muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25340, Karar No: 2013/14725, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25340 E.  ,  2013/14725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 09.07.2007-15.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen bu çalışmalarının karşılığı olan ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır .

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma iddiasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Fazla çalışma iddiasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda, anjiyo teknisyeni olarak çalışan davacının 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanuna tabii olduğu dosya içerisindeki belgeler ile sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda, davacının hafta içi 5 gün 08:00-18:00 saatleri arasında, Cumartesi günü ise saat 14:00'a kadar çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Dosya içerisine davacı tarafça sunulan 2011 yılı Ocak ve Şubat aylarına ilişkin çalışma çizelgelerinde, davacının haftalık çalışma süresi açıkça gösterilmiştir. Taraflar anılan döneme ilişkin fazla çalışma ücretinin bu çizelgelerde gösterilen sürelere göre belirlenmesini talep etmiştir. Mahkemece bu hususun dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin anılan dönem içinde tanık beyanları doğrultusunda hesaplanması isabetsizdir. Tarafların bu husustaki temyiz itirazları yerinde olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir .

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6069, Karar No: 2009/2246, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/6069 E.  ,  2009/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

HUMK.nun 176/10.maddesi hükmü uyarınca "Kanunların Sulh Hukuk Mahkemesini veya hakimini görevlendirdiği dava ve işler" Adli tatilde de görüldüğünden Sulh Hukuk Mahkemesince verilen kararlara karşı temyiz süresi Adli araverme süresi içinde işler. Yerel mahkeme hükmü davacı vekiline 1.8.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süreye geçirildikten sonra 20.8.2008 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harç yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... A.Ş vekilinin temyiz isteminin (dilekçesinin) süre yönünden REDDİNE peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... A.Ş'ye geri verilmesine 9.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29366, Karar No: 2010/10680, Tarih: 29.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29366 E.  ,  2010/10680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

2- Alacaklı vekilinin KDV alınmasından sorumlu olmadıklarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2- Alacaklı vekilinin KDV alınmasından sorumlu olmadıklarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” hükmü yer almaktadır. Aynı kanunun 1. maddesinin (d) bendinde; müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi genel tebliğlerinin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye nedenleriyle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir.Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında KDV alınmakta olup KDV Kanununda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki KDV alımı, Katma Değer Vergisi Kanununun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır. Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanununun 11. ve sonraki maddelerinde, kanunun 1. maddesine göre KDV den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir. Katma Değer Vergisi Kanununun 17.maddesinin değişik (r) bendinde ‘bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimleri’nin KDV den muaf olduğu açıkça belirtilmiştir. Bu durumda Danıştay kararları, Yargıtay ve diğer Daire görüşlerine ve uygulamaya uygun olarak yeniden oluşturulan içtihatlarımız doğrultusunda, alacaklı banka, alacağına karşılık borçlu ve kefilinin borçları ile ilgili olarak onlara ait taşınmazları cebri icra yolu ile aldığı takdirde KDV den muaftır.

Somut olayımızda, alacaklı banka, kredi alacağından dolayı icra takibi başlatmış, kesinleşen takip üzerine, yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben almıştır. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere alacaklı banka KDV ve Damga Vergisi uygulamasından muaf olacağı için, kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez. O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile KDV alınmasına ilişkin icra memuru işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26614, Karar No: 2015/3269, Tarih: 05.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/26614 E.  ,  2015/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücret ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işçilik hakları ödenmediğinden iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının haklı nedeni olmadan işten kendisinin ayrıldığını alacak iddialarının yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı delil olarak yemin deliline dayanmış ve 14.05.2013 tarihli dilekçesi ile tek tek sayarak işçilik alacakları konusunda davalı tarafa yemin teklifinde bulunduğu halde mahkemece yemin teklifinin değerlendirilmemesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bu yönü ile bozulması gerekmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/9174, Karar No: 2009/11221, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9174 E.  ,  2009/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kızılça Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasının 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 2691,50 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1939 yılında 3116 Sayılı Yasa gereğince yapılan orman tahdidi ile 13.12.1989 yılında ilan edilerek kesinleşin aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1973 yılında yapılmış ve ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki : Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1973 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış olup dava konusu alanın hangi nedenle tespit dışı bırakıldığı araştırılmadığı gibi dava konusu taşınmazın kuzeyinde Karadeniz bulunduğu halde usulüne uygun şekilde idarece belirlenip kesinleşen kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı araştırılmamıştır. Ayrıca dava Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline yönelik olarak açılmış olduğu halde yasada öngörülen ilanlar yapılmamış, davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı da belirlenmemiştir.

Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin yörede 1973 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tespit dışı bırakıldığı araştırılmalı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti getirtilmeli ve ilan yapılmalıdır.

Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin yörede 1973 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tespit dışı bırakıldığı araştırılmalı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti getirtilmeli ve ilan yapılmalıdır.

Bilindiği üzere, son kez yürürlüğe giren 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun " kıyı kenar çizgisi "belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. Maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisi adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede idarece 3621 sayılı Kanun hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi tesbitinin yapılıp yapılmadığı bilinmemektedir.

Hal böyle olunca, öncelikle idare tarafından 3621 sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre düzenlenen " kıyı kenar çizgisi "haritasının bulunup bulunmadığı ; eğer bu şekilde düzenlenen bir harita var ise bu haritanın 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi ilgililerine bizzat tebliğ edilip edilmediğinin veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulup başvurulmadığı idareden sorulmalı, usulune uygun olarak düzenlenen ve kesinleşen bir kıyı kenar çizgisi haritası varsa" kıyı kenar çizgisi " idarenin düzenlendiği haritaya değer verilerek saptanmalıdır.

Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, mahkemece önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, uzman ziraat mühendisi , harita mühendisi, jeolog ve jeomorfologların bulunduğu ... bir bilirkişi kurulu oluşturularak, dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin, memleket haritası, en eski tarihli askeri haritalar, ... fotoğrafları, Valilik Bayındırlık ve ıskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi saptanması sırasında kullanılan ve oluşturulan işlemli tüm evrak, belge ve haritalar getirtilip tüm kayıtların uygulanması sağlanmalı, gerektiğinde değişik kodlardan ... örnekleri alınıp analizler yaptırılmalı, mevsimsel etkiler de göz önünde tutularak yukarıda yapılan kıyı kenar çizgisi tanımına uygun biçimde kıyı kenar çizgisi saptanmalı, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması halinde dava reddedilmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılan uygulama ve araştırma sonucu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının belirlenmesi halinde bu kez davacı gerçek kişinin bu yeri Hazineye karşı 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanıldığını kanıtlaması gerekeceğinden, bu kez dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 1980-1990 ‘li yıllara ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik ... fotoğrafları ile aynı yıllara ilişkin fotogonometri yöntemiyle düzenlenmiş harita, bulundukları yerlerden getirtilmeli , taşınmaz başında yapılan keşifte uygulanmalı , ziraat mühendisi, harita mühendisi ve orman mühendisi ile birlikte ... fotoğrafları; topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, ..., ziraat ve orman bilirkişi tarafından taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, dava tarihi olan 4.7.2001 tarihine kadar geçen zilyetlik süresinin iktisap için yeterli olup olmadığı üzerinde durulmalı, zilyetlik olgusunun maddi olaylara dayalı olmasından hareketle, maddi olayların ancak tanık, bilirkişi ve benzeri anlatımlarla kanıtlanacağı gözetilmeli (H.G.K. 30/03/1994 gün ve 1993/8-939-1994/176 sayılı kararı), komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; 4.7.2001 tarihine kadar davacı kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı ile varsa eklemeli zilyetler yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden senetsiz belgesiz araştırması yapılıp, ... ve susuz olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği 40/100 dönüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığı saptanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9266, Karar No: 2018/4083, Tarih: 08.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9266 E.  ,  2018/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'in kovuşturma safhasında 10/10/2014 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığına ve davaya katılmak istemediğine dair beyanı karşısında, tebliğnamenin kabule göre, mağdurun şikayetten vazgeçtiğine ilişkin bir beyanı veya dilekçesinin bulunmadığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Kolluk tutanaklarına ve adli rapor formu içeriğine göre suç tarihinin 12/05/2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 13/05/2014 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2) Mağdur ... hakkında şizofren tanısıyla tanzim edilen 12/09/2011 tarihli Batman Bölge Devlet Hastanesi’nin sağlık kurulu özürlü raporu dosyaya ibraz edilmesine ve Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 26/12/2014 tarihli adli raporu içeriğinde de şizofren olduğuna dair raporunun görüldüğü belirtilmesine rağmen, akıl hastalığı sebebiyle mağdura 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi uyarınca zorunlu vekil tayin edilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,

3) Mağdurun, soruşturma aşamasında sanığın kendisini nereden çıkarttığını bilmediği bir bıçak ile sol eline vurarak yaraladığını beyan ettiği, mağdurun 12/05/2014 tarihli adli raporunda; sol el ayası dış kısımda 1 cm lik dermal kesisi olduğunun belirtildiği, mağdurun kovuşturma aşamasında; sanığın bıçak ile kendisine saldırmaya çalışmasına rağmen, herhangi bir yerine bıçağı değdiremediğini, bıçakla değil, yumrukla yaraladığını beyan ettiği, bu haliyle mağdurun her iki beyanı arasında çelişki de bulunduğu anlaşıldığından, zorunlu vekili huzurunda yeniden beyanlarına başvurulup çelişki giderilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Mağdur ...'in yaralanmasına dair Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 26/12/2014 tarihli raporunda, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, diğer hususlarda görüş verilebilmesi için olay tarihinde çekilmiş olan nasal grafinin teminen gönderilmesi istenilmesine rağmen, bu rapordan sonra sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına ilişkin Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 28/01/2015 tarihli adli raporu dosyaya ibraz edildiği, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceği, kemik kırığı oluşturup oluşturmadığı ve varsa hayat fonksiyonlarına etkisi, yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde kati hekim raporuna dosyada rastlanılmadığı anlaşıldığından, mağdurun tüm doktor raporları ve tedavi evrakları birlikte ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip, hakkında kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.