muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16601, Karar No: 2017/16677, Tarih: 28.11.2017

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13370, Karar No: 2023/5355, Tarih: 26.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13370 E.  ,  2023/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya itiraz ve tahrifat iddiasına dayalı borca itiraz nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın reddine, tahrifat iddiası yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın itiraz eden borçlular ve davalı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı itiraz eden borçlular ve davalılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

İtiraz eden borçlular vekili itiraz dilekçesinde, takibe dayanak senet bedelinin 40.000,00 TL iken tahrifat ile 40.000.000,00 TL yapıldığını ve senedin 300.000,00 TL bedel üzerinden takibe konulduğunu, yapılan tahrifat nedeni ile muayyen bir bedel içermeyen senedin bono vasfında olmadığını, senette yer alan imzaların davacılara ait olmadığını belirterek takibin iptaline, ana alacağın %20'si oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde, takibe konu senetteki imzaların borçlulara ait olduğunu, senette tahrifat olmadığını, senedin bedel kısmının davacıların eli ürünü olduğunu, senette rakam ile bedel arasında fark olması halinde yazı ile yazılmış olan bedele itibar edilmesi gerektiğini, senette yazı ile yazılan bedelin 4.000.000,00 TL olduğunu, senedin muayyen bir meblağ içerdiğini, senet miktarının bir bölümünün takibe konulmasının mümkün olduğunu, davacı ...'nin ödeme emrini tebliğ almadan borcu ödemek isteyerek borcu kabul ettiğini, borcun kabul edilmesi halinde senette tahrifat veya imza itirazı iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bilirkişi raporunda denetime elverişli şekilde, senet üzerindeki imzaların keşideci borçlulara ait olduğuna dair tespit ve kanaati içerdiği, senet metninde bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde ''40000'' rakamının yanına sonradan farklı bir kalemle ''000'' rakamlarının eklendiği, yine yazıyla ''dört milyon'' ibaresinin farklı bir kalemle yazıldığının tespit edildiği, bu ekleme ve değişiklikler üzerinde keşideci borçluların imzasının bulunmadığı senet üzerinde tahrifat yapıldığının anlaşıldığı, bu nedenle tahrifat öncesi yazılmış olan haliyle senedin 40.000,00 TL olarak geçerli olduğunun kabul edildiği, yargılama sırasında takip tedbiren durdurulmadığından imzaya itiraz yönünden davalı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığı, tahrifat iddiası borca itiraz kapsamında olduğu davalı alacaklının lehtar olması ve keşideciler ile arasında doğrudan bir ilişki bulunduğu, senet üzerindeki tahrifatı bilebilecek durumda olduğu, ağır kusurlu hareket ettiği, davacı borçlular lehine tahrifat nedeniyle takibin durdurulmasına karar verilen 260.000,00 TL asıl alacak için yüzde %20 oranında hesaplanan kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davacıların imzaya itirazlarının ayrı ayrı reddine, tahrifat iddiaları yönünden ise davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı borçlular yönünden takibin '260.000,00 TL asıl alacak, 3.770,00 TL işlemiş faiz, 780,00 TL komisyon' yönünden durdurulmasına '40.000,00 TL asıl alacak, 580,00 TL işlemiş faiz, 120,00 TL komisyon' yönünden takibin devamına, takip durdurulmadığından tahrifat yönünden davalı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına, kabulüne karar verilen asıl alacak miktarı 260.000,00 TL'nin yüzde 20'si oranında olan 52.000,00 TL kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde itiraz eden borçlular ve davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlular vekilince, mahkemece senette tahrifat yapıldığının kabul edildiğini, takibe konu senedin muayyen bir bedel içermemesi ve tahrifatın sabit olması nedeniyle senedin kambiyo senedi vasfını yitirdiğini, bu senedin kötü niyetli olarak kambiyo senetlerine özgü yol ile takibe konulduğunu, bu nedenlerle davanın kısmen kabulü ile takibin bir kısmının devamına karar verilmesi yerine davanın tümünün kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtilerek kararın kaldırılması talep edilmiştir.

Borçlular vekilince, mahkemece senette tahrifat yapıldığının kabul edildiğini, takibe konu senedin muayyen bir bedel içermemesi ve tahrifatın sabit olması nedeniyle senedin kambiyo senedi vasfını yitirdiğini, bu senedin kötü niyetli olarak kambiyo senetlerine özgü yol ile takibe konulduğunu, bu nedenlerle davanın kısmen kabulü ile takibin bir kısmının devamına karar verilmesi yerine davanın tümünün kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtilerek kararın kaldırılması talep edilmiştir.

Davalılar vekilince, alınan bilirkişi raporunda tahrifat tespit edilmediğini, bu durumda işletilmesi gereken kuralın senedin anlaşmaya aykırı doldurulup doldurulmadığı olduğunu, bu durumu ispatın da davacılara ait olduğunu, raporda 40.000,00 rakamının yanına eklenen 000 rakamlarının farklı bir kalemle yazıldığının tespit edildiğini, bu rakamların sonradan eklendiğine dair bir tespit bulunmadığını, senet düzenleme işleminin farklı kalemle devam etmiş olmasının mümkün olduğunu, bu durumda yazılan 000 rakamlarının borçluların eli ürünü olup olmadıklarının ve onların rıza ve bilgileri dahilinde olup olmadığının araştırılması gerektiğini, raporda senet metninde herhangi bir çıkıntı, silinti ve kazıntı tespit edilemediğini, farklı kalemle 000 rakamlarının yazılmasının çıkıntı, silinti veya kazıntı olmadığını ve onanmasının gerekmediğini, senet üzerindeki tüm hususların borçluların bilgisi ve kabulünde olduğunu, senet düzenlenirken bedelin hatalı yazılmış ve sonra düzeltilmek istenmiş olabileceğini, yazı ile belirlenen bedele itibar edilerek davanın tümden reddi gerektiğini, mahkemece asıl alacak 40.000,00 TL kabul edildiğinden tazminatın bu değer üzerinden hesabı gerekirken 260.000,00 TL üzerinden tazminata hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, somut olayda takibe konu senedin rakam ile değer bildiren kısmında bulunan değerin orijinalinde 40.000 TL olduğu, bu rakamların sağ tarafına farklı cins mavi mürekkepli kalem ile "000" rakamları eklenerek değerin 40.000.000 yapıldığı kesin kanaat içeren bilirkişi heyet raporu ile belirlediği, bu durumda mahkemece, bononun 40.000,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 40.000.000,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edilerek bu bonoya dayanılarak 300.000,00 TL bedel üzerinden başlatılan takibe itirazın kısmen kabulü ile takibin 260.000,00 TL'lik kısım ve fer'ileri için durdurulmasına karar verilmesinin yerinde olduğu, senet bedelinde tahrifat yapıldığı iddiası borca itiraz olup, İİK'nın 169-a/6. maddesine göre borçlunun itirazının esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu (asıl) alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkûm edileceği, mahkemece İİK'nın 169/a-6. maddesi uyarınca itiraz olunup kabul edilen miktar üzerinden %20 oranında tazminata hükmedilmesinde de Yasa'ya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde itiraz eden borçlular ve davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlular vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla kararın bozulması talep edilmiştir.

Alacaklılar vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarla kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya itiraz ile tahrifat iddiasına dayalı borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 169/a ,170/3 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85'er TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85'er TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4548, Karar No: 2015/6462, Tarih: 25.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4548 E.  ,  2015/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/1004-2014/1288

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin 21.01.2015 gün ve 2014/13729-2015/574 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına kiralananın tahliyesine karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyizi üzerine karar Dairemiz tarafından onanmıştır. Bu defa davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, 23.02.2012 tanzim ve 30.06.2014 tahliye tarihli resmi nitelikteki taahhütnameye dayanarak yasal süresinde 07.07.2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda kararın gerekçesinde; İİK 275. maddesi gereğince tahliye talebi noterlikçe resen tanzim veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvette ve mahiyette bir vesika göstermezse itiraz kaldırılır hükmü gereğince takibin dayanağı resen tanzim edilmiş belge olduğu göz önüne alındığında davalı kiracının aynı mahiyette belge ibraz etmediği anlaşılmakla itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmiş olduğu belirtildiği halde, kararın sonuç kısmında; itirazın kaldırılması ile temerrüt sebebiyle akdin feshi ve davalının tahliyesine karar verilmek suretiyle hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı arasında çelişki yaratıldığı, bu nedenle de kararın Yargıtay denetimine, HMK.nun 297. Maddesine aykırı karar verildiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla, davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 21.01.2015 gün ve 2014/13729-11726 Esas, 2015/574 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkemenin 11.11.2014 gün ve 2014/1004 esas, 2014/1288 sayılı kararının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6349, Karar No: 2015/8774, Tarih: 08.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6349 E.  ,  2015/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki soy bağının düzeltilmesine ilişkin davada ... Aile ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıtlarında yazan anne ve baba adının düzeltilerek gerçek nesep bağının tespiti istemine ilişkindir.

... Aile Mahkemesince, davacının yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi tarafından ise, davalılardan ...'un “.../...”de ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup, TMK'nın 282. vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Diğer yandan; 4721 sayılı TMK'nın 283. maddesine göre, “Soybağına ilişkin davalar, taraflardan birinin dava veya doğum sırasındaki yerleşim yeri mahkemesinde açılır." Bu nedenlerle, tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'ın davanın açıldığı tarihte ".../...'de oturduğunu belirttiği, davalılardan ...'un da ".../..."de ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18860, Karar No: 2024/9731, Tarih: 11.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/18860 E.  ,  2024/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, 31.05.2018 tarihinde tefhim edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği ve sanığın 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak gerekçeli kararın tebliği ile buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğnamenin eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3178, Karar No: 2024/3264, Tarih: 28.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3178 E.  ,  2024/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/479 E., 2023/694 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2013 tarihli ve 2013/59114 Esas No.lu iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerine kapısını kırarak girip, suça konu eşyaları çaldığı iddiasıyla, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39/2-c maddesi delaletiyle, 142/1-b, 143/1, 116/2, 4, 119/1-c, 151/1, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 7. Çocuk Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2013/771 Esas, 2015/569 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/2, 62, 116/4, 119/1-c, 31/2, 62, 151/1, 31/2, 62. maddeleri gereğince sırasıyla 1 yıl 6 ay 22 gün hapis, 1 yıl 3 ay hapis, 10 ay hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/4206 Esas, 2020/11102 Karar sayılı kararı ile, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ise "Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca “hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği” hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulduğu" gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.