muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14692, Karar No: 2015/28515, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14692 E.  ,  2015/28515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/162717

MAHKEMESİ : Alaşehir(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2010/20 (E) ve 2010/850 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık ile müşteki T.. A..'nın, evlerinin arasındaki bahçe kısmına, sanığa ait olan ağaçlara zarar verilmemesi koşuluyla bahçe duvarı yapılması konusunda anlaştıkları, sanığın 30/10/2009 tarihli savunmasında müştekinin ağaçlara zarar verilmeyeceği konusunda kendisine söz verdiğini belirtmesi, olay günü bahçe duvarının örülmesi sırasında 30/10/2009 tarihli olay yeri tutanağına göre, sanığa ait 2 adet ağacın kesilmiş olduğunun tespit edilmesi, sanığın ağaçlarının dip kısmından kesildiğini ve müşteki T.. A.. ile aralarında yaptıkları anlaşmaya uyulmaksızın duvar örüldüğünü görmesi üzerine müştekiler ile tartışmaya başladıklarının anlaşılması karşısında;

1-Yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen olayda, sanığın bahçe duvarı örmekte olan işçilerin çalışmasına engel olma amacı gütmeksizin bahçesine verilen zararın etkisi ile müştekiler ile arasında tartışma başladığı anlaşılmakla, sanığın bahçe duvarının örülmesine karşı çıkmadığı, bu konuda müşteki ile aralarında anlaştıklarını beyan etmesi karşısında, TCK'nın 117. maddesi uyarınca iş ve çalışma hürriyetine engel olmak suçunun oluşmayacağı, her iki olay nedeniyle zincirleme biçimde tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeksizin sanık hakkında iş ve çalışma hürriyeti suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın 30/10/2009 tarihli savunmasında, bahçesinde bulunan armut ve nar ağaçlarına bahçe duvarı çalışmaları esnasında zarar verildiğini ve müşteki T.. A..'nın anlaşmalarına uygun olarak duvar ördürmediğini görmesi üzerine, nedenini sorduğunda müştekilerin kendisine bağırıp küfretmeye başladıklarını savunması ve 30/10/2009 tarihli olay yeri tutanağının sanığın beyanı ile örtüşmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanığın hakaret ve tehdit eylemlerini birden çok mağdura karşı değişik zamanlarda gerçekleştirmesi nedeniyle aynı neviden fikri içtima kuralı gereğince TCK'nın 43/2. maddesi aracılığıyla 43/1. maddesinden artırım yapılması, ardından da bulunan artırılmış ceza miktarı üzerinden zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın hakaret ve tehdit eylemlerini birden çok mağdura karşı değişik zamanlarda gerçekleştirmesi nedeniyle aynı neviden fikri içtima kuralı gereğince TCK'nın 43/2. maddesi aracılığıyla 43/1. maddesinden artırım yapılması, ardından da bulunan artırılmış ceza miktarı üzerinden zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık R.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5333, Karar No: 2013/8168, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5333 E.  ,  2013/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yüklenme senedi ve kefalet senedinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 30.09.2002 tarihinde ... Üniversitesi'nde yapılan sınavlarda başarılı olarak... Üniversitesinde master ve doktora öğrencisi olarak görevlendirildiğini, bu sırada yüklenme ve kefalet senedi imzaladığını, 16.07.2012 tarihi itibariyle yüksek lisans ve doktora öğrenimini tamamlayarak üniversiteye geri döndüğünü ve araştırma görevlisi olarak göreve başladığını, kendisine imzalattırılan yüklenme senedinin yasalara aykırı olduğunu, 657 sayılı Yasanın ek 35. maddesi gereğince mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılması gerektiğini, görevine devam etmek istediğini ancak imzaladığı yüklenme senedi ve kefalet senedinden de kurtulmak istediğini belirterek bu senetlerin iptalini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle davacı tarafından verilen, 30.09.2002 tarihinde düzenlenen yüklenme senedi ve kefalet senedinin 3. ve 4. maddesinde, davacının mecburi hizmeti bitmeden istifa ederek ayrılması, çekilmiş sayılması veya bir ceza nedeniyle memurluktan çıkarılması halinde kendisine yapılan ödemelerin tümünü eksik kalan mecburi hizmet süresiyle orantılı olarak % 50 fazlası ve yasal faiziyle birlikte .... üniversiteye ödeyeceği belirtilmiştir.

Davacı sözü edilen bu taahhütnamenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 24. vd. maddeleri anlamında hata, hile veya tehdit altında kendisine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, davacı Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsüne kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Kaldı ki davalı üniversitece senet gereğince üstlenilen yükümlülükler yerine getirilmiş, davalı tarafından ise yerine getirilmemiştir. Davacının halen taahhütname gereğince mecburi hizmet

yükümlülüğü devam ettiğine göre, adına tahakkuk edilen miktarı ödemekle sorumlu olup, ortada taahhütnameyi geçersiz kılan bir durum da bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan ve davada uygulama yeri bulunmayan 657 sayılı Kanunun ek 35. maddesi uyarınca davacının mecburi hizmet yükümlülüğü ve tazminat borcu bulunmadığı, bu suretle verilen taahhüt ve kefalet senedinin de hükümsüz hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1087, Karar No: 2007/2403, Tarih: 08.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1087 E.  ,  2007/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla .parça taşınmazı davalılar miras bırakanına satış yolu ile temlik ettiğini,satışların gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar,dava zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin dolduğunu,temlik tarihinde davacıların hayatta olmayıp mal kaçırma kastının bulunmadığını,satışların gerçek olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazların davalılar miras bırakanına temlikinin muvazaalı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu . ada .. ve . parsel sayılı taşınmazlardaki 1/4'er payını miras bırakanın 29.2.1956 tarihli akitle davalılar miras bırakanı M...'e satış yoluyla temlik ettiği;.. parselin önce 1983 yılında S.S.Ankara Marangozları Dilek Yapı Kooperatifi adına satış suretiyle, ondanda hükmen 9.12.1983 tarihinde Ankara Belediyesi adına tescil edildiği;diğer parsellerin ise 2 kez imar uygulamasına tabi tutularak sonuçta..ada .ve ..ada . parselde davalılar mirasbırakanı Muharrem'in paydaş kılındığı anlaşılmaktadır.

Davacılar,anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Dava konusu ..parsel sayılı taşınmazın son kayıt maliki davada yer almadığına göre,anılan parsel yönünden davanın reddi doğrudur.Davacıların bu parsele yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri,olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makil bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklanan ilkeler dosyaya yansıyan tüm delillerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın ekonomik durumunun taşınmaz satmasını gerektirmediği,miras bırakanın malvarlığının tamamını aynı anda,aynı kişiye temlikinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği,bedeller arasında aşırı fark olduğu miras bırakanın davalılara yapmış olduğu temliklerin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca,dava konusu ada .ve .parsel sayılı taşınmazların imara yansıyan pay oranları dikkate alınmak suretiyle anılan parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.Davcaıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K:'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,8.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7345, Karar No: 2025/1309, Tarih: 20.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7345 E.  ,  2025/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3715 E., 2024/120 K.

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2022/3715 Esas, 2024/120 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2022/3715 Esas, 2024/120 Karar sayılı kararında gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmasına dair kanun yolunun gösterilmesine rağmen, sanığın usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde gerekçesiz şekilde temyiz talebinde bulunduğu, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12095, Karar No: 2012/8971, Tarih: 03.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12095 E.  ,  2012/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde tutuklanan sanığa, kalem sorgusu sırasında iddianamenin okunup tebliğ edilmiş olması, duruşma aşamasında da üzerine atılı suçun anlatılması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin teşdide ilişkin, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2863, Karar No: 2016/3551, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2863 E.  ,  2016/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesi ve Korgan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ... ilçesinde geçici olarak bulunduğu, yılın büyük bir bölümünü ... ilçesinde geçirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Korgan Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi adayının, dilekçe ile başvurduğu ve adreslerini "...” olduğunu beyan ettiği ve ... İlçe Jandarma Komutanlığınca kısıtlı adayının son 9 aydır ikamet ettiği adresinin "..." olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının 24.12.2015 havale tarihli dilekçesi ve ... İlçe Jandarma Komutanlığının 03.12.2015 tarihli yazısından, kısıtlı adayının "...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Fatsa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8497, Karar No: 2013/14664, Tarih: 10.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8497 E.  ,  2013/14664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu ... vekili icra mahkemesine başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 11.03.2013 tarihli yazı ile borçlunun Ziraat Bankası ... Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili bankaya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK.nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağını, her ne kadar Anayasa Mahkemesi'ne başvurulmuş ise de 6216 sayılı Kanun'un 40. maddesinin 5. fıkrasında Anayasa Mahkemesi'nce 5 ay içerisinde bu konuda karar verilmemesi durumunda ilgili mahkemenin davayı yürürlükteki hükümlere göre sonuçlandırması öngörüldüğünden, kaldı ki İİK'nun 82/1 maddesi gereği de hesapların haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile hesaplara konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir

. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresiDergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.