muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7476, Karar No: 2023/5688, Tarih: 28.09.2023

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14631, Karar No: 2017/15910, Tarih: 15.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14631 E.  ,  2017/15910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında davanın reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; davaya konu abonelik süresince dava tarihinden itibaren geçmişe dönük 10 yıl önceye kadar tahakkuk ettirilen faturalardaki kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep etmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca davanın reddine; davacı tarafça sarf edilen yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ... davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5270, Karar No: 2023/5875, Tarih: 30.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5270 E.  ,  2023/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/130 E., 2023/334 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bandırma Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/181 E., 2022/854 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince

davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile Bandırma 1. İcra Dairesi'nin 2015/7166 Esas sayılı dosyasında davacının 2.100,00 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından sunulan dilekçede kararın kanun yararına temyiz edildiği belirtilerek dilekçenin Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'ne gönderilmesi talep edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.04.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut olayda; davacı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 20.02.2023 tarihli asıl kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurmadığı, kararın kanun yararına bozulmasını talep ettiği anlaşılmış olup, Bölge Adliye Mahkemesince davacının kanun yararına temyiz başvurusu hakkında işlem yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, talebin hukuki nitelendirilmesinin yanlış yapılması suretiyle ek karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.04.2023 tarihli ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın ek kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30052, Karar No: 2017/2301, Tarih: 22.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30052 E.  ,  2017/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, davalının sözleşme gereğince enkaz bedelini eksik ödediğini, eksik bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair önceki kararının temyiz edilmesi sonucu Dairemizce idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle kararın bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla Dairemizin bozma ilamına uyulması da taraflar açısından kazanılmış hak teşkil etmez. Dava konusu olayda Dairemiz bozma ilamına uyulmasına rağmen yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3228, Karar No: 2007/2830, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3228 E.  ,  2007/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I-

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın davalı ... ve...yönünden kabulüne, ... ... ... ve ... Karadeniz yönünden reddine ilişkin Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 13.6.2006 gün ve 2004/342-2006/437 Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... ile davacı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalılar ... ve ... vekili tarafından duruşma istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 25.9.2007 Salı günü için taraflara gönderilen ... kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davalı ... vekili Av... .., davalı ... vekili Av. ... ... geldi. Davacı ... vekili Av. ... ...'ın hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteklerinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'in müvekkili bankaya olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibinde borcunu karşılayacak haczi kabil malının bulunmadığını ancak kendisine ait taşınmazı alacaklılardan mal kaçırma amacıyla ... ...'e ... ...'ede bir kısım paylarını ... ... ... ve ... Karadeniz'e sattığını öne sürerek yapılan satış işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalılar Aciz belgesinin geçersiz olduğunu, satışın gerçek olduğunu, iyi niyetli olduklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece borçlu davalı ... ile ... arasında 434 nolu parselin satışı ile ilgili tasarrufun davacı bakımından iptaline, aynı parselin ... adına kayıtlı 2135/6130 pay üzerinde davacıya ... icra yapabilme yetkisi tanınmasına, ...'in davalı ...'a satılan 2600/6160 payın rayiç bedeli 69.166.02 YTL ve ......'e satılan 1425//6160 payın rayiç değeri 18.297.52 YTL'nin ...'den tazminine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3. kişi davalı ... ... aleyhindeki davanın kabulüne karar verilirken gerekçe olarak edimler arasında fahiş farkın bulunması, 4. kişi durumunda bulunan ... ... ... ve ... Karadeniz aleyhine açılan davanın reddine karar verilirken de gerekçe olarak, adı geçenlerin kötü niyetli olduklarının davacı banka tarafından kanıtlanamadığı gösterilmiştir.

Mahkemece, 3. kişi davalı ... ... aleyhindeki davanın kabulüne karar verilirken gerekçe olarak edimler arasında fahiş farkın bulunması, 4. kişi durumunda bulunan ... ... ... ve ... Karadeniz aleyhine açılan davanın reddine karar verilirken de gerekçe olarak, adı geçenlerin kötü niyetli olduklarının davacı banka tarafından kanıtlanamadığı gösterilmiştir.

Dava, İ.İ.K.’nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin bulunmaktadır. İ.İ.Y.’nun 278/2 maddesinde akdin yapıldığı sırada kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitlerin yani tasarrufların iptale tabi olduğu hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca satışa konu taşınmazlardaki payların tapudaki satış değerleri ile, tasarrufun yapıldığı 20.....2003 tarihindeki değerlerinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gerekir. Gerçek değerin tespiti yolunda iki ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır. Birinci bilirkişi raporunda, taşınmazın niteliği tarla olarak kabul edilmiş ve ona göre değer tespiti yapılmış, ikinci bilirkişi raporunda zemin ile birlikte üzerindeki yapılar göz önünde bulundurularak değer tespiti yoluna gidilmiştir. İki bilirkişi raporu arasındaki görünen çelişkinin giderilmesi yoluna gidilmemiştir. Kaldı ki, ikinci bilirkişi raporunda da varılan sonucun yani gösterilen değerlerin taşınmazların tasarruf tarihindeki değerleri olup, olmadığı hususunda da kesin bir kabule yer verilmemiştir. Öte yandan davalı ... ... vekili yargılama sırasında satın almadan sonra taşınmaz üzerinde değer arttırıcı yeni eklentilerin ve işlemlerin yapıldığını bildirmesine karşın bu yöndeki iddiasına kalem kalem açıklık getirtilmemiş ve bunun sonucu olarak bilirkişi

raporuna da bu hususlar gerekçeleri gösteriler değinilmemiştir. Bu nedenlerle mahkemenin edimler arasındaki fahiş farkın bulunduğu yönündeki görüşüne katılma olanağı bulunmamıştır.

4. kişi durumunda bulunan ... ... ... ile ... Karadeniz’e yönelik davanın dinlenebilmesi için adı geçen kişilerin kötü niyetli olduklarının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. ... arasındaki fahiş farkın varlığı bu davalılara yönelik davada dinlenilemez. Davacı banka yargılama sırasında 4. kişiler ... ve ... ile borçlu ve 3. kişi arasında ilişkilerin bulunduğunu, temyiz dilekçesinde de ...’nın 3. kişi ... ... ...’in vekili ...’in eşi olduğunu, ... ... ...’ın da ... isimli bir şirketin sahibi olup, bu şirketinde ... Bankasından önce borçlu ... aleyhine icra takibi yaptığını ... sürmüşlerdir. Hal böyle olunca bu yoldaki iddianın da araştırılması zorunludur. Mahkemece bu yolda herhangi bir inceleme yapılmamıştır.