muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7040, Karar No: 2021/12001, Tarih: 12.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7040 E.  ,  2021/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2021/651-2021/662

İlk Derece

Mahkemesi : Babaeski Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2019/404-2021/18

Dava, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile davacının aylığının kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile ...'un 04.07.2007 tarihinde boşandığını, 26.10.2008 itibarıyla bağlanan yetim aylığının boşandığı eşiyle beraber yaşadığından bahisle Temmuz/2016 tarihinde kesildiğini, 26.10.2008-25.07.2016 tarihleri arasında ödenen aylıkların faiziyle birlikte iadesinin istendiğini, boşandıktan sonra çocuklarıyla birlikte ayrı ev kiralamışsa da maddi imkânlarının bağımsız bir evde oturmaya yetmediğinden, ağabeyinin yanına yerleştiğini,çocuğunun psikolojik rahatsızlığı sebebiyle ağabeyleri ve aileleri çocuğu istemeyince çocuğunu boşandığı eşinin evine yerleştirmek zorunda kaldığını, boşanılan eşle aynı evde sürekli yaşama ve fiilen karı-koca yaşamı sürdürmenin söz konusu olmadığını belirterek davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini, davacıya babası ...’ndan bağlanan ölüm/yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasını ve bağlanacak aylıkların yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesi gereğince Kurum işleminin usulüne uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın kabulü ile; davalı Kurum işleminin iptaline, kesilen 03/1157520 tahsis numaralı aylığın kesilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, davacıya 26/10/2008 tarihinden geçerli olarak yeniden aylık bağlanmasına, davacının yargılamaya konu dava ile ilgili davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın yasal dayanağı, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, medula sisteminden araştırma yapılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 04.07.2007 tarihinde eşinden boşandığı, 13.05.1983 tarihinde vefat eden babasından dolayı tahsis talebine istinaden ölüm aylığı bağlandığı, davacı ve boşanılan eşin 28.02.2007-04.08.2010 tarihleri arasında mernis adreslerinin aynı olduğu, davacının 04.08.2010 ve 01.08.2016 tarihlerinde adresini değiştirdiği, 01.08.2016 tarihinden sonra kayıtlı mernis adresindeki elektrik aboneliğinin boşanılan eş adına olduğu, davacının 04.08.2010-01.08.2016 tarihleri arasında geçerli adresinde yapılan kolluk araştırmasında, mahalle muhtarı ile yapılan görüşmede sekiz yıldır adreste kimsenin yaşamadığı, en son davacının kiracı olarak oturduğu, tek katlı, eski yapılaşma bir ev olduğu, yan tarafında eski küçük kerpiç bir ev olup kimsenin yaşamadığının bildirildiği, bahsi geçen evin sahibi ile ilgili ceza davasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. O halde, davacının 04.08.2010-01.08.2016 tarihleri arasında kayıtlı adresindeki evi ne zaman kiraladığı ve taşındığı araştırılmalı, ev sahibi ile ilgili ceza dosyası getirtilip incelenmeli, davacının eniştesi ve kız kardeşi ile birlikte yaşadığına dair tanık beyanları değerlendirilerek bu adreste kolluk vasıtasıyla araştırma yapılarak, bu adreste oturup oturmadığı, oturmuşsa süresi kapıcı ve komşular tanık sıfatıyla dinlenerek belirlenmeli, boşanılan eşin mernis adresinde de kolluk araştırması yapılarak, yapılan araştırmada ayrıca komşuların kimlik bilgileri tespit edilerek gönderilmesi istenmeli ve tespit edilen kişiler tanık olarak dinlenmeli, tarafların aynı Aile Hekiminden faydalanıp faydalanmadıkları araştırılarak, medula sisteminden kayıtlar getirtilip incelenmeli, böylece, yukarıda belirtilen yöntem çerçevesinde toplanan kanıtlar ışığında uyuşmazlık şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6879, Karar No: 2016/5532, Tarih: 25.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6879 E.  ,  2016/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içeriğinden, davalı ...’un tazminat davası bitmeden önce...... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/405 esas, 2009/460 karar sayılı kesinleşen kararı ile 13 yıl 4 ay hapis cezasına mahkûm olmakla yasal kısıtlılık altına girip ,....... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1346 esas, 2011/1206 karar sayılı ilamı ile kendisine ......’un vasi olarak atandığı, gerekçeli kararın vasiye ve davalı kısıtlıya tebliğ edilip kararın, davalı kısıtlı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/962, Karar No: 2017/465, Tarih: 24.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/962 E.  ,  2017/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/06/2015 tarih ve 2014/76-2015/496 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, murisinin ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1997/ 134 E-403 K. sayılı kararı ile vesayet altına alındığını ve davalı eş...’ın vasi olarak atandığını, murisin ölümünden sonra vasinin vesayet makamına kapanış raporu verip hesapların onaylanarak vasilik görevinden ibra edildiğini, murisin kısıtlı iken davalı ....’de bulunan hisselerinin karşılığı olan kar paylarının şirket tarafından 23/06/1997 - 30/07/1997 tarihlerinde davalı vasinin huzuru ile murisine ödendiğini ancak, kar paylarının terekeden çıkmadığını, açılan dava neticesinde davalının bu kar payını ödemeye ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/367 E-394 K. sayılı kararı ile mahkum edildiğini, mahkeme kararında murisin davalı şirkette 364,50 nominal değerli hisse senedi olup, bunların kayıp olduğunun tespit edildiğini, davalı eşin de hisse senetlerinin kayıp olduğunu ileri sürdüğünü, davalılara bu hususta ihtar da gönderildiğini ileri sürerek, hisse senetlerinin iptali ile payına isabet eden miktarı kadarının yenilerinin düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin ...’na tabi halka açık bir anonim şirket olup, hisse senetleri hamiline olduğundan hisseleri elinde bulunduran haklı hamillerin şirketin hissedarı olduğunu, müvekkilinin üçüncü kişi konumunda olup, gerçek muhatabın diğer davalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının murisine ait davalı şirketten alınma hamiline yazılı hisse senetlerinin kayıp olduğu, ilan süresi içerisinde hisse senetleri ile hak iddia edenlerin müracaatının bulunmadığı, senetlerin davalı şirkete de ibraz edilmediği, hisse senetlerinin davacı beyanına göre toplam değerinin 972,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu hisse senetlerinin iptaline ve mirasçılık payı oranında davacıya hisse senedi verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK’nın 573 vd., 6102 sayılı TTK’nın 660 vd. maddeleri uyarınca hisse senedinin zayi nedeni ile iptali istemine ilişkin olup, işbu davanın öncelikle hasımsız açılması gerekirken hasımlı olarak açılması usul ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırıdır. (Dairemizin 28/01/1980 tarih, 1980/519 E-379 K., 11/10/1993 tarih, 1993/7429 E-6410 K. sayılı kararları, Uygulamada Ticari Senetler, Erol Ertekin- İzzet Karataş, sayfa 78-108)

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK’nın 573 vd., 6102 sayılı TTK’nın 660 vd. maddeleri uyarınca hisse senedinin zayi nedeni ile iptali istemine ilişkin olup, işbu davanın öncelikle hasımsız açılması gerekirken hasımlı olarak açılması usul ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırıdır. (Dairemizin 28/01/1980 tarih, 1980/519 E-379 K., 11/10/1993 tarih, 1993/7429 E-6410 K. sayılı kararları, Uygulamada Ticari Senetler, Erol Ertekin- İzzet Karataş, sayfa 78-108)

6102 sayılı TTK’nın 666, 6762 sayılı TTK’nın 578/son maddeleri uyarınca, iptal kararı üzerine dilekçe sahibi gideri kendisine ait olmak üzere yeni bir senet düzenlenmesini isteme hakkına haizdir. O halde, bu aşamada iptal kararı alınıp, şirkete ibraz edilmeden davacının şirketten yeni bir senet düzenlenmesini istemesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. Ayrıca, davacının işbu davayı açarken dava konusu hisse senetlerinin murisinden kendisine intikal ettiğini ileri sürmesi karşısında, davanın tüm mirasçılar tarafından birlikte ya da diğer mirasçıların muvafakatı ile açılması gerekirken anonim şirket pay senetlerinin kendi adına isabet eden kısmını istemesi de mümkün değildir. Bu itibarla, mahkemece belirtilen tüm hususlar nazara alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14747, Karar No: 2012/19834, Tarih: 25.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14747 E.  ,  2012/19834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 7382 TL'lik takibe vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının emlak komisyoncusu olup, davalının ise dava konusu taşınmazı satın alan kişi olduğunu, davalının sözleşme gereği komisyon ücretini ödemediğini, ayrıca sözleşme ile cezai şartın kararlaştırıldığını, cezai şart ile komisyon ücretinin tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı savunmasında, davacı ile bir sözleşme imzaladıklarını, ancak bu sözleşme ile davalının kendisine gösterdikleri yeri beğenmediğini, sonradan başka bir emlakçi aracılığı ile sahibinden taşınmaz satın aldığını, davacının kötü niyetli olarak, aralarındaki sözleşmeye, satın aldığı taşınmazın adresini de yazdığını, ancak satın aldığı bu taşınmazın satışına davacının hiçbir şekilde aracılık etmediğini ve ücrete hak kazanmadığını ifade etmiştir.Mahkemece, cezai şart yönünden davanın reddine, komisyon alacağı yönünden ise, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm her iki tarafça da temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları ile, davacının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, taraflar arasında geçerli bir komisyon sözleşmesi bulunmakta olup, davacı tellal aracılık hizmetini yerine getirdiğinden dolayı, tellallık ücretine hak kazanacaktır. Mahkemenin de kabulü bu yöndedir. Ne var ki, mahkemece sözleşmede kararlaştırılan ücretin fahiş olduğu gerekçesi ile, bu ücretten hakkaniyet indirimi yapmıştır.Her ne kadar Borçlar Kanununun 409.maddesinde “Hizmet mukavelesi ve gayrimenkul satış imkanını hazırlamak veya bunlardan birinin icrasına tavassut etmek için fahiş bir ücret şart edilmiş ise, borçlunun talebi üzerine bu ücret hakim tarafından adilane bir surette tenkis edilebilir.” Hükmü düzenlenmiş ise de, davada, borçlu olan davalı tarafından, tenkis talebinde bulunulmadığı gibi, davalının özgür iradesi ile imzaladığı tellallık sözleşmesinde de, telalık ücretinin talep edilen kadar olduğu kararlaştırılmıştır. Bu durumda davalı, bu miktarı ödeyecektir. Öyle ise mahkemece, bu ilkeler ışığında takdir edilen tellallık ücretinden indirim yapılamayacağı gözetilerek, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/677, Karar No: 2024/792, Tarih: 24.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/677 E.  ,  2024/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/125 E., 2023/154 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Sanık ... yönünden; Esastan ret

2. Sanık ... yönünden; Hükmün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi

3. Sanık ... yönünden; Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/266 Esas, 2019/524 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2020/125 Esas, 2023/154 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Verilen cezanın haksız olduğunu, suçu diğer sanıkların işlediğine,

2. Uyuşturucu madde çeşitliliğinin bulunmaması nedeniyle gerekçenin hatalı olduğuna,

3. Suç vasfının hatalı belirlendiğine,

4. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe içermediğine,

5. Sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine,

6. Delillerin hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiğine,

7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

2. Sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına,

3. Suç vasfının hatalı belirlendiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü