muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10758, Karar No: 2017/1281, Tarih: 14.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10758 E.  ,  2017/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden yasa yolu isteminin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-) Sanık ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-) Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanıkların 2005 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimi olmaksızın sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen olayda; ......Dairesi Müdürlüğü’nün 12.09.2013 havale tarihli yazısı ile dosya arasında bulunan vergi suçu/tekniği raporları ve diğer bilgi ve belge içeriklerinden; sanıkların ortağı oldukları şirket tarafından belge basımı yapıldığına dair bir bilgiye raslanmadığı, kağıt ortamında yada elektronik ortamda form Ba ve form Bs bildiriminde bulunulmadığı, diğer firmaların da şirketten mal veya hizmet aldıklarına dair bir bildirimde bulunduklarının tespitinin yapılamadığı, söz konusu şirketin 2005 takvim yılında vermiş olduğu beyannamelerin matrahsız olduğu ve 2005 takvim yıllarında düzenlediği kabul edilen sahte faturaların tespit edilemediğinin bildirilmiş olması karşısında sanıkların atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ............ ve ........ müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yasaya aykırı, sanıklar ............ ve ........ müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4-) Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Şirketin ortağı olup, şirketi temsil yetkisi bulunmayan sanık ...'ın, şirket müdürü olan diğer sanığın sahte fatura düzenlemek suçuna ne şekilde iştirak ettiği karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25338, Karar No: 2012/36580, Tarih: 29.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/25338 E.  ,  2012/36580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme ve tehdit

HÜKÜM : Sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya müdahil olarak katılmalarına karar verilmiş olması hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar hakkında tehdit ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme suçularından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde- sinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların savun- malarının alındığı sanık ... için 02.10.2006 ve sanık ... yönünden 14.11.2007 gününden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapıl- masını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11577, Karar No: 2009/13637, Tarih: 22.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11577 E.  ,  2009/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BUCAK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları H.  K..’nın kayden malik olduğu 4 parça taşınmazı davalı ikinci eşine mirastan mal kaçırmak amacıyla satış yoluyla temlik ettiğini, temlik işlemlerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,  temlik işlemlerinin muvazaalı olmadığını, alım gücünün olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; temlik işlemlerinin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların murisin ilk evliliğinden olma çocukları, davalının ise murisin ikinci eşi olduğu, mirasbırakanın kayden maliki bulunduğu 2533, 2961, 2965 parsel sayılı taşınmazları 24.04.2002 tarihinde, 4678 parsel sayılı taşınmazını ise 29.11.2002 tarihinde davalı ikinci eşine satış yoluyla temlik ettiği, 2006 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Davacılar anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amacına yönelik olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsufi-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih ı/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 634, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişte miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli. ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arsındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; miras bırakanın çiftçi ve davalının ise ev hanımı olup herhangi bir işte çalışmadığı ve gelirinin bulunmadığı, davalının babasından miras yoluyla intikal eden taşınmazlarının muris tarafından üçüncü kişilere satıldığı ve karşılığında da çekişmeli taşınmazların kendisine verildiğini savunmuş ise de dinlenen davacı tanıkları bunu doğrulamadıkları gibi bu konuda herhangi bir delil getiremediği, akid sırasında gösterilen değerler ile gerçek değerler arasında açık ve aşırı oransızlık bulunduğu, özellikle tanık anlatımlarından taşınmazların gerçek satış biçiminde temlik edildiğine ilişkin beyan bulunmadığı aksine satış konusunda bilgilerinin olmadığının ifade edildiği, oysa çekişmeli taşınmazların ve tarafların bulunduğu çevre itibariyle satışın bilinmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, murisin ölümünden önce taşınmazlarını veya mirasını mirasçıları arasında paylaştırdığı yönünde bir iddia bulunmadığı gibi murisin davalıya temlik ettiği iki parça taşınmazın da  (2127 ve 4896 parsel )dava dışı kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla murisin mirasını taksim iradesiyle hareket ettiğini söylemek de olanaklı değildir.

Belirlenen olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; anılan temliklerin gerçekte bağış olmasına karşın satış gibi gösterildiği ve mirasçıdan mal kaçırma amacı taşıdığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   22.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8861, Karar No: 2014/22841, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8861 E.  ,  2014/22841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2009

NUMARASI : 2008/765-2009/388

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan ve imar uygulaması sonunda yolda kalan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan ve imar uygulaması sonunda yolda kalan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11572, Karar No: 2023/10132, Tarih: 27.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11572 E.  ,  2023/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı (lehine) ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/394 Esas, 2022/195 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1064 Esas, 2022/1341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanığın uyuşturucu madde ile yakalandığı 34 BIK 354 plakalı aracı kiralayan Ayhan isimli şahsın beyanının alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

16.04.2021 günü saat 23:30 sıralarında Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince Yeni Girne Bulvarı Karşıyaka istikametinde yapılan uygulamada, sanığın sevk ve idaresindeki 34 BIK 354 plakalı aracın durdurulduğu, sanığın tedirgin ve heyecanlı davranışlarda bulunması üzerine herhangi bir suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, sanığın pantolonunun sağ cebinden kendi rızasıyla 5 adet şeffaf kilitli poşet içerisinde toplam daralı ağırlığı 1,85 gram kokain maddesini polis görevlilerine teslim ettiği,

akabinde polis görevlilerince yazılı arama kararına istinaden sanığın sevk ve idaresindeki 34 BIK 354 plakalı aracın aramasında, direksiyon kutusunun iç kısmında gizlenmiş vaziyette metal kutu içerisinde 56 adet ayrı ayrı şeffaf jelatine sarılı toplam daralı ağırlığı 19,58 gram kokain maddesi ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin kokain olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğinin kolluk tarafından tespit edildiği, sanığın savcılık ve sorgu aşamasındaki beyanlarının suçun ortaya çıkması yönünde yardım ve hizmet niteliğinde kabul edilemeyeceği, sanığın beyanında adı geçen Mustafa isimli şahıs ve diğer meçhul şahıslar için yürütülen soruşturmada açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemediğinden, bu şahıslar hakkında “daimi arama kararı” verildiği, sanığın suç ortakları hakkında verdiği bilgilerin soyut nitelikte olması nedeni ile suç ortağının ortaya çıkmasına etki edecek, sonuca etkili ve yararlı bir bilgi niteliğinde olmadığı gözetilerek koşulları bulunmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına, sanığın eylemden sonraki ve yargılama sürecindeki tutumu ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı ve hükmün gerekçesinin 5271 sayılı Kanun'un aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1064 Esas, 2022/1341 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile

sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1821, Karar No: 2015/43945, Tarih: 21.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1821 E.  ,  2015/43945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Cinsel saldırı

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile sanıklar..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3252, Karar No: 2019/7904, Tarih: 10.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3252 E.  ,  2019/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARS 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, dava tarihi öncesi uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte bulunduğu yere yakın ... oyuk içerisinde bulunan esrarın kendisine ait olmadığı yönündeki savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

K.A