muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2364, Karar No: 2021/3242, Tarih: 03.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/2364 E.  ,  2021/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren tarafından işletilmekte olan restoranda 01.05.2009- 22.01.2017 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, aylık maaşının zamanında ve düzenli ödenmemesi, fazla çalışmalarının, hafta tatili ile bayram ve resmi tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığının ödenmemesi, işyerinde psikolojik baskı ve mobing uygulanması nedenleri ile iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini, davalı işveren tarafından müvekkilinin çalışmalarının 02.07.2009 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini, bu dönemde sigortasız çalıştırıldığını, yine kış sezonlarında zaman zaman sigorta kayıtları üzerinden çıkış gösterilmek suretiyle bu dönemlerdeki çalışmalarını sigortasız yaptığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, aylık ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işi kendi isteği ile bıraktığını, iş saatlerinde iş sözleşmesinin gereklerine aykırı davranarak sürekli telefon ile oyun oynadığını, davacının işe gelmemesi nedeniyle tutanak tutulduğunu, müvekkilinin iyiniyetli davranarak davacının işe dönmesini bekleyerek dava dilekçesinin gönderildiği süreye kadar sigorta çıkışını göstermediğini, iş yerinin sezonluk olduğunu, ancak işverenin iyiniyetli davranarak kış sezonlarında çalışma olmasa bile davacının sigortasını yatırdığını, fazla çalışma, ek çalışma ücretlerinin ödendiğini, hiçbir alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hizmet süresinin uyuşmazlık konusu olması ya işveren tarafından çalışmanın hiç bildirilmemesinden ya eksik bildirilmesinden ya kayıtların düzgün tutulmamasından ya da aralıklı kesintili çalışmalarda çalışmanın kesintisiz olup olmadığının belirsizliğinden kaynaklanmaktadır.

Çalışmanın hiç bildirilmemesi durumlarında ispata daha ihtiyatlı yaklaşmak gerekir. İşçinin hiç sigorta bildirimi yapılmasa da sigortasız çalıştırılmış olması ihtimali bulunduğundan 6100 sayılı Hukuku Muhakemeleri Kanunu'nun 24/2 maddesi gereğince hizmet tespiti davası açmaya zorlanmadan davanın alacak yönünden çözümlenmesi yoluna gidilmelidir. Ancak açılmış bir hizmet tespiti davası varsa bunun da sonucu beklemelidir. Tanıkların aynı dönemde çalışmış sigortalı kişiler olmasına özen gösterilmelidir. Çalıştığını gösteren işveren kayıtları veya onun adına iş yaptığını gösteren başkaca deliller bulunması halinde ispatlandığı ölçüde sürelere itibar edilmelidir. Çalışmanın kısmen aralıklı bildirilmesi hallerinde de işten ayrılma bildirgeleri getirtilmeli, ara dönemlerde çalışıp çalışmadığı, hizmetinin kesintisiz olup aynı dönemde çalışmış sigortalı tanık beyanlarıyla net bir şekilde ortaya konulmalıdır. Yakın akrabaların komşuların tanıklıklarına da o işyerinde çalışmadıklarından ihtiyatlı yaklaşılmalı ispat için yan deliller aranmalıdır. Aksinin yani kesintisiz çalıştığının ispat edilememesi halinde kayıtlara üstünlük tanınmalı ve hizmet süresi kesintisiz değil aralıklı çalışma kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 02.07.2009-22.01.2017 tarihleri arasında aralıksız olarak (2011/11-2012/04 arası 6 aylık süre düşülerek) çalıştığı kabul edilerek, sözkonusu hizmet süresine göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak varılan sonuç eksik araştırmaya dayalıdır. Şöyle ki, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davalı işveren tarafından 02.07.2009 - 24.11.2009, 19.02.2010 - 31.10.2010, 30.01.2011 - 30.11.2012 ve 01.02.2013 - 22.01.2017 tarihleri arasını kapsayan dönemler için bildirim yapıldığı görülmektedir. Taraf tanıklarının davacının çalışmasının aralıklı mı yoksa aralıksız mı olduğu yönünde açık bir beyanları bulunmamaktadır. Ancak davacı tanıklarından Ali Karakoca, davalı restoranda 2009 yılının Mart ayından 2016 yılının Mart ayına kadar çalıştığını, davacının ise kendisinin yardımcısı olarak çalıştığını ve davacının 2009 yılının Mayıs ayında çalışmaya başlayıp kendisinden sonra bir yıl kadar daha çalıştığını beyan etmiştir. Bu durumda işverenle herhangi bir husumeti bulunmadığı anlaşılan bu tanığın davalı iş yerinde tam olarak hangi tarihler arasında çalıştığının tespiti için hizmet döküm cetveli getirtilerek ve davacının çalışmasının aralıklı mı yoksa aralıksız mı olduğu yönünde yeniden beyanı alınarak dosya kapsamı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, davacı iddiası ve bu tanık beyanına göre davacının çalışmasının aralıklı mı yoksa aralıksız mı olduğu belirlenmeli ve çıkacak sonuca göre alacak kalemleri hakkında karar verilmelidir. Anılan yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1548, Karar No: 2016/3391, Tarih: 06.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1548 E.  ,  2016/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken 6545 sayılı TCK'nın 102/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceği, suça konu olayda sanığın basit cinsel saldırı suçunu metroda çalışan vagonda yolculuk yaparken işlediği ve eylemin gerçekleştirildiği vagonun TCK'nın 102/3-e maddesinde “insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar” şeklinde tarif edilen yerlerden olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılırken adli sicil kaydına göre tekerrüre esas görünen 6 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 gün ve ... Esas, ... Karar sayılı ilamının onaylı bir örneğinin dosya içerisine getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin tatbiki gerektiği gözetilmeden, karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınması mümkün olmayan Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 gün ve ... Esas, ... Karar sayılı ilamına göre sanık hakkında 58. maddenin uygulanması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36548, Karar No: 2017/33855, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36548 E.  ,  2017/33855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9477, Karar No: 2015/7320, Tarih: 15.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9477 E.  ,  2015/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince yargı yerinin belirlenmesi için dosya gönderilmiştir.

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'ın adrese dayalı nüfus kayıt sisteminden yapılan araştırmada "... ili, ... ilçesinde" ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın yapılan kolluk araştırmasında adresinin "... Mah. ... Cad. NO:..." olduğu belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar MERNİS kayıtlarına göre kısıtlı adayının adresinin "... ilçesi" olduğu belirtilmekte ise de, ... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasında, kısıtlı adayı ...'ın ... Mah. ...Cad. No:..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi. .
Yargıtay — Esas No: 2020/315, Karar No: 2020/856, Tarih: 25.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/315 E.  ,  2020/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/11/2015 gününde verilen dilekçe ile muvazaaya dayalı haciz ve satışa izin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 06/06/2017 günlü karara karşı davalılardan ...'in istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 01/12/2017 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/02/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı banka adına gelen olmadı. Davalı ... vekili Avukat ...'nin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, mazeret reddedildi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/02/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15919, Karar No: 2023/320, Tarih: 07.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15919 E.  ,  2023/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 142/1-e ve 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/925 Esas, 2016/570 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan, TCK'nın 142/1-e, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 142, 00 TL yargılama giderinin (4 adet tebligat gideri olan 42,00 TL ile Adli Tıp rapor ücreti olan 100,00 TL) suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.03.2021 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz dilekçesinde özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; tanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuğun olay günü şikâyetçiye ait park halindeki motosikleti çaldığı kabulüyle atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. ... Mahallesi, ... Sokak'ta ikamet eden şikâyetçi ..., ikametinin önüne park ettiği ... plakalı 4.650,00 TL değerindeki motosikletinin çalınması nedeniyle şikayetçi olmuştur.

3. Tanık ... soruşturma aşamasında alınan beyanında; 27.10.2015 günü saat 11.00 sıralarında ... Mahallesi ... Okulunun yanında parkta bulunduğu esnada, iki kişinin park halindeki motosikletin yan tarağının kırıp motosikletle uzaklaştıklarını gördüğünü, motosikleti şikâyetçi olan amcasının oğlu tarafından kullanılan motosiklete benzettiğini, amcası ile görüştüğünde motosikletinin çalınmış olduğunu öğrendiğini belirtmiştir.

3. Tanık ... soruşturma aşamasında alınan beyanında; 27.10.2015 günü saat 11.00 sıralarında ... Mahallesi ... Okulunun yanında parkta bulunduğu esnada, iki kişinin park halindeki motosikletin yan tarağının kırıp motosikletle uzaklaştıklarını gördüğünü, motosikleti şikâyetçi olan amcasının oğlu tarafından kullanılan motosiklete benzettiğini, amcası ile görüştüğünde motosikletinin çalınmış olduğunu öğrendiğini belirtmiştir.

4. 29.10.2015 tarihli tutanağa göre; 29.10.2015 günü saat 16.30 sıralarında tanıklar ... ve ...'in yanında çalışır vaziyette park halinde duran plakasız ve şase kısmı kırılmış motosikletin, şikâyetçinin tarihten 2 gün önce çalınan motosikleti olduğu anlaşılmış; tanıklar ... ve ... soruşturma aşamasında alınan beyanlarında; 27.10.2015 günü mahalleden tanıdıkları suça sürüklenen çocuk ...'ın, kullandığı motosikleti kendilerine ruhsatsız olarak 300 TL karşılığında sattığını ifade etmişler; suça sürüklenen çocuğu kendilerine gösterilen sistem kayıtlarındaki resim üzerinden teşhis etmişlerdir.

6. Tanık ...'in, suça sürüklenen çocuğun, olay günü suça konu motosikletin yanında gördüğü kişilerden biri olduğunu kesin olarak teşhis ettiğine dair 27.11.2015 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

7. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, tanık ...'in uzaktan akrabası olması, tanık ...'in de onun arkadaşı olması nedeniyle tanıdığını ve tanık ... ile aralarında motosiklet tamiri nedeniyle husumet bulunduğunu savunarak üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçinin beyanı, tanıklar ... ve ...'in birbiri ile uyumlu anlatımları, dosya içerisindeki olay tutanağı içeriği, tanık ...'in olay gününe ilişkin ifadesi ve fotoğraf teşhis tutanağı içeriği bir bütün olarak dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik zorunlu kamu masrafı niteliğinde olan Adli Tıp rapor ücretinin (100,00 TL), suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik zorunlu kamu masrafı niteliğinde olan Adli Tıp rapor ücretinin (100,00 TL), suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/925 Esas, 2016/570 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin paragraftan "142,00 TL" ibaresi çıkarılarak yerine “4 adet tebligat gideri 42,00 TL" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15432, Karar No: 2018/7970, Tarih: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15432 E.  ,  2018/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için, mahkemece ulaşılan vicdani kanıyı açıklamayan, sanık hakkında kapsamı belirsiz şekilde "nedenleri bulunmadığından lehe maddelerin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.