muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10747, Karar No: 2012/17057, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10747 E.  ,  2012/17057 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ...... A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 23.3.2011 tarih ve 295-334 sayılı hükmün Dairenin 19.1.2011 tarih ve 10465-589 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıya ait alışveriş merkezinin otoparkına bıraktığı aracının camı kırılarak içinden çantasının çalındığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile dava değerini 52.700,85 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, davanın kabulüne dair mahkeme kararı Dairemizce onanmıştır.

Davalı, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-9.2.2009 tarihinde davalıya ait alışveriş merkezine giden davacının otoparka bıraktığı aracının camının kırılmasıyla çantasının çalındığı dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, olayın akabinde aynı gün otopark güvenlik görevlilerince düzenlenen tutanakda davacı çalınan ... ... ... içindeki eşyalarını saymış olup, bunlar arasında mahkemece hükmedilen altın saat, altın kalem altın kartvizitlik bulunmadığı gibi ertesi gün 10.2.2009 tarihinde saat 01.00'de davacının emniyette alınan ifadesinde de bu eşyalardan bahsedilmemiştir. Emniyetteki bu ifadesinde hükmedilen kalemlerden biri olan ... ... elektronik küçük el bilgisayarının da ... içinde olduğu bildirmiştir. Ayrıca çalındığına hükmedilen saat, kalem gibi eşyalar kişinin üzerinde bulunması gereken eşyalar olup, araçta bulundurulması da hayatın olagan akışına aykırıdır. Saat sertifikasının delil olarak sunulması bunun 2012/10747-17057

araçta bulunduğunun ispatı olarak kabul edilemez. Davacının hemen olayın akabinde alınan ifadelerinde belirttiği ... ile el bilgisayarının değerinin konusunda uzman bilirkişiye hesaplattırılarak bu miktar için davanın kısmen kabulü gerekirken talebin tümüne hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 19.1.2011 gün 2011/10435 2012/589 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/344, Karar No: 2012/4454, Tarih: 18.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/344 E.  ,  2012/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN GİDERİLMESİ-TESPİT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 2188 parsel sayılı taşınmaza belediyeden alınan ruhsata göre bina inşaa ettiklerini, ancak taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığından dolayı oturma ruhsatı verilmediğini, oysa idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisinin usulüne uygun belirlenmediğini ve tebligat yapılmadığı için bağlayıcı olmadığını ileri sürerek muarazanın giderilmesine ve kıyı kenar çizgisinin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, muaraza çıkaran belediyeye karşı husumetin yöneltilmesi gerektiğini, kıyı kenar çizgisinin 1978 yılında belirlendiğini, davacıların ise daha sonra taşınmazı satın aldıklarını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre tamamının kıyıda kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava dilekçesinde ileri sürülen iddia bakımından davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gözetildiğinde davanın reddine karar verilmiş olması bu gerekçe ile sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3121, Karar No: 2007/4919, Tarih: 03.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3121 E.  ,  2007/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVACIK/ÇANAKKALE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan adına kayıtlı ..ada ..parsel sayılı taşınmazın mirasçılar arasında yapılan rızai taksim ile fiilen bölündüğünü, ancak kendisine isabet eden kısma davalının sınırı aşarak hayvan ağılı, kışla ve tuvalet yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazın fiilen taksim edildiğini ve kendisine düşün bölüme 20 yıl önce ev, dam ve tuvalet gibi eklentiler yaptığını, çekişmeli yere 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fiili taksimi sonucu davacıya ait olan kısıma davalının binalar inşaa etmek suretiyle haksız olarak elattığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekil tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .. ada ..parsel sayılı taşınmazın, tarafların miras bırakanı M....oğlu A.adına kayıtlı olduğu, dava dışı kişilerle birlikte tarafların taşınmazda irsen paydaş bulundukları anlaşılmaktadır.

Davacı, mirasçılar arasında yapılan taksim neticesinde kendisinin kullanımına bırakılan yere davalının hayvan ağılı, kışla ve tuvalet yapmak suretiyle, haksız olarak elattığını ileri sürerek eldeki davalı açmıştır.

O halde, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğine göre, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanunu'nun 688. ve devam eden hükümlerinin uygulanması suretiyle giderileceği açıktır.

Davacı, mirasçılar arasında yapılan taksim neticesinde kendisinin kullanımına bırakılan yere davalının hayvan ağılı, kışla ve tuvalet yapmak suretiyle, haksız olarak elattığını ileri sürerek eldeki davalı açmıştır.

O halde, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğine göre, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanunu'nun 688. ve devam eden hükümlerinin uygulanması suretiyle giderileceği açıktır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamıyan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir. Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Nevarki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " akte vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; taşınmazda irsen paydaş olan tüm maliklerin yukarıda değinildiği anlamda aralarında harici bir taksim olgusunun bulunduğu kanıtlanamadığı gibi, tüm paydaşları bağlayıcı biçimde fiili bir kullanım tarzının gerçekleştiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Davacının, taşınmazda kullandığı yer bulunduğuna göre, onun yönünden intifadan men olgusunun gerçekleşmediği de açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43617, Karar No: 2022/19467, Tarih: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43617 E.  ,  2022/19467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

A) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine ve sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1- Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 29.06.2010 tarihli yazı ve eklerinde sanık ... yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının dava şartı yokluğundan düşmesine karar verilmesi gerekirken beraatine hükmedilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; uyulmasına karar verilen bozma ilamında, suçlara konu fatura asılları üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılması, suça konu faturaları kullanan mükelleflerin tanık olarak dinlenmesi gerektiği belirtilmesine ve Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine karşın, faturaları kullanan mükellefler dinlenmeden ve fatura asılları üzerinde inceleme yaptırılmayıp bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıklar ... ve ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3467, Karar No: 2018/8043, Tarih: 13.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3467 E.  ,  2018/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan nafaka ilamına dayalı ilamlı icra takibinde, borçlunun, tedbir nafakasının boşanma ilamının kesinleşme tarihinden sonra devam etmeyeceğinden bahisle emekli maaşındaki kesintinin iptali talebinin icra müdürlüğünce reddedilmesi üzerine şikayet yolu ile icra mahkemesine başvurarak boşanma kararının kesinleşmesinden sonra işleyecek nafakanın iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece, ilamda nafakanın devamına ilişkin karar oluşturulmadığı, tedbir nafakasının boşanma kararının kesinleşmesi tarihine kadar devam edeceği ve kesinleşme tarihinde son bulacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, tedbir nafakasının taraflar arasındaki boşanma ilamının kesinleşme tarihi olan 01/02/2014 tarihine kadar devamı ile kesinleşmeden sonra işleyecek nafakanın iptaline karar verildiği görülmüştür.

İcra dosyasının incelenmesinde; takibe dayanak ... 7. Aile Mahkemesinin 2013/473 E., 2013/1143 K. sayılı, 30/12/2013 tarihli karar içeriğinden; alacaklı ... tarafından 29/04/2013 tarihinde haklı sebeplerle ayrı yaşama hakkına dayanarak tedbir nafakası istemi ile açılan davanın borçlu ... tarafından 07/06/2013 tarihinde açılan boşanma davası ile birleştirildiği, yapılan yargılama sonucunda aile mahkemesince asıl dava olan boşanma davasının reddine; karşı tedbir nafakası talebine ilişkin birleşen davanın kısmen kabulüne ve aylık 300,00 TL tedbir nafakasının birleşen davanın açıldığı tarihten itibaren borçlu ...'tan tahsiline karar verildiği ve hükmün 01/02/2014 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

TMK'nun 169.maddesinde boşanma veya ayrılık davası açılması halinde hakim tarafından alınması gereken geçici önlemler hüküm altına alınmıştır.

Aynı Yasa'nın 197. maddesinde ise, birlikte yaşamaya ara verilmesi halinde taraflardan birinin istemi üzerine hakim tarafından alınacak önlemler düzenlenmiştir.

Boşanma davası içerisinde TMK'nun 169. maddesi gereğince hükmolunan tedbir nafakası boşanma ile ilgili hükmün kesinleşmesi ile kendiliğinden ortadan kalkar.

TMK'nun 169.maddesinde boşanma veya ayrılık davası açılması halinde hakim tarafından alınması gereken geçici önlemler hüküm altına alınmıştır.

Aynı Yasa'nın 197. maddesinde ise, birlikte yaşamaya ara verilmesi halinde taraflardan birinin istemi üzerine hakim tarafından alınacak önlemler düzenlenmiştir.

Boşanma davası içerisinde TMK'nun 169. maddesi gereğince hükmolunan tedbir nafakası boşanma ile ilgili hükmün kesinleşmesi ile kendiliğinden ortadan kalkar.

Öte yandan, HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. - 1997/776 K. sayılı ve yine HGK'nun 2009/12-239 E. - 2009/268 K. sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; "İlamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. İcra müdürlükleri ilamın hüküm kısmını dikkate alarak aynen infazı ile görevlidir. Sınırlı yetkili icra mahkemesinin, hükümde yer almayan bir hususu yorum yolu ile ilama eklemesi ya da var olan bir hususu çıkarması olanağı yoktur. Ayrıca icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yolu ile de belirlenemez."

Somut olayda, takibe dayanak ilamda davacı boşanma davası açılması sebebi ile ayrı yaşama hakkına dayanmamış, boşanma davasından önce haklı sebeplerle ayrı yaşama hakkına dayanarak tedbir nafakası isteminde bulunmuştur. TMK’nun 197. maddesi uyarınca ayrı yaşamakta haklılık nedeninden kaynaklanan bağımsız tedbir nafakası davası kabul edilerek tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Bu ilam TMK’nun 169. maddesi gereğince verilmiş tedbir niteliği taşımadığı için anılan ilamdaki tedbir nafakasının boşanma ilamının kesinleşmesi ile yoksulluk nafakasına dönüşmesi de söz konusu değildir. Bu nafakanın hüküm altına alınmasından sonra boşanma ilamının kesinleşmesi ise tedbir nafakasına ilişkin anılan ilamı bertaraf etmez. Kaldı ki, bu davadan sonra açılan boşanma davası da reddedilmiştir.

O halde mahkemece, TMK'nun 197. maddesine göre ayrı yaşamakta haklılık nedenine dayanan tedbir nafakasının süresiz olduğu gözetilerek şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2191, Karar No: 2019/5946, Tarih: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2191 E.  ,  2019/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın soruşturma aşamasında; 06.09.2012 günü saat 20:30 sıralarında suça sürüklenen çocukların hırsızlığa teşebbüs edilen iş yerinde yakalandığını beyan ettiği somut olayda; tanık ...’in soruşturma aşamasında saat 20:00 sıralarında katılanın araması üzerine iş yerine gittiğinde suça sürüklenen çocuğu yakaladığını, kovuşturma aşamasında ise saat 19:00-20:00 sıralarında olayın gerçekleştiğini belirttiği, dosya içerisindeki olay yakalama araştırma ve teslim tutanağında, 06.09.2012 günü saat 20:00 sıralarında iş yerinden hırsızlık olayının anons edildiğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun ise saat 19:00 sıralarında bahsi geçen iş yerine girdiklerini savunduğu, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında; suç tarihinde gece vaktinin saat 20:23’te başladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirme zamanının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle şüphe suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanarak suçun gündüz işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 31/2, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 20.02.2014 tarihinde duran ancak deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 02.08.2014 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 6 yıllık zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 5 ay 13 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 06.09.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.