muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12672, Karar No: 2010/12754, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12672 E.  ,  2010/12754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Bafra ilçesi ... Köyü 567 parsel sayılı taşınmazın, yörede 2007 yılında yapılan ve 26/10/2007 tarihinde ilan edilip 6 ay askıda kaldıktan sonra itiraz olmaksızın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile Bafra İlçesi, ... Köyü ... mevkii 567 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın 01.04.2010 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişilerinin raporlarında yeşile boyalı olan parselin tamamının kesinleşmiş orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, bu parsel yönünden tapunun iptali ile, orman vasıflı olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında 766 Sayılı Tapulama Yasasına göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 yılında yapılıp 26/10/2007 - 26/04/2008 tarihleri arasında askı ilanı yapılarak 27/04/2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 Sayılı Orman Yasasının 7. maddesi “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırının tayini ve tesbiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu uygulamasına ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uzman orman ve fen bilirkişisi tarafından uygulanması sonucu, dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılıp 2008 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, davacı ... Yönetimi; genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedene dayanarak iptal ve tescil istediğinden, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, orman kadastrosunun kesinleşmesiyle taşınmaz kamu malı niteliğini kazandığı ve mülkiyet hakkının Hazineye geçtiği, bu nedenle mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp,

mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari) bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y. 931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, dava konusu taşınmazı satın alan davalıların, taşınmazı kendilerine devir eden kişi ya da kişilerden satış bedelini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri alabileceği gözönünde bulundurulduğunda, tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10903, Karar No: 2018/11982, Tarih: 22.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/10903 E.  ,  2018/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ...'un 19.12.2012 tarihinde annesinin oturduğu apartmanın çatısındaki karın kürenmesi için diğer davalı ... ile anlaştığını, davalı ...'un çatıdaki karı kürediği sırada sokakta park halinde bulunan kendisine ait aracın üzerine yoğun kar kütlesi düşmesi sonucunda hasar meydana geldiğini ileri sürülen; fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak üzere araçta oluşan 4.401,47 TL araç zarar ile 500,00 TL değer kaybı ve kullanmamaktan kaynaklı zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek olarak tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.09.2014 tarihli dilekçesinde dava dilekçesinde belirttikleri 500,00 TL nin değer kaybına ilişkin olduğunu, aracı kullanamamaktan kaynaklı zarar talebinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

Davalı ...; apartmanda yaşamadığını, anne ve babasının yaşadığını, taraf sıfatının olmadığını, apartman sakinlerinin çatı konusunda yardım istediğini, çatıda oluşan karın temizliği için ... isimli usta ile anlaştığını, gereken güvenlik önlemlerinin alındığını, araçların çekildikten sonra temizleme işlemine başlanıldığını, tüm araçların alanı boşalttığını ancak davacının aracını kaldırım üzerine park ettiğini ve hemen geliyorum demesine rağmen yarım saat sonra geldiğini, temizleme işine bağlı olmaksızın karların eriyerek düşmeye başladığını, aracın üzerine bir kat kütlesinin düşerek araca zarar verdiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalılardan ...'un çalışanın seçiminde, talimat vermede ve denetlemede gerekli özeni göstermediği, diğer davalının eyleminden sorumlu olduğu, davacının da kusuru bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 3521,18 TL araç hasarı ile taleple bağlı kalınarak 500,00 TL değer kaybı toplamı 4021,18 TL'nin 19/12/2012

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Kat Mülkiyeti Kanununun 4. maddesi gereğince ortaklaşa kullanıma tahsis edilen şeyler, ortak yer niteliğindedir. İlgili maddenin c) bendinde “Çatılar, bacalar, genel dam terasları, yağmur olukları, yangın emniyet merdivenleri” ortak yer olarak belirlenmiştir. Aynı Kanunun 18. maddesi gereğince de bütün bağımsız bölüm malikleri ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planına uymakla karşılıklı yükümlüdürler. 20. madde gereğince de anagayrimenkulün bütün ortak yerlerinin bakım, koruma ve onarım giderleri ve ortak tesisten işletme giderlerine kendi arsa payları oranında katılmakla yükümlüdürler.

Dosyanın incelenmesinde; dava konusu olayın apartman çatısındaki kar kütlesinin davacıya ait aracın üzerine düşmesi sonucu gerçekleştiği, davacı tarafça oluşan zarar nedeniyle talepte bulunulduğu, Kat Mülkiyeti hükümlerine göre çatının ortak yerlerden olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde Kat Mülkiyeti Kanunun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve kat maliklerinin sorumluluğunun tespit edilmesi gerekmektedir.

O halde; mahkemece, dava konusu olayın Kat Mülkiyeti Kanununa göre ortak yerlerden sayılan çatıdaki kar kütlesinin düşmesi sonucu gerçekleştiği anlaşılmakla dava konusu taşınmazın Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olup olmadığının belirlenmesi, kanuna tabi olması halinde kat maliklerinin ayrıca sorumlu olup olmayacaklarının ve görev hususunun değerlendirilmesinin ardından oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HUMK.nun 428. maddesi uyarınca davalı ... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8020, Karar No: 2016/8956, Tarih: 16.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8020 E.  ,  2016/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kayıp-kaçak elektrik bedelinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 3. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9446, Karar No: 2022/18432, Tarih: 15.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9446 E.  ,  2022/18432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Mersin İli, Silifke İlçesi, Gazi Mahallesi 32 ada 16 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan Camikebir Mahallesi 195 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 15.02.2018 tarihi itibarıyla 1.750,00 TL/m² birim bedeli belirlendiği ve bu bedelin Dairemizin 2021/5425 Esas, 2022/910 Karar sayılı ilamı ile denetimden geçtiği gözetilerek dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan taşınmazın metrekare birim bedelinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5958, Karar No: 2014/1847, Tarih: 25.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5958 E.  ,  2014/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu tasarlayarak bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme, çocuğa cinsel istismarda bulunma, hürriyeti sınırlama ve bu suça yardım, tehdit

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

a) TCK.nun 82/1-a-e-h, 53/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis,

b) TCK.nun 109/2, 109/3-f-son, 109/5, 53/1-2, 63 maddeleri gereğince 12 yıl hapis,

c) TCK.nun 103/1-a, 103/2, 103/4, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis,

d) TCK.nun 106/1, 53/1-2, 63 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ... hakkında: TCK.nun 109/2, 109/3-f-son, 39, 53/1-2 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık ...’ün “çocuğu, tasarlayarak, bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme”, “çocuğa cinsel istismarda bulunma”, “hürriyeti sınırlama” ve “mağdur ...’i tehdit”; sanık ...’ın “hürriyeti sınırlama suçuna yardım etme” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün “çocuğu, bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme”, “çocuğa cinsel istismarda bulunma”, “hürriyeti sınırlama” ve “mağdur ...’i tehdit”; sanık

...’ın “hürriyeti sınırlama suçuna yardım etme” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kısmen suçların niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ... müdafiinin suçların niteliğine, ceza miktarına; sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

...’ın “hürriyeti sınırlama suçuna yardım etme” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kısmen suçların niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ... müdafiinin suçların niteliğine, ceza miktarına; sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya kapsamına göre, sanığın başka bir mağdura karşı “cinsel saldırı” suçundan tutuklandığı, ancak bu suçtan beraat ederek tahliye olduğu, tutuklu kaldığı süre içinde eşinin kendisine boşanma davası açarak ortak çocuğu ile birlikte evi terk ettiği, tahliye olan sanığın eşi ve çocuğunun kendisine geri dönmesini sağlamak için kayınbiraderi olan ve TCK’nın 6/1-b maddesi kapsamında “çocuk” olan maktulü kaçırmaya karar verdiği, hatta eşini maktul aracılığı ile tehdit ettiği, maktulü kaçırma düşüncesini yakınları ile de paylaştığı, olay günü yaptığı plan uyarınca okul çıkışında beklediği maktulü ikna ederek kendisi ile birlikte gelmeye ikna ettiği, ardından maktulü ıssız bir yere götürerek fiili livata suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, bu sırada belli aralıklarla maktulün ailesi ile telefonda görüşerek, eşi ve çocuğunun kendisine dönmesi karşılığında maktulü bırakacağı konusunda pazarlıklar yaptığı, ardından maktulü, tanıdığı olan sanık ...’nın evine götürerek kendisine maktulü kaçırdığını söyleyerek kalacak yer konusunda yardım istediği, ...’nın ise sanığın kendi evinde maktulle birlikte kalmasına izin verdiği, ertesi gün sanığın maktulle birlikte tekrar yola çıktığı, bir süre yol aldıktan sonra da maktulün yaşadıkları ile ilgili yakınmaya başlaması üzerine, sanığın maktulü derede kafasını suya sokup, boğarak öldürdüğü olayda,

Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, oysa somut olayda sanığın öldürme kararı vermesi ile eylemi arasında, kararını soğukkanlı bir şekilde tekrar gözden geçirmesi için yeterli sürenin geçtiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı, sanığın içinde bulunduğu tehevvür hali devam etmekte iken öldürme kararını verdiğinin ve eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği ve böylece tasarlamanın unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, “çocuğu, bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme” suçundan TCK’nın 82/1-e,h maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde ayrıca “tasarlayarak öldürme” suçundan da aynı Kanunun 82/1-a, e, h maddesi uyarınca hüküm kurulması kanuna aykırı ise de ceza miktarı da dikkate alınarak, bu durum yeniden yargılama yapılamasını gerektirmediğinden,

Hüküm fıkrasının (B-a-1) bendindeki “TCK'nın 82/1-a, e, h ...” ibaresinde yer alan “a” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen

resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/736, Karar No: 2014/4014, Tarih: 10.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/736 E.  ,  2014/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı..... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı....Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.10.2011 gün ve 2009/11-2011/458 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu işe ait sözleşme ve ekleriyle tüm yazışmaların bulunduğu eklerin yerel mahkemenin duruşma salonunda muhafaza edildiği dosya kapağına düşülen şerhden anlaşılmakla, mahkeme duruşma salonunda muhafaza edildiği anlaşılan tüm eklerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12001, Karar No: 2016/13146, Tarih: 04.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/12001 E.  ,  2016/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun, ihalenin feshi isteminin, mahkemece reddine dair kararın, Dairemizin 26.02.2015 tarih ve 2015/1775 E.-4182 K. sayılı ilamıyla, satış kararında ilanın tirajı elli binin üzerinde olan ve yurt düzeyinde yayımlanan bir gazete ile yapılmasına karar verildiği halde, söz konusu satış kararına aykırı şekilde satış ilanının 31.443 tiraja sahip ...'de ilan edilmesinin ihalenin feshini gerektirdiği gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 114/2. maddesinde ''İlanın yurt düzeyinde yayımlanan bir gazete ile yapılmasına karar verilmesi halinde bu ilan satış talebi tarihinde tirajı ellibinin üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden biriyle yapılır" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından 28.08.2013 tarihinde ihale konusu taşınmazın satışının talep edildiği, icra müdürlüğünce satış ilanının tirajı 50.000 üzerinde ve Türkiye genelinde yayımlanan bir gazetede yapılmasına karar verildiği, satışın 14.09.2013 tarihli ...'de ilan edildiği görülmektedir. Basın İlan Kurumu ... Şube Müdürlüğü'nden satış talep tarihi olan 28.08.2013 günü itibariyle anılan gazetenin tirajının sorulduğu, 16.03.2016 tarihli cevabi yazıda ...'nin günlük fiili net satış ortalamasının 51.968 adet olduğunun bildirildiği görülmekle; satış ilanının; satış kararına ve İİK'nun 114/2. maddesi hükmüne uygun olarak yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde; Dairemizin ihalenin feshini öngören 26.02.2015 tarih ve 2015/1775 E.-4182 K. sayılı bozma ilamının maddi hataya müstenit olduğu, maddi hataya dayalı bozma kararına uyulmasının ise usuli kazanılmış hak doğurmayacağı gözetilerek mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle ve başkaca fesih sebebi de bulunmadığına göre ihalenin feshi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken; şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9843, Karar No: 2021/7601, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9843 E.  ,  2021/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1)Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2010 tarih ve 2010/26500 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı ancak sahte fatura kullanma suçundan bir hüküm kurulmadığı, Mahkemece bu suç için her zaman bir karar verilebileceği anlaşılmakla; katılan vekilinin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan da cezalandırılması talebine ilişkin temyiz istemi hakkında bu suçtan mahkemesince hüküm kurulmak üzere dava dosyasının incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, 1. fıkranın c bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklardan koşullu salıverme, diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe, giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.