muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19112, Karar No: 2018/27655, Tarih: 18.12.2018

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı kurallar hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal dosyalar ve tanık anlatımlarına göre davacının 07:00-21:30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 2 saat ara dinlenme ile haftalık 32,5 saat fazla çalışma alacağı hesaplanmışsa da davacı tanıkları hem mikser operatörü olmaları hem de işverenle husumetli olup kendi beyanından menfaat temin edebilecek konumda bulunmaları nedeniyle beyanları tek başına hükme esas alınamazsa da dosyada davalı tanık beyanında davacının yazın 08:00-20:00 saatleri arası kışın 08:00-18:00 a kadar çalıştığı öğle yemeğinin 30 dakika olduğu ifade edilmiştir. Bu nedenle 12 saatlik çalışmadan 1,5 saat, 10 saatlik çalışmada 1 saat ara dinlenme düşülerek ve hafta tatili kullanılmayan hafta için yaz döneminde 2,5 saat ilave ile kış döneminde ise 1,5 saat ilave ile fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapılması isabetsiz olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7542, Karar No: 2011/8489, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7542 E.  ,  2011/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çorum 1.Sulh Hukuk,Gebze 2.Sulh Hukuk,Ümraniye Sulh Hukuk ve Zile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki Çorum L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün ihbar dilekçesinde belirtilen Hükümlü ...'nun "..., Mahallesi,...,.Sokak,NO:.. ...,/ Kocaeli" adresinin annesi ...'ın ikamet adresi olduğu, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak bildirilen "...Caddesi,... Mahallesi,No:... .../Tokat" adresinin ise, hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu, 13.07.2010 günlü ve 28.11.2010 günlü polis tutanağındaki anne ....,'nin aile adresi olan "....,/Tokat" adresinde de hükümlünün kaldığını beyan etmesinden anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın Zile Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Zile Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26006, Karar No: 2014/3593, Tarih: 12.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/26006 E.  ,  2014/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2008/14-2013/360

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; davalı kurumun 16.11.2006 tarihli yazısı ile 2006 yılı sözleşmesinin 2006 yılı Bütçe Uygulama Talimatı Ek Protokolün ıv /f maddesi uyarınca “..reçeteler ekindeki 12 adet inhibace P.. R... isimli ilaca ait fiyat küpürlerinin sahte olduğu,sahte ilaç fiyat küpürlerini kuruma fatura etmek suretiyle, kurumun zararına sebebiyet verdiğinden bahisle sözleşmesinin 3 yıl süre ile feshedildiğini ,feshin haksız olduğunu,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fesihli kaldığı süre içinde uğramış olduğu zarar olan 1000 TL maddi tazminatın faizi ile tahsilini istemiş,30.05.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle de 96.167,00 TL nin dava tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 97.167,00 TL nin 1000 TL sinin dava tarihi olan 22.11.2006 tarihinden itibaren ,96.167,00 Tl sinin ıslah tarihi olan 30.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile; davalı ile sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini ileri sürerek, yasaklı bulunduğu dönemde satamadığı ilaçlar nedeniyle uğramış olduğu kar kaybı ve zararın tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacı ile davalı kurum arasında sözleşme düzenlendiği ,sözleşme gereğince davacı eczacının davalı kuruma bağlı hastalara ait reçetelerdeki ilaçları temin ederek bedelini davalıdan tahsil ettiği, davalı tarafından anılan sözleşmenin 16.11.2006 tarihinde 2006 yılı protokolünün IV..maddesinin (f) bendi uyarınca “reçeteler ekindeki 12 adet inhibace Plus Roche isimli ilaca ait fiyat küpürlerinin sahte olduğu,sahte ilaç fiyat küpürlerini kuruma fatura etmek suretiyle,

sandığın zararına sebebiyet verdiği” “gerekçesi ile 3 yıl süre ile feshedildiği, 22.11.2006 tarihinde feshin tedbiren durdurulmasına karar verildiği ,30.1.2007 tarihinde tedbir kararının kaldırıldığı,davacı hakkında Sakarya 2.ağır ceza mahkemesinde verilen beraat kararı üzerine 23.11.2007 tarihinde sözleşmesinin yenilendiği, davacının ilaç satışı yapamadığı 319 gün için eldeki davayı açtığı anlaşılmıştır. Mahkemece, davacı hakkında Sakarya 2.ağır ceza mahkemesinde verilen beraat kararı üzerine ilaç satışı yapamadığı 319 gün için davacının talep edebileceği tazminat alacağı bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar, davacı hakkında açılan ceza davası beraatle, sonuçlanmış ise de davacının sahte olduğunu bilmesede sahte ilaç küpürlerini davalı kuruma fatura ettiği de sabittir. Davalı kurum da aralarındaki sözleşmeye dayanarak sahte ilaç küpürlerinin fatura edilmesi nedeniyle sözleşmeyi feshetmiştir. Bu durumda davalı kurumun sözleşmeyi feshetmesinde, tazminat ödemesini gerektiren kusurlu bir davranışı bulunmamaktadır. Fesih hakkının kötüye kullanıldığından da söz edilemez. Davacı bu hükümleri kabul ederek sözleşmeyi imzaladığına göre, kar mahrumiyeti iddiasında bulunarak tazminat isteyemez. Bu durumda mahkemece davacının gelir ve ücret kaybı ile ilgili talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen nedenle, davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle feshin haksız olarak uygulanıp davacının ekranının kapatıldığı gün baz alınarak kar mahrumiyeti hesaplandığına göre onama düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/26820, Karar No: 2017/36394, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26820 E.  ,  2017/36394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/63, Karar No: 2012/4608, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/63 E.  ,  2012/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Isparta İcra Müdürlüğü'nün 2009/8039 sayılı icra takibine vâki itirazın iptâli istemiyle açılmıştır. Mahkemece davalının, davacıyla akdî ilişkisinin bulunmadığına dair savunmasına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davasını ispat zımmında 15.07.2008 tarih ve 10103 nolu sevk irsaliyesine dayanmıştır. Bu irsaliyede 39 adet pencere ve 8 adet kapının davacı tarafından davalı ...'e teslim edildiği anlaşılmaktadır. Davalı, sevk irsaliyesindeki imzayı inkâr etmemiştir. Davacının dinlettiği şahitler de kapı ve pencerelerin davacı tarafından getirilip davalının evine monte edildiğini belirtmişlerdir. Davalı, söz konusu imalâtı başka birisine yaptırdığını savunmuş ise de buna ilişkin adi belgelerin her zaman düzenlenmesi mümkün olup, HUMK'nın 299. maddesi uyarınca davacı yönünden bağlayıcılığı yoktur. Bu durumda mahkemece, seçilecek bir uzman bilirkişi eliyle kapı ve pencerelerin 15.07.2008 tarihi itibariyle montaj dahil piyasa rayiç bedelinin saptanıp, davalıdan tahsiline karar verilmelidir. Mahkemece, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru olmadığı gibi, husumet yokluğundan dolayı dava reddedildiği halde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/II. maddesi uyarınca maktuyu geçmemek üzere nispi vekâlet ücreti takdiri yerine fazla vekâlet ücretine hükmedilmesi de yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8895, Karar No: 2009/11111, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8895 E.  ,  2009/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde l.l0.2000- 3l.5.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.10.2000 - 31.05.2003 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucunda sadece Emniyetçe tesbit edilen ve davacıyı tanımadıklarını söyleyen komşu işyerleri tanık ifadelerine dayanılarak davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır.

Oysa, bozma kararının gerekçesinde 1997-2000 yıllarına ait bordro olmadığı anlaşılmakla bu dönem için komşu işverenlerin veya bu işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimselerin ve 2001-2003 dönemi için gelen SSK prim bordrolarında kayıtlı davacı ile birlikte çalışan kişilerin tesbit edilerek dinlenilmesinin gerektiğinin belirtilmesine rağmen davalı işyerinde 2001/1 ve 2. Dönemde 9 kişi 2003/2 ve 3. Dönem bordroda 24 çalışan var iken bu çalışanlardan dinlenen olmamış bozma kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Yapılacak iş; davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da nazara alınarak bu tür eğlence yerlerinde çalışanların isimlerinin yasal mevzuat gereği Emniyete bildirilmesi gerektiğinden ihtilaflı dönemde davacının ve diğer çalışanların emniyete bildirilip bildirilmediğini araştırmak, isimleri tesbit edilenler ile bozma ilamında belirtilen dönem bordrolarında belirtilen çalışanların bilgisine başvurmak davacının davalı gazinoda saz aleti çaldığı nazara alınarak başka işyerlerine de aynı günde gidip gitmediğini bordro tanıklarından sormak çalışmanın part time olup olmadığını değerlendirmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar vermekten ibarettir. HGK'nun 5.2.2003 gün ve 2004/21-35-64 E ve K. ve 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. Ve K. Sayılı kararlarıda aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SSK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SSK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5289, Karar No: 2013/7329, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5289 E.  ,  2013/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kapama kayısı bahçesinde dekara kaç adet kayısı ağacı dikilebileceğinin tespit edilerek kayısı bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile 15 yaş kayısı ağacının yaş ve cinslerine göre rayiç değerlerinin, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35379, Karar No: 2015/9551, Tarih: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35379 E.  ,  2015/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından aciz belgesine dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine yaptığı itiraz ile duran takibin devamını sağlamak için alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takip dayanağı aciz belgesinin kaynağının tüketici kredisi borcu olup, 4077 sayılı Tüketici Kanunu'nun uygulanması hususunda genel mahkemede yargılama yapılması gerektiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı belgenin, kesin aciz vesikası olduğu görülmektedir.

İİK'nun 143. maddesine göre düzenlenen kesin aciz vesikası, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmakla, alacaklının aciz vesikasında yazılı miktar üzerinden icra takibi yapması mümkün olup, itirazın kaldırılması aşamasında icra mahkemesince aciz vesikasında yazılı borç miktarı ve temel ilişki tartışma konusu yapılamaz.

Öte yandan, kesin aciz vesikasının, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olması nedeniyle olayda İİK'nun 68/b maddesinin de uygulama yeri yoktur.Bu durumda mahkemece alacaklını itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21548, Karar No: 2025/265, Tarih: 14.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2021/21548 E.  ,  2025/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3140 E., 2019/548 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.03.2019 tarihli ve 2018/3140 Esas, 2019/548 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzere yapılan incelemede gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ... müdafiinin 03.04.2019 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16616, Karar No: 2017/16672, Tarih: 28.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16616 E.  ,  2017/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.