muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5970, Karar No: 2022/5850, Tarih: 14.12.2022

Mahkemece yapılan yargılamanın 27.06.2019 tarihli oturumunda bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkeme bozma doğrultusunda belirtilen niteliklere haiz bilirkişi seçmemiş, bir bilirkişiyi İTÜ İnşaat Mühendisliği bölümü öğretim üyeleri arasından seçtiği halde diğer iki bilirkişiyi baraj ve ... inşaatlarında uygulamayı bilen deneyimli ve tecrübeli inşaat mühendislerinden seçmemiş, aynı fakültenin emekli öğretim üyeleri arasından seçmiştir. Kapatılan 15. Hukuk Dairesinin gerek 01.04.2015 tarihli ilk bozma ilamında gerekse 30.11.2017 tarihli ikinci bozma ilamında öğretim üyesi bilirkişi dışında diğer iki bilirkişinin baraj ve ... inşaatlarında uygulamayı bilen deneyimli ve tecrübeli inşaat mühendislerinden seçilmesi gerektiğine işaret edilmekle bu durum taraflar açısından usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Nitekim mahkemece İTÜ İnşaat Fakültesi öğretim üyesi ile aynı fakülteden emekli öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi kurulunca düzenlenen 06.11.2020 tarihli bilirkişi kurulu raporunun “incelemeler” kısmının 6.9 maddesinde “DSİ Barajlar Dairesinin üst kademelerinde uzun yıllar çalışmış ve emekli olmuş yetkililerle görüşmeler yapıldığı” belirtilerek, bu “yetkililerin” beyanlarına yer verilmiş, emekli ve bu konuda uzun yıllar emek vermiş uzmanların “sözleşme eki birim fiyat cetvelinde öngörülen sistemde bu standart tekli pompaj sisteminin esas alındığını beyan ettikleri” belirtilmiştir. Bilirkişi kurulunca yetkili ve uzman olarak nitelendirilen bu kişilerin beyanlarının raporun hazırlanmasında dikkate alındığı görülmektedir. Bilirkişi kurulunun baraj ve ... inşaatları konusunda tecrübeli ve uzun yıllar hizmet vermiş kişilerden görüş aldıkları anlaşılmaktadır. Oysa kapatılan 15. Hukuk Dairesinin yukarıda değinilen bozma ilamlarında, baraj ve ... inşaatlarında uygulamayı bilen deneyimli ve tecrübeli mühendislerin mahkemece rapor hazırlanması için bizzat görevlendirilmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu durum dahi mahkemece bilirkişi kurulu oluşturulurken bilirkişi seçiminin bozma ilamına uygun yapılmadığını, bilirkişilerin uyuşmazlık konusu hakkında özel ve teknik bilgi sahibi olmadıklarını göstermektedir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, birisi üniversitelerin inşaat fakültesi inşaat mühendisliği bölümünden baraj ve ... inşaatları konusunda uzman öğretim üyelerinden, diğer ikisi de baraj ve ... inşaatlarında uygulamayı bilen deneyimli ve tecrübeli inşaat mühendislerinden üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturmak, mahkemenin ve Yargıtayın denetimine uygun, kapatılan Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 01.04.2015 tarih, 2014/7064 esas, 2015/1677 karar sayılı bozma ilamında belirtilen ilkelere göre değerlendirme yapılarak hüküm kurmaktan ibarettir. Hükmüne uyulan bozma ilamına uygun olmadan seçilen bilirkişi kurulunun raporu esas alınarak karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11294, Karar No: 2009/11822, Tarih: 12.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11294 E.  ,  2009/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda mera vasfı ile kayıtlı 1858 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı yasanın 5. md. uyarınca devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi dâhilinde kaldığını ileri sürerek tapunun iptali ile terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yapılan keşif sonucu uzman bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı gerekçesiyle tapunun iptali ile kıyı olarak tesciline karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı gerekçesiyle, kıyı olarak tescili yönünde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 31.12.1968 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 18.12.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazların kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 31.12.1968 ile davanın açıldığı tarihler arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ilkesi gereğince dava tarihi itibarı ile mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca saptanan kıyı kenar çizgisine göre Hazine’nin davasında haklı olduğu, bu nedenle yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumluluğuna karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6205, Karar No: 2025/937, Tarih: 17.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6205 E.  ,  2025/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/733 Esas, 2024/372 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi bozmaya uyularak verilen kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dünyaca ünlü , , , , gibi markaların Türkiye’de tek temsilcisi olduğunu, taraflar arasında imzalanan 12.03.2007 tarihli iki ayrı bayilik sözleşmesi ile belirlenen tutarlarda davalının mal alımını taahhüt etmesine rağmen ekonomik krizi bahane ederek mal alımına ait taahhütlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin ciddi oranda kâr kaybına uğradığını, sözleşmenin 15. maddesi gereği durumun düzeltilmesi için 15.09.2009 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, davalının 23.09.2009 tarihli ihtarname ile cevap verdiğini ileri sürerek, 2007 kış sezonundan markalı ürünler için 10.000,00 TL; markalı ürünler için 10.000,00 TL; 2008 yaz sezonundan markalı ürünler için 10.000,00 TL; markalı ürünler için 10.000,00 TL; 2008 kış sezonundan markalı ürünler için 10.000,00 TL; markalı ürünler için 10.000,00 TL; 2009 yaz sezonundan Jmarkalı ürünler için 10.000,00 TL; markalı ürünler için 10.000,00 TL; 2009 kış sezonundan markalı ürünler için 5.000,00 TL; markalı ürünler için 5.000,00 TL; 2010 yaz sezonundan markalı ürünler için 5.000,00 TL; markalı ürünler için 5.000,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 100.000,00 TL tazminatın her bir sezon için sipariş tarihlerinden itibaren temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 09.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 2008, 2009 yıllarına ait toplam 70.000,00 TL'lik taleplerini 3.024.480,94 TL artırarak 3.094.480,94 TL olarak ıslah etmiş; yine Yargıtay (Kapatılan)19. Hukuk Dairesi’nin 01.03.2016 tarih, 2015/11066 E. ve 2016/3544 K. sayılı bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 30.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki 2010 yılına ilişkin talebini 10.000,00 TL’den 866.956,71 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline sözleşme ile minimum alımlarda revize etme hakkının tanındığını, satış performansının düştüğünü, ekonomik kriz sonucu üretici İtalyan şirketinin yönetiminin kayyıma devredildiğini, malların zamanında teslim edilmediğini, koleksiyonun görsel ve ürün çeşitliliği açısından yetersiz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline sözleşme ile minimum alımlarda revize etme hakkının tanındığını, satış performansının düştüğünü, ekonomik kriz sonucu üretici İtalyan şirketinin yönetiminin kayyıma devredildiğini, malların zamanında teslim edilmediğini, koleksiyonun görsel ve ürün çeşitliliği açısından yetersiz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının 2010 yılına ilişkin kâr kaybını talep edebileceği, dava dilekçesi ile bu yıla ilişkin olarak 10.000,00 TL istediği, ikinci ıslah dilekçesi ile bu tutarı arttırdığı, davada tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği, 30.09.2020 tarihinde yapılan ikinci ıslah dilekçesinin dikkate alınmadığı gerekçesiyle, 2010 yılına ilişkin 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, önceki yıllara ilişkin fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasındaki tek satıcılık sözleşmelerine davalının uymadığı ve taahhüt ettiği miktarda alım yapmadığı iddiasına dayalı olarak oluşan kar kaybının tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17101, Karar No: 2013/2027, Tarih: 06.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/17101 E.  ,  2013/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 9 ay 20 gün yerine 1 yıl 9 ay 15 gün hapis cezası tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

1-Mağdurun 15/05/2008 tarihli celsedeki ifadesinde, iş yerinden çalınan televizyonun karşılığında sanık ...’un bir televizyon verdiğini ve kalan miktarında, sanıklar Hakan ve Özgür tarafından karşılandığını beyan etmesine göre, 5237 sayılı TCK.nun 168/4.maddesi gereğince kısmi iade nedeniyle pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

T.C. -2-

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

2- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca suçun işlendiği tarih itibariyle uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15439, Karar No: 2017/26416, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15439 E.  ,  2017/26416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2012, Karar No: 2009/2978, Tarih: 27.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2012 E.  ,  2009/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanıklar ... ..., ...’ün beraatlerine, ... Tıbbi Cihazlar A.Ş. hakkında açılan davanın İİK’nun 345.maddesi gereğince reddine, haklarında İİK’nun 89/4.maddesi gereğince talep edilen tazminatın reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Müşteki vekilinin hazır bulunduğu 02.05.2007 ve 26.09.2007 tarihli celselerde oturumun ertelendiğinden haberdar olmasına rağmen sırasıyla 06.06.2007 ve 21.11.2007 tarihli duruşmalara gelmediği gibi mazeret de bildirmediği anlaşılmakla İİK’nun 349.maddesinin 6. fıkrası gereğince şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1 ve 2 nolu bentleri çıkarılarak, yerine "Müşteki vekilinin 06.06.2007 ve 21.11.2007 tarihli celselere gelmediği gibi mazeret de bildirmediği anlaşılmakla sanıklar hakkında açılan davada müştekinin şikayet hakkının İİK’nun 349.maddesinin 6. fıkrası gereğince düşürülmesine" yazılmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak düzeltilerek ONANMASINA,

Tazminat istemine yönelik hükmün temyiz incelemesi sonucunda ise;

İİK’nun 89/4.maddesine göre “Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında haciz ihbarnamesine verilen cevabın gerçeğe aykırı olduğu iddiası nedeniyle üçüncü kişinin cezalandırılması isteği cezanın kişiselliği, prensibi de

./..

2009/2012-2978 S/2

dikkate alınmak suretiyle ayrı bir yargılama usulüne tabi olup, tazminat istemi yönünden davanın genel hükümlere çözümlenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca müştekinin gelmemesi haline yönelik olarak HUMK'nun 409. maddesinde uygun şekilde işlem yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48531, Karar No: 2015/36518, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/48531 E.  ,  2015/36518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3880 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8743 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 100 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 7641 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 7641 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3880 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8743 TL yapı bedeli ile 1102 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 131,00 TL harcın istek halinde davalı ...na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.