muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2378, Karar No: 2020/5688, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2378 E.  ,  2020/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... (...) Türkmenoğulları müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın saat 23.00 da iş yerinden ayrıldığı, sabah ise 08.00 da geldiğinde ise 1000,00 TL değerinde sigaranın ve kasada duran cüzdanından 500,00-600,00 TL nakit parasının çalındığını belirtmesi, suça sürüklenen çocuğun savcı huzurunda verdiği savunmasında, saat 02:00 civarında iş yerine girerek yazar kasayı alıp çıktıklarını ancak sigara çalmadıklarını belirtmesi, ardından mahkeme huzurunda alınan savunmasında, savcılıkta yanlış olayı anlattığını dosyaya konu olayda, diğer suça sürüklenen çocuk ...’in bulunmadığını belirtmesi karşısında; iş yerinden çalınan malzemeler değerlendirildiğinde ve mahkemenin de diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında verdiği beraat kararı gerekçesine göre suça sürüklenen çocuğun savcılıkta yanlış olaya ilişkin beyanda bulunduğunu kabul ettiği anlaşılmakla; dosya kapsamında, eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin, savcılıktaki yanlış olaya ilişkin olduğu kabul edilen savunmasında anılan saat dilimi dışında herhangi bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, lehe olarak TCK’nun 143 ve 116/4 hükmünün uygulanmaması gerekirken, yanılgı ile TCK’nun 143 ve 116/4 maddesi hükmü uygulanarak fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Hırsızlık suçundan dolayı TCK’nun 62. maddesinin uygulanırken, hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 3 yıl 15 gün olarak belirlenmesi sureti ile eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Hırsızlık suçundan dolayı TCK’nun 62. maddesinin uygulanırken, hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 3 yıl 15 gün olarak belirlenmesi sureti ile eksik ceza tayini,

3-5395 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak on sekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... (...) Türkmenoğulları müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7714, Karar No: 2011/10903, Tarih: 26.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7714 E.  ,  2011/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların kısmen kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapularının iptalini ve muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşfen saptanan kıyı-kenar çizgisi esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava ve birleştirilen davalar, 3621 Sayılı Yasa'ya dayalı tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm Hazine ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, 8.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılmış olmasına ve temyiz edenlerin sıfatına göre, yazılı biçimde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davalıların tüm, Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki, çekişmeli taşınmazlardan 36 sayılı parselle ilgili olarak idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisinin iptali hakkında İdari Yargıda açılan davanın reddedildiği ve böylece idari kıyı-kenar çizgisinin tarafları bağlayıcı hale geldiği gözetilerek, anılan parsel bakımından idari kıyı-kenar çizgisi esas alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, keşfen saptanan kıyı-kenar çizgisi üzerinden davanın reddedilmesi isabetsizdir.

Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1900, Karar No: 2023/9762, Tarih: 04.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1900 E.  ,  2023/9762 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/224 Esas, 2022/2130 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ..., 01.11.2022 tarih ve 2022/224 Esas, 2022/2130 Karar sayılı ek kararını temyiz ettiği halde Tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında; 01.11.2022 tarihli ek karara ilişkin temyiz istemiyle ilgili ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7792, Karar No: 2009/8496, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7792 E.  ,  2009/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.04.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı mülkiyeti kendisine ait olan 277 parsel numaralı taşınmazda yapılan imar uygulaması sonucu üç adet yaşlı zeytin ağacının davalıya ait 286 ada 11 parselde kaldığını, davalının bu ağaçlardan yararlanmasına engel olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, tapu kaydında herhangibir şerh bulunmadığı, ağaçların yasal olarak mülkiyetinde bulunan taşınmazda kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İmar Kanununun 18/6. Maddesi, " düzenleme sırasında, plan ve mevzuata göre muhafazasında mahsur bulunmayan bir yapı, ancak bir imar parseli içinde bırakılabilir. Tamamının veya bir kısmının plan ve mevzuat hükümlerine göre muhafazası mümkün görülmeyen yapılar ise, birden fazla imar parseline de rastlayabilir. Hisseli bir veya bir kaç parsel üzerinde kalan yapıların bedelleri, ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmedikçe ve aralarında başkaca bir anlaşma temin edilmedikçe veya şuyuu giderilmedikçe bu yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunur" hükmünü içermektedir. Madde metninde de açıkça belirtildiği üzere 3194 ayılı yasanın 18/6. Maddesinde sadece "yapı" kavramına yer verilmiş olup eldeki davada olduğu gibi yapı dışındaki ağaç vs. gibi muhdesat hakkında uygulanma olanağı yoktur.

Belirtilen nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının yatırana istek halinde geri verilmesine, 06.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7867, Karar No: 2023/3155, Tarih: 10.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7867 E.  ,  2023/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden bakamından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başşsavcılığı'nın 26.02.2016 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında beden bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; cezanın alt sınırdan tayin edilmesinin ve sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 1 yıl 1 ay 15 günlük çocuğunun dilencilikte araç olarak kullanıldığı iddiasına ilişkindir.

2. 17.02.2016 tarihli tutanakta, Kozyatağı Yan yol üzerinde yapılan gözlem ve takiplerde, metro içerisinde, sanığın, yanında bulunan ... isimli çocuğunu kullanarak dilencilik yaptığı, sanığın dilencilikle elde ettiği 5,00 TL paranın geçici olarak muhafaza altına alındığı bildirilmiştir.

3. Sanığın kucağında çocuğu olduğu halde yerde oturur vaziyette ve önünde içine para atılan kutu bulunur şekilde fotoğraf çıktısı dosyaya eklenmiştir.

4. Sanık hakkında dilencilik eyleminden dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 33 üncü maddesi uyarınca düzenlenen idari yaptırım karar tutanağı, sanık ... mağdur çocuğa ait nüfus kaydı dosyada bulunmaktadır.

5. Sanık savunmasında, iş bulamadığı için dilencilik yaptığını, çocuğunu bırakacak yeri olmadığı için yanına aldığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Sanık hakkında dilencilik eyleminden dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 33 üncü maddesi uyarınca düzenlenen idari yaptırım karar tutanağı, sanık ... mağdur çocuğa ait nüfus kaydı dosyada bulunmaktadır.

5. Sanık savunmasında, iş bulamadığı için dilencilik yaptığını, çocuğunu bırakacak yeri olmadığı için yanına aldığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinde düzenlenen dilencilik suçunun hareket unsuru "çocukları, beden veya ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma" olarak belirlenmiştir. Failin, çocuğu veya bedenen ya da ruhen kendisini savunamayan bir kişiyi, araç olarak kullanıp kullanmadığı hususu, dilenme anında dilenen kişinin ve dilencilikte araç olarak kullanılan kişilerin konumları, birbirlerine yakınlıkları, dilenen kişi ile dilencilikte araç olarak kullanılan kişinin hangi konumda bulunduğu ve sair hususlar bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Araç olarak kullanma deyiminden, suçun konusunu oluşturan kimselerin, muhatabın (menfaat talep eden kişi) algılayabileceği bir şekilde beraberinde (yanında, elinden tutarak veya sırtında v.s.) ya da muhatabın görebileceği bir yerde bulundurmak anlaşılmalıdır.

Yukarıda yazılı bilgiler ışığında, olay ve olgular bölümündeki tespitler ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin sübuta ve suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2388, Karar No: 2015/3784, Tarih: 08.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2388 E.  ,  2015/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılma talebinde bulunmayan ve hakkında davaya katılma kararı da verilmeyen ... Vakfının gerekçeli karar başlığında “katılan” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, yardıma muhtaç olması nedeniyle, ... Vakfı Başkanlığından düzenli olarak para yardımı almakta olduğu, vakıf başkanlığının 30.09.2009 tarih ve 27 sayılı Mütevelli Heyet Kararı uyarınca sanığa 200 TL para yardımında bulunulmasına karar verilerek bankaya yazılan talimat yazısının sanığa teslim edildiği, sanığın talimat yazısını fotokopi çektirerek 200 TL rakamı üzerinde oynama yapıp “2” rakamını “6” olarak değiştirdiği ve vakıf hesabından 200 TL ile 600 TL olmak üzere toplam 800 TL paranın kendisine ödenmesini sağladığı iddia olunan somut olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın bankaya ibraz edilmek üzere kendisine teslim edilen ödeme talimatı yazısını çoğaltarak miktar kısmını değiştirdiği anlaşıldığından resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın vakıf hesabından 200 TL ile 600 TL olmak üzere toplam 800 TL paranın kendisine ödenmesini sağladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkartılarak yerine “60 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 168/2. maddesi gereğince yarı oranında indirilmesi sonucu 30 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucu 25 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13623, Karar No: 2015/18525, Tarih: 12.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13623 E.  ,  2015/18525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11126, Karar No: 2009/13456, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11126 E.  ,  2009/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köyü, ... Mevkiindeki pafta 864 numaları alanda bulunan tahminen 2000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın babasından kendisine kaldığını, zilyetliğinde olduğunu, içerisinde ... ve meyve bahçesi olduğunu, yörede 02.06.2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 26.10.2006 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında, öncesi orman olmayan taşınmazın orman kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını, işlemin iptali ile taşınmazın tamamının orman alanı dışına alınmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine, ...İlçesi ... civarında P-864 paftada kayıtlı ve ... bilirkişi raporuna ekli krokide gösterilen yerin tespit gibi orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı şekilde davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmazın dört tarafı ... Devlet ormanı ile çevrili olduğundan 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesine göre etrafındaki geniş orman parseli ile birlikte orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 2 nolu bendinin hüküm yerinden çıkartılarak bunun yerine "Dava konusu Mersin İli, ...İlçesi, orman deposu civarı Mekiinde bulunan ve teknik bilirkişilerin rapor ve krokisinde 1396 m2 yüzölçümünde ve kırmızı kalemle taranan ve yine 15.05.2009

tarihli ... ve orman bilirkişilerce düzenlenen ek raporda kırmızı kalemle işaretlenen taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi gereğince dört yönden çevrili bulunduğu, Konurkayası Devlet Ormanı ile birlikte orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ... ve orman bilirkişi rapor ve krokilerinin ilama eklenmesine " cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28.09.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.