muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14090, Karar No: 2023/2845, Tarih: 27.03.2023

Kanuna aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraate ilişkin hükmünün, katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, sonuç itibariyle ... olan sanığın beraatine dair kararıyla ilgili katılan kurum vekilinin temyiz talebinin esastan reddine karar verilmesi yerine, sayın çoğunluğun sanığın mahkumiyeti gerektiği gerekçesiyle bozulmasına dair kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

21.06.2018 tarihli İkamet Arama, Muhafaza Altına Alma ve Yakalama Tutanağına göre, ...’nın sahte içki imal ettiği istihbari bilgisi üzerine, Süleyman Han Öz’ün kullandığı 07 LBG 20 plakalı araçta yapılan aramada suça konu 360 litre etil alkol ele geçirilmiştir.

Sanık ... savunmalarında özetle, suça konu etil alkolü kolonya yapmak için yasal olduğunu düşünerek satın aldığını, suç işleme kastının bulunmadığını söylemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 04/04/2006 tarih, 2006/3-35 E, 2006/97 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere “… ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorikte olsa hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya ... bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır.”

Tüm bu anlatılanlar, dosya kapsamı, sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında, suça konu etil alkolü kolonya yapmak için yasal olduğunu düşünerek satın aldığını, suç işleme kastının bulunmadığını söylemesi, suça konu etil alkolün sanığın eline geçmeden yakalanması, ceza yargılamasında cezalandırılabilmek için varsayımdan daha fazla delilin bulunması zorunluluğu birlikte değerlendirildiğinde, müsnet suçtan cezalandırılması için savunmalarının aksine somut, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi nedeniyle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan Sanık ... hakkındaki beraate ilişkin hükmünün, sonuç itibariyle ... olduğundan, esastan reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 27.03.2023
Yargıtay — Esas No: 2024/3780, Karar No: 2025/3182, Tarih: 29.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3780 E.  ,  2025/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/433 E., 2024/171 K.

Mahkemece verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirket tarafından düzenlenen faturalar ile müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp/kaçak dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500,00 TL alacağın, faturaların her birinin ödendiği tarihten itibaren işleyecek avans faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davanın açıldığı Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.10.2015 tarihli kararıyla; Mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.01.2018 tarihli kararı ile onanmasına karar verilmiş, sonrasında Mahkemece verilen 14.01.2019 tarihli ek kararla; yetkisizlik kararının kesinleşmesinden sonra süresinde yetkili Mahkemeye gönderilme talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar süresi içinde davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.03.2021 tarihli kararla; davacı vekiline çıkarılan tebligatın, muhatabın adreste bulunma sebebinin belirtilmediği ve hangi komşudan sorulduğuna dair isim ve imzanın bulunmadığından tebligatın usulsüz yapıldığı gerekçesiyle, ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, karara karşı, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece verilen 11.10.2021 tarihli ilamla; daha önce Yargıtay incelemesinde geçmiş olan dosyada verilen ek karar hakkında temyiz incelemesini yapma görevinin Yargıtaya ait olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.04.2022 tarihli kararla; ek karar hakkında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtaya gönderilmesinin temini için Mahkemesine iadesine karar verilmiş, ek karara yönelik davacı vekilinin temyizi üzerine Dairece verilen 29.09.2022 tarihli ilamla; davacıya yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ilişkin 14.01 2019 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.04.2022 tarihli kararla; ek karar hakkında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtaya gönderilmesinin temini için Mahkemesine iadesine karar verilmiş, ek karara yönelik davacı vekilinin temyizi üzerine Dairece verilen 29.09.2022 tarihli ilamla; davacıya yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ilişkin 14.01 2019 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dosyanın gönderildiği Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kayıp/ kaçak vd. bedellerin tahsiline ilişkin olduğu, Anayasa Mahkemesinin kararı ile kayıp/ kaçak vd. bedellerin alınmasının hukuken imkanının kalmadığından davanın konusuz kaldığı, ancak dava tarihinden sonra Anayasa Mahkemesi kararı ile böyle bir durum ortaya çıktığı için mevzuat ve yerleşik Yargı İçtihatları gereği davacının sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düşmesinin söz konusu olmadığını, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle; davanın konusuz kalması nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Somut olayda; Mahkemece kararın gerekçe bölümünde, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına uygun olarak konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle dava açmakta haksız olmayan davacı yararına maktu vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin olarak davacı lehine karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde, kararın hüküm kısmında; vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438/7 maddesi uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

Kabule göre de; Mahkemece Boğaziçi EDAŞ dışındaki davalılar hakkında tefrik kararı verildiği halde, karar başlığında tüm davalıların yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Kabule göre de; Mahkemece Boğaziçi EDAŞ dışındaki davalılar hakkında tefrik kararı verildiği halde, karar başlığında tüm davalıların yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (2), (3) ve (4) numaralı bentleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla; "2-Harçlar Kanunu gereği alınması gereken 427,60 TL maktu karar harcından, davacı tarafça yatırılan 27,70 TL'nin mahsubu ile bakiye 399,90 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine,"; "3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,"; "4-Davacı tarafından yapılan 918.95 TL yargılama gideri ile peşin yatırılan 27,70 TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,"

bentlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5887, Karar No: 2022/5433, Tarih: 30.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5887 E.  ,  2022/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 ve 2009 takvim yılları yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2008 ile 31.12.2009 olan suç tarihlerinden; 2010,2011 ve2012 takvim yılları yönünden ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25.02.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6092, Karar No: 2010/426, Tarih: 02.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6092 E.  ,  2010/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve Tescil

... ve müşterekleri ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Yenice/Çanakkale Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 03.02.2009 gün ve 428/5 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.02.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi.Karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili; vekil edenlerinin yakın miras bırakanı ...’dan intikal eden yer olmasına rağmen, kadastro tesbitleri sırasında kök miras bırakan ...’dan kaldığı kabul edilerek ...’ın tüm mirasçıları adına tesbit ve tescil edilen 164 ada 149 parsel sayılı taşınmazda davalılara isabet eden paylara ilişkin tapu kaydının kısmen iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise; davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve hükmüne uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine; dava konusu 164 ada 149 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan veraset belgesine göre 8.6.1980 tarihinde ölen tarafların ortak miras bırakanı ...’dan intikal ettiği yerel bilirkişi, tanık ve tesbit bilirkişileri tarafından ifade edildiğine, taşınmazın kök miras bırakan Mehmet Emin’den sonra paylaşıldığı ve davacıların yakın miras bırakanı ...’e kaldığı veya Mehmet Emin tarafından ...’e satış, bağış gibi bir nedenle devredildiği ileri sürülüp kanıtlanmadığına ve mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımı işlemeyeceğine göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nin temyiz edenden alınmasına 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6080, Karar No: 2017/9163, Tarih: 06.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/6080 E.  ,  2017/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.12.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi yıkım ve komşu parsele geçici olarak girilmesine izin verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, yıkım ve komşu parsele geçici olarak girilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 2102 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın davalıya ait aynı ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki binaya bakan kısmı haricinde dış sıva ve mantolama işinin yapıldığını, ancak davalının izin vermemesi nedeniyle her iki bina arasında yer alan kısımda belirtilen işlerin yapılamadığını, ayrıca davalıya ait binanın çatısından ve bahçesinden doğal olarak akan yağmur sularının davalı tarafından yapılan duvar nedeniyle müvekkiline ait inşaatın deposuna dolduğunu ileri sürerek dış sıva ve mantolama işinin yapılması için davalının taşınmazına iskele kurulmak suretiyle geçici olarak girilmesine izin verilmesini, davalıya ait su akar ve giderlerinin onarılmasını ve suyun birikmesine sebep olan duvarın yıkılmasını talep etmiştir.

Davalı, inşaat yapılırken davacı tarafça hiçbir önlem alınmadığından evinin zarar gördüğünü, kendisinin ve ailesinin rahatsız edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 20 parsel sayılı taşınmazdaki binanın sıva ve mantolama işlerinin yapılması için davalıya ait komşu 2 parsel sayılı taşınmaza iskele ve merdiven sisteminin geçici olarak kurulup zarar verilmeden sökülmesi ve bitişik yerde bulunan su akar ve giderlerinin onarılması amacıyla 2 parsel sayılı taşınmazın kullanılmasına geçici olarak izin verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalıya ait 2 parsel sayılı taşınmaza davacı tarafından geçici olarak girilmesine izin verilmesi yönündeki karar yerinde ise de verilen iznin süresi belirtilmediğinden hüküm infaza elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, davacının imalatının ne kadar sürede yapılabileceği hususunda inşaat bilirkişisinden ek rapor alınması, daha sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken süre belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31930, Karar No: 2014/29290, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/31930 E.  ,  2014/29290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2007/616-2012/294

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.C. M.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı okul aile birliğinde 17/09/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 16/05/2006 tarihinde hiçbir gerekçe belirtilmeksizin işine son verildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı A.. B.., davacının gönüllülük esasına göre okula istediği zamanlarda gidip gelerek yardımcı olduğunu, taraflar arasında sözlü ya da yazılı bir iş akdinin olmadığını, husumetin Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesine talep etmiştir.

Dahili davalı T.C. M.. B.., davacı ile aralarında herhangi bir iş ilişkisinin söz konusu olmadığını, ilgili makamın onayı olmadan personel istihdam edilmediğini, davacının öğrenim gören kardeşinin vekili sıfatıyla gönüllülük esasına göre davalı Okul Aile Birliği faaliyetlerine katkıda bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesine talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın davalı T.C. M.. B.. yönünden kısmen kabulü ile okul aile birliği yönünden reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalı T.C. M.. B.. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı T.C. M.. B..'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işvereni T.C. M.. B.. ve okul aile birliği olup, bu hususun kesinleşmiş hizmet tespiti dosyası ile de sabit olmasına göre okul aile birliği aleyhine açılan davanın sıfat yokluğundan reddi hatalıdır.

3-Bakiye karar ve ilam harcının aleyhine hüküm kurulan davalıdan tahsil edileceği, somut olayda davalı T.C. M.. B..'nın harçtan muaf olduğu gözetilmeyerek davacıya harç yüklenmesi, yargılama giderlerinin dökümünün yapılmaması ve hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi isabetsizdir.

4-Kabule göre de hükmün 1 nolu kısmında okul aile birliği yararına takdir edilen vekalet ücretinin davacıdan tahsil edilerek "davalılara ödenmesi" şeklinde hüküm kurulması ve hükmün 2. kısmında reddedilen miktar üzerinden davalı T.C. M.. B.. yararına takdir edilen vekalet ücretinin "davalılara ödenmesine" şeklinde karar verilmesi de bozma nedenidir.

4-Kabule göre de hükmün 1 nolu kısmında okul aile birliği yararına takdir edilen vekalet ücretinin davacıdan tahsil edilerek "davalılara ödenmesi" şeklinde hüküm kurulması ve hükmün 2. kısmında reddedilen miktar üzerinden davalı T.C. M.. B.. yararına takdir edilen vekalet ücretinin "davalılara ödenmesine" şeklinde karar verilmesi de bozma nedenidir.

F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2634, Karar No: 2022/5026, Tarih: 31.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2634 E.  ,  2022/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından davacılardan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.