muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20430, Karar No: 2014/18648, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20430 E.  ,  2014/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi :19.06.2013

No :2012/903-2013/247

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, görevli mahkemenin idare mahkemeleri olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6183 sayılı Kanunun 58. maddesi hükmüne göre; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kamu borçlusu tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde açacağı iptal davasında “böyle bir borcu olmadığı” nedenine dayanabilir. Kamu borçlusunun bu davada hukuken ve maddeten böyle bir borcu olmadığını kanıtlayarak ödeme emrini iptal ettirmesi mümkündür. Bu bağlamda açılan davanın 5510 sayılı Kanunun 88/16. maddesine göre iş mahkemesinin görev alanında olduğu tartışmasızdır. Ancak, 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; Kurum tarafından düzenlenen idari para cezasına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz edilebilir. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurulabilirler. İdari aşamada kesinleşen idari para cezaları ise Kurum alacağına dönüşür. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır. Bu nedenle 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak, elde edilecek sonuca göre, davacının idari para cezasından sorumlu olup olmayacağı saptanmalı ve buna göre idare para cezalarının tahsili için düzenlenen ödeme emirlerine ilişkin bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9742, Karar No: 2021/12257, Tarih: 15.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9742 E.  ,  2021/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık müdafiinin son celse için mazeret dilekçesi gönderdiği ve mahkemece mazeretin kabul edildiği halde "dosyanın karar aşamasında olduğu" şeklindeki gerekçeyle sanık ve müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Dairemizin 03.07.2019 tarih ve 2019/5931 Esas, 2019/14361 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli hükmünde sanık hakkında neticeten "15 ay" hapis cezasına hükmedildiği ve bu cezanın ertelendiği, bu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının ve ertelemenin sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında "1 yıl 6 ay 16 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve cezanın da ertelenmemesi" suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,

3) Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen "1 yıl 12 ay" hapis cezası üzerinden TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapıldığında "1 yıl 6 ay" hapis cezası yerine "1 yıl 10 ay 8 gün" hapis cezasına hükmolunması, devamında TCK'nin 62. maddesi gereğince bu ceza miktarı üzerinden (1/6) oranında indirim yapıldığında "1 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmolunması gerekirken, "1 yıl 6 ay 16 gün" hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9398, Karar No: 2015/7678, Tarih: 18.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9398 E.  ,  2015/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre "... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün ... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” adresinin cezaevine ait olduğu hükümlünün nüfusa kayıtlı olduğu yerin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar ... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre "... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de 07.05.2015 tarihli kolluk araştırma tutanağında hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin “... Mahallesi ... Sokak No: ... ... Apt. .../...” olduğunun belirtilmesine göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16935, Karar No: 2015/30194, Tarih: 15.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16935 E.  ,  2015/30194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ........... Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak gizli ayıpların bedeli olarak 200, 00 TL ve eksik imalat bedeli olarak 50,00 TL olmak üzere toplam 250,00 TL nin yasal faiziyle tahsilini, ıslah ile de talebini 4.462,67 TL artırarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 18.07.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 18.07.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ......'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 04.12.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14424, Karar No: 2015/7603, Tarih: 03.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14424 E.  ,  2015/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/274945

MAHKEMESİ : Mazgirt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2010/33 (E) ve 2012/37 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 01/01/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde şikayetçi P.. A..’ın mirasçıları arasında yer aldığı Tunceli İli, Mazgirt İlçesi, Koçkuyusu Köyünde bulunan arazideki söğüt ağaçları ile yine aynı yerde bulunan diğer şikayetçi H.. Y..’ın kullanımındaki arazide yer alan meyve ağacına kesmek suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmasına, şikâyetçi beyanlarına, tanık anlatımlarına, olay yeri krokisine, olay yeri görgü ve tespit tutanağına, bilirkişi raporlarına, keşif tutanaklarına, tapu kayıtlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde şikâyetçilere ait söğüt ve meyve ağaçlarına kesmek suretiyle zarar veren sanığın üzerine atılı “nitelikli mala zarar verme” suçundan mahkûmiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın her bir şikâyetçiye yönelik eyleminin ayrı bir mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tek bir mala zarar verme suçundan dolayı hüküm kurulması, yine sanığın kesmek suretiyle zarar verdiği ağaçları olay mahallinde bırakmasının 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde karşılığını bulan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gerekli sanığın zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi koşulunu karşılamadığı gözetilmeden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığında bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28476, Karar No: 2017/3117, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28476 E.  ,  2017/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15369, Karar No: 2017/9312, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15369 E.  ,  2017/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık hakkında “Alacaklıyı Zarara Uğratmak Amacıyla Mevcudu Eksiltmek” suçunda şikayet hakkının, kesinleşen icra takibinde eylemden zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra dosyasında ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine, borçlu tarafından yapılan borca itiraz sonrası, duran icra takibinin devamının temini için alacaklının açtığı itirazın kaldırılması davasına ilişkin, İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi kararının 08/06/2015 tarihinde kesinleştiği, şikayetin ise 19/12/2013 tarihinde yapılması nedeniyle, şikayet tarihi itibarıyle icra takibinin kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2496, Karar No: 2024/560, Tarih: 12.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2496 E.  ,  2024/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2022/117 E., 2022/439 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hospital Park Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların kızları olan 18.09. 2008 doğumlu ...nın davalı hastanede çalışan davalı doktorun ihmali neticesinde 24.09.2013 tarihinde kolunun kesildiğini, bu olayla ilgili ceza davası ve tazminat davalarının görüldüğünü, kızları ...ya takılan protezin her 2 yıl içerisinde değişmesi gerektiğinden birçok masrafın meydana gelebileceğini ileri sürerek kızları ...nın bu olaydan kaynaklanan protez ve diğer sağlık giderlerine ilişkin şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 21.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 356.757,65 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı Hospitalpark Sağlık Hizm. A.Ş. vekili; davanın görevli ve yetkili Mahkemede açılmadığını, davacının iş bu davada hukuki yararının bulunmadığını, bu konuda Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde kesinleşmemiş bir dosyanın bulunduğundan derdestlik itirazında bulunduklarını, davacının iddialarını genişletmesine veyahut değiştirmesine muvafakatlarının bulunmadığını, davalı hastanenin sağlık hizmetleri yönünden oldukça başarılı bir hastane olduğunu, ve davaya konu olayda hastanenin bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili; davacıların davada hukuki yararının bulunmadığını, aynı konuda Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde kesinleşmemiş bir dosyanın bulunduğunu, bu yönü ile derdestlik itirazında bulunduklarını, söz konusu dosyada aynı taleplerde bulunduğunu, bu davanın davacının taleplerini genişletme mahiyetinde olduğunu, davacının iddialarını genişletmesine ve değiştirmesine muvafakatlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli ve 2018/279 E., 2020/272 K. sayılı kararıyla; davalı doktorun kusurlu hareketi neticesinde kolu dirsekten kesilen davacı ...'nın yaşamını protez kolla devam ettirmek zorunda kaldığı, dosya kapsamında alınan raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile, 356.757,65 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 21.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ... vekili ve davalı Hospital Park Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili; önceki savunmalarını tekrarla, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, raporun eksik ve hatalı olduğunu, rapordaki rakamların fahiş olduğunu hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bilirkişi raporuna itirazlarının ek raporda değerlendirilmediğini, davanın gelecekte yapılacak harcamalara ilişkin olup henüz davacılar tarafından ödenmiş bir meblağ olmadığını, bu durumda henüz muaccel olmamış bir harcama için geçmiş tarihten faiz başlatmanın mümkün olmayacağını, faiz başlangıç tarihinin karar tarihi olması gerektiğini, yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı Hospital Park Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili; önceki savunmalarını tekrarla, müvekkili hastanenin hekim ve hasta için gerekli ve yeterli alt yapıyı sağladığını, bu yönü ile davada sorumluluğu bulunmadığını, faiz başlangıç tarihinin hatalı olarak olay tarihi olarak belirlendiğini, yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2021/326 E., 2021/368 K. sayılı kararıyla; Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/88 E., 2017/101 K. sayılı kesinleşmiş dosyasında davalı doktorun kusurlu olduğuna yönelik hekim hatasının bulunduğuna dair birbirini teyit eder nitelikteki Adli Tıp Kurumu İhtisas Daireleri ve Adli Tıp Genel Kurul raporları ile iş bu dosya kapsamında alınmış bilirkişi raporlarına, kararın dayandığı delillere ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli açıklık taşıdığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu'' gerekçesiyle; davalı ... ve davalı Hospital Park Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı