muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/548, Karar No: 2024/4198, Tarih: 09.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/548 E.  ,  2024/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/659 E., 2022/428 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece; asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1. Asıl davada davacı vekili; Alsancak Eğridir mıntıkasından geçen demiryolu üzerinde bulunan ... sınırları içerisinde kalan hemzemin geçitlerde meydana gelen kazaların önlenmesi ile can ve mal güvenliğinin sağlanması, karayolu araçlarının hemzemin geçitlerden geçiş konforunun arttırılması amacıyla bekçili bariyerli hemzemin geçitte Ekim-Aralık 2004, 2005, 2006, 2007, Ocak-Ağustos 2008 dönemleri arasındaki bekçilik hizmetlerinin verildiğini, bu sorumluluğun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) ilgili maddeleri uyarınca davalı Belediyeye ait olduğunu ileri sürerek; 146.185,72 TL'nin 05.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Belediyeden tahsilini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili; hemzemin geçidin bekçilik hizmeti için harcanan bedelin tahsili yolunda ... aleyhine Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/409 E sayılı dosyasına kayden alacak davası açıldığını, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 2918 sayılı Kanun'un 10/b-1 maddeleri kapsamında davalı ... Belediyesinin sorumlu olduğunu, hemzemin geçitlerde gereken tüm tedbirlerin karayolunun bağlı olduğu kurum veya kuruluşlar tarafından alınmasının yasal zorunluluk olduğunu bildirerek; vekaletsiz iş görme hükümlerine istinaden, yerine getirilen bekçilik hizmet bedeline karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 146.185,72 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Belediyeden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Belediyesi vekili; hemzemin geçitlerin korunması, bakımı, yönetimi, geçit bekçilerinin görevlerine ait Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde bekçilerin amirlerinin TCDD Genel Müdürlüğü olduğunu, belediye personeli olmadıklarını, aynı Yönetmelikte bekçilerin görevlendirilmelerinin düzenlendiğini, TCDD ve kurumlar arasında protokolün imzalanması ve protokolün karar organınca onaylanması gerektiğinin belirtildiğini, taraflar arasında imzalanmış bir protokol bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Birleşen davada davalı ... Belediyesi; sorumluluğun kendilerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

2. Birleşen davada davalı ... Belediyesi; sorumluluğun kendilerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.12.2014 tarihli ve 2014/409 E., 2014/1176 K. sayılı kararıyla; taraflar arasındaki ihtilafın kamu tüzel kişilerinin kamu güçlerinin kullanılmasından kaynaklandığı, bu nedenle adli yargının görevli olmadığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin adli yargı şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan)13. Hukuk Dairesinin 17.01.2017 tarihli ve 2015/11919 E. 2017/132 K. sayılı ilamıyla; davacı Kuruluşun özel hukuk hükümlerine tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olmadığı, davanın genel mahkemelerin görevi içinde kaldığı gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 03.04.2018 tarihli ve 2017/9 E., 2018/257 K. sayılı kararla; İncirliova Belediyesi yönünden yürütülen asıl davada ise davacı vekilinin isteminin vekaletsiz iş görme nedeniyle alacağa yönelik olduğu, Demiryolunun Karayolu ile yapmış olduğu kesişmelerde davalı Belediyenin bu yolların trafik ve güvenliğini sağlamakla yükümlü bulunduğu, bu yükümlülük kapsamında demiryolu ile karayolunun kesiştiği yerlerde alt ve üst geçit yapma, hemzemin geçidi bekçilik bariyer haline getirme, otomatik koruma tesisi kurma sorumluluğu bulunduğundan davalı belediyenin sorumluluğu kapsamında bu bariyerde çalışan bekçilere yaptığı ödemeleri vekaletsiz iş görme hükümlerine göre talep edebileceği, bilirkişilerce 199.054,00 TL’nin talep edilebileceği rapor edilmiş ise de, davacının talebinin 146.185,72 TL olduğu gerekçesiyle; davacının talebi ile bağlı kalınarak asıl davanın kabulüne, 146.185,72 TL alacağın 05.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Belediyesinden alınarak davacıya ödenmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde asıl ve birleşen dava davacısı vekili ile asıl dava davalısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.10.2020 tarihli ve 2020/3966 E., 2020/5944 K. sayılı ilamıyla; (1)numaralı bentte asıl davada davalı Belediyenin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, (2) numaralı bentte; davalı ... Başkanlığının 16.04.2014 tarihli ve 28 sayılı Meclis Kararının (28.) maddesinde Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde bulunan 4.000 m² üzeri park, bahçe, meydan ve benzeri alanlar ile imar planında genişliği 12 metre ve üzeri olan caddelerde 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 7 nci maddesindeki görev ve sorumluluklarının Büyükşehir Belediyesince yürütülmesine toplantıya katılan üyelerin oy birliği ile karar verilmiş olduğu, dosyada mevcut 14.12.2017 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu hemzemin geçidin İncirliova İlçesi ... Caddesinde bulunduğu ve cadde genişliğinin mevcut imar planında 14,50 metre olduğunun açıklandığı, bu durumda Mahkemece Aydın Büyükşehir Belediye Başkanlığının 16.04.2014 tarihli ve 28 sayılı Meclis Kararı değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, davacının temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...Mahkememizce yapılan bozma kararına uyularak yargılamada Aydın Büyükşehir Belediye Başkanlığının 16.04.2014 tarihli ve 28 sayılı kararı incelenmiş, bu karara göre dava konusu caddenin genişliğinin 14,5 m olduğu için ve mezkur kararda büyükşehir belediye sınırları içinde imar planında genişliği 12 m olan caddelerde görev ve sorumluluğun büyükşehir belediyesinde olması sebebiyle davalı ... belediyesinin sorumlu olduğu kanaatine ulaşılmıştır. Davalı ... Belediyesi direnme kararı verilmesini istemiş, buna dair Yargıtay kararları sunmuşsa da, uyma kararı çerçevesinde Yargıtay bozma ilamına uygun davranılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Ancak Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 21.10.2020 tarihli 2020/3966 E 5944 K sayılı kararı 1 nolu bendindeki asıl davalısının yani İncirliova Belediyesi'nin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildiğinden, mahkememizin 2017/9 E 2018/257 K sayılı ilamında asıl dosya olan (bozma öncesi 2017/9 E sayılı dosya yönünden İncirliova Belediyesinin sorumlu olduğu, 146.185,72 TL'nin 05.09.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline yönelik hüküm fıkrasının kesinleştiği, ancak bu durumun zuhulen gözden kaçırıldığı, dolayısıyla bu kısım yönünden Mahkememizin 01.07.2022 tarihli hüküm fıkrasındaki B bendinin hatalı olarak zuhulen tesisi cihetine gidildiği hükmün gerekçesinin yazılma aşamasında fark edildiği anlaşılmıştır. Mahkememizin son celsedeki uyma kararından sonra Yargıtay bozma ilamında belirtilen 1 nolu bentteki asıl dava olan bozma öncesindeki 2017/9 sayılı hüküm fıkrası yönünden karar kesinleştiğinden herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken, 01.07.2022 tarihli kararımızda B bendinde bu dosyadaki davalı ... Belediyesi yönünden davanın reddi ciheti hatalı olmuştur." şeklindeki gerekçe ile birleşen 2014/938 E 2017/135 K sayılı dosyası yönünden açılan davanın kabulüyle; davacının talebi ile bağlı kalınarak 146.185,72 TL'nin 05.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediyesinden tahsili ile davacıya verilmesine, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleşen davada davalı vekili; davanın vekaletsiz iş görme hükümlerine tabi olduğundan zamanaşımından reddi gerektiği, dava konusu henzemin geçitin İncirliova İlçesi sorumluluk alanında olduğunu, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği 03.07.2013 tarihinden önce sorumlulukları bulunmadığını, TCDD'nin sorumlu olduğunu, dava konusu talepleri ilişkin 2004-2008 tarihleri arasında Büyükşehir Belediyesinin henüz kurulmadığını, protokol imzalanmamış olduğunu, borçların olduğu dönemde İncirliova Belediyesinin tüzel kişiliğinin devam etmekte olduğunu, müvekkili idarenin 2014 yılında varlık kazandığını, ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,vekaletsiz işgörme hükümleri gereğince yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)'nın 297 inci maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1. Bir mahkeme hükmünde, Mahkeme kararının asli unsurlarından olan gerekçenin de kısa karara uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Buna göre, gerekçe hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yukarıda yer verilen kanun hükmüne açık aykırılık oluşur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)'nın 297 inci maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1. Bir mahkeme hükmünde, Mahkeme kararının asli unsurlarından olan gerekçenin de kısa karara uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Buna göre, gerekçe hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yukarıda yer verilen kanun hükmüne açık aykırılık oluşur.

2. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Mahkemece, kararın gerekçesinde; "Mahkememizin son celsedeki uyma kararından sonra Yargıtay bozma ilamında belirtilen 1 nolu bentteki asıl dava olan bozma öncesindeki 2017/9 sayılı hüküm fıkrası yönünden karar kesinleştiğinden herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken 01/07/2022 tarihli kararımızda B bendinde bu dosyadaki davalı ... Belediyesi yönünden davanın reddi ciheti hatalı olmuştur." şeklinde tespitte bulunulduğu belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında asıl davanın reddine ilişkin karar verilmek suretiyle, hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmuş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma nedenine göre, birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca usulden BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre, birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10919, Karar No: 2018/1981, Tarih: 15.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10919 E.  ,  2018/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, eşinin kendisini istemediğini söyleyerek, ortak konuttan ayrıldığını, davalının düzgün bir yaşamının olmadığının söylendiğini iddia ederek evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ( TMK m. 166/1) talep etmiş, dava dilekçesinde, delil olarak nüfus kayıtları ve tanık beyanlarına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ise davalı kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ederek başka bir erkekle uygunsuz görüşme yaptığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına ( TMK m. 166/1) karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Davacı erkek tarafından delil olarak sadece nüfus kayıtları ve tanık beyanlarına dayanılmış olup gösterilen delillerle davalı kadının kusurlu bir davranışının varlığı ispat edilememiştir. Hal böyle iken davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde hataya düşülerek boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ'.Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4567, Karar No: 2016/7083, Tarih: 16.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4567 E.  ,  2016/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında Demirköy Asliye Hukuk ve Demirköy Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Demirköy Asliye Hukuk Mahkemesince davaya konu edilen kesilmiş ağaçların site ortak alanında kaldığı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Demirköy Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlığın haksız fiil sonucu tazminat istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

634 sayılı Kanunun 35/b maddesinde "Ana gayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması" hükmüne, 16. maddesinde “Kat malikleri ana gayrimenkulün bütün ortak yerlerine arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar.” hükmüne yer verilmiş, diğer yandan aynı Kanunun Ek madde 1. maddesi ile de “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Haksız fiil 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş, tazminatın mahiyeti ve kapsamı hakkında çeşitli hükümlere yer verilmiştir

Somut olayda; davacı vekili, müvekkilinin kat maliki olduğu sitede yönetici olan davalının kendi kararı ile keyfiyeten site sınırları içiresinde bulunan ve taşınmaz malikleri tarafından ekilmiş olan ağaçları kestiğini, müvekkilinin de içinde bulunduğu taşınmaz içinde 1 adet 16 yaşında dut, 1 adet 16 yaşında ayva, 1 adet 16 yaşında kayısı, 1 adet 16 yaşında armut, 2 adet 16 ve 12 yaşlarında ıhlamur, 1 adet 16 yaşında kestane ağacı bulunduğunu, taşınmaz içerisinde bulunan ağaçlarının tamamının davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak kesildiğini, site sakinlerinin davalıdan şikayetçi olduğunu ve ...Asliye Ceza Mahkemesinin .../... E ve .../...K sayılı kararı ile davalının dikili fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlemiş olduğu sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiğini, ... Asliye Ceza Mahkemesinin .../... E sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre müvekkilinin bahçesinde bulunan ağaçların toplam bedeli olan 17.700,00 TL'nin haksız fiil hükümlerine göre tahsilini talep etmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın kat mülkiyeti hükümlerine göre değil haksız fiil hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Demirköy Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6493, Karar No: 2016/6291, Tarih: 08.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6493 E.  ,  2016/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

GELİŞ TARİHİ : 31.05.2016

Taraflar arasındaki dava, elektrik kayıp kaçak bedelinin tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7735, Karar No: 2013/8655, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7735 E.  ,  2013/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak iddiasına ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/954, Karar No: 2020/5470, Tarih: 26.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/954 E.  ,  2020/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.05.2017 tarih ve 2016/42 E- 2017/261 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1580 E- 2019/1116 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından yapılan 2015/02421-8 ve 9 numaralı “ambalaj deseni” konulu endüstriyel tasarım başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysaki tasarım geliştirmede sonsuz seçenek özgürlüğü varken davaya konu tasarımların davacıya ait 2014/03142-1 ve 2 nolu tasarımların şekli ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, tasarımın yenilik ve ayırtedicilik vasfının bulunmadığını ileri sürerek 2015/T-929 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, itiraza mesnet 2014/03142-1 ve 2 numaralı tasarımların YİDK kararı ile iptal edilmiş olduğunu, dava konusu tasarımların yeni olduğunu ve ayırt edici nitelikte olduğunu, tasarımlardaki logoların da birbirinden tamamen farklı olduğunu, tarafların faaliyet gösterdikleri ticari sektörde tasarımların birçok yönüyle kamuya mal olduğunu, davaya konu ambalaj formlarının da sektörde genellikle bu şekilde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıya ait 2015/02421-8 ile davacıya ait 2014/03142-1 numaralı tasarımlar arasında yatay/dikey olma, meyve görsellerinin farklı konumlandırılmış olması, davalı tasarımında ayı biçimli kutu ve süt görsellerinin yer alması ve davalı tasarımında bulunan alt ve üst şeritler gibi farklılıklar sebebiyle davalıya ait 8 numaralı tasarımın davacıya ait 1 numaralı görsel karşısında yeni olduğu, ancak tasarımlar arasındaki farklılıkların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimleri farklılaştırmadığından ayırt edici nitelik koşulunu sağlamadığı, davaya konu diğer 2015/02421-9 ile 2014/03142-2 numaralı tasarımların karşılaştırılmasında ise, tasarımların arka fonlarının gerek renk kompozisyonları gerekse renk/ton geçiş ilkeleri bakımından farklı olduğu, davalıya ait tasarımda sol alt köşede dört adet paket

görseli yer alırken davacıya ait tasarımda bu tür bir unsurun bulunmadığı, sağ altta etiket görselinin yer alması ve temel kompozisyon biçimlenişi gibi farklılıklar nedeniyle davalıya ait 2015/02421-9 sayılı tasrım ile davacıya ait 2014/03142-2 tasarım karşısında yeni olduğu, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yaratılan genel izlenimler arasında belirgin farklılık olması sebebiyle de ayırt edici nitelik koşulunu sağladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nun 2015/T-929 sayılı kararının 2015/02421-8 nolu tasarım yönünden kısmen iptaline, 2015/02421-8 sayılı tasarım tescilli olduğundan hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nce tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket ve davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 34,40 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 26.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.