muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16857, Karar No: 2023/1591, Tarih: 22.03.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "Dairemizce TCK'nın 103/3-d-son maddesinin uygulanma ihtimalinin değerlendirilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verilmiş, Kuşadası ... Ada Kule Otel, ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü, ... Gençlik ve Spor Müdürlüğü ile ... İl Kültür Turizm Müdürlüğü'ne ayrı ayrı müzekkere yazılarak ... Dalış Merkezi'nin sorumlusunun kim olduğu, sanık ...'ın, eğitmen, dalış öğretmeni olup, olmadığının bildirilmesinin istendiği, gelen cevabi yazılar ekinde bulunan belgelerden, sanığın Türkiye Su Altı Sporları Federasyonu tarafından cankurtaran, rehber dalıcı, bir ... dalış eğitmeni olduğuna dair belgeleri ve Ada su altı ve su üstü sporları ... Dalış Merkezi'nin sanık ... tarafından işletildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/10/2020 tarih, 2020/10145 soruşturma ve 2020/5920 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair sanık hakkında verilen karar ve ekindeki belgeler incelendiğinde; 05/10/2020 tarihinde Kuşadası Şehit ... ... Polis Merkez Amirliği'ne ... Tweddle isimli 1999 doğumlu Türkiye'ye tatil için gelen İngiliz vatandaşının ... Dalış Merkezi'nde dalış öğretmeni olan ... hakkında, grupla yapılan dalışlardan sonra yalnız daldıkları sırada şüpheli ...'ın deniz içindeyken göğüslerini bir kez elleyip kendisini kucakladığını vücudunu okşadığını arkadan penisini mayonun üstünden kendisine yaslayıp bir kaç kez daha okşadığını belirterek şikayetçi olduğu, yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, katılan mağdurla aralarında bir husumet bulunmadığını, bu olaydan daha önce de yabancı uyruklu bir kadınında asılsız isnatta bulunduğunu bu olayda da katılan mağdurun kendisine iftira attığını belirtmiştir.

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini katılan mağdur ...'e cinsel istismarda bulunmadığını belirtmiş ise de;

Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, katılan mağdurla aralarında bir husumet bulunmadığını, bu olaydan daha önce de yabancı uyruklu bir kadınında asılsız isnatta bulunduğunu bu olayda da katılan mağdurun kendisine iftira attığını belirtmiştir.

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini katılan mağdur ...'e cinsel istismarda bulunmadığını belirtmiş ise de;

Katılan mağdur ve ailesi ile sanık arasında olaydan önce herhangi bir husumet ve anlaşmazlığın bulunmadığı, sanığın da savunmasına aralarında husumet bulunmadığını belirttiği, Fen Lisesinde 11. sınıf öğrencisi olan katılan mağdur ...'in sanığa iftira atmasını gerektirecek makul ve mantıklı bir sebebin ileri sürülmemesi, katılan mağdur hakkında düzenlenen adli görüşme ve değerlendirme raporu ile Uzman Psikolog tarafından düzenlenen dosyaya ibraz edilen dilekçe içerikleri incelendiğinde, katılan mağdurun sanığın eyleminden olumsuz yönde etkilenip ajite olduğu ve olay nedeniyle psikiyatri tedavisi gördüğünün belirtilmesi, olaydan yaklaşık bir yıl önce İngiliz turist tarafından da sanık hakkında deniz içinde dalış sırasında vücuduna cinsel organını temas ettirip, göğüslerini elleme iddiasıyla şikayetçi olunması, turist ve katılan mağdurun birbirini tanımayıp bu şekildeki beyanlarının ve sanığın gerçekleştirdiğini belirttikleri eylemlerin benzer olması ve esasen katılan mağdurun olaydan hemen sonra yaşananları üzerinden zaman geçmeksizin yaşadığı şekilde anlatıp şikayetçi olması, mağdurun detaylı ve ayrıntılı anlatımları karşısında sanık savunmalarının soyut ve afaki olup gerçekçi bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın inkara yönelik savunmasına itibar edilmemiş ve cinsel istismar suçunun sübuta erdiği konusunda Dairemiz heyetinde tam bir vicdani kanaatin hasıl olduğu anlaşıldığından sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 25.03.2021 tarih, 2020/3424 - 2021/2391 Esas-Karar, 09.02.2021 tarih, 2020/1453 - 2021/1044 Esas-Karar sayılı ilamlarında sarkıntılık suretiyle cinsel istismar ile basit cinsel istismar suçlarını ayırabilmek için kıstasların belirtildiği, failin cinsel davranışlarını önceden tasarlaması, cinsel davranışların tatmin sağlayacak şekilde veya uzun süre devam ettirilmesi, mağdurun vücudunun fail tarafından hakimiyet altına alınması durumlarında göğüs, kalça, cinsel bölgeye dokunarak okşama şeklindeki eylemlerin basit cinsel istismar suçunu oluşturacağı belirtilmiştir.

Sanığın, katılan mağdurla suyun altında paralel şekilde bulunduğu sırada üst taraftan cinsel organını mağdurun kalçasına, bacaklarına sürtme, eliyle göğüslerini elleme ve elini bikininin alt tarafından içeriye sokmak şeklindeki eylemlerinin yukarıda belirtilen Yargıtay kararları da dikkate alındığında yoğunluğu, süresi, suçun işlendiği yer ve sanığın amacı ile eylemi gerçekleştirme biçimi dikkate alınarak sarkıntılık boyutunu aşan basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu dairemizce kabul edilmiştir.

Sanığın dalış merkezinin sahibi ve yöneticisi olduğu, aynı zamanda rehber dalıcı ve bir ... dalış eğitmeni olarak dalış merkezinde çalışıp ücret karşılığında ders verdiği, olay günü de bu sıfatıyla katılan mağdurun denize tek oksijen tüpü ve iki hortumla birlikte girmesini sağladıktan sonra eylemlerini gerçekleştirdiği ve sanık hakkında TCK'nın 103/3-d-son maddesinde yer alan eğitici ve öğretici sıfatını kullanarak bu suçu işlemesi nedeniyle cezasından artırım yapılmasına, sanığın eylemini fasılalı olarak kısa süre içerisinde biri dalış sırasında denizin içerisinde diğeri denizden çıktıktan sonra karada gerçekleştirdiği anlaşılmış ise de, aradaki sürenin çok kısa olması ve kastın bölünmemesi ve ikinci eylemin süre itibariyle birinci eylemin devamı niteliğinde olması nedeniyle koşulları oluşmadığından sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın şahsi ve sosyal durumu, işlenen suç nedeniyle sanığın dosyaya yansıyan somut veya eylemli bir pişmanlığının görülmemesi ve esasen sanığın cezasından indirim yapılmasını gerektirecek herhangi bir takdiri indirim nedeni de görülmediğinden cezasından TCK' nın 62/1. maddesi gereğince indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına, ilk derece mahkemesince artırım sebebi uygulanmadan sanık hakkında sonuç olarak 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmış olup, bu karara yönelik aleyhe istinaf talebinde bulunulmadığından Dairemizce sanık hakkında TCK'nın 103/1.maddesinin 1.fıkrasının 1.cümlesi, TCK'nın 103/3-d-son maddeleri sonucunda belirlenen 12 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de, sanığın CMK'nın 283/1. maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı tutularak bu suçtan sonuç olarak 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1093 Esas, 2022/1584 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2359, Karar No: 2020/324, Tarih: 06.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/2359 E.  ,  2020/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen davada davacı ... Tarım Ürünleri Motorlu Taşıtlar Sarrafiye İletişim Dayanıklı Tüketim Malları San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalılar 1-... Bankası A.Ş. vekili Av. ... 2-... Et Ür. Gıda İml. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında görülen dava hakkında İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tic.Mah.Sıf.) verilen 2013/851 esas ve 2016/290 karar sayılı ve 18.07.2016 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2016/19832 esas ve 2019/408 karar sayılı ve 23.01.2019 tarihli ilamına karşı asıl ve birleşen davada davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan asıl ve birleşen davada davalı ...Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20,80 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen davada davalı ...Ş.'den alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 06.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21779, Karar No: 2014/5820, Tarih: 18.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21779 E.  ,  2014/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEREDE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 1998/352-2012/431

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil olmazsa tenkis davası sonunda, yerel mahkemece, tenkis davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.03.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat Y. R. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı A.. Ö.. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı.

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil olmazsa tenkis istemine ilişindir.

Mahkemece, tenkis davasının kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazlardaki payların mirasbırakan İ. Ö. vekili U. Ö. tarafından 25.05.1993 tarihinde davalı A.. Ö..'e satış suretiyle devredildiği kayden sabittir.

Davacılar, mirasbırakan tarafından yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu’nun 706., Türk Borçlar Kanunu’nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu’nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacılar dava dilekçelerinde, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan satış işlemlerinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, öncelikle muris muvazaası nedeniyle taşınmazların tapusunun miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline olmazsa tenkisine karar verilmesi istemiyle terditli dava açmışlar ancak, mahkemece muris muvazaası nedeniyle açılan dava hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin, terditli isteklerden tenkis istemi yönünden hüküm kurulmuştur.

Hâl böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde toplanılan tüm deliller değerlendirilmek suretiyle öncelikle iptal-tescil isteği bakımından bir karar verilmesi gerekirken terditli isteklerden muris muvazaası nedeniyle tapu iptal ve tescil istemi yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin tenkis istemi yönünden hüküm kurularak neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacıların tenkise yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22677, Karar No: 2014/16814, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22677 E.  ,  2014/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/10-2013/238

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, kesildiği tarihten itibaren tekrar ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi G.. A.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ölen annesi nedeniyle aldığı ölüm aylığının Kurum tarafından ayrıldığı eşle birlikte yaşama gerekçesi ile kesildiğini belirterek bu aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 30.06.2012 tarihli SGK kontrol memur raporunda, muhtar beyanında davacının ayrıldığı eşle birlikte daire alıp beraber yaşadıklarının bildirildiği ve ismini vermeyen komşu beyanlarından davacı ve eski eşin birlikte yaşadıklarının anlaşıldığından bahsedilmiş ise de raporun soyut nitelikte olduğu, eski eşin psikolojik sorunlarının bulunduğu ve 15.03.2013 tarihinde davacı için eski eşe yönelik Aile Mahkemesi kanalıyla koruma kararı verildiği, tanık beyanlarından davacının kızının psikoloji için eski eşin kısa süreliğine davacı ile kaldığı anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalıdır. Davacının eski eşinin çalışıp çalışmadığı, çalışır ise işyeri adresi ile yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, tespit olunan adreslerdeki yakın komşuların tanıklıklarına res'en başvurularak somut ve açık beyanları alınmalı, eski eşin tespit olunacak adreslerindeki su, elektrik, telefon aboneliklerinin kimin adına tesis edildiği saptanmalı, davacının eski eşinin nerede çalıştığı ve maaşı var ise hangi bankadan maaş aldığı da araştırılmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine ayrıntılı olarak başvurulmalı, çocuk var ise kimle kaldığı ve öğrenim durumları devam ediyor ise nerede öğrenim gördükleri açıklığa kavuşturulmalı,böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11322, Karar No: 2022/10742, Tarih: 20.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11322 E.  ,  2022/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçluların ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlular aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;