muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7622, Karar No: 2015/12254, Tarih: 18.06.2015

./..

sigortalılıkta esas, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma olduğundan davacının bu dönemde kendi nam ve hesabına kazanç temini için fiili çalışmasını sürdürüp sürdürmediğinin, bağımsız çalışmasının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin olarak tarafların göstereceği deliller yanında, vergi kaydına esas olan tuhafiyeci faaliyetinin yapıldığı iddia edilen yere ilişkin elektrik, su abonman kayıtları, varsa telefon kaydı gibi yazılı deliller araştırılarak faaliyete ilişkin çalışmaların fiili olup olmadığı araştırılmalı, fiili çalışmanın varlığı belirlenemediği, takdirde davacının prim ödemeye başladığı tarih yazılı talep olmasa bile, isteğe bağlı sigortalılık iradesi yerine geçeceğinden, yine isteğe bağlı sigortalılıkta ayı içinde primi ödenmeyen sürelere ait prim ve her türlü borçların ödenmesi halinde bu sürelerin sigortalık süresi olarak değerlendirilmesinin 1479 sayılı Kanunun isteğe bağlı sigortalılığı düzenleyen 79. maddesi ile ... İsteğe Bağlı Sigortalılık Yönetmeliğinin 9/b maddesi hükmü gereği bulunması karşısında ödenen primlerin karşılığı sürenin 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11482, Karar No: 2022/14230, Tarih: 28.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11482 E.  ,  2022/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/1429 E. - 2022/2216 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/1429 E. - 2022/2216 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21.12.2022 tarih ve 2021/466 E. - 2021/813 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22606, Karar No: 2014/40895, Tarih: 09.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22606 E.  ,  2014/40895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/112533

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2009/1285 (E) ve 2013/158 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık ile katılanın arasında husumet bulunduğu, karşılaştıklarında aralarındaki husumeten dolayı başlayan olayda, sanığın ''...karşılaştığımızda katılan küfür ederek bana kafa attı elinde bıçak vardı, bende bıçağı çıkarark kendimi savundum...” şeklindeki aşamalarda değişmeyen savunmasına, bu savunmayla uyumlu doktor raporuna, katılanın “...ben sanığı itmiştim yere düştü...” biçimindeki beyanına ve kabulde de ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilmemesine göre; sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30007, Karar No: 2016/10711, Tarih: 18.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/30007 E.  ,  2016/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı idare tarafından yaptırılan yükleniciliğini davalı şirketin üstlendiği, Eskişehir Odunpazarı ... konutlarından dava konusu daireyi 11.4.2006 tarihinde imzalanan sözleşme ile satın aldığını, 12.01.2008 tarihinde dairenin teslim edildiğini, ancak zaman içerisinde dairede rutubet, nem ve koku meydana geldiğini, Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/5 Değişik iş sayılı dosyası ile 09.02.2012 tarihli delil tespiti raporu düzenlendiğini ve davalı ...’ye tebliğ edildiğini, ayrıca 27.02.2012 tarihinde site yönetimi tarafından da keyfiyetin ...’ye bildirildiğini ileri sürerek seçimlik tercih hakkını onarım bedeli yönünde kullanarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, talebini ıslah ederek 3.150,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılar, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını ısı yalıtımının projeye uygun olarak yapıldığını, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 26.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını ısı yalıtımının projeye uygun olarak yapıldığını, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 26.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacı ile sözleşmenin 11.4.2006 tarihinde düzenlendiği, konutun 12.01.2008 tarihinde teslim edildiği davalı idare tarafından kesin kabulün 25.12.2009 tarihinde yapıldığı, davacının 09.02.2012 tarihinde tespit yaptırdığı ve bu tespitin davalı ...’ye tebliğ edildiği, ayrıca 27.02.2012 tarihinde site yönetimi tarafından da keyfiyetin idareye bildirildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Odunpazarı Konutlarında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından üç ayrı rapor düzenlenmiştir. Ne var ki dairedeki kusurları “gizli ayıp” olarak niteleyen hükme esas alınan rapor da dâhil olmak üzere hiçbir rapor, ihbar mükellefiyetinin zamanında yapılıp yapılmadığının tespiti açısından hüküm kurmaya elverişli değildir. Konutun tesliminden delil tespiti tarihine kadar üç kış dönemi geçmiştir. İleri sürülen ayıbın niteliği itibarıyla ne zaman ortaya çıktığı taraf beyanları ve dosya kapsamından tam olarak anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca, konutun bulunduğu Eskişehir ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha soğuk geçtiği nazara alınarak ayıba ilişkin ihbarın süresinde yapılıp yapılmadığı hususunun araştırma konusu yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 240,40 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye, peşin alınan 53,75 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı ... İnşaat Turizm Otom ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15916, Karar No: 2023/2149, Tarih: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15916 E.  ,  2023/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/807 E., 2016/422 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik temyiz isteği yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği yönünden yapılan incelemede; 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.12.2015 tarihli ve 2015/160426 Soruşturma numaralı iddianame ile; "suça sürüklenen çocuğun yaşı büyük şahıs ... ile birlikte fikirsel ve eylemsel işbirliği içerisinde hareket ederek suç yerinde bulunan müştekiye ait ... Grup isimli iş yerine geceleyin müştekinin rızası hilafına giriş kapısını zorlayarak ve kilitleri kırarak girmek suretiyle ... marka siyah renkli iki adet Laptop bilgisayar, 2000 Dolar para, mutfaktan bir adet küçük çakı ve ... marka hard disk çaldığı" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c, 142/2-h.2, 143, 151/1, 31/3. maddeleri gereğince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/807 Esas, 2016/422 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; mala zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; "suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, tanık ...'ın dinlenmediğine, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/600 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece suça sürüklenen çocuğun savunmasına itibar edilmeyerek şikâyetçi ...'nın işyerinin kapısını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği, şikâyetçinin işyerine ... isimli kişi ile girerek iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği, yine şikâyetçinin işyerinde bulunan iki adet laptop, 2.000,00 TL para ve ... marka hard diski çaldığı anlaşılmakla üzerine atılı bina dahilinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği kanaatiyle suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamaları inkâr etmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk ile birlikte atılı suçu işlediği kabul edilen ... hakkında İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/630 Esas, 2016/427 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından beraat kararları verilmiş ve 01.07.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 tarihli, 2016/613 D.İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerekmiştir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu aşamalarda kabul etmediği anlaşılmakla; olayın tek görgü tanığı olan ve soruşturma evresinde bilgisine başvurulan ...’ın tanık sıfatıyla beyanının alınmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 210. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelendiği anlaşılmakla esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu'nun 317. maddesi gereği REDDİNE,

C. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/807 Esas, 2016/422 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.