muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9271, Karar No: 2014/20668, Tarih: 02.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/9271 E.  ,  2014/20668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/246372

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2010/707 (E) ve 2011/471 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin, 21.01.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

22.11.2008 tarih ve 27062 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “5811 sayılı Bazı Varlıkların Milli Ekonomiye Kazandırılması Hakkında Kanun”dan faydalanarak bildirim/beyanda bulunup, bu beyana göre tahakkuk ettirilen vergilerin ödenmesinin ceza davalarını etkilemeyeceği cihetle; suça konu faturaları düzenleyen ve haklarında vergi incelemesi yapıldığı belirtilen .... Matbaa Mak. Yay. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ile .... Ticaret Kırtasiye-Ş. T.., .... Kağıtçılık-A.Y..hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları ile vergi inceleme raporlarının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu mal ve hizmetlerin, faturaları düzenleyen mükelleflerden alınıp alınmadığının tespiti yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/26435, Karar No: 2013/6104, Tarih: 25.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26435 E.  ,  2013/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/244846

MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2008

NUMARASI : 2006/272 (E) ve 2008/567 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sabıkasına esas Menemen Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait 04.12.2003 tarih, 354-413 sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre müşteki kamu görevlilerinin sanığa yönelik haksız tahrik içeren bir eylemlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve iddianamede TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanunun 125/1.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de sanığın daha az cezayı gerektiren madde ile cezalandırılması nedeniyle tebliğnamedeki bu hususlara yönelik bozma düşüncelerine katılınmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında kararda gösterilmeyen sanığın hangi haklardan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığı hususunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1.maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve süt sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Soruşturma evresinde sanık müdafii olarak atanan Avukat Bahadır İnanlı'ya duruşma gününün davetiye ile bildirildiği ve 28.09.2006 tarihli duruşmaya katılan anılan Avukatın sanık müdafii olarak duruşmalara kabulüne karar verildiği, 01.03.2007 tarihli duruşmada ise sanığın savunmasının müdafii huzurunda alındığı, sanık müdafiinin 05.02.2008 tarihli duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi üzerine mazeretinin kabulü ile duruşma gününü kalemden öğrenmesine karar verildiği ve yokluğunda 10.06.2006 tarihinde duruşma yapılarak karar verildiği anlaşılmakta ise de; CYY da tarafların duruşmaya çağrılmalarına ilişkin usulü düzenleyen 175 ve devamı maddelerinde duruşma gününün kalemden öğrenilmesine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı ve mazereti kabul edilen sanık müdafiine yeni duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yokluğunda duruşma yapılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3- Sanığın eylemi kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve aleni yerde işlediği halde TCK'nın 125/3-a ve 125/4.maddeleri yerine yazılı şekilde cezalandırılması,

4- Sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları ile delil olarak kullanılan tutanak ve raporları okunmayarak CYY'nın 209/1.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/193, Karar No: 2018/3546, Tarih: 22.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/193 E.  ,  2018/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'nın çocuğunu örgütle iltisaklı okul ve dershaneye göndermesi ile zaman gazetesine aboneliğinin bulunması örgütsel faaliyetler olarak değerlendirilememiş, yine oluş, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık ... yönünden bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4153, Karar No: 2024/2540, Tarih: 09.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4153 E.  ,  2024/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/282 E., 2023/822 K.

DAVA TARİHİ : 14.03.2020

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Davacı vekili, davalının davacı kooperatifin üyesi olduğunu ve kendisine A blok 12. Kat 47 numaralı bağımsız bölümün teslim ve tescil edildiğini, davalının 09.12.2018 tarihli genel kurul kararı çerçevesinde belirlenen kesin maliyet borcunu ve kira borcunu ödememesi üzerine takip başlatıldığını, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı kooperatife borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince dava konusu yapılan kesin maliyetin davalıya tebliğ edildiği ve itiraz üzerine ana sözleşmedeki itiraz prosedürünün işletilerek 10.05.2019 tarihinde kesin maliyetin kesinleştirildiği, genel kurulda alınan karar gereğince kesin maliyetin kesinleşmesinden 1 ay sonra muaccel hale geleceği, 10.06.2019 tarihinden itibaren faiz talep edilebileceği, genel kurul kararında gecikme faizi aylık %1,5 faiz oranı hüküm altına alınmış ise de, taleple bağlı kalınarak yasal faiz üzerinden yapılan hesaplamada kesin maliyet gecikme faizinin 1.164,24 TL olduğu, 27.04.2014 tarihli genel kurulun 14 ncü maddesinde yapımı bitmiş olan dairelerde oturanlardan, yapımı devam eden daireler olduğu için kira bedellerinin alınmasına karar verildiğinden davalının belirlenen kira bedelini ödemesi gerektiği ancak genel kurul kararında kira bedellerinin ödenmemesi halinde faiz işletileceğine dair açık hüküm olmaması nedeniyle kira bedeli için faiz talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararı, Dairemiz'in 30.01.2023 tarih 2021/6010 E., 2023/314 K. sayılı ilamı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na eklenen geçici 11 nci madde hükmü uyarınca değerlendirilmesi yönünden bozularak dosya ilk derece mahkemesine gönderilmekle, ilk derece mahkemesinin bozma ilamına uyarak verdiği davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, kooperatif genel kurulu kararı uyarınca kesin maliyet bedeli ile kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla biraraya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Dava, kooperatif genel kurulu kararı uyarınca kesin maliyet bedeli ile kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla biraraya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu'nun 23 ncü maddesine göre kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Bu ana sözleşme hükmü; gerek kanunla belirlenen kooperatiflerin ana ilkesine, gerekse eşitlik ilkesine aykırıdır. Her ne kadar, ana sözleşme değişikliği ile ilgili iptal davası açılmamış ise de kanuna aykırı kararlar yok hükmünde olacağından her zaman göz önünde bulundurulur. Ana sözleşmenin 61 ve 62. maddelerindeki değişiklikler Kooperatifler Kanunu'nda çerçevesi çizilen ana ilkelere ve eşitlik ilkesine aykırı olduğundan yok hükmünde oldukları eldeki davada da gözetilmelidir.

Konut sahibi olmak isteyen kooperatif ortakları son bağımsız bölüm bitip teslim edilene kadar kooperatif ortağı olmaya devam etmelidir. Kooperatif, inşaatlar bitmeden bağımsız bölümü teslim alıp istifa eden üyelerden bağımsız bölümü geri alma hakkına sahiptir. İnşaatlar devam ederken başkaca aidat alınmayacağına ilişkin taahhütlerin kooperatif açısından geçerli kabul edilemeyeceği, maliyetin artması halinde bu bedelin kooperatif ortaklarından talep edilebileceği yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiştir.

Yine somut olaya gelindiğinde; kooperatif yukarıda belirlenen gerekçeyle geçersiz olan ana sözleşmenin 61 ve 62. maddesi uyarınca kesin maliyet hesabı çıkartıp bu bedeli davalıdan talep etmiş ise de henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılacak kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecek, her genel kurul sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

Yine somut olaya gelindiğinde; kooperatif yukarıda belirlenen gerekçeyle geçersiz olan ana sözleşmenin 61 ve 62. maddesi uyarınca kesin maliyet hesabı çıkartıp bu bedeli davalıdan talep etmiş ise de henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılacak kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecek, her genel kurul sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

Bu gerekçeler doğrultusunda, kanuna aykırı olarak düzenlenen ana sözleşme uyarınca belirlenen bedelin davalıdan talep edilebilmesini kabul etmek mümkün değildir. Ancak kooperatif, inşaatlarının bitmesini müteakip yapılacak kesin hesap sonucunda belirlenen bedeli bağımsız bölüm teslim alan ortaktan talepte bulunulabilecektir. Bu durumda mahkemece, kesin maliyete ilişkin talep yönünden eldeki davanın erken dava olduğu gerekçesiyle, bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1463, Karar No: 2012/2638, Tarih: 10.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1463 E.  ,  2012/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

..., müdahil davacılar ... ve ... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 439/997 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.04.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat Gülderen Şahin geldi, karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 22 dönüm miktarındaki taşınmazın tapulama çalışmaları sırasında "taşlık" niteliğiyle tespit harici bırakıldığını, vekil edeni tarafından 35 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davaya katılanlar ... ve ... vekili, harcını da yatırdığı 18.07.2006 tarihli dilekçesinde, davacı tarafından sınırları gösterilen ve dava konusu yapılan taşınmazın 1970 yılından itibaren vekil edenlerinin zilyet ve tasarrufunda olduğunu, taşlık niteliği ile tapulama harici bırakıldığını, para ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirildiğini açıklayarak dava konusu taşınmazın vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin imar planları kapsamında olduğunu, zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ve uyuşmazlık konusu yerin Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili de dava konusu yerin imar planları kapsamında olduğunu ve zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, davacı ...’in davasının reddine, katılan davacıların davalarının kabulü ile sınırları dava dilekçesinde gösterilen 21.632,69 m2 miktarındaki taşınmazın 1/2 paylı olarak katılan davacılar ... ile ... adlarına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından kabul edilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın 766 sayılı Tapulama Kanununa göre 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında taşlık niteliğiyle tescil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın 766 sayılı Tapulama Kanununa göre 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında taşlık niteliğiyle tescil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak, taşlık niteliğiyle tapulama harici bırakılan yerlerin imar ve ihyaya muhtaç olduklarının kabulü gerekir. Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar ve ihya için öngörülen tüm olumlu koşulların davacı yararına gerçekleşmesi halinde böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya yoluyla edinilmesi mümkündür. İlke olarak imar ve ihyaya muhtaç olan yerlerin imar ve ihyasının tamamlandığı tarihten imar planları kapsamına alındığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresi dolmuş ise, diğer koşulların da varlığı halinde edinilmesi mümkün olabilir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17/1. maddesinde; “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14.maddedeki şartlar mevcut ise, imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi taktirde Hazine adına tespit edilir” denilmiştir. Aynı maddenin son fıkrasında ise, İl, İlçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz, denilmektedir.

Görüldüğü gibi imar-ihyaya muhtaç olan bir yer imar planları kapsamına alınmış ise, imar ve ihyayla edinilmesi mümkün bulunmamaktadır. Yüksek Yargıtay ve Daire uygulaması uyarınca imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava konusunun yöntemine uygun bir biçimde uygulanan imar planları kapsamına alındığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresi dolmuş ise bu tür yerlerin edinilmesi olanaklı olabilir. Gerek davalı ... ve gerekse Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından imara ilişkin olarak gönderdikleri yazılarında dava konusu yerin Diyarbakır Belediyesinin 03.10.1984 tarihli belediye meclisi kararı ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığının 12.11.1984 tarihli onayı ile yürürlüğe giren 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamına alındığı anlaşılmaktadır. İmar planları kapsamına alındığına ilişkin onaylı imar krokileri de yazı ekinde gönderilmiştir. Dava konusu yerin taşlık olarak tapulama dışı bırakıldığı 1969 yılından imar planları kapsamına alındığı 1984 yılına kadar kazanmayı sağlayan 20 yıllık süre dolmamıştır. Mahkemece kazanma süresinin dolmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabule karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 900 TL avukatlık ücretinin müdahil davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye verilmesine 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7397, Karar No: 2022/8117, Tarih: 22.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7397 E.  ,  2022/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, dosya kapsamında resen yapılan inceleme sonucu karar ve ilâm harcı yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, eczacı olan davalı işverenin ...Eczanesi isimli işyerinde Mayıs 1996 yılından iş sözleşmesinin feshedildiği 18.05.2016 tarihine kadar aralıksız eczacı kalfası olarak çalıştığını, davacının 16 Mayıs Pazartesi günü emeklilik için işten ayrılacağını davalıya ifade ederek Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) yazısını sunduğunu, ancak davalının davacıya "yaz sezonu ayrılamazsın sen git birkaç gün kafanı dinle" diyerek ayrılma isteğini kabul etmediğini, bunun üzerine davacının 18 Mayıs 2016 tarihinde ... 24. Noterliği aracılığı ile SGK'nın ilgili yazısını da ekleyerek davalıya emeklilik sebebi ile iş sözleşmesinin feshettiğini ve kanuni haklarının ödenmesini ihtar ettiğini, yazlık ilçe olan ...' de çalışma koşulları yönünden 15 ekim- 15 nisan arası kış sezonu ve 15 nisan- 15 ekim arası yaz sezonu olduğunu, kış sezonunda çalışma saatlerinin 08.30-19.00 arası olduğunu, yaz sezonunda ise 15 nisan-15 mayıs arasında 08.00-22.00 saatleri arası ve 15 mayıstan 15 eylüle kadar 08.00-00.30 saatleri arası olduğunu, 15 eylülden 15 ekime kadar ise 08.30-19.00 çalışma saatlerine dönüldüğünü, yaz sezonunda cumartesi günleri de aynı şekilde çalışıldığını ve çalışanların haftada bir gün tatil yaptığını, davacının aldığı net ücretin aylık 2.300,00 TL olduğunu, işyerinde öğle yemeği olduğunu, ayrıca yaz sezonunda saat 20.00'de akşam yemeğinin de işyerinde yendiğini, davacının izin ücreti alacağının olduğunu, yaz sezonuna denk gelen dinî bayramlarda arefe günlerinde de aynı şekilde çalışıldığını, yaz sezonuna denk gelen 19 Mayıs, 23 Nisan, 30 Ağustos gibi genel tatil günlerinde de aynı şekilde çalışma olduğunu, kış sezonunda ise genel tatil çalışması olmadığını, davacının 2016 Mayıs ayı ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile izin, ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP