muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10710, Karar No: 2023/6595, Tarih: 06.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10710 E.  ,  2023/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/127 E., 2021/88K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozularak düşme kararı verilmesi

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165544 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, kayden 07/05/1997 doğumlu suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 12/03/2012 tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu ve eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan suç için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 4 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, suça sürüklenen çocuğun 03/07/2012 tarihinde Mahkemece savunmasının alındığı, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 16/10/2012 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun 23/04/2013 tarihinde yeniden suç işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16/10/2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 23/04/2013 tarihleri arasını kapsayan 6 ay 7 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 03/07/2012 tarihinden itibaren, hükmün açıklandığı 12/02/2021 tarihine kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2-Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan hüküm kurulurken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi yerine, anılan Kanun'un 142/1-b. maddesinin gösterilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

2-Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan hüküm kurulurken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi yerine, anılan Kanun'un 142/1-b. maddesinin gösterilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, ... zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.10.2012 tarihi itibarıyla ... zamanaşımının 16.11.2018 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 23.04.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...'in inceleme dışı A.U. ile birlikte, Biga İlköğretim Okulu bahçesindeki kantinin kapı camını kırıp kantinin içinde bulunan masanın üzerindeki kutu ve kavonozlar içindeki bozuk parayı alarak olay yerinden kaçtıkları olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık aslî zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle ... süre de eklendikten sonra) inceleme dışı suça sürüklenen çocuk A.U.'nun sorgusunun yapıldığı 25.07.2012 tarihinden 12.02.2021 olan mahkûmiyet tarihine kadar geçmiş olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/127 Esas, 2021/88 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3272, Karar No: 2014/5969, Tarih: 04.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3272 E.  ,  2014/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/212-2013/381

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 17/12/2013 tarih, 2013/33319-40470 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 52,40 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2033, Karar No: 2016/744, Tarih: 26.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2033 E.  ,  2016/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddi ile hakem heyeti kararının düzeltilmesine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının itirazının reddi ile; ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 09/04/2012 tarih 2012/63 sayılı kararındaki "faize ilişkin ve ileriye yönelik tahsil edilmemiş faturalardaki kayıp-kaçak kullanım bedelleri yönünden borçlu olmadığının tespitine yönelik hükümlerin iptaline" şeklinde kararın düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 09/04/2012 tarih 2012/63 nolu kararının incelenmesinde; davalının tüketicinin .... ve ... numaralı aboneliklerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tüketiciye iadesine karar verildiği görülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının ....nolu aboneliğinin ticarethane aboneliğine ilişkin olduğu, diğer aboneliğinin ise mesken aboneliğine ilişkin olduğu, davalının her iki aboneliği için yaptığı başvuru üzerine davaya konu hakem heyeti kararının tesis edildiği anlaşılmaktadır.

1-Davalının .... nolu ticarethane aboneliğine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3.maddesinde; “Mal; alışverişe konu

olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Buna göre, tarımsal sulama aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 4077 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Hal böyle olunca mahkemece ... nolu aboneliğe ilişkin olarak yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, bu abonelik yönünden de davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Her ne kadar mahkemece davalının ... nolu mesken aboneliğine ilişkin vermiş olduğu karar Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararı ve Dairemizin yerleşmiş ve kararlılık kazanmış uygulamasına uygun ise de; davaya konu Hakem Heyeti kararında ve mahkeme kararında dava konusu ticarethane ve mesken abonelikleri yönünden bir ayrıma gidilmemesi kararın infazında tereddüt oluşturacak mahiyettedir. Bu nedenle mahkemece; dava konusu abonelikler nedeniyle tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin mesken ve tarımsal sulama abonelikleri yönünden ayrıştırılarak davanın aydınlatılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1671, Karar No: 2018/5145, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1671 E.  ,  2018/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümde sanık hakkında 6000 TL ve 500 TL adli para cezası ile birleşen dosyada da 10 ay hapis ve 1660 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bozma öncesi verilen kararların sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, sanığa 6000 TL ve 500 TL adli para cezası ile 10 ay hapis ve 1660 TL adli para cezası tayini ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde de, infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçemeyeceğinin gözetilmesinin belirtilmesi gerekirken, sanık hakkında sadece 6000+500 TL adli para cezası tayin edilmek suretiyle uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3731, Karar No: 2022/9004, Tarih: 13.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3731 E.  ,  2022/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07.06.2018 tarih ve 2015/1288 E- 2018/574 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2018/2447 E- 2021/260 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında, 31.12.2014 tarihine kadar geçerli "Distribütörlük Sözleşmesi" imzalandığını ve bu sözleşme ile davalı şirketin tasarladığı, geliştirdiği ve pazarladığı masaüstü tüketici ve kurumsal ürünlerinin dağıtım hakkının müvekkili şirkete verildiğini, işbu sözleşmenin imzalanmasını takiben 29.03.2014,26.4.2014, 31.05.2014 , 28.06.2014, 02.08.2014, 30.08.2014, 27.09.2014, 01.11.2014, 29.11.2014, 27.12.2014 tarihli her biri 50.000-USD bedelli olmak üzere toplam 500.000-USD bedelli çeklerin davalı şirkete "avans çeki" olarak verildiğini, müvekkili şirketin sözleşme başlangıcından itibaren sözleşmeye esas ürünlerin davalı şirketten alınarak gerek bayi kanalı aracılığıyla, gerekse doğrudan nihai tüketiciye ulaştırılması noktasında distribütörlük yükümlülüklerini azami çaba ile yerine getirdiğini, müvekkili şirketin sadece davalı şirketten aldığı bu ürünlerin dağıtımı için Nisan 2014 tarihinde Ankara'da ayrı bir ofis açması ve bu ofiste 11 kişilik satış, pazarlama ve teknik servis personeli istihdam etmesinin sözleşme konusu ürünlerin dağıtıcılığına verdiği önemin bir göstergesi olduğunu, müvekkili şirketin bir çok ilde davalı şirket çalışanlarından...nun da katılımıyla tanıtım faaliyetleri gerçekleştirdiğini, müvekkili şirketin iyi niyetli çabalarına rağmen Bireysel Internet Güvenliği Ürünleri ve Kurumsal Uç Nokta İnternet Güvenlik Ürünlerinde karşılaşılan teknik sorunlar nedeniyle son derece sıkıntıya düştüğünü, bayileri ve kurumsal müşterileri nezdinde zor durumda kaldığını, diğer taraftan sözleşme konusu ürünler içerisinde yer alan ve müvekkili şirketin özel önem verdiği Birleşik Tehdit Yönetimi (UTM) ürünlerinin bir türlü hazır hale getirilip pazara

sunulamadığını, müvekkili şirketin bu ürünlerin pazarlama, satış ve satış sonrası teknik destek konularında uzman personeli olduğunu, yine bu ürünlerin satışına yoğunlaşmış bayi ağı ve geniş bir müşteri portföyünün bulunduğunu, müvekkili şirketin UTM ürünlerinin satışından oldukça stabil, yüksek satış ciroları elde ettiğini, hem internet güvenliği sağlayan, hem de erişim log kayıtlarını tutan UTM ürünlerinin pazarlamasında bu kanuni mecburiyetten gelen bir kolaylığın da söz konusu olduğunu, gerek UTM ürünlerinin pazar büyüklüğü, gerek müvekkili şirketin UTM ciroları, gerekse de müvekkili şirketin bu ürünlerin satış ve pazarlamasındaki uzmanlığı, bayi ağı ve mevcut müşteri portföyü dikkate alındığında müvekkili şirketin sözleşme kapsamındaki ürünler içerisinde en önemli ürün kaleminin UTM ürünleri olduğunu, gerek Bireysel İnternet Güvenlik Ürünleri ile Kurumsal Uç Nokta İnternet Güvenlik Ürünlerinde yaşanan problemlerin, özellikle de sandbox ve kilitlenme problemleri, gerekse UTM ürünlerinin zamanında pazara sunulamaması gibi nedenlerle zor durumda kalan müvekkili şirketin sözleşmeyi ayakta tutabilmek adına uzun uğraş verdiğini, ancak sonuç alamayınca yeni yılda sözleşmeyi devam ettirmeyeceğini beyan eden fesih yazısını gönderdiğini, sözleşmenin feshini takiben, davalı şirkette kalan avans çeklerinin iadesi gibi konularda sulh yolu ile anlaşmazlığın sonlandırılması için yapılan görüşme ve yazışmaların sonuçsuz kaldığını, Kurumsal Uç Nokta İnternet Güvenliği ESM lisans anahtarları için 21.01.2014 tarih ve A020924 no'lu 59.001,18-USD bedelli fatura ile birim fiyatı 3-USD olmak üzere 16.667 adet, 25.07.2014 tarih ve A012189 no'lu 59.000-USD bedelli fatura ile birim fiyatı 0,50-USD olmak üzere 78.800 adet ESM ürünü satın alınmasına rağmen bunlardan sadece 5.580 adedinin lisans anahtarının müvekkili şirkete verildiğini, lisans anahtarı verilen 5.580 adetlik ESM ürünlerinin, ilk faturadaki 3-USD'lik birim fiyat esas alındığında KDV dahil 19.753,20-USD tuttuğunu, her iki faturanın toplamlarının KDV dahil 118.001,18-USD olup, verilen lisans anahtarlarının bedeli çıkartıldığında gönderilmeyen eksik lisans bedellerinin tutarının KDV dahil 98.247,98-USD olduğunu, bunun dışında müvekkili şirketin sözleşme başında avans olarak verdiği 500.000-USD bedelindeki çekler ve ayrıca yaptığı ödemelerin toplamından satın aldığı malların bedeli mahsup edildikten sonra cari hesapta 355.873,05-USD alacağının bulunduğunu, müvekkili şirket tarafından cari hesaptan kaynaklanan bu alacağın iadesinin talep edildiğini, bu talebin ret edilmesi halinde bakiye tutarın tamamlanması için 20.08.2014 tarihli son ESM faturasında belirlenen fiyat üzerinden verilen ürün teslimi talebinde bulunulduğu, bu taleplerinin davalı şirket tarafından kabul edilmediğini, oysa sözleşmenin 5

.873,05-USD alacağının bulunduğunu, müvekkili şirket tarafından cari hesaptan kaynaklanan bu alacağın iadesinin talep edildiğini, bu talebin ret edilmesi halinde bakiye tutarın tamamlanması için 20.08.2014 tarihli son ESM faturasında belirlenen fiyat üzerinden verilen ürün teslimi talebinde bulunulduğu, bu taleplerinin davalı şirket tarafından kabul edilmediğini, oysa sözleşmenin 5.1 maddesinin; "Comodo yerine getirilmeyen siparişleri yerine getirmek için elinden gelen tüm makul ticari çabaları gösterecek veya yerine getirilmeyen sipariş için ödenmiş olan meblağın geri ödenmesini sağlayacaktır" hükmünü amir olduğunu, ancak müvekkili şirketin talebinin kabul edilmediği gibi davalı şirketçe teslim edilmeyen ürünlerin bedellerinin de müvekkili şirkete iade edilmediğini, taraflar arasındaki sözleşme bittikten sonra, davalı şirket tarafından 20.02.2015 tarih ve A009447 numaralı fatura ile "Sözleşme Taahhüt Bedeli" olarak kesilip gönderilen 400.000-USD + KDV.'lik haksız faturanın, müvekkili şirket tarafından kabul edilmeyerek yasal süresi içinde 05.03.2015 tarihli ve 8145 yevmiye numaralı Ankara 18. Noterliği'nden keşide edilen ihtarname ile iade edildiğini, müvekkilinin davalı şirketten 454.119,85-USD alacağının bulunduğunu ileri sürerek 454.119,85 USD'nin 355.873,05-USD'lik kısmı için davalı şirketin temerrüde düştüğü 15.12.2014 tarihinden, 98.247,98-USD'lik kısmının ise 30.12.2014 tarihinden itibaren fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsil edilerek müvekkili şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 2012 yılından itibaren ticari ilişki bulunduğunu, 2013 Haziran ayında davacının müvekkilinden tek satıcılığı üzerine almayı teklif ettiğini, 2013 Kasım ayında taraflar arasındaki davaya konu tek satıcılık sözleşmesinin imzalandığını, yine 2013 yılında karşı tarafın talebiyle sözlü olarak sınırsız ESM ürünü talebi yapıldığını ve davaya konu çeklerin teslim edildiğini, daha sonra yine e-postalardan anlaşılacağı gibi karşı tarafın sınırsız ESM talebinden vazgeçtiğini, nisan 2014 tarihine kadar bir satış yapılmadığını, bu tarihten sonra karşı tarafın verdiği çekleri geri alabilmek için sözleşmedeki "geri dönüş" maddelerini kullanabilmek için tek taraflı yerel birkaç şikayeti davalıya iletmeye başladığını, yerel de olsa davalının ilgili şikayetleri değerlendirdiği ve her seferinde karşı taraftan çözüldüğü bilgisini aldığını, taraflar arasındaki sözleşmeye göre somut iki ödeme taahhüdü bulunduğunu, birincisinin tek satıcılık sözleşmesi ekindeki ürünler açısından en az ifa yükümlülüğü sebebiyle 500.000-USD ve ikinci olarak en az 50.000 adet CIS (Antivirüs yazılımı) ürünleri alımının olduğunu, davacının, oluşturduğunu ifade ettiği satış ekibini sözleşmeden çok sonra Nisan 2014 tarihinde meydana getirdiğini, eğer varsa bu satış ekibinin de ESM, Zafiyet Testi, Anti-Spam Gateway, CIS için de yeterli sipariş vermediğini, bununla birlikte bu ekibin sadece müvekkilinin ürünleri için kurulmadığını, davacının ifade ettiği gibi müvekkilinin rakip ürünlerinin dahi satışını yaptığını, dolayısıyla davacının mağduriyetinin olmadığını, davacının daha ilk başta verdiği çekleri geri alabilmek için çeşitli eylemlere giriştiğini, davacının taahhüt ettiği rakamın yaklaşık beşte birini ancak satacak kadar gayret gösterdiğini, diğer taahhüdü olan 50.000 kutu antivirüs ürünlerinden de 16