muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5280, Karar No: 2018/10323, Tarih: 13.12.2018

2- Kabule göre ise; defter ve belgelerini, vergi incelemesine esas olmak üzere istenmesine rağmen merciine teslim etmediği iddia olunarak, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında; düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde olmadığı; sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden; engel sabıkası bulunmayan, sabıkasız geçmişi nedeniyle hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan ve hükmolunan hapis cezası “bir daha suç işlemekten çekineceği” kanaatiyle ertelenen sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması,

C- Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın, sanık ... hakkında 2009,2010,2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:Sanıkların, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduklarını ancak sahte fatura düzenlenmediklerini savunmaları nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia edilen her yıla ait fatura asılları getirilerek, yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Sanık ... yönünden kabule göre;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140

esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanık ...'un kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3317, Karar No: 2025/2518, Tarih: 30.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3317 E.  ,  2025/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1022 E., 2024/891 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 35. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/449 E., 2022/449 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili; Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında yer alan arsanın davalı tarafından satışa çıkarıldığını ve 30.11.2011 tarihinde yapılan ihalede müvekkilleri ile diğer ortakların taşınmazı konut ihtiyacı için satın aldıklarını ve bedelini ödediklerini, tapu devirlerinin 03.01.2017, 19.06.2017, 20.06.2017 tarihlerinde gerçekleştiğini, ihale evraklarında arsanın maksimum inşaat emsalinin E:4,00 ve Hmax=serbest yapılaşma koşullu Bölgesel Ticaret Merkezi olarak belirtildiğini ancak ihaleden sonra ve tapu devrinden önce kat yüksekliğinin 10 kata düşürüldüğünü, yapılaşma koşullarında aleyhe yapılan değişiklikler sonucu taşınmazın değerinin önemli oranda düştüğünü ve müvekkillerinin zarara uğradığını ileri sürerek; zarar/alacak miktarı Mahkemece alınacak bilirkişi raporu ile belirli hale geldiğinde talep artırım dilekçesi verilerek artırılmak üzere her bir davacı bakımından şimdilik 50.000,00 TL belirsiz alacağın (maddi tazminatın) artırılmış haliyle ve alacağın tamamına 08.07.2020 temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili; arsa satış ihalesindeki ilan edilen imar durumu ile 30.11.2011 tarihindeki imar durumu aynı olup, yapılaşma şartının E: 4.000 Hmax serbest olduğunu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 25.03.2014 tarih ve 4624 sayılı yazısı gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi Meclisinin 14.02.2018 tarih ve 293 sayılı kararı ile yapılaşmış olanlar dışındakilerine Hmax:10 kat olarak yükseklik sınırı getirildiğini, bahse konu değişikliğin İdarenin tasarrufunda olmayıp, bölge geneline yönelik alınmış bir karar olmakla birlikte, anılan bölgede imar planlarının Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından hazırlanarak onaylandığını savunarak öncelikle zamanaşımı, husumet ve görev yönünden aksi halde esastan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların malik oldukları taşınmazda Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin 14.02.2018 tarihli Belediye Meclisi kararı ile Hmax: 10 kat olarak değişikliğe uğradığı, taşınmazın ihaleye çıkarıldığı 01.11.2011 tarihindeki imar planının ise E: 4,00 Hmax: Serbest olduğu ancak davacılar adına tescilin yapıldığı tarihten sonra imar planı değişikliğinin yapıldığı, tapu kaydı devrinden sonraki imar planı değişikliği neticesinde ortaya çıkacak zarardan önceki devreden malikin sorumluluğuna ilişkin yasal dayanak bulunmadığı gerekçesiyle; asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş; karara karşı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu, dava konusu taşınmazların davalı tarafından açık artırma yolu ile satışa çıkarılması ve 30.11.2011 günü yapılan ihale sonucunda gayrimenkul (arsa) satış sözleşmeleri ile satıldığı, aynı tarihte taşınmazın alıcılara devredildiği, Ankara İli, Altındağ İlçesi, Solfasol Mahallesi, 70212 ada, 1 parselde bulunan arsa vasıflı, 12.212 metrekare yüzölçümlü, 1/200 paylı (61,06 metrekare) arsanın 60 aylık taksit ödemesinin bitmesi üzerine davacı alıcılar adına tapuya tescil edildiği, satış sözleşmesinin (5.1.) maddesinde, "Gayrimenkulün tesliminden sonra gerçekleşecek mevzuat değişikliği nedeniyle malik adına doğabilecek her türlü yükümlülükler ALICI'ya ait olacaktır." şartının kararlaştırıldığı, satış sözleşmesi sırasında E:4.00 Hmax:Serbest yapılaşma koşulları ile satışa çıkarıldığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Mekansal Planlama Genel Müdürlüğü’nün 25.03.2014 tarihli kararı üzerine Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından imar planlarında ve plan notlarında gerekli değişiklikler yapılması ile taşınmazda 10 kattan fazla inşaat yapma imkanının kalmadığı, 5104 sayılı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca alanda yapılan imar planı ve değişikliklerinin Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı tarafından yapıldığı, Ankara Büyükşehir Belediyesi Meclisi'nin 14.02.2018 tarihli kararı ile alandaki kat yüksekliğinin Hmax:10 kat olarak değişikliğe uğradığı, satış sözleşmeleri ve teslim formu ile taşınmazların tesliminin aynı tarihte yapıldığı, taşınmazdaki kat yüksekliğine dair imar proje değişikliğinin davacıların taşınmazları satın almasından sonra gerçekleştiği, davalı tarafından taşınmazın sözleşme ile satışa çıkarıldığı 01.11.2011 tarihindeki yapılaşma koşulu ile Ankara Büyükşehir Belediyesi Meclisi’nin 14.02.2018 tarihinde tesis ettiği yapılaşma koşulu arasında değer kaybı olmadığı, davacıların arsanın mevcut durumu itibarıyla uğradıkları zarara dayanak oluşturacak imar planı değişikliği öncesinde ve sonrasında somut bir zararları olduğunu ispat edemedikleri, taşınmazları edindikten sonra yapılan imar değişikliği ile taşınmazdaki inşaat alanında bir değişikliğin olmadığı, inşaat yapımındaki kat sınırlamasının inşaat alanını değiştirmediği, gayrimenkul satış sözleşmesinden sonra meydana gelen imar değişikliğinden davalının sorumlu tutulamayacağı (Kamu Denetçiliği Kurumu'nun 22/05/2020 tarih ve 2020/778 başvuru nolu, 2020/7739-S. 20.12161 sayılı şikayetin reddine ilişkin emsal kararı) gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların davacılarının başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili; dava konusu taşınmazın 25.03.2014 tarihi itibariyle ihale satış tarihinden sonra ancak tescilden önce hasara uğrayarak ayıplı, kusurlu hale geldiğini ve değer kaybına uğradığını, ifanın tapu devri yapılmakla tamamlandığını, davalı tarafından karar temyiz edilmediğinden istinaf aşamasında gerekçenin genişletilmesi ve müvekkilleri aleyhine eklemeler yapılmasının doğru olmadığını, tescil anına kadarki hasarlardan davalının hukuki sorumluluğu bulunduğunu, sözleşmede, hasarı davacı alıcılara yükleyen bir hüküm mevcut olmadığı gibi, ayıba karşı sorumluluğu ortadan kaldıran hükümler de bulunmadığını, bir an için olduğu kabul edilse bile haksız şart, genel işlem koşulu ve kesin hükümsüzlük nedenleri ile batıl ve geçersiz olduğundan davacı alıcılar yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, gerekçenin yerinde olmadığını, alıcıların zararının Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 14.02.2018 tarih 293 sayılı son kararı ile değil bu kararın dayanağı olan Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 25.03.2014 tarihli kararı ile doğduğunu, Kamu Denetciliği Kurumu (KDK) kararına dayanılarak hukuki sorumluluk değerlendirmesi yapılmasının doğru olmadığını, sözleşmenin (5.1.) maddesinin hatalı yorumlandığını, teslimin sözleşmenin imzalandığı 30.11.2011 tarihinde gerçekleşmediğini, davacı alıcılara tapu devirlerinin yapıldığı 03.01.2017, 19.06.2017, 20.06.2017 tarihlerinde gerçekleştiğini, bilirkişi kök ve ek raporunun eksik incelemeye dayandığını, hüküm kurmaya yeterli olmadığını, itirazlarının karşılanmadığını, ihale satış tarihindeki mevcut yapılaşma koşullarının ihale satış tarihinden sonra alıcılar aleyhine değiştirilmesi ve kat yüksekliğinin Hmax "Serbest"ten "10 kata" düşürülmesi nedeniyle hem gelir kaybı zararına hem de arsa değer kaybı zararına uğranıldığını, benzer dosyalarda alınan raporlarla değer kaybı zararlarının hesaplandığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık, malın ayıplı olmasından kaynaklı müspet zararın tahsili istemine ilişkindir.

20.02.2020 tarihli ve 31045 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun çeşitli maddelerinin yanı sıra 8. maddesinde değişiklik yapılmış ve maddenin (b) bendine; imar planlarında bina yüksekliklerinin serbest olarak belirlenemeyeceği, sanayi alanları, ibadethane alanları ve tarımsal amaçlı silo yapıları hariç olmak üzere mer’i imar planlarında: serbest olarak belirlenmiş yüksekliklerin; emsal değerde değişiklik yapılmaksızın çevredeki mevcut teşekküller ve siluet dikkate alınarak, imar planı değişiklikleri ve revizyonları yapılmak suretiyle ilgili idare meclis kararı ile belirleneceği hükmü eklenmiştir.

Taraflar arasında imzalanan adi yazılı 01.11.2011 tarihli Gayrimenkul (Arsa) Satış Sözleşmesinin (3.) maddesi; ''Gayrimenkul alıcıya bir teslim tutanağı ile işbu sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren teslim edilmiş sayılır. Alıcı, teslim ihbarında belirtilen süre içerisinde gayrimenkulü teslim almadığı taktirde bildirilen teslim tarihi itibariyle teslim almış sayılır. Alıcı, Gayrimenkul Tespit ve Teslim tutanağında belirtilen hususlar çerçevesinde, gayrimenkulü mevcut durumuyla görmüş ve kabul etmiş sayılır ve bu duruma ilişkin herhangi bir değişiklik veya hak ve alacak talebinde bulunamaz.'' ve (5.1.) maddesi; ''.. Gayrimenkulün tesliminden sonra gerçekleşecek mevzuat değişikliği nedeniyle malik adına doğabilecek her türlü yükümlülükler alıcıya ait olacaktır.'' şeklindedir.

Dosya içerisinde bulunan 30.11.2011 tarihli teslim tutanağı, sözleşme ekinde yer almakta olup davacı alıcı adına vekaleten hareket eden ... Çatkaya'nın da tutanağı imzaladığı görülmüştür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'un 26. maddesi gereği taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilecektir. Taraflar arasında düzenlenen ve yukarıda yer verilen sözleşme hükümleri gereği, taşınmazın 30.11.2011 tarihinde davacıya teslim edildiği, gayrimenkulün tesliminden sonra gerçekleşecek mevzuat değişikliği nedeniyle malik adına doğabilecek her türlü yükümlülüğün de alıcıya ait olacağının tarafların serbest iradeleriyle kararlaştırıldığı ve hükme esas alınan raporda bu değişiklikten kaynaklı olarak davacının herhangi bir zararının bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1333, Karar No: 2014/13652, Tarih: 08.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1333 E.  ,  2014/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/170562

MAHKEMESİ : Tarsus 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/712 (E) ve 2013/190 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, evinde kullandığı elektrik sayacının 23.03.1997 tarihinde mühürlenmesine rağmen, 09.07.2011 günü yapılan kontrolde sayaca film takarak diskin dönmesini engelleyerek elektrik kullanmak suretiyle mührün konulmuş amacına aykırı hareket ettiğinin iddia olunduğu olayda, sanığın aşamalarda bu evde uzun süredir oturmadığını, ancak kendisi haricinde de ikamet eden olmadığını savunması, İlçe Emniyet Amirliğinin 04.09.2012 ve 09.02.2013 tarihli tutanakları ile de suça konu sayacın bulunduğu adreste sanığın ikamet ettiğinin belirtilmesi, 09.07.2011 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı ile de sayaca film takılarak diskin dönmesinin engellendiğinin net bir şekilde tespit edilerek sanığın mührün konuluş amacına aykırı hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta eren yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ederek kaçak elektrik kullandığı yönünde delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/250, Karar No: 2018/600, Tarih: 24.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/250 E.  ,  2018/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında haksız bedeller ile fazla alınan KDV, TRT payı, enerji fonu, belediye tüketim vergisi bedeli tahsil ettiğini, şimdilik 1.000,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 03/05/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 37.591,90 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 12.06.2017 tarihli ve 2016/19579 E., 2017/9688 K.sayılı ilamı ile; "...Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. " gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan .... gereğince 4.485,11 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün vekalet ücretine ilişkin 4. bendindeki “4.485,11 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılması suretiyle hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.