muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2732, Karar No: 2024/7721, Tarih: 29.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2732 E.  ,  2024/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/54 E., 2020/777 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra gerekçeli şekilde hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23853, Karar No: 2013/15265, Tarih: 24.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23853 E.  ,  2013/15265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis.

Dava şartı olan 213 sayılı Yasa’nın 367. maddesi uyarınca alınması gereken mütalaanın hükümlülüğü kesinleşen sanık ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında mütalaa bulunmadığı ve bu konuda 28.05.2009 tarihli yazıya cevaben verilen İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 30.06.2009 gün ve 2012 sayılı ve ekindeki 23.06.2009 tarihli vergi denetmeni yazısına göre de mütalaa verilmediği gözetilmeden davaya devamla yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1777, Karar No: 2013/17428, Tarih: 26.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1777 E.  ,  2013/17428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait işyerinde çalışmakta iken silikozis adlı meslek hastalığına yakalanarak sürekli iş görmezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın yasal faiziyle birlikte alınması için açılan işbu davanın yapılan yargılamasında düzenlenen bilirkişi raporunda, hastalığın oluşumunda davalının %60, sigortalının %20 kusurunun bulunduğunun, %20 oranında kaçınılmazlığın etken olduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup mahkemece, anılan rapora dayanılıp ve sigortalının gerçek zararı saptanmaksızın ilk peşin değer gözetilerek karar verilmiştir.

01.11.2010 günü sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı hakkında açılan davanın yasal dayanağı niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması, ayrıca, işverenin fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusu olduğundan ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurularak saptanan kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın iş kazasının veya meslek hastalığının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Anayasanın “kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, zararlandırıcı sigorta olayının gerçekleşme olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; yeniden yöntemince ve özellikle kaçınılmazlık unsurunun varlığını irdeleyen, hastalığın oluşumunu engelleyen teknolojik gelişmenin olup olmadığını ortaya koyan kusur raporu alınmalı, sonrasında yöntemince gerçek zarar (dış tavan) hesabı yaptırılıp öngörülen ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; yeniden yöntemince ve özellikle kaçınılmazlık unsurunun varlığını irdeleyen, hastalığın oluşumunu engelleyen teknolojik gelişmenin olup olmadığını ortaya koyan kusur raporu alınmalı, sonrasında yöntemince gerçek zarar (dış tavan) hesabı yaptırılıp öngörülen ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yetersiz kusur raporuna dayanılarak ve sigortalının gerçek zararı hesaplanmaksızın ilk peşin sermaye değeri esas alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalıya geri verilmesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15912, Karar No: 2014/3549, Tarih: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/15912 E.  ,  2014/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/02/2013

Numarası : 2009/504-2013/154

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 29.07.2005-10.10.2009 tarihleri arasında sabah 08:30'da başlayıp işin yoğun olduğu günler 23:00-24:00'e kadar çalışmasının sürdüğünü, yoğun olmadığı kış günleri 19:30'da yaz günleri ise 20:30'da çalışmanın bittiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, işyerinin sabah 08:30'da açılıp akşam 18:00'de kapandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı yazın 08:30-20:30 saatleri arasında kışın 19:30’a kadar çalıştıklarını iddia etmiştir. Davacı tanıklarından Musa “08.30 da iş başı yapıyorduk. Akşamları belli bir iş bırakma saati yoktu haftanın iki günü saat 19.00 işi bırakıyorsak pazar günü dahil diğer günlerde saat 22.00-23.00 sularına kadar çalışırdık. 20-30 dakika kadar yemek molası vardı. Fazla mesai ücreti ödemesi yoktu. Cumartesi Pazar günleri sürekli çalışıyorduk.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının diğer tanığı Ahmet ise işyeri çalışanı olmayıp davacıdan duyduğu 08:30-20:30 saatlerinde çalıştığını beyan etmiştir. .../..

Davalı tanıklarından Seda ve Murat “…mesai sabah saat 08:30 da başlar akşam saat 18:00 de biter. Ayda bir ya da iki defa fazla mesai yaparız. Fazla mesai ücreti ödenir. Fazla mesai yaptığımız günlerde akşam saat 21:00 de işten çıkarız… Hafta sonları cumartesi ve pazar günleri hafta içi mesaisi gibi çalışıyoruz.” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Bilirkişi davacının Aralık, Ocak ve Şubat aylarında 08:30-19:30 ve diğer aylarda ise 08:30-20:30 saatleri arasında haftada 7 gün çalıştığını kabul ederek hesaplama yapmıştır. Davacı tanığı Musa beyanlarından davacının haftada iki gün saat 19:00 a kadar diğer günlerde ise kışları 19:30 ve yazları ise 20:30 a kadar çalıştığı dikkate alınmaksızın haftanın 7 günü aynı saatlerde çalışmış gibi hesap yapılması hatalıdır.

Diğer yandan davacı dava ve ıslah dilekçesi ile toplam 11384,88 TL fazla çalışma alacağı talep ettiği halde HMK 26.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak 12.468,03 TL’ye hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Diğer yandan davacı dava ve ıslah dilekçesi ile toplam 11384,88 TL fazla çalışma alacağı talep ettiği halde HMK 26.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak 12.468,03 TL’ye hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3561, Karar No: 2015/4009, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3561 E.  ,  2015/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu ek raporunda, emsalin imar parseli olmasına karşın dava konusu taşınmazın kadastral parsel niteliğinde bulunması nedeniyle bu yönden aralarında denklik sağlanması bakımından dava konusu taşınmazın emsal ile karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden somut emsalin imar parseli haline gelirken uğramış olduğu zayiat miktarı olan %15,54 oranında düzenleme ortaklık payına tekabül edecek bir indirim yapılmıştır. Oysa, bu gibi durumlarda düşülecek düzenleme ortaklık payı, dava konusu taşınmazın imar parseli haline getirilecek olması durumunda yüzölçümünün uğrayacağı kayıp oranında olması gerekir. Somut emsalin imar parseli haline gelirken uğramış olduğu zayiat miktarının, dava konusu taşınmazın bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı için yapılacak indirimde oran olarak bir etkisi yoktur. Bu nedenle dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle içinde bulunduğu imar planına göre imar parseli olması halinde (düzenlemeye tabi kılınması durumunda) uğrayacağı zayiat miktarının (düzenleme ortaklık payının) ne şekilde hesaplanacağı, 3194 sayılı İmar Kanunu'na ve bu kanuna göre çıkarılmış bulunan "İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlenmesi ile ilgili esaslar hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre belirlendiğinden, mahkemece ilgili belediye imar müdürlüğünden dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi yapıldığında İmar Kanunu'nun 18.maddesi ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca imar planı çerçevesinde tabi olacağı kayıp oranı sorulup bu oranda bedelden indirim yapılması gerekirken yeterli araştırma yapılmadan imar parseli olan emsalin düzenlenme sırasında uğradığı %15,54 oranındaki kayıp esas alınarak dava konusu taşınmazdan da bu oranda indirim yapılarak sonuca ulaşılmış olması ve bu rapora itibarla hüküm kurulması,

2-6459 sayılı Kanunun 6.maddesi ile 2942 sayılı Kanunun 10.maddesine eklenen 9. fıkra gereğince; tespit edilen kamulaştırma bedelinin ilk kararla hükmedilen kısmından (153.200 TL'den) acele el koyma dosyasında ödenen bölümün (33.840 TL'nin) mahsubu ile artan kısma (119,360 TL'ye) dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten ilk karar tarihine kadar, 1.bozmadan sonra artan kısma (105.524 TL'ye) 2.karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına en son karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipoteğin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan bozma gereğince değerlendirme yapan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre ve bozmanın diğer bentleri de gözetilerek bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16631, Karar No: 2017/4524, Tarih: 17.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16631 E.  ,  2017/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmalı istenmişse de, duruşma isteminin masraf yatırılmadığından giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli, Artvin ili, Merkez ilçesi, .... mahallesi 164 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bahçe niteliği ile 442,50 m2 yüz ölçümlü olarak davalı adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Hazine, Artvin ili, Merkez .... mahallesi kıyı kenar çizgisinin, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu kanun hükümleri uyarınca çıkarılan yönetmelik hükümleri uyarınca tespit edilerek ....Bakanlığının 07/09/2011 tarihli olurlarına istinaden onaylandığını, Anayasanın 43. maddesi ve 4721 sayılı TMK'nın 715. maddesine göre kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, sahipsiz kamu malı olduğunu, kıyının devir ve ferağ edilmesi, zamanaşımı yoluyla mülkiyetinin kazanılması ve haczedilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın .... Bakanlığı'nın 07/09/2011 tarihli olurları ile onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yörede kıyı kenar çizgisi tespit çalışmasının yapıldığı, bu çalışmanın .... Bakanlığının 07/09/2011 tarihli olurları ile onaylandığı, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 07/07/2014 havale tarihli jeoloji bilirkişi kurulu raporu ve 06/06/2014 havale tarihli fen bilirkişi raporuna göre taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman jeoloji bilirkişi kurulu tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davacı Hazine dava dilekçesinde tapu iptal talebiyle birlikte taşınmazın Hazine adına tescilini de istemiştir. Tescil isteminin yerinde olmadığı gözetildiğine göre davanın kısmen kabulüne, davacının tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, “davanın kabulüne” karar verilmesi ve tescil talebinin reddine karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenlerle; hüküm yerinde bulunan “davanın” kelimesinden sonra “kabulüne” kelimesinden önce gelmek üzere “kısmen” kelimesinin eklenmesi ve 1 numaralı bentte, "terkinine" kelimesinden sonra gelmek üzere “tescil talebinin reddine” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2707, Karar No: 2023/5065, Tarih: 01.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/2707 E.  ,  2023/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/280 E., 2021/21 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı 01.04.2021 tarihinde hükmün tefhim edildiği, sanık tarafından 07.04.2021 tarihinde hükmün incelenmesi istemiyle temyiz dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın sanığa ve müdafiine tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçalarının dosyada yer almadığı, sanık müdafiinin 08.03.2023 tarihli dilekçesi ile gerekçeli karardan haricen haberi olduğunu belirterek temyiz hakkını kullanmak istediğini belirttiği, hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.07.2022 tarihli 2022/7-221 Esas ve

2022/529 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa ve müdafiine tebliğ edilmesi, temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesi hususunda gereğinin takdiri ve ifası için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10877, Karar No: 2016/2777, Tarih: 03.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10877 E.  ,  2016/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılanlar ..., ..., ...'nün temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Katılanlar ... ile ...'ın, suça konu taşınmazın tapu kaydında ismi geçen muris ...'ın, katılan ...'nün de muris ...'nün yasal mirasçıları olduğu, katılanların isminin tapu kaydına tescil edilmemiş olmasının sanığın suç kastını ortadan kaldırmayacağı, ancak sanığın savunmasında taşınmaz üzerindeki ağaçları babası ile diktiklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, ağaçların kesildiği yerin ve kesilen ağaçların kime ait olduğu hususunda yeterince araştırma yapılmadan ve mahalli bilirkişi dinlenmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekillde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ..., ..., ...'nün temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.