muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/743, Karar No: 2024/4276, Tarih: 16.05.2024

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; sanık ...'in hazırlık aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanları, tanıkların beyanlarında sanıkların uyuşturucu maddeyi para karşılığında tanığa verdiklerini ifade etmeleri, tutanak mümzilerinin beyanları, teşhis tutanağı, sanıkların ikametinde bulunan uyuşturucu maddelerden bonzai maddesinin tanık üzerinden ele geçirilen verilen uyuşturucu madde ile aynı olması ve sanıkların evinde uyuşturucu maddeler ile birlikte bu uyuşturucu maddeleri paketlemek için alüminyum folyo rulosunun bulunması, evde bulunan uyuşturucu madde paketlemede kullanılan maddeler üzerinde her iki sanığın parmak izlerinin çıkması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/1308 Esas, 2022/1717 karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası

ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13569, Karar No: 2016/4193, Tarih: 15.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/13569 E.  ,  2016/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde meskeninin aşınma payları düşülerek 9081-9082 analiz nosu ile tesisine 38.410,60 TL tesis bedeli takdir edilerek, bunun %10'una tekabül eden 18.341,60 TL sının ödeneceği taahhüt edilip davalıyla arsa karşılığı kat yapım sözleşmesi imzalandığını, davalının aldığı bu kararın Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 26.10.2009 tarihli kararıyla çeliştiğini, arsasının kendi tapulu mülkü içinde olmasından dolayı muhtesata enkaz bedeli değil, yapı bedelinin tamamının ödenmesi gerekirken, %10 değerin ödenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, bakiye 20.610,00 TL nın tahsili için başlattığı icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıyla imzalanan sözleşme gereği 9081 ve 9082 analiz nolu gecekondular için davacıya enkaz bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, belediye meclis kararı gereği gecekonduların toplam yapı bedelinin %60 tutarı olan 13.743,00 TL bedelden sözleşme gereği ödenen 2.402,50 TL bedelin mahsubundan arta kalan 11.340,50 TL nın ödenmesi için 16.6.2014 tarihinde komisyon raporu oluşturulduğunu, davacının dosyasında yapılan inceleme sonucu vergisinin kapatılmadığı ve Iban nosu olmadığı tespit edildiğinden ödeme yapılamadığını, 9.269,50 TL fazla talebi kabul etmediklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin sözleşmeye dayalı bir ilişki olduğu, davacının, analiz raporuna dayanarak yapı bedelinden mahsup edilmeyen bakiye bedeli isteyebileceği, toplam yapı ve ağaç bedeli olan 38.956,10 TL dan davalı tarafça ödendiği ihtilaf bulunmayan 18.341,60 TL nın mahsubu ile bakiye 20.614,50 TL yı talep etmekte davacının haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, itirazın iptali ile 20.610,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bu davada, davalı ile yaptığı sözleşme uyarınca kendisine ait bina ve müştemilatların davalıya bedeli karşılığında devri sonucu eksik ödeme yapıldığını, yapı bedelinin tamamının ödenmesi gerektiğinden bahisle bakiye bedelin tahsili için başlattığı takibe itirazın iptalini istemiş, mahkemece davacının analiz raporundaki bedeli isteyebileceği kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Taraflar arasında düzenlenen 02.04.2009 tarihli Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Arsa ve Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde, sözleşmenin eki niteliğinde bulunan 586, 9081 ve 9082 numaralı analiz raporunda takdir edilen tesis/enkaz bedeli olan 18.341,60 TL bedelin davacının borcundan mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Analiz raporunda belirlenen enkaz bedelinin, sözleşmede davacının borcu olarak belirtilen miktardan mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Bahsi geçen sözleşme hükmü nazara alındığında davacının sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelininde davacıya ödenmiş olması (enkaz bedelinin davacı borcundan maksup edilmesi) nedeniyle davacının başka bir talepte bulunamayacağının kabulü gerekir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.06.2015 gün ve 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararında da sözleşme hükmünün esas alınması gerektiği belirtilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davacının analiz raporunda gösterilen enkaz bedelinden başka bir şey talep edemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekmekte ise de; davalının 11.340,50 TL bedelin ödenmesi için 16.6.2014 tarihinde komisyon raporu oluşturulduğuna dair kabul beyanı ve 16.06.2014 tarihli komisyon raporunda, davacı ...'a ödenen 2.401,80 TL tesis bedelinin %10'u ve ağaç bedeli ödendiğinden aradaki fark olan 11.453,20 TL nın ilgilisine ödenmesinin uygun görüldüğü anlaşılmakla, davalının kabul beyanı dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12848, Karar No: 2013/3903, Tarih: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12848 E.  ,  2013/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığa verilen cezanın fazla olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının kararda belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması; ayrıca, sanığın tutukluluk ve gözaltında geçirdiği şahsi hürriyeti bağlayıcı sürelerin mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1095 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, ayrıca hüküm fıkrasına “Sanığın tutukluluk ve gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. madde uyarınca mahsubuna” paragrafının eklenmesi suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/774, Karar No: 2013/5770, Tarih: 25.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/774 E.  ,  2013/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, davacının eşinin tedavisinde kullanılan tıbbi malzeme bedellerinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın tetkikinden, davacı sigortalının eşinin geçirmiş olduğu rahatsızlık nedeniyle fatura karşılığı dışarıdan tıbbi malzemelerin temin edildiği, ......tarafından reçetede yazılı bulunan 4 kalem ortopedik malzeme ile ilgili olarak ödemeye esas birim fiyatlarının bulunduğunun bildirildiği, yaptırılan bilirkişi incelemesinde faturadaki fiyatların rayice uygun olduğunun tespit edildiği ve mahkemece davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

5510 sayılı Yasanın 63. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını .... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları ..... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları..... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; kullanılan tıbbi malzeme bedelinin.....tarafından yukarıda sıralanan düzenlemeler çerçevesinde belirlenmesinin sağlanması, fiyat tespitinin makul süre içerisinde .....arafından gerçekleştirilmemesi halinde ise; tedavinin yapıldığı yıl belirtilmek suretiyle, ....

....kuruluşlardan sorulup, davaya konu sağlık malzemesine ilişkin ihalelerde teklif edilen fiyat ortalaması esas alınarak rayiç fiyat belirlenmeli; ödemeye esas fiyatın bu şekilde belirlemenin mümkün olmaması durumunda, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü ışığında fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak vb. tüm araştırmalar yapılmak suretiyle belirlenip; fatura miktarını aşmayacak ve Kurum tarafından tedavinin yapıldığı yıl için ödemeye esas olmak üzere.....ta belirtilen bedelin altına düşülmeyecek şekilde belirlenen rayiç bedelden, sigortalıdan alınacak katılım payı düşüldükten sonra, kalan kısmının tahsiline karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, yetersiz incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/13661, Karar No: 2012/18726, Tarih: 13.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13661 E.  ,  2012/18726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı kadın, eşinin açtığı boşanma davasının reddedildiğini halen ayrı yaşadıklarını beyan ederek kendisi için aylık 300 TL tedbir nafakasının davalı taraftan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı taraf, davacı kadının kendisinin açtığı boşanma davasından önce müşerek evi terkedip gittiğini, çağrılarına rağmen eve dönmediğini, ayrı yaşamada kusurlu tarafın davacı olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ayrı yaşamda haklılık için reddedilen boşanma davasının yeterli olamayacağı, davacının müşterek konutu terk edip gitmesi ve davalıdan kaynaklı kusurlu bir davranışın ispat edilememesi gerekçeleriyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.MK.197 ve devamı maddelerine göre davacı eş kadın için tedbir nafakasına hükmolunabilmesi için ayrı yaşamda haklılık olgusunun ipat edilmesi gerekir. Bu konuda tereddüt yoktur.Somut olayda, eldeki dava reddedilen boşanma davasından sonra açılmıştır. Davalı kocanın şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı olarak açtığı boşanma davası taraflar arasında şiddetli geçimsizliğin ispatlanamaması nedeniyle reddedilmiştir. Boşanma davası reddedilmiş olmakla davalı (koca) kusurlu duruma düşmüş olup, bu durumda evlilik birliğini kurma görevi davalıya (kocaya) düşer. Reddedilen boşanma davasından sonra, davalı koca tarafından barışma girişiminde bulunulmamış, evlilik birliği kurulmaya çalışılmamış ayrıca davalı tarafça tarafların birlikte oturduğu müşterek konut dağıtılmıştır. Bı durumda kadının dönebileceği bir ev kalmadığına göre; davacı kadın ayrı yaşamakta haklıdır. Ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın için hakkaniyete uygun bir miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24042, Karar No: 2017/1169, Tarih: 02.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/24042 E.  ,  2017/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... vekili avukat ... ve Toki Başkanlığı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ'nin, diğer davalı müteahhit ...'ne inşa ettireceği “... Toplu Konut Projesi”'den ... sitesi ... ada ... blok ... nolu daireyi 5.5.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, 10.11.2007 tarihinde teslim edildiğini, reklam, tanıtım ve broşürlerde yüksek inşaat kalitesi vaadinde bulunulduğunu ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığından reddine, eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olarak toplam 24.464,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 198.maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 15.5.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 10.11.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacı tarafından 30.11.2010 tarihinde ayıp ve eksiklikleri davalı tarafa ihtar ettiği ve 29.12.2010 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine BK'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.