muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/31741, Karar No: 2024/256, Tarih: 09.01.2024

3. 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen "3 üncü maddede tanımlanan suçlardan (…) birine iştirak etmiş olan kişi; resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce, fiili, diğer failleri ve kaçak eşyanın saklandığı yerleri merciine haber verirse, verilen bilginin, faillerin

yakalanmasını veya kaçak eşyanın ele geçirilmesini sağlaması halinde cezalandırılmaz. Haber alındıktan sonra fiilin bütünüyle ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden kişiye verilecek ceza üçte iki oranında indirilir." şeklindeki düzenlemenin kaçak eşya bulunduğuna dair ihbar yapıldığı için anılan maddenin ilk cümlesi gereği uygulanamayacağı gibi ilk ikamette yapılan arama işleminin hemen öncesinde sigaraların ele geçirildiği yerin kendisi tarafından kullanıldığını ve ailesiyle birlikte yaşadığı ikamette yapılan arama sonucu ele geçirilen sigaraların kendisine ait olduğunu beyan eden sanığın fiilin bütünüyle ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden konumunda bulunamayacağı, nitekim ilk ikametin sahibi ve sanığın ailesine sorulduğunda kaçak eşyanın sahibinin kolaylıkla tespit edilebileceği anlaşıldığından 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle de isabetsizliğe rastlanmamıştır.

4. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesi gereği alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı unsurları ve dosya kapsamında ele geçirilen 5250 karton kaçak sigaranın miktarı dikkate alınmış olup temel cezanın takdiren ve teşdiden alt sınırdan hakça oranda uzaklaşılarak belirlendiği anlaşıldığından teşdit yapılmaması gerektiğine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi reddedilerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

6. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen gerekçeli karar başlığında davaya katılmasına karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu ve katılma talebi bozma öncesi reddedilen Gümrük İdaresi'nin gerekçeli karar başlığında suçtan zarar gören olarak gösterildiği nazara alınarak infazda tereddüte neden olacak biçimde katılana vekâlet ücreti verileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesinin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

6. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen gerekçeli karar başlığında davaya katılmasına karar verilen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu ve katılma talebi bozma öncesi reddedilen Gümrük İdaresi'nin gerekçeli karar başlığında suçtan zarar gören olarak gösterildiği nazara alınarak infazda tereddüte neden olacak biçimde katılana vekâlet ücreti verileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesinin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (6) numaralı bentte açıklanan nedenle Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/359 Esas, 2020/272 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin beş numaralı fıkrada bulunan "katılana" ibaresinin çıkartılarak yerine "katılan ... Bakanlığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11590, Karar No: 2013/19082, Tarih: 07.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11590 E.  ,  2013/19082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava tarihinden sonraki satış emsal alınarak değer biçildiğinden rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davalı idare harçtan muaf olduğu halde muafiyetine karar verilmediği gibi, harcın davacıdan alınmasına karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; vekalet ücretinin, bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44263, Karar No: 2015/36471, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/44263 E.  ,  2015/36471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2933 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13.621 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11.005 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 11.005 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2933 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13.621 TL yapı bedeli ile 2.154,10 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ....önüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 751,75 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5493, Karar No: 2025/564, Tarih: 21.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/5493 E.  ,  2025/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/544 E., 2023/681 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/94 E., 2022/36 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı kadın vekili tarafından reddedilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Davalı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği başka duruşması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını tarafların başka bir karar ile boşandıklarını davanın konusuz kaldığını bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildikten sonra sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, davacı kadının istinaf başvurusu da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesini müteakip, tarafların başka bir dava dosyası kapsamında 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşandıkları ve boşanma hükmünün 20.09.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. O halde evlilik başka bir dosya üzerinden verilen boşanma hükmü ile sona ermiş temyiz konusu edilen boşanma davası ve buna bağlı fer'î talepleri konusuz kalmıştır. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2854, Karar No: 2017/6303, Tarih: 04.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2854 E.  ,  2017/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten ve bu karar kesinleştikten sonra, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi durumunda, önceden verilen açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi hükmün esasına ilişkin aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin 2. cümlesinde, suça konu emvalin yakacak nitelikli olması durumunda, temel ceza üzerinden yarı oranda indirim yapılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye rağmen, sanık hakkında ceza tayin edilirken, 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenen temel ceza üzerinden, kesilen emvalin yakacak nitelikli olması nedeniyle indirim yerine artırım yoluna gidilerek, 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenen temel cezanın 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası olarak hesaplanması yerine hatalı uygulama ve kanun maddesine yanlış anlam verilerek 6 ay hapis ve 10 gün adli para cezası uygulanması,

Buna bağlı olarak da 6 ay hapis ve 10 gün adli para cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında takdiri indirim uygulanırken 5 ay 7 gün hapis ve 8 gün adli para cezası hesaplanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Buna bağlı olarak da 6 ay hapis ve 10 gün adli para cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında takdiri indirim uygulanırken 5 ay 7 gün hapis ve 8 gün adli para cezası hesaplanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 2., 3. ve 5. maddelerinin hükümden çıkartılarak yerine hükmün 2. maddesi olarak "Suça konu emval yakacak vasfında olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1- 2. cümle gereği cezasında yarı oranda indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına", hükmün 3. maddesi olarak da " sanığın dosya kapsamından anlaşılan, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca sanığın cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ", hükmün 5. maddesi olarak da "1 gün karşılığı adli para cezasının sanığın kişiliği ve ekonomik durumu dikkate alınarak 20,00 TL olarak belirlenmesi ile sanığın takdiren 20 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" maddeleri ilave edilerek başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1085, Karar No: 2024/186, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1085 E.  ,  2024/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2448 E., 2021/2444 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2020/269 Esas, 2021/249 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/2448 Esas, 2021/2444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Telefon görüşmelerinin uyuşturucu maddeye ilişkin olduğunun kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Temyiz dışı sanık ...'nin beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Telefon görüşmelerinin uyuşturucu maddeye ilişkin olduğunun kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Temyiz dışı sanık ...'nin beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve kesinleşen temyiz dışı sanık ...’in (35 ...) plaka sayılı tır ile İstanbul ilinden İzmir iline yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceğinin tespit edilmesi üzerine aracın uygulama noktasında durdurularak yapılan aramada; tırın çekici kısmında şoför koltuğunun arka kısmında bulunan yatak üzerinde sarı renkli poşet içerisinde kenarları bantlanmış bir tarafı yırtık karton kutu içerisinde daralı tartımında 805 gram kokainin ele geçirildiği olayda; temyiz dışı sanık ...’nin uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını, bulunan maddenin sanık ...’e ait olduğunu beyan ettiği, sanık ... yakalanan uyuşturucu ile alakası olmadığını belirtmiş ise de; emaneti almaya sanık ...’in geleceğinin mesaj içeriği ile sabit olduğu, telefondaki görüşme kayıtları da nazara alındığında sanık ...’in savunmalara itibar edilmeyerek, sanıkların atılı suçu birlikte işledikleri sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/2448 Esas, 2021/2444 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.