muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21094, Karar No: 2015/310, Tarih: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21094 E.  ,  2015/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/87-2013/457

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.06.2014 günü temyiz eden davacılar ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı Ü.. B.. vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Ü.. B.. hakkındaki davanın husumetten reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi doğru olduğu gibi, 908 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile aynı ada 9 parsel sayılı taşınmazın yol ve dini tesis alanında kalan bölümlerinin bedelinin davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Ü.. B.. İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 31.07.2014 tarihli cevabi yazısına göre; dava konusu 908 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 04.09.2013 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli revizyon uygulama imar planında konut alanında kalan bölümde mer’i imar planı ve imar yönetmeliği şartlarına göre uygulama yapılabileceği ve metrekare kaybı olmayacağı anlaşılmakla, bu bölümün bedeline hükmedilmemesi gerekirken, bu parselin de tamamının bedeline hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazların yolda kalan bölümlerin T.M.K’nun 999. maddesi uyarınca yol olarak terkinine, kalan bölümlerin ise davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, sadece yolda kalan bölümlerin terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazların yolda kalan bölümlerin T.M.K’nun 999. maddesi uyarınca yol olarak terkinine, kalan bölümlerin ise davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, sadece yolda kalan bölümlerin terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na, 1.100,00-TL. vekalet ücretinin de davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alınarak davacılara verilmesine, davacılar ve davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13250, Karar No: 2023/1436, Tarih: 20.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/13250 E.  ,  2023/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2270 E., 2021/1464 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/131 E., 2021/228 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenliğe ait işyerinde 02.03.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucunda %19,2 oranında malul kaldığını, kazanın işverenin iş emniyeti ve iş güvenliği ile ilgili tedbirleri almamasından kaynaklandığını belirterek 100,00 TL maddi tazminatın faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 30.04.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat talebini 211.641,00 TL'ye yükselttiklerini ve 60.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, servis teknisyeni olarak çalıştığını, kazadan sonra da çalışmasına devam ettiğini, davacıya gerekli iş güvenliği eğitimlerinin periyodik olarak verildiğini, kazanın oluşumunda davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 02.03.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle %19,2 oranında işgücü kaybına uğradığı,iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %90 oranında kusurunun bulunduğu, olay nedeniyle davacıda oluşan sürekli iş göremezlik kaybı, davalı işverenin kusuru, günün ekonomik koşulları ve tarafların durumları itibariyle manevi tazminatın belirlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddine,

a-211.641,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 02.03.2012'den işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b-30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.03.2012'den işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

b-30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.03.2012'den işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinden rapor aldırılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, kusur oranının gerçeği yansıtmadığını, hükme esas alınan kusur ve hesap bilirkişisi raporlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kazanın davacının ağır kusurlu davranışından kaynaklandığını, davacıya her türlü iş güvenliğiyle ilgili eğitimlerin verilmiş olduğunu, kusur raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın fahiş derecede yüksek olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işverenlikte iş makinası teknisyeni olarak çalışmakta iken makinadaki arızayı gidermek amacıyla şanzımanın indirilmesi sırasında vinçle 2.5 ton ağırlığındaki kabinin yaklaşık 10 cm kaldırılmasının akabinde kabinin altındaki cıvataları tuttururken mapanın bir tarafının kopması sonucu kabinin sol elinin üzerine düşmesi ve sol elinin bilek kemiği parçalanması ile parmaklarda ezilme oluşması şeklinde gerçekleşen kaza neticesinde yaralandığı, ... 6. İş Mahkemesi 2016/14 E. sayılı rücu dosyasında aldırılmış olan 2016/10609 Karar sayılı Yüksek Sağlık Kurulu Raporunda kazaya bağlı meslekte kazanma gücü kaybının %19,2 olduğunun belirtildiği, akabinde aldırılan adli tıp kurumu 3. İhtisas kurulunun 04.01.2018 tarihli raporunda davacının iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünde %19,2 oranında kaybı olduğu, birbirini teyit eden Kocatepe Sgm Sağlık Kurulu, YSK ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu kararları nazara alındığında davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti açısından Adli Tıp 2.Üst Kurulundan rapor aldırılmasına ihtiyaç bulunmadığı, mahkemece alınan kusur raporunda davalı işverenliğin kazanım oluşumunda %90 kazalının ise %10 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, bu kusur oranlarının ... 6. İş Mahkemesinin 2016/14 E sayılı rücu dosyasında aldırılan 27.09.2018 ve 31.01.2019 tarihli kusur raporlarındaki kusur oranları ile paralellik arz ettiği, davalı vekilinin kusur raporuna ilişkin istinaf itirazının yerinde olmadığı; ilk derece mahkemesince tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kazanın oluş şekli, kusur oranları, kazalının maluliyet oranı ve hak ve nesafet ilkeleri göz önüne alınarak hükmedilen 30.000,00 TL manevi tazminatın dosya içeriğine uygun düştüğü ,istinaf başvuru nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınarak davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespit edilmesi gerektiğini, kazanın davacının kusuru ve ihmali ile meydana geldiğini, davalının kusuru bulunmadığını, davalı lehine hükmedilen manevi tazminatın fahiş derecede yüksek olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

A. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Sonuç olarak kabul edilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B. Davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istemi yönünden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istemi yönünden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15319, Karar No: 2014/427, Tarih: 16.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/15319 E.  ,  2014/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/01/2013

Numarası : 2011/68-2013/12

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01/01/1999 tarihinde asıl işveren davalı kurumun alt işverenleri bünyesinde ve onun işçisi olarak çalışmaya başladığını , 01/01/2010 tarihinden itibaren de davalı şirketin aldığı ihale sonucunda alt işveren olması dolayısıyla davalı şirket bünyesinde çalışmakta iken iş akdine 31/12/2010 tarihinde son verildiğini, özellikle kış aylarında günlük 12 saat çalıştığını, yapmış olduğu fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücretinin tahsilini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurumun temizlik işlerini anahtar teslim esasına göre firmalara ihale ettiğini ve bu firmaların ihale olunan işi münhasıran kendi işçileri ile yerine getirdiğini, davacıya fazla mesai alacağının da aylık ücreti ile birlikte ödendiğini, davanın reddi gerektiğini talep etmiştir.

Davalı Pro-Tem Ltd.Şti. vekili, davacının çalıştığı kalorifercilik işinde vardiya usulü ile çalışma söz konusu olup gerektiğinde 3 vardiya yapıldığından fazla çalışmanın söz konusu olamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece diğer isteklerle birlikte, fazla çalışma ücreti isteğinin de kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece davacının 01.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında tanık anlatımlarına itibar edilerek fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, dosya ya sunulan davacının imzası bulunan 2010 yılının tüm aylarını kapsayan “personel imza ve devam cetveli” belgelerinde davacının çalışma saatlerinin gösterildiği görülmektedir. Söz konusu kayıtlarda gerekli inceleme yapılmadan tanık beyanlarına dayanılarak isteklerin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Söz konusu belgeler üzerinden inceleme yapılarak, bu kayıtlar bir değerlendirmeye tabi tutulmadan eksik araştırma ve inceleme ile tanık beyanlarına göre fazla mesai ücreti belirlenerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16625, Karar No: 2016/24055, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16625 E.  ,  2016/24055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13695, Karar No: 2014/19907, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13695 E.  ,  2014/19907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2012/593-2013/570 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına TPE nezdinde tescilli "..." ibareli coğrafi işaretin bulunduğunu, davalı...Et San ve Tic A.Ş tarafından müvekkilinden izin alınmadan üretilen ve diğer davalı ...Ş. tarafından satışa sunulan "..." adlı ürünün TPE tarafından tescil edilen ürünün özelliklerini taşımadığını, bu durumun coğrafi işaret hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin coğrafi işaretten doğan haklarına tecavüzün önlenmesine, ürünlere el konulmasına, 5.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı...Et San ve Tic A.Ş vekili, coğrafi işaretlerde tekel hakkının bulunmadığını, üretimin de belirlenen esaslara uygun yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.