muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1085, Karar No: 2017/1042, Tarih: 04.04.2017

Olay günü saat:19.00 sıralarında muhtar Şükrü Parlak, sanığın ağabeyi Murat'ı telefonla arayarak, sanığın alkollü olarak sağa sola sataştığını, birinin başına bela olabileceğini, gelip eve götürmesini söylediği,

Sanık soruşturma aşamasında, müdafii huzurundaki savunmasında; “paramı vermezse kendisini veya ailesinden karşısına kim çıkacaksa onu vuracağını” söylediğini, ancak ...'ın kendisini dikkate almadığını, kendisi de olay günü alkol alarak evdeki ekmek bıçağını yanına aldığını, bıçağı keskinleştirdiğini ve onların evine gittiğini, konuşacağını söyleyerek maktul ...'yi evden aldığını ve onu vurduğunu beyan ettiği, anlaşılmıştır.

Sanığın doktor raporunda, sağ mandibulada (çene) hassasiyet belirtildiği ve sanığın kanında normal değeri 0-10 mg. olan 140,1 mg. alkol bulunduğu belirtilmiştir.

Diğer bir anlatımla, sanığın görünürde herhangi bir darp cebir izi bulunmadığı

belirtilmiştir. Hassasiyet, doktor raporu ile belirlenebilir bir bulgu olmayıp, sanık çenesinden darbe aldığını söyleyince, doktor da, raporuna hassasiyet olarak yazmıştır.

Bir an için gerçekten sanığın çenesinde yumrukla vurmaya bağlı hassasiyet bulunduğunu kabul edelim. Sanıkta yüksek oranda alkol bulunduğu tespit edilmiştir. Maktul, altısı göğüs kısmına, ikisi karın kısmına, biri kol kısmına olmak üzere 9 kesici delici alet yarası almıştır. Sanık 25, maktul 38 yaşlarındadır. Bu durumda olan sanık, maktule bıçakla defalarca vururken, maktulün sanığa bir kez vurabilmesi olayın meydana geliş şekline daha uygun düşmektedir.

Bu itibarla, sanığın mağdur veya ailesinden birini vuracağını önceden etraftakilere defalarca söylediği, bunun için artık maktulün sanığa haksız harekette bulunmasına gerek ve neden bulunmadığı, bu nedenle sanığın evden ekmek bıçağı alarak onu biletip keskinleştirdiği, bu amaçla maktul ve mağdurun kaldığı eve gittiği, mağdur ...'ın evde olmaması üzerine, önceden karar verdiği şekilde dışarı çıkan Ali'ye defalarca bıçakla vurarak onu öldürdüğü, soruşturma aşamasındaki savunmasının son bölümünde açıkça olayı özetleyecek biçimde “Ali karşıma çıktı, ben de onu vurdum” dediği, böylece maktulden sanığa yönelik haksız tahrik oluşturacak söz ve davranış bulunmaması karşısında, olaya uygun düşmeyen, herhangi bir bulgu tarif edilmeyen doktor raporuna dayanılarak, sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.

04/04/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 06/04/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/16188, Karar No: 2015/4254, Tarih: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16188 E.  ,  2015/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... Köyü 370 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içinde mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın 09.10.2013 günlü yazısında, dava konusu 374 nolu parselden ifrazen oluşan 1254 parsel sayılı taşınmazın imar sorumluluğunun ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na ait olan ve 04.09.2013 tarihindeki son değişiklikle onaylayarak yürürlüğe giren 1/25000 ölçekli nazım imar planında tarım alanı, DSİ su kaptaj alanı ve yol olarak planlı olduğundan plan kapsamına alınma ve değişikliği tarihlerinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan sorulması gerektiği bildirildiği halde ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan bilgi alınmadığı anlaşıldığından, mahkemece, yukarıdaki hususlar da dikkate alınmak suretiyle dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 06.06.2013 gününden önce, 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamına alınıp alınmadığı ve imar değişikliği tarihlerinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan,

Dava konusu taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 06.06.2013 gününden önce, kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu ile hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının etraflıca belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak ayrıntılı cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4943, Karar No: 2016/7374, Tarih: 05.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4943 E.  ,  2016/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/3831 Esas sayılı iddianamesi ile 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, dava şartı olan Defterdarlık veya Gelirler Bölge Müdürlüğü mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunun ise dosya içerisinde bulunamaması karşısında; iddianamede nitelendirilmesi yapılan suç ile ilgili 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca Defterdarlık veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunun dosya içinde bulunmadığı, rapor ve mütalaa alınmadan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16456, Karar No: 2023/2815, Tarih: 27.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16456 E.  ,  2023/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1007 E., 2022/233 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2014/1014 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para

cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, yine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ele geçen kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2014/1014 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli ve 2019/20371 Esas, 2020/17379 Karar sayılı ilâmıyla; "...Hükümden sonra 15.06.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğ..,." nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/1007 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ele geçen kaçak sigaraların müsaderesine, aynı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, katılan ... İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.12.2022 tarihli ve 2022/77102 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suça konu eşyanın değerinin pek hafif değerde kalmadığına, pek hafif indiriminin hukuka aykırı olduğuna, kararda vekalet ücretinin hangi katılana takdir edildiğinin açıkça belirtilmesi gerektiğine ve mahkemece resen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; halk pazarında sigara satışı ihbarı yapılması üzerine olay yerine gidildiğinde, sanığın kutu üzerinde kaçak sigara satışı yaptığı ve 118 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık bozma öncesi savunmasında, atılı suçlamayı ikrar ederek, pazarda sattığını beyan etmiştir. Bozma sonrası savunması alınamamıştır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/1007 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ikrarı ve sanıktan ele geçen kaçak sigaranın miktarı dikkate alındığında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1.Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/1007 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ikrarı ve sanıktan ele geçen kaçak sigaranın miktarı dikkate alındığında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile yirmiikinci fıkrası ve aynı kanunun 5 ... maddesinin ikinci fıkrası ayrı ayrı uygulanarak lehe kanunun tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3.5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

4.Sanık hakkında hüküm kurulduktan sonra, 5237 sayılı Kanun 50 nci, 51 ... ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkralarının gerekçeleriyle birlikte karar yerinde tartışılmaması,

5.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen davaya katılma yetkisi bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi vekilinin davaya katılmasına karar verildiği anlaşılmakla, vekalet ücretine hükmedilirken hangi katılan kurum lehine takdir edildiğinin belirtilmeyerek hükümde karışıklığa neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/1007 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22788, Karar No: 2014/15981, Tarih: 15.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22788 E.  ,  2014/15981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... aralarındaki 3621 sayılı kıyı Kanunu gereği açılan tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.05.2013 gün ve 107/261 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 15.09.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava konusu ... Köyü, 2578 Parsel sayılı 4989 m2'lik taşınmaz, ...Belediyesi tarafından, ...Genel Müdürlüğü adına tapulama suretiyle 1962 yılında oluşmuş tapudan ifraz edilmek suretiyle 1993 yılında satış yoluyla edinilmiş; taşınmaz 1998 ve 2007 yıllarında üç ayrı satış işlemine de konu olmuş ve en son olarak davalıya intikal etmiştir. Davacı ... Hazine'si 26.03.2012 tarihinde açtığı temyize konu bu dava ile, taşınmazın tamamının 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden ve kamu malı niteliğinde olduğu ve özel mülkiyete

.//..

2013/22788-2014/15981 -2-

konu olamayacağını ileri sürerek; davalı adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme taşınmazın tamamı için iptal/terkin kararı vermiş; davalı hükmü temyiz etmiştir.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (T.C. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 3621 s. Kıyı Kanunu m.5;13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK). Davalı 1981 yılından daha öncesinden oluşmuş tapu kayıt malikidir. Tapu kaydının oluşumundan iptal davasının açılmasına kadar uzunca bir süre geçmiştir. Kuşkusuz davacı ... Hazine'si 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Taşınmazın özel mülkiyete tabi olması ilk tesisinde yolsuz olsa bile, davalı TMK'nun 1023. maddesindeki “iyiniyet karinesi”nden yararlanabilecek konumdadır. Tapu kayıt malikleri, usulünce oluşmuş tapu kayıtlarının Devlet tarafından himaye görüp korunacağı konusunda meşru bir beklentiye sahiptir. Bu meşru beklentinin korunması gerekir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğru değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince Devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Ülkemizin de taraf olduğu “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi”nin (1) numaralı Protokolünün 1. maddesi kamu yararı gerektirdiği takdirde mülkiyet hakkından yoksun bırakılabileceğini kabul etmiştir. Bu bakımdan; Devletin davacı olarak kıyı olan bölümün tapu kaydının iptaliyle terkin kararı istemesinde kamu yararının olduğu açıktır. Ancak Devlete tanınan mülkiyet hakkından yoksun bırakmanın karşılıksız olacağı anlamını da çıkarmamak gerekir. Davalı, tapu siciline geçirilmiş ve bu şekilde uzun bir zamandır tasarrufunda bulunan taşınmazının bir bölümüne, Devletin kamu yararı gereğince el koyarak kamuya terk etmesi karşılığında, kendisine uygun bir bedelin tazminat olarak ödeneceği konusunda meşru bir beklenti hakkına sahiptir. Kuşkusuz Devlet bu konuda kamulaştırma yapma yetkisine de sahiptir. Açıklanan nedenlerle, “usul ekonomisi (HMK.md.30) gereğince; Devletin bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın rayiç değere yakın ölçüdeki miktarda bir bedelin (rayiç değer belirlenip kıyıdan davalının da yararlanacağı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda bir indirim yapılmak suretiyle bulunacak bedel) mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı ... ...'sine bu bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalıya ödenmek suretiyle taşınmazın mevcut tapu kaydının kıyı olarak iptal/terkini kararı verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun hükmün esasına ilişkin onama kararına katılmıyorum. 15.09.2014
Yargıtay — Esas No: 2025/3217, Karar No: 2025/3340, Tarih: 12.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3217 E.  ,  2025/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/677 Esas, 2024/2256 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 Esas, 2023/30 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Sakarya Kaynarca Doğu Marmara Makine İmalatçıları İhtisas Organize Sanayi Bölgesi Tüzel kişiliği adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davacı idare vekilince istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davacı idare aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı idare vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.