muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20216, Karar No: 2015/16815, Tarih: 04.11.2015

1-Sanıklardan ... yetkilisi olduğu ... Ticaret A.Ş ünvanlı firma tarafından yapımı devam etmekte olan .... Organize Sanayi Bölgesindeki liman inşaatı ile ilgili iskele ve geri sahasındaki deniz dolgusu kenarlarını oluşturan gerekli koruyucu malzemeyi temin etmek, nakletmek, getirilen malzemeyi gösterilen yere dökmek, düzenlemek konusunda sanıklardan ... yetkilisi olduğu ...Maden Ocağı .... Ticaret Ltd. Şti. ünvanlı firma ile15.02.2012 tarihinde sözleşme yapıldığı, asıl işveren'in benzer konuda aynı tarihlerde ... İnşaat ..Ltd. Şti. ünvanlı firmayla da anlaşma yaptığı, sanıklardan ... işçisi olarak çalışmakta olan ... olay günü idaresindeki dolgu malzemesi yüklü kamyonla, olaya konu liman şantiye sahasında yaklaşık 3,70 m. ila 4,30 m. genişliğindeki dolgu zemin üzerinde geri geri ilerleyerek.... firmasının işçisi olan işaretçi .... yardımıyla deniz sahasındaki son noktaya yanaşıp, damper kaldırılarak ocaktan getirilen dolgu malzemesinin boşaltılması sırasında, karadan denize doğru bakışta sağ tarafta yolun düşük kotta bulunduğu noktadan kamyonun dengesinin kaybedilerek denize devrilmesi neticesi kamyon şoförünün boğularak ölümü ile sonuçlanan olayda; sanık... yetkilisi olduğu asıl işveren firma ile sanık ... yetkilisi olduğu yüklenici firma arasında yapılan sözleşmenin yüklenicinin sorumlulukları bölümünde, yüklenicinin, işveren şantiyesinde tam yetkili bir vekilini bulundurması gerektiği, olay günü de yüklenici firmanın bir şantiye sorumlusunun çalışma sahasında bulunmadığı ancak liman sahasında şantiye sorumlusu olarak görev yaptığını ve olaya bizzat şahit olduğunu beyan eden asıl işverenin vekili ve aynı zamanda yukarıda bahsedilen sözleşmede imzası bulunan jeoloji mühendisi (şantiye şefi) sanık ... sahada çalışmakta olduğu, yine sözleşmenin aynı bölümünde yüklenicinin gerekli tüm emniyet tedbirlerini zamanında alması, bu hususta çalışanlarına eğitim vermesi, taahhüdün yerine getirilmesinde ihmal, dikkatsizlik, tedbirsizlik ve ehliyetsiz işçi çalıştırmak gibi sebeplerden ileri gelebilecek kazalardan yüklenicinin sorumlu olduğunun ve şantiye sahasında kendi işçileri dahil tüm çalışanların veya 3. şahıslara karşı iç emniyet tedbirini almakla yükümlü olduğunun ifade edildiği, sanık ... işçisi olan ölenin hafriyat boşaltmak için geri geri ilerlediği yolun dolgu malzemesi ile doldurulmuş toprak zeminli girişi 3,80 metre, ortası 4,20 metre ve en uç kısmı da 3,70 metre genişliğinde dolgu yol olduğu, yolun zemininin düzgün olmadığı, yer yer yükselmeler ve alçalmalar olduğu, olay yeri genişliğinin de 3,70 metre olduğu, sağ tarafta 5,40 metre uzunluğunda bir kısmın çökük olduğu, araçların ancak geri geri gelerek boşaltma yerine yanaşabilecekleri, liman inşaat giriş alanından itibaren olayın olduğu mahale kadar yük getiren araçları yönlendirecek herhangi bir lehva veya işaret bulunmadığı, yolun her iki kenar kısmında yol bitimini gösterecek şekilde bir işaret veya ikaz levhası olmadığı, yükün nereye boşaltılacağı konusunda bir diğer yüklenici firma olan.

.... firmasının işçisi olan... gösterdiği yere yük boşaltırken, sağ taraftaki çöküntü olan zemin üzerinde damperin kaldırılması üzerine kamyonun yan yatarak denize doğru devrildiği, hafriyat taşınan yolun zemin ve yan güvenliğinin tam olarak sağlanmadığı, görevlendirilen işaretçiye sesini duyurabilmesi için gerekli techizatın verilmediği ve malzeme boşaltılan yerin ve yolun güvenliğinin tam olarak denetlenmediği, denetim yönünden eksiklik atfedilebilecek asıl işveren olan ..,.. A.Ş firmasının olaya konu şantiye sahasında şantiye şefi olarak jeoloji mühendisi ...görevlendirdiği, görevlendirilen bu şantiye saha sorumlusunun da olay anında orada bulunduğu ancak bu eksikliklerin giderilmesi yönünde dosyaya yansıylan bir çabasının bulunmadığı, yüklenici firma yetkilisi olan sanık ... da çalışma sahasında işveren vekili olarak bir şantiye şefi görevlendirmediği gibi, sözleşme gereği üzerine yüklenen iş güvenliği önlemlerini alma konusunda belirtilen hususları yerine getirmediği, bu açıklamalar ışığında gerekli denetimleri yapmak üzere sahada ehil bir şantiye şefi görevlendiren ve dosya kapsamında eksikliklerin kendisine iletildiği hususunda bilgiye de rastlanmayan asıl işveren firma yetkilisi ... cezai yönden bir kusur atfedilemeyeceğinden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksitlendirme aralıklarının gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/419, Karar No: 2012/1880, Tarih: 14.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/419 E.  ,  2012/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/06/2011 tarih ve 2009/68-2011/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ağaçlarının davalı tarafından sigortalandığını, don olayının yaşanması nedeni ile ağaçlarda meydana gelen zararın davalı tarafından karşılanmadığını ileri sürerek 12.894 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işbölümü itirazından bulunarak dosyanın Malatya Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesini, iddia edilen tarihte don olayının yaşanmadığını, ürünlerin daha önceden don zararına maruz kaldığını, bu nedenle zararın teminat dışı olduğunu, davacı tarafça yaptırılan tespitin de don olayının meydana geldiğinin iddia edildiği tarihten 16 gün sonra yapılmış olması nedeni ile de zarara donun sebep olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ağaçlarının her türlü doğal afete karşı sigortalı olduğu, poliçedeki özel şartlardan dolayı muafiyet indirimi de yapılarak ağaçların don nedeni ile gördüğü zararın 7.736,50 TL'sinin davalı tarafından karşılanması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 344,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/872, Karar No: 2022/17924, Tarih: 29.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/872 E.  ,  2022/17924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan "hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." ve 5271 sayılı CMK.nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüzüne karşı verilen hükme ilişkin sanıklar müdafiinin kararın tefhiminden sonra sunduğu dilekçesiyle hükmü temyiz ettiğini bildirdiği, gerekçeli kararın sanıklar müdafine tebliğ edildiği, ancak tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK.nın 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, sanıklar müdafine temyiz nedenlerini içeren dilekçesini hükmün tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde vermesi gerektiğine ilişkin ihtar içeren tebligat gönderilmesi ve sanıkların sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7498, Karar No: 2008/12191, Tarih: 21.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7498 E.  ,  2008/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar; miras bırakan babaları A.T.'nın çekişme konusu taşınmazları davalılara temlikine ilişkin işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve miras payları oranında adlarına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar; davaya konu taşınmazlarını bedelini ödeyerek satın aldıklarını, iddianın doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; miras bırakan tarafından yapılan temliki işlemlerin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar; davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.11.2008 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat K.K. ile temyiz edilen Z.T. vs. vekili Avukat İ.T. T.geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edilenler gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların öncesinin tarafların ortak miras bırakanı A.T.'ya ait iken onun temliki sonucu davalıların malik duruma geldikleri anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.  Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan A.T.'nın 06.08.2004 tarihinde öldüğü, ilk eşi C.den 10 çocuğu, ikinci eşi V.ten 11 çocuğu olmak üzere toplam 21 çocuğunun bulunduğu, 6 kişi olan davalıların murisin ikinci eşinden olma erkek çocukları oldukları, miras bırakanın, zengin ve varlıklı olup, ekonomik gücünün bulunduğu, ayrıca mal satmaya ihtiyacının olmadığı, taşınmazların gerçek değerleri ile akitte gösterilen değerleri arasında aşırı fark olduğu, taşınmazların satışından kaynaklanan ödeme savunmasının yazılı belge ile kanıtlanamadığı gibi, sağlığında murisin,  tüm mirasçılarını ve hak dengesini gözetir şekilde  bir paylaştırma amacının bulunduğu kayden ispatlanamadığı dosya kapsamı ile sabittir.

Buna göre, somut bu olgu ve bulgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin temliklerdeki gerçek amacının terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, bu gaye ile gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Buna göre, somut bu olgu ve bulgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin temliklerdeki gerçek amacının terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, bu gaye ile gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü         HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3474, Karar No: 2006/5440, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3474 E.  ,  2006/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava ... sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında düzenlenen 13.03.1996 tarihli sözleşmenin ... Şartlar başlıklı kısmının 8.maddesinde inşaatın süresi sözleşme tarihinden itibaren 38 ay olarak kararlaştırılmış olup bu süre 13.05.1999’da dolmuştur. Davacı arsa sahibi inşaat süresinin dolmasından yaklaşık 15 ay sonra keşide ettiği 17.08.2000 tarihli ihtarında payına düşen bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini iddia ... gecikme nedeniyle kira tazminatı talep etmiş, davada da ihtar tarihine kadar olan kira kayıplarını dava etmiştir. Teslimi ispat yükü davalıdadır. Davalı, ihtarın keşide edildiği tarihten (07.08.2000) önce davacıya ait bağımsız bölümleri teslim ettiğini kanıtlayamamıştır. Dinlenen tanık anlatımlarından ve özellikle belediyenin inşaatın 20.11.2000 tarihinde mühürlenerek durdurulduğuna ve 12.12.2000 tarihinde mührün kaldırıldığına dair cevabi yazılarından kiranın bitiş tarihinden sonra da inşaata devam edildiği yani 17.08.2000 ihtar tarihinde inşaatın natamam olup teslim

edilmediği anlaşılmaktadır. Bilirkişinin 12 adet dairenin Aralık 1999’da, 4 adet dairenin de Mayıs 2000’de teslim edildiğine dair tespitleri dosya kapsamı ile uyuşmamaktadır. Yine sözleşmede kış şartları nedeniyle çalışılmayan sürenin teslim süresine ekleneceğine dair bir hüküm bulunmadığından bu nedenle teslim süresinin uzatılması da mümkün değildir.

Diğer yandan, davacıya ait dairelerin hangi daireler olduğu, bu dairelerin tapuda kimin adına kayıtlı olduğu, davacı tarafından 3.kişilere satılıp satılmadığı da tapu kayıtları getirilip incelenmek suretiyle tespit edilmiş değildir. Bu yönüyle yapılan inceleme eksiktir. O halde mahkemece, tapu kayıtları celbedilerek yukarıda değinilen hususlar araştırılmalı, satılan daireler varsa satış tarihinden sonraki dönem için kira hesaplanmamalı, teslimin kanıtlanamadığı kabul edilerek talep edilen dönem için kira hesabı yaptırılıp hüküm altına alınmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/289, Karar No: 2019/8779, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/289 E.  ,  2019/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2017 gün ve 2017/143 Esas 2017/252 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2017 gün ve 2017/143 Esas, 2017/252 Karar sayılı hükmünün, temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.05.2018 gün ve 2017/143 Esas, 2017/252 Karar sayılı ilamı ile bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 10.09.2018 gün ve 2018/2512 Esas, 2018/1331 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair ilamın sanık ... müdafisi ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi nedeniyle gönderilen dosya 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 15.05.2018 gün ve 2017/9980 Esas, 2018/3689 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 10.09.2018 gün ve 2018/2512 Esas, 2018/1331 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde üyeler ... ve ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 43, 62, 53. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.05.2017 gün ve 2017/143 Esas, 2017/252 Karar sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf talebi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2017 gün ve 2017/3108 Esas, 2017/2421 sayılı kararı ile vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün vaki temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 15.05.2018 gün ve 9980/3689 sayı ile; İhbar tarihinden bir yıl önce mağdurun yanına gelen sanığın zorla eline vermeye çalıştığı kağıdı almak istemeyen mağdurun kolundan tutup sıkarak zorla verdiği esnada göğsünü eliyle sıktığı ve olay tarihinde de sanığın yine mağdurun yanına gelerek elini omzuna atıp göğüslerine dokunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2, 43. maddelerine göre cezalandırılması gerekirken, ilk derece mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1-c.1. maddesi ile uygulama yapılması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi, kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2017 gün ve 2017/3108 Esas, 2017/2421 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince oyçoğunluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

Yüksek daire sayın çoğunluğu ile hukuki ihtilafımız, eylemin nitelendirilmesi hususundadır.

5237 sayılı TCK'nın 102 ve 103. maddeleri, 765 sayılı TCK'da yer verilen ırza geçme, ırza tasaddi ve sarkıntılık suçlarını içeren bir özellik göstermektedir. Suçun temel biçimde cinsel davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi, nitelikli halinde ise vücuda organ veya cisim sokulmasıdır.