muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3821, Karar No: 2024/957, Tarih: 18.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/3821 E.  ,  2024/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1999 E., 2020/226 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2017/264 Esas, 2019/52 Karar sayılı kararı ile;

a-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1999 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1999 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin hükmün verildiği duruşma öncesinde dosyaya sunduğu 07.02.2019 tarihli mazeret dilekçesinde duruşma günü olan 14.02.2019 tarihinde Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/480 Esas ve Bakırköy 7. İcra Mahkemesinin 2015/37 Esas sayılı dosyalarındaki duruşmalara katılacağını beyanla mesleki mazeret bildirdiği, 5271 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince “Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir.“ şeklindeki düzenleme karşısında, mazeret dilekçesi verildiğinden müdafii yokluğunda karar verilemeyeceği, nitelikli yağma suçu bakımından kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca zorunlu müdafii bulundurulmadan hüküm kurulmak suretiyle, anılan Yasanın 188 inci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1999 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11358, Karar No: 2025/7160, Tarih: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/11358 E.  ,  2025/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1085 E., 2020/1880 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 26.10.2020 tarihli ve 2019/1085 Esas, 2020/1880 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin 26.10.2020 tarihinde tefhim edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde inceleme konusu hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmeleri gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından katılan vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5080, Karar No: 2008/412, Tarih: 23.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5080 E.  ,  2008/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatih 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*duruşmalı temyiz eden K.K..ile vekili Avukat G. K.. ve temyiz eden karşı taraf vekili Avukat A. T.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşılık davacı koca kendisine ait 300 YTL değerinde altının, davacı-karşılık davalı kadın tarafından götürüldüğünü ve iadesini talep etmiş ve delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Yemin delili Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu 344-354 maddeleri çerçevesinde toplanıp, deliller birlikte değerlendirilip, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan kocanın altınlar ile ilgili talebinin reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşılık davacı kocanın talep ettiği altınlar yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair yönlerin ise 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin Nuriye'den alınıp Kaan'a verilmesine,temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine,iş bu kararın 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2008 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2023/1596, Karar No: 2024/2501, Tarih: 26.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1596 E.  ,  2024/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/323 E., 2022/1904 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/482 E., 2020/117 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa miras paylarının satış suretiyle giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan ...'ın maliki olduğu 401 ada 10 parsel sayılı taşınmazı 1997 yılında davalıların mirasbırakanı ...'a mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak devrettiğini, mirasbırakanın iki yeğeninden hayatta olan ...'ın kendisine ömür boyu bakacağı düşüncesiyle bu işlemi gerçekleştirdiğini, ...'in ise halasının dairesini aldıktan sonra onu kiraya verip kira parasını tamamen kendine harcadığını, mirasbırakanı Maltepe Huzurevine yerleştirdiğini ileri sürerek davalılar adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tapuya tesciline, bunun mümkün olmaması halinde miras paylarının satış sureti ile giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; davayı açmak için olayın tek tanığı ...'ın vefatını beklediklerini, muvazaaya ilişkin soyut iddiaların ötesinde bir delil gösterilmediğini, mirasbırakan ve yeğeni ...’in arasının iyi olduğunu, terditli olarak payların satışına ilişkin talebin bu davanın konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi 20.10.2020 tarih 2017/482 E., 2020/117 K. sayılı kararı ile, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi 20.10.2020 tarih 2017/482 E., 2020/117 K. sayılı kararı ile, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunda evin değerine ilişkin yapılan tespitte, dava dosyasına sunulan ...'ın sağlığında çekilmiş ve evin fiziki durumunu gösterir fotoğrafların dikkate alınmadığını, satış bedelinin düşük olmasının tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağını, ...’ın halasından 11 yıl sonra vefat ettiğini, evin boşaltmasını isteyen gelinin Kamuran olmadığını, sosyal inceleme raporunun somut gerçeklere uymadığını, iddianın ispat edilemediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 12.12.2022 tarih 2021/323E., 2022/1904K. sayılı kararı ile, mirasbırakanın emekli olup taşınmazını satmasını gerektirir bir ihtiyacının bulunmadığı, satış bedelinin davalıların mirasbırakanı ... tarafından ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 353/(1).b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki beyanları tekrarla temlikin minnet duygusu ile yapıldığını da belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa miras paylarının satış suretiyle giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Mirasbırakan 1921 doğumlu ...'ın 13.08.2005 tarihinde bekar ve çocuksuz ölümü ile geride kardeşi ...'ın çocukları ... ve ...'in bulunduğu, ...'in 1996 yılında ölümü ile çocukları olan davacılar ... ve ..., yeğeni ...'in 2016 yılında ölümü ile davalılar olan eşi Kamuran, çocukları ... ve ...'ın mirasçı olarak kaldığı, dava konusu taşınmazın her ne kadar dava dilekçesinde 401 ada 10 parsel olarak belirtilse de keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda 240 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölüm olduğu, mirasbırakan tarafından intifa hakkı saklı tuularak çıplak mülkiyetinin 13.10.1997 tarihinde 100.000.000ETL bedelle ...'a devredildiği, 16.02.2016 tarihli intikal işlemi ile davalılar adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nın 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının gerekçesinde dava konusu taşınmazdan bahisle 401 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bululan 2 nolu bağımsız bölümden bahsedilse de hükmün 240 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölüm üzerinden doğru şekilde kurulduğu gözetilerek davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 7.172,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19252, Karar No: 2014/30687, Tarih: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/19252 E.  ,  2014/30687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2010/1287-2013/381

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davalı işverenden işçilik alacağı olmadığını da savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. İmzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda şahit beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı aylık net ücretinin 1.000,00 TL olduğunu ileri sürmektedir. Davalı işveren tarafından ibraz edilen imzalı ücret bordrolarında, davacının ücreti 638,00 TL olarak gösterilmiştir. Mahkemece, emsal ücret Esnaf ve Sanatkarlar Odasından sorulmuş ise de, emsal ücret araştırması yetersizdir. Emsal ücretin başka bir ilgili meslek kuruluşundan sorulup, gelen cevaba göre gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2-Davacı dava dilekçesinde davalının yurt dışı şantiyesindeki işyerinde çalıştığını beyan etmiş, davalı taraf davacının yaptığı işin niteliği gereği kış aylarında çalışma yapmadığını ileri sürmüştür. Davalı şahit davacının Mart-Nisan aylarında yurtdışına gidip, Kasım-Aralık aylarında Türkiye’ye döndüğünü beyan etmiştir. Fazla çalışmaya ilişkin, davacının yaptığı işin niteliği ve çalıştığı yerdeki kış şartlarının ağırlığı gözetilerek kışın fazla mesai yapılıp yapılamayacağı hususu gerekirse şahitlerin yeniden dinlenmesi suretiyle, mahkemece değerlendirilmeli, gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak fazla mesai alacağı hesaplanmalıdır. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38099, Karar No: 2015/11967, Tarih: 30.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/38099 E.  ,  2015/11967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar Zafer İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığı ile Milli Eğitim Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle yerel mahkemece her ne kadar fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında herhangi bir takdiri indirim yapılmamış ise de, bu husus ileride açılması muhtemel ek davada yerel mahkemece değerlendirileceğinden, davalıların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ek gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Zafer İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığı yükletilmesine, 30.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5670, Karar No: 2010/5068, Tarih: 23.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/5670 E.  ,  2010/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava konusu 103 ada 109 parsel sayılı taşınmaza komşu 103 ada 107 ve 116 parsel sayılı taşınmazların davalı olduğu bildirildiğinden Kadastro Mahkemesi'nin 2007/150 ve 2007/228 esas sayılı dava dosyalarının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderine sebebiyet verilmeksizin eksikliklerin tam olarak yerine getirilmesi, aksi halde ilgili hakim hakkında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’na ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde bulundurulması, eksikliklerin tümü yerine getirildikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11739, Karar No: 2022/20516, Tarih: 07.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11739 E.  ,  2022/20516 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 23/03/2021 tarihli ve 2019/79 esas, 2021/123 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/07/2022 gün ve 3826-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2022 gün ve 2022109667 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 23/03/2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçundan da mahkumiyetine karar verildiği ve bu suç yönünden yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/11/2021 tarihli ve 2021/1746 esas, 2021/3547 karar sayılı ilamında, "Suça sürüklenen çocuğa iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden mahkemesince hükmolunan cezanın miktar itibari ile CMK'nun 272/3-a maddesi gereği kesin nitelikte olduğu ancak suçun işlendiği yerin depo olduğu, bu haliyle iş yeri vasfının bulunmadığı, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdiri ve gereğinin ifası için dosyanın İlk Derece Mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine...'' şeklinde belirtildiği üzere, müştekiye ait depo vasfı taşıyan yere girilerek hırsızlık suçunun işlendiği somut olay nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun ayrıca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, depo olarak kullanılan söz konusu yere girilmesinin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarını oluşturmayacağı gözetilmeksizin, adı geçen suçtan suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: