muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32446, Karar No: 2018/4436, Tarih: 08.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32446 E.  ,  2018/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan 31.10.2014 tarihli ve “tutanaktır” başlıklı belgenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği, dolayısıyla İİK’nun 68/1. maddesinde belirtilen belge niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/05/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borca itiraz halinde itirazın kaldırılması için alacaklının takip talebine dayanak belgenin İİK'nun 68. maddesi kapsamında bir belgesi olması gerekir.

Somut olayda takibe dayanak belgede takibin taraflarının imzasının bulunduğu, imza inkarının olmadığı, adi belgeye göre alacaklı...'un, ...'dan aldığı taşınmazı tapuda devralamaması nedeniyle alacaklının satım bedeli olarak borçluya verdiği 170.000 TL'nin iadesine karar verildiği, 63 bin Euro'nun o günkü kurdan çevrilip alacaklıya ödeneceği, en geç ödeme tarihinin 20/06/2015 olduğu, ödenmediği takdirde geciken ay için 1.000 Euro ek para konulacağı yazılıdır.

Borçlu... icraya itirazında borç ilişkinin alacaklı ile kardeşi Turan Taşkın arasında olduğunu, taşınmaz satışından cayılması üzerine güvence olarak bu belgeyi alacaklıya verdiğini, borcunun bulunmadığını iddia ettiği anlaşılmaktadır.

Ancak belgenin içeriğinden borcun tahsilinin şarta bağlı olmadığı, belge altındaki imzanın alacaklı tarafça inkar edilmediği, sadece takipte istenilen 29.027 TL gecikme zammı alacağının tahsilinin yargılamayı gerektirdiği görülmektedir.

Borçlu... icraya itirazında borç ilişkinin alacaklı ile kardeşi Turan Taşkın arasında olduğunu, taşınmaz satışından cayılması üzerine güvence olarak bu belgeyi alacaklıya verdiğini, borcunun bulunmadığını iddia ettiği anlaşılmaktadır.

Ancak belgenin içeriğinden borcun tahsilinin şarta bağlı olmadığı, belge altındaki imzanın alacaklı tarafça inkar edilmediği, sadece takipte istenilen 29.027 TL gecikme zammı alacağının tahsilinin yargılamayı gerektirdiği görülmektedir.

Mahkemece asıl alacak yönünden itirazın kaldırılması yerine borçlunun tüm borca itirazın kaldırılması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması diğer temyiz nedenlerinin reddedilmesi gerekirken, takibe konu belgenin İİK 68 anlamında belge olmadığı gerekçesi ile bu hükmün bozulması yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 08/05/2018
Yargıtay — Esas No: 2010/15396, Karar No: 2010/16687, Tarih: 27.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15396 E.  ,  2010/16687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, gerçek kişiler arasında mülkiyet aktarımına ilişkin olup, çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu orman parseli bulunmadığı gibi davada Orman Yönetimi taraf olmamış ve mahkemece orman incelemesi yapılmamış olup orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 27.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17720, Karar No: 2018/8037, Tarih: 30.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17720 E.  ,  2018/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar 18 yaşını doldurmamış olmasına rağmen 18.11.2014 tarihli hükmün tefhim edildiği duruşmanın kapalı yapıldığı belirtilmesine karşın, açık tefhim edildiği belirtilmek suretiyle çelişki yaratılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen 75,00 TL sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmeyerek, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuklar için sosyal inceleme raporları ücreti olan 150,00 TL'nin mahsubundan sonra yargılama gideri olarak geriye kalan 20,35 TL den her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin tüm kısım çıkarılarak yerine “ Sosyal inceleme raporları için bilirkişiye ödenen 75,00 TL yargılama giderinin Hazine üzerine bırakılmasına, 2 tebligat gideri 16,00 TL ve posta gideri 4,35 TL olan toplam 20,35 TL yargılama giderinden suça sürüklenen çocukların payına düşen miktar 20,00 TL’den az olduğundan CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza infaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hırsızlık suçu için alınan rapora dayanılarak eksik araştırma ve inceleme ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

4-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 75,00 TL sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeyerek, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

5-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, bilirkişi giderinin mahsubundan sonra yargılama gideri olarak geriye kalan 20,35 TL'den her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, bilirkişi giderinin mahsubundan sonra yargılama gideri olarak geriye kalan 20,35 TL den her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15328, Karar No: 2023/9643, Tarih: 02.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/15328 E.  ,  2023/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4344 E., 2019/3109 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet,

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle idari para cezası verilmesine yer olmadığına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2017/526 Esas, 2018/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında makarona doldurulmuş tütünler yönünden 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun ) muhalefet suçundan sonuç itibarıyla 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kıyılmış tütün ve yerli pipo tütünleri yönünden 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine, idarî yaptırım kararı yönünden ise Gümrük İdaresinin yetkili olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesine karar verilmiştir.

2.Sanık ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2018/4344 Esas, 2019/3109 Karar sayılı kararı ile dosya üzerinden yapılan incelemede 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine, ele geçirilen 200 adet boş makaron ve yerli makarona doldurulmuş yerli tütünler yönünden ise sanığın 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (ı) bendi gereği 5.000,00 TL idarî para cezası ile cezalandırılmasına, dava konusu eşyaların 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; dava konusu olayda ele geçirilen sarmalık kıyılmış tütün cinsi eşyanın ve muhtelif sayılarda makaron içine doldurularak elde edilmiş ve bandrolü bulunmayan sigaraların ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan tütün mamulü olması nedeniyle sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 ncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanığın iş yerinde bandrolsüz ve kaçak tütün mamülü satışı yapıldığının tespiti üzerine, adı geçen yerde adli arama kararına istinaden yapılan arama neticesinde 11 kg tütün, 2.3 kg pipo tütünü, 20'lik olarak paketlenmiş halde 43 adet makaron sigara ve 200'lük makaron kutuları içerisinde doldurulmuş 9 adet makaron sigaraya el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında işyerinde iddianamede belirtilen tütün ve makaron sigaralarını sattığını, bu ürünleri satmanın yasak olduğunu bilmediğini, suç kastının olmadığını beyan etmiştir.

3.Dosya arasında bulunan 29.11.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu kıyılmış tütün ve pipo tütününün Güneydoğu bölgesinde üretilen tütünlerden elde edilen sarmalık kıyılmış tütün mamulü olduğu ve dökme halinde bulunduğu, suça konu şeffaf poşet ve kutu içerisindeki sigaraların ise yerli tütünün makarona doldurulması suretiyle üretilen sigaralar olduğu tespit edilmiş,makarona doldurulmuş sigaralar yönünden makaronların yerli veya yabancı menşeili olup olmadığı hususunda aldırılan 13.12.2017 tarihli ek bilirkişi raporuna göre de, yerli tütünün makarona doldurulması sonucu üretilen sigaralarda kullanılan filtreli makaronların da yerli menşeili oldukları tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kabulü

Bilirkişi raporu ile ele geçen kıyılmış tütünlerin yerli olduğunun tespit edilmesi, makaronlar yönünden ise bilirkişi raporunda yabancı olduğu yönünde tespit bulunmaması, imha edilmeleri nedeniyle yabancı menşeili olup olmadıkları da belirlenemeyeceğinden, sanık lehine değerlendirme yapılarak İlk Derece Mahkemesi tarafından hükmedilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine, boş makaron ve yerli makaronlara doldurulmuş tütünler yönünden ise idarî para cezasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2018/4344 Esas, 2019/3109 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8596, Karar No: 2016/8445, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8596 E.  ,  2016/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/05/2010 tarihli ve 2010/269 esas, 2010/323 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yeniden yapılan yargılama sırasında Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 10/07/2012 tarihli ve 1888 sayılı kararı ile ... Çocuk Mahkemesinin kurulduğu, suç tarihinde çocuk olan sanık hakkında yargılama yapmaya ... Çocuk Mahkemesi yetkili ve görevli olduğundan 5395 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/839 esas, 2015/944 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli ve 2015/769 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.