muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10977, Karar No: 2007/394, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10977 E.  ,  2007/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiş, istemin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmesi üzerine bu karar da ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun 103.maddesinin birinci fıkrasına göre, mahkeme kararı tebliğ tarihinden başlayarak bir ay içinde başvuran veya ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilebilir. Davanın kabulüne ilişkin karar ... Genel Müdürlüğüne 27.02.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, karar harcı da yatırılmak suretiyle ... Genel Müdürlüğü tarafından 17.3.2006 tarihinde süresi içinde temyiz edildiğinden; mahkemenin temyizin süresinde yapılmadığından istemin reddine ilişkin 09.04.2006 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 101.maddesi hükmüne göre vakıf, gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluğudur. Kurulmuş olan bir vakfın özgülendiği amaç doğrultusunda varlığını sürdürmesi ve yönetim organlarınca da bu amacın gerçekleştirilmesi esastır. Vakfeden tarafından kuruluş senedinde belirlenen vakfın amaç ve örgütlenme biçimi, zorunluluk doğmadıkça kural olarak vakıf organlarınca değiştirilip genişletilemez. Bununla birlikte vakfın amacı, geçen zaman içinde tamamen değişik

../..

2006/10977-2007/394 -2-

bir anlam ve nitelik kazanmış olursa, ancak bu nedenle değiştirilmesi söz konusu olacaktır. Türk Medeni Kanunun 113. ve Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan ... Hakkında Tüzüğün 26.maddeleri, vakfın asıl amacının niteliği ve kapsamı vakfedenin vakıf senedinde belirttiği isteğine açıktan açığa uymayacak derecede değişmiş olursa, amacın değiştirilmesi için yetkili asliye mahkemesine başvurulacağını hükme bağlamış olup, burada ölçü vakfın değişen koşullar karşısında başlangıçtaki amacın gerçekleştirilmesinin olanaksız duruma gelmesidir. Amacın değiştirilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların birlikte oluşması gerekir. Objektif koşullar bakımından amacın anlam ve içeriğini yitirmesine, subjektif koşullar bakımından da değişmiş olan amacın artık vakfedenin isteğiyle bağdaşmasına olanak bulunmamasına bağlıdır. Ancak bu iki koşulun gerçekleşmesi durumunda, vakfın amacı, vakfedenin asıl amacına aykırı olmamak kaydıyla, vakıf yönetim organının veya ... Genel Müdürlüğünün başvurusu üzerine yetkili asliye mahkemesince değiştirilir.

Somut olayda; tescil edilmiş olan ... İmar Kültür ve Eğitim Vakfına ait Senedin 3.maddesinde asıl amaç; ... Beldesinin tarihi, doğal ve kültürel değerlerini korumak, beldenin doğal dengesini bozmadan imarı, gelişmesi ve kalkınması için çalışmak ve hizmet etmek, belde halkına imkânları ölçüsünde ihtiyaç duyulan sosyal, kültürel ve sağlık hizmetlerinde bulunmak, bu amaç doğrultusunda vakıf tarafından kamu yatırımlarına yardımcı olmak üzere Milli Eğitim, Gençlik ve Spor, Sağlık, sosyal yardım, kültür ve turizm çevre düzenlemesi gibi ihtiyaç duyulan hizmetleri geliştirici her türlü bina ve tesisleri kurmak, kuruluşuna yardımcı olmak, kurulmuş ve kurulacak tesislere maddi destek sağlamak, Belediye başta olmak üzere kamu kurum ve kuruluşlarının her türlü araç, gereç ve diğer ihtiyaçlarının karşılanmasına ve bunların onarımına yardımcı olmak, öğrencilerin eğitim, öğretim, beden ve ruh sağlığı ile sosyal gelişmelerini sağlamaya yönelik çalışmalar yapmak, öğrencilerin bu konudaki ihtiyaçlarını karşılamaya çalışmak; ihtiyaç sahibi öğrencilere burs vermek, başarılı öğrencileri ödüllendirmek, beldenin güzelleştirilmesi, çevre kirliliğinin önlenmesi için gerekli teşebbüslerde ve yatırımlarda bulunmak, okul, hastane, sağlık ocağı, huzurevi, kreş, kütüphane, cami ve benzeri kamu hizmetine yönelik bina ve tesisleri kurmak, ... Belediyesinde çalışan personele Mimarsinanın imarı ve güzelleştirilmesinde katkıda bulunmaları nedeniyle yardımda bulunmak, meslek kazandırıcı ve beceri geliştirici uygulamalar yaptırmak, bu amaçla

2006/10977-2007/394 -3-

çalışmalar yapan kuruluşları desteklemek, özel bakıma muhtaç hastalara, yaşlılara ve fakirlere ilaç ve tedavi yardımında bulunmak, çocukların ve özürlülerin bakım ve korunması için çalışmak şeklinde sınırlandırılmıştır.

Dava; vakıf senedinin yukarıda belirtilen amaçlarını düzenleyen 3.maddesinin genişletilmesi ve değiştirilmesi sonucunu doğuracak nitelikte; Türk kültürünü ve doğal değerlerini korumayı, tarihini ve doğal dengesini bozmadan imarının gelişmesi ve kalkınması için çalışmayı ve hizmet etmeyi, Türk insanına olanakları ölçüsünde eğitim sosyal kültürel ve sağlık hizmetlerinde bulunmayı, bu çalışmaları bütün ülke düzeyinde yapmayı ve buna bağlı olarak senedin 1. maddesinde vakfın ... İmar Kültür ve Eğitim olan adının "... Kültür Sağlık ve Eğitim Vakfı" olarak hedefleyen değişikliklerin tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece; vakıf senedine eklenmek suretiyle yapılan düzenlemelerin vakfedenin kuruluş sırasında bizzat belirlediği amacın genişletilmesi ve değiştirilmesi sonucunu doğuracak biçimde iradesine aykırılık oluşturduğu gözetilmeden ve Türk Medeni Kanununun 113. ve Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan ... Hakkında Tüzüğün 26. maddelerinde öngörüldüğü üzere, mevcut durum ve koşullarda vakıf senedindeki amacın genişletilmesi veya değiştirilmesi zorunluluğunu ortaya koyan herhangi bir gelişme ve buna bağlı olarak vakfedenin isteklerine açıkça uymayacak hallerin varlığı ileri sürülmediği gibi vakfın değiştirilen amacına uygun olarak gelirinde herhangi bir artış olup olmadığı hususu da araştırılmadan amacın genişletilip değiştirilmesi ve buna bağlı olarak vakfın adının değiştirilmesi niteliğindeki bu hükümlerin aksi düşüncelerle uygun bulunarak tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11600, Karar No: 2024/21845, Tarih: 08.07.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/11600 E.  ,  2024/21845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6433, Karar No: 2022/19349, Tarih: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6433 E.  ,  2022/19349 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2010 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30.09.2014 tarihinden, “2008 ve 2009 takvim yılları yönünden ise aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/2767, Karar No: 2012/5982, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2767 E.  ,  2012/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemli takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kısmen kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından reddedilen alacağa ve inkar tazminatına yönelik olarak, davalı borçlu tarafından da, kabul edilen kısım yönünden temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, tarafların dayandıkları belgelere, kararın dayandığı gerekçelere, davacı alacaklının takibinde sözlü kira sözlemesine dayanmış olmasına ve davalı borçlu tarafından kira bedeline itiraz edilmiş olmasına, alacaklının itirazın kaldırılması davasında, takipte dayanmadığı belgelere istinaden itirazın kaldırılmasını talep edemeyeceğine göre davacı alacaklının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlunun temyiz itirazlarına gelince; davalı borçlu, aylık kira bedelinin net 300 TL olduğunu ve takibe konu aylara ait kira parasını 18.05.2010 tarihinde 900,00 TL olarak davacının hesabına yatırdığını belirterek borca itiraz etmiştir. Davacı alacaklı, itirazın kaldırılması talebinde, davalın yaptığı ödemeyi kabul ederek, takip miktarından mahsup ederek kalan miktar üzerinden, itirazın kaldırılmasını istemiştir. Buna göre; davacı alacaklının, davalı borçlu tarafından kabul edilmeyen kira miktarını takip kapsamına göre ispatlayamadığına göre mahkemece itirazın kaldırılması ve tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davalının kabul ettiği kira bedelini ödediğini ispatlayamadığından bahisle, dava konusu edilmeyen kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21689, Karar No: 2015/8783, Tarih: 11.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/21689 E.  ,  2015/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/353945

KARAR

Hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk A.. G.. hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve 2014/225 esas, 2015/129 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/638-455 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/878 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.10.2015 gün ve 2015-E-21233?67536 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 gün ve 2015/353945 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin ' görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un

../...

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin ' görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un

../...

geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Yasa'nın geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, Küçükçekmece 1.Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 13.07.2015 gün ve 2015/878 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8823, Karar No: 2014/9781, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/8823 E.  ,  2014/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/8823

KARAR NO : 2014/9781

MAHKEMESİ : KOZAKLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/38-2013/31

Taraflar arasında görülen tapu ve trafik kaydının iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.05.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat A. K. ile temyiz edilenler vekili Avukat M. Ç. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu ve trafik kaydının iptal ve tescil isteğine ilişkindir

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan A.. Ş..'in 25.8.2010 tarihinde noterde düzenlenen vekâletname ile adına kayıtlı taşınmazlar ile 50 KC 489 plakalı traktörün satışı için davalı Osman'ı vekil tayin ettiği, 7.12.2011 tarihli resmi senet ile de vekilin anılan vekâletnameyi kullanarak dava konusu 12,14 ve 105 nolu parsellerin davalı Ertuğrul'a satıldığı, 50 KC 489 plakalı traktörün ise 13.6.2011 tarihinde diğer davalı Adil adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, murisin maliki olduğu 150 ada 14, 120 ada 12 ve 125 ada 105 parsel sayılı taşınmazları ile 50 KC 489 plakalı traktörünü davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece vekâlet görevinin kötüye kullanıldığı iddiası ile açılan davada, pay oranında iptal ve tescil isteğinde bulunulamayacağından söz edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden davanın muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hâl böyle olunca; tarafların tüm delilleri toplanarak araştırma ve inceleme yapılması, dava konusu taşınmazlar yönünden yukarıda açıklanan ilkelerin gözetilmesi, traktör bakımından ise Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.