muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7459, Karar No: 2013/12941, Tarih: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7459 E.  ,  2013/12941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünce gönderilen ve 2004 yılı defter ve belgelerini yetkili vergi inceleme elemanına ibraz etmesi için tebliğ tarihinden itibaren sanığa 15 gün süre verildiğini içeren yazının, 10.04.2009 günü tebliğ edildiği, tebliği izleyen 15. gün olan 25.04.2009 gününün Cumartesi gününe denk geldiği, bu itibarla ibraz süresinin son gününün 27.04.2009 Pazartesi gününe uzayacağı, bu günde de ibraz edilmediğine göre suç tarihinin 28.04.2009 olduğu kabulüyle inceleme yapılmış, gerekçeli karar başlığına '2004' olarak yanlış yazılan suç tarihinin "28.04.2009" şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosyada mevcut Vergi Suçu Raporu, Vergi İnceleme Raporu ve sanık beyanından, işyerinin faal olmadığının anlaşılmış olması karşısında, sanıktan 2004 yılına ait defter ve belgelerin tebligatla istenmesinin usulüne uygun olduğu ve 213 sayılı VUK'nun 139. maddesi kapsamında "işi terk" durumunda işyerinin müsait olup olmadığına dair araştırma yapılmasına gerek bulunmadığı, ayrıca kamu zararı oluşup oluşmamasının, "defter ve belge ibraz etmemek" suçunun unsuru olmadığı gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13359, Karar No: 2023/24928, Tarih: 29.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13359 E.  ,  2023/24928 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/550 E., 2016/111 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2021 tarih ve 2016/180073 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün düzeltilerek onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; Mahkemenin delil değerlendirmesinin hatalı olduğu, tutarlı hiçbir delil bulunmadan mahkumiyet kararı verildiği bu nedenle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kendisine ait "@1881selanik" adlı twitter sosyal paylaşım sitesindeki hesabı üzerinden, katılanın twitter adlı sosyal paylaşım sitesindeki sayfasına "sana oy verenlerin taa amk..or... çocuğu g... melih senin de" ve "or... çocuğu yahudilerdensiniz, hepinizin bayramlık AMK" şeklinde yazı yazmak suretiyle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

İncelemeye konu dosyada, ayırma kararı verildiği ve aynı olay nedeniyle sanık hakkında Cumhurbaşkanı'na hakaret suçundan kovuşturmanın ayrı yürütüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İncelemeye konu dosyada, ayırma kararı verildiği ve aynı olay nedeniyle sanık hakkında Cumhurbaşkanı'na hakaret suçundan kovuşturmanın ayrı yürütüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu ve 125 inci maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçlarından ayırma kararı verildiği ve bu suçtan sanık hakkında soruşturma ve kovuşturmanın ayrı yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hakaret suçundan hüküm kurulurken öncelikle aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasından sonra 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların en ağır olanının tekerrüre esas alınmaması,

4. Sanık hakkında tekerrür nedeniyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası yerine hatalı şekilde altıncı fıkrasının yazılması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenlerle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1414, Karar No: 2007/1855, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1414 E.  ,  2007/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Tur.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigorta araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 826.00.YTL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Tur.Ltd.Şti.vekili davanın yetkisiz mahkemede açıldığını yetkili mahkemenin kazanın meydana geldiği yer olan İstanbul Mahkemeleri olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece taraflar yönünden müşterek yetkili mahkeme kazanın meydana geldiği İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı ile dosyanın yetkili İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... Tur.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.00 YTL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı ve davalı ... Tur. Ltd.Şti vekillerinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ... Tur.Ltd.Şti vekillerinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 29.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9203, Karar No: 2016/10519, Tarih: 25.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/9203 E.  ,  2016/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükmün temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede:

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)-Sanık ile mağdurlar ..., ... ve ...'ın beyanlarına göre, sanığın, elinde bıçak olmaksızın mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik ölümle tehdit içeren sözler sarfetmesinden sonra mağdurların müdahale etmesi üzerine bıçağı çıkararak söz söylemeden mağdur ...'a savurması şeklinde meydana geldiği anlaşılan olayda, sanığın mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-1 ve 43/2.maddelerine uyduğu gözetilmeden ve mağdur ...'a da bıçak savurması eyleminin ise silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı Kanunun 106/2-a maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

b)-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8210, Karar No: 2023/137, Tarih: 18.01.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8210 E.  ,  2023/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/290 E., 2016/645 K.

KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı;Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 1714-1715 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 23.550,00 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 20.065,50 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 13.230,00 TL'ye indirmiştir.

II. CEVAP

Davalı; Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini, idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; davalı Belediyece enkaz bedeli düşülerek yapılan hesapta davacı 20.065,50 TL borçlu bulunmuş, bu borcun taksitle ödenmesi hususunda anlaşma sağlanmış ise de, adı geçen Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliği ve davalı ... meclis kararına göre davacının arsasındaki bina bedelinin kendisine ödeneceği anlaşılmış, 1714 ve 1715 nolu kıymet takdir komisyonu analiz raporlarında belirtilen muhdesat bedeline taraflarca itiraz edilmemiş, analiz raporlarında belirtilen enkaz bedelinin ve ağaç bedelinin davacı borcuna mahsuben ödendiği de çekişmesiz olduğuna göre her iki analiz raporunun toplamı olan 23.350,00 TL bina ve ağaç bedelinden 3.284,50 TL enkaz ve ağaç bedeli düşülerek bulunan 20.065,50 TL'nin davalı tarafından davacıya ödenmesi gerekiyor ise de, davacının 27.11.2014 tarihli duruşmadaki beyanına ve ibraz ettiği Ankara 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/183 E sayılı kararına göre, davacının aynı analiz numaralı takdir komisyonu raporlarına dayanarak aynı gecekondu ile ilgili olarak Ankara 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/183 E sayısına dava açtığı, yargılama sonucunda 6.835,00 TL'nin davalıdan alınıp, davacıya verilmesine karar verildiği, bu nedenle davacının hakettiği 20.065,50 TL'den 6.835,00 TL'nin mahsubu ile bulunan 13.230,00 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 10/03/2015 tarihli ve 2015/7466 E.- 2015/7175 K. sayılı ilam ile; dava konusu taşınmazın Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısı ile müştemilat ve ağaç bedeline karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelden sadece enkaz bedelinin ödendiği, tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanununun 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği, Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 02.06.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı kararı ile 14.07.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararların da, açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunduğu, mahkemece "idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece, idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin usulden reddine dair verilen karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 18/12/2015 tarihli ve 2015/33060 E. - 2015/37210 K. sayılı ilam ile; Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak oluşmayacağı, bu itibarla bozma ilamına uyulması da taraflar açısından kazanılmış hak teşkil etmeyeceği dava konusu olayda bozma ilamına uyulmasına rağmen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar verilmiş olması

usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kesin hükümde hüküm altına alınmasına karar verilen miktarın dışındaki miktarın değil de, tüm alacağın tekrar dava edilmesi talep edildiği, kabul edildiği takdirde davanın mükerrer olup redde mahkum olduğu, fazla kısım yönünden ise taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacının enkaz bedelinin alacaktan mahsubunu kabul etmekle, artık kalan miktarı talep edemeyeceği anlaşıldığından bu miktar yönünden de davanın reddine karar vermek gerektiği, davanın fazlaya tutulan hakkın talebi olarak değerlendirilmesi halinde, davacının kazanılmış hakkının olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği, mahkememizce verilen ve davayı bu nitelikte kabul eden ve fazla miktarı hüküm altına alan karar, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin önceki hükmü bağlayıcı kabul etmeyerek ve davanın idari yargıda görülmesi gerekçesiyle kararı bozması ve mahkememizce bozmaya uyulması sonucunda kazanılmış hak ve kesin hüküm özelliğinin ortadan kalktığı, bozma kararıyla ve mahkememizce bozmaya uyulmasıyla, ortada kazanılmış hak kalmadığı, davacı hakkında önceki hükmün kazanılmış hak olduğu düşünülse dahi, bu hükmedilen miktarla sınırlı olup, taraflar arasında imzalanan ve düzenlenmesi hakkında hiçbir itiraz ileri sürülmeyen, iptali için süresinde herhangi bir dava açılmayan ve 82 m2 lik dairenin teslim edilmediği ve ifanın yerine getirilmediği iddiaları ileri sürülmeyen sözleşme uyarınca, davacının başkaca bir miktar alacağı olmadığı, davacının tüm bina ve müştemilat bedelini 82 m2 lik daire karşılığı davalıdan tahsil etmiş olduğu ve ödeme definin her zaman davada ileri sürülmesinin mümkün olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın mükerrer olduğundan bahisle reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, sehven fazla talep edilen tutarın geri alındığını, mahkemece bu durumun hiçbir şekilde göz önünde bulundurulmadığını, kentsel dönüşüm işlemlerinden kaynaklı olarak, bina, müştemilat ve ağaç bedellerinin ödenmesi gerektiğini belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 1714-1715 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 23.350,00 TL yapı bedeli ile 3.284,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla açılan ek dava niteliğindeki alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

Borçlar Kanunu, İmar Kanunu 5104 sayılı Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Davacının, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/07/2013 tarih, 2013/183 Esas 2013/250 Karar sayılı dava ile aynı davalıya karşı, aynı nedenle, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 6.835,50 TL alacak talebinde bulunduğu ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasına karar verildiği, bu kararın da temyiz edilmek suretiyle Yargıtay (kapatılan) 13.Hukuk Dairesince onanarak 26/06/2014 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

Davacı, kesinleşen kısmi davanın kabulü nedeniyle bu kez fazlaya ilişkin alacağının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Kısmi davanın kabulüne karar verilmesi halinde bu karar alacağının kalan kısmı için açılacak ek davada kesin delil teşkil eder. Ankara 4.Asliye Hukuk mahkemesinin 2013/183 Esas 2013/250 Karar sayılı dava dosyası kesinleştiğinden, bu dosya içerisindeki tespitler de kesinleşmiş bulunmaktadır. Bu durumda, mahkemece, asıl davada kesinleşen hususlar değerlendirilmek suretiyle hüküm tesisi gerekirken, eldeki ek davada yeniden sübuta ilişkin değerlendirme yapmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

17/01/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33318, Karar No: 2013/40454, Tarih: 17.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33318 E.  ,  2013/40454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 01.10.2013 tarih, 22276/31003 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Tarım tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.