muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12402, Karar No: 2014/3838, Tarih: 26.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2010/12402 E.  ,  2014/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2009/254099

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2009

NUMARASI : 2006/1228 (E) ve 2009/491 (K)

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Mahkemenin 2009/905 Esas sayılı dosyası yönünden sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı yasanın 81/1.maddesinde yer alan "Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur. Ayrıca, kolay kopyalanmaya müsait diğer eserlerin çoğaltılmış nüshalarına da eser veya hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılması zorunludur. Bandroller, Bakanlıkça bastırılır ve satılır. Bakanlıkça belirlenen satış fiyatı üzerinden meslek birlikleri aracılığı ile de bandrol satışı yapılabilir." şeklindeki düzenleme karşısında, oyun ve program CD'lerinin zorunlu bandrole tabi eser niteliğinde olmadığı, ancak hak sahibinin talebi üzerine bandrol yapıştırılmasının zorunlu olduğu gözetilerek;

Sanıkta yakalanan dava konusu CD'lerin bir kısmını oluşturan oyun CD’lerine ilişkin olarak, hak sahibi olduğunu iddia eden K.. S.. şirketinin ilgili bakanlıktan bandrol yapıştırılması talebinde bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra sonucuna göre anılan şirketin davaya katılan olarak kabulü ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hususlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde anılan şirketin katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

II- Mahkemenin 2006/1228 Esas sayılı dosyası yönünden sanığın ve 2007/984 ile 2007/735 Esas sayılı dosyaları yönünden O yer C.Savcısının ve sanığın temyiz istemlerine göre yapılan incelemede;

1- Mahkemenin 2006/1228 Esas sayılı dosyası yönünden; suç tarihinde, Cumhuriyet Savcısının talimatı uyarınca sanığın CD satışı yapılan işyerinde yapılan inceleme sonucunda, işyerinde herhangi bir suç unsurunun bulunmadığı ve işyerinin karşısında bulunan merdiven altındaki boş kulübe tarzındaki binanın içinde ve yanında kutu içerisinde toplam 1166 adet bandrolsüz film, müzik ve oyun CD'si bulunması şeklinde gelişen olayda; mahkemece yapılan keşifte dinlenen tutanak mümzii tanığın beyanı ile çekilen fotoğraflara göre CD’lerin yakalandığı yerin işyerinin müştemilatı olmadığı gibi, tanık Aras Apiş’in yanında çalışan ve kimliğini hatırlamadığı bir elemanının sanıktan CD satın aldığı şeklindeki soyut anlatımı dışında yakalanan CD’lerin sanığa ait olduğuna dair savunmanın aksine yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Mahkemenin birleşen 2007/984 Esas sayılı dosyası yönünden;

2- Mahkemenin birleşen 2007/984 Esas sayılı dosyası yönünden;

a) Sanık hakkında, her bir eylemin ayrı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden 14/03/2007 ve 03/04/2007 tarihlerinde işlenen suçların zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesi ve 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesi hükümleri uyarınca, sanıkta yakalanan dava konusu bandrolsüz eserler ile ilgili olarak suçun mağduru Ö.. Film Filmcilik Ve Sinemacılık San Ve Tic A.Ş. ile Tiglon İletişim Sistemleri Elektronik San Ve Tic A.Ş’nin sunduğu hak sahipliği belgeleri ile hak sahibi olduklarını ispatladıkları ve katılan olduklarının anlaşılması karşısında, lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13.maddesi ve aynı yasanın 71/1.madde hükümleri karşılaştırarak sanık yararına olan yasanın belirlenip sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken, 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4.maddesi hükümleri karşılaştırarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Mahkemenin birleşen 2007/735 Esas sayılı dosyası yönünden;

Sanık hakkında, her bir eylemin ayrı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden 14/03/2007 ve 03/04/2007 tarihlerinde işlenen suçların zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15232, Karar No: 2023/2219, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15232 E.  ,  2023/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/132 karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/1374 Esas, 2019/155 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2019/338 Esas, 2020/45 karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2020/641 Esas, 2020/660 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik yapılan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik incelemede sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince bu suçtan verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilmiştir.

5. Dairemizin 07.04.2022 tarihli ve 2021/16203 Esas, 2022/3321 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün onanmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ise suçun unsurlarının oluştuğu, buna göre de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyete ilişkin bölümün çıkartılıp sanığın beraatine dair bölümün eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş olması nedeni ile bozulmasına karar vermiştir.

6. Bozma ilamı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/1546 Esas, 2022/1502 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

6. Bozma ilamı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/1546 Esas, 2022/1502 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun maddi ve manevi unsurlarının bu dosya bakımından oluşmadığını, mağdurenin açık beyanından da görüleceği üzere kendi rızası ile sanığın yanına gittiğini ve kendi rızası ile sanığın yanında kaldığını, dosya kapsamında mağdurenin çelişkili beyanlarının mevcut olduğunu, şayet bir şüphe ile çelişki mevcut ise bu hususun sanık lehine yorumlanması gerektiğini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçtan üst sınırdan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmaksızın cezalandırılmasını ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesini talep ettiklerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçtan üst sınırdan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmaksızın cezalandırılmasını ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesini talep ettiklerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "Sanığın, mağdurun, katılanların aşama beyanları, mağdur adına alınan 28/11/2018 ve 27/12/2018 tarihli raporlar, kolluk tarafından tanzim olunan tutanaklar, ilk derece mahkemesince duruşmada tespit olunan hususlar, sanığın cep telefonunun incelenmesine ilişkin imaj inceleme tutanağı, adli sicil ve nüfus kaydı ile tüm dosya kapsamı ve Dairemizce yapılan yargılamaya göre; sanığın olay gününde 15 yaşından küçük olduğunu bildiği anlaşılan mağduru bir eve götürdükten sonra bu evde mağdur ile cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın mevcut olay nedeni ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kesinleşmiş mahkumiyet kararının bulunduğu, olay gününde 15 yaşından küçük olup kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarını kullanmaya ehil olmayan mağdurun rızasının hukuken geçerli olmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluştuğu, sanığın her ne kadar aşamalarda mağdurun yaşına itiraz mahiyetinde savunmalarda bulunduğu görülmüş ise de; sanık ile mağdurun tanışma süreleri, sanığın bir başka şahıs ile cep telefonunda tespit edilen mesaj içeriklerinden mağdurun yaşını bildiğine dair yazışmalarının bulunması, bu hususta mağdurun beyanları, ilk derece mahkemesince 23/01/2020 tarihli duruşmada hastane doğumlu olan mağdurun fiziksel görünümüne ilişkin yapılan gözlem, olay tarihi itibari ile mağdur ile okuldan önce buluştuğu ve ortaokul öğrencisi olduğunu bildiği mağdurun okuduğu okul itibari ile 15 yaşını doldurmadığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın inkara yönelen kaçamaklı savunmaları ve TCK'nın 30. maddesi kapsamında mağdurun yaşına ilişkin hata hükümlerinden yararlanma talebine yönelik savunmalarına Dairemizce itibar edilmemiş olup, olay tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle rızası hukuken geçerli olmayan mağdur çocuk ... ... \*\*\*\*\*\*\*'ı cinsel amaçlı olarak hürriyetinden alıkoyan sanığın aşağıda yazılı şekilde mahkumiyeti cihetine gidilmiştir." gerekçeleriyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu Kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İtirazları ile Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücreti Dışındaki Diğer Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/1546 Esas, 2022/1502 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/16894, Karar No: 2006/2508, Tarih: 22.03.2006

7. Ceza Dairesi 2005/16894 E., 2006/2508 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/16894 E., 2006/2508 K.**

**- BU KONUYLA İLGİLİ GÖREVLİ MAHKEME

- İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİ**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 7 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık Erol'un 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36/3, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/5, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4. maddeleri uyarınca 457.700.000 Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair Bafra Sulh Ceza Mahkemesijnin 09.02.2004 gün ve 2003/965 esas, 2004/102 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun, 5349 sayılı Kanunla değişik 7/1. maddesi uyarınca eylemin yaptırımının idari para cezasına dönüştürüldüğü ve görevli makamın Cumhuriyet Başsavcılığı olduğundan bahisle, mahkemenin görevsizliğine, sanık hakkında idari para cezasının takdiri için dosyanın yetkili ve görevli Bafra Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 16.06.2005 gün, 2003/965 esas, 2004/102 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.10.2005 gün ve 45376 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18,11.2005 gün ve Y.E. 2005-192073 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Tüm dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanunla "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilmiş olup, aynı maddenin 1. fıkrasında, "Kanunlarda, hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür", 4. fıkrasında ise "Bu madde hükmüne göre idari para cezasına karar vermeye Cumhuriyet Savcısı yetkilidir" hükmüne yer verilmiş ise de, cezanın infazı sırasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesindeki "Mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir" hükümleri ile benzer bir olay sebebiyle Yargıtay Yedinci Ceza Dairesinin 11.07.2005 gün, 2005/1828-12314 sayılı ilamı ile de belirtildiği üzere, 18.05.2005 gün ve 25819 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5349 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 3. maddesi ile değişik 5252 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca sanığın eylemine uygulanabilecek müeyyidenin idari para cezasına dönüştürülmesi ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi gereğince idari yaptırımın mahkeme tarafından uygulanacak olması karşısında, kesinleşmiş hükümden sonra hükmü veren mahkeme tarafından görevsizlik kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 16.06.2005 gün ve 2003/965 esas, 2004/102 karar sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince düşünülmesine, 23.03.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10047, Karar No: 2021/5199, Tarih: 14.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10047 E.  ,  2021/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : Beraat

Gökpınar Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, “defter ve belge gizleme“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında tebligatın yapıldığı adresin babasının ikamet adresi olduğunu, tebligat yapılan ... ile birlikte ikamet etmediklerini, ayrıca iş yerinde yangın çıktığı için bir kısım defter ve belgelerinin zarar gördüğünü, kalanların ise muhasebecisi tarafından vergi dairesine ibraz edildiğini savunmasına karşın, dosyaya ibraz edilen 11/12/2009 tarihli yangın raporunun ... Tekstil isimli iş yerine ait olması ve aynı tarihte yangın olayı ile ilgili olarak Bereketli Polis Merkezi Amirliği‘nde ifadesi alınan ... isimli kişinin ... Tekstil isimli iş yerinin yetkilisi olduğunu bildirmesi ve yangında zarar gören eşyalardan bahsederken de şirkete ait defter ve belgelerin yandığından söz etmemesi, defter ve belgelerin bir kısmının teslim edildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Sanığın tebligat tarihinde “... Mahallesi 3. Sk. No:8 ...“ adresinde ikamet edip etmediğinin ve yangının gerçekleştiği 11/12/2009 tarihinde ... Mahallesi 2018 Sk. No:37 ... adresinde faaliyet gösteren ... Tekstil isimli iş yerinin sanığa ait olup olmadığının usulüne uygun olarak yapılacak kolluk araştırması ile tespit edilmesi,

2- Gerekli görülmesi halinde ... Tekstil isimli iş yerinin yetkilisi olduğunu söyleyen ... isimli kişinin duruşmaya celbi ile yasal hakları hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla bilgisine başvurularak, bu iş yerinin sanığa ait olup olmadığının sorulması,

3- Yangının çıktığı iş yerinin sanığa ait olduğunun belirlenmesi halinde, söz konusu yangın olayına ilişkin soruşturma dosyası aslının veya onaylı bir suretinin getirtilmesi ile varsa olay yeri görgü tespit tutanağı ve diğer belgelerin incelenmesi, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, yanan belgeler arasında ibrazı istenen defter ve belgelerin bulunup bulunmadığının, sanık tarafından bu belgelere ilişkin olarak hukuk mahkemesinden zayi belgesi alınıp alınmadığının belirlenmesi,

4- Defter ve belgelerin bir kısmının sanık veya muhasebecisi tarafından sonraki bir tarihte ibraz edilip edilmediğinin de ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5454, Karar No: 2012/7705, Tarih: 03.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/5454 E.  ,  2012/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 03.09.2007 tarihli ek kararda temyiz yolu ve yöntemi açıkça gösterilmediğinden sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yerel Mahkemece verilen hükümlerin verilen cezanın niteliği sebebiyle temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararına karşı yapılan itirazın tebliğnameye uygun olarak reddine, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.