muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2801, Karar No: 2023/4742, Tarih: 03.05.2023

2. İstinaf kanun yoluna başvuran davalı ... Berk vekili, tasfiye memuru olarak atanan kişilerin Ticaret Sicilince tescili ve Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanının kanuni zorunluk olduğunu, kesinleşen ihya kararına istinaden tasfiye memuru olarak tayin edilen ... ve ...’e doğrudan tebligat çıkartılmasının geçersiz olduğunu, geçersiz bir tebligatla tasfiye memurunu davaya dahil edilmesinin mümkün olmadığını, geçersiz bir şekilde tasfiye memuru sıfatını kazanan müvekkili Mustafa Berk’in kendini ifade etme ve vekille temsil etme imkanı sağlanmadığını, tensip kararı ve duruşma günü tebliğ edilmeden yokluklarında yapılan yargılamanın yok hükmünde kabul edilmesi gerektiği ve eski hale iade taleplerine karar verilmediğini, münfesih şirkete dava açılamayacağından, müvekkilinin de temsilciliğinin hukuki zemine dayanmadığından, şirketini ve şahsını savunmasını ortaya koymada sınırlandığını ve adil yargılanma ile hukuki dinlenilme hakkının kısıtlandığını, hak düşürücü süre itirazının değerlendirilmediğini, mahkemenin hak düşürücü süreyi, kesinleşen işçi alacakları davasını güçlü delil kabul etmesine rağmen kesin delil olarak kabul ederek çeliştiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

3. İstinaf kanun yoluna başvuran fer’i müdahil vekili, mahkemenin sadece tanık beyanlarını esas aldığını, kurum kayıtlarının aksinin yazılı delillerle ispatlanması gerektiğini belirterek; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ücret bordroları ve puantaj kayıtları ile hizmet bildirimlerinin paralellik içinde olduğu, davacının, davalı işverene yönelik işçilik alacaklarına ilişkin Aydın 2 inci İş Mahkemesi’nin 29.08.2012 günlü, 2009/367 Esas ve 2012/459 Karar sayılı kararında, ücret bordroları ve puantaj kayıtlarının matbu olması ve tanık beyanları esas alınıp, davacının, davalı işveren şirkete ait işyerinde 18.05.2001 ile 10.08.2009 tarihleri arasında 8 yıl 2 ay 22 gün çalıştığının kabul edilmek suretiyle işçi alacaklarının kabulü yönünde kurulan hükmün Yargıtay 9 uncu Hukuk Dairesinin ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği gerekçesi ile istinaf başvurularının kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yargılama safhasında tanık olarak dinlenen ..., ..., ...’ın anlatımlarından, imza içeren ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtlarının, işten çıkartılmaya dair manevi ikrah altında imzalandığının anlaşıldığını, bu nedenle haklı olan davamızın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yargılama safhasında tanık olarak dinlenen ..., ..., ...’ın anlatımlarından, imza içeren ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtlarının, işten çıkartılmaya dair manevi ikrah altında imzalandığının anlaşıldığını, bu nedenle haklı olan davamızın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesi , 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10952, Karar No: 2024/12387, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10952 E.  ,  2024/12387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/327 E., 2024/310 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine, bozma gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/831, Karar No: 2019/10780, Tarih: 28.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/831 E.  ,  2019/10780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumet yokluğundan reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın ... yönünden husumet yokluğundan reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu; ...Mahallesi, 1367 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15106, Karar No: 2015/7542, Tarih: 14.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/15106 E.  ,  2015/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin, 01.05.2007 tarihinde verdiği mesleki mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar vermeden, 02.05.2007 tarihli celsede sanığın talimatla alınan savunmasının okunarak dosya içine konmasına ve Cumhutiyet Savcısının esas hakkında mütalaasının alınmasına karşın, bu hususlara karşı sanık müdafinin diyecekleri sorulmadan aynı celsede kovuşturmanın bitirilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3891, Karar No: 2012/15561, Tarih: 19.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3891 E.  ,  2012/15561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar Taner, Zekeriya ve Ahmet'in beraatine.

Sanık ...'nın 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59 maddesi gereğince 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

1) Katılan vekilinin "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan "beraat" hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanıklar tarafından işlenilmediği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Katılan vekilinin "2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında kurulan "beraat" hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3)" 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek" suçlarından müdafiinin, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne, katılan vekilinin ise sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a) 24.09.2007 günlü iddianamedeki anlatıma göre, Vergi Dairesi Başkanlığı’nın mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanık ... hakkında 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davalarının açılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, değişik vergi dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemlerinin teselsül ettiği ve fatura sayısı ve miktarları ile sanığın kastı da gözönüne alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeden yazılı şekilde sanık ... hakkında tek suçtan ceza tayin edilmesi,

b) Sanık ...'in 03.03.2004 tarihinde diğer sanık ...'in şirketteki hisselerini devraldığı ve bu tarihten itibaren şirketi münferiden temsile yetkili müdür olarak görev yaptığı, sanık ...'in şirket hisselerini devralan şahıs olarak sanık ...'i teşhis ettiği cihetle, noterlikte düzenlenen hisse devri senedindeki imzanın sanık ...'e ait olmadığını belirten, sadece ...'in huzurda alınan ve mukayese için yeterli olmayan imzaları ile karşılaştırma yapan bilirkişi raporuna dayanılarak eksik soruşturmayla hüküm tesis edilmesi,

c) Sahte fatura düzenlemek eylemlerinin herbir takvim yılı için ayrı bir suçu oluşturacağı, sanık ...'in 03.03.2004 tarihinde sanık ...'in şirketteki hisselerini devralması işleminin geçerli sayılması halinde sanık ...'in eylemlerinin 2004 yılı ve öncesine ait olacağı ve zamanaşımı hükümlerinin uygulanmasının gündeme gelebileceği cihetle sanık ...'in hisse devir senedindeki imzasının aidiyeti hususunda araştırma yapılması sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların düzenlenme tarihlerinin kesin olarak belirlenmesi ve neticesine göre sanık ...'in hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanık ... yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4780, Karar No: 2015/9001, Tarih: 17.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4780 E.  ,  2015/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTA(KAPATILAN) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2009/46-2012/11

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Yusuf'un kayden maliki olduğu çekişme konusu 293 ada 1 parsel sayılı taşınmazı oğulları olan davalılar Fuat ve Hayrettin'e satış suretiyle devrettiğini, murisin akıl sağılığının yerinde olmadığını, ayrıca anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, murisin akıl sağlığının yerinde olduğunu, dava konusu taşınmazda bulunan evin deprem sırasında hasar gördüğünü, tüm kardeşlerin bilgisi dahilinde dava konusu taşınmazın satışa çıkarıldığını taşınmazı satış bedelini ödeyerek temellük ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan Yusuf'un kayden maliki olduğu çekişme konusu 293 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 08.08.2000 tarihinde oğulları olan davalılar Fuat ve Hayrettin'e 1/2'şer pay ile satış suretiyle devrettiği, murisin 18.02.2009 tarihinde öldüğü ve geriye davacı olan çocukları Halit ve Murat ile davalı oğulları Fuat, Hayrettin ve dava dışı çocukları Hatice, Fahri ve Nezaket'in kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir.

Somut olaya gelince, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 25.02.2011 tarihli raporunda mirasbırakan Yusuf'un devir tarihi olan 08.08.2000 tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğu belirtilmiştir. Öte yandan, dinlenen tanıkların murisin hiçbir çocuğu ile problemi olmadığını, 2000 yılındaki deprem sırasında davalıların murisle ilgilenip taşınmazdaki hasar gören evi yenilediklerini beyan etmeleri ve dava dışı mirasçılar Hatice, Fahri ve Nezaket noterde düzenledikleri belge ile çekişme konusu 1 parsel sayılı taşınmazın murisleri tarafından davalılara satıldığını, kendilerinin bir taleplerinin olmadığını ifade etmeleri karşısında mirasbırakanın dava konusu temliki diğer mirasçılardan mal kaçırma amacı ile yapmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6111, Karar No: 2023/5275, Tarih: 18.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6111 E.  ,  2023/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/166 E., 2015/100 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/166 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.09.2018 tarihli ve 14-2015/185415 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığından beraat etmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın sanık aleyhine ve mağdure lehine bozulmasına ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Sanığın tüm aşamalarda,olay günü eski okul binasının içinde mağdureye sarıldığını ve yanaklarından öptüğünü açıkça ikrar ettiği,mağdurenin savcılık aşamasındaki beyanında sanığın kendisini dudağından öptüğünü ve parmağını vajınasının içine soktuğunu belirtmiş olmasına rağmen müşteki olan annesine sanığın dudağından öptüğünü ve sanığın külotunun içine elini sokarak vajinasına bastırdığını söylediği,mahkememizdeki beyanında da sanığın kendisini dudaklarından öptüğünü, elini kilotunun içine koyarak çiş yaptığı bölgeye bastırdığını,belirttiği,

Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20/03/2014 tarih ve 2014/4208 sayılı raporuna göre; Himende eski veya yeni yırtık saptanmadığının, vajinal yoldan organ veya sair cisim sokma belirtisine rastlanmadığının belirtildiği, bu haliyle sanığın vücuda organ sokma eylemini gerçekleştirdiğine dair delil elde edilemediği,