muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13355, Karar No: 2018/17116, Tarih: 10.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13355 E.  ,  2018/17116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin malik olduğu dava konusu 956 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile davalıya ait 956 ada 7 parselin komşu olduğunu, davalının yağmur suyu borusunu müvekkiline ait taşınmazda bulundurduğunu, kendine ait binanın 2. katındaki ...... demirleri üzerine yapılmış .... saksılarını müvekkiline ait taşınmaz üzerine taşırdığını, sınır duvarını müvekkile ait taşınmaza tecavüz edecek şekilde inşa ettiğini ve müvekkiline ait sınırda açık ...... inşa ettirdiğini belirterek elatmanın önlenmesine, müdahale unsurlarının kal-i ne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ilk kararda elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, açık ......un kapatılmasına, diğer istekler bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 29.05.2014 tarih, 2013/20971 esas ve 2014/10674 karar sayılı ilamıyla “.... davalının kendi taşınmazındaki ......lar yönünden davacı taşınmazına fiilen elatma bulunmadığı, davalının kendi mülkiyet alanı içerisinde projeye uygun olarak davacı binasına cepheli ...... yapmasının TMK'nin 737. maddesinde düzenlenen hoşgörü sınırlarını aşacak nitelikte bir davranış olarak yorumlanamayacağı gibi bu durumun komşuluk hukuku açısından zarar verici nitelikte olduğunu söyleyebilme imkânı da yoktur. Bu sebeple mahkemece ......ların örülerek kapatılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca; mahkemece keşif yapılmak suretiyle bilirkişilerden alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; ...... bilirkişisi tarafından hazırlanan rapora göre davalıya ait binanın ikinci katında imalat hatası nedeniyle "A" harfi ile gösterilen bölümün izdüşümsel olarak 5-10 cm arasında davacının taşınmazına tecavüzün saptandığı, fakat duvarın hangi kısımlarının ne kadar tecavüzlü olduğunun belirlenmediği görülmektedir.

Bu durumda yıkımı gereken bölümün infaza elverişli olacak şekilde raporda gösterildiğini söylemek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, yerinde keşif yapılarak davacının kayden maliki olduğu çekişmeli taşınmaza, davalının duvar örmek suretiyle hangi kısımlara elattığının duraksamaya yol açmayacak şekilde saptanması, bu konuda ...... ve ...... bilirkişilerden rapor ve kroki alınması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, yerinde keşif yapılarak davacının kayden maliki olduğu çekişmeli taşınmaza, davalının duvar örmek suretiyle hangi kısımlara elattığının duraksamaya yol açmayacak şekilde saptanması, bu konuda ...... ve ...... bilirkişilerden rapor ve kroki alınması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule görede; kararın infaz aşamasını ilgilendiren hususta davalıya 30 günlük süre tanınmak suretiyle ......ların kapatılması için tesis edilen kararın da yerinde olduğu söylenemez” gerekçesiyle yerel mahkemece verilen karar bozulmuştur. Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece; davanın kısmen kabul kabul kısmen reddi ile davacıya ait 956 ada 6 parsel nolu taşınmaza ...... bilirkişisi ...... Çiflikli'nin 03/04/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda mavi .........lı ve çizili olarak gösterilen yere davalının müdahalesinin kal'ine, ...... bilirkişisi ...... Çiflikli'nin 03/04/2015 havale tarihli raporunun kararın eki sayılmasına, davalıya ait 956 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, davacıya ait 956 ada 6 parsel sayılı taşınmazın sınırında açık ...... inşa etmek suretiyle müdahalede bulunulduğuna yönelik istemin ise reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; tapulu taşınmaza yapılan elatmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

1)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, her ne kadar “ davalının müdahalesinin kal'ine” karar verilmiş ise de, hüküm fıkrasında açık şekilde müdahalenin men’ine karar verilmediği gibi 27.03.2015 tarihli ...... bilirkişi raporu yerine ölçekli ve koordinatlı olmayan (infaza elverişsiz) ...... Bilirkişi raporu doğrultunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Mahkemece, her ne kadar “ davalının müdahalesinin kal'ine” karar verilmiş ise de, hüküm fıkrasında açık şekilde müdahalenin men’ine karar verilmediği gibi 27.03.2015 tarihli ...... bilirkişi raporu yerine ölçekli ve koordinatlı olmayan (infaza elverişsiz) ...... Bilirkişi raporu doğrultunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. bendindeki “......... bilirkişisi ...... Çiflikli'nin 03/04/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda mavi .........lı ve çizili olarak gösterilen yere davalının müdahalesinin kal’ine,” şeklinde olan cümlenin “... ...... Bilirkişileri ...... Simsar ile ...... Özel’in 27.03.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda kırmızı .........lı ve çizili olarak gösterilen yere davalının Müdahalesinin Men’i ile raporda belirtilen kısmın kal’ine ” şeklinde değiştirilmesine, yine aynı bendin alt paragrafında bulunan “...... bilirkişisi ...... Çiflikli'nin 03/04/2015...” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ ...... Bilirkişileri ...... Simsar ile ...... Özel’in 27.03.2015...” şeklinde yazılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/106, Karar No: 2019/1831, Tarih: 21.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/106 E.  ,  2019/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından: Düşme

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

1) Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan “düşme” hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

2006 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememesi, aynı dönemde en son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında verilmesi karşısında; suç tarihinin en aleyhe 31.12.2006 olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA; sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan “düşme” hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma kararma uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sanığın, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait omadığının anlaşılması halinde ise;

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

d) Kabule göre de;

Sanık hakkında vergi suçu mütalaasına uygun olarak “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, mahkemece kurulan hükmün gerekçesinde sahte fatura düzenlemek suçunun işlediği kabul edilmesine karşın hüküm fıkrasında “sahte fatura kullanmak” suçundan bahsedilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanuriun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyannca hükmün BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7773, Karar No: 2024/14766, Tarih: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7773 E.  ,  2024/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/315 E., 2019/1163 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/255 E., 2019/5 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK 314/2, 3713 sayılı yasanın 5, TCK’nın 62, 53/1,3, 58/9, TCK 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16.MD-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararı ve Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarih ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında bylock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından temyiz kanun yolu aşamasında dosyaya gelen Emniyet Genel Müdürlüğü mahrem yapılanması hakkındaki rapora müstenit ihbar evrakının 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunması, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, gerekirse tanık sıfatıyla anlatımlarına başvurularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2- Kabul ve uygulamaya göre,

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabul ve uygulamaya göre,

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10220, Karar No: 2013/13866, Tarih: 02.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10220 E.  ,  2013/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil,tenkis davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde  temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının yazılı delille ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan Y. G.'in çekişme konusu 27, 31, 240, 121 ve 47 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan paylarını 01.06.2001 tarihinde davalıların murisi M.G.'e toplam 2.000,00 TL bedelle; 121 parselde bulunan 3/12 payını ise aynı tarihte davalı H.'e 4.000,00 TL bedelle satış suretiyle  temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide muris muvazaası olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davacılar miras  bırakanca aynı gün yapılan  temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, herhangi bir bedel ödenmediğini, mirasbırakanın  işlem tarihinde mal  satmaya  ihtiyacı olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalılar ise mirasbırakan Y.nın  davalılar  murisi  olan kardeşi  M. ve yeğeni davalı H.e bedelsiz olarak mal vermesini gerektirecek herhangi bir sebep olmadığını, dava konusu payların piyasa değeri üzerinden satın alındığını belirterek davanın reddini istemişler, mahkemece murise teban açılan davada muvazaa iddiasının yazılı delille ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece gerekçede davanın murise teban açıldığı kabul edilmiş ise de; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davaların dayanağını 1.4.1974 gün, 1/2 sayılı İBK oluşturmaktadır. Anılan kararda kabul edilen ilke ve varılan sonuç şudur: miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar görünürdeki satış akdinin muvazaalı, gizli bağış sözleşmesinin ise yasada öngörülen biçim koşulunu taşımadığını ileri sürerek dava açabilirler. Buradaki en önemli husus, murisin  işlemi mirasçılarını aldatmak amacı ile yapmasıdır. Aldatılmak istenen tüm mirasçılar muvazaalı işlemin dışında kalan ve zararlarına işlem yapılan üçüncü kişi durumundadırlar. Böyle olunca da muris muvazaasına dayalı davalarda dava konusu hak halefiyet yolu ile muristen geçmesine rağmen, dava açma hakkı halefiyete dayanmayıp, aleyhine haksız fiil işlenen mirasçının kendisine ait haktan doğmaktadır. Bu tür olaylarda murisin iradesi ile mirasçısının yararı çatışmaktadır. Bir bakıma mirasçı yasal hakkını miras bırakana karşı korumaya çalışmaktadır. Murisin istediği bir davayı değil, murisin iradesine karşı bir dava açmaktadır.

Hal böyle olunca; yukarıdaki ilkeler uyarınca iddia ve savunmanın araştırılması, toplanan delillere göre bir sonuca ulaşılması gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2263, Karar No: 2014/2344, Tarih: 17.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2263 E.  ,  2014/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/91-2012/698

Davacı, 24/12/1987-31/01/2010 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 24.12.1987-31.01.2010 tarihleri arasında Bağ- Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 24.02.1992 tarihli giriş bildirgesi ile vergi kaydına istinaden 01.01.1988 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 01.01.1988-31.12.1994 ve 01.02.2002-31.12.2009 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, 24.12.1987-31.01.2010 tarihleri arasında esnaf ve santakarlar odasına üye olduğu, davacının 26.02.2010 tarihli dilekçe ile sigortalılık sürelerinin vergi mükellefiyetine göre değerlendirilmesini istediği, davalı Kurumun da davacının vergi mükellefi olduğu 01.01.1988-31.12.1994 ve 01.02.2002-31.12.2009 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunu kabul ettiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın Bağ-Kur sigortalısı olmanın koşullarını düzenleyen 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile değişik 24. maddesinde; zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüştür. Sigortalı olmak bir hak olmakla birlikte, başlaması ve sona ermesi yasakoyucu tarafından belirlenen kurallara göre düzenleneceğinden kişilerin beyanlarına ve iradelerine bırakılamaz.

Somut olayda, davacının talebi ve Kurum genelgesi gerekçe gösterilerek oda kaydının bulunmasına rağmen sigortalı olmadığının kabul edilmiş olması hatalıdır. Davacının, oda kaydının bulunduğu dönemlerde Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü gerektiği halde eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.