muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10486, Karar No: 2013/9047, Tarih: 12.06.2013

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/4200, Karar No: 2023/195, Tarih: 23.01.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/4200 E.  ,  2023/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/1007 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/1007 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 22.02.2021 tarihli ve 2019/4592 Esas, 2021/1769 Karar sayılı ilâmıyla özetle sanıkların yargılama konusu eylemleri yönünden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/276 Esas, 2021/555 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ayrı ayrı 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.06.2022 tarihli ve 2022/13085 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi;

1. Sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanmamasına,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Sanık ... yönünden illiyet bağı ile dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışın mevcut olmadığına,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin somut olayda uygulanmadığına,

ilişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz istemi;

1. Milli Eğitim Bakanlığı il müfettişleri tarafından yapılan ön incelemede görevi kötüye kullanma ve taksirle yaralamaya yönelik suçlayıcı unsur bulunmadığına,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Sanık ... yönünden illiyet bağı ile dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışın mevcut olmadığına,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin somut olayda uygulanmadığına,

ilişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz istemi;

1. Milli Eğitim Bakanlığı il müfettişleri tarafından yapılan ön incelemede görevi kötüye kullanma ve taksirle yaralamaya yönelik suçlayıcı unsur bulunmadığına,

2. Mesleki ve Teknik Eğitim Yönetmeliği uyarınca gerekli önlemleri alarak görevi yerine getirdiğinden öngörülemez ve önlenemez nitelikte olan kazanın gerçekleşmesinde kusurunun bulunmadığına,

3. Atölye cihaz ve aletlerinin yerleştirilmesi ile ... güvenliğinin atölye şefinin sorumluluğunda olduğuna,

4. Keşfin ardından tarafsız olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporuna,

5. Mahkeme tarafından, atölyede ... güvenliği kurallarına uyulduğu, yeterli koruyucu ekipman bulunduğu ve gerekli açıklamaların yapıldığı yönündeki tanık beyanlarına itibar edilmemesine,

ilişkindir.

C. Sanık ... müdafinin temyiz istemi;

1.İşinde ehil olmayan heyetten alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek kusur tayinin hatalı yapıldığına,

2. Meydana gelen kaza ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına,

3. Sanık lehine olan delillerin değerlendirilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. ... . ilçesinde bulunan .Anadolu Meslek Lisesi öğrencisi olan katılanın Temel Gemi Makineleri Uygulama Dersine ait atölye çalışmasındaki görevini tamamladıktan sonra saat 11:45 sıralarında kollu makas ile demir kesen ... ve . isimli öğrencilerin yanında görevlerini tamamlayan arkadaşlarıyla birlikte ayakta beklerken mercimek büyüklüğündeki demir çapağın aniden fırlayarak sağ gözüne gelmesi neticesinde sağ gözünün görme yetisini kaybetmesine neden olacak şekilde yaralandığı, olay tarihinde sanık ...'in Nedime Serap Ulusoy Anadolu Meslek Lisesi müdürü, sanıklar ... ve ...'in temel gemi makineleri uygulama dersi öğretmenleri olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, okul müdürü olan sanık ...’in yeteri kadar koruyucu eşya ve gözlük bulundurmaması, ders öğretmenleri olan sanıklar ... ve ...'in öğrencilere koruyucu gözlük ve ekipmanları vermedikleri ve katılanı bu konuda uyarmadıkları anlaşıldığından, meydana gelen olayda katılanın asli kusurlu, sanıkların tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vererek tali kusurlu oldukları ve eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendinin son cümlesi kapsamında kaldığı, meydana gelen olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı kanaatine varılmıştır.

3.Katılanın 22.04.2011 tarihli olay sebebiyle vekili aracılığıyla sunduğu 27.09.2013 havale tarihli dilekçe ile sanıklardan şikâyetçi olduğu görülmüştür.

3.Katılanın 22.04.2011 tarihli olay sebebiyle vekili aracılığıyla sunduğu 27.09.2013 havale tarihli dilekçe ile sanıklardan şikâyetçi olduğu görülmüştür.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmemesine rağmen ilâmın gereklerinin yerine getirilmiş olup 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usulünün uygulanmaması takdir kılınmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların üzerine atılı taksirle yaralama suçu 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin beşinci fıkrası gereğince, birinci fıkra kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç taksirle yaralama suçunun şikâyete tabi olduğu, katılanın vekili aracılığıyla sunduğu 27.09.2013 havale tarihli dilekçe ile 22.04.2011 tarihli olay sebebiyle sanıklardan şikâyetçi olduğunu beyan etmesi karşısında, katılanın sanıklar hakkında şikâyet süresi içerisinde usulünce yapılmış bir şikâyette bulunmaması ve müsnet olayda bilinçli taksirin koşullarının da gerçekleşmemesine rağmen, yerel mahkeme tarafından delil tartışmasına girilerek sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulduğu, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında düzenlenen derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, yasal süresinde yapılmayan şikâyet nedeni ile kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/276 Esas, 2021/555 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği yasal süresinde yapılmayan şikâyet nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2164, Karar No: 2013/8740, Tarih: 28.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2164 E.  ,  2013/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2 ve TCK'nun 51. maddelerinin uygulanması ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine

I- Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporlarından defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının işyeri adresinde tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

1- 213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, ayrıca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin her iki düzenlemede de mümkün olduğu gözetilip buna göre kararın gerekçe bölümünde 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün tayini gerekirken, somut karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediğinden CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın ne olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14416, Karar No: 2013/715, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/14416 E.  ,  2013/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 22.01.2013 günü temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden aleyhlerine temyiz olunan davacı vekili ile ihbar olunan ... vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz 15.000 m2 yüzölçümünde olmasına rağmen 160 m2 yüzölçümündeki taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi; emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında da; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına karşın, emsal taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumsuz bir gelişme de olduğu tespit edilmeden, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine de ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor geçerli değildir.

-2-

Bu nedenle, taraflara yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının....irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/23847, Karar No: 2014/31116, Tarih: 11.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23847 E.  ,  2014/31116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/375-2013/139

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek davalıdan kıdem - ihbar tazminatı ile sair işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işyerini terk ettiğini, iş sözleşmesinin feshedilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, geçimini emeği ile sağlayan işçinin beklenmedik şekilde kendi özgür iradesi ile iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında fesih tartışmalıdır.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından 30.11.2010 tarihinde feshedildiğini ileri sürmüş; davalı ise en son 22.11.2010-29.11.2010 tarihlerinde raporlu olduğunu, rapor sonrasında işe başlamadığını, facebook yazışmalarından işten ayrılmaya Eylül/2010 tarihinde karar verdiğini, gayrı resmi şekilde fitness salonunda çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin kendileri tarafından feshedilmediğini savunmuştur.

Dosya içerisinde, savunmada belirtilen tarihlerden sonra davacının işe gelmediğine ilişkin devamsızlık tutanakları bulunmaktadır.

Davacı tanıkları davalı işyerinde çalışmayan kişiler olup feshe ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Davalı tanıkları ise davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, fitness salonunda çalışmaya başladığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iş sözleşmesini başka bir işyerinde çalışmak için kendisinin feshettiği anlaşılmakla, bu durum fesih için haklı sebep teşkil etmediğinden kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle kabulü isabetli görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5891, Karar No: 2014/7349, Tarih: 08.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5891 E.  ,  2014/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 5.12.2013 gün ve 93-152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. kısmında da, temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK'nın) geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun(HUMK'nın) 434. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın tamamının ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, hükmü temyiz eden davalıdan, mahkemece hükmedilen karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması yerine, maktu temyiz harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, davaya etkisi bakımından, Kale İcra Hukuk Mahkemesinin kesinleşme şerhini taşıyan 2011/41 esas ve 2012/14 sayılı kararı da dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerden ötürü:

1- Hükmü temyiz eden davalıdan,1086 sayılı HUMK'nın 434. maddesi gözetilmek suretiyle eksik kalan temyiz harcının tahsil edilmesi,

2- Kale İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/41 esas ve 2012/14 sayılı kararının kesinleşme şerhli bir suretinin mahkemesinden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.