muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29579, Karar No: 2019/12866, Tarih: 19.12.2019

3-22.6.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, manevi tazminat tutarını etkileyen özel hal ve şartlar belirtilmiş olup, manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, amacı, mamelek hukukuna ilişkin bir zararın karşılanması da değildir. Söz konusu İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, hakim manevi tazminat miktarını belirlerken Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmelidir. Takdir edilecek manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, ne var ki mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması amaç edinilmediğinden zenginleşme aracı da olmamalıdır. Dava konusu olayın gelişimi ve yukarıda belirtilen ilkeler gözetilerek, mahkemece hükmedilen tazminat miktarının eylem ve dava tarihi itibariyle, iktisadi ve ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ile somut olayın özellikleri de değerlendirildiğinde, hükmedilen miktarın fahiş olduğunun kabulü gerekir. O halde yukarda belirtilen ilkeler doğrultusunda takdir edilecek daha makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.383,10 TL harcın davalı ... Genel Müdürlüğüne İzafeten ... İlçe Gençlik ve Spor Müdürlüğü'ne, 1.383,10 TL harcın davalı ...'na iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4781, Karar No: 2015/5799, Tarih: 11.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/4781 E.  ,  2015/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklanan ve zayi olan belgelerin kayıp olduğunun tespiti isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (4.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3717, Karar No: 2015/21873, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3717 E.  ,  2015/21873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 20/06/2013 tarihli kararın sanığa 05/08/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanık tarafından yapılan temyizin süresinde olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki ek kararın kaldırılması görüşüne iştirak edilmeksizin yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 11/11/2013 tarih ve 2010/73 Esas, 2013/63 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18196, Karar No: 2023/7759, Tarih: 27.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18196 E.  ,  2023/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/157 E., 2016/150 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/157 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ile 62 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, suça sürüklenen çocuğunda yaşının küçük olduğunu, eylemi zorla gerçekleştiremeyeceğini, zorla evine götürmediğini, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Cezanın alt sınırdan verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkeme tarafından cezanın tespiti konusunda yanlışlar yapıldığını, suça sürüklenen çocuğun tutukluluk halinin devam etmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Cezanın alt sınırdan verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkeme tarafından cezanın tespiti konusunda yanlışlar yapıldığını, suça sürüklenen çocuğun tutukluluk halinin devam etmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "SSÇ ve mağdurenin suç tarihinde aynı mahallede komşu oldukları, SSÇ'nin annesi ile mağdurenin anne ve babasının suç tarihinde bir düğüne gittikleri, mağdurenin evde abisi ... ile birlikte kaldığı, SSÇ'nın de mağdurelerin evine geldiği, okul ödevi yaparken yapıştırıcıya ihtiyaçları olduğu, SSÇ'nin kendisinde olduğunu verebileceğini belirtmesi üzerine mağdure ile SSÇ'nin birlikte SSÇ'nin evine gittikleri, SSÇ'nin eve girdikten sonra mağdureyi yapıştırıcının kendi odasında olduğunu söyleyerek kendi odasına götürdüğü, mağdureyi odada bulunan yatağa yatırarak mağdurenin alt tarafındaki giysileri çıkarttığı, daha sonra ise kendisinin alt tarafını çıkarttığı, mağdureye "Sana para veririm" dediği mağdurenin kabul etmemesi üzerine mağdurenin ağzını kapattığı ve cinsel organının mağdurenin arka kısmına soktuğu, aradan zaman geçip mağdurenin eve dönmemesi üzerine mağdurenin abisi ...'in merak ederek SSÇ'nin evine gittiği, içeri girdiğinde mağdurenin ayakta alt tarafı çıplak bir şekilde durduğu, SSÇ'nin de mağdurenin yanında olduğu, SSÇ'nin çıplak olup olmadığını tanığın hatırlamadığı, mağdureyi hemen eve gönderdiği, daha sonra babasına haber verdiği, mağdurenin anne ve babası geldikten sonra SSÇ'nin babasına haber verilerek olayın anlatıldığı, SSÇ'nin babasının da polisi aramalarını söylediği ve olayın resmi makamlara iletildiği, olayın bu şekilde olduğu mahkememizce kabul edilmiştir.'' gerekçesi ile hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2015/157 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19713, Karar No: 2021/15019, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19713 E.  ,  2021/15019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkum olan suça sürüklenen çocuklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuklardan eşit tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hüküm fıkralarından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "Her bir suça sürüklenen çocukların neden olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine" karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuklara atılı iş yerine ait kapı menteşe ve pervazının kırılması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 02.02.2016 olan hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7161, Karar No: 2022/8719, Tarih: 06.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7161 E.  ,  2022/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 10.06.2021 gün ve 2021/İHK-17726 Esas sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında 12.06.2020-12.06.2021 tarihleri arasında geçerli olmak üzere yat sigorta poliçesinin tanzim edildiğini, 11.08.2020 tarihinde Bodrum Çiftlik Koyunda müvekkili tarafından evinin önünde bulunan sahildeki tonoza bağlı teknenin kimliği belirlenemeyen kişiler tarafından çalındığını, müvekkilin durumu derhal sahil güvenliğe çalıntı ihbarında bulunduğunu, sonrasında teknenin bulunduğunu, meydana gelen hırsızlık olayında müvekkilinin hiç bir kusuru bulunmadığını, teknenin hırsızlar tarafından sökülüp kısa devre yapılarak çalındığını, teknedeki bağlama kütüğü ruhsatnamesi, müvekkilinin abisine ait olan amatör denizci belgesi, mini buzdolabı ile çapanın da yerinde olmadığını ve teknenin tahrip edildiğini, oluşan zarar nedeniyle yetkili servise gönderilip tadilatlar yapıldığını, servis tarafından kesilen faturanın da müvekkili tarafından ödendiğini, zararın giderilmesi için davalı ... şirketine başvurulduğunu, davalı şirket tarafından 19.2.1 '' fırtınaya açık plaj veya kıyıda dubaya bağlı ya da demirliyken içinde hiç kimse olmaksızın bırakıldığı sırada oturması, batması, denize gömülmesi veya bunlardan doğan hasarlar teminat dışı'' gerekçe gösterilerek başvurularının ret edildiğini, ancak başvurularının dayanağının teknenin bağlandığı yerden çalınması neticesinde zararın meydana geldiğini, bununda yat sigortası poliçesi kapsamında olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 90.618,78 TL maddi tazminatın hasar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eksper raporuna göre ülkeyi yasadışı yollarla terk etmek için çalan şahısların yakalanıp tekneye el konulduğunu, sahiplik araştırması sonucunda teknenin davacıya ait olduğunun tespit edildiğini, eksiksiz olarak davacıya teslim edildiği, teknenin bağlama bölgesinde güvenliğin ve kameraların bulunmadığını, tonozun bulunduğu yere denizden ulaşımın kontrolsüz olarak mümkün olduğunu, somut olayda olduğu gibi 19.2.1 gereğince meydana gelen zararların teminat dışı olarak değerlendirildiğini, hasarın hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemek kaydıyla bir an için zararın poliçe teminatı kapsamında kaldığı düşünülse bile sigortalı tarafından fatura ibraz edilmediğinden beyana dayalı ödeme yapılamayacağını, bağımsız eksperin teminat dışı olarak bildirdiği hasarın 62.954,77 TL olarak tespit ettiği, İnstitute Yacht Clauses 1/11/85 CL328'in 12. maddesinde belirtilen tenzili muafiyet sigorta bedelinin %1 oranında 540,00 USD tenzili muafiyet uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, söz konusu zararın sigorta sözleşmesinin süresi içinde meydana geldiği, 0001-0410-05295006 numaralı poliçesinde, sigortalı teknenin konaklama yerine ve/veya çalınma rizikosuna ilişkin herhangi bir istinai özel şartın bulunmadığı ve Marmara denizi, Ege, Karadeniz ve tüm Akdeniz de meydana gelebilecek tüm rizikoların poliçe teminatı dahilinde olduğunun tespit edildiği, davacıya ait teknenin kimliği belirsiz kişi/kişiler tarafından tekne kabloları sökülerek kısa devre yapılmak suretiyle çalındığı ve buna bağlı olarak sigortalı teknede maddi hasarların meydana geldiği, davacının teknesini anahtarlarını yanında muhafaza ettiği gözönünde alındığında sigortalının makul ölçüde koruma yükümlüğünü yerine getirdiği, hırsızlık olayında da bir kusurunun bulunmadığı ve İnstitute Yacht Klozları 1.11.85 CL328 klozunun 9.2.1.4 maddesi uyarınca sigortalı teknenin çalınmasına bağlı olarak teknede oluşan maddi hasarların teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 55.799,00 TL tazminat tutarının 28.09.2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ...Ş.'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ile davalı vekilince yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının dosya içerisindeki bilgi ve belgeler kapsamında usul ve kanuna uygun ve delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle Başvuran ve Allianz Sigorta A.Ş. vekillerinin Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 11.05.2021 tarih, K-2021/55324 sayılı kararına karşı yapmış olduğu itirazın redine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.858,73 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41302, Karar No: 2013/29430, Tarih: 18.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41302 E.  ,  2013/29430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ilave tediye ücreti, ikramiye alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, Yenice orman işletmelerinde 01.02.1983'te çalışmaya başladığını ve işletmeden emekli olduğunu, kurumda askerlik hariç aralıksız ve kesintisiz çalıştığını, 18 yıla yakın fiili çalışması bulunduğunu, davalı kurumda sendika ve TİS bulunduğunu, müvekkilinin de bunlardan yararlandığını, davalı kurumun müvekkilinin çalışmasının 1500 gün gibi kısmını ...'ya eksik bildirdiğini, bu günlerin ücretini ve diğer haklarını ödemediğini, her yıl verilen iki ikramiye ve bir ilave tediye alacağının da eksik ödendiğini, kıdem, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının 01.02.1983 ile 15.11.2001 tarihleri arasında mevsimlik işçi pozisyonunda çalıştığını, TİS'in 25. maddesinin b bendine göre mevsimlik işçilerin işverence işin niteliği itibariyle mevsimlere bağlı olarak yıl içinde ancak belirli zamanlarda, belirli sürelerle veya yıl içinde periyodik olarak belli zaman ve belli sürelerle çalıştırılmak üzere süreli veya adam/ay hesabına Göre bütçe kanunlarınca vizesi alınmış işçiler olduğunu, idarece adam/ay ne kadar verilirse ona göre mevsimlik işçi çalıştırıldığını, idarece adam/ay ve ödenek bittikçe mevsimlik işçilerin iş aktinin askıya alındığını, iş mevsimi açıldığında yine iş akitleri imzalanarak sigorta girişlerinin yapıldığını, davacının da kesintisiz değil iş aktinin askıya alındığı sürelerin dışında idarelerinde görev yaptığını, davacının çalıştığı gün kadar sigorta priminin eksiksiz ödendiğini, herhangi bir dönemde sigortasız olarak çalıştırılmadığını, davacının toplam brüt ücretinin 1.731.98 TL olduğunu, mevsimlik işçi iken tüm haklarının ödendiğini, davacının kıdem tazminatının ve yıllık izin ücreti alacağının da eksiksiz ödendiğini, davacının fazla mesaisinin olmadığını, resmi tatillerde çalıştırılmadığını, talep ettiği alacağının 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, davacı vekilinin talep ettiği alacağın zamanaşımına uğradığını, idarelerinde mevsimlik işçilerin incelenmesi ile ilgili olarak müfettiş görevlendirildiğini, müfettiş raporunda işçilerin mevsimlik işçi olarak çalıştırıldığı ve akitlerin askıya alındığı dönemde çalıştırılmadıklarının yazılı olduğunu, müfettiş raporlarının güçlü delil olduğunu ve tanık ifadeleriyle çürütülemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının işyerinde aralıksız çalıştığı kabul edilerek bu yönde hazırlanan hesap raporu doğrultusunda kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı işçi davalı kamu kurumu işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmış ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmıştır. Emeklilik sebebiyle iş sözleşmesi sona ermiş ve davalı işverence çalıştığı sürelere ait kıdem tazminatı ödenmiştir.

Davacı bu davada 1500 gün kadar sigortaya eksik bildirim yapıldığını ileri sürerek fark kıdem tazminatı talep etmiştir.

Davacının sigortasız olarak çalıştırıldığı yönünde dosyaya yazılı bir delil sunulmamıştır. Tanık deliline başvurulmuş, davacı tanıklarından biri farklı bölgede çalışma sebebiyle çalışma sürelerine dair bilgisinin olmadığını bildirmiştir. Davacının diğer tanığı işyerinde 1996-1998 yılları arasında çalışmış olup, davacının yazın sigortalı olarak çalıştığını, kış aylarında ise sigorta geldikçe adam ay usulü çalıştığını, vahidi fiyat usulüyle çalıştığını görmediğini bildirmiştir. Davacının diğer tanığı ise 1989-1993 yılları arasında çalışmış olup, bildiği kadarıyla davacının bazı dönemlerde sigortalı bazı dönemlerde de vahidi fiyatla çalıştığını açıklamıştır. Davacı tanıkları davacı işçi ile iddiaya konu çalışma süresi içinde kısa süre çalışmışlardır. Tanıkların kendi çalıştıkları dönem dışında davacının çalışma sistemini bilmeleri mümkün değildir. Öte yandan tanıklar davacının aralıksız çalışmasına dair kesin bir açıklamada bulunmamışlardır. Davacı tanıklarından biri kış döneminde sigorta geldikçe adam ay usulü çalışmadan söz etmiş ve vahidi fiyat usulü çalışmadığını belirtmiş, diğer tanık ise bilebildiği kadarıyla davacının kış aylarında vahidi fiyat usulü çalıştığını açıklamıştır.

Dava dilekçesinde dayanılan ve dosyaya delil olarak sunulan Orman İşletme Müdürlüğünde çalışan Cengiz Urulu adlı işçi yönünden verilen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararında da tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği belirtilerek salt yazılı delillerle saptanan süre bakımından hizmet tespitine dair hüküm kurulmuştur.

Temyize konu dava dosyasında davacının sigortasız çalıştığı yönünden yazılı delil olmadığı gibi, tanık beyanları da birbiriyle uyumlu değildir. Bu itibarla somut olayda davacının kayıt dışı çalışması kanıtlanabilmiş değildir.

Temyize konu dava dosyasında davacının sigortasız çalıştığı yönünden yazılı delil olmadığı gibi, tanık beyanları da birbiriyle uyumlu değildir. Bu itibarla somut olayda davacının kayıt dışı çalışması kanıtlanabilmiş değildir.

Dava dilekçesinde tüm süre üzerinden ve toplu iş sözleşmesi gereği her yıl için 35 günlük ücretle kıdem tazminatının hesaplanması gerektiğinden söz edilmiş olmakla, davacı işçinin sigortasız çalıştığı kanıtlanamamış olsa da kayıtlı çalışma süresine göre kıdem tazminatının tam olarak ödenip ödenmediği belirlenmelidir. Davacının giydirilmiş brüt ücreti kıdem tazminatı tavanının altında kalmakla toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenen ücret ve ücretin ekleri değerlendirilerek hak kazanabileceği kıdem tazminatı tutarı belirlenmeli ve işverence yapılan ödeme düşülerek bakiye bir hakkın olup olmadığı tespit edilmelidir. Gerekirse bu yönden bilirkişi hesap raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.