muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21457, Karar No: 2015/23269, Tarih: 25.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/21457 E.  ,  2015/23269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2015

NUMARASI :

DAVACI : M.. T..

DAVALI : S.. D..

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ:14.12.2015

K A R A R

Uyuşmazlığın konusu adi kira ve hasılat kiralarına ait ilamsız takipte itirazın kaldırılması ve tahliye şikayetine ilişkin, belirgin biçimde Dairemiz'in inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakamından Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (6.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28298, Karar No: 2018/3433, Tarih: 26.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28298 E.  ,  2018/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, duruşma davetiyesi tebligatının doğrudan sanığın MERNİS adresine yapılması ve sanığa tebliğ edilen talimat duruşma davetiyesinde duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9077, Karar No: 2022/3613, Tarih: 03.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9077 E.  ,  2022/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava terditli olup, asıl talebin, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinden çıkarılması, fer'i talebin ise TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişki açısından dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı iddiasında bulunmaları nedeniyle kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı yönünden araştırma yapılması gerektiğinden bu nitelikteki davanın temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 26/01/2022 tarih ve 1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne ait bulunduğundan dosyanın, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 03/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4612, Karar No: 2018/2449, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4612 E.  ,  2018/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığın savunmasında şirket işleri ile ilgilenmesi için ... ... vekalet verdiğini savunması ve dosyada Ankara 32. Noterliği'nin 21.07.2006 tarih ve ... yevmiye nolu vekaletname örneğinin bulunması, ayrıca 2015 yılında vergi suçlarının temyiz incelemesini yapan Yargıtay 19. Ceza Dairesince benimsenip Dairemizce de devam ettirilen uygulamaya göre sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından 2006 yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın savunması ve dosyada bulunan vekalet örneği gereğince ... ... tanık olarak beyanına başvurulması, ayrıca sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenmişse bunların getirtilerek incelenmesi ve haklarında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının anlaşılması ve birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dosyaların getirtilip incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması, ayrıca sahte fatura kullandığı iddia edilen şirket yetkilisi/yetkilileri dinlenerek faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanığı ya da ... ... tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8335, Karar No: 2020/2121, Tarih: 06.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/8335 E.  ,  2020/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verlen kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2015 tarihli, 2015/303 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı 152/1-a ve 31/2. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 26.03.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...’ün yüzünü maske ile gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık suçunu oluşturduğu halde suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13753, Karar No: 2009/16484, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/13753 E.  ,  2009/16484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2007 yılında yapılan kadastro sırasında Yağmurlar Köyü 187 ada 1 parsel sayılı 972.30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, arsa niteliği ile 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki koşulların davacı yararına oluşmadığı gerekçesi ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı taşınmazda lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı ... tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/11/2008 tarih, 2008/ 9639- 14368 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, bilirkişi ve tanık sözleri tutanak içeriğine aykırı düşmesine rağmen 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 30/1. Maddesi uyarınca tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmadığı, ayrıca taşınmaz batı sınırı itibariyle 106 ada 1 sayılı orman parseline bitişik olduğundan orman olup olmadığının da araştırılmadığı açıklandıktan sonra; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları varsa amenajman planı ve taşınmaza komşu parsellere ait tapu kayıtları getirtilip, serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla, yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin memleket haritası, hava fotoğrafı ve amenajman planında ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; 3116,4785 ve5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanıp tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.14.03.1989 gün ve 35/13E.K

.maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.14.03.1989 gün ve 35/13E.K.sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğundan bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; toprak yapısı bitki örtüsü ve çevresinin incelenmesi; dava konusu yerde kesinleşmiş tahdit söz konusu değilse kadastro paftası ile memleket haritası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanarak bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilip bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması, yukarıda değinilen yöntemle yapılacak araştırma ve keşif sırasında komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdiklerinin belirlenmesi tesbit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmesi, zilyetliğin nasıl ve ne zaman başladığı; kaç yıl süre ile ne şekilde devam ettiği sorularak yeterli ve kesin yanıtlar alınması, tespit bilirkişileri de tanık sıfatı ile dinlenerek aykırılığın giderilmesi, dava konusu taşınmazda davacının zilyetliği 1990'lı yıllarda başladığından ve tespit gününe göre 20 yıl dolmadığından sadece kendisi yönünden değil zilyetliğini devir aldığı babası yönünden de 3402 Sayılı Yasanın 14. Maddesinde yazılı 40-100 dönüm sınırlamasının araştırılması, tüm kanıtlar toplanıp birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Orman Yönetimi davaya dahil edilmiş ve davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın bilirkişi krokisinde (A) harfi ile işaretli 128.25 m2'lik bölümünün orman niteliğinde Hazine; (B) harfi ile işaretli 844.05 m2'lik bölümünün davacı ... tesciline karar verilmiş,bu karar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman kadastrosu yapılmış; temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükeltilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/833, Karar No: 2007/819, Tarih: 07.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/13-833 E.  ,  2007/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2007

Taraflar arasındaki "maddi ve manevi" tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Asliye 6.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.10.2005 gün ve 2004/49-205/377 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 6.11.2006 gün ve 2006/10206-14386 sayılı ilamı ile, (...Davacı, davalı ile imzalanan 1.8.2002 tarihli sözleşme gereğince mimar olan davalının, kendisine ait villanın rölöve ve diğer bir takım projelerinin çizilmesi işlemleri ile mimari denetim ve uygulama koordinasyon hizmetlerini yerine getirmeyi üstlenmesine rağmen, edimlerini yerine getirmediğini, bir kısım işlerin de hatalı yapılması nedeniyle kırdırılarak başka firmalara yapılmak zorunda kalındığını, yaptırmış olduğu tesbit gereğince hiç yapılmayan, eksik yapılan ve kırdırılarak ikinci kez başka firmalara yaptırılan işler nedeniyle toplam olarak 16.500.000.000 TL zararı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 16.500.000.000 TL maddi, 5.000.000.000 TL da manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmedeki edimlerini yerine getirdiğini, sözleşme süresinin 4-6 ay olarak kabul edilmiş olmasına rağmen bir yıl çalıştığını, kendisinin davacıdan alacaklı bulunduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat yönünden, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu gereğince davalının yaptığı işlerin karşılığının 3.000.000.000 TL olması, davalıya ödenen miktarın ise 7.000.000.000 TL olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne, fazladan ödenen 4.000.000.000 TL’nin 1.3.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin ve manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taraflar arasında davalıya ait villanın bir kısım projelerinin çizilmesi ve mimari denetiminin gerçekleştirilmesi konusunda 12.000.000.000 TL ücret karşılığında 1.8.2002 tarihli sözleşme imzalandığı, davalının edimlerini kısmen yerine getirdiği, davalıya 5.000.000.000 TL’lik kısmı peşin olmak üzere toplam 7.000.000.000 TL ödendiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davalının yaptığı işlerin parasal karşılığı ile bir takım işlerin hatalı yapılıp yapılmadığı ve bu nedenle de davacının zarara uğratılıp uğratılmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı, davayı açarken daha önce yaptırmış olduğu tesbit raporuna dayanmış olup, 25.12.2003 tarihli bilirkişi raporu ve 13.1.2004 tarihli ek raporda, davalının yaptığı işler tutarının, sözleşmede belirlenen işin bedeline göre 7.000.000.000 TL. olduğu, buna karşılık sözleşmede belirtilen işin bedeline göre yapılması gerektiği halde yapılmayan işlerin tutarının ise 5.000.000.000 TL olduğu, ancak enflasyon farkı esas alındığında bu miktarın 6.500.000.000 TL. olması gerektiği, öte yandan hatalı yapılan işler nedeniyle kırdırılarak başka firmalara yaptırılan işlerin bedelinin de 10.000.000.000 TL olduğu, sonuç olarak eksik yapılan işler ve kırdırılarak yeniden yapılan işler nedeniyle davacının toplam 16.500.000.000 TL zararı olduğu belirtilmiştir. Davacı bu rapora dayanarak davayı açtığına göre, sözleşmede belirtilen işin bedeline göre, davalı tarafından yapılan işlerin karşılığının 7.000.000.000 TL. olduğu hususu davacı tarafından da benimsendiğinden, davalının yaptığı işlerin karşılığının tüm sözleşme bedeline göre 7.000.000.000 TL. olduğunun kabulü gereklidir. Mahkemece, hatalı olduğu iddia edilerek kırdırılıp yeniden başka firmalara yaptırılan işler nedeniyle uğranılan zarar talebi, işlerin hatalı yapıldığı ispat edilemediğinden reddedilmiş, 13.9.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak, toplam işin bedeline göre davalının yaptığı işlerin karşılığının 3.000.000.000 TL olduğu kabul edilmek suretiyle bu miktarın, davalının almış olduğu 7.000.000.000 TL’den mahsubu ile kalan 4.000.000.000 TL’nin tahsilin karar verilmiştir. Oysa az yukarda belirtildiği üzere davacının, davayı açarken dayanmış olduğu bilirkişi raporu gereğince, davalının yaptığı işlerin  karşılığının tüm sözleşme bedeline göre 7.000.000.000 TL. olduğunun kabulü gerekli olup, davalıya 7.000.000.000 TL. ödendiği de uyuşmazlık konusu olmadığından, davalıya fazladan yapılan bir ödeme bulunmamaktadır. O halde bu yönden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabul edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 7.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26949, Karar No: 2016/22899, Tarih: 03.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/26949 E.  ,  2016/22899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 29/04/2016 tarih, 2016/6776 Esas - 2016/12702 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

...) Borçlunun karar düzeltme talebinin incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun karar düzeltme talebinin REDDİNE;

...) Alacaklının karar düzeltme talebinin incelenmesinde;

Borçlu ... tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda ihaleye katılımının engellendiği, mahcuzun düşük değerle satıldığı belirtilerek ....05.2015 tarihli ihalenin feshinin talep edildiği, mahkemece şikayetin reddine ilişkin verilen kararın Dairemizce borçlunun sair temyiz itirazları incelenmeksizin, İİK’nun 134/....maddesi uyarınca istemin duruşmalı olarak yürütülmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu görülmektedir.

Somut olayda şikayetçi borçlunun ....05.2015 tarihli başvurusu üzerine Mahkemece, 28.05.2015 tarihinde tensip tutanağı hazırlanarak taraflara tebliğ edildiği, yedi nolu ara karar üzerine tespit edilen duruşma gün ve saatinin de taraf vekillerine tebliği üzerine mazeret dilekçelerinin verildiği; duruşma günü olan ....09.2015 tarihinde mahkemece mazeretlerin değerlendirilerek kabul edilmediği ve İİK’nun 134/.... maddesinde yer alan “taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir” hükmüne istinaden işin esası incelenerek şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece duruşma günü verilerek, HMK’nın 320. maddesi gereğince ön inceleme aşamasının tamamlanmasının ardından tahkikat duruşmasına geçildiği ve İİK’nun 134/... maddesi uyarınca inceleme yapılarak ihalenin feshi istemi hakkında karar verildiği görülmekle, usul ve yasaya uygun icra mahkemesi kararının onanması gerekirken Dairemizce bozulduğundan alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklı ....... A.Ş’nin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 29/04/2016 tarih, 2016/6776 Esas – 2016/12702 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 03/.../2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.