muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19221, Karar No: 2023/11347, Tarih: 19.12.2023

4.Mahkemece, bilirkişi raporunun aksine Louis Vuitton markasının 14, 16, 18 ve 25 inci emtia sınıflarında tescilli olması nedeniyle bu ürünler yönünden de suçun oluştuğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin değerlendirilmesinde, aşağıdaki husus dışındaki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

2.Sabit görülen suç için uygulanmasına karar verilen kanuni dayanağın 556 sayılı KHK'nın 61/A maddesinin birinci fıkrası olması gerekirken fıkranın belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 4. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2478, Karar No: 2007/4274, Tarih: 07.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2478 E.  ,  2007/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAYRAMİÇ İCRA MAHKEMESİ

İ.İ.K’nun 331.maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’un beraatlerine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığı’nın bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

2004 sayılı İİK’nun muhakeme usulünü düzenleyen 349/6.maddesine göre müşteki vekilinin yokluğunda karar verilemeyeceği gibi müşteki vekilinin duruşmadan önce verdiği 15.08.2006 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu ve olumsuz karar verilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 7.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5929, Karar No: 2017/4677, Tarih: 11.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5929 E.  ,  2017/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen 08.10.2014 tarihli Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/638, Karar No: 2021/6358, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/638 E.  ,  2021/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme göre dava konusu taşınmaz ile yakın ve benzer konumda bulunan, İspir Asliye Hukuk Mahkemesinin Mayıs 2012 değerlendirme tarihli 2014/ 267Esas-2018/1045 Karar sayılı dosyasında 375 ada 45 parsele 88,25 TL/m2; 2014/253 Esas-2016/175 Karar sayılı dosyasında 375 ada 39 parsele 64/18 TL/m2; 2014/238 Esas-2016/40 Karar sayılı dosyasında 378 ada 24 parsele 72,20 TL/m2; 2015/30 Esas-2016/76 Karar sayılı dosyasında 375 ada 51 parsele 72,20 TL/m2; 2015/28 Esas, 2016/75 Karar Sayılı dosyasında 375 ada 60 parsele 88,25 TL/m2 birim fiyatları takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde aynı değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza 49,09 TL/m2 değer biçen bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/307, Karar No: 2019/8363, Tarih: 26.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/307 E.  ,  2019/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme ve Beraat

Katılan vekilinin 04.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile yalnızca sanık ... hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

I- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, Mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005, 31.12.2006 ve iddianame tarihi olan 16.05.2007 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10148, Karar No: 2023/11239, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10148 E.  ,  2023/11239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1717 Esas, 2023/707 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2022 Tarihli ve 2022/169 Esas, 2022/823 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayının duruşmadaki beyanında kısıtlı adayının ...'ya gittiği ve ... Mah. 1463 Sok. No:100 Daire:2 Seyhan/Adana'da ikamet ettiğini beyan etmesi üzerine vesayet işlerinde yetkili mahkemenin vesayet altındaki kişinin yerleşim yeri mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.07.2023 Tarihli ve 2022/1717 Esas, 2023/707 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ... Mah. ... Sok. Sağıroğlu Apartmanı Blok No:26/8 Güngören/İstanbul adresinde ikamet ettiği, vasi adayının ise aynı adreste kısıtlı adayı ile birlikte ikamet ettiği, kısıtlı adayının bakımıyla vasi adayının ilgilendiğinin bildirildiği, aynı zamanda kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin de Güngören/ İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Güngören/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22242, Karar No: 2013/1167, Tarih: 23.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/22242 E.  ,  2013/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 4.02.2008 tarihli tüketici kredisi sözleşmesine istinaden 12000 TL kredi kullandırıldığını ancak borcunu ödememesi üzerine 29.03.2011 tarihinde hesabı kat ederek ihtarname gönderdiklerini, verilen süre içerisinde borcun yine ödenmemesi üzerine davalı aleyhine ilamsız icra takibi yaptıklarını ancak davalının haksız yere itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle davanın Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılıp sonuçlandırıldığı ancak karar başlığında ...Asliye Hukuk(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla ) yazılması gerekirken yerine ....Asliye Hukuk olarak gösterilmesi maddi hataya müstenit olup,mahallinde düzeltilmesi mümkün olmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İ.İ.K.nun 67/2. maddesi uyarınca alacaklı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi icin icra takibinin haksız olmasının yanısıra kötüniyetli olması da şarttır. Bir başka deyisle kötüniyetli olmayan veya kötüniyetli oldugu ispat edilemeyen alacaklı aleyhine icra inkar tazminatına 2012/22242-2013/1167

hükmedilemez. Dava konusu olay değerlendirildiğinde kötüniyetli olduğu ispatlanamayan davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. Ne varki yukarıda belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7. maddesi geregince hükmün duzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmistır.

SONUÇ : Yukarıda birinci bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle; mahkeme kararının 2 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine birinci bendinin sonuna eklemek üzere aynen ( şartları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine ) sözlerinin yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4835, Karar No: 2014/9753, Tarih: 15.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4835 E.  ,  2014/9753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/133765

MAHKEMESİ : Biga Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2010

NUMARASI : 2009/803 Esas, 2010/666 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanununun 42. maddesinde, Odaların ve Birliğin paraları ile para hükmündeki evrak, senet ve sair malları aleyhine suç işleyen yahut bilanço, zabıtname, rapor ve diğer her çeşit kağıt, defter ve kayıtlar üzerinde suç mahiyetinde değişiklik yapan veya bunları kasten yokeden uzuvlara dahil kimseler ile memur ve hizmetliler hakkında devlet memurları hakkındaki cezaların uygulanacağının öngörülmesi karşısında; suç tarihlerinde Biga Ziraat Odası Meclis üyesi olan sanıkların, Ziraat Odası Yönetim Kurulu başkanı olan katılanın bu görevinin sonlandırılmasına ilişkin meclis kararının iptaline ilişkin Çanakkale İdare Mahkemesi kararını yerine getirmemeleri şeklindeki eylemlerinin bu madde kapsamında kabulüne ve sanıkların kamu görevlisi gibi cezalandırılabilmelerine olanak bulunmadığı, sanıkların özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacakları, eylemin Kabahatler Kanununun 32. maddesinde düzenlenen "emre aykırı davranış" fiilini oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulmuş ise de, anılan maddede öngörülen idari para cezasının miktarına göre eylem tarihi ile inceleme günü arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca bu hususta karar verilmesi mümkün olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanıklar hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23528, Karar No: 2013/27392, Tarih: 02.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/23528 E.  ,  2013/27392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi; hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine, 52/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 4. paragrafında yer alan “52/2” ibaresinin “52/4.” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3117, Karar No: 2020/3849, Tarih: 11.11.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/3117 E.  ,  2020/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ...vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... İnşaat Ltd. Şti, ... İnş. Tic. AŞ, ... İnş. Mühendislik AŞ, ... İnş. Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... Proje Uluslararası AŞ aleyhine 11/01/2002 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılardan ...yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... İnş. Ltd. Şti, ... İnş. Tic. AŞ, ... İnş. Mühendislik AŞ, ... İnş. Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Proje Uluslararası AŞ vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacılardan ...yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... İnşaat Ltd. Şti, ... İnşaat Ticaret AŞ, ... İnşaat Mühendislik AŞ, ... Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti, ... Proje Uluslararası AŞ vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Davacılar vekili, davalı şirketlerin yapımını üstlendiği metro-tünel inşaatı sırasında göçük meydana geldiğini, bu göçük nedeniyle davacılara ait iki adet binanın yıkıldığını, cam macunu üretim makineleri, üretim malzemeleri ve evraklarının zarar gördüğünü, yıkılan binalardan birinin dava dışı şirkete kiralandığını, kiralanan bu binanın yıkılması nedeniyle kira gelirinden yoksun kaldıklarını, davalıların tedbirsiz ve dikkatsiz eylemleri nedeniyle davacıların maddi ve manevi zarara uğradıklarını belirterek oluşan maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.Davalılar vekilleri, göçüğün ani ve öngörülemeyecek şekilde meydana geldiğini, meydana gelen olayda kusurlarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacılardan ...yönünden, 12/10/2010 tarihli duruşmada davacı tarafından davanın takip edilmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı ve süresi içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle Mülga 1086 sayılı HUMK’nın 409. maddesinin son fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına, davacılardan ... yönünden ise, davanın, haksız fiil sorumluluğundan kaynaklandığı, davalıların olay tarihinde yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41. maddesi gereğince haksız fiilin faili olarak meydana gelen zarardan sorumlu oldukları, meydana gelen olay nedeniyle adı geçen davacının yıkılan iki adet bina yönünden zarara uğradığı, ayrıca kira kaybı alacağı bulunduğu, olayın ani ve beklenmedik şekilde meydana gelmesi nedeniyle manevi tazminat koşullarının da oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.