muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11065, Karar No: 2022/13845, Tarih: 22.12.2022

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının % 5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 24.6.2022 tarih ve 2022/1659 E. - 2022/1443 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 24.6.2022 tarih ve 2022/1659 E. - 2022/1443 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Şanlıurfa 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 02.02.2021 tarih ve 2020/365 E. - 2021/43 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının “2” numaralı bendinin para cezasına ilişkin ikinci fıkrasında yer alan “ % 10’u oranında (8.500 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında (4.250,00 TL)” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6951, Karar No: 2022/16289, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6951 E.  ,  2022/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ ile sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat kararlarının da katılan vekili tarafından temyiz edilmesine karşın, tebliğnamede bu hükümlere yönelik görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5718, Karar No: 2015/2452, Tarih: 08.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5718 E.  ,  2015/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi : 25.03.2014

Numarası : 2014/4-135

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen davalar davalısı vekili Avukat M.. H.. ile davalı-birleşen davalar davacısı vekili Avukat U..S.. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, yanlar arasında imzalanan 06.05.2004 tarihli "Rize L 1 Tipi Cezaevi ve Eklentileri İnşaat Sözleşmesi"nden kaynaklanmıştır. Yüklenici tarafından açılan asıl dava; irat kayedilen teminat mektup bedellerinin istirdadı, sözleşme dışı yapılan tadilat projesi bedeli ile yapılıp ödenmeyen imalat bedelleri, fesihten sonra el konulan malzeme bedelleri ve inşaat alanında bulunan eski fabrika binasının yıkım bedelinin tahsili istemlerine, birleşen Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemeninin 2006/662 esasına kayıtlı dava dosyası iş sahibi tarafından açılmış olup kesin teminat farkından doğan alacağın tahsili, birleşen Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/214 esas sayılı dosyasındaki dava iş sahibi tarafından açılmış olup fazla ödemenin istirdadı, yine birleşen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/330 esas sayılı dava dosyasındaki dava da, iş sahibince açılmış olup ihale farkı sonucu oluşan Hazine zararının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl ve birleşen davaların yargılamalar sırasında yapılan ıslah talepleri de dikkate alınarak kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, asıl davasında davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği, sözleşme kapsamı ve sözleşme dışındaki bir kısım imalat bedellerinin ödenmediği, teminat mektubunun irad kaydedildiğini ileri sürererek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkemenin 28.11.2006 tarihli ara kararına istinaden verdiği 27.12.2006 havale tarihli dilekçesiyle revize proje bedeli, irat kaydedilen teminat mektupları, yapılan imalat bedeli ve arsa üzerindeki mevcut fabrikanın yıkım bedelinden ayrı ayrı 20.000,00'er TL, davalı idare tarafından el konulan malların bedeli olarak 580.000,00 TL talep ettiğini belirterek dava dilekçesini açıklamıştır. Davacı vekilinin bu beyan dilekçesindeki idare tarafından el konulan malzeme bedelleriyle ilgili talebinin asıl dava dilekçesindeki dava değeri toplamı olan diğer taleplerle birlikte 100.000,00 TL'yi aşan kısmı netice-i talebin ıslahı niteliğindedir. Başka bir ifadeyle davadaki 100.000,00 TL'lik alacak talebi söz konusu dilekçe ile toplam 660.000,00 TL'ye çıkartılmıştır. Bu halde mahkemece talep, 560.000,00 TL daha artırıldığından ıslah harcının yani ıslahla artırılan miktar için alınması gerekli nispi ilâm harcının 1/4'ünü yatırması için davacıya süre verilip yatırılması halinde yargılamaya devam edilmesi, verilen süreye rağmen yatırılmaması durumunda ıslah yapılmamış sayılarak davanın sonuçlandırılması gerekirken kamu düzeninden olan harç hususu ve alınması gereken harçlar yatırılmadıkça müteakip işlemlerin yapılmayacağına dair 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi hükmü gözden kaçırılarak asıl davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

Öte yandan asıl davada davalı vekili cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunma ve beyan dilekçelerinde yüklenicinin şantiye sahasında kalan malzeme ve araçları üzerine kamunun uğraması muhtemel bir zararına güvence olarak ihtiyati tedbir konulduğu ve dava açıldığını, bu malzemeler ve araçların bir kısmı ile ilgili dava dışı üçüncü kişilerin istihkak iddiasında bulunduğu ve yüklenici alacaklıları tarafından haczedildiğini ileri sürmüştür. Sözleşmenin 27. maddesine göre fesih ve sözleşmeye ilişkin diğer hususlarda Yapım İşleri Genel Şartnamesi (YİGŞ) uygulanacağı kabul edildiği ve sözleşmenin 9.2 maddesi gereğince söz konusu şartname sözleşmenin ekleri arasında sayıldığından Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 48. maddesi hükmünce yüklenicinin malzemelerine iş sahibi el koyup satın alabileceğinden yüklenici bu malzemelerin bedellerinin ödetilmesini talep edebilir ise de; iş sahibinin ödeyeceği bedel YİGŞ'nin 48/3,4 ve 5. maddelerine göre belirlenecek bedel olup, iş sahibinin kusuru olmaksızın yüklenicinin borcu ya da dava dışı üçüncü kişilerin üstün haklarını ispat etmeleri sebebiyle malzemelerin iş sahibinin elinden çıkması halinde bunların bedelinden de sorumlu değildir.

Bu durumda mahkemece davalı iş sahibinden asıl davada talep edilen yükleniciye ait şantiyede kalan malzeme ve araçlarla ilgili savunmalarında belirttiği istihkak ve haciz iddiaları ile ilgili deliller sorulup toplanarak istihkak ve haciz sebebiyle malzeme ve araçların davalı iş sahibinin zilyetlik ve tasarrufundan çıkıp çıkmadığı tespit edilip varsa bunların bedelinden iş sahibinin sorumlu olmayacağı gözetilerek YİGŞ'nin 48/3-4-5. maddelerindeki yönteme göre yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak raporla şantiyede kalan malzeme ve araçlar yönünden iş sahibinin sorumlu olduğu miktar hesaplattırılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile bu kalem alacakla ilgili talebin aynen kabulü doğru olmamıştır.

Birleşen Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemeninin 2006/662 esasında kayıtlı davada talep edilen kesin teminat farkı istemiyle ilgili olarak dava dilekçesinde 73.943,40 TL'nin tahsili talep edilmiş, 23.01.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle bu konudaki talep 113.444,80 TL artırılarak 187.388,20 TL'ye çıkartılmıştır. Mahkemece bu davayla ilgili 187.388,20 TL'nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir. Kesin vade olmadığı gibi davadan önce temerrüt ihtarı da bulunmadığından bu alacağın davada talep edilen 73.943,40 TL'sine dava tarihinden, ıslahla artırılan 113.444,80 TL'sine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerine maddi hata sonucu 73.943,40 TL'sine dava, 85.860,00 TL'sine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isabetsiz olmuştur.

Birleşen Ankara 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/330 esas sayılı dava dosyasında davacı iş sahibince sözleşmenin haklı olarak feshi sonucu inşaatın bitirilmesi için yeniden ihale yapıldığı ve yapılan ikinci ihale ile dava dışı ikinci yükleniciye daha fazla bedel ödediği ileri sürülerek yüklenicinin taahhüt ettiği işin kalan kısmının bedeli ile 2. ihale bedeli arasındaki fark olarak oluşan Hazine zararının tahsili talep edilmiştir.

Dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına göre iş sahibi idare sözleşmeyi haklı nedenlerle 13.07.2006 tarihinde fesih ettiğinden fesih ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 108/II ve 96. maddeleri uyarınca olumsuz (menfi) zararlarını isteyebilir. Buradaki menfi zarar iş sahibinin sözleşmeye güvenerek daha elverişli şartlarla sözleşme yapma imkânının kaçırılmış olmasından doğan zarardır. Sözleşmede fesih halinde iki ihale arasındaki farkın istenebileceğine dair özel bir hüküm bulunmadığından iki ihale bedel farkı istenemez ise de; çoğun içinde azın da bulunduğu kuralı gereğince açıklanan şekilde kaçırılan fırsattan dolayı menfi zararın tahsili de talep edilmiş sayılır. Yine bu zararın hesabında hiç kimse kendi kusurundan yararlanamayacağından iş sahibi zararın artmasına neden olması durumunda bu zararın hesabında 818 sayılı Borçlar Kanunun 98. maddesi yollamasıyla 44. maddesi hükmü gözetilmelidir. Diğer bir anlatımla dava dışı üçüncü kişiyle yapılan ikinci ihale ile dava ve birleşen davanın dayanağı olan sözleşmeyle ilgili birinci ihalenin aynı özellikleri taşımaması, özellikle yapılacak imalatın konu ve niteliklerinin farklı olması ya da yeni ihalenin yapılmasında makul süre geçirilmiş ve bu nedenle borçlunun zararı artmış olması halinde artan zarardan borçlunun sorumlu tutulması mümkün değildir.

Bu halde mahkemece birleşen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/330 esas sayılı dosyasındaki davayla ilgili olarak dava konusu işle ilgili ilk yüklenici B...İnş. Taah. Tic. Ltd.Şti. ile yapılan sözleşmenin dayanağı olan ihalenin tüm evrakları ile ihaleye katılan diğer taliplilerin tekliflerini de ihtiva eden ihale dosyası getirtilip yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan alınacak raporla; öncelikle iş artışı da dikkate alınarak ilk yüklenicinin gerçekleştirdiği imalat ve arta kalan imalat tespit ettirilip, bu miktarlarda güncelleme yapılmaksızın kalan imalatın ilk ihalede yüklenici B...İnş. Taah. Tic. Ltd.Şti'den sonraki en düşük teklifi veren şirket ve şahsa verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedel (kaçan fırsat) hesaplattırılıp 13.07.2006 fesih tarihinden itibaren dava dışı ikinci yükleniciye kalan işin verildiği ihalenin makul süre içerisinde yapılıp yapılmadığı, ikmal inşaatının yaptırıldığı ikinci ihale ile birinci ihalenin aynı özellikleri taşıyıp taşımadığı, özellikle imalatın konusu ve niteliklerinin farklı olup olmadığı ve bu husustaki yüklenici itirazları incelettirilip ikinci ihalenin makul süre içinde ve ilk ihale ile aynı koşul ve özelliklerde yapılması halinde olması gereken bedel hesaplattırılarak, bulunacak rakamın kaçırılan fırsat olarak ilk ihalede yükleniciden sonra en düşük fiyatı veren teklif sahibine iş verilmiş olması halinde kalan işlerin tamamlattırılması için ödenmesi gereken bedel arasındaki farkın menfi zarar olarak yüklenicinden tahsiline karar verilmesi gerekirken belirtilen yönteme göre hesaplama yapmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulü de usul ve yasaya aykırı olmuştur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.01.1990 gün 1989/13-392 esas, 1990/1 karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 16.06.1994 gün 1993/4758 esas, 1994/4044 karar, 13.11.1998 gün 2008/1421 esas, 2008/6776 karar, 26.05.2008 gün, 2008/296 esas, 2008/3347 karar sayılı ve benzer ilamları).

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine; 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 1.100,00'er TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen davalar davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/645, Karar No: 2017/5691, Tarih: 24.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/645 E.  ,  2017/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım taraf vekillerince yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.10.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ile diğer temyiz edenler vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’ın kayden paydaşı olduğu 197 parsel sayılı taşınmazdaki 2/3 payını davalı oğlu ...’e, onun da davalı eşi ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., mirasbırakanın borçlarını ödediğini, satışın gerçek olduğunu belirtmiş, davalı ... ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın kayden paydaşı olduğu 196 parsel sayılı taşınmazdaki 2/3 payını 04.03.2011 tarihinde davalı oğlu ...’e, onun da 14.07.2011 tarihinde davalı eşi ...’e satış suretiyle temlik ettiği, 1933 doğumlu murisin 08.07.2013 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak tarafların kaldıkları, başkaca mirasçının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda; temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki dava açılmış ise de, iddianın usulünce kanıtlanmadığı, davacıların tanık deliline dayandıkları halde tanık isimlerini bildirmedikleri, mahkemece sadece soyut mahalli bilirkişi beyanları esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bozma sebebine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının ise kabulü ile hükmün(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3677, Karar No: 2021/15546, Tarih: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3677 E.  ,  2021/15546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; incelenen kamera görüntülerinden olayın, olay günü saat 01.06 ile 01:57 sıralarında gerçekleştiğinin ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre de suç tarihinde gece vaktinin saat 05:24'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında ve iş yerinde alüminyum kepengin alt ve iç kısmında sol el parmak izinin çıkması gerekçesi ile mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen ... Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.