muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4980, Karar No: 2019/1752, Tarih: 04.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4980 E.  ,  2019/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/12/2016 tarih ve 2014/187 E - 2016/614 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/07/2017 tarih ve 2017/324-2017/798 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısının, dava dışı Zürich Versicherungs–Aktiengeselschaft şirketine ait emtiayı ... – Irak arası taşıma işini aldığını, davalıların asıl taşıyıcı şirketin alt taşıyıcısı olduğunu, yükün Piesendorstan ...'e kadar davalı Eksa Uluslararası Taş. ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından taşındığını, ...'den Irak'a kadar ise taşımanın diğer davalı Noktaş Uluslararası Taş. Gıd. Dayanıklı Tük. Malları İth. İhr. Tic. A.Ş. tarafından yapılmış olduğunu, davalıların alt taşıyıcı olarak taşımayı yaptıkları sırada emtianın hasara uğradığını, bu hasar nedeniyle Avusturya Cumhuriyeti Salzburg Eyalet Mahkemesinin 28/05/2013 tarihli ve 4Cg26/12f-33 karar sayılı ilamı ile müvekkili sigorta şirketinin, taşıma işinin sigortacısı olarak, yük sahibi Zürich Versicherungs - Aktiengeselschaft Şirketine 15.079,80 Euro asıl alacak ve yargılama giderleri dahil toplam 28.279,94 Euro ... olduğunu, ...'e kadar taşımayı yapan davalı şirketin şoförünün ...'de yapılan aktarmada diğer davalının aracına yüklenmesi sırasında yükleme ayrıntılarını bildirmediğini, gerekli uyarı ve bilgilendirmelere rağmen taşıma ve aktarmada gerekli özenleri göstermeyen davalıların yükte meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, yük sahibine ödenen bedelin ... konvansiyonu hükümlerine göre davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Eksa Uluslararası Taş. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, yükün ...'da bizzat gönderici tarafından müvekkilinin aracına yüklenerek sabitlendiğini, müvekkilinin taşımayı tam ve kusursuz yerine getirdiğini, asıl taşıyıcı tarafından müvekkiline yükleme, istif ve boşaltma için ayrıca ücret ödenmediğini, hasarsız şekilde taşıma yaptığını, hasarın diğer davalının taşıması sırasında meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Noktaş Uluslararası Taş. Gıd. Dayanıklı Tük. Malları İth. İhr. Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin alt taşıyıcı olarak yükü ...'den alıp Irak'a taşıdığını, müvekkilinin asıl taşıyandan özel yükleme talimatı almadığından ... 27. maddesince hasardan sorumlu olmayacağını, sorumluluğun yüklemeyi yapan MIP personelinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Noktaş Uluslararası Taş. Gıd. Dayanıklı Tük. Malları İth. İhr. Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin alt taşıyıcı olarak yükü ...'den alıp Irak'a taşıdığını, müvekkilinin asıl taşıyandan özel yükleme talimatı almadığından ... 27. maddesince hasardan sorumlu olmayacağını, sorumluluğun yüklemeyi yapan MIP personelinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; taşımanın uluslararası kara yolu ile gerçekleştirildiğinden olayda ... hükümleri uygulanacağı, yükteki hasarın ...'de yapılan aktarma sırasında ve sonrasında belirtilen tedbirlerin uygulanmaması ve ...'den itibaren uygulanan yükleme, bağlama ve sabitleme yönteminin uygun olmamasından kaynaklandığı, hasara neden olan aktarma, yükleme, bağlama ve sabitleme işlemlerin davalı Noktaş Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal İth. ihr. San. Tic. A.Ş. tarafından yapıldığından, hasardan kaynaklı sorumluluğun bu davalıya ait olduğu, Avusturya Cumhuriyeti Salzburg Eyalet Mahkemesinin 05.05.2013 tarihli kesinleşmiş kararı uyarınca ödenen toplam 28.279,94 Euro tazminatın davacı tarafından taşıtan şirkete ödendiği, bu sebeple halefiyet şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davalı Eksa Uluslararası Taşımacılık ve Dış Tic. Ltd. Şti aleyhine açılan davanın reddine, davalı Noktaş Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. Tic. A.Ş. aleyhine açtığı davasının kabulüne, toplam 28.279,94 €uro alacağın 3.168,70 €uro'sunun ödendiği 24/07/2013 tarihinden itibaren, kalan 25.111,27 €uro'sunun ödendiği 17/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %5 faizi ile birlikte davalı mümeyyiz şirketten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; asıl taşıyıcı şirket ile davalı alt taşıyıcı Eksa Uluslararası Taşımacılık ve Dış Tic. Ltd. Şti arasında yükün yüklenmesi, sabitlenmesi ve aktarımı hususunda herhangi bir talimatın olmadığı, zaten Eksa şirketinin aracına yapılan yüklemenin asıl taşıyıcı şirketin görevlendirildiği, dava dışı üçüncü bir şirket tarafından yapıldığı, davalı Eksa Uluslararası Taşımacılık ve Dış Tic. Ltd. Şti. şoförünün yükün diğer davalı Şirketin aracına yüklenmesi, aktarılması ve sabitlenmesi işleminden sorumlu tutulamayacağı, ayrıca bu işleyişin davalı Eksa Uluslararası Taşımacılık ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne ek ödeme yapıldığına ilişkin bir bilgiye de rastlanmadığı, asıl taşıyıcı şirketin mail yoluyla emtianın taşınması hususunda davalı Noktaş Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. Tic. A.Ş. ile yazışmalar yaptığı ve davalı Noktaş Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. Tic. A.Ş. tarafından yükün taşınması, sabitlenmesi ve istiflenmesi işleminden haberdar olduğu, bilirkişi raporlarına göre de hasarın davalı Noktaş Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. Tic. A.Ş.'nin taşıması sırasında yüklemenin iyi yapılamaması ve yükün sabitlenmemesinden kaynaklandığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21732, Karar No: 2016/762, Tarih: 22.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21732 E.  ,  2016/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., Muammer Şenel ve Muttalip Bilem haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/330 esas, 2015/186 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/227-135 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/05/2015 tarihli ve 2015/397 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23.10.2015 gün ve 2015-21886/69170 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2015 gün ve 2015/362354 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMUK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına, kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan açılan dava ve kurulan hükme göre kanun yararına bozma isteminin incelemesi görevinin Yüksek (20.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2787, Karar No: 2021/8519, Tarih: 15.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2787 E.  ,  2021/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...28. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarih ve 2018/141 - 2019/193 sayılı kararı

Katılma talep eden : ...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, T.C. Hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, TBMM ortadan kaldırmaya teşebbüs etme,

Hüküm : İlk Derece Mahkemesince anayasal düzeni ortada kaldırmaya teşebbüs etme, T.C. Hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, TBMM ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararları ile

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1., TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : TBMM Başkanlığı vekili, sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik istinaf başvurusu hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmediğinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararından sonra davadan haberdar olan Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının katılma ve temyiz talebinde bulunduğu görülmekle, eksikliklerin giderilmesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilinin talebi hakkında bir karar verilmesini teminen dosyanın ...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/912, Karar No: 2019/11159, Tarih: 20.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/912 E.  ,  2019/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ikametinden 07/07/2014 günü 80 TL ile havalı tabancanın çalınmasından sonra, hırsızlık eyleminin hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilen ve sanığın oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğine dair alınan bilgi üzerine sanığın ikametinde 22/01/2015 tarihinde yapılan aramada katılanın ikametinden havalı tabancanın bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında, hırsızlık olayının olduğu tarihte cezaevinde olduğunu, suça konu tabancayı kışlık odun hazırlarken dikenli çalıların arasında bulduğunu, polise gitmenin aklına gelmediğini, dursun diye eve koyduğunu belirtmesi, ...'in de tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetini gerektirir delil bulunmamakla birlikte, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden; yaşı büyükler bakımından atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu uzlaşmaya tabi olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 E ve 2013/18 K sayılı kararı ile 2012/13-1444 E ve 2013/305 K sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile hırsızlık, suçundan açılan davada, suç vasfının değişmesi nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, tek eylem bölünerek hırsızlık, suçundan beraat, suç eşyasının alınması ve kabul edilmesi suçundan ise, mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle iki ayrı karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2264, Karar No: 2009/3240, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2264 E.  ,  2009/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ..., 26.4.2007 tarihli dilekçesinde, davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.03.2001 tarih, 1999/43-2001/100 sayılı kesinleşmiş dava dosyasında, mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 08.06.2000 tarih, 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 113 ada 9 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi ...’ın 10.9.2007 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit dışı bırakılmasına, aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün kumluk vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece HUMK.nun 445/1. fıkrasının 10. bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tesbit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümünün ise kumluk vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK.nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tesbit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tesbitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tesbit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK.nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11

. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih, 1996/5 esas, 1997/3 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak tesbit edilmemiş olması da isabetsiz olup, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.