muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9956, Karar No: 2023/5410, Tarih: 21.06.2023

B Sanık ... Hakkında 2011 Takvim yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden

1. Sanığın suç tarihinde şirket muhasebecisi olmaması ve sanığın atılı suça iştirak ettiğine dair delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 ... maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2015 tarihli ve 2014/587 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında 2011 Takvim yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2015 tarihli ve 2014/587 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2015 tarihli ve 2014/587 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in,sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9729, Karar No: 2015/3412, Tarih: 03.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9729 E.  ,  2015/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/43-2014/69

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı H.. Ö..'in .. Mah .. Cd. .. Kavşağı no: 50 ( .. döner ) adresindeki işyerine müvekkili belediyenin Maski Müdürlüğünün yetkili ve görevli elamanları tarafından 11/07/2008 tarihinde .. abone ve .. sayaç nolu saatten 2741 m3 su sarf edildiği ve su borcunun ödenmediğinin tespit edilerek tutanak tutulduğunu, ödemeye yönelik müvekkili Belediye'nin meclis kararlarının ilgili maddeleri gereğince davalıya ceza ve KDV dahil borç tahakkuk yaptırıldığını, söz konusu borca yönelik Malatya 7 İcra Müdürlüğü'nün 2009/6878 sayılı takip dosyası ile ilamsız icra takibinde bulunduklarını, davalının açılan icra takibine itirazda bulunduğu, bu nedenle icra takibine vaki itirazının iptaline, takibin devamına, 8.219,77 TL alacağın icra takip tarihi olan 30/06/2009 tarihinden itibaren yıllık %30 gecikme zammı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile Malatya İcra Müdürlüğü'nün 2009/6878 takip sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 2.487.13 TL asıl alacak 2.021.81 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebi ile icra inkar tazminatının reddine karar vermiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; dava konusu alacak miktarı (likit) belirli olup, yargılamayı gerektirmediğinden, icra inkar tazminatı talebine karar verilmesi gerekirken mahkemece; icra inkar tazminatına hükmedilmemesi doğru değil ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesinin yollamasıyla HMK'nun 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Bu nedenle, hüküm fıkrasındaki 2.bendindeki "icra inkar tazminatı talebinin reddine" cümlesinin silinerek yerine "asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesi" cümlesi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 32.25 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03/03/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22362, Karar No: 2017/2797, Tarih: 16.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22362 E.  ,  2017/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, daha önce açmış olduğu boşanma davasının kesinleşmesinden itibaren üç yıl içinde ortak hayatın yeniden kurulamaması sebebiyle boşanma talep etmiştir. Davacı tarafından 15/04/2005 tarihinde davalı aleyhine bir boşanma davası açıldığı, bu davanın reddedilerek 05/01/2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı delil olarak bu dosyaya dayanmıştır. Boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış ve rededilmiş bir davanın varlığı, ret kararının kesinleşmesinden başlayarak üç yıl geçmesi ve bu süre içinde her ne sebeple olursa olsun ortak hayatın yeniden kurulmamış olması "birliğin temelinden sarsılmış sayılmasına" yasal karine teşkil eder (TMK m.166/son). Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesi gereğince doğrudan hakimin görevidir. Başka bir ifade ile hakim, olayların davacı tarafından yapılan hukuki nitelendirmesiyle bağlı değildir. Dava dilekçesinde açıklanan olaylara göre, boşanma talebinin Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayandığı kabul edilmelidir. Taraflar arasında boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış ve reddedilmiş bir dava mevcuttur ve mahkeme de bu davanın varlığına muttali olmuştur. Davada fiilen ayrı yaşama vakıasına dayanılmıştır. O halde delillerin Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi çerçevesinde değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4455, Karar No: 2014/4478, Tarih: 15.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4455 E.  ,  2014/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 12 - 2014/56550

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 20/11/2012, 2011/169 (E) ve 2012/201 (K)

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;

1)Sanık Nuh’un olay tarihinde Ağrı Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde icapçı doktor olarak görev yaptığı, ölen Esmer’in 8 aylık hamile olup, baş ağrısı ve baş dönmesi şikayetiyle hastaneye müracaat ettiği, hastaneye gelmeden önce de şikayetleri nedeniyle evinde aspirin içtiği, sanık doktorun muayene sonucu “eks fetus” tespit etmesi nedeniyle öleni sezeryan ameliyatına aldığı, ameliyat sonucu ölenin uyandırılması sırasında ağzından kan geldiği, spontan solunum olduğu ancak şuurunun açılmadığı, muhtemelen anesteziye bağlı komplikasyon ve pulmoner emboli düşünüldüğünden anestezi teknisyeni ile birlikte ölenin yoğun bakım ünitesi bulunan Ağrı Devlet Hastanesine sevk edildiği, yoğun bakım ünitesinde ölenin kanamasının başladığı, ölenin yatışı yapıldıktan sonra yoğun bakım hemşiresi olan tanık F.. M.. tarafından sanık defalarca arandığı halde, telefonunun kapalı olması nedeniyle kendisine ulaşılamadığı, daha sonra tanık Fatma’nın tekrar araması ve sanığa hastanın durumunun kötü olduğunu bildirmesi üzerine de sanığın “hastayı Erzurum’a sevk etmelerini” söylediği, sonra da yoğun bakımda görevli doktor tanık A.. K.. ile sanığın hastanın teşhis ve tedavisi ile ilgili görüştükleri, ölene kan verildiği, müdahale yapıldığı, sanık doktorun da yoğun bakım ünitesine geldiği ancak, ölenin kurtarılamadığı olayda,

Ağrı Devlet Hastanesi’nin 26.11.2008 tarihli yazısı ile “olay tarihinde hastanelerinde kadın doğum uzmanı bulunmadığının, hastanelerinde yoğun bakım ünitesinde tedavi altına alınan hastaların sorumluluklarının hastayı tedavi eden hekime ait olduğunun ve yoğun bakımdan sorumlu hekim bulunmadığının” bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 25.04.2008 tarihli raporu ile “kişinin ölümünün bebeğin intrauterin ölümü ve plasentanın erken ayrılmasına bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin” tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 16.02.2009 tarihli raporu ile de “uygulanan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu, ancak sanığın sezeryan sonrası genel durumu iyi olmayan hastasının takibini yapmaması nedeniyle uygulamasının tıp kurallarına aykırı olduğunun" belirlendiği anlaşılmakla,

Yüksek Sağlık Şurası’ndan rapor alınarak, belirlenen ölüm nedenine göre, tedaviden doğan ihmalin katılan bir sebep olarak bağlantısının ve eylem ile meydana gelen netice arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı hususlarının kesin olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yüksek Sağlık Şurası’ndan rapor alınarak, belirlenen ölüm nedenine göre, tedaviden doğan ihmalin katılan bir sebep olarak bağlantısının ve eylem ile meydana gelen netice arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı hususlarının kesin olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 50/4. maddesi uyarınca, bilinçli taksirle işlenen suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1656, Karar No: 2013/3340, Tarih: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1656 E.  ,  2013/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10115, Karar No: 2012/46262, Tarih: 19.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/10115 E.  ,  2012/46262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, O yer C. Savcısı ve Üst C. Savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yakınan ... Soruşturma aşamasındaki ifadesinde “... Mahallesi ... Sokak 31/5 Seyranbağları/..." adresinde ikamet ettiğini bildirdiği, mahkemece tensiple verilen ara karar doğrultusunda, yakınanın bu adresine yazılan talimatın yakınanın bu adresten taşındığının ve açık adresinin bilinmemesi nedeniyle iade edildiği halde, duruşma gününün yakınana geçici olarak ikamet ettiği adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapıldığının, yakınanın 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, yokluğunda verilen hükmün de yakınanın belirttiği adrese çıkartıldığı ancak Tebligat Kanunun 39. maddesine aykırı olarak, davada taraf olan oğlu sanık ...' e tebliğ edilmesi nedeniyle geçersiz olduğu, hükmün usulüne uygun olarak yakınan Safiye' ye tebliği, tebligat ilmühaberi ile birlikte yakınan tarafından verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, incelenmek üzere dairemize gönderilmesi ve ayrıca sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği gerektiği halde, sanığa hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, varsa buna ilişkin tebligat evrakının gönderilmesi, gerekçeli karar tebliğ edilmemişse tebliğ edilerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11593, Karar No: 2016/6826, Tarih: 18.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11593 E.  ,  2016/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, miras bırakan "Mehmet Sarıkaya" 'nın ölümünün 04.09.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu meydana gelmediğinin tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12074, Karar No: 2009/69, Tarih: 12.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12074 E.  ,  2009/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakan A.G.ün 1017 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı torununa temlik ettiğini ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, murisin sağlığında tüm mirasçılara mallarını paylaştırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvaazası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1017 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan A.K.tarafından 3.11.1983 tarihli akitle satış yoluyla davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazın temlik tarihinde davalı Musa'nın 20 yaşında olduğu, düzenli bir gelirinin bulunmadığı, taşınmazın gerçek değeri ile akitte gösterilen değer arasında aşırı fark bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Diğer taraftan,davalı ödünç aldığı altınları elden çıkarmak suretiyle taşınmazı satın aldığını bildirmişse de, anılan bu olgu müşahhas verilere dayalı olarak kanıtlanmış olmayıp bu yöndeki tanık ifadelerinin de mücerret beyandan ibaret olduğu, ayrıca davalı, miras bırakanın diğer mirasçılarada birtakım taşınmazları devrettiğini, gerçek iradesinin mal kaçırmak olmadığını bildirmişse de, kendisinin miras bırakanı olan S.2004 tarihinde öldüğü, oysa çekişmeli taşınmazın davalıya S. ölüm tarihinden önce temlik edildiği görülmektedir. Selahattin'in temlik tarihinde sağ olduğuna, davalının ise bu aşamada miras bırakanın varisi olamayacağına göre denkleştirme yönündeki savunmasına da olanak bulunduğu söylenemez.

Öyle ise, somut olgular ve bulgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde murisin davalıya yapmış olduğu temlikin muvazaa ile illetli olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddedilmiş olması isabetsizdir. Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18905, Karar No: 2020/3984, Tarih: 25.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/18905 E.  ,  2020/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekilleri, ortaklığın giderilmesi davasına konu olan, tarafların ortak murisi adına kayıtlı 73 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan yapıların ve dikilip yetiştirilen ağaçların vekil edeni tarafından yapıldığını/dikildiğini belirterek, ortaklığın giderilmesi davasında yapılan keşif uyarınca tespit edilen ve dava dilekçesinde belirtilen muhdesatların vekil edeni adına tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ...., dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacı tarafından yapıldığını kabul ettiklerini, ağaçların ve binanın kendilerinin bilgisi dışında davacı tarafından yapıldığını, dava açılmasına sebebiyet vermedikleri için yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 73 ada 1 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan davacı tarafından meydana getirilen 2 katlı dubleks mesken, 1 adet kümes, 1 adet motur damı, 1 adet ekmek evi, yüzme havuzu, bahçeye döşenen kilitli parke, bahçe etrafındaki çit direği, bahçe duvarı, üzüm çubukları için profilden yapılmış yapı, yok tarafı profilden yapılmış yapı, 1 adet su kuyusu ve 3 adet kiraz ağacı, 14 adet ceviz ağacı, 5 adetkayısı ağacı, 7 adet elma ağacı, 1 adet dut ağacı, 26 adet üzüm asmasının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından aleyhe hükmedilen vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 326/1. maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Kanunda yazılı hallerden birisi hiç şüphesiz Yasa'nın 312/2. maddesidir. Bu madde hükmüne göre davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderinden sorumlu değildir. Hemen belirtmek gerekir ki; anılan maddenin uygulanabilirliği, bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.