muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29266, Karar No: 2018/10537, Tarih: 12.11.2018

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca, bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40644, Karar No: 2017/10757, Tarih: 11.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40644 E.  ,  2017/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Maddi uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın suça konu dilekçe içeriğindeki sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi

2- Kabule göre de;

a-Sanığın, baroya sunduğu dilekçeyle katılana hakaret etmesi karşısında, aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b- Hükmedilen adli para cezasından TCK'nın 125/4 maddesi uyarınca artırım yapılması yerine indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4854, Karar No: 2016/10004, Tarih: 16.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4854 E.  ,  2016/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, muvazaalı boşanma gerekçesiyle yetim aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali ve borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara

verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalıdır.

verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalıdır.

Somut olay incelendiğinde; 22/11/2013 tarihli denetmen raporunda adı geçen imzadan imtina eden komşu olarak belirtilen ... tanık sıfatıyla dinlenilmeli, davacı ile eski eşinin seçmen kayıtlarındaki adresleri istenmeli, adres hareketlerini içerir nüfus kayıtları getirtilmeli, Medula sistemindeki adresleri araştırılmalı, davacıdan sorulmak suretiyle ve dosya kapsamına göre boşandığı eşine ait adresi belirlenmeli, dinlenen tanık, davacının eski eşinin ...da ikamet ettiğini beyan ettiğinden bu adres belirlenmeli ve belirlenen adres ya da adreslerden boşanma tarihinden sonra davacının eski eşi ile birlikte aynı konutta ikamet edip etmedikleri, birlikte ikamet etmişlerse hangi tarihlerde ikamet ettiklerine dair yeniden kolluk araştırılması yaptırılmalı ve bu araştırmada kimlerden bilgi alındığı hususunun belirtilmesi sağlanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup hüküm bozulmalıdır.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22183, Karar No: 2017/25923, Tarih: 05.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/22183 E.  ,  2017/25923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyizin süreden reddi

Dolandırıcılık suçundan sanığın temyizinin süreden reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu gereğince usulüne uygun olarak yapılan tebligat sonucu hükmün 19/11/2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 24/08/2016 tarih ve 2009/599, 2012/1243 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1013, Karar No: 2017/5795, Tarih: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1013 E.  ,  2017/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.03.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi, aleyhine temyiz edilen davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; eksikliklerin ikmali için dosyanın mahalline geri çevrildiği ikmal edilerek gönderilen dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, davacılar ile davalıların ... Spor Kulübünde 24.05.2006 ila 05.11.2006 tarihleri arasında birlikte yöneticilik yaptıklarını,kulübün vergi borcunu davacıların ödediğini, davalının da aynı dönemde kulüp yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle, ödenen borç miktarından davalının payına düşen bölümün tahsili için icra takibi yapıldığını ancak davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının, ... Spor Kulübü Derneği'nin 24.06.2006 tarihli genel kurulunda yönetim kurulu üyeliğine seçildiği, görev dağılımının yapıldığı 24.06.2006 tarihli yönetim kurulu toplantısında Kulübün tesis ve stadyum işlerinden sorumlu yönetim kurulu üyeliği ile görevlendirildiği, 05.11.2006 tarihinde de yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığı; değişik tarihlerde Kulübün yönetiminde yer alan davacıların ödedikleri Kulübün vergi borçlarından dönemin yönetim kurulu üyesi olan davalı da sorumlu olduğundan bahisle payına düşen bölümün tahsili için yaptıkları icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğu, davacıların itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline yönelik eldeki davayı açtığı, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda borcun türü ve döneminin belli olmadığı, davacıların önce derneğe dava açması gerektiğinin belirtildiği, mahkemece derneğe karşı açılmış bir davanın bulunmadığı dolayısıyla davalıya rücu davası açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 50. maddesinde; "Tüzel kişinin iradesi, organları aracılığıyla açıklanır. Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Organlar, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar." düzenlemesi mevcut olup, buradaki sorumluluk organı oluşturan kişiler yönünden zincirleme(müteselsil) sorumluluktur. Bir somut olayda; dava konusunu oluşturan vergi borcunun kaynağı, hangi dönemi kapsadığı, verginin beyan, tahakkuk ve ödeme dönemlerinde derneğin yönetim kurulunun kimlerden oluştuğu, yönetim kurulunun kendi arasında işbölümü yapıp yapmadığı, ödemenin ne zaman kim tarafından yapıldığı ve belirtilen borcun yapılandırılması başvurusunun bulunup bulunmadığı açık ve net olarak belli değildir. Yargılama sırasında mahkemece bilirkişiden rapor alınmış ise de, bu rapor karar vermeye yeterli ve elverişli değildir.

Dernek vergi borcunun kaynağı, hangi dönemi kapsadığı, ödemenin ne zaman ve kim tarafından yerine getirildiği, belirtilen borcun yapılandırılması başvurusunun bulunup bulunmadığı hususlarının ilgili vergi dairesinden; verginin beyan, tahakkuk ve ödeme dönemlerinde derneğin yönetim kurulunun kimlerden oluştuğu, yönetim kurulunun kendi arasında işbölümü yapıp yapmadığı ... Spor Kulübü Derneği'nden ve taraflardan sorulup alınacak cevap yazılarının ve tüm dosyanın yeniden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdi edilerek borcun neden kaynaklandığı, vergi aslı veya vergi cezası, gecikme zammı gibi türünün ne olduğu, bu borç nedeniyle taraflara yüklenebilecek kusurun bulunup bulunmadığı, bu borçtan tarafların sorumluluğunun tespiti ve borcun bir miktarının davalıdan istenmesinin haklı olup olmadığının duraksamasız belirlenmesine yönelik rapor alınarak daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; mahkemece, bu yönde bir araştırma ve soruşturma yapılmadan eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.350,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacı'ya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20709, Karar No: 2018/8063, Tarih: 25.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20709 E.  ,  2018/8063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın, tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği delil listesinde de tanıklarının listesini sunmuştur. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m.27). Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir (HMK m. 241). Davacı-karşı davalı kadın, yargılama sırasında dinlenmeyen tanıkları ..., ... ve ...'ın dinlenmesinden vazgeçmemiştir. Ancak mahkemece taraflarca ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede kanaat elde edinildiğinden HMK 241. maddesi gereğince dinlenilmeyen tanıkların dinlenilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadının davasının reddine karar verildiği dikkate alındığında, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde mahkemece davacı-karşı davalı kadın tanıkları ..., ... ve ...'ın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilerek, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-karşı davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6332, Karar No: 2018/2773, Tarih: 12.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/6332 E.  ,  2018/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1,62 50/1-a,52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın hapis cezasına çevrilerek ertelenmesi talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen 2 yıl temel hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilerek sonuç ceza olarak 12.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (D.)bendinin çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezalarının sanığın kişiliği, sosyal ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine, esas tam gün sayısının 605 gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL’den 12.100 TL para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4459, Karar No: 2025/6383, Tarih: 15.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/4459 E.  ,  2025/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/816 E., 2023/773 K.

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2023 gün ve sayılı 2 - 2023/45419 sayılı itirazı üzerine, dosyanın Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede Yargıtay 2. Ceza Dairesince 28.11.2023 tarihli ve 2023/27923 Esas, 2023/7886 Karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine ve dosyanın itiraz hakkında karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.10.2024 tarihli kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay 2. Ceza Dairesince verilen 06.06.2023 tarihli temyiz talebinin reddi kararının kaldırılmasına ve dosyanın Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmesinden sonra dosyanın Dairemize gönderildiği ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın 08.03.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmeleri gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.