muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1822, Karar No: 2025/1323, Tarih: 06.03.2025

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın 18 Mart 1924 tarih ve 442 sayılı Köy Kanunu'na eklenen 20.05.1987 tarih ve 3367 sayılı Kanun'un ek 17. maddesine dayanarak, usul ve plana uygun olarak satışa sunulduğunu ve kendisinin bu uygulamaya müracaat ederek tüm mali vecibelerini yerine getirerek ilgili taşınmazı aldığını, 22.01.1998 tarihinde tapuda adına tescil ettirdiğini, bu yerin Köy Tüzel Kişiliği ve Belediye arasında hukuki bir mesele olması nedeniyle, imar mevzuatı açısından bir çok kez başvurmasına rağmen imar ruhsatı alamadığını, bu nedenle tapuya tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde bu yer üzerinde bina yapmasının mümkün olmadığını, idarenin bu kusurundan dolayı sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, iyi niyetli alıcı olarak tüm yasal prosedürleri yerine getirerek bu yeri aldığını, bir kusur var ise idarenin kusuru olduğunu, idare ile arasında yapılan bu taşınmazın tesciline yönelik tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu, haksız olarak açılan davanın mağduriyetine sebep olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararıyla davanın kabulü ile 107 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli kararı ile davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dava konusu taşınmazın tapu kaydı iptal edilmiş olsa da onaylanmış yerleşme planı paftasında kadastral yerini koruduğundan "kamu malı" statüsüne dönüştürülmesinin imkansız olduğunu, onaylanmış yerleşme planı idari yargı tarafından terkin edilmediğinden taşınmazın kamu malı statüsüne dönüştürülmesinin olduğunu,

b. Hak düşürücü süre aşımı ve görevsizlik talepli dilekçelerinin re'sen incelenmesi gerektiği halde Mahkemece kayıtsızlıkla geçiştirildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4837, Karar No: 2023/6578, Tarih: 27.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4837 E.  ,  2023/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2 E., 2023/109 K.

KARAR : Davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine, ağaç bedeli talebinin kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen asıl davada el atmanın önlenmesi, ecrimisil ve kâl; karşı davada tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine, ağaç bedeli talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkiline ait taşınmazın davalı tarafından ağaç dikmek suretiyle işgal edildiğini belirterek el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu limon bahçesinin davalının babasından kaldığını, daha önce davacının bayii tarafından davalının murisine karşı açılan el atmanın önlenmesi davasının reddedildiğini, limon bahçesinin ormandan açma yerde kaldığından davacıya ait taşınmaza isabet etmediğini, Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışmalar sırasında sınırlama hatası yapılması nedeniyle taşınmazların kaydığını belirterek davanın reddini savunmuş; karşı dava olarak, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı adına tescilini, kabul edilmediği takdirde ağaçların ve imar-ihya bedelinin tahsilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “…Mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “…Mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.06.2022 tarihli ve 2021/8780 Esas, 2022/4270 Karar sayılı kararıyla: “…davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ... terditli talep olan muhdesat bedelinin tahsiline ilişkin itiraz yönünden; dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların davalı-karşı davacı ve murisi tarafından dikildiği, ancak çapa bağlı taşınmaza inşaat yapıp ağaç dikerken gerekli özen gösterilmediğinden iyi niyetten söz edilemeyeceği, Mahkemece TMK'nin 723 üncü maddesinde yer alan düzenlemeye göre davalı-karşı davacı lehine, uzman bilirkişiler vasıtasıyla asgari levazım bedeli hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava konusu taşınmaz üzerindeki 105 adet ağacın davacıya ait olduğuna karar verilerek, karşı davadaki muhdesat bedeli talebinin reddine karar verilmesinin doğru görülmediği.” gerekçesiyle karar bozulmuş, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme başvurusu reddedilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 18.07.2023 tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 147 parsel sayılı taşınmazın 1956 yılında ... ve ... adına 1/2 hisse ile tespit gördüğü, 05.09.1957 yılında adlarına tescil edildiği, 20.04.2011 tarihinde yapılan intikal ile ... mirasçılarına geçtiği ve aynı tarihte ... mirasçıları tarafından davacı-karşı davalı ... oğlu ...'e satıldığı, 2011 yılında yapılan Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uygulaması sonucunda 148 ada 1 parsel numarasını aldığı, davalı- karşı davacının taşınmaza ağaç dikmek, mahsulünü toplamak suretiyle müdahalesinin olduğu gerekçesiyle; asıl davada davalı -karşı davacının müdahalesinin men’ine, taşınmaz üzerindeki davalı karşı davacıya ait toplam 95 adet limon ağacından oluşan muhtesatın kâl’ine, taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL ecrimisilin davalı -karşı davacıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline; karşı davada tapu iptali ve tescil talebinin reddine, davalı karşı davacı lehine 5.216,00 TL asgari levazım bedeline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, kadastro yenileme işlemiyle ağaçların taşınmazda kaldığını, sadece asgari levazım bedeline hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı lehine fazla vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, kadastro yenileme işlemiyle ağaçların taşınmazda kaldığını, sadece asgari levazım bedeline hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı lehine fazla vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil; karşı dava, tapu iptali ve tescil, olmazsa ağaçların ve taşınmazın imar- ihya bedeline karşılık tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684, 718, 722 ve 723 üncü maddeleri.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet ... herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK’nin geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5967, Karar No: 2010/11568, Tarih: 12.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2007/5967 E.  ,  2010/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 10.11.2004 tarihinde meydana gelen dava konusu eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi oybirliği ile (ONANMASINA),

2-Sanık hakkında 14.3.2005 tarihinde meydana gelen dava konusu eylem nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Asıllarına uygunlukları onaylanmadığı için hukuki değerden yoksun fotokopiden ibaret hazırlık evrakı ve tefrikli dosyanın duruşma tutanaklarına dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 12.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19971, Karar No: 2014/9494, Tarih: 13.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19971 E.  ,  2014/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu ... vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacağı ilamına dayalı olarak İdare aleyhine başlatılan ilamlı takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun gereğince idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinden bahisle tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, takip konusu ilamdaki alacağın kamulaştırmasız elatma tazminat alacağına ilişkin olup, 6111 sayılı Yasa Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilse de, iptal hükmünün 6 ay sonra yürürlüğe gireceği, anılan iptal kararı yürürlüğe girmeden getirilen 6487 sayılı Yasa ile değiştirilen 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi hükmünce, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasından konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin

uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 22.11.2011 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece borçlu İdare'nin haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü ile haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/298, Karar No: 2017/1121, Tarih: 03.05.2017

**9. Ceza Dairesi         2017/298 E.  ,  2017/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.