muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14995, Karar No: 2016/16221, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14995 E.  ,  2016/16221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500,00 TL kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, ayrıca dava değeri itibari ile davacının öncelikle Tüketici Hakem Heyeti'ne başvurmasının zorunlu olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu ettiği dava değerinin TKHK.'nun 68. Maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerine Başvuru zorunluluğu getirilen miktarın altında bir değer olduğu nazara alındığında, 6502 sayılı TKHK.'nun 68/1. maddeleri ile 6100 sayılı ...nın 114/1 ve 2. maddelerine göre açılan davada dava şartı noksanlığı nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesi uyarınca; "davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olmaması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur."

Aynı tarifenin 9/2. maddesine göre ise; "(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez."

Buna göre, mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiş olmakla, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı lehine 500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta bir karar vermemiş olması usul hükümlerine uygun değildir.

Buna göre, mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiş olmakla, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı lehine 500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta bir karar vermemiş olması usul hükümlerine uygun değildir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükme 4.bend olarak "500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11556, Karar No: 2021/4731, Tarih: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11556 E.  ,  2021/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın ceza miktarına ve TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, sathi kaplama bölünmüş karayolunda seyrederken, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağda yan yoldan karayoluna katılan ... idaresindeki kamyonetin arka kısımlarına çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası uzun süreli olmadığı halde uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2-b. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8674, Karar No: 2010/10460, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8674 E.  ,  2010/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İzmir 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/5815 Esas sayılı dosyasında 02.02.2007 günü haczedilen eşyalardan bir bölümünün davacı tarafından bir başka takip dosyasında kesinleşen ihalede satın alındığını,19.02.2007 günü malları teslim almak istedikleri sırada bu davaya konu haczi öğrendiklerini, buna yönelik şikayet başvurularının reddi ve uyuşmazlığın istihkak prosedürü içinde çözümlenmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine bu davayı açtıklarını, belirterek dava dilekçesinde 127 ekran ... TV, ... marka DVD, Technics ev sinema sistemi, ... marka buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, ... 100 ekran TV, iki kapaklı cam dolap, deri koltuk takımı, 8 sandalyeli masa ve müzik dolabı, vs. üzerindeki haczin kaldırılmasını istemiş, 14.05.2007 günlü cevaba cevap dilekçesinde ise haciz tutanağının 4, 9, 12, 13, 14, 17, 20, 22, 24. sırasında bulunan mahcuzlarla ilgili istihkak iddialarının olmadığını, bunların dışında kalan eşyalar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, üçüncü kişiye satışı yapılan malların 5 ay gibi bir süre sonra teslim alınmamasının genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmadığını,üçüncü kişi ve borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı işlemler yaptıklarını,menkul mülkiyetinin geçmesi için teslim şartının aranması gerektiğini belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu) vekili davacının istihkak iddiasının doğru olduğunu,üçüncü kişi ile danışıklı hareket etmediğini, belirterek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

2010/8674

2010/10460

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu 02.02.2007 günlü haciz sırasında, üçüncü kişinin borçlu hakkında yürüttüğü bir başka takip dosyasında kesinleşen ihalede satın aldığı malların da haczedildiği,üçüncü kişi ve borçlunun muvazaalı hareket ettiğine dair delil elde edilemediği” gerekçesi ile talebin kabulü ile haciz tutanağının 4,9,12,13,14,17,20,22 ve 24. sırasındaki 9 kalem eşya dışında kalan (15 kalem )diğer mahcuzların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş;hüküm,davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz tutanağının 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 15, 16, 18, 19,21,23. sırasında yer alan 15 kalem eşyaya yönelik istihkak davası açılmıştır. Bunların tamamının İzmir 6. İcra Müdürlüğü’nün 2006/3371 Esas sayılı takip dosyasında kesinleşen, 19.09.2006 günlü ihalede satın alındığı belirtilmiştir.

1.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz tutanağının 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 15, 16, 18, 19,21,23. sırasında yer alan 15 kalem eşyaya yönelik istihkak davası açılmıştır. Bunların tamamının İzmir 6. İcra Müdürlüğü’nün 2006/3371 Esas sayılı takip dosyasında kesinleşen, 19.09.2006 günlü ihalede satın alındığı belirtilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 231. maddesi hükmüne göre taşınır bir malı ihalede satın alan kimse ihale anında mülkiyeti kazanırsa da; dava konusu malların gerçekten ihalede satın alınan eşyalar olup olmadığı, yerinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile saptanmadan, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi isabetli değildir.

Kabule göre de istihkak davalarında mülkiyetin tespitine yönelik karar verilemeyeceği gözetilmeden "mahcuzların davacıya ait olduğunun tespitine" şeklinde karar verilmesi hatalıdır.

2.Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ :Davalı alacaklı vekilinin, yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1884, Karar No: 2019/10257, Tarih: 15.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1884 E.  ,  2019/10257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekili tarafından Uyap üzerinden e-imzalı olarak gönderilen temyiz dilekçesinin onaylanma tarihi 23.06.2015 olmakla; katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldığından; katılanlar vekilinin temyiz isteminin süresinde olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı Kanunun 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır. Ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununun 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, Ceza Kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkûmiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, incelenen dosya kapsamında; bu ilkelere uyulmadan sanığa atılı suçun ne olduğu ve sübut delilleri irdelenmeksizin delil tartışılması içermeyen kararla gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükmün kurulması;

Dosya içeriğine göre yerleşim yeri içi, 50 km hız sınırı olan, 3 şeritli ,12.80 m platform genişliğine sahip, bölünmüş, kaldırım, yol şerit çizgisi olan, düz, eğimsiz, asfalt yolda, gündüz vakti, hava açık ve zemin kuru iken; ehliyetsiz ve tek kolu bulunmayan sanık otomobili ile seyir halinde iken aracın seyrine göre yolun sağından soluna doğru geçmeye çalışan yayaya orta refüje yaklaşık 7 m mesafede aracının ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın 20-25 m kadar havada uçup düştükten sonra sürüklenerek olay yerinde vefat ettiği ve sanığın kaza yerinden kaçtığı olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kaza tespit tutanağı kapsamı, keşif sonrası alınan bilirkişi heyeti raporu ve olaya ilişkin kamera görüntülerine göre olay günü sanığın kolunun birisinin sakat olması nedeniyle tek kollu olarak hızlı bir şekilde seyir halinde iken aşırı süratli olması nedeniyle aracını durduramayıp fren de yapamayarak yolun büyük çoğunluğunu geçmiş olan yayaya çarpması sonucu yayanın vefat ettiği olayda; sanık hakkında TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmayarak yazılı şekilde sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9950, Karar No: 2013/9039, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9950 E.  ,  2013/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.