muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3658, Karar No: 2018/16071, Tarih: 12.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3658 E.  ,  2018/16071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...'na yönelik hırsızlık, müştekiler ..., ..., ... ve ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, suça sürüklenen çocuğun savunmasında müştekinin iş yerine gece yarısına doğru girdiklerini beyan etmesi, müşteki ...'na yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, dava dışı yaşı büyük sanık ...'nin Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/402 Esas sayılı dosyasında müştekinin iş yerine gece saat 03.00-04.00 sıralarında girdiklerini beyan etmesi, suç tarihinde güneşin yaz saati uygulaması sebebiyle 06.42'de doğması; müştekiler ... ve ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde suça sürüklenen çocuğun savunmasında müşteki ...'ün işyerine gece yarısına doğru girdiklerini beyan etmesi, dava dışı yaşı büyük sanık ...'nin Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/402 Esas sayılı dosyasında müşteki ...'ün işyerine gece saat 02.00 sıralarında girdiklerini beyan etmesi karşısında, bu haliyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırılması, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ise TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği halde, yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında tebliğnamede zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği görüşü bulunmakta ise de, TCK'nın 116/4,119/1-c uygulaması ile TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçun TCK'nın 143/1. maddesiyle birlikte işlenmesi halinde aynı Yasa'nın 66/3. maddesi yollamasıyla 66/1-d, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince asli zamanaşımı süresinin 10 yıl, kesintili zamanaşımı süresinin ise suç tarihinden itibaren 15 yıl olması gerektiği, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tebliğnamede zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği görüşü bulunmakta ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarihli kararında da belirtildiği üzere, TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçun TCK'nın 143/1. maddesiyle birlikte işlenmesi halinde, aynı Yasa'nın 66/3. maddesi yollamasıyla 66/1-d, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince asli zamanaşımı süresinin 10 yıl, kesintili zamanaşımı süresinin ise suç tarihinden itibaren 15 yıl olması gerektiği, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, müşteki ...'ün iş yerine gece yarısına doğru girdiklerini beyan etmesi, dava dışı yaşı büyük sanık ...'nin Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/402 Esas sayılı dosyasında müşteki ...'ün iş yerine gece saat 02.00 sıralarında girdiklerini beyan etmesi karşısında; bu haliyle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırılması gerektiği halde yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ile dava dışı sanıklar ... ve ...'in müştekilere ait iş yerlerinden çaldıkları sigaraları dava dışı sanık ’a sattıklarını söylemeleri üzerine bu sanığa ait iş yerinde suça konu bir kısım sigaraların bulunarak müştekilere teslim edilmesi ve sanık ’ın da sanıkların sigaraları emaneten kendisine bıraktıklarını, satın almadığını savunması karşısında; müştekilerden kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmalarına rıza gösterip göstermedikleri sorulduktan sonra hukuki durumun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10711, Karar No: 2015/18723, Tarih: 24.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10711 E.  ,  2015/18723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KARAMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/130-2015/49

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının abone olduğunu, elektrik faturasını ödemediğini belirterek, 32.549,35 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının yurt dışında yaşadığını, borcu bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; 16.05.2013 tarihli ilk kararında davalının yurt dışında olduğundan ve abone olan dükkanın kullanılmadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 03.01.2014 tarih ve 2013/15873 E. - 2014/1290 K. sayılı bozma ilamı ile; "Somut olaya gelince; 02.02.2006 ile 18.10.2011 tarihleri arasında tüketilen elektrik bedelinin tahsili amacıyla davacı kurum tarafından davalı aleyhine takip başlatılmıştır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davalının yurtdışında yaşadığı, söz konusu elektrik abonesinin bulunduğu dükkan mahiyetindeki yerin uzun süredir kullanılmadığı açıklanmış, mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Mahkemece dinlenen tanıklar da işyerinin tahakkuk dönemine ilişkin sürede boş olduğunu doğrulamışlardır. Dava konusu abonelikte tahakkuk döneminde takılı sayaca ilişkin sayaç inceleme raporunda, sayaçta mekanik hata bulunmadığı ve sayacın doğru çalıştığı açıklanmıştır. Uyuşmazlık; davacının aboneliğinin bulunduğu yerde elektrik kullanılmasından dolayı sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. İşyerinde elektrik kullanımdan dolayı fiilen kullanan kişinin haksız fiilden kaynaklanan sorumluluğu bulunmaktadır. Ancak, bu sorumluluk davacı olan abonenin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini ortadan kaldırmamaktadır. Fiilen elektrik kullanan şahsın haksız fiil hükümleri uyarınca, abonenin de sözleşmeden doğan sorumluluğunun bulunduğu, bu durumda kullanımdan her ikisinin de müteselsilen sorumlu oldukları belirgin olmasına göre alacaklının alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi bunlardan biri veya birkaçından da isteyebileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda, sayaç inceleme raporunda sayacın doğru çalıştığının bildirilmesi de dikkate alındığında, aboneliğini iptal ettirmeyen ve kullanıma sebebiyet veren abone davacının sözleşme nedeni ile sorumlu bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Nitekim, aynı ilkeler HGK 27.04.2011 tarih ve 2011/19-104 E.-239 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davacının davalı taraftan isteyebileceği bedelin Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınması, davacının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece hükme esas yapılan bilirkişi raporunda; abone sayacın 68 ayı aşkın zamandır okunmadığını, bu dönemde aboneye dönem faturası düzenlenmediğini, sayacın doğru ve sağlam kayıt yaptığını, ancak endeks rakamının şüpheli görüldüğü, teknik değerlerin yanı sıra iş yerinin kapalı ve kullanılmadığından davacı şirketin bu endekse geldiğini ispat etmesi gerektiğini, dosya kapsamına göre davacının alacağının olmadığını, davacının endeksi ispatladığında ise 26.658,84 TL alacaklı olduğu açıklanmıştır.

Taraflar arasında 13022861 abone nolu elektrik sözleşmesi yapılmıştır. Davada, davalının faturaya dayalı elektrik borcunu ödememesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talep edilmektedir. Takip konusu fatura 02.02.2006- 18.10.2011 tarihlerini kapsayan süreye ilişkindir. 02.02.2006 tarihli okumada “65” endeks değeri ile 18.10.2011 tarihindeki “98843” endeks farkı faturaya yansıtılmıştır. İl Bilim Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğünün kontrol raporuna göre sayacın sağlam ve doğru kayıt yaptığı belirtilmiştir. Başka bir deyişle, sayaçtan elektrik kullanılmıştır. Davalının yurt dışında olması sayaçtan elektrik kullanılmadığına delil sayılmamalıdır.

Bu durumda, konusunda uzman bilirkişi kurulundan davalının sorumlu olduğu elektrik bedelinin tespit edilmesi için ayrıntılı, hüküm kurmaya yeterli ve ilgili kanun ve yönetmelikler dikkate alınarak Yargıtay denetimine elverişli rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, konusunda uzman bilirkişi kurulundan davalının sorumlu olduğu elektrik bedelinin tespit edilmesi için ayrıntılı, hüküm kurmaya yeterli ve ilgili kanun ve yönetmelikler dikkate alınarak Yargıtay denetimine elverişli rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı, öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun; 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 E., 2014/679 K. sayılı kararı ile (HGK’nun 17/12/2014 tarih, 2014/7-1884 E., 2014/1045 K. sayılı ilâmı ile elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunmuştur. Dairede Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Mahkemece yapılacak iş; açıklanan hususlarda dikkate alınarak hesaplanacak bilirkişi raporuna göre karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4285, Karar No: 2022/684, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4285 E.  ,  2022/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında; Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan sanığa ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

5- Kabule göre;

a) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçlarından dava açıldığı, sahte belge kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların en son 2009 ve 2010 yıllarında Aralık ayının KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin sırasıyla 25.01.2010 ve 25.01.2011 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması yasaya aykırı,

c) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların en son 2009 ve 2010 yıllarında Aralık ayının KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin sırasıyla 25.01.2010 ve 25.01.2011 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması yasaya aykırı,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/249, Karar No: 2015/11236, Tarih: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/249 E.  ,  2015/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/103-2014/86

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak dosya arasında mevcut olan 12.11.2013 tarihli Çat Belediye Başkanlığının yazısında taşınmazın "Belediye sınırları içerisinde olduğu, ancak imar planı dışında bulunduğu, çevrede meskun olmadığı, belediye hizmetleri verilmediğinin belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte ise dava konusu taşınmazın ilçe merkezine yakın ve boş olduğunun, gözlendiği, bilirkişi raporunda ise; ilçe merkezinde bulunan kamu binalarına, belediye binasına, alış veriş merkezlerine yürüme mesafesinde olduğu,ilçe merkezine bağlı mahalle olması, çöp toplama, toplu ulaşım eletrik, su, gibi hizmetlerin taşınmaza yakın mesafeye kadar geldiği gerekçe gösterilerek arsa niteliğine göre değer biçildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza ilişkin imar durumu yeniden sorulup, mahallinde tekrar keşif yapılarak ve mücavir alanda ve meskun mahalde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yarararlanmadığı mahkeme gözlemi de zapta geçirilmek sureti ile taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı tespit edildikten sonra, taşınmazın arsa olduğunun anlaşılması halinde emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesi, taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla taşınmazın değerinin tespit ile taşınmazın konumu, geometrik durumu,kullanım şekli ve bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı unsur ilavesi de yapılmak sureti karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K 'nnu 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3669, Karar No: 2017/4891, Tarih: 21.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3669 E.  ,  2017/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sahte fatura kullanmak suçu hakkında mahkumiyet

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu hakkında beraat

1-Sanık hakkında defter belge ibraz etmeme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık tarafından defter belge ibraz yazısının tebliğ alınmasından itibaren elindeki belgelerin süresi içerisinde vergi dairesine sunulduğu, asıllarını bulamadığı 16 adet faturanın ise suretlerinin ibraz edildiği, daha sonra faturaları düzenleyen şirketten asıllarına ulaşan sanığın bunları da vergi dairesine sunduğu, sanığın suç kastı ile hareket etmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan, Vergi Denetim Kurulu Başkanlığına ait 28.11.2011 tarihli “mütalaa”nın defter belge ibraz etmeme suçuna ilişkin olduğu; 12.01.2012 tarih, 2012/658 Esas sayılı iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden ''sahte fatura kullanmak'' suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.