muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9812, Karar No: 2019/6942, Tarih: 30.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9812 E.  ,  2019/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/649, Karar No: 2016/1828, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/649 E.  ,  2016/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3, 4 ve 5. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Küçükçekmece Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2015 tarihli ve 2014/923 esas, 2015/654 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/456 esas, 2015/314 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/623 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/12/2015 gün ve 94660652-105-34-10843-2015-25029/78872 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/623 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3992, Karar No: 2015/5899, Tarih: 16.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3992 E.  ,  2015/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2013/481-2015/61

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin, 26.05.2013 tarihli genel kurulunun “Üyelerimize bir yük getirmemek, inşaat sözleşmesinde belirtmek; kira ve konutlarımızın bedelleriyle ilgili milli bankalardan süresiz kesin teminat mektubu alınmak, ayrıca şartları gelecek genel kurulumuzda belirlenmek kaydıyla; 150039/3 ve 15055/3 ada parsellerimizde emsal değişikliği görüşmelerine başlanarak sonuçlandırılması için Yönetim (Tasfiye) Kuruluna yetki verilmesi” konulu 5. maddesinin yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, tasfiye sürecindeki kooperatifin amacıyla bağdaşmayacak şekilde karar alındığını, müvekkilinin vekilinin bu karara karşı muhalefet şerhi koyduğunu ileri sürerek, 26.05.2013 tarihli genel kurulun 5. maddesi ile kabul edilen kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatif her ne kadar tasfiye haline girmiş olsa dahi önceki yüklenici ile Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2004/539 E. sayılı dosyası ile görülmekte olan bir davasının bulunduğunu, bu dava sonucunda mahkemece kooperatif aleyhine bir karar çıkması halinde bu kararın infazı için gerekli paranın kooperatif üyeleri tarafından karşılanması gerekeceğini, kararın infazı için icra takibine konu edilmesi halinde, icra takibinin durdurulması için teminat mektubu verilme zorunluluğu karşısında bu kararın alınması gerektiğini, ayrıca 15039 ada 3 parsel sayılı taşınmazların halen daha altyapı çalışmalarının devam ettiğini, bu bakımdan da teminat mektubu alınması zorunluluğu bulunduğunu, müvekkil kooperatif yönetiminin de belirtilen yetkiyi zorunluluk halinde kullanmak üzere genel kuruldan aldığını, 15039/3 ve 15055/3 ada parsellerde emsal değişikliği yapılabilmesi için ilgili belediyeden, belediye meclis kararı ile imar plan değişikliği yapılması gerekeceğini, kooperatif yönetiminin emsal değişikliği yapılıp yapılamayacağı hususunda belediye yetkilileri ile görüşme yapabilmesi için kendisine genel kurul tarafından yetki verilmesi gerektiğini, dava konusu yetkinin, bu maksatla istenmiş bir yetki olduğunu, hiçbir şekilde kooperatif üyelerinin ve kooperatif menfaatinin zarar görmesini içermediğini, esasen emsal değişikliğinin söz konusu olması halinde, konunun yeniden genel kurula getirileceği ve genel kurulda görüşüleceği kuralı karşısında davacının ileri sürdüğü hususların gerçek durumu yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatif genel kurulunun 26.05.2013 tarihinde yapıldığı, 5. madde ile, "üyelerimize bir yük getirmemek inşaat sözleşmesinde belirtmek, kira ve konutlarımızın bedelleri ile ilgili milli bankalardan

süresiz kesin teminat mektubu almak ayrıca şartları gelecek genel kurulumuzda belirlenmek kaydı ile 15039/3 ve 15055/3 ada parsellerimizde emsal değişikliği görüşmelerine başlanarak sonuçlandırılması çalışması için yönetim kuruluna yetki verilmesi ... 26 kabul oyuna karşı 13 red oyu ile oy çokluğu ile kabul edildi..." şeklinde karar alındığı, davacı tarafın, alınan karara muhalefetini tutanağa geçirttiği, davanın süresi içinde açılmış olduğu, dava ön koşullarının gerçekleştiği, kararın iptal edilebilmesi için Kanun'a, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olması gerektiği, davaya konu kooperatifin 26.05.2013 tarihli genel kurulunda alınan 5. maddenin, üyelere mali yükümlülük getirmemek koşulu ile alındığı, Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/539 E sayılı, kooperatif aleyhine açılan davada çıkması muhtemel aleyhe bir kararın tehir-i icra talepli temyiz edilmesi halinde, karşılanacak teminatla ilgili olduğu, ayrıca emsal değişikliği ile ilgili belediyeler ile görüşme yapılıp, sonuçlandırılması ve şartlarının bir dahaki genel kurulda belirlenmek üzere 15039/3 ve 15055/3 ada parsellerle ilgili imar değişikliği görüşmelerine ilişkin olduğu dikkate alındığında, alınan kararların Kanun'a, anasözleşme hükümlerine ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5218, Karar No: 2023/6469, Tarih: 07.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5218 E.  ,  2023/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/513 E., 2022/941 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/343 E., 2021/86 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle, Muş merkez Ağıllı köyü İlköğretim okulunda 17.11.2003-30.04.2004 tarih aralığında, vekil öğretmen olarak görev yaptığı halde sadece mayıs ve haziran ayı çalışmalarının primlerinin yatırıldığını beyanla belirtilen dönemdeki hizmetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının sigorta primlerinin mevzuata uygun şekilde hesaplandığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesince "Davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde 15.06.2021 tarihli duruşmaya gelmediği, mazeret bildirmediği ve kendisini vekil ile temsil ettirmediği, bu durumda dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 6100 sayılı ...nın 150/4 maddesinde gösterilen 3 aylık süre içerisinde ise davanın yenilenmediği gerekçesi ile Taraflarca takip edilmeyen davanın ...nın 150 ve devamı maddeleri gereğince Açılmamış Sayılmasına" dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı taraf istinaf dilekçesine özetle, 18.02.2021 tarihli duruşma için gönderilen mazeret dilekçesinde yokluğunda karar verilmesini talep ettiğini, 24.04.2021 tarihli duruşma için gönderilen davetiyenin kendisine ulaşmadığını, yargılama gideri ve vekalet ücretinin haksız olarak tarafına yüklendiğini beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı taraf istinaf dilekçesine özetle, 18.02.2021 tarihli duruşma için gönderilen mazeret dilekçesinde yokluğunda karar verilmesini talep ettiğini, 24.04.2021 tarihli duruşma için gönderilen davetiyenin kendisine ulaşmadığını, yargılama gideri ve vekalet ücretinin haksız olarak tarafına yüklendiğini beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...konusuz kalan davaya ilişkin olarak davacının yokluğunda karar verilmesini istediğine dair iradesini 18.02.2021 tarihli duruşma için sunduğu mazeret dilekçesinde açıkladığı, davanın konusuz kaldığı ve tekrar duruşma açılmasının yargılamaya bir katkı sağlamayacağının açık olduğu, 18.02.2021 tarihli duruşmada karar verilmesi gerekirken kalem hatası nedeniyle mazeret dilekçesinin dosyaya dahil edilmemesi üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dava açılmasına kusuru ile sebep olan tarafın davalı taraf olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, usul ekonomisi ve hukukun genel ilkeleri gözetilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilecek karar ile sonuca gidilmesi gerekirken, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar ile davacının yargılama giderlerine mahkum edilmesi hakkaniyete uygun düşmemektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326.maddesi uyarınca yargılama giderlerinden davada haksız çıkan taraf sorumludur. Dairemizce yapılan değerlendirme ile, davacı istinafında haklı görülerek yargılama giderlerinden davalının sorumlu olduğu sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle "A- Davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı ...nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca KABULÜ ile; Muş İş Mahkemesinin 03.12.2021 tarih ve 2021/343 Esas, 2021/86 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

B- İlk derece incelemesi bakımından;

Davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla; dava hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA," dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Bakanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Bakanlığı vekili özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu ve lehe vekalet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayıl Kanun'un 86 ncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayıl Kanun'un 86 ncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13542, Karar No: 2015/27115, Tarih: 01.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13542 E.  ,  2015/27115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatI ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.01.2012 tarihinden 30.09.2012 tarihine kadar üretim sorumlusu olarak aylık net 2.500 TL ücret karşılığında çalıştığı, iş akdinin davalı tarafından herhangi bir neden bildirilmeksizin haksız olarak feshedildiği iddiasıyla, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini kesinleşmiş hapis cezası olduğu için kendisinin özgür iradesi ile sonlandırdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının hesabında davacının raporlu olduğu sürelerin dışlanıp dışlanmadığı mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda denetlenememektedir. Bilirkişiden ek rapor alınarak, raporlu ve izinli günlerin fazla çalışma ile denk gelen genel tatil ve hafta tatili ücreti hesabından dışlanmaları sağlanmalıdır.

3-Takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile kanıtlanan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarından takdiri indirim yapılması yerinde ise de yapılan % 50 oranındaki takdiri indirim hakkın özünü etkileyecek düzeyde fazladır. Takdiri indirim daha makul oranda yapılmalıdır.

4-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.