muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/533, Karar No: 2024/1989, Tarih: 21.03.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava ve dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğunu, Çanakkale de alınan taşınmazların evlilik birliği kurulmadan müvekkilinin kendi şahsi çalışmaları ile edindiği birikimlerle aldığını, müvekkilinin Ankara'da çalıştığını ve Çanakkale'ye tayin olamayacağını davacı kadına anlatığını, davacı kadının da evlenmeden önce müvekkilinin Çanakkale'ye tayin olamayacağını bildiğini, davacı kadının da Ankara'ya tayin olmayı, olmaması durumunda istifa edip özel bir hastanede çalışacağını beyan ettiğini, tarafların Ankara'da ikamet edileceği hususunda anlaştıklarını, kadının ailesinin evlilik birliğine müdahale ortak ikametgahın Ankara' da kurulmasına karşı çıktıklarını, davacı kadının babasının müvekkiline bor para verdiği, davacı kadının düğün altınları ve borç para verdiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, düğünde takılan altınların tamamının davacı kadında bulunduğunu, dava dilekçesinde beyan ettikleri düğün altınlarının sayısına itiraz ettiklerini, davacı kadının ortak ikametgahı terk edip gittiğini, giderken de kişisel eşyalarını ve düğünde takılan takıları yanında götürdüğünü, müvekkilinin evlilik birliğini devam ettirmek için şartları fazlası ile zorladığını ancak davacı kadının aynı özveriyi göstermediğini, evli bir birey gibi davranmadığını, evin giderlerine ortak olmadığını, ayrı bütçe oluşturmadığını, kişisel bakımına özen göstermediğini, müvekkilinin dini inançlarına saygı göstermediğini, gece geç saatlere kadar alkollü eğlence mekanları ve kafelerde başkaca erkeklerin de bulunduğu gruplar ile gezmeye çıktığını, alkol alan birisi olduğunu iddia ederek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve erkek yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...tarafların evlendikten sonra birlikte bir aile hayatı yaşamadıkları, her ikisinin de kamu görevlisi olması ve birbirinden uzak ayrı şehirlerde görev yapmaları nedeni ile ayrı yaşadıkları ve bir araya gelerek bir aile hayatı kurmadıkları, boşanma davasının açılması ile birlikte gelişen süreç içerisinde duruşmalarda tarafların hal ve tavırları yönünden yapılan gözlemlerle edinilen kanaat uyarınca taraflar arasında saygı, sevgi ve birlik bağının sona erdiği, taraflar arasındaki evlilik birliğinin devamında tarafların korunmaya değer bir yararın kalmadığı kanaatine varılmış ise de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkras uyarınca boşanma kararı verilebilmesi yargılamada taraflara yüklenebilecek bir kusurun ispatlanması gerekli olup tarafların birbirlerine karşı bir kusur ispat edemedikleri gerekçesiyle: asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir. kadının dava dilekçesinde ziynetlerin bir kısım borçlar nedeni ile erkek eşin talebi üzerine Çanakkale İlinden Ankara İline götürerek erkek eşe teslim ettiğini Davalı erkek ise düğün töreninde takılan altın ve ziynetlerin kadının uhdesinde olduğunu savunmuştur. Davacı kadın dava dilekçesinde belirtilen ziynet ve altınların, düğün töreni sırasında taraflara takıldığını dosyaya ibraz edilen fotoğraflar ve kuyumcu raporu ile ispat edilmiştir. Düğün töreni sonrasında altınların kadın ve ailesi uhdesinde kaldığı ancak kadının altınları Ankara iline giderek erkeğe teslim edip etmediği noktasında topladığı, tarafların tanıklarının anlatımlarının ise çelişkili olduğu , davalı erkek olan eşin davacı kadın olan eşin babası olan tanık Rahmi A.'dan borçları olduğu gerekçesi ile borç para aldığı banka eft evrakından sabit olduğundan davacı kadın eşin babası olan tanık Rahmi A.'nın anlatımlarına üstünlük tanınarak, kadının altın ve takıları Ankara iline giderek erkeğe teslim ettiğinin kabul edildiği ve davalı erkek olan eş üzerine takılı olanların incelenmesi ile bilezik, altın kelepçe, kolye, gerdanlık, takı seti, bileklik, saat, küpe ve yüzük gibi kadına özgü olduğu kabul edilen bir ziynet eşyasının davalı erkek olan üzerine takılı olmadığı gerekçesi ile kadın eşin, ziynet alacağı talebine yönelik davanın kısmen kabulüne ile-4 adet 22 ayar 10 gram bilezik (bedeli 6.953,60 TL),-3 adet 22 ayar bilezik 25,07 gram (bedeli 4.358,17 TL),-112 adet çeyrek altın (bedeli 34.769,28 TL),-19 adet 1 gram altın (bedeli 3.302,96 TL)-2 adet 0,5 gram altın (bedeli 173,84 TL), -14 ayar yonca (bedeli 111,02 TL) olmak üzere toplam 49

.953,60 TL),-3 adet 22 ayar bilezik 25,07 gram (bedeli 4.358,17 TL),-112 adet çeyrek altın (bedeli 34.769,28 TL),-19 adet 1 gram altın (bedeli 3.302,96 TL)-2 adet 0,5 gram altın (bedeli 173,84 TL), -14 ayar yonca (bedeli 111,02 TL) olmak üzere toplam 49.668,87 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, davalı erkek üzerine takılı olanlar yönünden ise reddine, davacı kadının tasarruf yetkisinin kısıtlanması talebi yönünden ise, aile mallarının elden çıkarılması tehlikesi veya yönetiminde yetersiz kalınması ve eşin evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüğünü yerine getirmediği herhangi bir delil ile ispat edilemediğinden reddine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen kendi boşanma davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda kadının kusurlu olduğunu, ziynet eşyalarının kadının uhdesinde olduğunu beyan ederek, reddedilen kendi boşanma davası ve kadının kabul edilen ziynet alacağı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, her iki tarafın karşılıklı iddialarda bulunarak boşanma kararı verilmesi için karşılıklı dava açtıkları, tarafların arasında evlilik sonrası yaşanılacak şehir konusunda ihtilaf bulunduğu, her iki tarafça da eşinin yanına gidebilmek için tayin talebinde bulunulduğu, fakat gerçek olanın tarafların kendi görev yaptıkları yerde kalmak istedikleri ve yaşanılacak yer konusunda bir anlaşmazlığın bulunduğu, geçimsizliğin temelinin bu vakıaya dayandığı, her iki tarafın da kendi yaşadığı ilde kalmak istemeleri ve karşı tarafın kendi yanına gelmek için gereken gayreti göstermediği savıyla haklı olduğu ileri sürülmüş ise de; sonuç olarak bu anlaşmazlığın ve ayrı yaşama süresinin çok uzaması sebebiyle eşlerin birbirlerinden soğuduğu, dolayısıyla evliliğin amaç ve işlevini kaybettiği gibi, evlilik birliğinin devamında hiçbir yarar ve anlamın kalmadığı, yaşanan ayrılıkta her iki tarafın da eşit oranda kusurlu oldukları, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde de " tarafların arasında saygı, sevgi ve birlik bağının sona erdiği, evlilik birliğinin devamında yarar kalmadığı" açıkça vurgulandığı halde, tarafların asıl ve karşı davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, tarafların, eşit kusurlu olmaları sebebiyle maddî ve manevî tazminat şartlarının ve tedbir ve yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile; tarafların asıl ve karşı boşanma davalarının reddine yönelik istinaf başvurularının kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların tazminat ve nafaka taleplerinin reddine, davalı- davacı erkek eşin ziynet eşyalarının kabulüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve nafaka talepleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının kabul edilen boşanma ve ziynet alacağı davası ile kusur belirlemesi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kabul edilen boşanma davaları kusur belirlemesi, kadının reddedilen tazminat ve nafaka talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı- davalı kadın vekilinin tüm, davalı- davacı erkek vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16709, Karar No: 2017/18797, Tarih: 22.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16709 E.  ,  2017/18797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkette 01/10/2006 ve 11/11/2012 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin davalının iş yeri değişikliği nedeni ile davacı tarafından haklı olarak fesihedildiğini, işçilik haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işten kendisinin ayrıldığını, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, ihtiyaç nedeni ile davacının başka bir şubede görevlendirildiğini, iş koşullarında değişiklik olmadığını, taleplerinin haklı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş yerini değiştirilmesi nedeni ile iş akdini feshettiğinin anlaşıldığı, davalı, işçinin işe devamsızlık yaptığını iddia etmiş ise de, devamsızlık tutanaklarının dosyaya sunulmadığı, davacıya iş yeri değişikliğinin yazılı olarak bildirilmediği, davacının gerçek ücreti üzerinden sigorta primlerinin yatırılmadığı, davacının bu anlamda iş akdini feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı alacağının kabulüne ve diğer alacaklarının 1/3 indirim ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 07.30-18.00,/09.00-19.30/12.00-22.30 vardiyalarında çalıştırıldığını iddia ederek fazla çalışmanın ispatında tanık beyanına dayanmıştır. Davacı tanığı, “işyerinde çalışmıyorum ve 3 vardiya çalışıyorlar zannediyorum, vardiya saatlerini tam bilmiyorum” şeklinde beyanda bulunmuş, davalı tanığı ise 2011 yılında işe girdiğini ve 2013 yılı sonunda ayrıldığını, haftanın 6 günü sabah 08.00 akşam 17.00 veya 13.00-22.00 arası çalışma olduğunu beyan etmiştir. Davacı tanığı davacının mesai saatlerini bilmediğinden ve davalı tanığı da 2011 yılında işe girdiğinden, davacı 2011 yılı öncesindeki çalışmasını ispatlayamamıştır. Bu nedenle fazla çalışma ücretinin, 2011 yılından itibaren ve davalı tanığının beyanına göre 1 saat ara dinlenmenin düşülmesi ile günde 8 saat çalışma ve 6 günlük çalışmada haftalık 3 saat fazla çalışmaya göre hesaplanması gerekirken, davacının fazla mesai ücretinin 05.05.2009-31.12.2010 arası dönem için ve haftalık 9 saat üzerinden hesaplanarak, Mahkemece hüküm altına alınması hatalıdır.

Keza, davacı genel tatil çalışmasının ispatında tanık beyanlarına dayanmıştır. Davacı tanığı “işyerinde çalışmıyorum ve davacının tatillerde çalıştığını zannediyorum” şeklinde beyanda bulunmuş, davalı tanığı ise bu konuda bir beyanda bulunmamıştır. Davacı genel tatillerde çalıştığını somut olarak ispatlayamadığından bu talebin reddi gerekirken, kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6937, Karar No: 2017/2027, Tarih: 13.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6937 E.  ,  2017/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin, dava dışı ...'ın davalı bankadan kullandığı 20.11.2006 ve 25.12.2008 tarihli genel ticari kredi sözleşmesinin kefili olduklarını, borcun kefillerden... tarafından kapatıldıktan sona teminat olarak alınan ipotek borç bitmeden fek edildiğinden ödeme yapan kefile devredilemeyince mahkeme kararıyla kefile yapılan ödemenin iade edildiğini, borcun ödenmesi için banka tarafından muacceliyet ihtarnamesi çekilip... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/3725 sayılı dosyasından takip başlatıldığını, kredinin teminatı ipoteğin borç kapanmadan fek edildiğinden 6098 sayılı Yasanın 592/4 maddesinin "Alacaklı, haklı bir sebep olmaksızın yükümlülüklerini yerine getirmez, ağır kusuruyla mevcut belgeleri veya rehinleri ya da sorumlu olduğu diğer güvenceleri elinden çıkarırsa, kefil borcundan kurtulur. Bu durumda kefil, ödediğinin geri verilmesini ve varsa ek zararının giderilmesini isteyebilir" hükmü gereğince müvekkillerinin söz konusu krediden sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek, müvekkillerinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, lehlerine % 20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların müvekkili banka ile dava dışı ...arasında akdedilen 20/11/2006 tarihli Genel Ticari Kredi Sözleşmesi'nin müşterek borçluları ve müteselsil kefilleri olduğunu, kredi sözleşmesinin kefalet başlıklı 12. maddesinin (1) fıkrasında "...borç için verilmiş olan teminatların tamamen veya kısmen geri verilmesi, fek edilmesi, ibra edilmesi hallerinde de kefil bunları şimdiden uygun gördüğünü ve kefaletinin aynen devam edeceğini kabul eder." hükmü gereğince davacıların kefaletlerinin devam etmekte olduğunu savunarak, davanın reddine, davacıların alacağın %20 sinden az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı banka tarafından, dava dışı ...'a 20/11/2006 tarihinde 40.000,00 TL'lik ticari kredi kullandırıldığı, bu kredi 24/06/2008 tarihinde kapatılarak 25/06/2008 tarihinde yeniden 40.000,00.-TL'lik kredi kullandırıldığı, 25/12/2008 tarihinde de 25.000,00 TL limit artışı yapıldığı, davacıların kefaletinin 20/11/2006 tarihli kredi sözleşmesi için olduğu 25/12/2008 tarihli kredi artırım sözleşmesinde davacıların imzası bulunmadığından kefil olarak sorumlu tutulamayacakları, davalı bankanın ilk borç bitmeden ipoteği fek ettiği ve ipoteğin fekkinden de davacı kefillerin haberdar olmadığı gerekçesiyle, davacıların, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/3725 sayılı dosyasında borçlu olmadıklarının tespitine, yasal şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kefilin kanunen kendisine tanınan haklardan önceden feragat etmesini içeren sözleşme hükümleri geçersiz sayılacağından davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13023, Karar No: 2022/9157, Tarih: 14.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13023 E.  ,  2022/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müştekinin iş yerinden 80 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında koşulları oluştuğu halde TCK’nın 145. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.