muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19652, Karar No: 2017/24780, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19652 E.  ,  2017/24780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin ...Elektrik Dağıtım A.Ş’den ... ilinde elektrik sayacı okuma ihalesini aldığını, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 01.02.2007-01.10.2013 tarihleri arasında tam gün, kesintisiz çalıştığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davalı şirket vekilince, yargılama boyunca davalıya yapılan tebligatların usulsüz olduğundan bahisle itirazda bulunulmuş ise de, Mahkemece yapılan tüm tebligatların davalı şirketin Sosyal Güvenlik Kurumu'nda kayıtlı resmi işyeri adresine yapıldığı, yapılan tebligat üzerine işyeri kayıtlarının mahkemeye gönderildiği anlaşılmakla davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yersizdir. Kaldı ki, işçilerin sadece toplandığı iddia edilen yerde işverenden sadır olan belgelerin bulunması, işverenin haberi olmadan ve işveren tarafından teslim edilmeden dahi adresteki çalışan işçilerin işyeri kayıtlarını teslim etmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Mevcut durumda işverenin davadan haberi olduğu ve belgeleri dosyaya sunduğu anlaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle davalının ''davadan haberimiz olmadı '' şeklindeki savunması samimi bulunmamıştır.

3-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Belirtilen hususlar hafta tatili için de geçerlidir.Somut olayda, davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması, tanık beyanlarına göre, davacının 01 Mayıs-31 Ekim tarihlerinde, haftanın 6 günü ; 08.00-20.30 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile haftalık toplam 21 saat, 01 Kasım-30 Nisan tarihlerinde, haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftalık toplam 9 saat fazla çalışma yaptığı ve ayda iki hafta sonu tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Fazla mesainin ispatı konusunda, dosya içerisinde işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği, dosya kapsamı, yapılan işin niteliği ve özellikle davacı tanıklarının ortak anlatımları dikkate alındığında davacının ayda bir hafta tatilinde çalıştığı, kış döneminde haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında, yaz döneminde 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Fazla mesai ve hafta tatili alacağı bu kabule göre ara dinlenme süreleri de düşülmek suretiyle hesaplanmalı ve önceki hükümdeki takdiri indirim oranı ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31824, Karar No: 2017/15499, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31824 E.  ,  2017/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11138, Karar No: 2008/2414, Tarih: 28.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11138 E.  ,  2008/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A....M..... 45 parsel sayılı taşınmazda kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca payına düşen 7 nolu bağımsız bölümü davalı vekil A.... Ş.........aracılığıyla davalı kardeşi N......ait daha az değerli 8 nolu bağımsız bölüm ile takas yapılarak tapuya tescil edildiğini ve her iki taşınmazın muvazaalı olarak davalı E.... satış suretiyle temlik edildiğini ileri sürerek, tapu iptal, tescil ve eski hale getirilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil ve eski hale getirilme isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan A.....M.....T...... paydaşı olduğu 45 parsel sayılı taşınmazda kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca payına düşen 7 nolu bağımsız bölümü davalı vekil A.....Ş........aracılığıyla davalı kardeşi N....... ait daha az değerli 8 nolu bağımsız bölüm ile yaptığı trampa işleminin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı kabul edilmek suretiyle eski hale getirme isteğinin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu yöne değinen, davacıların temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ne varki; trampa işleminden sonra miras bırakan adına tescil edilen 8 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetinin 23.11.1998 tarihli akitle murisin bakıcılığını yapan davalı Emine'ye satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan tarafından temlik edilen taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasında aşırı fark bulunduğu, davalının işi ve geliri itibariyle bu taşınmazı alabilecek ekonomik güce ve gelire sahip olmadığı, murisin temlik tarihine yakın bir tarihte ölmesine rağmen terekesinden para çıkmadığı, paranın miras bırakana ödendiğinin belgelendirilemediği görülmektedir. Tüm bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek iradesinin diğer mirasçılardan mal kaçırmak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; 8 nolu bağımsız bölümün temlikine ilişkin davanın kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16037, Karar No: 2007/3021, Tarih: 07.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16037 E.  ,  2007/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ile ortak fidan yetiştirmek üzere anlaştıklarını,davalının anlaşmaya aykırı olarak onayı olmadan söktüğü fidanları satarak gelir elde ettiği halde payına düşen bedeli ödemediğini ... sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 9640,00 ytl fidan bedelinden ... alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı,davacı ile fidan yetiştiriciliği hususunda bir ortaklık bulunmadığını,davacıya böyle bir borcu olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,tanık beyanlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,davalı ile ortak fidan yetiştirme konusunda anlaştıklarını,davalının ortak yetiştirdikleri fidanların bir kısmını onayı olmadan sökerek sattığını ,satıp bedelinden payını ödemediğini ... sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı ortaklığın varlığını inkar etmiştir.Taraflar arasındaki akrabalık durumuna göre davacı davalı ile arasındaki ortaklık temel ilişkisini tanıkla değil yazılı belge ile ispatlaması gerekir. HUMK.nun 288. maddesi gereğince dava konusunun miktar itibariyle olayın tanıkla ispatına olanak bulunmadığı gibi aynı yasanın 289. maddesi gereğince de şahit dinlenmesine davalının onayı da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacı iddiasını yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacı delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı

2006/16037 2007/3021

yanın davalı tarafa yemin teklif etme ... olduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1856, Karar No: 2014/20899, Tarih: 04.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1856 E.  ,  2014/20899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması karşısında gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin 31.12.2002, 31.12.2003, 31.12.2004 ve 31.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekilinin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18518, Karar No: 2020/3981, Tarih: 25.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/18518 E.  ,  2020/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tapuda üçüncü kişi adına adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki tüm kavakların mülkiyetinin müvekkillere ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 101 ada 630 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan kavak ağaçlarının mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Kavak ve söğüt ağaçlan, kendiliğinden yetişebilen ya da ekonomik amaçla yetiştirilen ve kesilip satılabilen ağaçlar olması nedeniyle muhdesat niteliğinde kabul edilmemektedir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad. 722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad. 114/1-h, 115).

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Davada taraflar, az yukarıda açıklanan ve hukuki yarar olarak nitelenen nedenlerden hiçbirisine dayanmadığı gibi davacının tapuda mülkiyet hakkına sahip olmadığı da anlaşılmıştır. Öte yandan, muhdesat niteliğinde olmayan kavak ağaçlarının mülkiyetinin tespitinin de talep edilemeyeceğinin kabulü zorunludur.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı, kabule göre de kavak ağaçlarının taşınır hükümlerine tabi mal niteliğinde olması, bu nedenle sorunun çözümünün TMK'nin 728. ve 729. maddelerinde aranması gerekliliği karşısında, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9434, Karar No: 2009/10240, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9434 E.  ,  2009/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen resmi verilerinde “sulama ve işçiliği” kalemi mevcut olan ıspanak ürününün kuru tarım arazilerinde yetiştirilip yetiştirilemeyeceği de açıkça sorularak, yetiştirilebilir ise alınabilecek verim miktarını gösteren 2008 yılı resmi verilerinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7865, Karar No: 2019/285, Tarih: 04.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/7865 E.  ,  2019/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Şikayetçiler ..., Şehmus Bilecen, ...’a yönelik eylemleri nedeniyle; TCK’nın 157/1, 43/1, 62, 52, 58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Şikayetçiler ... ve ...’a yönelik eylemleri nedeniyle; TCK’nın 157/1, 62, 52, 58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda, dosyanın tevdi edildiği uzlaştırma bürosunca yapılan işlemlerin tarafların uzlaşamamaları nedeniyle sonuçsuz kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kendisini diş hekimi ya da teknisyeni olarak tanıtarak, iş arama bahanesiyle bağlantı kurduğu şikâyetçilerden değişik miktarlarda para alarak menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

1-Şikâyetçiler ..., ..., ... ve ...’a yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere karşı katılan ... ile sanık müdafi tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz talebinin vekâlet ücretiyle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) 02.12.2010 tarihli ilk hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve bu hükümlerin sadece sanık müdafi tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak, CMUK'un 326. maddesine aykırı olarak kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması,

b) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına "Katılan ...’nin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 4.360,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" fıkrasının eklenmesi ile hüküm fıkralarından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında ...’a yönelik eylemi nedeniyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;