muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14468, Karar No: 2013/3144, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14468 E.  ,  2013/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, özelleştirme kapsamında davalıya devredilen ... Türk Motor ve Traktör Sanayi İşletmesi'nin Özelleştirme idaresinin 17/05/2004 tarihli kararı ile davalıya satılmasına karar verildiğini, Özelleştirme İdaresi ve davalı arasında 30/06/2004 tarihinde Varlık Satış Sözleşmesi ile işletmenin 01/07/2004 tarihinde davalıya devredildiğini, sözleşmenin 6.maddesinde özelleştirme kapsamı dışındaki malzemelerin davacı tarafından belirlenecek bedel üzerinden alıcıya devredileceğinin belirtildiğini, 04/08/2004 tarihli yazı ile davacının malzemelerin fiyatlarını davalıya bildirdiğini, davalının ödeme yapmadığını, davalıya 3 kez daha ödeme talebiyle ilgili olarak bildirimler yapıldığını, davalının peşin ödeme yapmaması nedeniyle ödeme konusunda 01/02/2005 tarihli protokolün imzalandığını, 29/07/2005 tarihli faturanın tanzim edilerek davalıya gönderildiğini, Maliye Bakanlığı tarafından davalının KDV ödemesini davacıya zamanında yapmaması nedeniyle vergi cezası ve faizi tahakkuk ettirildiğini, yine protokol ile ilgili damga vergisi ve vergi ziyaı cezası tahakkuk ettirildiğini, uzlaşma sonucunda toplam 320.889,94 TL nin ilgili vergi dairesine davacı tarafından ödendiğini, sözleşmenin 24. Maddesi hükmüne göre zarardan davalının sorumlu olduğunu belirterek davacının ödediği vergi ceza, faiz ve tazminatların tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının vergi hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle oluşan zararın davacı ile vergi dairesi arasındaki işlem olduğunu, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, sözleşme kapsamında malların 01/07/2004 tarihinde davalıya fiilen teslim edildiğini, davacının malların bedelini tespit ederek davacı şirketten 04/08/2004 tarihinde talep ettiğini, malın teslimi ile faturanın düzenlenmesi gerektiğini, protokol nedeniyle davalı hissesine düşen damga vergisi ve cezasının davalı şirket tarafından ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davacının talebinin davalının borcunu zamanında ödememesi ve ikinci bir sözleşme yapılması nedenine dayanarak istemesinin ticari teamüllere aykırı olduğu, vadeli satışlarda isteğe bağlı olarak vade farkı veya faiz alındığı, taraflar arasında 01/02/2005 tarihli sözleşmede vade farkı belirlendiği, davacı tarafından düzenlenen 29/07/2005 tarihli faturada malzeme bedeli ve vade farkının yer aldığı, ancak vadesinde ödeme yapılmamasının mükellef olan davacının peşin ödemesi gereken KDV'ye bir etkisinin bulunmadığı, bu konuda davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6754, Karar No: 2022/6756, Tarih: 07.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6754 E.  ,  2022/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığı

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme tarafından müşteki ...'a duruşma gününü bildirir davetiyenin usule uygun şekilde tebliğ edildiği halde, müştekinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı ve katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı gözetilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, müşteki ... vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17456, Karar No: 2023/8464, Tarih: 06.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17456 E.  ,  2023/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/671 E., 2020/692 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2-Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/2, 52/2-4, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak;İlk derece mahkemesince sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine atılı suçun oluşup oluşmadığı hususundaki değerlendirmenin, delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde karar verilmesi nedeniyle kararın bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi kararın eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna sanığın eyleminin suçun yasal unsurlarını oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi kararın eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna sanığın eyleminin suçun yasal unsurlarını oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Çay ilçesi, ... köyü 187 ada 9 ve 12 parselde bulunan meradaki dikili ağaçları kullanmak ve tel örgü direği çekmek suretiyle tecavüzünün bulunduğu gerekçesiyle Çay Kaymakamlığının 16.06.2014 tarihli kararıyla men edildiği, şüphelinin Çay ilçesi, ... köyü 187 ada 8 parsele sınır 9 ve 12 parselde tecavüzünün devam etmesi üzerine Çay Kaymakamlığının 28.08.2019 tarihli kararıyla 2. kez men edildiği eyleminin 3091 sayılı Kanunun 15 inci maddesine uyduğu ve cezalandırılması iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/335 ve 2015/135 Esas sayılı dosyaları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, hiçbir üstün hakka sahip olmaksızın ve herhangi bir tapu kaydı bulunmaksızın, sahiplenmek maksadıyla kamunun ortak kullanımına ayrılan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kamu malı niteliğindeki meraya tel örgü çekmek ve ağaç dikmek suretiyle işgalde bulunduğu, bu işgali hakkında açılan ceza davaları ve verilen kararlara ayrıca idari yönden verilen cezalara ve kararlara rağmen devam ettirdiği böylelikle sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda vicdani kanaate varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir .

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında bulunan kaymakamlık men kararı ve infazına bakıldığında, meyve ağaçlarını dikerek sanık ...'nın yapmış olduğu tecavüzün men'ine karar verildiği, infazında ise tecavüze konu yerin zilyedi olduğu anlaşılan Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü ve ... Köyü Muhtarlığına teslimine karar verildiği, dikildiği iddia edilen ağaçların sökülmesi yada kesilmesi yönünden men kararı ve infazın bulunmadığı anlaşılmıştır. Kaldı ki bu ağaçların bakımlarının yapıldığının ziraat mühendisi bilirkişisinin raporunda belirtilmiş ise de sanığın beyanında bakımları kendisinin yapmadığını, ağaçlarla ilgilenmediğini, 1.men kararından sonra el çektiğini beyan ettiği, bu beyanın karşısında sanığın ağaçlara bakmak suretiyle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Sanığın suça konu ... köyü 187 ada 9 ve 12 numaralı mera parsellerine ağaç dikip tel örgü çekmesi nedeniyle Çay Kaymakamlığının 16.06.2014 tarihli kararıyla men kararı verildiği, tecavüze devam etmesi nedeniyle Çay Kaymakamlığının 28.08.2019 tarihli kararı ile ikinci kez hakkında men kararı verildiği, ikinci men kararı verilirken dinlenen sulama kooperatifi bekçisinin beyanında sanık ve kardeşlerinin suça konu yeri suladıklarını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında yapılan keşifte suça konu merada bulunan ağaçlara sulama kanalı açılarak sulandığının gözlemlendiği, ayrıca ağaçların budama ve bakımlarının yapıldığının ziraat bilirkişi raporunda bildirildiği hususları hep birlikte gözetildiğinde, sanığın meraya dikmiş olduğu ağaçları kaldırmayarak ve bakımlarını yaparak işgalini devam ettirdiği, tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25502, Karar No: 2015/1140, Tarih: 20.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25502 E.  ,  2015/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, ...'ndeki alacaklarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili yerlere haciz yazıları yazıldığını, 6487 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile değişik 2942 Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, anılan hasaptaki paranın 5779 sayılı Kanun kapsamında dağıtılmakta olan vergi resim, harçlara ait kanuni paylar ile 2464 sayılı Kanun kapsamında tahsil edilen belediye gelirleri olduğundan 5393 SK'nun 15/son maddesi gereğince haczedilmeyeceğini açıklayarak dosyadaki tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 öncesi olduğuna dair iddia ve bilgi bulunmadığından, elatmanın 1983 yılından sonra olduğunun kabulü ile, haciz tarihi itbariyle 6111 SK'nun 2.maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre haczin mümkün olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan

taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile

Kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 06.11.2012 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir. Mahkemenin bu şikayete ilişkin ret kararı doğrudur.

Bu durumda, Mahkemece, şikayet sebepleri arasında yer alan 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/6340, Karar No: 2009/6248, Tarih: 21.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/6340 E.  ,  2009/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibariyle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 7865 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan dava ve temyize konu muhtesatın (binanın 1.katının) tarafların müşterek miras bırakanları tarafından meydana getirildiği bir başka anlatımla tek başına davacı ... tarafından meydana getirildiğinin ispatlanamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.