muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6290, Karar No: 2016/8105, Tarih: 02.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6290 E.  ,  2016/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı tapuda satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 168 m2'lik kısmının (tamamının) kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Söz konusu raporlar incelendiğinde; bilirkişi sayısı ve bilirkişilerin nitelikleri konusunda bir problem olmadığı ancak, yapılan incelemenin eksik olduğu gibi bu incelemenin rapora aktarılmasında da eksiklikler olduğu görülmektedir. Bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; gözleme dayalı değerlendirmeler yapılmış ve dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Ancak idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi ile keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisinin çakışıp çakışmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır. Ayrıca rapor ekindeki krokinin ölçeksiz olduğu ve kadastral paftaya uygun olarak düzenlenmediği görülmektedir.

O halde mahkemece yapılacak iş; mevcut bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen bilirkişi kurulunca tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kadastral paftayla tersimatı yapılmış ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, eksikliğin bu şekilde giderilememesi halinde aynı nitelikleri haiz farklı bir bilirkişi kuruluyla yeniden inceleme yapılarak eksikliğin giderilmeye çalışılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. Maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 321,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10574, Karar No: 2010/12098, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10574 E.  ,  2010/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.03.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tahliye suretiyle haksız elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalı, taraflar arasında süresi 30 yıl olan 19.07.1976 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu bu sözleşmenin 17. maddesine göre kiracı tarafından bitmesinden 30 gün öncesine kadar fesih ihbarında bulunulmazsa sözleşmenin yenilenmiş sayılacağını kaldı ki ilgili yönetmeliğe göre işletmenin revize edilmesi gerektiğini bu amaçla yetkili merci tarafından 29.09.2000 tarihinde işletmenin mühürlendiğini ve faaliyetin geçici olarak durduğunu mali kaynak arayışlarının devam ettiğini açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 19.07.2006 tarihli ve 30 yıl süreli sözleşmenin konusu “kale kaynak suyu” işletme hakkına ilişkindir. Sözleşme mahiyeti itibariyle hasılat kira sözleşmesidir. Bu bakımdan uyuşmazlığın çözümünde hasılat kirasına ilişkin Borçlar Kanununun 270. ve devamı maddeleri hükümlerinin uygulanması gerekir.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 19.07.2006 tarihli ve 30 yıl süreli sözleşmenin konusu “kale kaynak suyu” işletme hakkına ilişkindir. Sözleşme mahiyeti itibariyle hasılat kira sözleşmesidir. Bu bakımdan uyuşmazlığın çözümünde hasılat kirasına ilişkin Borçlar Kanununun 270. ve devamı maddeleri hükümlerinin uygulanması gerekir.

Kiracı, adi kirada kiralananın kullanmak hakkını sahiptir. Hasılat kirasında ise kullanma yanında kiralananı işletmek ve ondan semereler almak yetkisi vardır. Adi kiradan farklı olarak kullanmak ve işletmek yetkisi kiracı için aynı zamanda onun borcudur. Bu konudaki BK.m.278 f.1 hükmü “kiracı kiralananını tahsis olunduğu dairede iyi bir surette işletmeye bilhassa hasılata kabiliyetli bir halde bulundurmaya mecburdur” şeklindedir. Görülüyor ki kiracının işletme hakkı kanunda daha ziyade bir mükellefiyet olarak belirtilmiştir. Çünkü işletme borcu ifa edilmezse kiracı belki yalnız semer elde edemez. Fakat işletme bir iktisadi ve hukuki bütünlük olarak bu vasfını devam ettirmezse kiralayanın uğrayacağı zarar kiracınınkinden çok daha fazladır. Özellikle hasılattan bir miktarın kira bedeli olarak ödenmesi modeliyle kiraya verilen şirketlerde (işletmelerde) şirketin (işletmenin) faaliyetleri ve elde ettiği gelir ya da emtia kiralayanı da kira gelirleri açısından yakından ilgilendirir. Bu nedenle kiralayan şirket faaliyetlerinin (işletmenin) kiracı tarafından doğru ve maksimum gelir getirecek nitelikte yapılıp yapılmadığıyla yakından ilgili ve onu kontrol etme hakkına sahiptir. Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere şirket (işletme) kiralarında hasılat kiracısı “basiretli bir tacir” gibi davranmalı işletmenin verim kabiliyetini zarar vermemek için bütün gayreti göstermelidir. Kuşkusuz kiracının kiralananı iyi bir surette işletme, bilhassa hasılata kabiliyetli bir halde bulundurma borcunu ihlal etmesi sözleşmeye aykırılık teşkil eder. bundan ayrı bu durum söz konusu ise kiralayan sözleşmenin feshini de isteyebilir. Gerçekten Borçlar Kanununun 289. maddesi uyarınca “borca ehemmiyetli derecede muhalefet” varsa fesih hakkı kullanılabilir.

Hasılat kirasına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davacı kiralayanın dava açmadan önce tespit yaptırdığı yapılan tespit sonucu bilirkişinin 30.10.2006 tarihli raporunda işletme bir faaliyet gösterilmediğini saptadığı mevcut tesisin “içilebilir nitelikteki suların istihsali, ambalajlanması Satışı ve Denetlenmesi Hakkındaki Yönetmelik” hükümlerine uygun olarak revize edilmesi gerektiğini tespit ettiği anlaşılmaktadır. Yine dosyada mevcut 24.11.2006 tarihli …. davacı kiralayanın işletmede halen bir faaliyet olmadığı nedeniyle kiracının kiralanandan tahliyesini istediği anlaşılmıştır. Esasen davalı da cevap dilekçesinde tesisin 29.09.2000 tarihinde mühürlendiğini revize çalışmaları için mali kaynak arayışlarının halen sürmekte olduğunu kabul etmiştir.

Yapılan bu açıklamalara göre davalı kiralayanın işletmeyi faal bulundurmamak ve hasılata elverişli hale getirmemek suretiyle kira sözleşmesine aykırı davrandığı kısaca borca ehemmiyetli derecede muhalefet ettiği sabittir. Davacı kiralayan Borçlar Kanununun 289. maddesinden yararlanarak taşınmazdan (kiralanandan) tahliyesini (haksız elatmasının önlenmesini) isteyebileceğinden davanın kabulü yerine hukuki belirlemede ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3994, Karar No: 2023/5996, Tarih: 19.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3994 E.  ,  2023/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti ve tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili, davalılar ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 07.03.2023 günü tebliğata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davada dava dilekçesinde; "Can Pişmaniye" markasının 12.10.2012 tarih ve 2011/99980 no ile 30. sınıf emtiada müvekkili adına tescil edildiğini, kötü niyetli davalının ise her türlü tanıtıcı zeminde "Can" veya "Can Pişmaniye" ibaresini ön plana çıkararak müvekkilinin markasıyla iltibas yarattığını, davalının "Üçcan" olan soyadını 2006 yılında TPMK nezdinde tescil ettirdiğini, tescilli markanın tescil edildiği şekilde kullanılmasının esas olduğunu, müvekkilinin ününden faydalanan davalının haksız kazanç elde etmeye devam ettiğini ve pazar payını müvekkilinin aleyhine daraltarak maddi zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün durdurulmasını, giderilmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, tecavüze konu her türlü araca el konularak imhasını, kararının ilanını talep etmiştir.

2.Davacı vekili asıl davadaki maddi tazminat talebini 25.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

3.Davacı vekili birleşen davada (2013/547 E. sayılı dosyada) dava dilekçesinde, yapılan şikayet üzerine davalı işyerinde arama el koyma işlemi yapıldığını, bu arama el koyma sırasında işletmenin ... ve ... tarafından yönetildiğinin tespit edildiğini, ...'ın haksız eylemlerini esas olarak eşi davalı ... ve oğlu davalı ...'ın işbirliğiyle yürüttüğünün açığa çıktığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00 TL maddi tazminatın, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, tecavüze konu her türlü araca el konularak imhasını, kararının ilanını talep etmiştir.

4.Davacı vekili birleşen davada (2014/19 E. sayılı dosyada) dava dilekçesinde, aynı iddiaları tekrar ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, tecavüze konu her türlü araca el konularak imhasını, kararının ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

4.Davacı vekili birleşen davada (2014/19 E. sayılı dosyada) dava dilekçesinde, aynı iddiaları tekrar ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, tecavüze konu her türlü araca el konularak imhasını, kararının ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesinde; kullanımın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar vekili birleşen davada (2013/547 E. sayılı dosyada) cevap dilekçesinde; kullanımın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalılar vekili birleşen davada (2014/19 E. sayılı dosyada) cevap dilekçesinde; kullanımın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece tarih, 10.02.2015 tarih, 2012/936 E. ve 2015/56 K. sayılı kararı ile davalı kullanımlarının davacı adına tescilli 2011/99980 nolu marka hakkına tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine (2013/547 E. sayılı dosyada) karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 20.03.2017 tarih, 2015/13853 E. ve 2017/1643 K. sayılı kararıyla dosyada mübrez bilgi ve belgelerden davalı tarafın markasının ‘ÜÇCAN’’ibaresinden oluştuğu ve 30. sınıftaki mal ve hizmetler için tescilli olduğu, ancak davalı tarafça kullanımın baskın ve ayırt edici unsuru olarak ‘‘can’’ ve ‘‘can pişmaniye’’ ibarelerinin öne çıkarıldığı, ortalama tüketici nezdinde iltibas teşkil edeceği ve bu suretle davacı tarafa ait tescilli markaya tecavüz oluşturacağı kabul edilerek maddi ve manevi tazminat talepleri açısından değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma öncesi asıl dosyayla birleştirilen 2013/547 E. ve asıl dosya bakımından davanın kısmen kabulü ile davalıların davacıya ait 2011/99980 TPMK kayıtlı markasına tecavüz ettiğinin tespitine, davalıların tecavüzünün menine, tecavüz kabilindeki fiillerin durdurulmasına ve giderilmesine, davacı lehine 25.000,00 TL maddi tazminat verilmesi gerektiğinin tespitine, 25.000,00 TL miktarın davalılardan alınıp davacıya verilmesine, manevi zararlar karşılığı olarak talebin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin yerinde olmayan talebin reddine, markaya konu kutu, paket, paketleme kağıdı, etiketlerin el konularak imhasına, basıma dair araçların tecavüze özgülenmesi mümkün olmadığına araçlara dair talebin reddine, yargılama sonunda tecavüzün tespitine ve önlenmesine dair davalı aleyhine verilen kararın kesinleşmesi halinde masrafları davalı tarafından karşılanarak yurt sathında yayın yapan tirajı 50.000,00 üzerinde gazetede ilanına, bozma sonrası asıl dosyayla birleştirilen mahkemenin 2014/19 E. sayılı dosyası bakımından davanın kabulü ile davalıların davacıya ait 2011/99980 TPMK kayıtlı markasına tecavüz ettiğinin tespitine, davalıların tecavüzünün men'ine, tecavüz kabilindeki fiilerin durdurulmasına ve giderilmesine, davacı lehine 1.000,00 TL maddi tazminat miktarın davalılardan alınıp davacıya verilmesine, manevi zararlar karşılığı olarak talebin kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, markaya konu kutu, paket, paketleme kağıdı, etiketlerin el konularak imhasına, basıma dair araçların tecavüze özgülenmesi mümkün olmadığına araçlara dair talebin reddine, yargılama sonunda tecavüzün tespitine ve önlenmesine dair davalı aleyhine verilen kararın kesinleşmesi halinde masrafları davalı tarafından karşılanarak yurt sathında yayın yapan tirajı 50.000 üzerinde gazetede ilanına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar ..., ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl ve ilk birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ikinci birleşen davada ise müvekkili lehine olması gerekenden az vekalet ücretine hükmedildiğini, manevi tazminatın az olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar ..., ..., ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yaşar ve Uğurcan yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, ceza davasında ...'ın beraat ettiğini ve kararın kesinleştiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, marka hakkına tecavüzün söz konusu olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalılar ..., ..., ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yaşar ve Uğurcan yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, ceza davasında ...'ın beraat ettiğini ve kararın kesinleştiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, marka hakkına tecavüzün söz konusu olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalar, marka hakkına tecavüzün tespiti, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun 61 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davaların birleştirilmesi, birlikte görülüp aynı anda sonuçlandırılmalarını gerekli kılsa da birleştirme kararı verildikten sonra da asıl ve birleşen davalar bağımsızlıklarını korurlar. Bu nedenle her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması ve vekalet ücretinin de her bir dava için tereddüte mahal vermeyecek şekilde ayrı ayrı belirlenmesi gerekmektedir.

3.Bu itibarla, Mahkemece asıl dava ile birleşen dava ( 2013/547 E. ) hakkında ayrı ayrı hüküm tesisi gerekirken ''...2013/547 E. ve asıl dosya bakımından davanın kısmen kabul, kısmen reddine'' şeklinde ortak hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yargılama giderleri yönünden her bir dava için ayrı bir başlık açılmış ise de; hangi davada hangi talebin ne miktar üzerinden kabul veya reddedildiği, yine hükmedilen miktarın kimden tahsil edileceği açık olmadığı için vekalet ücretine yönelik hükmün denetime elverişli olduğundan da söz edilemez.

4. Birleşen 2014/19 E. sayılı dosya yönünden ise, davacının tecavüzün tespiti, maddi tazminat ve manevi tazminat talepleri kabul edilmiş olup, her bir talep yönünden davacı lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken hatalı değerlendirme ile tek vekalet ücretine hükmedilmesi de yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar ..., ..., ... vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24867, Karar No: 2014/24820, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24867 E.  ,  2014/24820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclisi kararına dayanarak evini konut karşılığında davalıya devrettiğini, 4132 no.lu kıymet takdir komisyonu analiz raporunda bina ve müştemilat ile ağaç bedelinin 28.141,50 TL. olduğunun anlaşıldığını, buna göre ödenmeyen 25.203,00 TL.nin davalıdan tahsili için icra takibi yapıldığını,davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile; Ankara 30. İcra Müdürlüğünün 2012/15222 Esas sayılı takibine itirazın iptaline, takibin devamına,iş yargılamayı gerektiğinden tazminat takdirine yer olmadığına karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir 2014/24867-24820

yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasında yer alan “ iş yargılamayı gerektiğinden tazminat takdirine yer olmadığına” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 1,291,22 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.