muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3757, Karar No: 2024/4915, Tarih: 16.09.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalılar adına kayıtlı dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan tespit metotlarının ve değerlendirmelerin kabulünün mümkün olmadığını, keşif kararı üzerine düzenlenen bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu, kot ölçümünün sağlıklı olmadığını, sadece bir adet gözlem çukuru açıldığını, kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı iddia edilen bölüm içerisinde açılan AÇ-1 çukurunun konumunun hatalı olduğunu, bilirkişiler tarafından teknik olarak onaylı olduğu ifade edilen idarece belirlenmiş "kıyı-kenar çizgisi" tespitine ilişkin hangi teknik verilerin değerlendirmeye alındığı, keşif anındaki fiziki durum ile nasıl mukayese edildiğine dair hiçbir açıklamanın bilirkişi raporlarında yer almadığını, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının, ek rapor taleplerinin reddedildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen bedel gerçek piyasa değerinin çok altında olduğu gibi hesaplama metodunun da hatalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne dair Mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı husus bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4, 5. ve 9. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715, 999. maddeleri,

13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4, 5. ve 9. maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715, 999. maddeleri,

13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesindeki dava konusu 1936 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereğince davalılar tarafından yatırılan temyiz harcının istek hâlinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18372, Karar No: 2012/19526, Tarih: 06.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/18372 E.  ,  2012/19526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlü hakkında 5237 s. TCK m. 141, 62, 53/1 gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin kesinleşen hükmün temyizinin reddine dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2006 gün ve 2006/561 - 717 sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, hükümlü ve müdafiinin yüzlerine karşı verildiği, hükümlü veya müdafiince CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre içinde kararın temyiz edilmemesi nedeniyle hükmün kesinleştiği, hükümlü hakkındaki kesinleşen ilam infaz aşamasındayken hükümlü tarafından 11/05/2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği, bu talebin mahkemece 17/05/2011 günlü ek karar ile reddedildiği, hükümlünün bu red kararını da süresinde temyiz etmediği anlaşılmakla;

Hükümlü hakkındaki kesinleşen hükmün, temyiz isteminin reddine dair kararın hükümlü tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edilmesi sebebiyle, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14086, Karar No: 2014/13779, Tarih: 21.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/14086 E.  ,  2014/13779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki menfi tespit davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.06.2012 günlü ve 2012/118 E.-2012/391 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 07.05.2014 günlü ve 2014/3481 E.-2014/7017 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı tarafından kaçak kullanım bedeli, Per. Sat. Hiz. Bedeli, PSH bedeli adı altında yapılan haksız tahsilatın iptali ile Nisan 2011 tarihinden itibaren yapılan tahsilatın tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 05.03.2012 tarihli dilekçesi ile taleplerinin, davacıya ait 30.11.2011 tarih 867383 seri nolu tarımsal sulama elektrik faturasındaki kayıp/kaçak, Per. Sat.Hiz.bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli toplamı 5.038,36 TL ve bu bedelin KDV'si olan 906,90 ile birlikte toplam 5.944,84 TL yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; Elektrik Piyasası Kanunun dava hakkı başlıklı 12.maddeside "idari para cezaları dahil, kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görüleceği hükmü karşısında tarifeleri belirleyen, onaylayan kurumun EPDK olması karşısında konunun muhatabının da EPDK olduğunu, 29/12/2010 tarih ve 3002 nolu elektrik piyasası düzenleme kurulunun 21 Dağıtım Şirketi için tarife uygulama usul ve esasları kapsamında belirlediği tarife fiyatlarının dağıtım şirketlerine gönderildiğini ve tüm dağıtım şirketlerine uygulamasının başladığını, Elektrik Piyasası Yönetmeliğinin 5.maddesinde düzenlemeye tabi tarife türlerinin sayıldığını, devamı maddelerinde de tarife fiyatına esas maliyet unsuru olan giderlerin ne olduğun konusunda hükümler konulduğunu, müvekkilinin bu tarife yapısı dışında bir tarife uygulamasının söz konusu olmadığını, davanın muhatabının EPDK olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; "…davalı şirketin dava konusu bedeli Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu 29/12/2010 tarihli ve 3002 karar nolu ile 21 Dağıtım Şirketi için Tarife Uygulamalarına ilişkin Usul ve Esaslar hükümlerine göre tahsil ettiği, tarife düzenlemesine ilişkin yetkili EPDK Kararına karşı Danıştay İlk Derece Mahkemesi olarak dava açılacağı..." gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine; Dairemizin, 07.05.2014 tarihli 2014/3481-7017 sayılı ilamı ile, sonucu itibariyle davanın reddi doğru bulunduğundan, hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle mahkeme kararı onanmıştır. Davacı vekili bu kez, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.Dava, elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak vs. bedellerinin yasa ve yönetmeliklere aykırı olduğu belirtilerek bu bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K.sayılı kararına göre, kayıp-kaçak vs. bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla onama kararındaki değerlendirmenin hataya dayandığı sonucuna varıldığından HUMK. nun 440.maddesi gereğince davacı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 07.05.2014 günlü 2014/3481-7017 sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplere binaen BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11615, Karar No: 2016/15690, Tarih: 29.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11615 E.  ,  2016/15690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Asıl dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali ile davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava ise hak sahibine yapılan yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı asil ve davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeblere göre ...'ın temyiz itirazlarının tümden reddi gerekir.

2-Kurum temyiz itirazlarına gelince;

Hakkında verilen boşanma kararı 27.03.2003 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; Kurum kontrol memuru tarafından davacının ikamet adresinde yapılan denetimde davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi, boşanılan eşin denetim tarihinden sonra

adresini değiştirmesi, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde nüfusta kayıtlı adreslerinin aynı olması, ceza dosyasındaki ve iş bu dosyadaki kolluk tutanaklarında davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi, muhtar ve tanık ...’nın beyanları da dikkate alınarak birlikte yaşama olgusunun değerlendirilmesi gerekir. Ayrıca 5510 sayılı yasının 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin de ancak eş değer belgelerle ispatlanmasının gerektiği göz önünde bulundurularak buna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16671, Karar No: 2024/8925, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16671 E.  ,  2024/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/264 E., 2023/350 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 2014 yılından beri davanın devam ettiğine,mağdur edildiğine, haberi olmadan dava açıldığına, hakkında verilen cezanın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, ağaçların motorlu testereyle kesildiğinin ve açma yapıldığının görülmesi üzerine sanıktan sorulduğunda suç konusu yerin korumasında olduğunu, ağaçların bir kısmının kendisi bir kısmının ise Tedaş tarafından kesildiğini belirtmesi üzerine suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suç tutanağını kabul etmediğini, tutanak tarihinde İstanbul'da çalıştığını, ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

Tutanak tanıkları, sanığın suç konusu yeri kendisinin kullandığını, ağaçların bir kısmını ihtiyacı için kestiğini, bir kısmının ise elektrik hattına zarar vermesi nedeniyle Tedaş tarafından kesildiğini söylemesi üzerine tutanak düzenlendiğini beyan etmişlerdir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda dikiliden motorlu testereyle yapacak emval veren ağaçların kesildiği tespit edilmiştir.

Gerekçeli kararda, sanık hakkında tayin edilen cezanın, kesinleşmiş orman kadastrosu yapılan yerde işlenmesi nedeniyle artırıldığı belirtilmişse de, hüküm fıkrasında dosya kapsamına uygun olarak artırım yapılmadığından, bu husus sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1589, Karar No: 2015/11223, Tarih: 01.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1589 E.  ,  2015/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/174038

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.10.2012 (Asıl karar), 12.12.2012 (Ek karar)

NUMARASI : 2011/571 Esas, 2012/1167 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Y... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin sanık müdafiince kanuni süresinden sonra temyiz edilmesi nedeniyle gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanıklar A... ve H... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılanın temyiz isteminin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.12.2015 tarinde tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2370, Karar No: 2016/3153, Tarih: 14.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2370 E.  ,  2016/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Adana 3. İcra ile Adana 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Adana 3. İcra Mahkemesince; takibe konu hakem heyeti kararının, davacının davalı bankadan kullanmış olduğu krediden dolayı davacıdan kesilen işlem masrafının iadesine yönelik olarak 6502 sayılı Kanun uyarınca ilçe hakem heyeti başkanlığınca verilmiş karar olup, verilen bu karar ile ilgili yapılan takibe itirazın çözümünün uzmanlık gerektiren tüketici mahkemelerine yapılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir

Adana 4. Tüketici Mahkemesi tarafından ise, hakem heyetine başvuru tarihi olan 23/01/2014 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Kanunun ilgili maddesine göre değeri 1.273,00.-TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tükeci hakem heyetine başvurmanın zorunlu olduğu, bu miktarın altındaki uyuşmazlıklar ile ilgili hakem heyeti kararının ilâm niteliğinde olduğu, davacının alacaklı sıfatıyla dava konusu ettiği meblağın ise 1.157,14.-TL olduğu, davacı vekilinin ilâm niteliğindeki karar varken, ilâmsız takiplerde ödeme emri ile takibe geçtiği, davalı banka vekilinin takibe itirazı üzerine icra müdürlüğünce takip dayanağının ilâm olduğundan durdurulma talebinin reddine karar vermesi gerekirken takibin sehven durdurulduğu, davacının takibin durdurulması nedeniyle açtığı itirazın kaldırılması davasının icra hukuk mahkemesince şikayet olarak nitelendirip sonuçlandırması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İİK’nın 68. maddesinde, “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senet yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usûlüne göre verdikleri bir makbuz ya da belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içinde itirazın kaldırılması istenilmediği taktirde yeniden ilâmsız takip yapılamaz. Borçlu, itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı, davalı borçlu banka aleyhinde Seyhan Kaymakamlığı 2. Tüketici Sorunları İlçe Hakem Heyeti kararına istinaden Adana 12. İcra Müdürlüğünün 2014/9556 Esas sayılı takip dosyası ile ilâmsız icra takibi başlattıklarını, borçlu tarafından itirazda bulunulması nedeniyle takibin durdurulmasına karar verildiğini, takibe konu edilen belgenin Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1. maddesi uyarınca tüketici hakem heyetinden alınan bir karar olup alacaklı olduğunu ispatladığını, takip konusu belgenin bu haliyle İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelerden olduğunu belirterek davalının itirazının kaldırılmasını talep ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 3. İcra Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Adana 3. İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35552, Karar No: 2017/16052, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35552 E.  ,  2017/16052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12162, Karar No: 2021/11072, Tarih: 02.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/12162 E.  ,  2021/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanığın suça konu maddeyi sattığı yerin, TCK’nın 188/4-b maddesinde belirtilen yerlere mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra, TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden, harita çıktısına dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.