muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32553, Karar No: 2016/15349, Tarih: 30.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32553 E.  ,  2016/15349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)..... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 21/11/2013 tarihli raporuna göre mağdurun basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığı, Diş Hekimliği Fakültesi Ağız ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 30/01/2014 tarihli raporuna göre ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek ve TCK'nin 87/2-b kapsamında duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine sebebiyet verecek şekilde yaralandığı belirtilerek raporlarda çelişki oluşturulması, 22/09/2014 tarihli rapora göre ise diş kayıplarının travma öncesi olup olmadığının anlaşılamadığı belirtilirken yine aynı hastane tarafından düzenlenen son raporda bu husus mahkemenin takdirine bırakılmış olması karşısında mağdurdaki diş kayıplarına yönelik aldırılan raporların denetime imkan verecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından; mağdura ait tüm geçici ve kati doktor raporları hastane tedavi belgeleri, film ve grafilerle birlikte mağdur Adli Tıp Kurumuna sevk edilip 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7026, Karar No: 2019/1497, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7026 E.  ,  2019/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile rapor değerlendirme komisyonunun verdiği mütalaaya uygun olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2012 tarih ve 2012/26925 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ile "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7580, Karar No: 2008/10484, Tarih: 20.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7580 E.  ,  2008/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan babası ...’nın 689 ve 2965 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı oğluna temlik ettiğini ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “....davacıya tescil davası açmak konusunda önel verilmesi açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken....” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak muvazaa olgusunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 2965 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından 14.07.1980 tarihli akitle davalıya satış suretiyle temlik edildiği, murisin temlik tarihinde varlıklı bir kişi olup satma ihtiyacının davalının da alım gücünün bulunmadığı akitte gösterilen bedel ile taşınmazın gerçek değeri arasında açık fark olduğu, esasen taraflar ile tanık beyanlarından da devrin bedel karşılığı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Nevar ki, davalı miras bırakanın temlik sırasında denkleştirme amacı taşıdığını savunmuş, ancak mahkemece bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler merciilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya devredilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınması böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulmalı hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5822, Karar No: 2016/2516, Tarih: 08.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5822 E.  ,  2016/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 51 maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın vergi borcunu ödemek üzere vergi dairesine geldiği, görevli memurların yönlendirmesi üzerine borcun taksitlendirildiğine ilişkin belge almak istediği sırada daha önceden tanıdığı, vergi dairesinde veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak çalışan, para tahsil etme yetkisi bulunmayan sanığın yanına gittiği ve durumu anlattığı, sanığın önden 8.400 TL yatırması halinde borcun kalanını taksitle ödeyebileceğini söylediği, bunun üzerine katılanın bu parayı vergi borcunun ödenmesi için sanığa verdiği, parayı alan sanığın girişi yaptığını ancak arıza nedeniyle belgeyi sonra verebileceğini söylemesi üzerine katılanın paranın ödendiğine inanarak ayrıldığı ancak sonrasında paranın yatırılmadığını öğrendiği iddiası karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 157/1 maddesinde öngörülen dolandrıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2274, Karar No: 2009/2303, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2274 E.  ,  2009/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 19.550.00 YTL’nin ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline ait aracın trafik sigorta şirketinden 5.000.00 YTL’nin tahsil edildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulüne, 5.000.00 YTL’lik kısım dava açıldıktan sonra dava dışı sigorta şirketince ödenmekle, bu miktara ilişkin davanın konusu kalmadığından reddine; 14.550.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

../...

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 791.70.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13879, Karar No: 2017/670, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13879 E.  ,  2017/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak alınan ... ada... parsel sayılı taşınmazın alıcısı Anonim Şirket olup, bu satış alıcısının sıfatı nedeniyle özel amaçlıdır. Kamulaştırma Yasasının 11/-g maddesi uyarınca özel amaçlı satışlar emsal alınamayacağı gibi aynı taşınmazın diğer paydaşlarının aynı idareye karşı açmış olduğu ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin : 2014/9 esas, 2015/169 karar sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 353,33-TL metrekare birim fiyatı değer biçildiği ve bu m² bedelinin Dairemizin denetimden geçtiği hususları gözönüne alındığında, alınan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak

emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10947, Karar No: 2024/1822, Tarih: 07.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10947 E.  ,  2024/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/27 E., 2022/568 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER :Suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'in Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/1011 Esas, 2016/486 Karar sayılı kararını temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin süresinde olmaması nedeniyle reddine ve diğer suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan inceleme neticesinde ortaya çıkacak olan lehe durumun suça sürüklenen çocuk ...'e sirayetine karar verdiğinin ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün 02.12.2021 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği suça sürüklenen çocuk ...'in bozma üzerine verilen kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte şikâyetçinin iş yerine girerek, iş yerinde bulunan 1000 adet su tesisatı için kullanılan kalorifer vanasını, 25'lik ve 20'lik muslukları, 3/4'lük vanalar ile birlikte muhtelif su bataryalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, ilk hükmün verildiği 05.04.2016 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 04.10.2022 tarihleri arasında geçtiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

4) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilâmı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilâmı uyarınca da farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan Nizip T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9154, Karar No: 2012/28129, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9154 E.  ,  2012/28129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücretli izin alacağı, ödenmeyen maaş alacağı, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatili, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı sitede gece bekçisi olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini, tüm sürede fazla mesai ile hafta tatilleri ve genel tatiller dahil çalıştırıldığını belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ... akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kat maliklerinin çoğunun yaz döneminde sitede olduklarını, site görevlisinden genel temizlik ve çevre temizliği dışında görev beklemediklerini, davacının bu görevi dışında site yönetimi adına bir görev ifa etmediğini, kış dönemi içinde mevcut olan kat maliklerine servis hizmeti ve çöp temizliği hizmeti verilmiş olmasının, davacının yapmakla yükümlü olduğu asli görevlerinden olduğunu, tüm çalışmalarını çalışma saati içinde yerine getirdiğini, aycıca işyerini izinsiz terk etmesi nedeniyle de tam olarak yerine getirilmediğini, davacının imzaladığı tüm bordrolarda fazla çalışma yapmadığını açık bir şekilde kabul ettiğini, davacının taleplerinin gerçeklere dayanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işveren nezdinde iki dönem halinde çalıştığı, birinci dönemdeki çalışmasında ... akdinin üye aidatlarını kendi özel işlerinde kullanması nedeniyle davalı işveren tarafından 4857 sayılı ... Kanunu'nun 25/ll. maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği, ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanamayacağı, ikinci dönem çalışmasının süre açısından bir yılı doldurmadığı, yine haklı nedenle fesih olduğundan ihbar tazminatına da hak kazanamayacağı, davacının tanık beyanlarına ve dosyada bulunan belgelere göre site içindeki evde kalarak bekçilik ve kapıcılık görevini yürüttüğü, davacının kapıcı olarak çalıştığı işlerden dolayı işin niteliği ve alacağı zaman dikkate alındığında (çöp, servis, temizlik işleri) Yargıtay emsal kararları gereğince fazla çalışmasının bulunmadığı, ancak