muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3833, Karar No: 2018/4164, Tarih: 26.04.2018

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı hususunda yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı hususunda yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2022/9979, Karar No: 2022/13400, Tarih: 26.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9979 E.  ,  2022/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davalı Şirkette 2008 yılında işe girdiğini ve işten çıkartıldığı 2012 yılının Haziran ayına kadar elektrik teknisyeni olarak görev yaptığını, müvekkilinin çalıştığı dönemlerde ücretlerini eksik aldığını, fazla çalışma ücreti ve prim alacaklarının ödenmediğini, müvekkilinin haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, prim alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacıya tüm alacaklarının ödendiğini savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 20.02.2019 tarihli ve 2017/20359 Esas, 2019/3827 Karar sayılı kararı ile özetle ve sonuç olarak; davacıya kıdem tazminatına istinaden 4.600,00 TL ödeme yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunduğu bu nedenle iddia ve savunma doğrultusunda davacının ücret kartına el konulup konulmadığının, davacının banka hesabına kıdem tazminatı adı altında yatan paranın hangi ATM'den çekildiğinin, gerek kamera kayıtları gerekse de ATM kayıtları incelenerek belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi ve Mahkemece davalının cevap dilekçesinin ıslahı yolu ile ileri sürdüğü zamanaşımı itirazı değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukuka imkân bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukuka imkân bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta; davalı tarafından, davacının hesabına 20.05.2011 tarihinde kıdem tazminatına mahsuben 4.600,00 TL ödeme yapılmış ve bu ödeme kıdem tazminatı alacağından mahsup edilememiştir. Davacı 4.600,00 TL'nin hesabına yatırıldığını kabul etmekle birlikte bunun daha sonra Y.K. isimli kişi tarafından diğer çalışanlar gibi kendisinden geri alındığını iddia etmiştir. Dosyada 20.05.2011 tarihli banka dekontu mevcut olup bu dekonta göre davacıya 4.600,00 TL kıdem tazminatı açıklamasıyla ödeme yapıldığı sabittir. Davacının banka hesabına yatan bu ödemenin, davalı İşverenin yönlendirmesiyle tekrar davalıya verildiği iddiası davacı tarafından usulünce ispat edilememiştir.

Açıklanan nedenle, 20.05.2011 tarihinde yani ... sözleşmesinin feshinden önce yapılan bu ödemenin ödeme tarihinden fesih tarihine kadar hesaplanacak yasal faizi ile birlikte hesaplanıp hüküm altına alınan kıdem tazminatı tutarından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4215, Karar No: 2011/13769, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4215 E.  ,  2011/13769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelleri ile geçici irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelleri ile geçici irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazlarda şeftali net gelirine göre geçici irtifak bedelinin ve zarar gören şeftali ağacı bedellerinin tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12693, Karar No: 2017/2795, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12693 E.  ,  2017/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14968, Karar No: 2018/1714, Tarih: 13.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/14968 E.  ,  2018/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 159/1, 35, 62, 53 ve 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan tarafından sanığa ait iş yerinin 3 yıl süreliğine kiralandığı ve kiralama esnasında da teminat olarak suça konu 3.000 TL bedelli senedi verdiği, kira süresi bitmesine rağmen katılanın iş yerini iki gün geç teslim ettiği ve taraflar arasında iş yerinin sözleşme koşullarına uygun teslim edilip edilmediği hususunda ihtilaf oluştuğu, bunun üzerine sanığın daha önce katılandan aldığı senedin vade tarihini değiştirerek, sanık aleyhinde icra takibine başladığı, ancak katılanın itirazı üzerine icra takibinin durdurulması nedeni ile her hangi bir menfaat elde edemediği, sanık savunması, katılan beyanı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalmış hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13107, Karar No: 2019/1031, Tarih: 05.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/13107 E.  ,  2019/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Genel Kurul Kararının İptali

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.02.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... Başkanı ... bizzat ve vekili Avukat ... ve karşı taraftan temyiz eden davacı ... ile vekili Avukat ... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, Türkiye ... Federasyonun 22.10.2016 tarihinde yapılan 4. Olağan Genel Kurulu ve 5.Mali Genel Kurulun iptali ile yeniden seçim yapılabilmesi ve yönetim boşluluğu oluşmaması için kayyım tayini istenmiş; ilk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile Türkiye ... Federasyonun 4. Olağan Genel Kurulu ve 5.Mali Kurulu seçiminin iptaline, diğer taleplerinin reddine dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı federasyonun seçimli genel kurulunun iptali ile kayyım atanması istemlerine ilişkindir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalı federasyonun seçimli genel kurulunun iptali ile kayyım atanması istemlerine ilişkindir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu'nun Ek 9. maddesi gereği spor dalı ile ilgili faaliyetleri ulusal ve uluslararası kurallara göre yürütmek, gelişmesini sağlamak, sporcu sağlığı ile ilgili konularda gerekli önlemleri almak, teşkilatlandırmak, federasyonu uluslararası faaliyetlerde temsil etmek ve Tahkim Kurulu kararlarını uygulamakla görevli ve yetkili, özel hukuk hükümlerine tabi merkezleri Ankara'da olan bağımsız spor federasyonları kurulacağı, federasyonların merkez teşkilatının; en üst organ olarak genel kurul, yönetim, denetim, disiplin kurulları ile genel sekreterlikten teşekkül edeceği, genel kurulun iptalini Bakanlığın gözlemci raporunun verildiği, ilgililerin ise genel kurulun yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde asliye hukuk mahkemesinden isteyebilecekleri, genel kurulun toplanması, üyelerin belirlenmesi, divanın oluşturulması, delege listesine yapılacak itirazlar ve oyların sayımı ile ilgili diğer esas ve usuller ana statüde belirleneceği, Kanun'daki iş bu madde dayanak yapılarak düzenlenen ... Ana Statüsünün 7. maddesinde genel kurul üye sayısı ile kimlerden oluşacağının düzenlendiği, "Genel kurul toplantıları" başlıklı 20. madde ise Olağan Genel kurul toplantılarının; dört yılda bir Yaz Olimpiyat Oyunlarının bitim tarihinden itibaren üç ay içerisinde Yönetim Kurulunca belirlenen tarihte yapılacağı, Mali Genel Kurulun ise; iki yılda bir seçimli olağan Genel Kurul ile birlikte, seçimli Genel Kurulun olmadığı yıllarda ise iki yılda bir Ekim veya Kasım ayı içerisinde Yönetim Kurulunca belirlenen tarihte yapılacağı, maddenin dördüncü bendinde ise Kanun'un Ek 9. maddesine paralel olarak otuz gün içerisinde asliye hukuk mahkemesinden genel kurulun iptalinin istenebileceğinin düzenlendiği, "Genel Kurulun Toplantıya Çağrılması" başlıklı 21.madde de genel kurula katılma hakkı bulunan kulüpler ile ilgili kurum ve kuruluşların, bildirdikleri delege listesinin genel kurul tarihinden en az otuz gün önce Federasyonun ve Genel Müdürlüğün resmi internet sitesinde ilan edileceği, maddenin son fıkrasında ise hazırlanan delege listesine, ilan tarihinden itibaren on gün içerisinde itiraz edilebileceği, delege listesine itirazın, Yönetim Kurulunca itiraz süresinin bitiminden itibaren iki gün içerisinde karara bağlanacağı, bu karara karşı da iki gün içerisinde Tahkim Kuruluna itiraz edilebileceği, Tahkim Kurulunun itirazın kendisine ulaştığı tarihten itibaren beş gün içerisinde bu itirazı kesin olarak karara bağlayacağı düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta dayanılan sebeplerin, iptali istenilen genel kurul delegelerinin belirlenmesi ve genel kurulun icra ediliş şekline yönelik olduğu, 22.10.2016 tarihinde yapılan 4.Olağan Genel Kurul toplantısına katılma hakkı olan delege sayısının hazırun cetveline göre 278, toplantıya katılıp oy kullanan delege sayısının 250 olduğu, iki liste halinde yapılan seçimde davacı ... ...'in 123 oy; diğer aday ...'un 125 oy aldığı, 2 oy'un da geçersiz kabul edildiği ve ... Başkanlığındaki listenin seçimi kazandığı, davacının da eldeki davayı açarak iş bu seçimli genel kurulun, delege belirleme, delege olamayacakların genel kurula katılıp oy kullanması gibi sebeple iptalini istemiştir. Dava dilekçesinde açıkça delege olamayacaklar olarak isimleri beyan edilen ..., ... ve ...'ın delege olamayacakları ileri sürülmüş, ancak bu kişilerin ana statünün 9/3-e maddesi gereği başkan adayı olmak için üyelerin en az %15'inin yazılı teklifinin bulunması maddesi gereği davacıyı başkan adayı olarak önermiş oldukları, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da ... ve ... ile birlikte on kişinin ana statü gereği delege olamayacaklarına yer verilmiş ve mahkemece de delege olamayacakların genel kurula katılması, aradaki oy farkının iki olması sebeplerine dayanarak genel kurulun iptaline karar verildiği tespit edilmiştir.

Şimdi bu nokta da; "dürüst davranma" ve "hakkın kötüye kullanımı" ilkeleri üzerinde durulması gerekmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Dürüst davranma” başlıklı 2. maddesinde; “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre; dürüstlük, herkesin uyması gerekli olan genel ve objektif bir davranış kuralıdır. Bu kural, kişilerin tarafı oldukları hukuki ilişkilerde dürüst, namuslu, ahlaklı ve diğer kişilerde yaratılan güvenle tutarlı şekilde davranmalarını ifade eder. Buna göre belirli bir hukuki ilişkide dürüstlük kuralına uygun davranış; toplumdaki dürüst, namuslu ve orta zekalı bir kişinin, genel ahlâk, doğruluk ve karşılıklı güven esaslarına uygun davranış biçimidir. Dürüstlük kuralına uygun bu davranışın belirlenmesinde, toplumda geçerli olan genel ahlâk kuralları, günün adet ve uygulamaları, davranışın söz konusu olduğu hukuki ilişkilerin içerik ve amaçları da dikkate alınacaktır (DURAL, M. / SARI, S.: Türk Özel Hukuku 6. Baskı İstanbul 2011, s.226-227).

Diğer bir anlatımla dürüst davranma “bir hak sahibinin hakkını kullanırken veya bir borçlunun borcunu yerine getirirken iyi ve doğru hareket etmesi yani dürüst, namuslu, makul, fiilinin neticesini bilen, orta zekalı her insanın benzer hadiselerde takip edecek olduğu yolda hareket etmesi” anlamındadır.

Diğer bir anlatımla dürüst davranma “bir hak sahibinin hakkını kullanırken veya bir borçlunun borcunu yerine getirirken iyi ve doğru hareket etmesi yani dürüst, namuslu, makul, fiilinin neticesini bilen, orta zekalı her insanın benzer hadiselerde takip edecek olduğu yolda hareket etmesi” anlamındadır.

Bir hakkın dürüstlük kuralına aykırı olarak kullanılması suretiyle başkasına bir zarar verilmesi hakkın kötüye kullanımını oluşturur. TMK’nin 2/I hükmü herkesin haklarını, toplumda geçerli doğruluk dürüstlük ve iş ilişkilerinin gerektirdiği karşılıklı güven anlayışına uygun olarak kullanmasını emreder. Hakkın kullanımı ölçütünü Türk Medeni Kanununa göre dürüstlük kuralları verir. Bunun yanında ayrıca hak sahibinin başkasını ızrar kastıyla hareket etmiş olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Önemli olan başkasına zarar vermek kastı değil, hakkın dürüstlük kurallarına aykırı olarak kullanılması sonucunda başkasının zarar görmüş olmasıdır.

Bir hakkın kullanılmasının açıkça adaletsizlik oluşturduğu, gerçek hakkın tanınması ve bireyin korunması için tüm hukuki yolların kapalı bulunduğu zorunluluk hallerinde, TMK'nin 2. maddesi uygulama alanı bulur ve olağanüstü bir imkan sağlar; haksızlığı düzeltici, yasadaki kuralları tamamlayıcı fonksiyonunu yerine getirir (25.1.1984 tarihli ve 1983/3 E., 1984/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı).

Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağı kuralının amacı, hâkime özel ve istinaî hallerde (adalete uygun düşecek şekilde) hüküm verme imkânını sağlamaktır.

Davacı eldeki davayı açarak ulaşmak istediği netice; iki oy farkı ile kaybettiği Federasyon Başkanlığı seçiminin yapıldığı genel kurulun iptalini sağlayarak yeniden seçim yapılmasının önünü açmaktır. Öncelikle ana statünün 21.maddesi gereği delegelerin belirlenmesi, itiraz ve sonuçları açık olarak düzenlenmiş olup, nihai olarak itirazlar hakkında tahkim kurulunun kesin olarak karar vereceği düzenlemesi ile birlikte, davacının aday olması için %15'lik yazılı başvuru şartı gereği kendisine destek veren üç delegenin, delege belirleme aşamasında delege olamayacaklarına itiraz edilmeyip genel kurul yapıldıktan sonra delege olamayacaklarının ileri sürülmesinin TMK'nin 2.maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğu ve hakkın kötüye kullanımı mahiyetinde olduğunun kabulü ile davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesi'nin 26.04.2018 tarihli ve 2018/568 Esas, 2018/546 Karar sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1). bentte gösterilen nedenle REDDİNE, HMK'nin 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesi'ne, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi hükümleri uyarınca 2.037,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine ve 35,90 TL peşin harcın da onama harcına mahsubu ile kalan 3,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.