muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1035, Karar No: 2025/3144, Tarih: 21.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1035 E.  ,  2025/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2297 E., 2023/2326 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/418 Esas, 2023/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-a-c, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/2297 Esas, 2023/2326 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması yönünden eleştirilerek ve hükmün adli emanetlere ilişkin bölümünde yer alan "Konya Adli Emanetin 2022/6530 sırasında kayıtlı iki adet kartuşun, sekiz adet saçma tanesinin ve bir adet tapanın doyasında delil olarak saklanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "Konya Adli Emanetin 2022/6530 sırasında kayıtlı iki adet karşıtın, sekiz adet saçma tanesinin ve bir adet tapanın İMHASINA" ibaresinin eklenmesi, "Konya Adli Emanetin 2022/7880 sırasında kayıtlı svapların ve maktule ait deforme giysilerin dosyasında delil olarak saklanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "Konya Adli Emanetin 2022/7880 sırasında kayıtlı maktule ait deforme giysilerin ve svapların kişisel veri niteliğinde olduğundan İMHASINA" ibaresinin eklenmesi, "Konya Adli Emanetin 2022/8099 sırasında kayıtlı maktule ait tırnak sürüntüsü ve fta kartının dosyasında delil olarak saklanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "Konya Adli Emanetin 2022/8099 sırasında kayıtlı fta kartının ve maktule ait tırnak sürüntüsünün kişisel veri niteliğinde olduğundan İMHASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından öncelikle beraatine karar verilmesi aksi kabul halinde sanık hakkında takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin üst sınırdan uygulanması ve cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması eleştirilmiş ise de Aksaray 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2024 tarihli ve 2021/407 Esas, 2022/61 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle infazının durdurulmasına ve infaz evraklarının bila infaz iadesine karar verilmesi ve infazın devamına dair ek karar verilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı ve hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık lehine uygulanabilecek başkaca hükmün ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'nun arkadaş olup Aksaray ilinde ikamet ettikleri, olay tarihinde bir araya gelerek Konya ilinde ikamet eden maktul ...'tan uyuşturucu madde almaya karar verdikleri ve maktul ile ... uygulaması üzerinden irtibat kurup uyuşturucu madde alımı konusunda anlaştıkları, hep birlikte ...'ya ait ... plakalı ... marka aracın bagajına ...'in dedesinden kalma ruhsatsız av tüfeğini de alarak Konya iline maktulün gönderdiği konuma giderek maktulle buluştukları, maktulün sanıklara satacağı uyuşturucu maddeden denetmek ve ikram etmek için davet ettiği ikamet içerisinde birlikte bir miktar metamfetamin ve eroin maddesi kullandıkları, sanıkların maktulden 700 TL'lik metamfetamin maddesi almaya karar verdikleri, maktulün uyuşturucu maddeyi hazırlamak için sanıklardan süre istemesi üzerine sanıkların geldikleri araca binerek bir süre dolaştıkları, yaklaşık 10 - 15 dakika sonra tekrar maktulün ikametinin önüne geldikleri ve maktulün şeffaf poşet içerisinde bir miktar metamfetamin maddesi getirdiği ancak sanıkların verdikleri para karşılığında gelen uyuşturucu miktarının az olduğunu belirterek maktulden uyuşturucu maddeyi tartmak amacıyla terazi istedikleri, maktul ile aralarında tartışma çıktığı, maktulün ...'ın kucağında bulunan ...'ya ait Huawei marka cep telefonunu alarak ikametine kaçtığı, bunun üzerine ...'ın araçta bulunan ruhsatsız av tüfeğini alarak ... ile birlikte maktulün arkasından koştukları, sanık ...'nın ise arabanın şoför koltuğunda olup araçtan inmediği, ...'ın elinde tüfek ile yanında ... olduğu halde ikametin kapısına gittikleri, ...'ın ilk önce evin dış kapısına bir kez ateş ettiği, maktulün korkarak telefonu vermek amacıyla ikametinin dışına çıktığında ...'ın bu sefer elindeki tüfekle hedef gözeterek bir kez ateş ederek maktulü göğüs bölgesinden vurduğu, her ikisinin geldikleri araca doğru kaçtıkları, araca önce ...'ın arkasından da ...'ın bindiği, ...'ın suçta kullandığı tüfeği arka koltuğa oturan ...'a vererek olay yerinden beraber kaçıp ikamet ettikleri Aksaray iline doğru yola çıktıkları ancak kolluk görevlilerince yolda yakalandıklarının anlaşıldığı olayda; ...'ın asli fail sıfatıyla kasten öldürme eylemini gerçekleştirdiği, sanık ...'nın ise maktulün öldürülmesi fiili üzerinde ortak ve icrai bir hareketinin bulunmadığı, aksi kanıtlanamayan savunmalara göre aracın şoför koltuğundan hiç inmediği anlaşılan sanığın fiilin işlenmesinden önce veya işlendiği sırada yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesi yerine kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

4. Kabule göre de; maktulün kendisinden uyuşturucu madde satın alan sanık ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'ya eksik uyuşturucu madde vermesi ve ...'nun cep telefonunun maktul tarafından alınması nedeniyle sanık ... tarafından öldürüldüğü olayda, uyuşturucu madde satın alma eyleminin hukuk düzeni tarafından himaye edilmeyen bir suç olduğu da dikkate alındığında, satın almak istedikleri ve bu amaçla ödeme yaptıkları miktardan daha az uyuşturucu madde verilmesinin yarattığı hiddetin hukuken korunamayacağı, ...'ın cep telefonunun maktul tarafından alınmasının da sanık ... yönünden haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "sanığın suça iştirakinin bulunmaması" yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/2297 Esas, 2023/2326 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10927, Karar No: 2019/11395, Tarih: 30.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10927 E.  ,  2019/11395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerinden hırsızlık yapmak isterken yakalanması şeklindeki olayda, TCK’nun 116/2. maddesi yerine, 116/1 maddesinin yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken teşdit gerekçesinin açıklanmış olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4036, Karar No: 2025/3827, Tarih: 07.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4036 E.  ,  2025/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi kararı

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2023/1648 Esas, 2023/1567 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasına yönelik itirazın reddine dair merci İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2024/159 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.02.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2024/11748 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77191 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77191 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2024/11748 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77191 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77191 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. (4'er kez) maddeleri gereğince dört kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2016/342 esas, 2020/383 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 24/03/2021 tarihli ve 2021/502 esas, 2021/951 karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, 15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren 7394 Sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan uyarlama talebinin kabulü ile infazın durdurulmasına ilişkin İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2022 tarihli ve 2016/342 esas, 2020/383 sayılı ek kararını takiben, İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/07/2020 tarihli kararda D bendinde yer alan sahte fatura kullanmak suresiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün aynen infazına, önceki hükmün A, B ve C bentlerinde yer alan sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükümlerin ortadan kaldırılmasına, sanığın anılan Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın süresi içinde ödeme yapmadığından bahisle 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34/1-2. maddesi gereğince cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına dair İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ve 2023/1648 esas, 2023/1567 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2024 tarihli ve 2024/159 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir." şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması neticesinde sanığın mahkumiyetine ve sanık tarafından süresi içinde ödeme yapılmadığından bahisle 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34/1-2. maddesi gereğince cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Somut olayda, .... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 08/12/2023 tarihli ve E-44405875-250.02-1422276 sayılı yazısı ile sanığın ödemesi gereken vergi/cezaların dahil edilerek 32.859,71 Türk lirasını peşin olarak ödediğinin belirtilmesi ve sanık müdafii tarafından dosyaya anılan bedelin sanık tarafından 06/06/2023 tarihinde ödendiğine dair aynı tarihli vergi dairesi alındısı sunulduğunun anlaşılması karşısında, 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile değişik yukarıda belirtilen 213 sayılı Kanun'un 359 ve geçici 34. maddeleri uyarınca sanığın cezasında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2016/342 Esas, 2020/383 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından (3 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bahse konu hükümlere yönelik istinaf başvurusunda bulunulduğu ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/502 Esas, 2021/951 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle hükümlerin kesinleştiği, 7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesini müteakip uyarlama yargılaması yapıldığı ve İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2023/1648 Esas, 2023/1567 Karar sayılı kararı ile; "...hükümlü hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, bu kapsamda 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden hükmün aynen infazına, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden ise; 7394 sayılı Kanun'un zincirleme suçu düzenleyen hükümlerinin daha lehe olması nedeniyle önceki hükümlerin ortadan kaldırılmasına, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62. maddeleri gereği hükümlünün neticeten 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına..." karar verildiği, her ne kadar vergi dairesine ödeme yapıldığı ve etkin pişmanlığın da uygulanmasının gerektiğinden bahisle anılan hükümlere karşı itirazda bulunulmuş ise de, 7394 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesinde yer alan; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir." şeklindeki hüküm uyarınca, haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanların etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilmesi için 15.04.2023 tarihine kadar ödeme yapmalarının gerektiği, somut olayda ise hükümlünün 7440 sayılı Kanun kapsamında 06.06.2023 tarihli dilekçesi ile taksitlendirme talebinde bulunduğu ve ödemenin de bu tarihte gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.