muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3341, Karar No: 2019/4703, Tarih: 04.04.2019

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin tespiti amacıyla aldırılan raporu için Adli Tıp’a ödenen 100,00’er TL bilirkişi raporu ve sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 40,00 TL ücretin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderlerin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, Adli Tıp gideri 100,00 TL'nin ve bilirkişi ücreti 40,00 TL'nin tahsiline ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1234, Karar No: 2010/4249, Tarih: 18.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/1234 E.  ,  2010/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Halkı din anlayışı farklılığı gözeterek birbirine karşı kamu düzeni için tehlikeli olabilecek şekilde kin ve düşmanlığa alenen tahrik etmek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.9.2007 tarihli ve 2007/208-290 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2007 tarihli ve 2007/927-799 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair (BAKIRKÖY) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarihli ve 2007/360 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.7.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12.7.2007 tarihli, 302 ve 16.7.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 1.7.2009 gün ve 35175 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından 31.7.2009 gün ve 2009/176200 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize tevdii edilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı CYY.nın 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1 maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır." 5/1 maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." 5187 sayılı Basın Yasasının 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri Asliye Ceza Mahkemelerinde görülür." 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." 5320 sayılı CYY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulanan 1412 sayılı CYY.nın 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." Anılan Yasanın 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 12.7.2007 ve 16.7.2007 tarihli toplantılarında Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, sanık ... hakkında basın yoluyla 765 sayılı TCK.nun 312/2. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasına bakan Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu kararlardan sonra Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi olarak görevini sürdürdüğü sırada anılan davaya bakma görevinin 5187 sayılı Basın Yasasının 27/1-2 maddesi gereğince aynı yer 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verdiği görülmektedir. Belirtilen karara karşı Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2007 tarih ve 2007/927-799 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı sonucu uyuşmazlığı inceleyen Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin ise, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, H.S.Y.K.nun kararları uyarınca, Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen ve belli aşamaya ulaşmış dosyalara bakması ve sonuçlandırması gerektiğini, Basın Yasasının 27. maddesinin adliyelerin birleştirilmesinden sonraki davalar açısından uygulanabileceğini belirterek Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğuna karar verdiği anlaşılmaktadır. H.S.Y.K.nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve 5187 sayılı Basın Yasasının 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür." 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." belirtilmesi sebebiyle, davaya bakmaya görevli Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi olduğunun anlaşılması karşısında,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, basın yoluyla halkı kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin verdiği 25.9.2007 tarih ve 2007/208-290 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 21.11.2007 gün ve 2007/360 D.iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10670, Karar No: 2021/2643, Tarih: 13.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10670 E.  ,  2021/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddesi delaletiyle 58/6,7, 62, 63 ve 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ... müdafii, sanık ... ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... Avine ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ..., Seyit ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, sanık ... yönünden suç tarihinin Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında "14.11.2016" yerine "11.11.2016" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanıklar ..., ..., Seyit ..., ...'ın çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermelerinin, ayrıca örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açıp işlem yaptığı yönünde delil bulunmayan sanık ... ...'in Bank Asya hesabındaki rutin işlemlerinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar Seyit ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6-7 maddesinin yazılması ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Seyit ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar hakkındaki hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün B ve D maddelerinin sekizinci bentlerinde yer alan "delaletiyle 58/6,7 maddesi" ve dokuzuncu bentlerinin tamamının çıkarılması çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle, ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun bulunup bulunmadığı araştırılarak getirtilmesi, duruşmada CMK'nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

b-İstinaf ve temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan, başka dosya şüphelileri Selami Kara, Abdullah Yalçınkaya, Erdal Güzel ve Ahmet Gedik'e ait beyanlar ile ekindeki fotoğraf teşhis tutanaklarına göre ilgili şahısların tanık sıfatıyla dinlenilmesi, tanık olarak dinlenilmesinin mümkün olmaması halinde dosya içerisindeki beyanları ile ekindeki fotoğraf teşhis tutanaklarının CMK 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulmasından sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

c-Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c-Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d-Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6-7 maddesinin yazılması ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

2-Sanık ... hakkında;

a-Sanık müdafiinin temyiz aşamasında gönderdiği 09.03.2021 tarihli dilekçesi ile sanığın yeniden ifadesinin alınmak suretiyle etkin pişmanlıktan hükümlerinden faydalanmak istediğini beyan etmesi, ayrıca sanığın 09.03.2021 tarihli dilekçesinde bu kapsamda beyanlarda bulunması karşısında duruşmada hazır edilip yeniden ifadesi alınmak suretiyle verdiği bilgilerin sanığın örgütte geçirdiği süre, konum ve faaliyetleri itibariyle yeterli olup olmadığı değerlendirilip, eldeki mevcut bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği de ilgili birimlerden sorularak sonucuna göre, hakkında TCK'nın 221/4-2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

b-Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c-Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6-7 maddesinin yazılması ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9296, Karar No: 2017/3123, Tarih: 07.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/9296 E.  ,  2017/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edenine ait olan taşınmazların bitişiğinde tapulama harici alanda kalan kısımda bulunan ağaçların vekil edenine ait olduğunu, dava konusu yerin Belkıs Nizip Pompajlı PRJ projesi kapsamında kamulaştırma sahası içinde kaldığını açıklayarak, tapulama harici alanda bulunan ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, DSİ'nin taraf sıfatı bulunmadığını, davalı Hazine vekili de davacının dava konusu yere haksız işgalci olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulüne, 207 ve 208 parsel sayılı taşınmazların yanında bulunan ve 25.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide D ve E harfleri ile gösterilen tapulama harici alanda bulunan ağaçların hükmün 1. fıkrasında adet, cins ve bedelleri gösterilerek davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... Genel Müdürlüğü'nün hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kural olarak, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ya da maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde taşınmaz malikini temsilen Maliye Hazinesi ile birlikte taşınmaz maliki olmayan, kamulaştırma işlemini yapan DSİ Genel Müdürlüğü'nü de hasım göstererek dava açmıştır. Aleyhine dava açılan DSİ Genel Müdürlüğü taşınmazın maliki olmadığı gibi, davanın açılmasına sebep olacak bir eylemde de bulunmamıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece davalı olarak gösterilen DSİ Genel Müdürlüğü'ne karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2- Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2) a-Dava; tapulama harici bırakılan taşınmaz üzerindeki ağaç niteliğindeki muhdesatların tespiti isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu ağaç niteliğindeki muhdesatların davacıya ait olduğu tespit edildiğine, davaya konu tapulama harici bırakılan alanın kamulaştırma işlemi kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) b-26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde " Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir. Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhtesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla tespit davası açma hakkı tanınmıştır. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre dava konusu 207 ve 208 parsel sayılı taşınmazların yanında bulunan ve 25.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide D ve E harfleri ile gösterilen tapulama harici alanda bulunan ağaçların davacının satın aldığı kişi tarafından dikildiği ve davacıya ait olduğu sabit olmuştur. Mahkemece anılan muhdesatların davacıya ait olduğuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm yerinde muhdesatların bedellerinin de gösterilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2- b numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının 2/a numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz eden DSİ'ye iadesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.