muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/67, Karar No: 2013/16833, Tarih: 04.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/67 E.  ,  2013/16833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz edene 09/08/2012'de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 13/09/2012'de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar, temyiz süresinin bitmesinin adli ara verme zamanına tesadüf etmesi karşısında bu süre HMK'nun 104. maddesi gereğince ayrıca bir karar vermeye lüzum olmaksızın ara vermenin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılırsa da, temyiz dilekçesi belirtilen bir haftalık süre geçtikten sonra verilmiştir. Bu bakımdan temyiz isteminin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8088, Karar No: 2021/11847, Tarih: 15.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8088 E.  ,  2021/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 15. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibari ile davacının çalışmasının devam ediyor olması karşısında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10/06/2021 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ; davacının 16.06.2012 tarihinden beri davalı şirkette çalışmakta olduğunu, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanununun 3. Maddesi gereğince gelir vergisinden muaf olduğunu, zira davalı şirketin serbest bölgede yer alan işletmesinin % 85 ihracat koşulunu gerçekleştirdiği için gelir vergisi ödemediğini, buna rağmen davalı şirketin işçilerin maaşlarından %15-20 gelir vergisi kesmeye devam ettiğini, davalı yana bu haksız kesintileri ödemesi konusunda ihtar gönderilmesine rağmen ödeme yapmadığını ileri sürerek, gelir vergisi kesintisinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu vergi terkinlerinin 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’nun 09/06/2008 T., B.02.K.K.G.0.10/101-1575/2536 sayı ile TBMM. Başkanlığı’na sunulan kanun tasarısı gerekçesinde; serbest bölgelerin vizyonu, ihracata yönelik yatırım ve üretimi teşvik etmek, doğrudan yabancı yatırımları ve teknoloji girişini hızlandırmak, işletmeleri ihracata yönlendirmek ve uluslararası ticareti geliştirmeyi gerçekleştirmeyi amaçladığı bu nedenle de 3218 sayılı Kanun hükümleri ile diğer ilgili yasal mevzuatın bu kanunun amacına göre kanun hükümlerinin yorumlanması gerekeceği kanunun amacının da açıklandığı üzere işveren lehine serbest bölgede davaya konu bu vergi alacağından vazgeçmekle, işveren üzerinde bulunan maliyeti azaltarak onun rekabet gücünü artırmakta, üretim, ihracat ve istihdamın artırılmasını amaçlamakta ve devletin kendisine ait olan vergi gelirinden davalı işveren lehine vazgeçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu yapılan dönem nazara alındığında; 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun (6772 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte olan) geçici 3. Maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde işçinin ücretinden gelir vergisi kesilemeyeceği, ücretten kesilecek verginin ise mükellefinin işçi olduğu, kanundaki koşulların gerçekleşmesi halinde muafiyetten de işçinin yararlanacağı, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun (6772 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte olan) geçici 3. Maddesinin lafzında dahi işçiden kesilen gelir vergisinin işverene aktarılacağı hususunun düzenlenmediği, sonuç olarak koşulların gerçekleşmesi halinde muafiyetten işçinin yararlanacağı, 6772 sayılı Kanun ile 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun vergi istisnalarını düzenleyen 3. maddesinin 2. fıkrasında değişiklik yapılarak işçiden kesilen gelir vergisi teşvikinin işverene ait olduğu belirtilmiş ise de kanunların geri yürümezliği ilkesi gereğince, koşulların gerçekleşmesi halinde muafiyetten işçinin yararlanacağı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, taleple bağlı kalarak davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ek karar ile kararın kesin olması nedeniyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek Karara karşı davalı vekili temyiz talebinde bulunmuş olup Dairemizce yukarıda belirtildiği şekilde hükmün kesin olmadığı anlaşılmakla davalının temyiz talebinin incelenmesine geçilmiştir.

Gerekçe:

2-Taraflar arasında, davacının serbest bölge ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunun geçici 3.maddesinde, 24.02.2017 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6772 sayılı Kanun 7. maddesi ile değişiklikler yapılmıştır.

6772 sayılı Kanun 7. maddesinde; "3218 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin ilk cümlesine “elde ettikleri kazançları” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile serbest bölgelerde, bakım, onarım, montaj, demontaj, elleçleme, ayrıştırma, ambalajlama, etiketleme, test etme, depolama hizmeti alanlarında faaliyette bulunan ve hizmetin tamamını Türkiye’de yerleşmiş olmayan kişilerle, işyeri, kanuni ve iş merkezi yurt dışında bulunanlara veren hizmet işletmelerinin, söz konusu hizmetlere konu malların serbest bölgelerden Türkiye’ye herhangi bir şekilde girişi olmaksızın yabancı bir ülkeye gönderilmesi şartıyla bu hizmetlerden elde ettikleri kazançları” ibaresi eklenmiş ve (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) Bu bölgelerde üretilen ürünlerin FOB bedelinin en az %85’ini yurt dışına ihraç eden mükelleflerin istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretler üzerinden asgari geçim indirimi uygulandıktan sonra hesaplanan gelir vergisi, verilecek muhtasar beyanname üzerinden tahakkuk eden vergiden indirilmek suretiyle terkin edilir. Bu oranı %50’ye kadar indirmeye ve kanuni seviyesine kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bakanlar Kurulu bu yetkiyi, stratejik, büyük ölçekli veya öncelikli yatırımlar ile konusu, sektörü ve niteliği itibarıyla proje bazında desteklenmesine karar verilen yatırımlara yönelik olarak, bölge, sektör ya da faaliyet alanı itibarıyla farklılaştırarak veya kademelendirerek kullanabilir. Yıllık satış tutarı bu oranın altında kalan mükelleflerden zamanında tahsil edilmeyen vergiler cezasız olarak, gecikme zammıyla birlikte tahsil edilir.” hükmü düzenlenmiştir.

3218 sayılı Kanun geçici 3.maddesinin b bendi değişiklikten önce;" Bu bölgelerde üretilen ürünlerin FOB bedelinin en az %85'ini yurtdışına ihraç eden mükelleflerin istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretler gelir vergisinden müstesnadır. Bu oranı %50'ye kadar indirmeye ve kanuni seviyesine kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Yıllık satış tutarı bu oranın altında kalan mükelleflerden zamanında tahsil edilmeyen vergiler cezasız olarak, gecikme zammıyla birlikte tahsil edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Serbest bölgede faaliyet gösteren yatırımcı-üreticinin bu bölgede ürettiği ürünlerinin FOB bedelinin en az %85 ini yurt dışına ihraç etmeleri halinde ihracaata yönelik yatırım ve üretimi teşvik etmek amacıyla istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretler üzerinden asgari geçim indirimi uygulandıktan sonra hesaplanan gelir vergisi, verilecek muhtasar beyanname üzerinden tahakkuk eden vergiden indirilmek suretiyle terkin edileceği belirtilerek üretici ve ihracatçılara yönelik teşvik ve destek sağlanmakta olup,gelir stopaj teşviki işçilere sağlanan avantaj olmayıp işverenlerin istihdam maliyetini azaltmaya yönelik teşvik oluşu dikkate alındığında çalışanların bu teşvik unsuru üzerinden hak iddia etmeleri mümkün değildir. Sonuç olarak tahakkuk edecek verginin devlete ait vergi oluşu ve devletinde serbet bölgede faaliyet gösteren işverenler açısından yatırım ve üretimi teşvik için almaktan vazgeçtiği ve terkin edilen bu tutar üzerinde işçinin hakkı bulunmadığından Mahkemece talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizin ... karar sayılı 25/02/2021 tarihli Bölge Adliye Mahkemelerinin kararları arasında uyuşmazlığın giderilmesine yönelik ilamında, esasen 3218 sayılı SBK’nın geçici 3 üncü maddesinin yürürlüğe girdiği ilk tarihten itibaren (b) bendinde öngörülen düzenleme işverenlere yönelik bir teşvik mahiyetinde iken ve bu itibarla işçinin ücreti üzerinden gelir vergisi kesintisi tahakkuk ettirildikten sonra gerekli şartların yerine getirilmesi sonucunda tahakkuk eden vergi terkin edilerek işverene destek sağlanmış olduğu hususu açık olmasına karşın, uygulamada ortaya çıkan ihtilaflar sebebiyle kanun koyucu bu durumu açıklığa kavuşturmuş ve bu açıklanan hususlar kanunun gerekçesinde de belirtilmek suretiyle söz konusu düzenlemenin işverene yönelik bir teşvik olduğu hususu bir kez daha vurgulanmıştır.

Açıklanan nedenlerle, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen şartların gerçekleşmesi durumunda, serbest bölgelerde çalışan işçilerin ücretlerinden kesilen ve tahakkuk eden gelir vergisinin terkin edilmesi üzerine hak sahipliğinin işverene ait olduğu hususu tartışmasızdır.

Belirtilen nedenlerle davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54051, Karar No: 2010/8442, Tarih: 18.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/54051 E.  ,  2010/8442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Temyiz İsteğinin Reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen temyiz isteminin reddine dair 17/12/2007 tarihli ek kararın 07/01/2008 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve sanığın 08/01/2008 tarihinde süresinde red kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 17/12/2007 gün ve 851-1078 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 18/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3821, Karar No: 2016/4282, Tarih: 31.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3821 E.  ,  2016/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 19/03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bir kısım davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından atık su ve yağmur suyu drenaj işleri nedeniyle yapılan kazı çalışması sırasında davacı şirkete ait bulunan kablo hatlarının kopartılarak hasara neden olunduğunu belirterek uğradığı zararın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, ayrı ayrı kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın kendileri yönünden reddini istemişlerdir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacıya ait kablolara verilen hasar nedeni ile davalıların kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile, 21.900,96 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., BUSKİ idaresi ve ... Sigorta Şirketinden (sigorta şirketinin poliçe limiti dahilinde) müteselsilen tahsiline, davalı ... karşı açılan davanın atiye terk nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, uğradığı zararın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece gerekçe gösterilmeksizin istemin yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir. Oysa taraflar tacir olup TTK 3. maddesine göre bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün muamele ve fiiller ticari işlerdendir. 3095 sayılı Yasa'nın 4089 sayılı Yasa ile değişik 2. maddesinin 2. fıkrasında “Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir.” biçimindeki düzenlemeye göre somut olayda istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan tutara malzeme bedeli, vasıta gideri ve işletme zararının yanı sıra işçilik bedelinin de dahil edildiği, bu şekilde bulunan bedele hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davalılar tarafından yapılan kazı çalışmaları sırasında davacıya ait kablolara hasar verildiği iddiasına dayalı haksız eylem sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olduğundan, zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Davacı bir anonim şirkettir. Şirket faaliyetinin devamlılığının sağlanması için sürekli olarak istihdam ettiği işçileri bulunmaktadır. Davacının zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler, şirketin faaliyetinin devamlılığı için yapmak zorunda olduğu genel idare giderleri kapsamındadır ve haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece hüküm altına alınan asıl alacak miktarının bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilerine ödediği ücretler, bir başka deyişle genel idare giderleri olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz önüne alınarak hasarın giderilmesi için davacının özel olarak işçi tutup harcama yapıp yapmadığının araştırılması, bu konuda davacı tarafın delillerinin sorulup saptanması, buna göre yeniden bilirkişi raporu alınması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken özel olarak işçi tutulup harcama yapıldığının kabulü ile işçilik bedelinin de zarar kapsamına dahil edildiği bedele hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacı ile temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17026, Karar No: 2017/3247, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17026 E.  ,  2017/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24956, Karar No: 2023/3182, Tarih: 03.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/24956 E.  ,  2023/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1005 E., 2019/2348 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine, suça konu yerdeki fındık ve ağaçların müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2017/142 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2019/1005 Esas, 2019/2348 Karar sayılı

kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri, 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına ve suça konu yerdeki fındık ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın hukuka ve gerçeklere aykırı olduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde fındık bahçesinin güneyindeki orman arazisine tel çit çekilerek işgal edildiği ve 6 adet ağaç kesildiği tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın hukuka ve gerçeklere aykırı olduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde fındık bahçesinin güneyindeki orman arazisine tel çit çekilerek işgal edildiği ve 6 adet ağaç kesildiği tespit edilmiştir.

2.Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişileri tarafından hazırlanan raporda dava konusu 115 ada 5 parselin sanık adına kayıtlı olduğu, bu parselin güney kısmında ark ile sınır olduğu ve arkın ilerisine tel çit çekilen alanın ölçümünde bu yerin orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı 121 ada 12 parsel numaralı yer olduğu tespit edilmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda suça konu 121 da 12 nolu orman parselinde meyve ağaçları dikili olduğu, bu alana 115 ada 5 nolu parselin devamı şeklinde tel çit çekildiği tespitine yer verilmiştir. Orman bilirkişisi raporunda ise 115 ada 5 nolu parselin bir kısmının kesinleşen orman kadastrosuna göre devlet ormanı sınırları içinde kaldığı, toprağın verim gücünden yararlanma amacı ile fındık ve meyve ağaçları dikildiği, sahadaki ağaç kökleri eski kesim olduğu için kesim tarihini belirlemenin mümkün olmadığı tespit edilmiştir.

3.Tutanak tanıkları ve mahalli bilirkişilerin beyanları dosyada mevcuttur.

4.Sanık aşamalarda, suça konu yerde 2013 yılından beri kullandığı fındık bahçesi olduğunu, tel çit çekmediğini, ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmaları dışında atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka cezalandırılmasına yeterli, kesin ve somut bir delil bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında ağaç kesme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Suça konu yerde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda "115 ada 5 parsel nolu yerin bir kısmının kesinleşmiş orman kadastrosu sınırlarına göre orman sayılan yerde kaldığı, bu kısmın 435 m2 olduğu, bu alanı toprağın verim gücünden istifade amaçlı fındık ve meyve ağacı dikmek ve yetiştirmek amaçlı kullanıldığının" belirtilmesi karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek kesinleşmiş orman

kadastrosu sınırları içinde işgal ve faydalanma suçunu işlediğinin kabulü ile sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve fındık ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE