muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18547, Karar No: 2015/5078, Tarih: 19.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18547 E.  ,  2015/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya arasında bulunan ....nın 27.10.2010 tarihli yazısında, sanık ...'ın kredi kartının 14.11.2008 tarihinde kullanıma kapatıldığının, sanık ...'ın kredi kartının da 19.10.2008 tarihinde kullanıma kapatıldığının belirtildiğinin, bu yazı ekinde bulunan ...'a ait kredi kartının suça konu 31.03.2008 tarihli işleminin yer aldığı 16.04.2008 hesap kesim tarihli ekstresinin en altında, "bildiriminiz üzerine kredi kartınız kayıp/çalıntı olarak kullanıma kapatılmıştır" ibaresinin yer aldığının, ...'a ait kredi kartının suça konu 31.03.2008 tarihli işleminin yer aldığı 06.04.2008 hesap kesim tarihli ekstresinde de, "bildiriminiz üzerine kredi kartınız kayıp/çalıntı olarak kullanıma kapatılmıştır" ibaresinin yer aldığının, aynı bankanın 23.12.2010 tarihli yazısında ise, ...'ın kredi kartının 01.04.2008 tarihinde, ...'ın kredi kartının ise 11.03.2008 tarihinde kapatıldığının bildirildiğinin, aynı bankanın 02.06.2011 tarihli yazısında da ...'ın kedi kartının 01.04.2008 tarihinde, ...'ın kredi kartının ise 11.03.2008 tarihinde internet dolandırıcılığı işlemlerine karıştıkları için kapatıldıklarının, kartın iptali ile ilgili yazılı ya da sözlü bir başvurunun olmadığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, .... ile yazışma yapılarak 27.10.2010 tarihli yazı ile 23.12.2010 ve 02.06.2011 tarihli yazılar arasındaki kredi kartlarının iptal tarihine ilişkin çelişkili bildirimlerin neden kaynaklandığının, 11.03.2008 tarihinde iptal edildiği bildirilen sanık ...'a ait kredi kartı ile 31.03.2008 tarihli suça konu işlemin nasıl gerçekleştiğinin sorulması, 02.06.2011 tarihli yazıda kartın iptali ile ilgili yazılı ya da sözlü bir başvurunun olmadığının belirtilmesine rağmen, suça konu işlemlerin yer aldığı hesap ekstrelerinde, "bildiriminiz üzerine kredi kartınız kayıp/çalıntı olarak kullanıma kapatılmıştır" şeklindeki ibarenin niçin yer aldığının sorulması ve sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanıkların kullanmış oldukları hatların tespiti ile birbirlerini önceden tanıyıp tanımadıkları hususunun araştırılması,

2-Sanıkların kullanmış oldukları hatların tespiti ile birbirlerini önceden tanıyıp tanımadıkları hususunun araştırılması,

3-Kabule göre de; TCK'nın 244/4. maddesinde, “Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması halinde…” biçimindeki ifadeden bu fıkradaki düzenlemenin tali norm niteliğinde olduğunun anlaşılması, buna göre öncelikle yasada düzenlenmiş olan bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenebilen diğer suçların oluşup oluşmadığı değerlendirildikten sonra gerçekleştirilen eylem bu suçlardan hiçbirisinin tanımına uygun değil ise, bu durumda eylemin TCK'nın 244/4. maddesi kapsamında suç oluşturacağı düşünülerek; müştekinin banka hesabına internet üzerinden ulaşan sanıkların, müştekiye ait hesaptan para havalesi yoluyla kendi hesaplarına para aktarmaları şeklindeki eylemindeki kastın, müştekinin banka hesabında bulunan, taşınır nitelikteki parayı bilişim sistemini kullanmak suretiyle kendi hesaplarına geçirmeye, müştekinin rızasına aykırı olarak mal varlığında azalmaya neden olmaya, var olan veriyi başka bir yere göndermekten ziyade, bu verinin temsil ettiği parayı alarak mal edinmeye yönelik olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın fiilinin TCK'nın 142/2-e maddesinde öngörülen "bilişim suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1197, Karar No: 2016/6289, Tarih: 15.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1197 E.  ,  2016/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'in ... İnşaat Ltd. Şti'nin sahibi oldukları, ...'in ise şirketin sorumlu müdürü olduğu, sanıkların adı geçen şirket adına katılan ... anonim şirketi ile 28/04/2005 tarihli finansal kirlama sözleşmesi imzalayarak ... marka toprak silindirini kiraladıkları, sahibi oldukları şirketin ...'da bir amerikan şirketiyle birlikte ortak iş yapmak üzere silindiri ...'a gönderdikleri ancak kira süresinin bitmesine ve katılan tarafından ihtarname gönderilmesine rağmen suça konu makineyi katılan şirkette iade etmedikleri, bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; ...'da bulunan makinaya başka ülke makamlarınca el konulduğu ve katılana teslim edilmemesinde sanıkların kusurunun bulunmadığı gerekçesine dayanan beraate yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6365, Karar No: 2015/6686, Tarih: 25.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6365 E.  ,  2015/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/02/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ziynet eşyası alacağından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kayınpederi olduğunu, düğünde takılan takı ve paraların tamamının onayı dahi alınmadan davalıya emaneten teslim edildiğini, sonrasında iade edilmediğini, davalının, takı ve paraların akıbeti ile ilgili sorulduğunda davacı ve eşi adına daire aldığını söylediğini, tapunun adına yapılmadığını iddia ederek, düğünde takılan para ve takıların miktarının tespiti ile dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların gerçeği yansıtmadığını takıların davacıda olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile davalının gelin ve kayınpeder olduğu, aynı çatı altında ancak ayrı dairelerde oturdukları, düğünde takılan altın ve paraların düğün sonrasında davalıya teslim edildiği, davacıya ait olması gereken takı ve paraların iade edildiğine ilişkin bir delil sunulamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; düğünden sonra tarafların ayrı evde oturdukları diğer bir deyişle birarada oturmadıkları, davalının bahsi geçen evi alırken satıcıya ödediği bedelden daha fazla banka kredisi kullandığı anlaşılmaktadır. Davaya konu ziynet eşyaları ile satın alındığı iddia edilen taşınmaz üzerinde de banka ipoteği vardır. Ayrıca, davacının ziynet eşyalarını davalıya verdiğine dair tanık beyanlarının yakın akrabalara ait duyguya müstenit beyanlar olması da birlikte değerlendirildiğinde davacı iddiasını ispatlayamamıştır. İspatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17148, Karar No: 2013/17368, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17148 E.  ,  2013/17368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, işyerinde iş yoğunluğunun yaz döneminde fazla olduğu kışın az olduğunu, davacının kış döneminde sözleşme yaptığını, işlerin yoğunlaştığı dönemde iş sözleşmesine aykırı taleplerde bulunduğunu,işverenin bunu kabul etmemesi üzerine işten çıktığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işlerin fazla olduğu dönemde bazı sosyal haklar talep ettiği, taleplerinin işverence kabul edilmemesi üzerine kendi isteği ile işten ayrıldığı iddia edilmiş isede, tanık beyanlarına göre, davacının ağır çalışma şartları altında çalıştığı, çalışma şartlarının iyileştirilmesi ile işçilik haklarını istemek için işverene başvurduğu, dinlenen davalı tanığı ...'ın beyanına göre, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sonlandırıldığının anlaşıldığı, çalışma şartlarının iyileştirilmesini ve işçilik haklarının verilmesini istemenin işçilerin en doğal hakkı olduğu, iş sözleşmesinin sonlandırılması için geçerli bir sebep oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedilip feshedilmediği,buna göre davacının işe iade davası açıp açamayacağı uyuşmazlık konusudur.

İşe iade davası sonuçları itibariyle, iş sözleşmesini haksız ve geçersiz olarak fesheden tarafın karşı tarafa işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakları ödemesi yükümlülüğü doğurduğu için, iş sözleşmesini fesheden işçinin feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, işe iade davası açamaz.

Dosya içeriğinden, davacının, davalıya ait işyerinde altı aydan fazla süreyle işçi olarak çalıştığı, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, davacının, iş şartlarının düzeltilmesini istediklerini, işverenin bu sebeple iş sözleşmesini haksız ve geçersiz olarak feshettiğini ileri .

Dosya içeriğinden, davacının, davalıya ait işyerinde altı aydan fazla süreyle işçi olarak çalıştığı, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, davacının, iş şartlarının düzeltilmesini istediklerini, işverenin bu sebeple iş sözleşmesini haksız ve geçersiz olarak feshettiğini ileri .

sürdüğü, davalının, iş yerinde iş yoğunluğunun yaz döneminde fazla olduğu kış döneminde az olduğu, işçilerin kış döneminde sözleşme yaptığını, işlerin yoğunlaştığı dönemde değişik talepleri olduğunu, taleplerini kabul ettirmek için sözleşmede yenilik talep ettiklerini, işverenin bunu kabul etmemesi üzerine işten çıktıklarını iddia ettiği, davacı tanıklarının, 'davacılar, çalışma şartlarının düzeltilmesini, talep etmişler. Davalıda bunu kabul etmeyince, kendileri işten çıkmışlar' şeklinde ve 'davacılar ile birlikte, yıllık izin hafta izni ve çalışma şartlarının iyileştirilmesi, sosyal hakların ödenmesi için başvuruda bulunduk. Davalı bunu kabul etmedi. Şartlarımız bu ister çalışın ister çalışmayın diye söyledi. Davacılar da bunun üzerine işten ayrıldılar.' şeklinde, davalı tanığıda, 'davacılar, onbeş günde bir izin kullanıyorlardı. Çalışma şartlarının, ağır olduğunu, haklarının verilmesini istiyorlardı. Haklarımız verilmezse biz çalışmayız diyorlardı. Bunun için toplandılar. Davalı şirket sahiplerinden haklarını istediler, sonucun ne olduğunu bilmiyorum ancak, şirket sahibi Abdulkkerim Nasıroğlu, beni arayarak davacıların iş akitlerinin sonlandırıldığını bana söyledi,' şeklinde beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

Somut olayda, dosya içeriğinden ve davacı tanıklarının beyanlarından, davacının iş şartlarının düzeltilmesini işverenden talep ettiği, işverenin talebi kabul etmemesi üzerine işi kendisinin bıraktığı, davalı tanığının beyanı bütün olarak değerlendirildiğinde, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğine dair bir sonuç çıkarılamayacağı anlaşılmış olup, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği, iş sözleşmesini haklı nedenle dahi olsa fesheden düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 12.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16780, Karar No: 2014/10222, Tarih: 28.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16780 E.  ,  2014/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2011/277420

Mahkemesi : İstanbul(Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/11/2010

Numarası : 2009/798-2010/729

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Ayrıca; özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle TCK'nın 134/1. maddesinin ilk fıkrasındaki; bir özel hayat görüntüsü ya da sesini ifşa etmesi halinde anılan maddenin ikinci fıkrasındaki suçun manevi unsuru oluşur; ancak, her iki halde de kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; Boğaziçi Üniversitesinde memur olarak çalışan katılan Nuray'ın yaptığı çalışmalarla sanık Sema'nın da üyesi olduğu bir derneğe destek verdiği; ancak, taraflar arasında ortaya çıkan uyuşmazlıktan dolayı katılanın dernekle ilişkisinin sona ermesini müteakip, taraflar arasında husumet bulunduğu dönemde, sanığın, katılanın internet üzerinden yaptığı faaliyetleri kontrol etmeye başladığı, katılanın devlet memuru olmasına rağmen ürün ticareti yapıp, bu şekilde elde ettiği gelirle sokak hayvanları için izinsiz yardım topladığını düşünen ve bu durumu delillendirip, ileride yapacağı ihbarlara dayalı olarak katılan hakkında adli ve idari soruşturma başlatılmasını isteyen sanığın, önce, bir alışveriş sitesinde katılan tarafından satışı yapılan parfümeri ürünlerini sipariş ettiği, daha sonra, ürünü elden teslim almak istediğini belirtip, bir araçla katılanın iş yeri önüne geldiği ve burada üzerine kalem kamera yerleştirdiği Niko adlı arkadaşını katılanın iş yerine gönderip, kendisinin dışarıda beklediği, katılanın iş yerinde toplam 25 dakika 21 saniye gizlice çekim yapan Niko adlı şahsın, yaklaşık 20 dakika katılanın gelmesini beklediği ve iş yerindeki diğer çalışanlarla sohbet ettikten sonra, katılanla beraber sipariş edilen ürünü almak amacıyla iş yeri içerisindeki diğer bir odaya geçtiği ve ürünü ücreti karşılığı teslim aldığı sırada, katılana, “ A... ürünlerini pazarlıyorsunuz” dediği, bu sözüne katılandan onay alan Niko adlı şahsın, alışveriş sonunda da, katılana, “Bununla ilgili bana fiş ya da fatura gibi bir şey verebiliyor musunuz?” sorusunu yönelttiği ve katılandan olumsuz yanıt alıp, alışverişi tamamladıktan sonra iş yerinden ayrıldığı, ardından sanığın, bu şekilde temin ettiği görüntüleri, CD halinde, katılanın 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun “Ticaret ve Diğer Kazanç Getirici Faaliyetlerde Bulunma Yasağı” başlıklı 28, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Kamu Görevlisinin Ticareti” başlıklı 259 ve 2860 sayılı Yardım Toplama Kanununun “İzin Alma Zorunluluğu” başlıklı 6. maddesine aykırı hareket ettiği iddialarını içeren dilekçelerle beraber Boğaziçi Üniversitesi Rektörlüğüne ve çeşitli kurumlara gönderdiği olayda,

Katılanın suç işlediğini düşünen sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığı ya da ilgili kolluk makamlarına müracaat etmek yerine, katılan tarafından kendisine karşı işlenmekte olan ve ani gelişen bir suç (örneğin; cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bulunmadığı halde, kaybolma olasılığı bulunan mevcut delilin muhafazasını sağlamak için değil, sürekli denetim ve gözetim altına aldığı katılanın, gün içerisinde, kiminle, niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları ortaya çıkarmak amacıyla önceden hazırlıklı ve planlı şekilde hareket ettiği gözetilerek, sanığın sübut bulan eylemlerine uyan TCK'nın 134/1-2 ve 134/2. maddelerindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, genel kastla işlenen suçta, “Sanık tarafından görüntüye alınan yaşam alanının müştekinin başkalarının bilmesini istemeyeceği kendine özel gizli özel yaşam alanı olmadığı ve diğer kişiler ile paylaşıp mesleki faaliyetini yürüttüğü işyeri olduğu, bu hali ile sanığın suç işleme kastına ilişkin manevi unsur ile suçun maddi unsurunun oluşmadığı” şeklindeki, özel hayatı mekana indirgeyen ve yasal olmayan gerekçelerle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22640, Karar No: 2016/4584, Tarih: 17.03.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22640 E.  ,  2016/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 26.968,72 TL'nin 30.06.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'ın ... bünyesinde yer alan ...nde eğitim gördüğünü 09.10.2013 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiğini, 5401 sayılı Kanun uyarınca 26.968,72 TL faiz hariç asıl borç çıkarıldığını, tebligata rağmen halen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 26.968,72 TL nin 30.06.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, davalının on yıl olan mecburi hizmetinden geriye 1400 gün kaldığını kabul ederek idarece çıkarılan maliyeti buna göre eksik mecburi hizmet süresi ile orantılayan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

926 sayılı ... Personel Kanununun 115. maddesinde "a) ... eğitim-öğretim kurumları ile yurt içi ve yırt dışı fakülte ve yüksek okullarda öğrenim gören askeri öğrenciler; 1) Lisans seviyesinde 4. sınıfın, 2) önlisans seviyesinde 2. sınıfın, 3) ortaöğretimde son sınıfın temmuz ayının son gününe kadar okul masraflarını b) Fakülte, yüksek okul veya meslek yüksek okullarından mezun olup da subay veya astsubay nasbedilinceye kadar geçecek süre içerisinde kendilerine yapılan masrafları ödemek suretiyle istifa edebilirler" düzenlemesine yer verilmiştir

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davalı ...'ın ... eğitimini tamamladıktan sonra ...nda iken kendi isteği ile ilişiğinin kesildiği, muvazzaf olmadığı, davalının ...din ilişiği askeri öğrenci iken kesildiğinden okulda bulunduğu altı yıl iki aylık sürenin yerine getirilen mecburi hizmet olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmıştır. Bu nedenle davalı hakkında uygulanması gereken yasa hükümlerine uygun alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda oluşacak uygun sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken davalının askeri öğrencilikte geçen sürelerini mecburi hizmette geçen süreler olarak kabul eden rapora göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.