muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9194, Karar No: 2006/10548, Tarih: 09.10.2006

Somut olaya gelince; Davada davacının güvercin ve köpek besleyerek, ayrıca tavuk yetiştirerek komşuluk hukukuna aykırı davrandığı ileri sürülmüştür. Mahkemece hükme dayanak alınan veteriner bilirkişi raporunda güvercinlerin tüy dökme zamanlarında zarar verebilecekleri ifade edilmiş, tavuk ve köpek beslemek suretiyle zarar iddiası hakkında beyanda bulunulmamıştır. Çevre sağlık teknisyeni raporunda ise davalının köpek beslemek suretiyle mülkiyet hakkını taşkın kullandığı başka bir deyişle, zarar verip vermediği vurgulanmaksızın psikolojik bazı nedenlerle, güvercin ve tavuk kümeslerinin davalıya ait yerden uzaklaştırılması gereği belirtilmiştir. Görülüyor ki, her iki raporda da halen var olan bir zarardan söz edilmemiş, gelecekteki güvercin ve tavuk beslemek suretiyle davacının zarara uğrayabileceği görüşü bildirilmiştir. Bu raporların davanın kabulü için yeterli açıklıkta olmadığı ortadadır. O halde, mahkemece hakikatin daha ziyade açığa kavuşturulması için HUMK.nun 284.maddesince yeniden seçilecek çevre mühendisi ile mesleği veteriner olan bilirkişiler huzurunda keşif yapılmalı, davalının güvercin, tavuk ve köpek beslemek suretiyle komşusu davacıya zarar verip vermediği, yukarıda sayılan ilkeler doğrultusunda incelettirilerek açığa kavuşturulmalı, bu arada mahalli örf ve adetler göz önünde tutulduğundan davalı eylemlerinin komşuluk hukukunun olağan hoşgörü sınırları içinde kalıp kalmadığı konusunda yerel bilirkişi sözüne de başvurulmalıdır.

Mahkemece tüm bu nedenler üzerinde durulmadan davanın eksik araştırma ve inceleme ile kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22433, Karar No: 2012/3720, Tarih: 07.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/22433 E.  ,  2012/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nun 86/1. maddesi ile uygulama yapıldıktan sonra eylemin bıçakla işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken 86/3-e maddesi yerine artırım maddesinin 87/3-e olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden, mağdurun silahtan sayılan bıçakla yaralanması sonucu yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddeleri gereğince tayin olunacak temel cezanın 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/996, Karar No: 2021/2583, Tarih: 11.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/996 E.  ,  2021/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 09.02.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8127, Karar No: 2025/54, Tarih: 06.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8127 E.  ,  2025/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2767 E., 2022/3260 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/461 E., 2022/229 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 23.01.2020 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle ayağının ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığı beyanla, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini 282.447,20 TL olarak arttırmış ve 150.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının MKE Hurda İşletmesi Müdürlüğünden ihale alan ... Geri Dönüşüm Nakliyat, İnşaat, San. ve Tic. A.Ş.’nin işçisi olup kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, tanık ifadelerinden davacının dikkatsiz davranışı nedeniyle olayın meydana geldiğinin anlaşıldığını, bu nedenle illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının MKE Hurda İşletmesi Müdürlüğünden ihale alan ... Geri Dönüşüm Nakliyat, İnşaat, San. ve Tic. A.Ş.’nin işçisi olup kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, tanık ifadelerinden davacının dikkatsiz davranışı nedeniyle olayın meydana geldiğinin anlaşıldığını, bu nedenle illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum Sağlık Kurulunun 20.11.2020 tarihli kararında % 14 oranında sürekli iş göremezlik derecesi olduğu yönünde karar verdiği, tarafların maluliyet durumuna itirazı bulunmadığından kesinleşen bu oran üzerinden yargılamaya devam olunduğu, 3 kişilik heyetten kusura ilişkin bilirkişi raporu alındığı, dava dışı ... Geri Dönüşüm Nak. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin iş kazasının meydana gelmesinde % 65 oranında kusurlu olduğu, davalı Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu Genel Müdürlüğünün % 15 oranında kusurlu olduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı neticesinde meydana gelen kazada Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu Genel Müdürlüğünün, ... Geri Dönüşüm Nak. İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile birlikte müteselsilen kusurlu olduğu, davacının % 20 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, TRH 2010 yaşam tablosuna göre hazırlanan 09.03.2022 tarihli raporda davacının toplam 282.447.20 TL tazminat alacağı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat davasında; 278.749,76 TL sürekli iş göremezlik nedeniyle oluşan zarar ve 3.697,44 TL geçici iş göremezlik nedeniyle oluşan zarar olmak üzere toplam 282.447,20 TL maddi zararın kaza tarihi olan 23.01.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasında; davacı tarafından usulüne uygun açılmış bir alacak davası olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının Makine Kimya Endüstrisi Genel Müdürlüğü, Kırıkkale Hurda İşletmeleri Şube Müdürlüğü hizmet sözleşmeli ... Geri Dönüşüm Nak. İnş. San. ve Tic. A.Ş. çalışanı davacı işçi ...’nin, 23.01.2020 günü Kırıkkale’de bulunan işyerine ... sayılı TIR ve ... plakalı dorse ile gelen hurda malzemeyi indirmek ve ayırmak için gittiği, hurdaların cinslerine göre indirilmesinin gerektiği, ahtapot (hurda polip ataşmanlı) ekskavatör ile indirilmeye başlandığı ancak indirilen bir kısım malzemenin seçilerek başka yere indirilmesi için tekrar tır kamyonuna yüklendiği, ...’nin 2 adet boruyu eli ile kasaya yüklediği, yere inen dinamoların ahtapot ekskavatör ile yüklendiği sırada işin başında bulunan elektrik teknikeri ...’ın, yer açılması için kamyonun az ileri çekilmesini istediği, ... ve tır şoförünün arka kapağı gelişi güzel kapattığı, kamyonun yarım metre kadar ilerlediği, kamyonun hareketlenmesi ile arkaya doğru meyilli duran boruların üzerindeki dinamoların hareketlenerek arka kapağa çarpıp kapağın açılmasına neden olduğu ve açılan kapağın ...’nin sol tarafına çarparak yere düşürdüğü , yerde ayağının üzerine dinamonun düşerek uzuv kaybına neden olacak şekilde yaralandığı, Kurum Sağlık Kurulunun 20.11.2020 tarihli kararı ile davacının % 14 oranında sürekli iş göremezlik derecesi olduğu, yardıma muhtaç olmayıp, kontrol muayenesi gerekmediği yönünde karar verdiği, Mahkemece 3 kişilik heyetten kusura ilişkin aldırılan bilirkişi raporunda; dava dışı ... Geri Dönüşüm Nak. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin davacının geçirdiği iş kazasının meydana gelmesinde % 65 oranında kusurlu olduğu, davalı Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu Genel Müdürlüğünün iş kazasının meydana gelmesinde % 15 oranında kusurlu olduğu, davalı Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu Genel Müdürlüğü ile dava dışı ... Geri Dönüşüm Nak. İnş. San. ve Tic. A.Ş. işverenlikler arasında 4857 sayılı İş Kanunun 2/6 fıkrası kapsamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı nedeniyle, meydana gelen kazada Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu Genel Müdürlüğünün, ... Geri Dönüşüm Nak. İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, davacının sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde % 20 oranında kusurlu olduğu tespit edildiği, davacının muhtemel yaşama süresinin TRH-2010 yaşam tablosuna göre tespit edilmesi ile gelirin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin 6098 sayılı TBK 55.maddesi kapsamında rücu edilebilecek kısmını tenzil ederek sonucuna göre davacının maddi tazminat alacağının tespit edilmesinin yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, asıl alt işveren ilişkisi bulunmadığı, davanın kendisi yönünden husumetten reddi gerektiği, kazanın meydana gelmesinde kendisine kusur yüklenemeyeceğini, davacının muhtemel yaşama süresinin TRH-2010 yaşam tablosuna göre tespit edilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19686, Karar No: 2017/8089, Tarih: 25.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19686 E.  ,  2017/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının oğlu olduğunu, 29.11.2014 tarihinde 18 yaşını doldurduğunu, boşanma davasında aylık 500,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini reşit hali ile ortadan kalktığını, Bulgaristan'da.... Vasıhevski okulunda eğitimini sürdürdüğünü, davalının iştirak nafakasını dahi düzenli ödemediğini belirtmiş, dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline ve her yıl TEFE-ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ekonomik durumunu hesap etmeden yabancı okula kaydını yaptırdığını, Türkiye de eğitimine devam edebileceğini, bu konuda müvekkiline dahi danışmadığını, müvekkilinin 2000-2500 TL gelirle geçinmeye çalıştığını, reşit olmayan bir kızı ve yeni evlendiği eşinden iki çocuğu bulunduğunu, tüm aileye bakmakla mükellef olduğunu, davacı ve annesinin kötü niyetli olarak hareket ettiklerini belirtmiş; davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı yararına hükmedilen 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 400,00 TL ye çıkartılmasına hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleşmesinden sonra aylık 400,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Somut olayda, hükmedilen yardım nafakasının başlangıç tarihi karar tarihinden itibaren olarak belirlenmiştir.

28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın karar tarihinden itibaren tahsiline yönelik hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın karar tarihinden itibaren tahsiline yönelik hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15959, Karar No: 2023/1413, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15959 E.  ,  2023/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.04.2021 Tarihli ve 2021/192 Esas, 2021/264 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Kepez/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.05.2022 Tarihli ve 2022/710 Esas, 2022/848 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Kepez/Antalya adresinde ikamet etmediği ve İstanbul İline taşındığı, annesi ile yapılan telefon görüşmesinde İstanbul ilinde ikamet ettiklerini beyan ettiği ve kısıtlı adayının ... Bahçelievler/İstanbul adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.08.2022 Tarihli ve 2022/745 Esas, 2022/765 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adaylarının dava tarihindeki yerleşim yeri adresine göre yetkili mahkemenin belirlenmesi gerektiği, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Kepez/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Kepez/Antalya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17268, Karar No: 2024/8692, Tarih: 28.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/17268 E.  ,  2024/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/3069 Esas, 2022/2804 Karar sayılı kararı ile 03.10.2022 tarihli ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1-Şikâyetçi ...'in duruşma gününü bildiren davetiyenin soruşturmada bildirdiği adrese tebliğ edildiği, muhatabın tanınmaması nedeniyle tebligatın iade edilmesi üzerine şikayetçinin duruşmaya çağrılmadığı, gerekçeli kararın da doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre çıkarıldığı, yapılan bu tebliğin usûlüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; şikâyetçi duruşmaya usûlüne uygun biçimde çağırılmadan yargılamaya devam edildiği anlaşılmakla; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan ...'in 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, suçtan zarar görenin, sanık hakkında açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yokluğunda hüküm verilen suçtan zarar görene aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın suçtan zarar görene başvurabileceği kanun yolları ile merciini de bildirir biçimde usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesinin ardından buna ilişkin tebligat belgesi ve sunması hâlinde temyiz dilekçesi eklenerek ve bu hususta ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yokluğunda verilip 29.09.2022 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 03.10.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklendikten sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.