muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11338, Karar No: 2025/8225, Tarih: 06.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/11338 E.  ,  2025/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1328 E., 2020/1983 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1328 Esas, 2020/1983 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın 22.12.2020 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmeleri gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17330, Karar No: 2018/6037, Tarih: 18.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17330 E.  ,  2018/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 19/06/2013 tarihinde ... Sinema Ltd Şti'ne ait sinema salonunda yangın meydana gelmiş olup, yangın sonucunda sigortalı şirkete ödeme yapıldığı, bu yangının davalıya ait bacadan çıkan yangın nedeniyle meydana geldiğini ve olaydan davalının sorumlu olduğunun bu nedenle fazla ilişkin haklarını saklı tutarak sigortalıya ödenen 1.458,63 TL tazminatın ödenme tarihi olan 24/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmazda kiracı olduğunu, yangının çıkmış olduğu saatte fırınların çoktan söndürülmüş olduğunu, yangının meydana gelmesinde müvekkilinin bir kusuru olmayıp tüm kat maliklerinin bu yangından sorumlu olduğunu belirterek davanın başta husumet olmak üzere reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; yangının çıkış yeri itibari ile 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 4.maddesi gereğince ortak alanlardan sayıldığı, yangının çıkışından ötürü davalı tarafın kusurunun tam ve net olarak belirlenemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29824, Karar No: 2018/10904, Tarih: 20.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/29824 E.  ,  2018/10904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı ... vekili avukat ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının eczacı olduğunu, eczaneye ait aylık 3000 faturanın işlem gördüğünün saptanması üzerine detaylı inceleme başlatıldığını, yapılan incelemeler sonunda ... eczanesi işlemlerinde reçeteler üzerinde tahrifat yapıldığı, sahte ilaç reçetesi düzenlendiği, hastaların hiç doktora gitmemesine rağmen ve hastalardan habersiz karnelerine ilaç reçetesi düzenlettirilerek satış yapılmış gibi kurumdan parasının alındığı, hasta reçetelerine ilave ilaç ismi yazılarak haksız olarak bedelinin kurumdan tahsil edilmek sureti ile kurumun zarara uğratıldığının saptandığını, şu anda resmi belgesi olan 25.000,00 TL'lik zararın saptanmış olduğunu, tahmini zararın ise 500.000,00 TL civarında olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kesinleşen 25.000,00 TL'lik zararın, zararın oluştuğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 529.109,61 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı, ceza davasında beraat ettiğini, mahkemenin beraat kararı ile bağlı olduğunu, ceza davanın bekletici mesele yapılmasının gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 25.000,00 TL tazminatın dava tarihi olan 15/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 282.027,95 TL asıl alacak ile 228.081,66TL faiz alacağının ise ıslah tarihi olan 14/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 25.000,00 TL tazminatın dava tarihi olan 15/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 282.027,95 TL asıl alacak ile 228.081,66TL faiz alacağının ise ıslah tarihi olan 14/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı eczanenin usulsüz işlemleri nedeniyle kurumu zarara uğrattığını ileri sürerek kurum zararının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, davanın reddini dilemiş, mahkemece, bilirkişi raporu, kurum müfettiş teftiş raporu dikkate alınarak davacı kurumun davalının işlettiği eczanelerdeki usulsuzlükler nedeniyle zararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı kurumun suç duyurusu üzerine davacı hakkında "Resmi Belgede Sahtecilik" suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/296 Esas sayılı dosyasına dava açıldığı ve mahkemece davalı hakkında beraat kararı verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay Ceza Dairesi tarafından hükmün bozularak yerel mahkemesine gönderildiği ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi (6098 sayılı BK.nun 74. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değil ise de mahkumiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Bu nedenle açılmış bir ceza davası var ise ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekir. Mahkemece, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin dosyası beklenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, ceza davası sonucu beklenmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30329, Karar No: 2015/951, Tarih: 27.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/30329 E.  ,  2015/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/329733

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/512 (E) ve 2013/372 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde örülmemiştir. Ancak;

1-Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCY'nın 165/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörülmüş olması ve hapis cezasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmakla, aynı Yasa'nın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca beş gün olacağı gözetilmeden adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan 30 gün adli para cezası tayini,

2- 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 2.30 TL'den ibaret yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” ve 2.30 TL'den ibaret yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20,00 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 342/4.maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesine'' karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31182, Karar No: 2020/6991, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/31182 E.  ,  2020/6991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10/04/2006 tarihinden itibaren asıl işverenin ... olduğu alt işverenin sürekli değiştiği ...'ın ... İlçe İşletme Müdürlüğünde şöför olarak 30/04/2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının haksız olarak ve işçilik ücretleri ödenmeden sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını ancak bu çalışmalarının karşılığı ücretlerin kendisine ödenmediğini ileri sürmüş, iddiasını da tanık beyanları ile ispatlama yoluna gitmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada çalışma saatlerine ilişkin yazılı delil olmadığından tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmıştır. Dosyadaki delil durumuna göre, tanık beyanlarına dayalı hesaplama yapılması isabetlidir. Davalı tanık dinletmemiş, davacının dinlettiği tanıklardan S... beyanında davası olduğunu söylediğinden bu tanığın beyanına da ihtiyatla yaklaşılması gerektiği anlaşılmıştır. Buna göre, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil çalışmalarının ispatında davacı tanıklarından ... beyanı esas alınmalıdır.

Hükme esas alınan raporda davacının dini bayramlar dışında kalan ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı husumeti olmayan tanık beyanı ile uyumludur, ancak bu alacak için de tanığın davacı ile birlikte çalıştığı süreye kadar hesaplama yapılmalıdır. Fazla mesai ücreti hesabında ise sözü edilen davacı ... "Mesaisi sabah 8 akşam 17:30 saatleri arasındaydı. Normal mesaisi bu şekildeydi ancak iş olduğu zaman kaldığı da olurdu. Davacı müdürün şoförüydü. ... da yoğunluk kış aylarındadır. çünkü genellikle kış aylarında arıza olur. arıza sebebiyle müdür kaldığı zaman o da işyerinde kalırdı. " demekle, kış dönemi olan yoğunlukta haftanın kaç günü, günde kaç saat çalışıldığını somut bir şekilde anlatmadığından davacının çalışma süresi içerisindeki mesaisinin haftanın 6 günü 08.00-17.30 saatleri arasında olduğu kabul edilerek, yine tanığın davacı ile birlikte çalıştığı süreye kadar hesaplama yapılmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8590, Karar No: 2014/8504, Tarih: 17.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8590 E.  ,  2014/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2010/312-2013/5

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerindeki çalışmaları karşılığı olarak son bir yıldır hak ettiği ücretleri alamadığını ve defalarca istemesine rağmen ücretinin ödenmediğini, bu nedenle tek taraflı olarak iş akdine son verdiğini, kıdem ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı iş sözleşmesinin şirket tarafından feshedildiğini, iş yerinde 2.510,84 TL alacağı olduğunu ancak ekonomik şartlar nedeniyle karşılanamadığını, fazlaya ilişkin talebin oluşa uygun olmadığı, iyi niyet istinat etmesinin sözkonusu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda taraflar arasında davacının ücret alacağının ödenip ödenmediği, ne kadar ödendiği konusunda uyuşmazlık vardır. Davalı dava konusu ücret alacağının davacıya kısmen ödendiğini, kalan kısmının ekonomik nedenden dolayı ödenemediğini savunmuş ve yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece davalının yemin deliline dayandığı gözetilerek karşı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmalı, yemin teklif edildiği takdirde gerekli usuli işlemler yapıldıktan sonra oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29589, Karar No: 2014/11845, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29589 E.  ,  2014/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

..

Taraflar arasındaki Hazine arazisi üzerindeki muhtesat niteliğindeki yapı ve ağaç bedelerinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Hazine arazisi üzerindeki muhtesat niteliğindeki yapı ve ağaç bedelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabuüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek asgari levazım bedeline ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16119, Karar No: 2017/15437, Tarih: 07.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16119 E.  ,  2017/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21 .maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim,

tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.