muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20461, Karar No: 2014/18533, Tarih: 18.12.2014

Bu itibarla; Dairemiz tarafından aynı gün incelenen Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/353 E., 2013/66 K Sayılı dosyasında (Dairenin 2014/20472 E, 2014/18536 K.) geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; 2011 yılı itibari ile zeytinin dekar başına ortalama verimi 504, satış fiyatının 1,75 TL, üretim gideri ise 490,29 TL/da olmasına rağmen sırasıyla 620 kg, 2,00 TL, 430 TL/da alınması suretiyle yanlış değer hesaplanmış olması,

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda enkaz bedeli düşülmemiştir. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbetinin araştırılması, enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılan ve bedeline hükmedilen kısmının tapusunun davacının payı oranında iptali ve hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi gereği acele el koyma kapsamında dava konusu taşınmaz hakkında Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/261-321 E-K sayılı dosyası ile 13.483,49 TL bedel takdir edilmiş olup bu bedelin hükmedilen bedel bakımından davacıya ödenip ödenmediği araştırılmadan hüküm kurulmuş olması,Doğru görülmemiştir.

Mahkemece öncelikle 1 numaralı fıkrada izah edildiği üzere davacı talebi açıklattırılmalı, bu açıklamaya göre;

a) Davacı zemin bedelini değil sadece kendisine ait olduğunu iddia ettiği 80 adet zeytin ağacının bedelini talep ettiği taktirde, dava konusu taşınmazın diğer paydaşları da dinlenip, ağaçların davacıya ait olduğu sonucuna ulaşılırsa, 2011 yılı itibariyle zeytin ağacının yaş ve cinsine göre verileri gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi kurulundan alınacak rapor sonucuna göre ağaç bedeline hükmedilmeli,

b) Davacı zemin bedelini talep etmesi halinde ise; davacının taşınmazda 1/6 payı olduğu da dikkate alınarak yukarıdaki 2 ve 3 numaralı bozma gerekleri doğrultusunda değerlendirme yapan bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak bu raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10214, Karar No: 2015/19799, Tarih: 08.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10214 E.  ,  2015/19799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, hafta tatili, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, iş arama izin ücreti, fazla mesai, yıllık ücretli izin, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı ... vekili müvekkilinin ihale makamı olduğunu, davacının diğer davalı şirket işçisi olduğunu ve iş sözleşmesinin diğer davalı şirket tarafından feshedildiğini ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davacının iş sözleşmesinin feshinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı işçinin, 27.06.2005-30.04.2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde kaloriferci olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai ücretlerinin, tanık beyanlarına göre 09.03.2005-01.10.2011 tarihleri arası dönemde, Ekim-Mart ayları arası kış mevsiminde haftanın altı günü 06:00-19:00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme sonrası haftada yirmi dört saat, Nisan-Eylül ayları arası yaz mevsiminde haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme sonrası haftada üç saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Fazla mesainin ispatı konusunda, dosya içerisinde, iş yerindeki çalışma düzenini gösterir iş yeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği, taraf tanık anlatımları ve dosya kapsamı dikkate alındığında davacının kış döneminde 06:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı, bir buçuk saat ara dinlenme düşülmesi ile haftada on iki saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai alacağı bu kabule göre hesaplanmalı ve önceki hükümdeki takdiri indirim oranı ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20469, Karar No: 2017/4854, Tarih: 26.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/20469 E.  ,  2017/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından boşanma davasının reddi, kadın yararına verilen manevi tazminatın miktarı ve kadının ziynet alacağı davasının reddi sebebiyle yararına vekalet ücreti verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hükümde davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davası reddedilmiş, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda "Kadının ziynet alacağı davası gösterilen diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak davalı-karşı davacı kadın delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davalı-karşı davacıya yemin delili hatırlatılmamıştır. Bu sebeple yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yapılması ve gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekçesiyle" bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir. Bu durumda davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-karşı davacı erkek yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/902, Karar No: 2016/962, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/902 E.  ,  2016/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davacının beyanına göre kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının 07.10.2015 tarihli talimat duruşmasındaki beyanına göre kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19874, Karar No: 2016/15132, Tarih: 07.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/19874 E.  ,  2016/15132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil (Kıyı Kanunu Gereğince)

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil (Kıyı kanunu gereğince) davasının reddine dair ..... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ....05.2015 gün ve 214/421 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 162 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 180,... m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davaya konu 162 parsel sayılı taşınmazın "kıyı kenar çizgisi" içerisinde kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece, bilirkişiler tarafından düzenlenen ....04.2015 havale tarihli rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından ........2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyon alışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerler gözardı edilmemelidir.

Somut olayda jeolog, jeomorfolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu parselin 180,... m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlendikten sonra bilirkişi kurulunca oluşurulan kıyı kenar çizgisine göre anılan taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında (kara tarafında) kaldığı bildirilmiş, ancak İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi kurulu tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamıştır. Bu nedenle, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile mahkemece oluşturulan bilirkişi kurulunca ....04.2015 havale tarihli raporda belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan raporu sunan bilirkişilerden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınması gerekir. Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. ... Hukuk Genel Kurulu'nun ....06.2003 gün ve 97/110

sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedelerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2971, Karar No: 2012/6007, Tarih: 23.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2971 E.  ,  2012/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2011

Yanlar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı bedel istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; muris 1943 doğumlu Gönül'ün ölümü üzerine davanın taraflarının mirasçı olarak kaldığı, murisin çekişme konusu 5389 parseldeki 20/1810 arsa paylı D Blok 2 nolu meskenini intifa hakkını üzerinde bırakarak davalıya 21.08.2009 tarihinde 5.000.-TL bedelle sattığı, davalının da taşınmazı 5.1.2010 tarihinde dava dışı kişiye sattığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, tarafların anne-babalarının 2.12.1998 tarihinde boşandıkları, mirasbırakan Gönül'ün davalı kızıyla birlikte yakınlarının yanında birkaç ay kaldıkları, daha sonra beraber yaşamaya başladıkları, davalının evlenip Bursa'ya gittiğinde annesini de yanına aldığı, kanser olan annesine baktığı, davacının annesiyle hiç ilgilenmediği, miras bırakanın Giresun İli Bulancak İlçesinde de bir taşınmazın büyük payına sahip olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın değerinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. S.başka bir ifadeyle, malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda değinildiği üzere, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuksal dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifadeyle, murisin iradesi önem taşır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı, böyle bir amaç taşısaydı, Giresun'da yer alan taşınmazını da devretmesine bir engel bulunmadığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27238, Karar No: 2014/11357, Tarih: 10.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27238 E.  ,  2014/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların her iki suçtan mahkumiyetlerine

I-)Sanık ...'ün “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş edilmiş, cezaları artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... müdafii ile diğer sanık ...'ün, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve buna iştirak" suçundan verilen hükme yönelik temyizlerine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve buna iştirak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suçun en son işlendiği 30.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile diğer sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-)Sanık ... müdafiinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna maddi menfaat gözetmeksizin iştirak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

III-)Sanık ... müdafiinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna maddi menfaat gözetmeksizin iştirak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

İddianame ile ... İnş. ve Malz. Doğ. Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. müdürü olan sanık ...'ün sahte fatura düzenlemek suçuna maddi menfaat gözetmeden iştirak ettiği iddia olunarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 360. maddesinin lehe olarak uygulanması talep edilen sanık hakkında, gerekçesi gösterilmeden ve ek savunma hakkı da tanınmadan, anılan maddenin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarnca BOZULMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2643, Karar No: 2011/5765, Tarih: 23.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2643 E.  ,  2011/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 40, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı 23.12.2008 günü verilen kararın katılan vekili tarafından 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 02.02.2009 günü temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK'un 317 maddesi gereğince katılan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek,

Sanık müdafinin temyiz istemine ilişkin yapılan inceleme de,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1 maddesi uyarınca 2 yıl hapis 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 5/8 oranında indirim yapılarak 9 ay hapis 168 TL adli para, TCK'nın 59. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 7 ay 15 gün hapis ve 140 TL adli para, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 2700 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 2840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.