muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28270, Karar No: 2012/35988, Tarih: 05.11.2012

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı şirketin 14/11/2005 tarihinde özelleştirilmesi sonrasında kamuya nakil hakkını saklı tutmak kaydıyla 2. Tip İş Sözleşmesi imzaladığı, 406 sayılı yasanın Ek 29. Maddesi ile ilgili mevzuat ile taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği kamu kurumlarına nakil olduğu tarihe kadar davalı şirket bünyesinde sözleşmeli personel olarak çalıştığı, davacının davalı işveren nezdinde kapsam dışı statüde çalışırken, 4046 sayılı yasanın 22. Maddesi uyarınca nakle tabi personel olarak istihdam edildiği ve kamuya gönderildiğinin taraflar arasında ihtilafsız olduğu, davacının başka Kuruma nakli sonucu Davalı Şirketle olan ilişiği kesildiği, davacının ücretlerinde bir noksanlık bulunmadığı ve 5473 Sayılı Yasada öngörülen ek ödemelerin, Kamu Kurum ve Kuruluşlarında çalışan personelin ücretine yapılan genel bir artış niteliğinde olmayıp Türk Telekom'un yer almadığı ve yasada tahdidi olarak belirtilen Kurum ve unvanlarındaki personelin mali haklarının yönetilmesine ilişkin olduğu, davacının ve davalının tabi olduğu 406 Sayılı Yasanın 29/3 maddesi ve 4046 Sayılı Yasanın 22. Maddesi uyarınca davacının ve aynı konumdaki Türk Telekom personelinin, Yüksek Planlama Kurulunun 5473 Sayılı Yasa kapsamındaki ek ödemeden yararlanma hakkı bulunmayan personel için öngörülen ödemeden yararlanma hakkı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Davalı ile nakle tabi kapsamdışı personel arasından imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. Maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır(2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır(3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir.

Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15070, Karar No: 2023/2898, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15070 E.  ,  2023/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/367 E., 2022/878 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı (5271 sayılı Kanun) Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzincan 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/184 Esas, 2019/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdureler ...'e yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu ile mağdure...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/1897 Esas, 2019/1031 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafileri, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdureler vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılan mağdureler...'e yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu ile mağdureler... ve...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/1897 Esas, 2019/1031 Karar sayılı kararının sanık müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/15286 Esas, 2021/9768 Karar sayılı ilamıyla;

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/1897 Esas, 2019/1031 Karar sayılı kararının sanık müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/15286 Esas, 2021/9768 Karar sayılı ilamıyla;

''Mağdurelerin aşamalardaki anlatımları, olayın intikal şekli, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, öğretmen olan sanığın değişik tarihlerde mağdurelerden ...’in okul kıyafetleri üzerinden omuzlarına dokunma ve yanaklarından makas alma eylemlerini cinsel arzularını tatmin amacıyla yaptığı ve ... ile...’ya yönelik fiziksel temas içeren eylemlerini ise olay yeriyle işlenme şekli nazara alındığında kesintisiz ve süreklilik arz edecek şekilde gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek...’e yönelik müsnet suçtan (mağdure sayısınca) beraatine ve... ile...’ya yönelik sübuta eren sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/878 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında mağdureler... ve...'ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi ile üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca mağdure sayısınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdureler ...'e yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mağdure sayısınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi

Mağdureler...'in bozma sonrası yapılan yargılamada değişen beyanlarında sanığın kendilerine yönelik cinsel anlamda herhangi bir eylemi olmadığını belirttiklerine mağdurelerin de aynı şekilde gerçek dışı ve maksatlı anlatımlarda bulunduğu, zira tüm mağdure beyanlarının aşamalarda çelişki ve tutarsızlıklar arz ettiğine, bölge adliye mahkemesinin hukuken geçerli olmayan gerekçelerle hükümler kurduğuna, mağdureler...'in beyanları için şüpheden uzak, kati delilin yokluğu dile getirilirken diğer mağdureler açısından mahkumiyet hükümleri kurulmasının çelişki doğurduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, yargılamanın genişletilmesine ilişkin taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğine, açıklanan sebeplerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile diğer öğrencilerin beyanları karşısında sanığın mağdureler...'e karşı olan eylemlerini işlediği açık olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın... ve...'ya karşı olan eylemleri sebebiyle eksik ceza tayin edildiğine, eylemlerin sarkıntılık boyutunu aştığına ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

C.Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile diğer öğrencilerin beyanları karşısında sanığın mağdureler...'e karşı olan eylemlerini işlediği açık olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mağdureler... ve...'ya karşı olan eylemlerinin ise sarkıntılık düzeyini aşan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile uygulama yapılırken üst hadden arttırım yapılması gerektiğine ve ayrıca takdiri indirim nedeni uygulanması için herhangi bir neden bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurelerin okuduğu okulda matematik öğretmeni olduğu, farklı tarihlerde mağdurelerden...'ın eli, beli ve bacağı ile özel bölgelerine dokunmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, ...'e yönelik elini omuzuna atarak ve yanağından makas alarak, mağdure...'ya yönelik ise kalçasına dokunarak, bir elini önden diğer elini arkadan birleştirerek havaya kaldırmaya çalışarak ve elini elinin üzerine koyarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın öğrencileri olan mağdurelerden...'a yönelik sınıfta ve bilgisayar odasında beline, belinin alt bölümüne, vücudunun ön ve arkasında bulunan mahrem bölgelerine, bacaklarına dokunma, ...'ya yönelik ise sırada otururken ayağı ile mağdurenin poposuna dokunma, ders sırasında eline, göğsüne, poposuna dokunma, öğretmenler odasında ellerini mağdurenin bacaklarının arasında birleştirerek kucaklamaya çalışma biçimindeki cinsel arzularını tatmin amacına yönelik ani ve kesintili eylemlerinin sarkıntılık düzeyinde kaldığı kabul edilerek mağdure sayısınca sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

Mağdureler...'in sanığın eylemine yönelik aşamalarda değişen beyanları ile gerçekleştirildiği ifade edilen eylemlerin gerçekleştirilme şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın eylemini cinsel arzuların tatmini amacıyla gerçekleştirdiği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden mağdure sayısınca beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdureler... ve...'ya Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdureler... ve...'ya Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlerde yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya

içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafis, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Mağdureler Tülin ve Göksu'ya Yönelik Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekilinin beraat hükümlerine ilişkin temyiz istemleri yönünden; mağdureler Tülin ve Göksu'nun aşamalarda değişen çelişkili beyanları haricinde her türlü şüpheden uzak, kesin, net ve tam bir vicdani kanaat getirir delil elde edilemediğinden beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamış ve belirtilen gerekçelerle katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri reddedilmiştir.

2.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi de hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/878 Karar sayılında sanık müdafii, katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 1.Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.