muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8404, Karar No: 2022/9471, Tarih: 28.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8404 E.  ,  2022/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : Birleşen Dosya Davacıları : Borçlular :..., (iflas ...) Tasfiye ...Petrol İnşaat Temizlik Nakliyat Gıda Turizm Otomotiv Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi, ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki birleşen dosya davacıları tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan İlk Derece Mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre, şikâyetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl ve Birleşen dosya davacıları aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi ...,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat ...,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin asıl ve birleşen dosya yönünden ayrı ayrı reddi nedeni ile asıl ve birleşen dosya davacıları aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular (asıl ve birleşen dosya davacıları) aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı ve temyiz konusu kararın Dairemiz Bozma Kararı sonrası olduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-Borçluların (Birleşen Dosya Davacıları) temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.02.2022 tarih ve 2021/530 E. - 2022/82 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “3” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u olan 111.575,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/228, Karar No: 2013/170, Tarih: 17.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/228 E.  ,  2013/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 223 ada 1 parsel sayılı 82,04 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ...... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açımıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyiz konusu 223 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmaz üzerinde iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre davacı ...'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Dava konusu taşınmaz üzerinde davacı tarafından dikilip yetiştirilen meyve ağaçlarının davacıya ait olduğunun 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmüne göre tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması isabetsiz davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükme 3. bend olarak “uzman bilirkişi .... tarafından düzenlenen 11.07.2012 tarihli raporda belirtilen 2 yaşında 2 adet elma fidanı, 4 yaşında 1 adet elma fidanı, 15 yaşında 1 adet ceviz ağacı, 5 yaşında 3 adet ceviz ağacı, 10 yaşında 2 adet kiraz-vişne

ağacından oluşan muhdesatların davacı ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilmesine” sözlerinin eklenmesine hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 17.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29786, Karar No: 2016/4933, Tarih: 18.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/29786 E.  ,  2016/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Karlıova Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'na değişik tarihlerde olmak üzere toplam 1966 litre motorin, 23 litre motor yağı ve 36 litre antifiriz sattığını, davalı tarafın satılan bu malların bedelini ödemediğini, ayrıca 650,00TL geçici teminatın da davalı tarafça ödenmediğini belirterek, 7.100,00TL'nin satış tarihlerinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, o tarihlerde zaten ihale ile alım olduğunu ve bedellerinin ödendiğini, davaya konu edilen alımların kurumlarınca yapılmadığını, kim aldıysa onun sorumlu olacağını savunmuştur.

Mahkemece, davanın 2.211,28TL yönünden kısmen kabulüne dair 26.09.2012 tarihli kararının taraflarca temyizi üzerine, Dairemizce hüküm davacı yararına bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın aynı şekilde yine 2.211,28TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, yine taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı okula teslim ettiğini iddia ettiği malların, teslim belgelerini de ibraz etmek suretiyle, bedelini istemiş; davalı ise böyle bir teslimin olmadığını savunmuştur. Dairemizin bozma ilamından önce, mahkemece, dosya içerisinde bulunan teslim belgelerinden yalnızca geçici okul müdürü ...'a yapılan teslimler değerlendirilmek suretiyle kabul edilerek hüküm tesis edildiğinden, Dairemizin 21.05.2013 tarih, 2013/2341 - Esas 2013/13193 Karar sayılı bozma ilamında, diğer teslim belgelerinde de okul müdürü . . adı geçtiğinden, teslim belgeleri altındaki imzaların ona ait olup olmadığı, böylece iddia edildiği gibi teslimin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması istenilmiş; bozmaya uyularak yapılan yargılamada okul müdürü .. . ifadesi alınmış ve imzasının bulunduğu teslim belgelerinde belirtilen akaryakıtların okul tarafından kullanılmak üzere teslim alındığı anlaşılmıştır. Hal böyle olmasına ve mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozma gereğince hüküm tesis edilmemiş, davanın yine kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararları tarafları yönünden usulü kazanılmış hak oluşturur. Bu nedenle, mahkemenin bozmaya uygun olarak yaptığı araştırma neticesinde davanın tümden kabulüne karar vermesi gerekirken, yanlış değerlendirmeyle aksi yönde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21,15 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8832, Karar No: 2017/23674, Tarih: 31.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8832 E.  ,  2017/23674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının 01.02.2007 tarihinden itibaren ... Devlet Hastanesinde değişen alt işverenler bünyesinde, sıhhi tesisat teknisyeni olarak görev yaptığını, davalı ...’nın asıl işveren olduğunu, davacının çalıştığı işyerinin hiç değişmediğini, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiği 26.05.2014 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını beyanla kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile Bakanlık arasında iş ilişkisini bulunmadığını, davacının hizmet alım sözleşmesi ile işi üstlenen yüklenicilerin işçisi olduğunu, işin anahtar teslimi olarak ihale edildiğini, bu sebeple davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca davacının emekliliğe ilişkin belge sunmadığını, bu sebeple aktin feshi tarihinden itibaren faiz talep edemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karara karşı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi maddesi gereğince, hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde kıdem tazminatı alacağı için aktin feshi tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi uygulanmasını talep etmiş, 24.11.2014 tarihli ıslah dilekçesinde ise, ıslah edilen kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları için yasal faiz talep etmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde kıdem tazminatı alacağı için aktin feshi tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi uygulanmasını talep etmiş, 24.11.2014 tarihli ıslah dilekçesinde ise, ıslah edilen kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları için yasal faiz talep etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde talep edilen 5.000 TL kıdem tazminatı alacağı için aktin feshi tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi, ıslah dilekçesinde talep edilen 6.422,48 TL için ise, yine aktin feshi tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, kıdem tazminatı alacağının tamamı yönünden en yüksek mevduat faizine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bu husus bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yer alan “kıdem tazminatına iş akdinin fesih tarihi olan 26.05.2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte” rakam ve sözcükleri hükümden tamamen çıkartılarak, yerine “dava dilekçesinde talep edilen 5.000 TL kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 26.05.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte, ıslah dilekçesinde talep edilen 6.422,48 TL kıdem tazminatının ise akdin fesih tarihi olan 26.05.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9748, Karar No: 2016/12968, Tarih: 03.10.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/9748 E.  ,  2016/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdur ...'in beyanına göre, suça konu motosikletin ikametinin kapısı kilitli olmayan avlusundan çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun kolluk görevlilerince yakalanması ile suçlamayı kabul ederek, mağdura ait motosikleti bıraktığı yeri göstermek suretiyle mağdura çalınan motosikletin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdur ...'in beyanına göre, suça konu motosikletin ikametinin kapısı kilitli olmayan avlusundan çalındığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunana suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4 maddesi gereğince aynı maddenin (1.) fıkrasına göre hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2149, Karar No: 2012/6867, Tarih: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2149 E.  ,  2012/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Katılma kararının verildiği 07.10.2009 tarihli duruşmada hazır bulunan sanıklar, sanıklar müdafii ile Cumhuriyet savcısının o celse ve daha sonraki celselerde bir itiraz ileri sürmedikleri anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2009 gün ve 2009/143 sayılı iddianamede ve Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2009 gün ve 2009/39-23 sayılı görevsizlik kararında, Bakırlar Tekstil San. ve Tic. A.Ş.’nin Yönetim Kurulu Üyeleri olan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında, “Vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen, saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen ve kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydettikleri” iddia olunarak 213 sayılı Yasanın 359/a-1. maddesi gereğince cezalandırılmalarının talep edilmesine rağmen anılan madde ve fıkranın "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunu işaret edip bu eyleme ilişkin bir iddianın bulunmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmaması,

2- Sanıkların 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında Özdemir Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması, sanıkların suçlamaları kabul etmemeleri, şirket hakkında düzenlenen 02.09.2008 tarih ve VDENR-2008-109/1 sayılı Vergi Tekniği Raporu ile Pamukkale Vergi Dairesi Müdürlüğü mükelleflerinden "Özdemir Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti." hesaplarını incelenmesi sonucu düzenlenen 31.10.2007 tarih ve 4 sayılı Vergi Tekniği Raporunda ise, Bakırlar Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'nin herhangi bir mal ve hizmet tesliminde bulunmaksızın adı geçen firmanın sahte faturalar düzenlediğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, her iki firmanın ilgili dönemlere ait defter ve belgelerinin getirtilerek kapsamlı bir şekilde incelettirilmesi fiili ve kaydi envanter yaptırılıp karşılaştırılması, sahte olduğu iddia olunan faturalara konu malların bedellerinin alıcı firma "Özdemir Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti" tarafından satıcı firma durumunda olan "Bakırlar Tekstil A.Ş."'ye elden mi yoksa çek, senet gibi resmi belgeler ve banka aracılığıyla mı yapıldığının araştırılarak ödemelerin fatura içerikleri ile uyumlu olup olmadığınınbelirlenmesi, katılan kurumdan ilgili şirket hakkında suç tarihleri itibariyle irsaliyesiz mal sevk edildiğine dair fiili bir tespitin bulunup bulunmadığının sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3144, Karar No: 2017/679, Tarih: 20.02.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3144 E.  ,  2017/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki asıl-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde asıl-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... ile asıl-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesinin haksız feshedilmesi nedeniyle; kâr mahrumiyeti ve sözleşme masraflarından doğan zararların tahsiline karar verilmesi isteminden ibaret olup, mahkemece sözleşme masraflarına ilişkin istemin reddine, kâr kaybı zararının kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine;

Dairemizce: ”1- ... tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık 19.12.2006 tarihinde imzalanan Tuzla Havzası Atıksu Ana Toplayıcı ve Şebeke Bağlantıları İnşasına ilişkin sözleşmenin davalı tarafından feshedilmiş olmasından kaynaklanmıştır. 818 Sayılı Borçlar Yasası’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olan bu sözleşmede davacı yüklenici, davalı taraf ise iş sahibidir. Eldeki bu davada yüklenici sözleşmenin haksız feshi nedeniyle sözleşmenin ifa olunacağına güvenerek yaptığı masraflar ile mahrum bırakıldığı kâr kaybı zararını istemektedir. Anılan Yasa’nın BK. 96. madde hükmünce, alacaklı, alacağının tümünü veya bir bölümünü alamazsa, borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini kanıtlamadıkça bundan doğan zararı ödemek zorundadır. Görülüyor ki, davacının zararının karşılanabilmesi için davalının fesihte kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Bir başka anlatımla, davalı iş sahibi fesihte kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça davacı zararını ödemekten kaçınamaz. Davalı iş sahibi bu nedenle kesinleşen yargı kararı uyarınca davacının sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını ve kusursuzluğunu savunmuştur.