muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11740, Karar No: 2017/1355, Tarih: 23.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/11740 E.  ,  2017/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 07/01/2010

Ek Karar Tarihi : 15/07/2014

Hükümlü : ...

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler nedeniyle 2008/141 Esas, 2010/7 Karar sayılı ilk hükmün yeniden değerlendirilmesine ilişkin talebin reddine dair ek karar.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin 2008/141 Esas, 2010/7 Karar sayılı ilk hükmün yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine dair ek karar, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

....Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 31/10/1991 tarih ve 1185 sayılı kararı ile tescilli bölgede yer alan taşınmaz üzerine yedi adet bungalov tipi yapı inşa etmek suretiyle inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu sabit olan sanığın mahkumiyetine ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/01/2010 tarihli hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 28/03/2013 tarih, 2012/21543 Esas, 2013/7857 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, sanığın, 15/04/2014 havale tarihli dilekçe ile, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde 11/10/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2013 tarih, 6498 sayılı Kanunun 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesini talep ettiği, mahkemenin 15/07/2014 tarihli ek kararı ile talebin reddedildiği anlaşılmakla,

Hükümlü ... hakkında verilen ek karar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, hükümlünün söz konusu ek karara yönelik temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6669, Karar No: 2023/788, Tarih: 13.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6669 E.  ,  2023/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul - Red

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine dava dilekçesinde, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca, Van Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü tarafından Van Gölü kenarında bulunan Ağartı köyüne yönelik, kıyı kenar çizgisi tespiti yapıldığını, kıyı kenar çizgisi tespiti sonrasında yapılan çalışmalar sonucunda davalıya ait Van ili Ağartı Köyü 311 parsel sayılı taşınmazın 593,83 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespit edildiğini, 3621 sayılı Yasa'nın 5. maddesi hükmünce; "kıyılar devletin hüküm ve tasarrufu altındadır ve kıyılar herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır" düzenlemesinin bulunduğunu, bu nedenle Van ili Ağartı köyünde kain 311 parsel sayılı taşınmazın 593,83 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile kıyı kenar çizgisi sınırları içinde kaldığından bahisle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sonradan satın alma yoluyla taşınmazı edindiğini, iyi niyet kuralları uyarınca mülkiyet hakkına dokunulamayacağını, 1990’lı yıllarda Van Gölündeki kıyıda büyük yükseliş nedeniyle birçok arazinin göl suları altında kaldığını, kıyı kanunundan önceki tapu kayıtlarının yok sayıldığını, Kadastro Kanunundaki 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.02.2014 tarihli ve 2011/573 Esas, 2014/74 Karar sayılı kararıyla; dava konusu Van ili Ağartı köyünde kain 311 no.lu parselin 593,83 m²'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununda belirtilen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, 3621 sayılı Yasa'nın 5. maddesi hükmünce; "kıyılar devletin hüküm ve tasarrufu altındadır ve kıyılar herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır" denilen yerlerden olduğu anlaşıldığından, dava konusu parselin 593,83 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.04.2018 tarihli ve 2015/23796 Esas, 2018/11138 Karar sayılı ilamıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı, idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin doğru olup olmadığı yönünde irdeleme yapılmadığı, bu nedenle kıyı kenar çizgisinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.02.2019 tarihli ve 2018/472 Esas, 2019/163 Karar sayılı kararı ile bilirkişi heyeti raporundan; taşınmazdaki kıyının dar - yüksek kıyı niteliğinde olduğu, kıyı kenar çizgisinin falez üst sınırına göre belirlenmesi gerektiği, falez üst sınırına göre belirlenen kıyı kenar çizgisi konumu ile idarenin tespitinin aynı olduğu, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alanın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 494,35 m²'lik alan olduğu, kıyı kenar çizgisine ilişkin tespitin çakışmasına rağmen yüz ölçümdeki farklılığın sebebinin, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22. maddesinin (a) bendine göre yapılan uygulamadan kaynaklandığı gerekçesiyle, dava konusu taşınmazın 494,35 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından TMK m. 999/2 uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, taşınmazın 593,83 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, ancak ilk derece mahkemesinin 494,35 m²’lik alanla ilgili hüküm kurduğunu, bu hesaplamanın hatalı olduğunu, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden davalı aleyhine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemesinin de hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu’nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesinde; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir."

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesinde; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir."

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde; "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır."

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar" başlıklı 715. maddesinde; "Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz."

4. Türk Medeni Kanunu'nun "b. Kaydedilmeyecek taşınmazlar" başlıklı 999. maddesinde; “Özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz.

Tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.”

5. Uyuşmazlığın niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

6. İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanun'un 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları gözönünde tutularak, Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

7. İdarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, Mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Düzenlemeleri mevcuttur.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK uygulanacağı davalar yönünden HUMK'nın 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14946, Karar No: 2014/3870, Tarih: 03.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14946 E.  ,  2014/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme, Görevli memura hakaret, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde,265. maddesi ile düzenlenen;“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeğe elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanıkların birlikte alkol aldığı, restauranttan ayrıldıktan sonra sanık ...’in yüksek derecede alkollü olmasına rağmen... plakalı aracı kullanmaya başladığı, araç ile gezdikleri sırada sanık ...’ın yanında taşıdığı adli emanetin 2010/249 sırasında kayıtlı ruhsatsız tabancayı sanık ...’e verdiği, sanık ...’in suça konu tabancayı beline koyduğu, sanıkların birlikte bir süre sanık ...’in sürücüsü olduğu araçla dolaştıktan sonra hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...’ın evine gittikleri, ...’ın sanıklara katıldıktan bir süre sonra aracı kullanmaya başladığı, sanık ...’in tek kollu olmasına rağmen araç kullandığını gören bir şahsın alkollü bir şekilde araç kullandığını Emniyet Müdürlüğü’ne bildirmesi üzerine ... plakalı aracın ... kod no’lu ekip görevlilerince... Bankası önünde durdurulduğu, aracın durdurulduğu sırada sanık ...’in belinde bulunan ruhsatsız tabancayı aracın sağ ön tarafında bulunan koltuğun alt tarafına koyarak sakladığı, yapılan kontrolde araç sürücüsü olan ...’ın sürücü belgesinin

bulunmadığının tespit edildiği, bu sırada sanık ...’in araçtan inerek görevli polis memurlarıyla tartışmaya başladığı, tartışmaya bir süre sonra diğer sanık ...’nin de dahil olduğu, tartışma sırasında müşteki sanık ... ve sanık ...’ün ifa ettikleri görevden dolayı müşteki polis memurlarına sinkaflı sözlerle ve “Orospu çocukları, ...’lı orospu çocukları” sözleriyle hakarette bulundukları, sanık ...’in etkisiz hale getirilerek karakola götürülmek amacıyla ekip aracına bildirilmek istendiği sırada ekip aracına binmemek için direnmeye başladığı, bu sırada polis memuru müşteki ...’a yumrukla vurarak basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, sanık ... ve sanık ...’ün biber gazı sıkılmak suretiyle etkisiz hale getirildiği ve ekip aracına bindirildiği, bu sırada sanık ...’ın ... plakalı aracın açık olan sağ ön kapı camından içeri sarkmaya çalıştığının fark edilmesi üzerine aracın açık olan camından bakıldığında koltuğun altında gizlenmiş halde bulunan adli emanetin 2010/249 sırasında kayıtlı tabancanın görüldüğü, yapılan arama sonucunda suça konu tabancanın polis memurları tarafından bulunarak el konulduğu, tabanca üzerinde yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda tabancanın ve şarjöründe bulunan 7 adet fişeğin 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerden olduğunun tespit edildiği, olay nedeni ile sanıklar ... ve ...’nin gözaltına alınarak İlçe Emniyet Müdürlüğü nezarethanesine konulduğu, sanık ...’in nezarethaneye alınmasından sonra nezarethanenin demir parmaklıklarına tekme ve kafayla vurmaya başladığı ve nezarethanenin soldan sekizinci demir parmaklığını kırarak iki parçaya böldüğü, bunun üzerine karakolda görevli polis memurlarının müdahale ederek sanık ...’i etkisiz hale getirdikleri olayda; sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, sanıklar ... ve ... haklarında hakaret ile sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.