muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/43014, Karar No: 2015/27062, Tarih: 16.09.2015

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş,yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği, konutların çoğunun 2009 yılının 3. ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde, kesin kabulün ise 15.10.2010 tarihinde yapıldığı, davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile, konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu... Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 07.02.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir.Kaldı ki, konutların bulunduğu .... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle,daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise, davalı idarenin 17.12.2010 tarihli ve 6245 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun mahkemeye gönderilen cevabi yazı ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda ... Konut'larına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de gerekçede belirtilmesine karşın,dava ve keşif tarihi itibariyle sözkonusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca,az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 3.730,20 TL harcın istek halinde iadesine, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39834, Karar No: 2015/36410, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39834 E.  ,  2015/36410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2847 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8.377 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 7.527,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 7.527,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2847 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8.377 TL yapı bedeli ile 849,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 514,25 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28908, Karar No: 2014/19590, Tarih: 13.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28908 E.  ,  2014/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62, 50/1-a-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sonuç ceza doğru hesaplanmış olmakla birlikte, suç tarihinde 15 - 18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen hapis cezasından TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapıldığı sırada indirim oranının 1/3 yerine ½ olarak gösterilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün A fıkrasının 2. bendinde bulunan “1/2” ibaresinin “1/3” olarak değiştirilmesi ve aynı fıkranın hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 5. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğa verilen 1 yıl 10 ay 6 gün hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun yaşı, sosyal ve ekonomik durumu, atılı suçun niteliği nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 671 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 13.420 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23763, Karar No: 2023/95, Tarih: 19.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23763 E.  ,  2023/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2016 tarihli ve 2016/78349 Soruşturma No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-d.2, 149/1-c, 53/1, 58/1, 63/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2017 tarihli ve 2016/323 Esas, 2017/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-d, 168/3 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2017/2286 Esas, 2018/815 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanık hakkında eylemi gerçekleştirdiğine yönelik somut, kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığına, kararın hakkaniyete aykırı olduğuna,

2. Canlı teşhisin usulsüz olduğu'na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü gündüz vakti 13.00 sularında sanık ...'nın pazarda lafa tuttuğu şikâyetçinin peşinden onun haberi olmadan ve arkasından evine girerek öldürmekle tehdit edip para istediği ve tehditten korkan şikâyetçinin kendisine 100 TL vermesi üzerine evden gittiği, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın yüklenen suçu işlediğine dair güvenlik kamera kayıtlarının bulunduğu 31.08.2016 tarihli CD inceleme tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Şikâyetçinin sanığı teşhis ettiğine dair 24.09.2016 tarihli canlı teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Olay günü sanığın şikâyetçinin evinin bulunduğu sokakta ve evin önünde görüntülerinin tespit edildiğine dair 04.01.2017 tarihli bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

2. Sanığın yüklenen suçu işlediğine dair güvenlik kamera kayıtlarının bulunduğu 31.08.2016 tarihli CD inceleme tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Şikâyetçinin sanığı teşhis ettiğine dair 24.09.2016 tarihli canlı teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Olay günü sanığın şikâyetçinin evinin bulunduğu sokakta ve evin önünde görüntülerinin tespit edildiğine dair 04.01.2017 tarihli bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

5.Şikâyetçinin suçu işleyenin sanık olduğuna dair istikrarlı beyanları ve teşhis işlemi dosyada bulunmaktadır.

6. Şikâyetçinin sanığı teşhisine dair teşhis işlemi sırasında bulunan tutanak mümzi tanık polis memurlarının duruşmadaki beyanlarının dosya içinde bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede;

Şikâyetçinin aşamalardaki istikrarlı beyanları, 31.08.2016 tarihli CD inceleme tutanağı, Bilirkişi raporu, 24.09.2016 tarihli canlı teşhis tutanağı ve teşhis sırasında bulunan tutanak mümzi tanık polis memurlarının duruşmada alınan beyanları karşısında sanık müdafinin somut delil olmadığı, teşhisin usulsüz yapıldığına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmeyerek hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2017/2286 Esas, 2018/815 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4604, Karar No: 2019/100, Tarih: 15.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4604 E.  ,  2019/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okullarına göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi ve kamu görevlisi olmamasına rağmen gerekçeli kararda kamu görevinden ihraç olduğunun belirtilmesi dosya kapsamı nazara alındığında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7896, Karar No: 2012/8396, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7896 E.  ,  2012/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak , defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 1) 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereğince sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine. 765 sayılı TCK.nun 94. maddesi. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

2) 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereğince sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.765 sayılı TCK.nun 94. maddesi. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihlerinin, suça konu faturaların katma değer vergisinde kullanılması nedeniyle; 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçu için 26.09.2003; 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçu için 26.08.2004; 2005 yılında sahte fatura kullanmak suçu için 26.12.2005; defter ve belgeleri gizlemek suçu içinse 05.05.2007 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Sanık müdafiinin, defter ve belgeleri gizlemek suçu ile ilgili karara yönelen temyizinde;

5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin, itiraz dilekçesi olarak kabulüyle merciince incelenmek üzere dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükümlere yönelen temyizinde;

2-Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükümlere yönelen temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların en son olarak işlendiği 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için 26.09.2003, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için, 26.08.2004 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık müdafiinin, 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

Sahte olduğu ileri sürülen faturaları düzenleyen; Taşbaşı Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 205 007 1977 vergi numaralı mükellefi Cemiloğulları İnşaat Nalb. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti hakkında 27.11.2006 gün ve VDENR-2006-807/47 sayılı, Vergi Tekniği Raporu ile 30 Ağustos Vergi Dairesinin 610054086 vergi numaralı mükellefi Altın Nakliyat İnşaat Tur. Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlendiği anlaşılan 11.07.2006 gün ve VDENR-2006-1093/29 sayılı Vergi Tekniği Raporunun aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairelerinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, birleştirme olanağının bulunmaması durumunda bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek mal alım-satımı karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyen firmaya yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.