muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13384, Karar No: 2019/5599, Tarih: 31.10.2019

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı HMK'nun 190/1. maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıkları muvazaaya ilişkin bilgileri olmamakla birlikte temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı yönünde beyanda bulunmamışlardır. Tarafların kardeşi davalı tanığı Şinasi ise, davalı kardeşi Şemsi'nin dava konusu taşınmazı babasından satın aldığını ifade etmiştir. Bu durumda mirasbırakanın mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı temlik yaptığı ispatlanmış değildir.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2349, Karar No: 2023/8545, Tarih: 22.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/2349 E.  ,  2023/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/216 E., 2018/400 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2013/118 Esas, 2013/639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2013/118 Esas, 2013/639 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin 06.03.2017 tarihli ve 2015/10340 Esas, 2017/1145 Karar sayılı kararı ile " sanıkların 24.09.2010 tarihinde yapmış oldukları kısmi ödeme üzerine "...'e yapılan ödemeler toplamıdır" yazıp imzalattıkları belgeyi sonradan ibraname şeklinde düzenleyerek icra hukuk mahkemesine sunduklarından bahisle açılan kamu davasında; suça konu belgenin sanıkların ortak avukatları ... tarafından 10.07.2012 tarihinde mahkemeye ibraz edildiği, sanık ...'un belgeyi tarafların isteği doğrultusunda miktarı 2000 TL olarak ve sadece "...'e yapılan ödemeler toplamıdır" şeklinde yazdığını, belge düzenlenirken babası Ahmet'in ve diğer abisi Hıdır'ın da orada olduğunu, bir dönem ticaret yaptıktan sonra öğretmenlik yapmaya başladığını, sonradan yapılan eklemeleri kendisinin yazmadığını savunduğu, ...'un ise belge düzenlenirken orada olmadığını ancak belgenin 2000TL yazılıp 112000 TL olarak tahrif edildiğini sonradan öğrendiğini beyan ettiği, alınan bilirkişi raporunda belgedeki "...'e yapılan ödemeler toplamıdır", 24.09.2010, 2000TL ve atılı bulunan imzların siyah renkli bir kalemle, diğer tüm yazılar ve "11" rakamının ise sonradan başka bir ton ve kalibredeki siyah bir kalemle atılmış olduğunun belirtildiği ancak belgedeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda inceleme yapılmamış olduğu,suça konu belge aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılmış olsa da, belgenin bu hali ile aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılmadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, belgede yapıldığı iddia olunan tahrifatın ilk bakışta dikkat çekip çekmediği ve bu suretle belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı tartışılarak; iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi halinde ise; maddi gerçeğin ortaya çıkartılması ve sanıkların savunmalarının doğruluğunun tespiti bakımından, suç tarihi itibariyle sanık ...'nın fiilen şirketin işleri ile ilgilenip ilgilenmediği, öğretmenlik yapıp yapmadığı araştırılıp, şirket ortağı olduğu beyan edilen ...'un tanık sıfatıyla beyanları alınarak belgenin ne şekilde kim tarafından ve kimlerin huzurunda düzenlediği hususlarının sorulması, keza sanıkların avukatı ...'in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak, suça konu belgenin kim tarafından kendisine verildiğinin sorulup tespiti, belgedeki yazıların ve sonradan yapılan eklemelerin kime ait olduğunun tespiti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra elde edilen deliller bir bütün olarak değerlendirilip,sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda belgenin Musa tarafından ibraz edilerek kullanıldığı ve sanık ..

...'in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak, suça konu belgenin kim tarafından kendisine verildiğinin sorulup tespiti, belgedeki yazıların ve sonradan yapılan eklemelerin kime ait olduğunun tespiti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra elde edilen deliller bir bütün olarak değerlendirilip,sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda belgenin Musa tarafından ibraz edilerek kullanıldığı ve sanık ... tarafından düzenlenmiş olduğu şeklindeki yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2017/216 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın suçtan zarar gören Recep'e verdiği 2.000 TL para karşılığında düzenlediği ve suçtan zarar gören Recep'in imzasını taşıyan, üzerinde sadece "...'e yapılan ödemeler toplamıdır, 24.09.2010 ve 2.000 TL " yazıları bulunan suça konu ibranameye 11 rakamını ve borçlulardan alacak kalmadığına dair yazıları tahrifen ilave ederek suçtan zarar gören Recep'in alacakla ilgili yaptığı takibe karşı suça konu ibranamenin ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'ne açılan icra takibine itiraz davasında sunularak kullanıldığı, bu şekilde sanık ...'nın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla işbu kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ... savunmasında; üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek " o gün ibraname düzenlemesinin istendiğini, kendisinin yazdığını, kendisine ne söyledilerse onu yazdığını, yazdığı yazıları hatırlamadığını, rakam kısmını yazdığını da hatırlamadığını beyan etmiştir.

3. Kriminal raporda; 112.000 rakamlarındaki 11 rakamlarının yazıldığı kalemin mürekkep renk tonunun diğer rakamlardan farklı olduğu,"...'e yapılan ödemeler toplamıdır...24.09.2010...2000,00 TL " yazıları ve atılan imzanın benzer fiziksel renk tonlu mürekkepli kalemle, 11 rakamı ve diğer tüm yazıların ikinci bir kalemle yazıldığı, sonradan eklenen 11 rakamının tahrifen ilave edildiği, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılamayacağı belirtilmiştir.

4. Kriminal raporda; inceleme konusu belge üzerindeki yazı ve rakamların sanık ...'nın eli ürünü olduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece suça konu belge incelenmiş ve yapılan gözlemde; miktara ilişkin kısımda yazan 112.000 TL'lik kısmın dışarıdan çıplak gözle bakıldığında tüm rakamların aynı renk kalemle yazıldığı, rakamların arasında boşlukların eşit mesafede olduğu, başındaki 11 rakamının diğer rakamlardan herhangi bir farklılık arzetmediği, büyüklük olarak aynı ölçüde olduğunun görüldüğü belirtilmiştir.

6. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanık ...'nın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

6. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanık ...'nın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi ve gerekçeli karar başlığında 14.06.2012 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu belgenin ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi nezdinde kullanıldığı 10.07.2012 olarak ve gerekçeli karar başlığında ...'in katılan olarak yazılan sıfatının suçtan zarar gören olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Dosya kapsamında elde edilen deliller karşısında, sanık ...'nın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve mahkemenin sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka uygun bulunmuştur.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanık ... hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma sonrası suçtan zarar gören ... adına vekilinin zararın giderildiği için şikayetten vazgeçtikleri yönündeki beyanı nazara alındığında ... hakkında verilen katılma kararının hükümsüz kaldığı ve bu halde lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2017/216 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan vekalet ücreti ile ilgili paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4887, Karar No: 2015/12477, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4887 E.  ,  2015/12477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2012/698-2014/230

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın yol ortasında duran elektrik direğine çarparak hasarlandığını açıklayıp 13.591,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 9.820,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 503,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25259, Karar No: 2017/3502, Tarih: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25259 E.  ,  2017/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Sarıyer Vergi Dairesi Müdürlüğünün bildirdiği “... Mah. ... Cad.No:19 .../İstanbul” adresinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1297, Karar No: 2017/2740, Tarih: 15.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1297 E.  ,  2017/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29/1,62 ve 52. (ikişer kez) maddeleri uyarınca iki defa 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2013 tarihli ve 2010/213 esas, 2013/424 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hakkında verilen hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62 ve 52. (ikişer kez) maddeleri uyarınca iki defa 1.500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 14/12/2015 tarihli, 2015/855 esas, 2015/869 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23.12.2016 tarih ve 2016/5986 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.01.2017 tarih ve 2016/402336 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Sanığın mağdurlardan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca ceza verilmişse de, mağdur hakkındaki 11/08/2009 tarihli Adli Tıp Raporunda yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığının bildirildiği cihetle, sanık hakkında adı geçen mağdura yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi yerine yazılı şekilde eksik ceza tayininde,

2) Kayden 10/04/1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 10/08/2009 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan adı geçen sanık hakkında tayin olunan cezalardan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

3) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden bu hususun ihtar edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

3) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden bu hususun ihtar edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2015 tarihli, 2015/855 esas, 2015/869 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince 1 no’lu bozma nedeni yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA; sanığın mağdur ...’e karşı eylemi nedeniyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1.maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında ½ artırım yapılarak 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında 1/2 indirim yapılarak 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 indirim yapılarak 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62.maddesi gereğince hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 3000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, ancak kanun yararına bozma sanık aleyhine sonuç doğurmayacağından sonuç olarak 1500 TL. Adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın mağdur ...’ e karşı eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında ½ artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında 1/2 indirim yapılarak 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 indirim yapılarak 60 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62.maddesi gereğince hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin paragraflarından “adli para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına, (ihtarat yapılamadı)” ibarelerinin çıkartılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.