muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4530, Karar No: 2006/7891, Tarih: 05.06.2006

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/783, Karar No: 2013/2202, Tarih: 19.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/783 E.  ,  2013/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın, 21.04.1942 tarihinde doğduğu ve 17.01.2012 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak davacı kardeşlerini bıraktığı, başka mirasçısının bulunmadığı, çekişme konusu 1 nolu bağımsız bölüm miras bırakan adına kayıtlıyken intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 13.10.2010 tarihinde 17 yaşında olan davalı D.'a temlik ettiği, miras bırakanın ölünceye kadar çekişme konusu bağımsız bölümde oturduğu, miras bırakanın temlikten 1,5 ay sonra 29.11.2010 tarihinde bireysel kredi kullandığı, ölümünden sonra 14.04.2011 tarihinde kredi borçları nedeniyle miras bırakana ödeme emri tebliğ edildiği, davalının miras bırakanın köylüsü ve uzaktan akrabası olduğu, her ne kadar davalı temlik tarihinden 2 gün önce 11.10.2010 tarihinde banka kredisi alarak satış bedelini ödediğini savunmuş ise de, gerçekten kredinin alındığı, ancak miras bırakanın kredi borcuna kefil yapıldığı, alınan kredinin 7.000 TL'sinin araç bedeli olarak Yapı Kredi Bankası Pursaklar şubesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarihli 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunun 237. (Türk Borçlar Kanununun 288.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya yukarıdaki ilkeler uyarınca bakıldığında, taşınmazın çıplak mülkiyetinin satın alınması hayatın olağan akışına uygun düşmediği gibi, taşınmazı satan kimsenin edindiği para ile kredi kartı borçlarını, varsa başka borçlarını ödememiş olması, temlikten kısa bir süre sonrası ihtiyaç kredisi alması ve ardından ölmesine rağmen terekeden para çıkmaması hususları değerlendirildiğinde, temlikin bedelsiz, mirasçılardan mal kaçırma ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Akitte gösterilen bedel ile saptanan gerçek bedel arasındaki aşırı oransızlık muvazaayı kanıtlayan diğer bir olgudur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken,yanılgı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü 6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5015, Karar No: 2011/1410, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5015 E.  ,  2011/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1- ..., 2- ..., 3-... Bir Konut Yapı Kooperatifi, 4-..., 5-... Mirasçıları a-..., b-..., c-... (...) arasındaki davadan dolayı Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.06.2008 gün ve 2003/633-2008/217 sayılı hükmü onayan Dairemizin 10.12.2009 gün ve 2008/7017-2009/6684 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Daire'mizce verilen 10.12.2009 tarih ve 2008/7017 Esas-2009/6684 Karar sayılı onama ilâmına karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... dava açılmadan önce 05.09.1998 tarihinde vefat etmiştir. Dava tarihinden önce ölmüş olan kişiye karşı dava açılamaz. Çünkü ölümle kişilik sona ermiştir. Ölmüş kişiye karşı açılmış olan davaya, o kişinin mirasçılarına tebligat yapılmak suretiyle mirasçılarına karşı da devam edilemez. 04.05.1978 tarih ve 1978/4 Esas, 1978/5 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da; ölen ... kimse hakkında açılan davaya bakılmasına, davacı tarafın isteği üzerine mirasçılarının duruşmaya davalı olarak çağrılmalarına, yahut ıslah yolu ile kendilerinin davalı sayılmasına mevzuatımızın yer vermediği, bu nedenlerle mirasçılar hakkında ayrı bir dava açılmasının zorunlu olduğu, hak aramak durumunda bulunan davacının davasını açarken davalı olarak gösterdiği kimsenin hayatta olup olmadığını özenle araştırmasının ödevi olduğu belirtilmiştir. Davada taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece resen dikkate alınması zorunludur.

O halde, davalı ... davadan önce vefat ettiğinden ve ölü kişi aleyhine de dava açılamayacağından, bu kişinin mirasçıları hakkında dava açılıp birleştirilmesi ve bu şekilde yargılama yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, mirasçıların davaya dahil edilmeleri suretiyle usul hükümlerine aykırı taraf teşkili yapılması doğru olmamıştır.

O halde, davalı ... davadan önce vefat ettiğinden ve ölü kişi aleyhine de dava açılamayacağından, bu kişinin mirasçıları hakkında dava açılıp birleştirilmesi ve bu şekilde yargılama yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, mirasçıların davaya dahil edilmeleri suretiyle usul hükümlerine aykırı taraf teşkili yapılması doğru olmamıştır.

3-Davacı ile davalılardan ... Bir Konut Yapı Kooperatifi arasında inşaat yapımına ilişkin adi yazılı 20.10.1994 tarihli “İnşaat ve Taahhüt Sözleşmesi”, aynı tarihli “Protokol” ve “Paylaşım Sözleşmesi”, 20.10.1994 tarihli sözleşme ile aynı içerikli Mersin 8. Noterliğinde düzenlenen 07.06.1996 tarihli “Düzenleme Şeklinde İnşaat Sözleşmesi” ve 24.09.1998 tarihli “ek sözleşme” ile son olarak 07.11.2000 tarihli “Düzenleme Şeklinde Ek Sözleşme” yapılmış olup, sözleşmeler uyuşmazlık konusu değildir.

Davacı, davada, sözleşmeler uyarınca inşaat yapım işini sürdürürken 15.07.2002 tarihinde davalı kooperatif tarafından sözleşmelerin feshedildiğini belirterek, fesih tarihine kadar yaptığı imalât bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan 19.04.2006 tarihli bilirkişi heyet raporunda, davacının yaptığı imalâtın bedeli hesaplanırken, “taraflar arasında imzalanmış olan 07.11.2000 tarihli düzenleme şeklinde ek sözleşme hükümlerinin dikkate alındığı” belirtilmiş, yine aynı bilirkişiler tarafından düzenlenen 22.05.2007 tarihli ek raporda da, asıl raporda yer alan hesaplamaların 07.11.2000 tarihli ek sözleşme hükümlerine göre yapıldığı özellikle vurgulanmıştır. Ayrıca, davalı kooperatifin kontrol mühendisi ... tarafından düzenlenen ve davacının inşaatta yaptığı imalâtların maliyetinin hesaplandığı belgede de, hesaplamanın “07.11.2000 tarihli ek sözleşme şartlarına göre” yapıldığı yazılmış, kooperatif yönetim kurulunun, karar defterinde yazılı 04.02.2002 tarih ve 201 sayılı kararında da, kontrol mühendisi ... tarafından hazırlanan bu raporun 20.01.2002 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında üyelere okunduğu belirtilip, raporun davacıya tebliğ edilmesine karar verilmiştir. Davacı da değişik tarihlerde verdiği dilekçelerde, bilirkişiler tarafından 07.11.2000 tarihli ek sözleşme hükümlerinin dikkate alınmadığını, yapılan hesaplamaların yanlış ve eksik olduğunu ileri sürmüştür.

Görüldüğü gibi davacı ve davalı kooperatif ile bilirkişiler 07.11.2000 tarihli ek sözleşmeye dayanmışlar ve hesaplamalar bu sözleşmeye göre yapılmıştır. Ancak bu sözleşmenin 3. ve 4. maddeleri davacı yüklenicinin yaptığı işin belirlenmesi ve ödemelerin tesbitinde dikkate alınmamıştır. Ek sözleşmenin 3. maddesinde “Müteahhidin bu ek sözleşmedeki 1. ve 2. maddelerin şartlarına göre 31.12.1998 tarihine kadar yaptığı toplam işlerin bedeli 01.01.1998 tarihindeki Merkez Bankası ABD dolar satış kuru üzerinden dolara çevrilecektir” hükmüne, 4. maddesinde ise “Kooperatifin 01.01.1999 tarihine kadar müteahhide ödediği toplam paralar da ödendikleri tarihteki Merkez Bankası ABD dolar satış kurundan dolara çevrilecektir” hükmüne yer verilmiştir. Ek sözleşme tarihine kadar yapılan işler yönünden ek sözleşme “tasfiye sözleşmesi” niteliğindedir. Bu nedenle ek sözleşmenin 3. ve 4. maddelerinin de dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekir. Bu durumda hükme esas alınan bilirkişilerin asıl ve ek raporlarının 07.11.2000 tarihli sözleşme hükümleri dikkate alınarak hazırlandığı kabul edilemeyeceği gibi, raporların hüküm tesisine ve Yargıtay denetimine elverişli olduğundan da sözedilemez. HUMK'nın 284. maddesince, gerçeğin daha iyi ortaya çıkması için mahkeme önceki veya yeniden belirleyeceği bilirkişiler vasıtasıyla tekrar inceleme yapabilir.

Hal böyle olunca, 07.11.2000 tarihli ek sözleşmenin 3. ve 4. maddelerinin de dikkate

alınarak hesaplama yapılması için, yeniden oluşturulacak içlerinde hukuki yorumda yardımcı olmak üzere bir hukukçunun da yeralacağı üç kişilik konusunda uzman ve deneyimli bilirkişi kurulundan rapor alınması suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı yetersiz bilirkişi raporları hükme esas alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Davacı ... ile davalı kooperatif arasındaki sözleşme 15.07.2002 tarihinde feshedilmiştir. Daire'mizin yerleşmiş uygulamasına göre fesih tarihine kadar yapılan imalâtın davacı yüklenici tarafından yapıldığının kabulü gerekir. 07.11.2000 tarihli ek sözleşmenin 12 ve devamı maddelerinde 01.11.2000 tarihinden sonra davacı yüklenici tarafından inşaatta yapılacak imalâtların bedelinin hesaplanması ve yapılacak ödemelerle ilgili hükümlere yer verilmiştir. Davacı, 07.11.2000 tarihi ile 15.07.2002 tarihi arasında inşaatta imalât yaptığını belirterek yaptığı bu imalâtın bedelinin de tahsilini istemiştir. Davalı kooperatif 07.11.2000 tarihinden sonra bir başka yükleniciye imalât yaptırdığını kanıtlayamamıştır. Ancak davacı tarafından 07.11.2000 tarihinden sonra yapılan imalâtın da -varsa- davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

O halde 07.11.2000 tarihinden sonra yapılan imalât konusunda taraflara açıklanan kurallara göre ispat imkânı tanınmalı, bir önceki bentte açıklanan yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluna 07.11.2000 tarihinden sonra yapılan imalâtla ilgili sunulacak delil ve belgeler üzerinde inceleme yaptırılmalı, böylece davacı ve davalı kooperatifin iddia, savunma ve delilleri değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteğinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ...'nin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. 3. ve 4. bentler uyarınca kabulü ile Daire'mizin 10.12.2009 tarih ve 2008/7017 Esas, 2009/6684 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA, davacı Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunmadığından yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcı ile ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7300, Karar No: 2023/8679, Tarih: 06.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7300 E.  ,  2023/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ........2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ve davacı vekili Avukat ... ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı işinde 01.09.2009-29.10.2016 tarihleri arasında elektrik formeni olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, ücretinin net 2.500,00 USD olduğunu, haftanın 6 günü 07.00-21.00 saatleri arasında, şantiyelerin resmî açılışlarından önceki 3 ay haftanın 7 günü 07.00-00.00 saatleri arasında çalıştığını, diğer zamanlarda ayda iki pazar hafta tatilinde 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, ... bayramlarında 1 ..., ... bayramlarında 2 ... tatil yaptığını geri kalan tüm ... ... ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve karşılığı ücretini almadığını, Aralık 2014-Mart 2016 dönem arası toplam bakiye 3.541,00 USD ücret alacağının bulunduğunu, davacının hesabına ödenen ve fazla çalışma olarak gösterilen 12.12.2016 tarihinde ödenen 637,25 USD, 07.12.2017 tarihinde ödenen 2.400,00 USD ve ....12.2017 tarihinde ödenen 345,47 USD'lik ödemelerin fazla çalışma ödemesi olmadığını, ücret alacağı adı altında ödeme yapılıp işverence hile yapılarak fazla çalışma ödemesi gibi gösterildiğini, ihbar tazminatı alacağının 2.966,13 USD'lik kısmının ödendiğini, geriye 1.699,87 USD tutarında bakiye ihbar tazminatı alacağı kaldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının, davalıya ait işte 01.09.2009-29.10.2016 tarihleri arasında elektrik formeni olarak çalıştığını, ilk dönem ücretinin 889,00 USD son dönem ücretinin ise 1.389,00 USD olduğunu, ihbar tazminatı olarak 2.966,13 USD ödeme yapıldığını, çalışma saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları ve sunulan kayıtlar dikkate alınarak davacının son ücretinin net 2.500,00 USD olduğu, yapılan ödemesinin mahsubu ile bakiye ihbar tazminatı alacağının bulunduğu, davacıya yapılan ödemeler ve ayrıca davacı beyanına göre aylık ödenen avanslar mahsup edilerek ücret alacağının hüküm altına alınacağı, dinlenen tanık beyanları kapsamında davacının her ayın 2 haftasında 6 ... 07.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı, diğer 2 haftasında ise 6 ... aynı saatlerde 1 ... ise 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, haftalık 45 saati aşan 28,25 saatlik çalışmasının olduğu, ancak davacının haftalık ortalama 18 saat fazla çalışma yaptığının kabul edileceği, dinî bayramlarda toplam 3 ... dışında tüm genel tatillerde çalışmasının olduğu, her ayın 2 haftasında hafta tatili yapmaksızın çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; fazla çalışma alacağının haftalık 18 saat üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, davacının fazla çalışmasının daha fazla olduğunu, bu şekilde yanlış hesaplama yapılarak davacının hak kaybına uğratıldığını, %30 oranındaki indirimin fazla olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; fazla çalışma alacağının haftalık 18 saat üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, davacının fazla çalışmasının daha fazla olduğunu, bu şekilde yanlış hesaplama yapılarak davacının hak kaybına uğratıldığını, %30 oranındaki indirimin fazla olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, ücretin fahiş ve hatalı olarak tespit edildiğini, davacının bakiye ücret alacağının bulunmadığını, salt davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanları gözetilerek davacının ücret iddiasının kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının mevcut ücreti üzerinden ihbar tazminatı hesaplanarak ödendiğini, ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ve hafta tatili alacaklarının da bulunmadığını, davacıya fazla çalışma karşılığının ödendiğini, ... ... ve genel tatil hesaplaması yapılırken 2 günlük ücret üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, aleyhe kabul anlamına gelmemekle birlikte tüm yıllar için 2.500,00 USD üzerinden fazla çalışma ve ... ... ve genel tatil alacağı hesaplanmasının hatalı olduğunu, davacının önceki dönem ücretleri hesaplanırken son ücreti üzerinden geriye doğru asgari ücrete oranlanarak hesaplama yapılması gerektiğini, pazar gününe denk gelen ... ... ve genel tatil günleri için hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, fazla çalışma hesaplamasından ... ... ve genel tatil günlerinin dışlanması gerektiğini, davalı Şirkete karşı davası olan tanıkların beyanlarının hükme esas alınmasının hatalı olup davacının da iddialarını kanıtlayamadığını, faiz türünün hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç