muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25594, Karar No: 2014/9137, Tarih: 12.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25594 E.  ,  2014/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanmak,resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

1-Cumhuriyet savcısının, sanıklar ... (...) ..ve ... hakkında 'kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği' ve sanık ... (...) ... hakkında 'görevi kötüye kullanmak' suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... (..) ... hakkında 'görevi kötüye kullanmak' suçuna ilişkin iddianamedeki anlatım ve dava açılan eylem de dikkate alındığında, bu sanığa yüklenen 'görevi kötüye kullanmak' ve her iki sanığa yüklenen 'kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği' suçları yönünden, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının; yüklenen suçların sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükümlerin ONANMASINA,

2- Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında 'görevi kötüye kullanmak' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

... Örme ve Konfeksiyon Meslek Lisesi müdürü olan sanık hakkında, Okul Aile Birliği Başkanı ... ile birlikte Okul Aile Birliğinde iki ayrı karar defteri tutulması, usta öğretici ve öğretmenlere ders ve kurs ücreti adında kurs yönetmeliğine uymayan ödemeler yapılması, muhasip üye imzası olmaksızın birlik hesabından para çekilmesi, denetim kurulu raporlarının olmaması, okulda çalışan hizmetli maaşlarının ek ders veren Coğrafya ve İngilizce öğretmenleri kurs paralarının birlik hesabından ödenirken yalnız okul müdürü veya yardımcısının imzası ile hareket edilmesi, birlik giderlerinin faturaya dayandırılmaması, öğretmen evinde verilen yemeğin gerekçesinin gösterilmeden gider gösterilmesi, birlik adına İklim Gıda firmasından fatura ile alınan malzemelerin öğrencilere dağıtıldığına ilişkin bilgi ve belge olmaması, bağış makbuzlarının usulsüz kesilmiş bulunması, okul yakacak alımında usulsüzlük yapılması iddialarıyla 'görevi kötüye kullanmak' suçundan kamu davası açılmış olması karşısında, bahsi geçen eylemler nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 257. maddesinde öngörülen; kişi mağduriyetine veya kamu zararına

2

neden olma ya da kişilere haksız bir menfaat sağlama unsurlarının değerlendirilebilmesi açısından, okul aile birliği hesabı, yapılan ödemelere ait dosya, kayıt ve belgeler araştırılıp, üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7124, Karar No: 2021/7087, Tarih: 08.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/7124 E.  ,  2021/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 21. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32203, Karar No: 2017/11249, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32203 E.  ,  2017/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Hizm. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediyeye ait işyerinde değişen alt işverenler bünyesinde inşaat işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini beyanla, feshen geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne, feshin geçersizliği ile davacının alt işverene ait işyerindeki işe iadesine, feshin mali sonuçları yönünden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarına karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, hükümde kamu düzenine aykırılık da görülmediği anlaşıldığından, davalıların istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş; ancak davalılardan Truva Seyahat Sağlık Turizm Taş. Tem. Hizmetleri Sn. Ve Tic. Ltd.Şti. yönünden 01.02.2017 tarihli ek karar ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 344. maddesine göre temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına dair karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Davalı ... . Ltd. Şti. ek kararı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, temyiz harcını tamamlama muhtırasının 12.01.2017 tarihinde kendisine tebliğ edilmediğini, tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürmüştür. Her ne kadar tebligat zarfı üzerinde, tebligatın daimi çalışana yapıldığı bildirilmekte ise de; davalı vekili, böyle bir çalışanının bulunmadığını bildirerek, öğrenme tarihinden itibaren süresi içinde eksik harcı tamamlamış ve Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.

Somut olayda, davalı vekili, ... tarafından düzenlenen yazıyı sunarak, tebligatı teslim alan kişinin daimi çalışanı olmadığını ispatlamıştır. Bu durumda tebligat usulsüz olduğundan, tebliğ tarihi, davalı tarafından bildirilen öğrenme tarihi olarak kabul edilmeli ve muhtırada belirtilen bir haftalık süre bu tarihten itibaren hesaplanmalıdır. Bu kabul şekline göre, eksik temyiz harcının süresinde yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ek karar hatalıdır.

Somut olayda, davalı vekili, ... tarafından düzenlenen yazıyı sunarak, tebligatı teslim alan kişinin daimi çalışanı olmadığını ispatlamıştır. Bu durumda tebligat usulsüz olduğundan, tebliğ tarihi, davalı tarafından bildirilen öğrenme tarihi olarak kabul edilmeli ve muhtırada belirtilen bir haftalık süre bu tarihten itibaren hesaplanmalıdır. Bu kabul şekline göre, eksik temyiz harcının süresinde yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ek karar hatalıdır.

Ayrıca, geçerli bir muhtırada bulunması gereken özellikler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında açıkça belirtilmiştir. Söz konusu karara göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu, temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır. Hâkim veya mahkeme başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece davalıya gönderilen muhtırada harcın “dosyaya yatırılmasının” istendiği, böylelikle muhtıranın da usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davalıya gönderilen muhtırada harcın “dosyaya yatırılmasının” istendiği, böylelikle muhtıranın da usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, hem davalıya gönderilen muhtıra, hem de muhtıranın tebliğine dair işlem usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 01.02.2017 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 01.02.2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, 16.05.2017 tarihinde oyçokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

İş Kanunu'nun 2. maddesinin 8. ve 9. fıkralarında belirtildiği üzere, kamu kurum ve kuruluşlarının belirli koşullardan muaf tutularak gerek kamu ihale kanunu gerekse diğer özel kanun hükümleri çerçevesinde alt işveren ilişkileri kurabilecekleri düzenlenmiştir. Ancak her halde bu kurumlar tarafından başvurulan alt işverenlik ilişkisinin muvaazalı olmaması bir diğer ifade ile İş Kanunu'nun 2. maddesinin 7. fıkrasına uygun olması ve diğer muvaazalı olduğu belirtilen hallerden olmaması şarttır.

6552 sayılı Kanunla kamu kurumlarında alt işverenliğin kolaylaştırılmasına ilişkin düzenlemeler getirilmiştir. Bu düzenlemelerden biride 5393 sayılı Belediye Kanununda gerçekleştirilmiştir. Kanun'un 67. maddesi uyarınca Belediyelerin asıl işlerinden sayılan park, bahçe, sera, refüj kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri, makine-techizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar panayır ve sergi hizmetleri, baraj arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işlerin ihale yoluyla 3. şahıslara gördürülebileceği düzenlenmiştir. Böylelikle bu işlerin yardımcı iş olmasına işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün hale getirilmiştir. Ancak belediyelerin hizmet alım sözleşmesi yoluyla girmiş oldukları alt işverenlik ilişkilerinin muvaazalı olmaması şartı esastır.

Yüksek Yargıtay ilgili iş Dairelerinin muvaazanın tespiti yönünden başvurduğu temel hususlar belirlenmiş olup bunlar, alt işverenin asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal ve hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip olup olmadığı, işinde kendi organisazyon yapılanmasını kurup kurmadığı, üretim veya hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenip üstlenmediği, işe uygun alet, makina, techizat vb. gibi yeterli ekipmana ve tecrübeye sahip olup olmadığı, alt işveren işçilerinin işe alınmalarında, çalıştırılmalarında, işten çıkarılmalarında ve görev yerlerinin değiştirilmesinde asıl işverenin rolünün bulunup bulunmadığı, bir diğer ifade ile emir ve talimatların kim tarafından verilmekte olduğu ve ücretlerin kimler tarafından olduğu gibi kriterlerdir. Yani temel değerlendirmeler yönetim ve organizasyon hakkının kullanılma biçimi ve alt işverenin hukuksal bağımsızlığının varlığı noktasında yapılmaktadır.

Somut olayda, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere alt işverenin asıl işveren konumundaki davalı ... Başkanlığından sözleşme ile üstlendiği mal ve hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip olmadığı, alt işveren konumundaki şirketin asıl işverenin iş organizasyonu dışında kendi işçileri için ayrı bir iş organizasyonu gerçekleştirmediği ve üretim veya hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmediği, ayrıca işyerinde yürütülmekte olan işe uygun alet, makina, techizat gibi yeterli ekipmana ve tecrübeye sahip olmadığı tespit olunmuştur. Yine alt işveren işçilerinin işe alınmalarında, çalıştırılmalarında, işten çıkarılmalarında, izinlerinin verilmesinde, disiplin cezası uygulamasında ve görev yerlerinin değiştirilmesinde, davalı ... Başkanlığının yetkili olduğu, konuya ilişkin emir ve talimat verme yetkisine haiz olduğu, bu hususun alt işverenlerin taraf oldukları hizmet alım sözleşmeleri, ek teknik şartnamelerinde açıkca belirgin olduğu, yine aynı şartnamelerde Belediye Başkanılğının bilgisi ve onayı olmaksızın eleman değişikliğine gidilemeyeceği, işe eleman alımında Belediyenin yetkili olduğu, işten çıkarma işlemlerinin Belediyenin bilgisi doğrultusunda yapılacağının düzenlendiği, tanık beyanları ile alt işveren işçilerini emir ve talimatların davalı ... Başkanlığınca verilmekte olduğu, alt işveren işçisi olarak çalışanların şirket sahiplerini tanımadıkları, işin yürütümü ve dağıtımında Belediyenin kadrolu çalışanları ile alt işveren işçilerinin aynı muameleye tabi tutuldukları alt işverenin sözleşme ile üstlendiği işin görülmesine yönelik bağımsız bir organizasyon oluşturmadığı açıktır.

Davacı tanıklarıda yeminli beyanları ile davacı ile aynı işi yapan Belediye'nin kadrolu elemanları olduğu çalışma saatlerinin aynı olduğu, sözleşmenin bittiği belirtilerek işten çıkartıldıklarını, şirketi tanımadıklarını ifade etmişler, davalı ... tanıklarıda emir ve talimatların belediye çalışanlarınca verildiğini belirtmişlerdir.

Tüm dosya kapsamı ve yerleşik Yargıtay kararları ile Belediye tarafından bir işin alt işverene verilmesinin muvaazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmeyeceği sadece Belediyenin asıl işlerinden sayılan işlerin, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesinin mümkün hale gelmesinin, muvaaza değerlendirilmesinde tek başına etkili olmayacağı, işverenin bağımsız bir organizasyonunun olmaması, davacının davalı ... Belediyesinde çalıştığı ancak değişen alt işverenliklerde sigortalı gösterildiği, davacının emir ve talimatları davalı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere Belediye yetkililerinden aldığı ihalenin işçi teminine yönelik olduğu, alt işveren işçilerinin işe alınmalarında çalıştırılmalarında, işten çıkarılmalarında, görev yerlerinin değiştirilmesinde, Belediye Başkanlığının yetkili olduğu bu hususların hizmet alım sözleşmelerine ek teknik şartnamelerde açıklandığı, bu hali ile davalı şirket ile Odunpazarı Belediyesi arasındaki ilişkinin muvaazalı olduğu, davacının bu nedenle Odunpazarı Belediye Başkanlığına işe iade edilmesi görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun Onama görüşüne katılmıyorum.16.05.2017
Yargıtay — Esas No: 2016/15237, Karar No: 2017/26382, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15237 E.  ,  2017/26382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3594, Karar No: 2016/640, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3594 E.  ,  2016/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 7030 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 3.633 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 3.269 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 3.269 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 7030 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 3.633 TL yapı bedeli ile 363,30 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 223,35 TL harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16124, Karar No: 2016/1634, Tarih: 09.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16124 E.  ,  2016/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 03.07.2006 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı, 1004, 690 ve 691 parsel sayılı taşınmazların arasındaki kadastral yola davalının ağaç dikmek suretiyle elattığını ileri sürerek ağaçların kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince yollar kamunun yararlanmasına tahsis edilen orta malı niteliğindeki taşınmazlardır. Bu özellikleri gereği, yoldan yararlanma hakkı olan özel kişilerin de varsa elatmanın giderilmesi için dava açmaya hakları bulunmaktadır.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen tanık beyanları ve keşif sonucunda alınan 18.08.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacı ve davalının taşınmazlarını kadastral yola tecavüzlü olarak kullandıkları anlaşılmaktadır. Davalının rapora ekli krokide "B" harfiyle ve yeşil renkle gösterilen 128,04 m2'lik bölüme ağaç dikmek suretiyle elattığı belirlenmiştir. Davacının da başkaları gibi dava konusu genel yoldan yararlanma hakkı bulunduğundan ve bu davayı açmakta hukuki yararı mevcut olduğundan yola vaki elatmanın önlenmesine ve davalı tarafından dikilen ağaçların kal'ine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.