muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3732, Karar No: 2024/5115, Tarih: 23.09.2024

Hal böyle olunca; dava konusu taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm dayanak kayıt ve belgelerinin getirtilmesi, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak aynı Kanun'un 5 . ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, gerektiği takdirde bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, var ise müdahale edilen alanların ölçekli ve koordinatlı krokide gösterilmesi, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak çelişkiler olduğu takdirde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, ondan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup değinilen bu hususlar karar düzeltme talebi üzerine bu kez yapılan inceleme sonucunda anlaşılmıştır.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 440. maddesi uyarınca kabulüne,

Yukarıda belirtilen gerekçelerle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 19.12.2023 tarih, 2023/5967 Esas, 2023/7588 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 11.07.2023 tarihli, 2022/617 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf bulunduğun bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

23.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4986, Karar No: 2016/707, Tarih: 04.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4986 E.  ,  2016/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup; iş sahibi tarafından açılan asıl davada gelir kaybı nedeniyle uğranılan zarar, eksik işlerin davalı nam ve hesabına yapılması nedeniyle doğan alacak, cezai şart alacağı ve manevi tazminatın tahsili; iş sahibi tarafından açılan birleşen 2010/964 esas sayılı davada eksik ve kusurlu işler nedeniyle uğranılan zarar ile manevi tazminatın tahsili; yüklenici tarafından açılan birleşen 2009/598 Esas sayılı davada sözleşmede öngörülenden fazla yapılan işler bedelinin tahsili istenilmiş; mahkemece asıl davada, işin eksik bırakılması nedeniyle davalı nam ve hesabına yaptırılacak işler için istenilen miktarla ilgili isteğin konusu kalmadığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin reddine, birleşen 2010/964 Esas sayılı dava ile birleşen 2009/598 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davada davacı ve birleşen 2009/598 Esas sayılı davada davalı olan iş sahibinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davada davacı ve birleşen 2009/598 Esas sayılı davada davalı olan iş sahibinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yanlar arasında 28.05.2007 tarihinde adi yazılı sözleşme imzalanmıştır. Bu sözleşme, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesi gereğince bir eser sözleşmesidir. Asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davada davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Birleşen 2009/598 Esas sayılı davada ise davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Yüklenici sözleşme uyarınca kayıtlı arsa üzerine anahtar teslim esası ile sözleşmeye ekli uygulama projeleri ile teknik şartnameye uygun olarak yaklaşık 25.914 m2 kapalı alanlı deponun (betonarme + çelik) konstrüksiyon olarak inşası işini üstlenmiştir. İş bedeli sözleşmenin 4. maddesi hükmünde (9.000.000,00 TL + KDV) şeklinde "götürü olarak" kararlaştırılmıştır. İş sahibi açmış olduğu birleşen 2010/964 Esas sayılı davada sözleşmeye konu depoda eksik ve kusurlu imalâtlar olduğunu belirterek, bu eksik ve kusurlu imalâtların bedelini ve uğradığı zararları yaptırdığı 3 ayrı delil tesbiti dosyasına dayanarak talep etmiştir. Gerçekten iş sahibinin takibi üzerine Sulh Hukuk Mahkemesi'nin dosyasında yaptırılan delil tesbiti sonucu verilen 15.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda; depo binasının istinat duvarının öne doğru eğilerek devrilme eğiliminde olduğu, istinat duvarının ayıplı yapılması nedeniyle hasar gördüğü, duvarın mevcut haliyle can ve mal emniyetini tehlikeye düşürecek durumda olduğu belirlenmiş, duvarın yıkım ve yeniden yapım maliyeti hesaplanmıştır. İş sahibinin istemesi üzerine Sulh Hukuk Mahkemesi'nin sayılı dosyası üzerinden yapılan delil tesbiti sonucu verilen 02.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda, deponun kuzey tarafındaki duvarından ve çatıdan akan sular nedeniyle depoda ciddi hasar oluştuğu, bu hasarın binanın arka cephesinde yer alan temel koruyucu beton plağın çökmesi ve binadan ayrılması sonucu plağa monte edilmiş yağmur iniş borularının kopması ve ayrıca çatı yağmur deresinin yetersizliği ve taşması sebebiyle taşan suların çatı kaplama plakları arasından bina içine akması nedeniyle meydana geldiği saptanmış, sızan suların depolanmış ürünlere verdiği zarar miktarı, deponun temizlenmesi ve ürünlerin yeniden kolilenmesi maliyeti, beton plağın yenilenme masrafı, çatının onarılması maliyeti hesaplanmıştır. Son olarak Sulh Hukuk Mahkemesi'nin dosyasından alınan bilirkişi raporunda ayıplı yapılan elektrik imalâtları tesbit edilerek ayıplı imalât bedeli hesaplanmıştır.

Mahkemece birleşen 2010/964 Esas sayılı davada "talep edilen hasar bedeli ve güçlendirme bedelinin neden kaynaklandığı ve güçlendirmeye neden ihtiyaç duyulduğunun açıklanmadığı ve buna ilişkin zararında ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın da reddine karar verilmiştir. Oysa davacı iş sahibi yaptırdığı 3 ayrı delil tesbitine dayalı olarak eksik ve kusurlu işlerle ilgili talepte bulunduğundan ve alınan tesbit bilirkişi raporlarında eksik işler gösterilip kusurlu imalâtlarında oluşum nedenleri açıklanarak iş sahibinin uğradığı zarar hesap edildiğinden mahkemenin birleşen davayı ret gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddeleri hükümlerine göre yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kuruluna, mahallinde keşif de yapılarak ve tesbit dosyaları da incelenmek suretiyle, ayıplı işler bedelinin ortaya çıktığı tarih itibariyle mahalli rayiçlere göre tutarının hesaplattırılması, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve sonucuna göre belirlenecek tutarın hüküm altına alınmasından ibaret olmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile birleşen davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davanın davalısı ve birleşen 2009/598 Esas sayılı davanın davacısı yüklenicinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenici tarafından açılan birleşen 2009/598 Esas sayılı davada, sözleşmede öngörülenden fazla yapılan işler bedelinin tahsili istenilmiştir. Yanlar arasında imzalanan "Anahtar Teslimi Götürü Bedel Yapım İşleri Sözleşmesi"nin 7. maddesinde uygulama projeleri ve teknik şartnamenin sözleşmenin ekleri ve ayrılmaz parçaları olduğu ve işveren ve yükleniciyi bağlayacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşme eki teknik şartnamenin "işin kapsamı" başlıklı 12. maddesinde iş kapsamında 50.000 m3 harfiyat, 18.000 m3 beton ve 1410 ton inşaat demirinin kullanılacağı öngörülmüştür. Bu durumda sözleşmede kararlaştırılan götürü bedelin, sözleşmenin eki olan teknik şartnamede yazılı olan metrajlar (hafriyat 50.000 m3, betonarme demiri 1410 ton ve beton 18.000 m3) esas alınarak kararlaştırılmış olduğunun kabulü gerekir. Davacı yüklenici tarafından Asliye Hukuk Mahkemesi'nin saylıı tesbit dosyası üzerinden yaptırılan tesbit sonucu alınan bilirkişi raporunda, inşaat sahasında gerçekleşen harfiyat miktarının sözleşmede öngörülen hafriyat miktarından yaklaşık 3 kat fazla olduğu, ayrıca kullanılan demir ve beton miktarlarının da sözleşme eki teknik şartnamede yazılı olan miktarlardan fazla olduğu belirlenmiştir. O halde götürü bedel dışında iş artışı olarak gerçekleştirilen bu işlerin bedelinin yapıldığı yılın mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması için yukarıda 2. bent uyarınca yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan bu konuda da Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı ve birleşen dosya davalısı iş sahibi yararına, 3. bentte açıklanan nedenlerle de temyiz eden davalı ve birleşen dosya davacısı yüklenici yararına BOZULMASINA, 1.100,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı 48,00 TL bakiye Yargıtay başvurma harcının temyiz eden

davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8990, Karar No: 2021/5421, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8990 E.  ,  2021/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mithatpaşa Vergi Dairesi mükellefi olan sanık ... 'nin 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini, malzeme aldığı firmaların faturalarının sahte olup olmadığını bilemeyeceğini savunduğu; istendiğinde defter ve belgelerini vergi incelemesi için vergi dairesine ibraz etmiş olduğu ve Vergi Dairesince yapılan yoklamalarda, mükellefe bilinen adreslerinde ulaşılabildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları kullanan mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile; faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

d)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25975, Karar No: 2015/1312, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25975 E.  ,  2015/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2011/656-2014/466

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası ile Kamulaştırma Kanununun 35. ve 38. maddelerine dayanan tapu iptali ile tescili istemine ilişkin karşı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Bozma sonrası alınan 02.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılarak, taşınmazın metrekaresinin bedeli 750,00 TL olarak tespit edilmiş iken, ek raporda daha önce Dairemizin incelemesinden geçerek kesinleşen m² bedelleri dava tarihine endekslenmek suretiyle metrekaresi 1.100,00 TL olarak belirlenmiş ve bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.Buna göre, dava konusu taşınmaza özel amacı olmayan satışlardaki emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan, kesinleşen mahkeme kararlarında tespit edilen m² bedellerinin dava tarihine endekslenerek m² bedeli tespiti doğru değildir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümü satışları bildirmeleri için taraflara imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-6100 sayılı HMK'nun 177 ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 04.02.1948 gün ve 10/3 sayılı kararına göre, bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir. Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.Buna göre dava dilekçesindeki miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya karar verilmesi,

3-Davalı idare harçtan muaf olmasına rağmen, aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6635, Karar No: 2024/21100, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6635 E.  ,  2024/21100 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/618 E., 2022/191 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2022 tarihli Tebliğnamesi ile suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği, ancak suça sürüklenen çocuk müdafiinin de 21.09.2022 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin ileri sürdüğü temyiz istemi ile ilgili olarak ek Tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9941, Karar No: 2022/12173, Tarih: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/9941 E.  ,  2022/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan karar verilmesine yer olmadığına

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre, 23/12/2013 tarihinde sanığın eşi olan ... ’in, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak sanığın uyuşturucu satışı yaptığına dair beyanda bulunması üzerine, kolluk görevlileri ile birlikte sanığın ikametine giderek ikamette bulunan 32 paket halinde sentetik kannabioid ihtiva eden uyuşturucu maddeler ile birlikte 6 tablet metamfetamin ihtiva eden tableti kolluk görevlilerine teslim ettiği, devamında yakalanan sanığın üst aramasında 2 paket sentetik kannabioid ele geçirildiği anlaşılan olayda, ... ile bilgi sahibi sıfatıyla beyanına başvurulan ...’in sanığın uyuşturucu satışı yaptığına dair soruşturma beyanları, ele geçirilen maddelerin çok sayıda paketçik halinde bulunması ve çeşitlilik arz etmesi karşısında, sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kullanmak dışında bir amaçla bulundurduğunun kabulü ve sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşünerek eylemin bütün olarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5654, Karar No: 2012/26355, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5654 E.  ,  2012/26355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza uygulamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesi ile taksitlendirmeye ilişkin TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50, 52/2-3-4. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 240 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 4. paragrafının başına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/865, Karar No: 2025/5844, Tarih: 12.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/865 E.  ,  2025/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/1637 E., 2024/1948 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Temyiz süresinin iki hafta olarak belirtildiği inceleme konusu ek kararın sanık müdafiine 15.10.2024 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün resmi tatil günü olan 29.10.2024 tarihine denk geldiği, UYAP evrak işlem kütüğüne göre sanık müdafiinin 30.10.2024 tarihinde saat 13:39:15'te oluşturup onayladığı temyiz dilekçesi ile öne sürdüğü temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden ek karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.