muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/187, Karar No: 2021/465, Tarih: 12.10.2021

Sanık ... hakkında düzenlenen rapordan; sol dizinde düşmeye bağlı sıyrık bulunduğu,

Sanık ... hakkında düzenlenen rapordan; sağ el baş parmağında dikişe gerek olmayan kesi mevcut olduğu,

07.07.2020 tarihli birinci celsede; duruşmaları takip etmeyen mağdurun dinlenmesinin yargılamaya yenilik katmayacağından bahisle dinlenilmesinden vazgeçilmesine ve hazırlık aşamasındaki beyanının okunulmasıyla yetinilmesine karar verildiği,

Mağdur tarafından sunulan 05.10.2020 tarihli dilekçede; sanıklar hakkındaki hapis cezasını ve hâlâ cezaevinde bulunduklarını sanık ...’in arkadaşının kendisine anlatması üzerine öğrendiğini ve vicdanen rahatsız olduğunu, bu nedenle tercüman ... vasıtasıyla bu dilekçeyi mahkemeye sunmaya karar verdiğini, Türkçe bilmediğinden dolayı tam anlatamadığından bazı yanlış anlaşılmalara neden olmuş olabileceğini, öncelikle şikâyetinden vazgeçtiğini ve maddi veya manevi zarar talebinin olmadığını, arkadaşıyla tanımadığı kişiler arasında daha önce kavga olayının yaşandığını, olay günü gece saatlerinde tek başına yürürken tanımadığı 5-6 kişinin kendisini darbetmeye başladıklarını, kendisini korumak için elini başının üstüne koyduğunu, bu nedenle kendisini kimin darbettiğini görmediğini, ayrıca olay yerinin de karanlık olduğunu, kendisini darbetmeyi bırakmaları için kendi isteğiyle cep telefonu ve cebindeki parayı yere attığını, bu kişilerin bıçak göstererek kendisinden para veya cep telefonu istemediklerini, daha sonra bu şahısların kaçmaya başladıklarını, polislerin iki kişiyi yakalayıp kendisine gösterdiklerini, telefon ve parasını kimin aldığını kesinlikle görmediğini, pasaportunu almadıklarını, pasaportunu hâlâ kullanmaya devam ettiğini, dilenirse mahkeme huzurunda ifade verebileceğini belirttiği,

Sanık ... hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesince kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün, sanık müdafisi tarafından 31.10.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği,

Sanık ... tarafından Yerel Mahkemeye sunulan “Cezanın onaylanmasını” başlıklı ve 03.12.2020 tarihli dilekçede; 18.09.2020 tarihinde 9 yıl 2 ay ceza aldığını, verilen hükmü kabul ettiğini ve müddetname gönderilmesini istediğini belirttiği,

Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükmü onandıktan sonra sanıklar tarafından sunulan dilekçelerde; haklarında verilen kararı kabul ettiklerini, temyiz haklarından vazgeçtiklerini ve cezalarının onanmasını istediklerini belirttikleri,

Anlaşılmaktadır.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükmü onandıktan sonra sanıklar tarafından sunulan dilekçelerde; haklarında verilen kararı kabul ettiklerini, temyiz haklarından vazgeçtiklerini ve cezalarının onanmasını istediklerini belirttikleri,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... tercüman eşliğinde Cumhuriyet Başsavcılığında; 02.03.2020 tarihinde turistik amaçlı Türkiye’ye geldiğini, geldiğinden beri taksimde bulunan ismini hatırlamadığı bir pansiyonda kaldığını, 10.04.2020 tarihinde saat 00.30 sıralarında Çukur Mahallesinde gezerken daha öncesinde tanımadığı ve isimlerini olay nedeniyle öğrendiği sanıkların kendisine bıçak göstererek para vermesini istediklerini, karşı gelince kendisine bıçakla saldırdıklarını, ensesinden ve ellerinden bıçakla yaraladıklarını, dizine tekme attıklarını, daha sonra cüzdanını, içerisindeki 140 TL'sini, Huawei marka cep telefonunu ve pasaportunu aldıklarını, bu sırada arabayla gelen polis ekiplerini görüp hemen durdurduğunu, bunu gören sanıkların hemen kaçmaya başladıklarını, polislerin sanıkları kovaladığını ve bir süre sonra yakaladıklarını, daha sonra polislerce yapılan araştırmada ekranı kırılmış şekilde telefonunu bulduklarını fakat cüzdan ve pasaportunu bulamadıklarını, sanıklardan şikâyetçi olduğunu,

Tanık ... Mahkemede; ... Apartın sahibi olduğunu, sanıkların üç kişi olarak evini tuttuklarını, hastaneye gittikleri sırada ... isimli kişinin kendilerini aradığını ve bunun üzerine binaya gittiklerinde ...’nın odasına ... ve Hakim isimli kişilerin geldiklerini söylediğini, onları binadan kovduğunu, mağdurun ...’in arkadaşı olduğunu, ertesi gün bunların adam topladıklarını, başka binadayken ...’nın tekrar kendisini aradığını ve 15 kişinin binaya geldiklerini söylediğini, aralarında tartışma olduğunu ve komşuların müdahale ettiklerini, ismini bilmediği bir kişinin orada kaldığını, bu kişide bıçak olduğunu, sanık ...'in onu yakalayıp bıçağı ondan aldığını, kavga ettiklerini, kendisinin onları ayırmaya çalıştığını, bu kişinin yere düştüğünü, bu esnada polisin geldiğini, diğer sanık ...’in sonradan olay yerine geldiğini, onun kavgaya karışmadığını, sanıkların para ve telefon almadıklarını, mağdurun yere düştüğünü, tanık Imad’ın yere düşen telefonu aldığını ve çaycıya verdiğini, sonra karakola ifade vermeye gittiklerini ancak kendilerini içeri almadıklarını,

Tanık ... Mahkemede; sanıklar ... ve ... ile aynı odada kaldıklarını, bu nedenle olayı başından beri gördüğünü, sanıkların kendisiyle hastaneye geldiklerini, eve döndüklerinde sanık ...'ın telefonunun çalındığını gördüklerini ve odayı aramaya başladıklarını, otelden birisinin telefonu çalanın ... olduğunu ve onu ...’da satacağını söylediğini, daha sonra sanıkların ... ile yüzleştiklerini ve odaya girip neden telefonu çaldığını sorduklarını, ...’in de bulundukları otelde kaldığını ancak parasını ödemediğini, otelin sahibi olan tanık ...’nın ...’i otelden çıkardığını, ...'in elbiselerinin ise otelde kaldığını, ...’ın telefonunu geri istediğini, biraz tartıştıktan sonra ...’in dışarı çıktığını, geceleyin yanında on kişi ile birlikte geri döndüğünü, bu kişilerin bıçak taşıdıklarını ve mafya vari insanlar olduklarını, bu sırada ... ve sanık ...’in otelde olduklarını, kendisi, sanık ... ve tanık ...’nın ise diğer otele gittiklerini, bu sırada ...’nın tanık ...'yı arayarak "Burada mafya tarzı insanlar var, bize saldırıyorlar, bıçaklılar" dediğini, bunun üzerine apar topar 30 metre uzaklıktaki otele gittiklerini, gittiklerinde bu kişilerin sanık ...’e saldırdıklarını gördüklerini, etrafta bulunan kişilerin kendilerini ayırmaya çalıştıklarını, Tunuslu olan bir kişi ile sanık ...’in birbirlerine vurmaya ve tartışmaya başladıklarını, mekanın karanlık olduğunu, sanık ...’in sadece bıçağı uzaklaştırmak için çığlık atmaya başladığını, bu esnada polisin geldiğini, sanık ...’ın polise bu kişilerin telefonlarını çaldıklarını ve olay yerine gelip kendilerine saldırdıklarını söylediğini, ancak Türkçe bilmediği için bu durumu tam anlatamadığını, telefonu görüp çaycıya verdiklerini, telefonu otele yakın, dışarıda bir yerde gördüklerini, olaydan sonra mağduru aradıklarını, mağdurun kendisini tehdit ederek para istediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında tercüman eşliğinde; Türkiye'ye 07.03.2020 tarihinde Sabiha Gökçen Havalimanından giriş yaptığını, buraya turistik seyahat amacıyla geldiğini, ancak koronavirüs nedeniyle uçuşlar iptal olunca geri dönemediğini, ülkeye geldikten sonra Taksim'de ismini bilmediği bir otelde konaklamaya başladığını, ...'a geldiğinde Lübnan'dan arkadaşı olan diğer sanık ... ile buluştuklarını ve aynı otelde kaldıklarını, 09.04.2020 tarihinde saat 23.00 sıralarında diğer sanık ile husumeti olan bazı şahısların otele geldiklerini, diğer sanığı bulamayınca arkadaşı olduğu için kendisine saldırdıklarını ve sol ayağından, parmağından ve boynundan yaraladıklarını, mağdurun orada kaldığını ve bu sırada çantasını oradaki arkadaşlarından birisine verdiğini, buradaki tartışma esnasında mağdurun herhangi bir eşyasını ve pasaportunu almadığını, onu herhangi bir cisimle yaralamadığını, daha sonra polislerin geldiğini, suçlamaları kabul etmediğini,

Tutuklama talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hâkimliğinde; iki gün önce arkadaşının telefonunun çalındığını, otel görevlisinin telefonu çalanları otelden kovduğunu, bu şahıslar kıyafetlerini almak için otele geri geldiklerinde kendisini darbettiklerini, otelde arkadaşının eşinin de olduğunu, bu bayanın kocasını arayıp çabuk gelmesini söylediğini, daha sonra bu kişilerle sokakta karşılaşıp kavga ettiklerini, onların eşyalarını çalmadıklarını, eşyaların arkadaşlarında olduğunu, polisilerce yakalandıklarında kendilerinde bu eşyaların çıkmadığını, bu şahısların onlara para vermeleri halinde davadan vazgeçeceklerini söylediklerini, 140 TL’ye ihtiyacının olmadığını, gezmek amacıyla bu ülkeye geldiğini ve tekrar ülkesine döneceğini, üzerinde bıçak olmadığını, diğer şahıslarda bıçak ve sopa olduğunu, onların kendilerine vurduklarını, suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede; mağdurun olaydan bir gün önce ...'ın telefonunu çaldığını, daha sonra mağdur ile birlikte dokuz kişinin bulundukları adrese geldiklerini, fakat bu sırada ...'ın evde olmadığını, kendisinin yalnız olduğunu, bu kişilerin kim olduklarını bilmediğini, Fas asıllı ... adında bir bayanın olduğunu, bu bayanın otel sahibini aradığını, mağdurun arkadaşının kolunu bıçakla yaraladığını, olay yerindeki J5 telefonun kendisine ait olduğunu, Huawei marka telefonun kime ait olduğunu bilmediğini,

Sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında tercüman eşliğinde; Türkiye’ye 11.03.2020 tarihinde Sabiha Gökçen Havalimanından giriş yaptığını, ülkeye on günlüğüne turistik seyahat amacıyla geldiğini fakat korona virüs nedeniyle uçuşlar iptal olunca geri dönemediğini, ülkeye geldikten sonra Taksim'de ismini bilmediği bir otelde konaklamaya başladığını, ...’a gelince Lübnan’dan arkadaşı olan diğer sanık ile buluştuklarını, onun neden ...’a geldiğini bilmediğini, olaydan iki gün önce kalmış olduğu otel odasından seri numarasını ve içerisindeki numarayı hatırlamadığı Samsung marka cep telefonunun çalındığını fark ettiğini, otelde bulunan Fas uyruklu ... isimli bir şahsın yanına gelerek telefonunu yine Fas uyruklu olan ... isimli bir şahsın çaldığını söylediğini, telefonun seri numarasını bilmediği için bu hususta şikâyette bulunmadığını, ancak durumu otel sahibine anlatınca onun ...'i otelden kovduğunu, ...’in 09.04.2020 tarihinde saat 23.00 sıralarında yanında on kadar arkadaşıyla otele geldiğini, kendisinin bu sırada otel sahibi ile başka otelde bulunduklarını, kaldığı otele döndüklerinde bu on kişinin dağıldığını, ancak ismini olay nedeniyle öğrendiği mağdurun orada kaldığını, mağdur ile aralarında tartışma çıktığını ve mağdurun kendisini yere ittiğini, bu sırada dizinden yaralandığını, bu tartışma sırasında mağdurun herhangi bir eşyasını veya pasaportunu almadığını, mağduru herhangi bir cisimle yaralamadığını, daha sonra olay yerine polislerin geldiklerini, suçlamaları kabul etmediğini,

Tutuklama talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hâkimliğinde; kaldıkları otelde telefonunun çalındığını, bunu otel görevlisine söylediğini, onun da otelde kalan şahısları kovduğunu, sonra bu şahısların gelip kendilerini dövmeye kalktıklarını, bu sırada sadece diğer sanığın otelde olduğunu ve onu dövdüklerini, onu yanlarına getirirken bir şahsın yakalandığını, diğerlerinin kaçtığını, tuttukları şahsın diğer sanığı dövenlerin arkadaşı olduğunu ve onları tanıdığını, mağdurun telefonunun nerede olduğunu bilmediklerini, bıçakları atmak gibi bir durumun söz konusu olmadığını, kameraların incelenebileceğini, atılı suçlamaları kabul etmediğini,

Mahkemede; on beş günlüğüne Türkiye'ye geldiğini, bu sırada telefonunun çalındığını, bu durumu kendisiyle oturan arkadaşına söylediğini, daha sonra dışarıda telefonunu çalan kişileri bulduklarını, ertesi gün de telefonunu bulduğunu, dışarda bulunduğu sırada kendisine telefon geldiğini ve sonrasında eve saldırdıklarını, ... isimli bayanın kendisini aradığını, otelin sahibi ile otele gittiklerini, oraya gittiklerinde yaklaşık dokuz-on kişinin olduğunu, dokuz kişinin diğer sanığa hücum ettiklerini ve ona vurduklarını gördüğünü, onları ayırmaya çalıştığı sırada yere düştüğünü, daha sonra kendisine de vurduklarını ve olanları hatırlamadığını, mağdurun telefonunu almadığını, mağdur tarafın kendilerinden para istediklerini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Sanık ...’ın 03.12.2020 tarihli dilekçesinin temyizden vazgeçme niteliğinde olup olmadığı;

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki süre şartıdır. CMUK'nın 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi bahse konu maddenin 3. fıkrasındaki istisnai durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart ise istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. CMUK’nın 305. maddesinin 1. fıkrası ile bu kuraldan uzaklaşılmış ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek, temyiz incelemesinin kendiliğinden yapılması kabul edilmiş ise de, on beş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda, süre ve istek şartlarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtayca incelenmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan, 5271 sayılı CMK’nın kanun yollarına ilişkin genel hükümlerin düzenlendiği bölümde yer alan “Başvurudan vazgeçilmesi ve etkisi” başlıklı 266. maddesinde;

“(1) Kanun yoluna başvurulduktan sonra bundan vazgeçilmesi, mercii tarafından karar verilinceye kadar geçerlidir. Ancak, Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine yapılan başvurudan onun rızası olmaksızın vazgeçilemez.

(2) Müdafiin veya vekilin başvurudan vazgeçebilmesi, vekâletnamede bu hususta özel yetkili kılınmış olması koşuluna bağlıdır.

(3) 150 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca, kendisine müdafi atanan şüpheli veya sanıklar yararına kanun yoluna başvurulduğunda veya başvurulan kanun yolundan vazgeçildiğinde şüpheli veya sanık ile müdafiin iradesi çelişirse müdafiin iradesi geçerli sayılır” şeklindeki düzenleme ile kanun yoluna başvurulduktan sonra başvurunun geri alınabileceği kabul edilmiştir.

Kanun yolu başvurusunda bulunulması veya bu başvurudan vazgeçilmesi kural olarak asilin iradesine tâbidir. Ancak maddenin 3. fıkrasında buna bir istisna getirilmiş ve on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır veya dilsiz veya kendisini savunamayacak derecede malûl olan şüpheli veya sanığın, kanun yoluna başvurulması ya da başvurunun geri alınması konusundaki iradesi ile müdafisinin iradesinin çelişmesi halinde asilin değil, müdafisinin iradesine üstünlük tanınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün, sanık müdafisi tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra sanık ...’ın “Cezanın onaylanmasını” başlıklı ve 03.12.2020 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen hükmü kabul ettiğini ve müddetname gönderilmesini istediğini belirtmesi karşısında, sanığın bu talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. 5271 sayılı CMK'nın 266/3. maddesindeki müdafisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğine ilişkin istisna hâl de söz konusu olmadığından sanığın temyizden vazgeçmesi geçerlidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına ve açılmış temyiz davasından vazgeçilmesi nedeniyle sanık ...'a ilişkin kısmın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ...'ın dilekçesinin temyizden vazgeçme niteliğinde olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Ulaşılan bu sonuç karşısında sanık ...’a atılı nitelikli yağma suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı hususu değerlendirilmemiştir.

2- Sanık ...’e atılı nitelikli yağma suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ...'ın dilekçesinin temyizden vazgeçme niteliğinde olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Ulaşılan bu sonuç karşısında sanık ...’a atılı nitelikli yağma suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı hususu değerlendirilmemiştir.

2- Sanık ...’e atılı nitelikli yağma suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı;

TCK'nın 148. maddesinde yağma suçu; "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde hüküm altına alınmıştır.

TCK’nın 149. maddesindeki yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece vakti işlenmesi hâlleri de sayılmıştır.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Yağma suçunun manevi öğesi “kast”tır. Failin mağdura yönelttiği cebir veya tehdidi, kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya zorlamak amacıyla hareket etmesi gerekmektedir. Yağma suçunun oluşabilmesi için malın mutlaka sahip olmak amacıyla alınması şart olmayıp geçici olarak kullanma kastı ile hareket edilmiş olması durumunda dahi eylem yağma suçunu oluşturmaktadır (Kişilere ve Mala Karşı Cürümler, Sulhi Dönmezer, ... 2001, s. 435).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

10.04.2020 tarihinde saat 00.30 sıralarında dışarıda gezmekte olan mağdurun karşısına çıkan sanıkların, bıçak göstermek suretiyle mağdurdan para istedikleri, mağdurun karşı çıkması üzerine de bıçakla saldırarak mağduru ensesinden ve ellerinden yaraladıkları, daha sonra mağdurun cüzdanını, 140 TL'sini ve cep telefonunu aldıkları, polis ekiplerini görmeleri üzerine de olay yerinden kaçtıkları olayda; her ne kadar sanık ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de 10.04.2020 tarihli rapor ile mağdurun ensesinde 5 cm uzunluğunda çizik, sağ ve sol elinde çok sayıda sıyrık bulunduğunun tespit edilmiş olması, söz konusu yaralanmaların mağdurun beyanını destekler mahiyette olması, 10.04.2020 tarihli tutanaklardan da sanıkların kolluk görevlilerini görmeleri üzerine ara sokaklara kaçmaya başladıklarının, kovalamaca esnasında yere bıçak attıklarının, kaçış güzergahlarında yapılan arama sonucu iki tane bıçak ve cep telefonunun ele geçirildiğinin, mağdura gösterildiğinde de telefonun kendisine ait olduğunu söyleyip şifresini girdiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın savunmasının suç ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğunun, kamera kayıtlarının incelenmesinin, yeni tanıklar dinlenmesinin, mağdurun beyanına başvurulmasının ve HTS kayıtlarının alınmasının sonuca bir etkisinin olmayacağının, sanığa atılı nitelikli yağma suçunun sabit olduğunun ve eksik araştırma ile hüküm kurulmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- ...’ın 03.12.2020 tarihli dilekçesinin temyizden vazgeçme niteliğinde olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından değişik gerekçeyle KABULÜNE,

b- Sanık ...’e atılı nitelikli yağma suçunun sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin sanık ... hakkındaki 26.09.2019 tarihli ve 7398-4493 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık ...'ın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle ona ilişkin kısmın İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu bakımından da oy çokluğuyla karar verildi.