muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4355, Karar No: 2010/18359, Tarih: 30.12.2010

nedeniyle gerekli izin verilmemiştir. Davacı 20.10.2005 tarihli sözleşme ile kiraladığı taşınmaz için 2005-2006 yılı kira bedelini ödediği gibi, 2007 yılı kirasını dahi ödemiştir. Taşınmazın orman vasfında olduğu ve tesis için Orman Genel müdürlüğünün izninin gerektiği, Orman Kanunu ve buna bağlı yönetmeliklerle de orman arazilerinin kullanımının sınırlandırıldığı bilinmektedir. Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde davalı kiralayana bu konuda izin alınması yönünde bir yükümlülük yüklenmemiştir. Sözleşmenin 8.maddesinde, sözleşmede öngörülen yükümlülüklerin taraflarca yerine getirilmemesi halinde,akde aykırılığın giderilmesi için 30 gün süre vermek suretiyle diğer tarafı yazılı olarak ihtar edeceği ve bu süre sonunda akde aykırılığın giderilmemesi halinde sözleşmenin feshedileceği kararlaştırılmıştır. Davacı bu madde kapsamında fesih hakkını kullandığını ileri sürmüş ise de gerekli iznin alınamaması davalıdan kaynaklanan ve davalı tarafından taahhüt edilen bir edim olmaması nedeniyle akde aykırılık sözkonusu değildir. Buna göre feshin haklı olduğundan da söz edilemez. Davacı kiracı fesih iradesini kullanmakla birlikte, kiraladığı taşınmazı davalı kiralayana teslim ettiği tarihe kadar kira sözleşmesi ile üstlendiği kira bedelini ödemekle yükümlüdür. Açıklanan nedenle taşınmazın davalıya teslim edilip edilmediği de araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 17,15 TL. peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.430,75 TL peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine, 30.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11071, Karar No: 2011/5549, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11071 E.  ,  2011/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili idarenin ... Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürüttüğünü, 5216 Sayılı ve 5393 Sayılı Yasa hükümleri ile Bilek Yaylacık ...Köylerinin tüzel kişiliklerinin sona ererek müvekkili idare sorumluluk alanı içerisine girdiğini, bu yerlerde bulunan su tesislerinde kurulu 6112740, 6181240 ve 6075010 nolu aboneliklerin önceki dönemlere ilişkin toplam 159.977.51.-TL.elektrik borcunun bulunduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 12.000.-TL.lik kısmını dava ettiklerini, müvekkili idarenin davalıya söz konusu yerleri devir aldığı noktalarda eski borçlardan sorumlu olmayacak şekilde abonelik alacağını bildirdiğini, ancak davalı tarafından herhangi bir cevap verilmediğini, müvekkili idare adına devir işlemi gerçekleşmediğinden faturaları ödeyemediklerini bildirerek davacı ile davalı arasındaki muarazanın meni ile elektrik aboneliklerinin eski borçlarından davacının sorumluluğu bulunmadığının kabulüne, borçlu bulunmadıklarının tespitine, dava konusu elektrik aboneliklerinin davacı adına devredilmesine (fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına) karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5216 Sayılı ve 5393 Sayılı Yasa hükümleri gereğince tüzel kişiliği sona eren birimlerin hak ve alacakları gibi borçlarının da davacıya devredildiğinden davacının önceki döneme ilişkin borçlardan da sorumlu olduğunu, müvekkili şirketin her kişi ya da kuruluşla sözleşme yapmak durumunda olmayıp, ancak yasal koşulların bulunması halinde sözleşme yapmak durumunda olduğunu, eski borçların yok sayılarak yeniden abonelik verilmesi yönündeki talebin hakkaniyete ve yasal mevzuata aykırı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delilere göre, dava konusu aboneliklerin bulunduğu köylerin 5216 Sayılı Yasa gereğince tüzel kişiliklerinin sona erdirilerek ... Büyükşehir Belediye Meclisi kararıyla mahalleye dönüştürüldükleri, bu suretle su, kanalizasyon vb.hizmetlere ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ile bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçlarının davacıya devrildiğinden davacının eski borçlardan da sorumlu olduğu, abonelik devrinin ise yerel mahkemenin görevi olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9662, Karar No: 2007/11350, Tarih: 26.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9662 E.  ,  2007/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KİRAZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanı annesi E...K...’ın 104 ada 34 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı kızına temlik ettiğini ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi reddedilerek, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, kayden tarafların mirasbırakanı ...ait 104 ada 34 parsel sayılı taşınmazın 15.09.1999 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, mirasbırakanının davalıya yapmış olduğu bu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı murisin davacıya da taşınmaz verdiğini bildirerek mirasbırakanın gerçek amacının mallarını mirasçıları arasında paylaştırma olduğunu savunmuştur.

Ancak, mahkemece savunma doğrultusunda hükme elverişli olacak nitelikte bir araştırmanın yapıldığı söylenemez.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekirki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

O halde, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde gerekli araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması mirasbırakanın gerçek amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/14350, Karar No: 2015/8434, Tarih: 11.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14350 E.  ,  2015/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde soğuk şefi olarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla mesai ücretinin tutarını istemiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde soğuk şefi olarak “antraklı” olarak adlandırılan sistemle Sabah 08.30 - 14.00'e kadar çalışıp saat 18.00 kadar ara verdikten sonra 18.00-22.00 arası çalışmaktadır. Hükme esas alınan raporda davacının haftada 6 gün 08:30-22:00 saatleri arasında 13,5 saat çalıştığı, ancak 14:00-17:00 saatleri arasında kullandığı ara dinlenmeleri tenzil edildikten sonra ve Yüksek Mahkemenin bir işçinin günde 3 saatten fazla olan fazla çalışma iddiasının hayatın olağan akışına ve insan takatine aykırı olduğu yönündeki içtihatları da nazara alındığında davacının haftada 6 gün x 3 saat = 18 saat fazla çalışmasının bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak bu hesaplama yöntemi hatalıdır. Davacı, antrakt olarak adlandırılan arada dinlenmede herhangi bir çalışma yapmamakta sadece dinlenmektedir. Bu nedenle ara dilenmenin çalışma süresinden sayılması isabetsizdir. Davacının çalışma saatlerinin 08.30 -14.00 saatleri arasında 5,5 saat ve 18.00-22.00 saatleri arasında 4 saat olmak üzere günde 9.5 saat olduğu ve haftalık 6 gün çalışmasının toplam 57 saat olduğu, 45 saatlik yasal çalışma süresinin indirilmesi sonrasında 12 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişi tarafından yapılan fazla mesai hesabı hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş bu konuda yeniden rapor alıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Kabule göre de; davacının fazla mesai alacağından yapılan %45 indirim fazla olup takdiri indirimin hakkın özünü ortadan kaldırmayacak bir oranda yapılması gerekmektedir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7593, Karar No: 2008/9788, Tarih: 25.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7593 E.  ,  2008/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,kayden maliki ve kiracısı bulundukları 11 parça taşınmazın bulunduğu alanda belediyece imar uygulaması yapıldığını,taşınmazlarının yeşil alan olarak belirlenerek kendilerine başka yerden taşınmazlar verildiğini,belediyenin kendilerine taşınmazı tahliye etmeleri ve yapıları yıkmaları için yazı göndermek suretiyle muaraza yarattığını ileri sürüp çekişmenin giderilmesine,muhtesat bedeli ödenmeden elatmanın önlenmesi ve yıkım istenemeyeceğinin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,idari işleme yönelik olarak açılan davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini,eda davası açmak mümkün iken tespit davası açılamayacağını,dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede belediye meclis ve encümen kararları doğrultusunda imar uygulaması yapıldığını,yeşil alan olarak ayrılan yol kenarındaki taşınmazlarda görüntü kirliliğine yol açan muhtesatın yıkımı yönünde davacılara yazı gönderdiklerini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,idari işleme karşı açılan davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle yargı yolu açısından dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar,davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece,isteğin idari yargıyı ilgilendirdiği gerekçesiyle yargı yeri farklılığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar maliki oldukları 11 adet kadastral parselin imar şuyulandırılması neticesinde yeşil alana ayrıldığını, davalı belediyenin kendilerine tebligat yaparak taşınmazlarda bulunan muhtesatları yıkmalarını ve taşınmazların kullanımına son vermelerini istediğini, oysa taşınmazlardaki muhtesatların kaim bedelleri kendilerine ödenmedikçe böyle bir istekte bulunulamayacağını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

O halde,dava dilekçesinin içeriği ve özellikle iddianın ileri sürülüş biçimine göre davanın imar şuyulandırma işleminin hukuksal dayanağını teşkil eden idari işleme yönelik olmadığı,3194 Sayılı İmar Yasasının 18. maddesi uygulamasından kaynaklandığı açıktır.Öyleyse,taraflar arasındaki çekişmenin idari yargıya ait olduğu ve idari yargıca çözüme kavuşturulacağı söylenemez.

Hal böyle olunca,iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması,hükme elverişli olacak nitelikte inceleme, araştırma ve uygulama yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması,ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 25.9.2008 tarihinde oyybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/698, Karar No: 2020/4417, Tarih: 15.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/698 E.  ,  2020/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 21.07.2011 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

En son bozma ilamında “...somut olayda, davalı olarak ... Metal ve Ağaç İşleri A.Ş. gösterilmiş ise de, aynı işverenliğe ait olduğu belirtilen, kazalı sigortalının geçici olarak görevlendirildiği ve iş kazasının meydana geldiği işverenlik olan dava dışı ... Metal ve Ağaç İşleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi gereğince, usulünce davaya katılımının sağlanıp, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak sonuca göre hüküm kurulması” gereğine işaret edilerek, sair hususlar incelenmeksizin, yerel mahkeme kararının bozulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde “Davalı ... Metal ve Ağaç İşleri San. Tic. A.Ş. vekili tarafından sunulan, 16/10/2019 tarihli dilekçesinde; mahkeme kararının Yargıtay tarafından bozulmadan evvel davacının alacağının tamamının davalı ... Metal ve Ağaç İşleri San. Tic. A.Ş tarafından ödendiğini, vekalet ücreti ve yargılama gideri ile ilgili daha evvel hüküm kurulduğunu, bu alacak kalemlerinin de bozmadan evvel ödenmiş olduğunu, bu sebeple davanın konusuz kaldığını ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin beyan edilmesi üzerine, söz konusu beyanlar dikkate alınarak ödemenin yapıldığı iddia olunan Kayseri 2. İcra Dairesinin 2016/13282 numaralı dosyası getirtilerek incelendiği ve dosya incelenmesinde; mahkemenin bozma öncesi esası olan 2015/76 Esas sayılı dosyasında aldırılan hesap uzmanı bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davasını ıslah ederek talep ettiği dava alacak miktarının, yargılama gideri ile karar tarihine göre belirlenen vekalet ücretinin davalı ... Metal ve Ağaç İşleri San. Tic. A.Ş. tarafından ödendiği” belirtilerek, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilebilmesi için, uyuşmazlık konusu çekişmenin ortadan kalkması, başka bir anlatımla, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmamış olması gerekir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilebilmesi için, uyuşmazlık konusu çekişmenin ortadan kalkması, başka bir anlatımla, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmamış olması gerekir.

Bu çerçevede; Mahkemenin, bozma öncesi kararında yer alan davaya konu kurum alacağı ile davalı aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücretinin icra dosyasına konu edildiği, dava konusu kurum alacağının, davalı ... Metal ve Ağaç İşleri San. Tic. A. Ş. aleyhine başlatılan icra takibi neticesinde tahsil edildiği anlaşılmakla, Dairemizce yapılan usul bozmasının gereği olarak, Mahkemece sadece dava dışı ... Metal ve Ağaç İşleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin, davaya katılımının sağlandığı ancak işin esasına girilmeksizin, dosyadaki kayıt ve deliller irdelenerek, davanın açıldığı tarihte tarafların kusur ve haklılık durumları açığa kavuşturulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.