muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20694, Karar No: 2014/11133, Tarih: 26.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20694 E.  ,  2014/11133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/257-2013/469

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 23/06/2000 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden boşandığı, yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından davacıya, 2001 yılına ölen babasından dolayı 15/03/2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmış, davacının kız kardeşi S. K. tarafından gönderilen ihbar dilekçesi üzerine davalı Kurum tarafından başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 12/12/2011 tarihli kontrol memuru raporuna göre; aynı hususta başlatılan ceza soruşturması evrakları temin edilmiş olup, ceza soruşturmasında kolluk tarafından mahalle muhtarı N.. A..'in imzası ile düzenlenen 18/11/2011 tarihli tutanağa göre, mahalle muhtarı ile yapılan görüşmede, davacı ve eski eşinin boşandıklarını öncesinde bildiğini, davacının eski eşi ile yaşayıp yaşamadığını tam olarak bilmediğini, çevreden davacının yeni doğan torununu görmek amacı ile eski eşinin evine gittiğini duyduğunu, ancak görmediğini beyan etmiş olup, davacının kollukça alınan 17/11/2011 tarihli ifadesinde, boşanma sonrası annesi ile yaşadığını, annesinin dört ay önce öldüğünü, eski eşi ile fiilen birlikte yaşamadığını bildirmiş; eski eş ise 18/11/2011 tarihli ifadesinde, davacının boşanma sonrası annesi ile birlikte yaşadığını, aralarından fiili birliktelik olmadığını, davacının bu süre içinde çocuklarını ziyaret etmek için ara sıra kendisine ait eve uğradığını belirtmiştir. Komşu M.D. 17/11/2011 tarihli beyanında, davacı ve eski eşinin 1,5 yıl önce S. mah. S. Sok. no:60 adresinde birlikte yaşamaya başladıklarını, resmi nikahları olup olmadığını bilmediğini; komşu A.. D.. alınan 17/11/2011 tarihli beyanında, davacı ve eski eşinin 2001 yılında boşanmalarına rağmen aynı ikamette oturmaya devam ettiklerini, davacının babasından dolayı maaş almaya başlaması üzerine Almanya'daki kardeşi Sema ile kavga ettiğine şahit olduğunu, şu anda da davacı ve eski eşinin birlikte yaşadıklarını; komşu Ş.. Ş.. alınan 17/11/2011 tarihli beyanında, davacı ve eski eşinin 3 yıldır belirtilen adreste birlikte yaşadıklarını, ayrıldıklarını veya ayrı yaşadıklarını hiç duymadığını, boşandıklarından haberinin olmadığını; komşu M. M. ise davacının annesine ait evde ikamet etmediğini, belirtilen adreste yaşayan annesinin 4 ay önce öldüğünü, o günden beri ikametin boş olduğunu, davacının eşi ile yaşadığını, davacıyı evli olarak bildiğini ifade etmişlerdir. Adres hareketleri incelendiğinde davacı ve eski eşinin 2000 yılında boşanmalarına rağmen 30/10/2009-01/06/2010 tarihlereni arasında K. B. Subatan Mah. Stad Sok. No:60 M./Zonguldak adresinde kayıtlı oldukları tespit edilmiş, mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanıkları davacının eski eşi ile fiilen birlikte yaşamadığını beyan etmiş olup, ceza soruşturması sırasında dinlenen tanıklar M.. D.., Ş.. Ş.. ve A.. D.. ise haklı nedene dayanmaksızın beyanlarını değiştirerek, davacının eski eşi ile fiilen birlikte yaşamadığını, torununu görmek için ara sıra eski eşinin ikametine gelip gittiğini bildirmişlerdir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru raporuna dayanak teşkil eden ceza soruşturması evraklarında, davacı ve eski eşin boşandığından çevre sakinlerinin büyük çoğunluğunun haberdar olmamaları, tanık olarak beyanına başvurulan M.. D.., A.. D.., Ş.. Ş.. ve M. M.ın beyanlarında davacı ve eşinin uzun süredir birlikte yaşadıklarını, davacının birlikte yaşadığını iddia ettiği annesinin tek başına ikamet ettiğini ve ölümünden sonra ikametinin halihazırda boş olduğunu beyan etmeleri, adres hareketlerine göre davacı ve eski eşinin 2000 yılında boşanmaların rağmen 30/10/2009-01/06/2010 tarihleri arasında aynı adreste kayıtlı görünmeleri ile mahkeme huzurunda haklı nedene dayanmaksızın beyanlarını değiştiren tanıklar M.. D.., A.. D.. ve Ş.. Ş..'in sözkonusu beyanlarının hükme esas alınamayacağı hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29009, Karar No: 2010/28264, Tarih: 30.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/29009 E.  ,  2010/28264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12765, Karar No: 2017/2810, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12765 E.  ,  2017/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15424, Karar No: 2013/25655, Tarih: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/15424 E.  ,  2013/25655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'a 21/09/2012 tarihinde tebliğ edilen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/07/2012 tarihli ve 2011/118604 sayılı iade yazısında, “Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar.” biçiminde düzenlenme içeren 6352 sayılı Kanunun geçici madde 2/2 fıkrasının açıkça belirtilmesi, söz konusu maddede belirtilen altı aylık sürenin 05/01/2013 tarihinde dolması, katılan kurum tarafından gönderilen 08/01/2013 tarihli yazıda kurum zararının ödenmediğinin bildirilmesi, hükmün de altı aylık sürenin bitmesinden sonra 10/01/2013 tarihinde verilmesi karşısında Tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3953, Karar No: 2019/9118, Tarih: 20.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3953 E.  ,  2019/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin iş yerinden çalınan iki adet tedavülde olmayan banknotun değeri nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17478, Karar No: 2021/18185, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17478 E.  ,  2021/18185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz isteminin yalnızca, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3393, Karar No: 2023/7927, Tarih: 13.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3393 E.  ,  2023/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/33 E.- 2022/178 K.

SAYISI : 2021/İHK-41113

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü- İtirazın Reddi

SAYISI : 2021/161559

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olduğu davalıca zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 23.04.2016 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 107.728,97 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 274,74 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 108.003,71 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi'nden alınması gerektiğini, davalının sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, uzman bilirkişilerden oluşan heyetten kusur raporu alınması gerektiğini, hatır taşımacılığı indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, avans faizi talebinin haksız olduğunu, dava tarihinden itibaren ve ancak yasal faize hükmedilebileceğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalıca sigortalı araç sürücüsünün savcılık aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu, hem de kaza tespit tutanağındaki belirlemeler gereği %100 oranında kusurlu olduğunun kabulü gerektiği, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiği, davacı tarafından sunulan 11.11.2019 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 107.728,97 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 274,74 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 108.003,71 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; aktüer raporundaki hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi giderlerinden davalının sorumlu olmadığını ve davacı vekili lehine hükmedilen vekâlet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “…2918 sayılı kanunun 98 inci maddesi 'Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır.' hükmünü getirmiştir. Ancak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 54 üncü maddesi, bedensel zararları 'Bedensel zararlar özellikle şunlardır: 1. Tedavi giderleri. 2. Kazanç kaybı.3. Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar.4. Ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar.' şeklinde ve bu zararlardan çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar zararının tedavi giderlerinden ayrı olarak gösterilmiştir.Bu itibarla geçici iş göremezlik tazminatının tedavi giderleri içinde gösterilmesi mümkün olmayıp KZMSS Poliçesi teminat kapsamı içindedir. Bu nedenle geçici iş göremezlik tazminatından davalı sorumludur. Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesi yerindedir. Davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır." gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi'nden alınması gerektiğini, aktüer raporundaki hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 faiz kullanılarak yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi giderlerinden davalının sorumlu olmadığını ve davacı vekili lehine hükmedilen vekâlet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın 23.04.2016 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına, dosyada bulunan 11.11.2019 tarihli maluliyet rapaorunun usul ve yasaya uygun olmasına ve kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, Uyuşmazlık Hakem Heyetince fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve buna yönelik itirazın reddi doğru değildir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca ... kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 5.2. numaralı bendinde yer alan “14.210,35 TL” ibaresi çıkarılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.