muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2507, Karar No: 2018/10195, Tarih: 17.10.2018

Mahkemece; maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, tedavi gideri olarak davacı tarafından yapılan 17.158,58 TL'nin dava tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile;davacı ... için 7.500,00 TL davacı ... için 1.000 TL,davacı ... için 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, somut olayda; mahkemece,davacı tarafça dava dilekçesinde faiz isteminde bulunulmamış olmasına karşın ıslah dilekçesi ile faiz istenmiş olması göz önüne alındığında, yalnızca ıslah edilen (ıslah ile artırılan) bedel bakımından ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, tüm bedele dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün ilk fıkrasında yer alan "maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile tedavi gideri olarak davacı tarafından yapılan 17.158,58 TL'nin dava tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesi"ifadesi yerine ""maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile tedavi gideri olarak davacı tarafından yapılan 17.158,58 TL'nin 10.000 TL'sinin dava tarihinden ,7.158.58 TL'sinin ıslah tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4223, Karar No: 2019/4212, Tarih: 28.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4223 E.  ,  2019/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hazırlanan adli tıp raporu için ödenen 200,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması, 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nun 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, adli tıp rapor ücretinin mahsubundan sonra yargılama gideri olarak geriye kalan ve suça sürüklenen çocuğun payına düşen 10,66 TL davetiye giderinin ise 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından adli tıp raporu için ödenen ücret de dahil olmak üzere yargılama giderine ilişkin cümlenin çıkartılarak yerine ''Yargılama gideri olarak hesaplanan suça sürüklenen çocuğun payına düşen 10,66 TL'nin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ile CMK'nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek Devlet Hazinesine yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ...’nun, 5237 sayılı TCK’nun 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, işlediği iddia olunan eylemlerin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 18/06/2014 tarihli yasa değişikliği uyarınca TCK’nun 142/2-h maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... açısından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... ve ...'nun kazanılmış haklarının gözetilmesine, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28763, Karar No: 2017/3526, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28763 E.  ,  2017/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7444, Karar No: 2012/9030, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7444 E.  ,  2012/9030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 876 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur. 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 6.00 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 5.00 TL’dir. Emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde hüküm kurulmuş olması,

2-Karar başlığında dahili davalı ...’in gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35600, Karar No: 2016/6833, Tarih: 07.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/35600 E.  ,  2016/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar ..., ... ve ... avukatları ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2001 ile 07.05.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı ... Apartmanında kapıcılık yaptığını, yaz aylarında apartmanın temizlik ve çöp işleri ile diğer ihtiyaçlarına baktığını, kışın buna ilave olarak kaloriferi yakıp külleri attığını, davalı ... maliklerinin hiçbir haklı sebep yokken davacıyı işten çıkardıklarını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ..., ..., ... vekili, davanın her bir kat malikine yönlendirilmesi gerektiğini, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 27.06.2005 tarihinde işten ayrıldığını, başka bir işe girdikten sonra 02.08.2005 tarihinde tekrar davalı apartmanda işe başladığını, 2005-2007 yılları arasındaki çalışma iddialarının yerinde olmadığını, apartmanda kalorifer yakılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., davalılardan ... ve ... vekili ile davalı ... davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki tüm belgeler, tanık beyanları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, iş yeri sahipleri yönünden davadan feragat edildiğinden reddine, diğer davalılar yönünden isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar ..., ... ve ... vekilleri ile davalılar ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya konu edilen ...Apartmanında daire biçiminde onbeş adet bağımsız bölümün bulunduğu dikkate alındığında kapıcılık yapan davacının yaptığı iş gözetilerek çalışılan yerin coğrafi koşulları da göz önüne alınıp bilirkişi eşliğinde gerektiğinde keşif yapılarak davacı tarafından yerine getirilen işin günlük kaç saate tekabül ettiği konusunda araştırma yapılıp yeni bir bilirkişi raporu alınması, ayrıca davacı tarafından Bölge Çalışma Müdürlüğüne yapılan başvuru sonrası oluştulan kayıtların da getirtilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgililere iadesine, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4907, Karar No: 2023/3071, Tarih: 05.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/4907 E.  ,  2023/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2160 E., 2022/40 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 20.10.2020, 29.03.2021

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/343 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/2160 Esas, 2022/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

29.03.2021 tarihli olay ile ilgili olarak yapılan teknik dinleme sırasında sanığın dosyası tefrik edilen... ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ... ile uyuşturucu madde ticaretine yönelik konuşmalar yaptığının tespit edildiği, sanığın dosya içerisine alınan tape kayıtlarında ...'e ikametinin adresini tarif ettiği, bu esnada narkotik şube ekiplerince sanığın ikameti yakınlarında fiziki takip çalışmalarına başlanıldığı, ...'in araçla sanığın ikametine geldiği, sanığın aracın şoför mahallinin camına yaklaşıp cebinden çıkartmış olduğu 0,2 gram

ağırlığındaki esrar maddesini ...'e verdiği, ...'in de aldığı uyuşturucu maddeyi aracın sağ yolcu koltuk kılıfının içerisine koyduğunun tespit edildiği, olayın gerçekleştiği mahalde 29.03.2021 tarihli fiziki takip tutanağı mümzilerinin de katılımıyla keşif icra edildiği, kolluk güçlerinin bulunduğu yerden ...'in içerisinde bulunduğu aracın iç kısmının net bir şekilde görülebileceğine ilişkin bilirkişi raporu düzenlendiği, tüm bu hususların,...'ın mahkeme huzurunda alınan savunmaları, dosyada bulunan tape kayıtları ve fiziki takip tutanaklarıyla da doğrulandığı anlaşılmıştır. İkinci olay ile ilgili olarak, yine sanığın ikameti yakınlarında fiziki takip çalışmalarına başlanıldığı, olay günü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...ın sanık ...'in ikametine giderek kapısını çaldığı, kapıyı sanığın açtığı, ...ın sanığa bir miktar para verdiği, akabinde sanığın eve girip tekrar dışarıya çıktığı ve ikamet kapısını yarım açarak ...ın önüne bir paket attığı, akabinde ...ın üzerinde eroin içeren 0,2 gram madde ele geçirildiği, ...ın uyuşturucu maddeyi kendisine sanığın temin ettiği yönünde tevil yollu beyanlarının bulunduğu, sanığın da mahkemede ...a eroin verdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır. Açıklanan hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı iki eylemi de sabit görülmüş, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kanaatine varılarak 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılmasına, ayrıca her iki olay arasında kesinti gerçekleştiren bir iddianamenin de bulunmadığı anlaşıldığından sanığa verilen ceza 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince ¼ oranında arttırılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin “20/10/2020, 29/03/2021” yerine “15/09/2021-29/03/2021” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10/01/2022 tarihli ve 2021/2160 Esas, 2022/40 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11373, Karar No: 2007/11410, Tarih: 26.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/11373 E.  ,  2007/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AkŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, birleşen davalarla, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürüp, tapunun iptali ile terkinini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davanın kısmen kabulüne kararverilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Birleşen davalar, tapu iptal ve sicilin terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden çekişme konusu taşınmazların 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanan bölümlerinin, tapularının iptali ile kıyı olarak terkine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabulle sonuçlandığı halde, davacı yararına Avukatlık ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinden davalıların sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve Avukatlık ücretinin karar altına alınmaması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26 11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi