muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8929, Karar No: 2022/7565, Tarih: 23.05.2022

Sanıklar hakkında TCK.nın 109/2, 109/3-a,b,f , 43 maddeleri uyarınca hükmolunan 5 yıl 15 ay hapis cezasından, TCK.nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 4 yıl 14 ay 15 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin TCK.nın 62. maddesinin uygulandığı 5. bölümünden "BEŞER YIL İKİŞER AY ONBEŞER GÜN" ibaresi çıkartılarak yerine "4 yıl 14 ay15 gün" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan sanıklar hakkında 25.12.2013 tarihli mahkumiyet kararlarından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu

./..

S/3

davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2015/18609, Karar No: 2015/34446, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/18609 E.  ,  2015/34446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2015

NUMARASI : 2014/628-2015/41

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan A.. Y.. A.. Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL'nin yasal faiziyle tahsilini istemiş, ıslah ile de talebini 4.512,67 TL'ye yükseltmiştir

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre, ”Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 21.07.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Y.. A.. Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 10.11.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kış mevsimi geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre beş kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca,az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 333,41 TL harcın istek halinde iadesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13222, Karar No: 2012/36925, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13222 E.  ,  2012/36925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp Eşyayı Sahiplenmek

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz inceleme Yüksek 13.Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1295, Karar No: 2020/368, Tarih: 03.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1295 E.  ,  2020/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yer fıstığı harmanında gündelik işçi olarak çalışırken davalı ...'ün traktörüne fıstık makinesini takması konusunda yardım istediğini, müvekkilinin de yardım ettikten sonra bu sefer de fıstık makinesinin tekerleğinde bulunan takozu kaldırmasını talep ettiğini, davacı bu işi yaparken davalı ...'ün kullandığı traktörün hareket ettiğini, fıstık makinesinin davacının sağ ayağına düştüğünü ve yaralandığını belirterek iş gücü kaybı, hastane masrafları ve çalışamadığı günler için ekonomik kaybı için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı şoför ... ile traktör sahibi ve kendisine iş teklifinde bulunan diğer davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.4.2016 havale tarihli ıslah dilekçesinde, maddi tazminat talebini bilirkişi raporu doğrultusunda 161.334,57 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın nasıl meydana geldiğini ve davacının makineye müdahale edip etmediğini bilmediğini, davacıyı hastanede birçok kez ziyaret ettiklerini ve tedavi masraflarını karşıladıklarını, davacının kötü niyetli olarak sebepsiz zenginleşme için bu davayı açtığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili, karayollarında tanımlanan karayolu ve trafik kazası tanımlarına göre davacının dava konusu ettiği olayın trafik kazası sayılmayacak bir şekilde gerçekleşmesine göre müvekkilinin sigortacı olarak sorumluluğunun bulunmadığını, aksi halde dava konusu olaydan dolayı sigorta poliçesi limiti ile sınırlı ve sigortalının kusuru oranında sorumluluğunun bulunduğunu, davacının talep ettiği 10.000'nin kalem kalem açıklanması gerektiğini, tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu belirterek trafik poliçesi kapsamına girmediğinden davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı için hesaplanan toplam 161.334,57-TL maddi tazminatın 10.000,00-TL'sine dava tarihinden itibaren, bakiye 151.334,57-TL'sine ise ıslah tarihi olan 14/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen(davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsili ile davacıya verilmesine, davacı için takdir edilen 10.000,00-TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 2. ve 3. maddeleri gereği davaya konu olayın karayoluna bağlantısı olan tarla içinde gerçekleştiği gözetildiğinde zararın ... teminatı kapsamında olduğunun kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına ve aracın hareket halinde olduğunun sabit olmasına göre davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Somut olayda kaza tespit tutanağının bulunmadığı, ceza dosyasının şikayetten vazgeçme ile sonuçlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece aldırılan, trafik polis memuru tarafından düzenlenen 12.10.2011 tarihli kök raporda davacı ...'in 4/8, davalı ...'ün 4/8, davalı ...'ün 2/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmişse de aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 09.01.2012 ve 31.10.2012 tarihli ek raporlarda davacı ...'in 2/8, davalı ...'ün 4/8, davalı ...'ün 2/8 oranında kusurlu olduğu belirtilerek raporlar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece çelişkiyi gidermek üzere İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden rapor alınmasına karar verilmiş, ancak İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 06.05.2015 tarihli raporunda olayın oluş şeklinin iş kazası mahiyetinde olması nedeniyle ihtisas alanının dışında olduğu belirtilerek rapor düzenlenmemiştir. Mahkemece, raporlar arasında çelişki giderilmeksizin karar verilmişse de, bilirkişi raporları arasındaki kusur durumuna ilişkin çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, önceki kusur raporları ve tüm dosyadaki delillerin değerlendirildiği, gerekçeli denetime elverişli ve çelişkileri giderici kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8.294,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... AŞ'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13664, Karar No: 2012/12883, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13664 E.  ,  2012/12883 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2009 gün ve 2009/645 Esas, 2009/597 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Fuhuş suçunun her üç mağdura karşı işlendiği anlaşıldığı halde, suçun işleniş şekline göre mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, TCK.nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle zircirleme biçimde tek suçtan hüküm kurulması ve sanık hakkında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1yıl 13 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin a-b-d-e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "TCK.nın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevini üstlenmesinden, bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum veya kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, velâyet hakkında vesayet ve kayyumluğa ait bir hizmette .../...

-2-

-2-

bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi tüzel kişiliklerin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iznine tâbi bir meslek ya da sanatı kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten 53/2. maddesi gereğince mahkûm olduğu hapis cezasının infazı aşamasında şartla tahliye tarihine kadar" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki 53/1-c bendindeki haklardan ise kendi alt soyu bakımdan koşullu salıverilmeye alt soyu dışındakiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/23355, Karar No: 2015/27029, Tarih: 17.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23355 E.  ,  2015/27029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ... ile temyize gelmeyen çocuk ..., Gençlik ve Spor Müdürlüğü Binası'nın kapısını ve kilidini kırarak içeriye girdikleri, hırsızlık amacıyla izcilik faaliyetlerinin yürütüldüğü odanın kapı kilidini kırdıkları ve içeride bulunan dolapları ve malzeme deposunu karıştırdıkları, ancak hırsızlamaya değer bir şey bulamadıklarından oradan ayrıldıkları somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

1- Suca sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık suçunu gece vakti işlediğine dair yeterli delil bulunmaması karşısında; belirlenen temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Olay tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde olan suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme ve hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağının değerlendirilmesi açısından; çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporunun aldırılması, ayrıca suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış olduğu dikkate alınarak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince işlediği mala zarar veme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığı hususunda psikiyatri uzmanından rapor alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

3- 5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından para ödemeksizin yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince atanan müdafiye bu kapsamda ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

4- 5395 sayılı Kanun'un 3/a-2. maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.