muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/42831, Karar No: 2022/12064, Tarih: 08.06.2022

Şöyle ki;

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 40/2. madde ve fıkrasında yer alan "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi Kanun yolları ve mercilerine başvuracağını ve süresini belirtmek zorundadır." ve 5271 sayılı CMK'nin 34/2. madde ve fıkrasında bulunan "Kararlarda, başvurularak kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." şeklindeki düzenlemeler ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin duraksamaksızın istikrar kazanmış uygulamalarında temel iki kriterin baz alındığı, bu iki kriterin süre ve mercii olduğu, kanun yoluna başvurma hakkının belli bir süre koşuluna bağlanması hukuki güvenlik ve istikrarın sağlanması gibi önemli ve meşru bir amaca hizmet etmektedir. Nitekim 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un bireysel başvuru usulünü düzenleyen 47. maddesinin beşinci fıkrasında "Bireysel başvurunun, başvuru yollarının tükendiği tarihten; başvuru yolu öngörülmemişse ihlalin öğrenildiği tarihten otuz gün içinde yapılması gerekir. Haklı bir mazereti nedeniyle süresi içinde başvurmayanlar, mazeretin kalktığı tarihten itibaren on beş gün içinde ve mazeretini belgeleyen delillerle birlikte başvurabilirler. Mahkeme, öncelikle başvurucunun mazeretinin geçerli görülüp görülmediğini inceleyerek kabul veya reddeder." hükmü uyarınca anılan fıkra kapsamında geçen yargısal başvuru sürelerinin de ilgilisine bildirilmesi gerektiğine ilişkin bir düzenlemenin dahi bulunmadığı gözetildiğinde, istisnai ve sınırlayıcı hüküm içeren düzenlemelerin esas düzenleme gibi gözetilmesi hukuk güvenliğine değil, istikrasızlığa neden olur. Somut olayda temyiz süresi, mercii, yasa yolu da açıkça ifade edilmesine rağmen, yasa koyucunun hüküm tarihinde öngördüğü tartışmasız 7 günlük süreye dair hükmü yok sayılarak, istisnai bir düzenlemeyi bu açık düzenlemeden üstün tutarak, suç tarihinden 12 yıl ve hüküm tarihinden de 7 yıl sonra, müddetnamesi tebliğ olunan, uzlaşma prosedürü de uygulanan sanığa yasa koyucunun muradını aşarak, infaz edilmiş cezanın dahi zamanaşımından düşmesi ve CMK'nin 141. maddesi uyarınca da işlemler tesis edilmesine imkan verecek tarzda, açıkça hakkın kötüye kullanılmasına cevaz verecek şekilde yasa metinleri yorumlanamaz. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korunmaz.

Anayasanın 40, CMK'nin 231/2, 232/6. maddeleri gereğince de verilen karar ve hükümlere karşı hangi kanun yoluna gidileceğinin, bu kanun yoluna başvuru süresi ve şeklinin, başvurunun yapılabileceği mercilerin ilgilisine bildirilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu kapsamda kanun yoluna başvurmanın belirli bir süre koşuluna bağlanması hukuki güvenlik ve istikrarın sağlanması gibi meşru bir amaca yönelik düzenlemeler olarak kabul edilmektedir. Sayın çoğunluğun yasanın süreye dair açık hükmünü yok sayan, kararına esas aldığı hususun mahkemeye erişim hakkını doğrudan doğruya ortadan kaldıran bir hüküm niteliğinde olmadığı, aksine bu işlemi sadece kolaylaştıran bir atıfet niteliğinde olduğu, bu kolaylaştırıcı işlemin okur-yazar olan sanığa hatırlatılmamasının, hakkın kötüye kullanılmasına cevaz verecek şekilde yorumlanmasına iştirak etmek hukuken mümkün olmamıştır.

Bu açıklamalar çerçevesinde; sanığın süresinden sonra temyiz işleminde bulunması nedeniyle, temyiz isteminin reddine dair 08/04/2021 tarihli, 2013/87 Esas ve 2014/16 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararının ONANMASI karar verilmesi gerekirken, sayın çoğunluğun yüze karşı tefhim edilen hükme karşı, suç zamanaşıma uğradıktan sonra 7 yıl 2 ay 20 gün sonraki temyizi süresinde sayarak kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine dair görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/4109, Karar No: 2014/12616, Tarih: 15.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4109 E.  ,  2014/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu yokluğundan usulden reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) fiilen el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3154 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 3154 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03.05.2004 tarihli alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın 02.02.2012 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 03.05.2012 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

6-Dava konusu taşınmazlara ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaza otopark olarak el atılan kısmının bakım, onarım sorumluluğu ile işletme hakkının hangi belediyeye ait olduğunun davalı ... Belediye Başkanlığı ve davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17283, Karar No: 2010/34696, Tarih: 23.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17283 E.  ,  2010/34696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/200071

MAHKEMESİ : İzmir 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2007

NUMARASI : 2007/316

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-)Sanığın olaydan birgün önce okul maçında mağdurenin kötü tezahurat yapması üzerine çıkan tartışmada mağdurenin kendisini yaraladığını savunması, mağdurenin anlatımları ve sanığa ait 2.6.2004 tarihli doktor raporunun bunu doğrulaması karşısında, durumun sanık yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılmaması,

2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı halde“mağdur ve müştekinin zararını karşılamadığı” biçimindeki, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-)Sanık hakkında 765 sayılı TCK' nun 457. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 8 ay yerine 9 ay hapis cezası tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/725, Karar No: 2022/114, Tarih: 22.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/725 E.  ,  2022/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan)14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 110-29

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c,e maddesi uyarınca beraatine ilişkin Artvin Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.05.2011 tarihli ve 102-58 sayılı hükmün katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 03.07.2012 tarih ve 2082-7600 sayı ile;

"...Karadeniz Tıp Fakültesi Farabi Hastanesinin mağdurenin klinik olarak sınır zekâ düzeyinde olduğuna ilişkin 09.03.2010 tarihli raporu, Adli Tıp uzmanı tarafından düzenlenen 10.05.2010 tarihli rapora göre, mağdurenin orta derecede zihinsel özürlü olduğu, mental retardasyonu nedeniyle maruz kaldığı iddia edilen fiile karşı ruhsal ve bedensel yönden kendisini savunabilecek durumda olmadığı ve hekim olmayan normal sağlıklı yetişkin kişilerce de bu durumun anlaşılabileceğinin belirtilmiş olması karşısında, mağdurenin Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kuruluna sevki sağlanarak olay tarihi itibarıyla kendisinde herhangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise bu hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılmayacağı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmiş olup olmadığı, beden veya ruh bakımından eyleme karşı kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği konularında rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında sanıklar ... ve ... hakkında Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2013 tarihli ve 208-28 sayılı iddianamesi ile; nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmaları istemiyle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/103 esasına kayıtlı kamu davasının açıldığı, yargılama sırasında 12.10.2010 tarih ve 103-87 sayı ile; söz konusu davanın Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/85 esas sayılı davasıyla birleştirilmesine karar verildiği, Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2014 tarih ve 85-106 sayı ile sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 102/2, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay; sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle 102/2, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay; sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle 102/2, 102/3-a, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay; hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin verilen hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 10.06.2015 tarih ve 2066-7087 sayı ile; nüfus kayıt örneğinden mağdureye Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/976 Esas, 2013/101 Karar sayılı kararıyla vasi olarak atandığı anlaşılan ve temyiz hakkı bulunan ... isimli şahsa husumet izni kararı aldırılmasından sonra yokluğunda verilen kararın tebliğ edilerek tebellüğ belgesi ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün vasi tarafından temyizi hâlinde de bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş, anılan eksikliklerin giderilmesinden sonra dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 04.11.2015 tarih ve 7715-10174 sayı ile;

"...Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 27.12.2013 tarihli raporda mağdurede hafif ile orta derece sınırında zekâ geriliği tespit edilmesi ve bu zekâ geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceğinin belirtilmesi, sanık ...'ın diğer sanıkların kendisine mağdure de utangaçlık olduğunu söylediklerine ilişkin savunması, tanık ...ın da ...'ın ifadelerini desteklemesi ve tüm dosya içeriği karşısında, kırsal kesimde yaşayan ...'ın olaydan önce sınırlı şekilde görüştüğü mağduredeki zekâ geriliğini bildiği konusunda şüphe oluştuğu ve sanığın mağdurenin rızasının geçerli olduğu noktasında TCK'nın 30. maddesi kapsamında hataya düştüğü gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Sanıklar ... ve ...haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ... ve ...haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre sanıkların, mağdurenin sanık ...'ten hamile kaldığını öğrenmeleri üzerine bu durumu gizlemek için zekâ geriliği bulunan mağdureyi sanık ... ile resmi nikah olmadan evlendirerek ...'ın nitelikli cinsel saldırı eylemine TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla katıldıkları gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 37. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 102/2 ve 102/3-a maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 16.03.2016 tarih ve 110-29 sayı ile;

"...1-Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün bozulması yönündeki kararın incelenmesinde;

Daha önceki Mahkememizin 24/12/2014 tarih ve 2012/85 Esas, 2014/106 Karar sayılı ilamında karşı oy gerekçesindeki görüşlerin belirtildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/5-230 Esas, 2011/273 Karar sayılı ilamında; '....Bu düzenlemelere göre, akıl ve ruh hastalıkları ile akıl zayıflığı nedenlerinden dolayı akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan 18 yaşından büyüklerin cinsel dokunulmazlıkları ile bir yerde kalma ve bir yere gitme özgürlükleri ile ilgili açıkladıkları rızalarının geçerli olmadığı, buna bağlı olarak da rızalarının hukuka uygunluk nedeni olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.

18 yaşını tamamlamış ancak rıza açıklama ehliyetine sahip bulunmayan bir kişinin, cinsel davranışlar ile bir yerde kalma ve bir yere gitme özgürlükleri yönünden açıkladığı rızasının eylemi hukuka uygun hale getirdiğinden söz edilemeyeceğinden, eylemi gerçekleştiren kişinin mağdurun rıza açıklama ehliyetinin bulunmadığını bilip bilmediğinin ve bu konuda 5237 sayılı TCK'nun 30/3. maddesi uyarınca hataya düşüp düşmediğinin belirlenmesi gerekecektir.

Sanık, mağdurun rıza ehliyeti olmadığını bilememesi nedeniyle hukuken geçerli bir rızanın bulunduğu hususunda kaçınılmaz hataya düştüğünde bu yanılgıdan yararlanacaktır. Buna karşılık hatanın kaçınılabilir olduğu hallerde cezai sorumluluğun varlığı kabul edilecektir.

Hatanın kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesine yönelik olarak da kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları göz önünde bulundurulacaktır.

Beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan mağdurları koruma amacına yönelik olarak istikrar kazanan Ceza Genel Kurulu ve özel daire uygulamalarına göre, rahatsızlığın ve rahatsızlığa bağlı rıza açıklama ehliyetinin bulunmadığının bilinmesi ya da bilinmesi kuşkusunun bulunması hallerinde kaçınılmaz hatada

Yukarıda belirttiğimiz kabulde de belirtildiği şekilde,

1-Sanık ...'ın abisinin, ...in gençlik yıllarından bu tarafa arkadaşı olduğu, kendisinin de 5 yıldır tanıdığı, bu nedenle sanık ...'ın ve abisinin, en yakın arkadaşının kızının zekâ geriliği olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına ayrı olması,

Yukarıda belirttiğimiz kabulde de belirtildiği şekilde,

1-Sanık ...'ın abisinin, ...in gençlik yıllarından bu tarafa arkadaşı olduğu, kendisinin de 5 yıldır tanıdığı, bu nedenle sanık ...'ın ve abisinin, en yakın arkadaşının kızının zekâ geriliği olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına ayrı olması,

2-Sanık ...'in 'Çünkü ben mağdureyi evlenmesi için sanık ...'ya teslim ederken sağlık ocağında kontrol ettirip bakire bir şekilde teslim etmiştim, mağdure ...'nin çekingen ve utangaç olması nedeniyle evine gelecek misafire bile hizmet edecek durumda olmadığını söyledim, ben baştan beri ...'ın annesine de, kendisine de söyledim, bu çocuk yurtta büyümüştür, zekâ geriliği de mevcuttur dedim.' şeklindeki savunmaları,

Sanık ...'ın ise 'mağdurenin utangaçlık raporu olduğunu bildiğini, yine ...de benden altın istedi, para istedi, bilezik istedi, mağdure ile evlenmeden önce yaklaşık 3-4 ay tanışıklığımız söz konusudur. Ayrıca bana resmi nikah yapmayın, sadece dini nikah yapın şeklinde sanık ... telkinde bulundu' şeklinde savunmaları,

Sanıklar ile akraba olmayan, itira atamasını gerektiren bir neden bulunmayan ve aralarında bir husumet bulunmayan tanık ...'in 'bu nedenle eşi ...'tan hamile olabileceğini bana söyledi... ayrıca bana..., kızı ...'ya vereceğini, bunun karşılığında da ... Kızılkayanın kendisine bir altın vereceğini kendisine söyledi, peki ... ...'yi bu vaziyetiyle hamile olduğu halde kabul edecek mi diye sorduğumda ...'nın ...'yi bu şekilde hamile olduğu halde kabul edeceğini kendisine söylediğini bana söyledi' şeklinde beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın mağduredeki zekâ geriliğini bilmemesinin mümkün olmaması,

3-Kırsal kesimde erkek tarafın ailesi kız istemeden önce kızı ve ailesini komşularından araştırdıktan sonra kız istemenin gerçekleşeceği, komşularının da mağduredeki zekâ geriliği bildiklerinin tanık beyanlarından anlaşılması, ayrıca kırsal kesimde kızın erkeğin evine gitmesi için düğün merasiminin gerçekleşmesi gerektiği, düğün yapılmamasının hiç bir nedeni olmadığı halide, düğün merasimi yapılmadan mağdurenin erkek tarafına gitmesi, ayrıca sanık ...'ın, ...i tanıması ve abisinin uzun yılardır arkadaşı olması ve Artvin gibi okuma oranının çok yüksek olduğu bir toplum yapısında sanıkların yaşaması, kırsal kesimde kızın babasının, yakın arkadaşının kardeşi olan sanık ...'a resmi nikah yapmayın şeklinde sözler söylemesinin de hayatın olağan akışına aykırı olması,

4-Tanık olarak belirtilen ...'nın, sanık ...'nın annesi olması ve diğer sanık savunmalarında da tanık ...ından baştan itibaren olaylardan haberdar olduğu iddialarının bulunması ve oğlu olan sanık ...'yı suçlayıcı beyanda bulunmasının da mümkün olmamasına karşın, diğer tüm deliller hiçe sayılarak tanığın beyanının hangi gerekçeler ile diğer delillerden üstün tutukluğunun gerekçesi belirtilmeden, bu tanığın beyanlarına itibar edilmesi,

4-Tanık olarak belirtilen ...'nın, sanık ...'nın annesi olması ve diğer sanık savunmalarında da tanık ...ından baştan itibaren olaylardan haberdar olduğu iddialarının bulunması ve oğlu olan sanık ...'yı suçlayıcı beyanda bulunmasının da mümkün olmamasına karşın, diğer tüm deliller hiçe sayılarak tanığın beyanının hangi gerekçeler ile diğer delillerden üstün tutukluğunun gerekçesi belirtilmeden, bu tanığın beyanlarına itibar edilmesi,

Tüm bu nedenler birlikte değerlendirildiğinde; mağduredeki zekâ geriliğini bilmediği yönündeki sanık ...'ın savunmasının yukarıda belirtilen nedenler dikkate alındığında hayatın olağan akışına açık bir şekilde aykırı olduğu, sanık ...'ın kaçınılmaz hataya düşmediğinin her türlü kuşkudan uzak şekilde ortada olduğu, zekâ geriliğini bilmediği yönünde kuşku dahi olsa kaçınılmaz hatadan söz edilmeyeceği ve sanık eylemlerinden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle mahkememizce sanık ...'ın mağdurenin zekâ geriliği olduğunu bilerek, diğer sanıklar ile sanık ...'in mağdureyi hamile bıraktığı konusunu gizlemek amacıyla hareket ettiği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yukarıda belirtilen kararındaki 'beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan mağdurları koruma amacına yönelik olarak istikrar kazanan Ceza Genel Kurulu ve özel daire uygulamalarına göre, rahatsızlığın ve rahatsızlığa bağlı rıza açıklama ehliyetinin bulunmadığının bilinmesi ya da bilinmesi kuşkusunun bulunması hallerinde kaçınılmaz hatadan söz edilmeyecek ve sanık eylemlerinden sorumlu tutulacaktır.' şeklindeki karaları da dikkate alınarak, mahkememizin önceki kararında (üye hakim ...'un karşı oyu ile) oy çokluğu ile direnilmesine karar verilmiştir.

2-Sanık ... ve ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün bozulması yönündeki kararın incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Yargıtay ilamının bozma gerekçesinde bir taraftan sanık ...'ın kaçınılmaz hatası nedeni ile kastının olmadığından dolayı beraatine karar verilmesi gerektiği belirtilirken, bu eyleme diğer sanıklar ... ve...'nin yardım ettiğinin belirtilmesinin hukuka aykırı olduğu ve kararın kendi içerisinde çelişki içerdiği, şayet diğer sanıklar, sanık ...'ın hatasından faydalanmışlar ve onu kullanmışlar ise ise sanıklar ... ve...'nin dolayı fail olarak 5237 sayılı TCK'nun 37/2 maddesi gereğince sorumlu tutulmaları gerekmektedir.

Mahkememizce yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere her iki sanığın baştan itibarın mağdurenin zekâ geriliğinin bulunduğunu çocukları olması nedeni ile bildikleri, mağdurenin, sanık ...'ten hamile kalması nedeni ile bu durumu gizlemek için, mağdureyi sanık ... ile gayri resmi evlendirerek, mağdurenin sanık ...'dan hamile kaldığını belirtmek için, sanık ...'ın mağdure ile cinsel ilişkiye gireceğini bilerek birlikte yaşamalarını sağladıkları, her üç sanığın da önceden aldıkları karar ve eylem birliği içinde atılı suçu işledikleri anlaşıldığından, mahkememizin önceki kararında (üye hakim ...'un karşı oyu ile) oy çokluğu ile direnilmesine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle bozma kararına direnerek sanıkların önceki hükümler gibi cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2016 tarihli ve 223630 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunun 14.12.2016 tarihli ve 1104-1739 sayılı yazısı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.04.2017 tarih ve 412-2236 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında katılan mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Daire tarafından onanmak suretiyle, sanık ... hakkında aralarında evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itiraz edilmeksizin, sanıklar ... ve ...hakkında aralarında evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan verilen beraat hükümleri ise temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanıklar hakkında katılan mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenmiş olan hata hâlinin uygulanma imkânının bulunup bulunmadığının, sanıklar ... ve...’nin sanık ...’ın eylemine iştirakinin TCK’nın 37. maddesi kapsamında "müşterek faillik" mi yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" niteliğinde mi olduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.