muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3017, Karar No: 2017/5774, Tarih: 02.11.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/3017 E.  ,  2017/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verliceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak "Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı" uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmeden; yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4436, Karar No: 2020/4684, Tarih: 23.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4436 E.  ,  2020/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/12/2017 tarih ve 2017/113-2017/188 sayılı hükmün Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 15/10/2018 tarih ve 2018/3074-2018/9400 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıdan verim artırdığı belirtilen ...,... isimli ilacı satın aldığını, ilacı patates ekili tarlalarında kullandığını, davalının ilacı satarken ilacı ne zaman, ne şekilde kullanması gerektiğini, ilacı kullanmaya ihtiyaç olup olmadığını konusunda kendisine bilgi vermediğini, sadece on ton patatese bir kutu ilaç kullanılması gerektiğinin söylendiğini, ilacı kullandığı patates bitkilerinin normal şekillerinden farklı gelişim gösterdiğini, yaprak yapısının bozulduğunu, anormal derecede boy attığını, ilaç kullanılmayan patateslerin ise normal şekilde geliştiğini, davalının sattığı ilacın bitkilerine zarar verdiğini, zararının ve zarar nedeninin tespiti amacıyla Gemerek Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/8 ve 2012/14 değişik iş sayılı dosyalarında tespit yapıldığını, bu dosyalarda alınan bilirkişi raporlarında her ne kadar zarar, gerçek zararın çok altında tespit edilmiş ise de bitkilerin davalı tarafından satılan ilaç sebebiyle zarar gördüğünün belirlendiğini, zarar gören patatesleri hayvan yemi olarak satmak zorunda kaldığını ileri sürerek, ürünlerinde meydana gelen zarar sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 16.000 TL'nin zararın gerçekleştiği 15.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; davacının temyizi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; davacının temyizi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı eldeki dava ile davacıdan tarım ilacı satın aldığını, davalının gerekli bilgilendirmelerde bulunmadan kendisine ilacı sattığını, ilacı kullandığı patates bitkilerinin anormal bir gelişim gösterdiğini, ilacın kullanılmadığı bitkilerin normal şekilde yetiştiğini, Gemerek Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açılan delil tespiti dosyaları ile davalının sattığı ilacın bitkilere zarar verdiğinin tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 16.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davalı davanın ilaç üretici olan şirkete açılması gerektiğini, kendileri tarafından satılan ilacın bitkilere zarar verme ihtimalinin bulunmadığını, dava konusu ilacın Türkiye'nin her tarafında patates üreticileri tarafından kullanıldığını, herhangi bir şikayet olmadığını, ilacın bakanlık tarafından onaylı olduğunu, ancak ilacın etiket üzerinde bulunan tavsiye ve dozlarda kullanılması gerektiğini, zararı kabul etmemekle birlikte üretici hatasının söz konusu olabileceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır. Dosya içerisinde ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan raporda; davalı tarafından davacıya satılan ve davacının da yetiştirdiği bitkilerinde kullandığı ilacın, patates bitkilerinde uyku dönemini erken tamamlatarak, bitkilerin hızlı şekilde çimlenmesini sağlamak üzere kullanıldığı, ancak davacının ekim yaptığı bölgedeki rakım sebebiyle geç dikim yapıldığı, dolayısıyla bitkilerin bahsedilen uyku dönemini çoktan tamamlamış olduğu, bitkilerin bu dönemi tamamlamalarının ardından ilacın uygun dozda kullanılması halinde dahi bitkilere zarar vereceğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır. İlacı satan davalının sattığı tarım ilacının ne şekilde ve hangi dönemde kullanılması gerektiği de dahil olmak üzere ilaca ilişkin hususlarla ilgili, ilacı satın alan davacıyı bilgilendirme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirdiğine ilişkin ispat yükü davalı tarafta olup, davalı sunduğu deliller ile bu yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispatlayamamıştır. Anılan bilirkişi raporunda da meydana gelen zararda davalının da açıklanan nedenlerle kusurunun bulunduğu belirtilmiştir. O halde mahkemece, açıklanan hususlar gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 15.10.2018 tarih ve 2018/3074 Esas, 2018/9400 Karar sayılı ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Karar Düzeltme talebinin kabulü ile, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 15.10.2018 tarih ve 2018/3074 Esas, 2018/9400 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, 110,70 TL kalan harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14870, Karar No: 2013/1053, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14870 E.  ,  2013/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 01.....2012 tarihli geri çevirme kararının gereğinin eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

...-Dava konusu ..... Köyünde bulunan 7747 parsel sayılı taşınmazın yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi belediye altyapı hizmetlerinden her birinden ayrı ayrı yararlanma durumu ile etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, .../5000 lik nazım imar planına hangi amaçla alındığı, mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlama amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olup olmaması hususlarının belediye başkanlığından sorulmasından,

...-Dairenin 01.....2012 tarihli geri çevirme kararının ... numaralı bendinde; bir önceki (04.06.2012 tarihli) geri çevirme kararı sonrasında belediye başkanlığınca dosyaya gönderilen 02.07.2012 tarihli yazıda, dava konusu taşınmazın vergi birim değerinin 220 TL/m², emsalin ise (341 ada ... parsel sayılı) 80 TL/m² olarak bildirilmesine karşın dosya içinde bulunan belediye başkanlığının ....09.2011 tarihli yazısında ise dava konusu taşınmazın vergi birim fiyatının 80 TL/m², emsalin ise 220 TL/m² olarak tam tersi bildirildiği belirtilerek her iki yazı arasındaki çelişkinin sorulması ve doğru vergi değerlerinin bildirilmesi istenilmiştir. Geri çevirme sonrasında belediye başkanlığınca bu çelişkiyle ilgili bir açıklama yapılmadan yine bir önceki (02.07.2012 tarihli) yazıdaki gibi vergi değerlerinin bildirildiği görülmüştür. Bu konudaki tereddütün giderilmesi için belediye başkanlığından çelişkinin nedeninin sorulması ve doğru vergi değerlerinin bildirilmesinin istenilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10466, Karar No: 2023/1378, Tarih: 21.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10466 E.  ,  2023/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2013 tarihli ve 2013/298 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gece vakti katılana ait ikamete pencereden girdikten sonra ikametten cep telefonu çalmak suretiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/4 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2013/226 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, TCK'nın 142/1-b, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51. maddesi gereği verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna vücut vermesi nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiğine; üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; sanığın atılı suçlardan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; suça konu cep telefonunun 25.01.2013 tarihinden 30.01.2013 tarihine kadar ...adına kayıtlı hat ile sanık tarafından kullanıldığının tespit edildiği, suç tarihi ile suça konu telefonun kullanılmaya başlandığı tarih arasındaki zaman farkının çok kısa olması sebebiyle telefonu İstanbul ilinde sabit iş yeri olmayan seyyar satıcıdan ikinci el olarak satın aldığını savunan sanığın savunmasının makûl ve kabul edilebilir olmadığı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın suç tarihinde katılanın ikametine girerek burada bulunan suça konu cep telefonunu hırsızladığı ve bu suretle üzerine atılı suçları işlediği kabulüyle sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılan aşamalarda; 23.01.2013 günü saat 18.00 sıralarında ayrıldığı ...ilçesinde bulunan ikametinden hırsızlık yapıldığını aynı gün saat 21.00 sıralarında fark ettiğini, kızına ait cep telefonunun çalınması nedeniyle şikâyetçi olduğunu ve 300,00 TL maddî zararının bulunduğunu beyan etmiştir.

3. Hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ...; suça konu cep telefonunun kendisine sanık ... tarafından 120,00 TL karşılığında satıldığını, kontrol ettiğinde çalıntı kaydı olmadığını tespit ettiğini beyan etmiş; telefonun sanık tarafından satıldığına dair sanığın adı ve imzası ile kimlik fotokopisinin yer aldığı 30.01.2013 tarihli belgeyi dosyaya ibraz etmiştir.

4. Dosya içerisindeki TİB kayıtlarına göre; katılanın ikametinden çalınan cep telefonu ile en son 23.01.2013 günü saat 12.18'de ... İli ...İlçesinde arama yapıldığı, aynı gün 22.25'te ...İlçesinde internet bağlantısı kurulduğu; bundan sonraki ilk kullanımın 25.01.2013 günü saat 21.52'de sanık tarafından kullanılan hat ile İstanbul İli Sultangazi semtinde gerçekleştirildiği, bu tarih ve saat itibariyle 30.01.2013 gününe kadar suça konu telefonun sanık tarafından kullanılan hat üzerinden İstanbul'da sinyal verdiği belirlenmiştir.

5. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş; bahsi geçen telefonu Eminönü semtindeki bir seyyar satıcıdan 190,00 TL karşılığında satın aldığını, 2 hafta kadar kullandıktan sonra bir telefoncuya 120,00 TL bedel ile kimlik fotokopisi vererek sattığını, telefonun ne şekilde çalındığına dair bilgisi olmadığı gibi çalıntı olduğundan da haberdar olmadığını savunmuştur.

6. 04.02.2013 tarihli kamera görüntüsü inceleme tutanağına göre; 23.01.2013 günü ...Köyünde bulunan katılana ait ikametten hırsızlık olayı ile ilgili olarak araştırma yapıldığı, görüntü kayıtlarına göre; saat 20.06.45'te iki şüpheli şahsın katılana ait ikamete doğru yaya olarak ilerledikleri, saat 20.07.00'da iki şahsın katılanın evinin istikametinden gelerek ... istikametine doğru gittikleri, ayrıca şüpheli bir aracın saat 19.27 ile 20.25 arası çok kez görüntülere yansıdığı, ancak; kamera görüntülerinin net olmamasından ötürü şüpheli aracın model, renk ve plakası ile şüpheli iki şahsın kimlik bilgilerinin tespit edilemediği belirlenmiştir.

7. Olay yerinden elde edilen parmak izinin mukayeseye elverişli olmadığına dair 04.02.2013 tarihli uzmanlık raporu ile olay yeri inceleme raporu dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

7. Olay yerinden elde edilen parmak izinin mukayeseye elverişli olmadığına dair 04.02.2013 tarihli uzmanlık raporu ile olay yeri inceleme raporu dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya içeriğine göre; 23.01.2013 günü katılanın ... İli ...İlçesinde bulunan ikametinden çalınan cep telefonunun suç tarihinden 2 gün sonra sanık tarafından İstanbul ilinde kullanılması sebebiyle atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sanık tarafından işlendiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; ... ilinde hiç bulunmadığını savunan sanığın suça konu cep telefonunu İstanbul ilinde seyyar satıcıdan satın aldığını beyan ettiği, TİB yazı yanıtı ile de sanığın savunmasının aksine bir delil elde edilemediği ve tüm dosya kapsamında atılı suçlara ilişkin itibar edilebilir tanık beyanı, kamera kaydı, parmak izi ve benzeri bir delilin mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı; ancak; bahsi geçen cep telefonunu herhangi bir belge, fatura, kimlik veya adres almadan seyyar satıcıdan satın alan sanığın cep telefonunun, suç eşyası olduğunu bilebilecek durumda olduğu nazara alınarak ek savunma hakkı da verilmek suretiyle uzlaşma kapsamında bulunan TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

Katılanın 18.00 sıralarında ayrıldığını beyan ettiği ikametinden hırsızlık yapıldığını saat 21.00 sıralarında fark ettiğini belirttiği, sanığın ise üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, olay yeri çevresindeki kameralara yansıyan şüpheli şahıs ve aracın eylemleri gerçekleştirdiğine dair bir delil veya kabul bulunmadığı, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.17 olduğu, TCK'nın 6/1-e. maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 18.17’de başladığının anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2013/226 Esas, 2016/575 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5175, Karar No: 2022/1598, Tarih: 23.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5175 E.  ,  2022/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kooperatif vekili; müvekkilinin 21.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca önceden yapılan kesin maliyet hesaplarının iptaline karar verildiğini ve yeniden yapılan maliyet hesabına göre davalıdan talep edilen bedeli davalının ödemediğini iddia ederek ıslah talebiyle 208.273,92 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; kooperatif üyesi olmadığını, önceden yapılan kesin maliyet hesabına göre talep edilen ödemeyi yaparak bağımsız bölüm tapusunu alıp kooperatiften istifa ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kooperatif genel kurulunca oluşturulan komisyon tarafından belirlenen kesin maliyet hesabını davalının ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebi Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Dava kooperatif genel kurulu kararı uyarınca oluşturulan komisyon tarafından yapılan kesin maliyet hesabı doğrultusunda davalıdan talep edilen alacağa ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla biraraya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu 23. maddesine göre “kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.