muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4816, Karar No: 2006/7317, Tarih: 29.05.2006

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16526, Karar No: 2013/17274, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/16526 E.  ,  2013/17274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek fesih işleminin iptali ile müvekkilinin işe iade edilmesine, işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminat miktarının sekiz aylık ücreti tutarında tayinine, çalıştırılmaması halinde bu süre içinde doğacak ücret ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde işveren tarafından talep halinde fazla mesai yapılmasının gerektiğinin kabul edildiğini, ayrıca bu hususta iş sözleşmesinde de hüküm bulunduğunu, davacının bu çalışmayı yapması talep edilmesine rağmen yapmadığını, vardiyasının bitiminde çalışmayı bırakarak işyerini terk ettiğini, davacının disiplin kuruluna sevk edildiğini, disiplin kurulu kararı ile iş sözleşmesinin fesh edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporundaki değerlendirmeye itibarla; davalı işverence davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ihtiyaç olması halinde işverenin işçilerden fazla mesaiye kalmasını talep hakkı olduğu halde davacının fazla mesaiye kalmayı kabul etmediği ve ileride de fazla çalışma yapmayacağını beyan ettiğinden iş sözleşmesinin geçerli nedenine dayalı feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Anılan Yasanın 63. maddesinde ise, “Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabilir. Bu halde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz. Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir. Yine İş Kanunu’nun 41. maddesine göre fazla çalışma için işçinin onayının alınması öngörülmüştür.

Davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 23. maddesinde üyelerin yılda 270 saate kadar olan fazla çalışma yapmayı önceden kabul etmiş sayıldığı, yılda 270 saatten fazla süre için yapılacak fazla çalışma için işçinin muvafakatinin alınması gerektiği kararlaştırılmıştır.

Davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 23. maddesinde üyelerin yılda 270 saate kadar olan fazla çalışma yapmayı önceden kabul etmiş sayıldığı, yılda 270 saatten fazla süre için yapılacak fazla çalışma için işçinin muvafakatinin alınması gerektiği kararlaştırılmıştır.

Davalı işveren tarafından davacının fazla mesaiye kalmayı kabul etmediği ve bundan sonra da fazla çalışma yapmayacağını beyan ettiği, diğer çalışanları da fazla mesai yapmamaları konusunda sözlü olarak taciz ederek sataştığı iddiasıyla disiplin kuruluna sevk edilmiş, disiplin kurulunun 23.05.2012 günlü kararı ile davacının eyleminin siparişlerin aksamasına nende olduğu, iş düzenini bozduğu gerekçesiyle ferdi ve toplu iş sözleşme hükümleri gereğince tazminatsız olarak iş sözleşmesi feshedilmiştir.

İşyerinde üçlü vardiya halinde çalışma yapıldığı, çalışanlara ait fazla mesai listelerinde çalışanların vardiya sonrası devam eden ikinci bir vardiyada çalışmaya devam ederek yapılan 8 saatlik çalışma için 7,5 saat fazla mesai tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde yılda 270 saate kadar olan fazla çalışmalarda çalışanların toplu iş sözleşmesi ile önceden muvafakati alınmış olduğundan yılda 270 saate kadar olan fazla çalışmalarda çalışanların rızası alınma zorunluluğu bulunmamakta ise de İş Kanunu’nun 41. maddesinde ülkenin genel yararları yahut işin niteliği veya üretimin artırılması gibi nedenlerle fazla çalışma yapılabileceği öngörülmüştür. Yine İş Kanunu’nun 42. maddesinde zorunlu nedenlerle fazla çalışma düzenlenmiş buna göre işvereni zorunlu hallerde fazla çalışma yapan işçilere uygun bir dinlenme süresi verilmesini zorunlu tutmuştur. İş Kanunu’nun 43. maddesinde de olağanüstü hallerde Bakanlar Kurulu kararı ile işçinin en çok çalışma gücüne çıkartabileceği öngörülerek günlük fazla çalışma süresini insanın çalışma gücü ile sınırlamıştır. Davalı işyerinde günde sekiz saat çalışan davacı ve diğer işçilerin aralıksız olarak bir sonraki vardiyada çalıştığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesi hükümlerine yılda 270 saate kadar olan fazla çalışmalar için işçinin muvafakatinin alınmasına gerek olmasa da işveren tarafından bu şekilde davacı işçiden günde 16 saat aralıksız çalışma talep edilmesi üzerine davacının devam eden vardiyada çalışmayı kabul etmediğinden iş sözleşmesinin feshedildiği, işverenin sözleşme hükümlerine göre işçiden fazla çalışma talep etme yetkisi bulunsa da işverenin işçiden insan takatini aşacak şekilde çalışma isteğini kabul etmemesi işveren yönünden geçerli fesih nedeni oluşturmaz. Diğer taraftan davacının işyerinde fazla mesaiye kalma konusunda diğer işçilere için taciz ederek sataştığı davalı tarafından ispatlanabilmiş değildir.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 672,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 11.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6633, Karar No: 2006/9095, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6633 E.  ,  2006/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlç

Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 11950 m2 olup bunun 2592,12 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken bu esaslara uygun olmayan şekilde ve kamulaştırılan kısım için tespit edilen bedel üzerinden değer kaybı verilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürünün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4765, Karar No: 2019/3373, Tarih: 17.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4765 E.  ,  2019/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ... ve diğerleri aleyhine 20/10/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılar ..., ... Otomotiv İth. ve Dağıtım AŞ, ... Oto Servis ve Tic. AŞ, V.K.V... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadı İşletmesi aleyhine açılan davaların reddine, davalılar ... ve...Lojistik Eks. ... Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı V.K.V... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucu tebligat eksikliğinin giderildiği anlaşıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine davalı V.K.V. ... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... ...’ne yönelik davanın husumet nedeniyle reddine, davalılar ..., ... Otomotiv İth. ve Dağıtım AŞ, ... Oto Servis ve Tic. A.Ş, V.K.V. ... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesi’ne yönelik davaların reddine, davalılar ... ve...Lojistik Eks. .... Tic. Ve San. Ltd. Şti. yönünden açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı V.K.V... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde eşi ...’in ölümü sebebiyle 100.000,00 TL manevi ve 180.000,00 TL maddi tazminatın davalı V.K.V... Özel İlköğretim Okulu ve İktisadi İşletmesi haricindeki davalılardan, kızı Sena Naz’ın ölümü sebebiyle ise 100.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminatın ise tüm davalılardan müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddedilen bölümü için ayrı ve manevi tazminat isteminin reddedilen bölümü için ayrı olmak üzere hakkındaki dava husumet nedeniyle reddedilen davalı ... ... haricindeki diğer tüm davalılar yararına (hakkındaki dava kısmen kabul edilen ve kendisini vekille temsil ettiren davalı...Lojistik Ltd. Şirketi de dahil olmak üzere) tek vekalet ücretine hükmedildiği, vekalet ücreti yönünden V.K.V. ... Özel İlköğretim Okulu ve İktisadi İşletmesinin temyize geldiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının yalnızca kızı Sena Naz’ın ölümü sebebiyle 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunduğu ve hakkındaki dava reddedilen V.K.V. ... Özel İlköğretim Okulu ve İktisadi İşletmesi yararına karar tarihinde yürürlükte yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13. maddesi uyarınca maddi ve AAÜT’nin 10/3-4 maddesi uyarınca manevi tazminat istemi yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 7. bendindeki “... ...” ifadesinden sonra ve “haricindeki diğer davalılar vekilleri için” ifadesinden önce gelmek üzere “ve V.K.V. ... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesi” şeklineki sözcük dizisinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının 9.bendinden sonra gelmek üzere 10. bent eklenmek suretiyle “Davalı V.K.V... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesi davada kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre reddedilen maddi tazminat istemi yönünden 1.800,00 TL vekalet ücretinin ve reddedilen manevi tazminat istemi yönünden 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine” şeklindeki cümlenin yazılmasına, davalı V.KV... Özel İlköğretim Okulu ve Lisesi İktisadi İşletmesinin diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11564, Karar No: 2021/4485, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11564 E.  ,  2021/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın keşif yapılması, uzlaşma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sürücü belgesinin alınmaması lüzumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki halk otobüsüyle, gündüz vakti, meskun mahalde, yağmurlu havada, ıslak ve kaygan zeminde, sola hafif iniş eğimli, virajlı, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, viraja mevcut hızıyla girdiği için direksiyon hakimiyetini kaybederek, savrulan aracının sağ ön köşe kısmıyla korkuluğa çarpması sonucu otobüsün devrilmesiyle, sanığın tam kusuruyla, yolculardan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise geçici adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası uzun süreli olmadığı halde uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla

6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29548, Karar No: 2017/17702, Tarih: 08.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/29548 E.  ,  2017/17702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 01.05.2007 tarihinde davalı bankada işe girdiğini, sigortalı olarak 12.03.2008 tarihinde başlatıldığını, fesihten 6 ay öncesinde olumsuzluklarla karşı karşıya kaldığını, banka görevlisi amiri tarafından üzerinde psikolojik baskı uygulandığını, ancak işini sevdiğinden bu baskılara katlanmak zorunda kaldığını, amirinin diğer çalışanların yanında kendisine bağırdığını, psikolojik baskılarını devam ettirdiğini, 15.04.2016 tarihinde bir müşterinin aşağılayıcı tutum ve davranışlarına maruz kaldığını, istemeyerek kendisinin de müşteriye cevap verdiğini, bunun ardına amiri tarafından uygulanan baskının daha da şiddetlendiğini, olayın bir hafta sonrasında amiri tarafından iş akdinin feshedildiğinin söylendiğini iddia ederek davacının işine iadesine, boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinin ve sosyal haklarının davalı işverenden tahsiline, müvekkilinin süresi içinde işe başlamak için başvurusuna karşı davalı işveren tarafından süresi içerisinde işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücret tutarında tazminat ödenmesi gerektiğinin tespitine ve yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacıya fesih bildiriminin 19.04.2016 tarihinde yapıldığını, davacının da ihtarnamesinde bu durumu kabul ettiğini, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra 20.05.2016 tarihinde açıldığını, davacının 12.03.2008 - 19.04.2016 tarihleri arasında müvekkili bankada çalıştığını, iş akdinin müşteriye karşı olumsuz tutum ve davranışları nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğini, davacının mobbing uygulandığına yönelik iddialarının fesih ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın yasal bir aylık süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: