muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10280, Karar No: 2016/13066, Tarih: 19.12.2016

kapama zeytin, ceviz, kiraz, elma, badem, asma bahçesi olarak değerlendirilmiş olup bozma öncesi alınan asıl raporda ve karara esas alınan ek raporda, dava konusu taşınmaz üzerinde zeytin, kiraz, badem ağacı bulunduğundan bahsedilmediği halde nedenleri açıklanmadan münavebeye zeytin, kiraz, badem ağaçlarının da dahil edilmesi,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti davasından önce Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi gereğince acele el koyma dosyasında tespit edilen bedel davalılar adına bankaya yatırıldığına göre, bu bedelin 1. kararda tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek farka, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden ilk karar tarihine, bozma sonrası kararda tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk kararda hüküm altına alınan bedelin mahsubu ile farka, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden ikinci karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, mahkemece salt 2. kararda tespit edilen bedelden bozma öncesi ilk kararda tespit edilen bedelin mahsubu ile farka dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden ikinci karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru görülmediğinden bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; Dairenin ikinci bozma ilamında karışık meyve bahçesinin değerini belirleyen bilirkişi raporunda uygulanan karışık meyve ortalama net geliri yöntemi uygun bulunmuş ancak zeytin, kiraz ve bademin münavebeye dahil edilmesi nedeniyle bozulmuştur.

Mahkemece ilk bozma ilamında belirtilen ceviz, asma, elma, şeftali, incir ve nar meyveleri münavebeye alınarak ikinci karara esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama yöntemi ile bedelin belirlenmesi gerekirken bozma sonrası ceviz, elma, üzüm ve şeftali ağaçlarının kapladığı alan belirlenip ayrı ayrı meyve bahçesi olarak ceviz, elma, üzüm ve şeftali ağaçlarının kapladığı alan belirlenip ayrı ayrı meyve bahçesi olarak bedeli tespit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4423, Karar No: 2018/9873, Tarih: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4423 E.  ,  2018/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 30/04/2010 tarihli beyanından, suçun gece saat 21.00-22.00 sıralarında işlendiğinin, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 17.16'da battığının, gece vaktinin ise saat 18.16'da başladığının anlaşılması karşısında hükümler kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2914, Karar No: 2014/22237, Tarih: 15.12.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2914 E.  ,  2014/22237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2014/32-2014/25

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu idare vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; müvekkili hakkında başlatılan icra takibine konu alacağın kamulaştırmasız elatmadan doğduğunu ve 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile yeniden düzenlenen 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi gereğince, bu alacak nedeniyle yapılan takipte idarenin mal, hak ve alacaklarının haciz edilemeyeceğini belirterek, üçüncü kişi .. İnşaat Tur. Teks. Pet. Gıda Ofset İthalat Tic. Ltd. Şti.'nde bulunan kira alacakları üzerine İİK'nun 89/1 ihbarıyla konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; takip konusu kamulaştırmasız elatma tazminat alacağı ilam tarihinin 30.06.2010 dan sonrasına ilişkin olduğu ve elatma tarihinin 1983'den öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve delil bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasından konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.

maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere her şeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay' ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi- Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez ve anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, el atma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi

arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihinin 30.06.2010 tarihinden sonra olması halinde ise, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takip konusu ilam karar tarihi 10.05.2012 olup, 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiği ve ilam tarihinde yürürlükte bulunan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi de bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, Mahkemece, 6487 sayılı yasa 21. maddesi ile yeniden düzenlenen 2942 saylı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin de 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilerek, borçlu aleyhine anılan yasal çerçevede haciz uygulanmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı nazara alınarak borçlunun üçüncü kişideki alacağı üzerine konulan haczin kaldırılması şikayetin reddine karar verilmesi yerine yazılı gerekçelerle kabulü ile haciz işleminin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, Mahkemece, 6487 sayılı yasa 21. maddesi ile yeniden düzenlenen 2942 saylı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin de 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilerek, borçlu aleyhine anılan yasal çerçevede haciz uygulanmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı nazara alınarak borçlunun üçüncü kişideki alacağı üzerine konulan haczin kaldırılması şikayetin reddine karar verilmesi yerine yazılı gerekçelerle kabulü ile haciz işleminin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 15.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/5878, Karar No: 2010/6588, Tarih: 18.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5878 E.  ,  2010/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İlçesi ... KÖYÜ ... mevkiinde ...... orman ile çevrili 7 dönüm yüzölçümünde ve içinde ev olan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle 25/07/2007 tarihinde dava açmıştır.

Mahkemece, Kadastro Teknisyeni ... ... tarafından düzenlenen 03/07/2009 tarihli krokide gösterilen 5312,90 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm HAZİNE tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamış, 1970 yılında 766 Sayılı Yasaya göre yapılarak kesinleşen arazi kadastrosu sırasında ise, çekişmeli taşınmaz, doğusu, güneyi ve batısındaki taşınmazlar ile bir bütün halinde o tarihte yürürlükte bulunan 228 sayılı genelge hükümlerine göre, 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca kadastro ekibinin çalışma alanı dışında ve paftasında orman olarak belirtilerek tespit harici bırakılmıştır

Her ne kadar mahkemece, keşifte dinlenen orman bilirkişisi 07/07/2009 tarihli raporunda dava konusu taşınmazın üzerinde herhangi bir orman ağaç yada ağaççık türleri bulunmadığı, taşınmazın üzerinde eski tek katlı ev, yaşlı ceviz, kiraz gibi meyve ağaçlarının olduğu ve eski zamandan beri tarım arazisi olarak kullanıldığı, toprağının orman niteliğinde olmadığı, ayrıca devamında bulunan ormanla ormanın bütünlüğünü bozmadığı, 1954 uçuşlu eski tarihli ... fotoğraflarında ve 1965 tarihli memleket haritasında ve orman amenajman haritasında bu yerin orman alanında kalmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de ,çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından rapora eklenen eski tarihli memleket haritası örneğinde kısmen açık kısmen yeşil renkli orman alanında işaretlendiği ve etrafının da yine orman ile çevrili olduğu gözlendiğinden,davaya konu yerin kadastro sırasında çevredeki ormanlarla bir bütün olarak tespit harici bırakıldığının kabulünün zorunlu olduğu,bu hali ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanmaya elverişli taşınmaz niteliğinde olmadığı, Yargıtay H.G.K.nun 24.10.2001 gün, 2001/8-464/751 sayılı kararı ile H.G.K.nun 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, genel arazi kadastrosu sırasında orman niteliğinde tespit dışı bırakılan taşınmazın öncesinin orman olduğunun kabulü ile daha sonraki tarihte yapılacak

orman kadastrosunda tespit harici bırakılmasından dava tarihine kadar yirmi yıllık zilyetlikle kazanma süresinin geçmesinin zorunlu olduğunun hükme bağlandığı, yörede henüz orman kadastrosu yapılmadığı nedeniyle dava açma tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin dolduğundan söz edilemeyeceği, bu durumda,davacı kişi yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde ... şartların oluşmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacı adına tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 18/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34652, Karar No: 2017/15865, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34652 E.  ,  2017/15865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26173, Karar No: 2013/35975, Tarih: 14.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26173 E.  ,  2013/35975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında 11.03.2013 tarihinde, faturalardan kaynaklanan alacağa dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapıldığı, ödeme emrinin 21.03.2013 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine borçlu vekilinin 22.03.2013 tarihinde icra dairesine yasal 7 günlük sürede verdiği itiraz dilekçesinde; alacaklı şirketin müvekkili şirkete ait .... zemin betonunu verdiğini, bunun karşılığında müvekkili şirketin, alacaklı şirkete gerek nakit ödeme gerek alacaklı şirketin araçlarının yakıtını vererek yapılan hizmet karşılığı olan borcu ödediğini müvekkili şirketin alacaklı şirkete böyle bir borcunun bulunmadığı ileri sürerek tüm borca ve ferilerine itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1.maddesi  gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibine dayanak yapılan belgelerin, İİK' nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlu, icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinde, borç doğuran hukuki ilişkiye karşı çıkmayıp, itirazını sadece ödeme olgusuna dayandırdığına göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK'nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. ( HGK.nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12- 257 E.-984 K.)

Bu durumda; borçlu tarafından kabul edilen borcun ödendiği İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte belgelerle ispatlanamadığından, Mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11058, Karar No: 2010/12006, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11058 E.  ,  2010/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalının maliki olduğu 291 parsel sayılı taşınmazın 44.70 m2.lik bölümünün idarenin tespit ettiği kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı davayı takip etmemiştir.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanununun 715. maddesine ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir. Gerçekten mahkemenin doğru olarak saptandığı üzere, önemli olan kıyı kenar çizgisinin yöntemince belirlenmesidir. Türk Medeni Kanununun 715 maddesinde kıyıların niteliği gösterilmiş, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kıyıların menfaati umuma ait yerlerden olduğu, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisini belirleme görevinin adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı yasanın 5. ve 9. maddeleri hükmü gereğince idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun olarak yapılacağı vurgulanmıştır.

Ne var ki, dava konusu taşınmazın tapulama tespiti yapılmış ve taşınmaz bu tespit sonucu 06.11.1955 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Eldeki dava ise 17.4.2007 tarihinde açılmıştır. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu değişikliğe uğramış, 25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde, kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğrudur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile yukarıda yazılan gerekçelere göre davacı Hazinenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.