muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/231, Karar No: 2020/3734, Tarih: 01.10.2020

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin dava dışı sigortalıya ait emtianın taşınması sırasında oluşabilecek rizikoları Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile teminat altına aldığını, sigortalıya ait demir emtiasının Aliağa'dan İngiltere'ye Mustafa Yağcı gemisi ile taşındığını, tahliye sırasında emtianın davalının ağır kusuru ve ihmali sebebiyle deniz suyuna maruz kalarak hasarlandığını, boşaltma limanında ekspertiz incelemesi yapıldığını ve sigortalının zararı tazmin edilerek haklarına halef olunduğunu, davalı aleyhine 22.06.2012 tarihinde, İstanbul 10. İcra Dairesi’nin 2012/2817-2818-2819-2820-2821-2822 Esas sayılı dosyalarında ilamsız icra takibi başlatıldığını, borçlunun itirazı üzerine tüm icra dosyalarına yapılan itirazların iptali için İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/23 E. sayılı dosyasında dava açıldığını, mahkemece, konşimentonun atıf yaptığı çarter partide tahkim şartı bulunduğunu, mahkemenin görevsiz olduğunu, uyuşmazlığın çözümünde İstanbul'da oluşturulacak tahkim heyetinin yetkili ve görevli olduğunu belirterek davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin süresi içerinde tahkime başvurarak, fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla 42.399,19 GBP alacağın 22.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline ve 6762 sayılı TTK'nın 1235 ile 1236. maddesi uyarınca gemi üzerinde rehin hakkı doğduğunun tespitine karar verilmesini talep ettiğini, ancak 10.05.2019 tarihli hakem heyeti kararıyla talebin kısmen kabulü ile 7.078,48 GBP’nin 22.06.2012 tarihinden faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin ve ayrıca kanuni rehin hakkı talebinin reddine karar verildiğini ancak, ekspertiz raporlarıyla sabit olan hasarın, deniz taşıması sırasında meydana geldiği ve gemi alacağı oluşturduğu sabit iken, yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı şekilde kanuni rehin hakkı talebinin reddedildiğini, ekspertiz raporu ve gümüş nitrat testi ile belirlenen hasara bir gerekçe gösterilmeden red kararı vererek hakem heyetinin yetkisini aştığını, kanuni rehin hakkının reddine ilişkin kararın kamu düzenine aykırı olduğunu ileri sürerek, Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, tahkime süresi içerisinde başvurulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, davacının süresinde tahkime başvurmadığını ayrıca, iptal sebebi olarak ileri sürülen hususların da yerinde olmadığını savunarak, asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davalı tarafça tahkim yoluna süresi içerisinde başvurulmadığını, hak düşürücü süreye uyulup uyulmadığı hususu kamu düzenini ilgilendirdiğinden buna uygun değerlendirme yapmayan hakem kararının iptali gerektiğini ileri sürerek, hakem kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, davacının süresinde tahkime başvurmadığını ayrıca, iptal sebebi olarak ileri sürülen hususların da yerinde olmadığını savunarak, asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davalı tarafça tahkim yoluna süresi içerisinde başvurulmadığını, hak düşürücü süreye uyulup uyulmadığı hususu kamu düzenini ilgilendirdiğinden buna uygun değerlendirme yapmayan hakem kararının iptali gerektiğini ileri sürerek, hakem kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6762 sayılı TTK’nın 1067. maddedeki 1 yıllık sürenin hakdüşürücü süre olduğu, ancak davacının görevsizlik kararının Yargıtay'ca onandığı ve karar düzeltme yoluna başvurdukları, bu istemin reddine ilişkin kararın tebliğinden sonra TBK’nın 158. maddesi uyarınca 60 günlük sürede tahkime başvurdukları, davalının da sürenin onama ilamının tebliğinden itibaren başlayacağını ve 60 günlük ek sürenin geçirildiğini savunduğu, hak düşürücü sürenin hukukumuzda kamu düzenine ilişkin kabul edildiği, bu nedenle hak düşürücü sürenin hakim tarafından taraflar ileri sürmese de re’sen nazara alınması gerektiği, mahkemelerce re’sen incelenmekte olan hakdüşürücü süreye ilişkin itirazın TBK’nın 158. maddesi gereğince 60 günlük ek sürenin Yargıtay onama ilamının davacıya tebliğ edildiği tarihten itibaren hesaplanması gerektiği halde, hakem heyeti karar düzeltmeye ilişkin ilamın davacıya tebliğ tarihi olan 09.02.2016 tarihinden itibaren hesaplanması gerektiği ve 60 günlük ek süre uygulanmak suretiyle hak düşürücü süre geçtiği halde, hak düşürücü süreye ilişkin itirazın reddine ve esasa ilişkin karar verilmesinin kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğinden birleşen dosyada davacı vekilinin iptal davasının kabulüne, asıl davada davacı vekilinin iptal sebepleri hükmün esasına, Yargıtay ilamlarına aykırı karar verildiğine yönelik bulunduğu, iptal davasında kanunun yanlış uygulandığına yönelik inceleme yapılamayacağı, HMK’nın 439. maddesi kapsamında incelenebilecek iptal sebeplerinden olmadığı gerekçesiyle asıl davada davacı vekilinin hakem kararının iptali isteminin reddine, birleşen davanın kabulü ile hakem heyetinin 10.05.2019 tarihli hakem kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınarak asıl davada davacı-birleşen davada davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 20,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınmasına, 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7327, Karar No: 2013/9, Tarih: 08.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/7327 E.  ,  2013/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının talebi üzerine Belediyenin maliki olduğu taşınmazların, 08.09.1997 tarih ve 22 sayılı Meclis kararı ve 21.11.1997 gün ve 1824 sayılı Encümen Kararı alınarak Ticaret Borsası yapmak kaydıyla 28.11.1997 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik edildiğini ve bilahare taşınmazların ... ada ... sayılı parsel haline getirildiğini, davalının bina yapma şartını yerine getirmediği gibi anılan taşınmazı üçüncü kişilere satmak amacıyla ihaleye çıkarttığını, belediyece davalıya yapılan temlikin kamu hizmeti görecek Borsa Binası yapmak şartıyla ve cazip fiyatla tahsis eder gibi satış olduğunu, ancak amaca uygun kullanılmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, 5 adet kadastral parseli 1997 yılında bedelini ödeyerek davacı Belediyeden satın aldığını ve bilahare farklı parsellerden farklı paylar da edinerek imar uygulaması sonucu tamamının 7 sayılı parsel olarak tescil edildiğini, edinimlerinin şarta bağlı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen ilk kararın Dairece “…yargılama sırasında çekişme konusu taşınmazın satış suretiyle Mehmet ve ... ...’na temlik edilerek el değiştirdiği, mahkemece davacıya seçimlik hakkının hatırlatılması üzerine 30.1.2007 tarihli oturumda “davanın açıldığı şekilde devamının” istendiği, o halde bu beyanın HUMK.nun 186. maddesi uyarınca tapu iptal tescil isteği olarak kabul edilmesi ve taşınmazı yargılama aşamasında edinen kişilere tebligat çıkartılarak onların huzuru ile davanın sürdürülmesi…” gereğine değinilerek bozulmasından sonra, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün Dairece bu kez “…Belediye Encümeninin 6.1.2009 tarih 1 sayılı kararı ve davacı vekilinin açıklamaları gözetilmek suretiyle tazminat yönünden davanın sürdürülmesi, taraf delillerinin toplanması ve değerlendirilmesi sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir…” gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.01.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, her ne kadar mahkeme gerekçesinde hüküm altına alınması gerekli meblağın 1.142.089,10.-TL olmayıp, 923.582,38.-TL olması gerektiğine değinilmiş ve gerekçe doğru olmayıp bilirkişi raporuna aykırılık oluşturmuş ise de hükmün bilirkişi raporuna göre verildiği anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 50.880.04.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4573, Karar No: 2023/525, Tarih: 24.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4573 E.  ,  2023/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.02.2021 tarihli ve 2021/195 Esas, 2021/45 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli ve 2019/388 Esas, 2020/261 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin 5 inci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2021/195 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiilerin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2021/195 Esas, 2021/45 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın temyiz hakkından vazgeçmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 261 ve 266 ncı maddelerinin birinci fıkraları uyarınca sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın hak kaybına uğramaması için temyiz incelemesinin yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın temyizden vazgeçmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararda açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın hak kaybına uğramaması için temyiz incelemesinin yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın temyizden vazgeçmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararda açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli ve 2021/195 Esas, 2021/45 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16445, Karar No: 2017/16247, Tarih: 21.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16445 E.  ,  2017/16247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16712, Karar No: 2017/18978, Tarih: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16712 E.  ,  2017/18978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınamz bedelinn tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki ;

Arsa niteliğndeki, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m²değerleri karşılaştırıldığında emsalin rayiç değeri 23,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 33,00-TL oldukları anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha yüksek, olmasına rağmen emsalin %88'i değerinde kabul edilmesi suretiyle değer biçildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve

oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.