muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/312, Karar No: 2023/679, Tarih: 20.12.2023

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 5237 sayılı TCK’nın “Kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Suçun vasıflandırılması için failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğu büyük önem taşımaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanıklardan ...'ın tanık...’yı sevdiği ancak...’nın sanığın bu hislerine karşılık vermediği, ...’nın beyanına göre sanık ...’ın gerek telefonla arayarak gerekse de yüz yüze geldiklerinde...’yı bu hususta rahatsız etmeyi ısrarla sürdürdüğü, olay tarihinden bir gün önce maktul ... ile arkadaşlarının saat 20.00 sıralarında buluştukları, araca tanık... ile...’nın arkadaşı ...’ı da alarak araçla şehirde gezdikleri, bu esnada sanıklardan ...'ın...'yı telefonla aradığı, ...’nın ...’la tartıştığı esnada telefonu alan maktulün ...'la konuşmaya başladığı, ...'ın maktule küfretmesi üzerine maktulün de ...’a küfürle karşılık verdiği, sanık ...’ın maktulü buluşmaya çağırdığı, maktul ve araçtakilerin hep birlikte ...'ın çağırdığı yere gittikleri ancak ...'ı bulamadıkları, tek taraflı sevgi beslediği...’nın maktul ile gezdiğini öğrenen ve bir gün önce maktulle telefonda tartışan sanık ...’ın olay günü maktulün iş yerini tanık ...'tan öğrenerek, diğer sanık ... ile birlikte maktulün işlettiği çay ocağının bulunduğu iş hanına gittiği, her iki sanığın iş hanında yakaladıkları maktulü ellerindeki bıçaklarla yaraladıkları, kalça, göbek, kasık ve uyluk bölgelerinden altı bıçak darbesi ile yaralanan maktulün kaldırıldığı hastanede üç gün sonra kasığındaki büyük damar kesisi nedeniyle gelişen dış kanama sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Sanıklar ile maktul arasında ciddi bir husumet bulunmaması, maktulün uyluk bölgesine isabet eden ve büyük damar harabiyetine neden olan tek darbe sonucu hayatını kaybetmiş olması, maktule isabet eden yumuşak doku seyirli diğer tüm yaraların yaşamsal tehlikeye neden olmaması, sanıkların maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi özellikle hedef aldıklarına ilişkin net bir tespitin yapılamaması, her ikisi de bıçak taşıyan sanıkların ciddi bir engel bir durum olmamasına rağmen, savunmasız hâlde ve hâlen ayakta olan maktulü yaralı hâlde bırakarak olay yerinden uzaklaşmak suretiyle eylemlerine kendiliklerinden son vermeleri, öldürme kastlarını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delilin de bulunmaması karşısında, sanıkların kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu, eylemlerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 21.09.2022 tarihli ve 1410-2007 sayılı usul ve yasaya uygun hükümlere yönelik temyiz taleplerinin esastan reddiyle hükümlerin onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 21.09.2022 tarihli ve 1410-2007 sayılı usul ve yasaya uygun hükümlere yönelik temyiz taleplerinin esastan reddiyle hükümlerin onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 21.09.2022 tarihli ve 1410-2007 sayılı hükümlere ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararına konu hükümlerin ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 20.12.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5485, Karar No: 2010/8475, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5485 E.  ,  2010/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.10.2010 Salı günü davacı ... ... Sigorta AŞ vekili Avukat...ile davalı ... vekili Avukat ... ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın, davacı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın sürücü Mehmet Dağlı idaresinde bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı kazada... ve ...’nın öldüğünü, ölenlerin mirasçılarına poliçe limiti dahilinde destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini,kazaya araçta istiap haddi üzerinde yolcu bulunmasının etkili olması nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek 117.448,00 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazaya münhasıran istiap haddinden fazla yolcu alınmasının etkili olması halinde davacının rücu hakkının olacağını kazanın sürücünün kusurlu davranışı nedeniyle meydana geldiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,kazanın sürücünün kusuru nedeniyle meydana geldiği, istiap haddinin aşılmasının kazaya etkisinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34378, Karar No: 2017/15846, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34378 E.  ,  2017/15846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6089, Karar No: 2011/5274, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6089 E.  ,  2011/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mahkemece menfi tespit istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı yanca, davacı siteye alüminyum 4x4 lamine camlı korkuluk sistemi yapıldığı, ancak bedelinin ödenmediği ileri sürülerek icra takibi başlatılmış ve takibin kesinleşmesini müteakip davacı tarafça eldeki menfi tespit davası açılmıştır. Davalı, davacı ile akdî ilişkisini yazılı delillerle kanıtlayamamış, mahkemece de davanın kabulü ile davacının davalı yana borçlu olmadığına karar verilmiştir. Ne var ki, davalı yan dosyaya ibraz ettiği delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış bulunduğundan akdî ilişkinin ispatı yönünde davalının davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir hüküm tesisi gerekirken bu husus nazara alınmaksızın sonuca varılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında davalı takip konusu alacağını düzenlediği 03.11.2007 günlü faturaya dayandırmış, ancak yukarıda da belirtildiği üzere bu alacağını yargılama sırasında yazılı delillerle kanıtlayamamış ise de sırf bu nedenle ve başkaca da bir kanıt olmadığı halde kötüniyetli olarak kabul edilip aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15831, Karar No: 2016/11731, Tarih: 21.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15831 E.  ,  2016/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ekspertiz raporu ve soruşturma evrakı örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4234, Karar No: 2011/3677, Tarih: 01.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4234 E.  ,  2011/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı mirasçılarından ... ... ve paydaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 453 ada 1, 452 ada 14, 15 ve 16 parsel sayılı sırasıyla 4844.38 m2, 1825.50 m2, 4989.17 m2, 5280.65 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, miras hakkına ve satın almaya dayanarak İsmail evlatları davacılar, davalıların miras bırakanı ... ... ile dava dışı ... ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ... tapu dışı satın almaya dayanarak davalı adına tapuda oluşan 1/4 pay dışındaki kalan paylarının iptali ile adlarına tescili, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan bina, inşaat, yapı ile ağaçların kendilerine ait olduğunun tespiti talebiyle dava açmıştır. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, dava konusu 453 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 16.11.2009 tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 184.20 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacılar adına tapuya tesciline, taşınmazlar üzerinde bulunan uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 16.11.2009 tarihli rapor ve haritada (B) ve (F) harfleri ile gösterilen binalar ile (D) harfi ile gösterilen binanın ikinci katının davacı ... adına, (C)harfi ile gösterilen bina ve (E) harfi ile gösterilen binanın 2. katının davacı ...'ya taşınmazlar üzerinde bulunan 13-25 yaş arasında olan meyve ağaçlarının davacılara ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı mirasçılarından ... ... ve paydaşları tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar 453 ada 1 ve 452 ada 16 parsel sayılı taşınmazların gerçekte kendileri, davalı ve dava dışı kardeşleri Uğur ... tarafından parasının ödenerek satın alındığı, ancak çeşitli sebeplerle anneleri Makbule adına tapuya tescil edildiği, annelerinin kendilerine taşınmazı devredemeden öldüğünü öne sürerek dava açmışlar ise de, bu iddianın İnanç Sözleşmesi gereğince yazılı belge ile ispatlanması gerektiği halde, davacıların yazılı bir belge sunmadıkları, kadastro tespiti öncesi meydana getirilen binaların az yukarıda açıklandığı üzere davacılar tarafından meydana getirildiği, (G) harfi ile gösterilen binanın ise kadastro tespitinden sonra meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafların dava konusu 453 ada 1, 452 ada 14, 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;

2-Tarafların dava konusu 453 ada 1, 452 ada 14, 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, kadastro tespitinin yapıldığı 1993 tarihi, keşfin yapıldığı 2006 tarihi ve taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı olan anneleri ...'den kaldığı, annelerinin ölüm tarihi olan 1968 tarihi dikkate alınarak 13 – 25 yaşları arasında bulunan meyve ağaçlarının davacılar tarafından dikilip büyütüldüğü kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi hükmüne göre kadastro tespitinden önce meydana getirilen muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterileceği kuşkusuzdur. Keşif tarihinden tarafların ortak miras bırakanı ...'nin ölüm tarihi çıkartılarak murisin ölüm gününden sonra tespit gününe kadar dikilip yetiştirilen kavak ağaçları dışındaki diğer ağaçların beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekirken murisin ölüm gününden tespit tarihinin çıkartılarak bulunan yaşa göre hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi dava dilekçesinde 10.000 TL değer gösterildiği ve harç tamamlanmadığı halde keşifte belirlenen değer üzerinden vekalet ücreti tayin edilmesi dahi isabetsiz olup tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine ayrı ayrı iadesine, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/473, Karar No: 2017/3715, Tarih: 14.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/473 E.  ,  2017/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/1131-2015/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin işyerinin bulunduğu binanın elektrik ana dağıtım panosunda söküm ve değişim işlemlerinin, davalı site yönetimi gözetiminde diğer davalı tarafından gerçekleştirildiğini, bu işlemler sonrasında 29.03.2010 tarihinde işe gelen personelin, bir kısım elektronik cihazların arızalandıklarını fark ettiklerini, arızanın devam etmesi üzerine 31.03.2010 günü teknik personel tarafından yapılan incelemede, UPS cihazı girişinde faz-nötr geriliminin düzensiz olduğunun ortaya çıktığını, bina teknik servisinden gelen teknisyen tarafından da bina ana tesisatından gelip ofise giren ve UPS cihazına giden nötr hattının uygun bağlanmadığının tespit edildiğini, arızalanan cihazların onarım bedellerinin müvekkilince ödendiğini, ayrıca bu cihazların çalışmaması nedeniyle müvekkilinin faaliyet gösteremediğini ve zarara uğradığını ileri sürerek, toplam 37.328,61 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, söz konusu söküm ve değişim hizmetlerinin önceden davacıya bildirildiğini ve davacı personelinin huzurunda bu işlemlerin tamamlanarak gerekli kontrollerin yapıldığını, herhangi bir anormal durumun olmadığının anlaşılması üzerine davacının bağımsız bölümünün terk edildiğini, elektrik panosunun çıkışından sonra davacının bağımsız bölümündeki aksaklıklardan müvekkillerinin sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı yanı oluşturanlarca yapılan elektrik panosu söküm ve değişim işlemleri esnasında UPS 'e nötr hattının bağlanmamasının bağlantı hatası olduğu, davacıya ait çeşitli cihazlarda oluşan hasarın yanlış bağlantı sonucu oluştuğu, olayın meydana gelmesinde davalı tarafı oluşturanların sorumluluğu ve kusuru bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 34.584,99 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı site yönetimi gözetiminde diğer davalı tarafından gerçekleştirilen elektrik panosu söküm ve değişim işlemleri nedeniyle zarara uğranıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemenin önceki tarihli kararı, bilirkişi raporları denetime elverişli olmadığı gibi davalı vekilince rapora karşı yapılan ciddi itirazların da karşılanmadığı gerekçesiyle Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmış ise de, bu rapor içeriğinin de bozma ilamının gereğini yerine getirir nitelikte olmadığı ve davalı savunmasında “şehir hattı nötr bağlantısı eksik ise cihaz onarıldıktan sonra nasıl devreye alındığı, kesintisiz güç kaynağı nötr hattı eksik ise by-passa geçemeyeceğinden arızalanan cihazlara by-passdan şehir şebekesinin nasıl verdiği, nötr hattı eksik ise cihazların ilk arıza sonra 29.03.2010 ile 31.03.2010 tarihleri arasında nasıl çalıştığı ve nötr hattının eksik olup olmadığının ilk arıza tarihinde tespit edilip edilemediği” hususlarındaki itirazları karşılamaktan uzaktır. Ayrıca, işbu raporun davalı vekiline tebliğ edilmeyip itirazına da imkan verilmeden hükme esas alındığı anlaşılmış olup, mahkemece davalının itirazlarını ve Dairemizin önceki tarihli bozma ilamında ifade edilen hususları karşılayacak şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3157, Karar No: 2015/4522, Tarih: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3157 E.  ,  2015/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/201524

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesi

[Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan)]

TARİHİ : 22/12/2010

NUMARASI : 2009/966 (E) ve 2010/1093 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

12.05.2009 gün ve VDENR-2009-1651/23 sayılı vergi suçu ve ekindeki raporların 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da vergi suçu ve ekindeki raporlara atıf yapılarak aynı suçlardan verildiği halde 09.06.2009 gün ve 2009/7927 esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki raporlara aykırı şekilde "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınarak, açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan ''2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.