muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10402, Karar No: 2024/14581, Tarih: 15.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10402 E.  ,  2024/14581 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1441 E., 2024/563 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, 29.03.2024 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11540, Karar No: 2011/17328, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11540 E.  ,  2011/17328 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... TAŞ vekili avukat .... aralarındaki alacak davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.1.2011 gün ve 266-148 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Mahkeme, kararı temyiz eden davacıya kalemde 9.5.2011 tarihinde bizzat tebliğ edilmiştir. Davacı temyiz dilekçesini 26.5.2011 tarihinde HUMK. 432.maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçtikten sonra verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin REDDİNE, 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6259, Karar No: 2009/5675, Tarih: 18.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6259 E.  ,  2009/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Isparta Sulh Hukuk ve Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Isparta Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi adayının Antalya İlinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Emniyet Müdürlüğünün adres araştırması sonucu kısıtlı adayının Isparta da ikamet ettiğinin anlaşılması gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamındaki, C.Savcılığı araştırmasına ve adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adrese göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin Isparta’da bulunması nedeniyle uyuşmazlığın, Isparta Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Isparta Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2446, Karar No: 2015/21196, Tarih: 09.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2446 E.  ,  2015/21196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/180245

MAHKEMESİ : Denizli (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/415 (E) ve 2013/235 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 228/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 10 günün 4 güne

indirildikten sonra, hükümden TCK.nun 50/1-a ve TCK.nun 52/2. maddelerinin uy- gulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine "sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecine yansıyan davranışları gözönüne alınarak TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29494, Karar No: 2020/5726, Tarih: 04.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29494 E.  ,  2020/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 11. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/06/2020 Perşembe günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi Y. Baştemur tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının üç ayrı blok ve toplam 48 daireden oluşan davalı ... ... Deprem Konutları Sitesi A1, A2 ve A3 Blokları nezdinde kapıcı-kaloriferci olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 31.03.2015 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, asgari ücret aldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, altı aylık yaz mesaisinde haftanın altı günü temizlik-çöp toplama-bahçe bakımı v.s işlerde 07.00-20.30 saatleri arasında altı aylık kış döneminde haftanın yedi günü temizlik, çöplerin toplanması, bahçe bakımı, kaloriferlerin yakılması v.s işlerde 05.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 2005 yılından 31.03.2015 tarihine kadar ... Deprem Konutları A1, A2 ve A3 Blokların kalorifer ve kapıcılık işlerini yaptığını, kış ayları hariç pazar günleri çalışmadığını, ayrıca Akdeniz Anemisi hastası olduğundan çalışması gereken mesai saatlerinde çoğunlukla ya hastanede, ya evinde ya da kahvehanede bulunduğunu, bunlarda birlikte ekte sundukları imzası bulunan 03.03.2015 tarihli karar ve ibranameden de anlaşılacağı üzere davacının işten çıkarılmadığını,yeni bir iş bulup bu işi kaçırmaması için kendileriyle de anlaşmaya vararak iş sözleşmesinin talebi doğrultusunda karşılıklı feshedildiğini, ayrıca imzaladığı ibranameden de anlaşılacağı üzere ihbar tazminatı talebi olmadığını, çalışma süresi boyunca ücretlerini, her türlü sosyal haklarını, hafta ve genel tatil ile fazla çalışma ücretlerini eksiksiz ve nakden aldığını, başka hiçbir alacağı kalmadığını belirterek kendilerini ibra ettiğini, yine bu ibranameden de anlaşılacağı gibi 10 yıllık kıdem tazminatı olan 12.115,20 TL ile 2015 yılına ait izin tutarı olan 680,85 TL’nın davacıya ödendiğini, bu nedenle davacıya ödeyecekleri bir ödeme kalmadığını, ayrıca davacının taleplerinin zamanaşımına da uğradığını, bunun yanında raporlu olduğu dönemlerde Sosyal Güvenlik Kurumundan ücret aldığı halde aynı dönem için kendilerinin de ödemede bulunduğunu ve raporlu iken yapacağı işlerin kat maliklerince yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma,hafta tatili ve genel tatil alacaklarının işyeri kayıtları yerine tanık anlatımlarına dayalı olarak uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda uygun makul bir oranda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ve genel tatil miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmasının bulunduğu kabul edilerek hesaplanan tutarlar üzerinden Mahkemece %50 oranında indirim yapılarak fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri hüküm altına alınmıştır. Davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine ve tanık beyanlarına göre davalı işyerinde fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışmaları yapıldığı yönündeki iddiası doğrulanmakta ise de Mahkemece fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirimin fazla olduğu dikkate alınarak daha makul oranda uygun bir indirim yapılarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23754, Karar No: 2016/9291, Tarih: 06.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23754 E.  ,  2016/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, maluliyetin tespiti ile malullük aylığı tahsisine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda; davalı Kurum tarafından çalışma gücünün %60 oranında kaybetmediğinin davacıya bildirildiği, davacının Kuruma itirazı üzerine S.S.Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alındığı, alınan raporda çalışma gücünün %60 oranında kaybetmediğinin belirtildiği, yargılama safhasında Mahkemece, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı (Dahili Tıp Bilimleri Başkanlığı/Adli Tıp Anabilim Dalı) rapor alındığı, alınan raporda çalışma gücünün %60 kaybetmediğinin tespiti üzerine, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Maluliyet oranının tespitinde izlenecek yol 506 sayılı Yasanın “Raporlar” başlığını taşıyan 109’uncu maddesinde, (5510/95. madde) bu Kanunun uygulanmasında; sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının saptanmasında, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporları yeter görülmeyen ilgililerin Kurumca yeniden muayene ettirilebilecekleri, ilgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporunun esas tutulacağı, yukarıda belirtilen raporlar üzerine, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, sigortalının Maluliyet oranı kesinleştirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, sigortalının Maluliyet oranı kesinleştirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

3-Alınan raporlar doğrultusunda davacının çalışma gücünün %60'nı kaybetmediğinin saptanması durumunda; (1.11.1994-30.8.2014) tarihleri arası 5510 sayılı Yasanın 4/1-a kapsamında 4655 gün sigortalılığı bulunan davacının, malullük aylığı tahsis şartlarının bulunmadığı anlaşılması durumunda, 5510 sayılı Kanunun 28. maddesine göre değerlendirme yapılmalıdır. 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin 5. fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25. madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan sigortalıların yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, Kurumdan tahsis talebinde bulunan davacının, tahsis tarihi ve sonrası itibari ile yaşlılık aylığı tahsisini gerektirecek düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, öncelikle tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28. maddenin 5. fıkrası çerçevesinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı ayrıca irdelenmeli, anılan maddenin 10. fıkrasının hükmü gözetilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1589, Karar No: 2016/4821, Tarih: 25.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1589 E.  ,  2016/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet

Sanık ... hakkında davanın düşürülmesi

I) Sanık ... mirasçıları .... ve ....vekillerinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Derhal beraat kararı verilmesi gereken haller dışında kamu davasının durmasına veya düşürülmesine dair hükümleri temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, anılan maddenin 5. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluğunun, hükmedilen cezanın yarısından az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak, toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanmak suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

1) ... Belediye Meclisince ve Riyaset Makamınca doğalgaz dağıtımının planlı, programlı ve etkin bir biçimde sağlanması, işletilmesi, doğalgazı almak ve satmak amacıyla kurulan... (..... Gaz Dağıtım Sanayi ve Ticaret) A.Ş'nin ... Büyükşehir Belediyesi kuruluşu ve sermayesinin % 99.86’sının belediyeye ait olduğu, ... Doğalgaz Dağıtım Şebekesi Projesi için gerekli rekebet ortamı sağlanmadan ve yüksek fiyatla bir konsorsiyum ile sözleşme imzalandığı, çelik vanaların teknik spesifıkasyonları oluşturulmadan temin edildiği, 12 adet çelik borunun döşendikten sonra imalatına ait test raporlarının düzenlendiği, aynı kanala çift boru yerleştirilmesi sebebiyle maliyet düştüğü halde fiyatlara yansıtılmadığı, dahili tesisat malzeme fiyatlarının yüksek olması, hakedişler ile eklerindeki şantiye kayıtlarının farklı olduğu, yüklenici firma ile kontrol eden firmanın aynı olduğu, mobilizasyon kaleminin hangi işleri kapsadığı ve hangi işlere karşılık verileceğinin belirtilmediği, asfalt işi belediyeye ait olduğu halde firmaya bu kalemde ödeme yapıldığı, bazı kalemlerde nakliye başlığında mükerrer ödemeler yapıldığı, malzeme gelmeden ve kontrolü yapılmadan 8 ay önce parasının ödendiği, malzeme temini ve işçilikte aynı işler iki kez tarifelendirildiğinden mükerrer fiyat belirlendiği, vana odalarına ilişkin gerekli belgeler sağlanmadan ödeme yapıldığı, müteahhit kârının %25 olması gerekirken sonradan oluşturulan bazı iş kalemleriyle %45'e çıkarıldığı, işletim hakkının Danıştay incelemesinden geçirilmeden ve bedel alınmadan .... A.Ş'ye devredilmesi suretiyle şirketin gelir kaybına neden olunduğu, Hazine Müsteşarlığının bilgisi dışında borçlanıldığı, alınan kredinin yüklenici firma tarafından yapılması gereken fakat yapılmayan işlerden düşülerek geri ödenmesi, oluşan borcun vadesinde ödenmediği için faiz ödenmesine sebep olunduğu, şartname ve sözleşmelere aykırı olarak düzenlenen hakedişler ile fiktif ve haksız ödemeler yapıldığı ayrıca garantör sıfatıyla kredi geri ödemelerini yapmak zorunda kalan hazinenin zarara uğratıldığının iddia olunması, sanığın 27.03.1994-18.06.2002 tarihleri arasında ..... Belediye Başkanı olarak büyükşehir belediye meclis üyeliği, 31.03.1993-17.11.1994 arası... A.Ş. yönetim kurulu üyesi, 17.11.1994-09.06.1999 tarihleri arasında... A.Ş. yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak görev yapması, şirketin 01.04.1993 günlü yönetim kurulu toplantısında yönetim kurulu üyelerinden ....., .... ve ....'e imza yetkisi verilmesi, ...Ticaret Sicil Memurluğunun şirketin 27.03.1998 tarihli genel kurulunun tescil edildiğine ilişkin duyuruda şirketin temsilinin ...4. Noterliğinin 19.12.1994 tarih ve .... yevmiye numaralı aynen sari olduğunun belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından,... A.Ş.'nin karar defteri, varsa şirkete ait iş bölümünü gösteren belgeler ve anılan noter belgesinin temini ile olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu 365 ve 370

...Ticaret Sicil Memurluğunun şirketin 27.03.1998 tarihli genel kurulunun tescil edildiğine ilişkin duyuruda şirketin temsilinin ...4. Noterliğinin 19.12.1994 tarih ve .... yevmiye numaralı aynen sari olduğunun belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından,... A.Ş.'nin karar defteri, varsa şirkete ait iş bölümünü gösteren belgeler ve anılan noter belgesinin temini ile olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu 365 ve 370. maddeleri çerçevesinde sanığın şirketi temsil ve ilzama yetkisi bulunup bulunmadığı tespit edilip, elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek isnad edilen zimmet suçuna ne şekilde iştirak ettiğine ilişkin sübut delilleri de karar yerinde gösterilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,