muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9786, Karar No: 2018/5008, Tarih: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9786 E.  ,  2018/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

,...İnşaat Taahhüt Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanık ... ile bu şirketin ortağı konumunda bulunan sanık ...’nın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında;

1-Her iki sanık yönünden; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin suç konusu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenledikleri iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Sanık ... yönünden; sanık ...’nın tüm aşamalarda alınan beyanlarında; şirket müdürünün kendisi olduğunu, şirketin bütün işleriyle kendisinin ilgilendiğini, diğer sanık ...’nın şirketle ilgilenmediğini söylemesi, sanık ...’nın savunmasında, yalnızca şirketin ortağı olduğunu, herhangi bir fatura düzenlemediğini, şirket işlerinin sanık ... tarafından yürütüldüğünü beyan etmesi ve dosya kapsamından, sanık ...’nın şirket müdürü olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’nın sahte fatura düzenleme eylemine ne şekilde iştirak ettiği tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

3- Her iki sanık yönünden kabule göre de;

a)Sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemeleri nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)2006 ve 2007 takvim yılı yönünden; Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanıkların kendi altsoyu dışındakiler yönünden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

a)Sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemeleri nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)2006 ve 2007 takvim yılı yönünden; Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanıkların kendi altsoyu dışındakiler yönünden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)2008 takvim yılı yönünden; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanıkların kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarları yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6417, Karar No: 2019/2198, Tarih: 19.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6417 E.  ,  2019/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13075, Karar No: 2007/16774, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13075 E.  ,  2007/16774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...ve ...tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...., Köyü 116 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar, 93 nolu vergi kaydı ile davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20. maddesine göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişebilir ve genişlemeye elverişli nitelikte ise sınıra değil bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar edilmesi gerektiğini, taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup, miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği, ayrıca taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve 116 ada 1, 2 ve 3 parsellerin orman niteliği ile Hazine adına, 116 ada 5 parselin tespit gibi ...adına, 116 ada 4 parselin 6841,50 m2’lik kısmının orman niteliği ile Hazine adına, 2427,41 m2’lik kısmının tespit gibi ...adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ...ve ...tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dayanılan vergi kaydı değişir sınırlı olup, eylemli durumda öncesi bütün olan taşınmazın 3 sınırının ormanla çevrili olduğu, vergi kaydının lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturacağı, taşınmazın halen de eylemli orman ağaçları ile kaplı olduğu, bu nedenle vergi kayıt malikleri esas alınarak Hazine davasının kabulünde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 26/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6211, Karar No: 2024/7883, Tarih: 28.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6211 E.  ,  2024/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/1302 E., 2022/1661 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

EK KARARLAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.10.2022 ve 20.10.2022 tarihli, 2022/1302 Esas, 2022/1661 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 ve 20.10.2022 tarihli, 2022/1302 Esas, 2022/1661 Karar sayılı sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., sanıklar Fahrettin ve Burak müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14783, Karar No: 2016/8743, Tarih: 01.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14783 E.  ,  2016/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından Ekim 2009 ila Aralık 2013 tarihleri arasında kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma, iletim sistemi kullanım, enerji fonu, ... payı, elektrik tüketim vergisi,...kalemlerinin haksız şekilde elektrik faturalarına yansıtılarak, müvekkilinden tahsil edildiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.100TL' nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiş; 30.06.2015 tarihli dilekçesi ile dava değerini 33.974,26TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın ...’ya karşı açılması gerektiğinden husumet itirazları olduğunu, mevzuat gereğince bu kalemlerin faturalara yansıtılmasının müvekkilinin insiyatifinde bulunmadığını, zorunlu olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 26.875,45 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve ayrıca 7.098,81 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda; taraflar arasında 24.06.2004 tarihli abonelik sözleşmesi olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2009 Ekim ila 2013 Aralık ayları arasında davacı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak, ..., sayaç okuma, dağıtım, iletim, enerji fon bedeli, ....Vergisi,...payı ve ....kalemlerinin ayrı ayrı hesaplanarak toplamda 26.875,45TL asıl alacak ile7.098,81TL işlemiş yasal faiz olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.

3065 sayılı ...Kanunu (....)'nun 1.maddesinin 1 ve 2. fıkralarında; “her türlü mal ve hizmet ithalatı” ile “diğer faaliyetlerden doğan teslim ve hizmetler”in katma değer vergisine tabi olduğu belirtildikten sonra; aynı Kanunun 2.maddesinin 3.bendinde; “su, elektrik, gaz, ısıtma, soğutma ve benzeri şekillerdeki dağıtımlar da” mal teslimi olarak kabul edilmiştir.

./..

-2-

Sözü edilen Kanunun 5.maddesinde yer alan “vergiye tabi bir hizmetten, işletme sahibinin, işletme personelinin veya diğer şahısların karşılıksız yararlandırılması hizmet sayılır.” hükmü ile “hizmet sayılan haller” düzenlenmiş; Kanunun 10.maddesinin (g) bendinde “su, elektrik, gaz, ısıtma, soğutma ve benzeri enerji dağıtım veya kullanımlarında bunların bedellerinin tahakkuk ettirilmesi” vergiyi doğuran olay olarak kabul edilmiştir.

./..

-2-

Sözü edilen Kanunun 5.maddesinde yer alan “vergiye tabi bir hizmetten, işletme sahibinin, işletme personelinin veya diğer şahısların karşılıksız yararlandırılması hizmet sayılır.” hükmü ile “hizmet sayılan haller” düzenlenmiş; Kanunun 10.maddesinin (g) bendinde “su, elektrik, gaz, ısıtma, soğutma ve benzeri enerji dağıtım veya kullanımlarında bunların bedellerinin tahakkuk ettirilmesi” vergiyi doğuran olay olarak kabul edilmiştir.

Verginin matrahını düzenleyen “teslim ve hizmet işlemlerinde matrah” başlıklı 20.maddesinde de “belli bir tarifeye göre fiyatı tespit edilen işler ile bedelin biletle tahsil edildiği hallerde tarife ve bilet bedeli Katma Değer Vergisi dahil edilerek tespit olunur ve vergi müşteriye ayrıca intikal ettirilmez.” hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan, Elektrik Piyasası Kanununun verdiği yetki uyarınca çıkarılan .... kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca....Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir. (HGK. 21/05/2014 günlü ve 2... sayılı, Dairemizin 18.01.2016 tarih 2.... Sayılı, 21.01.2016 tarih .... sayılı ilamları)

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin dışında Kanunlarla belirlenmiş olan vergi (Belediye Tüketim Vergisi, Katma Değer Vergisi ve bunun gibi) resim ve harcın, davalı ... şirketi tarafından faturalara yansıtılmasının yasal olduğu gözönünde bulundurularak bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/4642, Karar No: 2013/8239, Tarih: 30.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4642 E.  ,  2013/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazlara değer biçmede esas alınan erik ürününün değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki üretim masrafları ile hasat dönemindeki toptan kilogram satış fiyatları karar tarihinde belli olacağından, ilgili kuruluşlardan 2011 yılına ait üretim masrafları ile kilogram satış fiyatları getirtilip, İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirdiği ortalama 1000kg/dekar verim miktarı nazara alınıp, davalı idarenin kazanılmış hakkı da dikkate alınarak bu resmi veriler üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, bu husus gözetilmeden 2010 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2)Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazların ... Nehrinin kıyısında olduğu belirtilip kapama erik bahçesi olarak değeri tespit edilmiştir. Taşınmazların ... Nehrinden sulandığına ilişkin sulama arkları ve taşınmazlar üzerinde sulama yapılmasını sağlayan motopomp tesisatı bulunduğuna dair mahkemece keşif tutanağına herhangi bir gözlem yazılmamıştır.

Bu itibarla taşınmazların motopompla sulandığının tespiti halinde üretim masrafları kalem kalem gösterilerek ve motopomp masrafları da sulama giderlerine dahil edilerek taşınmazlara değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/9508, Karar No: 2008/12003, Tarih: 10.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9508 E.  ,  2008/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. (İİK.143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Yasanın 37. maddesi gibi).

Somut olayda, alacaklı tarafından, borçlu kooperatif üyeliğinden çıkarıldığı nedeniyle ödediğini ileri sürdüğü üyelik aidatlarının iadesi için genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapıldığı görülmektedir. Üyenin, kooperatiften çıkması veya çıkarılması durumunda ödenen üyelik aidatlarının iadesinin gerekip gerekmediği, ne zaman ve ne miktarda iade edilebileceği yargılamayı gerektiren  hususlar olup, genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine konu edilemez. Kaldı ki, takipte İİK. nun 68/1.maddesinde sayılan nitelikte bir belgede  sunulmuş değildir.

O halde Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin bu nedenlerle reddi yerine genel mahkeme gibi yargılama ve değerlendirme yapılarak yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru Mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda yazılı nedenlerle sonucu doğru mahkeme kararının İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 10.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10485, Karar No: 2013/9049, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10485 E.  ,  2013/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.