muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4323, Karar No: 2019/7940, Tarih: 07.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4323 E.  ,  2019/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 91/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2012/1064 Esas, 2013/836 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 31/05/2018 gün ve 5856 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2018 gün ve KYB. 2018/49161 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinde düzenlenen "yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan dava açıldığı, anılan Kanun'un 91/1. maddesinin " 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklinde düzenlendiği, olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan 06/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu ağaçların yakacak vasıfta olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan 6831 sayılı 91/1-2.cümle maddesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 06/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda suça konu dişbudak ağaçlarının yakacak vasıfta olduğu tespit edilmekle sanık hakkında temel ceza belirlenirken emvalin yakacak vasıflı olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinden,

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 06/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda suça konu dişbudak ağaçlarının yakacak vasıfta olduğu tespit edilmekle sanık hakkında temel ceza belirlenirken emvalin yakacak vasıflı olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2012/1064 Esas, 2013/836 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği hükmün "1" numaralı bendinin 2.paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasıyla yerine "Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2 cümlesi uyarınca cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına," ve "Verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak TCK'nın 62/1. maddesi gereğince verilen cezada takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına " fırkasının eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12258, Karar No: 2018/3118, Tarih: 15.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/12258 E.  ,  2018/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR: 1-....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı TOKİ'nin, dava dışı müteahhit şirketlere inşa ettireceği “... Toplu Konut Projesi”'den ... 2 sitesi C2-4 blok 20 nolu daireyi 17.7.2006 tarihli sözleşme ile satın aldığını ve teslim edildiğini, reklam, tanıtım ve broşürlerde yüksek inşaat kalitesi vaadinde bulunulduğunu ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalıya ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek, eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak 10.000,00 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığından reddine, eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olarak 7.345,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede) ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede) ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 17.7.2006 tarihinde satın ve teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 17.7.2006 tarihinde satın ve teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; her ne kadar mahkemece, dairede alçı kartonpiyerin yapılmaması ve balkonlara kapaklı priz telefon ve Tv prizinin konulmaması, eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4226, Karar No: 2014/6121, Tarih: 05.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4226 E.  ,  2014/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı en yakın kadastro parselleri ile birlikte gösterir orijinal pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden istenerek (mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi krokisi de gönderilerek sureti ile) dosya içerisine alınması ve getirilecek pafta örneğinden dava konusu taşınmaza sınır teşkil eden ya da yakınında bulunan kadastro parselleri tesbit edilerek, bu parsellere ilişkin kadastro tutanak suretleri, tesbitlerine esas tutulan tapu ve vergi kaydı varsa bu kayıtlar, hükmen oluşanlar varsa hüküm dosyalarının ve tapu kayıtlarının dosya içerisine alınması,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastrosunun hangi tarihte yapılıp kesinleştiği ve arazi kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın hangi vasıfla tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorulması ve alınacak cevabî yazının dosya içerisine alınması,

3) Yukarıda yazılı belgeler dosya içerisine alındıktan sonra dosyanın raporları hükme esas alınan fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen en eski tarihli ve dava tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita da dava konusu taşınmazı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/343, 345, 347, 337, 341, 339 ve 335 E. sayılı dosyalarında dava edilen taşınmazları her birinin hangi dosyada davalı olduğunu da ayrı ayrı belirtmek ve yakın komşu parselleri ile birlikte gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21492, Karar No: 2017/36542, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21492 E.  ,  2017/36542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/599, Karar No: 2015/2272, Tarih: 14.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/599 E.  ,  2015/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/78823

MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/12/2012, 2012/161 (E) ve 2012/243 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık , mağdurlar yönelik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanığın mağdur yönelik nitelikli kasten yaralama suçunun suç vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerden takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-) Sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü sanık ve mağdur arasında çıkan tartışma sırasında sanığın bıçakla mağdur ikisi karın bölgesinden ve sol koldan olmak üzere toplamda 3 kez yaraladığı, mağdur karın bölgesine isabet eden iki bıçak darbesinin ayrı ayrı ince barsak yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, mağdur sol koluna isabet eden bıçak darbesinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmesine neden olmayacak düzeyde olduğu olayda; Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yaraların yerleri ve nitelikleri dikkate alındığında sanığın mağdur yönelik eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itrazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA) 14/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15960, Karar No: 2023/1247, Tarih: 15.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15960 E.  ,  2023/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 15.05.2015 tarihli 2015/12417 soruşturma numaralı iddianame ile, olay günü şikayetçiye ait iş yerine hırsızlık amacıyla giren suça sürüklenen çocuğun buradan 400,00 TL para çalması eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c ve 31/2 maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.Denizli Çocuk Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/464 Esas, 2015/1020 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Denizli Çocuk Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/464 Esas, 2015/1020 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/19613 Esas, 2021/14996 Karar sayılı ilâmıyla; "Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuğun farik mümeyyiz olup olmadığına ilişkin düzenlenen raporda, yalnızca ''Hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun, gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması," sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilâmına uyan Denizli Çocuk Mahkemesi, 01.03.2022 tarihli ve 2021/552 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyizi kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR