muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/372, Karar No: 2020/1788, Tarih: 12.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/372 E.  ,  2020/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2014 gün ve 2012/526 Esas - 2014/437 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 26.03.2018 gün ve 8595-8198 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Habip’in, 338, 339 ve 284 (ifraz ile 1902, 1903, 1904, 1928, 1929 ve 1906) parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, temlik tarihinden itibaren uzunca bir zaman sonra davanın açıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Makemece temlik tarihinden 42 yıl, mirasbırakanın ölüm tarihinden 15 yıl sonra açıldığı, davanın Türk Medeni Kanunu 2. maddesi anlamında dürüst davranma ilkesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairece onanmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1900 doğumlu Habib Alkaya'nın 03.05.1997 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacılar ile birlikte dava dışı başkaca mirasçıların kaldıkları, mirasbırakan Habib'in 284, 338 ve 339 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 04.01.1969 tarihinde yeğenleri Ali, Mehmet, Süleyman, Hasan ve Salih'e satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mahkemece hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılıp taraflarca bildirilen tüm delillerinin toplanması, mirasbırakanın gerçek iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Anılan bu husus, karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) HUMK’un 440. maddesi gereğince kabulü ile Dairenin 26.03.2018 tarih, 2015/859 Esas, 2018/8198 Karar sayılı onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 14.10.2014 tarih ve 2012/256 Esas 2014/437 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2624, Karar No: 2010/4239, Tarih: 15.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/2624 E.  ,  2010/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2.İhtisas Kurulununun 07.12.2005 tarihli ve 7095 sayılı raporunda müşteki ... " sol maksiller sinüs ön ve lateral duvar kırığı,sol zygoma kırığı ve sol orbita lateral duvar kırığı " meydana geldiğinin ve meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta(3) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 15 / 03 /2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/30525, Karar No: 2015/16720, Tarih: 27.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30525 E.  ,  2015/16720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin, 1.170 TL değerindeki yaklaşık 130 litre zeytin yağının çalındığını ve 09.04.2013 tarihli celsede alınan beyanında uğradığı bu zararın sanık tarafından karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, iddianamedeki eleştirel görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1019, Karar No: 2012/7686, Tarih: 20.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1019 E.  ,  2012/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Bigadiç Sulh Mahkemesinden verilen 13.04.2011 gün ve 369/187 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya icelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 120 ada 175 parselin maliki olduğunu, taşınmazın annesi...’tan müvekkiline mirasen intikal ettiğini, kadastro çalışmaları sırasında 120 ada 175 parselin davacı adına tespit gördüğünü, bu parselle bir bütün olan 214 parselin ise uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olarak mera niteliğinde sınırlandırıldığını, dava konusu bu taşınmazın merayla alakasının olmadığını açıklayarak, sınırlandırmanın iptaliyle taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Köy Tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarına usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 175 parselle birlikte 176 ve 178 parsellere 1938 tarih 459 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanmıştır. 175 parsel ..., 176 parsel ..., 178 parsel de ...adına tespit görmüştür. Davacıyla birlikte ... ve ...kardeştirler. Vergi kayıt maliki ... .... ..., davacıyla kardeşlerinin kök murisidir. Kadastroca, vergi kaydının kuzey sınırı mera okuduğu düşüncesiyle miktarı kadar yer davacıyla kardeşlerine bırakılmış, kuzeyde kalan kısım mera olarak sınırlandırılmıştır.

Ancak, bilahare komşu 120 ada 172, 173 ve 174 parseller yönünden Kadastro Komisyonuna yapılan itiraz üzerine, 25.2.2000 tarihinde kadastro komisyonunca 459 tahrir numaralı vergi kaydının kuzey yönünü mera okuduğu, ancak taşınmazların merayla ilgisinin bulunmadığı, evvelce özel harman yeri olarak kullanılırken köy içinde kaldığı, üzerlerine bina yapıldığı ve komşu taşınmazlarla birlikte kullanıldığı açıklanarak sınırlandırmanın iptaliyle muterizler adına tesciline karar verilmiştir.

Ancak, bilahare komşu 120 ada 172, 173 ve 174 parseller yönünden Kadastro Komisyonuna yapılan itiraz üzerine, 25.2.2000 tarihinde kadastro komisyonunca 459 tahrir numaralı vergi kaydının kuzey yönünü mera okuduğu, ancak taşınmazların merayla ilgisinin bulunmadığı, evvelce özel harman yeri olarak kullanılırken köy içinde kaldığı, üzerlerine bina yapıldığı ve komşu taşınmazlarla birlikte kullanıldığı açıklanarak sınırlandırmanın iptaliyle muterizler adına tesciline karar verilmiştir.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen şahit ve bilirkişiler de taşınmazın mera niteliğinde olmadığını söylemişler, ziraat mühendisi bilirkişi de bu yönde açıklamada bulunmuştur. Mahkemece, 120 ada 175 parsele uygulanan 459 tahrir numaralı vergi kaydının kuzey yönünü mera okuması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Vergi kaydının dava konusu taşınmaz yönünü mera okuması yeterli değildir. Ayrıca, bu yönde eylemli meranın da bulunması gerekir. Dava konusu 120 ada 214 numaralı parsel 387,16 m2 yüzölçümündedir. Paftasından anlaşılacağı üzere bu parselin kuzeyinde yol bulunmakta, yoldan sonra da köy içi mevkinde bulunan şahıslara ait taşınmazlar bulunmaktadır. Çevrede eylemli mera da bulunmamaktadır. Daha önce kadastro komisyonuna yapılan itirazla da 214 numaralı parselin çevresindeki taşınmazların mera niteliğinde olmadığı belirlenmiştir. Bu belirlemelere göre, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olmadığı 120 ada 175 numaralı parselle birlikte miras ve intikal suretiyle önceki maliklerle birlikte davacının zilyetlik ve tasarrufunda bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, açıklanan bu nedenlerle davanın kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK. ya 31.03.2011 tarih 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde yollamasıyla HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-2 bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13733, Karar No: 2014/1961, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13733 E.  ,  2014/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... vekili nin hükme yönelik temyiz talebinin 28.06.2009 gün ve 213-45 sayılı ek kararla reddilmesinden sonra dairemize gönderilen dosyanın, ek kararın temyiz eden tarafa tebliğ edilmediği gerekçesiyle mahkemeye iade edilmesinden sonra 06.03.2013 tarihinde ek kararın temyiz edenler vekiline tebliğ edilmesine rağmen, bu karara karşı herhangi bir temyiz başvurusunda bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4990, Karar No: 2008/9030, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4990 E.  ,  2008/9030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ihbar edilen Orman Yönetimi vekili, davalı Hazine vekili ve davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 13/11/2002 tarihli dilekçe ile ... KÖYÜ ... mevkiinde ... Mahallesinde zilyedi ve maliki olduğu taşınmazın kamulaştırmaya konu olduğunu, kamulaştırmada hak talebinde bulunabilmesi için,bu taşınmaz üzerindeki eklemeli zilyetliğin 20 yılın üzerinde olduğunun, 1 m2’sinin 50.000.000.-TL’den ... olmadığını yer altı elektrik masrafının dava günündeki değerinin 225.000.000.- TL civarında olduğunun, 2 fındık ağacının 60.000.000.-TL, 2 ceviz ağacının 150.000.000.-TL, 1 erik ağacının 175.000.000.-TL olduğunun, foseptik kuyunun 650.000.000.- YTL olduğunun tespiti istemiyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2002/183 esas sayılı tespit davası açmıştır.

Diğer yandan, davacı aynı taşınmaz hakkında,13/11/2002 tarihli dilekçe ile taşınmazı köy senedi ile ... Sayın isimli şahıstan satın aldığını onun da, taşınması 1954 yılından itibaren ... sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran ... ...’tan satın aldığını, eklemeli zilyetlikle kazanma koşullarının yarına oluştuğunun ileri sürerek çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2002/812 esas sayılı tescil davası açmıştır.

Mahkemece, her iki dava bağlantı nedeniyle birleştirildikten sonra, davacının tescil isteminin REDDİNE, tespit isteminin KISMEN KABULÜNE, bilirkişi Kısmet ... 14/8/2002 tarihli raporunda belirtilen yer altı elektrik kablosu ile foseptik çukurunun davacı tarafından yaptırıldığının, yine bilirkişi ... ... Keskinin 25/09/2002 tarihli raporunda belirtilen, 2 fındık ağacının 30.000.000.- TL, 2 adet 11 yaşında erik ağacının 50.000.000.- TL, 1 adet 40 yaşında erik ağacının 50.000.000.- TL olduğuna ve davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm ihbar edilen Orman Yönetimi vekili, davalı Hazine vekili ve davacı ... vekili tarafından duruşma istemli olarak, temyiz edilmiş, duruşma istemi değerden reddedilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tespit ve taşınmazın tapuya tescili istemi niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile, 25.04.1986 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2896 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması bulunmaktadır

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tespit ve taşınmazın tapuya tescili istemi niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile, 25.04.1986 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2896 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması bulunmaktadır

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, 3116 sayılı yasaya göre 1939 yılında yapılan ve kesinleşen orman tahdidinde ... Devlet Ormanı sınırları içinde iken, 25.04.1986 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 Sayılı Orman Yasasının 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamasında XXXIII numaralı 2/B

madde POLİGONU olarak hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğunun saptandığına,6831 Sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B madde uygulaması sonucu orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından, 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle özel mülkiyete konu olamayacağı gözetilerek, davacının tescil isteminin REDDİ yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; davaya konu yerin, 1986 yılında 2/B madde uygulaması ile orman sınırı dışına çıkarılmasından ve davacı tarafından, satın aldığı 1996 yılından sonra, çekişmeli taşınmaz üzerinde muhtesat yapıldığı anlaşılmış ise de, 2924 Sayılı Yasaya göre kullanım kadastrosunun da yapılmadığı, 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmüne göre “kadastro çalışmaları sırasında, fiili kullanım durumuna göre Hazine adına tespiti yapılacak bu yerler üzerindeki muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimleri”nin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için, Hukuk Genel Kurulunun 10.11.1999 gün ve 1999/7-903-944 sayılı kararında kabul edildiği gibi, kadastro tespitinin yapıldığı tarihte “orman köyü nüfusuna kayıtlı olmaları ve yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren geriye doğru en az 5 yıl müddetle o yerde ikamet etmiş bulunmaları gerektiği” dava konusu taşınmaz orman köyünde olmayıp, beldenin mahallesinde olması nedeniyle Hukuk Genel Kurulunun 09.06.1999 gün ve 1998/8-487-492 sayılı kararında kabul edildiği gibi, 2924/4127 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen "muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimlerinin" tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için taşınmazın orman köyü sınırları içinde olması gerektiği, bu hükümlerin beldelerde uygulama olanağı bulunmadığı gözönüne alınmadan kütüğün beyanlar hanesinde şerh gösterilmesi yasaya aykırı olduğu nedeniyle, davalı Hazine ve orman yönetiminin bu konuya ilişkin temyiz itirazları yerinde ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür

Bu nedenle, hüküm fıkrasındaki “tespit isteminin KISMEN KABULÜNE, bilirkişi Kısmet ... 14/8/2002 tarihli raporunda belirtilen yer altı elektrik kablosu ile foseptik çukurunun davacı tarafından yaptırıldığının,yine bilirkişi ... ... Keskinin 25/9/2002 tarihli raporunda belirtilen , 2 fındık ağacının 30.000.000.- TL, 2 adet 11 yaşında erik ağacının 50.000.000.- TL, 1 adet 40 yaşında erik ağacının 50.000.000.- TL olduğuna ve davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine” cümlesinin tamamen hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Orman Yönetimi ve ...'ye ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24/6/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27597, Karar No: 2013/5663, Tarih: 07.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27597 E.  ,  2013/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile... Paketleme Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.02.2012 gün ve 2009/532 2012/20 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Mahkeme kararının temyiz eden davalı şirkete tebliğine ilişkin olarak dosyada bulunan tebligat parçasında; kaşe ile basılı şekilde “ 2 mart 2012 “ tarihinin yazılı olduğu, mart kelimesinin üzerinin kalemle “ 4 “ olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. O halde, anılan davalıya kararın hangi tarihte tebliği edildiğinin kayıtlara dayanılarak araştırılıp bildirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14605, Karar No: 2016/2247, Tarih: 25.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14605 E.  ,  2016/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kıyı Kanunu'na muhalefet, ve imar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : - Kıyı Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasının CMK.nun 223/8 ve kabahatler Kanununun 20/2-3 madde ve fıkraları uyarınca düşmesine

- İmar kirliliğine neden olma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

2- Katılan hazine vekilinin Kıyı Kanunu'na muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan hazine vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10543, Karar No: 2018/6442, Tarih: 09.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10543 E.  ,  2018/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlara ait iş yerinden on günlüğüne araç kiraladığı ancak sürenin bitmesine rağmen aracı teslim etmemek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, adı yazılı oto kiralama sözleşmesi ile aracı kiraladığı ve aracın sanığa hizmet ya da meslek ilişkisi kapsamında tevdi ve teslim edilmemiş olması karşısında, sanığın eyleminin, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri kapsamında olan TCK'nın 155/1 maddesi kapsamında güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.