muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4247, Karar No: 2013/7169, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4247 E.  ,  2013/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminat ile kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının maddi tazminat davası ile kıdem tazminatı alacağı istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir.

Uyuşmazlık, davacının maddi tazminat ve işçilik alacaklarına ilişkin istemlerinin birlikte görülüp görülmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan maddi tazminat davasında müterrafik kusur oranlarının ve kaçınılmazlığın belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Kurum tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Öte yandan davacı 15.7.2006-13.6.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde kabin memuru (uçucu personel) olarak çalışmıştır. Mahkemece 4857 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesinde yer alan "Deniz ve hava taşıma işlerinde, bu Kanun hükümleri uygulanmaz" hükmü doğrultusunda uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülemeyeceği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir. Davacı 12.7.2006 tarihinden itibaren ... Sendikası üyesi olup; 22.Dönem TİS'in 27.maddesinde "süreli fesihlerde uçucu personel dahil sendika üyesi tüm personele iş güvencesi ile birlikte 4857 sayılı Kanun uygulanır" kuralının yer aldığı davalı THY vekili tarafından ifade edilmekte ise de dosyada işveren ile sendika arasında yapılan toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır. Mahkemece maddi tazminat ve kıdem tazminatı alacaklarına dair istemlerin ayrılmasından sonra tüm TİS'ler getirtilerek davacıya 4857 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına dair inceleme yapılması zorunludur.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12381, Karar No: 2024/1106, Tarih: 08.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12381 E.  ,  2024/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2347 E. 2018/1114 K.

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 5 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 26.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün düzeltilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Yeniden bilirkişi incelemesi yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

2. Suç kastının olup olmadığına dair bir belirleme yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın vahim nitelikte 6136 sayılı Kanun'a aykırı silah bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Yeniden bilirkişi incelemesi yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

2. Suç kastının olup olmadığına dair bir belirleme yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın vahim nitelikte 6136 sayılı Kanun'a aykırı silah bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. 07.03.2016 tarihli tutanak ile Gaziantep Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce il genelinde silah ticareti yapan şahıslara yönelik yapılan çalışmalarda sanığın ikametinde uzun namlulu silah ve uyuşturucu madde bulundurduğuna dair bilgi alınması üzerine sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde salonda iki koltuk arasında çuval içerisinde kaleşnikof tüfek ve 3 adet boş şarjörü, kutu içerisinde 490 adet kaleşnikof mermisi, yatak odasında kasa içerisinde bir adet toplu tabir edilen tabanca ve tabancaya ait kovan tabanında 16 adet dolu fişek, müştemilatta ise üzerinde AOK DÜZCE ibaresi bulunan tek kırma tabir edilen av tüfeği ve tüfeğe ait iki adet dolu fişek ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09.05.2016 tarihli raporu ile;

a) 7.62 x 39 mm çap ve tipinde fişek atan, Polonya yapımı, Kalashnikov marka, açılır kapanır dipçikli, mandal marifeti ile tek tek ve seri olarak atış yapabilen otomatik tüfeğin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak ve ayrıca 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında vahim olduğu,

b) 392311 numaralı L22 - PASPER ECA ARMAS ibareli, sekizli toplu tabancanın ve R12 ibareli AOK DÜZCE ibareli tabancanın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olduğu ancak 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında vahim nitelikte olmadığı belirlenmiştir.

c) 7.62 x 39 mm çap ve tipinde 490 adet, 9 x19 mm çap ve tipinde 223 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen vahim nitelikteki ateşli silahı bulundurduğu ve taşıdığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kolluk araştırma tutanağı, arama tutanağı, kriminal rapor, sanık savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, bir adedi 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin

dördüncü fıkrasına göre vahim nitelikte olmak üzere toplamda üç adet yasak niteliği haiz ateşli silah ve mermileri bulunduran sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Kolluk araştırma tutanağı, arama tutanağı, kriminal rapor, sanık savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, bir adedi 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin

dördüncü fıkrasına göre vahim nitelikte olmak üzere toplamda üç adet yasak niteliği haiz ateşli silah ve mermileri bulunduran sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 26.04.2018 tarihli kararında sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3612, Karar No: 2015/36539, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3612 E.  ,  2015/36539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 1425 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 5763 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 5175,90 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5175,90 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 1425 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 5763 TL yapı bedeli ile 587 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ..entsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25229, Karar No: 2018/158, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25229 E.  ,  2018/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen ticareti terk hükümlerine muhalefet suçunun, suç tarihi itibariyle İİK'nun 347. maddesinde belirlenen 3 aylık ve 1 yıllık şikayet sürelerine tabi olduğu, müşteki vekilinin, sanığın üzerine atılı suçu işlendiğini icra takip dosyasında 18.01.2013 tarihinde yaptığı işlem sırasında öğrendiği, bu tarihten itibaren İİK'nın 347. maddesinde yazılı üç aylık süreyi geçirdikten sonra şikayetçi olduğu nazara alınmadan şikayet hakkının düşürülmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10464, Karar No: 2006/12249, Tarih: 07.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10464 E.  ,  2006/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı idare adına kayıtlı .parsel sayılı taşınmazın denizden doldurulmak suretiyle kazanılan  kamunun istifadesine ayrılmış tescile tabi olmayan yerlerden olduğunu, hakemde tescile karar verilemeyeceği halde hakem kararı ile yolsuz olarak davalı adına  tescil edildiğini, görev aşımı suretiyle verilen tescil kararının kesin olduğundan söz edilemeyeceğini ileri sürüp tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılması gereken yerlerden olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hakem dosyasında kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlenen yerin Orman Genel Müdürlüğü adına hükmen tescil edildiğini, kesin hüküm bulunduğunu bildirip  davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri   tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu  iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .parsel sayılı taşınmazın denizden doldurulan yerlerden olduğundan bahisle arsa vasfı ile Hazine adına tespitinin yapıldığı, orman idaresince kadastro mahkemesinde açılan tespite itiraz davasının, tarafların 3533 Sayılı Yasa kapsamındaki kurumlardan oldukları gerekçesiyle görevsizlikle sonuçlanması üzerine Hakem'de görülmeye devam edildiği, Hakem'de yapılan yargılama sırasında kıyı kenar çizgisi belirlenerek kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölüm bakımından davanın kabulüne, 140 m2 lik kısmın tapusunun iptali ile Orman Genel Müdürlüğü adına tesciline, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın kumsal olarak tescil dışı bırakılmasına karar verildiği ve Hakem kararının kesinleşerek infaz edildiği anlaşılmaktadır.

Belirtilen süreç içerisindeki hakem kararının taraflar bakımından kesin hüküm oluşturacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Açıklanan nedenlerden ötürü davacının temyiz itirazlarının reddine, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32809, Karar No: 2017/3274, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/32809 E.  ,  2017/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11797, Karar No: 2017/6528, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11797 E.  ,  2017/6528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 15.10.2015 günlü ve 2014/19489 E. 2015/15871 K. sayılı ilamı ile;

(…Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davacının alacağının belirlenmesi konusunda bilirkişi raporu alınarak hesaplanan bedel doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.)

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).