muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2498, Karar No: 2012/1767, Tarih: 13.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/2498 E.  ,  2012/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptail ve tescil davasının reddine dair Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.06.2010 gün ve 339/213 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 124 ada 36, 118 ada 96, 119 ada 6, 260 ada 22, 281 ada 4, 306 ada 27 ve 318 ada 6 parsel sayılı taşınmazların tarafların kök murisi olan İbrahim Büyükakın tarafından, Safranbolu Noterliğinin 13.09.1966 tarih ve 836 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki mirasçılık nasbı sözleşmesi ile davacıların yakın murisi İsmail Büyükakın'a temlik edildiği ve taşınmazların eklemeli olarak 30 yıldır vekil edenlerinin zilyetliğinde bulunduğu halde kadastro sırasında kök muris İbrahim Büyükakın adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak, tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenlerinin adına tescil edilmesini istemiştir.

Davalılar İsmail ve ... vekili, davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacıların dayandığı sözleşmenin şahsi hak doğurduğunu ve sadece bakım alacaklısı olan davacıların yakın murisinin dava açma hakkının bulunduğunu, bu nedenle davacıların aktif taraf ehliyetinin bulunmadığını, kök murisin yaptığı tasarrufun gizli bağış niteliğinde ve muvazaalı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ..., yargılama oturmalarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir. Öteki davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 124 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü süre dolmuş olduğundan; nizalı diğer parseller bakımından ise, sözleşmenin tarafı olan davacıların yakın murisi İbrahim Büyükakın’ın dava konusu taşınmazlarda malik olabilmesi için kadastro tespit tarihi itibariyle adına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmiş olması ya da tescil davası açmak suretiyle taşınmazların adına tapuya bağlatması gerektiği, mülkiyet belgesi olmayan vergi kayıtlarının zilyetlikle birleşmediği taktirde değer kazanamayacağı ve kazandırıcı zilyetlik gereğince malik olunabilmesi için iyi niyet şartının dahi aranmayacak olması sebebiyle tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlar hakkında yapılacak ölünceye kadar bakma sözleşmesinin bu niteliği taşımayacağı, kadastro tespitlerinden 20 yıllık mülk edinme koşullarını sağlayacak süreden önce vefat eden muris tarafından noterlik sözleşmesinin düzenlendiği, iştirak halinde malik bulunan mirasçılar tarafından sürdürülen zilyetliğin de tüm mirasçılar adına sürdürülecek olması sebebiyle, dava konusu taşınmazları kapsadığının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 124 ada 36 parsel sayılı taşınmazın 05.10.1994 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tarafların kök murisi İbrahim Büyükakın adına tespit edildiği ve tespitin 08.11.1996 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydının oluştuğu; eldeki davanın ise, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin kaçırılmasından sonra 05.11.2008 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, davacılar vekilinin anılan parsel bakımından yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün usul ve yasaya uygun bulunan 124 ada 36 parsel sayılı taşınmaza ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Davacılar vekilinin nizalı diğer parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; bu yerlerin kök muris İbrahim Büyükakın'a ait olduğu ve Safranbolu Noterliği'nde düzenlenen 13.09.1966 tarihli ve 876 yevmiye numaralı sözleşme ile kök murisin tüm menkul ve gayrimenkul mallarını davacıların yakın murisi İsmail Büyükakın'a ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik ettiği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanununun 511, 514 ve 515. maddeleri uyarınca, bakım alacaklısı sağlığında bakım koşulunun yerine getirilmediğinden bahisle sözleşmenin iptaline yönelik dava açmadığı taktirde, onun ardılı olan mirasçılar bu gerekçeyle dava açamazlar. Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazların öncesinde tapusuz olduğu tartışmasızdır. Bu kapsamda davacıların dayandıkları sözleşme ile zilyetliklerinin örtüşmesi gerekir. Bir başka anlatımla, dava konusu taşınmazların sözleşme tarihinden tespit tarihlerine kadar aralıksız ve çekişmesiz olarak malik sıfatıyla bakım alacaklısı İsmail Büyükakın'ın veya mirasçıları olan davacıların zilyetliğinde bulunması gerekir. Ne var ki, mahkemece dava konusu taşınmazlar üzerindeki zilyetlik durumu araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş; taraflara zilyetlik konusunda varsa tüm delillerini ve tanıklarını bildirmeleri için usulüne uygun süre ve imkan verilmesi, belirlenen yerel bilirkişi listesinde yer alan kişiler ile taraf tanıklarının HMK.nun 240, 243 ve 259. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanunun 259/2 ve 290/2. (HUMK.259) maddeleri hükümleri uyarınca mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmeleri, özellikle 13.09.1966 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazlarda zilyetliğin kim ya da kimlerde olduğunun tespit edilmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 261/1. (HUMK.265) maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir. Mahkemece, bu açıklamalar kapsamında değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle davacılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün; 118 ada 96, 119 ada 6, 260 ada 22, 281 ada 4, 306 ada 27 ve 318 ada 6 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hüküm bölümlerinin 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13042, Karar No: 2016/3597, Tarih: 03.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/13042 E.  ,  2016/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine, belli günde temyiz eden davalı vekili Av. ... ve davacı vekili Av. ... geldi. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davacı kiracılar tarafından, dava konusu taşınmazlara yapılan faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Davacıların murisi ..... ile davalıların murisi ..... İçerler arasında yapılan sözlü kira sözleşmesi ile mülkiyeti davalılara ait olan 11 adet tarla vasfındaki taşınmazların 40 yıl önce kiralandığını, taşınmazlara şeftali, ceviz ağaçları dikerek faydalı masraflar yaptıklarını belirterek fazla hakları saklı olmak üzere 6.500 TL.nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporu sonrası talebini 965.949,21 TL olarak ıslah etmiştir. Davalılar vekili cevabında; taşınmazların tahliye edilmediğini, taşınmazların bakımsız bırakıldığını, taşınmazların bir kısmının kiralandığı tarihte şeftali bahçesi olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 642.286,85 TL faydalı masraf giderinin temerrüt tarihi olan 20.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar vekilinin taşınmazın kiralandığı tarihte şeftali bahçesi olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davaya konu 11 adet taşınmazın davalıların miras bırakanı tarafından davacıların miras bırakanına 40 yıl önce kiralandığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiracılar, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafları Borçlar Kanunu'nun, 414. maddesi kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalı kiralayanlardan isteyebilir. Dava tarihinde yürürlükte olan Borçlar Kanunu' nun 292/son (TBK'un 372) maddesi hükmünce kiracı, kiralanana göstermekle yükümlü olduğu özen çerçevesinde meydana gelen değer artışları için kiraya verenden tazminat isteyemez ise de, onu izleyen maddenin son fıkrası uyarınca zorunlu veya yükümlü olmadığı halde kiralanan

için yaptığı harcamalar, emek ve çalışmasından dolayı kiralananda oluşan değer artışı karşılığını kiraya verenden isteyebilir. Ancak, değer artırıcı masraflar ve çalışmaların uygun kanıtlarla ispatı gereklidir. Davalı tarafından taşınmazların bir kısmının ilk kiralandığı zamanda şeftali bahçesi olduğu savunulduğuna göre, taşınmazda bulunan şeftali ağaçlarının yenilenmesinin dava tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı BK'nun 292. maddesi hükmü kapsamında kiracının özenle işletme yükümlülüğünden doğan iyileştirici işlemler olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda taşınmazların ilk kiralandığı durumları araştırılmadan, tüm taşınmazlar yönünden faydalı masraf hesabı yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalılar vekilinin ekonomik ömrünü tamamlamış şeftali bahçeleri yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şeftali ağaçlarının ekonomik ömrünün 15 ile 18 yıl olduğu belirtilmesine rağmen, 18-19 yıllık şeftali ağaçları içinde faydalı masraf hesaplandığı görülmektedir. Bu ağaçların sökülerek yerine yenilerinin dikilmesi gerekeceğinden bu ağaçlar yönünden faydalı masraf hesabı yapılması doğru olmadığı gibi ekonomik ömrünü tamamlamak üzere olan ağaçlar yönünden de kalan süreleri ile orantılı bir tazminat hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalılar vekilinin münavebe planına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1. yıl için biber, 2. yıl için patlıcan, 3. yıl için ise mısır üretimi yapılması durumundaki taşınmazların tarla olarak değeri gelir metodu ile hesaplanmış ise de; davalılar vekili tarafından taşınmazların bulunduğu bölgede, başka ürünlerin daha çok gelir getirdiğinden, kereviz domates gibi ürünlerin yetiştirildiği hesaplama bu ürünlerin dikkate alınmasına ilişkin itirazlarının karşılanmadığı görülmektedir. Bu durumda ilçe tarım müdürlüğünden bölgede daha çok hangi ürünlerin yetiştirildiği sorularak ürün demetinin buna göre belirlenmesi ve bu hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2224, Karar No: 2019/4912, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2224 E.  ,  2019/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/1-b, 143. maddeleri ile belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 8 ay " hapis cezası yerine "1 yıl 10 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/1-b, 143. maddeleri ile belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 8 ay " hapis cezası yerine "1 yıl 10 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının cezanın hesaplanmasına ilişkin bölüme, TCK'nun 142/1-b, 143. maddeleri ile belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nun 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken "1 yıl 10 ay" hapis cezası yerine, "1 yıl 8 ay" hapis cezası yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34749, Karar No: 2017/15892, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34749 E.  ,  2017/15892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/4971, Karar No: 2003/4740, Tarih: 22.05.2003

16. Hukuk Dairesi 2003/4971 E., 2003/4740 K.

**16. Hukuk Dairesi 2003/4971 E., 2003/4740 K.**

**- GENEL MEZARLIKLAR ZİLYETLİKLE İKTİSAP EDİLEMEZ

- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- METRUK MEZARLIKLARIN ZİLYETLİKLE KAZANILMASI

- VERGİ KAYDININ KAPSAMINI BELİRLEME**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sarısında 131 ada 41, 43 parsel sayılı 4572.34, 320053 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Durmuş adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde vergi kaydı miktar fazlasının kamu malı mezarlık olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli 131 ada 41 parselin fen bilirkişinin 20.12.2002 havale tarihli ek rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1584,86 metrekarelik kısmın ve 131 ada 43 parselin 1172.13 metrekarelik kısmının davalı Durmuş adına, parsellerin geri kalan miktarları olarak (C) harfi ile gösterilen 2987.49 metrekarelik kısmın ve (D) harfi ile 2028,40 metrekarelik kısımlarının davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Durmuş tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Davalı tarafın dayandığı ve Kadastro tutanağında işaret olunan vergi kaydının Kuzey ve Güney yönleri değişmesi halinde çekişmeli parseli kapsadığı anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A. maddesi gereğince genel mezarlıklar kamu hizmet malı olup, zilyetlikle iktisap edilemez ise de, metruk mezarlıkların zilyetlikle kazanılmasını önlemeye yönelik yasalarımızda hüküm bulunmamaktadır. Öncelikle mezarlığın niteliğinin saptanması gerekir. Öte yandan kural olarak mezarlık sınırları değişebilir sınırlardır. Ancak, yerel bilirkişi mezarlık sınırının sabit olduğunu bildirmiştir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmamış dava konusu taşınmazla mezarlık arasında ayırıcı unsur olup olmadığı, eğim farkı bulunup bulunmadığı, mezarlık aleyhine genişleme yapılıp yapılmadığı konusunda yerel bilirkişiler, teknik bilirkişi ve taraflarca bildirilecek tanıklardan ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmamıştır. Ayırıcı unsurun varlığının kanıtlanması halinde vergi kaydının sabit sınırlı kabul edilerek kapsamının sınırlarına değer verilerek belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 22.5.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5775, Karar No: 2014/2570, Tarih: 21.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5775 E.  ,  2014/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Sanık ...'ın;

Kasten öldürmeye iştirak suçu sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine.

Sanık ... için;

1) 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 maddeleri gereğince 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3) 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 maddeleri gereğince 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4) 5237 sayılı TCK'nun 125/1, 125/4, 62/1 maddeleri gereğince 6 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürme, hakaret, mağdurlar ... ve ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikin ağır olduğuna, katılanlar vekilinin sair ve Cumhuriyet Savcısının hakaretin zincirleme olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik kasten yaralama, maktule yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Sanık ile maktulün akraba oldukları, olay günü sanığın, maktulün işlettiği birahaneye alkollü bir şekilde gelip bira istediği, maktulün sanığa çok alkollü olduğunu söyleyip bira vermek istemediği, sanığın maktule hakaret edip bıçak çektiği, savurduğu bıçak ile araya giren ve kendisini yatıştırmaya çalışan, aynı zamanda işyeri çalışanı olan mağdur ...'ı da yaraladığı, birahane çalışanları tarafından dışarıya çıkarılıp uzaklaştırıldığı, bundan sonra maktulün uzaklaşmakta olan sanığın peşinden gittiği, burada çıkan ikinci tartışmada sanığın bıçakla vurmak suretiyle maktulü öldürdüğü olayda; ilk haksız hareketin maktule hakaret edip bıçak savuran sanıktan kaynaklandığı, daha sonra yatışan olaya rağmen maktulün sanığın arkasından gidip ısrarlı bir şekilde tartışmaya devam etmesinin ise haksız tahrikte dengeyi sanık lehine bozmadığı gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.