muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35805, Karar No: 2024/6688, Tarih: 15.05.2024

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; eksik incelemeyle hukuka ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, kamunun uğradığı zararın bulunmadığına, kastının bulunmadığına, bina vasfını taşımadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yapı ruhsatına aykırı olarak teras olarak görülen kısımları çelik konstrüksiyon üzerine saç malzeme kullanılarak kat yüksekliğinde kapatarak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yapılan inşaatın bina kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, sanığın kastının ilave alan kazanmaya yönelik olmayıp, binayı ve çatıyı yağmur sularından korumak amaçlı olduğu, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği sabit olduğundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30381, Karar No: 2018/3315, Tarih: 18.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30381 E.  ,  2018/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının murafaalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda; ödeme emri tebliğinin geç ulaştığından bahisle gecikmiş itirazda bulunduğunu ileri sürerek itirazının kabulünü talep ettiği, mahkemece, takibin örnek 7 olması nedeniyle tüm itirazların icra dairesine yapılması gerektiği gerekçesiyle istemin reddedildiği görülmektedir.

İİK'nun 65/1. maddesinde; "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise, paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir" hükmü yer almaktadır. Anılan hükmün uygulanabilmesi için borçlunun, kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir.

Borçlunun başvurusu, İİK.nun 65.maddesi kapsamında gecikmiş itiraz olup, anılan maddenin ikinci fıkrası uyarınca, borçlu, mazeretinin ortadan kalktığı tarihten itibaren 3 gün içinde mahkemeye başvurmak zorundadır. Borçlunun, 07.09.2015 tarihinde icra dosyasına itiraz dilekçesi verdiği, dolayısıyla bu tarihte mazeretinin ortadan kalktığı, ancak yasal (3) günlük süreyi fazlasıyla geçirdikten sonra 28.09.2015 tarihinde icra mahkemesine gecikmiş itirazda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, borçlunun isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, istemin yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2153, Karar No: 2019/6664, Tarih: 04.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2153 E.  ,  2019/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı,dosya kapsamına göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tebligat Tüzüğü'nün, 28.maddeleri uyarınca, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması ve yaptığı bu araştırma sonucunda muhatap ve onun adına tebligat yapılabilecek kimseler o adreste bulundukları halde tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar ve ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza mukabilinde teslim etmesi ve Tüzüğe ekli 2 örnek numaralı ihbarnameyi muhatabın kapısına yapıştırarak, durumu en yakın komşusundan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiği,somut olayda tebliğ evrakının muhtara bırakıldığı hususunun en yakın komşusundan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı,dolayısıyla sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 14.12.2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararın ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince; katılan kurumun vergili ve cezasız bilirkişinin hesapladığı gerçek zararını sanığa gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3520, Karar No: 2012/4675, Tarih: 15.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/3520 E.  ,  2012/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Uygulama maddesinin 142/2-b olarak belirtilmesi gerekirken 142/2-d şeklinde gösterilmesi,

2-Sanığın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında; çaldığı eşyalardan olan cüzdan, makyaj aynası, göz kalemi, dört adet kalem ve cevşeni evinde sakladığını belirterek kısmi iadeyi sağladığının dosya kapsamında bulunan 16.12.2006 tarihli tutanak içeriğinden anlaşılması karşısında; yakınanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCY.nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği, yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

4-Sonuç ceza miktarına göre sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verişmiş ise de, suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Yasanın 23/1. maddesi uyarınca 3 yıla kadar(3 yıl dahil) verilecek hapis cezalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğinin belirtilmesi karşısında; sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 23. maddesiyle değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3534, Karar No: 2022/5998, Tarih: 21.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3534 E.  ,  2022/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

DAVACILAR :

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili, davalılardan Kastamonu Valiliği vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; müşterek çocukları...'ın 11/02/2007 tarihinde ... içerisinde yer alan ... Merkezinde kayak yaparken direğe çarparak vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduklarını, olay tarihinde kayak tesisinin işletmeciliğini yapan davalı şirket yetkilisi olan diğer davalı ...’nın açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan ceza aldığını ileri sürerek; davacılardan ... için 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi, ... için 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi, ... için 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmişler, tazminat taleplerini davacılardan ... için 33.843,11 TL, ... için 37.638,63 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı ... davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 31/01/2019 tarihli ve 2016/23312 Esas, 2019/969 Karar sayılı kararıyla, davacıların, müteveffanın davalı şirket tarafından işletilen kayak tesisinde gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması nedeniyle yaşamını yitirmesinde hizmet kusuru bulunduğu ileri sürerek maddi ve manevi zararlarının tazminini istedikleri, dava hizmet sözleşmesinden kaynaklandığından ve davalı taraf hizmet sağlayan sıfatına haiz olduğundan taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabulü gerekeceği, bu itibarla uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevli olduğu, mahkemece, ayrı bir Tüketici Mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararıyla davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

1-) Davalı ...'na gerekçeli kararın 17/02/2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süre geçirildikten sonra 07/03/2022 tarihinde verildiği nazara alındığında süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

1-) Davalı ...'na gerekçeli kararın 17/02/2022 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süre geçirildikten sonra 07/03/2022 tarihinde verildiği nazara alındığında süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Sıfat, davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" dır. Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde, sıfat, dava konusu hakka ilişkindir. Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

Temsilcide yanılma daha çok, kabul edilebilir bir yanılgı sebebiyle doğan iradi taraf değişikliği ihtiyacından kaynaklanmaktadır. Bu yanılgı, mevzuattaki ve kurumlar arasındaki karmaşık görev ve sorumluluk dağılımından, devleti temsil eden tüzel kişiliğin belirlenmesindeki karışıklık veya güçlükten, tüzel kişi yerine o tüzel kişiliği temsil eden kişinin muhatap sanılmasından gerçekte taraf sıfatına sahip olan kişi ile taraf olarak gösterilen kişi arasındaki iç ilişkinin yahut tüzel kişilikler veya ticari işletmeler arasındaki devir ilişkisinin bilinmemesinden kaynaklanabilir. Temsilcide yanılma hasımda yanılma anlamına gelmez ve hukukî yaptırımı da hasımda yanılmada olduğu gibi davanın reddi gibi ağır bir sonuç doğurmaz. (HGK’nın 22.02.2022 tarihli, 2019/3-179 E., 2022/186 K. sayılı kararı)

Somut olayda, dava konusu taşınmazın mülkiyeti Gençlik Hizmetleri ve Spor Genel Müdürlüğüne ait olup 11/11/2004 tarihli ve beş yıl süreli kira sözlemesi ile .... Ltd Şti'ne kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesi, kiraya veren sıfatı ile ... Başkanlığı adına Kastamonu Valiliği tarafından imzalanmıştır. Davacılar, taşınmazın maliki sıfatıyla Kastamonu Valiliğini davalı göstermiş ise de, bu durum kira sözleşmesinin ... Başkanlığı adına Kastamonu Valiliği tarafından imzalanmasından kaynaklanmıştır. Kiraya veren ... Başkanlığını kira sözleşmesinde temsil eden Kastamonu Valiliğinin davalı gösterilmesi temsilcide yanılma niteliğindedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacılara, davanın tüzel kişiliği bulunan gerçek hasma yöneltilmesine olanak sağlamak gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmişitir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların sair, davalı valiliğin ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacılara, davanın tüzel kişiliği bulunan gerçek hasma yöneltilmesine olanak sağlamak gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmişitir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların sair, davalı valiliğin ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, üçüncü bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25677, Karar No: 2015/22719, Tarih: 18.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25677 E.  ,  2015/22719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının kalite kontrol teknisyeni olarak sigara paketi üretim işyerinde çalıştığını, 3 vardiya boyunca devam eden hatalı üretim nedeniyle, kusur ve zarar dengesi gözetilmeksizin, eşitlik ilkesine uyulmaksızın sadece baskı operatörü ile davacının kusurlu bulunarak işten çıkartıldığını belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, 03.02.2013-04.03.2013 vardiyalarında üretilen toplam 100000 metre üründen 68000 metre ürünün embossing kayması hatası nedeniyle imha edilmek zorunda kalındığını, zararın davacının 30 günlük brüt ücret tutarının çok üzerinde olduğunu, feshin haklı nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işyerinde davacıdan önceki vardiyadan itibaren süregelen bir hatalı üretimin olduğu ve 68 000 m tutarında ürünün hatalı olarak müşteriye teslim edilemeyip imhaya ayrıldığı, keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu işyerinde meydana gelen zararın davacının otuz günlük ücretinin üzerinde olduğunun sabit olduğu, ancak davalı işverenin bu zararda davacı ve baskı operatörünü kusurlu bularak iş sözleşmelerini 30 günlük ücretlerinin üzerinde işverene zarar vermeleri nedeniyle feshettiği halde aynı vardiyada çalışan diğer işçilere uyarma cezası verdiği, üretim sürecinde embossing kayması sonucu hatalı ürünlerin her zaman çıktığı işletme genelinde belirgin bir fire oranının bulunduğu, davacının tek başına zarardan sorumlu olmadığı, keyfilik, tutarlılık ve ölçülülük denetimi kıstaslarının uygulanması durumunda ana ilke feshin en son çare olması ilkesi karşısında öncelikle işverence başka tedbirler alınması gerektiği, davacı gibi geçmişte herhangi bir uyarı almamış kalifiye bir çalışanın bu nedenle işten çıkarılması yerine tüm vardiyadakiler gibi uyarı cezası verilebileceği, zararın tamamının davacı ve operatöre yüklenmesi ve feshin davacı açısından ağır bir yaptırım olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.