muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7217, Karar No: 2016/2612, Tarih: 24.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7217 E.  ,  2016/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından İşin esasına geçildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 gün, 2013//7-465 Esas ve 2014/276 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde öngörülen suçla korunan hukuki yararın kamu sağlığı, suçun mağdurunun ise toplumu oluşturan bütün bireyler olduğu, diş tabibi olmadığını bildiği kişiye tedavi yaptıran kişilerin ise suçun mağduru değil konusu oldukları cihetle; somut olayda bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda diş tedavisi yapan sanık hakkında tayin olan cezanın, zincirleme suça ilişkin TCK' nun 43/1. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun''un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de,

24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmayan Sağlık İl Müdürlüğünün katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmayan Sağlık İl Müdürlüğünün katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına", ibaresinin yazılması ve hükümden “vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılması” suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16121, Karar No: 2012/15369, Tarih: 17.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16121 E.  ,  2012/15369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her bir takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle koşulları oluştuğu halde teselsül hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanığın 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen " 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39791, Karar No: 2015/14934, Tarih: 28.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39791 E.  ,  2015/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/182904

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/886 (E) ve 2013/68 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik nedeniyle (1/2) oranında indirim yapıldığı halde hükmün gerekçesinde TCK'nin 29. maddesi gereği (3/4) oranında indirim uygulandığının yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek ve mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3) olmasına karşın sanık hakkında belirlenen temel cezanın kemik kırığı nedeniyle arttırılması esnasında 3/12 oranında artırılması yerine TCK'nin 3. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/12) oranında artırılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA, 28/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7515, Karar No: 2019/855, Tarih: 24.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7515 E.  ,  2019/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre verilen mütalaa gereğince, "2008 yılında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet savcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; .... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27/05/2013 tarihli, 2013/31806 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi inceleme raporlarına aykırı olarak sanık hakkında, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı; mütalaa ve vergi inceleme raporlarına konu olan “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilerek, öncelikle durma kararı verilip, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29704, Karar No: 2014/19684, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29704 E.  ,  2014/19684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılanların hissedar olduğu gayrimenkul sınırı içerisinde bulunan zeytin ağaçlarını keserek zarar verdiği somut olayda, dinlenen tanık anlatımları,yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporları ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında, sanığın zeytin ağaçlarının kendi parselinde olmadığının ölçümle tespit edilmesinden sonra ağaçları kestiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13436, Karar No: 2011/15101, Tarih: 08.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13436 E.  ,  2011/15101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhu- riyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gö- zetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1269, Karar No: 2024/6108, Tarih: 11.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1269 E.  ,  2024/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/54 E., 2023/369 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali-terkin, el atmanın önlenmesi, kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Bursa ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan dava konusu 128 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptaline, davalının el atmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapının yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/992 Esas, 2019/5363 Karar sayılı kararı ile; davalı ...'ın 04.06.1988 tarihinde öldüğünden ötürü öncelikle, ölü davalı ... mirasçılarına usulüne uygun tebligat yapılarak davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması gerektiği, öte yandan, icra edilen keşfe bir jeoloji mühendisi alınmak suretiyle uygulama yapıldığına değinilerek 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, çekişmeli taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği ise reddedilmiştir.

3. Mahkemenin 29.09.2023 tarihli ve 2020/54 Esas, 2023/369 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma doğrultusunda eksikliklerin giderildiği, dava konusu taşınmazın 136,18 metrekarelik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, müdahalenin önlenmesi ve kal taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilen kısma itirazları olmadığını, fakat hatalı hüküm tesis edildiğini, dava konusu taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığının bilirkişi raporuyla da sabit olduğunu, taşınmazın tamamında tapu iptali, meni müdahale ve kal kararı verilmesi gerektiğini, vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, davada men'i müdahale ve kal talebi de bulunmakla ve bu talepler yönünden de kabul kararı verilmekle vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini, terkin edilmiş ve pasif kayda alınmış yani mevcut olmayan bir tapu için tapu iptali kararı verilerek infaz edilemeyecek bir hüküm kurulduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasalara aykırı olduğunu, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağından bahisle temyiz başvurusu yapıldığını ve kararın bozulduğunu, yeni esasa kaydedilen davada dava dilekçesi ve ekleri taraflarına tebliğ edilmediğinden davaya karşı cevaplarını sunmanın mümkün olmadığını ve böylelikle savunma hakkının kısıtlandığını, bozma ilamına uyulması yönünde bir karar verilmeden yargılamaya devam edildiğini, Mahkemece belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi arasında çok fahiş bir farklılık bulunduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin, el atmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4, 5 ve 9. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddeleri,

13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Bursa ili, .... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu 1007 ada 6 (eski 128 ada 3) parsel sayılı, 136,18 m2 yüz ölçümlü taşınmazın bilirkişi heyet raporuna göre 136,18 metrekarelik kısmının (tamamının) kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, gibi mahkemece bozmaya uyulup uyulmadığına ilişkin ara kararı oluşturulmadan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak bozma kararına uygun şekilde karar verilmesi karşısında yani bozma kararına eylemli uyulduğundan; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. Maddesinin " j " bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereğince peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34330, Karar No: 2017/15843, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34330 E.  ,  2017/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15227, Karar No: 2023/3728, Tarih: 19.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15227 E.  ,  2023/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/586 E., 2023/105 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.11.2006 tarihli ve 2006/3022 Esas No.lu iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında katılanın iş yerine gece vakti temyiz dışı sanık ve suça sürüklenen çocuklar ile birlikte girip, içeriden 100,00 Türk Lirası para ve 50 paket sigara aldığından bahisle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2-4. ve 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Balıkesir Çocuk Mahkemesinin, 26.05.2009 tarihli ve 2007/200 Esas, 2009/247 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/2, 62, 116/2-4, 31/2, 62, 50/3,1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yerel Mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 16.04.2015 tarihli ve 2007/200 Esas, 2009/247 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2022 tarihli ve KD-2022/86422 sayılı itirazı üzerine Dairemizin 19.09.2022 tarihli ve 2022/6755 Esas, 2022/14919 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle itirazın kabulüne ve kararın bozulmasına karar verilmiştir.