muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1250, Karar No: 2007/2612, Tarih: 13.03.2007

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;  miras bırakanın birlikte yaşadığı davalıya, çekişmeli taşınmazı temlik ettiği, oysa, murisin mal satmaya ihtiyacı bulunmadığı gibi, taşınmazın gerçek değeri ile temlik değeri arasında aşırı fark olduğu dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı ile sabittir.

Belirlenen bu olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın yaptığı temlikin gerçek satış olmayıp, muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 13.3.2007  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29355, Karar No: 2016/1962, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29355 E.  ,  2016/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, perakende satış temsilcisi olarak davalı işverenlikte çalışan davacının haftanın 4 günü 07:15-21:00 saatleri arasında haftanın diğer 2 günü ise “horeca” uygulaması yapıldığından 07:15-23:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının aylık ücretinin yanı sıra aylık olarak belirlenen hedeflere ulaşması halinde prim de ödendiğini, iş akti uyarınca fazla mesai ücretinin ücrete dahil olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının aylık ücretinin yanı sıra aylık olarak belirlenen hedeflere ulaşması halinde prim de ödendiğini, iş akti uyarınca fazla mesai ücretinin ücrete dahil olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının bordroda ki ücretlerle satış temsilcisi olarak çalıştığı, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarıyla satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususunun günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği, genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla mesaiyi karşılayıp karşılamadığının araştırılması gerektiği, prim ödemelerinin fazla mesai karşılığı ödenmesi gereken fazla mesai ücretinden daha az olması halinde farkın işçiye ödenmesi gerektiği, davacının ise prim esasına dayalı olarak çalıştığı ve primlerin de tahakkuk ettirilerek davacıya ödendiğinin sabit olduğu, tanıkların beyanlarıyla davacının haftalık çalışma süresinin yasal 45 saatlik çalışma süresini aştığının kabul edildiği, ancak günlük 3 saat haftalık 18 saatin üzerinde fazla mesai yaparak çalışmanın insan takatine uygun düşmediği görüşü ile belirlenen bilirkişi raporuna göre davacının çalışma süresi boyunca 19991,16 TL. fazla mesai ücreti alacağının bulunduğunun tespit edildiği, taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesinde yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğunun kabul edilmesi sonucu yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin 52 haftaya bölünmesiyle haftalık 5.19 saatlik fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğu, bu sürenin haftalık 18 saatlik fazla çalışma süresinden mahsubu ile toplam hesaplanacak olan haftalık fazla çalışma süresinin 12.81 saat olduğu, Mahkeme tarafından yapılan hesaplamaya göre toplam fazla mesai ücretinin 14227,03 TL. tespit edildiği, tanık beyanlarına dayalı olarak ve yıllık 270 saatlik fazla mesai ücretinin , ücrete dahil olduğu kabul edilerek hesaplanan 14.227,03 TL fazla mesai ücretinden kişinin sürekli fazla mesai yaparak çalışması mümkün olmadığından taktiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında 9.958,92 TL fazla mesai ücreti alacağı bulunduğu, davacının çalıştığı süre boyunca kendisine toplam 10110,03 TL. prim ödemesi yapılmış olduğundan fazla çalışması karşılığı hakettiği ücretin davacıya fazlasıyla ödendiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Genel olarak pazarlamacılık sureti ile satışlarda çalışanların ücret yanında satış bedelinden belirli oranda prim(komisyon) aldıkları bilinen bir olgudur. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. İşçinin fazla mesai yapması halinde ödenen primin fazla mesai ücretini de kapsadığı ve bu nedenle mahsubu gerektiği gerekçesi isabetli değildir. Ancak bu şekilde çalışan işçi fazla mesai yaptıkça buna bağlı olarak prime de fazladan hak kazanacağından, bir anlamda yüzde usulü çalıştığının kabulü gerekecektir. Bu durumda ise davacının fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı şatış temsilcisi olup sabit ücretine ek olarak performansa bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu nedenlerle yukarda açıklanan ilkelere göre davacının fazla mesai talebinin reddi yerinde olmayıp fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

Bu hesaplama esnasında, eldeki bozmaya konu Mahkeme kararında da belirtildiği üzere, iş aktine göre yıllık 270 saat/aylık 22,5 saat fazla mesai süresinin ücrete dahil kabul edilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7366, Karar No: 2017/4572, Tarih: 20.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7366 E.  ,  2017/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/10/2015 tarih ve 2014/381-2015/762 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan vincin kapalı spor salonu inşaatında 23/06/2010 tarihinde hasarlandığını, sigortalı vinçte 384.520,00 TL'lik hasar meydana geldiğini ve bu bedelin sigortalı araç sahibine 08/11/2010 tarihinde ödendiğini, olaya davalı şirketin sorumluluğunda olan montaj hatasının sebep olduğunun tespit edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, müvekkilinin sigortalının yerine halef olduğunu ileri sürerek 384.520,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile... Gençlik Spor İl Müdürlüğü arasında sözleşme imzalandığını, işin yapımı için taşeron olarak İnci Çelik Ltd. Şti ile sözleşme yapıldığını, bu şirketin de işi sözleşme ile Çağla Mühendislik A.Ş ve Örtaş İnş. Ltd. Şti'ne alt taşeron olarak verdiğini, alt taşeronlar tarafından çatıya kaldırılacak malzemeler için vinç kiralandığını, vincin davacı şirket tarafından sigortalanmış olduğu ve sigortalı firmanın personeli tarafından kullanıldığı, operatörün davalı şirket ile bir ilgisi bulunmadığını, hasarın dengesini yitiren çelik makasın vincin üzerine düşmesi nedeniyle meydana geldiğini, sorumluların alt taşeronlar olduğunu, hasarın oluşmasında vinç operatörünün ağır kusuru bulunduğunu, davacının sigortalının ağır kusuru halinde hasarın sigorta güvencesinin dışında kalacağını bilerek ödeme yapması halinde rücu edemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunanlar vekilleri davanın reddini istemiştir.

İhbar olunanlar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin üstlendiği işin yapımı esnasında davacı şirket tarafından sigortalanan vincin hasarlandığı, Makine Kırılması Sigortası Genel Şartlarının 3. maddesine göre ancak sigortalının veya onun yerine geçen sorumlu kişinin kasıt veya ağır kusuru halinde hasarın teminat dışı kalacağının belirtildiği, vinç operatörü sigortalı şirket elemanı ise de, kazanın meydana gelmesinde operatörün kasıt veya ağır kusuru bulunduğuna dair herhangi delilin ibraz edilmediği, şirketin teminat kapsamında olan bir hasarı sigortalısına ödemiş olduğu, sigortalıya halef olarak kusurlu 3. kişilere rücu edebileceği, davalı şirkete %40 diğer alt taşeronlara %20 oranında kusur izafe edilebileceği, kusurlu olan tüm firmaların müteselsilen sorumlu olduğu, davacı tarafça yapılan ödemenin diğer kusurlulara rücu edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 384.520,00 TL'nin 08.11.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar sigorta özel şartlarında teminat dışı haller gösterilmişse de somut davada davacının hak sahibinden alacağı temlik almış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 19.516,56 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17230, Karar No: 2010/15623, Tarih: 05.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/17230 E.  ,  2010/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu; 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2-) Hırsızlık suçunun, ... İlköğretim okulunun ikinci katının pencere camı kırılıp buradan içeri girilmek ve teknoloji sınıfının kapısı kırılmak suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin şahsi çeviklik gerektirip gerektirmediği, kapının sağlam ve dayanıklı olup olmadığı yerinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Suça konu eşyaların değeri uzman bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek sonucuna göre, lehe olan yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında 765 sayılı TCK’nun 522. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-) 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1 (veya 492/1). maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, pencere camı ve kapısı kırılmak suretiyle ... İlköğretim okuluna geceleyin girilerek hırsızlık suçunun işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4 ile 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve aynı yasanın 152/1-a maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

5-) Sanıkların eylemine uyan, (eylemin şahsi çeviklik gerektirmesi veya kapının sağlam ve dayanıklı olması halinde 765 sayılı TCY'nın 493/1-son; olmaması durumunda aynı yasanın 492/1-son), 522, 55/3, 59/2. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-a, 143, 31/3, 62, 50/1-a; 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62, 50/1-a; 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi ile 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma girişiminde bulunulması gerektiği, uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde 5237 sayılı Yasanın sanıklar lehine olduğu, gerçekleşmemesi durumunda ise lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 05.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/607, Karar No: 2019/8448, Tarih: 27.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/607 E.  ,  2019/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 2007 takvim yılı için mahkumiyet

2008 takvim yılı için beraat

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, mükellef şirketin düzenlediği tespit edilen son faturanın 2007 yılı Ekim ayına ait olması karşısında, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Selçuklu vergi dairesi mükellefi olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, dosya arasında mevcut 18.09.2012 tarih 2012/A-639/44 numaralı vergi tekniği raporunda mükellefin 2008 yılında alış yaptığı tek firmanın sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde vergi tekniği raporu düzenlediğini, mükellefin alış tutarları ile satış tutarları arasında çok yüksek oranda fark bulunduğu, gerçek alışları olmayan mükellefin satışlarının da gerçek olmayacağı yönünde kanaat bildirdiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri/şahıslar hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırıldıktan sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25764, Karar No: 2013/4119, Tarih: 21.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25764 E.  ,  2013/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taşınmazlarının satışı konusunda davalıya vekaletname verdiğini, bu vekalet gereğince taşınmazların satıldığını ancak bedellerinin tamamının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, 12.000,00TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, tüm satış bedelini ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, vekalet sözleşmesine dayalı alacağının tahsili talebine ilişkin olup, davacı vekaletnameye istinaden davalı tarafından satılan taşınmazların bedellerinin bir kısmının ödenmediğini ileri sürerek tahsilini talep etmiş, davalı ise dava konusu alacağı davacıya ödediğini savunmuştur. Davalı bu savunmasını yasal delillerle ispat edememişse de, cevap dilekçesinde "sair her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, bu savunması konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7021, Karar No: 2008/6677, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7021 E.  ,  2008/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan, dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 170.00. YTL. para cezasının karar düzeltme isteğinde bulunandan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J Maddesi uyarınca red harcına gerek olmadığına, 27.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.