muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7557, Karar No: 2007/10621, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7557 E.  ,  2007/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu karar vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda davacı idarece belgelerin mahkemeye sunulduğu ... (davanın açıldığı tarih) gözönünde bulundurulduğunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde bilirkişi kurulunun 2005 yılı yerine 2006 yılına ilişkin verileri esas ... raporuna itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. ... tarım arazisi niteliğindeki 7192 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama ... niteliği verecek yaş ve sayıda meyve ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İl Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın 2323 m2'lik kısmını kapama ... bahçesi, 3680 m2'lik kısmını kapama kayısı bahçesi, 501 m2'lik kısmını ise açık tarım arazisi olarak değerlendirip ortalama m2 değeri üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

3- Bilirkişi kurulunca meyvesiz ağaçlara (akasya-... ve iğde) maktuen değer biçilmiştir. Bu ağaçların irtifaklı alanda kalıp kalmadığı saptandıktan sonra İl Tarım Müdürlüğünden ve gerektiğinde ilgili kurumlardan bu ağaçların yaş ve cinsine göre 2005 yılı itibariyle rayiç birim değerlerinin sorulup raporların denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Dava konusu taşınmazın 85 m2'lik kesiminde DSİ lehine irtifak hakkı tesis edildiği tapu kaydından anlaşılmakta olup bu nedenle taşınmazda oluşturması kaçınılmaz olan değer kaybının bilirkişi kurullarınca incelenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/836, Karar No: 2015/1879, Tarih: 26.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/836 E.  ,  2015/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2014/52-2014/64

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 26.02.2014 tarihinde başlatmış olduğu haciz ve tahliye istekli icra takibi ile ödenmediği iddia olunan 19 aylık, aylık 330.00 TL'den hesaplanan kira bedelleri toplamı 6270.00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş ve takipte taraflar arasında imzalanan 21.01.2010 başlangıç tarihli, bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Davalı ödeme emrinin tebliğinden sonra yasal sürede vekili aracılığıyla takibe itiraz etmiş, itirazında herhangi bir belgeye dayanmaksızın borcun bulunmadığı beyan edilirken dayanak yazılı kira sözleşmesinin varlığına, sözleşmedeki imzaya, aylık kira parasına karşı konulmamıştır. Bu durumda, taraflar arasındaki kira ilişkisi ve takibe konu borç miktarı kesinleşmiştir.

Bundan sonra davalının takibe konu kira borcunu ödediğini İİK.nun 269/c maddesinde sayılan belgelerden birisiyle kanıtlaması gerekir. Ayrıca davalı icra takibine vaki itiraz sebepleriile bağlı olup, yargılama sırasında itiraz sebeplerini değiştirip genişletemeyeceğinden, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirir bir yönü bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6488, Karar No: 2014/6781, Tarih: 11.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/6488 E.  ,  2014/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2014/34-2014/23

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun T.C Z.. Bankası Üçkapılar şubesi nolu hesabına haciz konulduğunu,11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi, 5393 sayılı Kanunu'nun 15/son ve İcra İflas Kanun'un 82/1 maddesine göre haczin mümkün olmadığını açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun hükmünde Kararnamede değişiklik yapılması hakkında 6487 Sayılı kanun 21. maddesi ile değiştirilen 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun geçici 6. maddenin 11. fıkrasına göre "Bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilemez." Söz konusu haciz işlemi 18.12.2013 tarihinde yasanın yürürlüğünden sonra yapıldığından, şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız elkoyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında, bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise Hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, Hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın elkonulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, el atma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983 den sonraki elkoymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 09.11.2012 olup, borçlunun hesabına 18.12.2013 tarihinde haciz konulmuştur. İdare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür.

Öte yandan; borçlunun, 5393 sayılı Kanunu'nun 15/son ve İcra-İflas Kanunu'un 82/1. maddesine göre de haczin mümkün olmadığı yönündeki şikayetleri incelenmemiştir. Mahkemece haczedilen hesapta bulunan paraların nitelikleri tek tek belirlenip borçlunun diğer şikayetleri incelenip sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına hükmolunması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/4859, Karar No: 2022/7918, Tarih: 26.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4859 E.  ,  2022/7918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/3616-2022/193

İlk Derece

Mahkemesi :... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2017/262-2019/355

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla 26/05/2022 gününde karar verildi.

(M)

80,70-Onama

80,70-Peşin

00,00

G.D.

K.Şefi: S. ŞEKER

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2003 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşandıktan sonra 1969 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve Kurum denetim raporu ile 2008-2017 yılları ödenen aylıklar için fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Davacının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/18754, Karar No: 2013/16059, Tarih: 18.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/18754 E.  ,  2013/16059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali-tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 266 ada, 16 parsel sayılı, 140 metrekare miktarında ve ahşap ev niteliğindeki taşınmazın 19.02.1953 tarihli kadastro evraklarında malik hanesinin açık bırakıldığı, 24.06.1965 tarihli ek komisyon kararı ile “ Mahallesi 226 ada 16 parsel numaralı bu evin 23 Nisan 297 tarih Umum:4135 numaralı tapu kaydına istinaden ... uhdesinde olduğu, hakikatte ise ... Müdürlüğüne verilen Cetvelinin 72. sırasında kayıtlı olarak malı olduğu, ...'e 23 Nisan 297 tarihli kaydın muvazaaya müstenit bulunduğu H fıkrasına giren işlerden olmayıp Vakıflar Kanunu'nun 44. maddesi şümulüne girdiği anlaşılan mezkur madde mucubince muktasi muamele vakfın talebi ile alakalı mahafızlıkça yapılmak üzere iş bu 226 ada 16 parselin H fıkrasına göre tespiti icap ettiği İstanbul Muhakemat Müdürlüğünün mütalaası varit görülmediğinden Hazinenin talebi vehiçle ve 2613 numaralı kanunun 22/D fıkrası mucibince tapu kaydı vehiçle ... adına tespit ve tesciline ....” denilmesi üzerine adına kaydın yapıldığı, ...'in gaip olduğuna ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.12.1966 tarih ve 1965/746 E, 1966/10045 K sayılı kararı ile kızı 'in gaipliğine karar verildiği ve 30.11.1981 tarihinde adı geçen adına olan kaydın terkini ile davalı ... adına tescilinin yapıldığı, davacının tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile vakıf adına tescile karar verilmesi için eldeki davayı açtığı, mahkemece davanın reddine karar verildiği, davacının 20.01.2013 tarihli dilekçesi ile 5737 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. maddesi kapsamında Müdürlüğüne yapılan başvuru sonucunda dava konusu taşınmazın 19.09.2012 tarihinde vakıf adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazın davacı Vakıf adına tescili ile davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi; dosyaya getirtilen kayıtlardan çekişme konusu taşınmazın 1936 beyannamesinde bulunduğu da gözetilerek dava tarihi itibariyle davacı vakfın dava açmakla haklı olduğu anlaşıldığından yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılması gerekmektedir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21435, Karar No: 2015/20269, Tarih: 15.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/21435 E.  ,  2015/20269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/113253

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/416 (E) ve 2013/181 (K)

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsadere maddesinin 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1-son maddesi delaletiyle TCK.nun 54/1 maddesi yerine, hükümde TCK.nun 54/1.maddesi ile 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 maddesi olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün müsadereye ilişkin kısmında "TCK.nun 54/1.maddesi ile 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 maddesi" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine "5015 sayılı Yasa ek 5/1-son maddesi delaletiyle TCK.nun 54/1 maddesi" ibaresinin yazılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5938, Karar No: 2008/154, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5938 E.  ,  2008/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... (kendi adına asaleten ... ’e velâyeten) arasındaki davadan dolayı İnegöl 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.10.2006 gün ve 2005/534-2006/441 sayılı hükmü bozan Dairemizin 07.06.2007 gün ve 2007/1292-3887 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 03.04.1987 tarih 1986/6-377 Esas 1987/269 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, hakimin yargılamayı bitirip işten el çekmesine kadar dosyaya sunulmayıp, Yargıtay aşamasında ibraz olunan belgelerin usulen dikkate alınmasının mümkün bulunmamasına, davacı tarafından da karar düzeltme istemini içeren dilekçe ekinde dosyaya konulan belgelere delil olarak dayanılmadığı gibi, karar düzeltme aşamasına kadar da dosyaya sunulmamış olmasına göre tarafların HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 1,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya, 170,00 YTL para cezası ile bakiye 15,80 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.