muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4410, Karar No: 2013/4454, Tarih: 07.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4410 E.  ,  2013/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/11/2011 tarih ve 2009/461-2011/413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı şirket arasında düzenlenen 07/01/2009 tarihli marka lisans ve üretim sözleşmesinin 1. maddesi uyarınca Türkmen Koleji logo, marka lisanslı okul forma ve giysilerinin ... tarafından üretimi, temini, mağaza içerisinde bir stantta teşhir ve satışa sunulması konusunda anlaşmaya varıldığını, davacının sözleşme yükümlülüklerine tamamen uygun davrandığını, ancak davalının okulu dava dışı ....kişiye kiralayıp bu durumu müvekkili şirkete bildirmediğini, 4839 adet okul forma giysisinin üretiminin davacı tarafça yapıldığını, perakende satış bedelleri toplamının KDVdahil 122.267,35 TL olduğunu, davacı şirketin bu ürünlerin Türkmen Koleji okul marka ve logosunu taşıması nedeni ile başkalarına satmasının ve başka türlü değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, bu ürünün ... mağazalarında stokta beklediğini, davalının bu ürünler için herhangi bir ödeme yapmadığını ve malları teslim almadığını, davanın sözleşme hükümlerine aykırı davranarak 4839 adet okul formasının satışını imkansız hale getirdiğini, bu nedenle davalıdan bu giysilerin bedeli olan 122.267,35 TL alacağın 02/07/2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline, ....000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsiline, okul forma ve giysilerinin davalıya iade edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmesel yükümlülüklerine aykırı davrandığı, davacının taleplerinin gayri ciddi ve tutarsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket tarafından taraflar arasındaki sözleşmenin .... ve .... maddelerinde öngörülen prosedür çerçevesinde davalı tarafın bildirim ve onayı çerçevesinde imalat yapılması gerektiği halde, bu bildirimler ve onay alınmadan imalat yapıldığı ve bu nedenle de mevcut stokların ve bu stoklardan kaynaklanan zararın meydana gelmesinde davalı şirketin bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16786, Karar No: 2011/16181, Tarih: 21.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/16786 E.  ,  2011/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine karsı görevinden dolayı hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 125/1-3-a (2 kez), 106/1-1. cümlesi ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay, 10 ay, 5 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/2. maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine, aynı Kanun'un 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2011 tarihli ve 2009/339 esas, 2011/122 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 24.06.2011 gün ve 36015 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2011 gün ve 240776 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, cezaları ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.Ceza Yasasının 53. maddesinin 1.fıkrasında, "Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; a)Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, b)Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, c)Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, d)Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, e)Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılır." 2. fıkrasında "Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz." 4. fıkrasında "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." Aynı Yasanın 49. maddesinin 2. fıkrasında ise "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, yukarıda belirtilen yasal hükümler gözetilmeden, mağdur ...'a karşı görevi yaptırmamak için direnme ve görevinden dolayı hakaret ile mağdur ...'e karşı tehdit ve görevinden dolayı hakaret suçlarından sırasıyla 5, 10, 5 ve 10 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilen sanığın yasada öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmektedir. Mahkemenin uygulamasının hukuka uygun olmadığı anlaşılmaktadır.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yerinde görüldüğünden, görevi yaptırmamak için direnme, görevinden dolayı hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 7.4.2011 tarih ve 2009/339-2011/122 sayılı kararın, C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan Yasa maddesinin 4/d fıkrası gereğince sanığın 5237 sayılı T.C.Y.'nın 53/1 maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ilişkin uygulamanın, yukarıda belirtilen dört hükümden ayrı ayrı ÇIKARILMASINA, 21.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13593, Karar No: 2013/19050, Tarih: 30.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13593 E.  ,  2013/19050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/03/2012 gün ve 2011/276-2012/55 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/04/2013 gün ve 2012/8804-2013/8471 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin...Dağı Kış Sporları Turizm Merkezinin elektrik şebeke işlerinin yapımını üstlendiğini, müvekkili şirketin iş yerini inşaat sigortası ile sigorta yaptırma istemesi üzerine yerinde inceleme yapılarak 54631002244-1 numaralı poliçe ile riziko adresi...Dağı Kış Sporları Turizm Merkezi-Kayseri olarak belirlenmek suretiyle sigorta edildiğini, ihaleci kurum tarafından sözleşme gereği teslim edilen elektrik kablolarının 04.10.2010 tarihinde iş yerinden çalındığını, müvekkili şirketin çalınan kabloların yerine yeni kablo satın alarak işi yürüttüğünü ve hırsızlık olayını sigorta şirketine bildirerek zararın tazminini talep ettiğini ancak davalı ... şirketince meydana gelen hasarın poliçe teminat kapsamı dışında bulunduğundan bahisle tazminat ödenmediğini ileri süererek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000 TL'nin olay tarihi olan 04.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5911, Karar No: 2022/12009, Tarih: 13.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5911 E.  ,  2022/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuklardan ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’nun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kayden 10/08/2001 doğumlu olup, suçun işlendiği 27/01/2016 tarihinde 12 yaşını doldurup 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 yerine, aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin olunması,

3-(2) no’lu bozma ilamı doğrultusunda, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması

4-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’e verilen cezaların 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocukların işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edildiği halde, hükümde suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması,

6-Müştekinin soruşturma aşamasında, iş yerinin çekmecesinde bulunan 50 TL tutarındaki bozuk paranın, 30 TL civarında değeri bulunan para kutusunun alındığını, iki adet sadaka kutusunun da alındığını, ancak bu kutuların içindeki para miktarını bilmediğini, kovuşturma aşamasında ise, para kutusunun değerinin 20 TL olduğunu, kasadan da 40 TL para alındığını, sadaka kutularının kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

7-Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

8-Kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle suça sürüklenen çocukların cezasından doğru bir şekilde 1/2 oranında indirim yapıldığı halde, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi yerine, aynı Kanun’un 168/1. maddesinin gösterilmesi,

9-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1., 31/3 ve 168/2 maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına ise hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

9-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1., 31/3 ve 168/2 maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına ise hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7954, Karar No: 2022/9143, Tarih: 21.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7954 E.  ,  2022/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikâyetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay’da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikâyetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1- Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 03.03.2022 tarih ve 2022/74 E. - 2022/814 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1- Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 03.03.2022 tarih ve 2022/74 E. - 2022/814 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Sungurlu İcra Hukuk Mahkemesi’nin 11.10.2021 tarih ve 2021/7 E. - 2021/29 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ %10’una tekabül eden 5.993,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.