muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15557, Karar No: 2016/15582, Tarih: 21.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/15557 E.  ,  2016/15582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu yerde tutanağın düzenlendiği tarihte misafir olarak bulunduğunu, görevlilerin geldiği anda kapıyı kendisinin açtığını, bu şekilde tutanağa isminin yazıldığını ve ikametin amcası olan ...'ya ait olduğunu belirtmesi karşısında, aşamalarda beyanı alınmayan ...'nın bu konuda tanık sıfatıyla beyanı alındıktan ve bu hususta kolluk araştırması yapıldıktan sonra; suça konu yerde sanığın ikamet ettiğinin tespiti halinde; kaçak elektrik tespit tutanağında “aboneliği tahliye edilmiş” şekilde kuruma kayıtlı sayaçtan elektrik kullanıldığının belirtilmesi karşısında; abonesiz sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın hangi tarihten itibaren bu evde oturduğu, suça konu sayacın ne zaman takıldığı araştırılarak, kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla tespit edilecek kurulu güç ile sayaçtaki tüketim miktarının, sayacın takıldığı tarihe göre karşılaştırılması yapılarak, sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı da belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3504, Karar No: 2015/13253, Tarih: 13.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3504 E.  ,  2015/13253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, hafta tatili, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, hafta tatili, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz ve kış ayrımı yapılmaksızın yılın tüm aylarında fazla çalışma yaptığı ve hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosya kapsamı, yapılan işin niteliği, çalışma düzeni ve özellikle davalı şahit beyanları, dikkate alındığında, davalıya ait işyerinde yaz ve kış döneminde aynı şekilde çalışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu hususta, davalı tanık beyanları dikkate alınarak hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9124, Karar No: 2017/10672, Tarih: 02.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9124 E.  ,  2017/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen karar kendisine 13.02.2014 tarihinde tebliğ edilip 20.02.2014 tarihinde süresinde temyiz edilmekle tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiş olup;

Sanığın 16.03.2012 tarihinde başka bir olaydan dolayı Jandarma tarafından nezarete alındığı, 17.03.2012 tarihinde İnegöl Adliyesi'ne sevk edildiğini ve buradan serbest bırakıldığı sırada cezaevinden izinli geldiğini ve dönmesi gerektiğini beyan etmesi üzerine Bursa E Tipi Kapalı İnfaz Kurumuna teslim edildiği şeklinde savunmada bulunduğu anlaşılmakla sanığın ne zaman ve ne şekilde Bursa E Tipi Kapalı İnfaz Kurumuna teslim edildiği araştırılarak sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5016, Karar No: 2018/1782, Tarih: 20.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/5016 E.  ,  2018/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık kestiğini belirttiği ağacın gövdesinin kendisine ait binaya zarar verdiğini ve bu nedenle kestiğini belirtmesi karşısında 31.05.2013 tarihli keşif zaptında ziraat mühendisi bilirkişisinin suçun konusunu oluşturan sanık tarafından kesilmiş katılana ait ceviz ağacının sanığa ait komşu taşınmaza herhangi bir zararının olup olmayacağı hususunda ayrıntılı bir rapor hazırlayıp mahkemeye sunacağını belirtmesi bilahare mahkemeye sunduğu 18.07.2013 tarihli raporda sadece ağacın yaşı ve değeri ile ilgili tespitte bulunduğunun anlaşılması karşısında;gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ziraat bilirkişisi ve inşaat bilirkişisi marifetiyle mahallinde keşif yapılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4772, Karar No: 2024/2265, Tarih: 13.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4772 E.  ,  2024/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/133 E., 2018/470 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunmazlığının ihlâli, mala zarar verme, suç

eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'in yüzüne karşı verilen ve 18.05.2018 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa yapılan tefhim ve tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2013, Karar No: 2021/7192, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2013 E.  ,  2021/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk karar ile ödenmesine karar verilen 3.431,60 TL bedele 09.03.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 28.10.2014 tarihine kadar, son karar ile ilk karar arasındaki fark bedel olan 6.500 TL bedele ise;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 3 numaralı bendinde geçen (mahkememizin 2015/17 esas 2015/1127 karar sayılı dosyasında davalıya ödenen 15.078,97 TL'nin mahsubu ile kalan 7.987,68 TL'nin bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre hak sahibi olan davalıya ödenmesine,) ibresinin hükümden çıkarılarak yerine (bozma sonrası tespit edilen fark bedel olan 6.500 TL 'nin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b- 4 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine (İlk karar ile ödenmesine karar verilen 3.431,60 TL bedele 09.03.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 28.10.2014 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına ) cümlesinin yazılmasına,

b) 5 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine (son karar ile ilk karar arasındaki fark bedel olan 6.500 TL bedele ise 09.03.2013 tarihinden dairemiz karar tarihi olan 20.05.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ) cümlesinin yazılmasına,

c) Davacı idare lehine vekalete ilişkin 10 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece düzeltilerek DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/784, Karar No: 2009/2813, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/784 E.  ,  2009/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı, davacı aleyhine 35.000.00.-YTL asıl alacak (senet bedeli), 21.875.-YTL. işlemiş faiz ki toplam 56.875.00.-YTL.nın tahsili istemiyle icra takibi yapmış, menfi tespit isteminde bulunan davacı yargılama sırasında belirtilen toplam takip tutarı üzerinden harç yatırmıştır. Mahkemece, 35.000.00.-YTL.tutarlı bono yönünden hüküm tesis edildiği halde 21.875.00.-YTL faiz yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması (HUMK.nun 388 vd., İİK.24) isabetsiz olduğu gibi, davacı yan dava dilekçesinde delilleri arasında “her türlü yasal delil” diyerek yemin deliline dayanmış olup mahkemece yazılı gerekçe ile davacının davalı yana yemin teklif etme isteminin reddi de doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12574, Karar No: 2015/7377, Tarih: 17.09.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12574 E.  ,  2015/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, faydalı masrafların tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı okul aile birliğinin taraf sıfatının bulunmadığı ve husumetin... Bakanlığına yöneltilmesi gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 27/04/2011başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Okul Aile Birliği...Temel Kanun'una göre ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda kurulmuş olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Buna karşın yönetmelik hükümleri gereğince Okul Aile Birliğine özel hukuk alanında hukuki işlem, kiralama sözleşmesi yapma yetkisi verilmiştir. Bu durumda davalı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Ancak Okul Aile Birliğine karşı açılan davanın ... ... Bakanlığına karşı açıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle... Bakanlığına davanın yöneltilerek dava dilekçesinin tebliğ edilmesi taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK. ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6558, Karar No: 2024/7269, Tarih: 09.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6558 E.  ,  2024/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1442 E., 2021/1344 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 1.283.009,46 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile 47.299,99 TL maddi, 23.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat yargılamasının makul sürede yapılmadığını, hükmedilen tazminatların müvekkilinin mağduriyetini gidermediğini, maddi tazminatın hatalı hesap edildiğinden eksik olduğunu, müvekkilinin ileriye dönük ekonomik geleceğine dair kayıpları, ceza evi masrafları, ceza evindeyken ailesinin yaşadığı maddi kayıpları, yargılama gideri ve vekalet ücretinin tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/280 Esas - 2017/269 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.06.2017 - 28.12.2017 tarihleri arasında 188 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacını beraatine hükmedildiği, hükmün 05.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı aile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.