muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2233, Karar No: 2023/4306, Tarih: 24.10.2023

5.Tanık ...; “Ben Sanığın alt kat komşusu olurum, Sanık 2013 yılı Ekim ayında apartmanımıza taşındı, ben Müşteki ...'ın eşiyim, 2015 yılı Ekim ayında bu apartmandan taşındık, ancak Sanık apartmana taşındığından bu yana her gün gece saatlerinde sistematik gürültü yapmaktadır, gece 01:00'dan sonra herkesin uyuduğunu düşünüyor, ancak gürültüsünden biz uyuyamıyoruz, evde halı bulundurmuyor, terlikleriyle evin içinde takır takır yürüyor, çocuğu evin içinde koşuyor, ayrıca yatak odasına biz geçtiğimizde kendi yatak odasında bulundurduğu kutu olduğunu düşündüğüm bir şeyi sürekli odanın içerisinde bir yerden bir yere çekip duruyor, kendisine rahatsız olduğumuzu da daha önce söylememe rağmen aynı gürültüler devam ediyordu, evde kızı ile birlikte kalıyordu, bazen eşi de geliyordu, kendisinin veya çocuğunun her hangi bir rahatsızlığı olup olmadığını da bilmiyorum, Sanık ile iki kez konuştum bu esnada kapıdan doğru evin içinde halı olmadığını gördüm, iki kez konuştum. Sanığın gece saatlerinde elektrik süpürgesi çalıştırdığını da duyuyordum, gündüz de çalıştırdığını duymuştum, eşim bu süpürgenin çok rahatsız ettiğini söyledi, ancak Sanık umursamadı” şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ...; “Ben Sanığın üst kat komşusuyum, Sanığın evinden gece vakti saat 24:00'ten bazen 03:00 bazen 04:00'e kadar bazı eşyaların bir şeylerin çekilmesi sesi geliyor, gece çocuğun evden koşma sesleri geliyor, benimde çocuklarım var, ancak Sanığın çocuğu çok çok koşuyor, bu seslerin gündüz olması normal ancak gece olduğunda tüm apartman sessiz olduğundan Sanığın evinden gelen sesler yankılanıyor, rahatsız oluyoruz, kendisine de söyledim, Sanık küçük kızı ile birlikte yaşıyor, sadece kızının çölyak hastası olduğunu söylemişti, buna dair bilgim vardır, Sanığı ev hanımı olarak biliyorum. Apartmanımızda ses izolasyonu kesinlikle yok, ben Sanığın zaman zaman gece çamaşır makinesinin sesini duydum, bir kez de gece elektrik süpürgesini çalıştırdığını duydum, başka komşuların da çamaşır makinesini çalıştırdığını seslerinden duyuyorum, Sanık bizim rahatsız olduğumuzu söylememize rağmen buna yeterince özen göstermediği için iş bu raddeye geldi” şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/678 Esas, 2015/744 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA;

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/678 Esas, 2015/744 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12691, Karar No: 2015/9452, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12691 E.  ,  2015/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

...nce, kısıtlı adayının “..., ... ... Kasabası, ... Bakım Merkezi” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mahallesi, ... Caddesi, No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesi uyarınca da, "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve ... İlçe ... Komutanlığınca yapılan araştırmaya ve ... Bakım Merkezi Müdürlüğünün yazı cevabına göre kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “... Mahallesi, ... Caddesi, No: ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ...nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ...nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12988, Karar No: 2013/2855, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12988 E.  ,  2013/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Düşme, Tazminat davasının reddi.

Mahkemece, gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan açılan davanın, şikayetçi duruşmaya gelmediği ve mazerette bildirmediğinden İİK’nın 349/6 maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine, tazminat davası yönünden ise dava ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesi, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkemece verilen tazminata ilişkin olması karşısında, anılan kararın temyiz incelemesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 12. Hukuk Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5817, Karar No: 2024/1525, Tarih: 07.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5817 E.  ,  2024/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/287 E., 2015/407 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama

1.Katılan sanık ... hakkındaki tehdit suçuna ilişkin olarak; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2.Katılan Sanık ... hakkında nitelikli tehdit ve hakaret suçlarından; katılan sanık ... hakkında ise tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarih 2015/1731 No.lu iddianamesi ile;

a)Katılan sanık ... hakkında Muarrem Mamuk'a yönelik nitelikli tehdit ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca,

b)Katılan sanık ... hakkında ...'a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarını; ...'a yönelik ise tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi uyarınca,

Cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2.Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararı ile;

a)Katılan sanık ...'ın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2.Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararı ile;

a)Katılan sanık ...'ın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Katılan sanık ...'ın hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Katılan sanık ...'un kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından beraatine,

Karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 15.01.2021 tarihli ve 2016/155767 sayılı iade ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçu açısından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2. ...'ın olay tarihinde, ...'in yanına geldiği ve kira bedelini ...'den nakit almak istediğini söylediği, ...'in nakit vermek istemediğini söylemesi üzerine, taraflar arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışma sırasında ...'ın ele geçirilemeyen bıçağı ...'e doğru sallayarak ''ben daha önce adam öldürdüm, yine öldürürüm, senin ananı avradını sinkaf ederim'' diyerek tehdit ve hakaret ettiği, ...'in de ...'a ''sen kaypaksın'' diye hakaret ettiği ve ...'e tekme attığı, ... 'in iş yerinden ayrıldığı, kısa bir süre sonra ...'ın oğlu olan ...'ın, ... ile ... arasındaki olayı öğrendiği ve ...'in yanına gittiği, ... ile ...'in de tartıştığı, tartışma sırasında ...'in, ...'e ''gençliğini bitiririm'' engel olduğunun iddia edildiği dava konusu olayda;

3.Mağdur ve tanıkların beyanlarına göre sanık ...'ın eylemi 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturduğu ve davaya bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu anlaşılmış ise de anılan suç için asli zamanaşımı süresi dolmuş olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Mağdur ve tanıkların beyanlarına göre sanık ...'ın eylemi 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturduğu ve davaya bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu anlaşılmış ise de anılan suç için asli zamanaşımı süresi dolmuş olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4.Katılan sanık ...'a yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve aynı Yasa'nın 125 inci maddesinin birinci fıkrasına uyan nitelikli tehdit ve hakaret suçlarının gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

5.Katılan sanık ...'a yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına uyan tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarının gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanığın sorgu tarihi olan 02.10.2015 günü olduğu ve bu tarihten, inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan nedenle dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B.Katılan Sanık ... Hakkında Hakkında Nitelikli Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler; Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit, Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (2), (3), (4), (5) numaralı bentlerinde açıklanan nedenle Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/407 kararına yönelik Katılan Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanık ... ve katılan sanık ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/193, Karar No: 2011/398, Tarih: 30.06.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/193 E.  ,  2011/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 4.12.2011 gün, 742-469 sayılı, 14.Hukuk Dairesinin 24.1.2011 gün 14272-498 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, tapu kaydındaki zilyetlik şerhinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 8. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 30.06.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7389, Karar No: 2017/11597, Tarih: 25.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7389 E.  ,  2017/11597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK'nın 349/5. maddesi uyarınca şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanıklar arasındaki taşınmaz alım satımına ilişkin belgelerin Giresun Valiliği’nin 24/06/2013 tarihli yazısı ile takip dosyasına bildirilmesi ve bu tarihten sonra alacaklı vekilince icra dosyasında yapılmış talepler bulunması karşısında şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti bakımından bu yazının hangi tarihte dosyaya alındığının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ...’e talimat duruşma gününü bildirir tebligatın bilinen en son adresine yapılmaksızın, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 50. ile 51. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme nedenlerinin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken tartışılmaması,

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41051, Karar No: 2022/7813, Tarih: 17.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/41051 E.  ,  2022/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre suça konu yerde yapı ve bina niteliğinde olmayan zemin betonu döküldüğü, beton zemin üzerinde taşıyıcı sistem, kapalı alan, yaşam, çalışmaya uygun alan oluşturulmadığı belirtilen bilirkişi raporundaki tespit ve mahkemenin takdir, gerekçesinde bir isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15980, Karar No: 2012/39392, Tarih: 24.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15980 E.  ,  2012/39392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı gün arabada yapılan aramada, sanığa ait suça konu tabancanın yanında elde edilen sustalı bıçak ile ilgili olarak sulh ceza mahkemesine dava açılmış ve mahkumiyetine karar verilmiş olduğu ve bu hükmün kesinleştiği anlaşılmakla; tabanca ve bıçak bulundurma suçlarının TCK.nun 44. maddesi gereğince tek suç olacağı gözetilerek sulh ceza mahkemesinin 30.04.2008 gün ve 2007/1002-2008/265 sayılı kararı için kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonu- cunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygula- masına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, hakkında fazla ceza tayin edildiğine ve yetersiz gerekçe ile lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33018, Karar No: 2017/15648, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33018 E.  ,  2017/15648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3401, Karar No: 2022/8682, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3401 E.  ,  2022/8682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2015 tarih ve 2015/1357 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.