muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4569, Karar No: 2024/8676, Tarih: 14.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/4569 E.  ,  2024/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/67 E., 2021/216 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi itibarıyla sanığın eylemlerinin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ile sanığın temyiz istemleri yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteği, münhasıran vekalet ücretinin tamamının Tarım ve Orman Bakanlığı lehine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

17.10.2012 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından saat 16.00 sıralarında .... köyü yol ayrımında uygulanan yol kontrolünde, ..... plakalı yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, otobüsün bagajında bulunan 2 adet karton kutu ve çuval içerisinde toplam 195 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği, suça konu sigaraların sanığa ait olduğu anlaşılmıştır.

23.12.2012 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 19.30 sıralarında kolluk görevlileri tarafından Bölge Trafik İstasyonu önünde durdurulan, sanığın 26 numaralı koltukta yolcu olarak bulunduğu 34 YEF 93 plakalı yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada toplam 1638 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı Vekili ile Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı Vekili ile Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ile sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan Kanun'un belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri kapsamında, sanığa 17.10.2012 ve 23.12.2012 tarihli eylemlerde ele geçen kaçak sigaraların toplam gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının bildirilmesi gerekirken, 17.10.2012 tarihli eylemde ele geçen kaçak sigaralar bakımından ödeme teklifi yapılmayarak eksik miktarda ihtarat yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Mahkemenin vermiş olduğu 10.01.2018 tarihli kararında sanık hakkında 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, Dairemizin 23.02.2021 tarihli ilâmı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün sanığın temyizi üzerine bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 08.12.2021 tarihli Mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı verilirken sanığın cezada kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4.Katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücreti tayin edilmesi ve temyiz incelemesine konu 08.12.2021 tarihli kararla mahkûmiyetine hükmedilen tek sanık bulunmasına rağmen vekalet ücretinin sanıktan 1/2 oranında tahsiline karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

5.Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

6.Tarım ve Orman Bakanlığının katılmasına karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında ''Katılan'' yerine "Suçtan zarar gören" sıfatıyla yazılması ve suç tarihi itibarıyla davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin gerekçeli karar başlığında ''katılan'' olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı Vekili ile Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15562, Karar No: 2016/800, Tarih: 19.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/15562 E.  ,  2016/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.01.2015 tarih ve 2014/1168 soruşturma, 2015/133 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müştekiler tarafından yapılan itirazın reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 26.03.2015 tarih ve 2015/476 değişik iş sayılı kararına karşı,...Bakanlığı'nın 08.09.2015 gün ve 94660652-105-50-6880-2015-18493/59100 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2015 gün ve 2015/312510 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; şüpheliler hakkında soyut iddia dışında delil olmaması ve eylemin hukuki uyuşmazlık boyutunda kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 160. maddesinde yer alan düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, müşteki Hakkı Temiz tarafından verilen 10.09.2014 tarihli ifadede, tarlasından ürünün şüpheliler ..., ... ve ... tarafından toplanarak satıldığını ve ...'ın ikametinin önünden greyder bıçağını rızası olmadan alıp götürdüğünü belirtmesi, müşteki ... tarafından verilen ifadenin de benzer mahiyette olduğu nazara alındığında, bahse konu ürünlerin bulunduğu tarlanın sahibinin belirlenerek sonucuna göre hırsızlık suçundan işlem yapılması gerektiği, ayrıca şüpheli Orhan hakkında greyder bıçağını alması hakkında hırsızlık suçundan dolayı da şikayetçi olunması karşısında, bahse konu bıçağın bulunması amacıyla herhangi bir araştırma yapılmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile ...Sulh Ceza Hakimliğinin 26.03.2015 tarih ve 2015/476 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4160, Karar No: 2017/10794, Tarih: 21.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4160 E.  ,  2017/10794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin askerlik hizmetini yaparken içinde bulunduğu davalı idareye ait aracın virajı alamayarak uçurumdan yuvarlanması sonucu yaralandığını, bu olay nedeniyle sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları haklı kalmak kaydı ile müvekkili için 10.000 TL maddi, 20.000TL manevi olmak üzere toplam 30.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.02.2013 tarihinde ıslah ile maddi tazminat talebini toplam 71.742,49 TL'ye yükseltmişir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 71.742,49 TL'nin olay tarihi olan 25.01.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren belirlenin 10.000,00 TL'nin olay tarihi olan 25.01.2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme tarafından hükme esas alınan 14.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin, CSO 1980 Tablosuna göre belirlendiği görülmektedir. ... ...'nun 1989/4-586 Esas- 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak, kazada yaralanan davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve tazminat hesaplamasının buna göre yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna göre, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5482, Karar No: 2015/1152, Tarih: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5482 E.  ,  2015/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in kardeşi olan maktül ..'ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru müdafaaya, suç vasfına ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASlNA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4084, Karar No: 2012/6134, Tarih: 19.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4084 E.  ,  2012/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : 2004 yılı için sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK'nun 59. maddesi gereğince 20 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

2005 yılı için sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, TCK'nun 62, 53. maddeleri gereğince 20 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2006 yılı için sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, TCK'nun 62, 53. maddeleri gereğince 20 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Defter ve belge ibraz etmemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi, TCK'nun 62, 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına

Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına göre; Şanlı Kimya Boya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olan sanığın, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğine ilişkin tespitlerin bulunduğu, sanığın suçu işlemediğini savunmasına karşın, faturaların gerçek olduğuna dair satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeleri sunamadığı, esasen vergisel yükümlülüklerini de yerine getirmeyen sanığın işyeri kapasitesi itibariyle bu kadar yüksek miktarda ciro yapabilecek ticari yeterliliğinin bulunmadığı anlaşılmakla CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanığın 2004, 2005 ve 2006 yıllarından sahte fatura düzenlediği yolunda vicdani kanıya ulaşarak, kabul eden mahkemenin kararında sübut açısından bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, aynı takvim yılında farklı tarihlerde sahte fatura düzenleyen sanık hakkında her bir takvim yılında işlediği suç nedeniyle kurulan hükümlerde teselsül hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen 2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, defter ve belge gizlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin soruşturmanın eksik yapıldığına, sübutun bulunmadığına, suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna, cezanın paraya çevrilmesi ve ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34701, Karar No: 2016/1693, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34701 E.  ,  2016/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ...... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı ....... ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli olmayan nedenlere feshedildiği, davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazalı olduğu gerekçesiyle davanın davalı Belediye yönünden kabulüne, davalı şirket yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde, davalı ..... tarafından temyiz edilmiştir, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve davanın bir aylık yasal süresi içinde açılıp açılmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Somut olayda,davacının, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 14.10.2014 tarihinde işten çıkarıldığı görülmesine rağmen, işten çıkış tarihinden önce 08.10.2014 tarihinde 1012444 sicil nolu dava dışı başka bir şirkete ait işyerinde işe giriş yaptığı görülmektedir. Dava 13.11.2014 tarihinde açılmıştır. Davacının başka işyerinde çalışmaya başladığı tarihte davalıya ait işyerinden ayrılıp ayrılmadığı taraflardan sorularak, ayrıldığının tesbiti halinde işten çıkış tarihinin 1012444 sicilnolu dava dışı şirkete ait işyerinde işe girişinin yapıldığı 08.10.2014 tarihi olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda da davanın bir aylık yasal süresi içinde açılmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Kabule görede, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.