muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16801, Karar No: 2013/12947, Tarih: 23.09.2013

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. Maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 Sayılı Yasa’nın geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, dayanak ilam tarihinin 25.02.2011 tarihinden sonra olması koşulu ile Anayasanın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 Sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 Sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile

kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez ve anılan son fıkra kapsamında düşünülemez .

kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez ve anılan son fıkra kapsamında düşünülemez .

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; Kamulaştırmasız El Atmadan Kaynaklanan Tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, el atma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. Maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983 den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01.11.2012 tarihinden, sonra ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinnden önce olmak koşuluyla bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.

Somut olayda; 13.06.2012 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı yasanın geçici 2. maddesinin iptal edildiği ilam ve haciz tarihinin 11.06.2013 den öncesine ait olduğu nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yönü bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece borçlu idarenin haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü ile haczilerin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/6322, Karar No: 2011/4245, Tarih: 22.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6322 E.  ,  2011/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 2 parsel sayılı 6094,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ..., aynı ada 3 parsel sayılı 10290,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ..., vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak her iki taşınmaza karşı, davacı ... ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 103 ada 3 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. ... yargılama sırasında 103 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davaya aynı nedene dayanarak katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davacı ...'nin davasının reddine, davacı ...'in davasının kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 103 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmazlar üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Her ne kadar davacı taraf, yargılama sırasında vergi kaydına dayanmış ise de; mahkemece zilyetlikle birleşmediği sürece mülkiyet belgesi niteliğinde olmayan vergi kaydına değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 22.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26283, Karar No: 2015/358, Tarih: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26283 E.  ,  2015/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında 05.08.2013 tarihinde, faturadan kaynaklanan alacağa dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapıldığı, ödeme emrinin 23.08.2013 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine borçlunun 27.08.2013 tarihinde icra dairesine yasal 7 günlük sürede verdiği itiraz dilekçesinde; takibe konu faturaya dayalı işe karşılık 21.10.2013 vade tarihli 18.000 TL bedelli çek verildiğini, çek ödendiğinde borcun kalmayacağını, borcun bulunmadığını ileri sürerek borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması talebi üzerine mahkemece, faturanın İİK. 68. madde niteliğinde belge olmadığı gerekçesi ile davanın reddedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1.maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibine dayanak yapılan belgenin, İİK.nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlu vekilinin takip dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde borç doğuran hukuki ilişkiye karşı çıkmadığı, yapılan 18.000 TL kısmi ödemenin faturadan doğan alacağa istinaden olduğu kabul edildiğine göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK.nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K.sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

O halde, mahkemece borçlunun hukuki ilişkiyi 18.000 TL miktar yönünden kabul ettiğinden bu miktar yönünden ileri sürülen iddia ve savunmalarına göre itirazın kaldırılması isteminin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece borçlunun hukuki ilişkiyi 18.000 TL miktar yönünden kabul ettiğinden bu miktar yönünden ileri sürülen iddia ve savunmalarına göre itirazın kaldırılması isteminin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6140, Karar No: 2024/8563, Tarih: 03.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6140 E.  ,  2024/8563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/23 Esas, 2022/625 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü (Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/23 E., 2020/760 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 06.02.2011 tarihinde akdedilen protokol ile ... Yapı Denetim Ltd. Şti'nin amaç, faaliyet, yürütme ve kazanç/kâr dağıtım yöntemlerinin belirlendiğini, akabinde taraflarca yapılan müzakereler neticesinde düzenlenen 22.01.2013 tarihli sözleşme ile ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'de harici olarak hak sahibi olan ...'e belli hak ve alacaklar taahhüt edilerek kendisinin ... Yapı Denetim Ltd. Şti. ile olan bağının kesilmesi ve ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin kendisine terkinin kararlaştırıldığını ancak söz konusu sözleşme ile belirlenen şartların yerine getirilmediğini, taahhüt edilen hak ve alacakların ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 65.500,00 TL'nin en yüksek temerrüt faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11.06.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 262.960,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında yapılan sözleşmenin kamu düzenine aykırı olduğunu, tarafların davada husumet ehliyetlerinin bulunmadığını ve bu nedenle davanın sıfat yokluğundan reddinin gerektiğini, 22.01.2013 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde yer alan ceza-i şartın fahiş olması bakımından ve ayrıca karşılıklılık esasına aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğunu, söz konusu sözleşme ile belirlenen şartların, borç ve taahhütlerin yerine getirilmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, uyuşmazlığın taraflar arasında akdedilen 22.01.2013 tarihli sözleşmeye istinaden borç ve yükümlülüklerin ifasında toplanmakta olduğu, yapı denetimi hizmet sözleşmesi, Yapı Denetimi Uygulama Usul ve Esasları Yönetmeliği'nin 12. maddesi gereğince, yapı sahibi ile yapı denetim kuruluşu arasında yapılması zorunlu olan bir sözleşme olduğu, yapı sahipleriyle ... Yapı Denetim Ltd. Şti. arasında akdi ilişkinin kurulduğu, mevzuata uygun olarak tahakkuk eden yapı denetim işleri hak edişlerinin belirtilen tarihlerde ve miktarlarda davacı ... şirketine mal müdürlüklerince ödemelerin yapıldığı, irdelenen yapı denetim işlerinin gerek yapı denetim sözleşmelerinin tarafları gerekse akdi ilişkilerin tarihleri gerekse sonraki aşamalarda işleyen prosedürler dikkate alındığında hak sahibinin münhasıran ... Yapı Denetim Ltd. Şti. olduğu, 22.01.2013 tarihli sözleşmeyle ... Yapı Denetim Şirketinin ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'ne karşı yük altına girdiği, davalı ... Ltd. Şti. tarafından bu şartın yerine getirdiğine dair başkaca herhangi bir bilgi ve belgenin sunulamadığı, başından beri ödeme savunmasında bulunan davalının bu savunmasını kanıtlayamadığı, davalı ... Ltd. Şti. tarafından yerine getirilmeyen bu şarttan ötürü 23.01.2014 tarihinden itibaren 6 ay içerisinde ... Yapı Denetim Ltd. Şti'ne 180.000,00 TL ödeyerek tazmin etmesi gerekirken bu ödemeye dair herhangi bir belgenin dosyaya ibraz edilmediği, buna göre ... Yapı Denetim Ltd. Şti 22.01.2013 tarihli sözleşmeden kaynaklı olarak ... Yapı Denetim Ltd. Şti'ne 180.000,00 TL borçlu olduğu, 22.01.2013 tarihli sözleşmenin 2. maddesine göre ... Yapı Denetim Ltd.'nin ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'ne yönelik 2013 yılı Şubat ayından itibaren 16 aylık taksitler halinde beher ödemesi 12.5000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL'ye karşılık dosya mündericatı, ibraz edilen belgeler, kabul ve beyanlarla örtüşerek 130.000,00 TL ödeme yapıldığının anlaşıldığı, buna göre ... Yapı Denetim Ltd. Şti. 22.01.2013 tarihli sözleşmeden kaynaklı olarak ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'ne 70.000,00 TL borçlu olduğu, uyuşmazlığın temel alındığı 22.01.2013 tarihli sözleşmenin 4. maddesine göre ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'ne kayıtlıyken sözleşme tarihinden sonra 16.06.2014 tarihinde 42 NT 920 plakalı aracın bu şirket tarafından ödenmeyerek ... tarafından tek kalemde 16.06.2014 tarihli dekontta işli 12.960,00 TL ödeme yaptığının anlaşıldığı, ... Yapı Denetim Ltd. Şti.'nin 22.01.2013 tarihli sözleşmeden kaynaklı olarak ... Yapı Denetim Ltd. Şti'ne 12.960,00 TL borçlu olduğu, ayrıntılı, gerekçeli ve hükme elverişli bilirkişi heyeti raporu uyarınca davalının ödeme savunmasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 262.960,00 TL'nin 03.01.2017 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar karar verilmiş, hüküm, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davacı vekilinin istinaf itirazlarına gelince, Mahkemece dava dilekçesiyle talep edilen miktara dava tarihinden ıslahla talep edilen miktara ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hükmedilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne, 65.500,00 TL'nin dava tarihi 09.01.2017 tarihinden, ıslah edilen 197.960,00 TL'nin ise ıslah tarihi 11.06.2019 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı, davalının taraflar arasında 22.01.2013 tarihinde akdedilen sözleşmenin 1., 2. ve 5. maddeleriyle üstlendiği taahhütlerini yerine getirmediğini iddia ederek 1. maddedeki taahhüdün yerine getirilmemesi şartına bağlı cezai şartın ve 2. ve 5. maddelerden kaynaklı bakiye alacağın davalıdan tahsilini talep etmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, benimsenen bilirkişi raporuna dayalı olarak cezai şartın tahsili koşullarının oluştuğu ve davacının 2. ve 5. maddelere dayalı olarak davalıdan alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin, sözleşmenin 1. maddesiyle öngörülen cezai şartın tahsili koşullarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporu, davacının sözleşmenin 2. ve 5 maddelerine dayalı alacağı bulunup bulunmadığı hususunun tespiti bakımından yetersizdir. Zira sözleşmenin 2. maddesi, " ... Yapı Denetim Şubat 2013'ten itibaren 16 ay boyunca ayda 12.500,00 TL ... Yapı Denetim'e para ödeyecektir." hükmünü içermekte olup davalı anılan sözleşme hükmünün gereği olan ödemeyi eksiksiz olarak yaptığını savunmuş, bununla birlikte aşağıda zikredilecek olan vakıaları ileri sürerek takas mahsup definde bulunmuş, bu hususları ispat için bir takım belgeler ibraz etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalının savunmasını ispat edemediği belirtilmiş ise de aşağıdaki bentlerde izah edileceği üzere davalının savunması ve savunmasını ispat için sunduğu deliller Yargıtay denetimine elverişli şekilde yeterince incelenmemiştir.

3.Taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesi, aynı sözleşmenin 2. maddesiyle bağlantılı olarak kaleme alınmış olup, "42...920 plakalı aracın taksiti 16 ay boyunca ... Yapı Denetim tarafından ödenip, ... Yapı Denetime ödenecek olan 12.500,00 liralık taksitten düşülecektir. Borç bitince araba devri yapılacaktır." hükmünü içermektedir. Davalı, yukarıdaki bentte zikredilen ödeme savunması kapsamında öncelikle, bu madde kapsamında ödemeyi üstlendiği kredi borcunu ödediğini ancak davacının ödenen bu tutarları 2. madde gereğince ödenecek olan 12.500,00 TL'lik taksitlerden mahsup etmediğini iddia etmiştir. Davacı ise, davalının bu hüküm kapsamında ödemesi gereken hiç bir taksidi ödemediğini, krediyi bakiye tüm borcunu ödeyerek erken kapatmak zorunda kaldığını ileri sürmüştür. Davalının, anılan sözleşme hükmüyle, Şubat 2013 tarihinden itibaren 16 ay boyunca sözü edilen araç için kullanılan kredinin taksitlerini ödemeyi üstlendiği anlaşılmakta olup Mahkemece ilgili bankaya müzekkere yazılıp ödeme planı ve ödemeye ilişkin belgeler dosyaya kazandırılmadığı gibi davalının 16 ay boyunca kredi taksidini ödeyip ödemediği, ödedi ise ne kadarını ödediği ve ödenen tutarların 2. madde gereğince ödenmesi gereken taksitlerden mahsup edilip edilmediği Yargıtay denetimine elverişli şekilde açıklığa kavuşturulmamıştır.

4.Davalı ödeme savunması kapsamında, davacı şirketin yetkilisi ...'in eşi ve çalışanına 3 kalem halinde ve tediye makbuzları mukabilinde ödeme yaptığını ileri sürmüş ve ispat için 3 adet tediye makbuzunu ibraz etmiştir. Davacı vekili replik dilekçesinde, tediye makbuzları mukabilinde yapılan bu ödemeleri inkar etmemekle birlikte bu ödemelerin davalının sözleşmeyle yüklendiği edimlerle herhangi bir ilgisi bulunmadığını, ...'in davalı şirket nezdinde mühendis olarak çalıştığını ve bu ilişki nedeniyle ...'e maaş borcu bulunduğunu ileri sürmüştür. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, davalının belirtilen savunması üzerinde yeterince durulmadığı gibi davacı yanın replik dilekçesindeki beyanı hakkında da herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu itibarla, sözü edilen tediye makbuzları mukabilinde yapılan ödemelerin sözleşme kapsamında yapılıp yapılmadığı, davacının replik dilekçesindeki beyanıyla ispat külfetini üzerinde alıp almadığı hususlarında herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5.Taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesi, " ..., ..., ... ve ... yapı denetimle ilgili bundan sonra çıkacak borçlar yarı yarıya ödenecektir" hükmünü içermekte olup davalı vekili takas mahsup defi kapsamında, zikredilen yapı denetim firmalarına ait 18.724,00 TL kamu borcunun tamamının müvekkilince ödendiğini, davacının bu borçtan hissesine düşen tutarı ödemediğini iddia etmiş ve bu hususu ispat için bir takım ödeme belgelerini dosyaya ibraz etmiş ise de İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, bu savunma üzerinde durulup sunulan deliller incelenmeksizin karar verilmiştir.

6.Taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi, " ... ... Yapı Denetim üzerindeki işinden kalan parasını ... Yapı Denetim ödeyecek, ... Yapı Denetim parayı geri verecek" hükmünü içermekte olup davalı, davacının bu madde kapsamında iade etmesi gereken parayı iade etmediğini ileri sürmüş, davacı, 16.04.2013 tarihli, ... isimli bir kişinin imzasını taşıyan adi yazılı belgeyi sunarak parayı iade ettiğini savunmuş, davalı buna karşılık yine ... isimli kişinin imzasını taşıyan 08.03.2017 tarihli adi yazılı belgeyi sunarak davacının ...'e baskı yaparak 16.04.2013 tarihli belgeyi geriye dönük olarak düzenlettiğini bu hususta suç duyurusunda bulunduğunu belirtmiştir. Belirtilen hususla ilgili olarak başlatılan ceza soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla birlikte İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince belirtilen husus üzerinde hiç durulmamış, tarafların iddia ve savunmaları ile sundukları belgeler kapsamında davacının anılan maddeyle üstlendiği edimini yerine getirip getirmediği tartışılmamıştır.