muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9326, Karar No: 2013/23304, Tarih: 09.10.2013

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bu bentteki bozma sebebine göre davacı-davalı (kadın)'ın maddi tazminatın miktarına ve ziynetlere ilişkin temyiz itirazları ile davalı-davacı (koca)'nın maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen yönler haricindeki bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2013 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2012/8399, Karar No: 2012/10143, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8399 E.  ,  2012/10143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.10.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde muhdesatın aidiyetinin tespiti ile tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 30.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisleri ... ...’in paydaş olduğu ve davalının ortaklığın giderilmesi davası neticesinde satış memurluğundan satın aldığı 995 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 990 ada 6 parsel sayılı taşınmazın takas edilmesi için davalı ile sözlü anlaşma yaptıklarını, diğer mirasçıların da satış memurluğunda miras haklarından bu nedenle vazgeçerek paylarına düşen satış bedelini almadıklarını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil, bu istemin kabul edilmemesi halinde ise taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kendisine ait olduğunun tespiti ile tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmaz üzerinde bulunan binanın davacıya ait olduğunu kabul etmiş, diğer istemlerin reddini istemiştir. Aşamalarda ise, 4-5 yaşlarındaki 11 adet narenciye ağacı ile 3-5 yaşlarındaki şeftali ağaçlarının da davacıya ait olduğunu kabul etmiştir.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki bina ve bilirkişi raporunda yazılı tüm ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine, tapu iptali ve tescil istemi ile tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya kapsamına ve özellikle resmi şekilde yapılmayan takas sözleşmesinin geçersiz olmasına ve kadastrodan sonraki hukuki sebeplere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalarda, Kadastro Kanununun 19/2 maddesine dayanılarak muhdesat tespiti ve bunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi istenemeyeceğine göre, davacının tüm temyiz itirazları, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Davalı, ortaklığın giderilmesi davası neticesinde verilen karar üzerine satış memurluğunca yapılan ihaleye katılmak suretiyle üzerindeki muhtesatları ile birlikte dava konusu 995 ada 1 parsel sayılı taşınmazı satın almıştır. Bu nedenle, taşınmaz üzerindeki muhtesatların davacıya ait olduğuna karar verilemez ise de davalının kabul beyanı 6100 sayılı HMK’nın 311. maddesi hükmü uyarınca kesin hüküm gibi sonuç doğuracağından taşınmaz üzerinde bulunan binalar ile 4-5 yaşlarındaki 11 adet narenciye ağacı ve 3-5 yaşlarındaki şeftali ağacının davacıya ait olduğuna karar verilmesi gerekir.

Açıklanan bu yön nazara alınmadan, taşınmaz üzerinde bulunan tüm ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalının ise diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davalı yatırana iadesine, 13.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8689, Karar No: 2021/10867, Tarih: 08.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8689 E.  ,  2021/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, ... Lokantası isimli iş yerinin anahtarıyla lokantanın dış kapısını açıp içeri girdikleri, bu iş yerini yargılama konusu hırsızlık olayı için geçiş yeri olarak kullandıklarının anlaşılması karşısında; ... Lokantası hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde netice cezaların kısa süreli hapis cezası olmadığının anlaşılması karşısında; hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle TCK’nın 50/3 maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 116/2-4, 31/2, 62. maddeleri gereği tayin olunan 5 ay hapis cezası aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken, hesap hatası sonucu “3.000 TL” adli para cezası yerine “ 3.600 TL” adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının korunmasına 08.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30205, Karar No: 2020/14630, Tarih: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30205 E.  ,  2020/14630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile ... Kardeşler İnşaat Turizm Gıda Otomotiv İş Makinaları Petrol Ürünleri Temizl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... nezdinde değişen alt işverenler yanında temizlik işçisi olarak çalıştığını, işten çıkarıldıktan sonra aynı tarihte emekli olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının yüklenici şirketin işçisi olduğunu, iş sözleşmesini diğer davalıların feshettiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Kardeşler İnşaat Turizm Gıda Otomotiv İş makinaları Petrol Ürünleri Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 15.11.2012 tarihinde emekli olduğunu, davacının şirket nezdinde 05.06.2008-22.05.2009 tarihleri arasında çalıştığını ve kıdem tazminatı şartı olan bir yıllık süreyi doldurmadığını, emeklilik sebebi ile ayrılması sebebi ile ihbar tazminatı kazanamayacağını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...İnşaat Taahhüt Peyzaj Nakliyat İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti., davacının şirket nezdinde 01.10.2012-13.11.2012 tarihleri arasında çalıştığını ve emeklilik sebebi ile işten ayrıldığını, bu süreye ilişkin haklarını ödemeyi kabul ettiklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının 01.09.2001-13.11.2012 tarihleri arasında değişen alt işverenler işçisi olarak ...'na ait işyerinde park-bahçeler bakım ve temizlik işçisi olarak çalıştığı, Belediye ve davalı şirketler arasında alt-üst işveren ilişkisinin bulunduğu, bu nedenle hak ve alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının emekli olarak işten ayrıldığı bu nedenle kıdem tazminatı talebinin haklı olduğu ancak ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılardan ... ile ... Kardeşler İnşaat Turizm Gıda Otomotiv İş Makinaları Petrol Ürünleri Temizl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılardan ... ile ... Kardeşler İnşaat Turizm Gıda Otomotiv İş Makinaları Petrol Ürünleri Temizl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, yapmış ise karşılığı ücreti alıp almadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalı işyerinde fazla mesai yaptığını, karşılığı ücreti alamadığını iddia etmektedir.

Davacı fazla mesai iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmış, dinlettiği tanıklardan ... davacı işçinin ara dinlenmesi düşüldüğünde yazın haftada 6 gün 7,5 saat çalıştığını, kışın ise yine ara dinlenmesi düşüldüğünde haftada 3 saat fazla mesai yaptığını açıklamıştır. Bu delil durumuna göre davacı yazın fazla mesai yaptığını ispatlayamamış, kışın 3 saat fazla mesai yaptığını ispatlamıştır. Mahkemece davacının kış aylarında 08:00-17:00 saatleri arasında haftada 6 gün 1 saat ara dinlenmesi ile çalışıp haftada 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yaz-kış sürekli 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9947, Karar No: 2013/9008, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9947 E.  ,  2013/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/25491, Karar No: 2014/9394, Tarih: 14.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25491 E.  ,  2014/9394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak eylemlerinin tek suç kabulüyle tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20526, Karar No: 2024/2880, Tarih: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/20526 E.  ,  2024/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.11.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/219 E., 2023/356 K.

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece verilen 07.11.2023 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçiler vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya içerisinde mevcut ..., ... yetkilileri tarafından SNB-REACT irtibat bürosu yetkilisi...’e verilen asıl vekâletnamelerin içeriğinde “Bir gümrük davasını ya da diğer davaları takip etme anlaşması vaka bazında mektup, telefaks veya e-posta iletişimi ile yapılacaktır.” şeklindeki kısıtlamaların bulunması ve şikâyetçi firmalar vekilinin sanık hakkında şikâyet hakkının kullanılması amacıyla ve şikâyet tarihini kapsar şekilde marka sahibi firmaların yetkilileri tarafından kendilerine verilmiş izin içeren mektup, telefaks veya elektronik posta iletisi aslını veya tercümesinin onaylı örneklerini dosyaya ibraz edemediği anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin

birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçiler vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/219 Esas, 2023/356 Karar sayılı ek kararında şikâyetçiler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37371, Karar No: 2017/33935, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37371 E.  ,  2017/33935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.