muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9861, Karar No: 2022/12936, Tarih: 07.12.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134'üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1- Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi’nin 30.06.2022 tarih ve 2022/630 E. - 2022/989 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Eskişehir 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.02.2022 tarih ve 2022/35 E. - 2022/78 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “%1’i olan 9.110,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile re’sen DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1167, Karar No: 2012/2010, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1167 E.  ,  2012/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 329 ada 6 sayılı parsel, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve taşınmaz üzerindeki bahçe ile meyve ağaçlarının ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar kadastro çalışmasında taşınmazın babaları olan davalı ... adına yazıldığını bildirerek beyanlar hanesindeki taşınmazın kullanımınna ilşkin şerhin iptali ile adlarına yazılmasına karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece davaların davasının kabulüne, 329 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, tutanağın beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklindeki ibarenin iptali ile tutanağın bu bölümüne "03/12/2010 tarihli fen bilirkişi ...tarafından dosyaya sunulan rapor ve ekli krokide taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 2676.01 m2'lik taşınmaz ile üzerindeki meyve ağaçları Mehmet kızı ... (B) harfi ile gösterilen 1857.66 m2'lik taşınmaz ile üzerindeki meyve ağaçları Mehmet kızı ... (C) harfi ile gösterilen 1653.66 m2'lik taşınmaz ve üzerindeki bahçe Şahbaz oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklindeki ibaresinin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasa ek madde 4/1 fıkrası gereğince kütüğün beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itirazdır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2712, Karar No: 2018/9805, Tarih: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2712 E.  ,  2018/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun oluşabilmesi için öncelikle ortada kesinleşmiş bir icra takibinin varlığı gerekir. Borçluya ödeme emrinin 08/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve takip kesinleşmeden 08/12/2015 tarihinde alacaklı tarafından şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2. Sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezasının paraya çevrilme zorunluluğu bulunmadığı halde, paraya çevirme zorunluluğu bulunduğu gerekçesiyle adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14856, Karar No: 2017/8018, Tarih: 21.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14856 E.  ,  2017/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ....hakkında 2004-2005 takvim yılı için zamanaşımı nedeniyle düşme, 2006 takvim yılı için mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin her iki sanık hakkında verilen hükümlere yönelik olmasına karşın tebliğnamede sanık ....hakkında görüşe yer verilmediğinden, bu hususlarda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13144, Karar No: 2016/13586, Tarih: 08.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13144 E.  ,  2016/13586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Kurum işleminin iptali, kesilen aylığın yeniden bağlanması ve borçlu olmadığının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle gerçekleşen davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davacı ... ve adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 07.02.2003 tarihinde kesinleşen davacıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 01.03.2003 tarihi itibarıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği ve davalı Kurumca 01.11.2008-26.02.2015 tarihleri arası dönem yönünden yersiz aylık tahakkuku üzerine eldeki, kurum işleminin iptali, kesilen aylığın yeniden bağlanması ve borçlu olmadığının tespitine ilişkin davanın açıldığı; mahkemece, dosya içeriğine göre kurum işlemi yerinde bulunarak davanın tümüyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle, davacı ile birlikte yaşadığı iddia edilen eşe ait GSM abonelik kayıt bilgileri,mernis kayıtları, tarafların 17.02.2012 doğumlu müşterek çocuklarının varlığı ve boşanan eş kocanın son ortak adres olan "... sitesi B blok 7 B/8 Alanya" adresinden ikametini nakil aldığı 17.08.2012 tarihi dikkate alındığında mahkemenin 01.11.2008-17.08.2012 tarihleri arası dönem yönünden verdiği red hükmü yerindedir.

Ancak, Mahkemenin 17.08.2012-26.02.2015 tarihleri arası döneme ilişkin red hükmü ise, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde

hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; öncelikle, resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 17.08.2012-26.02.2015 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli, davacı ve eski eşin uyuşmazlık dönemini kapsar şekilde ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılarak adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli; eski eş kocanın 17.08.2012 tarihinden itibaren naklen gittiği ... sk.11/3 Alanya ve... inş.sitesi 225/13 Alanya adresleri ile ilgililerin uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan diğer adreslerinde, birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti amacıyla kolluk araştırılması yaptırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davacı ve eski eşi adına da uyuşmazlık konusu dönemi içeren su aboneliklerinin hangi adreste tesis edildiği saptanmalı, kullandıkları, böylelikle “boşanılan eşle 17.08.2012 - 26.02.2015 tarihleri arasında eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davacı Avukatı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6648, Karar No: 2007/751, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6648 E.  ,  2007/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş olup, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru yada sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değerine ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 38800 m2 olup bunun 3061.04 m2'si kamulaştırılarak geriye toplamı 35738. 96 m2 olan iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda kuzeydeki küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de güneydeki büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının yan ürünü olan küspenin de değerlendirmeye alındığı bildirilmiş ise de, şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan hususlarda ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1167, Karar No: 2010/6555, Tarih: 13.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/1167 E.  ,  2010/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma ve yağmaya kalkışma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların yakınanları korkutabilmek ve yanlarında bıçak varmış izlenimi uyandırmak için “bıçağı çıkarsana” şeklinde söz sarf ettikleri ancak bıçak veya başkaca bir silahın eylemli olarak kullanıldığı sabit olmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a bendi ile uygulama yapılması,

2- Sanıkların yağma suçunu yakınan ve sanıkların soruşturma anlatımlarına göre merkez park içinde veya merkez camiye ve ... isimli eğlence merkezine yakın bir yerde ... Nehri üzerindeki asma köprüden geçmekte olan yakınanların karşısına çıkmak suretiyle işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların yakınanların yollarını keserek yağma suçu işleme konusunda aralarında önceden planlanmış bir anlaşma bulunduğu ve buna göre hareket ettiklerine dair kanıtların duraksamaya yer vermeyecek şekilde karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 149/1-d bendinde yer alan yol kesmek suretiyle yağma suçunun oluştuğunun kabulü,

3- Olaydan sonra sanıklardan ...'nin kendiliğinden kolluğa gelerek teslim olduğu ve yakınana ait güneş gözlüğünü de teslim ederek iadesini sağladığı, yakınan ...'ın Bakırköy 14. Ağır Ceza mahkemesinde talimatla alınan ifadesinde 100 TL. parasını ve güneş gözlüğünü iade ettikleri için yağmalananları geriye aldığını, bu nedenle şikayetçi olmadığını ifade etmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 168/3-4. fıkralarının uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/823, Karar No: 2017/2914, Tarih: 26.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/823 E.  ,  2017/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl, birleşen ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacı-karşı davada davalı kooperatif başkanı ... ve vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalı-karşı davada davacı vekili Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili kooperatif ve dava dışı kooperatifin yüklenici olarak davalı arsa sahipleri ile Ankara 31.Noterliği'nin 02.03.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaaat sözleşmesi akdedildiği, müvekkili kooperatif ile dava dışı kooperatifin arasında imzalanan 01.07.1999 tarihli protokole göre, 46382 ada 1 parselin davacı kooperatife ait olacağının kararlaştırıldığını, davacı kooperatifin sözleşme gereği üzerine düşen görevi yerine getirerek, davalı arsa sahiplerine verilmesi gereken dört bloğun yapı kullanma izin belgesini 27.09.2002 tarihinde aldığını, davalıların ise kendilerine düşen blokları yaklaşık 5 yıldır kiraya vererek gelir elde ettiğini, ancak yapılan ihtarlara rağmen tapu devri yapmadıklarını ileri sürerek; 46382 ada 1 parselde tapuya kayıtlı taşınmazın, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı kooperatif adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini; Birleşen davada ise; yüklenici müvekkili kooperatifin sözleşme dışı yararlı imalat yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 100.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin iki ayrı kooperatif tarafından yüklenici olarak imzalandığını ve davanın yükleniciler tarafından birlikte açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekili, sözleşmenin iki ayrı kooperatif tarafından yüklenici olarak imzalandığını ve davanın yükleniciler tarafından birlikte açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Karşı davada davacılar arsa sahipleri vekili, yüklenicinin işi sözleşme gereği süresinde bitirmeyerek temerrüde düşmüş olduğunu, sözleşmenin 7. maddesine göre her takvim günü için 1000 Dolar gecikme cezası ödenmesi gerektiğini, dava tarihine kadar toplam 2.777.000 Dolar tahakkuk etmiş gecikme cezası oluştuğunu, sözleşmenin 10.maddesine göre, emlak vergilerinin iş bitim tarihine kadar davacı tarafından ödenmesi gerektiğini, 46383 ada 1 parsel sayılı arsaya ait 2003, 2004, 2005, 2006 yıllarına ait ve 2007 yılı 1. taksitten oluşan emlak vergi borcunun işin bittiği iddiasıyla ödenmediğini, bu vergi ve cezalarının müvekkilleri arsa sahipleri tarafından ödendiğini, bu sebeple davacının borçlu durumda olduğunu, yapılan imalatların sözleşme ve eki teknik şartnameye uygun yapılmadığını, bu nedenle arsa sahiplerinin eksik ve ayıplı imalatlardan dolayı harcama yapmak zorunda kaldıklarını, imalatların sözleşme ve eki teknik şartnameye uygun yapılmaması nedeniyle nefaset farkı alacağı oluştuğunun evvelce tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak ceza-i şart alacağı yönünden 750.000-USD; noksan va ayıplı imalatlardan dolayı yapılan harcamalara ilişkin 50.000,00 TL; nefaset farkı alacaklarına ilişkin 45.500,00 TL; emlak vergisi ve cezasına ilişkin 25.000,00 TL nin avans faizi ile birlikte davalı yüklenici kooperatiften tahsilini talep ve dava etmiştir.