muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33626, Karar No: 2016/1447, Tarih: 01.02.2016

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeler Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... (4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar - Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, BAKIRKÖY 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 01/06/2015 gün ve 2015/595 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 01.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4392, Karar No: 2021/1104, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/4392 E.  ,  2021/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların uzun süredir muhasebecisi olan sanık ...'ın, sağlık sorunları yaşaması nedeniyle muhasebe işlemlerini oğlu olan diğer sanık ...'ın takip ettiği, katılanlarla aralarında muhasebe işlemleri ve işçi sigorta bildirimlerinde sorun olması nedeniyle anlaşmazlıklar çıkınca katılan ... ...'in sanık ...'a muhasebe evraklarını yeni muhasebecisine devretmesi talimatını verdiği, katılanın ayrıca yaptığı incelemede bir kısım SGK, prim ve vergi borçlarının ödenmediğini fark ettiği ve 2007 yılından 93,80 TL verginin zamanında ödenmemesi nedeniyle 10,43 TL gecikme zammı, 2008 yılından 257,57 TL verginin zamanında ödememesi nedeniyle 35,40 TL gecikme zammı, 2009 yılından 2.357,34 TL verginin ödenmemesi nedeniyle 194,61 TL gecikme zammını katılanın ödemek zorunda kaldığı, katılanın sanık ... hakkında kendisini zarara uğrattığı ve belge ve defterleri teslim etmediği iddiasıyla Konya Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler Odasına şikayet başvurusunda bulunduğunda sanığın odaya yaptığı savunma ekinde dosyada fotokopisi bulunan 20.07.2009 ve 02.11.2009 tarihli muhasebe evrak ve defterlerini iade ettiğine dair tutanak ibraz ettiği, katılanın bu tutanaklardaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek sanıklar hakkında şikayetçi olduğu, yapılan incelemede 20/07/2009 ve 02/11/2009 tarihli tutanaklar altındaki teslim eden imzalarının sanık ... ile sanık ...’a ait olduğu, teslim alan imzasının katılana ait olmadığının tespit edildiği, sanığın iş yerinde yapılan aramada evrak ve defterlerin iadesinde zorunlu olarak iade edilmesi gereken geçici vergi beyannamesi, muhtasar beyanname, tahakkuk fişi, vergi dairesi alındısı gibi evrakların bulunduğu, bu şekilde sanıklar... ve ...’ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını, sanıklar ... ve ...’nin özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1)Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1)Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 207/1, 66/1-e ve 67/2-a maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son sebep olan sanıkların sorgu tarihi 25/11/2010 ile hüküm verilmeden önce 25/11/2018 tarihinde dolduğu, mahkemenin buna rağmen düşme kararı vermediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

1)Sanıklar ..., ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların savunması, katılanlar ve tanıkların beyanları, muhtasar beyannameler, vergi dairesi alındıları vs belgeler, arama tutanakları, bilirkişi raporları, SGK yazıları, Gelir İdaresi Başkanlığı yazısı, Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler Odası Başkanlığı yazıları ile dosya kapsamından, bozma sonrası alınan Adli Tıp Raporuna göre inceleme konusu 20/09/2009 tarihli ve 02/11/2009 tarihli tutanaktır başlıklı belgede ... kaşesi üzerinde atılı basit tersimli imzalar ile ...'nın mukayese imzaları arasında biçimsel benzerlik görülmekle birlikte söz konusu imzaların basit tersimli olması nedeniyle ...'nın eli ürünü olup olmadığı yönünde daha ileri bir tespite gidilemediğinin belirtildiği, Mevlana Vergi Dairesi'nin 27/05/2019 tarihli cevabı yazısında ... Fotoğrafçılık Ltd. Şti'nin 2007, 2008 ve 2009 yıllarındaki vergi borçlarını muhtelif şekillerde vezneden nakten veya çekle, mahsuben ödeme veya bankadan hesaben ödeme gibi ödendiği belirtilerek tahsilat dökümlerinin gönderildiği, SGK cevabı yazısında da adı geçen şirketin 2007, 2008, 2009 yıllarında iş yerinde çalışan bulunmadığının belirtildiği, tüm dosya kapsamıyla sanıkların üzerine atılı suçların işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31228, Karar No: 2016/4791, Tarih: 23.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31228 E.  ,  2016/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 52/2, 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 2400.00.-TL apc.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Muhakemesinin asıl amacı, maddi gerçeği ortaya çıkarmaktadır. Buna ulaştıracak araç ise delillerdir.

Deliller; samimi açıklamalar, tanık beyanları, sanık ve tanıktan bazı kişilerin açıklamaları, tutanaklar özel yazılı açıklamalar görüntü ve/veya ses kayıt eden açıklamalar şeklinde ayrıma tabi tutulabilinir. Deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise giderilmelidir. Soruşturmada toplanmayan delillerin ise mahkemece toplanması gerekir.

Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için, eylemin olup olmadığı kanıtların yorumu ile saptanır. Hakim gerekçede mantıksal kronojik dizi içinde açıklar, bu dizi ise iddia, savunma, kanıtların yorumu sabit kabul edilen eylem ihlal olunan norm ve bunun yorum ile ulaşılan sonuçlar hüküm şeklinde olmalıdır.

Yağma olaylarında genelde tanık yoktur. Bu nedenle mağdurun beyanı önemlidir. Şayet duraksama varsa yenilmesi gereken bir şüphe olduğu düşünülmeli ve öncelikle bu durum ortadan kaldırılmalıdır. Böyle bir hal yoksa mağdur beyanı önemsenip, öne alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'da, malvarlığına karşı suçların yer aldığı onuncu bölümde 141 ve devamı maddeleri arasında düzenlenen hırsızlık suçu, zilyedinin rızası olmaksızın taşınır bir malın kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alınmasıdır.

Yağma, hırsızlık suçunun cebir, tehdit ve/veya şiddetle işlenen hali olup; 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinde suçun temel şekli tanımlanmıştır. 148. maddenin 1. fıkrasında mağdurun rızası cebir veya tehdit kullanılarak, mağdurun malı teslim etmesi veya malın alınmasına karşı koyamaması, TCK'nın 148. maddesinin 2. fıkrasında ise, cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya varolan bir senedi hükümsüz kılındığını açıklayan bir vesika vermeye, senet haline getirilecek bir kağıdı imzalamaya veya varolan senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi halini saymıştır.

Şantaj suçu 5237 sayılı TCK'nın 107. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 1. fıkrasında “Hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenip 08.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasa ile “Kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde de birinci fıkraya göre cezaya hükmolunur.” şeklinde 1. fıkraya eklenmiştir.

Dolandırıcılık suçunun varlığından sözedebilmek için ise, mağdurun iradesinin bir şekilde yanıltılması veya içerisine düştüğü hatadan faydalanarak menfaat temin edilmesi gerekmektedir.

Görülüyor ki hırsızlık da çalma, aşırma gibi geniş anlamda bir güç harcama ve kullanma ile malın bulunduğu yerden alınmasında rızasızlık vardır.

Hırsız çalar, aşırır; dolandırıcı ise zilyedin iradesini yanıltıp veya içine düştüğü halden faydalanarak sakatlanmış irade ile menfaat temin edilmelidir.

Dolandırıcılık salt mal varlığına karşı işlenen bir suç değildir. Mal varlığının yanı sıra irade ve karar özgürlüğününde koruma amacını güden bir suçtur.

Yağma suçlarında hem mal varlığı ve hemde kişi özgürlüğü tehdit edilmektedir. Zor ve özellikle tehdit mağdur üzerinde aldatıcı değil, onun direncini kırıcı ve korkutucu ise mağdurda failden bu nedenle çekinip korkup kendi zararına bir işlemde bulunmayı tercih zorunda kalmış ise eylem hiçbir zaman dolandırıcılık olmayacak olayın özelliğine göre hırsızlık ya da zorla yağma alanında kalacaktır.

Şantaj ise yağma suçlarıyla zorlama suçlarına benzememektedir. Tehdidin zamanı, konusu ve şekli ile tehdit suçlarından da ayrılmaktadır. Şantaj suçundaki tehdit açıklama tehdididir. Açıklama tehdidi ile doğacağı düşünülen zarar konusu objektif bir değerlendirme değil mağdurun subjektif değerlendirmesi ön planda tutulmaktadır. Tercih edilebilirlik mağdurun subjektif değerlendirmelerine göre belirlenmektedir. Açıklama tehdidinin para veya diğer yararın eldesinden önce gerçekleşmesi gerekir. Bu açıklama tehdidinin belirtilen yararın eldesine yönelik olması gerekir. Yağmada; bir açıklama tehdidinden bahsedilmez.

Dolandırıcılık suçunda ise; mağdur iradesinin hataya düşürülerek yanıltılması ise açıklama tehdidi olmadığı düşünülmelidir.

Yukarıda açıklanan genel bilgiler çerçevesinde, somut olaya gelince;

Dolandırıcılık suçunda ise; mağdur iradesinin hataya düşürülerek yanıltılması ise açıklama tehdidi olmadığı düşünülmelidir.

Yukarıda açıklanan genel bilgiler çerçevesinde, somut olaya gelince;

Yakınan 03.06.2012 tarihli kolluk ifadesinde; “ Olay günü ... meydanında bulunduğum sırada yağmur bastırdı. Bir tentenin altına girdim. Yanıma bir erkek şahıs geldi. Bana, dayı ileride bizim alem yaptığımız araba var, dışarısı gözükmüyor, ben oraya gidip yatacağım, dedi. Ben bu söze kızdım ve yürümeye başladım. Kemeraltına girdiğim sırada bu şahıs benim arkamdan gelerek koluma girdi. Beni metruk bir binaya doğru çekiştirmeye başladı. Bende, dur sana bıçağımı çekeyim, dedim. Şahıs beni zorla bu binaya sokup, polis olduğunu söyledi. Bana, sen polise bıçak çektin, senin hakkında işlem yapacağım, dedi. Beni bir sandalyeye oturttu. Sonra başka bir şahıs daha geldi. Ancak beni binaya sokan şahıs, üzerinde ne varsa çıkart, dedi. Korktuğum için 80.-TL paramı, cep telefonumu, kimliğimi ve araba anahtarımı çıkarttım. Şahıs bunları aldı. Polis olduğuna inanmadığımı söyleyince, yeleğinin altında duran ve benim görmediğim bir aleti açar gibi yaptı. Bu aletten sesler geldi. Ben gitmek için sandalyeden kalkmak isteyince göğüs kısmıma bastırarak tekrar oturtturdu. Bana, bizim maaşlar yetmiyor, 4000.-TL vereceksin, bizde seni bırakacağız, dedi. O esnada bayılmışım. Şahıslar kafama su dökerek beni ayılttılar. Sonra bir kişi ile telefonda konuşuyor gibi yaparak, tamam bize 2000.-TL ver, bankadan kredi çek, dedi. Ben korktuğum için kabul ettim. Birlikte bankaya gittik. Giderken kredi çekmem için daha önce aldıklarından sadece kimliğimi iade etti. Bankada şahıs sürekli yanımda beklediği için banka görevlilerine bir şey söyleyemedim. Parayı aldıktan sonra şahıs bana 20.-TL taksi parası verdi. Taksi ile kendi aracımın yanına geldim. Aracımda uyuyakalmışım. Eve gidince eşime dahi bir şey söyleyemedim. Eşim durumumdan şüphelenince anlatmak zorunda kaldım ve polise başvurduk.” dediği,

Yakınanın ifadesinde geçen, kendisinin zorla içerisine sokulduğunu iddia ettiği metruk binayı polis memurlarına gösteremediği,

Yakınanın kredi çektiği bankanın güvenlik kamera kayıtlarındaki görüntülerden sanığın kimliğinin tespit edildiği,

Sanığın 24.09.2012 tarihli Savcılık beyanında ve tüm aşamalarda, “ Yakınan ile bir tentenin altında karşılaştım. Bana eşcinsel olduğunu ve benden hoşlandığını söyledi. Beraber bir çay ocağında oturup, çay içtik. Ben kendisine söylediği sözler için kızdım. Ayıp değil mi, senin çoluk çocuğun yok mu, seni polise şikayet edeceğim, dedim. Bana, aman şikayet etme, rezil olurum, evliyim, deyip para teklif etti. Ben de 2000.-TL camiye bağışla, abdest al, namaz kıl, tövbe et, dedim. Kabul etti. 2000.-TL kredi çekip, camiye bağışlamak için bana verdi. Ben sadece onun saflığından faydalanıp parasını aldım,yağma suçlamasını kabul etmem.” dediği,

Yakınanın 11.10.2012 tarihli Savcılık beyanında ise, sanığın ifadesinin kendisine okunması üzerine panik içerisinde, sorulara hızlı cevaplar vererek, aşırı tepki gösterip, “İddiaları kabul etmiyorum. Ben zarar vereceğini düşündüğüm için bankadan para çekip verdim. Tek başınaydı, yanında başka kimse yoktu.” dediği,

Yakınanın yargılama aşamasında 10.12.2012 tarihli celsede ise, “ Olay günü yağmur yağdığı için bir tentenin altında iken üzerinde polis kıyafeti olan sanık yanıma geldi. Bana emekli olup olmadığımı, nereye gideceğimi sordu. Sonra az ileride alem arabası olduğundan bahsetti. Ben kızdım ve yanından ayrıldım. Arkamdan geldi. Kolumu tutup, metruk bir binaya soktu. Beni duvara yasladı telefonumu çıkarıp polisi aramak istedim 155 benim diye karşılık verdi. Kimliğimi, 80.-TL paramı, aracımın anahtarını, ruhsatını aldı. Sorgu odası olduğunu söyledi, yeleğinin altındaki şey telsize benzeyen sesler çıkarıyordu, silahı olduğunu söyledi, polise karşı geldin rüşvet, fuhuş teklif ettin, senin 20 yıl cezan var hakkında fezleke düzenleyeceğiz, sen polis değilsin diyerek fırladım yakamdan tutup bastırıp bir tabureye oturttu. Benden 4000.-TL para istedi. O esnada bayılmışım. Sonra bir taksiye bindik. Bankaya gittik. 2000.-TL para çektim, verdim. Bankadan çıktıktan sonra benden önce aldığı para dışında her şeyi iade etti. Yanımdan ayrılırken beni tehdit ettiği için şikayetçi olamadım. Ben iki gün sonra bir polis tanıdığıma olayı anlattım.” dediği, soruşturma ifadesi okununca doğrudur şeklinde açıklamada bulunmuştur.

Banka kamera kayıtlarında ise, yakınan ile sivil kıyafetli olan sanığın birlikte yürüyerek bankaya geldikleri, sanığın yakınanın para çekme sırasında bekleme salonunda koltukta oturup, bankolara yaklaşmadığı mağdur ve sanığın bankadan birlikte çıktıkları izlenebilmektedir.

Yukarıda mağdur ... özetlenen aşamalardaki tüm beyanlarında sürekli vurguladığı, sanık tarafından kendisine yönlendirilen hareketlerinin, iradesini aldatıcı değil, direncini kırıcı ve korkutucu olup bunun etkisi altında kalıp, korkarak kendi zararına işlemde bulunmak zorunda kaldığını ileri sürmektedir.

Hal böyle olunca;

Sanık tarafından mağdura yönlendirilen eylemlerinin yağma suçunda aranan cebir, şiddet, tehdit boyutuna ulaşıp ulaşmadığı yönü irdelenip, gereğinde mağdurun bu konudaki ayrıntılı beyanı alınıp sonucuna göre suçun hukuk nitelendirmesi yapılması gerekirken, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2)24.11.2015 tarihli Resmi Gazate'de yayımlanarak yürülüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki iptalin yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13892, Karar No: 2013/3440, Tarih: 14.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/13892 E.  ,  2013/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının maliki olduğu ve olay günü dava dışı ... tarafından kullanılan ve davalı ... tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan kamyonun, 30.06.2010 günü seyir halinde iken trafik ışıklarına geldiğinde önüne aniden bir başka aracın çıkması üzerine sigortalı araç sürücüsünün frene bastığını, aniden fren yapılması üzerine sigortalı aracın kasasında yüklü bulunan demirlerin bir kısmının yol üzerine döküldüğünü, yola doğru kayan demirlerin, sigortalı aracın bagaj kısmına zarar verdiğini, davalı ... şirketinin, yapılan kazanın ve hasarın teminat kapsamında olmadığı gerekçesiyle müvekkilinin uğradığı hasarı tazmin etmediğini, ancak sigorta genel şartlarında meydana gelen olayın teminat dışı hallerden olmadığının açık olduğunu belirterek 4.700,81 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, “...30.06.2010 tarihinde meydana gelen kaza sonucu davalı ... şirketine kasko sigortalı araçta oluşan hasarın kasko poliçesi teminatı kapsamında bulunmadığı...” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kasko Sigorta Sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindedir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/l maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması müsademesi devrilmesi düşmesi yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.