muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2446, Karar No: 2022/20184, Tarih: 08.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2446 E.  ,  2022/20184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

Katılan vekilinin temyizinin beraat hükümlerine, sanık ve müdafiin temyizinin mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 2008, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanık hakkında yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile beraat hükümleri verilmiş ise de, sanığın bozma öncesi savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, ... isimli muhasebecinin kendisinin adına iki şirket kurduğunu, kendisine ortak olmayı ve resmiyette kendisinin adını kullanmak istediğini söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini, şirket kurduklarını, kendisinin mesul olduğu şirket adına sahte fatura kullanmış olduğunu, kendisinin bu durumdan haberinin olmadığını, kadın kuaförü olduğunu, bu işlerden anlamadığını, çocukluk arkadaşı olduğu için kıramadığını ifade ettiği, sanık hakkında tüm takvim yılları için verilen mahkûmiyet hükümlerinin Dairemizin 14.03.2019 tarih, 2016/11860 Esas ve 2019/2641 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığın savunmasında adı geçen ... isimli bir muhasebecinin oda kayıtlarında yer almadığının belirlenmesi, bozma sonrası alınan savunmasında, dosyada mevcut faturalar üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını ifade etmesine rağmen, temin edilen bir kısım faturalar üzerinde yer alan imzaların sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilmesi karşısında, dosya kapsamından gerçek bir ticari faaliyeti olmadığı anlaşılan mükellefiyeti tesis ettirmek suretiyle atılı 2008, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun sübuta erdiği gözetilmeden yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

2- 2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçu ile 2008, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının sübutunun kabulü halinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ve müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, belirtilen sebeplerle beraat hükümleri ile diğer yönleri incelenmeyen mahkûmiyet hükmünün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27790, Karar No: 2013/13416, Tarih: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27790 E.  ,  2013/13416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/284633

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

NUMARASI : 2008/261 (E) ve 2009/274 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı hakaret suçunu birden fazla kişiye tek bir fiille işlemiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek iki mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

3- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 9 ay 10'ar gün hapis cezalarının, günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sonucu 5.600,00'ar TL yerine 4.000,00'er TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14252, Karar No: 2012/14009, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14252 E.  ,  2012/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, emekli maaşına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; ... Suni Gübre Ltd. Şti.'nin ortak ve yöneticisi olan davacının bu şirketin kurumlar vergisi borcu nedeni ile emekli maaşına konulan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

Davaya İş Mahkemesinde bakılmış ise de bu davadaki önsorun davanın hangi yargı yoluna tabi olduğu noktasındadır.

Uyuşmazlık, takip hukuku anlamında borçlunun haczedilmezlik iddiasına ilişkindir. Davacının ortağı ve yöneticisi olduğu şirketin vergi borcu nedeniyle Kütahya ... tarafından 6183 sayılı Yasa'ya tabi olarak takip başlatılmış davacının almakta olduğu yaşlılık aylığı üzerine haciz konulması için SGK'na haciz bildirisi gönderilmiş, haciz bildirisi üzerine SGK tarafından yaşlılık aylığı üzerine haczi uygulanmıştır. Yapılan takibin alacaklısı Vergi Dairesi, borçlusu ise davacıdır. Davada davalı olarak da Vergi Dairesi gösterilmiştir. SGK ise sadece alacaklı tarafından konulan haczi uygulamakla yükümlü olan talimat mercii konumundadır.

Vergi daireleri ile mükellefler arasında 6183 sayılı Yasa hükümlerinin uygulamasından doğan uyuşmazlıklarda vergi dairelerince tesis edilen işlemler idari işlem niteliğinde olduğundan, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri nedeniyle hukuka aykırı olduklarından bahisle iptalleri için açılacak davalar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince idari yargı yerinde (vergi mahkemesinde) çözümlenecektir. Vergi daireleri ile mükellefler arasındaki uyuşmazlık idari yargı yerinde (vergi mahkemesinde) giderilmedikçe adli mahkemeler idareyi bağlayıcı bir eylem ve işleme zorlayıcı nitelikte karar veremezler.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 506 sayılı Yasanın 134. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 101. maddesi, anılan yasaların uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasası'nın 1. maddesinde, iş mahkemelerinin görev alanı belirlenmiş olup İş Yasası'na göre işçi sayılan kişilerle işverenler arasında hizmet akdinden veya İş Yasası'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk (iş) davaları ile sendikaların açacakları ve bu sıfatla aleyhlerine açılacak hukuk davalarına; Sosyal Güvenlik Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara bakılacağı öngörülmüştür. 05.12.1977 tarih, 4/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği gibi mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilmesi veya değiştirilmesi mümkün değildir. İş Mahkemeleri özel kanunla kurulup görevleri istisnai nitelik taşıdığından 5521 sayılı Yasa’da sınırlı olarak sayılmış dava ve uyuşmazlıklar ile diğer yasaların iş mahkemelerini görevlendirdiği dava ve işler dışındaki dava ve işlere iş mahkemelerinde bakılamaz.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; davalı Kütahya ...'ne yönelik açılan ve görülen inceleme konusu davada, taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Yasa'nın uygulama yeri bulunmadığından, sözü edilen 101. madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesi görevli olmayıp, idari yargının görevli olduğunun belirgin bulunmasına göre, davaya bakmaya adli yargı yeri değil idari yargı yeri görevli olduğundan davanın " yargı yolu bakımından reddine ” karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 10/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/729, Karar No: 2015/4751, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/729 E.  ,  2015/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 30.09.2014 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 04.11.2014 günlü dilekçe ile temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9674, Karar No: 2022/13171, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9674 E.  ,  2022/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Karşıyaka 3.Sulh Hukuk ile Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçük ...'in MERNİS adresinin "...., Mahallesi, ...., Caddesi, ...., Evler Sitesi ...,Blok, No:..., ... İç kapı no: 24 ..../Ankara" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün babası ...'in 26/05/2022 tarihli dilekçesi ile, küçüğün Türkiye'den ayrılmadan önceki adresinin “.... Mahallesi, /...., Sokak, No:...,, B Blok D:..., ...../İzmir” adresinde ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesi gereğince vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesi gereğince ise vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır hükmü ile diğer yandan, aynı Kanun’un 411. maddesi uyarınca da vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir hükümleri dikkate alındığında; dosyanın incelenmesi sonucu; Susuz Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan kolluk araştırmasında kayyım tayini talep edilen küçüğün “Rusya ”ülkesinde annesi ile ikamet ettiği, küçüğün babası tarafından dosyaya sunulan 26.05.2022 tarihli dilekçede küçük Aurani Türker'in Türkiye'den ayrılmadan önceki ve dava açılış tarihindeki son adresinin “....., Mahallesi, ....,/3 Sokak, No:...., B Blok Daire:......../İzmir” adresinde ikamet ettiğinin beyan edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15929, Karar No: 2017/7019, Tarih: 28.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15929 E.  ,  2017/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içindek 29.02.2016 tarihli yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında mutlak koruma alanında kaldığı bildirilmiştir.

Buna göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

.../...

-2-

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre değer biçilmesi gerekirken, taşınmazı arazi niteliğinde kabul eden rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1438, Karar No: 2011/2204, Tarih: 28.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1438 E.  ,  2011/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 150 ada, 32 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümün tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine ve muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali istemi ile idari yargı yerinde açtıkları dava sonucunun beklenmesi gerektiğini, çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4453, Karar No: 2023/3925, Tarih: 27.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4453 E.  ,  2023/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1175 E., 2022/170 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun aktif husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu 918 parsel sayılı taşınmazın 16.07.2013 tarihinde İnegöl Belediyesi tarafından 240.000,00TL bedelle müvekkillerinin üyesi oldukları dava dışı S.S. İnegöl Kasaplar Temin Tevzii Kooperatifine satıldığını, yapılan satım işlemini daha sonra ilgili dönem kooperatif yöneticisi olan Eşref Güç tarafından ilgili kooperatif üyelerine hiçbir bilgilendirme ve yasal yetki ve karar almadan görevi kötüye kullanmak suretiyle 08.11.2013 tarihinde yine kendisinin kurucusu olduğu özel şirket olarak kurulan davalı şirkete 250.000,00TL bedelle satıldığını, müvekkilerinin 2004 yılında kurulmuş olan ilgili kooperatifin üyeleri olduklarını, bu yasal olmayan satımı öğrendiklerinde İnegöl Cumhuriyet Savcılığına yasal olmayan işlemi yapan kooperatif yöneticisi hakkında suç duyurusunda da bulunduklarını, üyesi oldukları kooperatifin 2013 tarihinde yapılan genel kurulda yasal olmayan çoğunluk sağlanmadan karar alındığını, yapılan bu satım işleminin hem yasaya aykırı, hem muvazaalı hem de çıkar temin etme amaçlı olduğunu ileri sürerek, satış işleminin iptali ile, 918 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olan tapusunun iptali ile üyesi bulundukları S.S. Kasaplar Temin Tevzii Kooperatifi adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacıların iddialarının hiçbir hukuki ve maddi dayanağı bulunmadığını, davacıların üyesi bulunduğu bu kooperatifin, dava konusu taşınmazın satışına 15.07.2003 tarihinde yaptıkları genel kurul toplantısında karar verdiklerini, genel kurul kararında bu taşınmazın müvekkili şirkete satılması veya kirava verilmesi konusunda yönetim kuruluna vetki verilmesine oy birliğiyle karar verildiğini, genel kurul kararının yasalara ve kooperatif anasözleşmesine uygun olduğunu, davacıların genel kurul toplantısından haberdar oldukları halde bu toplantıda alınan kararlara karşı anasözleşmenin 38.maddesine göre 1 ay içerisinde kooperatifin merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemeye başvurma haklarına sahipken bu haklarını kullanmadıklarını, aradan geçen 3 yıla yakın bir süreden sonra böyle bir davanın açılmasının hiçbir hukuki dayanağının bulunmadığını, müvekkili şirketin tapu kaydına iyiniyetli güvenerek iktisap ettiğini, bedelini ödediklerini, davacıların bu değerin düşük olduğu düşüncesinde olmaları halinde genel kurul kararın iptali için 1 ay içerisinde dava açmaları gerektiğini ve bu prosedürün de müvekkili şirketi alakadar eden bir durum olmadığını, bu hususun kooperatifin kendi iç meselesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın tarafların üyesi bulunduğu kooperatif tarafından 240.000,00 TL bedel ile satın alındığı, bundan 4 ay sonra dava konusu taşınmazın davalı şirkete satıldığı, davacıların bu satış nedeniyle zarara uğradıklarının iddia edildiği, zarara uğradığını iddia eden her kooperatif üyesinin dava açma hakkının bulunduğu, davalının husumete ilişkin itirazlarının yerinde olmadığı, satış kararı verilen kooperatif genel kurulu toplantısının usulüne uygun gerçekleştiği, yasal itiraz sürelerinin dolduğu, gerekli ilanların yapıldığı, dava konusu taşınmazın alındığı bedelden daha yüksek bir bedele satıldığı, bu sebeple kooperatifin maddi bir zararının bulunmadığı, her ne kadar alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmaz rayiç değerinden düşük bir bedel ile satılmış ise de, taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasındaki farkın tek başına muvazaa iddiasını kanıtlar nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri