muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33332, Karar No: 2018/25466, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33332 E.  ,  2018/25466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/12/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 148 ada 22 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazda 21 yaş üzeri 5 tane şeftali ağacının kapladığı alanın 80,00 m2, 21 yaş üzeri 22 tane erik ağacının kapladığı alanının 440,00 m2 olarak kabul edildiği ve bu hususların Dairemizce bozmaya konu edilmediği anlaşıldığı halde, taraflar lehine oluşan usulȋ kazanılmış hak gözetilmeden, mahkemece, bozma ilamı sonrası hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda şeftali ağaçlarının kapladığı alanın 100,00 m2 belirlenmesi ve taşınmazda 21 yaş üzeri 4 tane erik ağacının olduğunun tespiti ile erik ağaçlarının kapladığı alanın 80 m2 olarak kabul edilmesi suretiyle bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23701, Karar No: 2017/35859, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23701 E.  ,  2017/35859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29537, Karar No: 2015/3536, Tarih: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29537 E.  ,  2015/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine aciz vesikasına dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte borçlu borca itiraz etmiş, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulmuştur. Mahkemece talebin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takip konusu yapılan belge İİK'nun 143. ve 251. maddeleri uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olup bu belge İİK'nun 68/1. maddesi kapsamında sayılan belgelerdendir. İİK'nun 143. maddesine göre düzenlenen kesin aciz vesikası, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmakla, alacaklının aciz vesikasında yazılı miktar üzerinden icra takibi yapması mümkün olup, itirazın kaldırılması aşamasında icra mahkemesince aciz vesikasında yazılı borç miktarı tartışma konusu yapılamaz. Belge içeriğinde belirtilen miktara bu aşamada itiraz edilmesi mümkün değildir. Borçlu tarafından borcun bulunmadığına ilişkin itirazını haklı gösterecek hiçbir belge ibraz edilmemiştir. Borçlu asıl alacakla birlikte takipten sonra asıl alacağa uygulanacak faiz oranına ve işleyecek faize de itiraz etmiştir.

O halde mahkemece asıl alacak yönüyle itirazın kaldırılması talebinin kabulüne, takipten sonra asıl alacağa uygulanacak faiz oranı ve işletilecek faiz yönüyle de borçlunun itirazı doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1398, Karar No: 2015/4471, Tarih: 05.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1398 E.  ,  2015/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2011/1148-2014/1134

11/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme soncunda iş bölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İş bölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

İnceleme konusu karar, ecrimisil istemine ilişkindir. Bu durumda; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin görevi içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7266, Karar No: 2022/9300, Tarih: 15.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7266 E.  ,  2022/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek dava dilekçesinde, eşinin evi terk ettiğini, kendisine ulaşamayınca Cumhuriyet Başsavcılığı ve kolluk kuvvetlerine kayıp başvurusunda bulunduğunu ve eşinin evi terk ... evli bir erkek ile kaçtığını öğrendiğini beyan ... boşanmaya ve boşanmanın ferilerine hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, erkeğin süresinde tanık bildirmediğinden ve böylelikle kadının kusurunu ispatlayamadığından bahisle, davanın reddine karar ...; bölge adliye mahkemesi de davacı erkeğin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Hüküm, davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı erkek dava dilekçesinin içeriğinde adli soruşturma evraklarından bahsederek bu evraklara delil olarak dayanmıştır. Dosyanın tetkikinden, erkeğin dilekçesinde bahsi geçen adli soruşturma evraklarının celp edilmediği, dosya arasına alınmadığı anlaşılmıştır. Davacı erkek tarafından delil olarak dayanılan adli soruşturma evrakının celp edilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki dinlenilme hakkına(HMK m. 27) aykırılık oluşturacak şekilde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 15.11.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/8340, Karar No: 2024/6051, Tarih: 29.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/8340 E.  ,  2024/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1101 E., 2022/1427 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/48 E., 2022/19 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılar murisi ... davalı DSİ Müdürlüğünün Sivas Bölge Müdürlüğü bünyesinde şoför olarak çalışmakta iken 08.04.2015 tarihinde kendi sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyon ile Erzincan istikametinden Sivas istikametine giderken yolun virajlı, asfalt zeminin ıslah ve kaygan olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kullandığı aracın yolun dışına çıkarak devrilmesi sonucunda hayatını kaybettiğini, müveteffa sürücü her ne kadar asli kusurlu bulunmuş ise de, meydana gelen kazanın aynı zamanda bir iş kazası olduğunun unutulmaması gerektiğini, işverenin kazaya uğrayan araca gerekli bakımı yapıp yapmadığı, sürücü işçiye gerekli eğitim verip vermediği, iş güvenliği mevzuatında yer alan tedbirlerin alınıp alınmadığı hususunda trafik iş kazası alanında uzman bilirkişilerden rapor alınmasının gerektiğini, davaya konu araç eski model, modern teknolojinin araçlar için geliştirdiği teknolojik yeniliklerin hiç birine sahip olmayan ve bu nedenle daha önce bir kaz ke kazaya karışmış bir araç olduğunu, kazaya neden aracın bakımları tam ve zamanında yapılmadığı gibi işyerindeki lastiklerde eski yıpranmış ve tarihi geçmiş lastikler olduğunu kazanın oluşumunda bunun da etkisi olduğunu, ...'in müteveffanın eşi olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için 1.000 TL maddi tazminat, çocuk ... için 1.000 TL maddi tazminat, eş ... için 60.000 TL manevi tazminat, çocuk ... için 35.000 TL, çocuk ... için 35.000 TL, çocuk ... için 35.000 TL, çocuk ... için 35.000 TL ' nin davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, olayda müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, müteveffanın ve davacının kendi kusurlu davranışları nedeniyle meydana geldiğini, müvekkil kurumda şoför kadrosunda çalışan personelin, ağır hizmet araçlarını kullanabilecek ehliyet belgesine sahip olmak zorunda olunduğunu, şoförler ihtiyaca göre, kamyon haricinde zaman zaman küçük araçlarda kullanbilmekte olduğunu, müteveffanın kurumunda şoför pozisyonunda kadrolu olarak çalıştığını, 15.05.1990 tarihinde 40042-30.12.1989 bele nolu E sınıfı ehliyet belgesine sahip olduğunu, 21.07.1999 tarihinde yapılan pozisyon değişikliği sınavını kazanarak şoför kadrosuna 23.07.1999 tarihinde atandığını, E sınıfı ehliyete sahip şoför ilgili mevzuat gereği kamyon kullanabilecek yeterlilikte olduğunu, dava konusu olayda müteveffaya teslim edilen araç 1991 model MAN marka kamyondan bölge müdürlüğü makine parkında 7 araç daha bulunduğunu ve makine parkına dahil oldukları tarihten itibaren son kaza dışında ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı kazaya karışmadığını, 08.04.2015 tarihinde kaza yapan aracın iddia edildiği gibi daha önce kazaya karışmadığını, maksimumum 50 km/ h hız ile seyretmesi gereken 90 derece virajlı yolda yüksek hızla seyretmesi ve dikkatsizlik sonucu kaza meydana geldiğini, 08.04.2015 tarihinde trafik kazası tespit tutanağında, ...' nın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 52-1B kuralını ihlal ederek bu kazaya sebep olduğu, müteveffanın ağır kusuru illiyet bağını kestiğinden müvekkil idarenin kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosya kapsamı ve dosyadaki bilgilere göre; SGK müfettişinin 12.08.2015-138965/05/İR/04 sayılı raporunda olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi 1 inci fıkrası a ve b bentlerine göre bir iş kazası olduğu, olayda ... ...'in %100 oranında kusurlu olduğu kanaatiyle, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin uygulanması gerektiği hususlarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece A sınıfı İş güvenliği uzmanı 1 makine yüksek mühendisi, 1 makine mühendisi, 1 makine mühendisinden oluşan 3. kişilik bilirkişi heyetinden alınan 27.03.2020-26.02.2021 tarihli raporlar olayın meydana gelmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, olayın meydana gelmesinde davacı ... işçinin %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece A sınıfı İş güvenliği uzmanı 1 makine yüksek mühendisi, 1 makine mühendisi, 1 makine mühendisinden oluşan 3. kişilik bilirkişi heyetinden alınan 27.03.2020-26.02.2021 tarihli raporlar olayın meydana gelmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, olayın meydana gelmesinde davacı ... işçinin %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

... ... eğitimli, tecrübeli şoför olmasına karşın ıslah, kaygan ve virajlı yolda kullanmış olduğu aracın hızını yük ve teknik özelliğine göre yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak yol güvenliğini tehlikeye atması, aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek dikkatsiz ve tedbirsiz davranmasıyla aracın yoldan çıkmasına sebep olması ve bu şekilde tehlikeli durum oluşabilme ihtimalini göz ardı etmesi sebebiyle olayın meydana gelmesinde kusurludur ...dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalının hukuki illiyet bağı bulunmadığı anlaşıldığından aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur...." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğunu, davalı işveren tarafından kullanmayı bilmediği kamyonetle göreve göndermesi nedeni ile kazanın meydana geldiğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek yasal süresi içerisinde istinaf yoluna başvurmuşlardır.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek yasal süresi içerisinde istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Somut olayda, davalı işyerinde şoför olarak çalışan ...' in kullandığı ... plakalı araç ile Sivas Ankara karayolunda bulunan mermer ocağından, taş tahkimatı ve yükleme işini tamamlamasının ardından, İmralı Barajına taşları götürdükten ve oraya boşalttıktan sonra İmranlı ilçesinden Sivas iline gittiği sırada davanın yağmurlu, yolun ıslah, kaygan, eğimli ve virajlı olması nedeniyle hızını alamayarak direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun dışına çıkması ve ters dönen araç içerisinde sıkışarak yaralanması akabinde ise vefat etmesi şeklinde meydana geldiği anlaşılmıştır.

Kazaya karışan ... plakalı aracın Man Marka 1991 model kamyon olduğu, aracın DSİ 19. Bölge müdürlüğü üzerine tescilli resmi araç olduğu, bakım kayıtlarının tutulduğu bu kayıtlarda 10.09.2012, 24.04.2013.14.05.2013, 03.10.2013, 05.03.2014, 30.10.2014 tarihlerinde bakım yapıldığı anlaşılmıştır.

Kazaya karışan ... plakalı aracın Man Marka 1991 model kamyon olduğu, aracın DSİ 19. Bölge müdürlüğü üzerine tescilli resmi araç olduğu, bakım kayıtlarının tutulduğu bu kayıtlarda 10.09.2012, 24.04.2013.14.05.2013, 03.10.2013, 05.03.2014, 30.10.2014 tarihlerinde bakım yapıldığı anlaşılmıştır.

SGK müfettişinin 12.08.2015-138965/05/İR/04 sayılı raporunda olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi 1 üncü fıkrası a ve b bentlerine göre bir iş kazası olduğu, olayda mütevffa ...'in %100 oranında kusurlu olduğu kanaatiyle, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin uygulanması gerektiği hususlarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 3. kişilik bilirkişi heyetinden alınan 3 ayrı raporda, olayın meydana gelmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, olayın meydana gelmesinde davacı ... işçinin %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

SGK müfettiş raporu ve diğer üç heyet raporuna belirlenen kusur oranlarının aynı olduğu ve çelişki bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi tarafından maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğe rastlanılmamıştır.

Vekalet ücreti yönünden bir isabetsizliğe rastlanılmadığından davalı tarafın istinaf nedeni de yersiz bulunmuştur.... " gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili ile davalı vekili, istinaf başvuru dilekçe içeriklerini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un ilgili hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, temyiz edilen hususların kapsam ve nedenlerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2065, Karar No: 2020/2972, Tarih: 15.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2065 E.  ,  2020/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalının ... Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanal İdaresi yağmur suyu, logarları ve bağlantı hatları temizliği işi ihalesine katılabilmek için 23/01/2012 tarihinde aylık 12.000 TL+ KDV kira bedeli ile "kanal açma ve temizleme aracı" nı kiraladığını, sözleşmede kira bedelinin ... Genel Müdürlüğü’nün işinin yapımına başlanmasıyla ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ihale kazanılmasına rağmen kira bedellerinin ödenmediğini, bir aylık sürenin geçmesi üzerine kira bedelini ödememesi nedeniyle keşide ettikleri ihtarnameye davalının başka bir ihtarname ile cevap vererek sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, kira sözleşmesi nedeniyle, aracı başkasına kiralamadığını, makineyi beklettiğini, bu şekilde zarara uğradığını belirterek toplam 127.440,00 TL kira alacağı ve tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; kiralananın teslim edilmemesi nedeniyle kira sözleşmesinin hiç doğmadığını, araç kendilerine teslim edilmediğinden daha yüksek bedelle başka bir araç kiralamak zorunda kaldıklarını ve zarara uğradıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının ihale sonucu aldığı işe başlama tarihi ile kira sözleşmesini feshettiğine dair ihtarname gönderdiği tarih arasında kalan süreye ilişkin kira bedeli ile makul sürede işleyecek kira bedeli üzerinden hesaplanan tazminat bakımından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiş ve hüküm; dairemizin 13.05.2019 tarihli, 2017/6568 E 2019/4445 K sayılı ilamı ile “(...) Davacı tarafça kira bedeli ve tazminat talep edilmekle teslim borcunu yerine getirmeyen ve karşı tarafı kiralananı teslim alma

hususunda temerrüde düşürmeyen davacının kira bedelini talep etmesi mümkün değildir. Ancak davalı kiracı tarafından kira sözleşmesi haksız feshedildiğinden davacı makul süre tazminatına hak kazanacaktır. Bu doğrultuda mahkemece; kira bedeli alacağı talebinin reddine, tazminat talebinin ise kiralananın yeniden kiraya verilebileceği süre olan ve bilirkişilerce tespit edilen makul süre kira bedeli bakımından kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve anılan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle davalı lehine bozulmuştur.