muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/634, Karar No: 2019/4058, Tarih: 21.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/634 E.  ,  2019/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde Ekinözü Kandil barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği Kandil barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda Dairemizin 21.02.2017 tarihli ilamıyla davacının, hazır kıta olarak bekledildiği çalışmaların tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususnda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenmiş, davacı tanığı Hasan Vicdan ayda 25 gün 8 saat çalışma , 8 saat hazır kıta bekleme, 8 saat dinlenme şeklinde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı da aynı yönde beyanda bulunmuş, alınan ek bilirkişi raporunda davacının ayda 25 gün hazır kıta beklediği ve bu günlerde 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de davacının 7,5 saat çalışma ve 7,5 saat hazır kıta bekleme süresi içinde bir saat ara dinlenme yaptığının kabulü yerinde değildir. Günlük ara dinlenme süresinin 2 saat kabulü ile hazır kıta çalışılan günlerde günlük 6,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü somut olaya ve dosya kapsamına uygun düşecek olup bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1391, Karar No: 2010/7114, Tarih: 21.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1391 E.  ,  2010/7114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 10.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2008 tarih ve 2007/90-2008/586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, müvekkilerininde ortağı olduğu davalı şirketin 26.12.2006 tarihli genel kurulunun TTK'nun öngördüğü yasa ve ilkeler doğrultusunda yapılmadığını, zira bilançoların belirtilen yerde inceleme olanağının olmadığını, yönetim ve murakıpların görev süreleri bitmesine rağmen görevlerine devam ettiklerini, toplantı esnasında pay defterinin hazır bulundurulmadığını ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan kararların iptaline ve şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu genel kurulda alınan kararların iptalini gerektirecek bir neden bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17.15 TL temyiz ilam harcın temyiz edenden alınmasına, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/778, Karar No: 2017/2969, Tarih: 20.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/778 E.  ,  2017/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne, boşanma ile velayeti davalı babaya bırakılan ortak çocuklar 30.07.2004 doğumlu 19.01.2010 doğumlu velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken: çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli İdrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocuk velayeti konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Bu nedenle ortak çocuk bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2-884-K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih F..2013/2-2085-K.2014/30 sayılı kararlan) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip. ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14583, Karar No: 2017/12285, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14583 E.  ,  2017/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24221, Karar No: 2013/6826, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/24221 E.  ,  2013/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 13/02/1992-02/06/2011 tarihleri arasında çakışan Sosyal Güvenlik Kurumu sigortası hariç Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 13/12/1992-02/06/2011 tarihleri arası kısa süreli 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmaları haricinde tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle 01/04/1986 tarihinde tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 506 sayılı Yasaya tabi çalışmaya başlaması nedeniyle sigortalılığın 28/02/1999 tarihi itibariyle terkin edildiği, talep üzerine 26/04/2006 tarihinde yeniden tescil edildiği, 2006 yılında 5458 sayılı Yasanın hükümleri gereği 1986-1999 yılları arası prim borcunu ödediği, adına kayıtlı 2007 edinme tarihli 20 dekar tarla bulunduğu, kolluk tutanağı ve tanık beyanlarında kışın Kayseri'de oturduğu, yazın ise, köye gelip tarımla uğraştığının belirtildiği, 1999 yılında 90 gün ve 2010 yılında 10 günlük SSK kapsamında kısa süreli çalışmalarının bulunduğu, 2011 yılında Kurum memuru tarafından düzenlenen tutanağa göre tarımla uğraşmadığı geretçe gösterilerek sigortalılığın terkin tarihi 28/02/1999 tarihinden 13/12/1992 tarihine çekildiği, tanık olarak dinlenen ... isimli şahsın Kurum memuruna verdiği beyanı ile mahkemedeki ifadesinin çeliştiği, ayrıca beyanı hükme esas alınan Harun Dalkılıç isimli tanığın ifadesinde davacının aynı zamanda tarımla uğraştığını da belirttiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, Tarım ... sigortalısının kısa süreli olarak SSK’na tabi çalışmasının tarım faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında tarım faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığın devam ettiğinin kabulü gerekeceği yönündedir.

Bir yıldan daha az süren zorunlu sigortalılık kapsamındaki çalışmalar kısa süreli olup, kesintisiz bir şekilde bir yıl veya daha fazla süren çalışmalar ise uzun süreli çalışmadır.

Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, Tarım ... sigortalısının kısa süreli olarak SSK’na tabi çalışmasının tarım faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında tarım faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığın devam ettiğinin kabulü gerekeceği yönündedir.

Bir yıldan daha az süren zorunlu sigortalılık kapsamındaki çalışmalar kısa süreli olup, kesintisiz bir şekilde bir yıl veya daha fazla süren çalışmalar ise uzun süreli çalışmadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesine göre " sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin,tarım kredi kooperatifleri ve birliklerinin, ... Kooperatifleri ile Birliği ve ... Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınır."

Mahkemece, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğunu göz önünde bulundurularak öncelikle nizalı dönemde anılan maddede belirtilen kayıtların olup olmadığını söz konusu kuruluşlardan, davacının kayıtlarda gözüken taşınmazlarının ziraate elverişli olup olmadığını, elverişli ise kullanıp kullanmadığını, herhangi bir kurum yada kuruluşa ürün teslim edip etmediğini, zirai kredi kullanıp kullanmadığını, il ve ilçe tarım müdürlüklerine kayıtlı olup olmadığını, destekleme yardımı alıp almadığını araştırmak, uyuşmazlık konusu dönemin köy muhtarı ve azalarla ile yeterli bilgi ve görgüye sahip kişileri belirleyip tanık olarak dinlemek, ayrıca zabıta tahkikatı ile de ayrıntılı araştırma yaptıktan sonra diğer bütün delilleri birlikte, 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu çalışmaların da kısa süreli olduğu dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7569, Karar No: 2018/17402, Tarih: 15.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7569 E.  ,  2018/17402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden yargı yolu bakımından reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden yargı yolu bakımından reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 3766 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde, alınan rapor uyarınca taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin davalı ... Belediye Başkanlığından tahsiline ve davanın davalı ... yönünden yargı yolu bakımından reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davanın reddedilen kısmı yönünden davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3- b) bendinden (8.160,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.500,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ... Belediye Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15518, Karar No: 2016/1770, Tarih: 09.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15518 E.  ,  2016/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/02/2016 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyada mevcut Çorlu Belediye Başkanlığının 21.11.2011 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı bildirilmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın belediye sınırları dahilinde yer aldığı ve belediye hizmetlerinden de yararlandığı belirtilmiştir.

Söz konusu çelişkinin giderilmesi için dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen Kazımiye Mahallesi 1519 ada 2 parsel sayılı taşınmazın raporda belirtilen tarihteki satışına ilişkin olarak; alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüz ölçümünü gösterir şekilde akit tablosunun ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek,

3-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/708, Karar No: 2019/10670, Tarih: 13.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/708 E.  ,  2019/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin değerlendirilmesi bölümünde oluşa uygun şekilde eylemin iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak anlatıldığı halde gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç isminin ve maddesinin konut dokunulmazlığının ihlali olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın adli sicil kaydında yer alan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2008 tarih ve 2008/1011 Esas, 2008/929 Karar sayılı kararı tekerrüre esas olduğu halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 13/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43081, Karar No: 2013/30526, Tarih: 25.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/43081 E.  ,  2013/30526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, maaş alacağı, ikramiye alacağı, genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Üstünel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait ... yerinde servis teknisyeni olarak çalışırken yapılan görev değişikliğini kabul etmemesi nedeniyle ... sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, maaş, ikramiye, asgari geçim indirimi, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işyerinde çalışanlar yönünden herhangi bir görev dağılımı bulunmadığını, teknik parça işleriyle iştigal edildiğini, işyerindeki yoğunluk nedeniyle kimi zaman pompa kimi zamanda forklift bölümünde faaliyet gösterdiklerini, davacının ücret alacağı olmadığını, fazla çalışma yapmadığını, ikramiye uygulaması bulunmadığını, resmi ve dini bayram günlerinde çalışılmadığını, davacı işçinin, 9-10-11.07.2009 tarihlerinde işyerine gelmediğini, bu nedenle ... sözleşmesinin fesh edildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bir işçinin ortada hiçbir neden yokken kıdem tazminatından vazgeçerek ... sözleşmesinin fesh etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, konuya ilişkin başkaca bir delilinde dosyaya ibraz edilmediği, davalı işverenin bu konuda üzerine düşen ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yine itibar edilen 18.04.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna göre davacının diğer istemlerin de yerinde olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.