muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19145, Karar No: 2015/5322, Tarih: 07.04.2015

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

3-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 2-3 yaşlarında 3 adet zeytin ağacı ile 6-7 yaşlarında 3 adet nar ağacının 19.07.2003 tarihinden sonra dikildiği gerekçesi ile ve 4706 sayılı Kanunun 19.07.2003 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 4916 sayılı Kanunun 4.maddesi ile değişik 5/son fıkrasındaki "bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Hazineye ait taşınmazlar üzerinde yapılan her türlü yapı ve tesisler, başka bir işleme gerek kalmaksızın Hazineye intikal eder. Yapı ve tesisleri yapanlar herhangi bir hak ve tazminat talep edemezler" hükmü gereğince bu ağaçlara bedel belirlenmemiş ise de, 4706 sayılı Yasanın 4916 sayılı Yasa ile değişik 5.maddesinin son fıkrası hükmünün 2.cümlesi 12.12.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 03.07.2014 gün ve 2014/9 Esas-2014/121 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden ve bozmanın birinci bendinde sözü edilen 5177 sayılı Yasanın 35.maddesi ile değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 19.maddesine eklenen fıkranın son cümlesi dikkate alındığında sözü edilen ağaçların bedelinin de hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Yargılama aşamasında davalıların enkazı kabul etmediklerine dair beyanları dikkate alınarak, mahkemece bilirkişi kurulundan bu hususta ek rapor alınması gerekirken, ağaçların değerinden enkaz bedelini düşen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10642, Karar No: 2010/18518, Tarih: 28.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10642 E.  ,  2010/18518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve meydana gelen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğru olduğu gibi, kırılan beton, sökülen panolar ve kot farkı nedeniyle meydana gelen zararın tazmini ile taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı vekilinin tüm, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

1)Taşınmazın kamulaştırmasız el atılarak yol haline dönüştürülen bölümünün 4721 sayılı TMK’nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkini yerine, idare adına tesciline karar verilmesi,

2)Tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafından (davalı idare lehine tapuya tesciline) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (tapudan terkinine) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Tapu kaydındaki ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4106, Karar No: 2017/675, Tarih: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4106 E.  ,  2017/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2004, 2005 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu faturaların aslı veya onaylı suretleri temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandıkları tespit edilen ... ve ...'den sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse sanık ile tanıkların yüzleştirilmesi, sanığın işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge ve fatura asıllarındaki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere 2004, 2005 ve 2008 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında her takvim yılında zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçların oluştuğu gözetilerek her bir takvim yılı için, zamanaşımı da göz önüne alınarak ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu haricindeki diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/459, Karar No: 2010/7157, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/459 E.  ,  2010/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 119 ada 2 Parsel sayılı 396,75 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9723, Karar No: 2006/12440, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9723 E.  ,  2006/12440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/12/2003 tarih ve 2003/8730- 10057 sayılı bozma kararında özetle; "Davacı ..., ... Köyü 103 ada 7 parsel sayılı 14400 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman oldugu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Orman bilirkişi, taşınmazın orman tahdit sınırları dışında olduğunu bildirmiş, irtibatlı kroki düzenlenmemiş, konumu memleket haritasında açık alanda göstermiş, ancak raporunda bu konuda açıklamada bulunmamıştır. Raporu aydınlatıcı olmaktan uzak ve çelişkilidir. Bu nitelikli rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenle; mahkemece, memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları ile orman tahdit haritası getirtilip önceki bilirkişiler dışında üç uzman orman mühendisi ve bir fen elemanı eşliğinde yeniden yapılacak keşifte eski tarihli orjinal renkli memleket haritası ile orman kadastro haritası ve arazi kadastro paftasının ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek taşınmazın bu haritalardaki konumunun duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ... müdahil Orman Yönetiminin davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmış ve kesinleşmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu savı ile dava açmış; müdahil Orman Yönetimi aynı sav ile davaya katılmıştır. ... Köyü 103 ada 7 parsel belgesizden 14400 m2 olarak davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece bazma ilamına uyulduktan sonra, 26/10/2005 tarihinde yapılan keşif sırasında alınan Fen Bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 27/10/2005 tarihli raporda, yine; Orman Yüksek Mühendisleri Kurulu tarafından düzenlenen 07/11/2005 tarihli rapor ve eki haritalar ve krokide, çekişmeli ... İlçesi- ... Köyü 103 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, (D) harfiyle gösterilen 3058 m2'lik bölümünün memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda kaldığı, yine krokide (B) harfiyle gösterilen 7306 m2'lik bölümünün ise;

1969-1970 uçuşlu hava fotografı ve memleket haritasında açık alanda görünüyorsa da, uzun yıllar tarıma ara verildiğinden sürülüp ekilmediği, bu nedenle bu bölümün 1 ila 40 yaşlarında meşe ağaçları ve meşe gençliği ile kaplı olduğu ve eğimin % 30-40 olduğu belirtilmiş, krokide (A) harfiyle gösterilen 3026 m2'lik bölüm ile, (C) harfiyle gösterilen 1010 m2'lik bölümü, (B) harfiyle gösterilen bölümle birlikte memleket haritasında beyaz renkli açıklık alanda görüldüğü, ancak; (A) ve (C) bölümlerinin davalı tarafından sürülüp ekildiği ve tarım yapıldığı halde, (B) harfiyle gösterilen bölümünde tarım yapılmadığı ve eylemli orman olduğu anlaşılmaktadır.

Kural olarak; gerek resmi belgelerde, gerekse eylemli durumda olsun, ormanlar devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu malı niteliğinde olan yerlerden olup, mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı Orman Yönetimine aittir. Somut olayda; davacı ... vekili, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve orman sayılan yerlerden olduğu savı ile dava açtığına ve Orman Yönetimi de aynı sav ile davaya asli müdahil olarak katıldığına göre; mahkemece, orman mühendisleri kurulu ve fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 7306 m2 ile (D) harfiyle gösterilen 3058 m2'lik bölümler yönünden davacı ... müdahil Orman Yönetiminin davalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 103 ada 7 sayılı parselin (B) ve (D) harfiyle işaretli bölümleri yönünden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 02/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8818, Karar No: 2014/5717, Tarih: 14.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8818 E.  ,  2014/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2013/160-2013/28

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı sigorta şirketi tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalanan dairenin mutfak ve çalışma odası bölümlerinin binanın çatısından yağmur sularının sızması nedeniyle 09.09.2009 tarihinde zarar gördüğünü, tespit edilen 3.870 TL zararın sigortalıya ödendiğini, alacağın tahsili için davalı site yönetimi hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Kat Mülkiyeti Kanununa göre kat malikleri kurulu kararını gerektiren işlerde husumetin kat maliklerine yönetilmesi gerektiği, yöneticiye karşı doğrudan bu davanın açılamayacağı, icra takibinin sadece site yönetimi hakkında başlatıldığı, davanın icra takibine itirazın iptali olması nedeniyle icra takibinde taraf olmayan kat maliklerinin sonradan davaya dahil edilmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yangın sigortası poliçesinden kaynaklanan hasarın ortak yerlerden kaynaklandığı iddiasıyla site yönetiminden rücuen tazminatın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

Davacı tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı dairenin bulunduğu G. K.L. Sitesinin tek parsel (G.Köyü.. sayılı parsel) üzerine kurulu olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığa 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası uygulanacaktır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 34.maddesinin 1.fıkrasında “Kat malikleri, ana gayrimenkulün yönetimini kendi aralarından veya dışarıdan seçecekleri bir kimseye veya üç kişilik bir kurula verebilirler; bu kimseye (Yönetici), Kurula da (Yönetim Kurulu) denir.” Hükmü yer almakta, aynı Kanunun 35.maddesinde de yöneticinin görevleri sayılmaktadır.

Yine aynı Kanunun 38. maddesinde yöneticinin sorumluluğuna ilişkin genel kural “Yönetici, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumludur.” şeklinde ortaya konularak 39.maddesinde ise Yöneticinin Hesap verme yükümlülüğü düzenlenmekte; 40.maddenin 1.fıkrasında ise Yöneticinin Hakları “Yönetici kaide olarak vekilin haklarına sahiptir.” şeklinde ifade edilmektedir.

Bu hükümler göstermektedir ki, ana gayrimenkulün yönetimi için atanan yönetici veya Yönetim Kurulu, vekil statüsündedir. Dolayısıyla, gerek iç ilişkide gerek dış ilişkide vekil gibi sorumlu ve vekilin haklarına sahiptir. (HGK 08.11.2006 gün 2006/12-682 E. 2006/682 K)

Bu hükümler göstermektedir ki, ana gayrimenkulün yönetimi için atanan yönetici veya Yönetim Kurulu, vekil statüsündedir. Dolayısıyla, gerek iç ilişkide gerek dış ilişkide vekil gibi sorumlu ve vekilin haklarına sahiptir. (HGK 08.11.2006 gün 2006/12-682 E. 2006/682 K)

Davalı yönetim, hasarın gerçekleştiği tarihte sigortalı dairenin bulunduğu sitenin yöneticisidir. Davalı ile kat malikleri arasındaki sözleşme niteliğindeki yönetim planı ile bağımsız bölüm maliklerine burada belirtilen hizmetlerin en iyi bir şekilde götürülmesi, site ile ilgili iş ve işlemlerin bir elden yürütülmesi, hizmetlerin ifasının sağlanması, ortak yaşam amaçlarının gerçekleşmesi için birbirlerine karşı çeşitli edimler üstlenmişlerdir. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 35. maddesi hükmünde, ana gayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için kat maliklerinin yararına gereken tedbirlerin alınması yöneticinin görevleri arasındadır.

Dava konusu hasarın ortak yerlerden olan bina çatısının bakım ve onarım eksikliğinden kaynaklandığı iddia edilmektedir. Davacının talep ettiği tazminat yönünden, davalı site yönetiminin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 38. maddesi ve sözleşmeden kaynaklanan temsil görevi kapsamında pasif husumet ehliyetinin bulunduğunun kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Bu nedenle, mahkemece işin esasına girilip tarafların göstereceği deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7122, Karar No: 2021/10907, Tarih: 22.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7122 E.  ,  2021/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize temyiz incelemesine gönderilen saklanmasına karar verilen hakem dosyasında, İtiraz Hakem Heyeti tarafından hükme esas alınan TRH yaşam tablosuna göre düzenlenen ek hesap bilirkişi raporu ile bu raporun taraflara tebliğ edildiğine dair mail çıktısının dosya arasında ve UYAP sisteminde olmadığı görülmekle söz konusu ek hesap bilirkişi raporu ile bu raporun taraflara tebliğ edildiğine dair mail çıktısının denetime olanak sağlanması bakımından dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İHH kararını saklayan ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4722, Karar No: 2011/2040, Tarih: 11.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4722 E.  ,  2011/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Oğuzlar Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair İskilip Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 281/348 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 30-40 seneyi aşkın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı kadastroca tespit dışı bırakılan dava konusu yerin vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacının 1998-1999 döneminde bu yer için Hazineye işgal tazminatı ödediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile teknik bilirkişinin 18.10.2006 tarihli raporunda A harfi ile gösterilen bahçe vasıflı 2240,98 m2’lik yerin davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açmış olduğu tescil davasının reddine ilişkin önceki hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 17.3.2008 tarih, 1187 Esas ve 1405 Karar sayılı ilamı ile özet olarak “…..Dava konusu taşınmaz bölümünün 1984 yılında yapılan kadastro çalışmalarında Kızılırmak metrukatı niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı, tespit dışı bırakıldığı tarihten dava tarihine kadar koşullarına uygun olarak davacı tarafından tasarruf edildiği belirlenmiş ise de davalı Hazine vekilinin cevap dilekçesinde bildirdiği İskilip Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/47 Esas numaralı dava dosyasının getirtilerek nazara alınmadığı, aynı yer hakkında daha önce dava açılıp açılmadığının araştırılmadığı, açılmış ise böyle bir davanın 19.1.2007 tarih 1/1 sayılı YİBK. uyarınca çekişme yaratıp yaratmadığı hususlarının gözönünde tutularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesiyle….” bozma sevk edilmiş mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, bozma ilamında belirtilen İskilip Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1998/47 Esas numarasında kayıtlı dava dosyasında dava konusu edilen taşınmaz ile eldeki dava konusu taşınmazların farklı olduğu, bundan ayrı davacı tarafından Oğuzlar Asliye Hukuk Mahkemesinde 11.10.1999 tarihinde 1999/45 Esas numaralı dava dosyasında aynı yere yönelik açmış olduğu zilyetliğin tespiti isteğine ilişkin davanın da kabulüne karar verildiği, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiğinin belirlendiği bu bakımdan davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu açıklanmak suretiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.