muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14988, Karar No: 2020/7737, Tarih: 16.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/14988 E.  ,  2020/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ k Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında ''Hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunmasına rağmen, “İş yeri dokunulmazlığının ihlali” fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmamış olması,

2-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suç tarihi itibarıyla sosyal inceleme raporu aldırılmadan, başka dosyaya ait sosyal inceleme raporu dosya içerisine alınarak hüküm kurulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2017 tarih, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “Kamu kurum ve kuruluşlar” ile “İbadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille 2 bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayini,

4-Olayda çalınan paranın 20-30 TL den ibaret olduğunun anlaşılması karşısında; eylem kalkışma aşamasında kalsa da başkaca herhangi bir eşya çalınmadığından, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü

5-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü

olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nin kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/443, Karar No: 2010/7136, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/443 E.  ,  2010/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 157 ada 5 parsel sayılı 681,37 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2012, Karar No: 2019/2502, Tarih: 09.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/2012 E.  ,  2019/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.04.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ...'nin dava konusu bağımsız bölümünü davalı kızına temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescil istemiştir.

Davalı, işlemin muvazaalı olmadığını, davacıya da birçok kazandırma yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın muvazaalı biçimde temlik edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıtlardan, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 11 nolu bağımsız bölüm mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 01.09.1982 tarihli resmi akitle kızı ...'e satış suretiyle temlik edildiği; ...'in de 17.04.2000 tarihinde dava dışı ...'e satıp 24.11.2005 tarihinde geri aldığı; diğer taraftan, mirasbırakanın 07.06.1996 tarihinde öldüğü (kocası ... de 14.12.1988'de ölmüş), geride mirasçıları olarak kızları ..., ..., ... ve oğlu ...'in kaldıkları; eldeki davanın, ... tarafından ... aleyhine açıldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olay, yukarıda değinilen ilke ve olgular tüm dosya içeriği ve tanık anlatımları ile birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın mirastan mal kaçırma amacıyla temliki gerçekleştirdiği iddiasının sübuta ermediği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6623, Karar No: 2022/5124, Tarih: 31.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6623 E.  ,  2022/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ...), konut dokunulmazlığının ihlali (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetleri ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ...’ün beraatlerine, sanıklardan ...’ın konut dokunulmazlığını ihlal ve ... ile ...’nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine dair Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2017 gün ve 2016/55 Esas, 2017/33 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümler yönünden esastan reddi, diğer hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in nitelikli cinsel saldırı, ...’in cinsel saldırı, ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ...’ın konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetlerine, ...’nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükmün suça sürüklenen çocuk ... müdafisince süresinde temyiz edilmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını doldurduktan sonra inceleme aşamasında verdiği 16.03.2021 tarihli yazılı ifadesiyle temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin diğer temyizlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında cinsel saldırı, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında cinsel saldırı, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan ... ile katılan mağdure vekillerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında kurulan hükümler yönünden esastan reddine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümler açısından ise kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanık ...’nın müsnet suçtan beraati, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in nitelikli cinsel saldırı, sanık ...’in de cinsel saldırı suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan ... ile katılan mağdure vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında da nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve süresi, kendisinde hafif-orta derecede zeka geriliği tespit edilip beyanlarına ancak ana hatları ile itibar edilebileceği bildirilen mağdurenin aşamalarda kendi içinde ve tanıklara aktarımlarındaki eylemlerin oluş şekli, yeri, zamanı ve sayısı yönlerinden çelişkili beyanları, mağdure aktarımı dışında görgüye dayalı bilgileri olmayan tanık anlatımları, bir kısım tanığın zihinsel durumlarına ilişkin yapılan gözlem ile bu hususta aldırılan raporlar, isnat edilen suçun kesin delili olmayacak HTS kayıtları, mağdurenin kıyafetleri, odasından ve okuldan alınan numunelerin incelenmesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporları, savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair soyut iddia dışında savunmaların aksine şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ..., ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve katılan ... ile katılan mağdure vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.03.2019 gün ve 2018/308 Esas, 2019/430 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...’nin müsnet suçtan mahkumiyetlerine dair hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın atılı suçlardan TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10047, Karar No: 2021/13596, Tarih: 01.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10047 E.  ,  2021/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulacak hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 01.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2534, Karar No: 2017/3956, Tarih: 28.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2534 E.  ,  2017/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYESİ

MAHKEMESİ ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan müvekkilinden düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL alacağın işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 10.02.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 97.453,83 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklik nedeniyle davanın konusuz kaldığı, ancak davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline ve davacı lehine nisbi vekalet ücretine karar verilmiştir.

Hükme karşı, taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile davanın konusuz kaldığı, bu nedenle mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak yürürlüğe giren yeni yasa nedeniyle konusuz kalan davada, davanın açıldığı tarih itibariyle haklı olan ve davasını avukat ile takip eden taraf lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kısmen kabulüne, davacı lehine hükmedilen nisbi vekalet ücretinin, maktu vekalet ücreti olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.