muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14253, Karar No: 2024/2148, Tarih: 04.03.2024

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının iddiasını resmi, yazılı belge ve tanık beyanlarıyla ispat etmesi gerektiği, sadece tanık beyanlarıyla hizmet tespiti davasının mümkün olmadığı, Yerel Mahkemece zamanaşımı, hak düşürücü süre ve bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediği, davacının iddialarını ispatlayamadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin dolduğu, davacının alacaklarından Kurumun sorumlu tutulmasını kabul etmedikleri, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu ve dikkate alınmaması gerektiği, davacının kıdem tazminatın hak kazanmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davacının davalı işveren nezdinde ve işverenin asıl işveren olduğu işyerlerinden bildirimlerinin bulunduğu, dinlenen tanıkların davalı işverene ait işyerinde çalıştığı kayıtlara yansıyan kişilerden oldukları, tanıkların davacının eylemli çalışmasını doğruladıkları, davacının çalışmadığı, okulun kapalı olduğu dönemlerde iş sözleşmesinin askıda olduğu, iş sözleşmesinin feshinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla kesintisiz çalışmaya dair kabulde bir isabetsizlik görülmediği, davacı davalıya ait çeşitli işyerlerinde aynı sözleşmenin işyeri devri hükümleri de işletilmek suretiyle çalıştığı görülmekle yine kesintisiz çalıştığına dair kabulde isabetsizlik görülmediği, ......., tarafından dosyaya sunulan ücret bordrolarının incelenmesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı 1002255 ve 1002940 sicil sayılı işyerlerinden yapılan bildirimlerde de davalı işverene ait işyerinde çalışmasını sürdürdüğü, bu nedenle başka işverenden yapılan bildirimin yine asıl alt işveren ilişkisi kapsamında davalı işverene ait işyerinde geçtiği, buna bağlı olarak kesintisiz çalışmaya dair kabulde bir isabetsizlik görülmediği, istinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili ve ... Başkanlığı vekilinin dilekçelerinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 01.09.1997 - 01.09.2015 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6283, Karar No: 2019/1609, Tarih: 13.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6283 E.  ,  2019/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklardan birisinin savunmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; suça sürüklenen çocuk ...’in savunmasında suça konu iş yerine temyiz dışı sanık ...’un girerek hırsızlık yaptığı bu esnada diğer suça sürüklenen çocuklarla kendisinin de dışarıda gözcülük yaptıklarını ikrar ettiği ancak suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in ise suçlamayı inkar ederek iş yerine girmediklerini, suçla ilgileri olmadığını belirtmeleri karşısında; aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafi tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23405, Karar No: 2019/21504, Tarih: 26.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23405 E.  ,  2019/21504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışmakta iken, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının /bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.Somut uyuşmazlıkta tanık anlatımlarına itibar edilerek hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, böylece haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Ancak bu kabul şekli dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı ve davalı tanıkları davacının yaz ve kış dönemindeki çalışma düzeninin birbirinden farklı olduğunu ifade etmiştir. Davacı tanıklarından ... davacının kışın 11. aydan Mart ayına kadar 17.00’de çıktıklarını, diğer aylarda ise 19.00-20.00’ye kadar çalıştıklarını ifade etmiş ise de, tanığın davacı ile birlikte çalıştığı süre 14 aydır. Diğer davacı tanığı ..., beyanında işyerinin genel çalışma saatlerinin 6 ay 08.00-17.00-18.00, 6 ay 08.00-20.00 saatleri arasında olduğunu, ancak kendisinin pazarlamacı olarak çalıştığını ve işyerinde hiç durmadığını, davacının akşamları kendilerinden 1 saat önce çıktığını beyan etmiştir. Davalı tanıkları da ortalama olarak davacının yazın 17.00, kışın 18.00’de işten çıktığını ifade ettiğine göre, davacının yılın 6 ayında 08.00-17.00, 6 ayında da 08.00-18.00 arasında çalıştığının kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. Mahkemece dosya kapsamına aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Kabule göre de, dinlenen tanıkların anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre davacının 2013 yılı dışındaki yıllarda ramazan ayında yarım gün çalıştığı anlaşıldığından, fazla çalışma ücretinin hesabında ramazan ayı dışlanarak hesaplama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17662, Karar No: 2013/8622, Tarih: 28.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17662 E.  ,  2013/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2022/14918, Karar No: 2023/367, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14918 E.  ,  2023/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : TCK 66/1. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının CMK 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine, kaçak eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden davanın düşmesine ilişkin hükmün ONANMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7308, Karar No: 2019/6750, Tarih: 04.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7308 E.  ,  2019/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianame içeriğine göre, sanık hakkında açma eyleminden dolayı 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinden dava açıldığı, iddianamede açma eyleminin ağaç kesilerek yapıldığına dair anlatımın ağaç kesme suçundan da dava açıldığı anlamını taşımadığı hususları gözetilmeden, sanık hakkında sadece açma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken ayrıca ağaç kesme suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21398, Karar No: 2016/10427, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/21398 E.  ,  2016/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, %48 özrüne ve 13.04.2011 tarihli tahsis talebine istinaden 5510 Sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.01.1994 tarihinden itibaren sigortalılığı bulunan davacının, Kurumdan %48 özrüne istinaden 5510 Sayılı Kanunun 28/4-b. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, Kurum tarafından 14.06.2012 tarihli cevabi yazı ile, 5510 sayılı Kanunun 28. maddesi ve Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 16. maddesi uyarınca davacının maluliyet oranının %35 olduğu gerekçesi ile talebinin reddedildiği, Kurumun ret kararı üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 28. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 28/4. maddesinde “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü öngörülmüştür.

Dosya içeriğine göre, ...tarafından 08.01.2009 tarihli rapor ile, davacının özür durumuna göre tüm vücut fonksiyonlarındaki kayıp oranının %48 olduğunun belirtildiği, Konya Vergi Dairesi’nin 14.01.2014 tarihli yazısına göre de, davacının bu rapora istinaden çalışma gücündeki %48 kayıp oranı nedeniyle, 17.12.2013 tarihinden itibaren 1 yıl süreliğine 3. derece engelliler için uygulanan engellilik indiriminden yararlandırıldığı da belirgindir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’ndan 11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit

İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde yapılan irdeleme üzerine verilen rapora göre, davacının beden ve çalışma gücünün % 60’ını kaybetmemiş olduğu ve malul sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’ndan 11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit

İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde yapılan irdeleme üzerine verilen rapora göre, davacının beden ve çalışma gücünün % 60’ını kaybetmemiş olduğu ve malul sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının 5510 Sayılı Kanunun 28/4-b. maddesi uyarınca %40-49 arası oranda özrünün bulunup bulunmadığı ve anılan maddede yer alan yaşlılık aylığı koşullarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davacı talebi ve 5510 Sayılı Kanunun 28/4. maddesinde yer alan yasal düzenleme karşısında, davacının çalışma gücündeki kayıp oranının ... Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik Hükümlerine göre tereddüde yer vermeyecek şekilde tespiti zorunludur.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle, Kurumdan davacının tüm tahsis taleplerini ve sigortalılık bilgilerini içerir sicil dosyası celp edilmeli, sonrasında, tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, davacının 5510 Sayılı Kanunun 25. maddesine göre değil, 28/4. maddesine göre maluliyet koşullarının oluşup oluşmadığı konusunda rapor alınmalı, anılan raporun Kurum yönünden bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının Yüksek Sağlık Kurulu raporuna itiraz etmesi halinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden benzer yönteme göre rapor alınmalı, ...Kurulunun raporu ile anılan rapor arasında çelişki bulunması halinde, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan iki rapor arasındaki çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının maluliyet oranı tereddüde yer vermeyecek biçimde belirlenerek, prim gün sayısı ve sigortalılık süresi gibi diğer şartlar da irdelenmek suretiyle, davacının 5510 sayılı Kanunun 28. maddesine göre talep ettiği yaşlılık aylığı koşullarını taşıyıp taşımadığı konusunda varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15741, Karar No: 2007/4546, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15741 E.  ,  2007/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile 1-... ... 2-... ... 3-... ... 4-... ... 5-... ... 6-... ... 7-... ... 8-... ... aralarındaki dava hakkında Antalya Kale (Demre) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.3.2005 gün ve 222-47 sayılı hükmün davalılar temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosya içinde, mahkeme ilamının davalı Saniye ...'e tebliğ edildiğine dair bilgi ve belge bulunmamaktadır. Mahkeme kararının davalı Saniye ...'e tebliğine dair belge var ise eklenmesi, yok ise kararın Saniye ...'e tebliğinin sağlanarak buna ilişkin belgenin dosyaya eklenmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4113, Karar No: 2015/5001, Tarih: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4113 E.  ,  2015/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin " .../ ..." olduğu ğerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının asıl ikametgahının koluk araştırmasına göre, " .../ ..." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, kısıtlı adayı ...'nun ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 08.01.2015 tarihli tutanağı ile Av....'ın 05.01.2015 tarihli dilekçesiyle, nüfus kaydı yerleşim yeri adresi olan ".../ ... " adresinde ikamet etmediği, halası ... ile birlikte, ".../..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda uyuşmazlığın, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9563, Karar No: 2014/9487, Tarih: 01.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9563 E.  ,  2014/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/250-2013/503

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, sıra cetveline itiraz talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5106, Karar No: 2021/6727, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5106 E.  ,  2021/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin reddine, davacı vekilinin ise istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1133 Esas- 2018/711 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi 561 parsel sayılı taşınmazın zeminine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edildiği anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi, 561 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;