muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10820, Karar No: 2019/12072, Tarih: 27.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10820 E.  ,  2019/12072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacının, davalı tarafın yanında 14/10/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, davalı ... markasının yetkili servisi olup müvekkil usta olarak 31/12/2014 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilin davalının yanında çalışırken iş kazası geçirdiği ve kolundan sakatlandığını, bu konuda maddi manevi tazminat davası açma haklarını saklı tuttuklarını, müvekilin iş kazasından dolayı kolu sakatlandığını, ağır yük kaldıramadığını, davalının tek başına servise göndermeye çalıştığını, müvekkilin bunu kabul etmediğini ve müvekkilin işine son verildiğini, müvekkil davalının iş yerinde sabah 08.00 de çalışmaya başlayıp akşam 19.00-20.00 arasında işi bıraktığını, yaz aylarında müvekkilin çalışması daha geç saatleri bulduğunu, buna rağman davalı tarafın müvekkile fazla çalışma ücreti ödemediğini, davalı tarafın yıllık izin hakkını kullandırmadığını, ulusal bayram tatillerinde çalıştırdığını, müvekkile davalı tarafın asgari geçim indirimi ödemesi yapmadığını, iddia ederek 31/12/2014 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte 500 TL kıdem tazminatı, 500 TL ihbar tazminatı, 2000 TL fazla çalışma ücreti, 1000 TL yıllık ücretli izin alacağı, 100 TL asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesinin istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Teknisyenlerin arıza servislerine tek kişi çıktıklarını, hamaliye ve nakliye işlerinde iki kişi çıktıklarını, çalışma saatlerine göre işin mahiyetinin mahkemece araştırılması gerektiğini, sabah 08.00 akşam 17.00 mesai saatleri olduğunu, öğlen 1 saat yemek, çay ve istirahat molası verildiğini, acil durumlarda işin yarıda bırakılmaması gereken zamanlarda saatte sarkma olabildiğini, bu durumda işçi fazla çalışma ücreti aldığını, ibranemeye davacının kendisinin okudum anladım yazdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece 05.05.2015 tarihli celsede delillerin bildirilmesi ve celse arasında tanıkların isimlerinin bildirilmesi halinde davetiye çıkartılmasına ilişkin ara kararı verilmiştir.

Davalı vekili 16.06.2015 tarihinde takip eden celse öncesinde 02.06.2015 tarihli dilekçe ile tanık listesini vermiş ve aynı dilekçede yemin deliline dayanmıştır.

2- Mahkemece 05.05.2015 tarihli celsede delillerin bildirilmesi ve celse arasında tanıkların isimlerinin bildirilmesi halinde davetiye çıkartılmasına ilişkin ara kararı verilmiştir.

Davalı vekili 16.06.2015 tarihinde takip eden celse öncesinde 02.06.2015 tarihli dilekçe ile tanık listesini vermiş ve aynı dilekçede yemin deliline dayanmıştır.

Davalı vekili 11.09.2015 tarihli 3 celsede fazla mesai ücretinin ödenip ödenmediği yönünden yemin teklif etmiştir. Mahkemece her iki savunma talebinin süre yönünden reddine karar verilmesi yerinde değildir. 05.05.2015 tarihli celsede deliller için açıkça usulüne uygun kesin süre verilmemiştir. Savunma hakkının kısıtlanmaması bakımından davalı tanıklarının dinlenmesi ve yemin ile ilgili usulü işlemlerin tamamlanması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20189, Karar No: 2013/21175, Tarih: 19.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/20189 E.  ,  2013/21175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... olarak askerliğini yapmakta olan sanık ...’ nın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 22.05.2012 tarihinde, “adresteki işyerinde çalışan yetkili ... ...’ e” tebliğ edildiği 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. Maddesi uyarınca astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğlerin kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiği gözetildiğinde gerekçeli kararın tebliği geçersiz olup, yokluğunda verilen hükmün sanık ...’ ya yöntemine uygun biçimde tebliğ edilerek tebellüğ belgesinin ve vermesi halinde temyiz dilekçeside eklendikten sonra dairemize gönderilmesinin sağlanması amacıyla dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/418, Karar No: 2025/2639, Tarih: 19.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/418 E.  ,  2025/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/702 E., 2020/425 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ağaç kesme ve işgal-faydalanma suçlarından açılan davalarda, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 27.06.2019 tarihli, 2016/16002 Esas, 2019/10182 Karar sayılı bozma kararından sonra atılı suçlardan sadece ağaç kesme suçu yönünden yargılama yapılarak sanığın beraatine karar verildiği ve temyizin kapsamını ağaç kesme suçunun oluşturduğu anlaşılmakla, 05.09.2021 tarihli tebliğname ile işgal-faydalanma suçu yönünden bildirilen görüş inceleme dışı bırakılmıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle ONANMASINA, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18212, Karar No: 2016/2231, Tarih: 24.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18212 E.  ,  2016/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14/07/2008 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda davacı ...'in eşi diğer davacı ....'in babası ....'in vefat ettiğini, davacıların bu nedenle desteklerinden yoksun kaldıklarını, kazaya karışan aracın davalı ... şirketince sigortalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde her ne kadar davacıların desteği kusurlu ise de, davacıların 3.kişi konumunda olduklarını belirterek her bir davacı için 500'er TL'den toplam 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, ayrıca dava konusu kazanın 2008 yılında meydana geldiğini, zamanaşımı süresinin Karayolları Trafik kanununa göre 2 yıl olduğunu belirterek zaman aşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, esasa ilişkin olarakta kazanın davacıların desteğinin %100 kusuru ile meydana geldiğini, bu nedenle davacıların desteklerinin kusurundan yararlanarak tazminat talebinde bulunamayacaklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile; davacı ... için 114.768,52 TL, davacı ... için 10.231,48 TL olmak üzere toplam 125.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 19.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Desteğin vefatı tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı Bağ-Kur Kanununun 63. maddesi gereğince kurum tarafından haksız fiil sorumlularına rücu edilecek miktar, kurumca hak sahiplerine bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinden ibarettir.

Nitekim, mahkemece SGK'dan davacı hak sahiplerine rücuya tabiye gelir bağlanıp bağlanmadığı sorulmuş; Sosyal Güvenlik Kurumunun 01.02.2013 sayılı yazısında; 14.07.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu vefat eden ....'in hak sahibi eşi ..., oğlu .... ile kızı ....'e 2008 yılı Ağustos ayı itibariyle ölüm aylığı bağlandığı belirtilmiş, peşin değer cetveli mahkemeye sunulmuştur.

Bu durumda, davacılara kurum tarafından bağlanan gelirin rücuya tabi olduğu, rücuya tabi gelirin mahsubu yoluyla tazminat hesaplaması yapılması gerekirken, bunun yapılmamış olması isabetli olmamış, bozma sebebi yapılmıştır.

Bu durumda, davacılara kurum tarafından bağlanan gelirin rücuya tabi olduğu, rücuya tabi gelirin mahsubu yoluyla tazminat hesaplaması yapılması gerekirken, bunun yapılmamış olması isabetli olmamış, bozma sebebi yapılmıştır.

3-2918 Sayılı KTK'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2 maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez.

Bu durumda, davalı ... şirketine usulüne uygun olarak yapılan başvurunun 15.10.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 15.10.2012 tarihine 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunan 26.10.2012 tarihinden itibaren davalı ... şirketinin temerrüt faizinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1962, Karar No: 2018/5490, Tarih: 30.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/1962 E.  ,  2018/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet eden borçlu ... Belediye Başkanlığı vekili, icra mahkemesine başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı olarak vekil edeni aleyhine başlatılan takipte, Belediyelerinin, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı uhdesinde bulunan alacaklarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda haciz ihbarnamesi yazıldığını, 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, anılan hesaptaki paranın 5779 sayılı Kanun kapsamında dağıtılmakta olan vergi, resim, harçlara ait kanuni paylar ile 2464 sayılı Kanun kapsamında tahsil edilen belediye gelirleri olduğundan, 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesi gereğince haczedilmeyeceğini, yine yeni yasa hükümleri olan 6552 sayılı Yasanın 121,122 ve 123. maddeleri uygulanarak haczin fekki gerektiğini ileri sürerek dosyadaki hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddenin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise, bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012

tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın, Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de, Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise, hakimlere, herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime, Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile, uygulamama yetkisini, hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira, iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın, iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi, Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında, hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir (... Üniversitesi Hukuk ... İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim ... İdaresi Dergisi, ...). İptal hükmünün, Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması, kanun koyucuya, Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden, idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan, 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı, sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında; bu fıkra hükmünün, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin, İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları, bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerledir ki, haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, dolayısıyla anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise, takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda, idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte, anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla, uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi, 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise, haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 21.02.2012 tarihli takip konusu ilamda, idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonra yapıldığı belirtildiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında, anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir. Dolayısıyla mahkemenin, bu konuya ilişkin ret kararı yerindedir.

Bu durumda, mahkemece, şikayet sebepleri arasında yer alan, 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesine dayalı şikayet talebi yönünden ise, haczedilen alacağın hesap numarasına uygun hesap ekstreleri getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenip, alanında uzman bilirkişi marifeti ile şikayet nedenleri kapsamında değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, mahkemece, şikayet sebepleri arasında yer alan, 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesine dayalı şikayet talebi yönünden ise, haczedilen alacağın hesap numarasına uygun hesap ekstreleri getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenip, alanında uzman bilirkişi marifeti ile şikayet nedenleri kapsamında değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11448, Karar No: 2017/4896, Tarih: 19.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11448 E.  ,  2017/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (ikişer kez), sanık ...'ın temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 20.09.2012 tarihli Ek kararın süresinde Tarık tarafından temyiz edilmesine rağmen tebliğnamede buna ilişkin görüş bulunmadığı anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6725, Karar No: 2014/7879, Tarih: 16.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6725 E.  ,  2014/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/226

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdüne dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulü ile kira akdinin feshine ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde,davalı borçlu aleyhine başlatılan tahliye taahhüdüne dayalı icra takibinde , davalı şirketin haksız yere tahliye taahhüdüne itiraz ettiğini, noterlikçe düzenlenen bir belge ile mecurda kiracılık sıfatı devam ederken tahliye taahhütnamesi verdiğini, kira sözleşmesinin yenilenmesinin söz konusu olmayıp davacının bu hususa ilişkin bir belge sunmasının mümkün olmadığını belirterek kira sözleşmelerinin feshine, kiralanan taşınmazın tahliyesine ve taraflarına boş olarak teslimine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile kira akdinin feshine ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu 272.maddesi ve devamında yer alan düzenlemeler uyarınca, mukavelename ile kiralanan taşınmazların müddeti bittikten bir ay içinde mukavelenin icra dairesine ibrazı ile tahliyesi istenebilir.İtiraz etmek isteyen kiracı itirazını tahliye emrinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde dilekçe ile veya şifahen icra dairesine bildirir.Bu suretle yapılan itiraz tahliye takibini durdurur.İtiraz vukuunda kiralayan icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Tahliye talebi noterlikçe res`en tanzim veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup da kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itiraz kaldırılır. Aksi takdirde itirazın kaldırılması talebi reddolunur.

Somut olayda; Davacı, 04.12.2013 tarihinde başlattığı 22.05.2013 tarihli tahliye taahhüdüne dayalı icra takibi ile davalının kiralanan taşınmazdan tahliyesini talep etmiş,davalı kiracı tarafından süresinde tahliye emrine itiraz edilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde itirazın kaldırılmasını talep etmeden kiralananın tahliyesine karar verilmesini istediğine göre yukarıda izah edildiği üzere mahkemece itirazın kaldırılması talep edilmeden açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü ile kira akdinin feshine ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.