muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23641, Karar No: 2013/3600, Tarih: 15.02.2013

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile 5.605.932,24 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiş, davalı-karşı davacının temyizi üzerine Dairemize ait 29.03.2012 Tarih ve 2011/19241 Esas sayılı ilam ile hükmü onanmasına karar verilmiş olup, bu kez davalı-karşı davacı tarafından Karar Düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı şirketin aşağıdaki bendin dışında kalan sair Karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı eldeki dava ile, taraflar arasındaki satış sözleşmesi gereğince doğan KDV yükümlülüğünün, aralarındaki anlaşma gereğince davalı şirket tarafından ödenmesi gerektiği halde ödenmediği için kendileri tarafından ödendiğini belirterek, rücuen alacak talebinde bulunmuş davalı ise davacı kurumun 5174 sayılı yasa gereğince kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olduğunu, satış işleminden KDV alınamayacağını, davacı tarafın dahi bu hususu bildiği için ihtirazı kayıtla dava açma hakkını saklı tutarak KDV beyannamesi verdiğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Asıl dosyanın davacısı odaya ait taşınmazın ilan ile satışa çıkarıldığı, davalı tarafından KDV dahil 36.750.000,00 TL teklif verilerek taşınmazın alınmasının taahhüt edildiği, KDV hariç bedelin satıcıya ödendiği, taşınmazın devrinin tapuda alıcıya yapıldığı, davalı şirketin KDV yükümlülüğün doğması halinde bu bedeli ödeyeceğini taahhüt ettiği uyuşmazlık konusu olmayıp, asıl davada uyuşmazlık, ihtirazı kayıt ile dava dışı maliyeye ödeme yapan satıcının KDV'den sorumlu olup olmadığı noktasındadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2004/19-456 E, 2004/531 K. sayılı kararında; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 8. Maddesinin, vergi yükümlüsünü (mükellefini) “Vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu terettübeden gerçek veya tüzel kişi”; vergi sorumlusunu ise, “verginin ödenmesi bakımından, alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişi” şeklinde tanımladığını, kural olarak, vergi yükümlülüğüne ve sorumluluğuna ilişkin özel sözleşmelerin, Vergi Dairelerini bağlamayacağının hüküm altına alındığını, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 8. maddesine göre ise, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, Katma değer Vergisinin mükelleflerinin (yükümlüleri),bu işleri yapanlar, şeklinde tanımlandığını, Katma Değer Vergisinin yükümlüsünün satıcı olduğunu, belirterek, taşınmaz satımının ticari faaliyet alanı içerisinde bulunmaması, aksine satış işleminin, malvarlığına dahil bir taşınmazın, ticari faaliyeti ilgilendirmeyen bir nedenle üçüncü bir kişiye satımından ibaret bulunması halinde olayda, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun perakende veya toptan satışla ilgili kurallarının ve bu çerçevede ... Bakanlığınca yürürlüğe konulan Katma Değer Vergisi Genel Tebliğlerindeki ilkelerin uygulama yeri bulunmadığını belirtmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar mahkemece, “davacı satıcının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirerek dava dışı ...’nin görüş yazıları doğrultusunda ödeme yaptığı, bu nedenle alıcının bu bedeli ödemekle yükümlü olduğu, aksi yönde bir iddia var ise davalının temlik hükümlerine göre dava açma yoluna gitmesi gerektiği” gerekçesiyle asıl davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de, KDV vergisinin Devlete karşı yükümlüsünün satıcı konumundaki davacı olduğu, bu yükümlüğünün doğduğunun tespiti halinde ancak davacının aralarındaki anlaşmaya göre davalıya rücu etme hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacının dava dışı ...’ye ihtirazi kayıtla ödeme yaptığı hususu nazara alındığında, dava konusu satış işleminden KDV alınıp alınmayacağı, davacı kurum bakımından KDV yükümlülüğünün doğup doğmadığı hususunda konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak sonucunu göre hüküm verilmesi gerekirken eksik inceleme ile asıl davanın kabulüne dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirirken, Dairemizce hükmün Onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 29.03.2012 Tarih ve 2011/19241 Esas 2012/8606 K. sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının aşağıdaki şekilde BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, (2) no’lu bentte yer alan nedenle Dairemizin 29.03.2012 Tarih ve 2011/19241 Esas 2012/8606 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde BOZULMASINA, peşin alınan 43.90 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 15.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6181, Karar No: 2021/6535, Tarih: 05.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/6181 E.  ,  2021/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müteahiti ve sorumlusu olduğu yapımı henüz tamamlanmış ancak bir takım eksiklik sebebiyle yapı ruhsatı alınmamış 5 katlı bina inşaatının çatısındaki akıntıyı gidermek için sanığın talimatıyla olay günü inşaata gelerek çatı işinde çalışmakta olan aynı zamanda sanığın da eniştesi olan işçinin yaklaşık 3,5 metre yüksekten düşerek hayatını kaybettiği, inşaatta iş güvenliği ile ilgili hiçbir önlem almadan kazalı işçiyi yüksekte tedbirsiz çalıştıran sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna ve eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4261, Karar No: 2012/691, Tarih: 09.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4261 E.  ,  2012/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

...Köyü Tüzel Kişiliği ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Erdek Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.03.2011 gün ve 152/86 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köyü Muhtarlığı vekilleri, ... İlçesi, Çayağazı Köyü, Köy içi mevkiinde bulunan ve Hazine adına tapuya tescil edilen 168 ada 1 numaralı parselin köy tüzel kişiliğine ait olduğunu, bu yerde Hazinenin hakkı bulunmadığını açıklayarak tapunun iptaliyle müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Hazinenin mülkiyetinde olduğunu, denizden doldurulduğunu, tutanağında da bu durumun açıklandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 168 ada 1 parsel hakkında düzenlenen tutanağın edinme sebebinde; bu yerin 1960 yılında denizden doldurulduğu ve Çayağazı Köyü Tüzel Kişiliği tarafından kagir bina ve çay bahçesi yapılarak kullanıldığı açıklanarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesine göre Hazine adına tespiti yapılmış, taşınmaz üzerindeki kagir bina ve çay bahçesinin köy tüzel kişiliğine ait olduğu beyanlar hanesine işlenmiştir.

Mahkemece, kıyı kenar çizgisi çalışmalarının yapılıp yapılmadığı Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünden sorulmuş, 20.11.2009 tarihli cevabi yazıdan, 168 ada 1 numaralı parselin bulunduğu yerde Balıkesir Valiliğince kıyı kenar çizgisi belirlemesinin yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu yerin denizden doldurulması keyfiyetinin idarece gerçekleştirilmediği de DSİ Genel Müdürlüğünün 18.05.2010 tarihli cevabi yazısıyla belirlenmiştir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşifleri müteakip bilirkişilerce hazırlanan raporlarda kıyı kenar çizgisiyle ilgili herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Bilirkişi inşaat mühendisi Orkun Kumral 10.01.2010 tarihli raporunda; 1955 yılında düzenlenen 1/25000 ölçekli memleket haritasıyla, yine aynı yılda çekilen fotoğraflardan dava konusu yerin beyaz alanda kaldığı, beyaz alanların kumsal alan olduğu kanaatine varılarak taşınmazın Hazine adına tespit gördüğü kanaatini açıklamıştır.

İhtilaf dava konusu taşınmazın denizden doldurulup doldurulmadığı ve kıyı kenar çizgisi içerisinde olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

İhtilaf dava konusu taşınmazın denizden doldurulup doldurulmadığı ve kıyı kenar çizgisi içerisinde olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Dava konusu taşınmaz deniz kenarında olup, kıyı kenar çizgisi uygulaması usulüne uygun bir biçimde yapılmamıştır. Balıkesir Valiliğinin cevabi yazısından kıyı kenar çizgisiyle ilgili idarenin yaptığı bir belirlemenin olmadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih, 1996/5 Esas, 1997/3 sayılı Kararında; "....kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevi Adli Yargıya aittir. Ancak 3621 sayılı Kıyı Kanununun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde İdari Yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya İdari Yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin Adli Yargı tarafından saptanması gerektiğine..." karar verilmiştir. İdarece, kıyı kenar çizgisiyle ilgili bir belirleme olmadığına göre mahkemece yapılacak iş; 3621 sayılı Kıyı Kanununun 9. maddesindeki açıklamalara uygun olarak bir jeoloji mühendisi, bir harita mühendisi ile taşınmazın niteliğine göre bir inşaat mühendisinden oluşacak üç kişilik heyetle keşif yapılıp bu yerdeki kıyı kenar çizgisini belirlemek, bu belirlemelere göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kara tarafında mı yoksa deniz tarafında mı kaldığını kroki üzerinde işaretlemek olmalı, taşınmazın ayrıca kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde kalan sahil şeridinde kalıp kalmadığı da tespit edilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4564, Karar No: 2013/6551, Tarih: 17.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4564 E.  ,  2013/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; ... Tüketici Sorunları ... Heyeti Başkanlığının 11.07.2012 tarih ve 536 Karar sayılı "tüketiciye ait evinde kullanmış olduğu elektrik ücretine ilave olarak yansıyan kaçak/kayıp ve... okuma bedellerinin iptal edilmesine ve daha önce alınan bu bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iade olunmasına" dair kararının yasaya aykırı olduğunu belirterek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; Tüketici Sorunları ... Heyeti Başkanlığı kararında, davacı kurumun elektrik ücretine ek olarak yansıttığı kaçak/kayıp ve... okuma bedelleri miktarının belirtilmediği, kararın kapsadığı zaman dilimi gözönüne alındığında miktarın kesinlik sınırının altında olamayacağı, kararın kesinlik sınırının üzerinde kaldığı, kararın ilam niteliğinde olmadığı, ancak Tüketici Mahkemelerinde açılabilecek bir davada delil olarak ileri sürülebileceği, davacının delil niteliğindeki Hakem Heyeti kararının iptalini istemekte hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi gereğince il ve ilçe merkezlerinde bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklara çözüm bulmak amacıyla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kurulmuştur. Değeri beşyüzmilyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunludur. Bu kararlar İcra İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı 15 gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beşyüzmilyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin verecekleri kararlar tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Yasadaki bu parasal sınır 01.01.2012'den itibaren 1.161,67 TL'ye çıkarılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığı oluşturan kayıp-kaçak kullanım, PSHS okuma bedelinin ve daha önce alınan bu bedellerin değeri belirli değildir, Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin verdiği karar ancak tüketici mahkemesinde açılmış davada delil olarak ileri sürülebilir. Bu kararın iptali içinde tüketici mahkemesine dava açılamaz.

Somut olayda uyuşmazlığı oluşturan kayıp-kaçak kullanım, PSHS okuma bedelinin ve daha önce alınan bu bedellerin değeri belirli değildir, Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin verdiği karar ancak tüketici mahkemesinde açılmış davada delil olarak ileri sürülebilir. Bu kararın iptali içinde tüketici mahkemesine dava açılamaz.

Ancak, HUMK'nun 76.maddesi gereği olayları açıklamak taraflara hukuki nitelemeyi yapmak hakime ait bir görevdir. Davacı her ne kadar açtığı davada Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptalini istemişse de dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taraflar arasında abonelik sözleşmesi nedeni ile davalının kayıp-kaçak kullanımı,... okuma bedelini ve daha önce alınan bu bedelleri ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın men'ini diğer bir deyişle çekişmenin giderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Hukuki yarar dava şartı olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

Açıklanan bu durumda mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

6100 sayılı Yasanın 25, 31, 119.maddeleri gereğince mahkeme açılan bu davayı aydınlatmalı, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararını delil olarak kabul etmeli, davacı tarafa dava değerini açıklattıktan sonra açılan bu davayı alacak davası (eda davası) olarak görmelidir.

Nitekim HGK'nun 2004/13-417 E.- 2004/442 K.sayılı kararında da muarazanın men'i (çekişmenin giderilmesi) davalarının usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğinde olduğunun, bu tür davalarda hem bir muarazanın varlığının tespitinin ve hem de onun men'inin talep edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; yukarıda anılan ilkeler ışığında işin esasına girilip, oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6170, Karar No: 2019/2432, Tarih: 14.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/6170 E.  ,  2019/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık nedeniyle davalı Kurum tarafından uygulanan cezai şart uygulanması ve yazılı olarak uyarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile reçete bedelinin yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir." 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır. 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Bu yasal çerçevede, görev konusunun, mahkemelerce her aşamada resen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte, esas olarak iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasından kaynaklanan bireysel ve toplu hak uyuşmazlıklarını çözen özel mahkemeler olup, bu kapsamda Sosyal Güvenlik Kurumu'nun prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması, işçilik alacaklarının belirlenmesi gibi kendi içinde bütünlük ve uzmanlık gerektiren konular görev alanına girmektedir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı eczacı ile davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım sözleşmesine aykırılık nedeniyle uygulanan cezai şart uygulanması ve yazılı olarak uyarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile reçete bedelinin yasal faiziyle iadesi talepli eldeki davaya konu uyuşmazlığın çözümünde; 818 sayılı Borçlar Kanununun 1. ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 1. ve devamı) maddelerinde düzenlenen sözleşme hükümlerinin gözetilmesi gerekmektedir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Bu yasal çerçevede; açık kanun hükmü ile iş mahkemesinde görüleceği belirtilmemiş olan sözleşme hükümlerine aykırılıktan kaynaklanan alacak davasının, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinde sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1365, Karar No: 2016/1843, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1365 E.  ,  2016/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün yerleşim yeri adresinin “... Mahallesi, ...Sokak, ....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre küçüğün "... Mah., ...Evleri No: 3 ...." adresinde ikamet ettiğinden bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 08.01.2016 tarihli yazısı ekindeki tutanaktan küçüğün davacı ile birlikte ".... Mah., .... .. Evleri No: 3 .... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.