muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5128, Karar No: 2021/12883, Tarih: 18.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/5128 E.  ,  2021/12883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sokakta yürüyen sanığın devriye görevini ifa eden kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurularak, sanığın elinde bulunan kutunun aranması sonucunda suç konusu toplam 229 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; dosya kapsamına göre sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı CMK’nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, hiç bir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 52/2. maddesi yerine, aynı Yasanın 50/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının ve 5607 sayılı Yasanın 5/3. madde ve fıkrası kapsamında etkin pişmanlık müessesesinin uygulanmasına engel teşkil edip etmeyeceğinin değerlendirilmesinin gerekmesi,

5-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için TCK’nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK.’nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve ayrıca TCK’nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

6-Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden tasfiyesine de karar verilmesi,

7-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu’nun davaya katılan olarak kabulü ve de Gümrük İdaresi ile birlikte vekalet ücretinin hangi kurum lehine takdir edildiğinin belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8460, Karar No: 2014/11298, Tarih: 17.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8460 E.  ,  2014/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/787-2013/1151

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, takibinin dayanağını oluşturan belge, "Borç senedi ve ödeme taahhüdü" başlıklı, borçlu H.. Y..'ın alacaklı O..R.. B..’e 2.000.000 Euro borcun olduğunu ve borcun 01.07.2010- 01.07.2015 tarihleri arasında hangi miktar ve tarihlerde geri ödeneceğini gösteren bir belge olup, bu belgenin altındaki imzaların alacaklı ve borçlu tarafından noter huzurunda imzalandığına ilişkin 30.06.2009 tarihli H...Noterliği'nin onayının bulunduğu, alacağın 08.09.2009 tarihinde E.. O. L.. Ş.. temlik edildiği görülmektedir. Belgenin 6100 sayılı HMK'nun 224. maddesi uyarınca yabancı devletin yetkili makamı veya Türk konsolosluk makamı tarafından onaylanmamış olması, İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya itirazın kaldırılması olanağını tanıyan "mücerret borç ikrarını içeren" belge olma vasfını ortadan kaldırmaz.

O halde mahkemece, İİK'nun 68. maddesi gereğince alacaklının itirazın kaldırılması isteminin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39307, Karar No: 2013/2701, Tarih: 23.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39307 E.  ,  2013/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

... KARARI

Mahkemenin muhtıraya dayalı temyiz talebinin reddine ilişkin 03.08.2010 tarihli ek kararı ile davacının temyiz talebinin reddine karar verdiği, ancak bu kararın davacı vekili yerine davalı vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla;

a) Ek kararın davacı vekiline tebliği ve temyiz süresinin beklenilmesi,

b) Davalı tarafa çıkarılan muhtıraya dayalı olarak davalının temyiz talebinin değerlendirilerek davalının talebine ilişkin ek karar verilerek bu kararın davalı vekiline tebliği ile temyiz süresi beklenerek gereğinin yapılması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/79, Karar No: 2025/2980, Tarih: 09.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/79 E.  ,  2025/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %2'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3. maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %2'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 04.10.2024 tarih ve 2024/1637 E.-2024/2339 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 04.10.2024 tarih ve 2024/1637 E.-2024/2339 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Söke İcra Hukuk Mahkemesinin 15.05.2024 tarih ve 2024/39 E.-2024/49 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “%2’i oranında 51.331,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3316, Karar No: 2017/8312, Tarih: 14.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3316 E.  ,  2017/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 02/02/2016 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/03/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz harcı eksikliğinin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucunda eksikliğin giderildiği anlaşıldı. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin kiralamış olduğu ... Mahallesi, ... mevkii, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda ruhsatlı fidancılık işiyle uğraştığını, davalı tarafından yapılan dere ıslahı çalışmaları sırasında, mevcut olan giderin ve arktan kanala boşalan suyun tahliye noktasının kapatıldığını, bu nedenle 21/11/2014 tarihinde meydana gelen yağış sırasında taşınmazı su bastığını, dava dışı S.S. Kestel Süs Bitkileri ve Meyve Fidancılığı Üretim ve Pazarlama Kooperatifi tarafından, 06/11/2014 tarihinde dilekçeyle davalıya başvurulmasına rağmen, söz konusu suyun tahliye noktasının açılmamış olması nedeniyle olayın meydana geldiğini, satım aşamasına gelmiş fidanların zarar gördüğünü belirterek, maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; müvekkilinin husumet ehliyeti bulunmadığını, olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun da olmadığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının fidan yetiştiriciliği yaptığı taşınmazda, dava konusu olay nedeniyle meydana gelen zararın 116.500,00 TL olduğu, davalı idarenin zararı tazminle yükümlü olduğu, taleple bağlı kalınarak 114.000,00 TL'ye karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davaya konu olay nedeniyle ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/120 değişik iş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırmıştır. Tespit dosyasında; ziraat mühendisi bilirkişi ... tarafından zarar miktarına ilişkin 08/12/2014 tarihli rapor düzenlenmiştir. Davalı, tespit raporuna itiraz etmiştir.

Davacı, davaya konu olay nedeniyle ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/120 değişik iş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırmıştır. Tespit dosyasında; ziraat mühendisi bilirkişi ... tarafından zarar miktarına ilişkin 08/12/2014 tarihli rapor düzenlenmiştir. Davalı, tespit raporuna itiraz etmiştir.

Yargılama sırasında Mahkemece, 16/10/2015 tarihinde mahallinde keşif yapılmış, zarar miktarı yönünden 10/11/2015 tarihli rapor alınmış ve Mahkemece bu rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. Hükme esas alınan rapor da, tespit dosyasında rapor hazırlayan ziraat mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenmiştir. Mahkemece, tespit keşfine katılarak rapor hazırlayan ve raporuna davalı tarafça itiraz edilmiş olan aynı bilirkişi refakatiyle keşfin yapılması doğru değildir.

Öte yandan, keşif yalnızca ziraat mühendisi bilirkişiyle icra edilmiş olup, rapor sadece zarar kapsamına ilişkindir. Tarafların kusur durumlarına ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; öncelikle Meteoroloji Genel Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak, olay tarihinde meydana gelen yağış ile ilgili kayıtları getirtmek, sonra mahallinde inşaat mühendisi, jeoloji mühendisi, farklı bir ziraat mühendisi ve fen bilirkişiyle keşif yapmak, bilirkişi heyetinden tarafların kusur durumu, meydana gelen yağışın olaya etkisi, varsa zararın kapsamıyla ilgili, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun, gerekçeli bilirkişi raporu almak ve sonucuna göre karar vermektir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin, eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Mahkemece, davanın kabulüne ve 2560 sayılı Kanun'un 21/a maddesine ilişkin olarak Ek Madde 5'e (... Belediyesi'nin 3391 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile ... Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürüldüğü, buna istinaden ... Büyükşehir Belediyesi'nin 5216 sayılı Kanun'un 7/r maddesinde belirtilen görev unsuruna) istinaden 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 123/1. maddesi uyarınca davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ve Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca ... tacir sıfatını haiz olup “yargı harçlarından” muafiyeti bulunmamaktadır. Bu yön gözetilmeksizin harç alınmasına yer olmadığına hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14412, Karar No: 2014/11104, Tarih: 03.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14412 E.  ,  2014/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/390357

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2011/27 (E) ve 2011/238 (K)

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıktan 03/10/2005 tarihinde ele geçirilen sigaralarla ilgili daha önce yargılama yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, işbu kamu davasına konu fiilin de önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sonlandırılan dosya kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, sigaraların sahte olduğundan bahisle yeniden yargılama ile önödeme sonucu düşürüldüğü görülmekle, sanık hakkındaki kamu davasının reddi gerekirken, önödeme nedeniyle düşürülmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32341, Karar No: 2020/12450, Tarih: 16.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32341 E.  ,  2020/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıkların CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine

Güveni kötüye kullanma suçundan, sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın katılana ait ... plakalı aracı kiraladığı, kira süresi bitince katılanı arayıp kira süresini uzatarak kira bedelini katılana ait hesap numarasına yatırdığı, uzatmış olduğu kira süresi bitmesine rağmen aracı katılana iade etmediği ve sanık ...’a aracı bıraktığı bu suretle sanıkların üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanıkların aracın arıza yapması nedeniyle katılana teslim edemediklerine ilişkin beyanlarının tutanaklar ile ispat edilmiş olması göz önüne alındığında sanıkların aracı belirtilen tarihte iade etmemeleri hususunda kastlarının olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların suç işleme kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklara atılı suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.