muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1165, Karar No: 2015/10875, Tarih: 17.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1165 E.  ,  2015/10875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2004/711-2012/346

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davaların reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar; tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, kök mirasbırakanları F.. D..'in, eşi A.. D..'den intikal eden 28, 29, 30, 33, 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazlardaki miras paylarını kadastro tespiti sırasında davalıların murisi olan oğlu M.. D..'e bağışladığını, anılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında taleplerini ıslah ederek, iptal ve tescil mümkün olmaz ise tenkis talebinde bulunmuşlar, yargılama sırasında da; 33 nolu parselle ilgili davalı Mehmet A.. D.. yönünden açtıkları davadan ve 34 nolu parselin ifrazı ile oluşan 264 nolu parsel yönünden ise davalı A.. D.. yönünden açtıkları davalarından feragat etmişlerdir.

Bir kısım davalılar, dava konusu payların kadastro teknisyeni huzurunda murislerine bağışlandığını, muvazaalı işlem yapılmadığını, tenkis yönünden de talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kök mirasbırakan tarafından tapulama işlemi sırasında yapılan bağış işleminin geçerli olması sebebi ile muris muvazaası hükümlerinin uygulanamayacağı, tenkis isteği yönünden de hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı, 33 nolu parsel

bakımında da davalı Mehmet A.. D.. hakkında açılan davadan feragat edildiği gerekçesi ile davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; mahkemece, çekişmeye konu taşınmazların davalıların mirasbırakanı M.. D..'e temliklerinin muvazaalı olmadığı,

tenkis isteği yönünden de miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 17 Şubat 1926 tarihli Türk Kanunu Medenisi'nin 513. maddesinde düzenlenen sürelerin zamanaşımı itirazını tabi olup, anılan zamanaşımı süresinin geçtiği ve davalı tarafça zamanaşımı itirazında bulunulduğu belirlenmek suretiyle asıl dava ve birleşen 2004/763 Esas sayılı dava bakımından yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak; yargılama sırasında mirasçılar E.. D.., M.. D.., H.. B.., E.. K.., H.. D.. D.., D.. T.., D.. T.., E.. T.. ve D.. T.. tarafından; aynı tayınmazlarla ilgili, aynı davalılara karşı, aynı iddialarla Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/803 Esas sayılı dosyasından açılan dava, 28.01.2005 tarihinde eldeki dava dosyası ile birleştirildiği halde, birleşen Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/803 Esas, 2005/41 Karar sayılı davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.09.2015

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9537, Karar No: 2006/11464, Tarih: 20.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/9537 E.  ,  2006/11464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanın .parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması öncesindeki parselde bulunan payını, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla  muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürüp, davalı adına olan kaydın iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, Bilal haricindeki davacılar davalarını atiye bırakmışlardır.

Davalı, satış işleminin gerçek olduğunu, murisin satış bedelini, davacı B..’e aldığı eve katkı olarak verdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın her iki tarafa pay verdiği gerekçesi ile davacı Bilal’in davasının reddine, diğer davacıların davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı B...tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, öncesi 1909 ada ...parsel olan 30413 ada 6 sayılı imar parselinin kayden tarafların miras bırakanına ait iken murisin bu yeri 25.09.1987 tarihinde davalı oğlu K... S...’ya satış suretiyle temlik ettiği onun da 25.09.1997 tarihinde dava dışı A..T...’a sattığı 21.9.1998 tarihinde tekrar ondan geri aldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın davalıya yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalı ise miras bırakanın temlikte paylaştırma amacı güttüğünü savunmuş, mahkemece bu savunmaya değer verilmiştir.

Bilindiği üzere, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Mahkemece, B. dışındaki davacıların davalarından vazgeçmeleri ve B.'in ev alımı sırasında miras bırakanın O'na yaptığı parasal yardım mirasın mirasçılar arasında paylaştırılması olarak değerlendirilmesi suretiyle miras bırakanın temlikteki amacının muvazaalı işlem yapmak olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bu olgu ve bulgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca,yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek gerekli araştırmanın yapılması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle HUMK'nun 428.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   20.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3249, Karar No: 2013/38172, Tarih: 04.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3249 E.  ,  2013/38172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ...'nın Cumhuriyet savcılığında alınan 23.09.2009 tarihli ifadesinde sanığın elinde bıçakla mağdur ...'nu kovalarken gördüğünü ifade etmesi, mağdur ... hakkında düzenlenen adli raporda kesi şeklinde yaralanmaların olması ve mağdurun ilk olarak sanığın kendisine kafa atması ve akabinde sanık ve kimliği teşhis edilemeyen arkadaşlarınca iştirak halinde yaralanması karşısında; sanığın eylemini ele geçmeyen ancak niteliği itibariyle silahtan sayılması gereken bıçak ile gerçekleştirdiğinin kabulü yerine, mağdurların kovuşturma aşamasında sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle sanık hakkında şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31429, Karar No: 2017/15407, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31429 E.  ,  2017/15407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11466, Karar No: 2013/8552, Tarih: 06.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11466 E.  ,  2013/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal ortaklığından kaynaklanan tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki mal ortaklığından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... . Aile Mahkemesi'nden verilen 28.06.2012 gün ve 816/537 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü: KARAR

Davacı ... vekili, 19.09.2008'de vefat eden ... geriye mirasçı olarak davacı ve davalıları bıraktığını, davacı ile ... arasında düzenlenen 04.12.2002 tarihli mal ortaklığı sözleşmesinin 18. maddesinde taraflardan birinin ölümü halinde ölene ait mal varlığının yarısının sağ kalan eşe ait olacağının kararlaştırıldığını açıklayarak belirtilen sözleşme gereğince muris adına kayıtlı 1528 ada 68 parsel 24 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile 1/2 payın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., anne babası arasında düzenlenen sözleşme mirasçıları kapsamayacağından davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... ise 27.10.2010 tarihli yargılama oturumunda açılan davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davacı ve muris arasında düzenlenen sözleşme uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ve muris ... 18.09.1960 tarihinde evlenmiş, murisin 19.09.2008 tarihinde ölümü ile evlilik birliği sona ermiştir. Dava konusu taşınmaz davacı ve muris arasında 743 sayılı TKM'nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığının geçerli olduğu 17.11.1980 tarihinde edinilmiştir. Dosya içinde bulunan ... . Noterliği'nin 04.12.2002 tarih ... yevmiye sayılı sözleşmesi uyarınca tarafların 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 10/ 1 maddesi uyarınca kendilerine tanınan süre içinde evlendikleri tarihten itibaren geçerli olmak üzere mal ortaklığı rejimini kabul ettikleri anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen mal ortaklığı sözleşmesinin 01.01.2002 tarihinden ileriye doğru geçerli olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır. Somut olayda uyuşmazlık konusu olan husus; söz konusu bu sözleşmenin geçmişe etkili olarak yapılıp yapılamayacağı ve eğer yapılmış ise hüküm ifade edip edemeyeceğine ilişkindir. 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 10/1 maddesinde aynen "Türk Medeni Kanunu'nun yürürlüğe girdiği tarihten (1.1.2002) önce evlenmiş olan eşler arasında bu tarihe kadar tabii oldukları mal rejimi devam eder. Eşler kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde başka bir mal rejimini seçmedikleri taktirde bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini (edinilmiş mallara katılma rejimi) seçmiş sayılırlar" denilmekte ve aynı kanunun 10/3 maddesinde de " Şu kadar ki eşler yukarıda öngörülen bir yıllık süre içerisinde mal rejimi

sözleşmesiyle yasal mal rejimini (edinilmiş mallara katılma rejimini) evlenme tarihinden (Yani geçmişe etkili olarak) geçerli olacağını kabul edebilirler." hükmüne yer verilmektedir. Bu iki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde yukarıda öngörülen bir yıllık süre içerisinde eşlerin geçmişe etkili olmak üzere sadece yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimini seçebilecekleri açıktır. Diğer bir ifade ile eşler kanunun tanıdığı bir yıl içinde geçmişe etkili bir biçimde edinilmiş mallara katılma rejimi dışında gene kanunun tanıdığı başka bir mal rejimini (mal ortaklığı, mal ayrılığı veya paylaşmalı mal ayrılığı rejimlerinden birini) evlenme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere seçemez ve belirleyemezler. Dolayısı ile varsa bile; böyle bir belirleme de yok hükmündedir ve kamu düzenine ilişkin bu sınırlama sözleşme serbestisi kurallarına dayanılarak aşılamaz.

TMK.nun 203. maddesinde "mal rejimi sözleşmesi, evlenmeden önce veya sonra yapılabilir. Taraflar istedikleri mal rejimini, ancak kanunda yazılı sınırlar içinde seçebilir, kaldırılabilir veya değiştirilebilir." hüküne yer verilmiştir. Doktrinde; 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra yapılan evliliklerde, eşlerin sonradan yapacakları bir mal rejimi sözleşmesi ile geçmiş etkili düzenleme getirmelerine yasal bir engel olmadığı ileri sürülmüş ve TMK.nun 203 maddesinde ".... kanunda yazılı sınırlar içinde ..." kavramınında buna engel oluşturmadığı görüşü belirtilmiş ise de, sözü edilen 203. maddedeki kavramın buna yasal bir engel oluşturduğu konusunda duraksamamak gerekir. Çünkü aile hukukunda; tam ve sınırsız bir sözleşme serbestisi kabul edilmemiş, tam aksine özgür tam aksine özgür iradeye dayalı sözleşme serbestisinin sınırlı olarak kabul edildiği ve kullanıldığı görülmektedir. Bu konuda en büyük yasal engel de, 4722 sayılı Kanunun 10/3. fıkrası olmaktadır. Bu nedenle, taraflar arasında yapılan mal ortaklığı sözleşmesinin geçmişe etkili olarak taşınmazın edinildiği 17.11.1980 tarihini de kapsayacak şekilde uygulanması olanağı bulunmamaktadır.

Öte yandan Mahkemece tapu iptali ve tescil istekli davanın kabulüne karar verilmiş ise de eşler arasında TMK.nun 706. (TKM'sinin 634.md) maddesi gereğince düzenlenmiş mülkiyet aktarımı ile ilgili resmi sözleşme de bulunmamaktadır. Bu durumda, 7.10.1953 tarihli 8/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; davacının mal rejiminin tasfiyesi sonucunda oluşan hakkı şahsi bir hak niteliğinde alacak hakkı olup ayın (mülkiyet) istenemeyeceğinin de gözönünde bulundurulmamış olması da doğru değildir. Ancak belirtilen içtihadı birleştirme kararına aykırı nitelikte bulunmasına ve noterde düzenlenen mal ortaklığı sözleşmesi geçmişe etkili bulunmamasına rağmen davalı ...'ün 6100 sayılı HMK'nun 308. maddesine uygun kabulü bulunduğundan bu davalı yönünden verilmiş bulunan tapu iptali ve tescil kararı bozma sebebi yapılmamıştır.

Davalı ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca sadece temyiz eden davalı bakımından BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/503, Karar No: 2024/7408, Tarih: 11.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/503 E.  ,  2024/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/578 E., 2016/134 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2016 tarih ve 2015/578 E., 2016/134 K. sayılı ilamının; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dava konusu olayda, ölenin annesi ...'ın sanık hakkında şikayetçi olduğu ve davaya katılma talebinin bulunduğu, mahkeme tarafından katılan olarak ve dosya kapsamında vekaletnamesi bulunan Av. ...'un katılanlar vekili olarak kabulüne karar verildiği, hüküm tarihinden sonra katılan vekilinin dosyaya istifa dilekçesi sunduğu, bunun üzerine kararın bizzat katılana tebliğ edildiği, sonrasında hükmü katılan vekili olarak ...'in temyiz ettiği görülmüş ise de, dosya içerisinde katılan ... tarafından hükmü temyiz eden avukata verilmiş bir vekaletname bulunamadığı anlaşıldığından, katılan tarafından avukat ... adına dava tarihini kapsayan vekaletname veya yetki belgesinin olup olmadığı araştırılarak, tespiti halinde dosya içerisine konulması, tespit edilememesi halinde ise verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin ve temyiz istemlerine ilişkin düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7694, Karar No: 2017/13947, Tarih: 26.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7694 E.  ,  2017/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün kısıtlı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı dava dilekçesinde; eşi ...'nun Türk Medeni Kanununun 406. maddesi gereğince mal varlığını kötü yönetme sebebiyle de vasi atanmasını istemiştir.

Doktrinde savurganlık genellikle şu iki şekilde ifade edilmektedir:

Savurganlık: Gereksiz ve geliri ile bağdaşmayacak şekilde harcama yapmak. Ya da bir kimsenin parasal gücünü aşar derecede bilinçsiz ve amaçsız harcamalar yapma eğilimi ve bunun alışkanlığa dönüşmesi. Gereksiz harcamadan; düşüncesiz, amaçsız ve bilinçsiz harcama anlaşılır. Bu şekildeki harcama süreklilik göstermelidir.

Bu açıklamalardan sonra TMK nın 406. Maddesindeki kısıtlama nedenleri şöyle formüle edilebilir. Savurganlık, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı (toplumun değer yargılarıyla bağdaşmayan davranışlar, toplum tarafından hoş karşılanmayan davranışlar), mal varlığını kötü yönetme nedenleriyle, kendisini veya ailesini varlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan. Ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden, her ergin kısıtlanır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; kısıtlı adayı ... hakkında 08.02.2016 tarihli Sosyal Hizmet Uzmanı tarafından düzenlenen rapora göre ; eşler arasında para harcama, tasarruf etme konusunda kişisel farklılıklar olduğu, davacının parayla ilgili konularda hassas, kaygılı biri olduğu, bu sebeple kısıtlanması istenilenin harcamalar konusunda eşinden bir şeyleri gizleyerek kaçınma davranışı geliştirdiği, bunun da eşlerin sorunu paylaşamamalarına ve beraber sorun çözebilmelerine engel olduğu, kısıtlı adayının ailesinden habersiz yeğenine kredi çektirmiş olmasının ve bu durumun öğrenilmesinin ailenin dayanışma içerisine girememesine neden olduğu belirtilmiştir. ........ Hastanesinin 02/03/2016 tarih ve 3510 sayılı sağlık kurulu raporunda; ...'nun yapılan muayenesinde, akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olduğu, bir takım parasal harcamaları ailesinden gizlediği ve bu durumun aile içerisinde maddi sıkıntılara yol açtığı, savurganlık nedeniyle vasi tayininin uygun olabileceği belirtilmiştir

Gerek Sosyal Hizmetler Uzmanı tarafından düzenlenen raporda belirtilen hususlar ve gerekse sağlık kurulu raporunda belirtilen hususlar TMK nın 406. maddesinde sayılan kısıtlama nedenlerini oluşturmadığı somut olayda kısıtlamayı haklı kılan başkaca delil bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Gerek Sosyal Hizmetler Uzmanı tarafından düzenlenen raporda belirtilen hususlar ve gerekse sağlık kurulu raporunda belirtilen hususlar TMK nın 406. maddesinde sayılan kısıtlama nedenlerini oluşturmadığı somut olayda kısıtlamayı haklı kılan başkaca delil bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.