muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4711, Karar No: 2023/14947, Tarih: 05.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4711 E.  ,  2023/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/85 E., 2016/252 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 43, 62, 53, 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Beraat etmesi gerektiğine,

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve mağdurların beyanlarından aralarında trafikte bir tartışma meydana geldiğinin anlaşıldığı, sanığın bıçak gösterdiğini de ikrar ettiği, mağdurları uyarmak isteyen sanığın pekala bunu bıçak göstermeden de yapabileceği, hem bıçak gösterdiğini kabul edip, hem bunu tehdit kastı ile yapmadığını iddia etmesinin inandırıcılıktan uzak ve hayatın olağan akışına da aykırı olduğu, mağdurların sanığı teşhis ettikleri, olayın akabinde sanığın içinde bulunduğu aracı durduran polis memurlarına, sanığın kardeşinin çantasına koyduğu bıçak ve silahı teslim ettiği, silahın ruhsatsız olduğu ve yasak niteliği haiz olduğu mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1926, Karar No: 2025/445, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1926 E.  ,  2025/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/992 Esas, 2024/6 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/33 E., 2021/78 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tescilli “ekonom”, “butiqline”, “erdem”, “ erdem sünnet”, “kristal boutique”, “erdem invitations 1980” ibareli markaları olduğunu, davalının da müvekkili gibi düğün davetiyeleri sattığını, gerek internet sitesi gerekse sosyal medyada müvekkili şirketle oldukça benzer paylaşımlar yaptığını, davalının kullandığı "ekoline" markasının da müvekkilinin markasıyla büyük benzerlik taşıdığını, aynı zamanda haksız rekabete yol açtığını, internet siteleri tasarımının dahi birbirleriyle aynı olduğunu ileri sürerek, davalının müvekkilinin marka unvanına tecavüz ederek kullandığı markanın yazılı olduğu her türlü emtia, basılı ambalaj, davetiye, kutu, broşür, sair yazılı evrak ve üretimde kullanılan bu ürünlere görüldüğü yerde el konulmasına, şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacının markasına tecavüz etmediğini, müvekkili kullanımının ayırt edici olduğunu, taraf şirketlerin her ikisinin de aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, internet sitelerinde ve sosyal medya hesaplarındaki benzerliklerin aynı sektörel işi yapmalarından kaynaklandığını, her iki markanın da kendilerine has logoları ve internet siteleri bulunduğunu, bu farklılıkların tüketicinin yanılgıya düşmesine yol açmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davacı markaları ile davalı markası görsel açıdan değerlendirildiğinde ibareler, yazı karakterleri, kullanılan renkler ve biçimler açısından farklılıklar taşıdığı, anlamsal açıdan markalar arasında farklılıklar bulunduğu, fonetik açıdan da markaların farklılaştığı, bu farklılaşmalardan dolayı ortalama tüketici nezdinde markaların karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hukuken korunan bir marka ve bu markaya bağlı bir hakkın kullanımının söz konusu olduğu durumlarda haksız rekabetin oluşmayacağı, davacı yan dava dışıKağıt Sanayi ve A.Ş:'nin tescilli markası "ekoline" markasının davalı tarafça kullanıldığını ileri sürmüş ise de bu kullanımın davacıya ait markalar ile ortalama tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimali bulunmadığı gibi görsel ve fonetik açıdan da benzer olmadığı, dolayısıyla davalının kullanımının markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı, davacının haksız rekabete dayalı tazminat taleplerinin de reddi gerekeceği, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının "ekoline" markasını kullanımının davacıya ait marka hakkına ve ticaret unvanına tecavüz ile haksız rekabet teşkil edip etmediği ve buradan hareketle el koyma ile maddi ve manevi tazminat talebinin yerindeliği noktasındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22692, Karar No: 2016/9442, Tarih: 10.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22692 E.  ,  2016/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2013/199-2015/472

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak değerlendiren raporun hükme esas alınması,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara ilişkin olarak davacı idare yetkilileri ile davalı arasında imzalanan tespit tutanağında belirtilen ağaçların cinsi, yaşı ve sayısına göre arsa vasfındaki taşınmaz aynı zamanda kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, anlaşmazlık tutanağında yazılı ağaç sayı ve cinsine göre aradaki çelişkinin giderilmeden ve açıklanan bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazla ile ilgili Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/843 Esas sayılı dosyası ile Orman Genel Müdürlüğü tarafından tapu iptal ve tescil davası açıldığı anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca tebligatların ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; ilgili davanın taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligatlar ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Dava tarihinin gerekçeli karar başlığına hatalı yazılması,

5)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5258, Karar No: 2016/11907, Tarih: 14.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5258 E.  ,  2016/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-....

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50.maddesine göre çevrilip, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının günlüğü 30 TL' den paraya çevrilmesi sırasında 22.800 TL yerine 22.500 TL olarak hesaplanması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3. paragrafının çıkarılarak yerine, "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu, yargılama süreci içindeki tutum ve davranışı, suçun işlemesindeki özellikler ve işlenişi nazara alınarak sanık hakkında TCK'nın 50/4-1a, 52/2-3. maddeleri gereğince 760 gün karşılığı adli para

cezasına çevrilmesine, adli para cezasının günlüğü 30 TL'den hesaplanarak 22.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5008, Karar No: 2014/2865, Tarih: 20.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5008 E.  ,  2014/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2011/207-2012/413

Davacı F.. G.. vekili tarafından, davalı O.. Ü.. ve diğerleri aleyhine 21/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava basın ve yayın yoluyla kişilik hakkına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, Dairemiz çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Dava konusu haber, davalılardan C.. D.. tarafından kaleme alınan ve Milliyet Gazetesinin 21 Aralık 2010 tarihli nüshasının, birinci sayfasında "Fırtınalı yıllarda MİT'in Üst Düzey Yöneticisi Gündeş'in Anıları" ve devamında ondördüncü sayfasında "Eski İstanbul MİT Bölge Başkanı Fena Bombaladı" üst başlıkları ve "G.. Okulları - CİA ajanları öğretmen maskesiyle görev yapıyor" alt başlığı ile yer almıştır.

Davalı C.. D.. yukarıdaki haberi, davalılardan MİT İstanbul eski Bölge Başkanı O.. G..'in "İhtilallerin ve Anarşinin Yakın Tanığı" isimli kitabının 205-207 sayfalarındaki "F.. G..Gerçeği" başlıklı bölümünden alıntı yapmak suretiyle yazmıştır. Davalı O.. G.. bu düşüncesini Milli Eğitim Bakanlığı Yurt Dışı Eğitim Öğretim Genel Müdürlüğü'nce 3-5 Mart 1997 tarihlerinde yapılan, "Yurt Dışında Açılan Özel Öğretim Kurumları Temsilcileri İkinci Toplantısı"na ilişkin olarak yayımlanan kitabın 63. sayfasında yer alan, Silm A.Ş. Özbekistan Temsilcisi Mehmet Mesut Ata'nın 3. oturumdaki beyanlarına dayandırmıştır. Adı geçen bu konuşmasında; Amerika Birleşik Devletlerinin, dostluk köprüsü adı altında getirdikleri 70 öğretmene diplomatik statü kazandırdığını ifade etmiştir. Diplomatik statü, diplomasi ve konsolosluk memurlarının uluslararası hukuka göre belirli dokunulmazlık ve ayrıcalıklara sahip olmaları anlamına gelmektedir.

Davalı O.. G.., yukarıda da ifade edildiği gibi, MİT İstanbul eski Bölge Başkanıdır. Görev itibariyle, sade vatandaşların bilemeyeceği birçok bilgiye sahiptir. Bu bilgileri ancak, MİT Kanunu çerçevesinde dışarıya yansıtma durumundadır. Yine bilindiği üzere, yurt dışındaki bu okullar davacının ismi ile birlikte anılmakta ve tanınmakta olup, basın ve yayın organlarında bu haber ile alıntı yapılan kitabın yayım tarihlerinden sonra özellikle Rusya ve Özbekistan başta olmak üzere birçok Türk Cumhuriyetlerindeki okulların anılan sebeple kapatıldığı yönünde çok sayıda haber yapıldığı ve yazılar yazıldığı görülmüştür. Davacı ise politikacı olmamakla beraber, ülkemiz siyasetini etkileyen bir kişiliktir. Dolayısıyla eleştirilmesi de doğaldır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 25. maddesi düşünce ve kanaat hürriyetini. 26. maddesi düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetini. 28. maddesi basın hürriyetini düzenlemiştir. Diğer yandan; Özgür medyayı "halkın gözcüsü", "halkın bekçisi" olarak kabul eden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da ifade hürriyeti açısından basın hürriyetine sağlanan güvencelere özel bir önem verilmiş, medyanın kamu yararı ile ilgili bilgileri bildirme ve yaymanın yanında halkın da bu bilgi ve düşünceleri alma hakkının bulunduğu vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; davanın, Anayasanın 25-28. maddelerinde ifadesini bulan özgürlükler ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatindeyiz. Hal böyle olunca, kişilik hakkına saldırının ve hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve dolayısıyla davanın tümden reddi gerektiği inancıyla, davayı kısmen kabul eden yerel mahkeme kararını onayan çoğunluk kararına katılmıyoruz. 20/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2020/4422, Karar No: 2020/8864, Tarih: 07.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4422 E.  ,  2020/8864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanı ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince katılan sanık ...'un temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamına göre, haklı bir nedene dayanarak katılan sanık Yağmurun saldırısını defetmek amacıyla basit tıbbı müdahale ile giderilir şekilde yaralayan sanığın eyleminin hukuka uygunluk nedenine dayanması karşısında, CMK'nın 223/2. maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'un temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “... 5237 sayılı TCK'nın 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak

./.

yerine, "... sanığın eyleminin hukuka uygunluk nedenine dayanması nedeniyle CMK'nın 223/2.d maddesi gereğince sanığın beraatine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;