muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22730, Karar No: 2014/17074, Tarih: 16.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22730 E.  ,  2014/17074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1) Katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ölenin anne ve babası olan katılanlar ... ve ...’in yargılama sırasında istinabe yoluyla alınan 20.06.2011 tarihli beyanlarında, tüm sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmiş olmaları karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca davaya katılmalarına karar verilemeyeceği, usulsüz olarak verilen katılma kararının da mağdurlara ve vekillerine hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği cihetle, hükmü temyize yetkisi bulunmayan katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE ;

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede ;

Sanık hakkında, erteleme müessesesinden daha önce değerlendirilmesi gereken 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda hernangi bir değerlendirme yapılmamış olması, sanığın ölenin anne ve babası olan mağdurların zararını giderdiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında bozma nedeni yapılmamış olup ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamış olmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın kusura ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın kusura ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ölen...'in elektrik teknisyeni olarak çalıştığı Ankara'daki ...adlı firmanın sahibi olan sanık ...'ın, Ankara'dan yüklenecek jeneratörü ...'da Atatürk Üniversitesi'nde bulunan şantiyelerine götürmesi ve oradan da iki jeneratör ve bir büyük kablo makarasını yükleyip Ankara'ya getirmesi için çekici şöförü olan sanık...ile yüklerin indirilip bindirilmesi için de sanık ...'in sahibi olduğu ...'daki vinç firmasıyla anlaştığı; olay günü akşam saat 19.00 sıralarında, ...'daki şantiyede sanık vinç operatörü ...'in kullandığı vinç ile çekicinin dorsesine daha önce yüklediği iki adet jeneratör arasına elektrik kablosu makarasını vinçle koymaya çalışırken, şantiyede görevli bulunan ölenin, o anki görevi yalnızca yüklenmesi ve taşınması gereken malları ve konulacakları yerleri bu işi bedeli karşılığında yapan diğer sanıklara göstermek olduğu halde, görevi dışına çıkarak jeneratörlerin zarar görmemesi amacıyla iyiniyetle- yüklemeyi yönlendirmek için çekicinin diğer tarafından dorseye çıkması ve onun dorsede olduğundan haberi olmayan sanık...'ın da diğer sanık şoför ...'ın yönlendirmesiyle makarayı indirdiğinde ölenin makarayla öndeki jeneratör arasında sıkışarak yaralanması ve sonrasında ölümü şeklinde gerçekleşen olayda, sanık işveren ...'a atfı kabil kusur bulunmadığı nazara alınıp beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülmesiyle yazılı şekilde hakkında mahkumiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/7/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/879, Karar No: 2016/615, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/879 E.  ,  2016/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2956 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11312 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10022,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10022,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2956 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11312 TL yapı bedeli ile 1289,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2678, Karar No: 2006/7245, Tarih: 08.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2678 E.  ,  2006/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirkete mali müşavirlik hizmeti verdiğini, 8.6.2001 tarihi itibariyle 902 Dolar alacağı bulunduğunu, alacağın tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, takibine yapılan itirazın iptaline, % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının Ticaret Kanununun 83/2. maddesi gereğince çıkarılan yemin davetine uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkete mali müşavirlik hizmeti verdiğini ileri sürerek, 902 Dolar alacağının tahsilini istemiş, delil olarak da, 8.6.2001 tarihli hesap ekstresi, faks mesajı, 2.7.2001 tarihli fatura ve taraflara ait ticari defterlere dayanmıştır. Mahkemece, davalı şirketin ticari defterlerini ibraz etmemesi üzerine, TTK'nun 83/2.maddesi gereğince davacıya tamamlayıcı yemin yönetilmesine karar verilmiş olup, davacının yemin davetine uymaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmişse de, davacı davasını ispat etmek için münhasıran davalı defterlerine dayanmamış olduğundan olayda TTK'nun 83/2.maddesinin uygulanması için gerekli koşullar bulunmamaktadır. Davacının, münhasıran davalı defterlerine dayanmamış olduğu gözönünde bulundurularak, delil listesinde bildirmiş olduğu diğer delilleri değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması

gerekirken koşulları mevcut olmadığı halde TTK'nun 83/2.maddesi gereğince davacının tamalayıcı yemini eda etmekten kaçındığı gerekçesiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5349, Karar No: 2019/16438, Tarih: 17.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5349 E.  ,  2019/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin devredilen ... Belediyesinde işçi olarak alt işveren şirketlerde çalıştığını, belediyenin kapatılması nedeniyle ihbar öneline uyulmaksızın iş sözleşmesinin 16.03.2014 tarihinde feshedildiğini, emir ve talimatları Belediye yetkililerinden aldıklarını asıl işverenin Belediye olduğunu beyan ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, hususmet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunarak davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 27.02.2018 tarihli 2017/4530 esas, 2018/4925 karar Sayılı ilamıyla hüküm, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden çok sayıda dosyada aynı tanıkların davacı tanığı olarak dinlenilmesi nedeniyle tanıkların davacılarla aynı birimlerde çalışıp çalışmadıkları, davacının çalışma düzenini bilebilecek konumda olup olmadıkları husumetli olup olmadıkları yönünde araştrma yapılarak ve dosyada rapor düzenleyen bilirkişinin işveren aleyhine açılmış davaları bulunduğundan tarafsız olmadığı gerekçeleriyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak tarafların dosyanın yeniden bilirkişiye verilmesini istememesi nedeniyle tanıklar hakkında bozma ilamındaki araştırmalar yapılarak, dosya resen incelenerek önceki kararda hata bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair aynı hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili normal çalışma 07.00-17.00 saatleri arasında olmasına rağmen davacının 07.00-22.00-23.00 saatleri arasında 7 gün çalıştığını beyan etmiş, davalı davacının fazla çalışma yapmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre, davacının kış sezonu (Ekim-Mart) haftanın 6 günü 07.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmeyle 60 saat çalıştığı, ayrıca iki hafta tatilinde de 07.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmeyle 10 saat çalıştığı, 7,5 saati geçen 2,5 saat çalışma yaptığı, buna göre davacının haftalık ortalama 16,25 saat kış sezonunda fazla çalışma yaptığı, yaz sezonunda ise (Nisan-Eylül) 07.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile 11.5 saat çalıştığı haftalık 69 saat çalıştığı haftalık fazla çalışmasının 24 saat olduğu ve ayda iki hafta tatilinde çalışması nedeniyle 1,25 saat eklenerek 25,25 saat olduğu değerlendirilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası resen yapılan hesaplamada bilirkişi raporunda hata bulunmadığı değerlendirilerek rapor doğrultusunda davacının fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının işyerinde fazla mesai yaptığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp davacı tanıklarının beyanı esas alınarak sonuca gidilmiş ise de; dinlenen davacı tanıklarından ...’un davalı işveren aleyhine dava açtığı ve davacı ile menfaat birlikteliği içinde olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında dinlenen davacı tanığı ...’un davalı aleyhine açtığı benzer nitelikteki davasında, davacı vekilince davacının 08.00-19.00 saatleri arasında 6 gün çalıştığı iddia edilmiş, davacı tanık beyanlarına göre haftanın 3 günü 08.00-19.00 arası, 2 günü 08.00-17.00 arası cumartesi ise 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 5,5 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirilmiştir. Davacının daha önce açtığı aynı nitelikte feragat nedeniyle reddedilmiş dava bulunduğundan kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiği yönünde karar bozulmuştur.

Diğer davacı tanığı ...’ın ise davası bulunmadığından işverenle husumeti bulunmamaktadır. Tanık ... davacının kendilerinin ustabaşısı olarak çalıştığını, puantajları onun tuttuğunu, normalde haftanın 6 günü olmak üzere 07.00-17.00 arasında mesai olduğunu ancak her gün 1 saat fazla çalışma yaptıklarını, ayda iki hafta tatilinde çalışıldığını, Nisan-Ekim arası yaz mevsiminde yaylada çalışıldığından yayladan dönüşlerin 19.00 u bulduğunu beyan etmiştir. Tanık 2012 yılında 3 ay 2013-Mart 2014 e kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Davacının devredilen Sarıseki Belediyesinde inşaat işlerinde ustabaşı olarak çalıştığı, dinlenen tanıklardan ...’un şoför olduğu, ...’ın ise inşaat işçisi olarak çalıştığı anlaşıldığından beyanları kendi çalışma dönemi ve saatlerini aşamayacağından davacının işverenle husumeti bulunmayan çalışma düzenini bilebilecek tanık ...’ın beyanına göre kış döneminde haftanın 6 günü 07.00-18.00 saatleri arasında 1,5 saat ara ile günlük 9,5 saatten 6 gün 57 saat ve haftalık 12 saat ayrıca ayda 2 hafta tatilinde aynı saatler arası olmak üzere 7,5 saati aşan 2 saatx2=4:4=1 saat olmak üzere 13 saat, yaz döneminde ise dönüş saati 19.00’u buluyordu denildiğinden 07.00-19.00 arası 1,5 saat ara ile haftanın 6 günü 63 saat çalıştığı, haftalık fazla çalışmasının 18 saat olduğu ve hafta sonları 1 saat fazla çalışmasının eklenilmesiyle 19 saat çalıştığı kabul edilerek tanığın çalışma süresi ile sınırlı olmak üzere 04.02.2012 -16.03.2014 arası hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4406, Karar No: 2008/6564, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4406 E.  ,  2008/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 69.087.120.793 TL borcun ne kadarından sorumlu olduğunun tespiti, varsa fazla ödemenin geri alımı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Davacı tarafndan 2.9.2004 tarihinde davalı tarafa yapıan 1.087,10 YTL tutarındaki ödemenin Borçlar Yasasının 84. maddesi hükmü uyarınca öncelikle ödeme tarihine kadar işlemiş faizden mahsup edilmesi gerekirken asıl alacak üzerinden mahsup yapan ve bu suretle davacıların borçlu olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

2- Resmi Gazete'nin 3.9.1985 tarihli sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir.

Bu durum karşısında yükümlü ...'ın velisinin sosyal güvenlik kurumuna tabi olduğu tespit edildiği ve kendisinin de buradan yararlandığı belirlendiğine göre, yükümlüye davalı idarece yapılan "ilaç ve tedavi" giderlerinden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde zorunlu olarak ödettirilecek miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu kalem giderlerin tamamından davacı tarafın sorumlu tutulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen nedenler doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu raporun gösterilen sebeplere uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen nedenler doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu raporun gösterilen sebeplere uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7197, Karar No: 2023/577, Tarih: 31.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7197 E.  ,  2023/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin- elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından süresinde duruşma istemli olarak temyiz edilmekle duruşma günü olarak saptanan 31.01.2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... Liman Hizmetleri ve Loj. San. Ve Tic. A.ş. vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili 297 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1542 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına, davalının müdahalesinin men'ine ve taşınmaz üzerindeki yapının kal'ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın Devletin resmi görevlileri tarafından tutulan tapu siciline kayıtlı ve özel mülkiyete tabi bir taşınmaz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.11.2015 tarihli ve 2013/191 E., 2015/534 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın, bilirkişi heyetinin 18.12.2014 tarihli kök raporu ve 31.03.2015 tarihli ek raporu ile ekli krokiler doğrultusunda ekli krokide A harfi ile gösterilen 469,19 m2’lik kısmı ile B harfi ile gösterilen 1.051,97 m2'lik kısımları olmak üzere toplamda 1.521,16 m2’lik kısmının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesi ile taşınmazın bu kısmının tapusunun iptali ile davalının tecavüzünün menine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.