muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5852, Karar No: 2021/1273, Tarih: 08.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5852 E.  ,  2021/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... işleminin iptali ile davacının borçlu olmadığının tespiti ve kesilen aylığının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, medula sisteminden araştırma yapılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 21.07.2009 tarihinde eşinden boşandığı, 29.04.2009 tarihinde annesinin vefatından sonra, 22.02.1997 tarihinde vefat eden babasından dolayı 29.09.2009 tarihli tahsis talebine istinaden ölüm aylığı bağlandığı, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu denetmenine, 09.08.2012 tarihli imzalı beyanında 30 yıldır denetimin yapıldığı ... adresinde ikamet ettiğini ifade etmesine rağmen bu tarihte mernis adresinin farklı göründüğü, boşandığı eşinin mernis adresinin ise yine bu adres olup eski eşin boşanma tarihinden sonra nüfus kayıt sisteminde ayrı ikametgah edindiğinin görülmediği, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 09.08.2012 tarihli tutanakta , ... isimli komşusunun imzalı beyanı ile davacı ile boşandığı eşinin 9 yıldır komşusu olduğunu,çocukları ile birlikte aynı evde yaşadıklarını,en son iki üç gün önce kendilerini gördüğünü belirttiği,tanık olarak komşu ve akrabalar,ilgili dönem muhtar ve azaları ile tutanak tanıklarının dinlendiği, ancak tutanak tanıklarının mahkemede beyanlarını değiştirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda,davacının Sosyal Güvenlik Kurumu denetmenine verdiği imzalı beyanında denetim adresinde fiilen yaşadığı tespit edildiğinden ve boşandığı eşinin nüfus kayıtlarına göre 03.12.2008 tarihine kadar bu adreste kayıtlı görünüp,boşanmadan sonra eski eşin ayrı ikametgah edindiğine dair bilgi bulunmadığından, davacının boşandığı eşinin boşanma tarihinden sonra başkaca adresi olup olmadığı, bu adreste fiilen ikamet edip etmediği araştırılmalı, davacının ve boşandığı eşinin medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, Mahkemece, kolluk vasıtasıyla denetim adresinde araştırma yapılmışsa da düzenlenen tutanakta ... Mahallesinden eski komşularının ...’i tanıdıklarını, ancak mahkeme ile uğraşmak istemediklerinden açık kimlik bilgisi veremeyeceklerini beyan ettiği belirtilmiş olduğundan, ilgili tutanak eklenmek suretiyle komşuların kimlik bilgilerinin tespit edilerek gönderilmesi istenmeli ve tespit edilen kişiler tanık olarak dinlenmeli, yapılacak araştırma ile boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, dava konusu dönem bakımından, yukarıda belirtilen yöntem çerçevesinde toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ,tutanak tanıklarının beyanlarını sonradan değiştirmelerinin 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksini ispat edemediği göz önünde bulundurularak hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8397, Karar No: 2023/1031, Tarih: 10.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8397 E.  ,  2023/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1504 E., 2022/3123 K.

DAVA TARİHİ : 22.02.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/296 E., 2022/663 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; iki adet dükkanını 20.07.2017 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiraya verdiğini, 01.10.2020 tarihinde kiralananları üçüncü kişiye devrettiğini, davalı tarafça banka hesabına yapılan kısmi ödemelerin mahsubuyla bakiye kira alacakları için davalı aleyhine iki adet icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini, her iki dükkanın bitişik olmaları sebebiyle tek sözleşme ile kiraya verildiğini, icap ve kabulün iki dükkanın birlikte kiralanması yönünde olduğunu iddia ederek itirazın iptali ile lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacıdan iki adet iş yeri kiraladığını, 2018 yılında hissedilen ekonomik kriz sebebiyle küçülmeye gideceğinden iş yerlerinden birini kapatacağını ve kiralananlardan birini 3 ay sonra tahliye edeceğini ihtarname ile bildirdiğini, fatura iadesi yaptığını, iki bitişik dükkan arasında açılan kapının da kapatılarak eski hale getirildiğini, taşınmazın temizlenip boyandığını ve zarara uğramadığının da mahkeme aracılığıyla yapılan tespitle belirlendiğini, verilen sürede anahtar teslim alınmadığından tevdi mahalli tayin ettirilerek kiralananın tahliye edildiğini, tahliye edilen taşınmaza ilişkin kira bedellerinin tahsilinin talep edildiğini, sözleşmede öngörülen bildirim süresine riayet ettiğini, ayrıca takiplerde ödemelerin düşüldüğü belirtilmiş ise de yapılan ödemelerin halen kullanılan iş yerine ait olduğunu ihtarnameler ile bildirdiklerini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddine ve lehlerine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında kira ilişkisi, kira bedeli, artış oranları hususunda bir çekişme olmadığı, 20.08.2017 tarihli kira sözleşmesinin süresinin 5 yıl olduğu ve sözleşmenin 9. maddesinde “kamyon giriş kapısı aydınlatmalar elektrik panosu lavaboları kombi fabrika yeni boyalıdır. Temizlik yaptırılıp teslim edilmiştir. Tahliye sırasında kiracı aynı şekilde teslim etmekle yükümlüdür. İki fabrika birleştirilirse teslim edileceğinde ilk alındığı şekilde düzenlenip teslim edilecektir.” hükmünün bulunduğu, bu maddenin tarafların iradelerinin iki taşınmazın birlikte kiralanması hususunda birleştiğini açıkça ortaya koyduğunu, davalı kiracının tek taraflı olarak sözleşme hükümlerine aykırı şekilde tek taşınmazı boşaltmasının kira bedelini yarıya düşürmeyeceği gerekçesiyle; davalı tarafından yapılan ödemeler mahsup edilerek yapılan bilirkişi hesaplamalarına dayalı olarak davanın kısmen kabulü ile davalının 2020/4244 E. sayılı icra takibine yaptığı itirazın ana para yönünden 143.113,51 TL'lik bölümünün iptali ile takibin bu tutarda ana para yönünden devamına, davalının 2020/8765 E. sayılı icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin 34.658,84 TL üzerinden devamına, fazlaya dair istemin ve yargılamayı gerektirmesi sebebiyle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı tarafın ilk günden beri bilinçli ve kötü niyetli hareket ettiğini bu sebeple icra inkar tazminatı talebinin kabulü gerektiğini, aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davanın tam kabulü gerektiğini ileri sürerek; kararın reddedilen kısmı yönünden kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; dava konusu iş yerinin tahliye edildiğini, davacı tarafça anahtar teslim alınmadığından tevdi mahalli tayin edildiğini, davacının kötü niyetli olarak tebligatları almadığını, bu sebeple ancak 06.03.2019 tarihinde tebligat yapılabildiğini, tahliye tarihi itibariyle tahliye edilen taşınmaz yönünden kira borcu bulunmadığını, hükme dayanak bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; dava konusu iş yerinin tahliye edildiğini, davacı tarafça anahtar teslim alınmadığından tevdi mahalli tayin edildiğini, davacının kötü niyetli olarak tebligatları almadığını, bu sebeple ancak 06.03.2019 tarihinde tebligat yapılabildiğini, tahliye tarihi itibariyle tahliye edilen taşınmaz yönünden kira borcu bulunmadığını, hükme dayanak bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının, 12/1A numaralı dükkanı tahliye ederek anahtarını tevdi mahalline teslim etmesinin ve kiracılık ilişkisine diğer dükkanda devam edileceğini bildirmesinin sözleşmenin tadili anlamına geldiği, sözleşmede sonradan yapılacak değişikliklerde de iki tarafın iradelerinin uyuşması gerektiği, davalının isteğinin davacı tarafından kabul edilmediği, davalı kiracı sözleşmeyi tümden feshetmediğine göre sözleşme ile kararlaştırılan kira parasını ödeme yükümlülüğünün devam edeceği ve bilirkişi tarafından yapılan hesaplama doğrultusunda takip tarihleri itibarıyla davalının kira borcu bulunduğu, takipten sonra yapılan ödemelerin faiz ve ferilerine sayılıp buna göre iptali gereken takip miktarını hesaplayan bilirkişi raporu doğrultusunda verilen kararın yerinde olduğu, takibe konu alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle, tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrarlayarak kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesini tekrarlayarak, tahliye edilen kiralanan için kira bedeli talep edilmeyeceğini, davacının kötü niyetli olduğunu, her iki işyerinin bağımsız abonelikleri olduğunu ve tek başına kiraya verilebileceğini, sözleşmeyi feshinin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira bedelinin tahsili için başlatılan takiplere vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 313 üncü maddesi "Kiracı, kira bedelini ödemekle yükümlüdür." hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kuralına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kira sözleşmesinin 12-1-A ve 12-1 numaralı bağımsız bölümler için imzalanıp her iki dükkan için toplamda tek kira bedeli belirlenmesiyle tarafların iradelerinin her iki bağımsız bölümün birlikte kiraya verilmesi hususunda uyuştuğunun anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11593, Karar No: 2011/14017, Tarih: 21.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11593 E.  ,  2011/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, ... köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m²'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile raiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Somut olayda; davacı ..., 174 ada 10 parsel numaralı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 174 ada 10 parsel numaralı taşınmazın davacıya satıldığına dair bir kayıt bulunmamaktadır. Ayrıca tapu sicil müdürlüğü tarafından gönderilen 02.11.2009 tarihli yazıda davacıya ait 102 ada 4 parsel numaralı arsa nitelikli 3367 sayılı Kanun gereği satışı yapılan taşınmaz bulunduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davacıya satış yapılmadığı ve davacı adına kayıtlı Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte taşınmaz bulunduğu gözetilerek tapu iptali ve tescil isteminin reddi ile kanıtlanırsa ikinci kademedeki alacak isteminin incelenip hükme bağlanması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12263, Karar No: 2015/25894, Tarih: 28.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/12263 E.  ,  2015/25894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tabi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca bir çok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

.....Ltd ünvanlı şirketin temsil ilzama yetkili müdürü olduğu bildirilen ... Ticaret Sicili Memurluğunun 22/06/2010 tarihli cevabi yazısı) sanığın, katılan ...den satın aldığı mal karşılığı, ......Ltd ünvanlı şirketin ... Ticari şubesi nezdinde bulunan hesabından üretilmiş (16/05/2009 tarihinde rıza dışı elden çıkma ihbarı yapılmış) suça konu 15/08/2009 keşide tarihli, 2400 TL bedelli, .....Ltd namına düzenlenmiş ... seri no'lu 22.07.2010 tarihli ekspertiz raporuna göre keşideci imzası bakımından sahteliği tespit edilen çek yaprağını şikayetçi ...'e verip haksız yarar sağlaması eylemlerinin "nitelikli dolandırıcılık"; "resmi belgede sahtecilik" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

1-"Resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- "Nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: