muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2768, Karar No: 2024/4647, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2768 E.  ,  2024/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/604 E.-2021/735 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 87/2-b, 88/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar ve hak yoksunluğuna verilmiş, kararının mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.03.2019 tarihli 2018/11822 E., 2019/5765 K. sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiği ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereği TCK'nın 53. maddesi yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanarak 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b. maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21.20 sıralarında katılan Karip Kara'nın yolcu olarak bulunduğu, sürücü ...'in yönetimindeki otomobili ile meskun mahalde, tek yönlü, bölünmüş, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, eğimsiz ve hafif virajlı, yağmur sebebiyle ıslak yüzeyli yolda gece vakti seyri sırasında seyir yönüne göre sağ tarafta bulunan benzin istasyonundan çıkıp sağa dönüş yaparak seyir yoluna kontrolsüz şekilde giren sanık sürücü ...'un idaresindeki kamyona ve kamyona bağlı römorkun sol ön köşe kısmıyla çarpışması sonucu Karip Kara'nın duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 3-b. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada genel hükümlere göre yargılamaya devam edildiğinden mahkemenin basit yargılama usulünü uygulamama yönünde takdirinin bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11946, Karar No: 2010/2570, Tarih: 08.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11946 E.  ,  2010/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.08.2008 tarih ve 2006/1050-2008/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı vergi dairesine 18.916,59 TL borcunun bulunduğunu, müvekkilinin ticari ilişkide bulunduğu dava dışı ... A.Ş.’nin ise vergi dairesi nezdinde bulunan KDV iadesi alacağının bulunduğunu, bu alacaktan müvekkilinin borcunun mahsubu yönünde vergi dairesine dilekçe verildiğini, bu mahsup işleminin yerine getirilmesi için vergi dairesinin davalı bankaya gönderdiği talimatın son ödeme tarihinde bankaya uluştığı halde talimat gereğinin bir gün sonra yapılması nedeniyle müvekkilinin gecikme zammı ödemek zorunda kaldığını ve davalı banka kusurlu olduğu için bu zararı tazmin etmesinin gerektiğinin ileri sürerek, 2.517,95 TL’nın davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergi dairesince gönderilen mahsup talimatının borcun son ödeme günü olan 16.02.2004 tarihinde saat 17.30'da ulaştığını, ancak o günkü kötü hava koşulları nedeniyle sistem arızası yaşandığından talimat gereğinin zorunlu olarak bir gün gecikmeli yapılmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankanın gerekli özen ve basireti göstermemesinden kaynaklanan davacı zararından sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.517,95 TL’nın davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 149.56 TL temyiz ilam harcın temyiz edenden alınmasına, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23181, Karar No: 2023/1314, Tarih: 07.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23181 E.  ,  2023/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/652 2021/652

SAYISI : 2021/İHK-24367

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü - İtirazın Reddi

SAYISI : 2021/67502

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı kazadan dolayı motosiklet sürücüsü müvekkilinin maluliyeti bulunduğunu belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.210,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11.05.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 132.752,84 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ödeme yapıldığını, geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini ve Sosyal Güvenlik Kurumunca (SGK) ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...sigortasız araç sürücüsünün % 75 oranında kusurlu olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiği, davacının kaza tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilemeyeceği" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kısmen kabulüne, 132.002,84 TL'nin 09.12.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalının geçici bakıcı gideri ve rapor ücretinden sorumlu olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılmasının içtihatlar gereği olduğu, davacının kask takmaması ile yaralanması arasında illiyet bağı olmadığından müterafik kusur indirimi yapılamayacağı, olay iş kazası niteliğinde olmadığından SGK'ca ödeme yapılsa dahi rücuya tabi olamayacağı, temerrüt tarihi ve vekalet ücretinin doğru olduğu" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; geçici bakıcı gideri tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, yapılan ödemenin yeterli olduğunu, fahiş yetersizlik durumunun söz konusu olmadığını, askerlik döneminin düşülmesi gerektiğini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın davacı motosiklet sürücüsüne 27.10.2019 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davalının geçici bakıcı giderinden sorumlu olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılmasının doğru olmasına, davacının yaralanmasına göre müterafik kusur indirimi yapılmasının gerekmemesine, ödemenin yetersiz olmasına, davacının olay tarihinde 15 yaşında olup geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmediğinden SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasının gerekmemesine ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamından, hakem heyetince maluliyet raporunun temini için ödenen rapor ücretinin de hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Rapor ücretinin yargılama giderlerine dahil edilmesi gerekirken tazminat gibi hüküm altına alınması doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HMK'nın 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMK'nın 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "132.002,84 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "130.742,84 TL" ibaresinin yazılması, 2 numaralı bendinde yer alan "500,00 TL bilirkişi ücreti" ibaresinden sonra gelmek üzere "1.260,00 TL rapor ücreti" ibaresinin eklenmesi, "2.492,80 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "3.752,80 TL" ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “16.490,27 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25165, Karar No: 2015/42967, Tarih: 16.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/25165 E.  ,  2015/42967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/21168

MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/106 (E) ve 2011/150 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık M.. S.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesi uyarınca, sanık savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olduğundan,

2-Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20-TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar M.. S.. ve M.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretinin sanıklara yükletilmesi ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine “Sanıkların yapılmasına sebebiyet verdiği 6'şar TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20,00.- TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4469, Karar No: 2022/5745, Tarih: 08.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/4469 E.  ,  2022/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki müdahil ... Bank A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından müdahil ... Bank A.Ş.'den yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13374, Karar No: 2016/16571, Tarih: 06.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/13374 E.  ,  2016/16571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinde uygulanan haciz işlemlerinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un Geçici 6. maddesi ve 6552 sayılı Yasa ile eklenen 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesine aykırı olduğunu belirterek yapılan fiili haciz işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile değişik Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesi ve 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi gereğince; idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından; 6487 sayılı Yasa'nın 21.maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın geçici 6. maddesinin 11. fıkrasının Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği, bu nedenle 1983 sonrası el atmalarda uygulanma imkanı bulunmadığından bahisle temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

-//-