muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38261, Karar No: 2013/1949, Tarih: 21.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38261 E.  ,  2013/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ilave tediye, ikramiye ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece ... Dava Daireleri Kurulunun 4.12.2008 günlü kararı ve davalının 15. maddeyi 10.4.2007 de yeniden düzenlediği gerekçesi ile anılan alacakların kabulüne karar verilmiştir.

15. maddenin iptali istemi ile ... 11. Dairesine açılan davanın 21.03.2005 tarihinde reddine karar verilmiş, anılan kararın temyizi üzerine ... İdari Dava Daireleri kurulu oyçokluğu ile verdiği 4.12.2008 gün, 2005/2017 E, 2008/2244 sayılı kararında ; 15. maddenin hukuka aykırı olduğunu, esasen davalının da 15. maddeyi 10.4.2007 tarihinde değiştirdiğini belirterek Daire Kararının bozulmasına karar verdiği görülmektedir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, ... kararı 14.11.2005 olan özelleştirme tarihine kadar hüküm ifade eder. Dosyamız da ise davacının özelleştirme öncesi ve sonrasına ait isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan ... DavaDaireleri Kurulu 15. maddeyi iptal etmemiş, hukuka uygun bulunmadığını ifade etmiştir. Bu karar da karar düzeltilmesi talebinde bulunulduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, ... kararı 14.11.2005 olan özelleştirme tarihine kadar hüküm ifade eder. Dosyamız da ise davacının özelleştirme öncesi ve sonrasına ait isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan ... DavaDaireleri Kurulu 15. maddeyi iptal etmemiş, hukuka uygun bulunmadığını ifade etmiştir. Bu karar da karar düzeltilmesi talebinde bulunulduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Davalının 15. maddeyi 10.4.2007 tarihinden sonra değiştirmesi de anılan tarihten sonrası için hüküm ifade eder. Taleplerin konu olduğu 10.4.2007 tarihi öncesinde 15. madde yürürlükte bulunduğundan yukarıda belirtildiği gibi yapılan işlemde yönetmeliğin 15. maddesine uygun olduğundan davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 31.03.2010 gün ve 2010/9-166 E, 2010/186 sayılı kararı ile Dairemizin 2009-2711 Esas,2009-2364 sayılı kararıda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9067, Karar No: 2014/16559, Tarih: 31.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9067 E.  ,  2014/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN (KAPATILAN) 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/248-2012/48

Taraflar arasında görülen davada Mersin (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2012/248-2012/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin alıcısı/gönderileni olduğu soya fasülyesi küspesinin M.V. P. S. gemisine K./H. limanından tam ve sağlam olarak yüklendiğini, anılan geminin Mersin limanına ulaşıp tahliyesine başlandığı sırada malın eksik olduğunun anlaşıldığını, bunun üzerine tahliyenin durdurulup eksik malın tespiti için delil tespiti yapıldığını, mahkemece seferden men kararı verilmesi üzerine davalılardan O. M. Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti. tarafından temsilcisi olduğu N. of E.P&I C.firması adına 3. şahıs lehine taahhüt verildiğini ancak temsilcide yanılma sebebiyle davalı olarak sehven O. M. D. Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti'nin gösterildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 41.116,00 USD'nin fiili ödeme günü Merkez Bankası efektif satış kuru karşılığının TL olarak tahsiline, dava tarihinden itibaren 41.116,00 USD'ye kamu bankalarının bir yıllık USD mevduatına uyguladıkları en yüksek USD faizi yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; 24.06.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet ve tahkim itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, husumet ve tahkim itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı olarak gösterilen O. M. Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti'nin, taşıyan N. of E. P&I C.'ın boşaltma limanındaki 6762 sayılı TTK'nın 116. maddesi anlamında navlun sözleşmesine aracılık eden acentası olduğu, asile izafeten acentesine TTK'nın 117/3 ve 119/2 maddesi hükümlerine göre dava açılabilmesi ve tebligat yapılabilmesi için TTK'nın 119/1 maddesi uyarınca; acentenin "aracılıkta bulunduğu veya akdettiği bir sözleşmenin" bulunması gerektiği, TTK'nın 119/2 maddesi uyarınca acentenin fiilen aracılıkta bulunduğu veya müvekkili adına ve hesabına bizzat gerçekleştirdiği sözleşmeler kapsamında müvekkili namına davaya muhatap olabileceği, ancak dava dilekçesinde davanın müvekkile izafeten açıldığının açıkça bildirilmediği, davalı acentanın asil olarak gösterildiği, dosyaya sunulan taahhütnamenin geçerli kabul edilmesi halinde de davanın acenteye karşı değil,taahhütnameyi veren N. of E. P. and A. Ltd'ye karşı açılması gerektiği, davalılardan O. M. Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti'nin pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile bu davalı yönünden davanın husumet yönünden reddine; diğer davalı yönünden ise davacı ile taşıyıcıya izafeten acentesine açılan bu davada hukuki ihtilafın dayanağının konşimentolar olduğu, konşimentoların matbu yazılı arka yüzünde yer alan ve başlığında taşıma şartları ifadesinin yer aldığı bölümde tüm çarter parti şart ve koşulları, muafiyetler ve istisnaların bu konişmentoya dercedildiğinin kabul edildiği, bu ifade gereğince çarter partinin (06.09.2010 tarihli) kısım 1 kloz 25 gereğince bu taşımadan kaynaklanan ihtilafların çözüm yerinin LMAA kuralları ve İngiliz Hukuku uygulanarak Londra'da (İngiltere) yapılacağının kararlaştırılmış olduğu ve uyuşmazlığın çözümünün tahkim yolu ile yapılması gerektiği gerekçesi ile davalının tahkim itirazının kabulü ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; ayrıca kanuni rehin hakkı tesisine ilişkin ıslah talebinin cevap dilekçesinin verilmesinden sonra yapıldığı, ıslah harcının yatırılmaması sebebiyle ıslah talebinin geçerli olmadığı, ayrıca ıslah dilekçesinin verilmesinden önce davalılar tarafından yasal süresi içerisinde tahkim itirazında bulunulduğu, cevap dilekçesinden sonra verilen ıslah dilekçesinde yer alan kanuni rehin hakkı tesisi talebinin görevsiz mahkemeyi görevli hale getirmeyeceği, aksinin kabulünün TMK'nın 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kurallarına da aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle dava rededilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.V P. S. Gemisi İşletenine D. İzafeten T.-M.Gemi Acenteliği Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen hükme yönelik davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.V P. S. Gemisi İşletenine D. İzafeten T.-M.Gemi Acenteliği Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen hükme yönelik davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı O.M. Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti'ye karşı dava açmış ise de, mahkemece açıklanma istenmesi üzerine 10.11.2011 tarihli dilekçesi ile taahhütnamenin N. o. . P and A.. Ltd. adına Türkiye Muhabiri O.M. D. Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti. tarafından verildiğini, O.M.Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti'nin temsilci olduğunu ileri sürerek, dava dilekçesinin doğru hasım olan N. of E. P and A.. Ltd. taraf gösterilerek bu firmaya veya ona izafeten temsilcisine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Dilekçe tarihi itibariyle 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmiş olup, anılan Yasa'nın 124. maddesinin 3. fıkrasında ''..maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir.'' hükmü yer almakta olup, mahkemece davacı vekilinin talebi bu madde kapsamında değerlendirilmeksizin, davalı O. M. Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti. hakkında açılan davanın husumetten reddi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin davalı M.V P. S. G. İşletenine Donatanına İzafeten T.M.Gemi Acenteliği Taşımacılık San ve Tic Ltd Şti. hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı O. M. Denizcilik Hiz. Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti. hakkında verilen hükme yönelik davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5313, Karar No: 2018/5497, Tarih: 27.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/5313 E.  ,  2018/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgüte müzahir olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği tespit edilerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin "03.09.2016" yerine "2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35007, Karar No: 2018/10913, Tarih: 25.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/35007 E.  ,  2018/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanık hakkında suça konu eylemine yönelik iddianamede talep edilmeyen 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,

2-)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesisin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

3-)TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasında adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği gözetilmeden, henüz hüküm kesinleşmeden mahkemece ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24375, Karar No: 2018/16343, Tarih: 04.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/24375 E.  ,  2018/16343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için; silahın, tehdit suçunda bizzat mağdura yönelik olarak görüp hissedebileceği ve mağdurun üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhiri veya kullanılmasının yanında, mağdurun evi, arabası gibi daimi kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler oluşturacak ve bu suretle tehdidin mağdurun üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması gerekir. Bu nedenle, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde, salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılamayacaktır.

Somut olayda; müşteki ...'ın olay sırasında kapalı bir kapının ardından sanığın kendisine yönelik tehdit sözlerini duyduğunu elindeki bıçağı görmediğini beyan etmesi karşısında; yüklenen suç açısından bıçağın korkutucu özelliğinin müşteki tarafından bizzat algılanması gerektiğinden, kendisini silahla tehdit eden sanığın tehdit fiilini işlediği sırada, elinde bıçak olduğu yönünde müştekinin bilgisinin bulunup bulunmadığı, tanıklar ... 'un sanığın tehdit suçunu işlerken elinde bıçak olduğunu müşteki... a tehdit eylemi devam ederken söyleyip söylemedikleri hususu şüpheye mahal bırakmayacak biçimde tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bir numaralı bozma sonucunda, sanığın müşteki ...'a yönelik tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde;

./..

-2-

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunması, mala zarar verme ve hakaret suçlarının ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, mala zarar verme ve hakaret suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

LG
Yargıtay — Esas No: 2009/6012, Karar No: 2009/6221, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6012 E.  ,  2009/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya kasko sigortalı olan müvekkilinin maliki olduğu aracın 1.4.2006 tarihinde meydana gelen kazada hasarlandığını, davalının sürücünün alkollü olması nedeniyle ödeme yapmadığını, kaza sırasında araçta müvekkilinden başka üç kişinin daha bulunduğunu ve aracı ... isimli şahsın kullandığını, kaza tespit tutanağı tutulurken aracın sahibi olması nedeniyle yanlışlık yapılarak sürücü olarak müvekkilinin gösterildiğini, aracı kullanan ...'ın alkollü olmadığını ileri sürerek, 10.200.-YTL tazminatın, olay tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın 1.4.2006 tarihinde meydana geldiğini, ihbarın ise 16.5.2006 tarihinde yapıldığını, davacının KSGS'na göre 5 gün için ihbar yükümlülüğünün olduğunu, geç ihbar nedeni ile hasarın teminat dışı olduğunu, yine aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması ve ehliyetsiz olarak kullanılması halinde de hasarın teminat dışında kaldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sigortalı aracın, kaza anında 2,26 promil alkollü olan ve ehliyeti bulunmayan davacı tarafından kullanıldığı, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.60.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9796, Karar No: 2021/3350, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/9796 E.  ,  2021/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/251 E. - 2019/72 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kararı kaldırıldıktan sonra ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/251-2019/72 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın kabulü ile arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi ...ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Aynı kamulaştırma kapsamında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/505 E. sayılı dosyasında dava konusu taşınmazlara komşu olan ... ada ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazlara aynı değerlendirme yılı itibariyle 265 TL/m2; aynı mahkemenin 2017/512 E. sayılı dosyasında ... ada ... parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme yılı itibariyle 600 TL/m2 değer biçilip, Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde, dava konusu taşınmaza 225 TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı görülmediğinden, bu bedellerden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazların niteliği, yüzölçümleri, geometrik durumları ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının ... ada ...parsel sayılı taşınmaz için %8, 213 ada 39 parsel sayılı taşınmaz için %7 oranında olması gerekirken, daha düşük oran belirtilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,