muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10520, Karar No: 2024/2533, Tarih: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/10520 E.  ,  2024/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/431 E., 2016/827 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dikili Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2016 tarihli ve 2016/292 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılana ait eve girerek, çeşitli ziynet eşyaları ile bir miktar para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/431 Esas, 2016/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 116/4. maddeleri uyarınca sırasıyla 9 yıl ve 1 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında etkin pişmalık hükümleri ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, suça konu eşyaların değerinin düşük olduğunun gözetilmediğine ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyet kararı verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ve kardeşinin 24.01.2016 günü, gece saat 20.00 civarında evlerinde oturmakta iken içeride bulunan odanın penceresinin açık olduğunu fark etmeleri üzerine durumdan şüphelenerek evi kontrol ettikleri, vestiyerde bulunan kutunun içindeki çeşitli altın ziynet eşyaların ve yine dolap içerisinde bulunan 55,00 TL paranın çalındığını tespit ettikleri, olaydan bir gün sonra kolluk tarafından şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılan kaba üst aramasında katılana ait bir kısım ziynet eşyasının ele geçtiği, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Suça konu eşyaların yapılan üst araması sonucu sanıkta ele geçtiğinin ve katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Hırsızlık suçundan verilen cezanın miktarı nazara alındığında, sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırıma çevirme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmasına imkân olmaması nedeniyle bu yönlerden de hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığın suça konu eşyaları çalmak amacıyla katılanın evine girmesi şeklindeki eylemde, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun işlendiği anlaşıldığından bu husustaki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

4. Sanığın iki adet altın künye, 4 adet yüzük, kolye ve altın kolye ucu ile 55,00 TL para çaldığı olayda, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşılmıştır.

5. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin 116/1 yerine, sehven 116/2 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/431 Esas, 2016/827 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11855, Karar No: 2007/14949, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11855 E.  ,  2007/14949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 163 ada 2 parsel sayılı 3583.70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 144 ada 47 ila 50, 155 ada 1 ila 12, 161 ada 1, 162 ada 1, 3 ila 8, 163 ada 1 ila 11 sayılı parselle bir bütün olarak Mayıs 1289 Y. tarih ve 96 ve 161 numaralı sicillerden gelen Nisan 1934 tarih 30 ve K. Sani 1323 tarih ve 3 numaralı tapu kayıtları ve diğer tedavülleri kapsamında kaldığından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.

Karara dayanak alınan ve uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parselin, memleket haritasında yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alan olarak nitelendiği, orman özelliği gösteren alanlar içinde değil ağaç topluluğu veya sıra halinde gözüken yere isabet ettiği, sınırlarında dikilerek getirilmiş dağınık 35-45 yaşlarında kızıl ağaçlar ile 50-55 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğu, eylemli durumuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, çekişmeli parsel, rapora eklenen renkli memleket haritası suretinde yeşil ile renklendirilen yapraklı ağaç sembollü alanlarda işaretlenmiştir. Çekişmeli taşınmazın memleket haritasındaki konumu ve bitki örtüsü yönünden açığa çıkan çelişkiler uzman bilirkişi tarafından açıklanıp giderilmemiş, mahkeme de bu çelişkiler üzerinde durmamıştır. Zemindeki fındık ağaçlarının yaşları gözetildiğinde, memleket haritasının düzenlendiği tarihte üzerinde değerlendirme konusu yapılacak fındık ağacı varlığından söz edilemeyeceği gibi, taşınmazda bulunan kızıl ağaç ve diğer ağaçlarının yaşları, sayıları ve kapalılıkları bilimsel olarak açıklanmamıştır ... parsellerin yapısı ve eğim dikkate alındığında bilirkişinin eylemli durum ile memleket haritası üzerindeki nitelendirme hususunda yaptığı açıklama da yetersizdir.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmaz ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan İn sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince çekişmeli parselleri kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.

O halde; mahkemece, çekişmeli parselin de kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı parsellerin tesbit tutanakları, bu revizyonları dıştan çevreleyen komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, aynı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin derdest davalar birleştirilmeli, yada birleştirme olanağı yok ise dosyalardan birisi ... dosya seçilerek, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği, bunun için çekişmeli parselin tapu kaydı kapsamında kaldığının tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanması gerektiği düşünülmeli; esasen 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; yukarıda değinilen memleket haritası, amenajman ve ... fotoğrafları ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ..

... fotoğrafları ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşları, sayısı, taşınmazın hangi bölümünde hangi oranda bulunduğu, kapalılık ile hakim ağaç türü detaylı ve bilimsel olarak belirlenmeli, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı ve çekişmeli parselin bu tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 21/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10376, Karar No: 2012/12848, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10376 E.  ,  2012/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık müdafiinin 2004 ve 2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

03.07.2009 tarih ve 27277 S.R.G. de yayımlanan 16.06.2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ve 5728 sayılı Yasa ile 213 sayılı VUK.nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezasının alt sınırının önce "bir yıla", daha sonra ise "on sekiz ay"a yükseltilmesi ve 756 sayılı TCK.nun 71. maddesi gereğince içtima ettirilen toplam hapis cezasının, erteleme kapsamında kalması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince her takvim yılı için temel cezaların fatura sayısı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında teşdiden belirlenmesi gerektiğinin ve 2005 takvim yılında işlenen fiille ilgili olarak suç tarihinin 17.12.2005 olduğu gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin sanık hakkında 2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29781, Karar No: 2014/21760, Tarih: 04.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29781 E.  ,  2014/21760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/353238

Mahkemesi : İzmir(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/09/2013

Numarası : 2011/537 - 2013/732

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaralanan mağdurun yargılama bitmeden 2 yıl felç kalıp olay nedeniyle 06/07/2013 tarihinde öldüğünün iddia edilmesi karşısında; mağdurun nüfus kaydı getirtirilerek kesin ölüm sebebi ve illiyet bağının tespiti ile görevsizlik kararı verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, Katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26546, Karar No: 2017/35643, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26546 E.  ,  2017/35643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2511, Karar No: 2019/399, Tarih: 10.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2511 E.  ,  2019/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... işyerinde dava dışı şirket nezdinde çalıştığını, davalı ... ile davacının nezdinde çalıştığı dava dışı şirket arasındaki ilişkinin muvaazalı olduğunu, bu nedenle asıl işverenle imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini beyanla Toplu İş Sözleşmesinden doğan ücret farkı, çocuk yardımı, yemek yardımı, temizlik yardımı, yakacak yardımı, bayram harçlığı, ikramiye ve ilave ikramiye alacakları ile kıdem zammı alacağını istemiştir.

Davalı Cevaplarının Özeti:

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl işveren - alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren - alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 Sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren - alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren - alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 Sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 Sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 Sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren - alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan 14. maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.