muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27869, Karar No: 2015/33521, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/27869 E.  ,  2015/33521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/361-2014/649

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan S.. T.. Konutları'ndan daireler satın aldıklarını, dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladıklarını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her biri için 500, 00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi, bilahare vermiş oldukları ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden ayrı ayrı miktarları arttırarak belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223.maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği, konutların çoğunun 2009 yılının 3. ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde, davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile, konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği, konutların çoğunun 2009 yılının 3. ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde, davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile, konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Sofulu Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 17.02.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise, davalı idarenin 17.12.2010 tarihli ve 6245 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun mahkemeye gönderilen cevabi yazı ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda S.. Konut'larına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de gerekçede belirtilmesine karşın, dava ve keşif tarihi itibariyle sözkonusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38298, Karar No: 2013/3161, Tarih: 28.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38298 E.  ,  2013/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı gemiadamının ödenmeyen ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece birleşen davada davanın husumet nedeni ile reddine, asıl

davada ise davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... Tar. GI. San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılardan ... şirketinin sahibi, davalı ... şirketinin işleteni olduğu ... adlı teknede gemici olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin haklı bir neden gösterilmeden feshedildiğini, hizmet süresinin eksik gösterildiği gibi, priminin düşük ücretten yatırıldığını, ödenmeyen ücret alacağı olduğunu, izin kullanmadığını, fazla mesai ve tatillerde çalıştığını belirterek, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada ise ... Limited Şirketine karşı aynı isteklerle dava açılmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirket vekili, husumet itirazı yanında, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, asgari ücretle çalıştığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı şirket tebliğe rağmen yargılamayı takip etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda ... İş Kanunu hükümlerine göre tazminat ve alacakları hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacının davalı iş yerinde 01.04.2008-06.01.2009 tarihleri arasında toplam 9 ay 5 gün süre ile çalıştığı, Ocak 2009 ayına ait 6 günlük ücret alacağının ödenmediği, davacının iş akdinin kendi isteği ile sonlandırdığını, davalıların kanıtlayamadığı, davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai, genel tatil alacaklarının bir kısmının ödenmediği ve kullanmadığı yıllık izinlerin ücretlerinin de kendisine ödenmediği, çalıştığı iş yerinin kayıtlarından davalı firmanın ... Depolama pazarlama A. Şirketi ve ... .... Şirketi olduğu gerekçesi ile birleşen davada davanın husumet nedeni ile reddine, asıl davada ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı ve davalı ... A.Şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının a bendi uyarınca, “... ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. ... taşıma işlerinde çalışanlar hakkında 854 sayılı ... İş Kanunu uygulanmaktadır.

D) Temyiz:

Karar davacı ve davalı ... A.Şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının a bendi uyarınca, “... ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. ... taşıma işlerinde çalışanlar hakkında 854 sayılı ... İş Kanunu uygulanmaktadır.

854 sayılı ... İş Kanununun 1. maddesine göre “Bu kanun ...lerde, göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostonalitonluk gemilerde bir hizmet akti ile çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri hakkında uygulanır” denilerek, ... İş Kanununun kapsamı belirlenmiştir. Gemiler aracılığı ile yapılan ... taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan 4857 sayılı İş Kanununun kapsamı dışında bırakılmıştır. Gemi yabancı ülke bayrağı taşıyor veya gemi Türk bayraklı olsa bile yüz grostonlitonluk değil ise, bu gemide çalışanlar hakkında ... İş Kanunu uygulanmayacaktır. Keza taşıma işinde çalışan bu gemideki işçiler yine 4857 sayılı İş Kanunu kapsamına girmeyecek, haklarında Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanacaktır.

... İş Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca, “Bu kanun kapsamına giren gemi adamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet aktinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. Hizmet aktinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde ... ve taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1. Kıyılarda veya ... ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2. Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3. ... İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, ...lerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

1. Kıyılarda veya ... ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2. Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3. ... İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, ...lerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

... taşıma işinin ... İş Kanunu kapsamına alındığı sabittir. ... taşıma işlerinin açıkça İş Kanunu’nun kapsamı dışında bırakılması nedeni ile römorkaj, kurtarma-yardım, dalgıçlık gibi işlerde nitelikleri itibarıyla ... taşıma işi niteliğinde olmadığından, bu işler ve bu işlerde çalışanlara 4857 sayılı İş Kanunu’nun uygulanması yerinde olacaktır. Keza turistik maksatla faaliyet gösteren yatta çalışma ... taşıma işi olmadığından, çalışan hakkında 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanacaktır. Yat tanımına 4490 sayılı Türk ... Gemi Sicili Kanunu’nun 2.b maddesinde yer verilmiştir. Hükme göre yat, “Yat tipinde inşa edilmiş, gezi ve spor amacıyla yararlanılan, taşıyacakları yatçı sayısı otuzaltıyı geçmeyen, yük ve yolcu gemisi niteliğinde olmayan, turizm şirketi envanterlerinde kayıtlı ve tonilato belgelerinde "Ticari Yat" olarak belirtilen ... araçlarını” ifade eder. ... taşıma işi yapmayan ve dolayısı ile çalışanın ... İş Kanunu’na tabi olmadığı turistik amaçlı yat, bu kanunda ifade edilendir.

Davacının çalıştığı geminin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrası anlamında ... taşıma işi yapıp yapmadığı, turistik maksatla kullanılan yat olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır. Davacı turistik amaçlı, 4490 sayılı Kanunu’nun 2/b maddesi uyarınca belirlenen ... aracında çalışıyor ise ... taşıma işinde çalışmadığı ve 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında çalışan işçi olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10546, Karar No: 2014/15496, Tarih: 14.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10546 E.  ,  2014/15496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 gün ve 2011/490-2013/224 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/05/2014 gün ve 2014/768-2014/8706 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, davalı ile uzun süreli olarak çalıştığını ve kredi kullandığını, davalı banka tarafından müvekkiline gönderilen kredi geri ödeme ihtarnamelerine ekli hesap ekstrelerinde gösterilen kesintilerden daha fazla kesinti yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinden fazladan tahsil edilen 26.644,46 TL'nin kesinti yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkili bankadan 200.000 TL limitli 04/01/2006 tarihli genel kredi sözleşmesinden doğan kredi borcu bulunduğunu, müvekkili banka tarafından kredi ekstresine yansıyan faiz tutarlarına ilaveten üçer aylık dönemlere ait kredi komisyonu tahsilatı yapıldığını, davacı tarafından fazladan kesildiği iddia edilen paraların kredi komisyonları olduğunu ve davacının bunu genel kredi sözleşmesi hükümlerine göre açıkça kabul ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı banka arasında 19/07/2006 tarihinde 200.000 TL limitli genel kredi sözleşmesi imzalandığı, dosyaya ibraz edilen 19/01/2009 tarihli Hizmet Sözleşmesi Komisyonları Tablosu uyarınca kredi komisyonu oranının % 2 olduğu, ancak daha fazla komisyon alındığı, bilirkişi raporuna göre bu miktarın 8.979,69 TL olduğu, yine bilirkişi raporuna göre davalı bankanın davacıdan 16.159,06 TL fazla faiz tahsil ettiği davacının 13.07.2009 tarihli borç tasfiye sözleşmesini imzaladığı, davacının tasfiye sözleşmesinin 1.maddesinde tespit olunan nakit kredi borcunu faiz, masraf ve diğer ferileri ile birlikte kabul ettiğini bu nedenle fazla kesintilerin iadesini talep edemeyeceğini belirtmiş ise de; taraflar arasındaki borç tasfiye sözleşmesinin 1.maddesinde" Borçlu ve kefilleri .......olmak üzere bankaya toplam 442.600 TL nakit, meri teminat mektupları nedeniyle 184.439 TL ve çek garanti riskinden kaynaklanan 20.330 TL olmak üzere toplam 204.769 TL gayri nakit borcu bulunduğunu kabul, beyan ve taahhüt etmişlerdir. İş bu ana para borçlarının yanısıra bu kredilere ilişkin faiz ve komisyonların en son ödendiği tarih ve protokolün imzalandığı tarih arasında tahakkuk etmiş faiz, komisyon ve bunların ferilerinin bulunduğunu ve bu faiz, komisyon ve ferileri kendi kaynaklarıyla ödeyeceklerini kayıtsız şartsız kabul, beyan ve taahhüt etmişlerdir." hükmü bulunduğu, davalının dayandığı sözleşmenin bu maddesinde sadece ana para miktarının gösterildiği, ödenmesi gereken faiz ve komisyon miktarının ne kadar olduğunun açık olarak gösterilmediği, bu nedenle bu beyanların faiz ve komisyon bedelleri yönünden soyut borç ikrarını içermediği gerekçesiyle, davalı bankanın, davacıdan komisyon bedeli ve faiz adı altında fazladan tahsil ettiği 25.138,75 TL'nin davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede verilen 7 günlük ödeme süresinin dolduğu 05/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4659, Karar No: 2006/8693, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4659 E.  ,  2006/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yargılamanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın reddine ilişkin ÇAT Kadastro Mahkemesinden verilen 29.5.2006 gün ve 2/23 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 28.11.2006 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacı ... geldi karşı taraftan davalı ... vekili Av. ...'ın hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tespitedilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Taraflar arasında görülerek sonuçlanan davada çekişmeli parsellerin Mer'a olarak sınırlandırılmaları yönünde verilen karar derecattanda geçerek kesinleşmiştir. Davacılar bu kez yine temyiz nedenlerine dayanarak yargılamanın iadesini (yenilenmisini) istemişler, yargılama sırasında (ilk duruşmada) ise sonradan ele geçirdiklerini ileri sürmek suretiyle 1973 tarihli bir ilam ile Tevzi komisyonuna hitaben yazılmış 1963 tarihli imzasız dilekçeye ve Toprak ve İskan İşleri Genel Müdürlüğünün 1968 tarihli yazısına dayanmışlardır. Mahkemece, davanın (istemin) reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İstek, yargılamanın yenilenmesine ilişkin bulunmaktadır. HMUK'nun 445. maddesi yargılamanın yenilenmesi nedenleri sınırlı olarak belirtilmiştir. İleri sürülen hususlar bu nedenlerden hiç birine uymamaktadır. Hükümde açıklanan diğer gerekçelere göre de temyiz itirazları yerinde olmadığından

reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 450.00YTL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı hazineye verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 12.20YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14180, Karar No: 2016/13498, Tarih: 20.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14180 E.  ,  2016/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-3, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve diğer sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafinin savunma hakkının kısıtlandığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, sanık ...'nın ise kusur ve sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/4.maddesi yerine TCK'nın 50/3. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (3) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanıklara verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.