muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2210, Karar No: 2019/5983, Tarih: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2210 E.  ,  2019/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içerisinde yer alan 06.06.2014 tarihli CD inceleme tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun, yanında bulunan iki kişi ile birlikte iş yerine girdiği anlaşılmakla, 119/1-c maddesi uyarınca fazla ceza tayini yönünde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazının ihlali suçlarının, suça sürüklenen çocuğun ifadesine göre, saat 03:15 sıralarında işlendiğinin mahkemece kabul edildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihi olan 04.06.2014 tarihinde güneşin doğuş saatinin 05:27 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 04:27’de sona ereceği, 06.06.2014 tarihli CD izleme tutanağına göre, güvenlik kamera kayıtlarının güncel saatten 12 dakika geri olduğu, buna göre hırsızlık eyleminin saat 05.23'de gerçekleştiği; müştekinin 25.12.2014 tarihli duruşmada “kamera saati doğrudur, kamerada gösterilen saatte iş yerine girmişler” şeklindeki beyanına göre eylemin 05.11’de gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4 maddeleriyle arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükümlerin kısmen istem gibi, BOZULMASINA, 27.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5854, Karar No: 2010/9116, Tarih: 21.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5854 E.  ,  2010/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANDIRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Ö.T.kendisinden  mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 7 nolu bağımsız bölümünü gerçekte davalılara bağışlamak istediği halde önce aracı olarak kullandığı F.D.isimli şahsa satış göstererek bedelsiz devrettiğini, onun da davalılara temlik ettiğini ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu, murisin sattığı tek taşınmazı dava konusu taşınmaz olmayıp davacı tarafından da aynı şekilde satın alınan taşınmazlar  bulunduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemin danışıklı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.9.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat İ. K. ile  temyiz edilen vekili Avukat M.A. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanı reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın maliki olduğu 40 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu dükkanını 28.11.2000 tarihinde dava dışı F.D. satış suretiyle temlik ettiği, anılan kişinin de 5.11.2001 tarihinde taşınmazı eşit paylarla murisin torunları olan davalılar B. ve L. temlik ettiği görülmektedir.

Davacı, anılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişme konusu taşınmazın resmi akitle gösterilen değeri ile o tarihteki gerçek değeri arasında açık nispetsizlik bulunduğu, murisin varlıklı bir insan olup mal satmaya ihtiyacının olmadığı, taşınmazı düşük bedelle temlik etmesinin makul ve zorunlu bir sebebinin tespit edilemediği, murisin dava konusu taşınmaz dışında başka taşınmazının da bulunduğu, miras bırakan ile davacı arasında noterlikçe düzenlenen sözleşmeye göre dava konusu taşınmazın kullanımının davacıya bırakılmış olduğu, tanık beyanlarına göre ise miras bırakanın davacı oğlu ile arasının açık olduğu anlaşılmaktadır.

Belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin ara malik (F.adında kişi) kullanmak suretiyle çekişme konusu taşınmazı davacı oğlundan kaçırmak amacıyla danışıklı olarak davalılara intikalini sağladığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, delillerin yanlış takdir ve değerlendirilmesi suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru  değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 21.9.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3446, Karar No: 2023/4187, Tarih: 12.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3446 E.  ,  2023/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/210 E., 2014/376 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli ve 2012/210 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 39 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un beyanları ve şikâyetten vazgeçme hali gözetilmeyerek mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ...’in beyanlarına itibar edilmeyip şikâyetçinin beyanları esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun, Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Cezaevinde A-7 koğuşunda tutuklu olarak bulunduğu sırada aynı koğuşta kalan bir şahısla yaşadığı tartışma sonrasında talebi üzerine koğuşu değiştirilerek suça sürüklenen çocukların bulunduğu A-5 koğuşuna alındığı, suça sürüklenen çocukların koğuş değişim sebebini sormaları ile mağdurun maruz kaldığı yaralama olayından dolayı değişim olduğunu söylemesine karşın suça sürüklenen çocukların durumu A-7 koğuşundakilere sormaları ile mağdurun söylediklerinin yalanlanması üzerine suça sürüklenen çocukların mağdura inanmadıkları ve devamında A-5 koğuşunda kalan tanık ...'in, mağduru kendi odasına çağırması ile mağdur ve suça sürüklenen çocukların anılan odaya hep birlikte gittikleri, odada devam eden tartışmada tanık ...'in, mağdura vurması ile adı geçenin dengesini kaybederek yere düştüğü, tanık ...'in odadan ayrılması ile bu kez suça sürüklenen çocukların birlikte hareket etmek suretiyle mağdurun vücudunun muhtelif kısımlarına vurarak yaralanmasına sebebiyet verdikleri, mağdurun bağırarak yardım istemesi üzerine adı geçenin üzerindeki atleti çıkararak yırtıp bir kısmıyla el ve ayaklarını bağlayıp diğer kısmını da ağzına sokarak sesinin duyulmasına engel oldukları ve yaralama eylemine devam ettikleri, sonrasında suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un mağduru tutması ile suça sürüklenen çocuk ...'in adı geçenin pantolon ve külotunu çıkarttığı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un odadan çıkıp kapıyı kapatarak kilitlemesi ile suça sürüklenen çocuk ...'in alt kıyafetlerini indirip cinsel organını mağdurun yüzüne sürtüp ağzına sokmaya çalıştığı, mağdurun direnmesi üzerine yüzüne tokat atıp eline aldığı sopa ile vurarak direncini kırmaya çalıştığı, mağdurun direnmeye devam etmesi ile on dakikaya varan bir süre devam eden olay sonrasında eylemini tamamlamadan odadan ayrıldığı, akabinde suça sürüklenen çocuk ...'ın odaya girerek alt kıyafetlerini aşağıya indirerek cinsel organını mağdurun ağzına sokmaya çalıştığı ancak mağdurun karşı koyması üzerine yüzüne sürtmek suretiyle mağdurun yüz ve boyun kısımlarına boşaldığı, sonrasında suça sürüklenen çocukların odaya gelerek mağdurun kıyafetlerini giydirerek odadan ayrıldıkları, bu esnada ellerindeki bağı gevşeterek çözen mağdurun kendisini koruma maksadı ile kapıyı üzerine kapatarak kilitleyip seslenerek yardım istemesi ile infaz koruma memurlarının olaya müdahalesi ile son bulduğu kabul olunan olayla ilgili mahkemesince mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığını bildirir adli muayene raporu, mağdurun aşamalardaki ayrıntılı anlatımları, suça sürüklenen çocukların kendi içinde ve birbirleriyle çelişen savunmaları ve tüm dosya kapsamı itibariyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlemeye yönelik eylemlerinin mağdurun direnmesi ile teşebbüs aşamasında kaldığı ve suça sürüklenen çocuk ..

... ve ...'ın organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlemeye yönelik eylemlerinin mağdurun direnmesi ile teşebbüs aşamasında kaldığı ve suça sürüklenen çocuk ...'un, diğerleri ile birlikte hareket ederek mağdurun direncini kırıp alt giysilerini çıkartmak suretiyle istismar eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinin kabulü ile mahkumiyetlerine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ...'un, diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte hareket ederek mağdurun direncini bertaraf etmek maksadıyla birlikte cebir uygulayarak alt giysilerini çıkarıp devamında kapıyı kapatıp kilitlemesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi anlamında müşterek faillik kapsamında olduğu, suça sürüklenen çocukların eylemin başından beri fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle uyguladıkları cebir ile mağdurun direncini kırıp kapısı kilitli odada bulundurmak suretiyle sırasıyla eylemlerini gerçekleştirmeleri karşısında, ortak hakimiyet kurulan fiilin 5327 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında birden fazla kişi tarafından işlendiği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, mağdura yönelik cinsel istismarı eylemlerini birbirlerini takiben gerçekleştirdikleri ve her birinin bizzat işlediği eylemlerden bağımsız olarak diğerinin eylemlerine de 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi anlamında katıldıkları dikkate alınarak aynı Kanun'un 43 maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalarında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli ve 2012/210 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın çoğunluğun suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik eleştirisi yönünden Sayın Başkan vekili ...'in muhalefetiyle, diğer hususlar yönünden oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Suça sürüklenen çocukların, mağdura karşı teşebbüs aşamasında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde eylemin sübuta erdiği kabul olunarak kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz yoluna başvurulması üzerine;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Suça sürüklenen çocukların, mağdura karşı teşebbüs aşamasında kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde eylemin sübuta erdiği kabul olunarak kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz yoluna başvurulması üzerine;

Suça sürüklenen çocukların birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde ortak hakimiyet sağlayarak eylemi birlikte işledikleri ve suça sürüklenen çocuk ...'un da eyleme katkısı bakımından müşterek fail sıfatıyla eyleme iştirak ettiği yönünde oluşan çoğunluğun görüşüne iştirak ederek aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle eleştiri yapılması hususuna katılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2022 tarihli ve 2021/271 Esas ve 2022/810 Karar sayılı kararı ve Dairemizin uygulaması gereği suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında eleştiri konusu yapılan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum,

Şöyle ki;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... fikir ve eylem birliği içinde gerçekleştirdikleri fiillerinde birden fazla kişi olmanın verdiği kolaylıktan faydalanılması sebebiyle TCK'nın 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezada yapılacak artırım sonrasında suça sürüklenen çocukların, suça ilişkin eylemlerini sırasıyla işledikleri gerekçesi ile birbirlerinin fiillerine de iştirak ettiklerinden bahisle yapılacak artırımın her bir suça sürüklenen çocuk için aynı eylemden dolayı mükerrir şekilde cezalandırılması ve sonucu itibariyle ceza hakkaniyetine aykırılık teşkil edecek bir duruma sebebiyet vereceği kanaatinde olduğumdan, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu hususun eleştiri konusu yapılmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/7255, Karar No: 2023/10454, Tarih: 29.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7255 E.  ,  2023/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 E., 2022/537 K.

SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2013 tarihli ve 2012/661 Esas, 2013/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ve 60.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2017/3052 Esas, 2020/7779 Karar sayılı ilâmıyla; 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/227 Esas, 2020/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ... hapis cezası ve 120,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli kararının katılan vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyizi ile sanığın temyiz talebi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/24510 Esas, 2022/4785 Karar sayılı ilâmıyla; suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve lehe hükümler içermeyen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.