muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9965, Karar No: 2015/23742, Tarih: 15.04.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Türk Medeni Kanunu'nun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırları içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir.

Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılanın bahçesinde dikili bulunan ağaçların ve sanığa ait evinin bahçesine taşan dallarını, evinin pencerelerini gölgeleyerek kapattığı,kendi bahçesindeki yolundan geçişini engellediği için sanığın katılanın oğlunu uyarmasına, bu konuda Orman Bölge Müdürlüğüne 17.05.2011 tarihinde şikayette bulunmasına rağmen,katılanın bir tedbir almaması üzerine katılana ait ağaçların kendi arazisine taşan dallarını budaması karşısında, sanığın zarar verme kastıyla hareket etmediği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2664, Karar No: 2021/2360, Tarih: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2664 E.  ,  2021/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2013 tarihli 2013/36939 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından da dava açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmamış ise de, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2-“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a-...Metal Market İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.’nin dışarıdan atanan şirket müdürü sanık hakkında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında şirket ortakları... ve...’nın kendisine 2008 yılında şirket işlerine ve muhasebe kayıtlarına yardımcı olması için vekaletname verdiklerini, muhasebe kayıtlarına ve faturalarla ilgili ön muhasebeye yardımcı olduğunu, haftada bir gün şirkete gelerek bu işleri yaptığını, şirket adına fatura düzenlemediğini beyan etmesi, daha sonradan ... isimli şahsın 21.05.2008 tarihinde...’nın hisselerini devralarak ortak olduğunun anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; ..., ... ve ... isimli şahısların kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek, CMK’nin 48. maddesindeki çekinme hakkı hatırlatılıp sanığın savunmaları doğrultusunda tanık olarak dinlenmeleri, dosya kapsamında sadece 2008 takvim yılına ait faturaların bulunması karşısında; sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalardaki yazı ve imzaların sanığın ve adı geçen kişilerin eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 2009 takvim yılında suç konusu faturaları kullanan ... Atık...Ltd. Şti. hakkında vergi tekniği raporunun dosya kapsamında bulunması karşısında; ... Haddecilik...A.Ş. ve Ferro Demircilik...Ltd. Şti. hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; şirket yetkililerinin CMK’nin 48. maddesindeki çekinme hakkı hatırlatılıp tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına iş ve işlemlerde bulunup bulunmadığının belirlenmesi, müdür sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının, şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

aa-Sanığın 2009 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b-Kabule göre de;

aa-Sanığın 2009 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

bb-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

09.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4322, Karar No: 2015/5370, Tarih: 24.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4322 E.  ,  2015/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 24/03/2015 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde taş döşeme ustası olarak aylık 2.000,00 TL ücret aldığını ve iş sözleşmesinin, davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı davacının kendi isteği ile istifa ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, işyerinde fazla çalışma ve genel tatil çalışması yapılmadığını, davacının ücretinin banka kayıtları ve SGK kayıtlarıyla sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu uyarınca davacının iddia ettiği aylık 2.000,00 TL ücret esas alınarak yapılan hesaplamalar sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı, taş döşeme ustası olarak çalıştığını ve aylık 2.000,00 TL ücret aldığını iddia ederken, davalı, banka kayıtlarında ve SGK kayıtlarında yer alan ücreti aldığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanıkları davacı iddiasını doğrulanmış davalı ise tanık dinletmemiştir.

Dosyaya sunulan banka kayıtları ile SGK kayıtları ve imzasız bordrolar da davacının aylık ücretinin 2011 yılı Mart-Haziran aylarında brüt 800,00 TL; Temmuz-Kasım ayları arasında brüt 840,00 TL; 2012 yılı en son Kasım ayında brüt 945,00 TL ücret aldığı ve bu miktarların ilgili dönem asgari ücretinden sembolik olarak fazla olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca; davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından özellikle ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının aldığı aylık ücret miktarının belirlenmesi ve alacakların bu ücrete göre hesaplatılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının, hafta tatili ile fazla çalışma yapıp yapmadığı da uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davalı işverene karşı davası olmadığı anlaşılan davacı tanığı İsmail Bardakçı'nın, yeniden dinlenilerek davalı işyerinde davacının çalışma esasları hakkında detaylı olarak beyanlarının alınması ve özellikle de davacının yaz-kış çalışma şekli ile haftanın kaç günü ve kaç saat çalıştığı, hafta tatili kullanıp kullanmadığı somut olarak tespit edilerek yapıp yapmadığı buna göre gerekirse yeniden hesap bilirkişinden denetime elverişli rapor aldırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1233, Karar No: 2010/2287, Tarih: 18.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/1233 E.  ,  2010/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB-2009/176090

Halkı din farklılığına dayanılarak birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek bir şekilde düşmanlığa, kin beslemeye tahrik etmek suçundan sanıklar ..., ve........ haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.9.2007 tarihli ve 2007/193-284 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2007 tarihli ve 2007/983-985 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair (BAKIRKÖY) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2007 tarihli ve 2007/568 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.7.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasa'sının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır. .. 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12.7.2007 tarihli, 302 ve 16.7.2007 tarihli 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12.7.2007 tarihli, 302 ve 16.7.2007 tarihli 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 6.7.2009 gün ve 36951 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 1.4.2010 gün ve KYB-2009/176090 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı CYY.nın 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1 maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır." 5/1 maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." 5187 sayılı Basın Yasasının 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür." 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." 5320 sayılı CYY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYY.nın 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." anılan Yasanın 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır ... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi ... " hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 12.7.2007 ve 16.7.2007 tarihli toplantılarında Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, sanıklar ..., ...hakkında basın yoluyla 765 sayılı TCK.nun 312/2. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasına bakan Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu kararlardan sonra Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi olarak görevini sürdürdüğü sırada anılan davaya bakma görevinin 5187 sayılı Basın Yasasının 27/1-2. maddesi gereğince aynı yer 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verdiği görülmektedir. Belirtilen karara Bakırköy 2. Asliye Ceza mahkemesinin de görevsizlik kararı vermesi sonucu görev uyuşmazlığını inceleyen Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin ise, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, H.S.Y.K.nun kararları uyarınca, Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen ve belli bir aşamaya ulaşmış dosyalara bakması ve sonuçlandırması gerektiğini belirterek Bakırköy 2. Asliye Ceza mahkemesinin 14.12.2007 tarihli 2007/983-985 sayılı görevsizlik kararının yerindeliğine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.9.2007 tarihli 2007/193-284 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verdiği anlaşılmaktadır.

H.S.Y.K.nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği açıktır. Yapılan açıklamalara göre itiraz merciinin kararının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, basın yoluyla halkı kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek suçundan sanıklar ..., Hasan Karakaya ve Mehmet Özmen hakkında yapılan yargılama sırasında, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin verdiği 25.9.2007 tarihli görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 28.12.2007 gün ve 2007/568 D.iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 18.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.