muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9023, Karar No: 2008/11240, Tarih: 05.11.2008

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişme konusu taşınmazın resmi akitle gösterilen değeri ile o tarihteki gerçek değeri arasında açık nispetsizlik bulunduğu, murisin varlıklı bir insan olup, mal satma ihtiyacının olmadığı, taşınmazı düşük bedelle temlik etmesinin makul ve zorunlu bir sebebinin bulunduğunun tespit edilemediği, murisin dava konusu taşınmaz dışında birçok taşınmazının daha bulunduğu, ayrıca Karşıyaka 2.Noterliğinin 19.6.2001 tarihli vasiyetnamesinde 10239 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 6/8 payın intifa hakkının davalı kızı Sündüs'e, kuru mülkiyetinin ölümünde yasal mirasçılarına ait olacağını vasiyet ettiğ halde, Karşıyaka 2. Noterliğinin 25.3.2004 tarihli ek vasiyetnamesinde dava konusu taşınmazdaki 6/8 payını kızı Sündüs'ten intifa hakkını kaldırıp, bu yerini kanuni mirasçılarına bıraktığını bildirdiği, ancak daha sonra dava konusu edilen işlemi gerçekleştirdiği görülmektedir. Böylece, elde edilen tüm bilgi ve deliller yukarıda ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde muris tarafından yapılan temliki işlemin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; 10239 ada 2 sayılı parselin 6/8 payı yönünden davacıların payları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6618, Karar No: 2012/13730, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6618 E.  ,  2012/13730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...İnş. Mlz. Sıhhi Tes. Akar. Yak. Ür. Her türlü Kim. Tem. Malz. Tur. Nak. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı...Nalburiye Hırdavat İnş. Malz. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.12.2011 gün ve 408-992 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/1938 esas sayılı icra takip dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11055, Karar No: 2022/13712, Tarih: 21.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11055 E.  ,  2022/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1- Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesinin 09/06/2022 tarih ve 2022/225 E. - 2022/1306 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1- Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesinin 09/06/2022 tarih ve 2022/225 E. - 2022/1306 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Afşin İcra Hukuk Mahkemesinin 23/09/2021 tarih ve 2021/30 E. - 2021/53 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” nolu bendinde yer alan “ %10'u oranında (140.000,00-TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6103, Karar No: 2022/15869, Tarih: 03.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6103 E.  ,  2022/15869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan düzenlenen atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu eylem ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği ile ilgili rapor için suça sürüklenen çocuk ile görüşme yapıldığında suça konu dosya kapsamı ve suç tarihi ile uyuşmayan olay ile ilgili değerlendirmeler yapılarak suça sürüklenen çocuğun 24/10/2013 tarihli suç ile ilgili olarak rapor düzenlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3671, Karar No: 2021/6588, Tarih: 05.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3671 E.  ,  2021/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/10/2020 tarihli ve 2020/6418 soruşturma 2020/2249 esas 2020/235 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın anılan Kanunun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 50/1-a, 52/2. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/4. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli ve 2020/646 esas 2020/560 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin merci Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarihli ve 2020/751 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/2. maddesindeki“Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”, aynı Kanunun 250/3. Maddesindeki “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.", anılan Kanunun 250/9. maddesindeki “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.”, aynı Kanunun 250/14. maddesindeki “Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.”, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarihli kararı ile “..sanığın dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükümde TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında tatbik edilmemesine ilişkin yeterli ve tatmin edici bir açıklama yapılmayıp, soyut gerekçelere yer verilmesi usul ve yasaya göre yerinde görülmeyerek.." gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Her ne kadar Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarihli kararı ile “..sanığın dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükümde TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında tatbik edilmemesine ilişkin yeterli ve tatmin edici bir açıklama yapılmayıp, soyut gerekçelere yer verilmesi usul ve yasaya göre yerinde görülmeyerek.." gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 05/10/2020 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/10/2020 tarihli talepnamenin anılan Mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda aynı gün karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesine ilişkin olarak indirim uygulanmasının mahkemenin takdirinde olduğu gibi talepnamede belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurulmasının bir zorunluluk olduğu, merci tarafından yapılacak incelemenin isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanunun 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu, bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesinin sınırının itirazı inceleyen merci Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01/04/2021 gün ve 94660652-105-14-5310-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01/04/2021 gün ve 94660652-105-14-5310-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul eden şüpheli hakkında düzenlenen talepnamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi üzerine kurulan hükme karşı itiraz edilebileceği 5271 sayılı CMK'nın 250/14. maddesinde düzenlenmiş, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 15. maddesinde ise itirazın genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Ancak, itiraz her ne kadar genel hükümlere tabi olsa da, itiraz üzerine yapılacak denetim sınırlıdır. Yönetmeliğin 14. maddesinde, hüküm kuracak olan mahkemenin talepnameyi eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edilip edilmediği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul edip etmediği açısından değerlendireceği düzenlenmiştir. Kurulan hükmü itiraz üzere inceleyen mahkemenin de denetim sınırları bu kapsamda olmalıdır. 08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanun değişikliği ile CMK'nın 250. maddesine eklenen "İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklindeki ikinci cümle de itirazın sınırlarını açıkça belirlemiştir. Bu düzenleme uyarınca, itiraz mercii Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan hususlara ek olarak ayrıca talepname doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığını da denetleyebilecektir.

Somut olayda, itirazı inceleyen Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik inceleme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, yukarıda bahsi geçen hususlarda aykırılık teşkil etmeyen karara yönelik yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2020 tarihli ve 2020/751 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 05.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23598, Karar No: 2019/15552, Tarih: 09.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23598 E.  ,  2019/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalıya ait işyerlerinde 24.06.2008 tarihinden itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi ile aylık 1.300,00 TL ücret ile atölye teknisyeni olarak çalışırken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fesihten kaynaklanan tazminatları ile hak etmiş olduğu işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının iş akdinin haklı nedene dayalı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından işçiye kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan İş Kanunlarında düzenlenmiştir. Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır.

Somut olayda, davacı iş akdinin haksız olarak fesh edildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının 15- 16 Temmuz 2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle fesh edildiğini savunmuş olup, mahkeme tarafından ise; davacının davalı şirketten ayrılmadan 2 ay önce başka bir şirkette daha çalıştığı, iş akdinin feshinden sonra da bu şirkette çalışmaya devam ediyor olması nedeni ile davacının iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle fesh edildiği kabul edilmiştir. Ancak dosya kapsamında yapılan incelemede, dava tarihinin 16.07.2014 olduğu yani davacının devamsızlık yaptığı ileri sürülen tarihte davasını açtığı bu nedenle bu tarihte işe gelmesinin kendisinden beklenemeyeceği, davalının ise iş akdinin feshine neden olan olayın devamsızlık olduğunu beyan ettiği ve bu fesih nedeni ile bağlı olduğu, davalı tarafından davacıya karşı keşide edilen 17.07.2014 tarihli ihtarnamede de fesih nedeninin devamsızlık olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece davacının davalı şirketten ayrılmadan 2 ay önce başka bir şirkette daha çalıştığı, iş akdinin feshinden sonra da bu şirkette çalışmaya devam ediyor olması iş akdinin feshine haklı neden olarak kabul edilmiş ise de, davacının davalı şirketteki çalışması da Sgk kayıtlarına göre 26.07.2014 tarihine kadar devam etmiştir. Bu bağlamda davacının dava tarihi olan 16.07.2014 tarihine kadar davalı şirkette çalıştığının kabulü gerekir. Davalı belirttiği fesih sebebi ile bağlı olup, davacının dava açtığı 16.07.2014 tarihinde davalı işyerine gelmesinin kendisinden beklenemeyeceği bu nedenle 2 gün üst üste mazeretsiz olarak devamsızlık yapmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazandığının kabulü gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8750, Karar No: 2011/7502, Tarih: 06.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/8750 E.  ,  2011/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/218842

...'ı kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2009 gün ve 444/113 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde gündüz saatlerinde birlikte alkol aldığı sanık ... ve tanık ...'ın yanına aynı gün akşam saatlerinde arkadaşı ...'in aracı ile gelen ve araçtan inen maktulün, üzerinde taşıdığı bıçakla önce sanığın yanındaki ...'ı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı daha sonra ise sanığın üzerine bıçakla yürüdüğü sırada, maktulün arkadaşları ... ve ...'nin araya girerek maktulü engelleyip araca bindirdikleri, ancak araçtan inerek tekrar sanığa saldıran maktule sanığın, yine maktulün olay anında düşürmüş olduğu, bıçakla vurarak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, maktulün eylemlerinin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında mahkemenin haksız tahrik uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden,

b) Sanığa ait adli sicil kaydında belirtilen kimlik numarasının nüfus kaydı ile uyumlu olduğu anlaşıldığından,

Tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmek suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma şartlarının varlığına, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 06.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.