muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1199, Karar No: 2020/268, Tarih: 04.06.2020

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

09.05.2012 tarihinde saat 19.45 sıralarında Kırşehir ili, ... kasabası, Gençler Kıraathanesi önünde meydana gelen ve... isimli şahsın ölümü ile sonuçlanan silahla kasten öldürme olayının faili olup olay sonrası kendisini kovalayan şahıslardan kaçarak polis karakoluna girmesi sonucunda suça konu tabanca ile birlikte yakalanan tanık ...’ın olayda kullandığı tabancayı yaklaşık 3-4 ay öncesinde Kırşehir ili, ... kasabasında ikamet eden sanık ... ...’den 450 TL karşılığında satın aldığını iddia ettiği somut olayda; Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2012 tarihli ve 2116 sayılı müzekkeresi üzerine düzenlenen 31.05.2012 tarihli kolluk araştırma tutanağında; tanık ...’ın kasten öldürme olayında kullandığı silahı kimden satın aldığına ilişkin olarak gizli bir şekilde yakın çevresinde yapılan araştırma sonucunda herhangi bir bilgiye ulaşılamadığının belirtilmesi hususu da göz önüne alındığında olay tarihinden önce Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 04.04.2003 tarihli ve 396 sayılı sağlık kurulu raporunda; sanrısal bozukluk, yine Adli Tıp Kurumu Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 08.10.2004 tarihli muayene kaydı ile 05.01.2005 tarihli ve 30 karar numaralı mütalaasında; paranoid sendrom teşhisi konulan, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 23.12.2014 tarih ve 103-207 sayı ile aşamalardaki birbiriyle ve tanık beyanları ile çelişen savunmalarına itibar edilmediği belirtilerek lehine haksız tahrik hükümleri; duruşmada gözlemlenen olumsuz tutum ve davranışları, yargılama aşamasında bile başkalarını öldürebileceğine ilişkin dilekçe sunması ve olumsuz sosyal ilişkileri nedeniyle de hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmayan tanık ...’ın suç atma niteliğinde olan ve başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla; Yerel Mahkemece verilen direnme kararına konu hükmün sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2014 tarihli ve 59-82 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık ... ...'nin atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19323, Karar No: 2017/9165, Tarih: 29.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/19323 E.  ,  2017/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde acil tıbbi teknisyen olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinde işverinin nakil yetkisi olduğunu, davacının çalıştığı ...'daki işyerinin kapatılmasına yönelik karar alındıktan sonra davacının, İstanbul'daki işyerine davet edildiğini ancak davete uymayıp işe gelmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini ve tazminata hak kazanmadığını, öte yandan iş sözleşmesine göre yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunu bunun dışında fazla çalışma ve tatil çalışması olduğunda karşılığının ödendiğini, izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı savunmasında bahsedilen değişkliğin çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu ve davacının bunu kabul etmediği, işverence yapılan feshin haksız olduğu davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, iş sözleşmesindeki hüküm ve bordrolardaki tahakkuklar dikkate alındığında davacının bakiye bir kısım fazla çalışma alacağı ve bir kısım yıllık izin ücreti alacağı da olduğu ancak genel tatil çalışmalarının karşılığının ödendiği ve bu talep yönünden davanın reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf davalı tarafça sunulan nöbet çizelgelerine göre günlük 11 saati aşan 3 saatlik fazla çalışma karşılığının 270 saatlik sınır gözetilmeden hesaplanarak hüküm altına alınmasını istemiştir.

4857 sayılı Kanuna göre günük 11 saati aşan çalışmalar ile gece çalışmalarında 7,5 saati aşan kısımlar yasak çalışmalar olup bu çalışmalar fazla çalışma açısından 270 saatlik sınır kapsamında değildir. Bu nedenle Mahkemenin 270 saatlik sınıra dayalı gerekçesi hatalıdır.

2- Davacı taraf davalı tarafça sunulan nöbet çizelgelerine göre günlük 11 saati aşan 3 saatlik fazla çalışma karşılığının 270 saatlik sınır gözetilmeden hesaplanarak hüküm altına alınmasını istemiştir.

4857 sayılı Kanuna göre günük 11 saati aşan çalışmalar ile gece çalışmalarında 7,5 saati aşan kısımlar yasak çalışmalar olup bu çalışmalar fazla çalışma açısından 270 saatlik sınır kapsamında değildir. Bu nedenle Mahkemenin 270 saatlik sınıra dayalı gerekçesi hatalıdır.

Mahkemece davacının talebi de aşılmadan, işverence sunulan nöbet çizelgeleri esas alınarak nöbet tutulan hergün için 3 saatlik fazla çalışma ücreti, hesaplama kayda dayalı olduğundan takdiri indirim de yapılmayarak ve bordrolardaki tahakkuklar da dikkate alınarak, hüküm altına alınması gerekirken, 11 saati aşan çalışmalarda yıllık 270 saatin dikkate alınması ve kayda dayalı hesaplamada takdiri indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23860, Karar No: 2023/850, Tarih: 23.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23860 E.  ,  2023/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/424 E., 2021/428 K.

SAYISI : 2021/İHK-15126

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü/İtirazın reddi

SAYISI : K-2021/32732

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15.08.2019 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın karıştığı zincirleme trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 08.12.2020 tarihinde 37.391,79 TL kısmi ödeme yaptığını, ancak yapılan ödemenin yetersiz olması nedeniyle ek tazminat talep ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 56.182,83 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 08.12.2020 tarihinde 37.391,79 TL ödeme yaptığını, davacının bu ödeme nedeniyle ibraname imzaladığını, davacıya yeterli ödemenin yapıldığını, davacının bakiye tazminat talebinin reddi gerektiğini, hükmedilecek tazminattan hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacının dosyaya sunduğu rapordaki % 5 maluliyet oranı üzerinden aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı, hesaplanan tazminattan davalının davacıya tahkim başvurusundan önce ödediği 37.391,79 TL kısmi ödemenin mahsup edilmesi suretiyle bakiye tazminatın tespit edildiği..." gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile 56.182,83 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 08.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan tazminat hesabının hatalı olduğunu, davaya konu kazanın 01.06.2015 tarihli Karayolları Motorlu Araç Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları yürürlüğe girdikten sonra meydana geldiğini, bu nedenle tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, aktüer bilirkişi tarafından öncelikle ödeme tarihindeki şartlar gözetilerek TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre davalı tarafından yapılan ödemenin yeterli olup olup olmadığının tespiti gerektiğini, ödemenin yeterli olduğunun tespiti halinde davalı tarafından tüm sorumluluk getirilmiş olacağından başvurunun reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan aktüer bilirkişi hesap raporunda müterafik kusur ve hatır taşıması gibi hususlar gözetilerek tazminattan indirim yapılmadığını bu nedenle hesaplamanın hatalı olduğunu belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...PMF 1931 Yaşam Tablosu ile % 0 teknik faize göre yapılan hesaplamanın isabetli olduğu, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda tazminatın usulünce hesaplandığı, dosya kapsamında hatır taşımasına ve müterafik kusura ilişkin delil bulunmadığı, bu nedenle tazminattan indirim yapılamayacağı..." gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ... kararına karşı yaptığı itiraz başvurusuna konu ettiği nedenlerle, ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 111 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91, 111 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; davalıya sigortalı aracın sürücüsünün davacının babası olduğu, taşımanın hatır taşıması niteliğinde olmadığı, kaza tespit tutanağında davacının kaza esnasında emniyet kemeri takıp takmadığının belirlenmediği, davacının emniyet kemeri takıp takmamasının zararın meydana gelmesinde veya artmasında etkili olduğuna ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı, müterafik kusur indirimi yapılamayacağı, PMF 1931 Yaşam Tablosunda daha kısa bakiye ... belirlenmiş olmasına göre davalının bu husustaki itirazının yerine olmadığı, tazminat hesabının % 0 teknik faiz ve progresif rant yönetimine göre yapılmasının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı tarafından yapılan başvuru neticesinde, davalı ... şirketince 01.12.2020 tarihli ibraname gereğince 08.12.2020 tarihinde davacıya 37.391,79 TL ödeme yapılmıştır.

Davacı taraf, tahkim başvurusundan önce davalı tarafından ödenen 37.391,79 TL'nin gerçek zararın altında olduğunu iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş; davalı ise yapılan ödemenin yeterli olduğu savunmasında bulunmuştur. Hükme esas alınan 05.03.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporunda davalı ... şirketince yapılan ödemenin mahsubu sonucu davacının 56.182,83 TL bakiye sürekli işgöremezlik zararı olduğu belirlenmiştir.

Taraf iddia ve savunmalarına göre, davacı tarafın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 111/2. maddesindeki yetersizlik iddiasında bulunduğu gözetilmek suretiyle tazminat hesabının yapılması gerektiği açıktır. Zarar sorumlusu davalı tarafından ödenen bedelin ödeme tarihi itibariyle yeterli olup olmadığının belirlenmesi için; öncelikle, ödeme tarihindeki verilere göre tazminat hesabının yapılması ve hesaplanan bu bedel ile davalı tarafından ödenen bedel arasında fahiş fark olup olmadığının saptanması; fahiş fark tespitinin yapılması halinde, hesap tarihindeki verilere göre hesaplanacak tazminattan, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, tahkim başvurusundan önce davalının ödediği bedelin yasal faiziyle güncellenmiş değerleri düşülerek sonuç tazminatın belirlenmesi gerekir.

Hakem Heyetinin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda ise, anılan biçimde herhangi bir hesaplama yapılmamış; sadece, hesap tarihindeki verilere göre hesaplanan bedelden, davalı ödemesinin düşülmesiyle yetinilmiştir. Rapor bu yönden hükme esas almaya elverişli değildir.

O halde aktüer bilirkişiden yukarıdaki açıklamalar ışığında ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29845, Karar No: 2016/4658, Tarih: 10.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29845 E.  ,  2016/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın, 2022 sayılı Kanun uyarınca katılan ... Kurumu Başkanlığı'ndan özürlü aylığı talebinde bulunduğu, kurum tarafından aylık bağlanmaya esas belgelerin yapılan incelenmesinde ... Eğitim Araştırma Hastanesi'nden alınan sağlık kurulu raporunun hastane kayıtlarına uygun olmadığı ve sahte olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın da söz konusu sahte raporu temin etmek suretiyle atılı suçlara iştirak ettiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

2022 sayılı Kanun uygulanmasına yönelik yönetmeliğin 10. maddesinde özürlülüğün belirlenmesi kapsamında çalışma güçlerini %70 ve üzerinde kaybedenlerin başkasının yardımı olmaksızın hayatını devam ettiremeyecek şekilde özürlü kabul edildiği, 2022 sayılı Kanun'un ek 1. maddesinde de başkalarının yardımı olmaksızın hayatını devam ettiremeyecek düzeyde özürlü olanlara aynı kanunun 1. maddesine göre belirlenecek aylık tutarının %300'ü tutarında aylık bağlanacağının düzenlendiği, sahteliği tespit edilen sağlık kurulu raporuna göre sanık ...'nin tüm vücut fonksiyon kayıp oranının %70 olduğu, yargılama aşamasında ... Devlet Hastanesinden aldırılan 15/09/2011 tarihli sağlık kurulu raporuna göre ise, sanığın tüm vücut fonksiyon kayıp oranının % 75 olduğu, sanığın 2022 sayılı Kanun ve bu kanunun uygulanmasına yönelik yönetmelik uyarınca halihazırdaki özür durumunun kendisine özürlü aylığı bağlanmasını gerektirdiği, sahte olduğu tespit edilen sağlık kurulu raporuna istinaden almış olduğu evde bakım hizmetinin mevcut özür durumu ile uyumlu olduğu, dolayısıyla sanıkların eylemlerinin faydasız sahtecilik olarak değerlendirileceği ve üzerlerine atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda, yüklenen suçların unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16271, Karar No: 2013/27100, Tarih: 04.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16271 E.  ,  2013/27100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı borçlunun çocuğunun okullarında öğrenci olduğunu belirterek üç döneme ilişkin okul ücretinin ödenmemesi nedeni ile düzenlenen faturalar üzerinden başlatılan takibe davalı yanca yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, eğitim hizmeti hususunda davacı ile davalının eşi arasında bir anlaşma olduğu fakat davalı ile aralarında bir anlaşma olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi, Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti sağlayıcı; Kamu tüzel kişileri de dahi olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı şirket ile davalı arasında, eğitim hizmeti verilmesinden doğan bir ihtilaf olduğu, bu sebeple taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı şirket ile davalı arasında, eğitim hizmeti verilmesinden doğan bir ihtilaf olduğu, bu sebeple taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ... Adliyesinde ayrı bir Tüketici Mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, Ayrı bir tüketici mahkemesi bulunmuyorsa davaya bu sıfatla bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 4.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.