muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12686, Karar No: 2024/15943, Tarih: 10.12.2024

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davacının ilk Mahkeme kararı öncesi herhangi bir ıslah dilekçesi sunmadığı, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, talep artırım dilekçesi sunulduğundan talep artırım dilekçesine itibar etmek gerektiği, toplanan ve değerlendirilen delil durumuna göre bilirkişi raporunun gerekçeli, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sendika üyesi olan davacının toplu iş sözleşmesi kapsamına alındığını, 31.05.2004 tarihinde yapılan protokol hükümleri gereğince ücretinin belirlendiğini, davacının ilave tediye alacağının bulunmadığını, ikramiyelerinin ödendiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının alacaklarının bozma doğrultusunda hüküm altına alınıp alınmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14684, Karar No: 2013/9974, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14684 E.  ,  2013/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetine dair ....Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2011 gün ve 2006/173 Esas, 2011/199 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Hastane doğumlu olmayan ve kayden ... doğum tarihli olan mağdurenin yaklaşık ... yıl sonra ... tarihinde nüfusa tescil edildiği, mağdurenin yaşı konusunda mahkemede de tereddüt oluştuğu, mağdurenin yaş tespiti için bu nedenle Adli Tıp Kurumuna sevk edildiği, ancak raporda mağdurenin içinde bulunduğu yaş itibarıyla kesin yaş tespitinin tıbben mümkün olmadığının belirtildiği dikkate alındığında suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin suç tarihindeki yaşının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekli olduğundan, nüfus aile kayıt tablosundaki diğer kardeşlerin durumu da gözetilerek, aşı, okul kayıtları gibi diğer belgeler ve deliller ile gerekli araştırmanın yapılması, bu suretle adli tahkikatla mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının saptanmasından sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10382, Karar No: 2021/2139, Tarih: 24.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10382 E.  ,  2021/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, aksi Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden tahsisi, birleşen dava ise itirazın iptali ile icra inkar tazminatı ve takibin devamı istemine ilişkilidir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. birleşen dava ise itirazın iptali ile icra inkar tazminatı ve takibin devamı istemine ilişkilidir.

Hakkında verilen boşanma kararı 2009 yılında kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 01.01.2010-16.11.2011 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; 12.04.2011 tarihli Kurum müfettiş raporunda, ifadesi alınan komşu ... ile yönetici ... tanık sıfatı ile dinlenilmeli, uyuşmazlık konusu olan 01.01.2010-16.11.2011 arası dönem için davacı ile eski eşinin adres kayıt sistemlerinde kayıtlı olan yerlerde oturup oturmadıkları, oturuyorlar ise fiili birlikteliğin olup olmadığı yönünde aydınlatıcı geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, 5510 sayılı Kanunun 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin ancak eş değer belgelerle ispatlanmasının gerektiği hususu da göz önünde bulundurularak, boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı-birleşen davada davalıya iadesine, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5919, Karar No: 2015/13704, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5919 E.  ,  2015/13704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.03.2014 tarih ve 2014/159-2014/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 10.06.2008 tarihinde meydana gelen dolu yağışı nedeniyle müvekkilinin bahçelerindeki kayısı ürünlerinde zarar meydana geldiğini, eksperlerin hasarın doludan meydana geldiğini kabul ettiklerini ancak ağaç başı verim hesabını düşük gösterdiklerini, müvekkilinin talebi ile tespit dosyasına ibraz edilen raporda ise verimin daha yüksek tespit edildiğini ileri sürerek 7.500,00 TL hasar bedelinin ticari faiziyle berlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 9.821,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, 05.06.2008 tarihinde yapılan incelemede iki parselde de ağaç başı verimin 70 kg/ağaç olduğunun tespit edildiğini, verim düşüklüğünün fizyolojik nedenlere bağlı olduğunu, dolu hadisesi sebebiyle 22.06.2008 tarihinde yapılan ekspertiz incelemesinde ise 68 nolu parselde hasar oranı %40, ağaç başı veriminin 59 kg olarak, 63 nolu parsele ilişkin ise hasar oranının %38, ağaç başı verimin 79 kg olarak tespit edildiğini, poliçenin bu değerler üzerinden zeyledildiğini, hesaplanan hasar bedellerinin davacı hesabına yatırıldığını, ancak kabul edilmediğini, tespit dosyasına ibraz edilen raporda hasar oranlarının ekspertiz raporlarına yakın olduğu ancak verimin gerçeği yansıtmadığını, davacının hasardan önce verim değerlerinin bulunduğu halde sigortadan kazanç elde etmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı doğrultusunda 68 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacının talep edebileceği tazminat miktarı 958,50 TL, 63 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacının talep edebileceği tazminat miktarı 3.653,56 TL olarak hesaplanmış, 4.612,06 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 236,29 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21238, Karar No: 2023/3349, Tarih: 05.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21238 E.  ,  2023/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/607 E., 2015/389 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2014/607 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; eksik ve yetersiz inceleme ile verilen beraat kararının bozulması gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde, sanık ... Yuvarlak'ın sürücüsü, yanında sanık ...'ın olduğu tankerde önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada 13.450 kg kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Olay sırasında herhangi bir fatura, belge ibraz edilmemiş, emniyete intikal edildiğinde dosyaya 2 adet irsaliye ibraz edilmiştir. Sunulan irsaliyelere göre taşınan eşya 9.500 kg atık yağ olup, sanık ... savunmasında bu irsaliyeleri olaydan sonra kendisinin düzenlediğini beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında; ehliyeti olmadığı için diğer sanığın şoförlük yaptığını, hurda tank almak için İzmit'e gittiklerini, aldığı tankın içinde atık yağ olduğunu, yağı tahliye etmeden tankı alamayacakları için atık yağı lisanslı firmalara vermek üzere tahliye ettiklerini, suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir. Soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadeyi kabul ettiğini beyanla, soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanayi esnafından atık yağ topladığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ... Yuvarlak savunmasında; yevmiye ile şoförlük için diğer sanıkla gittiğini, yağın hurdanın içinden çıktığını, kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

4.Dosyada mevcut TÜBİTAK MAM analiz raporuna göre numunenin mineral yağ, toluen ve motorin karışımı olduğu, teknik düzenlemeye uygun akaryakıt olmadığı, kaçak akaryakıt olabileceği ve araçlarda yakıt olarak kullanılabileceği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... Yuvarlak savunmasında; yevmiye ile şoförlük için diğer sanıkla gittiğini, yağın hurdanın içinden çıktığını, kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

4.Dosyada mevcut TÜBİTAK MAM analiz raporuna göre numunenin mineral yağ, toluen ve motorin karışımı olduğu, teknik düzenlemeye uygun akaryakıt olmadığı, kaçak akaryakıt olabileceği ve araçlarda yakıt olarak kullanılabileceği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ... Yuvarlak'ın sürücüsü, yanında sanık ...'ın olduğu tankerde önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada 13.450 kg kaçak akaryakıtın ele geçirildiği olayda, sanıkların aşamalardaki savunmaları ve dosya kapsamına göre kaçak akaryakıtı atık yağ toplayan firmalara satmak üzere aldıklarının anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin ticari mahiyette olduğu ve iştirak halinde atılı suçu işledikleri gözetilmeden sanıkların mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

2.İddianame ile müsaderesi talep edilmeyen kaçak akaryakıt yönüyle ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2014/607 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9373, Karar No: 2006/13006, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9373 E.  ,  2006/13006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ...’dan havale yolu ile 2003 yılı içinde 15 000 Euro ödünç para gönderdiğini, ihtara rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 15 000 Euro karşılığı 27 705 000 000 TL nin dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendisinden aldığı borç parayı, geri ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece banka dekontları,ihtarname ve davalının aksini yazılı delille kanıtlayamadığına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iddiasını kanıtlamak için banka dekontlarına dayanmış olup dekontlar üzerinde gönderilen paraların mahiyeti konusunda bir açıklama bulunmamaktadır. Havale ödeme belgesi niteliğindedir. Karz akdinin varlığı kanıtlanamaz. Davalı, davacının tatile geldiğinde kendisinden ödünç para istediğini, babası tarafından eğitim gideri için ayrılmış olan parayı davalıya verdiğini,babasının durumu öğrenmesinden sonra davacıdan istemesi üzerine borcun peyder pey geri ödendiğini savunarak karz ilişkisini inkar etmiştir.Bu durumda davacının karz ilişkisinin varlığını yasal delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Miktar itibarı ile davada tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Davacı ibraz ettiği delillerle iddiasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki dava dilekçesinde yemin deliline dayandığı anlaşıldığından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken ispat yükünün tersine çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1658, Karar No: 2022/3110, Tarih: 06.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1658 E.  ,  2022/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi(İlk Derece)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen ek kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, hakem kararının iptali istemine ilişkindir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince 45. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine 14.02.2022 tarihli ek kararı ile kesin hükümler aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulması mümkün bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın HMK'nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın 372. Maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14216, Karar No: 2024/3541, Tarih: 29.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14216 E.  ,  2024/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/395 Esas, 2021/281 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli 2020/395 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, hakkında yapılan yargılama sonucunda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına ilişkin kararının hükmün, itiraz edilmeksizin 20.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156402 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156402 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli kararı ile sanığın son ihlal tarihinin 24.03.2020 tarihi olduğu, bu tarihte ülkemizde ve tüm dünyada Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle pandemi ilan edildiği, Hakimler ve Savcılar Kurulu kararı ile hak düşürücü sürelerin durmasına, duruşmaların ve keşiflerin ertelenmesine karar verilerek sürelerin durdurulduğu, sanığın bu süreçte denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat edemediği, bu nedenle ısrar şartının gerçekleşmemiş olduğu şeklinde gerekçesi ile “kamu davasının durmasına” karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre,

Şüpheli hakkında, 16.12.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 14.01.2020 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, anılan bu kararın 28.01.2020 tarihinde şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,