muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6096, Karar No: 2025/5392, Tarih: 05.05.2025

Şüpheli hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 24/05/2023 tarihli vergi suçu raporunun, 01/06/2023 tarihli mütalaa formunun bulunduğu, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince giderilebileceği, iade kararında sayılan gerekçelerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/514 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...şüphelinin sahte fatura kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı; suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten açılan dava yahut devam eden soruşturma olup olmadığının araştırılmadığı, faturaların gerçek mal alım satımına dayanan faturalar olup olmadığının araştırılmadığı, karşıt incelemelere ilişkin belgeler ilgili vergi dairelerinden celp edildikten sonra ilgili şirketler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, dosyadaki faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, şüphelinin sahte olarak kullandığı iddiası bulunan faturalar bakımından yukarıda izah edilen tüm eksiklikler giderildikten sonra bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmadığı, suça konu olduğu belirtilen faturaların ve BA-BS formlarının dosya arasına celbi sağlanmadığı bu haliyle suçun sübutuna etkili deliller toplanmadan ve yüklenen suçu oluşturan olaylar delillerle ilişkilendirilmeksizin sadece davanın tarafı olan müşteki kurumun vergi tekniği ve vergi suçu raporuna göre iddianame tanzim edildiği anlaşılmakla, AYRICA SUÇA KONU KULLANILDIĞI İDDİA EDİLEN FATURALAR BAKIMINDAN ŞÜPHELİNİN TİCARETİN GERÇEK OLUP OLMADIĞINA İLİŞKİN ESASLI SAVUNMASI ALINMADIĞI GİBİ İDDİANAMEDE HANGİ ŞİRKETLER İLE OLAN TİCARETLERE KONU FATURALARIN SAHTE OLDUĞUNUN DAHİ İDDİANAMEDE BELİRTİLMEDİĞİ, ŞİRKET İSİMLERİNE İDDİANAMEDE YER VERİLMEMESİ NEDENİ İLE ŞÜPHELİNİN SAVUNMASINI HANGİ TİCARİ İLİŞKİYE YÖNELİK YAPACAĞININ DAHİ İDDİANAMEDE BELLİ OLMADIĞI..." şeklindeki gerekçeler doğrultusunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve 2023/239074 Soruşturma, 2024/22045 Esas sayılı iddianamesinin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Sarıgazi Vergi Dairesi Müdürlüğünün 827 062 5420 vergi kimlik numaralı mükellefi olan Taşflex Endüstri Mamulleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, "2017 ve 2018 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 24.05.2023 tarihli ve 2023-(2011-1-369)/2 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve bir kısım fatura asıllarının bulunduğu, ilgili vergi tekniği raporunda şüphelinin kullandığı iddia olunan sahte faturalar yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği, soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan şüphelinin, faturaların gerçek ticari alışverişlere dayandığını, vadesi gelmiş tüm vergi borçlarını ödediğini ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/514 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen deliller ile şüphelinin ifadesinde dile getirdiği hususlara yönelik diğer delillerin yargılama sırasında Mahkemece de toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/313 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6424, Karar No: 2013/5852, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6424 E.  ,  2013/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1554, Karar No: 2012/3153, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1554 E.  ,  2012/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 27.670,46 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ün Deniz Lisesi'ni bitirdikten sonra Deniz Harp Okulu öğrencisi iken kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, davalıya eğitimi boyunca 27.670,46 TL masraf yapıldığını belirterek, bu masrafın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; alınan bilirkişi raporunda davalıların 30 Haziran 2010 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6000 sayılı “Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklik çerçevesinde personel ve amortisman giderleri düşülmek suretiyle borcu belirlenmiş ve mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve davalı ... tarafından yükümlünün Deniz Lisesine girişi sırasında verilmiş olan kefalet senedinde “... ... tarafından … yüklenme senedindeki taahhütlerine aykırı hareket etmesi sebebi ile okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarının sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 43.568.562.000 lirayı geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceği” taahhüt edilmiştir. Davalı ... tarafından yükümlünün harp okuluna girişi sırasında verilmiş olan kefalet senedinde de “.... ... tarafından … yüklenme senedindeki taahhütlerine aykırı hareket etmesi sebebi ile okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarını sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 123.348,16 YTL'yi geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile ödeyeceği” taahhüt edilmiştir. Bu durumda; davalılar ... ve ...'ün kefil oldukları döneme ilişkin olan borçtan sorumluluklarının kefalet senetlerindeki üst limitler ile sınırlı tutulması gerekirken, hükümde borçtan sorumluluklarının üst sınırı olarak bilirkişi tarafından hesaplanan asıl alacak ve işlemiş faiz toplamının gösterilmesi,

2-Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa hükümlerine göre yeniden belirlendiğinden; davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13646, Karar No: 2012/18409, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13646 E.  ,  2012/18409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı ile ... yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7602, Karar No: 2011/11579, Tarih: 18.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7602 E.  ,  2011/11579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları anneleri Ü.'nün maliki olduğu 168, 297 ve 490 parsel sayılı taşınmazları, davacılardan mal kaçırmak amacıyla ve davalı lehine muvazaalı olarak bir kısım tasarruflarda bulunduğunu, taşınmazlardan ikisini davalının çocuklarına, diğerini de davalının akrabasına temlik ettiğini, daha sonra başka temliklerle taşınmazların dava dışı kişiler adına tescil edildiğini, tüm işlemlerin davalı lehine bağışlama amaçlı olduğunu ileri sürerek, taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin miras paylarına karşılık gelen değerin davalıdan tahsiline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, murisin ihtiyacı nedeniyle taşınmazları sattığını, uzun yıllar annesine baktığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların miras bırakan tarafından ihtiyacı nedeniyle satıldığı, mal kaçırma amacı bulunmadığı ve davanın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacıların tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.11.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat .... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 490 parsel sayılı taşınmazın öncesinde ve sonrasında davalı M. ile bir ilgisi saptanamadığı anlaşıldığına göre, bu parsele yönelik olarak kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların 490 parsele yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Davacıların 168 ve 297 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz isteğine gelince; davacıların murisin kızları, davalının ise oğlu olduğu, anılan taşınmazların muris Ü. tarafından önce torunlara, onlardan da doğrudan ve dolaylı olarak davalı M.’ya temlik edildiği, temlik sırasında gösterilen değerleri ve o tarihteki gerçek değerleri arasındaki fahiş fark bulunduğu, miras bırakanın başka taşınmazları olup varlıklı olduğu ve temliklere rağmen taşınmazların davalı M. tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, 168 ve 297 parsel sayılı taşınmazlar bakımından belirlenecek tazminat isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, anılan parseller yönünden temyiz isteğinin kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23629, Karar No: 2014/30371, Tarih: 15.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23629 E.  ,  2014/30371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2014/156-2014/249

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında yapılan genel haciz yolu ile takipte ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu takibe yasal süresi içerisinde itiraz etmesi üzerine alacaklı vekili icra mahkemesine başvurusunda itirazın kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece alacağın yargılamayı gerektirdiğini ve takibe dayanak belgenin İİK'nun 68/1'deki belgelerden olmadığını belirterek istemin reddine karar vermiş, hükmü davacı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Alacaklının icra mahkemesine başvurusu İİK'nun 68. maddesine dayalı itirazın kaldırılması istemi olup, istemin bu madde koşullarında değerlendirilmesi gerekir. İİK'nun 68. maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir..." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenleme karşısında takip dayanağı belgenin maddede sayılı belgelerden olması halinde alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu halde borçlu ancak borcun ödendiği yönünde iddia ve delillerini ileri sürebilir. Dayanak belgenin İİK.nun 68/1.maddesinde sayılan belgelerden olmaması ve borca itiraz edilmiş olması durumunda ise icra mahkemesinden itirazın kaldırılması istenemez, bu koşullarda itirazın kaldırılması istemi icra mahkemesince reddedilir. Takipte İİK.nun 68/1. maddesinde sayılı belgeye dayanılmadığı halde borçlu, borcu veya borcu doğuran hukuki ilişkiyi kabul etmiş ise, bu durumda da artık dayanak belgenin, niteliğine bakılmaksızın ödeme iddiası üzerinde durulmalıdır. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan, borçlu tarafından kabul edilen hukuki ilişki ve borçtur (HGK.4.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E 984 K.).

Takip dosyasının incelenmesinde borçlunun yasal süresi içinde yapığı itirazda borcun ödendiği iddiasında bulunmuştur.

Takip dosyasının incelenmesinde borçlunun yasal süresi içinde yapığı itirazda borcun ödendiği iddiasında bulunmuştur.

Somut olayda hakkında ilamsız takip yapılan muteriz borçlu itirazında, borcun ödendiği iddiasında bulunarak borç ilişkisini kabul etmiş sayılır. O halde takibe konu belgenin niteliğine bakılmaksızın icra mahkemesinden itirazın kaldırılması istenebilir. Kabul edilen borç için yargılama yapılması ve karar alınması gerekmediğinden mahkemenin alacağın yargılamayı gerektirdiği ve takibe dayanak belgenin İİK'nun 68/1'de sayılan belgelerden olmadığı yönündeki gerekçesi yerinde değildir.

O halde icra mahkemesince istemin yukarıdaki nedenlerle kabulü ile itirazın kaldırılması isteminin kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.