muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15993, Karar No: 2015/8178, Tarih: 06.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15993 E.  ,  2015/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/07/2014

Numarası : 2012/336-2014/286

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinin Mutfak departmanında 10/04/2007-04/05/2012 tarihleri arasında çalıştığını, 04/05/2012 tarihinde 3600 gün çalışma kaydına dayanarak İş Yasasından yararlanarak emekliye ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, ödeme belgelerini "mesai ücretlerini almadığına" dair ihtirazı kayıtla imzaladığını, Antalya Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğüne başvurarak işveren hakkında şikayette bulunduğunu, çalışma dönemi içinde haftanın 2 günü 08.00-22.00, diğer günlerde ise 12.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışma şeklinden doğan fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini, son aylık brüt ücretinin 2.146,98 TL olduğunu, işyerinde geçen çalışmasının 5 yıl olduğunu ileri sürerek 30.000,00 TL fazla çalışma ücreti alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesine göre, günde yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerde çalışan işçinin, yedibuçuk saati aşan çalışma süreleri ile yedibuçuk saatten az çalışılması gereken işler bakımından Yönetmeliğin 5 inci maddesinde sözü edilen günlük çalışma sürelerini aşan çalışmalar, doğrudan fazla çalışma niteliğindedir. Sözü edilen çalışmalarda haftalık kırkbeş saat olan yasal sürenin aşılmamış olmasının önemi yoktur.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Davacı dava dilekçesinde haftanın 2 günü 08.00-22.00 arası diğer günlerde ise 12.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını haftanın 2 gününde 14 saat ve diğer günlerde ise 10 saat çalıştığı bildirmiş, davalı işyerinde 3 vardiyalı çalışma olduğunu ve fazla mesai alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde haftanın 2 günü 08.00-22.00 arası diğer günlerde ise 12.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını haftanın 2 gününde 14 saat ve diğer günlerde ise 10 saat çalıştığı bildirmiş, davalı işyerinde 3 vardiyalı çalışma olduğunu ve fazla mesai alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Davacı tanığı M.. İ.. beyanında davacının haftanın 5 gün çalıştığı, bir gün izin günü olduğunu, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, iki vardiya bulunduğunu, birinci vardiyada davacının sabah 07.30 da işe geldiğini, akşam 17.30 da işten çıktığını, davacının işi yoğun olduğundan için öğle arası yemek molasını kullanamadığını, ikinci vardiyada ise 11.30 da işe geldiğini, akşam 22.30 da işten çıktığını ve servisle gittiğini davacının haftanın iki günü sabah 07.30 da işe geldiğini akşam 22.30 da işten çıktığını, haftada iki gün 07.30 da gelip 22.30 da çıkması dışında diğer çalıştığı iki günde bazen bir günde yine bu şekilde çalıştığını 2011 yılının Ağustos ve Eylül ayında fazla mesailerinin ödendiğini daha sonra ödenmediğini onun yerine izin de verilmediğini, ayrıca yaz kış bu şekilde çalıştığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı E.. Ö.., davacının haftanın 6 günü çalıştığını bir gün izin günü olduğunu, davacının iki vardiya halinde çalıştığını, birinci vardiyada 08.00’de işe geldiğini, akşam 17.30 ‘da işten çıktığını, öğle arası yarım saat yemek molası günde bir kez de 15 dakika dinlenme molası olduğunu, ikinci vardiyada davacı 12.00 de işe geldiğini akşam 22,00 de işten çıktığını, akşam yarım saat yemek molası olduğunu, akşam ara dinlenmesi olmadığını, haftanın iki günü davacının sabah 08.00 de işe başladığını akşam 22.00 de işten çıktığını,yaz döneminde haftada iki kez sabah 08.00 de gelip akşam 22.00 de çıktığını kışın da 3 ya da 4 kez 08.00 de gelip akşam 22.00 de çıktığını beyan etmiş, davalı tanığı E.. Ç.. davacının haftanın 6 günü çalıştığını bir gün izin kullandığını, vardiyalı olarak çalıştığını, birinci vardiyanın 08,00-16.00 arasında olduğunu öğle arası 1 saat yemek molası olduğunu . ikinci vardiya 16.00-24,00 arasında olduğunu üçüncü vardiyanın 24.00-08.00 arasında olduğunu, 1 saat yemek molası bir de yarım saat kahvaltı molası olduğunu davacının fazla mesai yaptığını görmediğini beyan etmiş diğer davalı tanığı K.. G.. davacının haftanın 6 günü çalıştığını bir gün izin kullandığını, davacının 3 vardiya halinde çalıştığını, birinci vardiyanın 08.00-16,00 arasında olduğunu, ikinci vardiyanın 16.00-24.00 arasında ve üçüncü vardiyanın 24.00-08.00 arasında olduğunu 1 saat yemek molası bir de yarım saat çay molası olduğunu ,davacı fazla mesai yapmadığını eğer davacı fazla mesai yapmış ise maaş bordrosuna yansıtılıp ödendiğini beyan etmiştir.

Bilirkişi raporunda davalı tanıklarının beyanları değerlendirildiğinde; işyerinde üç vardiyalı bir çalışma sistemi uygulanmakta olup, davacının fazla mesai alacağının olmayacağını ancak davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak değerlendirildiğinde; davacının işyerinde haftada 6 gün haftanın 2 günü 08.00 - 22.00 saatleri arasında, diğer 4 gün ise 08,00 - 17.30 saatleri arasında çalıştığının kabulü gerekmekte olup bu çalışma şeklinden fazla çalışma yaptığı ve 08.00 - 22.00 saatleri arasında geçen sürede 1,5 saat, haftanın 4 günü 08,00 -17.30 saatleri arasında geçen sürede 1 saat ara dinlenmesi yaptığı kabul edildiğinde; 08.00 - 22.00 saatleri arasında geçen çalışma süresinde 14 - 1.5 = 12.5, 03.00 -17.30 saatleri arasında geçen sürede ise 9,5 - 1 = 8,5 saat fiilen günde çalıştığının kabulüyle 4357 sayılı Yasanın 41 ve 63. maddelerine göre davacının haftada; 2 gün 2 x 12.5 = 25+4 gün 4x8,5 = 34 saat olmak üzere toplam 25 + 34 = 59 saat çalıştığını buna göre davacının 59 - 45 = 14 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Somut olayda dosyaya sunulan bordrolarda fazla mesai tahakkuku yapılan ayların fazla mesai alacağı hesaplanırken dışlanması gerekmektedir. Ancak tahakkuk olan dönemlerin dışlanıp dışlanmadığı bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır. Bu yönden denetime elverişli olmayan ve hükme esas alınan bilirkişi raporu eksik incelemeyle düzenlenmiş olup fazla mesai tahakkuku bulunan ayların dışlanarak hesaplandığı açıkça anlaşılacak şekilde denetime elverişli biçimde ek rapor alınmak suretiyle karar verilmelidir. Davacının çalıştığı işyerinin Antalya ilinde otel olduğu burada yapılan çalışmaların yaz ve kış mevsimi bakımından çalışmaların yoğunluk olarak farklılık arz edebileceği gözetilerek bu durumun, mahkemece belirlenmesi gerekmektedir. Dairemizin temyiz incelemesinden geçen 2014/11721 Esas ve 2014/21339 Karar nolu dosyasında mahkeme kararı davalı işyerinde çalışan davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığının tespiti bakımından davacının çalıştığı otelin yaz ve kış sezonunda aynı yoğunlukta çalışıp çalışmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Bunların yanında davacının Antalya Çalışma ve İş Kurumuna verdiği 11.5.2012 tarihli şikayet dilekçesinde bildirdiği çalışma saatleri ile dava dilekçesinde belirttiği çalışma saatleri de dikkate alınarak, talebi de gözetilerek davalı tanıklarının beyanlarındaki vardiyalı çalışma sistemi de değerlendirilerek davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığının belirlenip çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13745, Karar No: 2013/16333, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13745 E.  ,  2013/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı ...'na bağlı .... İlköğretim Okulu'nun, 103321 no.lu su aboneliğinden doğan borcu nedeniyle davalı Bakanlık aleyhine başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; ....nun su sayacının 2 yıldan uzun zamandır bozuk olduğunu, yeni sayaç alınmasına rağmen .... elemanları tarafından takılmadığını, düzenlenen fatura miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi tarafından yapılan hesaplama itibariyle asıl alacağın 113.489,03 TL olduğu, hesaplamanın usul ve yasaya uygun olduğu, bununla birlikte davacının icra takibi ile 774,60 TL işlemiş faiz alacağı talep etmiş olup davacının bu talebi ile bağlı olmasından dolayı bilirkişinin bu yöndeki raporu itibar edilmeyerek talep edilecek faiz miktarının 774,60 TL olarak kabul edilip davacının neticede toplam 114,253,63 TL üzerinden icra takibinin devam etmesi gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile bu miktar üzerinden icra dosyası üzerindeki itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda dava dosyasına bakıldığında dava dilekçesi ve bilirkişi raporu ile; takip konusu dönem boyunca normal okuma yapılmadığı, 04.04.2003-12.12.2004 tarihleri arası ..... diye nitelendirilen kaçak su kullanımı işlemi yapılarak varsayıma dayalı bir kullanım miktarı belirlendiği, aylık 750 m3 olarak uygulanan bu harcama miktarının 01.01.2005 tarihinden itibaren bozuk sayaç nitelendirilmesiyle devam ettirilerek fatura dönemleri boyunca aylık 750 m3 üzerinden tahakkuk yapılarak ücretlendirildiği, okulun açık olduğu dönemler ile kapalı olduğu yaz tatili dönemlerinde de aynı miktarın uygulandığı anlaşılmaktadır.

....

Hükme esas alınan 24.03.2010 havale tarihli avukat bilirkişi tarafından hazırlanan rapora bakıldığında; itiraz konusu tüketim miktarlarının tamamının tahmini bir harcama tutarına göre belirlenmiş olması nedeniyle davaya konu okulda yapılabilecek tüketim miktarının ....temiz su hesap kurallarını belirleyen....formatına göre belirlenmesi gerektiği, buna göre; okullarda su tüketimi, kişi başına günde 0.045m3 olduğu, davaya konu 730 öğrencili okulda aylık tüketim miktarının 985.5 m3 olacağı buna göre davalı idarenin takip konusu edilen 04.04.2003-02.01.2007 dönemine ilişkin toplam 65.837,93 TL ödenmemiş su bedelinin bulunduğu yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. Ancak tüm bu açıklamalar dışında tespit edilen 65.837,93 TL'lik asıl borcun nasıl tespit edildiği yönünde bir bilgiye rastlanılamamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; varsa davacı .... takibe konu olan dönemlerdeki su tarifesinin, yoksa.... Meclisinin konuya ilişkin kararlarının dosya arasına alınıp, davaya konu okulda keşif yapılarak, okul binasının içinde ve dışında bulunan tuvalet, lavabo ve diğer çeşmelerin sayısı, okulda bulunan öğrenci sayısı, okulun tatil olduğu günler tespit edilerek, 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin; konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna göre eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ayrıca kabule göre de; davacı idarenin 5 yıl gibi uzun bir sürede .... Tarifeler Yönetmeliği'nin 54.maddesi gereğince, borç ödenmemesine rağmen, suyu kesme işlemi yapmamak suretiyle zararın artmasına neden olduğu da gözetilerek müterafik kusurunun da olduğu kabul edilmelidir. Keza taraflar arasında yapılan abonelik sözleşmesinde gecikme zammına ilişkin açık bir hüküm de olmadığı nazara alınarak davacı idarenin gecikme zammı isteyemeyeceği de göz önünde bulundurulmamış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3801, Karar No: 2010/4955, Tarih: 29.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3801 E.  ,  2010/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/2007/137177

MAHKEMESİ : (İZMİR) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/12/2006 - 327/492

SUÇ : Bıçakla yaralamak

M.. B..'ı bıçakla yaralamaktan sanık O.. S..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/12/2006 gün ve 327/492 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23855, Karar No: 2023/485, Tarih: 16.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23855 E.  ,  2023/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/605- 2021/580

SAYISI : 2021/İHK-24813

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü/ İtirazın kısmen kabulü

SAYISI : K-2021/80725

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilmesine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalı nezdinde ... poliçesi olan otomobilin karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 40.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 472,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 40.472,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 57.498,14 TL ’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 4 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı" gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile 57.026,14 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 472,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 57.498,14 TL’nin 06.05.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, Anayasa Mahkemesi’nin 2019/40 E., 2020/40 K. nolu kararı ile iptal edilen maddelerin işbu uyuşmazlık bakımından dikkate alınmaması, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu, %1,8 teknik faiz oranı, peşin değer formülü olarak devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün kullanılması, davacının kask ve koruyucu tertibat kullanmaması sebebiyle müterafik kusur indirimi yapılması, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Maluliyet raporunun davacının muayenesi yapılarak ve tüm tıbbi evrakları değerlendirilerek olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, kaza tespit tutanağına göre davacının kask kullanmadığı, ancak davacının yaralanmasına göre davacının kask kullanmamış olmasının zararın artmasına etkisinin sabit olmadığı, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılamayacağı, ancak Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretinin, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak suretiyle hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddine, kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, Anayasa Mahkemesi’nin 2019/40 E., 2020/40 K. nolu kararı ile iptal edilen maddelerin işbu uyuşmazlık bakımından dikkate alınmaması, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu, %1,8 teknik faiz oranı, peşin değer formülü olarak devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün kullanılması, davacının kask ve koruyucu tertibat kullanmaması sebebiyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek, ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluk Sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme