muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12897, Karar No: 2010/13962, Tarih: 23.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12897 E.  ,  2010/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden payadaşı olduğu 3207 parsel sayılı taşınmaza komşu 3422 parsel maliki davalının taşkın samanlık yapmak ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı satın aldığını sınırlara göre kullandığını ağaçların ise satın alındığında mevcut olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayden davacının paydaşı olduğu çaplı taşınmazın 90.42 m²'lik bölümüne davalının taşkın samanlık yapmak ve ağaç dikmek suretiyle elattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 154.04.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8897, Karar No: 2009/11112, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8897 E.  ,  2009/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.10.2000-31.05.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.10.2000 - 31.05.2003 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucunda sadece Emniyetçe tesbit edilen ve davacıyı tanımadıklarını söyleyen komşu işyerleri tanık ifadelerine dayanılarak davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır.

Oysa, bozma kararının gerekçesinde 1997-2000 yıllarına ait bordro olmadığı anlaşılmakla bu dönem için komşu işverenlerin veya bu işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimselerin ve 2001-2003 dönemi için gelen SSK prim bordrolarında kayıtlı davacı ile birlikte çalışan kişilerin tesbit edilerek dinlenilmesinin gerektiğinin belirtilmesine rağmen davalı işyerinde 2001/1 ve 2. Dönemde 9 kişi 2003/2 ve 3. Dönem bordroda 24 çalışan var iken bu çalışanlardan dinlenen olmamış bozma kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Yapılacak iş; davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da nazara alınarak bu tür eğlence yerlerinde çalışanların isimlerinin yasal mevzuat gereği Emniyete bildirilmesi gerektiğinden ihtilaflı dönemde davacının ve diğer çalışanların emniyete bildirilip bildirilmediğini araştırmak, isimleri tesbit edilenler ile bozma ilamında belirtilen dönem bordrolarında belirtilen çalışanların bilgisine başvurmak davacının davalı gazinoda saz aleti çaldığı nazara alınarak başka işyerlerine de aynı günde gidip gitmediğini bordro tanıklarından sormak çalışmanın part time olup olmadığını değerlendirmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar vermekten ibarettir. HGK'nun 5.2.2003 gün ve 2004/21-35-64 E ve K. ve 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. Ve K. Sayılı kararlarıda aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SSK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SSK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1919, Karar No: 2022/6649, Tarih: 18.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1919 E.  ,  2022/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.12.2021 tarih ve 2021/23192 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.01.2022 tarih ve KYB-2021/157061 sayılı ihbarname ile;

Kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-l, 62 ve 52/2 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 16.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2021 tarihli ve 2020/268 esas, 2021/178 sayılı kararının, "sanık hakkında kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-l maddesi uyarınca 800 gün adli para cezası belirlendikten sonra, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 666 gün adlî para cezası yerine, indirim yapılmaksızın 800 gün adlî para cezasına karar verilmesini müteakip, belirlenen adlî para cezasının da günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucu 13.320,00 Türk lirası yerine, 16.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli 2020/268 Esas ve 2021/178 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasının (2) numaralı paragrafında bulunan “800 gün“ ibaresinin çıkartılarak, yerine “666 gün“ ibaresinin yazılması ile hüküm fıkrasının (4) numaralı paragrafında bulunan “116 gün“ ve “16.000,00 TL“ ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla “666 gün“ ve “13.320,00 TL“ ibarelerinin yazılmasına, diğer hususların yerinde bırakılmasına, para cezasına ilişkin infazın bu miktar üzerinden gerçekleştirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1286, Karar No: 2007/1882, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1286 E.  ,  2007/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki dahili davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya ait olduğu ileri sürülen bağımsız bölümün (daire) tapu kaydı üzerine davalı Vergi Dairesi’nce konulan haczin kaldırılması istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar dahili davalı Vergi Dairesi’nce temyiz edilmiştir.

Davacıya ait arsa üzerine tapuda pay devri karşılığı inşaat yapılmak üzere 13.03.1992 tarihinde davalı ... ile anlaşma imzalanmıştır. Taşınmaz üzerine yapılan binadaki 12 nolu bölüme davalı ...’nin vergi borcundan dolayı haciz uygulanmıştır. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye devredilen arsa payları inşaatın tamamlanması için sermaye teminine yönelik avans niteliğinde bir işlemdir. Eser tamamlanmış ise bu takdirde sözleşmede belirtilen yerler yüklenicinin mülkiyetine geçecektir. Bu nedenle öncelikle haciz uygulanan 12 nolu bölümün sözleşme uyarınca davacıya bırakılan yerlerden olup olmadığı, arsa sahibine ait değil ise yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği araştırılmalı, 12 nolu bölümün yükleniciye ait olduğunun belirlenmesi durumunda dava reddedilmeli, aksi takdirde şimdiki gibi kabul edilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden dahili davalı Vergi Dairesi yararına BOZULMASINA, 27.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16049, Karar No: 2018/23219, Tarih: 25.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/16049 E.  ,  2018/23219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Mahkemece, usulünce açılmış bir dava olmadığından asgari geçim indirimi alacağı hakkında hüküm kurulmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındakalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta; 25.07.2012 tarihli ... sözleşmesi ile davacının, siteye ait arıtma tesisinin bakımı, site ortak yerlerinin temizliği ve düzeni, sitenin ilaçlanması, sitenin yaz sezonu dışında güvenliğinin sağlanması ile sorumlu olduğu, başka yerde çalışamayacağı ve mesai saatleri içerisinde işyerini terk edemeyeceği, hizmetlerin Site Görevlisi Yönetmeliği'ne göre yerine getirileceği kararlaştırılmıştır.

Davacı tanıklarından biri 2000 yılından beri sitede oturduğunu, davacının mesaisinin 08.00-18.00 saatleri arası olduğunu, Haziran-Eylül ayları arasında ise 08.00-23.00 saatleri arası çalıştığını, diğer davacı tanığı ise 2010 yılından beri sitede oturduğunu, davacının yaz- kış 08.00-20.00/20.30 saatleri arası haftanın yedi gün çalıştığını beyan etmiştir. Davalı tanığı ... de, sitenin yazlık olduğunu, kış sezonunda 4-5 aile kaldığını, yoğunluğun yaz sezonunda olduğunu, davacının ne zaman çağrılsa geldiğini beyan etmiştir. Belirtilen tanık anlatımları ve yapılan işin niteliğinden, davacının haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arası çalıştığı; Haziran-Eylül tarihleri arasında ise haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arası çalıştığı; yasal ara dinlenme sürelerinin mahsubu ile; Haziran ayı başından Eylül ayı başına kadar haftada 18 saat; diğer zamanlarda haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece bu kabul şekline göre fazla çalışmanın hesaplanması yerine talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9378, Karar No: 2023/3548, Tarih: 13.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9378 E.  ,  2023/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/518 E., 2016/564 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Denizli Çocuk Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/518 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

II- Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2016 tarihli ve 2016/5034 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kimlikleri tespit edilemeyen iki şüpheli şahısla birlikte gece vakti iş yeri kapı kepenk kilidini kırıp iş yerinde bulunan suça konu malzemeleri çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2.Denizli Çocuk Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/518 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 31/3, 62/1 ve 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca sırayla 3 yıl 14 ay hapis ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2.Denizli Çocuk Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/518 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 31/3, 62/1 ve 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca sırayla 3 yıl 14 ay hapis ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikâyetçi olay tarihinde saat 21.30 sıralarında aracıyla iş yerine geldiğinde 16-17 yaşlarında üç erkek şahsın iş yerinden çıktığını gördüğü, Olay Yeri İnceleme Raporunda iş yerinin asma kilidi kırılarak kepenginin yırtılıp içeri girildiğinin tespit olunduğu, şikâyetçi iş yerinde yaptığı incelemede iş yeri içerisinden bir adet cep telefonu, yedi adet şampuan 20 kg deterjan ve 70 TL bozuk para ile çikolataların alındığı tespit ettiği, suça sürüklenen çocuğun şikayetçinin iş yerine belki girmişimdir diyerek kaçamaklı ikrarda bulunduğu kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verildiği,

2. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında ne yaptığını hatırlamadığını, olay tarihinde yasaklı maddelerden kullandığını yapmışta olabileceğini yapmamışta olabileceğini, yapmış olması halinde pişman olduğunu beyan ettiği,

3.Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Krokisi, Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen Ekspertiz Raporunun dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli Çocuk Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/518 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1620, Karar No: 2017/11872, Tarih: 13.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1620 E.  ,  2017/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 30.320,00 TL bedelin tahsil tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 30.000,34 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Eldeki dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra, 05.02.2015 tarihinde açılmıştır.

6102 sayılı TTK. 4.maddesine göre bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan sayılması gerekir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.