muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8777, Karar No: 2012/10178, Tarih: 11.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8777 E.  ,  2012/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat..... tarafından, davalı ... aleyhine 20/10/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, T.B.M.M. Genel Kurulu'nun 23. dönem 4. yasama yılının 14.07.2010 günlü 134. birleşiminde yaptığı konuşma sırasında hakkında davalı tarafından söylenen sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından yapılan konuşma sırasında,davalının meclis sırasından davacıya hitaben sarfettiği sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasında bulunan T.B.M.M.'nin 14.07.2010 tarihli 134. birleşime ait Tutanak Dergisinin incelenmesinde; T.C. Hükümeti ile Rusya Federasyonu Hükümeti arasında Türkiye Cumhuriyeti'nde Akkuyu Sahasında Bir Nükleer Güç Santralinin Tesisine ve İşletilmesine Dair İşbirliğine ilişkin Anlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun'un görüşülmesi sırasında davacının konuşma yaptığı sırada davalının meclis sırasından davacıya hitaben" Yalan söylüyorsun, yalan... yalan... yalan... okumamışsın... okumamışsın... yalan... yalan yalan... yalan söylüyorsun... ihanet belgesini savunuyorsun... yalanı savunuyorsun... ya senin nasıl döndüğünü şimdi daha iyi anladım, sen o anlaşma neyin karşılığında imzalandı onu anlat, ihanet belgesi." şeklinde sözler sarfettiği, davacının da kürsüden davalıya hitaben "o yalan senin yalanların... sen okumadan konuşuyorsun... senin yalanların... boş boş konuşuyorsun..." şeklinde sözleri ile cevap verdiği görülmektedir.

Şu halde; T.B.M.M'nin 14.07.2010 tarihli birleşiminde, davaya konu edilen sözlerin, davacı ve davalı arasında karşılıklı diyalog şeklinde gelişen konuşmalardan ibaret olduğu, tarafların siyasi kimlikleri ve mecliste tartışılan konunun içeriğinin önemi de gözetildiğinde kişilik haklarına saldırı amaçlı söylenen sözler olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken bir bölümünün kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27484, Karar No: 2017/19288, Tarih: 10.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27484 E.  ,  2017/19288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9060, Karar No: 2018/8733, Tarih: 04.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9060 E.  ,  2018/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece 1122, 1507, 1945 ve 1828 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 1840 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın taraflar ile ilgisi olmaması nedeniyle reddine, 1077,1660 ve 1510 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Hamit Kuş’un, 1077, 1122, 1507, 1840, 1660, 1945, 1510, 1828 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak ve satış göstermek suretiyle davalılara temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, yargılama aşamasında 21.11.2014 tarihli dilekçeleri ile 1122, 1507, 1945 ve 1828 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davalarından feragat ettiklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 1122, 1507, 1945 ve 1828 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, 1840 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın taraflar ile ilgisi olmaması nedeniyle reddine, 1077,1660 ve 1510 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği, toplanan delillerden, 1908 doğumlu mirasbırakan ...’un 20.09.1989 tarihinde öldüğü, geriye davacı kızı ..., 1984 yılında ölen kızı ...’den olma davacı torunları ... ve ..., 2013 yılında ölen kızı ...’den olma davacı torunları ..., ..., ..., ..., 1985 yılında ölen torunu ...’den olma davacılar ... ve ..., 2004 yılında ölen kızı ...’den olma davalı torunları ... ve ... ile dava dışı torunlarının kaldıkları, ayrıca murisin kızı ...’in eşi ...’in de davada davacı olarak yer aldığı, çekişme konusu 1077, 1660 , 1510 ve 1840 parsel sayılı taşınmazlar muris ... adına kayıtlı iken 16.12.1988 tarihinde satış yolu ile davalıların babası ...’e temlik edildiği,... tarafından 1007 parsel sayılı taşınmazın 9.8.1996 tarihinde, 1510, 1660 ve 1840 parsel sayılı taşınmazların ise 20.10.2004 tarihinde davalı ...’e satış yolu ile devredildiği, 1510 parsel sayılı taşınmazın 1.9.2009 tarinde davalı ... tarafından diğer davalı ...’e satıldığı, 1840 parsel sayılı taşınmazın ise davalı ... tarafından dava dışı ...’e devredildiği, yargılamanın devamı sırasında dava konusu edilen 1122, 1507, 1945 ve 1828 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davadan feragat edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıkları murisin diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya koyamamış, davacı tanıklarından ... davalıların babası ...’in dava konusu taşınmazları alım gücü olduğunu bildirmiş, davalı tanıkları ise dava konusu satış işlemlerinin gerçek olduğu yönünde beyanda bulunmuşlardır.

Toplanan tüm deliller yukarıda açıklanan ilkeler ile birlikte değerledirildiğinde temliklerin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4247, Karar No: 2013/4170, Tarih: 06.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4247 E.  ,  2013/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2011 tarih ve 2010/21-2011/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, bahçesindeki kayısı ağaçlarının çiçekten sonra çağla dönemindeyken 18-19-20 Mart 2010 tarihlerinde meydana gelen don afetinde zarar gördüğünü, ancak davalı sigorta şirketince zararın ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 7.500 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayının kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemindeyken yaşandığını, oysa sigorta poliçesindeki teminatın ağaçların meyve bağlama dönemine girmesinden sonra başladığını, bu nedenle müvekkili şirketin hasardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, 03.10.2011 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,davacının bahçesindeki ağaçların çiçeklenme döneminde dona maruz kaldıkları, davalının sorumluluğunun çiçeklenme dönemi sona erip meyve bağlama dönemine girdikten sonra başladığı,hasarın teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46838, Karar No: 2012/7265, Tarih: 06.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/46838 E.  ,  2012/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla measi ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Şirketi tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, aralık 2007 ve ocak 2008 ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini 14.02.2008 tarihinde gönderdiği ihtarname ile feshettiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti,hafta tatili ücreti, ücret,bayram ve genel tatil ücreti ve vergi iadesi alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılara usulüne uygun tebligat yapılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatı hesabında asgari geçim indiriminin dikkate alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının Ocak ayı asgari ücretinin 608,40 TL olduğu açık olup; asgari geçim indirimi ücret eki niteliğinde olmayıp ayrı bir alacak kalemidir.

Davacının talep edilen 2 aylık ücret alacağının ayrı bir alacak kalemi olan asgari geçim indirimi dışlanarak hesaplanması gerekirken; kendi içinde çelişecek şekilde Aralık ayı için asgari ücret, Ocak ayı için asgari geçim indirimi ile asgari ücret toplamından oluşan hesaplamayla sonuca giden bilirkişi raporuna itibar edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5135, Karar No: 2022/7230, Tarih: 24.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5135 E.  ,  2022/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığa ait firmada işçi olarak çalışmakta olan ölenin, işyerinin 5. katından kurulmuş olan calaskarı kullanarak gelen malzemeleri 1. kata çıkarmak istediği esnada düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında TCK'nın 85/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay süreli hapis cezasının, yine aynı Kanunun 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, gün adli para cezasının 1215 gün yerine 1200 gün, 52/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sonuç adli para cezasının 24.300,00 TL yerine, yazılı şekilde 24.000,00 TL olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin dördüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1200 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince cezanın bir günü takdiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 24.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12923, Karar No: 2016/1087, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12923 E.  ,  2016/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2014/346 esas, 2015/97 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 04/05/2015 tarihli ve 2015/271 esas, 2015/177 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 13/05/2015 tarihli ve 2015/468 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10495-2015-21883/69167 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/468 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.