muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6405, Karar No: 2013/15298, Tarih: 23.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6405 E.  ,  2013/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve bedelin davalı ... Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu değiştiren Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. , 4. ve 5. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

a) 3. bent olarak (Alınması gereken 21,15 TL karar harcının davalı idareden alınarak Hazineye gelir olarak kaydına, fazla alınan peşin harç ve karar harcının yatıran taraflara iadesine,)

b) 4. bent olarak (Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.200,00-TL vekalet ücretinin davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacılara verilmesine,)

c) 5. bent olarak (Davacılar tarafından karşılanan toplam 2.520,65-TL yargılama giderinin davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacılara verilmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3319, Karar No: 2009/4437, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3319 E.  ,  2009/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.01.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,davalıya ait 71 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 227.111 m2 lik kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında olan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle bu kısmın tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

HUMK 417. maddesi gereğince mahkeme masraflarından aleyhine hüküm verilen taraf sorumludur. Somut olayda lehine hüküm kurulan davacı taraf keşif bedeli olarak 16.4.2008 tarihinde 787,40 YTL yatırmış olup hüküm kısmında 637,40YTL olarak eksik tahsiline karar verilmiştir. Bu yön bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 4.bendinin ikinci sırasında yazılı “….keşif gideri 637.40YTL” sözcüklerinin çıkarılmasına,yerine “keşif gideri 787.40-YTL…” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ONANMASINA, 08.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1795, Karar No: 2018/2385, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1795 E.  ,  2018/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin, 28.01.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

I. Defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilerek infazın kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasındaki "sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" ibaresi çıkartılarak yerine "belirlenen 2 yıllık denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II. Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında düzenlenen 24.08.2011 tarih ve VDENR-2011-1161/37 sayılı vergi suçu raporunun, Davraz Vergi Dairesi Müdürlüğünün 14.11.2011 tarihli yazısı ekinde İsparta Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun mütalaasının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla; iddianamede nitelendirilmesi yapılan suçlar ile ilgili 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın dosya içerisine getirtilmesi, mütalaa verilmediğinin tespit edilmesi halinde durma kararı verilerek 213 sayılı V.U.K'nın 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamına ve UYAP ortamından yapılan araştırmaya göre, İsparta Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2010 tarih ve 2010/2433 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında aynı mükellefiyeti ile ilgili 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/99 esas sayılı sırasında derdest olduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer yargılamanın önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından, belirtilen dava dosyasının getirtilip incelenerek, özetinin duruşma tutanağına yazılması, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; her yıl için suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyenler haklarındaki vergi tekniği raporlarının getirtilerek, bu kişilere yönelik dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece “denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına” denilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/328, Karar No: 2015/5571, Tarih: 03.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/328 E.  ,  2015/5571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : TCK’nın 188/3-4, 52/2, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/669, Karar No: 2018/12405, Tarih: 08.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/669 E.  ,  2018/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 13/1 ve 15/1. maddeleri gereğince 1 yıl hapis, 6 ay hapis ve iki kez 450,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 tarihli ve 2013/837 esas, 2014/247 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Sanığın Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli oturumda alınan savunmasında, iddianameye konu silahın da bıçağında kendisine ait olmadığını belirttiği hâlde, anılan Mahkemece yazılan gerekçeli kararda sanığın savunmasının, ihtiyacı olduğu için ... isimli şahıstan hırsızlık malı olduğunu bilmediği televizyonu aldığını, atılı hırsızlık suçunu işlemediği şeklinde belirtildiği, ayrıca dosya kapsamında herhangi bir katılan bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda katılan vekilinin beyanından bahsedildiği, bahse konu kısımların tamamen farklı başka bir olaya ilişkin olduğu cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. maddesine aykırı şekilde karar verilmesinde,

2- Suç tarihi itibarıyla sanığın ikametinde yapılan aramada bir adet tabanca ve bir adet bıçak bulunmasının fikri içtima ilkesi uyarınca tek suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında iki kez 6136 sayılı Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.01.2018 gün ve 11395 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2018 gün ve KYB/2018-1809 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Gerekçeli kararda sanık savunmasının dosya içeriğine uygun olmayan ve başka bir dosyaya ait olduğu anlaşılan bilgileri içerecek şekilde yazılması ,ayrıca dosyada katılan taraf bulunmadığı halde katılan vekilinin beyanına yer verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Kabule göre de; 6136 sayılı Yasa uyarınca yasak niteliği haiz bir adet bıçak ve bir adet ruhsatsız tabancayı taşıyan hükümlünün eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve aynı yasanın 15/1. maddesi kapsamında suç teşkil ettiği ancak TCK.nun 44. maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı

Yasanın 13/1. maddesi gereğince ceza tayini gerektiği gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilen hükümlünün ayrıca aynı Yasanın 15/1. maddesi gereğince cezalandırılmasını da sağlayacak şekilde uygulama yapılması suretiyle TCK.nun 44. maddesine aykırı davranılması,

Yasanın 13/1. maddesi gereğince ceza tayini gerektiği gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilen hükümlünün ayrıca aynı Yasanın 15/1. maddesi gereğince cezalandırılmasını da sağlayacak şekilde uygulama yapılması suretiyle TCK.nun 44. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Küçükçekçece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 gün, 2013/837 esas, 2014/247 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9437, Karar No: 2009/12299, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9437 E.  ,  2009/12299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı Konak mahallesinin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı, imar planına komşu ve yoğun meskun alan içinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19974, Karar No: 2014/20148, Tarih: 01.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/19974 E.  ,  2014/20148 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ve ...'ın müşterek çocukları ...'dan topuk kanı alınması uygulamasını reddettiklerinden bahisle ... Valiliği Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünün, yaşı küçük ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında sağlık tedbirine karar verilmesi talebinde bulunması üzerine, tedbir talebinin kabulü ile ... hakkında 5395 sayılı Kanun'un 5/d maddesi gereğince sağlık tedbiri uygulanmasına ilişkin ... 1. Çocuk Mahkemesinin 11/12/2013 tarihli ve 2013/292 değişik iş sayılı kararına vaki itirazın reddine dair ... 2. Çocuk Mahkemesinin 12/02/2014 tarihli ve 2014/22 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığından verilen 22.04.2014 gün ve 28254 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 gün ve KYB. 2014-174605 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5395 sayılı Kanun'un 2.maddesinde "Bu Kanun, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarına, çocuk mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkilerine ilişkin hükümleri kapsar." şeklindeki ..., aynı Kanun'un tanımlar başlıklı 3.maddesinde korunmaya ihtiyacı olan çocuğun, "bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru çocuk" olarak tanımlanması ile 5.maddede yer alan "Koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun öncelikle kendi aile ortamında korunmasını sağlamaya yönelik danışmanlık, eğitim, bakım, sağlık ve barınma konularında alınacak tedbirlerdir. Bunlardan;

a)Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

b)Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

c)Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine,

d)Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

e)Barınma tedbiri, barınma yeri olmayan çocuklu kimselere veya hayatı tehlikede olan hamile kadınlara uygun barınma yeri sağlamaya,