muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23004, Karar No: 2019/20785, Tarih: 11.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23004 E.  ,  2019/20785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kurumun santral binasında ihale verilen şirketler nezdinde internet telefon kablo teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin ihale verilen son şirket tarafından haksız feshedildiğini, işe iade davası neticesinde işe iadesine karar verildiğini ve kararın onandığını ancak işe başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını; fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevap Özeti:

Davalı kurum vekili, davacının şebeke yapım işini üstlenen şirketlerde çalıştığını, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, istifa ile iş sözleşmesinin sona erdiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yıllık izin ücretine uygulanması gereken faiz konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.Ödenmeyen yıllık izin alacağı bir çalışma karşılığı olmadığı için geniş anlamda ücret olarak değerlendirilemez. Öte yandan anılan alacağa en yüksek banka mevduat faizi uygulanacağına dair 4857 Sayılı İş yasasında bir hüküm bulunmamaktadır. Izin ücreti için uygulanması gereken faiz yasal faiz olmalıdır.

Somut olayda; davacı vekili tarafından dava dilekçesinde yıllık izin ücretine en yüksek banka mevduat faizi uygulanması talep edilmiştir. Mahkemece taleple bağlılık ilkesi gereği “yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizine” hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde “en yüksek banka mevduat faizi” uygulanmasına karar verilmesi hatalı olmuştur. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, temyiz konusu hükmün dördüncü ve beşinci bendinde yer alan “100,00 TL brüt yıllık izin alacağının dava tarihi olan 11/02/2015 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.616,00TL brüt yıllık izin alacağının ıslah tarihi olan 20/04/2016 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinde yer alan “en yüksek banka mevduat faizi” kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine "yasal faizi aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9599, Karar No: 2019/2653, Tarih: 14.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9599 E.  ,  2019/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ...‘ın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla açılan davada, sanığın suç kastının bulunmadığını ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2010 takvim yılında suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen ...hakkında 2010 takvim yılına ilişkin açılan davanın akıbeti araştırılarak, mümkün olduğu takdirde birbirlerine karşılıklı faturalar düzenleyen ... ve sanık ... hakkında açılan davaların birleştirilmesinden sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı da karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanmak eylemlerinin ayrı ayrı bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin kurulan hükümler yönünden ayrı ayrı uygulanma gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hükümler kurularak eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9919, Karar No: 2014/320, Tarih: 14.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9919 E.  ,  2014/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/110156

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2010/49 (E) ve 2012/20 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, yakınanın da, aracını evinin önündeki açık alana park ettiğini ve sabah saat 08.13 sıralarında aracının çalındığını farkettiğini anlatması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14353, Karar No: 2024/20854, Tarih: 26.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/14353 E.  ,  2024/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/626 E., 2016/196 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9361, Karar No: 2018/6219, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9361 E.  ,  2018/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - ... Yönetimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... beldesi 1052 parsel sayılı taşınmaz 13310,00 m2 yüzölçümü ile tarla vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı vekili, 17.01.2001 tarihli dava dilekçesi ile; ... beldesi 1052 parsel sayılı taşınmazın arazi kadastrosunda kendi adına tesbiti kesinleşen dava dışı 286 sayılı parselin kayıt fazlası olarak Hazine adına tescil edildiğini, kadastro tesbitinin komisyon kararı ile kesinleşerek 1052 sayılı parselin Hazine adına tescil edildiğini, oysa kadastro tesbiti kesinleşmeden önce yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddiasıyla tapu kaydının iptaline ve adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.07.2006 gün ve 7759 E. - 10531 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında: "Kadastro sırasında çekişmeli ... beldesi 1052 parselin dava dışı 286 parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit ve tescil edildiği, davacının tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmişse de, komşu parsel kayıtlarının getirtilmediği, taşınmazda bulunduğu bildirilen ... ağaçlarının sayısının, yaşının, dağılımının belirtilmediği, 286 parselin vergi kaydının getirtilerek kayıt miktar fazlası olup olmadığının eski tarihli resmi belgeler üzerinden incelenmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 1052 parselin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29.02.2012 tarih, 2011/13476 E. - 2012/2910 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında: ''Çekişmeli 1052 parsel 31.07.1996 tarihli komisyon kararının kesinleşmesi üzerine 20.09.1996 tarihinde 13310 m2 tarla niteliğiyle ve komşu 286 parsele ait 189 yazım numaralı vergi kaydının miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilmiş, davacı taşınmazın 50-60 yıldır zilyedliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Bozma kararına uyulmakla birlikte bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında: ''Çekişmeli 1052 parsel 31.07.1996 tarihli komisyon kararının kesinleşmesi üzerine 20.09.1996 tarihinde 13310 m2 tarla niteliğiyle ve komşu 286 parsele ait 189 yazım numaralı vergi kaydının miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilmiş, davacı taşınmazın 50-60 yıldır zilyedliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Bozma kararına uyulmakla birlikte bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki; mahkemece hükme esas alınan uzman bilirkişi raporlarında çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu, 286 parsele uygulanan vergi kaydının da sınır ve mevkii olarak taşınmaza uymadığı açıklanmışsa da, taşınmazın 2001 yılı memleket haritasında yapraklı ağaç rumuzlu yeşil alanda kaldığı, uzman bilirkişi tarafından bu durumun nedeninin açıklanmadığı, halen taşınmazda fındık ağaçlarının yanısıra, kendiliğinden yetişmiş 10-80 yaşlarında meşe, kestane ve emekle yetiştirilmiş çam, servi, söğüt, göknar ağaçlarının bulunduğu, ziraat bilirkişiden ağaçların taşınmazdaki dağılımını, kapalılık oranını, hakim ağaç türünü açıklayan ayrıntılı rapor alınmadan hüküm kurulduğu'' gereğine değinilmiştir. 2016/9361 - 2018/6219 Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce ... kadastrosu yapılmamıştır. Arazi kadastrosu 1982 yılında yapılmıştır. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 02/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/48447, Karar No: 2013/9351, Tarih: 19.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/48447 E.  ,  2013/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol alacağı, yemek parası ile ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyenin alt işvereni işçisi olarak 15.03.2005-31.12.2007 arasında otobüs şoförlüğü yaptığını ve haftada 7 gün ulusal bayramlar ve genel tatiller dâhil çalıştığını, emeklilik nedeniyle sözleşmeyi feshettiğini belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yemek ve yol parası, ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, davacının taşeron işçisi olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının alt işveren işçisi olup emeklilik nedeniyle işten ayrıldığından kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, davalı belediyeye ait işyerinde alt işveren işçisi ve otobüs şoförü olarak çalışmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanına göre davacının, şoför olarak ulusal bayram ve genel tatil günleri dâhil haftada 7 gün saat 08.00-22.00 arasında çalışıp, 1,5 saat ara dinlenmesi ile haftada 30 saat fazla çalışma yaptığı, ayrıca tüm hafta tatilleri ile bayram ve tatillerde ara vermeden çalıştığı sonucuna varılmıştır.

Aynı işyerinde çalışan alt işveren işçilerinin açmış olduğu ve Dairemiz incelemesinden geçen dosyalardan, park ve bahçe işlerinde çalışan temizlik görevlilerinin 3 vardiya şeklinde çalıştığı, diğer işçilerin ise yazın haftada 21 saat, kışın haftada 6 saat fazla çalışma yaptıkları, ayda 2 hafta tatilinde ve genel tatillerde çalıştıkları bilinmektedir.

Aynı işyerinde çalışan alt işveren işçilerinin açmış olduğu ve Dairemiz incelemesinden geçen dosyalardan, park ve bahçe işlerinde çalışan temizlik görevlilerinin 3 vardiya şeklinde çalıştığı, diğer işçilerin ise yazın haftada 21 saat, kışın haftada 6 saat fazla çalışma yaptıkları, ayda 2 hafta tatilinde ve genel tatillerde çalıştıkları bilinmektedir.

Davalı işyeri kamu kurumu olup, yapılan çalışmaların kayıt altına alınmaması beklenemez. Davacının otobüs şoförlüğü yaptığı da dikkate alındığında, işyerinden tüm görev belgeleri, otobüslerin hareket saatleri, işyerindeki tüm otobüs şoförlerinin çalışma şekli, mesai saatleri, işyerindeki izin ve tatil uygulamalarının ilgili belediyeden sorulması ve varsa puantaj kayıtlarının getirtilmesi suretiyle tanık beyanlarınca doğrulanan fazla çalışma ve tatil çalışmalarının dikkate alınması gerekirken, mahkemece sırf tanık beyanına ve eksik incelemeye göre alacakların hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7533, Karar No: 2022/2373, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7533 E.  ,  2022/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2013 tarih 2013/40681 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemesince bu suç yönünden her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Hüküm tarihinde başka suçtan ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu oturuma getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7216, Karar No: 2019/4644, Tarih: 21.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7216 E.  ,  2019/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'in temyiz talebine yönelik yapılan incelemede:

Sanığın 26/07/2016 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 27/02/2017 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2) Sanık ... hakkında izinsiz ağaç kesme suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ağaç kesme, sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'un 92/3. maddesi gereğince kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede,

a- 6831 sayılı Kanun'un 92. maddesinde düzenlenen izinsiz maden ocağı açmak suçunun oluşabilmesi için, orman idaresinden izin ve ruhsat alınmaksızın orman alanı içerisinde kaçak olarak maden çıkarma ve işletme tesisinin kurulmuş olması gerektiği, suç tutanakları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in eyleminin ormanda izinsiz maden ocağı açma eylemi olmayıp, var olan maden arama ve çıkarma ruhsatının alanı dışına taşarak madencilik faaliyetinde bulunmak olması ve eylemin 6831 sayılı Kanun'un 92/3. maddesi gereği 93/1-2. maddesinde düzenlenen orman alanında işgal ve faydalanma suçunu oluşturması karşısında, sanık hakkında suçun önem ve değeri ile işgal ve faydalanmada bulunulan alanın genişliği nedeniyle, alt sınırdan uzaklaşılarak işgal ve faydalanma suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, 6831 sayılı Kanun'un 92/2. maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanıklar hakkında ağaç kesme suçundan hüküm kurulurken bilirkişi raporuna göre kesilen kayın, meşe, sarıçam, kızılağaç ve göknar ağaçlarının tomruk nitelikli olduğunun belirtilmesi ve ayrıca emvalin köprü ve baraka yapımında da kullanılması nedeniyle yapacak nitelikli olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c- Suçun önem ve değeri ile kesilen ağaç (112 adet) sayısının fazla olması nedeniyle, sanıklar hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Suçun önem ve değeri ile kesilen ağaç (112 adet) sayısının fazla olması nedeniyle, sanıklar hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'un 92. maddesine aykırılık suçundan hüküm kurulurken hükmedilen 75 gün adli para cezasının, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilmeden ve bir gün karşılığı takdir olunacak miktar ile çarpılmak suretiyle hesaplanmadan bırakılmak suretiyle TCK'nun 52/1. maddesine aykırı hareket edilmesi,

e- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükümlerde, 37 gün adli para cezasının gün adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında 740 TL yerine 900 TL hesaplanarak fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.