muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6615, Karar No: 2018/787, Tarih: 12.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/6615 E.  ,  2018/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR-

Davacılar vekili; 26.07.2011 tarihinde davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın davacı ...'un eşi, diğer davacıların anneleri müteveffa yaya ...'a çarpması sonucu davacıların desteğinin hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davacı eş ... için 20.000,00 TL, diğer davacılar için 1.000,00 TL'şer olmak üzere 22.000,00 TL maddi tazminat ile her bir davacı için 50.000,00 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davacılar vekili; maddi tazminata ilişkin dava değerini davacı ... için 37.260,78 TL ve davacı ... için 10.114,80 TL olmak üzere toplam 47.375,58 TL olarak ıslah etmiştir.Davalı ... vekili; diğer davalı sürücünün davacıya haber vermeden aracı aldığını, bu nedenle davalının kazada kusurunun bulunmadığını, davacı çocuklarının yaşı itibariyle destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceklerini ve talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ...'in maddi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 37.260,78 TL ve davacı ... için 10.114,80 TL olmak üzere toplam 47.375,58 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için 25.000,00 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihi olan 26/07/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına (2 ve 3 nolu bentler hariç) ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. Maddesindeki (TBK 56.md) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar müteveffanın eşi ..., evli kızları 29 yaşındaki ... ve 31 yaşındaki... destekleri eş/anneleri ...'in 27/07/2011 tarihinde davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın çarpması sonucu vefat etmesi nedeniyle destek tazminatı talebinde bulunmaktadırlar.Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda müteveffa ...’in davacı ...’in çalışması nedeni ile oğlu ...’nın bakımı ile ilgilendiği iddiası dikkate alınarak müteveffanın düzenli ve eylemli bakım ile davacı ...’e sağlayacağı maddi katkının destekten yoksun kalma zararı içerisinde yer alacağı, bu katkının müteveffa Sevim’in kendisine ayıracağı sürelerin dışında kalan asgari altı saatlik süreyi kapsayacağı ve bakım ihtiyaçlısı ...’in okula başlayacağı tarihe kadar devam edeceği değerlendirilmekle yapılan hesaplama nihayetinde 28.02.2010 doğumlu ...’in olağan halde altı yaşın ikmali ile ilkokula

başlamış olacağı değerlendirilerek destekten yoksun kalma nedenli 10.114,00 TL maddî tazminat hesaplanmıştır. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar ayrı ayrı değerlendirilmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; yüksek öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece ek bilirkişi raporuna dayanarak müteveffanın, davacı 31 yaşındaki evli kızı ...'in çalışması nedeniyle oğlu ...'ya baktığı gerekçesi ile talep ettiği destek tazminatı talebinin reddi gerekirken kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-) Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır. Zira asgari geçim indirimi ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasında esas ücrete dahil edilemez.Somut olayda mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda asgari geçim indirimi dahil edilmiş asgari ücret esas alınmıştır. Bu durumda yukarıdaki açıklamalar ışığında pasif dönem zararının, asgari geçim indirimi olmaksızın asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinden, mahkemece aynı bilirkişiden bu yönde ek rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

4- Davacı 23.12.2014 harç tarihli ıslah dilekçesiyle ıslah edilen kısma ilişkin maddi tazminat talebi için ıslah tarihinden itibaren faiz talep ettiğinden, mahkemece 6100 Sayılı HMK 26. maddesi (HUMK.nun 74. maddesi) gereği taleple bağlı kalınarak ıslah edilen kısma ilişkin maddi tazminat alacağı için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken, tüm tazminata kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.053,95 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15716, Karar No: 2006/16093, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15716 E.  ,  2006/16093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve katılan Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Kuyumcu Köyü 315 ada 10 parsel sayılı 873,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden avlulu kargir ahır niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altına bulunan yerlerden olup, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi ise, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde bulunduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı Hazine ve katılan Orman Yönetiminin davasının reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve katılan Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 06.07.1970 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman madastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 06.06.1980 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması vardır.

1) Orman Yönetiminin temyiz itirazı bakımından;

Çekişmeli taşınmazın 06.07.1970 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman tahdidinde orman sınırları dışında bırakıldığına göre, katılan Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olup, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar davalı ...'in taşınmazı önceden sadece kışın hayvanlarını barındırmak için saya olarak kullanıldığını, hayvanlarını satınca son 15 yıldır orada hububat ve bakla ekerek kullandığını, toplam zilyetliğinin 30-35 yıl olduğunu açıklamışlardır.

Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre, tescil konusu taşınmazın dava tarihinden geriye doğru davacı tarafından 20 yıldan fazla süreyle koşullarına uygun olarak tasarruf edilmesi gerekir.

Taşınmaz üzerinde kışın hayvanları barındırmak amacıyla saya olarak kullanım şeklinde sürdürülen zilyetlik ekonomik amacına uygun zilyetlik olarak kabul edilemez. Davacının hububat ve bakla ekerek kullandığı 15 yıllık zilyetlik süresi ise, kazandırıcı süreye ulaşmamaktadır. Bu nedenle, kazanma süresi ve koşullarının davacı yararına oluştuğundan söz

edilemeyeceğinden, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

edilemeyeceğinden, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle katılan Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.11.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/80, Karar No: 2011/259, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/80 E.  ,  2011/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13312-14309 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6980-6390 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1883, Karar No: 2018/5816, Tarih: 23.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/1883 E.  ,  2018/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuklar müdafinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında dikili ağaç, fidan, bağ çubuğuna yakarak zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

a- Oluşa, tüm dosya kapsamına, suça sürüklenen çocuk ...’ın aksi ispatlanamayan ve aşamalarda değişmeyen cebindeki çakmakla kuru otları yakmak istediğine, ağaçları yakmak istemediğine ilişkin savunması ve müşteki ile aralarında herhangi bir husumetinin bulunmaması karşısında TCK’nun 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde dikili ağaç, fidan, bağ çubuğuna yakarak zarar verme suçundan cezalandırılması,

b- Kabul ve uygulamaya göre de; karar tarihinden sonra 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresi yerine “bir katına” olarak değiştirilmiş olması karşısında, söz konusu kanun değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27373, Karar No: 2019/6261, Tarih: 16.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27373 E.  ,  2019/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalıların oğlu ve gelini olduğunu, kendisinin hayvancılık ve çiftçilik ile uğraştığını, davalıların kendisinden 24 adet büyükbaş hayvan satın aldıklarını, 8 adet büyük baş hayvanın bedelini senet mukabilinde ödendiğini ancak geri kalan 16 adet büyükbaş hayvanın parasının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara sattığı ancak bedeli ödenmeyen 16 adet büyükbaş hayvanın bedelinin tahsili talebi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ... davacıdan satın aldığı büyükbaş hayvanların bedelini ödeyerek aralarında düzenlenen senedi davacıdan geri aldığını, diğer davalı ... davacı ile aralarında herhangi bir alacak ve borç ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı tarafından davalı ... tarafından düzenlenmiş senet fotokopileri ibraz edilmiş ise de senet asıllarının dosyaya sunulamadığı, bu nedenle davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı, dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış bulunduğundan, mahkemece davacının davalılara yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5802, Karar No: 2022/947, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5802 E.  ,  2022/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle "31/12/2008" ve "31.12.2009" olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4063, Karar No: 2015/10478, Tarih: 14.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4063 E.  ,  2015/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/02/2015 tarih ve 2014/1340-2015/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat rizikolarına karşı sigortalı, muhtelif tekstil malzemeleri emtiasının davalı tarafça üstlenilen nakliye sırasında çalındığını, çalınma neticesinde sigortalıya 166.469 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek, tazminatın 06/05/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, olayda kısmi kayıp halinin söz konusu olduğu, buna göre zamanaşımının teslim tarihi olan 07.01.2011 tarihinde başlayacağı, bu tarihe 30 gün eklenmesinden sonra dava tarihine kadar 1 yıldan fazla süre geçtiği, Türk Borçlar Kanunu'nun 153 ve 154.maddeleri gereğince zamanaşımı kesen hallerin bulunmadığı, davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve somut olayda kısmi kayıp hali bulunmasına ve bu halde zamanaşımı süresinin teslim tarihinden itibaren başlayacak olmasına, sigortalı 27.01.2011 tarihinde hasar nedeniyle tazminat talep etmiş ise de, 04.02.2011 tarihli cevabi ihtarname ile talebin reddedilmiş olmasına ve işbu davanın açıldığı 28.05.2012 tarihi itibariyle 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14595, Karar No: 2017/12291, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14595 E.  ,  2017/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1290, Karar No: 2022/2062, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1290 E.  ,  2022/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılması istemine ilişkin olarak açılan davada, Yıldızeli Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ile Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, müteveffanın son yerleşim yerinin tespiti için yapılan UYAP sorgulamasında, MERNİS adresinin “Zerk No:3 .../...” olduğunun anlaşıldığı bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, murisin vefat etmeden önceki adresinin araştırılması için ilgili kolluğa müzekkere yazıldığını, gelen cevabi yazıda murisin oğlu ile görüşme yapıldığını, babasının 29/11/2020 günü Ankara'da vefat ettiğini, ölmeden önceki adresinin “... Mahallesi, .... Sokak No:7/15 .../Ankara” olduğunun bildirdiği, bu nedenle Ankara Sulh Hukuk Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce ise, murisin vefat etmeden önceki adresinin belirlenmesi için yapılan kolluk araştırması sonucunda kolluk tarafından murisin vefatından önce kış aylarında ... Mah. ... Sok. No:.../15 .../ANKARA adresinde, yaz aylarında ise... Köyü No:3 .../... adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiğinin bildirildiği, ayrıca mirasçı ...’un 08/04/2021 tarihli duruşmadaki imzalı beyanında, murisi olan eşi ...'un vefatından önce eşi ile birlikte... Köyünde yaşadıklarını, vefatı sırasında eşinin son ikamet adresinin... Köyü olduğunu, kışları 1-2 aylığına Ankara'da bulunan adrese geldiklerini, diğer zamanlarda ise... Köyünde birlikte yaşadıklarını beyan ettiği, bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince karşılıklı olarak verilen yetkisizlik kararları nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 596. maddesi; “Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” düzenlemesini, aynı Kanunun 19/1. maddesi ise; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” düzenlemesini içermektedir.