muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21203, Karar No: 2015/8712, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/21203 E.  ,  2015/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No :...

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı,Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı ... yönetimindeki ... plakalı aracın tescil plakasına ... Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 20/02/2015 tarihli ve ... sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 189,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Sulh Ceza Hakimliğinin 10/06/2015 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/10/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hakkında idari yaptırım uygulanan kişinin hakim olduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay ...Ceza Dairesinin 09/04/2015 tarihli ve ... esas, ...sayılı ilamında da belirtildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sulh Ceza Hakimliğinin 10/06/2015 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18289, Karar No: 2017/1149, Tarih: 09.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/18289 E.  ,  2017/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat,

Sanık ... hakkında; hükümlülük, müsadere

Sanık ...

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ...’nin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ...’ün ve katılan ...’nin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Bozma kararı öncesi sanık hakkında 4926 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri uygulanmak suretiyle neticeten 8.385,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, sanık temyizi üzerine yapılan yargılamada ise 5607 sayılı Kanun sanık lehine kabul edilerek neticeten doğrudan verilen 5.000,00 TL adli para cezası ile hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla yazılı şekilde sanık aleyhine hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Adli para cezasının aylık 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ödemelerin her ayın birinde yapılmasına karar verilerek infazın kısıtlanması,

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa’nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasa’nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ve hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezası arasında ayrım yapılmadan, ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre ... katılan sıfatı aldığı halde hükmün 4. bendinde hangi kurum lehine takdir edildiği anlaşılamayacak şekilde “vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ...’ye verilmesine" hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12521, Karar No: 2015/19143, Tarih: 30.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12521 E.  ,  2015/19143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : BAHÇE ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/390-2015/31

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2011 yılında evlendiklerini, iki müşterek çocukları olduğunu, davalının başka bir kadınla gönül ilişkisi olduğunu, bu kişi ile yaşamaya başladığını, davacının çocuklarıyla birlikte ailesinin yanına sığınmak zorunda kaldığını, davalının, davacı ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını ileri sürerek, davacı için 500,00 TL ve müşterek çocuklar için 250’şer TL tedbir nafakasına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı kadının eşi olan davalı tarafından başka bir bayanla gönül ilişkisi olması nedeniyle terk edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı için 500,00 TL ve müşterek çocuklar için 250’şer TL tedbir nafakasına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Buna göre davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir.

TMK.nun 6. maddesine göre; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

6100 sayılı HMK’nun yargılamaya hakim olan ilkeler ile ilgili birinci kısım 2. bölümünde; ‘Hukuki dinlenilme hakkı’ başlıklı 27. maddesinde; davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği açıklanmıştır.

Somut olayda; davacı ayrı yaşamakta haklı olduğu gerekçesi ile tedbir nafakası talep etmiştir. Davacı taraf cevap dilekçesi ile tanıklarını bildirmiştir. Davalı taraf ise davaya cevap vermeyerek iddiaları inkar etmiş sayılmıştır.

Mahkemece, davacının davalıdan ayrı yaşama hakkının olup olmadığının tespiti açısından, davacının tanıklarının dinlenmediği, davacının davalıdan ayrı yaşamakta haklı olup olmadığı olgusunun araştırılmadığı anlaşılmakla, ilk celsede davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu itibarla mahkemece; davacının iddiasını ispatına, davalının da savunmada bulunmasına yönelik olarak, taraf delilleri toplandıktan ve tanıklar dinlendikten sonra, davacının davalıdan ayrı yaşamakta haklı olup olmadığı değerlendirilerek, çocuklar yararına tedbir nafakasına hükmedilebilmesi için davacının ayrı yaşamda haklı olduğunun kanıtlanmasının gerekmeyeceği hususu da gözönünde bulundurularak, edinilecek kanaate göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13473, Karar No: 2015/19155, Tarih: 26.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13473 E.  ,  2015/19155 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : İ.. İ.. vs.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Yıkım

Hazine ile İ.. İ.. ve ihbar olunan Karayolları Genel Müdürlüğü aralarındaki Tapu İptali ve Tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.10.2014 gün ve .... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı İ.. İ.. vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde özetle; davalılara ait ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığını açıklayarak davalılar adına olan tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine, üzerinde bulunan yapıların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 13/03/2008 tarihli harita mühendisi bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 2.386,82 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaliyle tapudan terkinine, fazlaya ilişkin talebin ve yıkım talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili davalı Giresun İ.. İ.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Söz konusu raporlar incelendiğinde; keşfe katılan 2 jeoloji mühendisi bilirkişi, 1 harita mühendisi bilirkişi ile 1 şehir plancısı tarafından sunulan 03.03.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, idarece belirlenen 1984 tarihli kıyı kenar çizgisinin doğruluğunun denetlenmesi için sondaj ve jeolojik etüt yapılması gerektiği belirtilmiş, mahkemece ikinci kez yapılan keşfe 1 jeofizik mühendisi bilirkişi ile 1 harita mühendisi bilirkişi katılmış, dosyaya sunulan 25.03.2008 tarihli jeofizik mühendisi bilirkişi raporunda gözleme dayalı değerlendirmeler yapılmış ve idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin doğru olduğu bildirilmiştir. İdarece belirlenen kıyı kenar çizgisi harita mühendisi bilirkişi tarafından dava konusu taşınmaza uygulanmış ve buna göre hüküm kurulmuştur. Uzman bilirkişilerle usulüne uygun şekilde kıyı kenar çizgisi tespiti yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

.//..

.//..

O halde mahkemece yapılacak iş; önceki bilirkişilerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9767, Karar No: 2010/6734, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9767 E.  ,  2010/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, İstanbul Otobüs Sahipleri ve İşletmecileri Esnaf Odasına da kayıtlı olduğunu ileri sürerek 6.3.1978-3.6.1980 tarihleri arasında Kurum'a bildirilmeyen ve aktif çalışma içinde ticari faaliyette bulunduğu günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 06.03.1978-03.06.1980 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 06.03.1978-03.06.1980 ve 30.05.1989-24.02.1998 tarihleri arasında vergi, 27.04.1978 tarihinden beri devam eden oda kaydı ,27.12.1993-19.11.1998 tarihleri arasında sicil kaydının bulunduğu, 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak tescilinin ise 1997 tarihli talebi ile 30.05.1989 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı bulunduğu, Kurum'a yaptığı prim ödemelerinin de 1997 tarihinden başladığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 06.03.1978-03.06.1980 ve 30.05.1989-24.02.1998 tarihleri arasında vergi, 27.04.1978 tarihinden beri devam eden oda kaydı ,27.12.1993-19.11.1998 tarihleri arasında sicil kaydının bulunduğu, 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak tescilinin ise 1997 tarihli talebi ile 30.05.1989 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı bulunduğu, Kurum'a yaptığı prim ödemelerinin de 1997 tarihinden başladığı anlaşılmaktadır.

1479 sayılı ... kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10.maddesine benzer şekilde geçmiş günlerin tesbitine yönelik yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanunun da açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tesbitine olanak yoktur.Tescili yapılmayan sigortalılar ise farklı tarihler de çıkarılan tescil ve borçlanma yasaları ile kapsama alınmaya çalışılmışlardır.Bu hususta çıkarılan son düzenlemeye göre,24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47.maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18.maddede bu kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu Kanunun

yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olan hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulundukları taktirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacının sigortalı olarak tescili bulunduğu ve uyuşmazlık konusu 06.03.1978-03.06.1980 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmakta ise de 1479 sayılı Yasa'nın Ek. 18.maddesine göre bu dönemin sigortalı olarak kabul edilebilmesi için önceden tescilinin bulunması koşulu var ise de borçlanabileceği süre yasa ğereği 20.04.1982 tarihinden itibaren başlayan vergi kaydı sürelerine ilişkin olabileceğinden davacının uyuşmazlık konusu dönemde borçlanma da yapamayacağı ve sigortalı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı ortadadır. HGK.'nun 03.11.2004 tarihli 2004/10-524 Esas, 2004/581 Karar nolu kararı da bu yöndedir. Diğer yandan davacı 1479 sayılı Yasa'ya 14.03.1985 tarihli 3165 sayılı Yasa ile eklenen Ek Geçici 16.maddeye göre süresi içinde Ek Geçici 13.madde gereğince geçmiş hizmetleri ile ilgili borçlanmayı da talep etmemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10606, Karar No: 2015/6636, Tarih: 05.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/10606 E.  ,  2015/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 05.05.2015 Salı günü davacı ... vekili Av..... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında, davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tarafa alacağının, iptali istenen tasarruftan önce doğup doğmadığı yolunda usulüne uygun bir süre verilmediği, kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi bakımından, ülke koşulları ve hayatın gerçekleri göz önünde tutularak, taraflara yüklenen yükümlülüklerin birer birer açıklanması, masrafların kalem kalem bildirilmesi ve tarafların yapacağı işlevlerin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesi, kesin süre verilen tarafa, süreye uymadığı takdirde davasının bu nedenle reddedileceği konusunda ihtarât yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı alacağının iptali istenen tasarruflardan önce doğduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tasarrufun iptali davalarının dinlenebilmesi için borcun, iptali istenen tasarruftan önce doğması dava önkoşulu olup mahkemece res'en araştırılmalıdır. Dava koşulu gerçekleşmediği takdirde işin esası hakkında hüküm kurulamaz. Somut olayda davacı tarafın dayanmış olduğu adi yazılı belge tasarruf tarihinden önce ise de bu belgede taraf olan Şirket

defterlerine kayıt edilip edilmediği üzerinde durulmamıştır. Zira davacının ortağı olduğu Şirket davalı borçlu aleyhine bir takip başlatmış olup bu takip tarihi de iptali istenen tasarruftan öncedir. Hal böyle olunca adi belgede yazılı hususların şirket defterlerine yansıyıp yansımadığının bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi ondan sonra hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05/05/2015 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10253, Karar No: 2017/1217, Tarih: 13.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/10253 E.  ,  2017/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulması mümkün bulunmadığı cihetle; Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2012 gün ve 2012/845 esas sayılı iddianamesi ile sanığın sahte tapu senedi düzenleyip .............. Sahil Sulama Birliği 2012 yılı ........ Meclis üyeliği seçimlerinde kullandığı iddiasıyla 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kamu davası açıldığı, iddianamedeki anlatıma göre kooperatif üye defteri ve ........ meclis üyeliği kayıtlarındaki yapılan sahteciliğin dava konusu edilmediği anlaşılmakla sanığın bu eylemleri yönünden zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüş;Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği cihetle;suça konu "tapu senedinin" onaysız fotokopiden ibaret olması nedeniyle aldatma niteliğinin bulunmadığı ve resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ; gerekçeli karar başlığında suç yeri ve suç tarihinin yazılmamış olması mahallinde giderilebilir bir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısı ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.