muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/909, Karar No: 2006/1879, Tarih: 22.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/909 E.  ,  2006/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 31.8.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgisinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir ifadeyle mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Bu saptama yapılırken de;

a-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmeli,

b-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmeli,

c-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalı,

d-İstem konusunda tanık dinlenmeli,

e-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar, varsa tespit bilirkişileri de keşif yapılalarak taşınmaz mahallinde dinlenmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

./..

-2-

2006/909-1879

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, ... ilçesi ... köyü 390, 226, 213, 763 ve 688 parsel sayılı taşınmazların babası ... ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, ... ...'in baba adının ... olduğu halde tapuya ... olarak yanlış yazıldığını, yanlış yazılan ismin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarla ilgili tapulama tutanakları tapu kayıtları celb edilmiş, C.Savcılığı araştırılması yaptırılmış, 12.9.2005 tarihli oturumda davacıya atfedilen, ancak imzası ile onaylanmayan beyanında, dedesinin adının ... olduğu, C.Savcılığı araştırmasına verilen cevapta ... oğlu ... ... isimli bir kişinin yaşamadığı, ... oğlu ... ... isimli şahsında 1986 yılında vefat ettiği bildirilmiş, mahkemece de yanlışlığın tapu kaydında değil, nüfus kaydında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinde davacı ...'in babasının ..., dedesinin de ... oğlu ... ... olduğu ve 1986 yılında öldüğü açıkça görülmektedir. Nüfus kayıt tablosundaki bu bilgi ile C.Savcılığınca yapılan araştırmaya verilen 6.9.2005 tarihli cevap içeriği çelişmektedir. Diğer taraftan, davacının duruşmada ifade ettiği beyan da zuhule müstenit olduğu açıktır. Çünkü, aksi halde dava açmaması gerekirdi bu ifadesi, dava dilekçesi ters düşmektedir. Az yukarıda açıklanan ilkeler ışığında kesin bir kanıya varabilmek için, davacıdan tanıkları olup olmadığı, varsa dinlenmeleri, dava dilekçesindeki talebi ile duruşmadaki beyanı davacıya açıklattırılıp, aile nüfus tablosu ile C.Savcılığı araştırması arasındaki çelişki giderildikten sonra oluşacak kanaate göre karar verilmesi gerekirken eksik souşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4337, Karar No: 2010/2835, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4337 E.  ,  2010/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirket adına kayıtlı çekici, dava dışı ... ’un kullanımında iken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında, çekiciye takılı bulunan ve müvekkili şirkete kasko sigortalı römorkun hasara uğradığını, olayda davalı sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek, sigortalısına ödediği 21.744.00 YTL tazminatın ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sigortalı aracın dava dışı maliki ... San. ve Tic. A.Ş. tarafından müvekkilinin siyanetine bırakıldığını, müvekkiline ait çekicinin arkasında yük nakli sırasında kaza ve hasarın meydana geldiğini, müvekkilinin işleten durumunda olduğunu ve Kasko Sigortası Genel Şartlarına göre davacının rücu hakkının bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait çekicinin sürücüsünün tam kusurlu eylemi sonucu, çekiciye bağlı ve davacıya kasko sigortalı römorkta meydana gelen hasardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 21.100.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 968,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24647, Karar No: 2023/2162, Tarih: 21.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24647 E.  ,  2023/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/638 E., 2021/630 K.

SAYISI : 2021/İHK-26638

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü - İtirazın Reddi

SAYISI : 2021/67461

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı motosiklet sürücüsü müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 300,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11.05.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 125.839,88 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını ve Sosyal Güvenlik Kurumunca (SGK) ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...kusur raporunun denetime elverişli olduğu, geçici bakıcıya ihtiyaç duyulduğu konusunda maluliyet raporunda herhangi bir bilgi bulunmadığından bu kalem bakımından başvurunun reddi gerektiği" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kısmen kabulüne, 125.739,88 TL'nin 02.03.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...mevzuata uygun maluliyet raporuyla başvuru yapıldığı, kusur raporunun denetime elverişli olduğu, TRH Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olduğu, müterafik kusur indirimi yapılmasını gerektiren somut delil bulunmadığı ve vekalet ücretinin doğru olduğu" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı motosiklet sürücüsüne 31.03.2018 tarihinde çarpmasıyla davacının yaralanması sonucu uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, gerekli evrak ile başvuru yapılmış olmasına, kusur raporunun oluşa ve maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın doğru olmasına, davacının yaralanmasına göre müterafik kusur indirimi yapılmasının mümkün olmamasına, SGK'ca rücuya tabi ödeme yapılmamış olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “15.895,29 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın İHH'ne iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11704, Karar No: 2012/13083, Tarih: 03.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11704 E.  ,  2012/13083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/b-1, TCK'nun 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası

I-Sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup sanık hakkındaki kamu davasının, vergi inceleme ve kaçakçılık suçu raporları içeriklerine uygun olarak “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açıldığı nazara alınmadan ve hükmün gerekçesinde sanığın, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarını işlediğinin kabulüne rağmen, hüküm fıkrasında sahte belge düzenlediğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

II-Kabule göre de;

1-Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılmış olup, farklı yıllarda işlenen suçların her yıl için birbirinden ayrı zincirleme bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden zincirleme tek suç kabulü ile eksik ceza tayini,

2-Yasal gerekçe gösterilmeden üst hadden ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15285, Karar No: 2013/3677, Tarih: 18.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15285 E.  ,  2013/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1046 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın muris O.. Ş.. adına kayıtlı iken, 12.01.2007 tarihinde satış yolu ile murisin ikinci eşi olan davalıya temlik edildiği, murisin 29.04.2009 tarihinde vefatı sonucu davacı, evlatlığı ile davalı eşinin mirasçı olarak kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (TBK. M. 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı Lüt miras bırakanın evlatlığı, davalı D... ise eşidir. Muris birlikte davacıyı evlat edindikleri ilk eşi olan E..'nin ölümü üzerine 27.06.2000 tarihinde davalı ile evlenmiş, davaya konu binanın alt katında davacı ile ailesi, üst katta ise muris ile davalı ölümüne karar oturmuşlardır. Miras bırakan 2003 yılında felç olmuş, yatağa bağımlı olarak ölümüne kadar eşi ile aynı evde yaşamını sürdürmüş, davacı ile felçli kaldığı süre boyunca küs kalmışlar, davacı hasta olan muris ile ilgilenmemiş, murisin bütün ihtiyaçları ve bakımı davalı tarafından karşılanmıştır.

Bu haliyle; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp, belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir.(HGK'nun 29.04.2009 gün, 2009/1-130 E, 2009/150 karar sayılı ilamı ) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün,1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakanın felç olup yatağa bağımlı olduğu, çekişmeli dairesini hastalığı boyunca yanında kalıp kendisiyle ilgilenen ve destek olan davalı eşine sattığı, her ne kadar taşınmazın akitteki bedeli ile gerçek değeri arasında fark bulunsa da, anılan hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı, murisin felçli olduğu süre boyunca davacı ile küs oldukları ve davacının murisle ilgilenmediği, kaldı ki, ölene kadar taşınmazda oturmaya devam etmesi ve davalının kendisine sağladığı bakım ve desteğin yarattığı minnet duygusu dikkate alındığında, sattığını gerçek değer üzerinden yapılmamasının mal kaçırma amacıyla hareket edildiği anlamını doğurmayacağı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.' nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1544, Karar No: 2014/2544, Tarih: 10.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1544 E.  ,  2014/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k. davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat; karşı dava ise, taraf şirketler arasında tanzim olunan eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalatın onarım bedeli ve munzam zarar (Dava dilekçesinde cezai şart istenmiş, ıslah dilekçesiyle talebin munzam zarara ilişkin olduğu ifade edilmiştir) istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın ise ayıplı imalatın onarım bedeli yönünden kabulüne, ıslah dilekçesi geçerli olmadığından cezai şart talebi yönünden reddine dair verilen karar, davalı karşı davacı iş sahibi şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı karşı davacı ... Sanayi ve Ticaret Ltd Şti vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı karşı davacı şirket vekilince verilen 13.10.2008 tarihli dilekçe, ıslah dilekçesi olarak değerlendirilmeden davacının talebine dayanak sözleşme hükmünün ifaya ekli cezai şart niteliğinde bulunduğu ve iş sahibi davalı karşı davacı şirketin sözleşme konusu eseri ihtirazi kayıt koymadan teslim aldığı, bu nedenle 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158/II maddesi uyarınca cezai şart istenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle cezai şart isteminin reddine karar verilmişse de, sözü edilen dilekçede anılan tarafın açıkça 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 105. maddesi uyarınca munzam zarar talep etmesi karşısında talebin munzam zarara ilişkin oluğu kabul edilmelidir. Verilen dilekçe, ıslah dilekçesinin tüm şartlarını taşıdığından mahkemece, talebin munzam zarara göre değerlendirmeyle karar verilmesi gerekirken, cezai şarta ilişkin değerlendirmelerde bulunularak açıklanan gerekçeyle bu kalem alacağın reddine karar verilmesi doğru olmamakla birlikte, ayrıntıları Dairemizin 22.04.2009 Tarih ve 2008/3256-2352 Esas ve Karar sayılı ilamında gösterildiği üzere, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 105. maddesi uyarınca, munzam zarar talep eden tarafın, temerrüt faizini aşan zararı bulunduğunu somut ve yasal delillerle kanıtlaması da zorunludur. Davalı karşı davacı şirketçe dosyaya ibraz edilen delillerle, munzam zararın ispatlandığından söz edilemez. Bu haliyle, davalı karşı davacı şirketin ayıplı imalat bedelini aşan talebinin reddedilmiş olmasında, sonucu itibariyle bir hata görülmemiştir.