muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10174, Karar No: 2015/6289, Tarih: 26.03.2015

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına Kurum'a 13.4.2011-30.6.2011 tarihleri arasında davalı... İlköğretim okulu Okul Aile Birliği'ne ait 1027215 sicil nolu işyerinden, 4.10.2011-9.11.2011 tarihleri arasında... İlköğretim okuluna ait 1363052.034 sicil nolu işyerinden, 1.11.2011-2012/3.ay arası davalı... İlköğretim okulu Okul Aile Birliği'ne ait 1027215 sicil nolu işyerinden sigortalı çalışma bildiriminde bulunulduğu, davalı... İlköğretim okuluna ait 1363052.034 sicil nolu işyerinin 13.4.2011 tarihinde 5510 Sayılı Yasa kapsamına alınıp halen faal olduğu, dinlenen bordro tanıklarının davacının çalışma sürelerine ilişkin olarak net beyanda bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;... İlköğretim okulu Okul Aile Birliği'ne ait 1027215 sicil nolu işyeri tescil dosyası ve bu işyerinin Kurum nezdindeki ihtilaf konusu döneme ait dönem bordroları celp edilerek, tespiti istenen dönemde çalışması bulunan diğer bordro tanıklarının adresini ... ... Kurumu ve zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, ... ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının işe giriş ve çıkış sürelerini, iki işyeri tescil dosyası bulunduğundan çalışmanın hangi işyerinde geçtiğini net belirlemek, davacının çalışmasının her iki işyerinde geçtiği sabit olduğu takdirde infazı kabil hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3092, Karar No: 2018/361, Tarih: 24.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3092 E.  ,  2018/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve Tic. A.Ş. aleyhine 19/07/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından yapılan viyadük ve yol çalışması sırasında, dinamitleme ve çakıl üretme makinelerinin çıkardığı tozların, rüzgarın da etkisi ile kendisine ait zeytin ağaçlarının üzerinde biriktiğini bu suretle, ağaçların yeni filizler çıkarmasına, büyümesine, çiçek açmasına ve döllenmesine mani olarak ürün kaybının oluşmasına sebebiyet verildiğini belirterek, bu zararın davalıdan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davadan önce yapılan tespit ve sonucunda verilen tespit raporunu kabul etmediklerini, dava konusu zarar ile şirketin çalışmaları arasında illiyet bağı bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu zeytin ağaçları ve bahçedeki ürünlerin verim kaybı ile oluştuğu iddia olunan zararın, ... Bölge Müdürlüğünce yükleniciye ihale olunan işin yapım çalışmaları sırasında ortaya çıkan tozlardan kaynaklandığı, ağaçların üzerinde biriken tozun ağaçların metabolizmasını etkilediği, zeytinlerin olgunlaşmadan döküldüğü ve bu şekilde zararın oluştuğu, bu hususun 2012/33 ... sayılı dosya kapsamında yapılan tespit ve bilirkişi raporu ile belirlendiği, zararın oluşmasında davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece yapılan 2012/33 ... sayılı tespitin davalının yokluğunda icra edildiği, tespit sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun ise davalı tarafından kabul edilmediği, dava konusu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları dosya kapsamına alınmadan ve davalı tarafından yargılama sırasında yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması istenildiği halde, bu talebin red edilerek tespitteki rapor esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece dava konu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları da dosya kapsamına alınarak mahallinde uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılması, dava konusu zararın davalıya ait işletmenin çalışmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ile kaynaklanıyorsa zararın kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, mahkemece dava konu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları da dosya kapsamına alınarak mahallinde uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılması, dava konusu zararın davalıya ait işletmenin çalışmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ile kaynaklanıyorsa zararın kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7166, Karar No: 2013/11039, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7166 E.  ,  2013/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı ve tamirat süresi kira alacağının tahsilin istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.09.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme uyarınca kiracı olduğunu, taşınmazın davalıya fabrika binası olarak kiraya verildiğini, sözleşmeye aykırı olarak taşınmazın kötü kulanıldığını, tahliye sonrası yaptırılan tespitte çatıdaki ondülinlerin, yağmur borularının, elektrik tesisatının, zemin betonunun, bina duvarlarının hasarlı ve kirlenmiş olduğunun tespit edildiğini, hasarın tamiri için gerekli tutarın 90.102 TL olduğunu ayrıca iki aylık tamirat süresine ihtiyaç duyulduğunu belirterek tamirat süresi ile birlikte toplam 121.325 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise kiralanana hasar ve zarar vermediklerini, taşınmazı teslim alıkları hali ile kullanıp tahliye ettiklerini savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanı kısmen kabulü ile 67.942 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

T.B.K.’nun 316/1.maddesi (B.K.’nun 256.maddesi) hükmü uyarınca kiracı kiralananı özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. maddesi (B.K,’nun 266.maddesi) gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğünün ihlali halinde kiraya veren, bu yüzden uğradığı zarar için giderim isteminde bulunabilir. Ancak kiracı sözleşme sınırları içinde kiralanandan yararlanması sonucu meydana gelen yıpranma ve bozulmalardan sorumlu değildir. O nedenledir ki kiralanandaki hasar ve bozukluğun kötü kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti gerekir.

Taraflar arasında 01.09.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmaktadır. Taşınmaz fabrika binası olarak kiraya verilmiştir. Davalı kiralananı tahliye ederek anahtarı 20.08.2009 tarihinde davacıya teslim etmiştir. Davacı kiralananda 30.07.2009 tarihinde tespit yaptırmış, davayı da bu tespite dayanarak açmıştır. Tespit bilirkişi raporunda; saptanan zarar kalemleri ile ilgili olarak binanın zemin betonunun yenilenmesi, boya badana ve sıva tamiratı, çatı tamiratı, elektrik tesisatının yenilenmesi, kapı ve pencere

tamiratı gerektiği belirtilmiş, tamirat ve yenilemeler için gerekli tutarın 90.102 TL olduğu hesaplanmıştır. Yargılama aşamasında yapılan bilirkişi incelemesinde söz konusu zarar kalemlerinde değişiklik yapılmaksızın hasar ve zarar tutarının 45.891 TL olduğu hesaplanmış, hesaplanan tutardan %10 yıpranma payı düşülmüştür. Ne var ki gerek davacının yaptırdığı delil tespiti sonrası alınan bilirkişi raporunda gerekse yargılama sırasında mahkemece alınan bilirkişi raporunda kiralanandaki zararın hor kullanmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığına yönelik her hangi bir tespit ve değerlendirme yapılmamıştır. Rapor bu yönüyle eksik ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Özellikle binanın iç ve dış cephesinin yeniden boyanması gerektiğine ilişkin hasar kaleminde zararın kiracının münhasıran kötü kullanımından kaynaklanıp kaynaklanmadığı anlaşılamamıştır. Yukarıda değinilen maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda mahkemece bilirkişiden yeniden rapor alınmak suretiyle münhasıran kötü kullanımdan kaynaklanan zarar kalemleri ve buna bağlı tamirat süresinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8447, Karar No: 2023/993, Tarih: 02.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8447 E.  ,  2023/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2015 tarihli ve 2015/1785 numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/2-h. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/798 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2015 tarihli ve 2015/1786 numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 37/1, 142/2-h ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

4.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/798 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nün temyiz sebebi, beraat etmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin ise, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nün temyiz sebebi, beraat etmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin ise, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın olay günü sabah saatlerinde işyerinin asma katına yemek hazırlamak için çıktığı, burada iken işyerinin giriş kapısında suça sürüklenen çocuk ...'ü gördüğü, .ın para bozdurmak istediğini söylediği, katılanın ise bozuk paranın olmadığını söylemesine rağmen Serkan'ın dükkânın önünden ayrılmadığı, durumdan şüphelenen katılanın asma kattan aşağıya bakınca işyerinde diğer sanık ...'ı gördüğü, katılanın sorusu üzerine sanığın su alacağını söylediği ve katılanın bulunduğu asma kattan aşağıya indiği, bu sırada para çekmecesinin açık olduğunu gördüğü, bunun üzerine katılanın sanıktan ceplerini boşaltmasını istediği, ancak sanık ...'ın elinde bulunan siyah poşet ile birlikte koşarak kaçtığı, katılanın sanığın arkasından gittiği ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte kaçtığını gördüğü, böylece sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte katılana karşı, ... yerinden paralarını çalmak suretiyle atılı suçu işledikleri mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir. Savcılıktaki ifadesinde, para bozdurmak için katılanın işyerine gittiğini, ... yerinden çıktıktan sonra sanığı koşarken gördüğünü beyan etmiş iken, mahkemedeki savunmasında, koşan şahsın kim olduğunu görmediğini beyan etmiştir.

3. Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiş, katılanın işyerine hiç gitmediğini bildirmiştir.

4. Katılanın, sanık ...'yü teşhis ettiğine ilişkin, 14.02.2015 tarihli teşhis tutanağı sanık ve suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

1. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın temyiz itirazları reddedilmiştir.

B. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

B. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde netice olarak belirlenen ceza miktarının 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevirmeye yasal olanak bulunmadığı, CMK'nın 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına sonuç ceza miktarı itibarıyla olanak bulunmadığı gibi, katılanın zararının da giderilmediği, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme müessesinin uygulanma olanağı bulunmakla birlikte, mahkemenin suça sürüklenen çocuk hakkında Aynı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dayanak olan gerekçesinin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde lehe hükümlerin uygulanmaması yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/798 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6842, Karar No: 2015/24396, Tarih: 12.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6842 E.  ,  2015/24396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/70536

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık M.. C.. hakkında 22.04.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; MERSİN(kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 gün, 2013/574 esas, 2013/1258 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

1- Sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1795, Karar No: 2020/8278, Tarih: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1795 E.  ,  2020/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nun 155/2, 43, 62/1, 52/2-4, 51/1-3 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ün yokluğunda verilen 10/11/2015 tarihli hükme karşı yaptığı 12/01/2016 günlü temyiz inceleme başvurusunun, İnegöl 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/01/2016 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, söz konusu kararın sanık ...’e tebliğ olunduğuna dair dosyada herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa belgelerin dosyaya konulması, aksi halde usulünce tebligat yapılarak buna dair belgeler ile ek karara karşı verilmesi halinde sanık ...’ün temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçe ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5569, Karar No: 2016/9888, Tarih: 23.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5569 E.  ,  2016/9888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde tarafların 1992 yılında evlendiklerini, müşterek çocuklarının olmadığını, davalının, davacıya ilgisiz davrandığını, evlilik birliğinin gerektirdiği görevleri yerine getirmediğini, ... Aile Mahkemesinin ... sayılı dosyasında davacı aleyhine açtığı boşanma davasının reddedildiğini belirterek , aylık 2.000 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakaları ödeme gücünün olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; tarafların fiilen ayrı yaşadıkları, davalının açtığı boşanma davasının reddedildiği, .... Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında davacı için aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, ancak kararın kesinleşmesi sebebiyle nafakanın kalktığı anlaşıldığından, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının, davalının maddi desteğine ihtiyacı bulunması ve daha önce hükmedilen nafaka tarihinden itibaren geçen süre , davalının hastalıkları dikkate alınarak, davacı için aylık 450 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

./..

-2-

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dinlenen tanık beyanlarından davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu anlaşılmış; davacı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.