muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16499, Karar No: 2022/323, Tarih: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16499 E.  ,  2022/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan'' hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' ve 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüzüne karşı tefhim edilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada veya UYAP kayıtlarında rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hüküm usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42520, Karar No: 2018/634, Tarih: 25.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/42520 E.  ,  2018/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...'ün müteahhitlik yaptığını, 2013 yılında... İlçe Jandarma Komutanlığı kale ve ihata duvarını yapma işini üstlendiğini, kendisi ve yanında çalıştırdığı işçiler ile toplam 12.750,00 TL değerinde davalıya iş yaptığını, 12.750,00 TL'den sadece 2.450,00 TL'sinin ödendiğini, bu durumun İlçe Jandarmada görevli Mustafa Başçavuş tarafından da bilindiğini, bu nedenle çalışmasına karşılık olarak ödenmeyen alacağın 2013'ün 11. ayından geçerli olmak üzere yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, ihaleyi alan şirketin ... İnşaat olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 7.034,39 TL'nin dava tarihi olan 04/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalının... İlçe Jandarma Komutanlığı kale ve ihata duvarı yapımını kazandığı ihalede inşaat işini yanında çalışanları ile yaptığını beyan ederek ödenmeyen alacağın tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, ihaleyi kazanan şirketin ... İnşaat olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında yer alan ihale belgelerinde ihaleyi alan kişi kısmında ... İnşaat Ltd. Şti. yer almakta olup, söz konusu firmanın ayrı bir tüzel kişiliği olup olmadığı, husumetin şahıs olarak davalıya düşüp düşmediği hususu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlarda gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12689, Karar No: 2017/2791, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12689 E.  ,  2017/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14723, Karar No: 2017/24858, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14723 E.  ,  2017/24858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-... İlçesi, ... Mahallesi 454 parsel sayılı taşınmaz dosyadaki kanıt ve belgeler ile Belediye Başkanlığının 26/01/2015 tarihli yazısına göre arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesi,

2-Davalı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17438, Karar No: 2016/20630, Tarih: 22.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17438 E.  ,  2016/20630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 17.12.2013 tarihli ilamı ile "Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ve hafta tatili konusunda hesap yapılırken sadece davacı tanık anlatımları dikkate alınmış ve yaz-kış sezonu çalışma düzeni ayrımı yapılmamıştır. Davacı işçinin çalışma dönemi içerisinde fiilen yaptığı işlerin niteliği ve süresi belirlenmelidir. En son çalıştığı kepçe operatörlüğü işini hangi süre ile yaptığı saptanmalıdır. Daha sonra baraj inşaatı işinin kış sezonunda mevsim şartları dikkate alınarak fazla çalışma yapmaya uygun olup olmadığı değerlendirilmeli nihayetinde tüm dosya kapsamı itibariyle davacıya fazla çalışma, hafta tatili çalışması yaptırılıp yaptırılmadığı hususlarında bir sonuca varılmalıdır" gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda daha önce dinlenen davacı tanıkları yeniden dinlenmiştir.Tanıklar beyanlarında, kış şartlarının mesai yapmak için uygun olmadığını ifade etmiş, tanıklardan biri kışın beş ay çalışılmadığını söylemiştir.Yine dairemiz temyiz incelemesinde onama kararı verilen aynı davalıya karşı açılan 2015/13108 esas sayılı dosyada da mevsim şartları nedeni ile çalışılmayan dönemin beş ay olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.Bu halde,fazla mesai ücret hesabında çalışılmayan dönemin davacı tanık anlatımı ve dosya kapsamına uygun beş ay olarak kabulü yerine 01 Aralık-01 Nisan tarihleri arasındaki 120 günlük sürenin esas alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Usule ilişkin kazanılmış hak müessesesi mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda açıkça düzenlenmemiş olup, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay ictihatları ile kabul edilmiş bir usul hukuku ana ilkesidir ve kamu düzeni ile de ilgilidir.

Gerçekten 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; Yargıtay’ca bir kararın bozulması ve mahkemenin bozma kararına uyması halinde, bozulan kararın bozma sebeplerinin kapsamı dışında kalmış cihetlerinin kesinleşmiş sayılması, davaların uzamasını önlemek maksadıyla kabul edilmiş çok önemli bir usul hükmüdür. Ve yine, o konun bozma sebebi sayılmamış ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemenin uymuş olması, taraflardan birisi lehine usulü bir kazanılmış hak meydana getirir ki, bu hakkı ne mahkeme ne de Yargıtay zarara uğratabilir.

Bu itibarla usulü kazanılmış hak müessesesi; mahkemeye hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi; Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma sebeplerinin kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleştiğinden, bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak teşkil eder.

Mahkemece, bozma ilamına uyarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırarak alınan ek rapor doğrultusunda yeniden belirlenen fazla mesai alacağı hüküm altına alındığı ancak temyiz eden davalı tarafın aleyhine usulü kazanılmış hak ilkesine aykırı olarak fazla mesai ücreti alacağından takdiri indirim oranın % 40 yerine % 30 olarak belirlenmesi suretiyle hüküm tesis edilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bu hususta bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18858, Karar No: 2013/41566, Tarih: 21.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18858 E.  ,  2013/41566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında ağaç kesme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık müdafiinin temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç ihbar yazısında sanık ...’in kendi arazisini büyütmek için ağaç kestiğinin belirtilmesi, tutanak tanıkları ve bilirkişilerin enerji nakil hattı dışından da ağaç kesildiği ve 1590 m2 alanda açma yapıldığının saptanması karşısında, açma eyleminin kim tarafından yapıldığını bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ve komşu parsel sahipleri dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17446, Karar No: 2013/16270, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17446 E.  ,  2013/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/03/2012 tarih ve 2011/194-2012/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Bakanlığa bağlı okul arasında personel maaş ve ücretlerinin müvekkili aracılığı ile ödenmesi hususunda 08.11.2001 tarihli protokol ve protokol eki taahhütname imzalandığını, protokolün 6. maddesinde, haksız feshi halinde cezai şart ödeneceğinin, taahhütnamenin 2. maddesinde ise, kuruma bağış olarak verilen miktarın geri alınacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin edimini yerine getirdiği halde davalının protokolü tek taraflı olarak feshettiğini, protokolden kaynaklanan borcun ödenmesi için gönderdikleri ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 2.003,74 TL cezai şart bedeli ile davalıya verilen 1.290 USD'nin fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hiçbir devlet memurunun devleti borç altına sokacak sözleşme yapma yetkisine sahip olmadığını, bakanlıktan izin ve onay alınmadan yapılan sözleşmenin geçerli olmadığını, idarenin pasif husumetinin bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, okulun personel maaş ve ücretlerinin davacı banka aracılığıyla ödenmesine karşılık Mithatpaşa İlköğretim Okuluna verildiği öne sürülen 2.000 TL' nin sözkonusu okula ait bir banka heasabına yatırıldığı veya Milli Eğitim Bakanlığına ait bir hesaba yatırıldığının ispatlanmadığı, hesaba yatırılmamış olsa bile bu paranın okul kayıtlarına girdiği ve okulun ihtiyaçları için harcandığına dair yeterli delil de bulunmadığı, davacının cezai şart talebinin reddi gerektiğinin ise, mahkemelerinin önceki kararı ve Yargıtay ilamı doğrultusunda tartışmasız hale geldiği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2599, Karar No: 2014/17556, Tarih: 03.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2599 E.  ,  2014/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2010/327-2013/36

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisi ve eşine ait bağ ve zeytinliklerin bakımı, ürün yetiştirme ve hasat yapımı için, davalılarla 2004 yılında sözlü olarak anlaşma yaptıklarını, yapılan bu anlaşmada, “davalılar tarafından kendisinden avans şeklinde para alınıp, yaptıkları harcamalarla, işçilik hizmetleri karşılığının, alınan avanstan mahsubundan sonra kalan miktarın iade edileceğinin” kararlaştırıldığını, söz konusu bu anlaşmanın 30.9.2009 tarihine kadar sürdüğünü, bu tarihten itibaren işlerin yapımını başkasına verdiğini, ancak davalılarla her yıl yapılması gereken hesap ve ibralaşmanın yapılmadığını, davalılar tarafından 2004 yılından itibaren alınan avans ve yapılan harcamaların listesinin tutulduğunu, bu listede, davalıların kendisine 34.500,00 TL borçlu olduklarının belirtildiğini, ancak borcun ödenmediğini, öte yandan davalılar tarafından, 15.800 m2 zeytinliğin 8000 m2’lik bölümüne, düzensiz olarak ekilen zeytinleri, kökleyerek yeniden ekmek zorunda kaldığını, davalıların kusuru nedeniyle 2.500,00 TL masraf yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemiş olduğu avanstan bakiye kalan ve uğramış olduğu zarar nedeniyle toplam alacak miktarı olan 37.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ile yazılı bir sözleşmelerinin bulunmadığını, iddia edilen sözlü anlaşmanın ise, davacı Tarafından yasal delillerle ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, “taraflar arasında 2004 yılından 2009 yılına kadar sözlü olarak yapılmış olan işçilik sözleşmesinin bulunduğu sabit ise, davacı tarafın alacağın varlığını yazılı bir delil ya da senet ile ispat edemediği, davalılar tarafından, davacının ibraz ettiği belgelerin kabul edilmediği” gerekçesiyle 34.500,00TL alacağın varlığı ispatlanamadığından reddine, ancak “davalılar tarafından, davacının 1318 parsel sayılı taşınmazına gelişi güzel zeytin dikildiğinin sabit olması ve bu zeytinlerin köklenmesi ile bilirkişi raporunda belirtilen 4.475,00TL yeni zeytin fidanı dikimi ve alımı masraflarının davacıya ödenesi gerektiği” kabul edilerek, taleple bağlı kalınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, 2,500.00 TL'nin dava tarihi olan 25/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, 2004 yılından 2009 yılına kadar, davacıya ait bağ ve zeytinliklerin davalılar tarafından bakımı, ürün yetiştirilmesi ve hasat yapılması konularında taraflar arasında sözü olarak yapılan bir anlaşmanın bulunduğu tartışmasızdır. Mahkemece davacının, sözleşmeden kaynaklanan alacak konusundaki iddiasının ispat edilemediğinden bahisle reddine, tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, iş bu davadaki “alacak” talebiyle ilgili olarak, taraflar arasındaki sözleşmenin devamı süresince, davalılar tarafından kendisinden avans şeklinde para alınıp, sözlü anlaşmaya göre, yapılan harcamalarla, işçilik hizmetleri karşılığının, alınan avanstan mahsubundan sonra kalan miktarın kendisine iade edilmesi gerekirken iade edilmediğini ileri sürerek, 34.500,00 TL’nin’ davalılardan tahsilini istemiş, delil olarak da, bizzat davalılar tarafından tutulan “sipariş listesi” başlıklı belge ile diğer belgelere dayanmıştır.

Davacı tarafından ibraz edilen “sipariş listesi” başlıklı belgede, “alınan paralar” “masraflar” adı altında tarih ve miktarların bulunduğu, son kısımda ise “yekün olan para : 111.501 TL, yekün yapılan masraf : 80.001 TL, kalan borç : 34.500 TL” açıklamaların bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı, söz konusu belgenin, davalılar tarafından tutularak kendisine verildiğini, belgede, davalılara vermiş olduğu avanstan, yapılan masrafların mahsubundan sonra, iadesi gereken miktarın açıkça belirtilip, ikrar edildiğini ileri sürmüştür. Davalılar ise, davacı tarafından ibraz edilen bu belgenin, “yapılan masraf ve işçiliklere ilişkin olup, kendileri tarafından hesabın tutulduğu bir belge olduğunu, davacı tarafa herhangi bir borçları bulunmadığını, aralarındaki tüm alacak ve verecek hesabının kapandığını” belirtmişlerdir.

Görüldüğü üzere, davalılar tarafından, davacının delil olarak dayandığı “sipariş listesi” başlıklı belgenin, “davacının alacaklı olduğunu gösteren bir belge olmadığı” savunulmakla birlikte, bizzat kendileri tarafından düzenlendiği de kabul edilmektedir. Her ne kadar söz konusu bu belge, borç ikrarını içeren bir belge değilse de, HUMK’nun 292. (6100 sayılı HMK’nun 202.) maddesinde düzenlenen yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge olduğundan, mahkemece, tarafların tanık dahil dayanmış oldukları tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davacının alacak talebinin reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 42,70 TL harcın istek halinde iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.