muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7050, Karar No: 2011/8410, Tarih: 26.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/7050 E.  ,  2011/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/149365

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/03/2009 gün ve 135/25 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmanın varlığına, suç vasfına, eksik soruşturma yapıldığına ve tahrik indiriminin üst orandan yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kabule göre;

a)Sanığın tabanca ile 4 el ateş ettiği, bunlardan ikisinin yakın atış mesafesinden mağdurun vücuduna isabet edip sol femoral arter ve vende, sağ ve sol testislerde yaralanmaya, sol humerusta sol iliak kemikle, torakal 10 omurda kırığa yol açtığı, hayati tehlikeye maruz kıldığı, kırıkların 6. derecede ağır olup, sağ testisinin alınmasının işlev kaybı niteliğinde olacak şekilde mağdurun yaralandığı olayda, atış sayısının çok oluşu ve bir kısmının yaralanma meydana getirmiş olması nedeniyle hem tehlikenin hem de zararın ağırlığı göz önüne alınarak 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulamasında hak ve nesafet kurallarına bağlı kalınarak üst sınıra yakın miktarda ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi,

b)Sanığın, arsası üzerinde parselasyon yapılması için davanın tarafı olmayan ... ile anlaşığı, parselasyon yapılamayınca ödediği ücreti geri istediği, bu nedenle aralarında uyuşmazlık çıktığı, bu konu ...’in ortağı ... ile tartışılırken mağdurun sanığa hakaret ettiği olayda, haksız tahrikten dolayı ¼ ila ¾ arasında indirim öngören

TCK.nun 29. maddesi uygulamasında hak ve nesafet kurallarına bağlı kalarak asgari hadden indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 2/4 olarak indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini yapılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5973, Karar No: 2009/2240, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5973 E.  ,  2009/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 2.060.32.YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Dedaş vekili cevap dilekçesinde, kusuru, hasarı kabul etmediğini, müvekkili şirketin hal ve durumun gerektirdiği bütün özeni göstermesine rağmen önceden tahmin edilemeyen sebeplerden yangının meydana geldiğini, bölgede elektrik kullanan abonelerin müvekkilinin bilgisi dışında güç artırımında bulunmaları, aşırı kaçak elektrik kullanılması nedeniyle elektrik tesislerinin kısa sürede yıprandığını, zarardan sorumlu olmadıklarını, müvekkili tarafından kamu hizmeti verildiğinden BK.nun 43/1 maddesi gereğince hesaplanan zarardan hal ve mevkiinin icabına ve hatanın ağırlığına göre indirim yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 2.060.32.YTL tazminatın, ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 83.25.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 9.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54853, Karar No: 2010/16547, Tarih: 25.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/54853 E.  ,  2010/16547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/76730

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2008

NUMARASI : 2008/4

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14898, Karar No: 2011/20433, Tarih: 30.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/14898 E.  ,  2011/20433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında düzenlenen Vergi Suçu ve Vergi Tekniği raporlarına göre; 25.12.2002 tarihinde mükellefiyet tesis ettiren ancak 02.06.2004 tarihinde tasfiyeye girerek, 22.08.2005 tarihinde tasfiyesi sonuçlanan ... Madencilik Limited şirketinin, 2003 takvim yılında sahte fatura kullandığının tespit edildiği, tasfiye kararından önce bilinen iş adresinde yapılan yoklamada işyeri adresini terk ettiği, şirket çalışanının bulunmadığı, sermayesi ile cirosu arasında ticari icaplarla bağdaşmayacak fark bulunduğu, vermiş olduğu beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığı, işyerini terk tarihinden sonra da yüksek tutarlı fatura düzenlemeye devam ettiği, şirket ortaklarının ve yetkilisinin bildirdiği ikamet adresinde bulunmadığı, 2004 yılı Nisan döneminde KDV beyannamesinde sadece 816.467,90 TL matrah beyan edilmesine karşın aynı dönemde 1.861.439,59 TL tutarında fatura düzenlendiği, bu suretle yüksek cirosu olduğu halde düşük kazanç beyan ettiği, ancak düşük tutardaki ödenmesi gereken vergilerini de ödemediği, hususları dikkate alındığında anılan yılda sahte fatura düzenlemek suçunun sübuta erdiği ve suç tarihi itibariyle düzenlenen sahte faturaların kullanılmasının suçun unsuru niteliğinde bulunmadığı, sahte faturaların düzenlenmesi ile suçun oluşacağı gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8919, Karar No: 2023/8050, Tarih: 05.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8919 E.  ,  2023/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/364 E., 2015/370 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/364 Esas, 2015/370 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fırkası, 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi beşinci fırkası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarihli tebliğnamesinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden "düzeltilerek onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarihli tebliğnamesinde suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden "düzeltilerek onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, okulda tanışan suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında duygusal bir arkadaşlık başladığı, 2013 yılı kış aylarında mağdurenin adresini bilmediği bir evde üç gün kaldıkları, aralarında herhangibir cinsellik yaşanmadığı, 19.06.2013 tarihinde ise suça sürüklenen çocukla mağdurenin yine rızasıyla ikinci kez yine aynı eve kaçarak 21.06.2013 tarihine kadar kaldıkları, sık sık kaçmaları nedeniyle 2013 yılı nisan ayında gayriresmi olarak ailelerin düğün yapıp evlendirdikleri, suça sürüklenen çocuğun en son 2013 yılı Kasım ayında mağdure ile rızasıyla bir kez cinsel ilişkiye girdiği; bu birlikteliklerinden, 08.08.2014 tarihinde müşterek çocukları olduğu, olayın suça sürüklenen çocuk tarafından da kabul edildiği, mağdurenin hastane doğumlu olup olay tarihinde on dört yaşında olması nedeniyle mağdurenin rızasına kanun koyucu geçerlik tanımadığından suça sürüklenen çocuğun sabit olan çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Suçun niteliği ile oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin mernis doğum tutanağıyla varsa tescile esas doğum raporu getirtilerek resmî bir sağlık kurumunda doğup doğmadığı araştırılıp doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olmak üzere varsa eski kemik grafileri araştırılıp, bulunduğu takdirde tam teşekküllü hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki yaşının tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Mağdure beyanları, suça sürüklenen çocuk savunmaları karşısında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun 21.06.2013 günü gerçekleştiği kabul edilerek hüküm tesis edilmiş ise de, suç tarihinin suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin müşterek çocuklarının 08.08.2014 günü doğmuş olduğu da gözetilerek gerekirse tarafların duruşmada hazır bulundurulup beyanları alındıktan sonra tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Uygulamaya göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı bulunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay

hapis cezasına hükmedildiği, 62 nci madde uyarınca altıda bir oranında indirim yapılması ile 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

3. Uygulamaya göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı bulunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay

hapis cezasına hükmedildiği, 62 nci madde uyarınca altıda bir oranında indirim yapılması ile 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2014/364 Esas, 2015/370 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15806, Karar No: 2024/19522, Tarih: 11.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/15806 E.  ,  2024/19522 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/116 E. 2024/220 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ : 12.01.2016

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞü : Onama

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükümler kurulduğu, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek, anılan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafileri hükümlerin açıklandığı son oturumda bulunmaksızın yargılamaya devam edilip hükümler açıklanarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocukların savunma hakları kısıtlanıp, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükümler kurulması,

2) Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmelerinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2) Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmelerinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8507, Karar No: 2022/3373, Tarih: 02.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8507 E.  ,  2022/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 18.01.2021 tarihli kararı ile incelendiği, 18.03.2021 tarihli ek karar ile davalının istinaf talebinin sehven değerlendirilmediği belirtilerek taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün yasal faiz, ihtilaflı olan muhdesat bedelinin ödenmesi ve vekalet ücreti yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf talebinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 18.01.2021 tarihli kararı ile incelendiği, 18.03.2021 tarihli ek karar ile davalının istinaf talebinin sehven değerlendirilmediği belirtilerek taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün yasal faiz, ihtilaflı olan muhdesat bedelinin ödenmesi ve vekalet ücreti yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Menemen İlçesi, Asarlık Mahallesi 407 ada 5 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında, taşınmaz üzerinde bulunan evin dava dışı Hadide Kaya’ya ait olduğunun belirtildiği ve Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/231 Esas sayılı dosyasında açılan muhdesat aidiyetinin tespiti davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında, taşınmaz üzerinde bulunan evin dava dışı Hadide Kaya’ya ait olduğunun belirtildiği ve Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/231 Esas sayılı dosyasında açılan muhdesat aidiyetinin tespiti davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, tapu kaydında adı geçen Hadide Kaya’yı davaya dahil etmesi için davacı idareye süre verilip taraf teşkili sağlandıktan sonra, tespit edilen yapı bedelinin ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; yapı bedelinin eldeki dosyada davalıya ödenip, muhdesat aidiyetinin tespiti davasında malikin başka biri olduğunun tespit edilmesi halinde bedelin davalıdan alınıp hak sahibine ödenmesine hükmedilmesi,

2- Tespit edilen kamulaştırma bedeli, acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelden düşük olup dava tarihinin 09.05.2016, acele el koyma davasının karar tarihinin 20.02.2019 olduğu ve tespit edilen acele el koyma bedelinin ödenmesi için ilgili bankaya 01.03.2019 tarihinde müzekkere yazıldığı gözetildiğinde tespit edilen bedele 10.09.2016 tarihinden, ödeme tarihi olan 01.03.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.