muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3786, Karar No: 2019/10110, Tarih: 16.12.2019

Karar düzeltme istemi üzerine yeniden yapılan incelemede;

Adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. ( TBK. 620/1 md. )

Somut olayda; taraflar arasında düzenlenen 30/06/2011 tarihli " protokoldür" başlıklı sözleşmeyle kar ortaklığı hususunda anlaşma yapıldığı, sözleşmeyle, Muş İl Spor Müdürlüğünce 01/07/2011 tarihinde yapılacak olan spor salonu ihalesine ortak olarak girileceğinin, ihale kazanıldıktan sonra ise kazancın % 60 nın davalı şirkete, % 40 nın ise davacıya ait olacağının kararlaştırıldığı, böylelikle taraflar arasında TBK'nın 620. maddesi (BK'nın 520. maddesi ) uyarınca adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece; " tarafların ihaleye ortak gireceğine " yönelik sözleşmeyle kararlaştırılan taliki şartın somut olayda gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; taraflar arasındaki ortaklık ilişkisinin " iç ortaklık" şeklinde kurulduğu, ortaklığa ilişkin tüm resmi kayıt ve belgelerin davalı şirket adına düzenlendiği, davacının dış ilişkide gizli ortak olarak yer aldığı görülmektedir. Taraflar arasındaki " iç ortaklık " nedeniyle, tarafların birbirine karşı adi ortaklıktan doğan sorumlulukları ve talep hakları mevcut olup, davacı, iş bu davada, kar payı alacağı isteminde bulunmuştur.

Kar payının tahsili davasının açılabilmesi için ortaklığın sona ermesine gerek yoktur. Ortaklık sona erdikten sonra, ortaklığın devam ettiği süreye ilişkin olarak bu dava açılabileceği gibi, ortaklık sona ermeden önce de bu davanın açılabilmesi olanaklıdır. Ortaklık sona erdikten sonra ise, artık ortakların kar ve zararı paylaştırma yükümü de ortadan kalkar. Çünkü sona erme ile birlikte, ortaklığın temel amacı olan kar elde etmek ve bunu paylaştırmak, tasfiye amacına dönüşür. Dolayısıyla ortaklar, ortaklığın sona ermesinden sonraki dönem için kar ve zarar paylaştırması yönünde herhangi bir talepte bulunamazlar.

Öte yandan, ortaklık sözleşmesinin sona ermesi bakımından kanunda ( veya ortaklık sözleşmesinde ) öngörülen sebepler gerçekleşmedikçe, ortaklık ilişkisi aynen devam eder. Dolayısıyla ortaklar ortaklık devam ettikçe elde ettikleri karı paylaşmakla yükümlüdürler. ( Şener, O. (2008. Adi Ortaklık, Ankara : Yetkin Yayıncılık, s. 259 - 261))

Öte yandan, ortaklık sözleşmesinin sona ermesi bakımından kanunda ( veya ortaklık sözleşmesinde ) öngörülen sebepler gerçekleşmedikçe, ortaklık ilişkisi aynen devam eder. Dolayısıyla ortaklar ortaklık devam ettikçe elde ettikleri karı paylaşmakla yükümlüdürler. ( Şener, O. (2008. Adi Ortaklık, Ankara : Yetkin Yayıncılık, s. 259 - 261))

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, taraflar arasında düzenlenen 30/06/2011 tarihli yazılı sözleşme ile adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunun sabit olduğu, dış ilişkide ise davacının gizli ortak olarak yer aldığı, sözleşme içeriğinden ve tüm dosya kapsamından davalı şirketin idareci ortak olduğu, eldeki davanın kar payı alacağı istemiyle açıldığı , davacının, ortaklığın feshini istemeden elde edilen kardan payının ödenmesini talep edebileceği, idareci ortağın ortaklıkla ilgili hesap vermekle yükümlü olduğu dikkate alınarak ; öncelikle davalı şirketten hesap istenmesi, davalı idareci ortağın hesap vermekten kaçınması veya verdiği hesabın davacı ortak tarafından kabul edilmemesi durumunda, ortaklığa ilişkin tüm gelir ve gider belgeleri taraflara ibraz ettirilerek, şirketin kar ve zarar durumunun tespiti noktasında, seçilecek konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla dosya üzerinden ve gerekiyorsa yerinde inceleme yapılarak, şirketin kar veya zarar edip etmediğinin, ortaklık sözleşmesindeki pay oranları da göz önünde bulundurularak miktarının belirlenmesi suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bu husus göz ardı edilerek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bu gerekçeler ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı Dairemizce bu defa yapılan yeniden inceleme sonucu anlaşıldığından; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.09.2017 tarih ve 2016/2141 E. - 2017/11828 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nın 440. maddesi gereğince davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13/09/2017 tarihli ve 2016/2141 E. - 2017/11828 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 16.12.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

-K A R Ş I O Y-

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle sözleşmede kararlaştırılan "yapım ihalesine tarafların ortak olarak gireceklerine ilişkin" şartın gerçekleşmemiş olmasına, dolayısıyla taraflar arasnda bir adi ortaklık ilişkisinin kurulmadığının anlaşılmış bulunmasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan davanın reddine ilişkin hükmün ONANMASI görüşünde olduğumdan; Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak edilmemiştir. 16/12/2019
Yargıtay — Esas No: 2022/5572, Karar No: 2022/11836, Tarih: 05.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5572 E.  ,  2022/11836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkil ... ... davalı iş yeri ... ... 2014 yılının haziran ayından 2018 yılının Ekim ayına kadar kesintisiz ve devamlı olarak çalıştığını, kendisine verilen görevleri her zaman eksiksiz yerine getirdiğini, davalı iş yerinde çok ağır şartlarda çalışarak hiçbir şekilde tatil yapamadığını, buna rağmen hiçbir ücret ödenmediğini hatta sigorta primlerinin de geç ve eksik gösterildiğini, davalı işveren tarafından müvekkilinin iş akdinin haksız gerekçelerle feshedildiğini, müvekkilin işe girdikten sonra sigorta başlangıcının çok geç yapıldığını, müvekkilin işten çıkış tarihini 11/07/2018 olarak gösterdiğini, bu tarihten sonra davalı iş yerinde iki ay daha sigortasız olarak müvekkilin çalıştırıldığını, ve mağduriyeti olduğunu belirterek müvekkilinin davalı iş yerinde 2014 Haziran ayından 2018 Ekim ayına kadar kesintisiz ve devamlı olarak çalıştığının tespiti ile eksik yatırılan primlerin davalılar tarafından ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Fer'i müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

" Davanın HMK 150.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına," dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığından bahisle, istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, usulüne uygun araştırma yapılmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

" Davanın HMK 150.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına," dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığından bahisle, istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, usulüne uygun araştırma yapılmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde, daha önce bir kez işlemden kaldırılan dosyanın karar duruşması öncesindeki 03.12.2020 tarihli celsesinde, “Davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatinin uyaptan öğrenilmesine.,” şeklinde karar verildiği, 04.04.2021 tarihli karar duruşmasında ise, “Davacının davasını 28/06/2019 tarihinde takip etmediğinden dolayı mahkememizce dosyası işlemden kaldırılmıştır davacı dosyasını yenilediği halde belli bir süre duruşmayı takip ederek ikinci defa 04/02/2021 tarihli duruşma gün ve saati tebliğ edildiği halde davacının duruşmaya mazeretsiz gelmediği görülerek HMK 320 fıkra 4 ' Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına, karar verilmiş olan dosyaya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.' hükmü gereği davanın açılmamış sayılmasına,…” gerekçesiyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da ... ortamda yapılacaktır. ... tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve ... Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmesinden önce davacının duruşma gününü uyap üzerinden öğrenmesine dair karar verilmesi hususu, usulüne uygun bir tebliğ mahiyetinde olmadığı için hüküm yerinde görülmemiştir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9852, Karar No: 2018/1961, Tarih: 07.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/9852 E.  ,  2018/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık ...'ın elinde buluna bıçakla mağdurları "sizi öldüreceğim" demek suretiyle tehdit ettiğinin ve sanıklar ... ve ...'ın ele geçmeyen bıçakla mağdur ...'a saldırdıklarının iddia edilmesi karşısında, yaralama suçuyla birlikte davaya bakma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcıları'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın CMK'nın 7. maddesi de gözetilerek sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın CMUK'nın 323. maddesi uyarınca görevli O Yer Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2202, Karar No: 2012/4824, Tarih: 30.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2202 E.  ,  2012/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, halen ikamet  etmekte oldukları, B. Y. Mahallesi 266. Sokakta bulunan evlerinin hemen yakınına davalı GSM Şirketi tarafından baz istasyonu kurulduğunu, bu tesisin çevreye yaydığı radyasyonun kendilerinin ve ailelerinin sağlıklarına zarar  verdiğini ve komşuluk hukukuna aykırı olduğunu ileri sürerek, davalının elatmasının önlenmesine ve baz  istasyonunun kaldırılması suretiyle muarazanın giderilmesine karar  verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporlarına değer verilmek suretiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların, halen oturmakta oldukları binalara yakın yerde bulunan komşu apartman üzerine davalı T.A.Ş. tarafından kurulan baz istasyonunun insan sağlığı açısından tehlike yarattığı, baz istasyonu nedeniyle sağlıklarının olumsuz etkilendiğini ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılması isteğiyle eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesindeki iddianın içeriği ve niteliği dikkate alındığında taraflar arasındaki uyuşmazlığın T.M.K.'nun 737. ve devam eden hükümlerinde öngörülen komşuluk hukukundan kaynaklandığı açıktır.

Mahkemece, baz istasyonunun yönetmelik hükümlerine uygun olduğu ve yönetmelikte belirtilen elektromanyetik şiddete ilişkin limit değerlerinin altında faaliyet gösterdiği, davacı İsmail Öz yönünden baz istasyonunun tehlike oluşturabileceği, ancak diğer davacıları yönünden ise herhangi bir tehlikenin bulunmadığı belirlenmek suretiyle alınan Elektrik-Elektronik Mühendisi bilirkişilerce hazırlanan rapor benimsenmek suretiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, baz istasyonu adı verilen tesislerin işletilmesi sonucu geniş halk kitlelerine yarar sağladığı ve hizmet verildiği kuşkusuzdur. Ancak, bu yararın sağlanması karşısında kişilerin zarar görmesi de kabul edilemez. Buna göre, hizmetten elde edilen yarar ile bunun karşısında verilen zararın değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Öte yandan, hiçbir hizmetin insan yaşamı kadar önem ve öncelik taşıdığı da düşünülemeyeceği gibi yararlı bir hizmetin karşılığı olarak insanın sağlığından yoksun kalması uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. Öyleyse, böyle bir tehlikenin varlığının saptanması halinde gerekli önlemlerin alınmasının zorunlu ve kaçınılmaz olduğuda tartışmasızdır.

Konuyla ilgili olarak 4502 sayılı Kanunla değişik 2813 sayılı Bilgi Teknolojileri ve  İletişim Kurumunun Kuruluşuna ilişkin Kanun ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu  hükümleri gereğince çıkartılan "Telekominikasyon Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri Belirlenmesi Ölçüm Yöntemleri ve Denetlenmesi Hakkındaki Yönetmelik'te bir kısım usul ve esasa dair düzenlemelere yer verilmiş olup, yönetmeliğin 12. maddesinde ölçüm yapacak personelin nitelikleri belirtilmiş ve 11. maddesinde de ölçümde kullanılacak cihazların ne olacağı belirtildikten sonra nitelikleri ve özellikleri sayılmıştır. Ancak bir istasyonun yönetmeliği uygun olarak çalıştırılsa dahi, zarar  verdiği takdirde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulup, kullanıma devam edilmesi sonucunu da doğurmayacaktır.

Somut olaya gelince; çekişmeye konu baz istasyonunun konumu itibariyle insanların yoğun olarak yaşadıkları ve hayatlarını sürdürdükleri yerde kurulduğu sabittir. Öyleyse, bundan kaynaklanacak sorumluluğun kusura dayanmayan tehlike sorumluluğu olduğu gözetildiğinde, tesisin bulunduğu ve kurulduğu yer bakımından  orta ve uzun sürede baz istasyonuna yakın yerde yaşayanların sağlıkla ilgili rahatsızlıklara yol açabilme olasılığı bulunduğu, psikolojik  açıdan insanı rahatsız ettiği, ölçüm değeri normal sınırlarda olmasına rağmen istasyonlara yakın yaşayanların sağlığını olumsuz etkileyebileceği hususları Prof.Dr. Kayıhan Pala'nın raporunda açık ve ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmiştir.

Bu belirlemeye göre, baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

O halde, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere yanılgılı değerlendirmelerle davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11921, Karar No: 2021/1357, Tarih: 22.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11921 E.  ,  2021/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdureler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurelerin velayet hakkına sahip anneleri olan müştekiler Zülbüde, Sibel ile Nurdan’ın 19.11.2013 günlü duruşma beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermediğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurelerin beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü okula giden mağdurelerin önüne çıkarak cinsel organını gösterme şeklindeki fiziksel temas içermeyen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1453, Karar No: 2021/9341, Tarih: 23.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1453 E.  ,  2021/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

TARİHİ : 19/11/2020

NUMARASI : 2019/1522-2020/1522

DAVACI : Nurten Özgür Vek.Av.Tevrat Tekin

DAVALI : Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. Vek.Av.Mena Yıldız Çevik

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacılar vekili yönünden esastan reddine, davalı idareler yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davacılar vekili yönünden esastan reddine, davalı idareler yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ...Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; istinaf başvurusunun davacılar vekili yönünden esastan reddine, davalı idareler yönünden kısmen kabulü ile ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 05/09/2018 tarih ve 2017/316 Esas - 2018/285 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak dava konusu ...ilçesi, ... mahallesi 366 ada 11 parsel sayılı taşınmaza trafo yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığından, müdahalenin meni, kal ve ecrimisile hükmedilmesinde ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, dahili davalı ...'dan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.