muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2818, Karar No: 2023/560, Tarih: 23.02.2023

Kooperatif Yöneticileri ve aralarında ...’nın da bulunduğu kesim işçilerine 02/03/2015 tarihinde, Orman işçiliğinde ... güvenliği ile ilgili olarak güvenlik kuralları ve riskler, koruyucu malzeme ekipmanlar ile motorlu testere tekniği konularında bilgilendirme amaçlı arazi tatbikatı yapmışlardır.

Orman Genel Müdürlüğünün üretimle ilgili 288 sayılı Tebliğini eksiksiz olarak uygulamışlardır.

... Orman İşletme Müdürlüğü Çitdere Orman İşletme Şefliğinde 2015 yılı kış kesiminde 80 nolu bölmede 211 adet muhtelif orman ağacının kesileceği ve 7 adet bölmede daha ağaç kesiminin olduğu göz önüne alındığında görevli 2 kişinin tüm ağaçların kesimlerini kontrol etmesi mümkün olmadığı gibi çalışanları tanımaları ve kooperatife üye olup olmadıklarını bilmeleri mümkün değildir. Bu görev şartname gereği Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifine aittir. Orman İşletme Şeflerinin Üretim işleri dışında, Orman Genel Müdürlüğü Taşra Teşkilatı Kuruluş ve Görev Yönetmeliği gereği; Orman zararlıları ile mücadele ve ormanların korunması ile ilgili ... ve işlemleri yapmak, Bina, tesis, demirbaş eşya, malzeme ve taşıt araçlarının bakım ve muhafazasını sağlamak, Amenajman planlarına dayalı silvikültür ve uygulama projelerini yapmak veya uygulamayı takip etmek, Amenajman planları ile ilgili ... ve işlemleri yapmak ve bu planların yapılması için gerekli verileri ve belgeleri katılımcı yöntemlerle hazırlamak ve sağlamak görevleri de mevcuttur.Vahidi Fiyatla orman işi alan kooperatif üyeleri, 4857 sayılı ... Kanunu ile 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği kanunu gereğince, Müteveffalar kendi nam ve hesabına çalıştığından ... güvenliğini kendisi sağlayacağından dolayı Orman İşletme Şefi ... ve Orman Muhafaza Memuru "...'in kusurlarının olmadığı,

- Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi yöneticileri ..., Osman Tefemi ve ...:

Kooperatif üyesi olan ve kesim işini yapan kişilere yaptıkları işle ilgili karşılaşabilecekleri riskler konusunda eğitim verdirdikleri, gerekli olan kişisel koruyucu donanımların temini ve kullanılması ile ilgili bir çalışma ve gayret içerisinde bulundukları, Şartname gereğince üye olmayan şahısların çalışmasından sorumlu iseler de, müteveffa ...'ın olaydan önceki gece gelip sabahleyin erkenden kesim işine gitmesinden, orman kesim alanının geniş bir alanı kapsamasından haberdar olamadıkları anlaşıldığından, vahidi fiyatla orman işi alan kooperatif üyeleri, 4857 sayılı ... Kanunu ile 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği kanunu gereğince, müteveffalar kendi nam ve hesabına çalıştığından, ... güvenliğini kendisi sağlayacağından dolayı kusurlarının olmadığı..." görüşlerinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

b) ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/556 E. 2017/1723 K. sayılı kararı ile; "...Sanıklar ... ve ... bakımından ise, usul ve yasaya uygun şekilde işin uzmanı kişiler tarafından gerekçeli olarak hazırlanmış, teknik ve bilimsel verilere dayalı, oluşa uygun ve bu nedenle itibar edilir nitelikte olan ve Dairemizce aldırılan 17/03/2017 tarihli bilirkişi raporunun esas alınması sureti ile bir değerlendirme yapılması gerekmiş, buna göre de, adı geçen sanıkların Çitdere Orman İşletme Şefliğine bağlı 80 numaralı bölmeyi Kesim Şartnamesi ve Bölme Teslim Tutanağı ile Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifine teslim ettikleri, kooperatif yöneticileri ve aralarında ölen ...'ın da bulunduğu kesim işçilerine 02/03/2015 tarihinde orman işçiliğinde ... güvenliği ile ilgili olarak güvenlik kuralları ve riskler, koruyucu malzeme ekipmanlar ile motorlu testere tekniği konularında bilgilendirme amaçlı arazi tatbikatı yaptırarak kesim işinin icra edileceği 80 numaralı bölmeyi Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifine teslim ettikleri, Orman Genel Müdürlüğünün üretimle ilgili 288 sayılı tebliğini eksiksiz olarak uyguladıkları, 2015 yılı kış kesiminde 80 numaralı bölmede 211 adet muhtelif orman ağacının kesileceği ve 7 adet bölmede daha ağaç kesiminin olduğu göz önüne alındığında, görevli iki kişinin tüm ağaçların kesimlerini kontrol etmeleri ve denetleme yapmaları mümkün olmadığı gibi çalışanları tanımaları ve kooperatife üye olup olmadıklarını bilmelerinin mümkün olmadığı, ayrıca yetkili oldukları orman sahası ile ilgili olarak başka görevlerinin de olduğu, ayrıca vahidi fiyat ile orman işi alan kooperatif üyelerinin 5857 sayılı ... Kanunu ve 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanunu uyarınca kendi nam ve hesaplarına çalışmakta olup kendi kişisel güvenliklerini de kendilerinin sağlaması gerektiği hususları birlikte nazara alındığında, suç konusu olayda sanıklar ... ile ...'nun kusurları olmadığının, kooperatif üyesi olup ... güvenliği bilgi ve tatbiki eğitim aldığı ve tecrübesi olduğu görülen ...'ın, kestiği ağacın diğer ağacın dallarına çarpması sonucu çarpılan ağacın kırılması ile kendilerinin üzerine düştüğü esnada tehlike sahasından çekilmediği, yanında çalışan ...'ın da çekilmesini sağlamadığı, ...'ın da çalıştığı kesim işinde zamanında tehlike sınırları dışına çekilmediği, bu suretle kendi ölümleri ile sonuçlanan olayda tamamen kusurlu olduklarının kabulü gerektiği sonucuna varılmış, bu bakımdan sanık ...'in denetleme görevine rağmen kesim işini köylülerin inisiyatifine bıraktığı, sanık ...'nun da denetim görevini tam yapmadığı ve bu nedenle 07/11/2016 tarihli bilirkişi raporuna itibarla bu sanıkların kusurlu kabul edilerek cezalandırılmaları gerektiği yönündeki İlk Derece Mahkemesinin kabul ve uygulaması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kaldırılması ile sanıklar ... ile ...'nun beraatları gerektiği..

...'in denetleme görevine rağmen kesim işini köylülerin inisiyatifine bıraktığı, sanık ...'nun da denetim görevini tam yapmadığı ve bu nedenle 07/11/2016 tarihli bilirkişi raporuna itibarla bu sanıkların kusurlu kabul edilerek cezalandırılmaları gerektiği yönündeki İlk Derece Mahkemesinin kabul ve uygulaması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kaldırılması ile sanıklar ... ile ...'nun beraatları gerektiği..." gerekçeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/234 Esas, 2016/195 Karar sayılı ve 22.12.2016 tarihli mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasına, sanıklar ... ve ...'in ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden;

Katılanlar ..., ..., ..., ... Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Olay günü saat 07:00 sıralarında, ... Orman İşletme Müdürlüğü Çitdere Orman İşletme Şefliğine ait Tır köyü Çit Yazısı mevkii 80 nolu bölmede orman işçisi olarak çalışan ... ve ... isimli şahısların, motorlu testere ile kestikleri kayın ağacının devrilirken yan tarafında bulunan Köknar ağacına çarptığı ve bu ağacı zeminden 11 metre yükseklikte kırdığı, kırılan kısmın kesilen ağacın tersi istikametine devrildiği ve devrilen kısmın üç parçaya ayrıldığı, devrilen ve 14 metre uzunluğunda olan Köknar ağacı tepesinin her iki şahsa çarptığı ve bunun üzerine her iki şahsın aldıkları darbe neticesi öldükleri olayda; sanık ...'nun olayın meydana geldiği 80 numaralı bölmenin de içinde olduğu bölge işletme şefi, sanık ...'in ölçme kesim (orman muhafaza) memuru, sanık ...'in Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi başkanı, sanık ...'nin kooperatifin başkan yardımcısı, sanık ...'nin de kooperatifin muhasip üyesi oldukları anlaşılmıştır.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinde yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve orman mühendislerinin de dahil edildiği yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği kanaati ile bilirkişiler orman yüksek mühendisleri ... ve ... ile makine mühendisi ve aynı zamanda A sınıfı ... güvenliği uzmanı ...'dan alınan 17.03.2017 havale tarihli raporda, ölenlerin her ikisinin de asli kusurlu, sanıklar ..., ... ve ...'nin kooperatif üyesi olan ve kesim işini yapan kişilere yaptıkları işle ilgili karşılaşabilecekleri riskler konusunda eğitim verdirdikleri, gerekli olan kişisel koruyucu donanımların temini ve kullanılması ile ilgili bir çalışma ve gayret içerisinde bulundukları, şartname gereğince üye olmayan şahısların çalışmasından sorumlu iseler de, katılan ...'ın, tanıkların ve sanıkların anlatımlarından ölen ...'ın olaydan önceki gece gelip sabahleyin erkenden kesim işine gitmesinden haberdar olamadıkları anlaşıldığından, vahidi fiyatla orman işi alan kooperatif üyeleri, 4857 sayılı ... Kanunu ile 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği kanunu gereğince, ölenlerin kendi nam ve hesabına çalıştığından, ... güvenliğini kendileri sağlayacağından dolayı sanıkların kusurlarının olmadığının bildirildiği, raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verdiği hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat kararının yasaya aykırı olduğuna, sanıkların kusurlu olduğuna, sorumlulukları bulunduğuna, kooperatif yöneticileri hakkında ... güvenliği kurallarının uygulanması konusunda görevlerini ihmal ettiklerinden dolayı ceza verilmesi gerektiğine, gerekli gözetim ve denetimleri de yapmadıklarından sanıkların kusurlu olduklarına, ... Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından kanuna aykırı olduğuna; katılan ... vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında istinaf incelemesinde verilen istinaf başvurusunun reddi kararının hatalı olduğuna, ölen ...'in ...'ın yevmiyeli işçisi olduğuna bundan, Kadir'in sanıklar ..., ... ve ...'nin habersiz ormana işçi çağıramayacağına, sanıkların kusurlu olduğuna cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Yönünden;

Katılanlar ..., ..., ..., ... Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

B. Sanıklar ... ve ... Yönünden;

Katılanlar ..., ..., ..., ... Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Olay günü saat 07:00 sıralarında, ... Orman İşletme Müdürlüğü Çitdere Orman İşletme Şefliğine ait Tır köyü Çit Yazısı mevkii 80 nolu bölmede orman işçisi olarak çalışan ... ve ... isimli şahısların, motorlu testere ile kestikleri kayın ağacının devrilirken yan tarafında bulunan Köknar ağacına çarptığı ve bu ağacı zeminden 11 metre yükseklikte kırdığı, kırılan kısmın kesilen ağacın tersi istikametine devrildiği ve devrilen kısmın üç parçaya ayrıldığı, devrilen ve 14 metre uzunluğunda olan Köknar ağacı tepesinin her iki şahsa çarptığı ve bunun üzerine her iki şahsın aldıkları darbe neticesi öldükleri olayda; sanık ...'nun olayın meydana geldiği 80 numaralı bölmenin de içinde olduğu bölge işletme şefi, sanık ...'in ölçme kesim (orman muhafaza) memuru, sanık ...'in Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi başkanı, sanık ...'nin kooperatifin başkan yardımcısı, sanık ...'nin de kooperatifin muhasip üyesi oldukları anlaşılmıştır.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinde yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve orman mühendislerinin de dahil edildiği yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği kanaati ile bilirkişiler orman yüksek mühendisleri ... ve ... ile makine mühendisi ve aynı zamanda A sınıfı ... güvenliği uzmanı ...'dan alınan 17.03.2017 havale tarihli raporda, ölenlerin her ikisinin de asli kusurlu, sanıklar ... ve ...'nun ise Çitdere Orman İşletme Şefliğine bağlı 80 numaralı bölmeyi Kesim Şartnamesi ve Bölme Teslim Tutanağı ile Tır Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifine teslim ettikleri, kooperatif yöneticileri ve aralarında ölen ...'ın da bulunduğu kesim işçilerine 02.03.2015 tarihinde orman işçiliğinde ... güvenliği ile ilgili olarak güvenlik kuralları ve riskler, koruyucu malzeme ekipmanlar ile motorlu testere tekniği konularında bilgilendirme amaçlı arazi tatbikatı yaptıkları, Orman Genel Müdürlüğünün üretimle ilgili 288 sayılı tebliğini eksiksiz olarak uyguladıkları, 2015 yılı kış kesiminde 80 numaralı bölmede 211 adet muhtelif orman ağacının kesileceği ve 7 adet bölmede daha ağaç kesiminin olduğu göz önüne alındığında, görevli iki kişinin tüm ağaçların kesimlerini kontrol etmeleri mümkün olmadığı gibi çalışanları tanımaları ve kooperatife üye olup olmadıklarını bilmelerinin mümkün olmadığı, ayrıca yetkili oldukları orman sahası ile ilgili olarak başka görevlerinin de olduğu nazara alındığında kusurları olmadığının bildirildiği, raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; sanıklar ... ve ...'nun mahkûmiyetlerine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekili ile sanıklar ... ve ...'nun istinaf başvurularına ilişkin olarak, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/556 E. 2017/1723 K. sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2015/234 E. ve 2016/195 K. sayılı kararının kaldırılmasına, olayda kusuru bulunmadığı anlaşılan sanıklar ... ve ...'nun 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine dair verdiği hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat kararının yasaya aykırı olduğuna, sanıkların kusurlu olduğuna, sorumlulukları bulunduğuna, İlk derece mahkemesince sanıklar sanıklar ..., ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olmasına rağmen, istinaf aşamasında beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında yerel mahkemece verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak beraat kararı verilmesinin de hukuken yanlış olduğuna, sanıkların kusurlu olduğuna cezalandırılmaları gerektiğine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararlarının bozulması talebine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/556 Esas 2017/1723 Karar sayılı kararında, katılanlar ..., ..., ..., ... Vekili ile katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7264, Karar No: 2012/3730, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7264 E.  ,  2012/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imalât alacağı nedeniyle davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4511 sayılı dosyasıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan icra takibine ve davaya cevabında davalı tarafça akdî ilişki de dahil olmak üzere itirazda bulunulmuştur. Yanlar arasında imzalanmış bir sözleşme bulunmamaktadır. Davalı adına gönderilen 2 adet faturaya da davalı aynı sebeplerle itiraz etmiştir. Olay tarihi itibariyle uygulanması gereken HUMK'nın 288 ve devamı maddeleri uyarınca akdî ilişkinin yazılı delille ispatı gerekmektedir. Faturaların yazılı delil başlangıcı kabul edilerek davalı karşı çıktığı halde şahit dinlenmek suretiyle sonuca varılması yasaya aykırıdır. Bu haliyle davacı akdî ilişkiyi ispat edememiş ise de davacı dava dilekçesinin deliller bölümünde sair deliller demek suretiyle yemin deliline dayanmış sayıldığından mahkemece davacının davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve eksik inceleme ile davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5555, Karar No: 2022/5231, Tarih: 08.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5555 E.  ,  2022/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, ihalesi davalı tarafından alınan karayolu genişletme işinde, müvekkilinin 26/07/2011 ile 03/11/2011 tarihleri arasında, ... Köyü - ... arası 4400 m’lik yol bölümü ile ... Köyü - Yumurtalık arası 800 m’lik yol bölümünde, karayollarına ait taş ocaklarından alınan malzemenin yolun yapıldığı yere taşıma işi ile taşınan bu malzemenin boşaltma ve istifleme işini yaptığını, ancak taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, bu iş karşılığında davalının 70.000,00 TL ödeme ile 150.000,00 TL’lik akaryakıt yardımı yaptığını, ancak bakiye iş bedelinin ödenmediğini, yapılan işin bedelinin tespiti hususunda gerçekleştirdikleri delil tespiti sonucunda toplam 1.348.406,00 TL’lik iş yapıldığının anlaşılmış olduğunu, bu bedelden hak edişlerinden kesilecek 150.000,00 TL’lik akaryakıt ile nakit olarak ödenen 70.000 TL’nin mahsubu ile 1.128.406,00 TL alacaklı durumda olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 9.000,00 TL’nin davalı taraftan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; deneme amaçlı olarak 2011 yılı Ağustos sonu ve Eylül başı tarihleri arasında davacıya nakliye işi yaptırıldığını, ancak davacının şantiyeye getirmiş olduğu kamyonların kendisine ait olmadığı ve çalışan kamyoncuların ücretlerini ödemediğinin anlaşılması üzerine davacının 05/10/2011 tarih ve 70.157,78 TL bedelli fatura karşılığı olarak nakliye ücreti ödendiğini, taraflar arasında başkaca borç alacak ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verildiği, kararın davacı tarafından temyiz edilmesi sonucunda (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2014/3596 Esas – 2015/4535 Karar ve 17.09.2015 günlü kararı ile, taraflar arasında akdî ilişki kurulduğuna göre davacının işi yarım bırakıp terkettiğini, davalının kanıtlaması gerektiği, oysa sözlü anlaşmanın fesihle sona erdiğinin davalı tarafından usulen kanıtlanmış olmadığından ve taraflar arasında işin miktarı ve bedeli konusunda anlaşmazlık bulunduğundan, davacının yaptığı işin miktarını, davalının da ödemelerini kanıtlamak zorunda olduğu, bu nedenle mahallinde uzman bilirkişi ile keşif yapılarak, kanıtlayan imalât miktarının anlaşma tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı mülga BK'nın 366. maddesi hükmünce, yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine göre bedeli hesaplanarak ve saptanan davacının toplam hakedişinden, davalının kanıtlayabildiği ödeme tutarı mahsup edilerek varsa kalan miktar üzerinden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyulduktan sonra mahkemece yapılan yargılama sonunda, ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Adil yargılanma hakkının sağlanması kapsamında kararların gerekçeli olmasıyla ilgili kamu düzenine ilişkin hükümlere 6100 sayılı HMK’da da yer verilmiştir. HMK’nın 297. maddesine göre, hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepler yer almalı ve sonuç kısmında da taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK’nın 298/2. maddesinde ise “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz” hükmü düzenlemiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.02.2010 tarihli, 2010/1-86 Esas ve 2010/108 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; yasanın anladığı anlamda oluşturulacak hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların bu dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması; Anayasa ile teminat altına alınan adil yargılanma hakkına ve kararların gerekçeli olması gerektiğine dair Anayasa ve yasa hükümlerine de açıkça aykırıdır.

Bu anlatımlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesince verilen hükmün gerekçe kısmında, ıslah ile artırılan bedel yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında ıslah ile artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verildiği, böylelikle kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmıştır.

Tüm yukarıda açıklanan nedenlerle ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, gerekçeli karar ile hüküm fıkrasının çelişki bulunması bozma nedenidir. Çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın sadece bu nedenle bozulması gerekmekle, anılan kararın diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarını kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 08/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.