muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12349, Karar No: 2016/18210, Tarih: 16.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/12349 E.  ,  2016/18210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın, ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Dosya içeriğinden, fazla mesai ücreti alacağının tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplandığı anlaşılmaktadır. Somut olayda, davacı tanığı Murat, davacının 09:00'da iş başı yaptığını ifade etmiştir. Bu itibarla, davacının işe başlama saatinin 08:00 yerine 09:00 olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Diğer yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının, yaz dönemi olarak belirlenen beş aylık süre için haftada 18 saat, kış dönemi olarak belirlenen yedi aylık süre içinse haftada dokuz saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve neticeten altı ay haftada dokuz saat, altı ay ise haftada onsekiz saat fazla mesai yapılmasına göre ayda ortalama haftada onüçbuçuk saat üzerinden fazla mesai hesaplanmış ise de, yapılan hesaplama hatalıdır. Yapılacak iş, yaz dönemi olarak belirlenen beş aylık dönem için haftada onsekiz saatten, kış dönemi olarak kabul edilen yedi aylık dönem içinse haftada dokuz saatten fazla mesai ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınmasından ibaret iken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5155, Karar No: 2009/9725, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5155 E.  ,  2009/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Mahkeme kararının gerekçe kısmında asıl alacak miktarı 36.689,79 EURO olarak belirtilmişken, hüküm fıkrasında bu kalem alacak 34.689,79 EURO olarak gösterilmiştir. Bu durum Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 inci maddesine aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/272, Karar No: 2009/2134, Tarih: 19.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/272 E.  ,  2009/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/1998

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılara ait 11 ada 94 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali ve sicil kaydının terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, sicil kaydının terkini isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, kayden davalılara ait çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı aynı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı iddiasıyla tapusunun iptali istemiyle hazine tarafından dava açıldığı, mahkemece idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine”işaret edilmiştir.

O halde; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin ya da düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi harita mühendisi veya Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ile yetinilerek sadece idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi uygulanmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.428.maddesi gereğince BOZULMASINA,19.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6625, Karar No: 2013/8684, Tarih: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6625 E.  ,  2013/8684 K.**

* TAPU İPTALİ VE TESCİL

* MURİS MUVAZAASI

* MİRASÇILARDAN MAL KAÇIRMA TENKİS

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu  iptali ve  tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalılar  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil, olmadığı takdirden tenkis isteklerine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın  dayandığı  delillerle  kanuni  gerektirici  sebeplere ve  özellikle  miras  bırakan  Ş.'nün  5672  parsel  sayılı  taşınmazı   davalı  gelini K.e'ye  temlik   tarihinde  K.e'nin  eşi İ.'den   boşanmış olduğu, miras  bırakan  ile  davacı kızlarının  arasının  açık  olduğu, gerçekten  miras   bırakan  ile  davalı  arasında  bir  ölünceye  kadar bakma  ilişkisi   mevcut  ise   temlikin  buna    uygun  şekilde   yapılmak  suretiyle  tasarrufun  sağlıklı   olması  da  sağlanabilecekten  bunun  da  yapılmamış  olması   sonuç  itibariyle   yapılan  temlikin  diğer  mirasçılardan  mal  kaçırma  amacıyla  gerçekte  bağışlanan  taşınmazın  satış  yapmış  gibi  davalıya  temlik  edildiği  yani muvazaalı  olduğu  saptandığına  göre, yerinde  bulunmayan  temyiz  itirazlarının  reddi  ile  usul  ve  kanuna  uygun  olan  hükmün 5672  parsel  sayılı taşınmaz  yönünden  de   onanması  gerekir. Bu  nedenlerle sayın  çoğunluğun  bozma  görüşüne iştirak  etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/660, Karar No: 2011/17700, Tarih: 17.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/660 E.  ,  2011/17700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ehliyetsiz araç kullanmak suçundan şüpheli ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36/3, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52.maddeleri gereğince 658,80 Yeni Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2006 tarihli ve 2006/374-242 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, ELAZIĞ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2007 tarihli ve 2007/3-35 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.11.2007 gün ve 59037 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2008 gün ve KYB. 2007-267790 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İtiraz mercii olan Elazığ Sulh Ceza Mahkemesince, idari para cezasının hesaplanmasında 1 Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı belirtilerek, bir günlüğünün 21,96 Yeni Türk Lirası yerine 21,00 Yeni Türk Lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de,

19.12.2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 35.maddesiyle değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/9.maddesinde yer alan "İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında sulh ceza mahkemesince idari para cezasının düzeltilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Elazığ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2007 tarih 2007/3-35 müt. iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 17.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2648, Karar No: 2016/8012, Tarih: 20.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2648 E.  ,  2016/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkiline ait aracın davalı sigorta şirketine kasko sigortalı olduğunu, 31.01.2011 tarihinden itibaren davalı ... adına vekili davalı ... kullanımında olduğunu, aracın icra yoluyla teslim alındığını, araca kolluk güçleri tarafından el konulduğunda araca kasten verilmiş zararlar bulunduğunun görüldüğünü, üçüncü kişilerin kötü niyet veya muziplikle yaptıkları hareketlerin kasko kapsamında olduğunu, aracın tamir süresi içerisinde kullanılamayacağını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin olay tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile talebini ihtarnamenin tebliği tarihinden işleyecek faiziyle 11.500,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğunu ve İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, meydana gelen hasarın emniyeti suistimal suçunu oluşturduğunu, hasarın trafik kazası neticesinde meydana gelmediğini, talebin poliçe teminatına girmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkilinin eski ortağı olduğu davacı şirketten hisselerini devretmesi karşılığında dava konusu aracın verildiğini, taraflar arasında imzalanan protokole göre, aracın kredi borcu bittiğinde müvekkiline devrinin yapılacağının kararlaştırıldığını, kredi ödemesi biten aracın devri istenildiğinde davacının devir yapmadığı gibi, aracın kendisine teslimini istediğini, araç üzerine muvazaalı haciz koydurduğunu, hasarın müvekkilleri tarafından verilmediğini, ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, araçta talep edilen miktarda hasar olmadığını, hasarın kasten meydana getirildiği iddiasının doğru olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 11.500,00 TL'nin hasar tespit tarihi olan 26/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili ve davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddinen karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı kasko şirketi yönünden kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddinen karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı kasko şirketi yönünden kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyi niyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Genel şartların A.5.7 maddesinde de yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar teminat dışı bırakılmıştır. Teminat dışı bırakılan bu zararlar davaya konu poliçede ek sözleşme ile teminat altına alınmamıştır.

Somut olayda 26.12.2011 tarihli polis görevlilerince düzenlenen görgü tespit tutanağında sigortalı aracın sol ön kapısında darbeye bağlı göçük, arka tamponunda göçük, sol arka lastik üzerinde göçük ve çizikler, bagaj kapağında çizikler, arka sağ fren ve stop lambalarının, sağ dikiz aynasının kırık, sağ ön kapıda göçük ve çizikler olduğu, sileceklerin olmadığı, iç kısımda torpidonun kırık, vites topuzunun sökük olduğu, araç koltukları üzerine mazot dökülmüş olduğu, kaput kaldırıldığında hidrolik yağ depo kapağının, su depo kapağının ve motor yağ kapağının, direksiyon yanındaki sinyal kolları ile kasetçalar düğmelerinin olmadığı hatta bilirkişi raporlarıyla da aracın bir çok yerinde hasar ve noksanlıklar olduğu belirtilmiştir.

Her ne kadar mahkeme gerekçesinde üçüncü kişilerin kötüniyet veya muziplikle yaptıkları hareketlerin teminat kapsamında olduğu, dosya kapsamında meydana gelen hasarların kasıtlı meydana getirildiğini gösterir herhangi bir bilgi yahut

Her ne kadar mahkeme gerekçesinde üçüncü kişilerin kötüniyet veya muziplikle yaptıkları hareketlerin teminat kapsamında olduğu, dosya kapsamında meydana gelen hasarların kasıtlı meydana getirildiğini gösterir herhangi bir bilgi yahut

belge bulunmadığı, bu nedenle davalı sigortacının sigorta teminatları dahilinde kalan talebe konu hasarları karşılama yükümlülüğü olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, sigortalı araçta yer alan hasarlardan kırık torpido, sökük vites topuzu, mazot dökülmüş araç koltukları, olmayan hidrolik yağ depo kapağı, su depo kapağı ve motor yağ kapağı ile olmayan kasetçalar düğmeleri ve direksiyon yanındaki sinyal kolları vs. yukarıdaki açıklamalar ışığında kasko teminatı kapsamına girdiği hususunda yeterli delil bulunmamaktadır. Tutanakta belirtilen bu hasarlar dışında kalan hasarların ise ne zaman ve ne şekilde meydana geldiği hususları dosya kapsamında belirli değildir. Bu açıklamalara göre mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yeterli görülmemiştir. Diğer yandan aracın kullanımı anlaşma ve tutanakla kendisine bırakılan davalı ... hakkında kasten zarar vermekten ceza davacı açılmış, sanıkSelim delil yetersizliğinden beraat etmiştir. Bu durumda mahkemece tarafların tüm delilleri sorulup toplanarak dosya arasındaki bilgi ve belgelerden dava konus aracın davalı ...'e 31.01.2011 tarihinde teslim edildiği kasko sigorta sözleşmesinin ise 06.04.2011 tarihinde yapılması karşısında tutanakta ve bilirkişi raporlarında tespit edilen teminat kapsamına girebilecek hasarların poliçe teminat süresi içerisinde mi ve ne şekilde meydana geldiği, davalı şirkete ihbarda bulunulup bulunulmadığı ihbar yoksa nedenleri üzerinde durularak buna göre talep edilen hasarların teminat içinde kaldığı tespit edilen hasarların teminat içinde kaldığı tespit edildikten sonra TTK.1293 (TTK.1448 md.) madde hükümleri gözetilerek aynı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle davalı ... hakkındaki hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davalı Ak Sigorta A.Ş. hakkındaki hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 588,56 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6752, Karar No: 2019/2363, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6752 E.  ,  2019/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında zamanaşımı süresi içerisinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup 1412 sayılı CMUK'nun 5219 ve 6217 sayılı Yasa'lar ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısı’nın esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan sanık ...’ün Bandırma 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunduğu, sanık ...’in İzmir 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ...’ın ise İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutuklu bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan bağışık tutulma konusunda beyanlarının olmaması karşısında, duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluklarında hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.