muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/759, Karar No: 2017/2860, Tarih: 13.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/759 E.  ,  2017/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2008 yılında defter ve belge ibraz etmeme suçundan açılan kamu davası nedeniyle hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan kurum vekilinin "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı, 2004 takvim yılı olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8852, Karar No: 2010/17122, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8852 E.  ,  2010/17122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kapama bağ niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen ağaç bedelinin tesbitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/258, Karar No: 2013/11805, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/258 E.  ,  2013/11805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davanın değeri itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, dava konusu edilen ziynet ve ev eşyaları ile düğünde takılan 500 TL paranın aynen iadesine, mümkün değilse bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece ziynet eşyalarına ve 500 TL paraya yönelik davanın reddine, diğer eşyalar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının, kayınvalidesi ve davalı tarafından dövülerek evden kovulduğu için ekli listede belirtilen çeyiz eşyaları, şahsi eşyaları ve düğünde takılan altın ve parayı alamadan müşterek evden ayrıldığını, bu eşyaların davalının yedinde kaldığını belirterek aynen iadesine , olmadığı takdirde bedelinin faiziyle tahsiline, düğünde takılan 500 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili,dava dilekçesi ekindeki listede belirtilen takı dışındaki eşyaları teslim etmeye hazır olduklarını, davacının takıların tamamını yanında götürdüğünü, davalıda takı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Evlilik ve nişan sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile iade edilmemek üzere bozdurulup, ihtiyaçlar için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde, koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur. Davacı dava konusu takı ve paranın müşterek konutta kaldığını ileri sürmektedir. Davacının müşterek haneden ayrıldığı gün kocası ve kayınvalidesi tarafından dövüldüğü, telefon edilerek annesinin müşterek konuta çağrıldığı, annesi geldikten sonra bile kayınvalidesi tarafından ona tokat atıldığı, kimliğini dahi alamadan , ayakkabısını giyemeden, terlik giyerek annesiyle birlikte müşterek konuttan ayrıldığı anlaşılmaktadır. Bu koşullar altında evden ayrılan kadının dava konusu takı ve parayı yanına aldığı kabul edilemez. Bu durumda mahkemece dava konusu takı ve paranın miktar ve niteliği üzerinde durularak davacı kadına evlilik sırasında takıldığı ispatlanan takı ve para yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10059, Karar No: 2019/6912, Tarih: 29.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10059 E.  ,  2019/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 50/1-a, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması nedeniyle, aynı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın, katılanın yaralanmasının niteliğine göre aynı Kanunun 89/2-b. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığı sırada hesaplama hatası sonucu temel cezanın bir kat arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

3-TCK'nın 52/4 maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararlarda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümdeki 2, 3, 4 ve 5. paragrafların hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla ‘’Sanığın eylemi sonucunda katılanın vücudunda kemik kırığı oluştuğundan sanığın cezasının TCK’ nın 89/2-b maddesi gereğince ½ artırılarak 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak hakkında TCK’nın 62. maddesi uyarınca, takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak hakkında TCK’nın 62. maddesi uyarınca, takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen 337 gün adli para cezasının sosyal ve ekonomik durumu ve şahsi halleri gözetilerek TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 6.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen 6.740 TL adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 15 eşit taksitte tahsiline’’ paragraflarının eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16227, Karar No: 2016/16857, Tarih: 14.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/16227 E.  ,  2016/16857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 17.11.2015 tarih, 2015/16717-28487 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine “Sözleşmedir” başlıklı belgeye dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra müdürlüğüne başvurarak borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece borçlunun hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını ödeme olgusuna dayandırdığından takibe dayanak belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını tartışmaya gerek kalmadığı gerekçesi ile istemin kabulüne dair verilen kararın Dairemizce onandığı anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda ise, borçlunun süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında, “..borca, faize ve takibe itiraz ediyorum. Alcaklı..na benim herhangi bir borcum bulunmamaktadır. Takibe dayanak olan 26.09.2012 tarihli sözleşmeden dolayı karşı tarafa herhangi bir borcum yoktur...” şeklinde beyanda bulunduğu, itirazında ödeme olgusuna dayanmadığı gibi, yargılama aşamasında ve duruşmadaki beyanlarında da borcu kabulünün olmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece, takibe dayanak “Sözleşmedir” başlıklı belgenin, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığı konusunda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile söz konusu sözleşmenin, ilgili maddede geçen belgelerden olup olmadığının araştırılmasının gerekmediği gerekçesi ile itirazın kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, Dairemizce, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, maddi hataya dayalı olarak onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17/11/2015 tarih ve 2015/16717 E.- 28487 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9821, Karar No: 2011/4166, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9821 E.  ,  2011/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... İnş.Taah.Tur.Nak.San ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Batman 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.05.2010 gün ve 825-323 sayılı hükmün davacı vekilince temyiz edilmiş ise de, 21.03.2011 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirmeleri üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü davacı vekili temyiz etmiş olup, temyizden feragatı ise davacı vekili Av...... 21.3.2011 tarihli dilekçe ile kimlik tespiti yapılmaksızın dosyaya ibraz etmiştir. Kalem talimatnamesinin ilgili maddeleri uyarınca temyizden feragat eden davacı vekilinin kimlik tespitinin yapıldıktan sonra eklenip yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4401, Karar No: 2018/12144, Tarih: 12.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4401 E.  ,  2018/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı ve davalıya kasko sigortası ile sigortalı araçta 15/06/2006 tarihinde meydana gelen kazada toplam 16.115,30 TL hasar oluştuğunu, aracın kaza sonrası servise çekilmesi için de ayrıca 130,00 TL masraf edildiğini, davalı şirkete ödeme için yapılan müracaat üzerine davalı şirketin 08/09/2006 tarihli cevabında talebin kabul edilmediğini bildirdiğini, sigorta poliçesinde hangi hallerde ödeme yapılacağının tek tek yazıldığını belirterek kaza sonrası araçta meydana gelen 16.115,30 TL'nin olay tarihinden yasal faizi ile davalı taraftan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araçta meydana gelen hasarın iddia edilen yerde ve zamanda gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, araçta meydana gelen hasarın kaza tarihinden önce meydana geldiğini, davacı tarafın (kazayla ilgili olarak) üzerine düşen mükellefiyeti yerine getirmediği belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 2.046,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerektiği gibi, HUMK'nun 388/3. maddesi gereğince (HMK 297/c) hükmün gerekçesinde tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin gösterilmesi gerekir.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiği T.C. Anayasasının 141/3. maddesinde de açıkça belirtilmiştir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri, davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini bilmeleri gerekir.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda mahkemece, 2.046,00 TL maddi tazminata hükmedilmişse de hükmedilen rakama nasıl ulaşıldığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu durum yukarıda açıklanan ilkelere aykırı olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; HMK'nın 266 ve devamı maddelerine göre çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur. Trafik kazalarında hasar bedelinin hesaplanması uzmanlığı gerektiren konulardandır.

Davalı taraf sadece davacıya ait aracın ilk hasarlanmasından sorumlu olup, davacının kazadan sonra yola devam edip zararın artmasına neden olduğu zarar bölümünden sorumlu değildir. Türk Ticaret Kanunu ilgili maddeleri ve Sigorta Genel Şartları hükümleri uyarınca sigortalının rizikonun gerçekleşmesini takiben zararın artmasını engelleyecek her türlü koruma ve kurtarma önlemlerini almakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. (TTK. 1293.md.)

Somut olayda davacı tarafın ifade tutanaklarında da beyan ettiği üzere sigortalı araç hasarlandıktan sonra polis ekipleri gelinceye kadar 25 – 30 dakika daha çalıştırılmaya devam edilmiş ve susuz kalan motor fazla ısınarak hasarlanmıştır. Meydana gelen kazadan sonra aracın radyatöründen yola boşalan suya rağmen sürücü aracı kullanmaya devam etmiş, zararın daha da artmasına sebebiyet vermiştir. Davacının araçtaki zararın artmasını önleyecek tedbirleri almadığı anlaşılmakla birlikte, mahkemece hasar konusunda alanında uzman olduğu bilinmeyen serbest mali müşavirden bilirkişi raporu aldırılmış olup rapor denetime elverişli değildir. Bu durumda alanında uzman bilirkişi heyetinden denetime elverişli rapor alınarak yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular gözönüne alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8058, Karar No: 2023/790, Tarih: 22.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8058 E.  ,  2023/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 03.12.2015 tarihli ve 2014/17593 soruşturma numaralı iddianame ile, sanığın olay günü şikâyetçiye ait iş yeri penceresini zorlayıp açmak suretiyle içerideki bağış kutusunu aldığı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1 ve 53 maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,143, 145, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık şikâyetçiye ait iş yerine, açılır kapanır katlanır camını zorlayıp açmak suretiyle girerek içeriden bağış kutusunu aldığı tespit edilmiştir.

2.Olay yeri inceleme raporunda, tek katlı "..." isimli pastane ve kafe olarak işletilen iş yerinin açılır kapanır katlanır camının zorlanarak açılmış olduğu tespit edilmiştir. İşyerinin zorlanarak açılan pencere camı dış kısım yüzeyinden sanığın parmak izi tespit edilmiştir.

3.CD izleme tutanağında, 17.01.2014 günü 01.24'te motosiklet ile gelen üç şahıstan ikisinin inerek iş yeri kapısını zorladıkları, 01.26'da ellerinde kutu şeklinde bir cisim ile koşarak uzaklaşıp geldikleri motosiklete bindikleri, motosikletin yapılan sorgulamasında, ... adına kayıtlı olduğu, bu şahsın motosikleti zaman zaman arkadaşlarına verdiğini ancak olay günü kimde olduğunu hatırlamadığını söylediği tespit edilmiş, yapılan fiziksel gözlemde kamera görüntülerindeki şahıslar ile motosiklet sahibinin benzerlik göstermediği belirlenmiştir.