muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15046, Karar No: 2023/19968, Tarih: 19.12.2023

5. Diğer yandan somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda; beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarının dikkate alındığı belirtilerek, davacının, haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme kullanarak, haftanın 2 günü ise 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme kullanarak çalıştığı, ayda 2 hafta tatili gününde de 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme kullanarak 11,5 saat çalışma yaptığı, hafta tatili alacağı talebinin bulunduğu gözetildiğinde çalışılan hafta tatili günlerinde 7,5 saati aşan çalışma süresinin fazla çalışma süresine eklenmesi gerektiği kabulü ile fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Davacının haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme kullanarak, haftanın 2 günü ise 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme kullanarak çalıştığı, ayda 2 hafta tatili gününde de 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme kullanarak 11,5 saat çalışma yaptığına ilişkin kabulde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte davacının ayda 2 hafta tatili gününde de 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme kullanarak 11,5 saat çalışma yaptığına ilişkin kabul dosya içeriğine uygun değildir. Tüm dosya kapsamından davacının; çalıştığı hafta tatili günlerinde mesaisinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğu ve 1 saat ara dinlenme süresi kullandığı anlaşılmaktadır. Belirtilen çalışma saatleri esas alınarak ve çalışılan hafta tatili günlerinde 7,5 saati aşan çalışma süresi şimdiki gibi fazla çalışma süresine eklenerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu husus gözetilmeden hatalı değerlendirme ile karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2242, Karar No: 2008/6887, Tarih: 03.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2242 E.  ,  2008/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M.N.’in mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 102 ada 28 parselde bulunan üzerinde hamam ve üç dükkân olan taşınmazını ölünceye kadar bakım akti ile davalılara temlik ettiğini, murisin kendisine baktıracak gelirinin mevcut olduğunu ileri sürerek,  tapunun iptali isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davacıların aynı taşınmazla ilgili olarak tenkis davası açtıklarını, tenkis davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, murise bakım görevlerini yerine getirdiklerini, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, murisin ölünceye kadar bakım akti ile temlik ettiği taşınmazın değerinin terekenin tamamını oluşturduğu, mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davanın kabulü ile davacıların miras payı oranında tapunun iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalılar  vekili  tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan  3.6.2008  Salı günü için yapılan tebligat üzerine  temyiz edilen vs. vekili Avukat C...S... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vs. vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacıların payı oranında sicil kaydının iptali ile tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların miras bırakanı M.N.’in maliki olduğu 28 parsel sayılı taşınmazı İnegöl Noterliğinin 8.6.1998 gün 7832 yevmiye nolu düzenleme şeklinde ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile davalı oğlu ile davalı gelinine temlik ettiği, taşınmazın bu sözleşme gereğince de 21.8.2000 tarihinde tapuda davalılar adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, ölünceye kadar bakım akti taraflara karşılıklı edimler yükleyen iki taraflı ve ivazlı akitlerdendir.Miras bırakanın yaşamının son yirmi yıla yakın bir bölümünü davalılarla birlikte aynı çatı altında ikamet ederek geçirdiği ve tüm ihtiyaçlarının davalılar tarafından karşılandığı dosya kapsamı ile sabittir.O halde,aktin bedelsiz olduğu söylenemez.Buna göre, miras bırakanın davalılara yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilemez.

Hal böyle olunca,davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi davada tescil isteği bulunmadığı halde bu yönde karar verilmiş olması da isabetsizdir.Davalıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   3.6.2008  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/30, Karar No: 2022/1398, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/30 E.  ,  2022/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. Aile ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, dava dilekçesi ile birlikte, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/06/2016 tarih ve 2015/124 Esas, 2016/72 Karar sayılı ilamı ile boşandığını, müşterek çocuğunun velayetinin anneye verildiğini, çocuk için aylık 150,00-TL iştirak nafakasına, davalı için ise aylık 150,00-TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalı tarafın müşterek çocuğunun okula kaydını yaptırarak kendisine bırakıp gittiğini, velayet sorumluluğunu yerine getirmediğini, resmi olarak velayeti annede olduğu için resmi ve gayri resmi kurumlarda mağdur olduklarını bu nedenle çocuğun velayetinin kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise, müşterek çocuklarının kendi yanında kaldığını, velayet hakkı annede olmasına rağmen annenin çocuğu kendisine bırakıp gittiğini, boşanma ilamı ile çocuk için bağlanan iştirak nafakasını annenin kendisi için kullandığını, davalı annenin sabit bir aylık gelirinin bulunduğunu, boşanma ilamı ile çocuk için hükmedilen iştirak nafakası ve davalı için hükmedilen yoksulluk nafakasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... 6. Aile Mahkemesince, dava dilekçesinin davalıya 12/04/2020 tarihinde tebliğ edildiği, süresi içerisinde davalı tarafından 22/04/2020 tarihinde yetki itirazında bulunuldu, velayete ilişkin davalarda yetkili mahkemenin küçüğün ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olduğu, küçüğün yerleşim yerinin ise velayet kendisine bırakılan tarafın yerleşim yeri olduğu, somut olayda velayet kendisine bırakılan

taraf olan davalı annenin yerleşim yerinin ... ili olduğu, bu nedenle asıl dava ve birleşen dava yönünden davaya bakmakla yetkili mahkemenin ... Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

taraf olan davalı annenin yerleşim yerinin ... ili olduğu, bu nedenle asıl dava ve birleşen dava yönünden davaya bakmakla yetkili mahkemenin ... Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesince ise, asıl davanın velayetin değiştirilmesi, birleşen davanın ise iştirak ve yoksulluk nafakasının kaldırılması talebine ilişkin olduğu, davacının, müşterek çocuğun velayetinin davalı anneden alınıp kendisine verilmesi yönündeki talebinin bir çekişmesiz yargı işi olduğu, çekişmesiz yargı işlerinde de, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, velayetin kaldırılması veya ebeveynlerden birinden alınarak diğerine verilmesine yahut kaldırılan velayetin iadesine ilişkin davalarda, yetkiye ilişkin Türk Medeni Kanununda aksine bir düzenleme bulunmadığına göre, Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki "çekişmesiz yargıyla" ilgili genel yetki kuralının burada da uygulanacağı, o halde, davacının kendi oturduğu yer mahkemesinde bu davayı açabileceği, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulama sonucunda davacının dava tarihindeki oturduğu yerin ''Selçuklu Mahallesi, Güzelgah Caddesi 128/20 Sincan/Ankara'' olduğu ve bu nedenle de ... 6. Aile Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 336. maddesi gereğince evlilik devam ettiği sürece ana-baba velayeti birlikte kullanırlar. Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanma veya ayrılığa karar verilmesi halinde hakim velayeti eşlerden birine vermek zorundadır. Velayetin düzenlenmesi kamu düzeni ile ilgilidir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine, aynı Kanunun 21. maddesine göre, velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

Nafaka davalarında kesin yetki kuralı bulunmayıp, 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir.

Dosya kapsamından, küçüğün velayeti kendisine bırakılan davalı annenin ikametgah adresinin "Merkez/..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6174, Karar No: 2019/3142, Tarih: 04.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/6174 E.  ,  2019/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık nedeniyle Kurum tarafından uygulanan cezai şart uygulanması ve yazılı olarak uyarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile reçete bedelinin yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir." 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır. 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Bu yasal çerçevede, görev konusunun, mahkemelerce her aşamada resen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte, esas olarak iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasından kaynaklanan bireysel ve toplu hak uyuşmazlıklarını çözen özel mahkemeler olup, bu kapsamda Sosyal Güvenlik Kurumu'nun prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması, işçilik alacaklarının belirlenmesi gibi kendi içinde bütünlük ve uzmanlık gerektiren konular görev alanına girmektedir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Davaya konu somut olayda; taraflar arasında, prim ve diğer alacaklarının hesaplanması, sigortalı olma hakkının kazanılması ya da kaybedilmesi, gelir/aylık bağlanması veya işçilik alacaklarının belirlenmesinden kaynaklanan türden bir uyuşmazlığın çözülmesi olgusu sözkonusu olmayıp; ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri, yani, uyuşmazlığın sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasıyla çözümlenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı eczacı ile davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım sözleşmesine aykırılık nedeniyle uygulanan cezai şart uygulanması ve yazılı olarak uyarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile reçete bedelinin yasal faiziyle iadesi talepli eldeki davaya konu uyuşmazlığın çözümünde; 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 1. ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 1. ve devamı) maddelerinde düzenlenen sözleşme hükümlerinin gözetilmesi gerekmektedir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Bu yasal çerçevede; açık kanun hükmü ile iş mahkemesinde görüleceği belirtilmemiş olan sözleşme hükümlerine aykırılıktan kaynaklanan alacak davasının, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinde sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3605, Karar No: 2011/7066, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3605 E.  ,  2011/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.05.2006 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkı kurulması veya tazminat, birleşen dava ile de tapu iptali ve tescil veya intifa hakkı kurulması veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; birleşen davanın açılmamış sayılmasına, asıl davada tazminat isteminin Osmangazi Belediyesi yönünden kabulüne dair verilen 23.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve duruşmasız olarak davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.05.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av.... ile ... Büyükşehir Belediye vekili Av.... ve Hazine vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., kadastro çalışması ile mer’a olarak sınırlandırılan, intifa hakkı sahibi ... Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 28.05.2004 günlü kararı ile intifa hakkı davalı ... Belediyesi’ne devredilen eski 970 yeni 499 ada 215 parsel sayılı taşınmazın 13.779,21metrekarelik bölümünde iyiniyetle zeytin ağaçları yetiştirdiğini ileri sürerek, davacı adına intifa hakkı kurulmasına veya 320 adet zeytin ağacı bedelinin davalı ... Belediyesinden alınmasını istemiş, 24.12.2007 günlü dahili dava dilekçesi ile de Hazine ve ... Büyükşehir Belediyesine karşı husumet yöneltmiştir.

Birleştirme kararı verilen ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/104-70 sayılı dosyası ile de, davacılar ...,..., ... ve ..., davalılar Hazine ve ... Büyükşehir Belediyesine karşı yönelttikleri davalarında 499 ada 215 parsel sayılı taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının değerinin zemin değerinden fazla olduğunu ileri sürerek taşınmazın adlarına tescilini veya intifa hakkı kurulmasını veya 320 adet zeytin ağacı bedeli 15.000TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan alınmasını istemiş; 07.07.2010 tarihinde harcı yatırılan ıslah dilekçesi ile de tazminat miktarını 184.412,80 TL yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, birleşen davanın derdestlik nedeniyle HUMK’nun 194. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına; ... Büyükşehir Belediyesi hakkındaki davanın husumetten reddine; Osmangazi Belediyesi hakkındaki intifa hakkının terkini ve davacı adına tesciline ilişkin istemin reddine; 184.412,80Tl ağaç bedelinin 174.412,80TL bölümünün 04.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ... Belediyesi’nden alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen dosya davacıları vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, asıl ve birleşen dosya davacıları vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava mer’a niteliğindeki taşınmazın intifa hakkının tescili veya tazminat; birleşen dava tapu iptali tescil veya intifa hakkının tescili veya tazminat istemlerine ilişkindir.

1-Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

Somut olayda, tapu kayıtlarından, dava konusu eski 970 parsel yeni 499 ada 215 parsel sayılı taşınmaz kadastro çalışması ile 1959 yılında mer’a olarak sınırlandırıldığı, taşınmazın bulunduğu ... Köyü’nün ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisine alınmasıyla 12.08.1988 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi adına tescil edildiği, bu tescil ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1998/237-311 sayılı Kararı ile iptal edilerek, taşınmazın mer’a olarak sınırlandırılmasına ve intifa hakkının ... Büyükşehir Belediyesine bırakılmasına karar verildiği, daha sonra da taşınmazın mer’a niteliği kaldırılarak 03.08.2007 tarihinde ham toprak niteliği ile Hazine adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. 03.10.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda taşınmazdaki zeytin ağaçlarının 100 yıllık olup, 20 yıl önce gençleştirme budamasının yapıldığı belirtilmiştir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mer’alar özel mülkiyete konu oluşturmayacağı gibi, amacı dışında da kullanılamazlar. Eldeki davada davacı, kadim mer’a niteliğindeki taşınmazın bir bölümüne zeytin ağaçları dikmek yoluyla özel mülkiyete konu oluşturacak taşınmazlar gibi tasarrufta bulunmuş, kullanım bütünlüğünü de bozarak eylemi ile yasaya aykırı davranmıştır. Bu nedenle, davacının ağaç bedellerinin tahsili istemi, mahkeme kararı ile yasaya aykırılığın devamının sağlanması niteliğinde bulunduğundan böyle bir istem, hüküm altına alınamaz. Dolayısıyla, zeytin ağaçlarının bedelinin davalı ... Belediyesinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi’nin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, (2). bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 825.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6868, Karar No: 2019/2324, Tarih: 20.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6868 E.  ,  2019/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davalı ve davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş olup, 5219 ve 5236 sayılı Yasalar ile HUMK'un 428. maddesinde öngörülen duruşma sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 26.610 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altındadır.

Bu nedenle duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı ve davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.