muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3862, Karar No: 2023/16116, Tarih: 15.03.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiği hususunun mağdur beyanı, olay tutanağı, sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamıyla sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın direnme eylemini, silahtan sayılan çakı bıçağı ile gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırım uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9575, Karar No: 2016/21073, Tarih: 05.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/9575 E.  ,  2016/21073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1) 5237 sayılı TCK'nın 52/4, 5275 sayılı Kanun'un 109. ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

2) TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapis cezasından çevrilen adli para cezasının takdire göre taksitler halinde ödenmesi ve taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazın kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentte yer alan "hükmün kesinleşme tarihinden itibaren" ibaresinin ve “yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresi çıkarılarak, yerine "Sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10473, Karar No: 2018/21493, Tarih: 21.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/10473 E.  ,  2018/21493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... İlçesi, ... Mahallesi 454 ( ifrazen 647) parsel sayılı taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmaz kadastral parsel olduğu halde emsal incelemesi sonucu bulunan bedelden ... oranı düşülmek suretiyle değer biçilmesi nedeniyle raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10473, Karar No: 2015/34102, Tarih: 18.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10473 E.  ,  2015/34102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/202034

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/308 (E) ve 2012/412 (K)

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık H.. A..'ın yazı işleri müdürü olarak meclis toplantılarına ait tutanaklarda farklı anlamlara gelebilecek oynamalar yapmak, meclis tutanaklarının yazımını geciktirmek ve meclis üyelerine bilgi vermekten kaçınmak, yasal yetkisini aşarak kurum amirine ait hasta sevk kağıdını imzalamak ve gerçekten hasta olan katılan T.. Ç..'ya ait hasta sevk kağıdını kanuna aykırı şekilde imzalamamak, sanık R.. B..'ın da yukarıda belirtildiği şekilde diğer sanık H.. A..'ın görevde yetkisini aşan işlemlerine onay vermekten ibaret eylemleriyle, sanıkların kişilerin mağduriyeti veya kamunun zararına yol açıp açmadıkları ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayıp sağlamadıkları gerektiğinde uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle değerlendirilerek, sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi gerekçe gösterilerek, yetersiz gerekçeyle sanıkların beraatlerine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan İ.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5832, Karar No: 2010/6630, Tarih: 09.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5832 E.  ,  2010/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKHAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın vekil tayin ettiği davalı oğlu M. tarafından 8 parsel sayılı taşınmazını oğlu M.'in kayınbiraderi M. A.'ya satış suretiyle temlik edildiğini, ondanda Mehmet'in damadı davalı S.'e devredildiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve mirasçılar adına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kesin hüküm nedeniyle reddine ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece; "...ilk davanın usulden reddedilmesi nedeniyle HUMK'nun 237.maddesinde öngörülen kesin hükmün varlığından bahsedilemeyeceği" gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiasının kanıtlandığı ve son kayıt malikinin de iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın 8.10.2001 tarihinde düzenlenen vekaletname ile vekil tayin ettiği davalı oğlu M. tarafından 10.10.2001 tarihinde 8 parsel sayılı taşınmaz dava dışı M.A.’ya, ondan da 28.2.2007 tarihinde diğer davalı S.’e satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki; davanın niteliği, Dairenin ilk bozma kararında muris muvazaası olarak belirlenmiş ve mahkemece de bu karara uyulmuştur.

O halde, bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usuli kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Ne var ki, mahkemece son kararda muris muvazaası hukuksal nedeni bir kenara bırakılarak bozma kapsamı dışına çıkılmak suretiyle vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olarak kabul kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle, taraf delilerinin eksiksiz toplanması, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, nitelendirmede yanılgıya düşülerek eksik soruşturmayla yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2508, Karar No: 2016/10266, Tarih: 09.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2508 E.  ,  2016/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini, feshin asıl nedeninin sendikal nedenler olduğunu belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren ise davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, iş sözleşmesinde davacının genel tatil günlerinde çalışacağına dair düzenleme olduğunu, sendikal neden iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı davalı işyerinde ilk önce güvenlik görevlisi olarak işe başlamış akabinde fesih tarihinde çamaşırhanede çamaşırcı olarak toplamda 4 yıl 2 ay kadar süreyle çalışmakta olduğu anlaşılmıştır.

Davacının iş akti, amirlerine haber vermeksizin 23 Nisan, 1 Mayıs ve 19 Mayıs 2015 tarihlerinde devamsızlık yaptığından bahisle 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi uyarınca feshedildiği bildirilmiştir.

Davacı ile güvenlik görevlisi olduğu dönemde imzalatılan iş sözleşmesinin 10.maddesinde " ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işyerlerinde çalışmayı işçi kabul eder" şeklinde düzenleme olduğu ancak davacının güvenlik işinden sonra en son çamaşırhanede çalıştırılmakta olduğu ve bu yeni dönem için bir iş sözleşmesi imzalanmadığı da görülmüştür.

Davacının 14.04.2015 tarihli noter ihtarı ile kendisine yapılan ayrımcılık ve farklı muamele ile psikolojik baskı uygulamalarının kaldırılması ve verilmeyen halarının verilmesine ayrıca ...sendikasına üye olduğunu" beyan ettiği, noter ihtarının davalıya 21.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği de anlaşılmıştır.

Devamsızlık yaptığına dair tutanaklar tutularak davacıdan savunma istenmiş, davacı savunmasında özetle, " sendikası ile 1 Mayıs kutlamalarına katıldığından dolayı, 23 Nisan 2015 çocuk bayramında ailesi ile etkinliklere katıldığından dolayı ve 19.05.2015 tarihinde gençlik ve spor bayramında da kutlamalara katıldığı için işe gelmediğini, resmi tatillerde mesailere katılmayacağını birim şefine bildirdiğini, buna rağmen savunması alındığını, bu savunmasının sendikalı olduğu için alındığını" beyan etmiştir.

Fesih ile ilgili kronolojik sıralama yukarıda belirtildiği gibi olup davacının genel tatillerde çalışacağına dair iş sözleşmesi hükmünün, güvenlik görevlisi olarak çalıştığı dönem için tanzim edilen sözleşme hükmü olduğu, yapılan işin niteliği gereği genel tatillerde çalışmasının gerekli olduğu ancak daha sonra davacının başka görevlerde çalıştırılmaya başlandığı en son fesih tarihinde çamaşırcı olarak çalışmakta olduğu görüldüğünden iş sözleşmesinin bu hükmünün işçi aleyhine değerlendirilemeyeceği Dairemizce benimsenmiştir.

Ayrıca davacının devamsızlık yaptığı günler ile ilgili olarak alınan savunmasında birim amirine resmi tatillerde mesailere katılmayacağını bildirmesi karşısında davacının mazeretini işverene bildirdiği, buna rağmen işverence devamsızlık gerekçesi ile fesih yapıldığı, yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmıştır. Buna karşılık davacının iş sözleşmesinin, sendikal nedenlerle feshedildiğine dair iddiasının ispatına yarar yeterli delil sunulmadığı gibi işverenin iş sözleşmesini salt sendikal nedenlerle feshettiği sonucuna da ulaşılamamıştır. Dolayısıyla davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile feshin haklı olduğundan bahisle davanın reddine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı işyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihinde alınması gereki 29,20 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yapılan 124,90 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11023, Karar No: 2016/2107, Tarih: 17.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11023 E.  ,  2016/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-1219 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 5728 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile müsadere hükümlerinin madde metninden çıkartılması karşısında; sanığın suçta kullandığı aletlerin TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesi yerine, yürürlükte bulunmayan yasa maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

2-1219 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 5728 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile müsadere hükümlerinin madde metninden çıkartılması karşısında; sanığın suçta kullandığı aletlerin TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesi yerine, yürürlükte bulunmayan yasa maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ve hükümden müsadereye ilişkin kısımdan ''1219 sayılı Kanun'un 41.'' bölümü çıkartılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 54." ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5583, Karar No: 2021/22797, Tarih: 14.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/5583 E.  ,  2021/22797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Hazine vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmaması ve şikayetçi kurumun katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.