muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3987, Karar No: 2023/15179, Tarih: 13.12.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE

Olay günü Sanığın katılandan bira ve 50,00 TL para aldığı olayda; sanığın katılana yönelik eylemi hakkında nitelikli yağma kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2 nici maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, "ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2 nci maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 223, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2 nci maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2 nci maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, katılandan bir bira ve 50,00 TL para yağmalaması karşısında, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı Kanun'un 150/2 nci maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 19.10.2020 tarihli ve 2019/715 Esas, 2020/2228 Karar kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3694, Karar No: 2011/10811, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3694 E.  ,  2011/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın imar durumuna ilişkin belediye başkanlığından gönderilen 08.06.2009 ve 21.07.2009 tarihli cevabi yazılar arasında çelişki mevcuttur.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.04.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17403, Karar No: 2017/6791, Tarih: 16.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17403 E.  ,  2017/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, çalışma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11628, Karar No: 2007/168, Tarih: 17.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/11628 E.  ,  2007/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı, .. parsel sayılı taşınmazın tamamının Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın 6365 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunduğu gerekçesiyle tapunun kısmen iptaline karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu saptanan kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığına göre, anılan bölümün tapusunun iptaline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kısmen kabulle sonuçlandığı halde kabul ve ret oranı dikkate alınarak davacı yararına  yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması doğru değildir.

Davacının,bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2686, Karar No: 2018/751, Tarih: 22.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/2686 E.  ,  2018/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 25.08.2011 tarihli sözleşme ile .... .Yapımı işini üstlendiğini, işin devamı sırasında akdedilen sözleşmede yer almayan ancak yapılmasının zorunlu olan ve davalı tarafından keşif artışı kapsamında değerlendirilerek "Anlaşma Tutanağı" dahilinde rektörlük oluru ile bedelleri tespit edilen ilave imalâtlar yaptığını, 19 nolu hakedişte ödenen ilave imalâtların bedelinin bir kısmının 29 nolu kesin hakedişte geri alınarak eksik ödeme yapıldığını belirterek 190.300,13 TL + %20 fiyat farkı + %18 KDV=269.464,98 TL ödenmeyen ilave imalât bedellerinin davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı savunmasında davacının ücretini talep ettiği işlerin sözleşme kapsamında olduğunu, bu nedenle ilave bir bedel ödenemeyeceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davanın 29.456,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmenin 8-2-1 maddesinde sözleşme ekleri sayılmış olup sayılan ekler arasında Yapım İşleri Genel Şartnamesi de bulunmaktadır. Bu şartname 6100 sayılı HMK'nın 193. maddesine göre delil sözleşmesi niteliğinde olup mahkemelerce görevi gereği kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Anılan şartnamenin 21. maddesinde götürü bedelli işlerde sözleşme kapsamında kalması halinde %10 fazla imalâtın sözleşme fiyatlarıyla yaptırılacağı hükmü bulunmaktadır. Bu nedenle sözleşme dışı yapılan imalâtlar yönünden inceleme yapılırken sözleşmenin ilgili hükümleri ile şartname

./..

....

hükümlerinin dikkate alınması zorunludur. Yapılacak incelemede %10'u aşan imalâtın tespiti halinde ise bedelinin 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddeleri gereğince iş sahibi yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle belirlenmesi gerekir. Sözleşmede ve eki belgelerde bulunmayıp proje değişikliği şartlarının gerçekleşmesi halinde ise idare tarafından talep edilen ihale dokümanı ve teklif kapsamında fiyatı verilmemiş yeni iş kalemleri ve gruplarının bedellerinin de şartnamenin 22. maddesinin 2. fıkrasına göre belirlenerek yükleniciye ödenmesi gerekir.

Mahkemece yargılama sırasında alınan 10.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda bazı imalâtların %10 iş artımı kapsamında yaptırılmasıyla ilgili üniversite rektörlüğü ile yüklenici arasında imzalanan anlaşmaların hukuki boyutu ve geçerliliğinin araştırılmasının uzmanlık alanı dışında olduğundan inceleme yapılmadığı açıklanmış ve davacı alacağı 20.040.00 TL olarak hesaplanmış, daha sonra mahkemece keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda ise ilave olduğu iddia edilen imalâtların sözleşme kapsamında olduğu açıklanmış, alınan 15.02.2016 tarihli 3. bilirkişi kurulu raporunda ise ''temel altında çıkan saha betonlarının kırımı imalâtları'' için davacı şirkete 19.230,00 TL ''drenaj toplama hattı yapılması imalâtları'' için 10.226,00 TL ödenmesi gerektiği, atıksu ve yağmur suyu imalâtlarının sözleşme kapsamında olduğundan davacı şirkete bir bedel ödenmemesi, ancak yerinde kullanılan boru tipi belirlendikten sonra proje ve şartnamelerdeki büz boru ile yerinde kullanılan boruların toplam bedelleri arasındaki farkın davacı şirketin hakedişine ilave edilmesi ya da düşülmesinin söz konusu olabileceği, ''alüminyum dış cephe giydirme imalâtlarında birtakım tadilatlar" için davacı şirketin herhangi bir bedel talep edemeyeceği, bu nedenlerle davacı şirketin davalı taraftan toplam 29.456,00 TL alacaklı olduğu açıklanmış mahkemece de bu rapor esas alınarak dava kısmen kabul edilmiştir.

Somut olayda öncelikle belirlenmesi gereken konu taraflar arasında düzenlenmiş bulunan "Anlaşma Tutanağı" adlı belgenin niteliği itibarıyla bağlayıcı olup olmadığı konusudur. Davalı kurum Kamu İhale Kanunu'na tabi olup yasal prosedür yürütülmeksizin yapılan "anlaşma tutanağı" davacı için bedel konusunda bağlayıcı olmayacağından anlaşma tutanaklarındaki bedel dikkate alınmadan inceleme yapılması gerekmektedir. Ancak mahkemece alınan bilirkişi raporları çelişkili olduğundan yeniden ve gerekirse ....öğretim üyelerinden oluşturulacak teknik bilirkişi kurulu marifetiyle ve yapılacak keşif ile Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre öncelikle sözleşme kapsamında yapımı gereken imalâtların yapılıp yapılmadığının saptanması, bundan sonra %10 oranda yapıldığı belirtilen imalâtların denetime açık bir şekilde belirlenip bedellerinin sözleşme fiyatlarıyla hesaplattırılması, aşan oranda imalât yapılmış olması halinde bedellerinin 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddeleri gereğince iş sahibi yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle hesaplattırılması, yine sözleşmede ve eki belgelerde bulunmayıp proje değişikliği şartlarının gerçekleşmesi halinde idare tarafından talep edilen ihale dokümanı ve teklif kapsamında fiyatı verilmemiş yeni iş kalemleri varsa da bedellerinin

...

...

de şartnamenin 22. maddesinin 2. fıkrasına göre belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken çelişkili bilirkişi raporu ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi dava tarihinin 25.04.2014 tarihi olmasına rağmen 05.05.2014 olarak yazılması ve davacının ticaret ünvanının karar başlığında yazılmamış olması da infazda problem yaratacağından doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/4041, Karar No: 2019/2948, Tarih: 07.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4041 E.  ,  2019/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın 12.01.2015 tarihinde müştekiye ait iş yerinden bir miktar para ve iki çerçeve bal çaldığını Cumhuriyet Savcısı huzurundaki ifadesinde ikrar ettiği, soruşturma aşamasında müracaata gelen müştekininde dükkanındaki kasadan 60,00 TL ve değeri 240,00 TL olan iki çerçeve bal çalındığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun mahkeme huzurundaki savunmasında, bal çaldığını kabul ettiği gözetildiğinde, para alınmamış olsa dahi müşteki beyanına göre 240,00 TL değerinde balın çalınmış olmasının hırsızlık suçu yönünden TCK'nun 145. maddesinin uygulanmamasına ilişkin bozma isteyen görüş ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken ''Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan yürütülmekte olan pek çok soruşturma bulunmasına göre suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan suça eğilimli kişiliği nedeniyle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat hasıl olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına'' şeklinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşulların değerlendirildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8237, Karar No: 2023/5724, Tarih: 27.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8237 E.  ,  2023/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/9 E., 2022/163 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/1 Esas, 2021/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının, katılan ... vekilinin, katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi ve 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, beraati gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, beraati gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Afganistan ülkesi vatandaşı olan sanık ile maktulün önceye dayalı tanışıklıklarının bulunduğu, maktulün katılan ... ile resmî olarak evli olmasına rağmen, katılan ... ile birlikte yaşadığı, sanığın maktul ile birlikte olduğunu bilmesine rağmen 28.09.2019 tarihinde katılan ...'yu cep telefonundan mesajlar göndererek rahatsız etmeye başladığı, katılan ...'nun durumu maktule anlattığı, maktulün de 07.10.2019 tarihinde katılan ...'nın yerine sanığa mesaj atarak eve çağırdığı ve eve gelen sanığı maktulün dövdüğü ve çıplak olarak videoya çektiği, ardından da sanığı serbest bıraktığı, olayın bu şekilde kapandığı ancak olay günü sanığın katılan ...'ya saat 16.15'te daha önce rahatsızlık verdiği için özür dilediğine yönelik mesaj attığı, bunun üzerine maktulün, sanığın işe gitmek için servis beklediği yere giderek aracını park ettiği ve sanığın yanına gittiği, burada sanığa katılan ...'ya neden hala mesaj attığını sorduğu ve karşılıklı olarak tartışmaya başladıkları, her ikisinin de üzerinde taşıdıkları bıçakları çıkartarak birbirlerine doğru sallamaya başladıkları, sanığın maktule yerden aldığı taşı attığı ve kaçmaya başladığı, maktulün de sanığın peşinden koşarak yakaladığı, bu sırada sanığın suçta kullandığı ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmayan sustalı bıçağı maktulün göğüs kısmına bir kez sapladığı, maktulün aldığı darbe ile yere düştüğü, sanığın da suçta

kullandığı bıçağı olay yerinde atarak uzaklaştığı, maktulün kaldırıldığı hastanede tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadığı ve kesici, delici alet yaralanmasına bağlı kalp ve akciğer kesisinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içeren Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında; "...Vücudunda namlu kenarlarının bir tarafı keskin, diğer tarafı künt olan aletle meydana gelebilmesi mümkün bir adet kesici delici alet yarası saptandığı...maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı kalp ve akciğer kesisinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü..." bildirilmiştir.

3. Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, bilirkişi raporları, uzmanlık raporları, HTS kayıtları, 08.06.2020 tarihli sanığın katılan ...'e gönderdiği mesajların tercümesinin yer aldığı tutanak, Adli Tıp Kurumu ... Kimya İhtisas Dairesi Başkanlığının, 21.07.2021 tarihli toksikoloji raporu ve soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.