muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4885, Karar No: 2013/6439, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4885 E.  ,  2013/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye ve ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye davasının kabulüne,ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacı ... ile davalı arasında 23/06/2008 tarihinde bir yıl süreli kira akdi düzenlendiğini, kira akdinin 23/06/2009 tarihinde sona erdiğini, davalıya ...Noterliğinin 12/05/2009 Tarih ve ... yevmiye sayılı ve 12/05/2009 Tarih ve .... yevmiye numaralı ihtarnameleri ile 23/06/2009 tarihinden itibaren sözleşmenin yenilenmeyeceği,kiralananın tahliye edilmesi gerektiğinin bildirildiğini ,ancak kiralananın tahliye edilmediğini belirterek kiralananın tahliyesine ve ecrimisil ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde davacı belediyenin tahliye talebini dayandırdığı 15/04/2009 tarih ve ... sayılı meclis kararının iptaline yönelik ....Mahkemesinde açılan davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini,taşınmazın 6570 sayılı yasa kapsamında olup 6570 sayılı yasaya göre tahliye talebinin yasal şartları taşımadığı gibi,davalının düzenli olarak kira bedellerini ödemesi nedeniyle ecrimisil istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,kiralananın 2886 sayılı yasanın 75.maddesi gereğince tahliyesine karar verilmiştir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece ... tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

..., Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış, veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Olayımıza gelince: davacı ile davalı arasında 23.6.2008 başlangıç tarihli ve 1'er yıllık 2 kira sözleşmesi düzenlendiği,bu sözleşmeler ile davalıya Restoran olarak kullanılmak üzere restoran ve fidanlık vasıflı taşınmazların kiralandığı husunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece,kiralananın 2886 sayılı yasanın 75.maddesine dayanarak tahliye isteminin kabulüne karar verilmiş ise de,2886 sayılı yasanın 75.maddesine göre tahliyeye karar verilebilmesi için kiralananın 2886 sayılı yasa gereğince ihale ile kiraya verilmesi gerekmektedir. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gönderilen belgeler ile dosya arasında mevcut bilgi ve belgelerden dava konusu kiralananın 26.5.1998 tarih ve 202 sayılı belediye encümen kararı ile kiraya verildiği,2886 sayılı yasa gereğince ihale ile kiraya verilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda 2886 sayılı yasanın bu olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Davacı vekili,dava dilekçesinde dayandığı tahliye sebebini açıkça bildirmemiştir. Ancak davacı vekili 25.11.2009 tarihli dilekçesinde, dava sebebini “...yeniden inşaa veya imar maksadıyla esaslı tadilat olduğunu belirterek bu yerde sosyal tesis,park ve spor alanı,piknik ve dinlenme alanı olarak rekreasyon planları olduğu...” şeklinde açıklamıştır. Dava konusu kiralanan, itiraza uğramayan kira sözleşmelerinde “restorant” ve “fidanlık” olarak gösterilmiştir. Her ne kadar mahkemece mahallinde keşif yapılmış ve bilirkişi raporu alınmış ise de,bilirkişi raporu, kiralananın hakim vasfının ve niteliklerinin belirlenmesinde denetime elverişli bir şekilde hazırlanmamıştır. Mahkemece yerinde uzman bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak,her iki kira sözleşmesine konu yerlerin ayrı ayrı tespiti,özellikle niteliği fidanlık olarak yazılmış olan kiralananın ne olarak kullanıldığı,mevcut vasfı,6570 sayılı yasa kapsamında olup olmadığı, restoran vasıflı kiralananın musakkaf mı yoksa gayri musakkaf mı olduğu,her iki kira sözleşmesine göre kiralanan yerlerin birlikte ya da ayrı ayrı kullanılıp kullanılmadıkları,her iki kira sözleşmesine konu kiralananların ayrı ayrı ve bir bütün olarak 6570 sayılı yasa ya da Borçlar Kanunu kapsamında kalıp kalmadıkları,açık ve tereddütten uzak şekilde tespit edilerek denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca,davacı vekilinin 25.11.2009 tarihli dilekçe ile davanın yeniden inşaa ve imar maksadıyla esaslı tadilat olduğuna ilişkin beyanı karşısında bu inşaat ya da esaslı tadilata ilişkin belediyeden onaylı projenin getirtilmemesi ve yerinde uygulanmaması da doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3945, Karar No: 2025/2589, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3945 E.  ,  2025/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/457 E., 2024/341 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Hatay-Samandağı ilçesinde yaşadığını, ileride yerleşmek amacıyla 22.04.2011 tarihinde davalıya ait olan ... Köyü 1063 Parsel sayılı taşınmazı 100.000,00 TL bedelle satın aldığını, taşınmaz üzerinde inşaat yapmak için İskenderun Belediyesine başvurduğunu, belediyeden bu parselin imara kapatıldığını ve heyelana maruz kalabilecek alan kapsamında olduğundan ve benzeri gerekçelerle ağaçlandırılacak alana dönüştürüldüğünü ve parsel üstünde inşaat yapılmasının mümkün olmadığını belirttiklerini, şu anda parselin işe yaramadığını, Borçlar Kanunu 194. gereğince hukuki ayıptan ötürü maddi zararı ve tazminat hakkı doğduğunu ileri sürerek; hukuki ayıptan ötürü uğramış olduğu maddi zararın şimdilik 70.000,00 TL'sinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini

talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu yeri kendisinin 22.02.2011 tarihinde satın aldığını, davacı tarafı tanımadığını, devir ve temlik işlemlerinin vekil aracı ile yapıldığını, satış tarihinde her hangi bir hak sınırlaması olmadığını, üç yıl sonra yapılacak imar değişikliğini öngörebilmesinin mümkün olmadığını, satış tarihinde arsaya inşaat yapılmasının mevcut imar planına göre mümkün olduğunu, imar değişikliğinin satıştan 3 yıl sonra gerçekleştiğini, sonradan ortaya çıkan imar değişikliğinden dolayı kendisinin kusurlu olmadığını savunmuş, cevap dilekçesini ıslah ederek, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine, aksi kanaatte ise esastan reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.05.2015

tarihli kararıyla; davacının dava konusu taşınmazı satın aldıktan 2 yılı aşkın bir süre sonra Belediye tarafından plan değişikliği yapıldığı, davacının taşınmazı devir aldığı tarihte taşınmazın bulunduğu yer imar planında ayrık nizam 3 kat konut alanı olarak planlandığı, taşınmazın devrinden 2 yılı aşkın bir zaman sonra yapılan imar planı değişikliği sebebiyle davalının bir sorumluğu bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 09.10.2018 tarihli ilamla; mahkemece, davaya konu yerin heyelan bölgesinde kaldığının yöre halkı tarafından bilinip bilinmediği, bu yere ilişkin çalışmaların ne zaman başladığı, davacı ve davalı tarafın bu durumu bilebilecek durumda olup olmadıkları araştırılarak, davacının satın aldığı taşınmazdan beklediği menfaat ile satıcının ayıpların varlığını bilmese bile bundan sorumlu olduğuna ilişkin Borçlar Kanunundaki düzenleme de gözetilerek, gerektiğinde mahallinde bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusunun taşınmaz olması nedeniyle 5 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde davanın açıldığını, davacı dava konusu taşınmazı satın aldıktan 2 yılı aşkın bir süre sonra Belediye tarafından plan değişikliği yapıldığı, davacının taşınmazı devir aldığı tarihte taşınmazın bulunduğu yer imar planında ayrık nizam 3 kat konut alanı olarak planlandığı, taşınmazın devrinden 2 yılı aşkın bir zaman sonra yapılan imar planı değişikliği sebebiyle davalının bir sorumluğu bulunmadığı, aynı zamanda taşınmaz davacı tarafından satın alındığında heyelan bölgesinde olduğuna dair bir çalışmanın mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemenin bozma kararına uygun karar vermediğini, yapılacak araştırmanın heyelan riskine ilişkin olması gerektiği ve mahalli bilirkişilerce bu durumun yıllardır var olduğunun beyan edildiğini, Mahkemece ağaçlandırma kararının resmi tarihine değil, heyelan riskinin geçmişe yönelik olarak taşınmazdaki risklerine bakılması gerektiği, taşınmazın uzun zamandır imara uygun olmadığının sabit olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan ayıp nedeniyle maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan ayıp nedeniyle maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, özellikle yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda; dava konusu taşınmazın Bakanlar Kurulunun 30.11.2007 tarih ve 12958 sayılı ve Bakanlar Kurulunun 16.03.2012 tarih ve 2970 sayılı Afete Maruz Bölge ilanı kararlarında "Afete maruz bölge kararı" verilen yerlerden olmadığının tespit edilmiş olması ve İskenderun Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 25.02.2015 tarih ve 425 sayılı cevabi yazısına göre; dava konusu ... 1063 Sayılı Parselin 22.04.2011 tarihinde yürürlükte olan imar planında ayrık nizam 3 kat konut alanı olarak planlandığı, Afet ve Acil durum Yönetimi Başkanlığınca onaylanan imar planına esas mikro bölgeleme çalışmalarında söz konusu parsel uygun olmayan alanda kaldığından 11.06.2013 tarih ve 66 ve 67 sayılı İskenderun Belediye Meclis kararıyla onaylanan 1/5000 ölçekli Revizyon Nazım İmar Planı ve 1/1000 ölçekli revizyon uygulama imar planında ağaçlandırılacak alan olarak planlandığı, davacının iddia ettiği ayıbın taşınmazın satımı esnasında var olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17322, Karar No: 2014/20657, Tarih: 09.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17322 E.  ,  2014/20657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dursunbey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/12-2014/6

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu çekin ibraz süresinin bitim tarihi 6273 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce olduğundan, 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

Bu nedenle sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

İcra kefillerinin taahhüdü kambiyo taahhüdü niteliğinde bulunmadığından, onlar hakkında uygulanacak zamanaşımı süresi TTK'na göre değil İİK hükümlerine göre belirlenir. İcra kefilinin borcu icra kefaletinden kaynaklandığı, icra kefaletinin ise İİK'nun 38. maddesinde belirtilen ilam niteliğinde bulunduğu için, bu gibi hallerde İİK'nun 39. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımının uygulanması gerekir.

Somut olayda Tuba Balaban’ın üçüncü kişi olarak 06/11/2009 tarihli haciz sırasında icra kefili olmak istediğini beyan ettiği, bu talebin kabul edilerek kendisine 10/12/2009 tarihinde icra emrinin tebliğ edildiği, İİK'nun 38. ve 39. maddeleri gereğince takip dosyasında son işlemin yapıldığı 17/03/2010 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece borçlulardan icra kefili Tuba Balaban yönünden zamanaşımı şikayetinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/935, Karar No: 2014/8441, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/935 E.  ,  2014/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan ... vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü süresinden sonra 22.07.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneğinin temin edildiği ve dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, resmî bir kurumda doğup doğmadığı dosya kapsamından anlaşılmayan mağdurenin, suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi nazara alınarak öncelikle doğum raporu getirtilerek resmi bir kurumda doğup doğmadığının araştırılıp, doğmadığının tespit edilmesi halinde, dosyanın mevcut kemik grafileri ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilmesi suretiyle mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra suç niteliğinin ve sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Mersin Devlet Hastanesinin içinde radyoloji uzmanı bulunmayan sağlık kurulu raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Dosya içeriğine göre, 14 yaşı içerisindeki mağdurenin olay günü okuldan arkadaşı olan ... evine gittiği, akşam vaktin geç olması nedeni ile ailesinin şiddet uygulayacağından çekinerek evine gitmeyip ... evinde kaldığı, gece herkesten habersiz, ... abisi olan ve daha önceden duygusal arkadaşlık kurduğu, suça sürüklenen çocuğun yattığı odaya giderek cinsel ilişkiye girdiklerinin sübut bulduğu anlaşılan olayda, mağdure hakkında Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 20.05.2013 günlü raporda "Mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede kronik travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu olayda, suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkacak olan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı, meydana gelen zararın 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun cezasında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi ile artırım yapılması,

Olay tarihinde 18 yaş içerisinde olan suça sürüklenen çocuğa mahkemece 5271 sayılı Kanunun 150/3. maddesi uyarınca baroca görevlendirilen zorunlu müdafiye ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesinde şüpheli veya sanığın “Müdafii tutmak için mali olanaklardan yoksun bulunması ve adaletin selametinin de gerektirmesi halinde, mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından ücret ödemeksizin yararlanabilme hakkı”nın bulunduğunun açıklandığı, iç hukukumuzda ve tarafı bulunduğumuz sözleşmede mevcut bu ilkeler karşısında, AİHS’nin temel hakka ilişkin hüküm içeren 6. maddesinin, iç hukukumuzda aynı konuda kanun ve yönetmeliklerle getirilen ve yukarıda işaret edilen düzenlemelere nazaran öncelikle uygulanması gerektiği, kovuşturma aşamasında zorunlu müdafiin suça sürüklenen çocuğun yaşının küçüklüğü nedeniyle istemi aranmaksızın görevlendirilmesi karşısında, zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuğu yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/211, Karar No: 2019/6584, Tarih: 25.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/211 E.  ,  2019/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 26.02.2010-07.01.2013 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkarıldığını, davacının kış zamanlarında 08.00-19.30 saatleri arasında yazın ise 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla mesailerinin ödenmediğini davacının kurban bayramının 1. ve 2. günleri ramazan bayramında 1 gün çalışmadığı onun dışında resmi ve dini bayramlarda çalıştıkları ancak karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini eksik kullandığını ve karşılığının ödenmediğini, davacıya işten çıkarıldığında 1.200 TL ihbar tazminatı ödendiğini ancak eksik ödendiğini, iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin ekonomik darboğazda olduğunu son 1 yıldır elindeki stoklarla idare ettiğini, davacının 2.786 TL kıdem tazminatı, 1154 TL ihbar tazminatı alacağı olduğunu bunun 1.192,36 TL. sinin ödendiğini bakiyesinin ödenmesi için kaynak arandığını, davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin alacağı olmadığını bordrolardan bunun görüleceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi fazla mesai isteğinde bulunmuş, mahkemece imzalı ve tahakkuk içeren bordro dönemleri dışlanmak suretiyle kalan dönemler için hesaplamaya gidilerek istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.