muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22964, Karar No: 2016/4091, Tarih: 08.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22964 E.  ,  2016/4091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde, ... Valiliği Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü nezdindeki 4706 sayılı Kanun'un 5. maddesi gereğince Belediye'ye ...'ye ait taşınmazların satış gelirlerinden aktarılan %10 payın üzerine haciz konulduğunu, tahsilat yapıldığını, Belediye'ye ait vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceğini belirterek, haciz işleminin iptaline, yapılan tahsilatların müvekkili Belediye'ye iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesinin son fıkrasında öngörülen muafiyetin, bizzat Belediye tarafından tahsil edilen vergilere özgü olduğu, her ne kadar 5779 sayılı Yasa'nın 7. maddesinin 1. bendinde "...idarelere verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu" belirtilmiş ise de 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesi gereğince ... Belediyesi'ne aktarılan %10'luk payın vergi hükmünde olmakla birlikte bizzat Belediye tarafından tahsil edilen vergilerden olmadığından 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesinin son fıkrası ile getirilen muafiyetten yararlanamayacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Yasa'nın 15/I-6. Fıkrası '' Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez '' hükmünü içerdiği gibi

4706 sayılı Yasa'nın 5/5. fıkrası ''Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki ...'ye ait taşınmazların satış bedellerinin tahsil edilen kısmından öncelikle yerinde muhafaza edilemeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla % 10'u, ilgili belediyelerin 20.7.1966 tarihli ve 775 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan fon hesabına aktarılır. Kalan kısmından ise ilgili belediyeye % 30, varsa büyükşehir belediyesine % 10 oranında pay verilir.'' hükmünü içermektedir.

.//..

Somut olayda; ...'nın, 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesine istinaden ... taşınmazlarının satışından dolayı emanet hesaplarına alınan İstanbul Deftardarlığı Muhasebe Müdürlüğü hesaplarına haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetli değildir.

.//..

Somut olayda; ...'nın, 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesine istinaden ... taşınmazlarının satışından dolayı emanet hesaplarına alınan İstanbul Deftardarlığı Muhasebe Müdürlüğü hesaplarına haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6962, Karar No: 2019/3418, Tarih: 29.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6962 E.  ,  2019/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın, mağdurlar ... ve ...’a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık için girdiği evde fark edildiğini anlayıp, evden çıkmak isteyen sanık ...'ın, evdeki mağdurlar tarafından yakalandığı sırada, kendini kurtarıp kaçabilmek amacıyla mağdurlara bıçak çektiği olayda, sanık ...'ın olay yerinden kaçmak ve kendini kurtarmak için bıçak çekmesi şeklinde gelişen eyleminin; konutta hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını bozma ve silahlı tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8265, Karar No: 2016/9115, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8265 E.  ,  2016/9115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... mahallesi, ... Sok. No: 67, İç Kapı No: 4, .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. ... Apt. No: 10 Kat: 3 Daire: 6 .../...” adresinde babası ile birlikte ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmadan kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. ... Apt. No: 10 Kat: 3 Daire: 6 .../...” adresinde babası ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11050, Karar No: 2010/12370, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11050 E.  ,  2010/12370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların malik olduğu 78 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptal ve terkini ile muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın keşfen belirlenen kıyı -kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz Itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4521, Karar No: 2019/12972, Tarih: 25.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/4521 E.  ,  2019/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

. .. vekili avukat ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili avukat ... Kalem aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/12/2015 tarih ve 2015/247-2015/504 sayılı hükmün Dairemizin 15/05/2019 tarih ve 2016/9946-2019/6189 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 380,00 (üçyüzseksen) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/57, Karar No: 2015/817, Tarih: 06.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/57 E.  ,  2015/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, iftira, yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Resmi evrakta sahtecilik ve özel evrakta sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak;

Olay tarihinde, hakkında kesinleşmiş cezalar nedeniyle arama kararı bulunan sanığın bir süre saklanmak için ağabeyi ...'ün nüfus cüzdanını alarak mevcut fotoğrafı çıkartıp kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle fotokopisini çektirdiği, bir süre bu şekilde kullandıktan sonra değişik tarihlerde ... Nüfus Müdürlüğü'nden ... adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı talep belgelerine istinaden nüfus cüzdanı çıkarttığı, yine almış olduğu sahte nüfus cüzdanını kullanarak 27/10/2006 tarihinde ...'ya ait daireyi sahte kira sözleşmesi ile kiraladığının iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın eyleminin kül halinde zincirleme biçimde işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde resmi evrakta sahtecilik ve özel evrakta sahtecilik suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

2- İftira suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Olay günü başka bir suçtan aranan ve yakalandığı sırada suça konu ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı fotokopisini ibraz eden sanığın, kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla değil yakalanmamak için başkasının kimlik fotokopisini kullandığı, kaldı ki belgeyi gösterdikten hemen sonra daha tutanak düzenlenmeden önce bu kimlikteki bilgilerin kendisine değil, kardeşine ait olduğunu, fotoğrafın ise kendisine ait olduğunu söylediği, bunun üzerine ise ... kimliği ile herhangi bir soruşturma evrakı düzenlenmediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Sanığın, müşteki ... adına sahte nüfus cüzdanı talep belgesi düzenlettirmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Tüm hükümlerle ilgili olarak;

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle, iftira suçundan kurulan hüküm yönünden Başkan ... ve Üye ...'ın karşı oyları nedeniyle oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oybirliği ile 06.05.2015 gününde karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Sanık ... hakkında 13/12/2006 tarihli iddianame ile suç tarihi olan 02/12/2006 tarihinde "...polisler tarafından alınan mahkeme kararına istinaden evinde arama yapıldığı, evde 20 adet 7,65 mm çapında mermi bulunduğu, kimliğinin ibrazı istenildiğinde kimlik fotokopisini gösterdiği, abisine ait kimliğe kendi fotoğrafını kullandığını beyan ettiği...." iddiasıyla TCK'nun 268. maddesi yollamasıyla 267/1. maddesi gereğince başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçundan cezalandırılmasının talep edildiği,

Olayla ilgili tutulan 02/12/2006 tarihli Ev Arama - El Koyma, Yakalama ve Üst Arama Tutanağının ilgili bölümünde "... şahsın yapılan kaba üst aramasında montunun sol cep içerisinde üzerinde... ibaresi bulunan beyaz kutu içerisinde 20 adet ... yapımı ....mm çapında dolu mermi elde edilerek tarafımızdan el konulmuş, şahsın kendisinden kimliğini ibraz etmesi istenildiğinde kimliğinin olmadığını, fotokopinin olduğunu söyleyerek pantolan arka cebinden çıkardığı ... ... isimli şahsa ait kimlik fotokopisini tarafımıza ibraz etmiş, şahısla yapılan mülakatla bu fotokopideki fotoğraf benim ancak kimlik abim ...'e aittir şeklinde beyanda bulunduğu” tespitlerinin yapıldığı ve tutanağın sanık tarafından ... olarak imzalandığı,

Yukarıdaki şekilde gerçekleşen eylem sebebiyle mahkemece sanığın 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesi yollamasıyla 267/1 - 269/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine sayın çoğunlukça sanığın kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla değil yakalanmamak için başkasının kimlik fotokopisini kullandığı, kaldı ki belgeyi gösterdikten hemen sonra daha tutanak düzenlenmeden önce bu kimlikteki bilgilerin kendisine değil, kardeşine ait olduğunu, fotoğrafın ise kendisine ait olduğunu söylediği, bunun üzerine ise; ... kimliği ile herhangi bir soruşturma evrakı düzenlenmediği gerekçesi ile TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi sebebiyle hükmün BOZULMASINA karar verilmiş ise de; Sayın çoğunluğun görüşüne iki noktadan katılmıyoruz. Şöyle ki;

1 - Somut olayda sanığın kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla hareket edip etmediği,

1 - Somut olayda sanığın kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla hareket edip etmediği,

Yukarıdaki ayrıntıları verilen tutanak içeriğinden de anlaşılacağı üzere sanığın üzerinde yapılan aramada 20 adet tabanca mermisi yakalandığı, dosya kapsamından anlaşıldığı kadarıyla bu mermilerin 6136 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, sonrasında da sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dava açıldığı, sanığın mermilerin yakalanmasından sonra kimliğini ibraz etmesi istenildiğinde de kardeşi adına düzenlenmiş kendi fotoğrafı bulunan kimlik fotokopisini ibraz ettiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Sanığın kimlik kullanımının suça konu mermiler ele geçirildikten sonra gerçekleştiği, sanığın mermilerin yakalanmasından sonra suça konu kimliği ibraz ederek hakkındaki muhtemel soruşturma ve kovuşturmadan kurtulmak amacıyla hareket ederek kastını ortaya koyduğu, hem iddianamadeki anlatımdan hemde özellikle tutanak içeriğinden anlaşılmaktadır.

2 - TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için kimliği kullanılan şahıs hakkında soruşturma evrakının düzenlenmesinin gerekip gerekmediği;

5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması herhangi bir zararın varlığını gerektirmemektedir. Bu bakımdan zarar suçu olmayıp, tehlike suçu vasfındadır. Kanun koyucu tipik eylemin icrası ile tehlikenin gerçekleştiğini kabul edip, ayrıca tehlikenin varlığının araştırılmasını istemediğinden, soyut tehlike suçu niteliğinde düzenlenmiştir. Suç, sırf hareket suçu niteliğindedir. Ayrıca bir netice aranmamıştır. Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak biçimindeki davranışın icra edilmesi ile suç da tamamlanmaktadır. (Yorumlu - Uygulamalı Türk Ceza Kanunu 6. Cilt Osman Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç - sayfa 8111)

5237 sayılı TCK'nun 269/1. maddesindeki "...mağdur hakkında adli soruşturma başlamadan önce iftiradan dönmesi halinde ..." şeklindeki düzenlemeden de bu suçun oluşumu için kimliği kullanılan mağdur hakkında herhangi bir soruşturma başlamaması, herhangi bir belge düzenlenmemesi hususlarının önem arz etmediği, bu hususun şartları varsa etkin pişmanlık açısından değerlendirilebileceğini göstermektedir.

Dolayısıyla yerel mahkemece iddianameye konu olay doğru şekilde değerlendirilmiş, hem TCK'nun 268. maddesindeki suçun unsurlarının gerçekleştiği, hem de etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK'nun 269/1. maddesindeki unsurların gerçekleştiği kabul edilerek uygulama yapılmıştır. Belirtilen gerekçelerle yerel mahkeme kararının onanması yerine belirtilen şekilde bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/14497, Karar No: 2017/12255, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14497 E.  ,  2017/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8674, Karar No: 2010/10125, Tarih: 27.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/8674 E.  ,  2010/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : a.213 SK 359/b-1 m.uyarınca 18 ay hapis

b.213 SK 359/b-1 m.uyarınca 18 ay hapis

c.213 SK 359/b-1 m.uyarınca 18 ay hapis

1-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine, eksik soruşturmayla hüküm kurulduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık müdafiinin, 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince; 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davalarının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5168, Karar No: 2019/1551, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5168 E.  ,  2019/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanaklarığı içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibariyla 5237 sayılı TCK’nun 143/1. maddesinin uygulanması sırasında en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak (suça sürüklenen çocuk ... hakkında 1/4 oranında artırım yapıldığı yazılmasına rağmen gerçekte 1/2 oranında artırım yapılarak) suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan fazla cezaya hükmolunması,

2-TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan ve onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 231/8. maddesinde "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde değişiklik yapılmış ise de; suç tarihinden sonra yapılan söz konusu değişikliğin suça sürüklenen çocuklar aleyhine olduğu ve değişiklik tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocukların denetim süresi içerisinde suç işlediği haklarında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ... açısından her ne kadar beyanında zararı gideremeyeceğini belirtmişse de pişmanlığını ifade eden suça sürüklenen çocuk hakkında,diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın babasının kovuşturma aşamasında zararı gidermesi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesinin suça sürüklenen çocuk ... açısından da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ... açısından her ne kadar beyanında zararı gideremeyeceğini belirtmişse de pişmanlığını ifade eden suça sürüklenen çocuk hakkında,diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın babasının kovuşturma aşamasında zararı gidermesi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesinin suça sürüklenen çocuk ... açısından da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Her ne kadar bozma ilamına uyma kararı verilmişse de, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini , toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

6-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.