muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8713, Karar No: 2022/9776, Tarih: 04.10.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 17/05/2022 tarih ve 2022/1036 E.-2022/1323K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 17/05/2022 tarih ve 2022/1036 E.-2022/1323K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 8. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16/12/2021tarih ve 2021/418 E.- 2021/891 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10092, Karar No: 2014/13668, Tarih: 26.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/10092 E.  ,  2014/13668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/87925

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47/1-C.maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı İstanbul Anadolu 7.Sulh Hukuk Mahkemesi Hakimi Z.. D..'a ait aracına tescil plakasına İstanbul C Bölge Trafik Ekipler Amirliğinin 04.12.2012 tarihli ve MA 01692957 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 72.00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvuru üzerine karar verilmesine yer olmadığına dair İstanbul Anadolu 25. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.07.2013 tarihli ve 2013/341 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.02.2012 gün ve 15610 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 gün ve KYB. 2014-87925 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 22.03.2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere idari para cezasının gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun'un 93.maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun'un "kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma" kenar başlıkla 93/1.maddesinde yer alan " Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin hakim olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul 25.Sulh Ceza Mahkemesinin 12.07.2013 gün ve 2013/341 D. iş sayılı kararının CMK.nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ilgili kişiye verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 26.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26048, Karar No: 2014/22087, Tarih: 22.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/26048 E.  ,  2014/22087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/126-2014/257

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu ihaleye ilişkin satış kararı tarihinin 05.01.2013’den sonra olduğu anlaşıldığından; satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise buna ilişkin kayıtların ve ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise Yargıtay incelemesine esas teşkil edecek şekilde bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı uyap çıktılarının (icra müdürlüğünün imza ve mührünü taşıyan birer örneğinin) satışı yapan icra müdürlüğünden temin edilerek (imza ve mührü ihtiva etmeyen belgelerin Yargıtay denetimi sırasında incelemeye esas teşkil etmeyeceği gözönünde tutularak) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12172, Karar No: 2017/13693, Tarih: 14.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12172 E.  ,  2017/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın .... Köyü Muhtarı olarak görev yaptığı, orman alanı içinde kalan defne ağaçlarının yapraklarının parfüm yapımında kullanılmak üzere kesimi işinin 12.000 TL bedelle ...'a ihale edildiği; ancak şikayetçinin 04.04.2012 tarihinde Jandarma Karakoluna başvurarak kendi özel arazisine ait Çukur tarla mevkiinde 16 dönümlük arazisindeki defne yapraklarının ve ağaçlarının izni olmadan muhtar tarafından kestirildiği iddiası ile açılan davada; köy muhtarı olan sanığın keşifteki savunmasında, suça konu yerin yakınında köy yolu yapıldığını, bu yolu Büyükşehir Belediyesi işçilerinin yaptığını, işçilerin kendisine yolun kenarındaki defne ağaçlarını temizlemeleri gerektiğini söylemeleri üzerine, kendisinin de yolun kenarındaki defne yapraklarını temizlettiğini, işçilerden ...’un yanlışlıkla şikayetçiye ait defne yapraklarını topladığını savunması ve sanığın savunmasının aksine hırsızlık kast ve iradesi ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13008, Karar No: 2013/22791, Tarih: 18.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13008 E.  ,  2013/22791 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/13008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1581 Sayılı Kanunun 12.maddesi; "kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleri, kayıtları ve her türlü taahütname ve sözleşmeler ortağın oturduğu veya kooperatifin bulunduğu köy ve mahalle ihtiyar heyetleri tarafından parasız olarak tasdik olunur. Bu suretle tasdik olunan senetler ve belgeler İİK.nun 38.maddesinde yazılı belgeler hükmündedir." açıklamasını getirmiştir. İİK.nun 38.maddesine ise; "mahkeme huzurunda yapılan sulhler-kabuller ve para borcu ikrarını havi resen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefalet nümuneleri ile icra dairelerindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir." hükümlerini içerdiğinden takip dayanağı 1581 Sayılı Tarım Kredi Kooperatifi borç senedi ilam niteliğindedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen  alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibin ilam niteliğindeki belgeye dayandığı ve bu belgenin anılan  madde  kapsamında  kaldığı mahkemece  nazara alınarak,  itirazın kaldırılması  talebinin  kabulü  yerine, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer yandan;

Borçlu kooperatif yetkilisi itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında 18.09.2012 tarihli celsede “biz krediyi çektik, kooperatif olarak inşaat yaptık, hayvanların birçoğu öldü, borcumuzu ödemeye çalışacağız” şeklinde beyanda bulunmakla alacaklının artık İİK'nun 68/1 maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan "hukuki ilişki ve borçtur." Borçlu hukuki ilişki ve borcu kabul edip  borcu ödemeye çalışacaklarını ileri sürdüğüne göre kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1 maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı kabul edilmelidir (H.G.K. 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.). Mahkemece anılan nedenle de itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7251, Karar No: 2012/12270, Tarih: 29.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/7251 E.  ,  2012/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik (sanık ... hakkında), zimmete iştirak (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Sanık ...'in zincirleme biçimde basit zimmet suçundan mahkümiyetine, sanık ...'in üzerine atılı resmi belgede sahtecilik, sanık ...'in zimmete iştirak suçundan beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; sanık ...’in mahkümiyetine dair hüküm yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Dilekçeleri içeriklerine göre şikayetçi Hazine vekili ile O Yer C.Savcısının temyiz isteklerinin beraet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

Kamu davalarına katılmasına karar verilen Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü yerine karar başlığında İl Müdürlüğünün gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,

Sanıklar hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 247. (765 sayılı TCK'nın 202.) maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılan kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesinin", yine 765 sayılı Kanunda açıkça düzenlenmeyen ancak doktrin ve uygulamada kabul edilen zimmet suçunun hafif cezayı gerektiren nitelikli hali olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 247/3. maddesi ile yasal zemine kavuşan, failin, görevi gereği yasal olarak kendisine tevdi edilen mal ya da parayı belli bir süre kullanıp hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iade ettiği hallerde oluşan kullanma zimmetinde suçun konusunun; “kullanma ile elde olunan yarar” olmasına göre, değer azlığının ve pişmanlık nedeniyle iade edilecek miktarın kullanma ile elde edilen yarar yani nema miktarı esas alınarak belirlenmesi gerektiği, somut olayda; sanık ...’in kendisine yasal olarak tevdi edilen paraların bir kısmını maledinmesi, bir kısmını ise kullandıktan sonra iade etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin yanında, kendisinin düzenlediği ya da kendisine duyulan güven nedeniyle fiilen düzenleyip ilgililerine imzalattığı gider fişlerinin içeriğini ekindeki gider belgelerine veya yapılacak giderlere nazaran daha yüksek miktarda düzenleyip, çek ile tahsil edilen paraların gerçekte ödenecek miktarını ödedikten sonra gider fişlerinde gerçeğe aykırı olarak artırdığı miktarları maledinmesi şeklindeki eylemlerinde suça konu paraların görev dolayısıyla sanığa teslim edilmediği, sanığın muhafaza ve gözetim sorumluluğunun da olmadığı bu nedenle de fiillerinde yasal tevdi unsurunun gerçekleşmediği, düzenlenen sahte evrakları kullanıp hileli ve yasal olmayan yollarla kendisine haksız olarak para ödenmesini sağladığı, bu durumda 03/06/2009 günlü iddianamenin 6. bendinde belirtilen (kısmen 10 lirayı), 7. bendinde belirtilen (kısmen 2.992,64 lirayı), 8, 9, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 23 ve 27. bentleri ile 08/02/2010 günlü iddianamenin A 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve B 1, 2, 3. bentlerinde yer alan eylemlerinin belgelerin aldatıcı nitelikte olması durumunda evrakta sahtekarlık ve kamu kurumuna karşı dolandırıcılık, aldatıcılığın bulunmaması durumunda da kamu kurumuna karşı dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma, 03/06/2009 günlü iddianamenin 1, 2, 3, 4, 5, 6 (kısmen 39.952.52 lirayı kullanması), 7 (kısmen 6.100 lirayı kullanması), 14, 21, 24, 25, 26. bentlerinde, 08/02/2010 günlü iddianamenin A 10. bendinde açıklanan eylemlerinin zincirleme kullanma zimmeti, 03/06/2009 günlü iddianamenin 7 (kısmen 148,46 lira), 13, 20 ve 08/02/2010 günlü iddianamenin B 4. ve C 1

.952.52 lirayı kullanması), 7 (kısmen 6.100 lirayı kullanması), 14, 21, 24, 25, 26. bentlerinde, 08/02/2010 günlü iddianamenin A 10. bendinde açıklanan eylemlerinin zincirleme kullanma zimmeti, 03/06/2009 günlü iddianamenin 7 (kısmen 148,46 lira), 13, 20 ve 08/02/2010 günlü iddianamenin B 4. ve C 1. bentlerinde açıklanan eylemlerinin basit ve nitelikli zimmet suçlarını oluşturacağı ve fiillerin değişik zamanlarda işlenmiş olması nedeni ile sonuç olarak zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan hüküm kurulması gerekeceği gözetilerek kullanma zimmetleri ile ilgili olarak nemayı belirlemek amacıyla bilirkişiden ek rapor alınarak bu miktar diğer zimmet tutarına ilave edilerek toplam zimmet miktarı belirlenip hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken sanık ... hakkında eksik inceleme ile suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında sanık ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkındaki resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkındaki nitelikli zimmete iştirak suçlarından esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

29/11/2012 tarihinde verilen işbu karar 12/12/2012 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin yokluğunda tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/2555, Karar No: 2018/349, Tarih: 16.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2555 E.  ,  2018/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında açılan kamu davasının reddine, sanık ... hakkında beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen kamu davasının reddine ilişkin karar, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıkların suç tarihinde, ... isimli iş yerinden, katılana ait ... plakalı aracı kiraladıkları, ancak kira süresinin bitmesine rağmen suça konu aracı iade etmedikleri, sanıkların bu surette güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanık ... hakkında aynı eyleme ilişkin olarak açılan kamu davası neticesinde Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1 E- 288 K. sayılı ilamı ile hüküm verilerek kesinleşmesi, ayrıca diğer sanık ...’ın bu eyleme iştirak ettiğine yönelik cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilememesi karşısında, sanık ... hakkında verilen kamu davasının reddi kararı ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle karar ve hükmün ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1934, Karar No: 2010/14341, Tarih: 08.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1934 E.  ,  2010/14341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Mustafa Kale vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8657, Karar No: 2017/6223, Tarih: 15.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8657 E.  ,  2017/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2015 tarih ve 2015/147-2015/643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili ... A.Ş.'ne ait olan 2011 model delgi makinesinin ...'dan 22/04/2011 tarihinde ... çekici ve ... dorse plakalı ... sevk ve idaresindeki araca yüklendiğini, 24/04/2011 tarihinde .../ ... adresine geldiğinde hortum makarası arasındaki kolun kaynak yerinden kırıldığının tespit edildiğini, 16/05/2011 tarihli ekspertiz raporunda hasarın makinenin nakliyesi sırasında yaşanan çarpma hadisesi neticesinde gerçekleşmiş olduğu kanaatine varıldığını, zararın KDV hariç 5.005,01 EURO olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen hasar sonucunda sigortalı ... Yer Bilimleri İnş. ve Tic. Ltd. Şti'nin banka hesabına, tazminatın TL karşılığı olan 11.343,86 TL davacı tarafından 27/05/2011 tarihinde havale yolu ile aktarıldığını, sigortalının zararlarının karşılanması sonrasında zarar sorumlusu davalı aleyhine icra işlemlerine başlanıldığını, gönderilen ödeme emrine karşı davalı tarafından itirazda bulunularak takibin durdurulduğunu ileri sürerek borçlunun itirazının iptali ile %20'den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya konu hasarın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olmadığını, söz konusu makineyi aracına kendisinin yerleştirmediğini, yükün taşınması sırasında da hiçbir trafik kuralını ihlal etmediğini, hasarın meydana gelme nedeninin makinenin araca hatalı yüklenmesinden kaynaklandığını, hasar bedeli olarak talep edilen miktarın yüksek olduğunu, ticari faiz talep edilmesinin de mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.