muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/985, Karar No: 2020/2353, Tarih: 09.09.2020

2-Davacının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi kapsamında duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün görülen haller dışında istinaf incelemesi duruşma açmak suretiyle yapılacaktır. (HMK m. 356) Buna göre, ön inceleme (HMK m. 352) veya ilk incelemede dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan haller (HMK m. 353) dışında Bölge Adliye Mahkemesi’nce duruşma yapılması gerekmektedir. Bir başka deyişle, istinaf yargılamasında kural, duruşma yapılmasıdır. Duruşma yapılmadan karar verilebilecek haller ise, Kanun tarafından açıkça yetki verilen haller ile sınırlıdır (HMK 352 ve 353. maddeleri). 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 356/1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi’nce duruşma günü verilmesi halinde, duruşma gününün taraflara bildirilmesi zorunludur. Yine HMK’nın 358/1 maddesi gereğince, taraflara çıkartılacak davetiyede duruşmada hazır bulunmadıkları takdirde tahkikatın yokluklarında yapılarak karar verileceği hususu ile istinaf yoluna başvuran tarafa çıkartılacak davetiyede, ayrıca, yapılacak tahkikatla ilgili olarak bölge adliye mahkemesince belirlenen gideri duruşma gününe kadar avans olarak yatırması gerektiği açıkça belirtilmelidir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 358/3 maddesi istinaf incelemesi sırasında yatırılması gereken giderlerin yatırılmaması halinde, uygulanacak yaptırımı belirlemiştir. Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesi’nce tahkikatla ilgili giderler süresi içinde yatırılmadığı takdirde, dosyanın mevcut durumuna göre karar verilir. Bununla birlikte, öngörülen tahkikat yapılmaksızın karar verilmesine imkân bulunmayan hâllerde başvuru reddedilir. Burada verilecek başvurunun reddine dair karar, usulden değil, esastan ret kararıdır.Bu açıklamalar ve yasa hükümleri ışığında somut olay incelendiğinde; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nce davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına ve asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.04.2019 tarih 2018/2484 Esas, 2019/1851 Karar sayılı kararı ile bozulmuş ve yeniden yapılan yargılamada davacı vekilinin duruşmalara davet edilmiş ve üst üste mazeret verdiği ve son duruşmaya da mazeret bildirdiği belirtilerek mazereti reddedilmiş ve asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. İstinaf incelemesinin HMK'nın 356. maddesi uyarınca, duruşmalı olarak yapılması kararlaştırıldığına göre davacıya çıkarılacak tebligatın HMK 358. maddesine uygun olması ve bu maddede belirtilen hususların davacıya ihtarı gerekir. Usul ve yasaya uygun olmayan ve gerekli şerhi içermeyen tebligat halinde yasanın öngördüğü müeyyide uygulanamaz.Bölge Adliye Mahkemesi'nce HMK 358

. İstinaf incelemesinin HMK'nın 356. maddesi uyarınca, duruşmalı olarak yapılması kararlaştırıldığına göre davacıya çıkarılacak tebligatın HMK 358. maddesine uygun olması ve bu maddede belirtilen hususların davacıya ihtarı gerekir. Usul ve yasaya uygun olmayan ve gerekli şerhi içermeyen tebligat halinde yasanın öngördüğü müeyyide uygulanamaz.Bölge Adliye Mahkemesi'nce HMK 358. maddeye uygun şerh verilerek uygulama yapılıp buna göre davanın karara bağlanması gerekir iken usulune uygun şerh içermeyen davetiyeye göre mazeret bildirerek duruşmaya katılmayan davacı tarafın mazeretinin reddedilerek esastan karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.O halde mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa HMK 358. maddesine uygun şekilde tebligat çıkarılarak gelmediği takdirde bu madde hükmüne göre usuli işlem yapmaktan ve gerekli kararı vermekten ibarettir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının birleşen 2014/44 Esas sayılı davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2. bent uyarınca davacının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısına geri verilmesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1372, Karar No: 2021/293, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2018/1372 E.  ,  2021/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İl Telekom Müdürlüğünde çalışmakta iken özelleştirme sonucu 04/01/2010 tarihinde Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildiği ve başka kuruma naklen atandığı, nakil maaşı bildirilirken 2009 yılında ödenen ikramiyeler dahil edilmeden eksik hesaplama ile bildirildiği iddiası ile nakil maaşına ikramiyenin de eklenmesi gerektiğinin tespiti ile maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenerek çalıştığı kuruma bildirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf:

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kamu düzenine aykırılık yönünden yapılan incelemede mahkemece bir işin yapılması yönünde zorlayıcı hüküm kurulamayacağı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne dair yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda Toplu İş Sözleşmesi'nin 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.Taraflar arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde Toplu İş Sözleşmesi 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır

. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde Toplu İş Sözleşmesi 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamayacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı Şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, bu nedenle nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14153, Karar No: 2015/9590, Tarih: 02.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14153 E.  ,  2015/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2013/826-2014/776

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı R.. A.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle satışın genel açık artırma suretiyle yapılacağının ve satış bedeli üzerinden alınacak harcın taraflardan payları oranında tahsil edileceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25,20 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 02.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7830, Karar No: 2023/2075, Tarih: 05.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/7830 E.  ,  2023/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve ilgili Yönetmeliği doğrultusunda hazırlanan ... kıyı kenar çizgisinin tespiti ile davalıların mirasbırakanı ... adına kayıtlı olan 9273,00 m² yüzölçümlü 185 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 8513,56 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek 8513,56 m²'lik kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını, aksi halde davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2016/135 Esas, 2020/208 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli 185 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 8.278,23 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9273,00 m² yüz ölçümlü taşınmazın Harita Mühendisi ...'in 05.02.2018 tarihli raporunda mavi ile boyalı (A) harfi ile gösterilen 8.278,23 m²'lik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 999. maddesi gereğince her türlü takyidattan ari olarak tapudan kıyıya terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili, davanın kısmen reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, itiraz görmemiş ve kesinleşmiş mevcut bir kıyı ve kenar çizgisi varken, bilirkişilerin hukuki gereklilikten uzak bir şekilde sanki kıyı kenar çizgisi yokmuş gibi yeni bir kenar çizgisi oluşturduklarını, bilirkişilerin taşınmaz kenarında açılan çukurlarda gözlem yaptığını, toprak örneklerinin laboratuvar ortamında incelenmediğini, dava açılmadan önce idarece gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığını, taşınmazın sayısal kadastral verileri Kadastro Müdürlüğünden, kıyı kenar çizgisinin sayısal verileri Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden alınarak taşınmazın ne kadarlık bir kısmının kıyı kenar çizgisine isabet ettiğinin hesaplandığını, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi ile bilirkişilerin belirlediği kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkili durumun hükme esas alınan raporda açıklanmadığını, idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyon çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin gözardı edildiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, tektonik kökenli bir tatlı su gölü olan İznik gölünden çevresindeki yerleşim bölgelerinin içme ve sulama suyu ihtiyacı karşılanmakla, gölün korunması için davanın tamamen kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/461 Esas, 2021/888 Karar sayılı kararıyla; idarece kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine dair 27.04.2015 tarihli komisyon tutanağında ...'nün maksimum su kotunun 85,00 olarak belirlendiği, bu haliyle idarece kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinde maksimum su kotunun esas alındığı, belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda "...Açılan 84 ve 86 no.lu araştırma çukurlarının kuzeyindeki toprak yapısının aynı olması ve maksimum su kotu üzerinde olması nedeniyle kıyı kenar çizgisinin raporda belirtildiği şekilde belirlenmesi gerektiğinin" açıklandığı, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 13.03.1972 tarihli, 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarihli, 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarında belirtilen şekilde yapılan keşif sonucu alınan teknik bilirkişi raporuna göre A harfi ile gösterilen 8278,23 m2 yüz ölçümündeki bölümün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanarak bu bölüm yönünden talebin kabulüne, fazlaya dair istemin ise reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu’nun 715 ve 999. maddelerine dayalı tapu kaydının iptali ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesinde; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir."

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde; "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır."

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar" başlıklı 715. maddesinde; "Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz."

4. Türk Medeni Kanunu'nun "b. Kaydedilmeyecek taşınmazlar" başlıklı 999. maddesinde; “Özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz.

Tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.” düzenlemeleri yer almaktadır.

5. Uyuşmazlığın niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.