muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2709, Karar No: 2024/1092, Tarih: 11.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2709 E.  ,  2024/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/451 E., 2023/417 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2018/93 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Osmangazi EDAŞ tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Osmangazi EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili Belediyenin, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafça tahakkuk ettirilen faturalarda kayıp/kaçak vb. bedellerin haksız şekilde tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 01.02.2006 tarihinden dava tarihine kadar müvekkil şirketten tahsil edilen kayıp/kaçak, iletim, dağıtım, PSH ve perakende satış hizmeti bedelleri ile KDV paylarından kaynaklanan alacaklarının davalılardan sorumlu oldukları miktarlarda sınırlı olmak kaydı ile müteselsilen ve müşterek tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ vekili; idari yargının görevli olduğunu, pasif husumet yokluğu olduğunu, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, yapılan tahakkukların mevzuata ve yasal düzenlemelere uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... EPSAŞ vekili; davacının müvekkil şirketin abonesi olduğunu, davaya konu faturalardaki bedelleri müvekkil şiketin belirlemediğini, bu bedellerin EPDK'ya ait olduğunu, belirlenen tarifelerin uygulanmasının müvekkil şirket için zorunlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... EPSAŞ vekili; davacının müvekkil şirketin abonesi olduğunu, davaya konu faturalardaki bedelleri müvekkil şiketin belirlemediğini, bu bedellerin EPDK'ya ait olduğunu, belirlenen tarifelerin uygulanmasının müvekkil şirket için zorunlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı arasında elektrik tüketimine ilişkin abonelik sözleşmesinin bulunduğu, davalının normal tüketim bedelinin yanı sıra davaya konu kayıp/kaçak vb. bedellerin davacı adına düzenlenen faturaya eklediği ve bu bedellerin davacıdan tahsil edildiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, 17.06.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'un 21 nci maddesi ile 6446 sayılı Kanun'un 17,19 ve 20 nci maddeleri değiştirilerek davaya konu kesintiler hakkında dava açılamayacağının belirtildiği, açılan davalarda denetimin sadece yapılan kesintilerin EPDK karar ve ilkelerine uygun olup olmayacağı ile sınırlı olduğunun hükme bağlandığı, bu itibarla 6719 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce açılmış olan bir davada mahkemenin inceleme yetkisi sadece yapılan kesintinin EPDK'nın belirlediği miktar ve ilkelere uygun olup olmadığı hususunda olduğu, davacıdan yapılan kesintilerin EPDK'nın düzenleyici işlemlerine uygun olduğu, bu nedenle davacının yukarıda anlatılan yasal düzenlemeler karşısında kendisinden yapılan kesintileri talep edemeyeceği, her ne kadar kaldırma kararı öncesi davanın reddine karar verilmiş ise de; davanın açılmasından sonra 6719 sayılı Kanun yürürlüğe girmiş olmakla; davanın konusu kalmadığından açılmış bulunan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, davacı dava açtığı tarihte dava açmakta haklı olduğundan lehine maktu vekalet ücreti verilmesi, davacının yaptığı yargılama harç ve giderlerinden davalının sorumlu tutulması, yasal değişiklik nedeniyle bu yönde karar verilmiş olduğundan davalı lehine vekalet ücreti verilmemesi gerektiğinden bahisle; konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine maktu vekalet ücreti takdirine, yapılan yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Osmangazi EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Osmangazi EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davanın yargılama sırasında çıkartılan yasa nedeniyle reddedilmesine rağmen müvekkili lehine vekalet ücreti hükmedilmediğini, açılış tarihi itibariyle haklı olduğundan bahisle davacının dava açmakta haksız olduğundan bahsetmenin mümkün olmadığı yönünde karar verilmesinin EPDK'nın düzenleyici işlemlerini, mevzuat ve kurul tarifelerini görmezden gelmek olduğunu, dava konusu kalemlerin yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler ile belirlenen ve EPDK'nin düzenleyici işlemlerine tabi tahakkuklar olduğunu, dolayısıyla emredici ve düzenleyici mevzuata dayanarak açılmış bir dava bulunmadığını, bu nedenle davanın açılış tarihi itibariyle Yargıtay Kararına dayanarak esas incelemesi yapılmaksızın baştan itibaren davacının haklı olduğu ve kanun değiştiği için haksız duruma düştüğü hususundaki gerekçenin yasa ve usule aykırı olduğunu, EPDK'ya dağıtım bölgeleri arasında farklı düzenlemeler yapma ve kayıp/kaçak oranlarının belirlenmesi konusunda sınırları belirsiz bir yetki verilmediğini, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu ve hukuksuz ve keyfi düzenlemelere karşı zaten korunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın açıldığı tarihteki mevzuat ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Osmangazi EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aboneden tahsil edilen kayıp/kaçak ve diğer bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6446 sayılı Kanun'un 17, geçici 19 ve 20 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının Dairemizin aynı konudaki yerleşmiş içtihadına uygun bulunmasına, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kısmında ve istinaf eden tarafın ''Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş.'' olmasına rağmen sehven '' Osmangazi Elektrik Perakende Satış A.Ş.'' olarak gösterilmesinin maddi hata olup mahallinde her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6489, Karar No: 2019/9393, Tarih: 19.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6489 E.  ,  2019/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 03.01.2011 tarihinde işlenen suç için 20.04.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 05.05.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 30.12.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 14.04.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.05.2011 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 31.12.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının 7 ay 26 gün durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 03.01.2011 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 03.01.2011 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı TCK’nun 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suç olarak tanımlanmış olup, halka açık oldukları zamanlarda iş yerine girmenin suç oluşturmayacağı, somut olayın gerçekleştiği zaman itibari ile suça sürüklenen çocuğun açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği iş yerine girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11265, Karar No: 2017/1243, Tarih: 13.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/11265 E.  ,  2017/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen düşme kararının temyiz itirazlarının incelenemesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen düşme kararının temyiz itirazlarının incelenemesinde:

Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığının, kullandığı en son sahte fatura tarihinin 14.12.2005 olduğunun iddia olunduğu somut olayda, suç tarihinin 21.01.2006 tarihi olarak belirlenmesi gerektiği cihetle; suç tarihi itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12067, Karar No: 2010/11160, Tarih: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12067 E.  ,  2010/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 15/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili Av. ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Yayın gününde yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince, basılmış eserler yolu ile gerçekleştirilen eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararlardan dolayı, süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan davalılardan ...'na, yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince, husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek, hakkında istemin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 275. maddesi uyarınca: “Mahkeme, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir; hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.”

Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. Bilirkişi düşüncesine başvurulması, maddeye açık aykırılık oluşturmaktadır. Yerel mahkemece, usule aykırı biçimde bilirkişi görüşü alınarak ücretinin de davalı tarafa yükletilmesi doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

2009/12067-2010/11160

3-Davaya konu yazıda, davacının aynı zaman dilimi içerisinde hem ... 19 Mayıs Üniversitesi'nde hem de ... Eğitim Fakültesi'nde görevli göründüğü ve ücret aldığı belirtilmiş olup habere dayanak olarak da, Türkiye Büyük Millet Meclisi Meclis Araştırma Komisyonu raporu gösterilmiştir.

2009/12067-2010/11160

3-Davaya konu yazıda, davacının aynı zaman dilimi içerisinde hem ... 19 Mayıs Üniversitesi'nde hem de ... Eğitim Fakültesi'nde görevli göründüğü ve ücret aldığı belirtilmiş olup habere dayanak olarak da, Türkiye Büyük Millet Meclisi Meclis Araştırma Komisyonu raporu gösterilmiştir.

Yerel mahkemece, davalı tarafından yargılama sırasında bildirilen 10/251 esas numaralı Meclis Araştırma Komisyonu Raporu getirtilip irdelenerek ve tartışılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1), (2) ve (3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15305, Karar No: 2015/1502, Tarih: 02.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15305 E.  ,  2015/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm için yeterli olmadığı açıklanarak; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde idare tarafından düzenlenmiş kıyı kenar haritası bulunup bulunmadığı sorularak varsa kıyı kenar haritasının yerine uygulanması suretiyle taşınmazın konumunun belirlenmesi, kıyı kenar haritası yoksa 3621 sayılı Kanun'a göre taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre konumunun tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının anlaşılması halinde davacıya tanık listesi vermesi bakımından süre verilerek, davacı ve satıcıların zilyetliklerinin usulen araştırılması” gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, dahili davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Çekişmeli 2732 parsel sayılı taşınmaz, komşu 1643 parsele uygulanan 1937 tarih ve 909 numaralı vergi kaydının doğu sınırının dava konusu yeri "deniz" okuması nedeniyle kayıt miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tarla vasfıyla tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece, Yargıtay bozma kararından sonra yapılan keşfe katılan ziraatçı bilirkişi ............ tarafından tanzim edilen raporda; taşınmazda zirai üretim bulunmadığı, taşınmazın çalılar ve yabani otlarla kaplı olduğu, üzerinde 1 adet 100 yaş üzeri zeytin ağacı olduğu yönündeki tespitler nedeniyle davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin yerine getirilmesi zaruridir. Hükmüne uyulan bozma ilamında; “Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde idare tarafından düzenlenmiş kıyı kenar haritası bulunup bulunmadığı sorularak varsa kıyı kenar haritasının yerine uygulanması suretiyle taşınmazın konumunun belirlenmesi, kıyı kenar haritası yoksa 3621 sayılı Kanun'a göre taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre konumunun tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, taşınmazın kıyı kenar çizgisi