1430 sayılı kararı ile onanmış ve 31.05.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, 26.04.2007 tarihli dilekçesinde; Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında uygulanan kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinde açılan dava sonunda 08.06.2000 tarih ve 1999/955 esas, 2000/440 karar sayılı ilam ile iptal edildiğini, Terme Kadastro Mahkemesinin karar ile İdare Mahkemesinin kararının birbirini nakzeden iki ilam olduğunu, HUMK. nun 445/1.maddesinin 10. bendinde yazılı yargılamanın iadesi nedenini doğurduğunu belirterek yargılamanın yenilenmesi, Terme Kadastro Mahkemesinin 1999/32 esas, 2001/94 karar sayılı kesinleşen ilamının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yargılamanın iadesi talebi yerinde görülerek yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın 113 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 10.09.2007 tarihli bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmın tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen kısmın kumluk niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece HUMK.nun 445/1. fıkrasının 10. bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tesbit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümünün ise kumluk vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK.nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tesbit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tesbitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tesbit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK.nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11

. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih, 1996/5 esas, 1997/3 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak tesbit edilmemiş olması da isabetsiz olup, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5194, Karar No: 2020/8211, Tarih: 09.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5194 E.  ,  2020/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre; olayın saat 03:30 sıralarında gerçekleştiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 04:02’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçların gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddeleri uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ile müştekiye ait işyerinden çalınan malzemelerin suça sürüklenen çocukların beyanlarına göre 500 metre ilerideki boş arsaya geri alınmak üzere bırakılmasından sonra polisler tarafından yakalandıkları olayda hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

C- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içeriğine göre; olayın saat 03:30 sıralarında gerçekleştiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 04:02’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçların gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddeleri uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Müştekiye ait işyerinden çalınan malzemelerin suça sürüklenen çocukların beyanlarına göre 500 metre ilerideki boş arsaya geri alınmak üzere bırakılmasından sonra polisler tarafından yakalandıkları olayda hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3- Kayden 05/10/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 21/07/2013 tarihinde 15 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 yerine, aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin olunması,

4- Suça sürüklenen çocuk ...'ın hüküm tarihinde Bitlis Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, (sadece suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen) hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12493, Karar No: 2021/1362, Tarih: 17.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12493 E.  ,  2021/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Maddi Tazminat ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının malik olduğu 370 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 22.07.2004 tarihinde belediye tarafından imar uygulaması yapıldığı, 9.500 m2'lik taşınmazın 2447 m2'sinin yola gittiği, kalan 7.053 m2'sinin ise 215 ada 1 parsel ve 217 ada 1 parsel olarak davacı adına tescil edildiği, imar uygulamasının Mersin 2. İdare Mahkemesinin 16.02.2010 tarihli kararı ile iptal edildiği, verilen kararın Danıştay 6. Hukuk Dairesinin 11.02.2011 tarihli kararı ile onandığı, böylelikle idari işlemin baştan itibaren iptal edildiği, iptal kararına rağmen taşınmaz üzerindeki yolun kullanılmaya devam ettiği, davacının 2004 yılından bu yana yol geçirilen 2.447 m2'lik alanı kullanamadığı ve mağdur edildiği ileri sürülerek bu alana davalı belediyenin elatmasının önlenmesi ile 5.000,00 TL ecrimisil ile 45.000,00 TL tazminat istenmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava tarihi itibari ile dava konusu alanda malik olmadığı gerekçesi ile aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile vekalet ücretine hasren davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının mülkiyetinde iken imar uygulaması sonucu yol olarak ayrılan kısma yönelik, imar uygulamasının iptal edildiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi, elatma süresince elde edilemeyen gelir sebebi ile maddi tazminat ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Somut olaya geçmeden önce “taraf sıfatı" kavramı üzerinde durulmalıdır:

Sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu hâlde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir. Dava dilekçesinde davacı ve davalı olarak gösterilen (nitelendirilen) kişiler, şeklen (biçimsel açıdan) o davanın taraflarıdır. Ancak mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, bu kişilerden birinin o davada gerçekten davacı veya davalı olma sıfatı yoksa dava konusu hakkın esasına ilişkin bir karar verilemez. Dava, sıfat yokluğundan reddedilir.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere, bir subjektif hakkın sahibinin ve o hakka uymakla yükümlü olan kişinin kim olduğu (yani bir davada, davacı ve davalı sıfatının kimlere ait olduğu) tamamen maddî hukuka göre belirlenir. Bu nedenle, bir kişinin belli bir davada gerçekten davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı hususu, usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu (subjektif) hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunudur. Sıfatın usul hukuku bakımından önemi (usul hukukunu ilgilendiren yönü) şudur: Bir davanın tarafları (veya taraflardan biri) o davada gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse mahkeme, dava konusu hakkın esası (mevcut olup olmadığı) hakkında inceleme yapıp karar veremez. Mahkeme, davanın sıfat yokluğundan reddine karar verir. Bu karar, davanın dinlenemeyeceğine ilişkin bir karar olmayıp, davanın esasına ilişkin bir karardır (taraf olarak gösterilenlerden birinin taraf sıfatının bulunmadığını tespit eden bir karardır).

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile iddianın ileri sürülüş şekline göre; dava konusu edilen davacının malik olduğu 370 parsel sayılı 9.500 m2' alanlı taşınmaz hakkında 22.07.2004 tarihinde yapılan imar uygulaması ile taşınmazın 2447 m2'sinin yola ayrıldığı, kalan 7.053 m2'sinin ise davacı adına tescil edildiği, imar uygulamasının kesinleşen idare mahkemesi kararı ile baştan itibaren iptal edildiği, yol olarak ayrılan 2.447 m2'lik alanın mülkiyetinin davacıya döndüğü iddiasına dayalı olarak açılan elatmanın önlenmesi ve tazminat ile ecrimisil istemine ilişkindir. Dolayısı ile somut uyuşmazlıkta davacının malik olduğu 370 parsel sayılı taşınmazla ilgili 22.07.2004 tarihinde yapılan imar uygulamasının iptal edilip edilmediği ve iptali edilmiş ise yol olarak ayrılan 2.447 m2'lik alanın mülkiyet durumu ve elatma olguları üzerinde durulmasının gerekli olduğu, bu yönü ile davacının dava açma yönü ile aktif husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edilerek işin esasının incelenmesinin gerekli olduğu anlaşılmıştır.

İşin esasına yönelik yapılan değerlendirme sonucunda; 370 parsel numarası ile 9.500 m2 yüzölçümü ile davacı adına tapuda kayıtlı iken taşınmazı üzerinde 3194 sayılı İmar Kanununun 18.maddesiyle ... Belediye Başkanlığının 22.07.2004 tarihli encümen kararı ile imar uygulaması yapılmış ve taşınmazın 2.447 m2'lik kısmı uygulama neticesinde yol olarak tapudan terkin edildiği, davacının iddiasını dayandırdığı imar uygulamasının iptal edilmesine dair Mersin 2. İdare Mahkemesinin 2009/881-2010/155 sayı ve 16.02.2010 tarihli davanın davacısının ..., davalısının ise ... olduğu, davaya konu edilen taşınmazın ... Beldesi 3072 sayılı taşınmaz olduğu, iptali istenilen işlemin 07.10.2003 tarihli ve 25 sayılı Belediye Meclis kararı ile onaylanan uygulama imar imar planına dayanılarak 22.07.2004 tarihli ve 56 sayılı Belediye Encümen kararı ile uygulama imar planına dahil edilmesine dair işlemin iptali olduğu, İdare Mahkemesince, 22.07.2004 tarihli ve 56 sayılı Belediye Encümen kararının iptaline karar verilmiş olduğu, yani iptal işleminin konusunun 3072 parsel sayılı taşınmazın uygulama imar planına dahil edilmesine dair encümen kararına yönelik olduğu, davacının iddia ettiği gibi 09.09.2004 tarihli imar planına yönelik idari işlemlerin iptaline yönelik olmadığı, nitekim tapu kayıtlarında, imar planının iptali sebebi ile 09.09.2004 tarihli imar uygulaması geri dönüşüm ile taşınmazın tapu kaydı kadastro parseli haline getirilmediği, bu husususun teknik bilirkişi raporunda da belirtildiği, yani kök tapu kaydı olan 370 parsel sayılı taşınmazın 2.447 m2'lik yol olarak terkin edilen kısmın mevcut tapu kayıtlarına göre davacı adına geri dönüşümünün yapılmadığı ve yol olarak kayıtlarda devam ettiği anlaşıldığından davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aktif husumet yokluğundan redde karar verilmesi,

2.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davanın reddine karar verildiğine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... Belediyesi yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/son gereği gerekçenin değiştirilerek, 438/7. maddesi uyarınca ise hükmün (1.) ve (4.) fıkralarının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/son gereği gerekçenin değiştirilerek, 438/7. maddesi uyarınca ise hükmün (1.) ve (4.) fıkralarının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda (1) numaralı bentte, davalı vekilinin temyiz itirazları ise (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile HÜKMÜN GEREKÇESİNİN DEĞİŞTİRİLMESİNE, hükmün (1.) fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine, "Davacının davasının reddine", (4.) hüküm fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine, "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre dava değeri üzerinden hesap edilen 5.850,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin yazılmak sureti ile Yerel Mahkeme hükmünün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine ve 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8148, Karar No: 2022/11722, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8148 E.  ,  2022/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada Manisa 1. Sulh Hukuk ile Hınıs Sulh Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, müteveffanın ölüm yerinin ... İlçe Emniyet Müdürlüğü yazı cevabına göre “.../...“ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesi'nce , ... İlçe Jandarma Komutanlığı'nca hazırlanan 17/12/2021 tarihli tutanakta; ... isimli şahsı kimsenin tanımadığı, ... soy isimli ailenin kan davası nedeniyle 1981 yılında mahalleden göç ettiği, bu nedenle herhangi bir bilgi elde edilemediğine dair" şeklinde adres araştırmasının sonuçlandırıldığı, murisin ölümünden önce Mahkeme yetki alanı içerisinde ikamet etmediği, ... İlçe Jandarma Komutanlığı’nın ilgili müzekkere cevabında açık olup bunun aksi yönünde mahkemenin yetkili olduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delil veya hususun bulunmadığı, taşınma sebeplerinin kan davası olması davanın murisinin alt soyları olan davacıların ikametinin Manisa ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 589. maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır, aynı Kanunun "19/1. maddesi gereğince de yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olup dosya kapsamında yapılan incelemede, murisin nüfus kayıt örneğinde yerleşim yerinin olmadığı, her ne kadar ... İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan araştırmada ... isimli şahsı kimsenin tanımadığı, ... soy isimli ailenin kan davası nedeniyle 1981 yılında mahalleden göç ettiği, bu nedenle herhangi bir bilgi elde edilemediğinin bildirildiği anlaşılmış ise de ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda murisin ... İli, ... İlçesinde hayatını geçirdiği, vefat etmeden öncede burada ikamet ettiğini bildiklerinin tespit edildiği, ayrıca müteveffanın nüfusa kayıtlı olduğu İl ve İlçenin de “.../...“ olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.