muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5952, Karar No: 2025/991, Tarih: 10.02.2025

Gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin, sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı yaptığı "07.08.2015" tarihi yerine "14.05.2015" şeklinde yazılması hususu mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçu ile birlikte suçu ve suçluyu övme suçundan yapılan yargılamada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine suçu ve suçluyu övme suçundan kurulan hükmün de açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi hususunun mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, suçtan kurtulmaya yönelen ve aşamalarda çelişen savunmaları dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı belirlenmiştir. Bu itibarla; sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 07.08.2015 tarihinde Şırnak ilinde Hendek olaylarının devam ettiği ve o gün bir polis memurunun Şırnak ilinde şehit olduğu ve yurttaşların da bu olaylar sırasında öldüğü, ülkemizde gerginlik bulunan dönemde sanığın paylaşımı yaptığı ayrıca paylaşımdan rahatsız olan insanların ihbarı üzerine soruşturma sürecinin başladığı tespit edildiğinden kamu düzeni bakımından açık ve yakın tehlikenin bulunduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, kararda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18750, Karar No: 2015/35482, Tarih: 10.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18750 E.  ,  2015/35482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/64054

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2015

NUMARASI : 2014/309 (E) ve 2015/22 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

15 yaşından küçük mağdur Nisanur'un annesi olan S.. Ö..'ın 28/11/2014 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesine, mağdurun da 16/01/2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesine göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.05.2014 tarihli ve 2013/287E. 2014/273 sayılı kararında belirtildiği şekilde, mağdur için atanan zorunlu vekil ile 15 yaşından küçük mağdurun iradelerinin çelişmesi halinde mağdurun velisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, mağdur vekilinin CMK'nin 242/1 ve 260/1. maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4818, Karar No: 2021/14301, Tarih: 02.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4818 E.  ,  2021/14301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... köyü 3 ada 11 parselden ifraz 14 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ifraz sonrası yeni parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması,

2- Bozma öncesinde zemin bedeli olarak 31.654,78 TL çit bedeli olarak 3000 TL hesaplandığı ve bu bedellere karşı sadece davacı idare vekilinin temyize geldiği gözetildiğinde davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

1-Dava konusu taşınmazın ifraz sonrası yeni parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması,

2- Bozma öncesinde zemin bedeli olarak 31.654,78 TL çit bedeli olarak 3000 TL hesaplandığı ve bu bedellere karşı sadece davacı idare vekilinin temyize geldiği gözetildiğinde davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3- ... bedeli yönünden hükme esas alınan ... Büyükşehir Belediyesi ... ... ... Eğitim Hizmetleri ve ... Bahçesi İşletmeciliği San. ve Tic. A.Ş.’nin 24/01/2020 tarihli cevabi yazısında 500-600 cm boyunda bir adet saksılı leylandi fiyatının 1050 TL+KDV olarak belirtildiği, ancak bu bedelin hangi yıla ait olduğunun yazı içeriğinden anlaşılamadığı, yine aynı şirketin 12/11/2019 tarihli yazısında farklı ebatlarda farklı cins leylandilerin birim fiyatlarının bildirildiği, hükme esas alınan bilirkişi kurulunca Ocak 2019 tarihi itibariyle 1 adet saksılı leylandı fiyatının 1050 TL bedele %18 oranında KDV bedeli eklenerek 1239 TL olarak kabul edildiği, bu bedelin geriye dönük Haziran 2018 tarihine eskale edildiği ve 1066 TL/adet fiyatına ulaşıldığı anlaşılmış ise de; dava tarihinin 09/12/2013 olduğu, bozma ilamı öncesinde ... türü olarak sadece leylandi ifadesi kullanıldığı halde bozma sonrası saksılı leylandi ifadesinin kullanıldığı, bozma sonrası ... boyutu Orman işletme şefliğinin bildirdiği verilerden 250 cm ve üzeri kabul edildiği halde hükme esas alınan raporda 500-600 cm kabul edildiği gözetildiğinde; bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak ağaçların hangi cins leylandi oldukları ve birim fiyat belirlemeye esas ebatları net olarak tespit ettirilip, dava tarihindeki maktu değerlerini gösterir veriler ilgili resmi kurumlardan getirtilerek ... bedeli hesaplattırılıp davacı idarenin usuli müktesep hakkı da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7368, Karar No: 2014/1384, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7368 E.  ,  2014/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2013 gün ve 2012/297 Esas, 2013/258 Karar sayılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden re'sen de hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın mağdurenin rızası ile cinsel ilişki gerçekleştirdiğinin ve mağdurenin suç tarihinden önce de babasının arkadaşı... isimli şahısla cinsel birliktelik yaşadığının, bu olay nedeniyle 25.08.2011 tarihinden itibaren de psikiyatrik tedavi gördüğünün anlaşılması karşısında, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın,... isimli şahsın eylemi ile mi olaydan önceki veya sonraki yaşam biçimi, bu yaşam biçiminin çevresinde yarattığı izlenim ve muhtemel tepkiler gibi sebeplerle oluşup oluşmayacağı konularında etraflıca değerlendirme yapılıp cinsel istismar sonucunda beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunun duraksamaya yer vermeyecek

şekilde Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak tespiti gerekirken, bu husus yerine getirilmeden eksik incelemeye dayalı Pamukkale Üniversitesi Sağlık ve Araştırma Uygulama Merkezinin raporu esas alınarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10340, Karar No: 2019/10989, Tarih: 17.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/10340 E.  ,  2019/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suçta kullanılan silahın müsaderesi için dava açıldığı halde bu konuda bir karar verilmemişse de zamanaşımı içerisinde mahkemesince bir karar verilebileceği olanaklı görülerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın mağdur ...’a yönelik yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

Mağdurun, sanık ile mağdur ... arasındaki kavgayı ayırırken bacağından bıçak ile yaralandığına yönelik mağdurların aşamalardaki beyanlarını doğrulayan adli muayene raporunun bulunması karşısında, yetersiz gerekçeyle yaralama eylemlerinden dolayı sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

2-Sanığın mağdur ...’a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

a-Sanık ile mağdur ... arasında apartman giderleri konusunda tatışma çıktığı ve tartışmanın akabinde sanığın ekmek bıçağı ile mağdura "seni bıçaklarım" diyerek saldırdığının ve mağdur ...’nin araya girerek tarafları ayırmaya çalıştığının iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın mağdur ...’e yönelik eyleminin silahla tehdit veya silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından hangisini oluşturduğu tartışılmadan yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

b-Suçun oluştuğunun kabulü halinde ise; taraflar arasında apartman giderleri ile ilgili tartışma yaşandığının kabul edilmesi karşısında,olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12271, Karar No: 2015/9391, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12271 E.  ,  2015/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Köyü No:... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının “... Mahalle ... Bulvarı ... Kent .../Blok No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının güncel mernis adresi de olan “... Mahalle ... Bulvarı ... Kent .../Blok No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21157, Karar No: 2017/8695, Tarih: 28.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21157 E.  ,  2017/8695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği " ... evleri " projesinden B-11 blok 4 nolu daireyi satın aldığını, konutun 27.11.2012 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs.gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 3.824,27 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 3.324,27 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 24.9.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.