muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38388, Karar No: 2015/36392, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38388 E.  ,  2015/36392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 132 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11162 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9918,90 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9918,90 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 132 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11162 TL yapı bedeli ile 1243,10 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9242, Karar No: 2012/15972, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9242 E.  ,  2012/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkiline 12.000. TL bedelli çek iade edilmesi gerekli iken ve herhangi bir haklı sebep olmaksızın davalı ... Ltd. Şti elinde bulunmakta iken diğer davalı şirkete verildiğini , çekin keşide tarihinin karalanarak 06.03.2010 tarihinin atıldığını, müvekkilinin imzasının taklit edildiğini,bankaya ibraz edildiğini belirterek bu çekten dolayı müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Şirketi vekili; müvekkili ile diğer davalı arasındaki ticari ilişkiden dolayı çekin ciro edilerek müvekkiline verildiğini,müvekkilinin iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesi sunmamış ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece toplanan delillere göre; çekteki imzanın veya düzeltme parafının,senetteki kazıntı, çıkıntı veya karalamaların inkarı halinde bunların dikkate alınmayacağı, poliçelere ait olan ve çekte de uygulanacak TTK 898/2 maddesine göre poliçenin-çekin kötüniyetli edinilmesi halinde 1. fıkradaki def'ilerin herkese karşı ileri sürülebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme, 08.02.2012 tarihli duruşmada bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği, ancak beyanda bulunulmadığından bahisle davanın kabulüne karar vermiş ise de, bir önceki celsede davalı ...Ltd. Şti. vekili tarafından mazeret dilekçesi verildiği, mazeretin kabul edildiği, bu vekilin davayı takip ettiği, diğer davalı ... Reklam Ltd. Şti. vekilinin de vekaletname sunduğu anlaşılmıştır. Bilirkişi raporlarının davalı vekillerine tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde belgeye rastlanılmamıştır. Raporun davalı vekillerine tebliğ edilmediği halde, tebliğ edilmiş gibi işlem yapılarak davalı taraf rapora karşı itirazlarını sunmadan karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğundan, eksik inceleme ile karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2283, Karar No: 2010/3459, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2283 E.  ,  2010/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 94 parsel sayılı taşınmaza deniz basmasına engel olmak için önüne duvar yaptığını, ayrıca kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümün kullanımı nedeniyle hazineye ecrimisil ödediğini, ancak buna rağmen anılan duvarın yıkımı için davalıların kendisine yazılı bildirimde bulunduklarını ileri sürüp kıyı kenar çizgisinin tespitine ve elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, kıyı kenar çizgisine davacının yapılanmak suretiyle müdahale ettiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı, yargılamaya katılmadığı gibi bir savunmada getirmemiştir.

Mahkemece, davacının kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan bölümü yapılanmak suretiyle işgal ettiği, davalı ... yönünden yıkım işleminin iptaline yönelik davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişmeli yerin kamu malı olduğu sebebiyle hazine aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş olması, ayrıca davalı belediyenin, davacının yaptığı duvarın yıkımına ilişkin muaraza (çekişme ) yarattığı ileri sürülmek suretiyle açılan davanın da yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12159, Karar No: 2011/4971, Tarih: 25.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12159 E.  ,  2011/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2009 tarih ve 2007/227 - 2009/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ASKİ ve Özdoğanlar Taah.İnş.Tekstil Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ASKİ'ye ait Demirhendek Caddesi'nden geçen temiz su borularının 24.07.2006 tarihinde diğer davalılar tarafından yürütülen kazı çalışmaları esnasında patlaması sonucu müvekkili şirkete sigortalı bulunan SFC Entegre Orman Ürünleri Sanayi Tic Ltd. Şti.'ye ait emtia, demirbaş ve dekorasyonun hasar gördüğünü, hasarın alt yapı yetersizliği ile yapılan kazı çalışmasından kaynaklandığını, müvekkili tarafından sigortalıya 17.570,00 TL ödendiğini ileri sürerek, bu miktarın 14.11.2006 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Aslanlar İnşaat Sanayi Tic.Ltd.Şti. vekili, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ASKİ vekili, davacının TTK'ya göre basiretli bir tacir gibi davranıp sigortaladığı işyerinin imara aykırı, iskan ruhsatı, mimari projesi olmayan bir bina olup olmadığını araştırıp kaçak olarak yapılan ve bu nedenle de hukuki korumaya mazhar olmayacak olan işyerini sigortalamaması gerektiğini, zarardan müteahhidin sorumlu olduğunu, tespit edilen zarar miktarının neye göre belirlendiğinin de belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Özdoğanlar Ltd.Şti., müvekkili firmanın yüklenimindeki işin taşeron Kent İnşaat A.Ş. tarafından yapıldığını, 24.07.2006 tarihinde saat 19.30 sıralarında ve işin paydos edilmesinden 1 saat sonra çalışma yapılan hattın biraz yukarısında bulunan iki içme suyu hattının dirseklerinin atarak çevrenin sular altında kaldığını, pis su ve yağmur suyu hattı inşa edilirken içme suyu hattına dokunulmadığını, meydana gelen kazanın içme suyu boru hatlarındaki hatalı imalattan kaynaklandığını, müvekkilinin ve taşeron firmanın sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kent İnşaat A.Ş. vekili, su borusunun patlamasında müvekkili firmanın kusurunun bulunmadığını, olayın tamamen ASKİ Genel Müdürlüğü'nün kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Kent İnşaat A.Ş. vekili, su borusunun patlamasında müvekkili firmanın kusurunun bulunmadığını, olayın tamamen ASKİ Genel Müdürlüğü'nün kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ASKİ'ye ait temiz su borularının patlayıp suların etrafa yaklaşık bir saat süre ile akması sonucu davacıya sigortalı işyerinde hasarın meydana geldiği, ana su borusu iletim hattındaki dirseklerin yerinden çıkarak su patlamasında davalı ASKİ'nin dirseklerin oynamasını engelleyecek beton kitleyi yeterli teknik ve donanıma uygun şekilde oluşturmamış olması nedeniyle % 50 oranında kusurlu olduğu, yüklenici Özdoğanlar Ltd. Şti'nin ise kazı çalışmaları sırasında zemini yer yer sarsarak örselediği, düzenli bir çalışma yapmadığı, ana su şebeke hattında kazı sırasında mevcut dirsek civarındaki beton kütleye yeraltından ve arkasından destek olan toprak kısmının gereken önlemler alınmadan kazılıp alınması ve beton kütlelerin desteğinin zayıflaması ile patlamanın meydana gelmesinde % 50 oranında kusurlu olduğu, Özdoğanlar Ltd.Şti'nin asıl müteahhit olması nedeniyle taşeronla birlikte asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğu, davalı Kent İnşaat A.Ş.'nin davalı Özdoğanlar Ltd.Şti'nin taşeronu olduğu, ASKİ ile Özdoğanlar Ltd.Şti. arasındaki sözleşmede taahhüt konusu yapım işinin her türlü sorumluluğunun kesin kabül işlemlerinin idarece onaylanacağı tarihe kadar yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, davalı Aslanlar Ltd.Şti.'nin davalılarla hiçbir ilişkisinin bulunmadığı, sigortalı işyerinde laminant parkeden oluşan zemin döşemesi, duvar süpürgelikleri ve olay anında mağaza içinde bulunan çeşitli emtianın zarar gördüğü, zararın 17.570,00 TL olduğu gerekçesiyle davalılar ASKİ ve Özdoğanlar Ltd.Şti. hakkındaki davanın kabülüne, 17.570.00 TL'nın 14.11.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle bu davalılardan müştereken ve müteselsisilen tahsiline, davalılar Kent İnş. A.Ş. ve Aslanlar Ltd.Şti. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ASKİ ve Özdoğanlar Ltd.Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ASKİ ve Özdoğanlar Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ASKİ ve Özdoğanlar Ltd.Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 806,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44188, Karar No: 2018/4332, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/44188 E.  ,  2018/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1-SARAN TUĞLA KİREMİT SAN. TİC. A. Ş.

2-SAİTOĞULLARI İNŞ.GID.MAD.NAK. TAAH. PAZ. TİC.LTD.ŞTİ.

ADLARINA VEKİLİ AVUKAT VEDAT ALAN

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait işyerinde yılın on iki ayı ve haftanın yedi günü olmak üzere çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı Saitoğlu İnşaat İnşaat Gıd. Mad. Nak. Taah. Paz. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkili şirkette iddia edilen kadar çalışmasının bulunmadığını, yapılan işin niteliği gereği kış aylarında çalışma olmadığını, yapılan işin mevsimlik iş olduğunu ve davacının çalışma sezonunda işe gelmeyerek iş sözleşmesini feshettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı Saran Tuğla Kiremit San. Tic. A. Ş. vekili, davacının müvekkili şirkette iddia edilen kadar çalışmasının bulunmadığını, müvekkilinin 2003 yılında faaliyete başladığını, yapılan işin niteliği gereği sadece yedi aylık yaz döneminde üretim yapıldığını, kış aylarında çalışma olmadığını, yapılan işin mevsimlik iş olduğunu ve davacının çalışma sezonunda işe gelmeyerek iş sözleşmesini feshettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda davacı işçi, davalı işyerinde 1994 yılı Kasım ayından 2014 yılı Mart ayına kadar aralıksız olarak çalıştığını ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının SGK’ya bildirilen dışında çalışmasının olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas teşkil eden

bilirkişi raporunda davacının 26.05.2008-17.03.2014 tarihleri arası aralıksız toplam beş yıl dokuz ay yirmi bir gün çalıştığı kabulü ile dava konusu alacaklar hesaplanmıştır.

2-Somut olayda davacı işçi, davalı işyerinde 1994 yılı Kasım ayından 2014 yılı Mart ayına kadar aralıksız olarak çalıştığını ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının SGK’ya bildirilen dışında çalışmasının olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas teşkil eden

bilirkişi raporunda davacının 26.05.2008-17.03.2014 tarihleri arası aralıksız toplam beş yıl dokuz ay yirmi bir gün çalıştığı kabulü ile dava konusu alacaklar hesaplanmıştır.

Kabul edilen hizmet süresi yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının davalı işyerinde 26.05.2008-30.12.2013 tarihleri arası beş ayrı dönem halinde aralıklı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının talebi, Kurum kayıtları, yapılan işin niteliği, davalı tarafından ibraz edilen işyeri kayıtları birlikte değerlendirildiğinde davacının aralıksız çalıştığının ispatlanamadığı bu nedenle dava konusu alacakların davacının hizmet döküm cetvelinde çalıştığı bildirilen sürelere göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-4857 sayılı İş Kanun'unda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca davacının çalıştığı işyerinin faaliyet gösterdiği alanda uzman bir bilirkişiden de görüş alınarak davacının fesih tarihindeki gerçek ücreti saptanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Davacı işçi aylık net 1.200,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalılar davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece tanık beyanları ve davacının banka hesap dökümleri değerlendirilerek emsal ücret araştırılmaksızın davacının net 1.200,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

Davacı işçi aylık net 1.200,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalılar davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece tanık beyanları ve davacının banka hesap dökümleri değerlendirilerek emsal ücret araştırılmaksızın davacının net 1.200,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

Davacının ücreti hakkında yukarıda işaret edilen ilkeler çerçevesinde araştırılma yapılmaksızın karar verilmesi isabetli olmamıştır. Ne var ki Diyarbakır 1. İş Mahkemesi 2014/396 esas 2016/256 karar sayılı dosyasında davacı ile birlikte çalışan emsal işçinin emsal ücretinin araştırıldığı, yapılan emsal ücret araştırması sonucu Diyarbakır Ticaret ve Sanayi Odasının davacı gibi tuğla taşıma işinde çalışan bir işçinin fesih tarihinde net 1.100,00 TL ücret alabileceğini bildirdiğinin anlaşılmasına göre dava konusu alacakların net 1.100,00 TL aylık ücret üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-Somut olayda, mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftanın yedi günü 05:30-15:00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme ile haftada on dört buçuk saat fazla mesai yaptığı kabulü ile fazla çalışma alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davacının fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti talebi dikkate alınmaksızın, mükerrer ödemeye yol açacak şekilde hesaplanmıştır. Davacı lehine ayrıca hafta tatili ücretine hükmedildiğinden, mükerrer ödemenin önüne geçilebilmesi için hafta tatili günlerindeki fazla çalışmanın bir saat olarak hesaplamaya dahil edilmesi gereklidir. Hal böyle olunca davacının fazla mesaisi, haftalık yedi saat fazla çalıştığı kabulüne göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N.E.
Yargıtay — Esas No: 2016/17027, Karar No: 2017/3248, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17027 E.  ,  2017/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15332, Karar No: 2019/929, Tarih: 21.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15332 E.  ,  2019/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz edene 11/08/2016'da tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 09/09/2016'da kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar temyiz süresinin bitmesinin adli ara verme zamanına tesadüf etmesi karşısında bu süre aynı kanunun 177. maddesi gereğince ayrıca bir karar vermeye lüzum olmaksızın ara vermenin bittiği günden itibaren yedi gün uzatılmış sayılırsa da temyiz dilekçesi belirtilen yedi günlük süre geçtikten sonra verilmiştir. Bu bakımdan temyiz isteminin REDDİNE 21/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.