muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4032, Karar No: 2006/4991, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4032 E.  ,  2006/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılıp raporlar alınmış ise de, her iki rapor da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen tapu kayıt örneğine göre, bilirkişi kurullarının somut emsal aldıkları taşınmaz mal satışı 19.000.000.000 Tl. bedel üzerinden yapılmış iken, raporlarda 20.000.000.000 Tl. üzerinden hesaplama yapılması,

2-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak dördüncü fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları da gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak, bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir.

Bilirkişi raporlarında nazara alınmayan vergi değerleri yönünden de denetim yapılmak üzere Dairenin geri çevirme kararı uyarınca dosyaya getirtilen belediye yazısında, emlak vergisine esas asgari değerlerinin emsal taşınmaz için 18.50 YTL/m2, dava konusu taşınmaz için ise 22.20 YTL/m2 olduğu bildirilmiş olup, buna göre kamulaştırılan taşınmaz, emsal taşınmazdan yaklaşık 1/4 oranında üstün olduğu halde, bilirkişi raporlarında bu olgu tersine çevrilerek emsalin davaya konu taşınmazdan yaklaşık 1/4 oranında üstün olduğu ileri sürülerek değerlendirme yapılmıştır.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olup, mahkemece, bu farklılık ve çelişkinin bilirkişi kurullarından ek raporlar alınarak giderilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olup, mahkemece, bu farklılık ve çelişkinin bilirkişi kurullarından ek raporlar alınarak giderilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz edenlerin itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4219, Karar No: 2016/19272, Tarih: 21.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4219 E.  ,  2016/19272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun savunması ve trafikte meydana gelen tartışma sonrası olayın meydana gelmiş olması dikkate alınarak; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılması, sonucuna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı da gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, ssç müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3478, Karar No: 2013/3784, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3478 E.  ,  2013/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ..., ...

DAVALILAR : ... VE DİĞERLERİ

MÜDAHİL DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım Kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 698 ada 1 parsel sayılı 19749,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... kızı ...'nun kullanımında olup halen kendisine ait olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile, 698 ada 2 parsel sayılı 14.777,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek çalılık niteliği ile, 698 ada 3 parsel sayılı 8676,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının müştereken ... evlatları 1969 doğumlu ... ve 1972 doğumlu ...'nun kullanımında olup halen kendisine ait olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile, 699 ada 1 parsel sayılı 1829,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçları ve iki katlı evin ... oğlu ...'nun kullanımında olup halen kendisine ait olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile, 699 ada 2 parsel sayılı 2208,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçları ve tek katlı kagir binanın 1972 doğumlu ... oğlu ...'nun kullanımında olup halen kendisine ait olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile, 699 ada 3 parsel sayılı 8676,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... kızı ... 'ün kullanımında olup halen kendisine ait olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile, 699 ada 4 parsel sayılı 2322,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçları ve üç katlı betonarme ev 1966 doğumlu ... kızı ...'ün kullanımında olup halen kendisine ait ./...

2013/3478 - 3784 Sayfa: 2

2013/3478 - 3784 Sayfa: 2

olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli 698 ada 2 parsel sayılı taşınmazın zilyetliğinde olduğunu belirterek Hazineye karşı dava açmış,yargılama sırasında ... miras yolu ile gelen hakka dayanarak ...'nun tüm mirasçıları adına kullanım şerhi verilmesi istemi ile davaya katılmıştır. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka dayanarak çekişmeli 698 ada 1, 3 ve 699 ada 1, 2, 3, 4 parsel sayılı taşınmazlarda ...'nun tüm mirasçıları adına kullanım şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, asıl dosya davacısı ...'nın davasının reddi ile çekişmeli 698 ada 1 ve 3 parsel ile 699 ada 1-2-3-4 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine; birleşen dosya davacısının davasının kısmen kabulüne, müdahil davacı ...'nın davasının reddi ile çekişmeli 698 ada 2 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünün Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin bir nolu bendine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır", iki nolu bendine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ve diğer muhdesat 1945 doğumlu ... oğlu ...'nun kullanımında olup halen kendisine aittir" şeklinde şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/8327, Karar No: 2007/9941, Tarih: 22.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8327 E.  ,  2007/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 157 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, davalı belediyenin imar uygulaması ile kıyı kapsamında kalan yer hakkında yolsuz imar parselleri oluşturduğunu ileri sürerek, çekişmeli 157 ada 4 nolu parselden imar şuyuulandırma işlemi ile oluşan 576 ada 1 ve 3 nolu parsellerin kıyı kapsamında kalan kısımlarının orantılı olarak tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği nedeniyle görevsizliğe ilişkin olarak verilen karar Dairece “.... anılan çekişme yönünden davanın görülme yerinin adli yargı yeri olduğu ve işin esasına girilmesi gerektiği” belirtilerek bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davalı belediye ile dava dışı kişiye ait 157 ada 45 sayılı kadastral parselin imar uygulamasına tabi tutulduğu ve taşınmazın bir bölümü idari işleme dayanılarak zayiat olarak ayrıldıktan sonra kalan kısmının 1 ve 3.sayılı imar parseli olarak yeniden geometrik ve mülkiyet durumunun oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, çekişmeye konu edilen 1 ve 3 sayılı imar parsellerinin bir bölümü ile zayiat olarak ayrılan kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürürek kıyıda kalan kesiminin sicil kaydının terkini isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi ile idarenin belirlemiş olduğu çizginin çakıştığı, buna göre keşfen elde edilen krokide (A) ile gösterilen 24 m2 lik bölümün tanımı 3621 sayılı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda ve idari karara dayanarak zayiata ayrıldığı bildirilen bölümde kaldığı saptanmıştır.Öyle ise anılan bu bölümle ilgili olarak varsa bir sicil kaydının Türk Medeni Kanununun (eski 912 madde) 999 maddesi hükmü uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Nevar ki, mahkemece anılan bu kısmın kütükte kayıtlı olup olmadığı araştırılmaksızın tapusunun iptaline karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, 4 nolu kadastral parselin imar sonucu oluşan 1 ve 3 nolu parsellere tekabül eden 60 m2 lik bölümünün imar çap kaydını ortadan kaldıracak şekilde ve gereği olmadığı halde yeniden tapuya tesciline karar verilmiş olması da doğru değildir. Mahkemece hükmün infaza elverişli olacak şekilde karar oluşturmak zorundadır.Oysa kurulan hükmün infazda tereddüt yaratmayacağı söylenemez.

O halde davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33459, Karar No: 2017/15732, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33459 E.  ,  2017/15732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1395, Karar No: 2015/19263, Tarih: 27.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1395 E.  ,  2015/19263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/662-2014/214

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine dair 29.09.2014 tarih, 2014/19807 Esas, 2014/17343 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; icra dosyasındaki son işlemin 04.10.2002 tarihli araç haciz işlemi olduğunu, son işlemin üzerinden 10 yıllık süre geçtiğinden yenileme emrinin zamanaşımı nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece dosyanın işlemden kaldırılış tarihi ile yenileme tarihi arasında 10 yıllık süre geçmediğinden bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hükmün borçlu vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce, uyuşmazlık konusu miktarın 5.440,00 TL'den az olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, borçlu 21.101,57 TL miktarlı yenileme emrinin iptalini talep ettiğinden, uyuşmazlık konusu miktar 5.440,00 TL'den fazla olup, mahkeme kararı miktar itibariyle kesin nitelikte bulunmadığından, İİK'nun 363. maddesinde sayılan temyizi kabil kararlardandır. Bu nedenle, Dairemiz'in 29.09.2014 tarih ve 2014/19807 Esas- 2014/17343 Karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair kararı maddi hataya dayalı olup borçlu vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin anılan kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, borçlu vekilinin İcra Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

2004 sayılı İcra-İflas Kanunu'nun 39/1. maddesinde ''İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.'' hükmü düzenlenmiştir. Zamanaşımının kesilmesi için alacaklının, icra dosyasında takibin devamını sağlayıcı nitelikte taleplerde bulunması ve takibi işlemsiz bırakmaması gerekir.

Somut olayda; icra dosyasında son işlem tarihi araç haciz tarihi olan 04.10.2002 olup, İcra müdürü'nün dosyanın işlemden kaldırılmasına yönelik kararı takip işlemi olmayıp zamanaşımını kesmez.Bu durumda son işlem araç haciz tarihi olan 04.10.2002 olduğundan bu tarihten itibaren yenileme tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir.Bu nedenle şikayetin kabülüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 52,40 TL peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11295, Karar No: 2023/1967, Tarih: 26.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11295 E.  ,  2023/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1724 E., 2022/1724 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Av. ...

2- ...

DAVA TARİHİ : 30.12.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/827 E., 2022/390 K.

Taraflar arasındaki çocuğun annenin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Bünyan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/106 Esas ve 2020/73 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocukları 24.05.2017 doğum tarihli Kaan ...’in velâyetinin müvekkiline verildiğini, velâyeti müvekkiline verilen müşterek çocuğun soyadının müvekkilinin soyadından farklı olması nedeni ile yakın zamanda okula başlayacak çocuğun sorunlar yaşacağını, günlük işlemlerde davacının da sürekli boşanma kararını ibraz etmek durumunda kaldığı, davalı babanın müşterek çocukla kişisel ilişkilerinin iyi olmadığını, çocukla uzun süredir görüşmediğini, velâyet yetkisi kapsamındaki bu talebini kabulü gerektiği, Anayasa Mahkemesi'nin bu konuda ki iptal ve bireysel hak ihlali kararlarının talebini destekler mahiyette olduğunu, müşterek çocuğu olan Kaan ...'in nüfus kütüğünde “İNCİ” olan soyadının, müvekkili olan annesinin soyadı olan “...” olarak değiştirilmesini, yargılama giderlerinin davalıya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, 4 yaşındaki bir çocuğun soyadının farklı olduğunun algılayabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, soyadının değiştirilmesinin çocuğun üstün yararına olamayacağı, müvekkilinin yeterli şekilde çocukla kişisel ilişki kurduğunu, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, 4 yaşındaki bir çocuğun soyadının farklı olduğunun algılayabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, soyadının değiştirilmesinin çocuğun üstün yararına olamayacağı, müvekkilinin yeterli şekilde çocukla kişisel ilişki kurduğunu, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocuğun dava tarihinde yaklaşık 3,5 yaşında olduğu, davacı ve müşterek çocuğun ... ilinde birlikte yaşadıkları, davalı ...’in ise ... ilinde ikamet ettiği, alınan sosyal inceleme raporu nazarında çocuğun "İNCİ" soyadını kullanmakta herhangi bir rahatsızlığının olmadığı ve soyadı olarak kabul ettiği, tanıkların beyanlarından müşterek çocuğun annesi ile kendisinin soyadının farklı olması durumunun çocuğun ruh sağlığını olumsuz yönde etkilediğine ya da soyadının arkadaşları arasında alay konusu olduğuna dair başkaca bir delilin bulunmadığı, davalı tanıklarının beyanlarından davalı babanın çocuk ile ilgilendiği, nafakasını ödediği, çocuğun davalı babasının soyadını kullanmasının çocuğun yüksek menfaatine ters düşmediği, çocuğun soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesinde çocuğun üstün yararı olduğu hususunun da kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; karar gerekçesinde çocuğun üstün yararına ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğu, ortak çocuk ile soyadlarının farklı olmasından dolayı zorluk çekildiği ve çocuğun arkadaşları ile tartışmalar yaşadığının ispatlandığı, davanın kabulü gerekirken reddinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın kaldırılmasını davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma sonucu velâyet kendisine verilen annenin makul ve haklı sebeplere dayalı olması halinde çocuğun soyadının değiştirilmesini istemesinin mümkün olacağı, davacı kadının iddialarını ispatlayamadığı, velâyet hakkının anneye verilmiş olmasının tek başına çocuğun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılamayacağı, davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararında çocuğun üstün yararına ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğu, ortak çocuk ile soyadlarının farklı olmasından dolayı zorluk çekildiği ve çocuğun arkadaşları ile tartışmalar yaşadığının ispatlandığı, benzer durumda açılan davaların kabul edildiği, işbu davanın da kabulü gerekirken reddinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun annenin soyadını kullanmasına izin davasında, haklı sebebin varlığı ve çocuğun üstün yararının gerçekleşip gerçekleşmediği davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu ve 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.