muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10214, Karar No: 2016/13808, Tarih: 09.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10214 E.  ,  2016/13808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye farkı ile denge tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine yüksek planlama kararı gereği artışın yansıtılmadığını, bu sebeple maaş nakil ilmühaberinde ücretin eksik gösterildiğini belirterek, ek ödemelerin davalı kurumdan tahsilini ve maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme Kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme Kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmak ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir. Ancak davacı başka kuruma nakledilmeden emekli olduğundan, maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesine gerek kalmamaktadır.

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler uyarınca “Özelleştirme kapsam ve programında bulunan kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarından olup özelleştirme işlemleri tamamlanan kuruluşların sözleşmeli ve kapsam dışı kamu personelinin ücretlerine, bu personelin sözleşmeli ve kapsam dışı statülerde bulunduğu sürelere ait bu karardaki ücret artışlarının hiçbir işlem yapılmaksızın aynen uygulanması” gerekir. Kaldı ki Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yönündeki kararından önce Danıştay 5. Dairesi 22.08.2010 tarihli 2010/88-4718 sayılı kararı ile “5473 sayılı kanun ile getirilen ek ödemenin iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılından önce 01.01.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde yürürlüğe girmesi sebebi ile bu ödemenin “iş sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Ancak hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması işçin ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19219, Karar No: 2019/17523, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/19219 E.  ,  2019/17523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri,davanın reddine karar verimesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne kadar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve talep edilen alacaklardan davalıların hukuki sorumluluğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının gerçek işverenin Belediye olduğu gerekçesiyle davalı Belediye yönünden davanın kabulüne, davalı şirket yönünden ise davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olup; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya içeriğinden, 09.08.2010 tarihinden beri çalışan davacının iş sözleşmesinin, 31.12.2013 tarihinde feshedildiği, davacının, hizmet döküm cetveline göre diğer davalı alt işveren ... Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti.'nin işçisi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ... ile ... Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve eklerine göre, sözleşme kapsamında alt işverene verilen iş, bilgi evleri ve aile merkezleri ile sanat ve meslek edindirme kursları eğitim ve destek hizmet alımı işidir.

5393 sayılı Kanun'un 14. maddesinde, “İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve kanuni düzenlemelere göre, hizmet alımı konusu işin, belediye tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği tartışmasızdır. Şu halde, davalı belediyenin, belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabulü hatalıdır.

Öte yandan; davalı şirket ile davalı belediye arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmelerine göre davalı şirketin son alt işveren olduğu, davalı belediyenin ise 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine göre asıl işveren olduğu, son alt işveren olan davalı şirketin diğer şartlar mevcut olduğu takdirde, işyeri devri kuralları gereği davacının talep ettiği alacaklardan asıl işveren davalı Belediye ile birlikte sorumlu olması gerektiği açıktır. Kaldı ki; Mahkemece davalılar arasında muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu sonucuna varılması dahi alt işverenle asıl işverenin birlikte sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Hal böyle iken, davalı şirket yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalı olup, belirtilen husus davalı Belediyenin de hak alanını ilgilendirdiğinden kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerler BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine, 26.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1377, Karar No: 2019/5035, Tarih: 05.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1377 E.  ,  2019/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kentsel dönüşüm projesi çerçevesinde devredilen taşınmaz üzerindeki muhdesatın bakiye bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptâli istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili davalıların, Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında taşınmazı Belediyeye devrettiklerini, Belediyenin analiz raporu düzenlediğini, bu rapora göre bina, müştemilat ve ağaç bedeli için 13.504,40 TL hesaplanmasına rağmen, sadece 1.584,44 TL ödeme yapıldığını eksik bedelin tahsili için başlatılan icra takibine Belediyenin itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptâli ile takibin devamına, alacağın %20’sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile; ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2807 sayılı takibine itirazın iptâli ile takibin devamına, iş yargılamayı gerektirdiğinden tazminat takdirine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında taşınmazını belediyeye devrettiği, belediye tarafından düzenlenen analiz raporunda belirlenen bedelden sadece enkaz bedelinin ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptâli için eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacılara yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

Davacıların davalıya devredilen gecekondusu için 4215 analiz numaralı kıymet takdir raporunun düzenlendiği, taraflar arasında 19.09.2008 tarihli tapu tahsis belgeli tesis karşılığı

konut sözleşmesi imzalanmış olup, taşınmazın gecekondu niteliğinde olduğu taraflar arasında ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki ihtilaf davacıların davalıya devredilen gecekondusu için davacının hangi bedeli isteyebileceği hususudur.

Davacıların davalıya devredilen gecekondusu için 4215 analiz numaralı kıymet takdir raporunun düzenlendiği, taraflar arasında 19.09.2008 tarihli tapu tahsis belgeli tesis karşılığı

konut sözleşmesi imzalanmış olup, taşınmazın gecekondu niteliğinde olduğu taraflar arasında ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki ihtilaf davacıların davalıya devredilen gecekondusu için davacının hangi bedeli isteyebileceği hususudur.

5104 sayılı Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu'nun 5. maddesinin 2. fıkrasında “Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı İmar Kanunu'nun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında Kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir” hükmü ile Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; “Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10’u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir.” hükmü yer almaktadır. Taraflar arasında düzenlenip imzalanan 19.09.2008 tarihli sözleşmede de devredilecek taşınmaz üzerindeki muhdesatın (yapı + ağaç), yönetmeliğe ve analiz raporuna göre; hesaplanan enkaz bedelinin 1.584,44 TL olarak belirlendiği, belgenin tüm varisler tarafından imzalandığı, idari işlemin iptâlinin istenmediği, bu bedelin ödendiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen açılamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; yönetmelik ve Belediye Meclis Kararı uyarınca davacıların davalıya devrettiği tapu tahsis belgeli gecekondu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacılara ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, değinilen bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir (Aynı yönde 13. Hukuk Dairesi 2019/2600 Esas 2019/6356 Karar sayılı ilamı).

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davalıya iadesine,

karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1063, Karar No: 2015/4775, Tarih: 10.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1063 E.  ,  2015/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma, kıyı Kanununa muhalefet ve 2863 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu yerin sit alanında kalıp kalmadığı ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğü'nden sorularak, buna ilişkin karar ve kroki de celbedilip, ayrıca Valilikten kıyı kenar çizgisine ait evraklar da getirtilerek, gerektiğinde ... Bakanlığı da davadan haberdar edilip suça konu yerde yeniden uzman kişiler marifetiyle keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın sit alanında ve kıyı kenar çizgisinde kalıp kalmadığı, sanığın yaptığı yapıların kıyı olarak tanımlanan yerde bulunup bulunmadığı ve bu yapıların Kıyı Kanunu'nun 15/4. maddesinde suçun unsuru olarak belirtilen "kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirip getirmediği" kesin biçimde saptanıp, sonucuna göre suçun hukuki niteliğinde meydana gelen değişiklik nedeniyle sanığa ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma, 2863 sayılı Kanun ve Kıyı Kanununa aykırılık suçlarından ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.