muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/36828, Karar No: 2021/4289, Tarih: 08.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36828 E.  ,  2021/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4. ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... tarafından facebook isimli internet sitesinden telefon satışına dair ilan verildiği, taraflar arasındaki anlaşma sonucunda katılanın şipariş bedeli olan 500 -TL parayı kendisine yatırması için gönderilen hesap olan sanık ... adına yatırdığı ancak katılana kargo ile kozmetik ürünü gönderildiği, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanık ...’nin, para karşılığında sanık ...’a hesabını kullanmasına izin verdiğine dair beyanı, sanık ...'un savunması, dekont, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların değişen suç vasfına göre üzerilerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" hükmünün iptal edilmesi karşısında, bu hususun ayrıca hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün adli para cezası, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin; sanıklar hakkında katılana karşı TCK'nın 158/1-f.son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce 5 gün adli para cezası belirlenip, TL cinsinden adli para cezasına çevrildikten sonra TCK'nın 158/1-f-son, maddesi gereğince suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katı olan miktara çıkartılması,

Yasaya aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASI; ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanıklar hakkındaki hüküm fıkralarından "TCK'nın 158/1-son, maddesi 2. cümlesinin" uygulanmasına ilişkin paragrafların tamamen çıkartılmak, hüküm fıkralarının ilk cümlelerine "TCK'nın 158/1-f " ibaresi sonuna gelmek üzere "son" ibaresinin eklenmek ve sanıklar, hakkındaki hüküm fırkalarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla sanık ...'nın katılana karşı eyleminden; “5 gün”, "4 gün", “80 TL” ve “1000-TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “50 gün”, "41 gün" ve “820-TL” adli para cezası, sanık ... 'un katılana karşı eyleminden; “5 gün”, "4 gün", “ 80 TL” ve “1000-TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “50 gün”, "41 gün" ve “820-TL” adli para cezası, ibaresinin eklenmek, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASI, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8086, Karar No: 2014/8341, Tarih: 28.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/8086 E.  ,  2014/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/545-2014/241

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 05.06.2002 tarih 2001/32 Esas 2002/373 sayılı kararı uyarınca ilamlı icra takibi yapıldığını, İ.İ.Y'nın 39. maddesine göre bir alacağa ilişkin ilamın kararın verildiği tarihten itibaren 10 yıl içinde icraya konulmasının gerektiğini, şikayete konu takibin ise karar tarihinden itibaren 11 yıl geçtikten sonra başlatıldığını, böylece ilamın zamanaşımına uğradığını ve icra emrindeki faize itiraz ettiklerini belirterek takibin iptalini talep etmiştir.

İİK'nun 39. maddesinde ise “ilama müstenit takip son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar” hükümlerine yer verilmiştir. İlam verildiği tarihten itibaren on yıl içinde borçluya tebliğ edilirse bu tebliğ tarihinden itibaren yeni bir on yıllık süre başlar. Borçlu bu hükmü temyiz eder ve hüküm Yargıtay'ca onanmak suretiyle kesinleşirse, on yıllık zamanaşımı süresi hüküm kesinleştiği tarihten itibaren başlar. (Prof. Dr. B.. K.. İcra İflas Hukuku 3. Baskı Cilt III Sayfa 2178).

Somut olayda takip dayanağı ilam 05.06.2002 karar tarihli olup, hükmün davalı borçlu Z.. A..'na tebliğ tarihi belli değildir. Bu durumda mahkemece takip konusu Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 05.06.2002 tarih 2001/32 Esas 2002/373 Karar sayılı dava dosyası getirtirilerek borçluya gerekçeli kararın tebliğ tarihi tespit edilerek on yıllık sürenin bu tarihten itibaren hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK'nun m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1885, Karar No: 2019/6287, Tarih: 07.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/1885 E.  ,  2019/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13/05/2009 gününde verilen dilekçe ile asıl davada harici satım sözleşmesinin aynen ifası ve tazminat, birleştirilen davada gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 21/09/2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... Sağlıklı Yaşam Emlak Kuyumculuk İnşaat Gıda Turizm Tekstil ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, harici satım sözleşmesinin aynen ifası ve tazminat, birleştirilen dava gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı ... kendi adına asaleten davacı ... adına vekaleten sunduğu dava dilekçesinde,... ilçesi, 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 109/400 oranındaki payın gerçek malikinin Gerrit olduğunu, taşınmaz üzerinde villa bulunduğunu, yabancı kişilerin taşınmaz edinmesine ilişkin hukuki prosedürün zaman alması nedeniyle tapuda emaneten kendisi adına tescil edildiğini, davacı ...'ın gerçek malik olarak davalılardan Anna ile adı geçen payın satışı hususunda anlaştığını, davalı ...'nın isteği ile dava konusu payın diğer davalı ... Sağlıklı Yaşam Emlak Kuyumculuk İnşaat Gıda Turizm Tekstil ve San. Ltd. Şti. adına devrinin kararlaştırıldığını, bu amaçla davacı ... ile davalı şirket arasında yapılan ... Noterliğinin 10.10.2008 günlü 23118 yevmiye sayılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu payın satışının vaat edildiğini, satış bedelinin gerçekte fazla olmasına rağmen senette belediyenin belirlediği rayiç değerin gösterildiğini, davacı ... ile davalı ... arasında yapılan 10.10.2008 tarihli harici sözleşmede gerçek satış bedelinin % 10 miktarındaki 33.000 Euro'nun davacı ...'ın banka hesabına yatırıldığını, satış bedelinin bakiyesi olan 297.000 Euro karşılığı 570.240,00 TL'nin davacı ... ile davalı ... adına müşterek hesap olarak açılan ... Alanya Şubesi 312000 1015 numaralı hesaba yatırıldığını, taşınmazın zilyetliğinin davalılara teslim edildiğini, ancak davalıların dava tarihine kadar davalı şirket adına dava konusu taşınmazın edinimi için gerekli izin başvurusunu yapmadıklarını, ... Valiliği bünyesindeki izin başvurularını sonuçlandıran komisyona sorulursa durumun anlaşılacağını iddia ederek, taraflar arasındaki akdin aynen ifa edilerek 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 109/400 payın davalılar adına kayıt ve tesciline, davacı ... ile davalı ...'nın ... Şubesindeki ortak hesabındaki bedelin davacı ...'a ödenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı ...'nın kendi adına asaleten davalı şirket adına temsilen atadığı vekilin sunduğu cevap dilekçesinde, davacı ...'ın dava konusu payın maliki olmadığını, harici yapılan adi yazılı sözleşmeye dayanılarak ifa talep edilemeyeceğini, ancak sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince karşılıklı edimlerin geri istenebileceğini, davalı şirket tarafından gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada davacı asıl davada davalı ... Sağlıklı Yaşam Emlak Kuyumculuk İnşaat Gıda Turizm Tekstil ve San. Ltd. Şti. tarafından Nejat aleyhine yukarıda tarih ve yevmiye numarası belirtilen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemiyle dava açılmıştır.

Birleştirilen davanın davalısı ..., birleştirilen davanın 05.11.2009 tarihli celsesindeki beyanında, dava konusu taşınmazdaki payla ilgili olarak asıl davanın davacısı Gerrit ile davalılar Anna ve şirket arasında satıma ilişkin sözleşme yapıldığını belirterek bu sözleşmenin ifası için asıl davanın açıldığını, dosyanın asıl dava ile birleştirilmesini istemiş, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/357 Esas sayılı dosyasında 15.12.2009 tarihli 2009/649 Karar sayısı ile asıl dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davalısı - birleştirilen davanın davacısı ... Sağlıklı Yaşam Emlak Komisyonculuk İnşaat Gıda Turizm Tekstil Ticaret Limited Şirketi vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Somut olaya gelince; dava konusu gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine göre ..., ... ilçesi, 113 ada 1 parsel numarasında kayıtlı bulunan taşınmazdaki hak ve hisselerinin tamamını asıl davada davalı - birleştirilen davada davacı şirkete 6.000,00 TL bedelle satmayı vaat etmiş, taşınmazın tapusunun kanuni engeli kalktığı tarihten itibaren 10 gün içinde ferağ takririnin verileceği, taşınmazın bedelinin tapuda ferağ verildiğinde ödeneceği hususlarında anlaşılmıştır. Mahkemece, sözleşmede şart olarak belirtilen kanuni engelin kalkığına dair taraflarca her hangi bir delil ibraz edilmeğinden asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş ise de 10.10.2008 tarihli 23118 yevmiye sayılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı vaat alacaklısı üzerine tescil hükmü kurulması ile ilgili olarak kanuni engel olan hususların ne olduğu doğrultusunda araştırma yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14749, Karar No: 2011/12397, Tarih: 03.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/14749 E.  ,  2011/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 05.06.2007 tarihli oturumdan önce vermiş olduğu mazeret dilekçesi hakkında mahkemece bir karar verilmeyerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulup savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2176, Karar No: 2020/5497, Tarih: 06.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2176 E.  ,  2020/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ...İnş. ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değerli gelirin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Bu düzenleme ile işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Dolayısıyla, işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, Yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Diğer yandan, olay tarihinde yürürlükte olan “İş Sağlığı ve iş Güvenliği Tüzüğünün” 2. ve 499. maddeleri ile “Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin” 5. maddesinde belirtildiği üzere; çalışanların, dikkatli ve tedbirli olmaları, talimatlara uygun hareket etmeleri gerekli olup, kişilerin kendi sağlıkları ve güvenlikleri için her türlü şartlara rağmen, alabileceği tedbirleri almakta ihmalkar davranmamak, gerekli durumlarda amirlere veya ilgililere haber vermek, sağlık ve güvenlik kurallarına uygun hareket etmek yükümlülükleri bulunmaktadır

İnceleme konusu davada; 22.09.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği, mahkemece kusur raporu esas alınarak % 80 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne dair ilk kararın Dairemizin 13.11.2017 tarihli ilamıyla yeniden oluşa uygun kusur raporu alınması gerektiği yönünden bozulduğu, bozma sonrasında yapılan yargılamada mahkemece yeniden kusur raporu alınmış ise de, aynı kusur oranları tespit edilerek %80 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne hükmedildiği anlaşılmaktadır.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

Somut dosyada, Dairemiz bozma ilamında belirtilen hususlar yönünden kusur incelemesi yapılmadan hüküm kurulmuş olduğundan, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden kaza olayının sigortalı ...'un iki arkadaşı ile birlikte davalı sürücü ... yönetimindeki çöp kamyonu ile çöp toplama işini yaparken, sigortalının çöp konteynerinden çöpleri aldıktan sonra sağ taraftan aracın ön kısmına binmek isterken aracın hareketlenmesi ile dengesini kaybederek düşmesi ve sağ ön tekerlek altında kalarak ağır yaralanması ve akabinde vefat etmesi şeklinde meydana geldiği görülmektedir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden kaza olayının sigortalı ...'un iki arkadaşı ile birlikte davalı sürücü ... yönetimindeki çöp kamyonu ile çöp toplama işini yaparken, sigortalının çöp konteynerinden çöpleri aldıktan sonra sağ taraftan aracın ön kısmına binmek isterken aracın hareketlenmesi ile dengesini kaybederek düşmesi ve sağ ön tekerlek altında kalarak ağır yaralanması ve akabinde vefat etmesi şeklinde meydana geldiği görülmektedir.

Mahkemece öncelikle ilgili belediye başkanlığından çöp toplama işinde çalışma usulünün nasıl olduğu sorulmalı, dosya kapsamından çöp toplama işinin üç işçi ve bir şoför olarak dört kişi tarafından yürütüldüğü görülmekle çöpleri konteynere boşaltma işinde görevli üç kişinin ne şekilde çalıştığı araştırılmalı, çöp toplarken sigortalının normal, rutin seyahatinin çöp arabasının arkasında mı yoksa şoför mahallinde mi olduğu, sigortalının kendi inisiyatifiyle davranarak mı ön tarafa bindiği irdelenerek tespit edilmeli, rutin çalışma ortamında çöp toplama görevlilerinin aracın arka kısmında durmalarının zorunlu olup olmadığı, hangi hallerde ön tarafa bindikleri, araç şoförünün aracın arka kısmında bulunan görevlilerle ne şekilde iletişim kurduğu hususları incelenmeli, çalışma şekli tespit edilerek somut olaya özgü ve kazanın oluş şeklini inceleyen kusur raporu alınmalıdır. Kusur raporunda işverence alınması gereken iş güvenliği önlemlerinin neler olduğu, işverence bu önlemlerin alınıp alınmadığı, alınmış önlemlere sigortalı tarafından uyulup uyulmadığı belirlenerek tarafların kusur oran ve aidiyeti tespit edilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... İnş. ve Tur. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan... İnş. ve Tur. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 06/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12767, Karar No: 2011/12669, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12767 E.  ,  2011/12669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp davalının kıyı vasfındaki alana ve deniz yüzeyine yönelik elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan bir kısım muhdesatların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının, davalının kumsala elatmasının bulunmadığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı kıyı kanununun 4. maddesinde tanımı yapılan kıyı niteliğindeki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup mahkemece yapılan araştırma ve inceleme neticesinde davalının haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın çeşitli muhdesatlar yapmak suretiyle kıyıya elattığı belirlenerek bu bölümlere ilişkin davanın kabulüne, davalının tasarrufunda bulunmayıp dava konusu edilen kumsal yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, dava kısmen kabul, kısmen reddedildiği halde, harç ve yargılama giderlerinin tümünden davalının sorumlu tutulması, kabul ve ret oranına göre taraflara yükletilmemiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.