muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1308, Karar No: 2009/3829, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1308 E.  ,  2009/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı ... ve davalı ... vekilleri tarafından istenmiş; Davacı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla, duruşma için tayin edilen 02.6.2009 salı günü davacı.... vekili Av...... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ... ve davalı ... vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...’in alacaklısından mal kaçırmak amacıyla Adana, ...., ..... Mahallesi, 386 Ada, 15 parselde üzerinde benzin istasyonu bulunan taşınmazın 3/4 hissesini 12.1.2005 tarihinde kardeşi davalı ...’e sattığını belirterek tasarrufun iptalini, hissenin borçlu adına tescilini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... vekili, haciz tarihi ile tasarruf tarihi arasında 2 yıllık süre geçmiş olduğundan İİK 278/2 maddeye göre davanın dinlenemiyeceğini, taşınmaz üzerindeki tesislerin dava dışı ...’e ait olduğunu ve bu konuda ... tarafından mülkiyet tespiti talepli dava açıldığını, taşınmaz üzerindeki ipotek ve hacizle birlikte 470.630,00 YTL’ye alındığını, aciz belgesi sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan delillere göre, tasarruf tarihi ile haciz tarihi arasında İİK 278.maddede

öngörülen 2 yıllık sürenin geçtiği, dolayısıyla davanın hakdüşürücü süre yönünden reddi gerektiği kanısıyla dava reddedilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan delillere göre, tasarruf tarihi ile haciz tarihi arasında İİK 278.maddede

öngörülen 2 yıllık sürenin geçtiği, dolayısıyla davanın hakdüşürücü süre yönünden reddi gerektiği kanısıyla dava reddedilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Yasanın 280/1.maddesi gereğince malvarlığı borçlarına yetmeyen borçlunun alacaklılarına zarar verme kastıyla yaptığı tüm işlemler borçlunun içinde bulunduğu mali durumun ve zarar verme kastının, işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde iptal edilebileceği, işlemin gerçekleştiği tarihten itibaren beş yıl içinde borçlu aleyhine haciz veya iflas yoluyla takipte bulunulmuş olması gerektiği, 2. fıkrada ise 3. Şahıs borçlunun 3. dereceye kadar kan veya sıhrı hısımı ise borçlunun 1. fıkrada beyan ollunan durumunu bildiği kabul edilmiştir. 3. fıkrada da ticari işletmenin veya işyerindeki mevcut emtianın tamamı veya mühim bir kısmının devir veya satın alan veya bir kısmını iktisapla beraber işyerini sonradan işgal eden şahsın borçlunun alacaklılarını ızrar kastını bildiği ve borçlunun da bu hallerde ızrar kastıyla hareket ettiğinin kabul edileceğini, bu karinenin ancak iptal davasını açan alacaklıya devir, satış veya terk tarihinden en az 3 ay evvel keyfiyetin yazılı olarak bildirildiğini veya ticari işletmenin bulunduğu yerde görülebilir levhaları asmakla beraber Ticaret Sicil Gazetesiyle, mümkün değilse bütün alacaklılarının öğrenmesini temin edecek şekilde ilan olunduğu ispatla çürütülebileceğini hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalı borçlu ticari işletme niteliğindeki üzerinde benzin istasyonu bulunan taşınmazın 3/4 hissesini kardeşi davalı ...'e satmıştır.

Mahkemece hükme gerekçe olarak gösterilen İİK'nun 278.maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olmayıp ivazsız tasarrufların butlanına ilişkin ve iptale tabi tasarrufun sınırını gösteren süredir. Oysa 11.5.2004 tanzim 11.8.2004 vadeli senetle borçlu ve aciz halinde olduğu anlaşılan borçlu Soner'in borcunu ödemeyerek 12.1.2005 tarihinde sahibi olduğu taşınmazın 3/4 hissesini kardeşi Halil'e satmak suretiyle alacaklıları ızrar kastıyla hareket ettiği, taşınmazın ticari işletmenin devri niteliğinde olduğu davanın 5 yıllık süre içinde açıldığı gözetilerek olayın İİK 280.maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekir. Diğer yandan dava konusu taşınmazın başka bir alacak nedeniyle Kozan İcra Müdürlüğünün 2006/18 talimat dosyasından satış aşamasında olduğu anlaşıldığından, anılan dosya incelenerek İİK 283/2 maddesi uyarınca işlem yapılıp yapılmayacağı da gözönüne alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 625.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7630, Karar No: 2018/12726, Tarih: 03.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7630 E.  ,  2018/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun sübutu halinde fiilin işlendiği tarihin en geç şikayet tarihi olabileceği, sanığın şikayet tarihi itibarıyla 65 yaşını bitirmemiş olması ve 5237 sayılı TCK’nun 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevirmenin yanı sıra aynı maddenin 1. fıkrasındaki diğer seçenek yaptırımlara da çevrilebilecek olması nedeniyle tebliğnamedeki sanığın suç tarihi itibarıyla 65 yaşının üzerinde olması karşısında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi şeklindeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2323, Karar No: 2011/221, Tarih: 27.01.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/2323 E.  ,  2011/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'nu bıçakla ayrı ayrı yaralamaktan ve izinsiz bıçak taşımaktan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KADIKÖY) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.09.2009 gün ve 303/229 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin süresinde yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin, ceza miktarları nazara alınarak CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Mahkemenin kabul ve gerekçesine göre; mağdur ...'in sanığın kardeşini dövmesi nedeniyle olay yerine gelen sanığın "kardeşimi kim dövdü" sorusuna, mağdur ...'ın "ben" şeklinde cevap vermesi üzerine, bıçakla mağdur ...'ı sırtının sol kısmından, mağdur ...'i sol kosta kavsi üzerinden birer isabetle vurarak, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralayıp kaçtığı olayda, engel durum bulunmadığı halde eylemin sürdürülmemesi, darbe sayısı, mağdurlar ile sanık arasında öldürmeyi gerektiren husumet ve sanığın öldürme kastını gösteren delil bulunmaması dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yasal savunmaya, tahrik oranına sair nedenlere, katılanlar vekilinin vasfa, sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA) 27.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3135, Karar No: 2018/5648, Tarih: 04.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3135 E.  ,  2018/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün ve 22.09.2015 tarih 2012/405 Esas, 2015421 Karar sayılı ek kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı kooperatif üyesi olan davalının 2011 yılı Eylül sonuna kadar olan birikmiş aidat borcunu ödemediği, davalı aleyhine 300,00 TL aidat ve 240,00 TL gecikme faizi alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre, davacının 300,00 TL aidat alacağının bulunduğu ve davalının icra takibinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 300,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, % 20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekili kısmen kabul edilen davada lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek, maddi hatanın düzeltilmesini mahkemesinden talep etmiş, mahkemece 22.09.2015 tarihli ek kararla talebin reddine karar verilmesi üzerine bu ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL dir.

Temyize konu edilen miktarın 240,00 TL olması nedeniyle 16.06.2015 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle, davalı vekilinin davanın kısmen reddi nedenine dayalı vekalet ücreti isteminin reddine ilişkin 22.09.2015 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.09.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10250, Karar No: 2013/9027, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10250 E.  ,  2013/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/11129, Karar No: 2015/28443, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11129 E.  ,  2015/28443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, hırsızlık maksadı ile ....... İlkÖğretim Okulu'na girerek, müdür yardımcısı odası ile bilgisayar odasının kapı ve çekmecelerini kırdıkları anlaşılmakla, eylemlerinin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 50/1-b maddesine göre; kısa süreli hapis cezasının, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesi tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı, aynı yasanın, mal varlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168. maddesinde, failin, azmettirenin veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmî geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşamasında dikkate alınarak ceza indirimi öngörüldüğü, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı Kanunun 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin, bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı,

böyle bir uygulamanın mağdurun zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanıma olacakken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı, maddenin düzenleniş amacının da bu şekilde yorumlanamayacağı gözetilmeyerek, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-b maddesi uyarınca mağdur kurumun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.