muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6901, Karar No: 2018/2237, Tarih: 08.03.2018

Payların ilanı:

Madde 92- Yukarıdaki maddelerde yazılı esaslar dairesinde hesaplanan paylar, mükelleflerin soyadları, adları, adresleri ve kendilerine isabet eden pay miktarını gösteren ve mahiyetlerine göre mahalle, cadde ve sokak itibariyle düzenlenecek tahakkuk cetvellerinin bir ay süre ile belediye ilan yerlerine asılması suretiyle ilan olunur.

Katılma payları tutarları mükelleflere ayrıca tebliğ olunur.

Tahsil şekli:

Madde 93- Harcamalara katılma payları belediyelerce veya bunlara bağlı müesseselerce, 92 nci maddeye göre payların ilan ve tebliğ edildiği yılı takip eden yıldan itibaren iki yılda ve dört eşit taksitte, peşin ödemelerle tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde tahsil olunur. Ancak, yukarıda yazılı ödeme sürelerini, ilgili belediyelerin teklifi üzerine, 5 yıla (peşin ödemelerde bir yıla) kadar uzatmaya ve buna göre taksit sürelerini tespit etmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bakanlar Kurulunca bu yetkinin kullanılması halinde, uzatılan ödeme süreleri için belediyeler, belediye meclislerinin kararı üzerine ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca alınan tecil faizi oranını aşmamak üzere faiz alabilirler.

Satış, hibe ve trampa gibi devir hallerinde ferağ sırasında o tarihe kadar ödenmemiş taksitler peşin olarak tahsil olunur.

Harcamalara katılma payına tabi gayrimenkullerin listesi belediyelerce ilgili tapu dairelerine bildirilir. Bu gayrimenkullerin satış, hibe ve trampaları halinde tapu dairesi payın tahsilini sağlamak üzere, belediyeyi haberdar eder ve pay ödenmedikçe intikal işlemi yapılmaz.

Yönetmelikle tespit olunacak hususlar:

Madde 94- Harcamalara Katılma Paylarının uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye, Bayındırlık ve İmar ve İskan Bakanlıklarının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca düzenlenecek bir yönetmelikte belirtilir.”

Kanun koyucu 94’üncü maddede konu ile ilgili yönetmelik çıkarma yetkisini İçişleri Bakanlığına vermiş olup, bu yetkiye istinaden İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile İlgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 21.08.1981 tarihli 17435 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış ve 01.07.1981 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiştir.

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Katılma payının hesabında Yönetmeliğin yol harcamalarına katılma payı ile ilgili 5’inci maddesinde düzenlenen usulün izlenmesi gerektiği, 9’uncu maddede “Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı bu yönetmeliğin 5'inci maddesinde belirtilen esaslar dahilinde hesaplanır” denilmek suretiyle belirlenmiştir.

Yönetmeliğin bahsi geçen 5’inci maddesinde “Bayındırlık Bakanlığı ve İller Bankası Genel Müdürlüğünün o yıllar için tespit ederek yayınlandığı birim fiyatlar ve rayiçlere göre hesaplanan gerçek bedeli” geçmemesi kaydıyla yapılan işin giderinden, özel Devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işlem için yapılan bağış ve yardımlar ile istimlak bedelleri düşüldükten sonra kalan tutarın üçte birinin hizmetten yararlanan gayrimenkul taşınmaz sahibi mükellefler adına Belediye Encümeninin kararını müteakip tahakkuk ettirileceği düzenlenmiştir.

Aynı usulün, 12’nci maddeye göre yeni içme suyu şebeke tesislerinin yapılması veya mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı hallerinde, dağıtımın yapıldığı saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden tahsil edilecek su tesisleri harcamalarına katılma payının belirlenmesinde de uygulanacağı 13’üncü maddede hükme bağlanmıştır.

Devam eden maddelere göre harcamalara katılma payının üst sınırı bina ve arsaların vergi değerinin yüzde birini geçemez (m.16). Bu esaslara göre hesaplanan tahakkuk cetvelleri bir ay süre ile Belediye ilan tahtasında ve varsa belediye ses yayın aracı ile ilan edilir ve tutarlar mükelleflere ayrıca tebliğ olunacağı gibi tahsilde de bu tebliğ tarihi esas alınır (m. 19) düzenlemelerini içermektedir.

Yönetmeliğin açıklanan bu ayrıntılı düzenlemeleri, dayanağı olan 2464 sayılı Kanunla örtüşmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 46722 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen A-2 Blok 5 no.lu bağımsız bölümleri 07/06/2012 tarihinde satın aldığı ve davalı kuruma 14/06/2012 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak toplam 3.461,58 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 46722 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen A-2 Blok 5 no.lu bağımsız bölümleri 07/06/2012 tarihinde satın aldığı ve davalı kuruma 14/06/2012 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak toplam 3.461,58 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından dosyaya sunulan yazıda, söz konusu yerleşim alanındaki içme suyu hatlarının 01.04.1990-01.08.1990 tarihleri arasında, ada dışı pis su hatlarının periyodik bakım ve onarımlarının ise 12/04/2006 ve 12/05/2009 tarihleri arasında yüklenici firmalara ihale edilmek sureti ile kurumlar tarafından yapıldığı, imar yollarındaki içme suyu hatlarının ise T.C. Başbakanlık TOKİ tarafından yapılarak 12.01.2010 tarihinde geçici ve kesin kabul tutanağı onaylandığı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı ... tarafından, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur. Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi itibari ile yürürlükte olan Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine göre hesaplama yapıldığı ve davacının ödemesi gereken katılım bedeli 2.966,61 TL olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi, ... 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile, Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisinin ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne değil İç İşleri Bakanlığı'na ait olduğu gerekçesiyle iptal edilmiş ve bu iptal kararı Danıştay denetiminden geçerek 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih itibari ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

"Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (Kaplan, G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi ..., C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Buna göre, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin, kesinleşen kararla iptal edildiği, adı geçen Yönetmeliğin 39.maddesinin iptal kararıyla birlikte geçmişe etkili olarak ortadan kalkmış olması nedeniyle eldeki uyuşmazlıkta uygulanmasının mümkün olmadığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan su ve kanalizasyon hizmetleri giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır."

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlıkta Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilerek, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre yapılan değerlendirme yapılması, buna göre ise davacının şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumu da olmaması diğer bir ifade ile davacının iş bu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeniyle davalının dava konusu bedelleri davacıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlere hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18317, Karar No: 2023/6775, Tarih: 07.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18317 E.  ,  2023/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/248 E., 2016/196 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (Kapatılan) 4. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/248 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesi uyarınca hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2021 tarihli ve 19 - 2016/307622 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; somut bir nedene dayanmayıp, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.... Emniyet Müdürlüğü Güvenlik Şube Müdürlüğüne bağlı il denetim komisyonu üyelerince 05.05.2014 tarihinde (dava dışı) ...'e ait iş yerinde yapılan denetimde, raflarda dizili halde Cialis markalı ilaçların bulunduğunun görülmesi üzerine, Cumhuriyet Savcısından alınan yazılı arama kararına istinaden yapılan aramada 35 kutu Cialis 100 mg ibareli ilaca el konulmuştur.

2. Cialis markasının Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tescilli sahibi olan Eli Lilly and Company firması adına vekilinin durumdan haberdar olması üzerine, 06.05.2014 tarihli şikâyet dilekçesini dosyaya ibraz ettiği anlaşılmıştır.

3. Sanık kollukta alınan ifadesinde; iş yerinde ele geçen ilaçların tamamının kendisine ait olduğunu, çantacılardan alıp müşterilere sattığını, bu işi 6 aydır yaptığını fakat suç olduğunu bilmediğini beyan etmiş; 21.01.2016 tarihli celsede alınan savunmasında; ilaçların satışını yapamadan el konulduğunu savunmuştur.

4. Dosya içerisinde mevcut 10.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda; orijinal numune ile suça konu ürünlerin benzerlik taşımadığı, eylemin marka hakkına tecavüz kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

4. Dosya içerisinde mevcut 10.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda; orijinal numune ile suça konu ürünlerin benzerlik taşımadığı, eylemin marka hakkına tecavüz kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

5. Sanığın aynı eylemi ile ilgili ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/507 Esas, 2016/201 Karar sayılı dosyasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 186 ncı maddesinn birinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin 19.04.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına ve Mahkemenin gerekçesine göre, sanığın suçun sübutuna yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... (Kapatılan) 4. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/248 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12769, Karar No: 2014/8428, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12769 E.  ,  2014/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar.. Kahraman tarafından, davalılar ...mirasçıları ..., ..., ..., ... vdl. aleyhine 25/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılardan ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacıların davalarının davalılardan ... yönünden reddine, ... ve ... yönünden kabulüne dair verilen 17/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalılardan ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararıyla müebbet hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bu işlemler yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; "kanuni süre içinde mahkeme hükmünü temyiz edebileceği" kaydını içerir biçimde tebliğ edilmeli ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5030, Karar No: 2019/16453, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5030 E.  ,  2019/16453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından , suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... yönünden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen ... ...'ın karar tarihinden sonra, 17/05/2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suça sürüklenen çocukların müştekinin iş yerinden 30 TL bozuk para çalmaları şeklindeki eylemlerinde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin şartları oluşmadığı gerekçesiyle uygulanmamasına karar verilmesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı ... Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve ... Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmesi gerektiği ancak gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporlarının alındığı belirtilmişse de suça sürüklenen çocuklardan ...'ın sosyal inceleme raporunun dosya içinde bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuklar ..., ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21615, Karar No: 2012/30374, Tarih: 14.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21615 E.  ,  2012/30374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karamürsel Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.09.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2012 günü temyiz eden davacı M.K.vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı V.K.ve vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadının kovulması nedeniyle evden ayrıldığı sabitse de, terkte haklı sebebe dayanmış olması, terk eden eşe süresiz olarak eve dönmeme hakkını vermez. Davacı kadının açtığı bağımsız nafaka davasının (TMK.md.197) kabul edilmiş olması, kadının nafaka dava tarihinden önceki dönem için ayrı yaşamakta haklı olduğuna gösterir. Davacı koca nafaka dava tarihinden dört ay geçtikten sonra ihtar isteğinde bulunmuştur (TMK.md.164). Davalı kadının evi terk etmekte haklı olduğunu değil, dönmemekte haklı olduğunu kanıtlaması gerekir ki; davalı kadının bu yönde bir iddiası ve ispatı bulunmamaktadır. Usulüne uygun ihtar kararı üzerine, davalı kadın ortak konuta dönmemiş ve dönmemekte haklı sebebi bulunduğunu kanıtlayamadığına göre, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; hatalı değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.14.12.2012 (Cuma.)