muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15721, Karar No: 2018/386, Tarih: 05.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15721 E.  ,  2018/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı borçlunun kredi kartı kullanımından kaynaklı borcunu ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibine geçildiğini, borçlunun icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; davacı bankanın TC ... 1. Noterliği'nin 28/07/2008 tarih ve 15165 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile muacceliyet uyarısında bulunduğu, ancak davalının iş adresine gönderilen ihtarnamenin davalının emekli olması ve yeni adresi bilinmediğinden tebliğ edilemediği, bu manada davacının davalıya Tüketici Kanunu'nun emrettiği şekilde bir muacceliyet uyarısı yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra İflas Kanununun 68/1 maddesi "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir." hükmünü içermektedir. Dava dilekçesinin incelenmesinde davacı taraf dilekçenin açıklamalar başlıklı kısmının üçüncü paragrafında "Hesap kat ihtarına davalılar itiraz etmemiş olup bu nedenle bankamız alacağı İİK 68/1 fıkrası kapsamında kesin bir alacak niteliği kazanmıştır." denilmiş, talep ve sonuç kısmında da " icra takibine yaptığı haksız ve mesnetsiz itirazın kaldırılması" istenilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın İcra Hukuk Mahkemesinde çözümlenip görülmesi gerekirken mahkemece işin esası incelenerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1989, Karar No: 2013/3700, Tarih: 06.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1989 E.  ,  2013/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan, sözleşmeye aykırı olarak ayıplı imâl edilen eserden dolayı oluşan hazine zararı alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde talep edildiğinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın ticari dava niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Yasası'nın 3. maddesinde bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir. Türk Ticaret Yasası'nın 5/1. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesi tüm ticari davalara bakmakla görevlidir. Türk Ticaret Yasası'nın 11. maddesinde ticari işletme, esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü işletmedir. Yine aynı Yasa'nın 19/II. maddesinde taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça diğeri için de ticari iş sayılır düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava konusu somut olayda davalı yüklenici şirket davacı iş sahibi ...'na ait 4 kalem zırhlı landrover camının imali ve teslimi işini üstlenmiş, yanlar arasında 23.08.2010 tarihli sözleşme düzenlenmiştir. Davalı yüklenici edimini ifa etmiştir. Ancak davacı idare teslim edilen zırhlı landrover camından 68 adedinin ayıplı olması

nedeniyle doğan zarardan dolayı 16.320,00 TL alacak isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı idarenin tacir olmadığı, davanın özelliği gereği ticari dava niteliği taşımadığı davaya Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Oysa davalı yüklenici ...ve Ticaret Ltd. Şti. olup sözleşme kapsamındaki zırhlı landrover camı imal işi şirketin ticari işletmesiyle ilgili bulunmaktadır ve davalı yönünden ticari iş niteliği arzetmektedir. 6102 Sayılı Türk Ticaret Yasası'nın 19/II. maddesi gereğince davalı yönünden ticari iş niteliğinde olan bu sözleşme davacı taraf açısından da ticari iş sayılır. Buna rağmen yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi isabetli olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle görevli mahkeme ... Asliye Ticaret Mahkemesi'dir. İşin esasının incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle görevli mahkeme ... Asliye Ticaret Mahkemesi'dir. İşin esasının incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22519, Karar No: 2017/36384, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22519 E.  ,  2017/36384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8398, Karar No: 2019/4973, Tarih: 27.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8398 E.  ,  2019/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalı ile 01/3/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği kira bedeli olarak belirlenen 13.000,00 TL’i davalının İş Bankası hesabına yatırdığını ve ayrıca 1.000,00 TL depozito ödediğini, Büyükşehir Belediyesi tarafından bu yer için 35.139,00 TL ecrimisilin ihtarname ile talep edildiğini, davalının gayrimenkulü kiraya verme yetkisinin olmadığının anlaşıldığını, bu nedenle davalıya ödenen bedeller ile faizinin ödenmesi için ihtarname gönderilerek 7 gün süre verildiğini, borçlunun bu sürede ödeme yapmaması üzerine borçlu aleyhine icra takibi başlatıldığını ve davalının takibe itiraz ettiğini belirterek icra takibine yapılan itirazın iptaline ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; kiracı davacı ile yapılan kontratta 16/D numarası ile görülen dükkanın Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nden kiralandığını, davacıya alt kiracı olarak kiraya verildiğini, yasalara uygun olarak kiraya verildiğini, belediyenin hak iddiasından haberi olmadığını, kötüniyetli olamayacağını, davacının belediyeye ödeme yapmak yerine gerçek hak sahibinin tespitine kadar tevdi mahalli tayini istemesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 23/10/2013 tarihinde verilen hesap bilirkişisi raporunda da belirtildiği üzere, davacı tarafın 12.997,00 TL ödemiş olduğu kira miktarı asıl alacağı ve bu asıl alacağa ödeme tarihinden itibaren işlemiş olan 1.913,46 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 14.910,46 TL alacağının bulunduğu ancak davacı tarafın icra takip dosyasındaki talebinin 12.997,00 TL asıl alacak, 1.849,25 TL işlemiş faiz olduğu ve toplam 14.846,25 TL talebi bulunduğundan, davalıya 02/03/2013 tarihinde keşide edilen temerrüd ihtarnamesinde tebliğ şerhi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Somut uyuşmazlık, davalı tarafça davalıya kiraya verilen mecurun kullanımı bakımından dava dışı belediye tarafından davacı aleyhine ecrimisil ihbarnamesi düzenlenmesi neticesinde davalının sözleşme dolayısıyla tahsil ettiği kira bedeli ve depozito bedelini davacıya iade etmesi gerekip gerekmediği noktasındadır. Her ne kadar mahkemece davacının davalıya yaptığı ödeme miktarı bakımından davanın kabulüne karar verilmiş ise de dava, ödenen ecrimisil nedeniyle rücuen tazminat davası olarak değerlendirilmeli ve davacı tarafça davalıya bedeli ödenen kira dönemi ile, belediye tarafından düzenlenen ecrimisil ihbarnamesi ile ecrimisil talebine konu olan kullanım dönemi karşılaştırılarak çakışan dönem için ödenen ecrimisil var ise buna göre hesaplama ve değerlendirme yapılması, ödenen bir yıllık 12.000 TL kira bedelinin yanı sıra mahkemece depozito bedelinin de iadesine karar verilmiş olması karşısında depozitonun iadesi bakımından ise iade koşulları değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1144, Karar No: 2015/16807, Tarih: 12.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1144 E.  ,  2015/16807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen 11.05.2007 tarihli geçici doktor raporunda diş yaralanması ile ilgili herhangi bir bulguya rastlanmadığı ve mağdurun soruşturma aşamasında alınan 11.05.2007 tarihli kolluk ifadesinde de dişlerinden yaralandığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı, ancak mağdurun bozma öncesi kovuşturma aşamasında alınan 05.06.2008 tarihli beyanında olay nedeniyle dişlerinden yaralandığını beyan etmesi karşısında bu durum araştırılmış ve mağdur ... de muayene edilmiş ve hakkında 18.06.2013 tarihli rapor düzenlenmiştir. Raporun yapılan incelemesinde muayene tarihi itibariyle mağdurun üst çenesinde bulunması gereken 15 adet dişin eksik olduğu ve değişik tarihlerde çıktığı belirtilmektedir. Muayene esnasında mağdurun üst çene solda yer alan 2 adet kesici, 1 adet kanin, 1 adet premolar dişinin olaya bağlı olarak zarar görüp çıktığını beyan etmesi üzerine bu beyana dayanılarak düzenlenen raporda olaya bağlı olarak mağdurda meydana gelen 4 adet diş kaybının kabulü ile "yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması" niteliğinde olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Ancak mağdurda meydana gelen 4 adet diş yitimine sanığın eylemiyle neden olup olmadığı konusunda olay tarihi itibariyle düzenlenmiş bir tıbbi belgenin dosyada mevcut olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlandırılarak hakkında basit yaralama suçundan ceza hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde sanığın mağdurda meydana gelen "duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması" neticesinden sorumlu tutulması suretiyle hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9723, Karar No: 2007/11276, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9723 E.  ,  2007/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.07.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, davalıya ait 133 ada 82 parsel sayılı taşınmazın 7,25 m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve müdahalenin menini ve muhdesatların kal’ini istemiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kalan yer olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı idare vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 715 ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın bu niteliğine göre önemli olan kıyı-kenar çizgisinin yöntemince saptanmasıdır.

Az yukarıda söylendiği üzere kıyıların niteliği Türk Medeni Kanunun 715.maddesinde gösterilmiş, 13.03.1972 tarih 7/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında kıyıların menfaati umuma ait yerlerden

olduğu, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenme görevinin Adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9.maddeleri hükmünce idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun yapılacağı kabul edilmiştir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun-başka emsalleri varsa da-26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar sayılı kararı da bu doğrultudadır. Bütün bunlardan mülkiyet hukukundan kaynaklanan tüm uyuşmazlıkları çözmekle Adli Yargı yerinin görevli olduğu, 3621 sayılı Yasanın kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesinde ve uygulanmasında ortaya çıkacak çekişmelerde Adli Yargı görevini kısıtlayacak bir hüküm içermediği sonucu çıkmaktadır. O halde mahkemece kıyı-kenar çizgisinin az yukarıda sözü edilen 13.3.1972 tarih 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları doğrultusunda saptanmasını benimseyen uygulaması yasalara aykırı değildir. Ne var ki; bilirkişilerce kıyı kenar çizgisinin saptanması bakımından yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Yukarıdan beri söylendiği üzere somut olayda idari merci olan Valilik taşınmazın bulunduğu mahalde 3621 sayılı kanunun 5 ve 9.maddelerine dayanarak kıyı kenar çizgisini belirlemiş ve bu 25.10.1996 ve 07.12.2001 tarihlerinde ilgili Bakanlıkça onanmıştır. Bu belirleme 28.11.1997 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmediğinden Adli Yargı yerini bağlamaz. Ancak orta yerde idarenin bir saptaması ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmaları ve ortaya çıkardıkları bilimsel değerler vardır. Bu değerleri yok saymak ta olmaz. Bu nedenle mahkemece, aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle, bölgeye ait memleket ve askeri harita, ... fotoğrafları, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi saptaması ile ilgili tüm evrak, belge ve haritalar mahalline uygulatılmalı, gerekir ise çeşitli katmanlardan alınacak toprak numunelerinde nitelik araştırması yaptırılmalı ve tüm bu çalışmalar sonucu tespit edilen kıyı kenar çizgisi idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile farklılık oluşur ise bunun nedenleri bilimsel değerlere dayalı gerekçeleri ile bilirkişilere açıklattırılmalı, mevcut ve belirlenen kıyı kenar-kenar çizgisi fen krokisinde gösterilerek keşfi izlemeye uygun fen krokisi almak suretiyle ve İdare Mahkemesinde dava açılıp açılmadığı kesin olarak saptandıktan sonra toplanan tüm bu delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar vermek gerekir iken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare temsilcisi ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 03.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2083, Karar No: 2016/8805, Tarih: 21.12.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/2083 E.  ,  2016/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usülüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28176, Karar No: 2017/11353, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28176 E.  ,  2017/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, aynı gerekçeyle gün adli para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenerek ceza tayininde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12//2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.