muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/225, Karar No: 2014/21906, Tarih: 05.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/225 E.  ,  2014/21906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/352461

Mahkemesi : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.09.2013

Numarası : 2013/556-2013/697

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, inşaat yapı malzemeleri satış işi ile uğraşan sanığın işyerinde çalışan ve olay tarihinde 15 yaşında olan ölenin, sanığın bilgisi dahilinde 25'er kg.lık paketlerdeki fayans ve granit yapıştırıcı malzemelerden dükkanın önüne çıkartmak için tekerlekli el arabasına, dükkan içinde olaydan hemen sonra çekilmiş fotograflardan da anlaşılacağı üzere yüksek şekilde istiflenmiş 25'er kg.lık fayans ve granit yapıştırıcı malzeme paketlerini yüklediği sırada, istifin üst kısımlarındaki paketlerin kayarak ölenin üzerine devrilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, okulun tatil olduğu dönemlerde harçlık karşılığı ölenin, dükkanında çalışarak kendisine yardım ettiğini beyan eden ve bu beyanı ölenin babası tarafından da doğrulanan sanığın, 15 yaşındaki çocuğun dükkan içinde tehlikeli şekilde istiflenmiş malzemeleri tek başına el arabasına yüklemesine rıza gösterdiği ve bu işin yapımını ölenin insiyatifine bıraktığı olayda kusurlu olduğu anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6537, Karar No: 2019/5471, Tarih: 18.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6537 E.  ,  2019/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/08/2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 22/01/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 1072 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...’nın 15.01.2014 tarihinde vefat ettiği, davacı vekilinin 03.04.2014 tarihli celseye mazeret göndererek katılmadığı taraf teşkilinin ikmali için süre talep etmesine rağmen 18.09.2014 tarihli celseye de katılmadığından ve taraf teşkili de sağlanamadığından dosyanın işlemden kaldırıldığı, işlemden kaldırıldıktan sonra davacı ... mirasçılarından ... ve ...'nın vekaletnamesini ibraz eden ve yenileme talebinde bulunan Av. ...'nin dilekçesine istinaden dosyanın yeniden işleme konulduğu, duruşmaya kadar geçen süre zarfında davacı ...'nın diğer mirasçılarının davayı takip etmediği takipsizlikten itibaren üç aylık süre zarfında da dosyanın taraflarından herhangi bir yenileme talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 150/5.maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup re’sen yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir.

Somut olayın incelenmesinde;

Somut olayın incelenmesinde;

Davacı ... 15.01.2014 tarihinde vefat etmiş olup davacı ... vekili 03.04.2014 tarihindeki duruşmaya katılmamıştır. Mahkemece bir sonraki celse tarihi olan 18.09.2014 tarihine kadar davacı vekiline mirasçılık belgesini ibraz etmesi ve mirasçıları davaya dahil etmesi için süre verilmiştir. Ne var ki davacı vekili 18.09.2014 tarihli celseye de mazeret göndermiş ve katılmamıştır. Bunun üzerine mahkemece mazeret hakkında hüküm tesis edilmeksizin dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili 13.10.2014 tarihinde mirasçılık belgesi uyarınca davacının mirasçısı olduğu tespit edilen ... ve ...’in vekaletini alarak yenileme talebinde bulunmuş, mahkemece yenileme talebi kabul edilerek duruşma günü tayin edilmesine karşın ...’nın diğer mirasçılarının davaya devam etmediği ve yenileme talebinde bulunmadıkları gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Halbuki taraf teşkili kamu düzenine ilişkin bir husus olup mahkemece res’en gözetilmesi gereken bir dava şartıdır. Bütün mirasçıların davayı takip etmesi zorunlu olmadığından davacı ... mirasçılarından ... ve ...’in davayı takip ederek yenileme talebinde bulunması yeterlidir. Mahkemece diğer tüm mirasçıların ve paydaşların davaya dahil edilmesi sağlanarak işin esası hakkında hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde uygulama imkanı bulunmayan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/5.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7561, Karar No: 2022/2047, Tarih: 22.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7561 E.  ,  2022/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmediği gibi yüklenen suçları işlediğine ilişkin, diğer suça sürüklenen çocuk ...'nın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17026, Karar No: 2014/5227, Tarih: 25.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17026 E.  ,  2014/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/350-2013/783

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- Şikayet eden borçlu A.. İ.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 11.03.2013 tarihli yazı ile borçlunun Z.Bankası U. Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine ve 6183 sayılı Kanun'un 70.maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı, yine 6111 sayılı Kanun'un geçici 2.maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22/02/2013 tarihli 28567 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01/11/2012 tarihli ve 2010/83 Esas 2012/169 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve aynı kararda, iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği hüküm altına alındığından anılan Kanun maddesinin 22/08/2013 tarihine kadar yürürlükte olduğu ve 01/11/1983 tarihinden sonraki döneme ait kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalar neticesinde verilen tazminat kararlarına dayanılarak yapılan icra takiplerinde, borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının 22/08/2013 tarihine kadar haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu İl Özel İdaresi'nin T.C. Z.Bankası U. Şube Müdürlüğü'ndeki bulunan hesaplara konulan 11.03.2013 tarihli haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, Hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 11.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkün olup mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenip, diğer şikayet nedeni kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca

HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16039, Karar No: 2023/466, Tarih: 13.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16039 E.  ,  2023/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1.maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317.maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/11140 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında 141/1, 31/3. maddeleri kapsamında, hırsızlık suçundan dava açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/304 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 31/3, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Çocuk Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/711 Esas, 2016/304 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2021/9109 Esas, 2021/12528 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Çocuk Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/464 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan davanın zaman aşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri, zaman aşımı süresinin dolmadığı ve suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 21.03.2015 günü bir alışveriş merkezine teslim edilmek üzere 15 adet cep telefonunu teslim alan ... isimli çalışanın, trafiğin yoğun olması nedeniyle kutu içerisindeki telefonları kaldırıma bıraktığı ve teslim alacak ilgiliyi arayıp haber vermesini müteakip aşağı inen görevlinin kaldırımdaki kutuyu bulamadığı ve polise haber verdiği, kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde elde edilen kamera kayıtlarında, suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile suça konu cep telefonlarını aldıklarının tespit edildiği anlaşılmış, suça sürüklenen çocuklar aşamalarda, içinde cep telefonları bulunan kutuyu aldıklarını ikrar etmişlerdir.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuk hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 08.04.2016 tarihinden, Mahkeme tarafından, düşme kararının verildiği 01.04.2022 tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2021/464 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26100, Karar No: 2015/35459, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/26100 E.  ,  2015/35459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı... tarafından yaptırılan ...Konutlarından daire satın aldıklarını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanı ile tamamladığını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi, bilahare vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden ayrı ayrı miktarları arttırarak belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 4.650,53 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.