muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2152, Karar No: 2022/10437, Tarih: 15.09.2022

2- Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, maddi tazminat istemine ilişkindir.

a-Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 25/07/2019 tarihli rapor İtiraz Hakem Heyeti tarafından benimsenmiş olup bu raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 18 olarak belirlenmiştir. Ne var ki, anılan bu raporda kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuata uygun olarak maluliyet değerlendirmesinin yapılmadığı, rapor tanziminde 30/03/2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirleme yapılmadığı görülmektedir. Bu yönüyle, maluliyet oranı tespitine ilişkin bu rapor, hükme esas almaya elverişli olmadığından, maluliyetin belirlenmesi konusunda yapılan araştırma yetersizdir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyeti tarafından; kazayla ilgili eksik kalan tedavi evrakları temin edildikten sonra, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ve olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 30/03/2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ölçülerine göre, Adli Tıp Kurumundan veya en yakın üniversite hastanesinden, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b-Davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve karara esas kabul edilen aktüer raporunda; davacının aktif çalışma devresi olarak kabul edilen süre için AGİ bedeli dahil edilmiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Asgari geçim indirimi bedeli, fiili çalışmanın karşılığı olan bir ödeme olup, fiilen çalışmayan kişiler için efor kaybı tazminatı hesaplanırken ücrete dahil edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla; ev hanımı olan ve gelir getirici bir işte fiilen çalışmayan davacı için, işgücü kaybı (efor kaybı) tazminat hesabı yapılırken, tazminat hesabının yapıldığı tüm dönemlerde (aktif dönem olarak kabul edilen dönem için de) AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden hesap yapılması gereklidir. Bu yönü gözetmeyen rapor hatalıdır.

Açıklanan nedenlerle; davacının aktif dönemi olarak kabul edilen dönem için de AGİ dahil edilmemiş net asgari ücret üzerinden tazminat hesabının yapılması (pasif dönem hesabının kök rapordaki gibi yapılması) için rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2,a-b) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1009, Karar No: 2021/15651, Tarih: 14.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1009 E.  ,  2021/15651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Mağdurun 15.3.2016 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocuğun ailesi tarafından zararının karşılandığını beyan etmekle birlikte zararın ne zaman karşılandığını belirtmediği, dosya içerisinde zararın giderildiği tarihe ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığının anlaşılması karşısında, zararının ne zaman giderildiği tespit edilmeden tazminin soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdura ait iş yerinin güvenlik kamera görüntülerine ilişkin kollukça düzenlenen 13.9.2015 tarihli tutanakta, “..olay günü 00.34 sıralarında üç kişinin iş yerinin önüne gelip kepengi zorlayarak açtıkları iki kişinin dışarıda beklerken bir kişinin iş yerine girdiği ve para kasasına yönelerek çekmeceleri karıştırdığı birşeyler alarak iş yerinden çıktığı” şeklinde tespitler yapıldığının anlaşılması karşısında, suçu kimlikleri tespit edilemeyen diğer şüphelilerle birlikte işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1652, Karar No: 2024/4210, Tarih: 18.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1652 E.  ,  2024/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2019/261 E., 2019/349 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

EK KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

1.Tarım ve Orman İl Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla, sanığın eyleminin 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, buna göre de Tarım ve Orman İl Müdürlüğünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyizi yönünden, 02.10.2019 tarihli ek kararın, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun

bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahkeme kararının usulüne uygun olmayan şekilde eksik tefhim edildiğine, sanığın hak arama hürriyetinin ihlal edildiğine ve mahkeme kararının bozulması istemine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Tarım ve Orman İl Müdürlüğü Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, buna göre de suçtan zarar gören sıfatı olmayan Tarım ve Orman İl Müdürlüğünün, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyizi Yönünden

Mahkemenin 19.09.2019 tarihli ve 2019/261 Esas - 2019/349 Karar sayılı kararı aleyhine sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunulması üzerine, mahkemenin 02.10.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanık müdafii tarafından bu kararın da temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli yazısı ile sonradan yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun uyarınca değerlendirilme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği anlaşılmış ise de, mahkemenin 02.10.2019 tarihli ek kararının temyizi üzerine dosyanın temyiz talebi değerlendirilmek üzere Dairemize gönderilmesi gerekirken 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca iade edilemeyeceği anlaşılmakla,

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.10.2019 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

A. Tarım ve Orman İl Müdürlüğü Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Tarım ve Orman İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) açıklanan nedenle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 18 .04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12085, Karar No: 2007/715, Tarih: 29.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12085 E.  ,  2007/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine bu ve birleşen davalarda,..,.. ve ..parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisinin kıyı tarafında kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalı, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kıyıda kalan kısımları yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.                                                                                   -                                                                                                             -KARAR-

Dava, ve birleşen davalar 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan sicil terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, kıyı içerisinde kalan taşınmazlarla ilgili olarak davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile Hazinenin sorumluluğuna gidilmesi ve davada vekille temsil edilen davacı Hazine yararına avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmemesi doğru değildir.Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/982, Karar No: 2014/6749, Tarih: 09.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/982 E.  ,  2014/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanık ...'ın, diş teknisyeni olduğu ve hükmü temyiz etmeyen sanık diş hekimi ... adına açılmış ... Diş Kliniği'nde çalıştığı, adı geçen diş kliniğinde yapılan tedavilere ilişkin incelemede, düzenlenen serbest meslek makbuzlarından 93 adedinde diş hekimi ... adına atılan imzaların sanık ...'a ait olduğu, düzenlenen reçetelerin "gerekli tedavi ve ilaç, protez, iyileştirme araçları" bölümündeki yazı ve rakamların sanık ...'a ait olduğu, Kamu hastanesinden söz konusu diş kliniğine yapılan sevklerin mühür kaşe ve diş hekimi imzalarının sahte olduğu, serbest meslek makbuzlarında hastalara yapıldığı belirtilen tedavilerin, hastaların ağızlarında yapılan muayenelere göre tespit edilen tedavilerden fazla olduğu, bazı hastalarda hiç tedavi uygulanmadığı halde tedavi uygulanmış gibi serbest meslek makbuzu düzenlendiği bu cümleden olarak, sanığın resmi belge niteliğindeki sahte sevk belgelerini kullanarak sahte serbest meslek makbuzarı ve sahte reçeteler ile sosyal güvenlik kurumunu 15.309,96 TL zarara uğrattığı, tanık ifadeleri, muhasebeci, sayıştay denetçisi, diş hekimi bilirkişilere ait raporlar, polis kriminal laboratuvarından alınan ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanığın eyleminin zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik ve zincirleme biçimde kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17482, Karar No: 2022/7414, Tarih: 17.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17482 E.  ,  2022/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, eksik inceleme yapıldığına ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde saat 20:20 sıralarında mağdur ...'un tek başına yürüdüğü sırada sanık ... ve arkadaşı tanık ...'ın mağdurun önüne geçtikleri, sanık ...'ın mağdura "birader baksana" diyerek durdurduktan sonra "birader ben eroin bağımlısıyım bana para lazım bana para ver'' dediği, mağdurun para olmadığını söylediği, sanığın bu kez mağdurun pantolonunun cebinde bulunan telefonunu istediği, mağdurun veremeyeceğini söylemesi üzerine sanığın belinden çıkarttığı bıçağı mağdura doğrulttuğu ve “vermezsen senin için kötü olur” diyerek mağdurun cebinden telefonu aldığı, mağdurun şikayeti üzerine eşgalini verdiği sanığı fotoğraflardan kesin olarak teşhis ettiği, sanığın soruşturma ve yargılama aşamasında alınan savunmalarında suçu kabul etmeyerek yanında bıçak olmadığını, bıçak göstermediğini, mağdurdan telefonu görüşmek için istediğini, onun da rızasıyla verdiğini, telefonu alıp görüşme yaptığı sırada hasımlarını görüp telefonla birlikte kaçtığını, sonra da telefonu geri veremediğini ve sattığını savunduğu, sanığın telefonu geri verme kastı olsa tanıdığını söylediği mağduru bularak telefonu iade etmesi gerekirken böyle bir yola başvurmayarak telefonu başkasına sattığının anlaşıldığı, ayrıca olay yerinde bulunan tanık ...'ın savcılıktaki beyanında sanık ...'ın belinde ufak ekmek bıçağı olduğunu doğruladığı, bu nedenle mağdurun samimi bulunan ve olayın oluşuna uygun olan hazırlık beyanlarına itibar edildiği, mağdurun kovuşturma aşamasında mağdurun zararını giderdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nun 168/2-3. maddeleri uyarınca indirim uygulandığı, bu itibarla sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İTİRAZININ ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 17.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6694, Karar No: 2019/1902, Tarih: 14.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6694 E.  ,  2019/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’ın 360 parsel sayılı taşınmazı oğlu olan davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, temlikin muvazaalı olarak mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, işlemin gerçek satış olduğu ve temlikin saklı payı zedeleme kastı ile yapılmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacılar vekilinin 15.01.2016 tarihli celseye mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece mazeretin kabulü ile yargılamaya devam ediliği ve araştırılacak başka bir husus kalmadığından açık yargılamaya son verilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır.

Yazılı yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 184. ve 186. maddelerinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır. HMK'nin 184. maddesinde açıkça; Hâkimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı Kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiş olup, anılan düzenlemeler emredici niteliktedir.

Somut olayda, söz konusu ilkeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.