muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/314, Karar No: 2020/727, Tarih: 06.10.2020

17. Hukuk Genel Kurulunun 16.05.2019 tarihli ve 2015/22-3938 E., 2019/565 K. sayılı kararında da mevsimlik işlerin işin niteliğine ve yapısına göre yılın belirli dönemlerinde ortaya çıkan veya bu dönemlerde artan faaliyetlere uygun olarak çalışılan işler olduğu belirtilmiştir.

18. Çalışmaların mevsimlik iş olup olmadığının, işin ve işyerinin özelliğine göre titizlikle irdelenmesi gereği de göz ardı edilmemelidir.

19. Somut olayda; davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde haftanın yedi günü olmak üzere yaz sezonu olan 1 Nisan ilâ 1 Kasım ayları arasında saat 06.00’dan 22.00’a kadar, kış sezonu olan 1 Kasım ilâ 1 Nisan ayları arasında ise saat 08.00’den 20.00’a kadar aralıksız çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı vekili ise; davacı işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının bulunmadığını, tahakkuk edenlerin tamamını aldığını savunmuştur.

20. Mahkeme tarafından hükme esas alınan 24.12.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda, davacının davalıya ait işyerinde 07.08.2007-31.10.2007 ile 05.04.2008-03.11.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu (Kurum) kayıtları dikkate alınarak davacı işçinin 3 yıl 10 ay 19 gün çalışmasının bulunduğu kabul edilmiştir.

21. Bununla birlikte davalı tarafça sunulan 2007 yılı Ağustos ilâ Ekim ayları arasındaki bordrolar ile 2008 yılı Nisan ilâ 2011 yılı Kasım aylarına ait imzalı bordroların incelenmesinde; her yıl nisan ile kasım ayları arasında davacıya fazla çalışma ücreti ödendiği, aralık ile mart ayları arasında ise fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunmadığı görülmüştür.

22. Öte yandan 10.07.2012 tarihli İlçe Emniyet Müdürlüğü yazısında davalı işverenin dilekçeleri doğrultusunda davalıya ait otellerin 2007 ilâ 2011 arası yıllar için her yıl nisan ayında açıldığı kasım ayında kapandığı bildirilmiştir.

23. Davacı ve davalı tanıkları, davacının davalıya ait işyerinde teknik servis elemanı olarak yaz ve kış mevsimlerinde ara vermeksizin çalıştığını beyan etmişlerdir.

24. Bu durumda davacının kesintisiz çalışma yaptığına ilişkin Kurum kayıtları ile davalı tarafça sunulan tüm çalışma dönemini kapsayan ve yılın her ayı için düzenlenen imzalı bordroların bulunması, taraf tanıklarının davacının davalıya ait işyerinde teknik servis bölümünde tüm yıl ara vermeksizin çalıştığına dair beyanları ile davalı tarafın yargılama sırasında ve temyiz dilekçesinde davacının çalışmasının mevsimlik iş olduğuna dair savunmasının bulunmaması karşısında davacı işçinin davalı işyerinde sürekli çalıştığının kabulü gerekir.

25. Diğer taraftan dosya kapsamı ile davacının teknik servis bölümünde teknik servis elemanı olarak sürekli çalıştığı sabit olduğundan davalı şirkete ait otelin belirli dönemlerde kapalı olup olmadığına dair araştırma yapılmasının önem arz etmediği sonucuna varılmıştır.

26. O hâlde direnme kararı yerindedir.

25. Diğer taraftan dosya kapsamı ile davacının teknik servis bölümünde teknik servis elemanı olarak sürekli çalıştığı sabit olduğundan davalı şirkete ait otelin belirli dönemlerde kapalı olup olmadığına dair araştırma yapılmasının önem arz etmediği sonucuna varılmıştır.

26. O hâlde direnme kararı yerindedir.

27. Ne var ki, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair hususlara ilişkin temyiz itirazları incelenmediğinden bu konuda inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan taraf vekillerinin sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.10.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10254, Karar No: 2013/9108, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10254 E.  ,  2013/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/9443, Karar No: 2012/3275, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9443 E.  ,  2012/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı olan ve davalı ...'in işleteni olduğu aracın diğer davalı idaresinde iken park halindeki araca çarparak hasara neden olduğunu, olay sırasında sürücü davalının alkollü olduğunu, hasar nedeniyle karşı araç için tazminat ödendiğini ve rücu haklarının bulunduğunu ileri sürerek, 6.705,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmediğini, önlerine çıkan araç nedeniyle kazanın oluştuğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı ... hakkındaki davanın sigorta poliçesinin tarafı olmadığından husumet yönünden reddine, diğer davalı hakkındaki davanın ise kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği anlaşıldığından (davacının rücu hakkı bulunmadığından) reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dosya kapsamında yer alan doktor raporunda davacıya trafik sigortalı araç sürücüsünün yüksek derecede alkollü olmasına ve alkolün olayda kısmen etkili olmasına karşın, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan mahkeme hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 19.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/503, Karar No: 2010/7109, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/503 E.  ,  2010/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 105 ada 12 ve 14 parsel sayılı sırasıyla 12243,69 m², 8963,19 m² yüzölçümünlerindeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmazlara ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazların kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde zilyet davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9110, Karar No: 2016/11251, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9110 E.  ,  2016/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ... Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı ... Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35423, Karar No: 2023/9705, Tarih: 20.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/35423 E.  ,  2023/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince, 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2023 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı ile onaylanan Yargıtay Başkanlar Kurulunun 07.01.2023 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince, Dairemiz arşivinde bulunan dosyaların 01.02.2023 tarihi itibarıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesine UYAP Bilişim Sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle iş bu dosyanın 01.02.2023 tarihi itibariyle Yargıtay 6. Ceza Dairesine DEVREDİLMESİNE ve esasının bu şekilde kapatılmasına karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15235, Karar No: 2017/8408, Tarih: 30.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15235 E.  ,  2017/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia edilen sanık hakkında verilen beraat kararının Dairemizin 01.07.2013 tarih ve 2012/4418-2013/11330 esas ve karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma nedenleri ışığında araştırma yapılmak suretiyle faturaları kullanan şirket yetkililerine ulaşılamaması ve ele geçirilemeyen suça konu sahte faturalar üzerinde inceleme yapma imkanının bulunmaması nedenleri ile 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1001, Karar No: 2023/6048, Tarih: 10.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1001 E.  ,  2023/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/233 E., 2022/483 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2017/711 Esas, 2020/130 Karar sayılı bozma üzerine kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/5003 Esas, 2021/5866 Karar sayılı kararı ile, "eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/233 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, düşme kararının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ve katılanın olay tarihinde aynı okulda öğrenci oldukları, katılanın parkta köpek gezdirdiği sırada çıkan tartışmada, suça sürüklenen çocuğun katılana yumruk attığı, katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Adli tıp raporları, suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılanın beyanları, nüfus kayıt örneği, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait belgeler dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE