muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/40076, Karar No: 2015/36414, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27957, Karar No: 2016/956, Tarih: 21.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2015/27957 E.  ,  2016/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2014 gün ve 2013/349 esas, 2014/57 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 02.11.2015 gün ve 2015/21393 esas, 2015/36771 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA," karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2015 gün ve 2014/117166 sayılı yazısı ile;

"İtiraza konu olayda Başsavcılığımız ile Yüksek 4.Ceza Dairesi arasında suçun subutuna,cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin bir ihtilaf bulunmayıp itiraz konusu,sanığın üzerine atılı suçun hukuki tavsifine ilişkin bulunmaktadır.

Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde;müşteki olan annesiyle ayrı evde ikamet etmekte olan sanığın olay gününde annesinin ikamet ettiği eve gelerek tapuda annesi adına kayıtlı bulunan taşınmazın tapusunu kendi üzerine devretmesini istediği,annesinin kabul etmemesi üzerine de "annesini öldüreceğini, kan döküleceğini" söyleyerek tehditte bulunduğu dosya kapsamı ile subuta ermiş bulunmaktadır.Yerel savcılık ve mahkemece de subut bu şekilde kabul edilmekle beraber,yerel mahkeme gerekçeli kararında " Yağma suçu, hırsızlık suçuna çok benzeyen bir suçtur. Yağma suçu ile hırsızlık suçunun; malın taşınabilir olması, malın sahibinin rızasının olmaması, malın alınması ve faydalanmak kastı unsurları aynıdır. Bu nedenle yağma suçunun konusu da hırsızlık suçunda olduğu gibi, başkasına ait olan taşınır bir maldır. Sanık hakkında her ne kadar yağmaya teşebbüs suçuyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da, yağma suçunun taşınır olmayan mallar hakkında işlenemeyeceği anlaşılmıştır. Nitekim Yargıtay CGK’nın 26.03.2002 tarih ve 2002/1-94-2002/225 sayılı kararında da taşınır olmayan mallar hakkında yağma suçunun işlenemeyeceği belirtilmiştir.

Tüm dosya kapsamının incelemesi sonucunda olayda yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın üzerine atılı eylemin TCK'nun 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılarak ilgili kanun maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurmuş,Yüksek Daire ise bu kararı onamıştır.

Yağma suçunun temel şeklini düzenleyen 5237 Sayılı Yasanın 148.maddesinde, "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet haline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi halinde de aynı ceza verilir.

(3) Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hale getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında,taşınmazların ekonomik değerinin bulunması,tapuda taşınmaz mal satışı,bağış ve rehin gibi işlemlerin belge düzenlenmesi suretiyle gerçekleşmesinin zorunlu olmasına göre tehdit yoluyla bu belgelerin düzenlenmesine zorlama eylemi yağma suçunu oluşturacaktır.Zira,maddenin gerekçesinde açıkça anlatıldığı ve örneklendiği şekilde "..." bu borç para borcu olabileceği gibi,bir işi yapmaya veya yapmamaya,bir taşınmazını hibe etmeye,kira ile oturulan bir binayı boşaltmaya,var olan bir borca kefil olmaya da ilişkin olabilir." Dosya kapsamından da açıkça anlaşıldığı şekilde sanık annesi adına kayıtlı taşınmazın kendi adına hibe suretiyle devrini tehditle gerçekleştirmeye çalışmış ve madde gerekçesinde de örneklenen şekilde suçu işlemiştir.

Yürürlükten kaldırılan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun, yağma suçuna ilişkin maddelerinde yağmanın konusunun ne olacağı hususunda gerek doktrinde gerek Yargıtay içtihatlarında bir tereddüt bulunmayıp Mülga Türk Ceza Kanunun yağma suçunu düzenleyen 495’inci maddesinde yağmanın konusunun “menkul mal” olacağı yazılmıştır.Oysa ki Yeni Türk Ceza Kanununda yağma suçu “Malvarlığına Karşı Suçlar” bölümü altında düzenlenmiştir ve konusu “mal”dır. Mal kavramına taşınır ve taşınmazlar birlikte girmektedir.Yağmanın konusunu taşınır mal ile sınırlamak, yasal düzenlemeye ve kanun koyucunun maksat ve iradesine aykırı olacaktır.

Bu sebeplerle; üzerine atılı taşınmazın tapuda devrini sağlamak için annesini tehdit eden sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu düşüncesiyle suç vasfı yönünden sanık aleyhine olarak onama kararına itiraz etme zorunluluğu doğmuştur.

Bu sebeplerle; üzerine atılı taşınmazın tapuda devrini sağlamak için annesini tehdit eden sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu düşüncesiyle suç vasfı yönünden sanık aleyhine olarak onama kararına itiraz etme zorunluluğu doğmuştur.

Sonuç ve istem: Açıklanan gerekçelerle;

Yüksek Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 02/11/2015 gün,2015/21393 Esas,2015/36771 Karar sayılı ONAMA kararının kaldırılarak, Batman 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli, 2013/349 esas, 2014/57 karar sayılı hükmünün CMUK.326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA karar verilmesi,itiraz kabul edilmediği takdirde dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığına tevdii itirazen saygıyla arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 02.11.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 02.11.2015 gün ve 2015/21393 esas, 2015/36771 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2014 gün ve 2013/349 esas, 2014/57 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdur annesinin oturduğu eve gelerek, annesi adına kayıtlı taşınmazın tapusunu kendi üzerine devretmesini istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine "öldüreceğini, kan döküleceğini" söylemesi biçiminde gerçekleşen olayda, taşınmazın tapuda devrini sağlamak amacıyla annesini tehdit eden sanığın eyleminin TCK'nın 148. maddesindeki yağmaya teşebbüs suçunu oluşturmasına karşın, suç vasfında yanılgı ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4381, Karar No: 2023/7038, Tarih: 02.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4381 E.  ,  2023/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine İcra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtay’da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1- Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 24.02.2023 tarih ve 2022/2102 E. - 2023/376 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ: 1- Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 24.02.2023 tarih ve 2022/2102 E. - 2023/376 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Ankara Batı 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 24.06.2022 tarih ve 2021/868 E. - 2022/530 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” nolu bendinde yer alan “%10'una” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’ine” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/28757, Karar No: 2017/3520, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28757 E.  ,  2017/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3476, Karar No: 2020/4187, Tarih: 01.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3476 E.  ,  2020/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2 maddesine uyan suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 09.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3574, Karar No: 2009/5383, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3574 E.  ,  2009/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu edilen trafik-iş kazasında davalıların kusuru bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir.

Zararlandırıcı olayda davalı İpek Satış Dış Ticaret Ltd Şti’nin işçileri olan muris ile diğer işçi...’ın 11.11.2002 tarihinde Karadeniz Bölgesinde saat pazarlama ve satışı için davalı şirkete ait...plakalı otomobille yola çıktıkları, murisin kullandığı otomobille pazarlama işi için gittikleri Mesudiye’den Gölköy’e dönerken virajı alan aracın yolların buzlu ve kaygan olması nedeniyle kayarak karşı şeride geçip takla atması şeklinde gerçekleşen tek taraflı trafik iş kazası sonucunda davacılar murisinin öldüğü diğer işçinin ise yaralandığı dosyadan anlaşılmaktadır . Cumhuriyet Savcılığı tarafından tutulan 19.11.2002 tarihli olay yeri tespit tutanağında murisin kullandığı Şahin marka aracın virajı aldıktan sonra kaygan ve buzlu yolda durmayarak karşı şeride geçerek tümseğe çarparak takla attığı yolun ve havanın açık olduğu , yağmur ve kar bulunmadığı, viraj levhasının yerinde olduğu tespit edilmiş, aynı tarihli kaza tespit tutanağında da aracı kullanan murisin 5/8, yollarda buzlanma olduğundan ve işaret levhası bulunmadığından ...’nünde 3/8 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Yerel Mahkemenin hükmüne esas aldığı 14.4.2008 günlü bilirkişi raporunda ismi geçen bilirkişilerinin üçünün de davalı ...’nde mühendis olarak çalıştıkları ve raporun içeriğinde işverenleri konumunda olan davalı ...’nünü kazanın geçtiği yerin yüksek bölge olduğu kış aylarında buralarda buzlanma olduğunun sürücüler tarafından bilinebileceği, viraj levhasının bulunmasına göre de bu davalının kusurunun bulunmadığı, davalı şirketin de yapılan iş yolculuğunun uzun olmasına göre dinlenme ve yolculuk saatlerinin işçiler tarafından belirlenebileceği, araçta teknik bir arıza da bulunmadığından kazada kusurlu olmayacağı, davacılar murisinin ise virajda gece şartlarında aracın hızını iyice düşürmesi ve zincir ve kar lastiği kullanması gerekeceğinden olayda %100 kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Somut olayda öncelikle davada taraf olan ...’nde mühendis olarak çalışan elemanların bilirkişi olarak tayin edilmesi doğru görülmemiştir. Kaldı ki hükme esas alınan raporda ; davalı tarafın çalışanı olan bilirkişi heyetinin, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak özellikle araçta zincir bulundurup bulundurmama ve aracın lastiklerinin kış koşullarına uygun olup olmaması yükümlülüklerinin işveren yerine işçiye yüklenmesine göre, işveren tarafından uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, yapılan işte ve iş için kullanılan otomobilde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte ve olayın oluşumuna uygun olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, olayın oluşumuna uygun olarak varsa işçinin ve davalıların kusur oranlarını tespit ettirmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, davalı taraf çalışanının bilirkişi olarak atanması ve işverenin yükümlülüklerinden olan aracın kış koşullarına uygun donanıma sahip olup olmadığı konusundaki sorumluluğun işçiye yüklenmesine göre inandırıcı güç ve nitelikte olmayan ve 77. maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.