muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17698, Karar No: 2023/558, Tarih: 15.02.2023

Şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un "Davaların birleştirilerek açılması" başlıklı 9 uncu maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

"(1) Bağlantılı suçlardan her biri değişik mahkemelerin görevine giriyorsa, bunlar hakkında birleştirilmek suretiyle yüksek görevli mahkemede dava açılabilir.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı ihbarlara konu kişilerle ilgili yürütülen soruşturma neticesinde temyiz dışı bazı sanıklar ile ilgili parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan davada 5235 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi uyarınca ağır ceza mahkemelerinin görevli olduğu belirlendiğinden, bu davalarla birlikte görülen sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mühürde sahtecilik suçu yönünden de ağır ceza mahkemesinin tâbi olduğu yargılama usulünün uygulanması açısından sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanığın Yüzüne Karşı Bozma İlamını Kabul ... Etmediği ve Bu İlama İlişkin Diyeceklerinin ve Son Sözü Sorulmadan Karar Verilerek Savunma Haklarının İhlal Edildiğine Yönelik

1412 sayılı Kanun'un "Davaya Yeniden Bakacak Mahkemenin Hak ve Mecburiyetleri" başlıklı 326 ncı maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası;

"...

Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

Bozma ilamı üzerine davaya bakan yerel mahkemece sanıklar ... ve ...'e duruşma davetiyesinin gönderildiği, adreslerinden iade gelmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın yeniden düzenlendiği belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2020 tarihli ve 2016/12-1160 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,

"1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması hâlinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunludur. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu Kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır."

Somut olayda, sanıklar hakkında mühürde sahtecilik suçundan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2011/15 Esas, 2013/400 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükümleri kurulmuş ve bu hükümler eksik inceleme nedeniyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/22052

Esas, 2017/13930 Karar sayılı kararı ile sanıklar lehine eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un "Delillerin tartışılması" başlıklı 216 ncı maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

"...

(3) Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.

..."

5271 sayılı Kanun'un "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307 nci maddesi;

"(1) Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesi, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

(2) Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin dosyada varolan adreslerine de davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları saptanmamış olsa da duruşmaya devam edilerek dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir."

Yukarıda yazılı Kanun hükümlerine göre lehlerine bozma kararı verilen ve bozma sonrası kurulan hükümlerde de bozmaya konu olan ceza ile aynı cezaya hükmolunan sanıklara davetiye tebliğ olunamaması nedeniyle duruşmada hazır bulunmadıklarından son sözün verilmesinin mümkün olmadığı gibi bozmaya karşı beyanları alınmadan duruşmaya devam edilip davanın yokluklarında bitirilmesi yönünden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyada mevcut kolluk tutanakları, bu tutanaklarda yer ... tespitler, iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması tedbirine ilişkin görüşme kayıtları ve bu kayıtları destekleyen fiziki takip tutanakları, kriminal raporlar, Hazine ve Maliye Bakanlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün Uzmanlar Kurulu raporu, sanıkların savunmaları ve sanıklar hakkında beyanlarına başvurulan diğer şahısların ifadeleri ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2018/127 Esas, 2020/352 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafiileri ve

sanık ... tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... müdafiileri ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2018/127 Esas, 2020/352 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17971, Karar No: 2014/2307, Tarih: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17971 E.  ,  2014/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHTA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/415-2013/338

Taraflar arasında görülen kaçak elektrik kullanımı ve menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkilinin tarımsal sulama amacıyla, davalı kurumun 318 nolu elektrik abonesi olduğunu, kendisine ait taşınmazın 300-400 dönümlük alanında pamuk yetiştirdiğini, kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla müvekkili aleyhine 42.000,00-TL kaçak tahakkuku yapıldığını, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, davalı kuruma hiçbir borcunun olmadığını belirterek, kesilen elektriğin açılmasını ve müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Ayrıca duruşmadaki beyanında; müvekkilinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden dolayı kurumun sebepsiz zenginleştiğini, bu bedelden müvekkilinin sorumlu olmadığını belirtmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kayıp-kaçak enerji bedelinin 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak abonelere tahakkuk ettirildiğini, ayrıca davacının 2008 yılından itibaren faturalarını ödemediğini müvekkil şirkete toplam 203.899 TL elektrik borcunun olduğunu; davacının en son idarelerince tutulan kaçak elektrik tutanağına istinaden 45.807 TL borcunun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacının davalı tarafından gönderilen usulsüz elektrik kullanımına ilişkin faturayı ödediğine ilişkin belge ve delil sunamadığı gibi ticari işletmesi ile ilgili olan fatura içeriğine süresi içerisinde itiraz da etmediği, davacının davalı kurumun sebepsiz zenginleştiğine ilişkin beyanlarının da yerinde olmadığı, faturalara yansıtılan kayıp kaçak bedellerine ilişkin somut delil sunulmadığı, yine davacıya fatura edilen usulsüz elektrik kullanımının davalı kurum tarafından başka abonelerden tahsil edildiğine ilişkin somut delil ibraz edilmediği, dolayısıyla davacının sebepsiz zenginleşme iddiasını da ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından kayıp kaçak bedeli olarak tahakkuk ettirilen fatura ile kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen faturalardan dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından kayıp kaçak bedeli olarak tahakkuk ettirilen fatura ile kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen faturalardan dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinden; davacının tarımsal sulama abonesi olduğu, davacının sayacın endeks kaydetmesini engellemek suretiyle kaçak elektrik kullandığına dair 16/08/2011 tarihli kaçak tespit tutanağın tanzim olunduğu; bu tutanağa istinaden davacı hakkında ceza davası açıldığı yapılan yargılama neticesinde, Kahta Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarih ve 2012/8 E.-2012/405 K. sayılı kararı ile "elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan" 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı; ayrıca davalı kurum tarafından davacının kullanmış olduğu kaçak elektrik tutarı hesaplanarak davacıdan talep edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davacının, davalı tarafından gönderilen usulsüz elektrik kullanımına ilişkin faturayı ödediğine ilişkin belge ve delili sunamadığı, ticari işletmesi ile ilgili olan fatura içeriğine de süresi içerisinde itiraz etmediği belirtilmek suretiyle, (bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın) ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de;

Yukarıda açıklanan maddi olgular gözetilerek, öncelikle dosyanın elektrik konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilmesi, bilirkişi kurulundan davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik gereğince yayınlanan usul ve esaslarda açıklanan yönteme göre hesaplanması için rapor alınması, davacının sorumlu tutulabileceği kaçak elektrik bedelinin duraksamasız belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9988, Karar No: 2014/1677, Tarih: 11.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9988 E.  ,  2014/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastrosu çalışmalarına ilişkin, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilip dosyasına konulduktan sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

Kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların ve en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde, orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

2) 1980'li yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ve dava konusu taşınmazların 31/12/1981 tarihinden önce nitelik yitirip yitirmedikleri, kendi haline bırakıldığında tekrar orman haline gelip gelmeyeceği konusunda orman bilirkişilerden müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/294, Karar No: 2024/7775, Tarih: 18.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/294 E.  ,  2024/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/132 Esas, 2016/189 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi, katılan ..., katılanlar ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; kusur raporlarına itiraz edildiğine, fazla ceza verildiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin; asli ve tam kusurlu sanığa az ceza verildiğine, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin; asli ve tam kusurlu sanık hakkında az ceza verildiğine, kış lastiği taktırmadan trafiğe çıkan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin; asli ve tam kusurlu sanığa az ceza verildiğine, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin; asli ve tam kusurlu sanık hakkında az ceza verildiğine, kış lastiği taktırmadan trafiğe çıkan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ...'un Hatay Birlik isimli yolcu taşıma firmasına ait otobüsün şoförlüğünü yaptığı, olay tarhinde mağdur ve müştekilerin sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka numaralı yolcu taşıma otobüsünde farklı yerlerden yolcu olarak bindikleri, Hatay ilinden Gaziantep iline seyir halindeyken Topboğazı istikametinden Kırıkhan istikametine doğru seyir halindeyken, önünde sağ şeritte ilerlemekte olan bir aracı sollamak amacıyla bölünmüş yolun sol şeridine geçerek ilerlemeye devam ettiği, öndeki aracı solladığı esnada kullandığı otobüsün sallanmaya başladığı, daha sonra aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek bölünmüş yolun orta kısmında bulunan refüje çarparak takla atmasına sebebiyet verdiği çarpma neticesinde ...'in olay yerinde, ...'un ise tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitirdikleri, mağdurlar ve müştekilerin ise yaralandıkları trafik kazasının meydana gelmesinde, olay sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağına göre, sanığın 2918 sayılı KTK'nın 52/1-b ( araçların hızını aracın yük ve teknik özelliğini, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak) kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, araçta yolucu olarak bulunan müştekilerin alınan beyanlarında aracın hızlı bir şekilde seyir halinde olduğunu belirttikleri, araçta bulunan takoğraf cihazından alınan raporda kaza saatinde aracın hızının 90 Km/s tin üzerinde olduğunu tespit edildiği, mahkemesince yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda ... plaka sayılı otobüs sürücüsü Sanık ...'un 2918 sayılı KTK'nın 52/1-b.maddesi uyarınca yönetmelikte belirtilen hız sınırlarını %30 dan fazla aşma ve aynı kanunun 52/b. maddelerini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğunu belirtildiği, katılan ... 'ın ve ...'ın hayati tehlike geçirmeyecek basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıklarının tespit edildiği, sanığın yağışlı havada ıslak zeminde aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğini, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak iki kişinin ölümü ve şikayetçi iki kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafi, katılan ..., katılanlar ... ve ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Sanığın mahal şartların üzerinde bir hızla seyrettiği, takograf kayıtlarının incelenmesi neticesinde dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da sanığın hızının 90 km/s in üzerinde olduğunun belirtildiği, ancak net hız tespitinin yapılmadığı ve kazaya karışan aracın lastiklerinin kışlık lastik olup olmadığı hususunun araştırılmadığı, 27 Kasım 2012 tarihli Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının 2012/KDGM-07/DENETİM sayılı Genelgesi, ile yolcu ve yük taşıyan ticari araçların 1 Aralık - 1 Nisan tarihleri arasında kış lastiği kullanmalarının zorunlu olduğu, nitekim sanığın otobüs şoförlüğü yaptığı ve ticari araçlardan sayıldığı dolayısıyla yolcu taşıyan bu otobüsün kış ayında kar lastiği takma zorunluluğunun bulunduğu, buna rağmen kazanın meydana geldiği ayın kış mevsimi aylarından olan ocak ayı olduğu, sanığın olay günü kar lastiği olmadan yola çıktığının tespitinde aracın kayma ihtimalinin yüksek oluşunu ön görebilir olması gerektiği, mahkemece denetime imkan verecek şekilde sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Yaşı küçük mağdur ... 'ın talimat mahkemesinde alınan ifadesinde ve mahkemesince CMK’nun 239/2. maddesi gereğince vekil görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının ve dayanak 5237 sayılı Kanunun 52/3.maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafi, katılan ..., katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.