muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11985, Karar No: 2010/13825, Tarih: 22.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11985 E.  ,  2010/13825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı eşi A. K.'nın kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 1207 ada 16, 17, 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazlarını ilk eşinden olma kızları davalılara satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmazsa tenkis istemiş, yargılama sırasında davacının ölmesi üzerine mirasçıları davayı takip etmişler, daha sonra tenkis talebinden vazgeçmişlerdir.

Davalılar, miras bırakana ve davacıya baktıklarını, bedellerini ödeyerek dava konusu taşınmazları satın aldıklarını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı  tapu iptali-tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkin olup, yargılama sırasında tenkis isteğinden vazgeçilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan A. K.'nın maliki olduğu çekişme konusu taşınmazlardan 16 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı F.. İ..'na, 17 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı G.. K..'ya, 21 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı F. S.'a, 22 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı S.. Y..'a 17.01.1991 tarihli akitle ve satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan bu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dosyadaki tüm deliller ve özellikle tanık anlatımlarından, murisin varlıklı bir insan olup, mal satmaya ihtiyacının olmadığı, taşınmazları temlik etmesinin makul ve zorunlu bir sebebinin bulunduğunun tespit edilemediği; davalıların, miras bırakanın ilk eşinden olma çocukları olup, davacının miras bırakanın 2.eşi olduğu; miras bırakanın sağlığında  davacı dışında diğer mirasçılarına müteaddit temlikler yaptığı ve davacıyı bu anlamda  dışladığı, kendisine hiçbir kazandırmada bulunmadığı, miras bırakanın 29.11.1991 tarihinde yine davalı kızlarına satış yoluyla temlik ettiği taşınmazlar hakkında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında davacı H.. ile davalıların 06.12.2005 tarihli sulh sözleşmesi uyarınca davacının feragatı nedeniyle davaların reddine karar verilerek kesinleştiği; anılan sulh sözleşmesi nedeniyle bir kısım taşınmazların 1/4 paylarının 16.02.2006 tarihinde davacıya bırakıldığı, sulh ve feragat beyanlarının miras hakkından feragat biçiminde yorumlanamayacağı dosya kapsamı ile sabittir.

Belirlenen bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin muvazaa ile illetli olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı H. K.mirasçılarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.12.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19937, Karar No: 2017/10861, Tarih: 22.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19937 E.  ,  2017/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı asil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 26/08/2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ...'ın maliki bulunduğu ... sevk ve idaresinde bulunan...plakalı araç ile davalı ... sevk ve idaresinde bulunan... plakalı aracın arkasına takılı... plakalı, ışıkları olmayan prefabrik yüklü römorka çarpması neticesinde maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, davalının kusurlu olduğunun tespit edildiğini,... plakalı araçta meydana gelen hasarın tespit edilebilmesi için ... ASHM'nin 2015/114 D.iş sayılı dosyasında aracın zararının 4.700,00 TL olarak belirlendiği, bu tespiti yaptırabilmek için 1.058,70 TL masraf yapıldığını, bu sebeplerle zarar ve masrafların toplamı olan 5.758,70 TL'nin davalıdan alınarak tarafına verilmesini, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil cevap dilekçesinde; dava konusu kazadan haberi olmadığını beyan ederek kısaca davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalının %75, davacının maliki bulunduğu...plakalı araç sürücüsü ... ın %25 oranında kusurlu olduğunu ve davacı aracında kaza sebebiyle meydana gelen hasarın 5.600,00 TL olduğu bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla anlaşılmış olmakla tarafların kusur oranları da dikkate alınarak araçtaki hasar yönünden davacının kusur oranına isabet eden kısmın mahsubu ile 4.700,00 TL bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı asil ... tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeni ile araçta meydana gelen hasar bedelinin ve tespit masraflarının istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması “Dava Şartları” başlıklı 114. maddesinin 1.fıkrasının (h) bendinde açıkça dava şartları arasında sayılmıştır. Davacı malik araç hasarı için dava açtığına göre davacı sürücünün iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Davacı ... yönünden davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması “Dava Şartları” başlıklı 114. maddesinin 1.fıkrasının (h) bendinde açıkça dava şartları arasında sayılmıştır. Davacı malik araç hasarı için dava açtığına göre davacı sürücünün iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Davacı ... yönünden davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekili, dava dilekçesinde dava konusu trafik kazası sonucunda davacının aracında oluşan 4.700,00 TL hasar tazminatının davalının sigortalısının tam kusurlu olması sebebi ile ödenmesini talep etmiş, mahkemece davalının %75 kusurlu olduğunu tespit ederek makine mühendisinden alınan raporda 5.600,00 TL olarak belirlenen hasar tazminatından davacının kusur durumu düşülerek 4.700,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir

Davacı vekilinin hasar tazminat talebinin davalının tam kusurlu olmasına göre 4700,0 TL talep ettiği, talep edilen 4.700,00 TL tazminat tutarı üzerinden kusur indirimi yapılması gerekirken talep aşılarak bilirkişi raporu ile belirlenen hasar tazminat bedeli üzerinden davalının sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplele davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının redddine, (2) ve (3) nolu bette açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3866, Karar No: 2017/1053, Tarih: 16.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3866 E.  ,  2017/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın duruşmada, şirketi ... ile birlikte kurduklarını, kendisinin bu kişiye vekalet verdiğini, tüm faturaları bu kişinin düzenlediğini savunması, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, 13.12.2005 tarihli bir adet fatura fotokopisi haricinde sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, anılan yıllara ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; sanık tarafından ... isimli şahsa vekaletname verilip verilmediği araştırılıp, bu kişinin tespiti halinde ifadesinin alınması ve gerektiğinde fatura üzerindeki yazı ve imzaların sanık ve bu kişi eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

2-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme tek suçtan kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

3-5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, sahte fatura düzenleme suçu neticesinde oluşan somut zararın ne olduğu tespit edilmeden, sanık hakkında “suç işleme yoğunluğu ve zarar giderilmediğinden” bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

4-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3408, Karar No: 2009/3602, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3408 E.  ,  2009/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Mobilya Dekarayson San. Ve ...Ş. Ile davalı ... Tic. San. A.Ş. Aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 292-325 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işböLümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21497, Karar No: 2013/1124, Tarih: 28.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/21497 E.  ,  2013/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan muhtesat ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan muhtesat ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun 18/10 maddesine göre dava konusu muhtesat ve ağaçlara el atılıp atılmadığı, davacının muhtesatlardan yararlanmasının engellenip engellenmediği araştırılıp, sonucuna göre muhtesatlar halen davacının kullanımında ise davanın reddine, aksi halde ise kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/10885, Karar No: 2012/32943, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10885 E.  ,  2012/32943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneği ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/695, Karar No: 2016/1846, Tarih: 04.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/695 E.  ,  2016/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31077, Karar No: 2016/26448, Tarih: 06.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/31077 E.  ,  2016/26448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde yapılan tespit ve değerlendirmede, tavzih talebinin reddine ilişkin verilen ek kararın taraflara tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılmamaktadır.

Bu sebeple;

1-Taraflara ek karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse ek kararın taraflara tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve bu şekilde tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3645, Karar No: 2007/4262, Tarih: 07.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3645 E.  ,  2007/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Müdahelinin men’i ilamına aykırı eylemde bulunmak suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İİK’nun 343.maddesi uyarınca 10 ... disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, Keşap İcra Mahkemesinin 27.04.2007 tarihli ve 2005/10 esas ve 2006/5 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 23.08.2006 günlü ve 2006/456 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müdahalenin men’i ilamına aykırı eylemde bulunmaktan sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanun’un 14.maddesiyle değişik 343.maddesi uyarınca üç aya kadar tazyik hapsi yerine, 10 ... disiplin hapsine karar verilmesinden sonra, anılan karara vaki itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmasında isabet görülmemekle, kararın bozulması lüzumu,Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.06.2007 ... ve 33441 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 02.08.2007 ... ve K.Y.B.2007/148861 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Borçlu sanığa isnat olunan eylem 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 343.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Yalnız kendisi tarafından yapılacak olan bir işin yapılması veya bir işin yapılmaması yahut bir irtifak hakkının tesisi veya kaldırılması hakkındaki ilâm hükümlerine makbul mazerete müstenit olmayarak muhalefet eden borçluların, lehine hüküm verilmiş kimsenin şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra ilâmın gereği yerine getirilirse, borçlu tahliye edilir.” hükmü karşısında, borçlu sanığın yapılan yargılama sonucunda, üç aya kadar tazyik hapsi yerine 10 ... disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair kararın hatalı olduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir. Ancak Mahkemece 27.4.2007 tarihli 2005/10-2006/5 sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 10 ... disiplin hapsi cezası sanık yönünden kazanılmış hak olarak kabul edilmesi gerektiğinden aleyhe bozma yasağı da gözönünde bulundurularak yeniden takdir edilecek cezanın 10 günlük süreyi de geçemeyeceği nazara alınmalıdır.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle, Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 23.08.2006 tarihli 2006/456 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY'nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...'ın 2004 sayılı İİK’nun 5358 sayılı Kanun'un 14.maddesi ile değişik 343.maddesi uyarınca 10 güne kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 7.11.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4977, Karar No: 2012/8819, Tarih: 19.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/4977 E.  ,  2012/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın evinde ele geçen ve astsubay olarak görev yapan yakını ...'na ait olduğunu ileri sürdüğü suça konu atışa elverişli 25 adet mermiyi 2006 yılının Ağustos ayından suç tarihi olan 27.03.2007 tarihine kadar evinde bulundurduğu bu nedenle atılı suçun oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.