muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1860, Karar No: 2013/6610, Tarih: 02.05.2013

Kanun koyucunun yukarıdaki amacı gerçekleştirmeye çalışırken daha genel ve imkanlara işaret eden ifade biçimleri yerine "yöntem" ifadesini tercih etmesi üzerinde durulmalıdır.

Bir amaca ulaşmak için izlenen yol, usul ve metot gibi anlamlara gelen "yöntem" ifadesi, Kanunun geçici 1. maddesi çerçevesinde ele alındığında, korunmak istenenin; her türlü düşünce ve kanaat açıklama biçimi olmadığı, aksine; bir eylemin bu kapsamda kalabilmesi için meşru olan ve düşünce ve kanaat açıklaması bağlamında mutad olan bir yöntemle işlenmiş olması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Buradan hareketle, eylemin işleniş yönteminin bizzat ayrı bir suç oluşturduğu veya düşünce ve kanaati açıklamak bakımından mutad kabul edilemeyecek olması halinde geçici 1. madde hükmü uygulanamayacaktır.

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde ifadesini bulan ve başkaca yazım biçimleri arasında tercih edilen "düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ibaresi bu ilkeler ve Kanunun genel gerekçesi çerçevesinde değerlendirilmiş, örgütlenme özgürlüğü bağlamında ele alınan toplantı ve gösteri yürüyüşü yapma özgürlüğünün kollektif niteliği, ifade özgürlüğü ile yakın ilişkisi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince değerlendirilmiş biçimi (29.06.2006 tarihli Öllinger-Avusturya, 26.07.2007 tarihli Barankevich-Rusya kararları gibi) nazara alınmıştır. Buna göre,

Sanığın 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesi kapsamında kalan eyleminin mutad ve meşru bir "düşünce ve kanaat açıklama yöntemi" olduğu kabul edildiğinden, sanığa yüklenen suçun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve bu nedenle kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, silahlı terör örgütüne üye olma ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından hükmedilen ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

02.05.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nun huzurunda, duruşmada sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 22.05.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/25034, Karar No: 2015/1047, Tarih: 20.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25034 E.  ,  2015/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali davasının reddine dair . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.01.2014 gün ve 206/32 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan 279 parsel sayılı taşınmazın 3.161,68 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 279 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin dışında (kara tarafında) kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporu (tarihsiz) hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira raporda yedi adet araştırma çukuru açıldığı ve bu çukurlardan alınan verilerin incelendiği, buna göre zeminden dibe doğru 70-150 cm'lik nebati toprak üzerinde uzun yıllar tarımsal faaliyet yapıldığı, denizel veriye rastlanmadığı, bu nedenle de kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmazdan geçmesinin bilimsel olarak mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ancak dava konusu taşınmazın yüzölçümünün büyük olması (20.730 m2) dikkate alındığında gözlem çukurlarının taşınmazın hangi kısmında açıldığının çok önemli olduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, gözlem çukurlarının nerede açıldığı harita üzerinde işaretlenmediğinden bu husus denetlenememektedir. Ayrıca keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi rapor eki olan kroki üzerinde gösterilmemiştir. Bu haliyle bilimsel verilere dayanmayan bilirkişi heyet raporunun denetime elverişli olmadığı ve hükme esas alınamayacağı açıktır.

Bundan ayrı, dosya içerisinde bulunan 01.12.2008 tarihli, 21.04.2009 tarihli ve 16.10.2012 tarihli bilirkişi heyet raporlarıyla hükme esas bilirkişi raporu birbiriyle çelişmekte olup mahkemece bu çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, dava konusu taşınmazda açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi ve anılan eksiklikler giderildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde mahkemece yapılacak iş; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, dava konusu taşınmazda açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi ve anılan eksiklikler giderildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı Hazine'nin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nu uyarınca açtığı, davalıya ait taşınmazın kıyı olan bölümünün tapu kaydının iptali ile kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmesine ilişkin davada mahkemenin davanın reddine ilişkin 03.03.2010 tarihli ilk kararının davacı Maliye Hazine'si tarafından temyiz edilmiş; ilk kararı davacı Maliye Hazine'si tarafından temyiz edilmiş, hükmün davanın reddine ilişkin bölümü, hakkında Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 21.06.2010 tarih ve 2010/6506-7264 Esas ve Karar sayılı ilamıyla temyiz talebi haksız bulunarak onanmış; hüküm sadece yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden sorumluluk yönünden bozulmuştur. Bu bozmaya mahkeme uyma kararı vermiş; verilen 26.11.2013 tarihli kararla davalı tarafın harç, yargılama gideri ve vekalet ücretiyle sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Bu hükmün de her iki taraf vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2011 tarihli ilamıyla, bu ikinci hükmünde sonradan 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren Hazine'nin açtığı tapu iptal/tescil davalarında yargılama giderlerinden sorumluluğu düzenleyen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesindeki hükmün gözetilerek harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumluluğa karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemenin bu son bozma ilamına uyarak verdiği 21.01.2013 tarihli kararda, 3402/36-A maddesi gözetilerek, davacı Maliye Hazinesi'nin yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç konusunda karara yer olmadığına ve davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davacı Maliye Hazinesi bu kararı da temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı gibi, dava esastan reddedilerek kesinleşmiştir. Devam eden yargılama sadece harç yargılama gideri ve vekalet ücretine yöneliktir. Mahkemenin bu hususlara ilişkin son kararı usul ve yasaya uygundur. Davanın esası reddedilmiştir. Sonradan konusuz kalan bir dava da yoktur. O halde yeniden “kıyı niteliği” incelemesi ve dava açmada haklılık/haksızlık araştırması yapılmasını gerektirecek bir uyuşmazlık mevcut değildir. Temyiz edilen hükmün onanmasına karar verilmesi gerekir. Açıkladığım sebeplerle değerli çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 20.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2011/11705, Karar No: 2013/5533, Tarih: 03.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11705 E.  ,  2013/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizi vekalet ücreti verilmesine yönelik olup buna hasren yapılan incelemede;

Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan zarar görmesi nedeniyle katılan sıfatını kazanan İzmir Vergi Dairesinin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasına eklenmek üzere; "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2010/7650, Karar No: 2010/10646, Tarih: 20.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7650 E.  ,  2010/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2010

Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, Kaymakamlıkça verilen men kararından sonra taşınmazı kullanmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı hakkında 3091 Sayılı Yasaya göre verilen men kararı ile taşınmazın davadan önce terkedildiği gerekçesiyle, dava reddedilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, dava açılmadan önce taşınmazın terkedildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalının çekişme konusu yeri ağaç dikmek ve tel örgü ile çevirmek suretiyle kullanmakta iken hakkında 3091 Sayılı Yasa kapsamında iki kez men kararı verildiği, ikinci men kararının infazından sonra ve davadan önce taşınmazı kullanımının sona erdiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, elatma eyleminin sadece fiilen kullanma biçiminde gerçekleşmesi ve davadan önce kullanıma son verilmiş olması halinde davanın reddedilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

Ancak, somut olayda, fiilen kullanım yanında ağaç dikmek ve tel örgü ile çevirmek eylemlerinden de söz edildiği görülmektedir. Dikilen ağaçların ve çekilen tel örgünün ya da kalıntıları taşınmazda bulunduğu sürece elatma olgusunun devam ettiğinin kabulünde zorunluluk vardır. Ne varki, anılan hususlar yeterince araştırılmış değildir.

Hal böyle olunca, ağaç dikme ve tel örgü ile çevirme eylemleri bakımından da hükme yeterli bir araştırma yapılması ve sonucuna göre karar  verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15911, Karar No: 2023/649, Tarih: 16.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15911 E.  ,  2023/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu; suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.320,00 TL ve 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tüm suçlardan ve suça sürüklenen çocuklar hakkında ise diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

3. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

4. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

5. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

7.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ... hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteği; suça sürülenen çocukların atılı suçları işlemediğine, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde kabul edildiği üzere, olay tarihinde saat 02.30 sıralarında suça sürüklenen çocukların birlikte dolaşırken şikayetçiye ait kuruyemiş dükkanına girmeye karar verdikleri, ... ile ...'ın demir çubuklar ile şikayetçiye ait deponun kapı kilidini kırarak içeriye girdikleri, içeriden 200 kg ... fıstığını çalarak tanık ... isimli şahsa 2.000,00 TL'ye sattıkları, sanık ...'in ise atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı belirlenmiştir.

2. Olay yeri inceleme tutanağı, basit kroki, yakalama tutanağı ile değer tespit tutanağının dosya içerisinde bulunduğu görülmüştür.

3. Suça sürüklenen çocuklar savunmalarında, suçlamaları kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

4. Sanık ...'in aşamalardaki tüm savunmalarında atılı suçları kabul etmediğini beyan ettiği görülmüştür.

5. Tanık olarak dinlenen ...'nin, suça sürüklenen çocuklardan ...'yi tanıdığını, ...'nin yanına geldiğini, babasına ait olduğunu söylediği yaklaşık 116 kilo fıstığı paraya ihtiyacı olduğu için satmak istediğini belirtmesi üzerine kendisinden 1.900,00 TL'ye fıstıkları satın aldığını beyan etmiştir.

6. Sanık ile suça sürüklenen çocukların adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği ile sosyal inceleme raporları dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B.Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını ihlâl etme olarak hatalı yazılan suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneklerine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın hüküm tarihinden sonra 23.01.2023 tarihinde, sanık ...'in ise hüküm tarihinden sonra 20.08.2019 tarihinde vefat ettiklerinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... ve sanık hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/155 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13275, Karar No: 2022/12490, Tarih: 17.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/13275 E.  ,  2022/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 21/03/2016

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı sanık ... tarafından yapılan temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.