muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/459, Karar No: 2021/11676, Tarih: 05.07.2021

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında dosya kapsamından;

Hükümlünün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2012 tarihli ve 2009/20 esas, 2012/34 karar sayılı kararıyla cezalandırıldığı,

Bu karara karşı hükümlü vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının yerinde görülmeyerek Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 05.12.2013 tarihli ve 2013/5049 esas, 2013/7499 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

Hükümlü vekilinin 16.02.2018 havale tarihli dilekçesinde, belediye meclis üyeleri ... ve ... 'in Emniyet Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığınca yapılan soruşturma sırasında verdikleri ifadeler dikkate alındığında mahkemece kabul edildiğinin aksine hükümlünün belediye başkanı seçildiği sırada meclis üyelerine karşı baskı, şantaj ve tehdit olmadığının ortaya çıktığını ve bu durumun yeni delil niteliğinde olduğunu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağduru olan ...'ın daha sonra verdiği dilekçenin ve alınan ifadesinin, olayın tanıklarının verdikleri yeni ifadelerin, polis memurları hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan açılan dava ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının hükmün esasına etki eder nitelikte olduğunu, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörleri tarafından hazırlanan 13.02.2009 tarihli ve 62/7-74/7 sayılı inceleme ve soruşturma raporunun ve bu rapora dayanılarak görevi kötüye kullanmak suçundan ...,... ve ... hakkında açılan dava ve yapılan yargılama sonucu Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın yeni delil niteliğinde olduğunu bildirip, dosyanın yeniden ele alınarak yargılamanın yenilenmesini istediği,

... 2. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonun "hükümlü müdafiinin talepleri incelendiğinde belirtmiş olduğu hususların mahkemece tetkik ve değerlendirme ile karara bağlandığı, CMK'nin 311. maddesinde belirtilen koşulları taşımadığı, talebe konu hususların yeni kanıt ve yeni olaylar olmadığı anlaşılmakla yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunmaması nedeniyle reddine" karar verildiği,

Bu karara karşı hükümlü vekilinin 14.08.2018 tarihli dilekçesiyle itiraz ettiği, itiraz mercii olarak inceleme yapan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/393 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği,

Hükümlü vekilinin Adalet Bakanlığına müracaat ederek; ... Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulması için kanun yararına bozma yoluna gidilmesi isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu karara karşı hükümlü vekilinin 14.08.2018 tarihli dilekçesiyle itiraz ettiği, itiraz mercii olarak inceleme yapan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/393 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği,

Hükümlü vekilinin Adalet Bakanlığına müracaat ederek; ... Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulması için kanun yararına bozma yoluna gidilmesi isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay'ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay'ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilebilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağan üstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, kanun yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kesinleşen bu karar veya hükümlerdeki aykırılıklar başka suretle giderilmesi mümkün olmadığı takdirde, ikincil ve olağanüstü nitelikte olan kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilecektir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde "...yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte..." olmasının, yargılamanın yenilenmesinin koşulu olduğu öngörülmüştür.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde "...yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte..." olmasının, yargılamanın yenilenmesinin koşulu olduğu öngörülmüştür.

Yeni olaylar veya delillerin hükmün verildiği anda mahkemece bilinmemesi gerekir. Yargılama aşamasında bilinen olayları veya tanıkları "yeni delil veya yeni olaylar" türünden saymak olanaksızdır. Yeni olaylar veya yeni deliller" söz konusu değil ise, hükümlü yararına yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden bahsetmek yasa koyucunun amacına ve yasanın özüne uygun düşmeyecektir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli, 2012/3-909 esas ve 2014/121 karar sayılı Kararında da vurgulandığı gibi "...Delil ve olayların, yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak kabul edilebilmesi için "yeni" olması gerekmektedir. Daha önceden mahkemeye bildirilen ancak mahkeme tarafından değerlendirilerek inandırıcı bulunmadığı için dikkate alınmayan delil ve olgular "yeni" değildir.

Yeni olay ya da delilin yargılamanın yenilenmesi sebebi olması için aynı zamanda "önemli" de olması gerekmektedir. Diğer bir ifade ile yeni deliller ve olaylar ortaya konulduklarında tek başlarına ya da önceden sunulan delillerle birlikte değerlendirildiğinde sanığın beraatini veya daha hafif bir ceza uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmalıdır.

Yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olup olmadığı konusunda şekil şartının yerine getirilmesi yeterli olmayıp, ikame olunan olay ve delillerin önceden ileri sürülmeyen ve tamamen yeni nitelik taşıyan yapıda olması ve tek başına veya diğer deliller birlikte incelendiğinde hükümlü lehine değerlendirmeye ve önceki hükmü değiştirmeye mahkemeyi yönlendirecek ciddiyette bulunması gerekmektedir.

Bu özelliği taşımayan iddialarla, sırf şekli unsurların yeterliliğinden bahisle yargılanmanın yenilenmesinde delil toplamaya ya da bu safha aşılarak duruşmalı incelemeye yönelmek kanun koyucunun amacıyla ve olağanüstü kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesinin yapısıyla uyuşmamaktadır. Diğer bir ifade ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilebilmesi için kesin hükümden dönülmesini gerektirecek, duruşma açılmasını haklı ve gerekli kılacak ciddiyette yeni delil ve olayların ortaya konulması zorunludur.

Bu nedenle, gerek ilk derece yargılanmasında gerekse temyiz aşamasında ileri sürülen, yargılama makamlarının bilgi sahibi olduğu, suçun sübutu ve nitelendirmesi bakımından göz önüne alınan, bu şekilde aşamalarda değerlendirilen olay ve delillere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması durumunda, CMK'nin 318/3. maddesi uyarınca mahkemece yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir."

Bu nedenle, gerek ilk derece yargılanmasında gerekse temyiz aşamasında ileri sürülen, yargılama makamlarının bilgi sahibi olduğu, suçun sübutu ve nitelendirmesi bakımından göz önüne alınan, bu şekilde aşamalarda değerlendirilen olay ve delillere dayalı olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması durumunda, CMK'nin 318/3. maddesi uyarınca mahkemece yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir."

Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde; hükümlü ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, mahkemece sanığın savunması, mağdurun beyanı, tanık ifadeleri ve maddi deliller birlikte değerlendirilip, gerekçesi de dosya içeriğine uygun ve denetime imkan verecek şekilde gösterilmek suretiyle mahkumiyetine karar verildiği, bu hükme yönelik hükümlü ve müdafiinin yapmış oldukları eksik kovuşturmaya, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilerek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.12.2013 tarihli ve 2013/5049 esas, 2013/7499 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Kesin hükümden sonra mağdurun ve bir kısım tanıkların ifadelerini değiştirmesinin, daha önce alınan ifadelerinin gerçeği yansıtmadığı şeklinde kabul edilmesinin ve mahkemenin takdirine ilişen hususların yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak gösterilmesinin yerinde olmadığı gibi hükümlünün gerek yargılama evresinde (bozma öncesi ve sonrası) gerekse hüküm kesinleştikten sonra ileri sürdüğü hususlar yargılama aşamasında değerlendirilmiştir.

... 2. Ağır Ceza Mahkemesi, sanığın savunmalarını, mağdurun beyanlarını, tanık ifadelerini, tüm takdiri ve maddi delilleri birlikte değerlendirip hüküm kurmuştur.

Hükümlünün "yeni delil" dediği husus, ilk kez ortaya çıkan delil niteliğinde değildir. Mahkeme hükme varmak için topladığı delilleri yeterli görüp, takdir ederek kararını vermiştir.

Hükümlünün, kesin hükümden dönülmesini gerektirecek ve yeniden yargılama yapılmasını haklı gösterecek nitelikte, ciddiyette yeni deliller ileri sürmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 2018/147 değişik iş sayılı, CMK'nin 311. maddesinde belirtilen sebepler gerçekleşmediğinden hükümlü vekilinin yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunmaması nedeniyle reddine dair kararına karşı yapılan itirazı inceleyen ve itirazın reddine karar veren ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/393 değişik iş sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, bu karara karşı yapılan ve haklı sebeplere dayanmayan "Kanun Yararına Bozma" isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4447, Karar No: 2014/14829, Tarih: 26.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4447 E.  ,  2014/14829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/869-2013/515

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 19.11.2013 gün ve 2013/13168 Esas - 2013/20162 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği için gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 19.11.2013 gün ve 2013/13168-20162 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup;söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda,dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8549, Karar No: 2010/4606, Tarih: 19.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8549 E.  ,  2010/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/10/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından gerçekleştirilen tehdit eyleminin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, iddiayı kabul etmediğini belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının cezalandırıldığı tehdit eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığı gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmiştir.

Didim (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04.10.2007 gün ve 2006/835-2007/569 sayılı kesinleşmiş kararı ile davalının tehdit eyleminden dolayı cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, ceza mahkemesinin cezalandırmaya ilişkin kararında belirlenen maddi olgular hukuk mahkemesi yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Diğer bir anlatımla; davalının, davacıya karşı aynı zamanda suç sayılacak bir haksız eylem gerçekleştirdiğinin ceza mahkemesince saptandığı kabul edilmelidir.

Davalının, suç oluşturan tehdit niteliğindeki eyleminin, tehdit edilen davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmayacağına gelince; hukuki yapısı gereği tehdit, başkasının ağır ve haksız bir zarara uğratacağının ona bildirilmesidir.

Somut olayda da davalının, davacıya söylediği “senin başına daha neler gelecek görürsün” biçimindeki tehdit içeren sözler, davacının yaşama güvenliğini ve dolayısıyla ruh bütünlüğünü bozacağı gibi güven içinde yaşama duygusunu da zedeler. Böyle bir sonuç, davacının kişilik değerlerinde olumsuz sonuç yaratır ve kişilik haklarına saldırı oluşturur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve olayın özelliği gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18793, Karar No: 2017/7900, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18793 E.  ,  2017/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kuşadası İcra Müdürlüğü’nün 2012/5557 E. sayılı icra takip dosyasından borçluya gönderilen ödeme emrinin 17.01.2013 tarihinde tebliğ edilip takibin 23.01.2013 tarihinde kesinleştiği, aynı İcra Müdürlüğü’ne ait 2012/5556 E. ve 2013/101 E. sayılı icra takip dosyalarında ise ödeme emrinin tebliğ edilmemesine rağmen ilgili takipler kesinleşmeden 21.01.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/332, Karar No: 2024/1335, Tarih: 20.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/332 E.  ,  2024/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1257 E., 2022/1759 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/82 E., 2020/55 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali - tescil ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mirasbırakanları ...,...’in 129 ada 247 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını 22.02.1995 tarihinde huzurevi yapılması şartıyla davalı ... Belediyesine bağışladıklarını, ancak davalının taşınmaz üzerine huzurevi yapmadığını, baraka tarzı kafetarya olarak işletilen ticari alan yapıp kiraya verdiğini, yapılan işlemin aynı zamanda yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini veya ecrimisile hükmedilmesini, olmadığı takdirde saklı paylarının ödenmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP