muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17819, Karar No: 2015/1601, Tarih: 14.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/17819 E.  ,  2015/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Savcılık No : KYB - 2015/23733

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/07/2014 tarihli ve 2014/5329 soruşturma, 2014/3830 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 25/08/2014 tarihli ve 2014/260 değişik iş sayılı karar aleyhin... Bakanlığınca verilen 15.01.2015 gün ve 3564 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 gün ve 23733 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, müştekiye 16/07/2014 tarihinde yapılan tebligata rağmen, 15 günlük itiraz süresi geçtikten sonra 04/08/2014 tarihinde itiraz edildiğinden bahisle süre yönünden itirazın reddine karar verilmiş ise de, müştekinin adresinde bulunmaması sebebiyle tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca yapılarak, mahalle muhtarına bırakıldığı, ancak müştekinin oğlu ... tarafından 22/07/2014 tarihli bir dilekçe ile tebligat parçası ve eklerinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilerek, annesinin Ümre vazifesi için ... ülkesinde olduğunun belirtildiği, bilahare müşteki tarafından 04/08/2014 tarihli dilekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edildiği ve itiraz dilekçesinde bu durumun belirtilerek, karardan aynı gün haberdar olunduğunun belirtildiği nazara alındığında, müştekinin bu mazereti dikkate alınıp, yurda giriş tarihi araştırılarak, dilekçesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40,41 ve 42. maddeleri doğrultusunda, eski hale getirme dilekçesi olarak kabul edilip, mazeretinin kalktığı günden itibaren 7 gün içinde verildiğinin tespiti halinde, itirazın esastan incelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 25.08.2014 tarihli 2014/260 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 14/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/126, Karar No: 2019/6876, Tarih: 27.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/126 E.  ,  2019/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19/10/2009 tarihinden itibaren davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başlayıp halen çalışmasının devam ettiğini, ayda 26 gün, kış döneminde sabah 08:00 ile en erken 21:00-22:00 saatlerine kadar, yaz döneminde sabah 08:30 ile en erken 21:00/22:00 saatlerine kadar çalıştığını, 01/01/2013 tarihine kadar çalıştığı ... Adliyesi'ndeki dönemde ayda iki kere Cuma günü saat 17:00'den Cumartesi saat 09:00’e kadar nöbet tuttuğunu, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, aldığı son ücretin yol ve yemek ücreti içinde olmak üzere 1.580,00 TL. olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava ile talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 24/10/2009 tarihinden önceki taleplerini kabul etmediklerini, fazla mesai çalışması olmadığını, fazla çalışma yapmış olması halinde bunun kullandığı araç üzerindeki GPS cihazından tespit edilebileceğini savunarak davanını reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde haftada altı gün çalışmakta olup fazla mesai talebi kullandığı aracın GPRS kayıtlarının bulunduğu dönem açısından bu kayıtlar dikkate alınarak, bulunmadığı dönem açısından ise tanık beyanlarına göre değerlendirilmiştir. GPRS kayıtlarının olmadığı ve tanık beyanı ile sonuca gidilen dönem açısından davacının 08:00-20:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile günde 10,5 saat ve haftada 63 saat çalıştığı ayrıca davacının ayda iki kez nöbete kaldığı, nöbet gününde ise günlük 14 saat çalıştığı şeklinde belirleme yapılmıştır. Davacının nöbete kalıp ayda iki kez 14 saat çalıştığı günlerin 10,5 saati, daha önceki haftalık çalışmanın 63 saat olduğu şeklindeki belirlemede değerlendirilmiş olup nöbet nedeniyle davacının nöbet tuttuğu hafta bakımından 63 saate ilave çalışması 14 saat -10,5=3,5 saat olup davacının nöbet tuttuğu hafta için 66,5 saat, nöbet tutmadığı hafta için ise 63 saat çalıştığı, keza GPRS kayıtlarına göre hesaplanan dönem bakımından da nöbet nedeniyle haftalık çalışma saatine ilavesi gereken sürenin 1 saat 45 dakika olduğu nöbet iki haftada bir olduğundan haftalık fazla mesai süresinin 19 saat 45 dakika olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken fazla mesainin yazılı şekilde tespiti hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/03/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11014, Karar No: 2024/2922, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11014 E.  ,  2024/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/839 Esas, 2023/1867 Karar

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 14.06.2023 tarihli ve 2022/15118 Esas, 2023/6336 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 14.06.2023 tarihli ve 2022/15118 Esas, 2023/6336 Karar sayılı bozma kararında da açıklandığı üzere, münavebe ürünü olarak alınan dut, incir, nar, elma, kayısı, ayva ve eriğin sulu arazide dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2017 yılı dekar başına üretim masrafı (kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre fazlaya hükmedilmesi doğru olmayıp Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3825, Karar No: 2016/6891, Tarih: 16.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3825 E.  ,  2016/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1)Sanık hakkında mahkemece sahte fatura düzenlediğinin kabul edilmesi karşısında, ek savunma hakkı verilerek 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hatalı şekilde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesinden hüküm kurulması,

2)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve her takvim yılının kendi içinde düzenlenen sahte belge yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2764, Karar No: 2016/4517, Tarih: 22.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2764 E.  ,  2016/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin tanık beyanlarına istinaden hesaplanması durumunda, işçinin hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği nazara alınarak uygun bir indirim yapılması gerektiği Dairemizce istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, mahkemece, fazla mesai ücreti alacaklarının tanık beyanlarına istinaden belirlenmesine göre, davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, söz konusu alacaklardan uygun bir indirim yapılmaması doğru değildir. Yapılacak iş, yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda, davacının çalışma süresi de gözetilerek, uygun bir indirim yapılmak suretiyle fazla mesai ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasından ibaret iken, eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de, ıslah ile artırılan fazla mesai ücreti talebinin 12.506,78 TL olmasına göre taleple bağlılık ilkesinin nazara alınmaması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15255, Karar No: 2015/18894, Tarih: 22.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15255 E.  ,  2015/18894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/65553

MAHKEMESİ : Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2012/680 (E) ve 2013/16 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, daha önce eşi A.. Ö.. adına tapuda kayıtlı olan ancak daha sonra imar uygulaması ve satış yoluyla müştekiye intikal eden tarladan toplam 10 adet ağaç kestiği olayda; sanığın amcası olan tanık İ.. Ö..'ün, sanığın bu ağaçları kesmeden önce kendisine sorduğunu, tapuyu kontrol ettikten sonra kesmesini söylediğini, buna rağmen sanığın suça konu ağaçları kestiğinin anlaşılması karşısında, sanıkla müşteki arasında sanığa alacak hakkı sağlayacak bir hukuki ilişki veya sözleşme bulunmadığının bu nedenle sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde aynı Kanun'un 144/1-b maddesine göre uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19213, Karar No: 2011/4937, Tarih: 21.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19213 E.  ,  2011/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre; bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki emlak vergisine esas olan m² değerleri nazara alındığında dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan daha değersiz olmasına rağmen bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmiş olup, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumlu bir gelişme olduğu iddia edilmediği halde, vergi değerlerine ters düşecek şekilde ve değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz için belirlenen arsa metrekare rayiç değeri olan 225,92-TL'nin altında bedel tesbit eden ve bu nedenle yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu itibarla taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal kayıtları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal araştırması yoluna gidilmesi ve getirtilecek bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4162, Karar No: 2017/3569, Tarih: 09.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/4162 E.  ,  2017/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 04.05.2007-20.07.2015 tarihleri arasında bakım teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin yazılı bir fesih bildirimi olmadan zam istediğinden dolayı iş akdinin fesh edildiğini, feshin geçersiz ve hukuka aykırı olduğunu, davacının iş akdinin feshedildiği dönemde bir çok iş yerinde ...Sendikasından istifalar olduğunu, davalı işyerinde bu tür istifaların olduğunu, bu sendikadan istifa eden işçiler üzerinde baskılar ve tehditler olduğunu, müvekkilinin bu istifa sürecinde etkin rol oynadığını asıl gerekçenin bu olduğunu ileri sürerek, 6356 Sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca sendikal tazminata ve feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkil şirket arasında imzalanan iş sözleşmesinde özel hakem şartının mevcut olduğunu, davacının iş akdinin ek zam alabilmek için işçileri müvekkil şirkete karşı kışkırttığını davacının çalışma barışını bozduğunu, davacının iş akdinin bu nedenle fesh edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayandığının davalı işverence ispatlanamadığına dair gerekçe dosya içeriği ile usul ve yasaya uygundur. Bu nedenle davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dosyadaki davalı tarafça sunulan belgeler, tanık anlatımları, sendika yazıları karşısında ispat yükü kendisinde olan davacı tarafça sendikal fesih iddiası kanıtlanamadığından sendikal tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 5 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 5 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 176.40 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 09/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9739, Karar No: 2009/13146, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9739 E.  ,  2009/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Malatya 3. ASliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.7.2008 tarih ve 360-260 sayılı hükmün Dairenin 15.4.2009 tarih ve 15845-5148 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davac avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalanan sözleşme ile İnönü stadyumunun kiraladıklarını, davalının sözleşme şartlarına aykırı olarak stadyumun aydınlatma direklerinin birisine ... baz istasyonunu kurdurduğunu ileri sürerek, sözleşmeye aykırı ve sağlığa zararlı baz istasyonların sökülerek kaldırılmasına, eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, baz istasyonlarının Ulaştırma Bakanlığı'nca çıkartılan Yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulduğunu ve denetlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen, karar Dairemizin 15.4.2009 gün ve 2008/15845-5148 sayılı ilamı ile onanmış, davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 11. maddesinde; “ sözleşme süresi sonuna kadar stadyumun kullanım süresince kamuya, gerçek ve tüzel kişilere ait menkul ve gayrimenkuller ile yapı ve tesislerde insan sağlığına zarar verilmemesi, ... ve mal kaybına sebep olunmaması için gerekli bütün tedbirler klüp tarafından alınacaktır “ düzenlemesi getirilmiştir. Uyuşmazlık cep telefonlarında haberleşmeyi sağlayan ve baz istasyonları olarak isimlendirilen tesisin kullanılması sonucu bir zararın bulunup bulunmadığı varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ve yine giderilmesi konusunda ne gibi önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır. Dava konusu olan tesisin cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve bu tesisin geniş bir kitleyi ilgilendirmesi itibariyle de kamuya hizmet vermeyi amaçladığı da tartışmasızdır. Ne var ki, bu hizmetin verilmesinde ve

2009/9739-13146

tesisin kullanılması sonucu hukuk kurallarının bir gereği olarak zarar doğup doğmadığının tartışılması gerekir. Zarardan sorumluluğun da, kusura dayanmayan, tehlike sorumluluğu olarak da kabul edilmesi gerekir. Bu özelliği itibariyle tesisi kullanan ve onu işletenin yüksek özen yükümlülüğü bulunmaktadır. Bunun için zarar görenin zararını değil, tesisin kişilere, bu bağlamda çevreye bir zarar vermediğinin ve herhangi bir olumsuz sonuç yaratmadığının kanıtlanması gerekir. Bu sonuç genel sorumluluk kurallarının aksine olarak, tesisin ağır tehlike doğuracak özelliğinden kaynaklanmaktadır.