muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9486, Karar No: 2011/3821, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9486 E.  ,  2011/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin meni istemine ilişkin davada Kırıkkale Sulh Hukuk ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirasen kalan taşınmazların işgal edilmesi nedenine dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, taşınmazların değerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı aşıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi de, davanın kira sözleşmesine dayalı tahliye ve buna bağlı akdin feshi davasının Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davacı 25.08.2009 günlü dilekçesinde mirasen kalan taşınmazın borç karşılığı verildiğini, borcun bitmesine rağmen taşınmazın iade edilmediği, bu nedenle el atmanın önlenmesi talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamından, 139 ve 85 parsel sayılı taşınmazların davacının eşi Osman'ın borcundan dolayı davalı tarafa anlaşma senedi ile borç ödeninceye kadar verildiği, borç karşılığı taşınmazların davalı tarafca ekilip biçildiği, bu durum karşısında davacı ile davalı arasında sözlü veya yazılı kira sözleşmesinin varlığını kabul etmek olanaklı olmayıp açılan davanın kira sözleşmesinden kaynaklanmayan tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkin olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda uyuşmazlığın H.U.M.K.'nun 8/1. maddesi gözönünde bulundurulduğunda, dava tarihi ve değeri esas alındığında Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kırıkkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13066, Karar No: 2014/490, Tarih: 16.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13066 E.  ,  2014/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2013/306-2013/342

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davaLı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu K.. B.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma, tazminat alacağı ilamına dayalı olarak idare aleyhine başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddenin son fıkrası ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinden bahisle takip dosyasından konulan tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

K.. B.. İcra Mahkemesine yaptığı diğer başvurusunda ise; İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı uhdesindeki alacaklarına haciz konulduğunu, İİK 82/1 maddesi gereği Devlet mallarının haczedilemeyeceği; Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi gereğince de, vergi geliri kapsamı alacaklarına haciz konulamayacağını ileri sürmüş, her iki dava birleştirilerek yürütülmüştür.

Mahkemece takip konusu ilamdaki alacağın kamulaştırmasız elatma tazminat alacağına ilişkin ve ilam tarihinin 30.06.2010 dan sonra olduğu nazara alınarak, 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 6.maddesi son fıkrası hükmünce, İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasından konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan

taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 21.02.2012 tarihli takip konusu ilamda İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi yeralmaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğu ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı yasanın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği , ilam tarihinin 11.06.2013'ten öncesine ait olduğu nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece borçlu idarenin bu konudaki haczedilmezlik şikayetinin reddi ile ileri sürülen diğer şikayet nedenleri incelenerek oluşacak sonca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulü ve hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 16.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/4713, Karar No: 2022/7695, Tarih: 23.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4713 E.  ,  2022/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.07.2021 tarihli ve 2019/674 Esas, 2021/634 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçenin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan ...'un 4, 21 ve 1015 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak torunu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, taşınmazların tapusunun iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazları üçüncü kişiden satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.04.2016 tarihli ve 2015/441 E., 2016/276 K. sayılı kararıyla; 4 ve 21 parsel sayılı taşınmazlar yönünden muris muvazaasına ilişkin 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama şartlarının bulunmaması, 1015 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 09.09.2019 tarihli ve 2016/11809 E., 2019/4472 K. sayılı kararıyla; “… Hal böyle olunca; 1015 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacıların muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak miras payları oranında tapu iptal ve tescil isteyebileceği, yukarıda belirtilen ilkeler de gözetilerek, mirasbırakan ile taraflar arasındaki beşeri ilişkilerin saptanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek niyetinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 13.07.2021 tarihli ve 2019/674 E., 2021/634 K. sayılı kararıyla; dava konusu 117 ada 21 ve 137 ada 4 parsel sayılı taşınmazlar yönünden bozma öncesi verilen ret kararı onanarak kesinleştiğinden bu taşınmazlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu 1015 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, Yerel Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, muris muvazaası davalarına ilişkin kriterlerin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda mahkeme gerekçesinde herhangi bir bilginin bulunmadığını, Yerel Mahkeme tarafından tapu kayıtlarının yanlış değerlendirildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

5.2. Davacılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, iddialarının sübut bulduğunu, torunun muristen bedeli karşılığında taşınmaz almasının mümkün olmadığını, bu durumun tanık ve mahalli bilirkişilece de belirtildiğini, eksik inceleme neticesinde karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Muris muvazaasında 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

6.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

6.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

(IV/2.) no.lu paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/3.) no.lu paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5167, Karar No: 2014/12107, Tarih: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5167 E.  ,  2014/12107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceyhan Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/520 Karar no:2013/697

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı annenin iştirak nafakası talepli açtığı dava ile davalı-davacı babanın müşterek çocukların velayetlerinin değiştirilmesi talepli açtığı dava birleştirilerek, her iki davanın yargılaması birlikte yapılarak karara bağlanmıştır. Velayete ilişkin davalar kamu düzeniyle ilgili olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre “basit yargılama’ usulüne tabi olması, delil toplanmamasını gerektirmez. Taraflar tanık göstermiş ise, gösterilen tanıklar dinlenmelidir. Taraflar tanık deliline dayanmış, tanıklarını göstermiş ve açıkça tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmediği gibi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da gerçekleşmemiştir. Öyleyse, dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda taraflara imkan tanınması, "adil yargılama hakkını" içeren "hukuki dinlenilme hakkı" nın bir gereğidir (HMK.md.27.). Davacı-davalı annenin birleştirilen davada 30.09.2013 tarihinde bildirdiği tanıkları; Selma Ü., Nilgün Ü. Handan K.ve N. B... ile davalı-davacı babanın birleştirilen dava dilekçesinde bildirdiği tanıkları Mustafave Vezir ..nun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince dinlenip, tüm delilerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5677, Karar No: 2022/1550, Tarih: 27.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5677 E.  ,  2022/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları, bu anlatımı destekleyen tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü, ağabeyleri olan ...'dan boşanan mağdurenin ikamet ettiği ... iline giden yaşı küçük kardeşler ...'ın peşlerinden araçla gidip mağdurun ikametinin bulunduğu mahallede yeğenleri ile buluşan sanığın, evinden çıktığı sırada yaşı küçüklerle birlikte hareket ederek mağdureyi sürüklemek ve ağzını kapatmak suretiyle zorla araca bindirdiği ve aracın direksiyonuna geçip çevreyolundan ... istikametine doğru ilerledikleri sırada, görgü tanığı ...'ın 155 polis imdat hattını arayarak bir bayanın üç kişi tarafından zorla kaçırıldığına ilişkin ihbarı üzerine polis tarafından aranması ile mağduru ... İstasyon Caddesi kesişiminde bıraktığı anlaşılmakla, aynı olaydan dolayı haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin Dairemizce incelenip 02.02.2021 tarihli ilamıyla onanmasına karar verilip kesinleşen suça sürüklenen çocuklar ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, suça sürüklenen çocukların eylemlerine TCK'nın 37. maddesi anlamında iştirak eden sanığın 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b madde ve fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9350, Karar No: 2024/2376, Tarih: 03.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9350 E.  ,  2024/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1413 E., 2023/1384 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/37 E., 2021/486 K.

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile yabancı mahkeme kararının tanınmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; Esslingen Mahkemesi Aile Mahkemesi 6 F 517/19 sayılı 30.10.2020 kesinleşme tarihli ilamının tanınması ve tenfizine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; yabancı mahkeme ilamının Türk Kamu düzenine aykırı olduğunu, davacının mavi kartlı olup yabancılık unsurunu taşımadığını, Türk Hukukunun uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2021/94 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 05.10.2000 yılında evlendiklerini, tenfizi istenen Esslingen Yerel Mahkemesi Aile Mahkemesi'nin 31.05.2019 tarih tarih ve 6F 517/19 sayılı kararı ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, kararın 28.10.2020 tarihinde kesinleştiği, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 53 üncü ve 54 üncü maddesindeki yasal koşulların oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri