muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24909, Karar No: 2015/28732, Tarih: 14.10.2015

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin konusu araç ve iş makinesi bakım onarım işletmesi hizmetleri olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmadan salt tanık anlatımlarına dayanılarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişi aracılığıyla gerekirse mahallinde keşif yapılarak davalı şirketin işçilerinin hangi işleri yaptıkları net bir şekilde ortaya konulmalı, yine asıl işverenin kendi işçilerinin bu işlerde çalışıp çalışmadıkları netleştirilmeli, hangi işveren yetkilerinin kim tarafından kullanıldığı da somutlaştırılmalıdır. Ayrıca işçi ücretlerinin davalı şirket tarafından mı yoksa davalı belediye tarafından mı yatırıldığı hususu da ilgili bankadan araştırılmalıdır. Bütün bunlar yapıldıktan sonra muvazaa olgusu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre davalıların sorumluluğuna karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5669, Karar No: 2017/3108, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5669 E.  ,  2017/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığının tespit edilerek, dosya arasında bulundurulması gerektiği ve mükellef şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketlerin sahte fatura düzenlediğine ilişkin tespitlerin yer alması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen firma yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak faturaları kullanan kişi ve şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/31616, Karar No: 2012/18986, Tarih: 09.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31616 E.  ,  2012/18986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Müştekinin beyanına göre sanığın elinden bıçağı almaya çalışırken sanığın kardeşi ...'ın da baldırına bıçak sapladığını beyan ettiği, yaşı küçük ...'ın evrakının araştırılarak delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken araştırılmaması,

2)Kabule göre de müştekinin beyanı oluşa esas alınmakla sanığın babası ile aralarında geçen tartışmaya ilişkin olarak tanık ... dinlenerek sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarıncatalep gibi BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16408, Karar No: 2014/33934, Tarih: 13.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16408 E.  ,  2014/33934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/590-2014/62

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haklı veya geçerli bir nedee dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 04/06/2013 tarihinde mesaiden çıkarken, şüpheli tavırlar sergilemesi, sık aralıklar ile kameraları gözlemesi ve panik olmasının güvenlik görevlilerinin dikkatini çektiğini, bunun üzerine güvenlik personelinin davacının çantasını ve yanında bulunan ayakkabı kutusunu aramak istediğini, ayakkabı kutusu açıldığında bir adet tabanaca kılıfının banda sarılı vaziyette ayakkabının içine konmuş olarak bulunduğunu, ayakkıbının da ayrı bir torba içine konup bu torbanın da ağzının sıkı sıkı bantlandığının görüldüğünü, davacı kılıfım başka bir çalışan tarafından kendisine hediye adildiğini savunsa da iddia edildiği gibi bir hediyenin bu şekilde saklanmasının hayatın olağan akışının dışında kaldığını, durumun iş yerindeki amirlere iletildiğini ve davacının savunması alındıktan sonra İş Kanununu 25/II-e ve Metal İş Sendikası Toplu İş Sözleşmesinin 36. maddeleri uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunarak; davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının güvenlik görevlilerine kutunun içerisine bakabileceklerini söylemesi, saklama ve gizleme gibi bir davranışta bulunmadığı, davacının hatasını kabul ettiği eylemin 25/II-e maddesi ağırlığında olmaması nedeni ile haklı feshin koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı tarafça temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.Söz konusu geçerli nedenler, İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Diğer taraftan iş sözleşmesinin işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25.maddesine göre feshedildiği hallerde, aynı maddenin son fıkrası gereği yasanın 19.maddesindeki koşullara uyma zorunluluğu yoktur. Keza 19. maddenin son fıkrasında da, işverenin 25/II maddesindeki şartlara uygun fesih hakkı saklıdır denilmekle, fesih bildiriminin yazılı yapılması, sebep bildirilmesi ve işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenden dolayı savunmasının alınması gerektiği koşulunun, haklı nedenle fesih halinde aranmayacağı belirtilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, 04.06.2013 tarihinde mesai çıkışında güvenlik kontrolünden geçerken ayakkabı kutusu içerisindeki ayakkabısının içerisine yerleştirilmiş 1 adet tabanca kılıfının bulunduğunun güvenlik görevlilerinde tespit edildiği, davacının alınan savunmasında "..kılıfı poşedinin sıkı sıkıya şişmesi nedeni ile ayakkabısının içerisine yer kaplamasın diye koyduğunu, kapı çıkışında cihazda fark edilincede görülmek istenmesi üzerine güvenlik görevlilerine gösterdiğini..." bildirdiği anlaşılmıştır.

Davacı işçinin, işverenin bilgisi olmaksızın 1 adet tabanca kılıfını aldığı ve iş yerinden çıkışı sırasında güvenlik görevlilerince durumun fark edilmesi üzerine tabanca kılıfını görevlilere gösterdiği de dikkate alındığında, işçinin söz konusu eyleminin işverenin güvenini kötüye kullanmaya yönelik, doğruluk ve bağlılığa uymayan bir nitelik taşıdığı gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 258.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak, 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14589, Karar No: 2023/3821, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14589 E.  ,  2023/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü duruşma açılmak suretiyle kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 120 ada 5 parsel (ifrazen 120 ada 23 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmaz için davacı kurumca takdir edilen bedelleri kabul etmediklerini, bedellerin düşük olduğunu belirterek taşınmazın bütün özellikleri dikkate alınmak suretiyle gerçek kamulaştırma bedelinin tespit edilmesini, arta kalan kısım için değer kaybı hesaplanmasını, müvekkilleri aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesini ve yasal faiz işletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına ve dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faizinin hatalı olduğunu, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, net gelirin ilçe tarım verilerine göre yüksek belirlendiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faizinin hatalı olduğunu, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, net gelirin ilçe tarım verilerine göre yüksek belirlendiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz arsa olduğu hâlde kuru tarım arazisi olarak değer biçilmesinin hatalı olduğunu, münavebeye düşük gelir getiren ürünlerin alındığını, üretim giderleri arasına korucu ücreti eklenerek net gelirin azaldığını, kapitalizasyon faizinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın konumu dikkate alınarak objektif eğer artışı uygulanması gerektiğini, kamulaştırma nedeniyle üç parçaya ayrılan taşınmazın arta kalan kısmında daha fazla değer azalışı uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru ise de dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yapılan kamulaştırmalar nedeniyle açılan ve Yargıtay denetiminden geçen dava dosyalarında Yargıtayca bu yörede buğday ve bostan münavebesi uygulanmasına yönelik kararlar verildiği anlaşıldığından buğday ve bostan münavebesi uygulanması ve kamulaştırmadan arta kalan bölümde %50 değer azalışı olması gerektiğinden bilirkişi kurulundan bu hususta ek rapor alınmış ise de değerlendirme tarihi 2019 yılı olmasına rağmen alınan ikinci ek raporda sehven 2018 yılı olduğu kabul edilmek suretiyle değer biçildiği görüldüğünden dosya içerisinde mevcut 25.01.2022 tarihli ek rapor bostan verim miktarı dışında hüküm kurmaya elverişli ise de aynı kamulaştırma nedeniyle aynı bölgeden Bölge Adliye Mahkemesine intikal ederek denetiminden geçen dava dosyalarında benzer nitelikteki kuru tarım arazilerinde bostanın dekara verim miktarının 1750 kg alındığı gözetilerek buna göre 25.01.2022 tarihli ek rapordaki bostan verimi dışındaki diğer hususlar korunmak ve kapitalizasyon faiz oranı %5 alınmak suretiyle resen yapılan hesaplama sonucunda 19,53 TL m² birim bedeli üzerinden kamulaştırılan kısmın 247.110,16 TL, kamulaştırmadan arta kalan ve ifrazen 22 parsel sayısını alan kısımda % 50 değer azalışı olacağı kabul edilerek bu kısmın değer azalış bedeli 30.986,10 TL olmak suretiyle toplam kamulaştırma bedelinin 278.096,26 TL olduğuna dair 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 356 ncı maddesi gereğince duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.04.2021 tarihli ek kararı ile kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilen bakiye bedelin işlemiş nemalarıyla derhal ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; esas alınan münavebe sisteminin hatalı olduğunu, bostanın yörede yaygın olarak ekilmediğini, ekte sunulan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yazısında belirtildiği üzere kuruda arpa, nadas ve buğday münavebesi uygulanması gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından buğday ve bostan münavebesi uygulanıp bostan veriminin 1750 kg alınması hatalı olup mevsim koşullarına göre yıllık verimin değiştiğini, arta kalan kısmında değer azalışı uygulanmaması gerektiğini ve idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi gerektiğini, artan üretim maliyetlerinin nazara alınmadığını, objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, korucu ücreti üretim giderleri arasından çıkartılmasına rağmen ek raporda daha düşük bedel belirlenmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede çerezlik ayçiçeği yaygın olarak yetişmekte olup bir çok ayçiçeği işleme fabrikası da bulunduğu dikkate alındığında buğday ve bostan münavebesi uygulanmasının kabul edilemeyeceğini, üretim masraflarının yüksek olduğunu, arta kalan alanda daha yüksek oranda değer azalışına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesi ve arta kalan alanın yüzölçümü, geometrik şekli nazara alınarak uygulanan %50 değer azalışı uygulanarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli, 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/624, Karar No: 2019/4335, Tarih: 12.09.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/624 E.  ,  2019/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfı nedeniyle güveni kötüye kullanma)

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı 16.02.2015 günlü duruşmada; sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik; sanık ...’in hakkında ise mağdur ...’a yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nin 155/1, 73/4 uyarınca düşme kararı verilmesi yönünde talep ve mütalaada bulunduğu ve yerel mahkemece aynı günlü oturumda adı geçen sanıklar hakkında bu suçlardan dolayı isteme uygun olarak karar verildiği dikkate alındığında;

O yer Cumhuriyet Savcısının mağdurlar ..., ..., ... ve ...’a karşı sanık ...’nün; mağdur ...’e karşı sanıklar ..., Yasin ... ve ...’ın ve mağdurlar ... ve ...’a karşı sanık ...’in işlediği suçlar ile ilgili olarak sanık ... yönünden beraat, diğer sanıklar yönünden ise yağma suçundan mahkumiyet istemi mütalaasına karşı verilen düşme kararlarına bağdaşık olduğu kabul edilerek yapılan sınırlı incelemede;

A)Sanık ...’nün, mağdurlar ..., ..., ... ve ...’a karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1)Sanık ...’nün olay günü saat 16.00 sularında okul çıkışında servis bekleyen ...’ın yanına gelip “Kanka telefonu verde birkaç gün kullanıyım” diyerek cep telefonunu istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdurun

elini tutup karşı koymasını engelleyerek elindeki cep telefonunu zorla aldığı, ardından telefondaki sim kartını çıkarmaya çalıştığı, başaramayınca telefonu mağdura verip çıkarmasını istediği, mağdurun sim kartını çıkarması üzerine cep telefonunu mağdurdan geri alıp olay yerinden uzaklaştığı, tanık ...’ın olayın başından itibaren sanığın eylemini izlediği,

2) Sanık ...’nün, 11.02.2015 günü okulun öğle arası zaman diliminde saat 12.30 sularında yolda yürümekte olan mağdur ...’ı yanına çağırıp “kanki telefonuna bi bakayım dakikan var mı bir ver hele” diyerek cep telefonunu istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine mağdurun elindeki telefonu zorla çekip alarak kendi sim kartını taktığı, mağdur ...’ın “abi telefonu ver babam kızar” diyerek telefonunu geri istemesi üzerine “Si... babanı” dedikten sonra elini beline atarak bıçak ve/veya silah çıkaracakmış gibi yapıp yakasından tuttuğu, devamında mağduru itekleyip “S... şimdi” diyerek olay mahallinden gönderdiği,