muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18295, Karar No: 2014/7399, Tarih: 15.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18295 E.  ,  2014/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/05/2013 tarih ve 2011/1073-2013/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl dava da, müvekkilinin 2004 yılında "YILDIZOĞLU" markasını 29, 30 ve 43. sınıflarda tescil ettirdiğini, bu markanın tanınmış marka olduğunu, müvekkiline ait iki şube bulunduğunu, bunlardan birini şirketlerinde işçi olarak çalışan ... Ayoğlu'na sattıklarını, yapılan sözleşmeye göre, ... Ayoğlu'nun YILDIZOĞLU KÜNEFE, DONDURMA, PASTA VE CAFE gibi unvanları kullanamayacağını taahhüt ettiğini, davalıya ait işyerinin ... adına işletildiğini ve abisi... Ayoğlu ile birlikte çalıştıklarını, davalının 2005 yılında "Antakyalı GYK ... Yıldızoğlu +şekil" markasını 30. sınıfta tescil ettirdiğini, davalının "Yıldızoğlu" ibaresini ön plana çıkararak müvekkili markasını kullandığını, bu şekilde müvekkiline ait markanın tanınmışlığı ve itibarından faydalandığını, halk nezdinde karışıklık ve iltibas yarattığını, müvekkiline ait markaya da tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalı markasındaki "YILDIZOĞLU" ibaresi nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada, davalının işletmeciliğini yaptığı işyerindeki tabelasında ve kullandığı kartvizit, kutu ve poşetlerde müvekkili şirketin hak sahibi olduğu "YILDIZOĞLU" markasını kullanarak, müvekkili şirketin koruma altında bulunan marka ve tescilli ticaret unvanından kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, davacının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, giderilmesine, 100,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini toplam 8.679,26 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, müvekkiline ait marka ile davacıya ait markanın birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin annesinin soyadının "YILDIZOĞLU" olduğunu, müvekkilinin yıllardır bu işle uğraştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait marka ile davacıya ait markanın birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin annesinin soyadının "YILDIZOĞLU" olduğunu, müvekkilinin yıllardır bu işle uğraştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markası ile davalı markası arasında iltibas tehlikesi bulunduğu, eskiye dayalı kullanım açısından öncelik hakkının davacı da olduğu, davacı adına tescilli “YILDIZOĞLU” markası ile davalı tarafından “ANTAKYALI YILDIZOĞLU KÜNEFE” veya “Güner YILDIZOĞLU KÜNEFE” biçimindeki kullanımlar arasındaki benzerlik derecesinin yüksek olup, karıştırılma ihtimali yarattığı, davalının markasını tescil ettirdiği şekilde kullanmadığı, söz konusu fiilin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile markanın hükümsüzlüğüne, birleşen davanın kısmen kabulü ile tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, giderilmesine, 8.679,26 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 956,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9981, Karar No: 2015/11598, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9981 E.  ,  2015/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/397-2014/27

Davacı K.. B.. vekili Avukat Ramazan tarafından, davalı M.. Ç.. aleyhine 17/09/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait katılım payı ve su kullanım hizmet bedelini ödemediğini ve bu alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, sulamayı kendi imkanlarıyla yaptığını, davacıdan sulama hizmeti almadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu borca dair davacının yetkili organlarınca alınmış bir karar ile bilgi ve belgenin bulunmadığı, genel mahiyette alınmış kararların davalıyı borçlu durumuna sokmayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Davacı 6172 sayılı Kanun uyarınca görev yapan bir kamu tüzel kişisidir. Anılan Kanunun 2. maddesinde '' Su kullanım hizmet bedeli'' ve ''katılım payı'' tanımlanmış olup; bu tutarın birlik meclisi tarafından belirleneceği hüküm altına alınmıştır. Aynı maddede birliğin görev alanında sulama yapan veya yapacak olan kişiler su kullanıcısı olarak tanımlanmıştır. Anılan Kanunun yürürlüğe girmesinden önce ise; sulama birlikleri 5355 sayılı Mahalli Birlikler Kanunu uyarınca görev yapmakta olup benzer düzenlemeler bu kanunda da yer almaktadır. Şu durumda; sulama birliklerinin üyeliğe ilk defa girenlerden katılım payı ve sulama hizmetinden faydalanmasalar dahi, birliğin sulama amacıyla yapacağı harcamalar ile tesislerin bakım, onarımı gibi hallerde kullanılmak üzere üyelerinden hizmet bedeli isteme hakları vardır. Bu tutarlar birlik meclislerince belirlenmekte olup davacı tarafından ilgili meclis kararları dosyaya kazandırılmıştır. Mahkemece anılan yasal düzenlemeler gözetilerek tarafların delilleri toplanmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/659, Karar No: 2012/5804, Tarih: 17.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/659 E.  ,  2012/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanığın 2001 takvim yılında işlediği iddia olunan suçla ilgili olarak açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması,

Sanığın 2002 ve 2004 yıllarınca işlediği iddia olunan suçlarla ilgili olarak 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri gereğince (iki kez) 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması, aynı tür cezalar 71. madde uyarınca içtima olunarak 35 ay hapis cezası ile cezalandırılması

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin, sahte faturaların en son kullanıldıkları KDV beyannamesi tarihlerine göre; 2001 takvim yılı için 26.01.2002, 2002 takvim yılı için 26.01.2003 ve 2003 takvim yılı için 26.01.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekilinin temyizinin, sanık ... hakkında ''2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen ortadan kaldırma'' hükmüne hasredildiği kabul edilerek bu suç sebebiyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak :

Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği kabul edilmesine rağmen olayda uygulama yeri bulunmayan aynı Yasanın 104/2. maddesine de hükümde yer verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm bölümündeki ''ve 104/2'' ibaresinin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin temyizinin sanık ... hakkındaki ''mahkumiyet'' hükmüne hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm bölümündeki ''ve 104/2'' ibaresinin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin temyizinin sanık ... hakkındaki ''mahkumiyet'' hükmüne hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/748, Karar No: 2018/1876, Tarih: 18.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/748 E.  ,  2018/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ..., ...

MÜŞTEKİLER : ..., ...

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında; mağdurlar ..., ... ve ...'ya karşı öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca her mağdur için ayrı ayrı olmak üzere 3 kez uygulanmak suretiyle neticeten 3 kez 3 yıl 9 ay hapis cezası,

2) Sanıklar ... ..., ..., ...'un mağdure çocuk ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi yollaması ile 109/2, 109/3-a-b-f, 109/5, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca neticeten ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanık ... hakkında silahla kasten yaralama yerine öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur sanıklar Melih, Ersin ve Mustafa Emre’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile mağdur

sanıklar Melih, Ersin, Abdülaziz ve Mustafa Emre hakkında mağdur ...’e yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; bir nedene dayanmayan, diğer sanıklar müdafiinin; sanıklara atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve saireye ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında mağdur sanıklar Melih, Ersin ve Mustafa Emre’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanıklar Melih, Ersin, Abdülaziz ve Mustafa Emre hakkında mağdur ...’e yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamdeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA, sayın üye hakim Cengiz Topakbaş'ın suç vasfı yönünden karşıoyu ve oyçokluğuyla, 18/04/2018 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

(M)

KARŞI OY:

Sanık ...’ın TCK’nun 81/1, 29, 62. maddelerinin 3 kez uygulanarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 3 kez cezalandırılmasına dair yerel Mahkemenin verdiği hüküm, Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında değil, kasten yaralama suçu kapsamında olduğunu düşündüğümden karara muhalifim. Şöyle ki;

Öldürmeye teşebbüs suçunun mağdurları olan ..., ... ve ...’un olay günü eğlenmek amacıyla ...’ın işlettiği eğlence merkezine geldikleri, burada sanık ...’ın arkadaşı olan ve eğlence merkezinde konsomatris olarak çalışan ...’ı silah zoruyla araçlarına bindirerek götürmeye çalıştıkları, ellerinde bulunan tüfekle de bir kaç el ateş ettikleri, sanığında elinde bulunan tüfekle ateş ederek araç içerisinde bulunan 3 mağduru yaraladığı sabittir.

Mağdurların Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından verilen doktor raporlarına baktığımızda, ...’ın elinde 2 adet küçük saçma tanesi görüldüğü, bu saçma tanelerinin yumuşak doku seyirli olduğu, kemik kırığına neden olmadığı, yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir. ...’nın raporunda ise burun kökünde yumuşak doku seviyesinde 1 adet saçma tanesi olduğu, bu yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir. ...’un raporuna gelince, yüz, boyun, göğüs ve omuzda muhtelif yerlerde 20-25 adet saçma tanesi olduğu, kemik yapılarda patoloji gözlenmediği, cilt altı yumuşak dokuda küçük saçma taneleri olduğu, küçük çaplı çok sayıdaki saçma tanesinin kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olmadığı belirtilmiştir.

Raporlardan anlaşıldığı üzere en ağır yaralanan kişi ... olup, küçük saçma taneleri ile yumuşak doku seyirli yaralanmış ve hayati tehlike de geçirmemiştir.

Taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmadığı gibi, olayı da başlatanların mağdurlar olduğu, sanığın ani gelişen olayda ...’ın kaçırılmasına karşı koymak için ve ani bir kararla hareket ettiği sabittir. En ağır şekilde yaralanan mağdurun yüz, boyun, göğüs ve omuz kısmındaki küçük saçma tanelerinin yumuşak dokunun dışına çıkmadığı sabit olduğuna göre, hem saçmaların küçük kuş saçması olması, hemde sanığın atış yaptığı mesafe itibariyle öldürmeye elverişli konumda olmadığı anlaşılmaktadır. Öldürmeye elverişli mesafe konusunda bir tereddüt yaşanmasının sanık lehine yorumlanacağında da bir kuşku bulunmamaktadır. Bu nedenle sanığın üç mağdura yönelik eylemini öldürmeye teşebbüs olarak kabul eden yerel Mahkemenin hükmünün onanmasına dair Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2016/17065, Karar No: 2017/1554, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17065 E.  ,  2017/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

.

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir.

Somut olayda davacı, 2008 yılı Temmuz sonundan 2009 yılı Mart sonuna kadar çalıştığının tespitini talep etmiş mahkemece 31.07.2008-31.03.2009 tarihleri arasında asgari ücretle 241 gün çalıştığının 170 günlük çalışmasının kuruma bildirilmediğinin tespitine 71 günlük çalışmasının kuruma bildirildiğine karar verilmiş ise de davacı adına .... tarafından düzenlenmiş 14.08.2008 tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğundan 14.08.2008-31.03.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekmektedir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun hükmün kapsamı başlıklı 297. maddesinin 1/b bendinde hükümde tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin gösterileceği düzenlenmiş olup, davalı ... Özer'in soyadının "Özen" olarak hatalı yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1- Hükmün karar başlığında yer alan "Özen" kelimesinin silinerek yerine "Özer" kelimesinin yazılmasına,

2-Hükmün 2 nolu bendinin silinerek yerine "14.08.2008-31.03.2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak asgari ücretle 227 gün çalıştığının tespitine" cümlesinin yazılmasına,

./..

3-Hükmün 4 nolu bendinde yer alan "170" ibaresinin silinerek "156" ibaresinin yazılmasına,

4-Hükmün 6 nolu bendinden sonra gelmek üzere "Avukat asgari ücret tarifesine göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" cümlesinin yazılmasına,

5-Hükmün 7 nolu bendinin silinerek yerine "Davacı tarafından yapılan toplam 449,60 TL yargılama giderinin 224,80 TL'sinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, 224,80 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz harcının davalılardan Özgür Özer'e iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11923, Karar No: 2014/13356, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11923 E.  ,  2014/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/255-2013/271

DAVA :Davacı, ücret farkı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye farkı, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı ile vardiya tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003/2004’de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004/2005 yılında TİS tarafı olan T. Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile T. Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. m.32 ve İş K. m.5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: