muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15830, Karar No: 2023/423, Tarih: 16.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazaya neden olduğu iddia edilen plakası tespit edilemeyen aracın varlığının ve kazanın anlatılan şekilde gerçekleştiğinin ispatı gerektiğini, ispat yükünün başvuranda olduğunu, Kuruma başvuru şartı yerine getirilmediğinden komisyona yapılan başvurunun öncelikli olarak başvuru şartları yerine getirilmemiş olması nedeniyle reddi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, maluliyet oranının fahiş olarak belirlendiğini, illiyet bağının kurulmadığını, kurum tarafından alınan medikal rapor ile çelişkili olduğunu, aktüer raporunda TRH-2010 yaşam tablosu ve %1,65 teknik faiz kullanılarak hesaplama yapılması gerektiğini, kusur raporunun denetime elverişli olmadığını, kusur oranlarının mevzuatta ve Yargıtay içtihatlarında belirtilen koşullar doğrultusunda tespit edilebilmesi için dosyanın uzman bilirkişilerden oluşacak bir heyete tevdii edilerek kusur raporu alınması gerektiğini, geçici işgöremezlik tazminatına yönelik taleplerin teminat dışı olduğunu ve davalı kurumun sorumlu olmadığını belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortası (...) poliçesi ile teminat altına alınmayan aracın karıştığı trafik kazasında davacı yayanın yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı, talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 95 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; soruşturma dosyasında yer alan ifade tutanakları, video inceleme kayıt raporu ile olay tespiti yapılmış olmasına, alınan maluliyet raporu ile Kuruma başvurulmasına, maluliyet raporunun yerleşik içtihatlara uygun olmasına, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılmasında hata bulunmamasına, ... tarafından alınan kusur raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime uygun olmasına ve geçici iş göremezlik tazminatı talebinin poliçe kapsamında olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9434, Karar No: 2018/3264, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9434 E.  ,  2018/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetin dayanağı olan Trabzon 4. İcra Müdürlüğü’nün 2014/2762 esas numaralı dosyasının, Dairemizce 22.03.2018 tarihinde incelenip karara bağlanan Trabzon İcra Ceza Mahkemesi’nin 2014/650 E. 2015/251 K. sayılı dosyası arasında bulunması karşısında tevdii kararı verilmeden yapılan incelemede;

Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğünün 23.01.2015 tarihli yazısına göre, sanığın gerçek kişi şahıs firmasına rastlanmadığı bildirilmiş olup, tacir olmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29254, Karar No: 2011/23054, Tarih: 13.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/29254 E.  ,  2011/23054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu Davasının Düşürülmesine Dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ... hakkında alınan Adli Raporda, "sol ön kol el bileği bölgesinde ve orta hat bölgesinde 2 adet 2-3 cm cilt-cilt altı kesi" olduğunun belirtilmesine, mağdur ...'in hazırlık aşamasındaki beyanında, sanık ...'in elinde bıçak gördüğünü, sonrasında bıçaklandığını, kendisini bıçaklayan sanık ...'ten şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında, mağdurun, sanık ... tarafından bıçak ile yaralandığının kabulü gerekirken ve atılı suçun TCK. 86/3-e kapsamında olup şikayete tabi suçlardan olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3592, Karar No: 2018/2463, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3592 E.  ,  2018/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

1- Sanığın, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; suça konu faturaların ele geçirildiği arama ve el koyma işlemine dayanak teşkil eden bilgi ve belgeler ile karar ve tutanakların temin edilip, aramanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme gereğince, sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusu olan faturaların, Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, adli emanette kayıtlı suça konu faturaların getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi; vergi raporlarında adı geçen ... ... ile suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadıklarının, suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması; işletmenin faaliyeti ile ilgili vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları getirtilerek sanığın huzurda yazı ve imza örneklerinin alınmasından sonra faturalardaki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16198, Karar No: 2016/16570, Tarih: 06.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/16198 E.  ,  2016/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinde uygulanan haciz işlemlerinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un Geçici 6. maddesi ve 6552 sayılı Yasa ile eklenen 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesine aykırı olduğunu belirterek yapılan fiili haciz işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile değişik Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesi ve 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi gereğince; idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından; 6487 sayılı Yasa'nın 21.maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın geçici 6. maddesinin 11. fıkrasının Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği, bu nedenle 1983 sonrası el atmalarda uygulanma imkanı bulunmadığından bahisle temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

-//-

-//-

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayınlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında ki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''4/11/1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli ve Esas 2013/95, Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 30.12.2015 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekli olup, olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma davalarında borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur.

-//-

Bu durumda, Mahkemece haciz yasağı bulunduğu yönündeki şikayetin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

-//-

Bu durumda, Mahkemece haciz yasağı bulunduğu yönündeki şikayetin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8946, Karar No: 2017/23469, Tarih: 30.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8946 E.  ,  2017/23469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde bilgi teknolojileri teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdini, ücretin her yıl yenilenmesi gerekirken yenilenmemesi ve zam verilmememesi, yıllık izin kullandırılmaması nedenleriyle Karşıyaka 5. Noterliğinin 04/06/2013 tarih ve 15757 ihtarnamesi ile feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İsteminin Özeti:

Davalı vekili, davacının haklı fesih şartlarının oluşmadığını, şirketin müşterisi olan davacının çalıştığı ... Bilgi Teknolojileri A.Ş. ile yapılan sözleşmenin ... Bilgi Teknolojileri A.Ş tarafından sona erdirilmesi üzerine yine ...'de bulunan ... Makina A.Ş. işyerinde hizmet vermesi yönünde davacıya teklif yapıldığı halde davacının ... Bilgi Teknolojileri A.Ş ayrılmayıp olayı kendi lehine çevirmeye çalıştığını, yıllık izin ücretinin ödendiğini davacının başkaca alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davacının fesih tarihine kadar kullandırılmayan 27 gün yıllık izin hakkının bulunduğu, yıllık izin hakkına dayalı feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne, yıllık izin ücreti dava açıldıktan sonra ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacının iş akdinin feshedilmiş sayılıp sayılmayacağı ve sonuçları ihtilaf konusudur.

Davacı davalı şirketin müşterisi ... Bilgi Teknolojileri A.Ş. şirketinde davalı şirket işçisi olarak çalışmış, davalı ile ... Bilgi Teknolojileri A.Ş arasındaki sözleşmenin feshi üzerine de ... Bilgi Teknolojileri A.Ş çalışmaya devam etmiştir. Dosyadaki e-mail içeriklerinden de bu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı tanığı olarak dinlenen mesai arkadaşı ...'ün açtığı alacak davasında Mahkemece davacının davalı şirketin kayıtlarından 08/06/2013 tarihinde çıkışı gösterildikten bir gün sonra 10/06/2013 tarihinde dava dışı ... Bilgi Teknolojileri A.Ş nin hizmet aldığı iddia edilen Adecco Hizmet Danışmanlık A. Ş.’ne ait işyerinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi reddedilmiş, hüküm Dairemizin 06/04/2017 tarih ve 2017/6614 – 2017/7883 E/K sayılı ilamıyla onaylanmıştır.

Davacı ise ... Bilgi Paz. Dan. ve Çağrı Ser. Hiz. A. Ş. ye ait 1164260 sicil nolu işyerinde çalışmaya devam ettiğinden, iş akdi feshedilmediğinden kıdem tazminatı alacağına hak kazanamadığı açıktır. Kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17564, Karar No: 2019/7729, Tarih: 03.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/17564 E.  ,  2019/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 24. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17/01/2005 tarihinden itibaren davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başladığını, halen çalıştığını, müvekkilinin ayda 26 gün kış döneminde sabah 08:00 en erken 21.00-22:00 saatlerine kadar yaz döneminde 08.30 en erken 21.00-22:00 saatlerine kadar çalıştığını ... (...) Adliyesinde 01/01/2013 tarihine kadar çalıştığı dönemlerde ayda iki kere 08.30-08.30 saatleri arasında 24 saat nöbet tuttuğunu fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, aldığı son ücretin yol ve yemek ücreti içinde olmak üzere 1580 TL olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava ile talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 24/10/2009 tarihinde önceki talepleri kabul etmediklerini, davacının fazla mesai çalışmasının olmadığını, davacının yapmış olduğu çalışmalar davacının kullandığı araç üzerindeki GPRS cihazından tespit edilebileceğini savunarak davanını reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.