muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13145, Karar No: 2015/1432, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13145 E.  ,  2015/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KİLİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2000/405-2010/636

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairece; ''...“ ...Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunu'nun 645, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği, ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte tapu müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip, doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa, ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı, usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan, dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi; gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtları da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerektiği, öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması, somut olayda ise anılan ilke ve olgulara uygun araştırma yapılmadan yetersiz uygulama ve değerlendirme ile bilirkişi tanıklarının soyut içerikli beyanları ile yetinilerek karar verilmesinin doğru olmadığı'' gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacının dayandığı vergi kaydı ile revizyon gören 1948 tarihli 25 ve 26 sıra nolu tapu kayıtlarının dava konusu yerlere uyduğu, ancak tapu kayıtlarına üstünlük tanındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usuli kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Bilindiği üzere, bozmaya uyulmuş olmakla bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunlu olup, bu durum usuli kazanılmış hakkın bir gereğidir.

Ne var ki, mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki; çekişmeye konu taşınmazlara revizyon gören 21.08.1948 tarihli, 25 ve 26 nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm geldilerinin ve tüm komşu taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının getirtilip mahalline uygulanmadığı, öte yandan, revizyon gören tapu kaydı ile davacının dayandığı vergi kaydının kuzey ve doğu sınırı dere okuduğu ve mahalli bilirkişilerce bu derelerin kuzeyde kışla deresi, doğuda klorlar deresi olduğunun bildirilmiş olması karşısında, anılan derelerin, revizyon gören tapunun ilk tesis edildiği tarihte mevcut olup olmadığı, zamanla bu derelerin yataklarını değiştirip değiştirmediği hususları üzerinde de durulmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce gönderilen 40 ve 41 nolu tapu kayıtlarının cilt ve sıra numaralarının çekişme konusu taşınmaza revizyon gören 21.08.1948 tarihli, 25 ve 26 sıra numaralı tapu kayıtlarının geldileri ile uygunluk göstermemesi, diğer bir söyleyişle Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün göndermiş olduğu 40 ve 41 sıra nolu tapu kayıtlarının taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının geldisi olmadığının anlaşılması, öte yandan; Kilis Tapu Müdürlüğü'nün 21.05.2014 tarihli yazısında; geldi kayıtların osmanlıca olduğu ve müdürlüklerinde eki yazı okumayı bilen bulunmadığının bildirilmiş olması karşısında, öncelikle eski yazıdan anlayan bir bilirkişi görevlendirilerek tapu müdürlüğünde eski yazı olan geldi tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tercüme ettirilerek geldi tapu kayıtlarının temin edilmesi, yine tüm komşu parsellere uygulanan vergi kayıtlarının eksiksiz evrak arasına alınması, ondan sonra aralarında jeoloji mühendisi ile 3 tane fen bilirkişisinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile birlikte mahallinde yeniden keşif yapılarak revizyon gören tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren ve yine komşu vergi kayıtlarının mahalline tek tek uygulanması, özellikle kuzeyde ve doğuda bulunduğu belirtilen derelerin yatak değiştirip değiştirmediği konusunda mahalli bilirkişilerin ayrıntılı beyanı alınarak bu konuda jeoloji mühendisinden de bilimsel nitelikte rapor alınması, keşifte görev yapacak fen bilirkişilerine keşfi izlemeye olanak sağlar nitelikte rapor ve harita düzenlettirilmesi, öte yandan revizyon gören tapu kaydının sabit sınırlı olup olmadığı hususları üzerinde de durulması, toplanacak delillerin, toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5470, Karar No: 2025/1510, Tarih: 04.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/5470 E.  ,  2025/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

HÂKİMLİĞİ : Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/3303 Değişik iş

KABAHATLİ : ...

KABAHAT : 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na muhalefet

KABAHAT TARİHİ : 08.04.2020

İNCELEME KONUSU KARAR : Başvurunun reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında 392,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Mamak Belediye Başkanlığının 15.04.2020 tarihli ve 1146 sayılı encümen kararına karşı yapılan başvurunun Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/3303 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1238 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1238 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...İdari para cezasına konu somut olayda, Ankara ilinde yaşayan kabahatlinin, Şafaktepe Mahallesi Şafaktepe Parkı içerisinde sosyal mesafe kuralına uymadığı gerekçesiyle hakkında düzenlenen idari yaptırım kararına karşı, sosyal mesafe kuralına uymayarak yürüdüğü kişinin eşi olduğu ve Belediye Encümenince İçişleri Bakanlığının genelgesine göre idari para cezası düzenleyemeyeceğinden bahisle yapmış olduğu başvurusunun Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/05/2021 tarihli kararı ile reddedildiği anlaşılmış ise de;

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 282. maddesinde yer alan "Bu Kanunda yazılı olan yasaklara aykırı hareket edenler veya zorunluluklara uymayanlara, fiilleri ayrıca suç oluşturmadığı takdirde, ikiyüzelli Türk Lirasından bin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir." ve 294/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunda yazılı olan idarî para cezaları mahallî mülkî amir tarafından verilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ve 2021/628 esas, 2021/466 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 1593 sayılı Kanun'un, salgın hastalıklarla mücadele ve genel sağlığın korunması amacıyla çıkarılması nedeniyle, Covid 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlerde öncelikle uygulanması gereken özel norm niteliğinde olduğu, dolayısıyla salgını önlemeye yönelik olarak meclis tarafından alınan tedbirlerin 1593 sayılı Kanunun 282. maddesinin ikinci kısmında yer alan “zorunluluk” kavramı içerisinde değerlendirilmesi ve bu kararlara aykırı hareket edenlerin de zorunluklara uymadıkları gerekçesiyle bu madde kapsamında yaptırımlara tabi tutulmaları gerektiği nazara alındığında,

İdari yaptırım kararının, 1593 sayılı Kanun'un 294. maddesi gereğince mahalli mülki amir tarafından uygulanması gerekirken, kanuni düzenlemeye aykırı olarak Belediye Encümeni tarafından idari para cezasına karar verildiği, bununla birlikte kabahatli hakkında 1593 sayılı Kanun'un 282. maddesi gereğince idari yaptırım uygulanması gerektiği halde, 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca yaptırım uygulandığı anlaşılmakla, anılan aykırılıklar nedeniyle başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kabahatli isminin ... olmasına karşın, kanun yararına bozma isteminde Zeliha Çiçek Doğan olarak gösterilmesinin maddi yazım hatası olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kabahatli isminin ... olmasına karşın, kanun yararına bozma isteminde Zeliha Çiçek Doğan olarak gösterilmesinin maddi yazım hatası olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Her ne kadar kabahatli hakkında COVİD-19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlere riayet etmemesi nedeniyle uygulanan idari para cezasına karşı başvurusuna yönelik verilen kararın kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de; 09.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi ile "24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında COVİD-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını önlemek amacıyla 11/3/2020 tarihinden itibaren bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmemiş olan idari para cezaları tebliğ edilmez, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilir. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen söz konusu kabahatler için idari para cezası verilmez, tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez." şeklinde düzenleme getirildiği, bilahare Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile son cümledeki "... tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez.." ibaresinin iptal edilmesi üzerine, bu kez 15.07.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen idari para cezaları, 31/12/2024 tarihine kadar tahsilatı yapan idari birime yapılacak başvuru üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre iade edilir." şeklinde bir fıkra eklendiği, bu düzenlemeler ile COVİD-19 pandemisi kapsamında alınan tebirlere riayet etmemek fiilleri ile ilgili olarak 5326 ve 1593 sayılı Kanun'lar uyarınca idarî para cezası verilmemesinin, verilen idarî para cezalarının ilgilisine tebliğ edilmemesinin, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilmesinin, tahsil edilenlerin ise ilgilinin başvurusu halinde iade edilmesinin öngörüldüğü cihetle, kanun yararına bozma müessesinin ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olduğu da gözetildiğinde, isteme konu kararın kanun yararına bozulmasında bir hukuki yarar kalmadığı anlaşıldığından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Hâkimliğine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3751, Karar No: 2009/4669, Tarih: 16.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3751 E.  ,  2009/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalıların miras bırakanı adına tapuda kayıtlı 126 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,dava konusu taşınmazın yer aldığı alanda usulüne uygun kıyı kenar çizgisi belirlemesi yapılmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlar,karşı davalarında ise, 126 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanda yapılan kıyı kenar çizgisi belirlemesinden haberdar edilmediklerini ileri sürüp taşınmazın rayiç değerinin tespit edilerek şimdilik 10.000,00 YTL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı talep edilen kısım yönünden hüküm kurulması gerektiği,karşı dava açısından henüz iptal edilmiş bir tapu kaydı olmadığı,dava şartının gerçekleşmediği  gerekçesiyle asıl davanın  kabulüne  karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davalılar (karşı davanın davacıları) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve  sicilin kütükten terkini karşı dava ise, tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 18.11.1980 tarihinde yapıldığı, 31.3.1981 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 20.2.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içende kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu mali niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C.maddesi gereğince ) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3.maddesi ile eklenen geçici 10.Maddesinin " bu kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 31.3.1981 tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında tapu iptali ve terkin istekli davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında tapu iptali ve terkin istekli davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  16.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29762, Karar No: 2020/14668, Tarih: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/29762 E.  ,  2020/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 11/11/2008 tarihinde davalı şirketin Çanakkale bölgesinde tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, daha sonra İstanbul'da çalışmaya devam ettiğini, belli bir rotasyon ve plan dahilinde çeşitli hastane ve eczanelerde ürün tanıtımı yaptığını, davacının işten uzaklıştırılması için davalı tarafça zemin hazırlanmaya çalışıldığını, 10/10/2013 tarihinde Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Kulak Burun Boğaz şefinin hastaların bilgilerinin kayıtlı olduğu, bozulan bilgisayarın tamirinin davalı şirket tarafından yapılmasının talep edildiğini, KBB şefinin hangi ilaçlarının yazılmasının gerektiğinin doktorlara söylediğini, davalı şirketinde bu ilaçları satabilmek için 2010, 2011, 2012, 2013 yıllarında klinik ile sözlü anlaştığını, bu yüzden davacının klinikte bulunan bilgisayarın tamiri için işyerinin bilgisi dahilinde 118 TL+KDV'ni şirkete ait kredi kartından ödenerek bilgisayar tamirinin gerçekleştirildiğini, bu masrafın 01/11/2013 tarihinde şirketin bölge müdürü ... tarafından onaylandığını, ıslak imzalı belgenin muhasebe departmanına gönderildiğini, tüm bunlara karşın davacının işten çıkartılma gerekçesi olarak bu olayın gösterildiğini, 20/01/2014 tarihinde davacının işyeri terk etmesi gerektiğinin belirtildiğini, yasaya aykırı olarak iş akdinin neye dayanarak feshedildiği belirtilmeksizin sözlü beyanlarla geçiştirildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. .

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının davalı işyerinde 11/11/2008-10/01/2014 tarihleri arasında Tıbbi Tanıtım Teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin İş Kanunun 25/2-e maddesi gereğince feshedildiğini, feshin yazılı olarak yapıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai alacağı bulunmadığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin kendi plan ve programını yapma özgürlüğüne sahip olduğunu, fesih tarihinde hak etmiş olduğu izin ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece;toplanan deliler ve bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece;toplanan deliler ve bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde yıllık izinlerinden 2012 yılında 12 gün kaldığını 2013 yılı için ise hiç kullandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bilirkişi davacının 56 gün izin kullandığını tespit ederek, bakiye 14 gün üzerinden yıllık izin ücreti alacağını hesaplamış ise de, 14 gün izin alacağı bedelinin fesihte ödendiği anlaşılmakla yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12519, Karar No: 2013/18687, Tarih: 10.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12519 E.  ,  2013/18687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Haczedilmezlik şikayeti

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte borçlunun Denizbank ... Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini açıklayarak, belediyenin hak ve alacakları ile tüm kira gelirlerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, takibe dayanak yapılan ilamın karar tarihi 15/05/2012 olup, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2010 tarihinden sonraya ilişkin olduğu dikkate alınarak davacı İdareye ait hak ve alacakları ile malların haczinin mümkün olmadığı, ayrıca iptale konu 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi şikayet tarihi itibariyle halen yürürlükte bulunduğundan bu düzenleme nedeniyle de haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasında yapılan tüm haciz işlemlerinin iptaline karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sair temyiz itirazı yerinde değil ise de;

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.