muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16435, Karar No: 2015/10804, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16435 E.  ,  2015/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2014

NUMARASI : 2013/137-2014/142

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Diyarbakır ili Merkez Y... İlçesi Y... Mahallesi ... pafta ... Ada ... parsel sayılı taşınmazı 30/03/2007 tarihinde satın aldığını, bu tarihten 08.11.2012 tarihine kadar taşınmazda kiracıların bulunduğunu, kiracılaran taşınmazı boşaltmasından sonra müvekkilinin taşınmazı kullanmak için davalı kurumu başvurarak abonelik talep ettiğini , ancak davalı idare tarafından taşınmaza ait .... nolu A..O.. adına aboneliğin bulunduğu, taşınmaza ait elektrik borcu bulunduğu bu nedenle yeni abonelik verilemeyeceği belirtilerek talebin red edildiğini, davalı idarece yapılan işlemin usulsüz olduğunu, müvekkilinin taşınmazı kullanmadığını, tahakkuk edilen borcun önceki kiracılara ait olduğunu ileri sürerek elektrik abonelik sözleşmesi yapmamak sureti ile davalı idarenin yapmış olduğu muarazanın menini, yeni abonelik sözleşmesi yapılmasına, müvekkilinin 3. şahıslara ait 19.121,95 TL elektrik borcuna ilişkin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu nitekim davacı ile kiracı arasında düzenlenen kira sözleşmelerinde, elektrik ve su aboneliğinin kiracı adına düzenleneceği ve dönem sonunda borcun ödendiğine dair makbuz ibraz edileceğinin karar altına alındığını ancak davacının kiracısının borcu olup olmadığını takip etmeyerek sorumluluklarını yerine getirmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının abone olmadığı, bu hali ile davacının borçlu olmadığının tespitini istediği elektrik borcuna yönelik açılan davada aktif husumet ehliyeti bulunmadığı,ayrıca dava dilekçesinde ve ekinde bulunan kira sözleşmesi gereğince 01/02/2013 tarihi itibariyle elektrik sayacının kurulu bulunduğu gayrimenkulün dava dışı 3.şahsa bir yıllığına kiraya verildiği ve davacı tarafından kullanılmayan elektriğin kesilmesi halinde doğrudan etkilenecek kişinin davacının olmadığı gerekçesiyle davacının her iki talebi yönünde aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Sıfat, davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" dır. Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde sıfat dava konusu hakka ilişkindir.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Sıfat, davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" dır. Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde sıfat dava konusu hakka ilişkindir.

Mahkeme önünde, maddi hukuka dayalı hakkına dair uyuşmazlığın çözümünü ve himayesini isteyen kişi davacı, kendisine karşı hakkın himayesi istenen kişi de davalıdır. Davacı, dava konusu hakkın sahibi, davalı ise hakka uymakla yükümlü olan ve bu hakkı ihlal ettiği düşüncesi ile kendisine karşı hakkın himayesi istenen kişidir. Bir davada, davacı ve davalı sıfatının kime ait olduğu tamamen maddi hukuka göre belirlenir. Dava dilekçesinde davacı ve davalı olarak gösterilen kişiler şeklen taraf ise de hakkın sahibi veya kendisine karşı hakkın himayesi istenmesi gereken kişiler olmadıkları belirlenir ise davanın sıfat yokluğundan (husumetten) reddi gerekir. Husumetten red kararı usule ilişkin bir karar olmayıp; davada taraf olarak gösterilenlerden birinin taraf sıfatının bulunmadığını belirleyen esasa ilişkin bir karardır. Husumetten red kararı, davada taraf olarak gösterilenler arasında kesin hüküm teşkil eder.

Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tarafın davacı ile elektrik abonelik sözleşmesi yapmaması nedeniyle yarattığı muarazanın men'i ile ilgili kuruma eski abone ve fiili kullanıcıların borçlarından dolayı borçlu olunmadığının tespitini talep etmiş, dayanak olarakta davacının davalı kuruma yaptığı başvuru üzerine, davalının davacının talebinin reddine ilişkin verdiği yazılı belgeyi göstermiştir.

Davacı 28.01.2013 tarihli dilekçesi ile davalı kuruma başvurarak taşınmaz için fatura edilen borçların söz konusu dönemlerde taşınmazda kiracı olarak bulunan S... E... adlı kişiden tahsil edilmesini ve adına abonelik tesis edilmesini talep etmiş, davalı kurum tarafından davacıya cevap olarak yazılan 28.01.2013 tarihli yazıda, yeni bir abonelik verilmesine ilişkin talebin Elektrik Piyasası ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 6. maddesinin 7. fıkrasında belirtilen "Bağlantı anlaşmasında yer alan adresteki kullanım yeri var olduğu sürece, bağlantı anlaşması yürürlükte kalır ve söz konusu kullanım yerindeki müşteri değişikliği halinde yeni bir bağlantı anlaşması yapılması talep edilemez." durumla çeliştiğinden abonelik talebinin reddedildiği, aboneye ait borçların ödenmesi halinde bahse konu mevcut abone ile ilgili belgelerin Müdürlüklerine ibrazı halinde aboneliğin adına yapılacağı, borçların ödenmemesi halinde EPMHY. 24. maddesi kapsamında elektriğin kesileceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacı taşınmaz maliki aynı kullanım yerine ait başka müşterilerin önceki dönemlere ilişkin tüketimden kaynaklanan borçlar nedeniyle kendisi ile abonelik sözleşmesi yapılmadığını ileri sürmektedir. Davalı kurum tarafından davacının abonelik tesisine ilişkin talebi reddedilmiş ayrıca elektriğin kesileceği de davacıya bildirilmiştir. Bu durumda davacı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" mevcuttur.

Hal böyle olunca mahkemece davanın esasına girilip, taraf delilleri toplanıp sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31977, Karar No: 2019/14566, Tarih: 26.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/31977 E.  ,  2019/14566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 gün karşılığı adli para cezasından TCK'nin 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapıldığı halde 8 gün karşılığı adli para cezası yerine 4 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevilmesine karar verilerek infaz yetkisinin de kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükmün (6) numaralı fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1102, Karar No: 2011/4440, Tarih: 31.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1102 E.  ,  2011/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 06.01.2002 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4. 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemine alınan suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere Orman İdaresine bırakılmasına, kollu testere ve nakil vasıtasının sahibine iadesine, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4977, Karar No: 2006/8868, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4977 E.  ,  2006/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 111 ada 22 parsel sayılı 25007.11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla ve bahçe nitelikleri ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükmü temyiz eden davacı ..., temyiz dilekçesinde dava konusu yerin bilirkişice evveliyatının incelenmediğini, bu yerlerin memleket haritasında ormanlık alanda kaldığını, yetiştirilmiş olan fıstık ağaçlarının ekim-dikim yoluyla değil, Sakız (Menengiç) ağaçlarının aşılanması yoluyla tesis edildiğini, kararın eksik ve yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Dairemizde değişik tarihlerde incelenen ... Köyünde bulunan taşınmaz veya taşınmazlara ait dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bitki örtüsü itibariyle Antep fıstığı bulunduğu açıklanmış, bu ağaçların ne şekilde elde edildiği, sayısı, aşılama yoluyla elde edilmişse, aşı yaşları konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4648, Karar No: 2015/13921, Tarih: 10.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4648 E.  ,  2015/13921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/695-2015/62

Taraflar arasındaki iştirak ve yoksulluk nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Davalı ile davacının Diyarbakır Aile Mahkemesinin 17/03/2011 tarih, 2010/872 E.-2011/329 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma ile müşterek çocuklar Yunus ve Hasan'ın velayetinin annesine verildiğini, aynı ilam ile davacı için 250 TL, müşterek çocuklar için 200'er TL nafakaya hükmedildiğini, ancak ağırlaşan hayat şartları karşısında, çocukların okul ve dershane giderlerinin artması sonucu müvekkilinin zor durumda kaldığını, 2010 yılında hükmedilen nafakanın yetersiz kaldığını bildirerek, davacı için takdir edilen 250 TL nafakanın 500 TL'ye, müşterek çocukların her biri için takdir edilen 200'er TL nafakanın 500'er TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakanın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Yerel Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; "davanın kabulü ile, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, davacı lehine Diyarbakır Aile Mahkemesinin 2010/872 Esas sayılı dosyası ile davacı için bağlanan aylık 250 TL yoksulluk nafakasının aylık 300 TL'ye çıkartılmasına, müşterek çocuklar Yunus ve Hasan lehine bağlanan ayrı ayrı 200'er TL nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ayrı ayrı aylık 230'ar TL'ye çıkartılmasına, davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Temyiz istemine konu iş bu yargılama dosyasında yukarda da arz ve izah kılındığı üzere; davacı tarafından, davacı için 2010 yılında takdir edilen 250 TL nafakanın 500 TL'ye, müşterek çocukların her biri için takdir edilen 200'er TL nafakanın 500'er TL'ye yükseltilmesi talep olunmuş; yapılan yargılama neticesinde davacı lehine Diyarbakır Aile Mahkemesinin 2010/872 Esas sayılı dosyası ile davacı için bağlanan aylık 250 TL yoksulluk nafakasının aylık 300 TL'ye çıkartılmasına, müşterek çocuklar Yunus ve Hasan lehine bağlanan ayrı ayrı 200'er TL nafakanın dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ayrı ayrı aylık 230'ar TL'ye çıkartılmasına, karar verilmiş ; bu suretle davanın kısmen kabulü yönünde karar alınmış olmasına rağmen, yerel mahkemece davanın kabulü ifadesinin kullanılması isabetsiz olup, bozma nedeni yapılmıştır.

2-) Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun giderleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda; mahkemece, iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; müşterek çocukların 2000 ve 2004 doğumlu olup, eğitim çağında oldukları, davalı babanın Büyükşehir Belediyesine bağlı DİSKİ'de işçi olarak çalıştığı, aylık gelirinin 2400 TL civarında olduğu, ayrıca yılda muhtelif dönemlerde aldığı ikramiyelerin bulunduğu, ailesiyle birlikte ikamet ettiği, ikametin kira olduğu ve 620 TL kira ödediği anlaşılmıştır

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, müşterek çocukların yaşı ve ihtiyaçları, iştirak nafakasına hükmedilen tarih ile bu davanın açıldığı tarih arasındaki süre nazara alındığında ; mahkemece takdir edilen iştirak nafakası azdır. O halde, davalı babanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.