muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17437, Karar No: 2024/8314, Tarih: 04.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17437 E.  ,  2024/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2915 Esas, 2021/1347 Karar

SUÇ : Eziyet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Bölge Adliye Mahkemesince sanık ...'ın yüzüne karşı ilk derece mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyetine karar verildiği, karar verilirken sebepsiz temyiz halinde temyiz itirazının reddedileceğine dair ihtarda bulunulmadığı, ihtaratlı tebligatın yapılmadığı ve sanığın 10.06.2021 tarihinde sebep içermeyen temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle; sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek

olan ek Tebliğname ile birlikte incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2932, Karar No: 2016/5100, Tarih: 04.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2932 E.  ,  2016/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Serik 1. Sulh Hukuk ve Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen ...'ın MERNİS adresinin Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Gebiz-Serik Jandarma Karakol Komutanlığınca yapılan araştırmada küçüğün "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, küçük hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre ..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8780, Karar No: 2017/6918, Tarih: 23.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8780 E.  ,  2017/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 13.06.2008 tarihli iddianame ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8069, Karar No: 2015/7431, Tarih: 02.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8069 E.  ,  2015/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2010/14-2013/218

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve temliken tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05.02.2015 gün ve 2015/557 Esas, 1135 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı-davacı G.. G..tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK'nın 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK'nın 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 248,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alnmasına yer olmadığına, 02.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1719, Karar No: 2019/1935, Tarih: 26.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1719 E.  ,  2019/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık ve sahte müstahsil makbuzu kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan; mahkumiyet

1-Sanık hakkında "Nitelikli Dolandırıcılık" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında "sahte müstahsil makbuzu kullanma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık hakkında "sahte müstahsil makbuzu kullanma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hiç ekim yapmadığı veya sadece kendi ihtiyacı kadar ekim yaptığı halde gerçekte bir ürün satışı yapmış gibi ... isimli kişiden temin ettiği 04.12.2010 tarihli müstahsil makbuzuyla başvurarak hububat destekleme ödemesinden faydalanmak suretiyle Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın suça konu makbuzu vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmış olması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen "sahte belge kullanma" suçu oluşacağından; sanığın suça konu müstahsil makbuzunu ticari defterlerine işleyerek vergilendirme işleminde kullanıp kullanmadığının araştırılması, kullandığının tespiti halinde sanık hakkında vergi raporlarının düzenlenip düzenlemediği ve 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, şayet sanık suça konu makbuzu herhangi bir ticari deftere kaydetmemiş ve vergi işleminde kullanmamış sadece destekleme ödemesi almak amacıyla ilçe tarım müdürlüğüne sunmuş ise, sanığın 2010 yılında tarlalarına buğday ektiğini ve ürünlerini Diyarbakır'dan gelen, ... ve ... isimli kişilere sattığını savunması dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzunda belirtilen miktarda üretimi ya da stokunun olup olmadığının, aynı dönemde başka kişilere satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzunu düzenleyen ... isimli mükellef hakkında sahte belge düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış ise, dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nin 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" veya 213 sayılı VUK’nın 359/b maddesinde düzenlenen “sahte belge kullanma” suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre; kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9430, Karar No: 2009/11066, Tarih: 02.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9430 E.  ,  2009/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ( eski )1029 ( yeni ) 207 ada 21 ve 1589 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalının ise Başbakanlık Toplu Konut İdaresi tarafından ihale edilen 936 konut ve sosyal donatı projesinde yüklenici firma olarak 3. etap 252 konut yapım işini aldığını, davalının gerek yapımına başladığı binalardan gerekse 3.kişilerce başka alanlarda yapılan hafriyat çalışmalarından doğan toprak, kaya nevinden malzemeleri kendi çalışma alanına zemin etüdü yapmadan özensizce döktüğünü, kar ve yağmur neticesinde malzemelerin kayarak arazisinin bataklığa dönüştüğünü, 1589 parseldeki 2 adet içme suyu kaynağının kullanılamaz hale geldiğini, ağaçların ve 3 sıra fındık ağacının toprak altında kaldığını, derenin yatak değiştirdiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, oturumlara katılmamıştır.

Mahkemece, elatma olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava dilekçesi ve duruşma günü tebliği için davalıya çıkartılan tebligatın "TOKİ-..... Konut ve Sosyal Donatı Şantiyesi- Akçaabat " adresinde daimi çalışan işçi A. E..imzasına tebliğ edildiği, 26.09.2007 tarihli kararın ise aynı adrese Tebligat Kanunu 35. Maddesine göre tebliğ edildiği, davalı vekilinin 24.06.2009 tarihli temyiz dilekçesi ile kesinleşen anılan kararın Akçaabat İcra Müdürlüğünün 2009/819 E. Sayılı icra dosyasıyla icraya konularak icra emrinin bu sefer doğru adrese 17.06.2009 tarihinde müvekkiline tebliğ edilmesi üzerine davadan ve karardan haberdar olunduğunu ve 17.06.2009 tarihinden itibaren yasal temyiz süresinin başladığını belirterek eski hale iade isteğiyle beraber kararı temyiz ettiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki,yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi,iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. HUMK' nun 73. maddesi hükmünde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre, mahkeme, tarafları dinlemeden, onları, iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür

Öte yandan ,tebligatın nasıl ve kimlere yapılacağı adres araştırması ve tespitinin yöntemi 7201 sayılı Tebligat Kanununda gösterilmiş ,5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 48 ve diğer maddelerinde de adres bilgilerinin tutulması,güncellenmesi ve kullanılması ile ilgili hükümler öngörülmüştür.

Öncelikle, yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması asıldır. Değinilen işlemleri nedeniyle tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usuli işlemdir. Tebliğ ile ilgili Tebligat Kanunu ve Tüzük hükümleri şeklidir.Bu nedenle,tebligata ilişkin yasal hükümlerin gözden uzak tutulmaması ve uygulanması zorunludur. Kural olarak ‘tebligat’ tebligat yapılacak kişiye bilinen en son adresinde yapılır.(Teb.Y.10.Md) Keza, muhatabın tüzel kişi olması halinde ise tebligatın nasıl yapılacağı Tebligat Kanununun 12 ve 13 maddeleri ile Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18 maddelerinde düzenlenmiştir. Dava dilekçesinde davalının ismi yanında "Mustafa Ekşi İnşaat " ibaresinin de yazılı olduğu ve davanın tüzel kişi aleyhine açıldığı, davalının temyiz dilekçesine ekli olarak ibraz ettiği belgelerden adresinin ... Bulvarı 56/5 Ankara olduğu da kayden sabittir.

Hal böyle olunca,yukarıda belirtilen işlemler yapılmaksızın ve ilkeler göz ardı edilerek sonuca gidilmiş olmasının doğru olduğu kabul edilemez.Esasen,taraf teşkilinin sağlanması Anayasaanın 90/son maddesi delaletiyle AİHS'nin 6. maddesi hükmü uyarınca adil yargılanma hakkının da bir gereğidir.Bu durumda dava dilekçesinin tebliğinin yöntemine uygun olduğu söylenemez.Bunun sonucu olarak davalının eldeki davada savunma hakkını kullanamadığı ortadadır.Hal böyle olunca, usulüne uygun olarak dava dilekçesinin tebliği ,taraf teşkili sağlandıktan sonra yanların gösterecekleri kanıtların toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken usulsüz tebligat ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428 maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11110, Karar No: 2022/13327, Tarih: 14.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11110 E.  ,  2022/13327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İstinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 10.06.2022 tarih ve 2021/2973 E. - 2022/1710 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 02.06.2021 tarih ve 2020/628 E. - 2021/382 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. satırında yer alan “ % 10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6546, Karar No: 2011/9873, Tarih: 05.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/6546 E.  ,  2011/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu Zonguldak Şube Müdürlüğünün 2.2.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu humerus üst uç kopma kırığı sağ tibia kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğunun belirtilmesine, 26.10.2005 tarihli adli tıp uzmanınca tanzim edilen mağdurun hayati tehlike geçirdiği ibaresinin maddi hatadan kaynaklandığı gözetilmeden lehe uygulama değerlendirmesinde mağdurun hayati tehlike geçirdiği kabulü ile sanık aleyhine değerlendirme yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.