muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10061, Karar No: 2007/8347, Tarih: 21.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10061 E.  ,  2007/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2006

Davacı,  15.9.1980-1.4.2005 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 15.9.1980-1.4.2005 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiş, Mahkeme istemin kabulüne karar vermiştir.

Davacının 20.10.1986 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi ile tescili yapılarak 20.4.1982 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiği, vergi kaydının 15.9.1980-28.2.1982, 1.3.1985-14.11.1988, 7.1.1991-31.1.1997 ve 28.2.1982, 1.3.1985-14.11.1988, 7.1.1991-31.1.1997 ve 8.10.1999-5.11.2002 tarihleri arasında, olduğu oda kaydının 3.10.1980, sicil kaydının ise 12.3.1985 tarihinden başlayarak devam ettiği vergi kaydının aralıklı olduğunu dikkate almadan davacıya 20.4.1982 tarihinden itibaren sigortalı sayan Kurumun daha sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık başlangıcının 1.3.1985 olarak düzelttiği, mahkemenin ise 15.9.1980-20.4.1982 tarihleri arasındaki dönem yönünden 1479 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesine koşut geriye yönelik hizmet tesbitine olanak sağlayan bir hükmün bulunmadığını gözetmeksizin, 20.4.1982-22.3.1985 tarihleri arasındaki süre yönünden ise Yasa'ya uygun olarak vergi kaydı bulunmayan davacının bu döneme ilişkin prim ödemelerini araştırmaksızın, yetersiz, konu hakkında bilgisi bulunmayan varsayımlara dayalı bilirkişi görüşü itibariyle sonuca gittiği dosyadaki bigi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescillerde;  kendi nam ve hesabına çalışma yanında,1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesini değiştirerek, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 2229 maddesi uyarınca meslek kaydı, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile vergi kaydı, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile de vergi, meslek kuruluşu yada sicil kayıtlarından birinin yeterli olacağı öngörülmüştür. 20.10.1986 tarihinde Kurum kayıtlarına giren giriş bildirgesi ile davacının 28.2.1982-1.3.1985 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmadığından, vergi kaydının tekrar başladığı 1.3.1985 tarihinden itibaren tescilinin yapılması gerekirken, Kurumca yanlışlıkla 20.4.1982 tarihinden yapıldığı ortadadır. Kaydı bulunmamakla birlikte bu döneme ilişkin primler ödenmiş ve Kurum tarafından da uzun süre kullanılmış ise davacının 20.4.1982-1.3.1985 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak kubulü gerekmektedir.

Davacıyı hatalı işlemi ile geçmişe yönelik olarak tescil eden Kurumun, primleri de tahsil ederek uzun süre kullanması, karşısındakine sigortalı olduğu yolunda yıllarca güven verdikten sonra yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi iyiniyetten ve Sosyal Güvenlik İlkelerinden uzaktır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1997/10-578-758 sayılı Kurumda da bu hususlar öncelikle belirtilmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, 15.9.1980-20.4.1982 tarihleri arasındaki istemin tesbiti mümkün bulunmadığından, 1.3.1985-1.4.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin  ise üzerinde uyuşmazlık mevcut olmadığından reddine, 20.4.1982-1.3.1985 tarihleri arasındaki süre yönünden ise yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17107, Karar No: 2015/15168, Tarih: 24.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17107 E.  ,  2015/15168 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı ..... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 05/07/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 05/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davacı vekili, incelemenin duruşmalı olarak yapılması da temyize cevap dilekçesiyle davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/11/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı vekili Avukat .....geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Yargılama sırasında ıslah ile tazminat davasına dönüştürülmüştür. Mahkemece dava reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 09/09/2009 tarihinde yağan aşırı yağmur sırasında .... bodrum katlarını su bastığını, depoda bulunan ürünlerinin zarar gördüğünü, zararı tespit ettirdiğini ne var ki belirlenen zararı yanında alışveriş merkezinin yeniden işletilmeye başlanması için geçen 5 aylık sürede işçilerine maaş ödemeye devam etmesi, kira ödemesi ve işletme giderleri yapması nedenleri ile 189.295,00 TL daha zararı olduğunu, bu zararın ödetilmesi istemi ile başlattığı icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini dava etmiş, 20/03/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/479 değişik iş dosyasında tespit olunan zararının ödetilmesi olarak değiştirmiştir.

Davalı, dava konusu zararın mücbir sebepten meydana geldiğini, kendisine atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 09/09/2009 tarihinde yağan aşırı yağışların etkisiyle alışveriş merkezinde meydana gelen sel felaketinin ön görülemeyen ve önlenemeyen nedenle meydana geldiği, davalının kusuru bulunmadığı, alışveriş merkezinin projesine uygun olarak inşa edildiği iskan ruhsatının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı, dava konusu zararın mücbir sebepten meydana geldiğini, kendisine atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 09/09/2009 tarihinde yağan aşırı yağışların etkisiyle alışveriş merkezinde meydana gelen sel felaketinin ön görülemeyen ve önlenemeyen nedenle meydana geldiği, davalının kusuru bulunmadığı, alışveriş merkezinin projesine uygun olarak inşa edildiği iskan ruhsatının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi, belge ve tanık beyanları uyarınca 09/09/2009 tarihinde yağan aşırı yağışlar sırasında davalı şirketin maliki olduğu alışveriş merkezinin bodrum katlarını sel bastığı anlaşılmaktadır. Davacı şirket ise davalıdan mağaza kiralayan dava dışı Benetton firmasının bayisi olarak yer kullanım sözleşmesi uyarınca söz konusu mağazayı kullanmaktadır. Mağaza 1. katta olmasına karşın depo bodrum katta bulunduğundan depodaki malların tamamı sel suları ile gelen çamura bulanmış ve .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/479 değişik iş dosyasında yapılan tespitte depodaki mallardan dolayı zararın 284.643,97TL olduğu belirlenmiştir. Davacı, bu zararı yanında 5 ay boyunca

-/-

-2-

2014/17107 - 2015/15168

alışveriş merkezinin işletilmeye açılamaması nedeni ile yapmak zorunda kaldığı işletme masrafları nedeni ile icra takibi başlatmış ve bu takibe itirazın iptalini dava etmiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşiften sonra görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti, alışveriş merkezinde proje dışında yapılmış bulunan tadilat nedeniyle 2. ve 3. bodrum katları tamamen sel sularının bastığı, proje hilafına bu değişiklikler yapılmamış olsa idi sel basması olayının olmayacağını belirleyerek davalının %100 kusurlu olduğunu bildirmişlerdir. Ancak itirazın iptali yönünde açılan davada uğranılan zarar kalemlerini ispata yarar delil sunulmadığından hesaplama yapılamayacağı açıklanmıştır. Davacı, söz konusu rapordan sonra istemini harcını yatırarak ıslah etmiş ve yaptırdığı tespitte belirlenen maddi zararının ödetilmesi olarak değiştirmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir...”

Şu durumda, yargılama sırasında görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporu uyarınca davalı şirketin maliki olduğu alışveriş merkezinde proje hilafına yapılan değişiklikler nedeniyle sel bastığı ve davalının %100 oranında kusurlu olduğu yönündeki özel ve teknik bilgi gerektiren bir konuda bilirkişi görüşüne aykırı olarak davalının kusuru olmadığı benimseyerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Davacının istemini ıslah yoluyla tazminat davasına dönüştürdüğü de gözetilerek bu istek yönünde deliller toplanarak hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28594, Karar No: 2011/3344, Tarih: 23.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/28594 E.  ,  2011/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yerel Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizi üzerine, dosyanın Yargıtay'a gönderilmesinden sonra, sanık .... müdafiinin, 27.07.2010 günlü temyiz isteminin reddine dair 13.08.2010 günlü ek kararın da 15.09.2010 günü temyiz edilmekle temyiz kapsamında bulunduğu belirlenmekle;

İddianamedeki sevk ve anlatıma, isnad olunan suçlardan, en ağır yaptırım gerektirenin, yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama suçu olmasına ve Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesine göre temyiz incelemesi görevi Yüksek 3.Ceza Dairesine ait olduğundan, dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24902, Karar No: 2014/25484, Tarih: 30.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24902 E.  ,  2014/25484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2014/345-2014/349

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 24/06/2014 tarih, 2014/16212 Esas - 2014/18431 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26727, Karar No: 2015/13767, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26727 E.  ,  2015/13767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/195-2014/560

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23.06.2015 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; 65.493,75 metrekare yüzölçümlü dava konusu 638 parsel sayılı taşınmazın 1.derece doğal sit alanında ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, taşınmazın 46.503,75 metrekarelik kısmının suyla kaplı olup geri kalan kısmının kuru olduğu, Lagün Gölü kıyısında, kısmen su içerisinde kalan taşınmazın kalıntı suyun ortasında yer aldığı, etrafının kim tarafından çekildiği belli olmayan telle çevrili olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan suyun "su terazisi" özelliğini göstermesi nedeniyle tapu kaydına 14.02.2015 tarihinde korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna dair şerh konulduğu ancak davalı idare tarafından taşınmaza fiili olarak el atılmadığı anlaşılmıştır.

1-Yukarıda açıklandığı üzere dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı Altınova Belediye Başkanlığı'nın 23.11.2012 tarihli yazısı ile mahkemeye bildirilmiştir.

Bilindiği üzere kıyılar, Anayasanın 43.maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufunda olup, bu yerlerin özel mülkiyete konu olma imkanı yoktur.

Bu durumda, mahkemece, dava konusu taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının tespiti için kıyı çizgisini gösteren paftalar getirtilip, mahallinde refakate resen alınacak uzman bilirkişi kurulu eşliğinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı, kalıyor ise ne kadarlık bölümlerinin kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığı belirlendikten sonra, bu bölüm ile ilgili olarak, davacının Anayasanın 35.maddesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının sahibine verdiği yetkileri kullanma imkanının ortadan kalktığı ve tapu kaydının da hukuki değerini yitirdiği gözetilip, taşınmazın aynına ilişkin olan bu davanın görülme yerinin adli yargı olduğu da dikkate alınarak, taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümlerinin bedeline hükmedilmesi ve kaynağını 4721 sayılı TMK'nun 1007.maddesinden alan bu davada mahkemece hukuki nitelendirmenin ve değerlendirmenin de bu husus gözetilerek yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; dava konusu taşınmaza 20.04.2012 tarihinde malik olan davacının, ancak ve ancak kayıt maliki olduğu tarihten dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil isteyebileceği düşünülmeden, davacının malik olmasından önceki dönemi ve dava açıldıktan sonraki tarihi kapsar şekilde ecrimisile hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48777, Karar No: 2015/36522, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/48777 E.  ,  2015/36522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 195 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15121 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10778,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10778,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 195 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 15121 TL yapı bedeli ile 4342,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13813, Karar No: 2022/3147, Tarih: 28.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13813 E.  ,  2022/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Suça konu sahte faturaların stopaj gelir vergisinde kullanılması nedeniyle 2007 ve 2008 takvim yılları için suç tarihlerinin sırasıyla "21.01.2008" ve "21.01.2009" 2009 takvim yılı için ise son faturanın 20.08.2009 tarihli olması nedeniyle "21.09.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6796, Karar No: 2019/9447, Tarih: 20.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6796 E.  ,  2019/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/2 maddelerinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 10/06/2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan farik ve mümeyyiz raporları sebebiyle Adli Tıp gideri olarak hesaplanan bedelin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde işlenen suç nedeniyle her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,