muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9148, Karar No: 2012/28123, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9148 E.  ,  2012/28123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ... Genel Müdürlüğüne bağlı işyerinde temizlikçi ve evrak görevlisi olarak 18.05.1995-15.09.2010 tarihleri arasında çalıştığını, ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin kıdem tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının beri hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çeşitli firmalar nezdinde çalıştığını, 07.10.2010 tarihinde bu şirketin sorumlusu olan ... ...’a ait çikolata paketinin genel müdürlüğe ait binanın girişinde bulunan vestiyerden kaybolduğunu, kamera görüntülerinin incelenmesi sonucunda bahse konu çikolata paketinin davacı tarafından gizlice alındığının tespit edildiğini, davacının önce hırsızlık yaptığını reddettiğini, kamera görüntülerini inceledikten sonra hırsızlık suçunu işlediğini kabul ettiğini, bu hususa ilişkin beyanının kayıt altına alındığını, bu nedenle ... sözleşmesinin haklı nedene dayanılarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının onaltı yıllık işçi olduğu ve bu çalışma süresi içerisinde hiçbir disiplin cezası almadığı, gerçekleştirilen keşfe göre özel kullanıma ait olmayan, herkesin izinsiz olarak rahatlıkla girip çıktığı, elektrik süpürgesi, kablo, poşet vb. gibi malzemelerin konulduğu yere bırakılan, dolu veya boş olduğu dahi şüpheli olan bir çikolata kutusunu, kendi beyanına göre, dikiş kutusu yapmak amacıyla alan davacının tazminatsız olarak işten çıkartılmasının hakkaniyet ve ölçütlülük kurallarına uymayan ağır bir yaptırım olduğu, somut olayda haklı feshin şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle talep hüküm altına alınmıştır.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, temizlik işçisi olarak çalışan davacının ... sözleşmesi, işverence idare binasının girişindeki vestiyer rafında bulunan çikolata paketini alması nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-e. maddesi gereği tazminatsız olarak ./..

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, temizlik işçisi olarak çalışan davacının ... sözleşmesi, işverence idare binasının girişindeki vestiyer rafında bulunan çikolata paketini alması nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/ll-e. maddesi gereği tazminatsız olarak ./..

feshedilmiştir. Davalı tarafından sunulan tutanak ve güvenlik kamerası kaydı, davacının söz konusu yere eli boş olarak girip elinde bu kutu ile çıktığına ilişkindir. Tutanak imzacısı kişiler, davalı tanığı olarak yargılama sırasındaki beyanlarında, firma yetkilisinin kendisine hediye olarak gelen çikolata paketinin kaybolduğunu söylemesi üzerine güvenlik kamera kayıtlarının incelendiğini, davacının önce durumu inkar ettiğini, ardından kayıtlar izletilince bir kere almış bulundum dediğini ifade etmiştir. Davacı da duruşmada vestiyerde bulunan o paketi boş olduğunu ve atılacağını düşünerek aldığını söylemiştir. Delil durumuna göre, davacının vestiyerde bulunan çikolata kutusunu aldığı sabittir. Vestiyer bölümünün herkesin girip çıkabileceği bir yer olması sonucu değiştirecek mahiyette değildir. İşçi, temizlik işini yerine getirdiğinden, işyerinde kimsenin olmadığı zamanlarda, mesainin başlamasından önce ve bitişinden sonra görev yapmaktadır. Günün bu bölümlerinde işyerindeki tüm evrak ve belgeler, eşyalar ve işin niteliğine işyerindeki göre tüm malzemeler işçiye emanet edilmiş durumdadır. İşçiden işverene ait tüm bu eşyaları muhafaza ederek temizlik işini ifa etmesi beklenmektedir. Davacının kimsenin bulunmadığı bir sırada başkasına ait çikolata kutusunu alarak kendisine mal etmesi, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış niteliğindedir. ... sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır. Kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8838, Karar No: 2013/1002, Tarih: 04.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8838 E.  ,  2013/1002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın yurtdışına çıkarken meydana gelmesi nedeniyle aracın yurtdışında 7.527,00 Euro'ya tamir edildiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000,00 TL hasar bedelinin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ... verilmesini talep etmiş, 26/08/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini 7.370 Euro karşılığı 17.688,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı ..., kazanın meydana gelmesinde kendisinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., aracı kazadan önce diğer davalıya sattığını, işleten sıfatının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 17.688,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, davalı ...'a yönelik davanın reddine ... verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 945,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 4.2.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13419, Karar No: 2011/2169, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13419 E.  ,  2011/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/09/2008 gün ve 2006/127-2008/219 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.06.2010 gün ve 2009/377 - 2010/6523 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İspa Turizm Taşımacılık ve Tic A.Ş. unvanının tescilli markası olduğunu, İSPA ile TUR ibarelerinin ve logonun marka olarak tescili için 28/05/2004 tarihinde TPE’ye başvurulduğunu, davalı şirketin ise 2004 yılında kurularak gerek internet sitesinde gerekse gazete ilanları ile dağıttıkları broşür ve reklam CDlerinde kendilerini müvekkili şirketin devamı gibi tanıttıklarını, müvekkilinin logosunda yer alan uçan martı öğesini ve logodaki renkleri kullandıklarını, yazı karakterinin de taklit edildiğini, müvekkili tarafından gerçekleştirilen hac ve umre seyahatlerinde çekilen fotoğrafları ve filmleri kullanarak, sanki bu organizasyonlar kendileri tarafından yapılmış görüntüsü vererek haksız rekabete ve müvekkilinin maddi ve manevi zararına yol açacak şekilde kullandıklarını, ayrıca müvekkili şirketin müşteri bilgilerini içeren veri tabanını kopyalamak suretiyle elde ederek kendi şirketlerinde kullanarak haksız rekabet ve 556 sayılı KHK kapsamında markaya tecavüz eylemlerinde bulunduklarını ileri sürerek, davalıların markaya tecavüzlerinin ve haksız rekabet eylemlerinin tespitini, önlenmesini, ortadan kaldırılmasını, müvekkiline ait veri tabanının davalılarca kullanılmasının yasaklanmasını ve önlenmesini, meydana gelen zararın haksız rekabet ve markaya tecavüz hükümlerine göre 15,000 YTL maddi, 1,000 YTL manevi tazminat olarak davalılardan birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirket ortaklarının davacı şirketten ayrıldığını ve herhangi bir bağlarının kalmadığını gazete ilanı ile duyurduklarını, kullandıkları logo ile davacının kullandığı logonun farklı olduğunu, davacıya ait müşteri bilgilerini kullanmadıklarını, kullanılan hac organizasyonu görüntülerinin bizzat müvekkillerinin katıldıkları ve gerçekleştirdikleri hac organizasyonlarına ait olduğunu, gazete ilanlarında hiçbir şeklide davacı hakkında haksız rekabet oluşturacak bir ifadenin kullanılmadığını, haksız rekabetin söz konusu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirketin 1988 yılında İspa Turizm Taşımacılık Tic. A.Ş. unvanı ile ticaret siciline kayıt olduğu ve 18/11/2002 tarihinden itibaren geçerli olan bu marka tesciline sahip olduğu, davacının bir diğer markasının İspatur+kanatlarını çırpan kuş logosu biçiminde 04/06/2004 tarihinden itibaren geçerli olan hizmet markası olduğu, bu markaların tur düzenleme hizmetlerini kapsadığı, davalı şirketin 29/03/2004 tarihinde ticaret siciline Asil Turizm Seyahat Tic. Ltd. Şti. olarak kayıt olduğu, davalılar ..., ... ve ...’un davacı şirketten ayrılarak davalı şirketi kurdukları, iki tarafa ait web sayfaları arasında içerik olarak bir benzerlik bulunmadığı, davacıya ait telefon listesinin FSEK 6, 11 ve 58. maddesi anlamında korunan bir veri tabanı niteliğinde olmadığı, davacının müşteri listesindeki cep telefonlarına davalılarca kısa mesaj gönderilerek reklam ve tanıtım yapılmasının TTK’nun 56-57 maddeleri anlamında bir haksız rekabet olduğu, davacıya ait logonun marka olarak tescilli olmadığından ancak TTK 56. maddesinde yer alan hükümlere göre korunabileceği, davacının markasının yazı karakteri ile davalılara ait markanın yazı karakterini aynı olduğu, bu sebeple ortalama tüketicinin iki markayı karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davalıların bu eyleminin 556 sayılı KHK'nın 61/1-a ve 9. maddeleri gereğince markaya tecavüz olduğu, davalıların davacı tarafından organize edilen hac ve umre görüntülerini kendi müşterilerine CD olarak dağıttıkları, bu eylemin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 84. maddesi gereğince haksız rekabet teşkil ettiği, CD içeriği sinema eseri olarak nitelendirilse de eserin sahibinin davacı olduğunun ispat edilmediğinden FSEK 68. maddesine göre tazminat talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıların eylemlerinin davacının markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, ortadan kaldırılmasına, görüntülerinin ve markanın kullanılmasının önlenmesine, CD’lerin ve basılmış materyallerin toplatılarak imhasına, davalıların müşteri listesindeki telefonlara mesaj gönderilmesinin önlenmesine, 556 sayılı KHK’nin 66/1-a maddesi gereğince hesaplanan 8.995,00 YTL maddi tazminat ile BK’nun 49. maddesi gereğince takdiren 1,000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, Kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.06.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13601, Karar No: 2016/17535, Tarih: 29.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/13601 E.  ,  2016/17535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki belirsiz bedelli alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ....Başkanlığı tarafından yaptırılan... daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.300,00 TL nin yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1300 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faiz ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1300 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faiz ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 21.09.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 26.06.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 21.09.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 26.06.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Yüreğir Kargakekeç Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Bozma nedenine göre şimdilik davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 4. bentte açıklanan nedenlerle şimdilik davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10595, Karar No: 2013/9079, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10595 E.  ,  2013/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.