muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/113, Karar No: 2014/149, Tarih: 27.03.2014

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/113 E.  ,  2014/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 4. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 19.03.2009

Sayısı : 63-120

Sanıklar hakkında Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2008 gün ve 333-122 sayılı iddianamesi ile; dolandırıcılık ve tehdit suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 157/1 ve 106/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesince 19.03.2009 gün ve 63-120 sayı ile;

Sanıkların her iki suçdan da ayrı ayrı beraatlarına karar verilmiştir.

Hükmün katılanlar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 18.06.2013 gün ve 68074-11324 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. Fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir', (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Katılan ...'in kredi borcu nedeniyle taşınmazlarının icra takibinde satış aşamasına gelindiği, bu durumunu öğrenen sanıkların katılana borcunu ödeyerek kapatmayı, kendilerine bir miktar faiz ile birlikte bilahare ödemesini ancak karşılığında taşınmazları üzerine ipotek koydurmayı önerdikleri, katılan ... ve kızı katılan ...'nin bu teklifi kabul ettikleri, olay günü sanıkların borcu kapatıp katılan ... ile birlikte notere gittikleri, oğlu tanık Arif'i bir başka yere gönderip bu arada okuma yazması olmayan katılan ...'yi aldatıp anlaştıkları gibi ipotek belgesi düzenlettiklerini söyleyerek katılanın üzerine kayıtlı taşınmazlardan ikisi hakkında taşınmaz vaadi sözleşmesi imzalattıkları, bilahare araziyi boşaltmaları için katılanları birlikte tehdit ettikleri olaya ilişkin iddianamedeki anlatımın 5237 sayılı TCK'nun 157/1 ve 106/2-c maddelerinde düzenlenen suçları teşkil ettiği gözetilerek;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan 'dolandırıcılık' suçunun cezası, 5237 sayılı TCY'nın 157/1 maddesinde bir yıldan beş yıla kadar hapis; 'birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit' suçunun cezası ise aynı Yasanın 106/2-c maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 03.02.2014 gün ve 23909-3012 sayı ile;

"İddianamedeki anlatımda, tehdit suçunun ne şekilde işlendiği konusunda yer, zaman ve somut eylem belirtmeyen ifadeden, eylemlerin TCK'nın 106/2-c maddesine uyan birlikte tehdit suçunun iddia konusu yapıldığı sonucunun çıkarılamayacağı, iddianamede tehdit suçları için gösterilen sevk maddelerinin anlatıma uygun olduğu, dolandırıcılık suçunun anlatımının ise anılan Kanunun 158/1-b maddesine uyduğu, buna göre en ağır cezayı gerektiren suçun dolandırıcılık olduğu ve görevli dairenin bu suça göre belirleneceği,

Anlaşıldığından, görevsizlik kararına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların dolandırıcılık ve tehdit suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 157/1 ve 106/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yukarıda belirtilen aşamalar da gözetilerek dosya incelendiğinde;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 106/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylem, "...Müştekiler şüphelilerin noterde borç-alacak sözleşmesi veya ipotek yerine müşteki ...’in gayrimenkullerine ilişkin satış vaadi sözleşmesi yapıldığını anladıkları, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldıktan 4-5 ay sonra şüphelilerin müşteki ...’i arayarak, 'araziyi boşaltın, boşaltmazsanız, biz yapacağımızı biliriz' sözleri ile tehditte bulundukları, sonraki günlerde de müteaddit defalar müştekileri ölümle tehdit ettikleri..." şeklinde anlatılarak, 5237 sayılı TCK'nun 106/2-c. maddesinde düzenlenmiş olan birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan kamu davası açıldığı, ancak suç adının tehdit olarak yazılıp, sevkin de 5237 sayılı TCK’nun 106/1 maddesi olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki:

"Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan 5237 sayılı TCK’nun 106/2-c. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu suçlardan birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 106/2-c. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 157/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasından ibaret olup, temyiz incelemesinin yaptırımı en ağır olan birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin, birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 4. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.02.2014 gün ve 23909-3012 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/488, Karar No: 2023/707, Tarih: 07.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2019/488 E.  ,  2023/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet (sanık ... hakkında), beraat (sanık ... hakkında)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan vekili 18/02/2016 havale tarihli dilekçesiyle sanıklar hakkında verilen hükümleri temyiz etmiş ise de; daha sonra vermiş olduğu 21/03/2016 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, incelemenin müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Alaca Merkez ve Köylere Hizmet Götürme Birliği tahakkuk memuru olarak görev yapan sanık ...'in, Evci barajından yapılan sulama hizmeti karşılığı senede bağlanan ve sulama teknisyeni ... tarafından çiftçilerden tahsil edilip kendisine verilen 2010 ve 2011 yıllarına ait toplam 63,885.00 TL'yi birliğin banka hesaplarına intikal ettirmeyip uhdesinde bulundurduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sanık müdafiinin bilirkişi raporunun birliğe borcu olan tanık beyanlarına göre hazırlandığı, olanların da borçtan kurtulmak için ödedikleri yönünde beyanda bulundukları, sulama bedellerinin gerçekten tahsil edilip edilmediği ve ne şekilde tahsil edildiğinin araştırılmadığı şeklindeki savunmaları ile Alaca Kaymakamlığının 29.01.2013 tarihli yazısında sanıkların çiftçilerin birliğe olan borçlarını yetkisiz olarak elden aldıklarının belirtilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde ortaya çıkarılması ve suç vasfının tayini için öncelikle sulama hizmeti ödemelerinin nasıl yapılması gerektiği, bu konuda kimlerin görevlendirildiği ve görevlerinin kapsamı, sanığın fiilen para tahsili ile görevlendirilip görevlendirilmediği hususlarının kurumdan sorulup, sulama hizmeti ödemelerine ilişkin tahsilat makbuzlarının, senetlerin kaydedildiği defter ve Birlik'teki diğer tüm kayıt ve belgelerin getirtilerek dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, sanığın tüm savunmalarını irdeler şekilde uhdesinde kalan Birlik parası bulunup bulunmadığı ile varsa miktarını belirleyen rapor alınmasından sonra hukuki durumunun ve suç vasfının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu hususları göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 07/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/886, Karar No: 2019/111, Tarih: 15.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/886 E.  ,  2019/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, taraflar arasında medikal malzeme alım-satımı hususunda ticari ilişki bulunduğunu,davalının borcunu ödememesi üzerine icra takiplerine geçildiğini,davalının alacağın muaccel olmadığı itirazı üzerine takibin durduğunu,davalının 06.09.2015 tarihinde asıl alacağı ödediğini; ancak takip masrafları, işlemiş faiz ve vekalet ücretini ödemediğini ileri sürerek vekalet ücreti, işlemiş faiz ve ferileri yönünden itirazın iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, takip tarihi itibari ile davacı alacağının muaccel olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre,taraflar arasındaki hukuki ilişkinin dayanağı sözleşmenin 5. maddesinde, sözleşmeye ekli 33 kalem fatura ve daha sonra davacı tarafından düzenlenecek faturaların SGK incelemesi tamamlanıp herhangi bir kesinti yapılmadığının anlaşılmasından sonra bedellerinin muacceliyet kesbedeceği, bunun yanında aynı maddenin 3. bendinde ise 33 kalem fatura için SGK incelemesinin tamamlanıp kesinti yapılmayacağı kesinleşinceye kadar davacının icra takibine başvurma ve dava etme haklarında peşinen feragat ettiğinin açıkça belirtildiği, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin sözleşme tarihinden önce başladığı, takibe konu faturaların sözleşme tarihinden önce SGK incelemesine sunulduğu, ancak bir kısım faturaların 15/04/2015 tarihinde SGK incelemesine sunulması gerekirken sunulmadığı 15/05/2015 tarihinde davalı tarafça SGK'nın incelemesine sunulduğu davacı tarafça tanzim edilip davalıya verilen faturaların tanzim tarihlerini takip eden ayın 1. günüyle 15. günü arasında SGK'ya sunulması gerektiği, sunulan faturalardan incelenmesi tamamlanıp davalıya hak edişleri ödendikten sonra fatura bedelleri yönünden davacı alacağının muaccel hale geldiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu durumda gerek iş bu dosyayla birleştirilen 2015/631 sayılı dosya üzerinden ve gerekse takibe konu faturaların 16/03/2015 tarihinde SGK'nın incelemesine sunulduğu, kurumca incelemenin 29/07/2015 tarihinde tamamlandığı, fatura bedellerinin 13/08/2015 tarihinde davalı şirkete ödendiğinin anlaşıldığı ve davacı tarafça davalının takip tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin bir delil sunulmadığından takibe dayanak davacı alacağının takip tarihi itibariyle muacceliyet kesbettiğinin kabulünün gerektiği, biran davacı tarafın takibe dayanak fatura bedellerinin 21.03.2015 tarihli sözleşmeye ekli 33 kalem faturanın tamamının incelenmesi ve bir kesinti yapılmayacağının kesinleşmesinden sonra muaccel olacağına yönelik düşüncesine itibar edildiğinde dahi bu durumda faturaların incelenmesinin gecikmesine kimin sebebiyet verdiği hususunun araştırılması gerektiği, ayrıntısı yukarıda belirtilen 4 adet faturanın incelenmesinin takip tarihinde tamamlanmadığı anlaşılmış ise de söz konusu faturaların SGK'ya geç teslimine davacı tarafın sebebiyet verdiğine ilişkin bir iddiada bulunulmadığı gibi bu konuda bir delil de sunulmadığı, bundan dolayı incelemenin gecikmesine davalının kendisinin sebebiyet verdiğinin kabulünün gerekeceği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalının Konya 12.İcra Dairesinin 2015/8366 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 5900,23 TL icra takibinden kaynaklanan ücreti vekalet, 2389,60 TL icra harç ve masrafları, 229,10 TL takip tarihi ile ödeme tarihi (21/08/2015-08/09/2015) arasında geçen sürede işlemiş faiz olmak üzere toplam 8

.İcra Dairesinin 2015/8366 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 5900,23 TL icra takibinden kaynaklanan ücreti vekalet, 2389,60 TL icra harç ve masrafları, 229,10 TL takip tarihi ile ödeme tarihi (21/08/2015-08/09/2015) arasında geçen sürede işlemiş faiz olmak üzere toplam 8.598,96 TL üzerinden devamına, davacı tarafın takip tarihine kadar işlemiş faiz ve icra inkar tazminatına yönelik taleplerinin şartları oluşmadığından reddine,birleşen davanın kısmen kabulüne, davalının ....İcra Dairesinin 2015/8367 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 4770,68 TL icra takibinden kaynaklanan ücreti vekalet, 1977,76 TL icra harç ve masrafları, 182,89 TL takip tarihi ile ödeme tarihi (21/08/2015-08/09/2015) arasında geçen sürede işlemiş faiz olmak üzere toplam 6931,33 TL üzerinden takibin devamına, davacı tarafın takip tarihine kadar işlemiş faiz ve icra inkar tazminatına yönelik taleplerinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, asıl borcun ödenmesi nedeniyle konusu kalmayan takip dosyalarındaki icra harç giderleri ve vekalet ücreti yönünden itirazla duran takibin devamını içeren itirazın iptali davasıdır.

Davalı takipten sonra fatura bedelini ödemiş ise de takip tarihi itibari ile alacağın muaccel olmadığı yolundaki itirazlarını saklı tutmuştur. Mahkemece her ne kadar takip tarihinde alacağın muaccel olduğu kabul edilmiş ise de bu takibe elverişli yeterli tahkikat yapılmamıştır.Bu durumda mahkemece öncelikle takip tarihi itibari ile davacının takibi başlatmada haklı olup olmadığı, başka bir deyişle alacağın muaccel olup olmadığı araştırılarak davacının takip tarihi itibari ile haklı olduğunun tespiti halinde takipten kaynaklı harç gider ve vekalet ücreti yönünden hesaplama yapılmaksızın sadece kalem zikredilmek suretiyle iptale karar verilmesi, takip tarihi itibari ile davacının muaccel olmayan bir alacağı bulunuyor ise daha sonra muacceliyet tarihinde ödeme yapan borçlunun sebebiyet vermediği giderlerden sorumlu tutulamayacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ve gerekçeye istinaden asıl alacak kalemini ve itirazın tamamının iptalini içerecek şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Diğer taraftan mahkemenin faturaların incelenmesinin gecikmesine davalının sebebiyet verdiği şeklindeki kabulüde dosya kapsımına uygun olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18268, Karar No: 2013/6542, Tarih: 17.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18268 E.  ,  2013/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet,Ek Karar: Temyiz talebinin reddi.

Sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 28.04.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 08.05.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 20.06.2009 günlü ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1245, Karar No: 2013/6836, Tarih: 18.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1245 E.  ,  2013/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi 211 ada 59 parsel sayılı 1999,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 33 numaralı vergi kaydı ile ..., 211 ada 65 parsel sayılı 8000,10 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... ve.... adına, 211 ada 72 parsel sayılı 2570,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 217 ada 2 parsel sayılı 16118,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 217 ada 69 parsel sayılı 5000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 185 numaralı vergi kaydına dayanılarak ..., ... ve ... adına, 220 ada 3 parsel sayılı 300,96 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 171 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 220 ada 15 parsel sayılı 4328,14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 175 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 220 ada 16 parsel sayılı 4038,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 175 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 219 ada 3 parsel sayılı 4841,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 47 numaralı vergi kaydına dayanılarak .... ve ... adına, 219 ada 4 parsel sayılı 2738,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 47 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 219 ada 5 parsel sayılı 2420,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 47 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... adına, 219 ada 13 parsel sayılı 5026,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 44 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 219 ada 38 parsel sayılı 11322,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 76 numaralı vergi kaydına dayanılarak.... adına, 219 ada 39 parsel sayılı 4218 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 76 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 219 ada 40 parsel sayılı 7321,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 76 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 219 ada 41 parsel sayılı 5001, 16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 75 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... adına, 219 ada 42 parsel sayılı 12920,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 75 numaralı vergi kaydına dayanılarak ... ve ... adına, 226 ada 18 parsel sayılı 1784,26 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... ve ... adına, 226 ada 19 parsel sayılı 1494,87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli 211 ada 50, 65 ve 72 numaralı parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu; davacı ... ise, taşınmazların mürisleri olan