muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14929, Karar No: 2017/7076, Tarih: 11.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14929 E.  ,  2017/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilileri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Davalı ...nin Eğitim Araştırma Hastanesiyle imzalamış olduğu abonelik sözleşmesine istinaden düzenlediği 30/.../2011, 31/.../2011, 30/09/2011, 30/08/2011, 30/07/2011, 30/06/2011, 30/05/2011 tarihli faturalar ile kaçak kullanım bedeli tahsil ettiğini ifade ederek davalıya ödenen ....029,44 TL'nin .../06/2011, ....097,50 TL'nin .../07/2011, ....671,80 TL'nin .../08/2011, ....600,97 TL'nin .../09/2011, ....598,05 TL'nin .../.../2011, ....717,... TL'nin 29/.../2011, ....102,39 TL'nin ise .../.../2011 tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ...'nın belirlediği tarifelere uymak zorunda olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.....2014 günlü ve 2014/16229 Esas. 2014/12981 Karar sayılı ilamı ile“...Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin ....05.2014 günlü ve 2013/...-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararına göre, kayıp-kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. ...-)Oluş ve kabule göre de ; “....849,95 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine...” şeklindeki ifade muğlak olduğundan HMK 297 maddesine aykırıdır...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin ... Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu ... bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve .../... sayılı YİBK).

Bir mahkemenin ... Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu ... bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve .../... sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, ... bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve ...’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(... ... Genel Kurulunun 27.....2010 günlü 2007/...-... E. 2010/541 K., 27.....2010 günlü 2008/...-... E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişe de etkili olan ....06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un .... maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun ".... maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen .... bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; ... heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde ...; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde ...; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında ... nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve ....06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve ....06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun ...., geçici .... ile .... maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

...- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1922, Karar No: 2012/5408, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1922 E.  ,  2012/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek mahkeme aracılığı ile yapılan tespite göre müvekkiline ait araçta meydana gelen 13.088 TL hasar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta vekili, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, davacının, aracındaki zararı ve sigortalı araç sürücüsünün kusurunu ispat etmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 12.597 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen

uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminat ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 578,21 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2141, Karar No: 2024/8604, Tarih: 26.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2141 E.  ,  2024/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/415 E., 2022/488 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Zamanaşımı nedeniyle düşme, onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan beraat, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; sahte fatura kullanma suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığından, dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/415 Esas, 2022/488 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı; 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; alt sınırdan ceza tayin edilerek takdiri indirim nedeninin uygulanmasına ve düşme hükmüne ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 25.01.2011 olan suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/415 Esas, 2022/488 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/415 Esas, 2022/488 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20152, Karar No: 2016/704, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20152 E.  ,  2016/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/965-2014/327

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11325, Karar No: 2019/1003, Tarih: 07.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11325 E.  ,  2019/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı-birleştirilen davada davacı vekili tarafından, davacı-birleştirilen davada davalı aleyhine 18.06.2014 gününde verilen dilekçe ile hükmün tavzihi istenmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; istemin kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-birleştirilen davada davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı-birleştirilen davada davalı vekili, müvekkiline ait 103 ada 89 no'lu parselin bitişiğinde bulunan 88 no'lu parselin davalıya ait olduğunu, davalının kendi taşınmazı içerisine yaptığı garajın müvekkiline ait taşınmaza yaklaşık 1,3 mt. tecavüzlü olduğu gibi kadastro paftasında herhangi bir yol bulunmamasına rağmen müvekkiline ait taşınmaz içerisinde yol oluşturarak kendi taşınmazına geçiş için kullandığını, ayrıca evinin saçaklarından akan yağmur suları ile mutfak sularının ve kazdığı su arkından taşan suların müvekkilinin taşınmazına akıp zarar verdiğini ileri sürerek davalının müvekkiline ait taşınmaza müdahalesinin önlenmesini ve garajın tecavüzlü kısmının yıkılmasını talep etmiştir.

Davalı-birleştirilen davada davacı vekili, tarafların kardeş olup dava konusu taşınmazların murislerinden intikal ettiğini, davacının yirmi yılı aşkın süre önce verdiği yolu kapatması nedeniyle İl İdare Kuruluna yaptıkları başvuru sonucunda davacının müdahalesinin men'ine karar verildiğini, davanın bu nedenle açıldığını ve iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; birleştirilen davada ise müvekkilinin davacıya ait parsel içerisindeki fiili yoldan başka ana yola çıkışının bulunmadığını ileri sürerek davacıya ait taşınmaz üzerindeki bu güzergahtan geçit hakkı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine; birleştirilen davanın kabulü ile 103 ada 88 no'lu parsel lehine 25.03.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde "C" harfiyle gösterilen kısımda aynı yer 89 no'lu parsel aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmeksizin 09.06.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı-birleştirilen davada davacı vekilinin, mahkeme kararının gerekçesinden de anlaşıldığı üzere geçit kurulan kısmın aslında bilirkişi raporunda "A" harfiyle gösterilen yer olduğu iddiasıyla hüküm sonucunda yer alan "C" harfinin yerine "A" harfinin yazılması yönündeki tavzih istemi üzerine mahkemece, 24.06.2014 tarihli ek karar ile istemin kabulüne ve hüküm sonucunda yer alan "C" harfinin kaldırılarak yerine "A" harfi yazılmak suretiyle hükmün tavzihine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı-birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ek karar, davacı-birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 305-306 maddelerinde düzenlenen tavzih, bir hükmün yeterince açık olmaması, icrasında tereddüt uyandırması veya birbirine aykırı fıkralar ihtiva etmesi halinde hükümdeki gerçek anlamın meydana çıkarılması için başvurulan yoldur. Anılan maddelere göre açık olmayan, icrasında tereddüt uyandıran veya çelişik fıkralar içeren hükümlerin tavzihi istenebilir. Tavzih yoluyla talebin ve buna bağlı olarak hükmün ya da doğrudan doğruya hükmün esasının değiştirilmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; asıl dava bakımından tarafların temyiz talebi bulunmayıp mahkemece verilen kararın kesinleştiği ve tavzih yoluyla önceki hüküm sonucunun değiştirilemeyeceği gözönüne alınarak tavzih isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek tavzih kararı ile yazılı şekilde yeni bir hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-birleştirilen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9667, Karar No: 2012/8999, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9667 E.  ,  2012/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü gecesinde şikayetçiye ait otomobilin park halinde bulunduğu yerden çalıştırılmak suretiyle içindeki araç ruhsatı ve bir kısım eşyalarla çalındıktan yaklaşık altı ay kadar sonra şikayetçinin tanımadığı sanık ...'un şikayetçiye olayla ve diğer sanıklarla ilgili bir takım bilgiler anlattıktan sonra çalınan araç ruhsatını para karşılığı geri getirip vermesi, bu belge üzerinde inceleme yapılarak belgenin gerçek olduğunun tespit edilmesi, sanık ...'ın çalıştığı, sanık ...'ya ait olan tamirhaneye şikayetçinin de aracını zaman zaman ve en son olaydan kısa bir süre önce getirmesi, bu tamirhanede gelen araçların anahtarlarının kopyalarının çıkarıldıktan sonra araçların çalınarak tamirhaneye getirilip parçalandığının, sanıklar ... ve ...'nın tevil yollu ikrarlarıyla ve şikayetçi ile sanık ... arasında geçen kayda alınmış görüşme içeriği ile doğrulanmaş olması hususlarının, dosyada bulunan şikayetçinin birbiriyle tutarlı ve ısrarlı beyanları, sanıkların ifadeleri ve kriminal raporların bir bütün halinde değerlendirilmesi neticesinde sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğunun kabulünü gerektirmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aksi görüşteki düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanık ...'ın Adapazarı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2004 infaz tarihli 2003/115 E. ve 2003/543 sayılı Karar ile tekerrüre esas Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet nedeniyle ve sanık ...'un Adapazarı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2004 infaz tarihli 2003/61 E. ve 2003/211 sayılı Karar ile tekerrüre esas hırsızlık suçu nedeniyle eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki c ve e bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-a-b-d bentlerinde belirtilen haklardan sanıkların yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması,