muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15635, Karar No: 2017/12464, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15635 E.  ,  2017/12464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37430, Karar No: 2017/2753, Tarih: 02.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37430 E.  ,  2017/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 539 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan patara sitesi ... numaralı bağımsız bölümü 1.5.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 27.11.2008 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 6.000 TL. eksik ifa yönünden 16.000 TL. olmak üzere toplam 22.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 23.000,00 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren, 8.489,00 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte toplam 31.489,00 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. ( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 1.5.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 1.5.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27914, Karar No: 2014/1506, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27914 E.  ,  2014/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 27.08.2012

Taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 22/4. maddesi dikkate alınarak 85/2. maddesi gereğince 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince ehliyetinin 3 yıl süreyle geri alınmasına dair, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2010 tarihli ve 2009/218 esas, 2010/90 sayılı kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09/12/2010 tarih ve 2010/13282 esas, 2010/12506 sayılı kararı ile onanmasını müteakip hükümlü vekili tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine talebin reddine ilişkin, aynı Mahkemenin 26/07/2012 tarihli ve 2009/218 esas, 2010/90 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/08/2012 tarihli ve 2012/913 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, olaydan sonra 30/11/2007 tarihli trafik kaza tespit tutanağını düzenleyen Hakkı Gündoğdu, Ahmet Tat ve Özgür Yılar haklarında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2013 tarihli ve 2012/407 esas, 2013/45 karar sayılı dosyalarında yapılan yargılama neticesinde sanıklardan Hakkı Gündoğdu ve Ahmet Tat'ın suç işleme kastı ile hareket ettiklerini gösterir delil bulunmadığından beraatlerine, sanık Özgür Yılar'ın ise yargılama aşamasında öldüğü anlaşıldığından açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi ve kararların kesinleşmesi, yine bu dosyada olayın oluşumunun birbirinden farklı şekilde tespit edildiği Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağı ile Kaza Tespit Tutanağında imzası bulunan sanıklardan Hakkı Gündoğdu'nun imza ve yazı örneklerinin karşılaştırılması neticesinde ölü muayene otopsi tutanağındaki imzanın Hakkı Gündoğdu eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 18/04/2012 tarihli ve 070685 sayılı raporu ile tespit edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü vekilinin yargılamanın yenilenmesi talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 31l/a maddesinde yer alan "Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliği anlaşılırsa...." yine aynı maddenin e fıkrasında yer alan "Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa……" şeklindeki hükümler kapsamında hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünüldüğünden, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken sanık aleyhine sonuç doğuracak surette yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14.11.2013 gün ve 94660652-105-22-7356-2013/16814/69069 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2013 tarih ve 2013/364369 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2010 tarih ve 2009/218 esas, 2010/90 sayılı ilamı ile, vekili aracılığıyla talepte bulunan hükümlü ... hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 22/4, 85/2, 53/6. maddeleri gereğince 9 yıl hapis cezası ile ehliyetinin 3 yıl süreyle geri alınmasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09/12/2010 tarih ve 2010/13282 esas, 2010/12506 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, hükmün infazı sırasında, hükümlü vekili tarafından verilen dilekçe ile, dosya kapsamında yeni deliller mevcut olduğundan yargılamanın yenilenmesini ve hakkında verilen infazın durdurulmasını mahkemesinden talep ettiği, mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verilip bu karara karşı yapılan itiraz üzerine Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/08/2012 tarihli ve 2012/913 değişik iş sayılı kararı ile itirazın da reddine karar verilmiş ve hükümlünün istemi üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbarda bulunulmuş ise de; hükümlünün taksirle öldürme suçundan aldığı cezanın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesinin (1.) fıkrasının (e) bendinde “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” bu durumun yargılamanın yenilenmesi nedeni sayılacağının belirtildiği,

Dosya kapsamına göre, hükümlü ...'ın kazadan bir gün sonra jandarmada, üç gün sonra savcılıkta ve yaklaşık bir yıl sonra yine savcılıkta verdiği ifadelerinde, duruşmadaki beyanı ile bu aşamadan sonra yaptığı bütün yazılı ve sözlü savunmalarından farklı olarak, olay tarihinde kazadan önce Meriç ilçesine gitmediğini, ticari işleri sebebiyle İpsala'da ödemede bulunduktan sonra Küplü'de bulunan tanıdığının yanına gidip teminat senedini alacağını, bu nedenle kaza sırasında İpsala yönünden Meriç yönüne doğru seyir halinde olduğunu beyan ettiği, ancak soruşturma ve kovuşturma aşamalarında dinlenilen tanıklar Nazmi Deniz ve Arif Turan'ın tutarlı anlatımlarında, sanığın saat 15:00 sıralarında Meriç ilçesinde yemek yediğini, lokantadan ayrıldıktan sonra kaza haberini aldıklarını, kazanın saat 16:00 sıralarında olduğu dikkate alındığında, sanığın İpsala tarafında olmasının mümkün olmadığını, ayrıca sanığın kaza saatinden önce Meriç ilçesi istikametinde bulunan Küplü tarafından Adasarhanlı tarafına doğru seyir halinde gördüklerini beyan ettikleri, ayrıca yine dosya içine getirtilen sanığa ait cep telefonunun baz istasyonu sinyal bilgilerine ilişkin rapordan, kaza saatinden önce sanığın Meriç ilçesinde görüşmeler yaptığının tespit edildiği, sanığın, tanık beyanları ve dosya içerisine getirtilen bu tespitlerden sonra, savunmasını değiştirdiği, hakkında dava açıldıktan sonra duruşmada ve sonraki savunmalarında bu kez, teminat senedini alacağı kişiyi bulamadığını, Adasarhanlı köyüne gittiğini, daha sonra Meriç ilçesinde yemek yediğini beyan ettiği, diğer sanık Cesur Mutlu'nun da, aşamalarda değişmeyen savunmalarında, sevk ve idaresindeki vasıta ile İpsala ilçesi istikametinden Meriç ilçesi istikametine doğru seyrettiği sırada, karşı yönden gelen hükümlü ...'a ait aracın sinyal vermeden ve kendisinin geçişini beklemeden sol tarafta bulunan Adasarhanlı köyüne dönmek istemesi nedeniyle kazanın meydana geldiğini beyan ettiği, kazanın hükümlü ve vekilinin beyanlarının aksine, hükümlünün sevk ve idaresindeki aracı ile Meriç ilçesi istikametinden İpsala ilçesi istikametine doğru seyir halinde iken, sola dönüş kurallarına ve geçiş önceliğine uymayarak asli kusurlu hareketi ile meydana geldiğinin anlaşıldığı, hükümlünün ve vekilinin yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin dilekçelerinde beyan ettikleri hususların bir çoğunun yargılama aşamasında dosya içerisinde mevcut olup temyiz incelemesi sırasında değerlendirildiği, yine hükmün kesinleşmesinden sonra, özel bir bilirkişiye ücreti karşılığında hazırlattırılan bilirkişi raporunun CMK'nın 311. maddesi kapsamında “yeni delil” kapsamında değerlendirilemeyeceği, yargılamanın yenilenmesi istemine dayanak olarak gösterilen, 30.11.2007 tarihli trafik kaza tespit tutanağını düzenleyen Hakkı Gündoğdu, Ahmet Tat ve Özgür Yılar haklarında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01

. maddesi kapsamında “yeni delil” kapsamında değerlendirilemeyeceği, yargılamanın yenilenmesi istemine dayanak olarak gösterilen, 30.11.2007 tarihli trafik kaza tespit tutanağını düzenleyen Hakkı Gündoğdu, Ahmet Tat ve Özgür Yılar haklarında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 tarih ve 2012/407 esas, 2013/45 karar sayılı dosyalarında yapılan yargılama neticesinde, sanıklar Hakkı Gündoğdu ve Ahmet Tat'ın suç işleme kastı ile hareket ettiklerini gösterir delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş olmasının ve ölü muayene otopsi tutanağındaki imzanın Hakkı Gündoğdu eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 18.04.2012 tarihli ve 070685 sayılı raporu ile tespit edilmesinin sonucu değiştirmeyeceği, temyiz incelemesinden geçen hükümlülüğe esas ilamda, hükümlüye kusur izafesinde bulunulmayan kaza tespit tutanağına itibar edilmediği, mahkumiyet hükmünün gerekçesinin, tanık beyanlarına, sanık Cesur'un değişmeyen savunmasına, hükümlünün cep telefonu sinyal bilgileri tespitine ve hükümlünün soruşturma aşamasından karar aşamasına kadar devam eden çelişkili ifadelerine dayandırıldığı, tüm bu hususlar gözetildiğinde hükümlü vekili tarafından ileri sürülen nedenlerle yargılamanın yenilenmesine karar verilemeyeceği anlaşılmakla, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin, 26.07.2012 tarih ve 2009/218 esas, 2010/90 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.08.2012 tarih ve 2012/913 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.