muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3731, Karar No: 2022/9004, Tarih: 13.12.2022

.000 kutu antivirüs ürünlerinden de 16.000 adet kutu almış olup, ne kadarını sattığının taraflarınca bilinmediğini, müvekkilinin de tüm dünyada satılan ürün için muhatabın taleplerini ciddiye aldığını, yerel geliştirmeler yaptığını, sorun olduğu iddia edilen hususları çözmesine ve özel kutu maliyetlerine girmesine rağmen davacı CIS satışlarını artırmak bir yana, artık sözleşmeye dayalı olabilecek başka bahane kalmaması üzerine bu defa sözleşmeyi yenilemek istemediğini olumlu bir yazı ile bildirdiğini, müvekkilinin ürün hatası gibi gösterilmeye çalışılan konularda ne dünya çapındaki satışlarında ne de yerel müşteri hizmetleri servisinde bu şikayetleri almadığını, ayrıca UTM cihazları için sözleşme süresinde ancak sona ermek üzereyken sipariş geçmeleri için talep göndermelerinin de zarara sebep olduğunu, UTM cihazının sözleşme imzalandığı tarihte de hazır olmadığını, davacının bunu bildiğini, hatta e-posta yazışmalarından görüleceği gibi davacının da geliştirme sürecini yakından takip ettiğini, davacıya bu cihazların hazır olacağı tarih ile ilgili de bir taahhüt verilmediğini, bu sözleşmenin bir yıl için imzalanmadığını, uzun soluklu olması planlanan tek satıcılık devam ederken bu ürünlerin de piyasaya sunulduğunu, karşı tarafın her ne kadar zarar ettiğini beyan etmek için müvekkilinin UTM ürünü ile aynı nitelikte başka bir marka ile satış rakamlarını paylaşmışsa da aslında bu yaptığı satışların kendisinin dile getirdiği gibi mağdur olmadığını gösterdiğini, çünkü karşı tarafın müvekkilinin ürününün muadilini satabildiğini, davacının tüm iddiaları doğru kabul edilse dahi, taahhüt edilen CIS alımının yapılmaması, diğer ürünler için en az alımın yapılması sebepleri karşı tarafın müvekkiline karşı çok daha fazla borç altında olduğunu, sözleşmeye konu ürünlerin Türkiye dahil tüm dünyada satılması sebebiyle ürün ile ilgili davacıya bir garanti de verilmediğini, ilgili hususun ayrıntılı şekilde Tek Satıcılık Sözleşmesinin 10. maddesinde düzenlendiğini, müvekkilinin davacı için sipariş üzerine bir üretim yapmış olmadığını, zaten var olan ve olduğu gibi satılması gereken ürünlerin satışı için anlaşıldığını, müvekkilinin ürünlerinin kusurlu olduğu iddiası ile davacının fahiş 15 milyon lisans talebinin bir çelişki olduğunu, davacının gönderdiği ihtarname ile tek birim fiyattan 0,05-USD'den 15 milyon civarında ancak neye göre kategorilendirildiğini anlayamadıkları şekilde talepte bulunduğunu, davacının dilekçesine bedele dayanak yaptığı ilgili birim fiyatın 20.08

.08.2014 tarihli fatura da aynı tarihli elektronik posta yazışmalarından anlaşılacağı gibi ücretsiz olarak tanıtımlarda dağıtılacak promosyon ESM ürünleri için stokta gösterilmek üzere kesilmesi istenen fatura olduğunu, buradaki birim fiyat olan 0,05-USD'nin göstermelik bir bedel olduğunu, bu hususun davacı tarafından bilinmesine rağmen hesaplamaların bu rakam üzerinden yaparak iyi niyetlerine gölge düşürdüklerini, 15 ay boyunca yeterli satış yapmayıp bir anda 15 milyon lisans talep edilmesinin iyi niyetle açıklanmasının mümkün olmadığını, yine aynı şekilde diğer faturalardaki bedellerin de gönderilen çeklere karşılık gelmesi ve karşı tarafın stok kaydı gerekçesi ile belirlenmiş rakamlar olduğunu, nitekim 25.07.2014 tarihli A012189 tarihli faturada davacının 0,50-USD üzerinden kesilen bedele karşılık ESM ürünlerin kendisine teslim edilmediğini belirtirken aynı faturadaki 36-USD ve 70-USD bedelli ürünlerden bahsedilmediğini, ürünün gerçek fiyatı 0,50-USD veya 20.08.2014'te olduğu gibi 0,05-USD olsaydı, aynı faturada bu rakamların bulunmayacağını, karşı tarafın 25.07.2014 tarihli A012189 tarihli faturaya konu gerçek rakamlar üzerinden geçtiği 100'er adet ESM lisansı teslim edildiğini, şu durumda 150 kat gibi fiyat farkı olan iki rakamın aynı fatura olmasının 0,50-USD ve 0,05-USD rakamlarının stok kapatmak için kesildiğinin göstergesi olduğunu, davacının halen bu bedeller üzerinden kesilen faturaya lisanslar taraflarına teslim edilmediği şeklindeki yaklaşımının dürüstlük kuralları ile bağdaşmadığını, davacıya iyiniyetle gönderilen en az edim ifa yükümlüğünü hatırlatan yazıya, 15 ay yeterli satış yapamayan ve bunun için bahanelerle gayret göstermeyen davacının birden bire süre ve bedel bakımından geçersiz 15 milyon lisans isteği ile dönülmesindeki amacın çekleri geri alma girişimi olduğunu, karşı tarafın cari hesap tablosunda müvekkili tarafından karşı tarafa kesilen 400.000-USD+KDV faturanın işlenmediğini, müvekkilinin karşı tarafa fatura kesmiş olmasının dayanağının, karşı tarafın taahhüt ettiği sözleşme olduğunu, 34 bin adet antivirüs ürünü alım taahhüdünün ihlali, portföy ve zaman kaybı gibi zararlar verdiğini, hem 500.000-USD'lik alınmayan ürün ve pazar kaybı zararının hem de alınmayan 34.000 adet kutu antivirüs zararının bir de buna faturaların KDV'leri eklendiğinde karşı tarafın alacağından daha fazla borcu ve verdiği zarar karşılığı tazminat çıktığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin davacı tarafça 8.2.3 maddesi uyarınca, "Herhangi bir tarafça, kendi takdir yetkisinde olarak, başlangıç veya yenileme periyodunun sona ermesinden en az otuz (30) gün önce yazılı fesih bildiriminde bulunması" düzenlemesine uygun olarak 26.11.2014 tarihinde bildirime istinaden usulüne uygun sonra erdirildiği, taraflar arasında yapılan sözleşme ve sözleşmenin eki kapsamında "Comodo Endpoint Security (ESM)"nin verileceğinin taahhüt edildiği, bu bağlamda ESM'nin davacıya sözleşmenin geçerli olduğu tarihten itibaren kullanılabilir şekilde teslim edilmiş olması gerekmekle birlikte teslim edilmediği, davalı tarafça sözleşmedeki taahhüde bu şekilde aykırı davranıldığı, davacı tarafın sonra erdirme beyanından sonra yüklü miktarda ürün siparişi vermesinin sözleşme ilişkisi çerçevesinde dürüstlük kuralına uygun bir davranış olarak değerlendirilemeyecek ise de davalı tarafın ESM ürünlerini teslim etmediğinin de sabit olduğu, ayrıca davalı tarafça her ne kadar davacının gerekli satış performansını göstermediği, yaptığı ödemenin iadesini temin maksadıyla bahaneler ürettiğini savunmakta ise de dosya kapsamınca davalı tarafın davacıyı bu noktada temerrüde düşürdüğünün de kanıtlanamadığını, dolayısıyla bilirkişi raporunda ve mütalaada belirtildiğinin aksine davacı tarafın sözleşmeyi haksız olarak feshinden söz edilemeyeceği, davalı tarafça düzenlenen 472.000-USD bedelli fatura tarihine kadar tarafların ticari defter ve belgelerinin mali açıdan uyumlu olduğu ve davacı lehine 355.873,04-USD alacak bakiyesi verdiği, davalı tarafça sözleşmenin sonra erdirilmesi sonrasında 20.02.2015 tarih 009446 no ile davacı tarafta kaydı olmayan ve kabul edilmeyen 400.000-USD + %18 KDV 72.000-USD = 472.000-USD tutarlı "Sözleşme Taahhüt Bedeli E.S.K. hizmeti" açıklamalı fatura düzenlenmişse de davalı tarafın temerrüt halinde olması nedeniyle bu faturaya itibar edilemeyeceği, davacı tarafça her ne

kadar 355.873,05-USD dışında davalı Comodo Yazılım A.Ş. tarafından düzenlenen iki adet fatura tutarı 118.001,18 USD'den teslim edilen ürün bedeli 19.753.20-USD düşülerek 98.247,98-USD eksik lisans alacağı olarak belirtilen bu tutar talep edilmiş ise 118.001,18-USD bedelli faturaların davacı taraf defterlerinde kayda alınmış olması ve davacı tarafın ticari defterlerinde davalıdan 355.873,05-USD alacak kaydının bulunması nazara alındığında 98.247,98-USD lisans anahtar bedeline ilişkin alacak talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 355.870,05-USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 4a maddesi gereğince devlet bankalarınca USD cinsi mevduata uygulanan bir yıllık en yüksek mevduat faizi uygulanmak ve TBK'nun 99. maddesinin infazda nazara alınması kaydıyla davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın davalının sözleşmeye aykırı davranışları bağlamında; eksik lisans anahtarları ve kutulu ESM ürünleri gönderilmesi, ürünlerdeki çift aktivasyon sorunu, sandbox sorunu, kilitlenme sorunu olması, sözleşme konusu UTM ürünlerinin hazırlanması ve pazara sunulmasındaki gecikmeyi ileri sürmüş, davalı taraf ise söz konusu aykırılıkların kendisinden kaynaklanmadığını belirterek davacının sözleşme uyarınca eksik ürün sipariş ettiğini ve bu sebeple de kendisine verilmiş olan avans çeklerini bu bağlamda alacaklarından mahsup ettiğini ileri sürerek davacıya herhangi bir borcu olmadığını ifade ettiği, bu yönde davalı tarafından düzenlenen 400.000-USD+KDV bedelli faturanın davacı tarafından iade edildiği, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda, ürünlerde olduğu iddia edilen çift aktivasyon sorununun davalıdan kaynaklanmadığı, sandbox sorunu ve kilitlenme sorununun ise tespit edilmediği yönünde görüş bildirilmiş, buna karşılık, sözleşmenin 5.1. maddesi gereğince sipariş edilen ürünlerin davacıya kutulu ve ambalajlı olarak satışa hazır bir şekilde teslim edileceği kararlaştırılmasına rağmen ESM ürünlerinin bu şekilde teslim edilmemiş olduğu ve lisans anahtarlarının eksik teslim edilmesi ile davalının sözleşmeye aykırı davrandığı; yine bilirkişi raporunda UTM gibi ürünlerde hem kârlılığın hem de rakamın büyüklüğü açısından önemli bir kalem olduğu, bilgi güvenliği alanında önemli ürün olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin UTM ürünlerini de kapsamasına rağmen, bu ürünlerin davacıya zamanında teslim edilmeyerek sözleşmeye aykırı davranıldığının tespit edildiği, taraflar arasındaki sözleşmenin ekinde davacıya teslim edilecek ürünler arasında UTM ürünü de gösterilmiş, elektronik posta yazışmalarında ise taraflarca sözleşme sürecinin başında ürünün fiyatlandırılması için çalışmalar yapıldığı, sözleşme devam ederken 2014 yılı Temmuz ve Ağustos ayında ise UTM ürünlerinin teslim edilmemesi nedeniyle davacı tarafından davalıdan fiyat ve hedef revizesi taleplerinde bulunulduğunun görüldüğü, bu bakımdan davalının taraflar arasındaki sözleşmenin UTM ürünlerini kapsamadığı yönündeki itirazları yerinde görülmediği, sözleşmede belirtilen her bir ürünün ayrı ayrı ne oranda ve ne miktarda alınması kararlaştırılmaksızın taahhütte bulunulduğundan teslim edilmeyen ürünlerin taahhüt edilen miktarlar içindeki payını araştırmaya, diğer ürünler bakımından alım taahhüdünün yerine getirilip getirilmediğini incelemeye gerek bulunmadığı, dolayısıyla davalı tarafın UTM ürünlerini davalı tek satıcıya sağlama yükümlülüğü altında olduğu, söz konusu ürünlerin davacıya süresinde sağlanmamış olması nedeniyle; yine ESM ürünlerinin eksik lisans anahtarlarıyla ve kutusuz olarak teslim edilmesi nedeniyle sözleşmeye aykırı davranıldığı anlaşılmıştır

. Bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere hem kârlılığın hem de rakamın büyüklüğü açısından önemli bir kalem olan UTM ürünlerinin teslim edilmemesi ve eksik lisans anahtarlarıyla ve kutusuz olarak teslim edilen ESM ürünleri nedeniyle davacıdan

sözleşmede kararlaştırılan alım taahhüdünü yerine getirmesi beklenemeyeceğinden mahkemece davacı tarafından ödenen avans bedelinden bakiye kalan ve her iki tarafın ticari defterlerinde kayıtlı olan 355.873,05 USD'ye hükmedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmişitr.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 53,100,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19997, Karar No: 2014/4696, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19997 E.  ,  2014/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/827 Karar no:2013/549

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, boşanma kararı ile velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuk 2003 doğumlu Damla'nın velayetinin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiş, tanık deliline dayanmış ancak tanık ismi bildirmemiştir. Mahkemece dosya üzerinden ön inceleme yapılmış, tahkikata geçilmiş, davalının tanık dinletme talebinin tahkikat duruşması olarak görülen 1. celseye kadar isimleri bildirmediğinden ve duruşmada hazır da edilmediğinden bahisle reddine karar verilerek dava sonuçlandırılmıştır. Velayetin değiştirilmesi isteği bir "çekişmesiz yargı" işidir (HMK.md.382/2/b-13). Çekişmesiz yargı işlerinde aksine hüküm bulunmadıkça re'sen araştırma ilkesi geçerlidir (HMK.md.385/2). Bu nedenle mahkeme re'sen delile başvurulabileceği gibi, taraf da delil gösterebilir. Velayetin aynı zamanda kamu düzeniyle ilgili olması ve çocuğun üstün yararının hakim tarafından resen nazara alınması zorunluluğu karşısında; mahkemece davalı tarafa tanık isimlerini bildirmesi ve gerekli avansı yatırması için süre verilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca velayet düzenlemesi yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/25038, Karar No: 2017/36387, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25038 E.  ,  2017/36387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7292, Karar No: 2010/29, Tarih: 07.01.2010

**15. Hukuk Dairesi         2009/7292 E.  ,  2010/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Kablo San. Tic. A.Ş. ile davalı ...Ş. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.03.2009 gün ve 2003/301-2009/74 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Davacı vekili Avukat ...'e 26.10.2009 tarihinde kalemde tebligat yapıldığı yazılı ise de, 26.10.2009 tarihinin düzeltildiği ve dosya gönderme formunda ise tebligat tarihinin 23.10.2009 olarak gösterildiği anlaşıldığından, hangi tarihte kararın tebliğ olunduğu saptanıp, yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26358, Karar No: 2014/3516, Tarih: 17.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26358 E.  ,  2014/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2011/312-2012/57

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Değerlendirme tarihi olan 2011yılında dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen Yeniyol Mahallesi 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp alınacak sonuçlarla birlikte gönderilmek üzere dosya mahkemesine 28.02.2013 tarihli ilamımız ile geri çevrilmiş ise de;

Dava konusu taşınmazın vergi değerine esas m2 birim fiyatı bildirilmediği gibi, emsal taşınmazında ihale ile satışına esas kıymet komisyonunca belirlenen m2 fiyatının gönderildiği anlaşıldığından,

Yukarıda belirtilen hususta ilgili Belediye Başkanığı Emlak Vergi Dairesinden yapılacak araştırma sonucunda alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/180, Karar No: 2024/11272, Tarih: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/180 E.  ,  2024/11272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/455 E., 2022/262 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içerisinde mevcut olan 29.11.2015 tarihli Tutanak içeriğinden, suça konu eşyalardan olan televizyonun suça sürüklenen çocukların yakalandıkları yerdeki binada kolluk görevlileri tarafından ele geçirildiğinin, şikâyetçinin de aşamalarda suça konu eşyaların tamamının kolluk görevlileri tarafından kendisine teslim edildiğini beyan ettiğinin ve suça sürüklenen çocukların rızai iade konusunda bir çabalarının da olmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında koşulları bulunmayan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Olay tarihinde suça sürüklenen çocukların saat 03.50 sıralarında şikâyetçiye ait iş yerine girip, 150,00 TL para ile para kasasını aldıktan sonra aynı gün saat 05.00 sıralarında aynı iş yerine girip, bu kez LCD televizyonu almaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda gerçekleştirmiş oldukları anlaşıldığından haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

3-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18945, Karar No: 2011/21717, Tarih: 19.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18945 E.  ,  2011/21717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelmesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. Maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının yaşına ilişkin, raporlar arasında çelişki bulunduğundan, bu husus araştırılarak yapının el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde yapı bedeline hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.