muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/232, Karar No: 2009/2, Tarih: 20.01.2009

” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Gebze Ağır Ceza Mahkemesi ise, 31.01.2008 gün ve 273-37 sayı ile;

“…. Öldürme suçu zorunlu iştiraki gerektirir bir suç tipi olmayıp, suça iştirak mümkündür. Suç tipinin zorunlu hareketini icra etmeyen sanık H.... S......'nin öldürme suçundan müşterek fail olarak sorumlu tutulabilmesinin ön şartı birlikte suç işleme kararıdır. Ancak olayda böyle bir karar yoktur, zira maktul ile sanık H....kavgaya tutuşmuşlar, ayrılmışlar, maktul polisi aradıktan sonra yeniden kavgaya tutuşmuşlar, birbirlerini vurmuşlar, bu sırada evden bıçakla çıkan sanık M...... gelip maktule bıçakla vurmuştur, yani sanıkların maktulü öldürme konusunda aralarında önceden mevcut bir anlaşma, bir ön karar olmadığı gibi yapılan bir iş bölümü gereğince icra hareketlerinin aralarında paylaşılmış olması hali de yoktur. Sanık Halil'in oğlu bıçakla vurduktan sonra tutmaya devam ettiği, böylelikle öldürme kararına o esnada (yani bıçakla vurma esnasında) katıldığının varsayılması, o anda aralarında bir iş bölümü doğmuş olduğunun düşünülmesi halinde ise, sanık M......nın bıçak darbelerinden ilkinin dahi öldürücü mahiyette olması nedeniyle, sanık H....'in suçun icrası üzerinde müşterek hakimiyet kurduğunu kabul etmeyi imkansız kılmaktadır. Sanık H.... S......'nin suça katkısı ilkinden sonraki bıçak darbelerinin ikasını kolaylaştırmaktan ibarettir, suç tipini oluşturan asıl fiilin yani bıçakla vurmanın gerçekleştirilebilmesi için maktulün tutulmasında zorunluluk dahi yoktur, sanık tutmasa da M......nın bıçakla vurma imkanı bulunmaktadır, ancak sanık H....'in maktulü tutması bu fiilin işlenmesini kolaylaştırmıştır. Dolayısıyla sanık H....'in suça iştirak derecesi 5237 sayılı TCK.nun 39/c maddesine göre "suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde ve 765 sayılı TCK.nun 65/3 maddesinde öngörüldüğü üzere "suç işlendiği sırada müzaharet ve muavenetle icrasını kolaylaştırmak" suretiyle suça iştirak etmek şeklinde gerçekleştiğinden..”

” gerekçesiyle direnmiş, mahkeme başkanı bozmaya uyulması yönünde karşı oy kullanmıştır.

Hükmün sanık H.... müdafii, katılanlar S..... ile Eylem vekili ve yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2008 gün ve 116617 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hakkındaki hüküm kesinleşmeyen sanık M...... S...... hakkında zamanaşımı süresi doluncaya kadar hüküm verilmesi olanaklı bulunduğundan, Genel Kuruldaki inceleme sanık H.... S...... hakkındaki hükme hasren yapılmıştır.

Tarafsız görgü tanıkları E.... Y....., İ....K...... ve A... D.....’ün birbirlerini doğrulayan, tutarlı beyanları ile tüm dosya içeriğinden olayın; “

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hakkındaki hüküm kesinleşmeyen sanık M...... S...... hakkında zamanaşımı süresi doluncaya kadar hüküm verilmesi olanaklı bulunduğundan, Genel Kuruldaki inceleme sanık H.... S...... hakkındaki hükme hasren yapılmıştır.

Tarafsız görgü tanıkları E.... Y....., İ....K...... ve A... D.....’ün birbirlerini doğrulayan, tutarlı beyanları ile tüm dosya içeriğinden olayın; “

“kendisinin satın almayı çok istediği, ancak ev sahibi ile parasal konularda anlaşamadığı için alamadığı evi başkalarına satmak için müşteri getiren emlak komisyoncusu maktul K....’a kızan sanık H....’in küfrederek saldırması üzerine başlayıp takiben de kavgaya sanık H....’in oğulları olan M...... ve E....’ın katılmaları, bir ara yatıştırılan kavganın H....’in saldırgan hareketleri nedeniyle yeniden alevlenmesi ve sanık H....’in maktul K....’ın boynunu koltuğunun altına sıkıştırdığı sırada evden aldığı mutfak bıçağı ile olay yerine tekrar gelen sanık M......’nın maktule her biri öldürücü nitelikte olan 6 bıçak darbesi vurarak öldürmesi”

” tarzında gerçekleştiği anlaşılmakta olup, kabul ve sair uygulamalar yönünden aralarında bir ihtilaf bulunmayan Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki hukuki uyuşmazlık, sanık H....’in kasten öldürme suçuna iştirakinin “

“müşterek faillik”

” düzeyinde mi, yoksa “

“yardım etme”

” düzeyinde mi olduğuna ilişkindir.

Suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması, iştirak konusunda hem 765, hem de 5237 sayılı Yasalardaki düzenlemelerin ayrı ayrı değerlendirilmesini gerektirmektedir.

765 sayılı Yasadaki Düzenleme

765 sayılı Yasada “

“asli iştirak”

” “fer’i iştirak”

” ayrımı kabul edilmiş olup, bu Yasanın 64. maddesinin birinci fıkrasında asli maddi iştirak, 2. fıkrasında asli manevi iştirak (azmettirme), 65. maddesinde ise fer’i iştirak düzenlenmiştir.

Buna göre; “

“fiili irtikap etme”

” ve “

“doğrudan doğruya beraber işleme”

” asli maddi iştirak; azmettirme asli manevi iştirak; “

“iş ve vasıta tedariki”

” ile “

“müzaharet ve muavenetle suçun icrasını kolaylaştırmak”

” fer’i maddi iştirak, “

“suç işlemeye teşvik”

”, “

“suçu irtikap kararını takviye”

”, “

“müzaharet ve muavenette bulunmayı vaad etmek”

” ve “

“talimat vermek”

” ise fer’i manevi iştirak hallerini oluşturmaktadır. 65. maddenin son fıkrasındaki zorunlu feri faillik halinde ise feri faile indirimsiz ceza uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Bu düzenleme uyarınca asli maddi faillik; “

“doğrudan doğruya birlikte işleme”

” ile “

“fiili irtikap etme”

” hallerinde mümkün olabilecek ve bu durumda müşterek faillerden her birine suçun cezası tam olarak verilecektir. Burada esas itibarıyla, bir kişi tarafından işlenebilmesi olanaklı olan bir suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi söz konusu olup, “

“fiili irtikap etmek”

” suçu birlikte işleyerek ya da suçun gerektirdiği hareketin her bir fail tarafından ayrı ayrı yapılması suretiyle, “

“doğrudan doğruya birlikte işlemek”

” ile “

“fiili irtikap etme”

” hallerinde mümkün olabilecek ve bu durumda müşterek faillerden her birine suçun cezası tam olarak verilecektir. Burada esas itibarıyla, bir kişi tarafından işlenebilmesi olanaklı olan bir suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi söz konusu olup, “

“fiili irtikap etmek”

” suçu birlikte işleyerek ya da suçun gerektirdiği hareketin her bir fail tarafından ayrı ayrı yapılması suretiyle, “

“doğrudan doğruya birlikte işlemek”

” ise suçun maddi unsurunu teşkil eden hareketleri olmasa bile suçun icrasında en az bunlar kadar önemli olan ikinci derecedeki hareketleri yaparak suça katılmayı ifade eder.

Suçu doğrudan doğruya beraber işleyenlerle, fer’i maddi faillerin durumları sık sık birbirine karıştırılmaktadır. Esas itibarıyla suçu doğrudan doğruya işleyen faillerin hareketleri ne suçun unsuru, ne de şiddet sebebi olmayıp feri niteliktedirler, fakat maddi şekilleri, suçun icrasıyla aynı zamanda oluşları ve suçun icrasında birinci derecede etkili bulunuşları nedeniyle bu hareketleri gerçekleştirenler asli fail olarak kabul edilmişlerdir. (Abdullah Pulat Gözübüyük, Türk Ceza Kanunu Gözübüyük Şerhi, Genişletilmiş 5. bası, 1. cilt, s.833 vd.) Fer’i iştirakte ise suça ikinci derecede katılma söz konusu olup, asli maddi failin suç teşkil eden hareketleriyle yardımcısı durumundaki feri failin hareketleri arasında bir bağlantı vardır. (YCGK, 23.11.1981 gün ve 214-385 sayılı kararı) Fer’i faillik halleri yasa metninde tek tek sayılmıştır. Yasaya göre, suçun işlenmesinde asli maddi faile vasıta tedarik etmek ve suçun işlenmesini kolaylaştırıcı yardımda bulunmak fer’i fail olarak cezalandırılmayı gerektirmektedir. Bu anlamda destekleme (müzaheret) ve yardım (muavenet), suçun icrasını kolaylaştırıcı hareketler yapmak şeklinde anlaşılmalıdır. Ancak bu hareketler faille doğrudan doğruya işbirliği mahiyetinde değil, ikinci derecede fiillerdir. Aksi takdirde asli faillik söz konusu olur. Bir hareketin asli ortaklığı mı, yoksa fer’i failliği mi gerektireceği hakim tarafından belirlenecektir. Öte yandan, söz konusu failin katılması olmaksızın fiilin işlenmesinin mümkün olmadığı hallerde kişi fer’i fail sayılacak, buna karşılık Yasanın 65. maddesinin son fıkrasındaki açık hüküm karşısında cezasından indirim yapılamayacaktır.

5237 sayılı Yasadaki Düzenleme:

5237 sayılı Yasa ile asli iştirak- fer’i iştirak ayrımı kaldırılmıştır. Yasa gerekçesinde belirtildiğine göre; eski sistemin en önemli sakıncası, kişinin suçun işlenişine katkısının, gerçekleştirilen suçun bütünlüğü içerisinde değil, ondan bağımsız olarak ele alınmasıdır. Bu nedenle, 765 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde uygulanan sistemde, suçun işlenişine iştirak eden kişilerin çoğu zaman asli fail olarak mı, yoksa fer’i fail olarak mı sorumlu tutulacakları duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanamamaktadır.

Yine gerekçede ifade edildiği gibi, Hükümet Tasarısı’nda da benimsenen asli iştirak, fer’i iştirak ayrımının adil ve eşit olmayan bir cezalandırmayı sonuçlaması ve uygulamada zorluk ve duraksamalara neden olması dolayısıyla, bu ayrımı esas alan düzenleme tasarıdan çıkarılmıştır. Yeni yapılan düzenlemeyle, iştirak şekilleri fiilin işlenişi üzerinde kurulan hakimiyet ölçü alınarak belirlenecektir. Bu sistemde birer sorumluluk statüsü olarak öngörülen iştirak şekilleri ise, faillik, azmettirme ve yardım etmeden ibarettir.

Yeni yasada, iştirak halinde faillik ve şeriklik söz konusudur. Şeriklik de azmettiren ve yardım eden olarak ikiye ayrılmaktadır. Böylece 765 sayılı Yasada asli manevi fail sayılan azmettiren, 5237 sayılı Yasada fail olarak kabul edilmeyip, şerikler arasında sayılmıştır. Bir suçun işlenmesinde asıl sorumluluk faillere aittir, şerikler ise 40. maddede yer alan bağlılık kuralı gereğince sorumlu tutulabilmektedirler.

Yasa koyucunun 37. maddenin 1. fıkrasındaki “

“suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur”

” ifadesiyle faillik kavramının kapsamını oldukça geniş tuttuğunu söyleyebiliriz. Bu durumda, suçun işlenmesini sağlayan hareket üzerinde hakimiyet kuran herkes fail sayılabilecektir. Hareket üzerinde hakimiyet kurmak, birlikte irtikap etme şeklinde gerçekleşebileceği gibi, zımni veya açık bir iş bölümüne dayalı olarak hareketi birlikte gerçekleştirmeyi de kapsayabilir. Öyle ki, bu anlamda suçu sonuçlayan hareketi yapmayan, fakat bir başkasının bu hareketi yapması için gerekli ortamı hazırlayanlardan her birisi de fail sayılabilecektir. Buradan çıkartabileceğimiz netice, suçun işlenmesi sırasında mağdura yönelik olarak yapılacak hareketlerin çoğu kez yardım etme olarak değil, faillik olarak değerlendirileceği yönünde olacaktır. Ancak, bu ifadeden yardım etmenin sadece suçun işlenmesinden önce veya sonra mümkün olabileceği sonucunun da çıkartılmaması gerekir. Zira, yardım etme her aşamada mümkün olabilecek fakat daha çok suçun işlenmesinden önceki ve sonraki hareketler yardım etme olarak değerlendirilebilecektir.

Somut olaya ilişkin değerlendirme:

Olayımız açısından çözülmesi gereken sorun; sanık H....’in, M......’nın işlediği kasten öldürme suçuna katılıp katılmadığına ve katıldı ise iştirak düzeyinin belirlenmesine yöneliktir.

Kast insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Somut olaya ilişkin değerlendirme:

Olayımız açısından çözülmesi gereken sorun; sanık H....’in, M......’nın işlediği kasten öldürme suçuna katılıp katılmadığına ve katıldı ise iştirak düzeyinin belirlenmesine yöneliktir.

Kast insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Çünkü, suç kastının mutlaka belli bir aşamada oluşması gerekmediği gibi, iştirak iradesinin de suç tamamlanıncaya kadar her aşamada oluşması mümkündür.

Sanık H.... ile maktul K.... arasındaki ihtilaftan kaynaklanan ve H....’in saldırısı ile başlayan somut olaya, sanık M.......’nın babası olan H....’e yardım etmek gayesiyle sonradan katıldığı dosya kapsamından açıkça anlaşıldığına göre; M.......’nın elinde bıçakla olay yerine dönmesinden hemen önce saldırgan tavırlarıyla ikinci kavgayı başlatarak Kazım’ın kafasını koltuğunun altına sıkıştıran, M......’nın hepsi öldürücü nitelikte olan 6 bıçak darbesini vurması sırasında da onu engellemeye çalışmak bir yana, bıçaklama eylemi bitinceye kadar maktulü etkisiz kılacak biçimde tutmaya devam eden sanık H....’in, M......’nın evden aldığı bıçakla gelip maktule yönelmesinden itibaren “

“öldürme kastında”

” M...... ile mutabık kaldığında ve zımni bir işbirliği (işbölümü) ile öldürme suçuna katıldığında kuşku bulunmadığından, bu sanığın maktule yönelik eyleminin 765 sayılı Yasa açısından 64. maddede düzenlenen “

“asli maddi iştirak (birlikte suç işleme), 5237 sayılı Yasa açısından ise 37. maddede düzenlenen “

“faillik”

” kapsamında kaldığının kabul edilmesi gerekir.

Bu itibarla; sair temyiz itirazlarını reddiyle, Yerel Mahkemenin yerinde görülmeyen direnme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1-Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2008 gün ve 273-37 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2-Dosyanın Gebze Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 20.01.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21412, Karar No: 2018/8576, Tarih: 17.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21412 E.  ,  2018/8576 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,davalı kurum tarafından kendisi aleyhine 06/04/2013 tarih 90447 seri no’lu kaçak tespit tutanağı ile işlem yapıldığını ve 62.405,00 TL borç tahakkuk ettirildiğini, kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek; davalı kuruma 62.405,00 TL borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,dava konusu kaçak tespit tutanağıyla davacıya ait trafoda yapılan kontrollerde abonesiz ve sayaçlı olarak enerji kullandığının tespit edildiğini, bu nedenle davacının kaçak kullandığının tespit edildiğini, dolayısıyla ..... müşteri hizmetleri yönetmeliği ve ....... kurul kararları doğrultusunda kaçak tahakkuku yapıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile;davacının davalı kuruma 06/04/2013 tarih, ...... seri no’lu kaçak tutanağı nedeniyle 2.080,05 TL borcu olduğunun, 60.324,95 TL borcu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;kaçak elektrik kullanımından kaynaklı borca yönelik borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği 01.03.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ve .... Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.

./..

-2-

.......uygulanmasına ilişkin olarak 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olayda;dosya kapsamında da yer alan 06.04.2013 tarihli kaçak tutanağı incelendiğinde,davacının davalı kuruma abone olmadan abonesiz ve sayaçsız düz bağlı elektrik kullandığının tespit edildiği,bu kaçak tutanağına istinaden de kaçak tahakkuku yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dosya kapsamında alınan bilirkişi asıl ve ek raporu hükme esas alınarak karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporları davaya konu uyuşmazlığın çözümü noktasında hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığından söz konusu raporlara dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır.

Mahkemece, dosya kapsamında alınan bilirkişi asıl ve ek raporu hükme esas alınarak karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporları davaya konu uyuşmazlığın çözümü noktasında hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığından söz konusu raporlara dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır.

2-Bundan ayrı olarak,17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı kanunun 17.maddesinin birinci,üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a),(ç),(d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,kayıp ve diğer bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .......’nun kanundaki yetkileri genişletilerek söz konusu bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Bu kapsamda bilirkişi tarafından yapılacak hesaplamada ,kaçak tahakkuku noktasında kayıp - kaçak, dağıtım,iletim ve psh bedeli hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması,ek tahakkuk hesabında normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması,buna göre kayıp kaçak,dağıtım,iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyatı üzerinden belirleme yapılması gerektiğinin de gözetilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; alanında uzman ayrı bir 3’lü bilirkişi heyetinden davaya konu edilen kaçak elektrik tüketim bedellerinden davacının davalıya borçlu olup olmadığının tespiti noktasında kaçak tutanak tarihinde yürürlükte olan yukarıda ifade edilen yönetmelik ve kurul kararına göre hesaplamayı içerir,Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınması,alınacak raporda kayıp - kaçak vb. bedeller ile ilgili ikinci bentte belirtilen hesaplama yöntemine de uyulması ve mahkemece de alınacak bu rapora göre sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2022/1730, Karar No: 2022/5731, Tarih: 10.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1730 E.  ,  2022/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 41. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 15. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.05.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat Ayşegül Öztaş gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; elektrik teknisyeni olan davacının davalı Şirkete ait Türkmenistan'daki Aşkabat Uluslararası Havalimanı projesinde 01.03.2016-14.02.2018 tarihleri arasında otomasyon işletme sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, davacının ücretinin net 2.200,00 USD olduğunu, çalışma süresi boyunca hafta içi altı gün 07.00 -21.00 saatleri arasında normal mesai yaptığını, şantiyelerin resmi açılışlarından önceki üç ay insan üstü bir çalışma temposu ile 07.00-00.00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışma dönemlerinde hafta sonu olan pazar günleri hiç tatil yapmadığını, işyerinde genel uygulama olduğu için tüm işçiler gibi davacının da ayda iki pazar 07.00 -21.00 saatleri arasında normal mesai gibi tam zamanlı olarak çalıştığını, 1.515,07 USD bakiye ihbar tazminatı alacağının bulunduğunu belirterek ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın 01.03.2016 - 28.02.2018 tarihleri arasında Türkmenistan'da elektrik teknisyeni olarak görev yaptığını, bu çalışmasında ücretinin Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü nezdinde karşılıklı imzalanan sözleşmesi ile 1.222,00 USD olarak belirlendiğini, 1.422,00 USD ücret üzerinden ihbar tazminatı hak edişi hesaplandığını ve toplam 1.990,80 USD ihbar tazminatı alacağının davacının banka hesabına ödendiğini, fazla çalışma hak edişlerinin her ay ücreti ile birlikte ödendiğini, ödenen kısımlar haricinde müvekkili Şirket nezdinde başkaca bir hak edişi bulunmadığını, ayrıca çıkış işlemleri sırasında bazı aylara ait hesaplamalarda eksiklik olduğunun tespit edilmesi üzerine 1.515,07 USD fazla çalışma ücretinin davacının hesabına yatırıldığını, müvekkili Şirketin Türkmenistan'da uygulanan çalışma saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, özlük dosyasında bulunan dekont ve dekont açıklamalarına göre davacı tarafından yapılan fazla çalışma ücretinin ödendiğini, davacıya sehven fazlaca izin ücreti ödenmiş olmakla, sehven ödenen 570,26 USD izin ücretinin olası bir hesaplamada takas ve mahsubunu talep ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI