muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2478, Karar No: 2023/1885, Tarih: 04.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/2478 E.  ,  2023/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2017/58 Esas, 2019/700 sayılı Kararı ile sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 302 nci maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/440 Esas, 2020/169 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.04.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1. Teşhis işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

3. İtirafçı beyanlarının atfı cürum niteliğinde olduğuna,

4. Gizli tanıkların huzurda dinlenilmesi talebine rağmen dinlenilmediğine,

5. Bizzat katılma talebine rağmen duruşmanın uzamaması adına saygılı ve anlayışlı davrandığından takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

1. Teşhis işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

3. İtirafçı beyanlarının atfı cürum niteliğinde olduğuna,

4. Gizli tanıkların huzurda dinlenilmesi talebine rağmen dinlenilmediğine,

5. Bizzat katılma talebine rağmen duruşmanın uzamaması adına saygılı ve anlayışlı davrandığından takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2015 yılı Temmuz ve Ağustos ayı içerisinde ülkemizin doğu ve güneydoğu bölgelerindeki bazı şehir ve ilçelerinde PKK silahlı terör örgütünün aldığı kararlar sonucu öz yönetim ilan edilerek güvenlik güçleriyle çatışmaya girme amaçlı ve devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmak suretiyle devletin bağımsızlığını zayıflatmaya yönelik cadde ve sokaklara barikatlar kurulduğu, hendekler açıldığı, buralara kolluk kuvvetlerinin girişine izin verilmediği, öz yönetim savunma birlikleri adı altında PKK'ya bağlı silahlı birlikler oluşturulduğu, örgütün emir ve talimatı ile açılan hendek ve kurulan barikatlarda silahlı nöbet tutulduğu, yapılan askeri operasyonlar sonucu bu girişimlerin bertaraf edilebildiği, bu eylemlerin vahim nitelikte ve 5237 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinde belirtilen ülke topraklarının bir kısmını devlet yönetiminden ayırmaya yönelik elverişli eylemler olduğu,

Sanığın Şırnak ili Bahçelievler mahallesinde hendek barikatta silahlı olarak faaliyet gösterdiği, nöbet tuttuğu ve barikat yapımında yer aldığı, tanıkların beyanları ve vahim eylem araştırma tutanağı birlikte değerlendirildiğinde sanığın PKK/KCK silahlı terör örgütünün YDG-H yapılanması içerisinde yer alarak örgütün öz yönetim ilanı çerçevesinde dağ kadrosundan gelen örgüt elemanlarıyla birlikte Bahçelievler mahallesinde güvenlik güçleri ile çatışmaya girme amaçlı açılan hendek ve kurulan barikatlarda silahlı nöbet tutmak suretiyle aktif bir şekilde faaliyet gösterdiği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkar yollu savunmalarına itibar edilmediği, bu haliyle sanığın PKK/KCK silahlı terör örgütünün nihai amacı olan Türkiye Cumhuriyeti Devletinin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmak ve devlet egemenliğini zayıflatmak amacıyla silahlı faaliyet göstererek hendek barikat yapımında yer almadığı, buralarda silahlı nöbet tuttuğu ve güvenlik güçleriyle çatışmaya girmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma amaç suçuna elverişli/vahim nitelikte olduğuna kuşku bulunmayan filleri gerçekleştirdiği, aynı zamanda amaç suça yönelik vahim nitelikte olan 3713 sayılı Kanun'da belirtilen araç suçlara iştirak ettiği hususunun sabit olduğu kabul edilip, devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan cezlandırılmasına karar verilerek kurulan hükümde takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Sanığın Şırnak ili Bahçelievler Mahallesinde PKK/KCK gençlik yapılanması olan YDG-H/YPS içerisinde silahlı faaliyet yürüttüğü, hakkında ifade ve teşhiste bulunan başka dosya sanıklarının müdafiili beyanlarına göre sanığın bahçelievler mahallesinde silahlı olarak faaliyet yürüttüğü, tünel, barikat ve hendek yapımında çalıştığı, keleş marka silah taşıdığı, hendeklerde silahlı nöbet tuttuğu" kabul edilerek bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı dava dosya kapsamındaki deliller ve benzer dosyalardan anlaşılması karşısında;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; Şırnak ili Bahçelievler mahallesinde örgütün YPS adlı sözde savunma birliği içerisinde silahlı olarak faaliyet yürüttüğü ve örgütsel kod adı kullandığı, örgütün öz yönetim çağrısı üzerine dağ kadrosundan gelen örgüt elemanlarının güvenlik güçleri ile çatışmaya girme amaçlı kazılan hendek ve barikat yapımı çalışmalarında yer aldığı, bu hendek ve barikatlarda silahla nöbet tuttuğu anlaşılan sanığın eylemlerinin vahamet arzeden nitelikte bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinde yazılı Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturduğuna dair kabulde hukuki isabetsizlik görülmediğinden;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezanın bireyselleştirilmesi usule uygun takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş olduğundan; sanık ve müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/440 Esas, 2020/169 sayılı Kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak 2. Ağır Ceza

Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/2855, Karar No: 2014/4926, Tarih: 24.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2855 E.  ,  2014/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/352-2013/99

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 22/10/2013 tarih, 2013/23318 Esas - 2013/32874 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcının mahsubuna, bakiye 1,95 TL harcın alınmasına, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18457, Karar No: 2024/7674, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18457 E.  ,  2024/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/556 E., 2016/291 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; odun izin günü olması nedeniyle ve odun kesmenin serbest olduğu düşüncesiyle yakmak amaçlı bir adet ağaç kestiğine, suç işleme kastı bulunmadığına, kesilen ağaç miktarının az olduğuna ve ticari amacı bulunmadığına, kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilden bahsetmenin mümkün olmadığına ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, sanığın doğranmış haldeki çam odunlarının yanında beklerken görülmesi üzerine sanıktan odunların kime ait olduğunun sorulduğu, sanığın çam ağacını bir dalının kuru diğer tarafının odunluk olması nedeniyle kestiğini beyan ettiği ve sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, evdeki hastanın odun ihtiyacı nedeniyle orman içinde bir dalı kuru diğer tarafı yaş bir ağacı kesim motoru ile kestiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, orman tahdidine göre devlet ormanı sayılan yerde yapacak emval veren nitelikte bir adet çam ağacının dikiliden motorlu testereyle kesildiği belirtilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24693, Karar No: 2017/6024, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24693 E.  ,  2017/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı "Ticari işletme yöneticisinin işletme borcunu ödememe" suçunun oluşabilmesi için takibin kesinleştiği tarihte borçlunun borcu ödeme gücünün bulunması ve buna rağmen borcun ödenmemesinin gerekmesi ve İİK'nın 351. maddesinde şikayetçinin şikayet dilekçesinde veya beyanında gösterdiği delillerle bağlı olduğunun düzenlenmesi ve 02/10/2012 tarihli şikayet dilekçesinde borçlu şirketin takibin kesinleştiği tarihte borcu ödeyebilecek durumda olduğuna dair beyanının bulunmadığı gibi Ankara 15. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5 sayılı dosyasında borçlu şirket adına kayıtlı dosya borcunu karşılayacak miktarda araç, taşımaz ve bankalarda hak ve alacağa rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında sanığın beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1583, Karar No: 2018/6567, Tarih: 12.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1583 E.  ,  2018/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı tarafından dava dışı ... Pazarlama İhracaat İthalat A.Ş'den satın aldığı malzemeler karşılığında 15.04.2015 keşide tarihli 50.000 TL bedelli çek keşide edilerek gönderildiğini, sözkonusu çekin taşınma esnasında kargo firmasından çalındığını, sahte olduğu düşünülen cirolar ile cirolandığını ve daha sonra son hamil olan davalı tarafından bankaya ibraz edildiğini, hakkında herhangi bir takip açılmadan önce menfi tespit davasını açmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek çalınan çekin bedelsiz kaldığının tespiti ile karşı tarafa çek ile ilgili olarak borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davaya konu çekin dava dışı ...'dan taraflar arasında ticari ilişki gereği ciro yoluyla teslim alındığını, taraflar arasındaki kumaş alım, satımına ilişkin ticari ilişkiyi gösteren faturayı ve cari hesap ekstresini dosyaya sunduklarını, davalı şirketin davaya konu çekte meşru hamil olması sebebi ile yasal ibraz süresinde çeki muhatap bankaya ibraz ettiğini, ancak hesapta karşılığının bulunmaması nedeniyle sözkonusu çeki tahsil edemediğini, borçlular aleyhine kambiyo senedine müstenit takip başlatıldığını, davacı kendisine ait olmayan diğer bir ciranta imzası yönünden sahtelik iddiasında bulunarak borcundan kurtulamayacağı, bu halde ciro silsilesinin kopukluğundan bahsedilmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı şirketin dava konusu çekte kendisinden önceki ciranta olan dava dışı ...'ın aralarındaki ticari ilişki gereği dava konusu çekin kendisine verildiğini ispat etmek için fatura ve hesap ekstresini sunduğu, çeki elinde bulunduran davalı hamilin muntazam ciro silsilesine göre çeki iktisap ettiği, çekin meşru hamili durumunda olduğu, davacının davalı şirketin çeki kötüniyetle iktisap ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.