muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14732, Karar No: 2017/15835, Tarih: 14.11.2017

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı ... Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35397, Karar No: 2017/16015, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35397 E.  ,  2017/16015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13845, Karar No: 2020/1101, Tarih: 21.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13845 E.  ,  2020/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneği ile dosyada yer alan bilgilere göre suça sürüklenen çocuğun 10/10/1994 doğumlu olduğu ve Dairemizin bozma ilamı sonrasında duruşmanın yapıldığı 02/05/2019 tarihinde 18 yaşını ikmal ettiği, anılan duruşmada suça sürüklenen çocuğun müdafii olmaksızın savunmasını bizzat yapacağını beyan ettiği ve hükmün yüzüne karşı verildiği, dosyada zorunlu müdafiiliği gerektiren bir durumun da olmadığı hususları göz önüne alındığında, mahkemece suça sürüklenen çocuk müdafiine çıkartılan tebligatın hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12764, Karar No: 2011/653, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12764 E.  ,  2011/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, mülkiyeti hazineye ait davaya konu yeri ilk olarak 2002 yılında 2886 sayılı yasa kapsamında ihale ile kiraladığını, 2007 yılında yapılan ihale ile yeniden 5 yıllığına restoran ve çay bahçesi olarak kullanmak üzere kiraladığını, taşınmaza ciddi yatırımlar yaptığını, tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini,ancak sözleşmenin bitmesine 2 yıllık süre olmasına rağmen fesih bildiriminde bulunulduğunu belirterek mesnetsiz ve usulune uygun olmayan fesih ve tahliye bildirimi sebebi ile tahliyenin önlenmesi ve muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının kira sözleşmesinin, kıyı kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı yapılaşma ve kullanım nedeni ile haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davaya konu yerin 6570 sayılı yasaya göre davacıya kiralandığı,kira sözleşmesinin feshini gerektirecek şartların oluşmadığı ve davacının daha önce davalıya ihale sureti ile kiraladığı durumda bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. ve 3. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davaya konu yerin kira sözleşmesinin feshi şartlarının bulunmadığını iddia etmiş,davalı savunmasında davacının kıyı kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırı yapılaşma ve kullanım nedeniyle sözleşmenin feshedildiği savunmuştur.

2010/12764 2011/653

Anayasanın 43. maddesinde, Kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu,Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetileceği,Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartlarının kanunla düzenleneceği belirtilmiş,Anayasanın ilgili hükmüne dayalı olarak çıkarılan 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6. maddesinde,Kıyıların herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamayacağı düzenlenmiş,aynı maddede imar planı kararı alınması kaydıyla bunun istisnaları sayılmıştır.3621 sayılı yasanın uygulanmasına dair yönetmeliğini 13. maddesinde onaylı uygulama imar planlarına göre yapılabilecek istisnai tesisler sıralanmıştır.

Mahkemece , davaya konu yerin konumuna ilişkin teknik bilirkişilerin katılımıyla keşif yapılmış, düzenlenen bilirkişi raporunda ,davaya konu yerin ve içindeki tüm yapıların kıyı kenar çizgisi içerisinde yer aldığı ,bu yapıların Kıyı Kanununun 6. maddesi ile ilgili yönetmeliğin 13. maddesinde belirtilen istisnai yapılar niteliğinde olmadığı tespit edilmiştir. Anayasanın 43. maddesinde belirtildiği üzere kıyılar devletin hüküm ve tasarrufunda olup,kıyılara dair bu yasal düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olmakla, kazanılmış hakkın ve sözleşme serbestisi kapsamında taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin konusu olamaz. Kaldı ki taraflar arasındaki taşınmaz kira şartnamesinin 32. maddesinde davacı kiracının 3621 sayılı kıyı kanunu ve uygulama yönetmeliği hükümlerine uygun davranacağı kararlaştırılmıştır.Hal böyle olunca mahkemece kıyılara ilişkin mevcut yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde davanın kabulüne yönelik hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre de,taraflar arasındaki 17.12.2007 tarihli kira sözleşmesinde davaya konu yerin tarla vasfı ile kiralandığı,bu niteliği itibariyle 6570 sayılı yasa kapsamında bulunmadığı gözetilmeksizin hüküm verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 24.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10954, Karar No: 2024/12389, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10954 E.  ,  2024/12389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/329 E., 2024/309 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine, bozma gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1394, Karar No: 2012/823, Tarih: 26.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1394 E.  ,  2012/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : ...

DAVALILAR : 1-... Vekili : Av. ...

2-... Vekili : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2009 tarih ve 2005/300-2009/246 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 24/01/2012 gününde davetiye tebliğine/rağmen gelen olmadığından duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı işyerinin, davalı ...'ya ait olup diğer davalı ...'a "yap-işlet-devret" modeliyle kiralanan otel inşaatında, gerekli bakım ve özen gösterilmediği için yağan yağmur sularının pis su borusunu inşaat atıklarıyla tıkaması sonucu uğradığı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalılar hakkında girişilen icra takiplerinin de davalıların haksız itirazı sonucunda durduğunu ileri sürerek, asıl davada (8.895) TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan rücuen tahsilini, birleşen davada ise Antalya 5. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4336 E. sayılı dosyada davalı ...'nın, Kemer İcra Müdürlüğü'nün 2007/90 E. sayılı dosyada da davalı ...'ın itirazlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu hasarın ilave kat yapılırken inşaat gereklerine uyulmaması sonucunda pis su borusundan su sızması sonucunda meydana geldiği, hasardan otel işleteni ve tadilatını yapan davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, birleşen davada Kemer İcra Müdürlüğü'nün 2007/90 E. sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline ve takibin devamına, asıl davada (7.895) TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen davalar, işyeri sigortası sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili ve bu amaçla girişilen icra takiplerine vaki itirazların iptali istemlerine ilişkindir.

.../...

2010/1394

2012/823

S.2

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen davalar, işyeri sigortası sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili ve bu amaçla girişilen icra takiplerine vaki itirazların iptali istemlerine ilişkindir.

.../...

2010/1394

2012/823

S.2

Somut olayda davacı tarafından dava dışı sigortalısına 21.05.2004 tarihli hasar için (3.643) TL., 17.07.2004 tarihli hasar için (4.252) TL., 19.04.2004 tarihli hasar için (74.441) TL. ödenmiş, ilk iki hasar bedeli ile üçüncü hasar bedelinin (1.000) TL'sının toplamı olan (8.895) TL.’nın rücuen tahsili için asıl dava açılmış, üçüncü hasarın bakiye (73.441) TL.’nın tahsili için de davalılar aleyhine Antalya 5. İcra Müdürlüğü’nün 2006/4336 E. sayılı dosyası üzerinden icra takibine girişilmiştir. Anılan takip Mustafa tarafından yetki itirazında bulunulmadığından bu davalı hakkında devam etmiş, Emrehan’ın ise yetki itirazı üzerine Kemer İcra Müdürlüğü’nün 2007/90 E. sayılı dosyası üzerinden sürdürülmüştür. Davacı ise birleşen Kemer Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/95 E- 194 K. sayılı dava dosyasında, tahsilde tekerrüre meydan vermemek kaydıyla, her iki davalının da anılan icra takiplerine vaki itirazlarının ayrı ayrı iptalini istemiştir.

Mahkemece davacı vekilinin son oturumdaki “asıl davadaki alacak taleplerinin sehven (8.895) TL. olarak belirtildiği, asıl davalarının değerinin gerçekte (7.895) TL. olduğu” yönündeki beyanı üzerine, asıl davanın taleple bağlı kalınarak (7.895) TL. üzerinden kabulüne karar verilmişse de, birleşen davada sadece Kemer İcra Müdürlüğü’nün 2007/90 E. sayılı takip dosyası için hüküm kurulmuş, Antalya 5. İcra Müdürlüğü’nün 2006/4336 E. sayılı takip dosyası hakkında ise herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Oysa HUMK.’nun 388. maddesi uyarınca hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine mahkemece asıl ve birleşen davalar hakkında ayrı hüküm kurulmadığı gibi yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretleri de ayrı ayrı hesaplanmamış, birleşen davada davacı vekili yararına ise hiçbir vekalet ücreti takdir edilmemiştir. Oysa HUMK.’nun 45 ve devamı maddeleri uyarınca davaların birleştirilmesine karar verilmesi halinde sadece bunların yargılaması birlikte yürütülmekte olup, her dava bağımsız karakterini koruduğundan mahkemece her dava için ayrı hüküm kurulmalı, yargılama giderleri ve vekalet ücreti her dava için ayrı ayrı belirlenmelidir

Bu durum karşısında mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

31/01/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2015/14986, Karar No: 2016/4094, Tarih: 29.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14986 E.  ,  2016/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık ve bilişim suçu

HÜKÜM : -Sanıklar hakkında bilişim suçundan beraat,

-Sanıklar hakkında 5846 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasının CMK.nun 223/8. maddesine uyarınca düşürülmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine rağmen duruşmaya gelmeyen ve mazeret de bildirmeyen şikayetçi ve vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.