muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4734, Karar No: 2019/10518, Tarih: 12.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4734 E.  ,  2019/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüe dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, park halindeki davacıya ait araca çarpması neticesinde davacıya ait aracın hasar bedelinin kasko poliçesi kapsamında karşılandığını, araçta oluşan değer kaybı ve onarım süresi boyunca kullanılmamasından kaynaklanan zararlarının olduğunu belirterek, araçta meydana gelen değer kaybı için 11.500,00 TL ve onarım süresince kullanılamamasından kaynaklanan zararlar için 1.000,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 12.500,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; meydana gelen kazada kusurun tamamen kendisine ait olmadığını, davacının aracı park etme yasağı bulunan Rumeli caddesi üzerine park ettiğini bu nedenle kendisinin de kusurlu olduğunu, onarım süresince kullanılmamasından kaynaklanan 1.000,00 TL'nin istenmesinin hukuka aykırı olduğunu, istenen 11.500,00 TL'nin de hukuksuz ve art niyetli olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğüne izafeten İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili; idari yargının davada görevli olduğunu, talep edilen miktarların fahiş olduğunu, kaza günü kazanın olduğu sokakta "park yapılmaz" levhasının bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada; davanın kısmen kabulü ile 11.500,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 1.000,00 TL'lik araç onarım süresince kullanılmamasından dolayı talep edilen tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen araç değer kaybı ve araç mahrumiyet bedeline ilişkin maddi tazminat istemidir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen araç değer kaybı ve araç mahrumiyet bedeline ilişkin maddi tazminat istemidir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yargılama yapılmış ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti; Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2. el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2. el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın hesaplama yapılarak sağlanmıştır. Mahkemece bozma gereği yerine getirilmeyerek hatalı yöntemle değer kaybının tespit olunduğu rapora dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalı tarafın savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız 2. el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki 2. el piyasa rayiç değeri arasındaki fark belirlenip, bu farka göre değer kaybı zararının belirlenmesi suretiyle meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden, 3 kişilik makine mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınması ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6955, Karar No: 2012/10191, Tarih: 30.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6955 E.  ,  2012/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2003 yılı vergi döneminde işlenen suçtan dolayı açılan davanın zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşmesi, 2004 yılı vergi döneminde işlenen suçtan dolayı açılan davada 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 59/2. maddelerinin uygulanarak sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2005 yılı vergi döneminde işlenen suçtan dolayı açılan davada 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddelerinin uygulanarak sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılı suç tarihlerinin sahte faturaların tarihine ve KDV indiriminde kullanılmasına göre 26.11.2003, 21.04.2004 ve 21.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında 2003 ve 2005 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

2005 takvim yılı içerisinde birden fazla “sahte fatura kullanılması” nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış;

Sanık hakkında 2005 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanık hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/498, Karar No: 2021/4525, Tarih: 01.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/498 E.  ,  2021/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Gıda Tem Yak. İnş. Tic. San. Ltd. Şti.'den alınmasına, 01.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2812, Karar No: 2009/3958, Tarih: 01.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2812 E.  ,  2009/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan Y.İ. S.’nın maliki olduğu 9 ve 44 parseller ile 25 parsel sayılı taşınmazda bulunan 15 nolu bağımsız bölümü davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazların bedelinin ödenerek satın alındığını, iddiaların yerinde olmadığını belirti, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği değerden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 9 ve 44 parsel sayılı taşınmazlar ile 25 parselde bulunan 15 nolu bağımsız bölüm miras bırakan Y. İ. S.adına kayıtlı iken 16.9.2005 tarihinde muris adına dava dışı kızı N..tarafından vekil sıfatıyla 9 parselin davalı E. S.’e, 44 parselin diğer davalı F. A.’e satış suretiyle, 15 nolu bağımsız bölümün ise çıplak mülkiyetinin eşit pay olarak davalılara satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu ve satış bedelini miras bırakanın hesabına yatırmak suretiyle ödediklerini savunmuşlardır. Mahkemece de satışın gerçek olduğu benimsenerek dava reddedilmiş ise de gerek eldeki dava dosyası içeriğinden ve gerekse Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/216 Esas sayılı dava dosyası içeriğinden miras bırakanın diğer mirasçılara da bazı temliklerde bulunduğu gözetildiğinde olayda denkleştirme amacının olup olmadığı yönünde araştırma ve inceleme yapılması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın, Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/216 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı, böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalı, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17974, Karar No: 2018/1108, Tarih: 07.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17974 E.  ,  2018/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazdaki ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazdaki ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden aynı taşınmaza ilişkin olup, Dairemizin denetiminden geçen kamulaştırmasız el atmaya ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/340 Esas - 2015/ 85 Karar sayılı dosyasının Dairemizin 09.03.2016 tarih 2015/16467 Esas - 2016/4729 Karar sayılı kararı ile onandığı ancak, dosya kapsamında taşınmazın yer bedelinin tahsiline karar verildiği, ağaç bedellerine hükmedilmediği anlaşıldığından, el atma tarihi de nazara alınarak mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12153, Karar No: 2022/230, Tarih: 12.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12153 E.  ,  2022/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : YETKİ TESPİTİNE İTİRAZ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yetki tespitine konu işletmede işçi sendikasının uzun yıllardır örgütlü olduğunun, işletmede yetki başvuru tarihi itibariyle yürürlükte Toplu İş Sözleşmesi bulunduğunun, yetki başvuru tarihinden önce yapılmakla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük süresinin bitmesinden kısa süre önce yapılan işkolu tespit başvurusu hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğundan işkolu itirazının dikkate alınmamasının isabetli olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu ilâve gerekçe ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddeleri uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19185, Karar No: 2016/1050, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19185 E.  ,  2016/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Yerel mahkemenin 28.05.2015 tarihli kararı davalı Kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de davacı vekilinin 09.06.2015 tarihli feragat dilekçesi doğrultusunda mahkemenin 27.07.2015 tarihli ek kararı ile "davanın feragat nedeniyle reddine" karar verilmiş ve bu karar davalı Kurum vekiline 07.09.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin incelenmesinde; temyizin gerekçeli karara yönelik olduğu ve ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, mahkemenin davanın feragat nedeniyle reddine dair ek kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve böylece Dairemizce temyiz incelemesi yapılabilecek bir karar bulunmadığı anlaşılmakla dosyanın mahalline iadesine, 04.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6578, Karar No: 2018/13060, Tarih: 21.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6578 E.  ,  2018/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Siverek Belediye Başkanlığının usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Belediye vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Hazine vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Bozma uyularak; yapılan yargılama yönünde mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan hazine vekilinin eksik araştırmaya ve suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle ONANMASINA, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1524, Karar No: 2015/2242, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1524 E.  ,  2015/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .......Sulh Hukuk ve ......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının nüfus kaydı yerleşim yeri adresine göre, ....... Sulh Hukuk Mahkemesince, ......... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiş ise de, kısıtlı adayı ...'ın ..... ilinde ikamet ederken, kasten adam öldürme suçundan yargılandığı ve tutuklandığı, "Paronoid Şizofreni" denilen psikiyatrik hastalığı etkisi altında olduğu nedeniylede, ..... C. Başsavcılığınca vesayet makamına ihbarda bulunulduğu, ....... Sulh Ceza Mahkemesi dosyasındaki tutuklama müzekkerresi, arama tutanağı ve sorgulama tutanakları ile kısıtlı adayının tutuklanmadan önce "...... Mahallesi, ..... Caddesi, No:.../... .... Apt. ..../ ....." adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda uyuşmazlığın, ....... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ....... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.