muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5358, Karar No: 2017/10065, Tarih: 08.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5358 E.  ,  2017/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamıyla % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. Anayasa’sının 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin kararında dava dilekçesi özetlenmiş, davalının savunması yazılmadan sadece “ Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir “ şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Gerekçe olarak da aynen;

“Yargılama basit usulde yürütülmüş, taraflar delilerini bildirmişler, tarafların delilleri toplanmış cevabi yazılar eklenmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş rapor alınmış ve tahkikat aşaması bu şekilde tamamlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin kararında dava dilekçesi özetlenmiş, davalının savunması yazılmadan sadece “ Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir “ şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Gerekçe olarak da aynen;

“Yargılama basit usulde yürütülmüş, taraflar delilerini bildirmişler, tarafların delilleri toplanmış cevabi yazılar eklenmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş rapor alınmış ve tahkikat aşaması bu şekilde tamamlanmıştır.

Tüm dosya kapsamı itibariyle, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından onanan ... 4 İş Mahkemesinin 2013/36 esas sayılı dosyasından verilen hükmü ile davacının kayden 02/10/2001 ile 19/08/2009 tarihleri aralığında asıl işveren olan davalının alt işvereni yanında çalıştığı sabittir. Mersin 1 İş Mahkemesinin 2009/759 esas sayılı dosyası, ... 7 İcra Müdürlüğünün 2014/4272 esas sayılı takip dosyaları oluşa uygun ve denetime elverişli olduğundan itibar edilen 27/01/2015 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Salt davacının iddiasının yazılması ve içeriği dahi açıklanmayan bilirkişi raporuna atıf yapmak gerekçe değildir.

Savunma kararda yazılmamış, iddia ve savunma, özellikle davalının zamanaşımı def’i değerlendirilmemiş, alacak kalemlerinin niteliği ve kabulün gerekçesi açıklanmamıştır.

Öte yandan kararın hüküm fıkrasında takibin hangi alacak kalemi açısından, kaç TL. üzerinden devamına karar verildiği açıklanmadığı gibi, işlemiş faizin hangi alacak kalemine/ kalemlerine ait olduğu da belirtilmemiştir.

Bu itibarla Mahkemenin kararı tamamen gerekçeden yoksun olduğu gibi infazda da tereddüt oluşturacak niteliktedir.

Mahkemece gerekçesiz karar verilmesi T.C. Anayasa’sının 138 ve 141 ve HMK. nun 297. Maddesine aykırı olup, isabetsizdir.

Ayrıca davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile davaya karşı zamanaşımı def’inde bulunmuştur.

Davalı aleyhine yapılan ilamsız takibe dayanak gösterilen, alt işveren aleyhine açılan davada bu davanın davalısı taraf değildir. Bu nedenle Mahkemece davalının davaya karşı süresinde yaptığı zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 08/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6252, Karar No: 2022/7171, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6252 E.  ,  2022/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 43.584,47-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hazine'den alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; ... parsel sayılı taşınmazın eski 330 parselden geldiği, 330 parsel sayılı taşınmazın arazi kadastrosu sırasında Mayıs 1954 tarih, 63 numaralı tapuya dayanarak zeytinlik, tarla ve kestanelik niteliğiyle 88.800 m² yüzölçümlü olarak ... adına tespit ve tescil edildiği, daha sonra taşınmazda yapılan imar uygulaması ile 80 adet parsele ayrıldığı, imar parsellerinden olan 1090 parselde kat irtifakı kurulduğu, bağımsız bölümlerin malikler adına arsa payları oranında tapuya tescil edildiği, 1090 parsel sayılı taşınmazın yenileme kadastrosu sonucu 112 ada 25 parsel sayısı ve 571,37 m² yüzölçümü ile tapuya tescil edildiği, Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava sonucu Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/335 Esas - 2012/203 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, taşınmazın üzerinde bulunan binanın kaline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 10/09/2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 16 numaralı bağımsız bölüm maliklerince 25/07/2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan davalarda, taşınmazın değeri Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesindeki yönteme göre belirlenir. Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

1)TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan davalarda, taşınmazın değeri Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesindeki yönteme göre belirlenir. Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın 2013 yılında Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² birim değerinin (bina değeri dahil edilmeksizin) Belediye Başkanlığı'ndan sorulmaksızın dava konusu taşınmazın emlak vergisi değerinin 86,41 TL, emsalin 2012 emlak vergisi değerinin 125,96-TL/m² olduğunun kabul edilmesine rağmen, dava konusu taşınmazın 1,4 kat değerli kabulü ile ters orantı kurularak bedel tespit edilmesi, öte yandan Belediye Başkanlığı'nın 18.02.2020 tarih ve 327 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın 10.09.2013 itibarıyla kadastral parsel olduğu, emsalin ise imar parseli olarak belirtildikleri halde, çelişki giderilmeksizin her iki taşınmazın imar parseli olduğu kabul edilerek bedel belirlendiğinden, hükme esas alınan rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan davalarda, taşınmazın değerinin Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesindeki yönteme göre belirleneceği gözetilerek dava konusu taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulu olup 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 46. maddesinin son fıkrasına göre, ana gayrimenkulün arsası ile birlikte kamulaştırılması halinde her bağımsız bölümün kamulaştırma bedeli bağlantılı bulunduğu arsa payı ile eklentileri de gözönünde tutularak ayrı ayrı takdir olunacağından, ana yapının arsasına 2942 sayılı Kanun'un 11. maddesinin 1. fıkrasının (g)bendi gözönünde tutularak değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, üzerindeki yapılara aynı maddenin (h) bendi gereğince değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatları ve yapı maliyet hesapları gösterilip yıpranma payı düşülmek suretiyle ve ayrıca (ı) bendi hükmü uyarınca bedelin tespitinde etkili olacak

diğer objektif ölçüler de dikkate alınarak değer biçilmesi gerekir. Buna göre, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda arsa değeri ve tüm yapının (ortak yerleri içerir biçimde) değeri hesaplandıktan sonra arsa payına düşen miktara göre bağımsız bölümün karşılığının tespit edilmesi, şayet o bağımsız bölüm yapısında değeri etkileyecek özellik ve nitelikte ekstra ilaveler varsa bunların da dikkate alınması gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu usule uyulmaksızın, bahçeli ev niteliği ile satışı yapılan taşınmaz emsal alınıp, dava konusu bağımsız bölümlerin değerlendirme tarihindeki değerlerinin soyut ifadelerle tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5863, Karar No: 2010/7159, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5863 E.  ,  2010/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece verilen red kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamında mevcut bilgi ve belgelere göre davacı iş sahibince 08.05.1985 tarihinde yapılan ihale sonucu davalının Şarköy İlçesi Hoşköy Kasabası İlkokulu inşaatını yüklendiği, inşa edilen okulun 17.08.1999 tarihinde meydana gelen deprem sonucu hasara uğradığı ve daha sonra yapılan teknik incelemeler doğrultusunda yıkılmak zorunda kalındığı ve yeniden inşaa edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalının okul inşaatını gereken teknik koşullara uygun yapmadığı için binanın yıkıldığını ileri sürerek uğradıkları zararın tazmini amacıyla mevcut davayı açmıştır.

Yargılama sırasında alınan 22.09.2003 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, okulun deprem sonucu kullanılamaz hale gelmesinde binanın projesi, inşaatı ve depremin etkili olduğu belirtilmekle beraber işin yapımı ile ilgili herhangi bir belge olmadığından kimin hangi oranda kusurlu olduğunun tesbit edilemeyeceği bildirilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak davalının eylemi ile oluşan zarar arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa dosya içerisindeki deprem sonrası Trakya Üniversitesi, Çorlu Mühendislik Fakültesi, İnşaat Mühendisliği Bölümü-Yapı Anabilim Dalı Öğretim üyelerince düzenlenen 08.10.1999 günlü “Deprem Hasarı Tesbit Raporu”nda okul binalarının o andaki yapısı ve durumu ile işin tekniğine aykırı imalâtların tesbit edildiği, yine Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi'nde yüklenici hakkında açılan dava sırasında keşif yapılarak mimar bilirkişiden alınan 01.02.2001 günlü raporda, inşaatta yapılan hatalı imalâtlar tesbit edildikten sonra binada oluşan hasar her ne kadar deprem sonrası oluşmuşsa da bu tahribata depremin etkisinden çok yapım sırasındaki hataların neden olduğunun bildirildiği, aynı dosyada İ.T.Ü

İnşaat Fakültesi Öğretim üyesince verilen 18.04.2005 tarihli raporda ise, yüklenicinin okulu fen ve sanat kurallarına uygun inşa etmediği ifade edilerek davalının oluşan hasardan dolayı %70 oranında kusurlu bulunduğu kanaatine ulaşıldığı anlaşılmaktadır. O halde mevcut ve çelişkili raporlarla yargılamanın sonlandırılması doğru olmamıştır.

İnşaat Fakültesi Öğretim üyesince verilen 18.04.2005 tarihli raporda ise, yüklenicinin okulu fen ve sanat kurallarına uygun inşa etmediği ifade edilerek davalının oluşan hasardan dolayı %70 oranında kusurlu bulunduğu kanaatine ulaşıldığı anlaşılmaktadır. O halde mevcut ve çelişkili raporlarla yargılamanın sonlandırılması doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, HUMK'nın 284. maddesi uyarınca konu hakkında uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulu marifetiyle yukarıda kısaca izah edilen tesbit ve bilirkişi raporları da değerlendirilerek davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği okul inşaatında kusurunun olup olmadığı, kusuru varsa oranı ve bu doğrultuda dava tarihi itibariyle oluşan davacı zararı hesaplatılmalı ve sonucuna uygun bir hükme varılmalıdır.

Değinildiği üzere dosyadaki raporların yetersiz ve çelişkili oldukları gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usül ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/824, Karar No: 2013/8605, Tarih: 04.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/824 E.  ,  2013/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında ...’a yönelik basit yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün CMUK'un 305. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında ...’a yönelik nitelikli yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

a) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle, sanık ...'in müşteki-sanık ...'ı yaralama eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek, sanık ...'in cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekip gerekmediği hususunun kararda tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde olan sanık hakkında 5377 sayılı yasanın 5. maddesi ile değişikliğinden önceki TCK’nin 31/3. maddesi uyarınca yaş sebebiyle ceza indiriminin ½ olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezası erteleme sınırları içinde olduğu halde ceza miktarı itibariyle yasal engel olduğu gerekçesiyle cezasının ertelenmemesi,

d) Fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında TCK’nin 53/4. maddesi uyarınca aynı yasanın 53/1. maddesinde sayılı hak yoksunduklarına karar verilemeyeceği gözetilmeksin yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Sanık ... hakkında ...’e yönelik nitelikli yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle, sanık ...'ın, müşteki-sanık ...'i yaralama eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek, sanık ... hakkında hükmedilen cezadan TCK’nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekip gerekmediği hususunun kararda tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Sanık ... hakkında ...’e yönelik nitelikli yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

4) Sanık ... hakkında ...’e yönelik nitelikli yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Sanık ...'ın soruşturma aşamasından itibaren istikrarlı bir şekilde müşteki-sanık ...'i bıçakla yaralama suçlanmasını kabul etmediğini beyan ettiği, soruşturma aşamasında kolluk tarafından 20/.../2005 tarihinde olayın sıcağı sıcağına müşteki-sanık ...'e yaptırılan teşhiste, bıçakla yaralanan müşteki ...'in, kendisini bıçakla yaralayan kişinin ... olduğunu açıkça beyan etmesi, yine kovuşturma aşamasında 15/04/2008 tarihli celsede yeminli tanık sıfatıyla mahkeme tarafından dinlenen tanık ...'in alınan beyanında; sanık ...'ın elindeki bıçakla ...'i yaraladığını beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde, müşteki-sanık ...'ın isnat edilen müşteki-sanık ...'i hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaralama suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde müşteki-sanık ...'ın atılı suçtan mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18665, Karar No: 2015/20575, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18665 E.  ,  2015/20575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/593-2015/18

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol; 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Ancak davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına rağmen usulüne uygun bir ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması karşısında Dairemizce davanın ihbarının usule uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Şöyle ki; davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.