muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1503, Karar No: 2018/2206, Tarih: 26.03.2018

Eylem tarihinde 15 yaşı içerisinde bulunan mağdure aşamalardaki uyumlu beyanlarında ... ile aralarında duygusal ilişki başladığını ve daha sonra onun yurt dışında yaşayan bir akrabasının evinde buluşarak dört kez ilişkide bulunduklarını beyan etmiştir. ... savunmasında, mağdure ile bir süre arkadaşlık ettiklerini, rahat görüşebilmek için aldığı telefon hattını vermek için Konya merkezinde buluştuklarını, mağdurenin gösterdiği yerde yurt dışında yaşayan amcasına ait evin olduğunu ve anahtarının babasında bulunduğunu, mağdureyi kısmen doğrular biçimde kabul etmiş, ancak ilişkiyi reddetmiştir. Mağdure suç yeri anılan eve götürülmemiş olsa, yerini bilmez ve ayrıntılı tarif edemezdi. Mağdurenin iftira atması için ileri sürülüp kanıtlanmış hiçbir neden dosyada yer almamaktadır. Kaldı ki, mağdure doğrudan şikayetçi olmamış en son evden ayrılma olayı nedeniyle yapılan soruşturma sırasında yaşadığı diğer kötü şeylerin sorulması üzerine bu olayları da açıkladığı anlaşılmaktadır. Mağdurenin 16-17.01.2012 günü basit ve nitelikli ilişkide bulunduğunu iddia ettiği ... ilişkiyi, ... ise buluşmalarını kabul etmiştir. Bu husus da mağdurenin gerçek dışı iddialarda bulunan bir kişiliğe sahip olmadığının ve doğru söylediğinin kanıtıdır.

Mağdure hazırlık aşamasında, akrabası olan ... ile kaldığı evin banyosunda 14.01.2012 günü ilişkilerinin olduğunu belirtmektedir. ... ise belirtilen tarihte aynı evde kaldıklarını, yaz aylarında da facebook üzerinde iki ay arkadaşlık yaptıklarını ve ayrıca telefonla mesajlaştıklarını kabul etmektedir. Yine tanıklar, ... ve mağdurenin olay gecesi aynı evde bulunduklarını doğrulamaktadırlar. Tanıklar eylem konusunda bilgileri olmadığını ve kendilerininde evde bulunmaların nedeniyle yalnız kalmadıklarını belirtmiş iseler de; eylemin rızaya dayanması nedeniyle onlar fark etmeden de gerçekleşmesi olanaklı olduğu gibi, mahkemenin kabulüne göre anlatımları akrabaları olan ...'ı suçtan kurtarmaya yöneliktir. ... mağdurenin akrabasıdır, iftira atması için hiç bir neden yoktur, yukarıda belirtildiği gibi olayı başka bir soruşturma nedeniyle kolluğa açıklamıştır. Özetle yalan söylemediği açık olan mağdurenin ilk anlatımları diğer kanıtlarla ve kısmen savunma ile desteklenmektedir. Akrabası olan ...'ı suçtan kurtarma amacıyla sonradan kısmen bu beyanında döndüğü görülmektedir. Tarafları doğrudan dinleyen yerel mahkemenin değerlendirmesi de bu yönde ve yerindedir.

Diğer yandan yerel mahkeme mağdureye, Yargıtay ise suça sürüklenen çocuklara inanmıştır. Bunlardan hangisi doğru ve bunu belirleme yetkisi hangi mahkemeye aittir? Mağdurun, tanıkların veya sanığın beyanlarının doğru olup olmadığını saptama işi, bunları sözlü duruşmada doğrudan dinleyen, duruşmada bununla ilgili tartışmayı beş duyusu ile izleyen yerel mahkemeye aittir. Anılan kişileri dinlemeyen, sözlü duruşmada bu kanıtlarla temas etmeyen Yargıtay'ın inandırıcılık noktasında inceleme yapmasına yasal, bilimsel ve mantıksal olanak yoktur. Usul yasamızdaki doğrudanlık ve sözlülük ilkeleri bunun için kabul edilmiştir. Aksinin kabulü, yargılama yasasının anılan temel ilkelerini gereksizleştirir ve yok sayılmasına neden olur, adli yanılgıları artırır. Kanıtlarla yüzleşen yerel mahkemenin sübut noktasında daha fazla araç ve imkana sahip olmasına ve buna bağlı olarak doğruyu bulma şansının daha yüksek olmasına rağmen, bundan mahrum temyiz mahkemesinin soyut kanaatin üstün tutulması sonucunu doğurur. Bu nedenle yerel mahkemenin beyanlarla ilgili değerlendirmelerine Yargıtay'ın müdahale etmesi yasal değildir.

Öte yandan Dairemizce varılan sonuç doğru olsa dahi, yerel mahkeme kararlarında görülen yasaya aykırılıkların kanıtlar ve yasal düzenlemelerle ilişkisi kurulup nedenleri açıklanmadan bozma kararı verilmiştir. Birçok Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere "varılan neticenin akla ve hukuka uygun izahı" olarak tanımlanan gerekçenin Yargıtay kararlarında da bulunmasının zorunlu olduğu izahtan varestedir. Mağdureye neden inanılmadığı, olayın intikal şekli ve zamanının sübutu nasıl etkilediği, tanık anlatımlarının veya savunmanın hangi nedenle üstün tutulduğu ve yerel mahkemenin vardığı sonucun neden isabetsiz olduğu konularında hiçbir açıklamaya, bozma kararında yer verilmemiştir. Temel görevi hukuka uygunluk denetimi yapmak ve içtihat birliğini sağlamak olan Yargıtay'ın bu içerikte bir karar vermesi uygulama birliğini sağlamak bir yana, belirsizliğe neden olacak bir tutumdur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin kabulünün dosyada yer alan kanıtlara, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olduğu, sübutu kabul edilen fiillerin unsurlarına uygun biçimde nitelendirme ve uygulamasının yapıldığı anlaşıldığından, sayın çoğunluğun hükümlerin bozulması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/2051, Karar No: 2010/2431, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2051 E.  ,  2010/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.10.2006 gün ve 3040-3067 sayılı bozma kararında özetle; "Yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, öncelikle taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının usulünce araştırılması, bu yerlerle ilgili mera tahsis kaydı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, yapılacak keşifte komşu köyden yerel bilirkişiler dinlenip komşu parsellerin dayanağı kayıtlar yerine uygulanarak bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Çalışlar Köyü 103 ada 135 sayılı 8258 m2 ve 103 ada 138 sayılı 5654 m2 yüzölçümündeki taşınmazların tarla niteliği ile davacılar Hikmet ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava konusu 103 ada 135 ve 138 nolu parseller ile vazgeçme nedeniyle bu dosyadan tefrik edilerek ayrılan 136 ve 137 parseller, 49, 50, 51 ve 52 nolu parsellere uygulanan Doğusu ve Güneyi: Kır - Koru okuyan 1937 tarih 339 nolu vergi kaydının miktar fazlası ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olması nedeniyle Hazine adına 49, 50, 51 ve 52 parsellerde vergi kaydı miktarı kadar vergi kayıt maliki ... Saygılı mirasçıları adına tesbit edilmiştir. Mahkemece, 135 ve 138 nolu parseller kayıt miktar fazlası ise de, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olması nedeniyle davacıların davalarının kabulüne karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Şöyle ki; öncesi bütün olan 49 ila 52 ve 135 ila 138 nolu parselleri dıştan çevreleyen güney batıdaki 103 ada 105 nolu parsel orman olarak Hazine adına tesbit edilmiş ve bu parsele uyulanan 1937 tarih 694 nolu vergi kaydı orman niteliklidir. Yine öncesi bütün olan taşınmazlara kuzey doğuda komşu 41 nolu parselin mera olarak yapılan tesbiti kesinleşmiştir. Kuzey doğuda komşu 53 parsele uygulanan vergi kaydının çekişmeli parseller yönünü mera okuması nedeniyle 139 parsel 53 nolu parselden kayıt miktar fazlası olarak ifraz edilip mera olarak sınırlandırılmıştır. Doğuda komşu 54, 55, 56 ve 140 nolu parsellere 1937 tarih 342 nolu vergi kaydı uygulanmış ve vergi kaydının sınırı koru okuması nedeniyle 140 nolu parsel mera olarak sınırlandırılmıştır. Kuzey batıda komşu 40 ve 131 nolu parsellere uygulanan 1937 tarih 338 nolu vergi kaydı çekişmeli parseller yönünü mera olarak okuduğundan 131 nolu parsel kayıt miktar fazlası mera olarak sınırlandırılmıştır. Bu duruma göre, davacıların dayandığı vergi kaydının doğu ve güney sınırı koru ve kır okumakta, eylemli olarak bu yönlerde mera niteliğinde tesbiti yapılan 41, 131, 139 ve 140 nolu parseller ile orman niteliğiyle tesbiti yapılan 103 ada 105 nolu parsel bulunmaktadır. Ormanlar ve meralar kamu malı olup, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap edilemezler. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi hükmüne göre değişir sınırlı kayıt ve belgelerin kapsamı yüzölçümlerine değer verilerek belirlenmesi gerekir. Kayıt miktarı olarak davacılara 49 ila 52 parseller verilmişse de, bu parseller kısmen memleket haritasında 103 ada 105 nolu orman parselinin devamı niteliğinde olduğu ve memleket haritasında yeşil alanda orman olarak gözüktüğü anlaşılmaktadır. Kayıt miktarı olan 3000 m2'lik bölüm sabit sınır olan ... tarlası sınırı yani 40 nolu parsel sınırı esas alınarak ve 49 nolu parselin miktarı da 3000 m2'ye dahil edilerek 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri hükmüne göre belirlenip ve 50, 51 ve 52 parseller hakkında Hazine tarafından tapu iptali tescili davası açılabileceği de gözönünde bulundurularak 3000 m2'lik bölümün davacılar adına paylı olarak tesciline, kalan bölümün zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğundan bu bölümler yönünden ise kişilerin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, ..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 01/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18594, Karar No: 2013/24398, Tarih: 13.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18594 E.  ,  2013/24398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/535-2013/339

Asıl dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine, karşı dava ise yersiz ödendiği iddia edilen aylığın tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı (karşı davacı) Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının/gelirinin, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle 01.08.2009 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.08.2009-31.08.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar/gelirler yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma

yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, tutanak tanıklarının müfettişe verdikleri imzalı beyanlarında birlikte yaşama olgusunu teyit ettikleri, yargılama sırasında ise müfettiş tarafından tutulan tutanağın okutulmadan imzalatıldığını ifade ettikleri anlaşılmakta olup, Mahkemece tutanak mümzileri dinlenmeli, çelişkinin giderilmesi yönünde diğer tanıklar dinlenmeli ve deliller toplanmalı, hasıl olacak neticeye göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı (karşı davacı) Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6245, Karar No: 2014/1541, Tarih: 20.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6245 E.  ,  2014/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/306704

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2010

NUMARASI : 2008/101 (E) ve 2010/303 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca “kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına” çevrilmesi ile yetinilmesinin gerekmesi ve infazı kısıtlar şekilde hizmetin ne olacağına mahkemesince karar verilemeyeceği karşısında tebliğnamenin bu hususdaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinde öngörülen "kamuya yararlı bir işte çalıştırma" seçenek yaptırımının "gönüllü" olmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeksizin, sanığın bu husustaki gönüllü olup olmadığı sorulmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9705, Karar No: 2013/24425, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9705 E.  ,  2013/24425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün 24.07.2008 tarihli celsede alınan savunmasında “Ben davayı takip etmek istemiyorum, ben cezaevinde hükümlüyüm cezamın bitmesine on yıl var, duruşmaları takip etmek istemiyorum.” şeklinde vareste tutulma talebini içeren beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, karar celsesinde hazır edilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8947, Karar No: 2007/13523, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8947 E.  ,  2007/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ... vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan senede dayalı alacaklı olduğunu, yaptığı kambiyo takibinin iptal edildiğini, ceza yargılamasında borçluların ödeme definde bulunduğunu, alacağının ödenmediğini, ileri sürerek 43.745.00 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı olduğunu senedin teminat amaçlı boş verildiğini, savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Türk Ticaret Kanunu 662 ve 663. maddelerine göre zamanaşımı dolduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara ödünç para verdiğini, senet aldığını, başlattığı kambiyo takibinin iptal edildiğini alacağının ödenmediğini belirterek genel hükümler çerçevesinde alacak davası açmıştır. Davada 15.7.1997 tanzim 25.6.1998 vade tarihli senede dayanmıştır. Temel ilişki ödünç sözleşmesi olduğuna göre B.K. 125. madde uyarınca zamanaşımı süresi 10 yıldır. Mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7575, Karar No: 2022/9887, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7575 E.  ,  2022/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİHİ VE NUMARASI : 21/03/2022 tarih, 2022/839 E. 2022/850 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :1)... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2021 tarih, 2021/74 E. 2021/454 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dairkararı.

2)Bu kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi4.Ceza Dairesinin 21/03/2022 tarih, 2022/839 E. 2022/850 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21/03/2022 tarih, 2022/839 Esas, 2022/850 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21/03/2022 tarih, 2022/839 Esas, 2022/850 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik Esas No : 2022/7575

görülmediğinden katılanlar vekilinin haksız tahrik şartlarının somut olayda oluşmadığına, vekalet ücretine; sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

Ancak;

Sanık ile maktulün Bergama ilçesinde komşu olup besicilikle uğraştıkları, aralarında ticari rekabetten ötürü anlaşmazlık mevcut olduğu, olay anından kısa süre evvel maktulün kendi ikameti önünde pompalı tüfek ile ateş etmesi üzerine sanığın birlikte alkol aldığı çalışanı tanık Mevlüt'ten polise haber vermesini istediği, olay nedeniyle maktulün karakola götürülüp ifadesine başvurulduğu, hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan soruşturma başlatıldığı, sanığın ise aşırı alkollü olmasından ötürü ifadesinin alınamayıp ertesi gün karakola gelmesinin istendiği, tarafların ikametlerine geri dönmesinin ardından sanığın maktulü havaya ateş etme meselesi yüzünden telefon ile aradığı, karşılıklı olarak birbirlerine sinkaflı küfürler ettikten sonra sanığın ''sıkıyorsa'' gel demesi üzerine maktulün tanık beyanlarına göre küfür ederek sanığa ait besihane ve ikamet şeklinde kullanılan binanın 2. katına çıktığı, sanığın ikametine gelen maktule yanında bulunan tabanca ile birçok kez ateş ederek beyin kanaması ile bağırsak yaralanmasından gelişen iç kanama sonucunda maktulün ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanığın, maktulün olay anında üzerine bıçakla yürüdüğüne dair savunmasının tanık beyanları ve kamera kayıtları ile doğrulanamamış olması, olay yerinde başkaca suç aleti de tespit edilememesi karşısında ölenden kaynaklanıp sanığı hedef alan haksızlık içeren eylemlerin niteliği dikkate alınarak sanık lehine asgari seviyede haksız tahrik indirim yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı bulunduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 302/2-a maddesi gereğince ''... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.