muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31166, Karar No: 2015/33727, Tarih: 25.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/31166 E.  ,  2015/33727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/305957 - Kanun Yararına Bozma

Basit tehdit ve basit yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuklar U.. Ç.., H.. A.., E.. K.. ve S.. Ç.. haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı Kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde fâaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2014/671 Esas, 2015/247 sayılı Kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 25/05/2015 tarihli ve 2015/380-265 sayılı Kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/631 Değişik İş sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.08.2015 tarih ve 2015/1... – 5... sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2015 tarih ve 2015/305957 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7...-16... sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki

1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür. " yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındâki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı; Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı Kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmaması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/631 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40419, Karar No: 2017/43361, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40419 E.  ,  2017/43361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/593, Karar No: 2020/514, Tarih: 10.12.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/593 E.  ,  2020/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 256-463

Nitelikli yağma suçundan sanık ...’in TCK'nın 149/1-a-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca iki kez 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.12.2014 tarihli ve 256-463 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 25.10.2017 tarih ve 8176-3638 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.09.2019 tarih ve 75719 sayı ile;

"Mağdur anlatımları ve mahkemenin kabulüne göre sanık bıçakla tehdit ederek mağdurlardan ayrı ayrı 10 TL almıştır. Başkaca tanık veya kamera görüntüsü bulunmamaktadır.

Mağdur ... 04.06.2014 tarihli Kolluk ifadesinde; firari sanığın olayın başlangıcında kendilerinden '5 TL ver, ben seni 20 gün korurum' dediğini, devamında ...nin sanık ...'ın bıçak doğrultması üzerine 10 TL verdiğini, kendisinden de para isteyince vermek istemediğini ancak bıçağı kendisine doğrulttuğu için 10 TL verdiğini beyan etmiştir.

Mağdur ... 03.06.2014 tarihli Kolluk ifadesinde; 'Korktum ve kendisine cebimde bulunan tüm paramı yani 10 TL'yi verdim' demiş, devamla 'arkadaşım...'tan da para istedi o vermek istemeyince üzerine doğru yürüdü o da 10 TL verdi. Ben ve arkadaşım oradan ayrıldık' demiştir.

Mağdurlar 16.12.2014 tarihli son celsede sanığın tüm paralarını istediğini beyan etmişlerdir.

Mağdurlar gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında sanıkların üzerlerini aradığına, cep telefonu veya başkaca değerli eşyanın bulunup bulunmadığını araştırdıklarına ilişkin herhangi bir iddiada bulunmamışlardır. Mağdurların verdiği 10'ar TL ile yetinmişler fazlasını almaya ilişkin bir irade sergilememişlerdir. Sanıkların başkaca değerli bir eşya veya para bulmak amacıyla mağdurların üzerini aramadan olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılıp kabul edilmesi karşısında; suçun işleniş biçimi olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da dikkate alınmadan TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanamayacağına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 06.11.2019 tarih ve 2211-5291 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

03.06.2014 tarihinde sanığın yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte mağdurların yanına giderek bıçak tehdidi ile onları ara bir sokağa götürüp 10’ar TL'lerini aldığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

03.06.2014 tarihli tutanakta; saat 21.10 sıralarında paralarının zorla alındığını beyan eden müracaatçı şahısların olduğunun anons edilmesi üzerine olay yerine gidildiğinde, mağdurların park içerisinde oturdukları sırada yanlarına daha önceden tanımadıkları şahısların geldiğini, bunlardan birisinin üzerinde beyaz tişört ve mavi kot pantolon bulunduğunu, diğerinin ise kısa kollu mavi yelek ve kot pantolonlu olduğunu, bu iki şahsın kesici alet teşhir etmek suretiyle kendilerini Fidan Sokağa götürerek zorla para talep ettiklerini, korkarak üzerilerindeki toplam 20 TL'yi verdiklerini, daha sonra şahısların Espark AVM’ye kadar kendilerini takip ettiklerini, kendilerinin de korkarak AVM’ye girip polisi aradıklarını beyan etmeleri üzerine gerekli işlemlerin yapılabilmesi için Çarşı Polis Merkezi'ne intikal edildiğinin belirtildiği,

08.06.2014 tarihli CD izleme tutanağında; 03.06.2014 tarihinde saat 17.41.10’da 20 yaşlarında, 175 cm boylarında, normal kilolu, ön tarafı desenli beyaz tişörtü, lacivert kot pantolonu ve beyaz spor ayakkabısı bulunan bir erkek şahsın, sol tarafında bulunan mağdur ... ile sağ tarafında bulunan mağdur ...'nün omuzlarına ellerini koymuş şekilde yürüdüklerinin, bu üç şahsın en sağ taraflarında görüntüye göre en solda bulunan 13-14 yaşlarında, zayıf yapılı, 150-155 cm boylarında, siyah pantolonlu, mavi kapüşon montlu, elleri cebinde bir erkek şahsın da yürüdüğünün, saat 17.41.20'de şahısların görüntüden çıkarak park istikametine gittiklerinin görüldüğünün yazıldığı,

Kolluk görevlilerince düzenlenen 08.06.2014 tarihli olay yakalama ve canlı teşhis tutanağına göre; mağdurların kendilerine bıçak gösterip 10’ar TL'lerini alan kişi olarak sanık ...’i teşhis ettikleri,

Mağdurlar ... ve ...nin 15.12.2014 tarihli olan ancak ön büroya karardan sonra 05.01.2015 tarihinde sundukları dilekçe ile; İkram Dağdeviren’den ... adına 50’şer TL aldıklarını, maddi zararlarının giderildiğini ve şikâyetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri,

Anlaşılmaktadır.

Kolluk görevlilerince düzenlenen 08.06.2014 tarihli olay yakalama ve canlı teşhis tutanağına göre; mağdurların kendilerine bıçak gösterip 10’ar TL'lerini alan kişi olarak sanık ...’i teşhis ettikleri,

Mağdurlar ... ve ...nin 15.12.2014 tarihli olan ancak ön büroya karardan sonra 05.01.2015 tarihinde sundukları dilekçe ile; İkram Dağdeviren’den ... adına 50’şer TL aldıklarını, maddi zararlarının giderildiğini ve şikâyetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... Kollukta; ev arkadaşı olan diğer mağdur ... ile birlikte 03.06.2014 tarihinde saat 17.20-17.30 sıralarında Yenibağlar Mahallesi, Kartaltepesinde bulunan bir parka gittiklerini, parktaki bir masaya oturup kola içtikleri sırada yan masalarında bulunan sanığın yanlarına gelerek...’ye hitaben "Ben çağırdığımda neden gelmiyorsun, burası benim mekânım haddini bileceksin." dediğini ve tekrar kendi masasına döndüğünü, 1-2 dakika kadar sonra da sanığın yanındaki açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişinin yanlarına gelerek elinde bulunan bıçağı gösterip sallayarak "Sen kime artistlik yapıyorsun? Biz dediğimizde geleceksin." demeye başladığını, bu sırada sanığın da masalarına gelerek "Siz beni tanımıyorsunuz, artistlik yapamazsınız." dediğini, bazı kişileri tanıyıp tanımadıklarını sorduğunu ve kendilerinden para istediğini, para olmadığını söyledikleri sırada kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişinin "Sen bana 5 TL ver, ben seni 20 gün korurum." dediğini, bu kişi bir süre daha konuştuktan sonra "Biz gidelim" diyerek kalkmak istediklerini, ancak sanığın "Kalkın sizinle bir şey konuşacağız." diyerek kendilerini çevre yolunun kenarında bulunan bir ara sokağa soktuğunu ve "Mardinliyim ben Mardinli, 04 derler bana." diyerek belinden ekmek bıçağı çıkartıp...’ye doğrultup para istediğini, ...’nin de 10 TL verdiğini, ardından kendisinden de para isteyince ilk başta kabul etmediğini ancak tekrar isteyerek elindeki ekmek bıçağını doğrultup üzerine yürüyünce 10 TL verdiğini, oradan ayrıldıktan sonra sanığın kendilerini takip etmeye başladığını, bunun üzerine sanığın üzerinde bıçak olduğu için giremeyeceğini düşündükleri Espark AVM’ye girdiklerini, burada biraz dolaşıp çıkacakları sırada sanığın orada bir bayanla yürüdüğünü gördüklerini ve diğer kapıdan dışarı çıktıklarını, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; diğer mağdur ... ile parkta oturdukları sırada sanığın yanlarına gelerek ceplerinde olan paraları istediğini, kendilerinin vermediklerini, sanığın vermeleri konusunda ısrar etmesi üzerine öğrenci olduklarını söylediklerini, buna rağmen sanığın ısrar ederek bıçak gösterip kendilerini arka sokağa götürerek üzerilerindeki tüm parayı istediğini ve tüm paraları olan 10’ar TL’yi aldığını, alınan paraların iade edilmediğini,

Mahkemede; diğer mağdur ... ile parkta oturdukları sırada sanığın yanlarına gelerek ceplerinde olan paraları istediğini, kendilerinin vermediklerini, sanığın vermeleri konusunda ısrar etmesi üzerine öğrenci olduklarını söylediklerini, buna rağmen sanığın ısrar ederek bıçak gösterip kendilerini arka sokağa götürerek üzerilerindeki tüm parayı istediğini ve tüm paraları olan 10’ar TL’yi aldığını, alınan paraların iade edilmediğini,

Mağdur ... Kollukta; 03.06.2014 tarihinde saat 17.30-18.00 sıralarında arkadaşı olan diğer mağdur ... ile birlikte Yenibağlar Mahallesinde bulunan bir parka gittiklerini, burada bir masaya oturup çekirdek çitleyerek kola içtikleri sırada ilerilerinde bulunan sanığın kendisini çağırarak el işareti yaptığını, ancak kendisinin gitmediğini, daha sonra sanığın yanlarına gelerek "Ben çağırıyorum, niye gelmiyorsun?" şeklinde birkaç dakika konuşup yanlarından ayrıldığını, birkaç dakika sonra da sanığın yanında bulunan açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişinin yanlarına gelerek elinde bulunan bıçağı kendilerine gösterdiğini, birkaç el kol hareketi yapıp bıçağı kendilerine doğru salladığını, ardından sanığın da masalarına gelip sürekli olarak "Biz çağırdık mı geleceksiniz, artistik yapmayacaksın." şeklinde konuştuğunu, kendilerinin ise sürekli alttan alarak yatıştırmaya çalıştıklarını, sanığın "Kalkın sizinle bir şey konuşacağız." deyip elini beline attığını ve "Gelin çabuk" dediğini, bir süre konuşarak yürüdüklerini, daha sonra sanığın kendilerini tenha ara bir sokağa sokarak belinden çıkarttığı ekmek bıçağını kendisine doğrultup "Çıkar cebindeki parayı." dediğini, bıçağı sürekli olarak kendisine doğrulttuğu için korkarak cebinde bulunan tüm parasını yani 10 TL’yi sanığa verdiğini, daha sonra sanığın diğer mağdur ...’a da bıçağı doğrultup "Sen de ver lan." diyerek para istediğini, Nurullah’ın ise "Param yok, olan paramı arkadaşıma vereceğim." diyerek kabul etmediğini, ancak sanığın bıçakla üzerine yürümesi üzerine...’ın da cebinden çıkarttığı 10 TL’yi sanığa verdiğini, oradan ayrıldıktan sonra kendilerini takip etmeye başlayan sanığın üzerinde bıçak olduğu için giremeyeceğini düşündükleri Espark AVM’ye girdiklerini, burada biraz dolaşıp çıkacakları sırada sanığın orada bir bayanla yürüdüğünü gördüklerini ve diğer kapıdan dışarı çıktıklarını, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; olayın diğer mağdur ...’ın anlattığı şekilde gerçekleştiğini, sanığın tüm paralarını istediğini, kendisinin de 10 TL verdiğini, paraların iade edilmediğini,

İfade etmişlerdir.

Mahkemede; olayın diğer mağdur ...’ın anlattığı şekilde gerçekleştiğini, sanığın tüm paralarını istediğini, kendisinin de 10 TL verdiğini, paraların iade edilmediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; 2011 yılından bu yana Eskişehir ilinde ailesiyle birlikte yaşadığını, babasının inşaat işiyle uğraştığını, kendisinin de zaman zaman inşaatlarda çalıştığını, olay tarihinden 15 gün önce babasıyla kavga ettiği için eve dönmediğini, eve gitmediği ve babasından da para almadığı için aç bir şekilde Bağlar Semtinin ara sokaklarında dolaştığını, Sulu Park olarak bilinen parkta gezdiği sırada mağdurları görüp durdurarak "Paranız varsa 5-10 TL atar mısınız?" diye sorduğunu, bunun üzerine mağdurların birisinden 10 TL aldığını ve yanlarından ayrıldığını, mağdurlara bıçak göstermediğini, onlarla bir yere yürümediğini, mağdurlardan para aldığında her ikisine de "Hakkınızı helal edin" dediğini, onların da helal ettiklerini, mağdurları tanımadığını savunmuştur.

Yağma suçu TCK'nın 148. maddesinde;

"1-Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2- Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet hâline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi hâlinde de aynı ceza verilir.

3-Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

TCK’nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi de sayılmış olup 6545 sayılı Kanun’un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi hâli de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin ikinci fıkrasında; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilir." hükmü yer almakta iken, anılan fıkra 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir." şeklinde değiştirilmiştir.

Fıkranın ilk hâli ile yağma suçlarında, değerin azlığı nedeniyle hâkime cezada indirim yapma zorunluluğu getirilmiş, daha sonra yapılan değişiklikte ise indirim yapıp yapmama konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.

TCK'nın 150. maddesinin ikinci fıkrası, yağma suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. Değer azlığı ile kanun koyucu tarafından neyin kastedildiği, tereddütleri önleyecek biçimde açıklığa kavuşturulmamış, rakamsal bir sınırlandırma getirilmemiş fakat hâkime, yargılama konusu maddi olayla ilgili olarak takdir ve değerlendirme yetkisi tanınmıştır. Hâkim, gasbedilen veya gasbedilmeye kalkışılan şeyin değerinin azlığını ceza indirimi yapmakla değerlendirebilecektir.

5237 sayılı Kanun'un 150. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasında, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesinde öngörülen "hafif" ya da "pek hafif" kavramlarıyla irtibatlı bir yoruma girilmemeli, Yargıtaydan anılan maddenin uygulanması sürecindeki içtihatlarına paralel şekilde yıllık değer ölçülerini belirlemesi beklenmemelidir.