muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17655, Karar No: 2018/239, Tarih: 22.01.2018

nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki dosyada, Mahkemece yapılan araştırmanın eksik olduğu, fiili birliktelik yönünde yapılan araştırmanın yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Dosya içerisinde yer alan nüfus kayıt bilgilerine göre davalının boşandığı eşinin 29.06.2011 itibariyle yerleşim yeri adresinin "..." olarak gözükdüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece davalının ve boşandığı eşinin ... adresinde fiilen birlikte yaşadıkları kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında davalının boşandığı eşinin adresi konusunda oluşan bu çelişki yukarıda anlatılan ilkeler çerçevesinde giderilerek, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2599, Karar No: 2024/2024, Tarih: 21.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2599 E.  ,  2024/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/404 E., 2016/89 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/404 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işemediğine ve mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ...'ün temyiz isteği; üzerine atılı suçu işemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nun, ... isimli şirketin yetkili temsilcisi olduğunu, katılan ile araç kiralama konusunda bir çok kez alışveriş yaptığını ve katılana suça konu borçlusu ... isimli şirket olan 50.000,00 TL, 65.000,00 TL, 16.000,00 TL ve 34.500,00 TL bedelli senetleri verdiğini, ancak daha sonra suça konu senetleri muhasebecisi sanık ...'ün bilgisi ve rızası dışında tanzim ettiğini beyan ederek imza ve borç inkarında bulunduğu, sanıkların bu şekilde eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1....Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 17.09.2014 tarihli raporunda inceleme konusu senetlerde kırmızı kalemle çerçeve içine alınarak işaretlenen imzaların ...'ün, yeşil kalemle çerçeve içine alınarak işaretlenen imzaların ise ...nun elinden çıktığının belirtildiği ve sanık ...'ün savunmasında suça konu senetleri sanık ...'nun bilgisi ve rızası dahilinde düzenlediğini, daha önce de bu şekilde düzenlediği çekler ve senetlerin olduğunu beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından suça konu senet asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı ile, Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığının kararda tartışılması, kriminal raporunda yeşil kalemle işaretlenen ve ...'nun elinden çıktığı belirtilen imzaların suça konu senetlerde bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, bulunması halinde bu konuda sanık ...'ya diyeceklerinin sorulması, sanık ... tarafından keşide edilip ödenen kıymetli evrak olup olmadığının ilgili bankalar ve icra daireleri nezdinde araştırılması; başka belgelerin de verildiğinin tespit edilmesi halinde, bunlarla ilgili olarak yapılan yargılamalar ya da icra takiplerinde imzaya itiraz edilip edilmediğinin, ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tartışılması gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2. Adli Emanetin 2015/162 sırasına kayıtlı senet asıllarının akıbeti hakkında karar verilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/404 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4043, Karar No: 2011/1044, Tarih: 28.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4043 E.  ,  2011/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.01.2010 gün ve 132/38 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı asil ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... dava dilekçesinde; 108 ada 27 sayılı parselin kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın gerçek sahibinin kendisi olduğunu, 40-50 sene önce dava konusu yerden 2/3 payını ... ’ten satın aldığını, 1/3 payının da babasından kendisiyle kardeşleri ..., ... ve ...’ye kaldığını, yapılan hatalı tespit sonucu dava konusu yerin kardeşi ...’in eşi ... adına tespit ve tescilinin yapıldığını belirterek 108 ada 27 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile 2/3 payının adına, kalan 1/3 payının ise kendisiyle kardeşleri adına eşit olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının taşınmaz içerisinde bulunan vekil edenine ait eve zorla yerleştiğini, bu konuda Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, davacının 35 yıl önce köyü terk ettiğini, bir daha köye dönmediğini, uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerinde herhangi bir hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 108 ada 27 sayılı parselin tapu kaydının 1/6 oranında iptali ile ... oğlu 1945 doğumlu davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı asil ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma, eklemeli zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, taşınmazın tapu kaydının 1/6 oranında iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Davacı dava dilekçesinde, taşınmazın 2/3’ünü ...’ten satın aldığını, 1/3’ünün ise babası ...’dan kendisiyle diğer mirasçılara kaldığını belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davalı ... ise, 29.04.1967 tarihli adi satış senedine dayanmış ve bu senette taşınmazın 1/3’ünün eşi ...’in babası ... tarafından oğlu ...’e satıldığını ve ...’in ölümüyle mirasçılarına geçtiğini savunmuştur.

Bu konuda keşifte dinlenen tanık beyanları arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece, bu çelişki üzerinde durulmamıştır. Keşifte dinlenen davacı tanığı ... ... ile ...; dava konusu taşınmazın güney kısmının ... ...’e ait olduğunu, davacı ...’nun ... ...’in yanında çobanlık yaptığını ve çobanlık ücretine karşılık olmak üzere bu yeri yani dava konusu taşınmazın güney kısmını davacı ...’ya verdiğini, veriliş tarihinin 1956-1958 yılları olduğunu açıklamışlardır. Davalı tanıkları Ahmet ...; dava konusu taşınmazı gençlik yıllarından beri bildiğini, davacıyla davalının vefat eden eşi ...’in babası ...’a ait tarla olduğunu, orta kısmında sonradan yıkılan ...’a ait eski bir ev bulunduğunu, eşi ve çocuklarıyla birlikte bu evde oturduklarını, davacının sonradan yapılan evde oturmadığını, 43 yıl kadar önce Kadirli’ye göç ettiğini, davalının dayandığı 29.04.1967 tarihli harici satış senedinin dava konusu taşınmazı sınırları itibariyle kapsamına aldığını, muris ...’ın bu taşınmazın 1/3’ünü sağlığında belirtilen senetle oğlu ...’e sattığını, kalan 2/3 paydan ise ... kızı ... ... bu kalan paydaki miras payını kardeşi ...’e bedeli karşılığında satıp devrettiğini, davalı tanığı İsmail ...’in ise; dava konusu yerin güneyi ninesi ... ...’e ait tarla olduğunu, ...’in torunu olan ... ... bu yeri nineme ben bakıyorum diyerek davacının babası ...’a sattığını, dava konusu taşınmazın kuzeyinin ise yine davacı ile davalının eşi ...’in babası ...’a ait olduğunu açıklamışlar, diğer davalı tanıkları İsmail ... ve ... ...’de benzer beyanlarda bulunmuşlardır.

Az yukarıda açıklandığı gibi, davacı ve davalı tanıkları arasında çelişki bulunmaktadır. Bu tür beyanlar ile sağlıklı bir sonuca ulaşmak olanaksızdır. Bu bakımdan yeniden yapılacak keşifte taraf tanıklarının HUMK.nun 258 ve 259. maddeleri gereğince davetiye ile çağırılmaları ve keşif yerinde dinlenmeleri, davetiyeye uymadıkları takdirde HUMK.nun 253.maddesinin göz önünde bulundurulması, iddia ve savunma gözetilerek ve tanıklara sorular yöneltilerek olayın açıklığa kavuşturulması, tanık beyanları arasındaki çelişkinin HUMK.nun 265. maddesi gereğince giderilmesine çalışılması, dava konusu taşınmazın gerçekten tarafların miras bırakanı ...’dan mı yoksa ... ... isimli kişiden mi kaldığı, ... ... tarafından çobanlık ücreti karşılı olarak belirli bölümünün veya tamamının davacı ...’e verilip verilmediği, tutanaklarda ve tanık beyanlarında ismi geçen ... ... ile tarafların miras bırakanı ... Doğru’ya ait Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 15.04.2009 gün ve 2009/287 Esas, 2009/321 Karar sayılı veraset belgesinde yer alan 1947 doğumlu ... (...) nun aynı kişiler olup olmadığı konusu üzerinde durulması, bu hususun tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, ...’e ve ...’a ait yerlerin ayrı ayrı teknik bilirkişiye krokisi üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, mahkemece gerek görüldüğü takdirde olayı bilen yaşlı yerel bilirkişilerin belirlenmesi ve az yukarıda açıklanan kanun maddeleri gereğince keşifte dinlenmelerinin sağlanması, olayın aydınlanması bakımından bilgilerine başvurulması, iptaline karar verildiği 1/6 payın mahkemece ne şekilde bulunduğu hususunun mahkemece gerekçelendirilmesi, gerekirse pay konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmasının düşünülmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Davacı asil ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 171,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya ve 17,15 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davacıya iadelerine 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/376, Karar No: 2025/3357, Tarih: 28.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/376 E.  ,  2025/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/4238 E., 2024/2999 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/4238 Esas, 2024/2999 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan vekili ve sanık müdafiinin kanunî süresi içinde yaptıkları temyiz istemlerinden sonra, katılanın 08.01.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği, sanık müdafiinin de 11.03.2025 ve 25.03.2025 tarihli dilekçeler ile hükmün kesinleştirilmesi talebinde bulunduğu ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi gereği temyiz istemlerinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10424, Karar No: 2018/9485, Tarih: 25.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10424 E.  ,  2018/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve miras payı oranında tescil isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları ...'ın 3113 ada 239 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümünü intifa hakkını uhdesinde bırakarak çıplak mülkiyetinin tamamını davalı ...'a satış yolu ile temlik ettiğini, bu satış işleminin annesi ve kardeşleri tarafından 35 sene boyunca saklandığını, annesinin, ölümüne yakın bir zamanda, evin 1/4 payının kendisi ve kızkardeşi tarafından alınmasını diğer 2/4 payın ise küçük oğlu ...’a ait olmasını istediğini bildirdiğini, 1/4 payın annelerinin vasiyeti doğrultusunda davalı kardeşine ait olmasına rıza gösterdiğini,ancak kardeşinin tapuda işlem yapılmasını reddettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile 1/3 payın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 1978 yılında annesinden bedelini ödemek suretiyle satın aldığını ve yıllarca murisin her türlü bakımı ile ilgilenmiş olması nedeniyle dava konusu taşınmazın devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya yapılan temlik işleminin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın, 412 ada 239 parsel (yeni 3113 ada 239 parsel) sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini, 15.08.1978 tarihli akitle davalı oğlu ...’e satış suretiyle devrettiği, 1920 doğumlu mirasbırakanın 15.06.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ..., davalı oğlu ... ve dava dışı kızı ...’in kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince davacı iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda; temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki dava açılmış ise de,söz konusu iddianın kanıtlanamadığı, davalı tanığı olarak dinlenen dava dışı mirasçı ...’in beyanlarından da dava konusu taşınmazın gerçek bir satış işlemi ile davalı tarafından satın alındığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7020, Karar No: 2016/7045, Tarih: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7020 E.  ,  2016/7045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14/01/2016

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, 31.12.2015 tarihinde sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 08.01.2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 14.01.2016 gün ve 2015/272 E., 2015/266 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17130, Karar No: 2015/24034, Tarih: 24.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/17130 E.  ,  2015/24034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/354165

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar N.. D.. ve S.. D.. hakkında yapılan yargılama sonunda. Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla KÜÇÜKÇEKMECE 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1/1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2013/692 esas, 2015/93 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 25/04/2015 tarihli ve 2015/240 esas, 2015/148 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/430 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.10.2015 gün ve 2015/21211-67515 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 gün ve 2015/354165 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",