muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15692, Karar No: 2014/9327, Tarih: 05.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15692 E.  ,  2014/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/306-2013/259

Davacı H.. A... vekili Avukat A. O..tarafından, davalılar ...Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti. vd aleyhine 17/08/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı M.. K..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde, Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kabul edilmiş; karar, davalılarca temyiz edilmiştir.

Davacı, Türkiye'nin en eski yer hizmetleri kuruluşu olarak 28 yıldan bu yana tescilli Havaş markası olarak faaliyet gösterdiğini, davalılardan M.. K..'ın yazı işleri müdürü, ... Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yayın sahibi olduğu .... gazetesinin 11/08/2011 günlü sayısında “Havaş korsanlarına kim dur diyecek” ve “Havaş işten çekilmiyor ihaleyi kazanan mağdur” başlıkları altında tüzel kişiliğine yönelik saldırı niteliğinde haber yayınlandığını bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davalı yazı işleri müdürüne husumet yöneltilemeyeceği, esas yönden de yayının habercilik ilkelerine uygun olarak yayınlanması nedeni ile haksız ve hukuka aykırı davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu edilen haberin davacının ticari itibarına zarar verecek nitelikte kaleme alındığı takdir ve kanaatine varılarak istemin bir bölümünün müştereken ve müteselsilen davalılara ödetilmesine karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunun'un 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davalı M.. K.. yazı işleri müdürü olup, 5187 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmadığı görülmektedir.

Şu durumda, davalı M.. K.. hakkındaki istemin husumet nedeni ile reddi yerine işin esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Davalı ... Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Şu durumda, davalı M.. K.. hakkındaki istemin husumet nedeni ile reddi yerine işin esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Davalı ... Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Kişilik hakları şahsa sıkı sıkıya bağlı, devredilemeyen ve vazgeçilemeyen haklar olup hayat beden ve ruh tamlığı, düşünce ve çalışma özgürlüğü, şeref, haysiyet, ad ve resim üzerindeki haklar olarak sayılabilir ve bu sayılanlarla da sınırlı değildir.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacı tüzel kişiliğe haiz bir şirket olup 28 yıldır aynı faaliyet alanında hizmet vermekte ise de İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından 30/11/2011 günü yapılan havaalanlarından yolcu taşıma işi ihalesini bir başka şirket kazanmıştır. Davacı tarafından ihalenin iptali istenmiş ise de İstanbul 11. İdare Mahkemesi istemi süre yönünden reddetmiştir. 24/06/2011 gününde İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nce davacı şirkete 01/07/2011 tarihi itibari ile hatlardan araçlarını çekmesi gerektiğine yönelik bildirimde bulunulmuştur. Dava konusu yayın tarihi itibari ile davacının araçları ile havaalanlarından yolcu taşımaya devam etmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu edilen haberin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunduğu sonucuna varılmalıdır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir başlık kullanılmış ise de bir gazetecilik tekniği olan ve ayrıntı niteliğindeki bu durumun, haberin hukuka uygunluk sınırları içinde kalması sonucunu değiştirmediği, bu şartlar altında basın özgürlüğünün davacının kişilik değerlerine üstün tutulması gerektiği ve davacının kişilik değerlerinin ihlal edilmediği sonucuna varılarak, istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı M.. K.. yararına, (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı .... Gazetecilik yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34294, Karar No: 2014/23803, Tarih: 03.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34294 E.  ,  2014/23803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/214324

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2007

NUMARASI : 2006/444 (E) ve 2007/314 (K)

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tek fiille birden fazla mağdura karşı gıyapta adiyen ve yüze karşı silahla tehdit suçlarını işleyen sanık hakkında TCK’nın 106/2-a, 43. maddeleri gereğince ceza tayini gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle eylem ikiye bölünerek mağdur A.. A..’a yönelik gıyaptaki tehdit suçu nedeniyle ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı sanık R.. Y..’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9925, Karar No: 2020/3926, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9925 E.  ,  2020/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte faturalar düzenlenmesi halinde, eylemlerin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden; sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yılları yönünden, TCK’nin 43. maddesi hükümleri de uygulanmaksızın tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10916, Karar No: 2022/6662, Tarih: 28.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10916 E.  ,  2022/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/388-2021/154

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın geçmişe yönelik yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “1-)Davacı ve eski eşe ait adreslerde uyuşmazlık konusu dönemi kapsar şekilde aynı apartmanda bulunan kapıcı, yönetici ve komşuların kolluk marifetiyle resen tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, beyanlar arası çelişki olursa giderilmeli, 2-)Kurum işlemine dayanak tutanakta geçen 6 nolu dairede oturan şahsın tespit edilmesi istenildiği halde resen kollukça tespiti edilmeksizin, 6 nolu dairede oturduğunu beyan eden davacının bildirdiği tanığın dinlendiği, dinlenen tanığın aynı şahıs olup olmadığı denetlenmediği, 3-)Tutanakta ismi bulunan Kurum denetmenlerinin beyanın alınmasını, 4-)Davacı ve eski eşe ait medula sistemindeki kayıtlarda görünen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, 5-)Davacı ve eski eşe ait adres değişiklik ve nakillerine ilişkin mernis kayıtları nufüs müdürlüğünden celp edilmeli, 6-)Davacı ve boşanılan eşin uyuşmazlık konusu dönemde oturdukları yer mahalle muhtarı ve azaların beyanlarına başvurulmalı, 7-)Davacı ve boşanılan eşin uyuşmazlık konusu dönemde oturdukları yerlere ait elektrik, su, telefon, doğalgaz vs resmi kurum kayıtları ve bankalar nezdinde bildirdikleri adreslerin celp edilmeli, 8-)Eski eşe ait kayıtlarda görülen adreslerinde kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmalı, dinlenen tanıkların beyanlar arasında çelişki olursa giderilmeli, boşanmanın 2010 yılında gerçekleşmesine rağmen davacı ve boşanılan eşin seçmen kayıtlarının aynı olması hususu da gözönünde bulundurularak, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması...” gerektiği belirtilmiştir.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.07.2010 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca başlangıç günü itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.07.2010 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca başlangıç günü itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyulan bozma ilamının 2 ve 3 nolu kararların gereğinin yerine getirildiği halde diğer bentlerde belirtilen bozma gereğince araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu bakımdan;

1-)Davacı ve eski eşe ait adreslerde uyuşmazlık konusu dönemi kapsar şekilde aynı apartmanda bulunan kapıcı, yönetici ve komşuların kolluk marifetiyle resen tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, beyanlar arası çelişki olursa giderilmeli,

2-)Davacı ve eski eşe ait medula sistemindeki kayıtlarda görünen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı,

3-)Davacı ve eski eşe ait adres değişiklik ve nakillerine ilişkin mernis kayıtları nufüs müdürlüğünden celp edilmeli,

4-)Davacı ve boşanılan eşin uyuşmazlık konusu dönemde oturdukları yer mahalle muhtarı ve azaların beyanlarına başvurulmalı,

5-)Davacı ve boşanılan eşin uyuşmazlık konusu dönemde oturdukları yerlere ait elektrik, su, telefon, doğalgaz vs resmi kurum kayıtları ve bankalar nezdinde bildirdikleri adreslerin celp edilmeli,

6-)Eski eşe ait kayıtlarda görülen adreslerinde kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmalı,

Dinlenen tanıkların beyanlar arasında çelişki olursa giderilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.4.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1100, Karar No: 2022/2011, Tarih: 17.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1100 E.  ,  2022/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 57. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin, davalı Bakanlığa bağlı ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hizmet alımı yapılan taşeron şirketler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalışmakta iken, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçerken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacı işçinin ücretinin asgari ücretin % 40 oranında fazlası olarak belirlenmesine karşın 2019 yılı başında sözleşme hükmünün uygulanmayarak ücretinin düşürülmesi nedeniyle ödemelerin eksik yapıldığını ileri sürerek, ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının ücret farkı alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini, usulüne uygun düzenlenen bilirkişi raporunda alacağın tespit edildiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının ücretinin dosyaya gönderilen bireysel iş sözleşmesinde asgari ücretin %5 fazlası olarak belirtili olduğu, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi gözetilerek hesaplama yapılmak suretiyle davacının ücretinin, ikramiyesinin ve ilave tediye alacağının tüm ihtilaflı dönem açısından eksiksiz şekilde davacıya ödendiği anlaşıldığı, buna göre davacının alacak talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekilince, dava dosyasına davacı ile aynı isim ve soy ismi taşıyan ve aynı hastanede çalışan başka bir işçinin iş sözleşmesinin gönderilmiş olduğu, kendilerince sunulu bulunan belirsiz süreli iş sözleşmesi ile dosyaya gelen iş sözleşmelerinde yer alan Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaralarının farklı olduğunun açıkça görüldüğü belirtilerek, temyiz itirazında bulunulmuştur.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekilince, dava dosyasına davacı ile aynı isim ve soy ismi taşıyan ve aynı hastanede çalışan başka bir işçinin iş sözleşmesinin gönderilmiş olduğu, kendilerince sunulu bulunan belirsiz süreli iş sözleşmesi ile dosyaya gelen iş sözleşmelerinde yer alan Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaralarının farklı olduğunun açıkça görüldüğü belirtilerek, temyiz itirazında bulunulmuştur.

Temyiz dilekçesi ekinde yer alan belirsiz süreli iş sözleşmesinde yer alan isim ve Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının dosya davacısı ile uyumlu olduğu, sözleşmenin aylık ücret tutarının düzenlendiği 7. maddesinde; “her ay brüt asgari ücretin %40 fazlası” üzerinden günlük olarak ödeme yapılacağı şeklinde oranın belirtildiği görülmekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından “asgari ücretin %40 fazlası” oranının yazılı olduğu iş sözleşmesinin aslının getirtilerek, dosyaya yargılama esnasında davacıya ait olduğu gerekçesiyle gönderilen bordrolarda da isim karışıklığı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacıya gerçekte asgari ücretin %40 oranında fazlası ücrete göre ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sonucuna göre yeniden bir karar verilmesi için, yazılı şekilde verilen karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/560, Karar No: 2023/398, Tarih: 12.07.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/560 E.  ,  2023/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 3. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 436-8

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince 04.11.2014 tarih ve 149-247 sayı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (TCK'nın) 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin oy çokluğuyla kurulan hükmün, mağdur ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 23.10.2017 tarih ve 79-13314 sayı ile;

“(...)Resmi nikahlı evli olan mağdur ... ile sanık ... arasında mağdurun olaydan önce sürekli alkol alması nedeniyle tartışmalar yaşandığı ve bu sebeple husumet bulunduğu, olay günü de aynı sebepten tartıştıkları, mağdurun evden ayrılıp 3 şişe bira alarak tekrar eve geldiği, sanığın kapının emniyet kilidini kapatması nedeniyle mağdurun eve giremediği, kapıyı zorlayarak eve girdiğinde ise bu duruma sinirlenerek sanığı darp ettiği, bunun üzerine sanığın mutfaktan aldığı silahtan sayılan bıçak ile mağdurun kalbini hedef alarak bir kez vurmak suretiyle Sincan Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 28.03.2014 ve 02.09.2014 tarihli raporlarında belirtildiği üzere sol meme medialinden parasternal hattan toraksa nafiz olan, pericart ve kalp yaralanması oluşturacak ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurdan kan geldiğini görmesi üzerine eylemine son verdiği, mağdurun komşulardan yardım istemesi üzerine hastaneye kaldırıldığı ve hastanede ameliyata alınarak hayata döndürüldüğü olayda; sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması(...)” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.