muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28614, Karar No: 2018/6356, Tarih: 12.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/28614 E.  ,  2018/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 01.04.2003-31.03.2014 tarihleri arasında davalı Kuyucak Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı nezdinde koruma bekçisi olarak görev yaptığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kurum başkanına ilişkin olarak cep telefonu ile kayıt yapmak suretiyle asılsız iddialarla şeref ve haysiyet kırıcı beyanlarda bulunduğu gerekçesiyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, Mahkemece, davacının kışın 06:00-18:00, yazın 08:00-20:00 saatleri arasında olmak üzere çalışma süresi boyunca haftada 11 saat çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı, tanık olarak dinlendiği Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/239 esas sayılı dosyasındaki beyanında çalışma saatlerinin kışın 07:00-17:00,17:30, yazın 07:00 akşam 19:00 olduğunu beyan etmiştir. Aynı işyerine ilişkin Dairemizin 2013/35437 ve 2014/6988 esas sayılı emsal nitelikteki dosyaları hasat dönemi belirlenerek fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Dolayısıyla işbu dosya bakımından da, hasat dönemi belirlenmek ve davacının tanık olarak dinlendiği dosyadaki belirttiği çalışma saatleri esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır. HMK'nın 319. maddesinde ise “İddianın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı dava açılmasıyla; savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin mahkemeye verilmesiyle başlar.” denilmek suretiyle iddia ve savunmayı genişletme yasağı, HMK'nın 141. maddesinin 2. fıkrasında da ; “İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." denilmek suretiyle iddia ve savunmayı genişletme yasağının istisnaları açıklanılmıştır.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve bayram tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı tarafından talep edilmemesine rağmen, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık ücretli izne hak kazandığı gerekçesiyle ilgili alacak bakımından da hesaplama yapılmış olup, davacı tarafından bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah yapılmış, Mahkemece yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Mahkemece, davacı vekilinin ıslah dilekçesi esas alınmak suretiyle dava dilekçesinde belirtilen talepler aşılmak suretiyle yıllık ücretli izin yönünden de yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı ıslah dilekçesinde yıllık izin ücreti alacağı olarak 5.250,00 TL talep etmiş iken, talebin aşılmak suretiyle 5.250,15 TL üzerinden hüküm kurulması da hatalıdır.

4. Davacı dava dilekçesinde 1.500,00 TL ihbar tazminatı talep etmiş olup, ıslah dilekçesinde bu miktarı 2.034,00 TL'ye artırmıştır. Mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırılık oluşturacak şekilde ihbar tazminatının 2.034,66 TL şeklinde hüküm altına alınması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24012, Karar No: 2013/6980, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/24012 E.  ,  2013/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 04/06/1990-01/11/2001 tarihleri arası Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespitiyle diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 04/06/1990 - 01/11/2001 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi Bağ - Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kabulü ile; davacının ... sigortalılığının 04/06/1990 tarihinden 01/11/2001 tarihine kadar devam ettiğinin tespitine karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 04/06/1990 tarihinde başlayan vergi kaydı gereğince 04/06/1990 tarihi itibariyle resen sigorta tescilinin yapıldığı, 09/09/2001 tarihli İB formunda davacının vergi kayıt tarihlerinin 04/06/1990-30/09/1990 olduğunun bildirilmesinden sonra davacının 30/09/1990 tarihi itibariyle çıkışı yapıldığı, 04/06/1990-30/09/1990 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, oda kaydı ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

1479 sayılı ... Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

1479 sayılı ... Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

Somut olayda davacının vergi kaydının 04/06/1990 tarihinde başlayıp 30/09/1990 tarihinde son bulduğu ve oda ve sicil kaydının da bulunmaması sebebiyle sigortalılığının 04/06/1990-30/09/1990 tarihleri arasında geçerli sayıldığı anlaşılmaktadır. Bağımsız çalışma yalnızca tanık sözleri ile kanıtlanamaz. Uyuşmazlık konusu olan dönemde davacının sigortalılık koşullarını taşımadığı halde tanık beyanları ile sigortalılık elde etmesi mümkün değildir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/04/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7820, Karar No: 2007/1371, Tarih: 16.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7820 E.  ,  2007/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vekili Av.... ile davalı ....vek.Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 13.12.2004 gün ve 622-1468 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.02.2006 gün ve 4643-1736 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle Finansal Kiralama Sözleşmesi’nin dört yıllık olup sürenin 2000 yılında bitmesine, sözleşmenin sona ermesinden üç yıl sonra ve borçlu ve kefillerin verdiği teminatlarında iade edildikten sonra sigorta prim borcu nedeniyle davalı kefiller aleyhine takibe geçilmesinin M.K.nun 2. maddesine aykırılık teşkil etmesine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.90.-YTL harç ve takdiren 160.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15216, Karar No: 2011/47652, Tarih: 07.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/15216 E.  ,  2011/47652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 3.Ceza Dairesinin 14.02.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suç tarihi olan 09.02.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Çatalca Orman İşletmesi Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8713, Karar No: 2013/22634, Tarih: 11.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8713 E.  ,  2013/22634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.02.2013 tarih ve 2011/238-2013/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı Biskot Bisküvi Gıda San. ve Tic. A.Ş. tarafından Almanya’da mukim ABS Industriebedarf E.K. adlı firmadan 30.03.2009 tarihli fatura karşılığı satın alınan 3 kap 105 kg ağırlığındaki emtianın davalılardan Albatrans Uluslararası Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. adlı taşıyıcı firma sorumluluğunda, 05.09.2009 tarihli konşimento ile İstanbula taşındığını, İstanbul Atatürk Havalimanı’na getirilen emtianın aynı tarihte davalılardan Altıntaç Tekstil Depoculuk İnşaat San. ve Tic. A.Ş'nin maliki bulunduğu, davalı ...'nin işletmesini üstlendiği ve davalılardan Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş’nin abonman sigorta poliçesi ile teminat altına aldığını antrepoya alındığını, sigortalı emtianın bu antrepoda bulunduğu sırada 09.09.2009 tarihli yağışlar neticesinde hasarlandığını, hasardan davalıların sorumlu olduklarını, bu nedenle müvekkilince sigortalıya 09.12.2009 tarihinde ödenen 41.877,00 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, kısmen itibar edilen bilirkişi kök raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Altıntaç Tekstil Depoculuk İnş. San. ve Tic. A.Ş'nin antreponun maliki olması sebebiyle kusursuz sorumluluk hükümleri kapsamında sorumlu olduğu iddia edilmişse de, meydana gelen sel felaketinin mücbir sebep olarak nitelendirileceği, bu durumun, BK'nın 117. maddesi de nazara alındığında, bina malikinin sorumluluğunu ve zarar ile yapımdaki bozukluk veya bakımdaki noksanlık arasındaki illiyet bağını ortadan kaldıracağı, davalı ... Taş. A.Ş'nin sorumluluğu yönünden ise; antreponun kiracısı olması sebebiyle kusuru bulunması halinde sorumlu olacağı, ancak şiddetli yağmurun neden olduğu sel felaketinde, antreponun kapılarının patlaması ve içeriye sel sularının dolması olayında kiracının kusurlu sayılamayacağı, davalı Albatrans Uluslararası Nakliyat ve Dış Ticaret Ltd. Şti'nin uluslararası hava taşıyıcısı olduğu, Varşova Konvansiyonu'nun 18. maddesi uyarınca, yükün göndericiden teslim alınıp, alıcısına teslim edilmesine kadar geçen sürede malın ziya ve hasarından sorumlu olduğu ancak Varşova Konvansiyonu'nun 26. maddesi uyarınca ihbarın hasardan itibaren en geç 14 gün içinde yapılması gerektiği, hasar tarihinin 09/09/2009 olduğu dikkate alındığında davacı yanca dosyaya sunulan 01/10/2012 tarihli tutanak itibariyle ihbarın 14 günlük süreden sonra yapıldığı, davacının bu davalıdan istemiş olduğu rücuen tazminat isteminin reddi gerektiği; davalı ...'nin davalı ... Taş. A.Ş'nin işyerini 31/07/2009-31/07/2010 tarihleri arası işyeri abonman sigorta poliçesi ile sigortaladığı, sel-su baskınının riziko teminatı kapsamında olduğu ve 50.000,00 TL limitle sorumlu bulunduğu, işyeri sigortacısı davalının meydana gelen zarardan poliçe kapsamında sorumlu olacağı, diğer davalılara kusur izafe edilen bilirkişi kurulu ek raporuna itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davalılar, Altıntaş Tekstil Depoculuk İnşaat San. ve Tic. A.Ş., MNG Hava Yolları ve Taşımacılık A.Ş., Albatrans Uluslararası Nakliyat ve Dış Ticaret Ltd. Şti. aleyhinde açılan davanın reddine, 41.877,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalı ...'nden tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve olayın mücbir sebep sonucu meydana gelmesine göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece olayın mücbir sebep sonucu meydana geldiği ve bu sebeple de mümeyyiz davalının sigortalısı sorumlu tutulmadığı halde adı geçenin mali mesuliyet sigortacısı bulunan mümeyyiz davalı ... aleyhine hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemece olayın mücbir sebep sonucu meydana geldiği ve bu sebeple de mümeyyiz davalının sigortalısı sorumlu tutulmadığı halde adı geçenin mali mesuliyet sigortacısı bulunan mümeyyiz davalı ... aleyhine hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... A.Ş'ye iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/756, Karar No: 2024/4439, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/756 E.  ,  2024/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/816 Esas,2022/1795 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/246 E., 2019/85 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucu İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ceylanpınar Tarım İşletmesi Müdürlüğünün 18.07.2017 tarihinde yapılan 2017 yılı dalında fıstık ile dalında badem ihalesine girdiğini, ihale konusu bilgilerinin Ceylanpınar Tarım İşletmesi Müdürlüğünce belirlendiğini, müvekkilinin geçmişten bu yana fıstık işiyle ilgilendiği için Ceylanpınar Tarım İşletmesi Müdürlüğünün tahmini verim ve ağaç sayısını gözönünde bulundurarak ihaleyi 811.110,00 TL teklif vererek aldığını, işletme merkezinin makbuzlarından da anlaşılacağı üzere 34.980 kg yaş salkımlı cumbalı fıstık hasat ettiğini, Ceylanpınar Tarım İşletmesi Müdürlüğünün verim tahmininin yarısından bile az ürün elde edildiğini, davalı işletmenin gerek yaklaşık ton hesabıyla gerekse ağaç hesabındaki fahiş dereceye varacak şekilde yanılttığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı işletmenin hatalı olarak belirttiği ihale bilgileri nedeniyle müvekkilinin 40 ton eksik fıstık toplaması nedeniyle uğramış olduğu zarar için şimdilik 5.000,00 TL'nin 16.10.2017 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yoksun kaldığı kar dolayısıyla uğramış olduğu zarar için şimdilik 5.000,00 TL'nin 16.10.2017 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak faaliyetlerini sürdüren bir iktisadi devlet teşekkülü olduğunu, müvekkili idare tarafından hazırlanan ve davacı tarafın kabul etmiş olduğu TİGEM Ceylanpınar İşletmesi Müdürlüğü Dalında Fıstık ve Badem Satış İhale Şartnamenin 10/a fıkrası ile davacı tarafla imzalanan Ceylanpınar Noterliği’nin .... yevmiye numaralı 10.08.2017 tarihli 2017 yılı Dalında Yaş Fıstık satış sözleşmesinin 7/a fıkrasının bir sorumsuzluk kaydı anlaşması içerdiğini, müvekkili idarenin ağaç adedi ve ürün mahsulü yönünden bir taahhüdünün bulunmadığını, şartname ve sözleşmedeki verilerin tahmini olduğunun açıkça belirtildiğini, teslim tarihinden dava tarihine kadar geçen süre zarfında mahsulün akıbetini bilmenin mümkün olmadığını, davacı tarafça süresinde yapılmış bir ihbarın bulunmadığını, mevcut haliyle araziye ve mahsulü kabullenmenin söz konusu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla taraflar arasında yapılmış 2007 yılı dalında siirt fıstığı satımına ilişkin sözleşme gereğince tarafların sözleşme serbestisi ve sözleşmelerin bağlayıcılığı prensibi uyarınca kararlaştırılan hükümlere uymak durumunda oldukları, bu bağlamda, anılan düzenlemeler karşısında ahde vefa ilkesi gereğince davacı tarafın sözleşmenin 7/a maddesi gereğince; mahsule ait parseli sözleşmeyi imzalamadan önce gezip görebileceği, ağaç sayılarının tahmini olarak belirtildiği ve toplanacak mahsulün miktarının da tahmini olarak belirtildiği, sözleşmenin bu maddesi gereğince parseldeki ağaç sayısı ve bunun gibi hususlarda yapılacak itirazın kabul edilmeyeceği, yine sözleşmenin 7/c maddesi gereğince tartımda çıkan miktar ile tahmin edilen miktar arasında fark çıkması durumunda işletme ve müşterinin birbirlerinden herhangi bir hak talebinde olmayacağı düzenlemeleri ile davacı tarafın bağlı olacağının açık olduğu, bu düzenlemenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 115 inci maddesinde düzenlenen sorumsuzluk kaydı olduğu, sorumsuzluk kaydının hile veya ağır kusurun varlığı halinde hükümsüz olduğu, hafif kusur halinde geçerli olduğu, somut olayda, sözleşme hükümlerinde ağaç miktarı ve mahsül miktarının tahmini olarak belirtildiği ve de taraflar arasındaki sözleşmenin 7 nci maddesine göre davacının tesisleri gezip görme imkanı olduğu gözetildiğinde, davacının hile ve ağır kusurunun bulunmadığı bu sebeple sözleşmede belirtilen sorumsuzluk kaydının geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri