muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10778, Karar No: 2022/12977, Tarih: 24.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10778 E.  ,  2022/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava Kurum işlem iptali ile aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma sonrası yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması ile aksi kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar Dairemizin 20.1.2020 tarihli ilamıyla bozulmuş bozma ilamında “davacının, 2017 Nisan ayında kuruma aylığın yeniden bağlanması yönüyle başvurusu ve 13.04.2017 tarihli Kurum’un talebin reddine ilişkin cevabı yazısı üzerine bu davanın açılmış olması karşısında dava tarihi öncesi dönem yönünden kesin hükme ilişkin mahkeme kabulü isabetli ise de, dava tarihinden sonraki dönem yönünden esastan bir inceleme yapılması ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirdi.”denilmiştir. Mahkemece yapılan yargılamada bu kez boşanan eşlerin hali hazırdaki durumları (ikamet adreslerinin farklı oluşu, yeni yaşama yerleri, yeni medeni durumları) ve tanık ifadeleri doğrultusunda gerçekten boşandıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece verilen karar eksik araştırmaya dayalıdır.

13.4.2017 sonrası için inceleme yapılarak, Davacı ile boşandığı muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili ... Müdürlüklerinden sağlanan ... kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili ... Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı ... araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35763, Karar No: 2017/4099, Tarih: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35763 E.  ,  2017/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.5.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp dairemizce de benimsenen içtihadına göre kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağacın, kesilmeden önce kuruyarak hayatını yitirmiş ağaç olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, eyleme konu orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5198, Karar No: 2018/10028, Tarih: 27.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5198 E.  ,  2018/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazların 2.300,00 TL asıl alacak, 97.00 TL İşlemiş faiz üzerinden kaldırılmasına karar verilmiş karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunana kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz İtirazlarının reddine,

2- Davacı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı 01.02.2013 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli, aylık 8.000 TL bedelli kira sözleşmesine dayanarak 03.12.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile toplam 20.042.12 TL'nin (2013 yılı eylül ayma ait 8.000.00 TL kira, 8.000.00 TL cezai şart,192.06 TL çevre temizlik vergisi, 800 TL yönetim gideri, 123.67 TL fatura bedeli, 2.458.10 TL damga vergisi ve 462.20 TL işlemiş faiz) tahsil isteminde bulunmuştur. Davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde damga vergisinin davalı kiracıya ait olduğuna dair açık bir hüküm bulunmamaktadır.Damga Vergisi Kanununun 3. maddesi uyarınca damga vergisinin mükellefi kağıtları imza edenlerdir. Yani sözleşmede imzası bulunanlar bu borçtan dolayı müteselsilen sorumludurlar.Borçlar Kanununun 167/2. maddesi gereğince müteselsil borçlulukta kendisine düşen paydan fazla ifada bulunan borçlunun, ödediği fazla miktarı diğer borçlulardan isteme hakkı vardır. Bu durumda borçlu, her bir borçluya ancak kendi payı oranında rücu edebilir. Dava konusu olayda, damga vergisi alacağına ilişkin davacı alacaklı sözleşme ile ödenmesi gereken 2458.10 TL damga vergisini ödediğine dair makbuzu ibraz ederek bu miktarı davalı borçludan istemiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı kiracıya düşen damga vergisi alacağından payına düşen miktarı davalı borçludan isteyebilir. Bu durumda mahkemece davalıya düşen miktar üzerinden İtirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, damga vergisinin tamamı üzerinden talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK. 366. ve 6100 sayılı HMK"nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8364, Karar No: 2020/1387, Tarih: 04.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8364 E.  ,  2020/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait şirketin ... Beldesinde bulunan otelde FM1 yiyecek bölümünde 2011 tarihinden bu yana belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken iş sözleşmesinin iş veren tarafından feshedildiğini, davacının iş akdinin sona ermesinden önceki son ücretinin net aylık 1.460,00 TL olduğunu, söz konusu otel işletmesinde davalının davacıyı zorla ücretsiz izne çıkarmak istediğini, davacıya ücretsiz formuna imza atması konusunda ücretsiz izin formuna kabul beyanını yazarak imza atmadığı takdirde iş hayatını bitireceğini, her şeyin kendi elinde olduğu şeklinde baskılar yaptığını, davacının kadrolu eleman olduğunu, davacının ücretsiz izin formuna imza atmaması neticesiyle davalı işverenin ...'ta bulunan otelinde çalışma talimatı verildiğini, ancak davalının Antalya'da ikamet ettiğini, bu durumu davalı otelin bildiğini, çünkü davalı otelin Antalya'dan ...'te bulunan otele servisini bulunduğunu, Antalya'dan ...'ta ki otele servislerinin bulunmadığını, davacının Antalya'dan servis imkanı olmadan 45 km uzaklıkta bulunan davalı otele gitmesinin mümkün olmadığını, otobüsle gelip gittiği zamanda maaşıyla aynı oranda olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 2.100,00 TL kıdem tazminatı alacağı için ödeme gereken tarihten itibaren işletilecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile davalı iş verenden tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili;davacının iş akdinin haklı nedene dayanılarak devamsızlıktan feshedildiğini savunarak davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemenin ilk kararında, ön inceleme duruşmasında (19/02/2016 tarihinde) davalı ve davacı vekillerinin delillerin toplanmasına dair talepleri reddedilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21/03/2017 tarih ve 2017/15800 E, 2017/4626 K. sayılı ilamı ile; “...Deliller toplanmadan davanın reddine karar verilmesi; tarafların hukuki dinlenilme haklarının ihlali olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir. ..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemenin ilk kararında, ön inceleme duruşmasında (19/02/2016 tarihinde) davalı ve davacı vekillerinin delillerin toplanmasına dair talepleri reddedilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21/03/2017 tarih ve 2017/15800 E, 2017/4626 K. sayılı ilamı ile; “...Deliller toplanmadan davanın reddine karar verilmesi; tarafların hukuki dinlenilme haklarının ihlali olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir. ..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının hizmet sözleşmesinde yer alan işveren nakil ve görev yeri değişikliği yetkisi veren hükümlerinin objektif kullanılmadığı, hizmet akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Karar başlığında dava tarihinin 21/12/2015 yerine, bozmadan sonra UYAP'a kayıt tarihi olan 09/06/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyeri otel olup turizm sezonunda açık, kış sezonunda kapalı olduğu anlaşılmıştır.

Davacı bu durumu bilerek işe girmiş ve işe girişte imzaladığı bireysel iş sözleşmesinin 10. maddesinin 5. bendinde otelin kapalı olduğu kış sezonunda ücretsiz izne çıkmayı, başka bir deyişle iş akdinin askıya alınmasını kabul etmiştir.

Kaldıki davacı işçiye sezon sonunda kapanacak olan otelin bu durumu nedeniyle ücretsiz izne çıkmak istemezse aynı davalıya ait açık olan Manavgattaki başka bir otelde çalışmasıda teklif edilmiştir.

Davacı hem iş akdinin askıya alınmasını, ücretsiz izne çıkartılmasını, hem de açık olan otelde çalışmayı kabul etmemiş ve iş akdi bu nedenle sona erdirilmiştir.

Mevsimlik işin doğal sonucu olan iş akdinin askıya alınmasının kabul edilmemesi düşünülemez. Kaldıki yukarıda da açıklandığı üzere davalı işveren davacı işçiye açık olan başka bir otelde de iş teklif ettiği halde bu teklifte kabul edilmemiştir. Bireysel iş sözleşmesinde bu husus açıkça düzenlenmiştir.

İzah olunan nedenlerle davalı işverenin fesihte haklı olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30368, Karar No: 2017/4048, Tarih: 06.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30368 E.  ,  2017/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 539 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan ... sitesi C2-2 Blok 18 numaralı bağımsız bölümü 2.3.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 3.12.2008 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 6.000 TL. eksik ifa yönünden 22.000 TL. olmak üzere toplam 28.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 28.483,00 TL'sinin 28.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden geçerli, kalan kısmının ıslah tarihinden geçerli avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 2.3.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 3.12.2008 tarihinde teslim edildiği ve 27.11.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 2.3.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 3.12.2008 tarihinde teslim edildiği ve 27.11.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.