muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9331, Karar No: 2024/11331, Tarih: 20.11.2024

3. Değerlendirme

1-İncelenen dava dosyasında; 06.05.2008 tarihinde evlenen davacının16.05.2013 tarihinde boşandığı, 02.03.2015 tarihinde vefat eden babasından dolayı davacıya 01.04.2015 tarihinde aylık bağlandığı, 16.02.2016 tarihli isimsiz ihbar üzerine, Kurumun 11.07.2018 tarihli raporunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğinin belirtilmesi üzerine aylığının kesildiği ve ödenen aylıkların da borç tahakkuk ettirilerek davacıdan istendiği, mahkemece nüfus müdürlüğü kayıtlarının, seçmen kayıtlarının, elektrik ve su aboneliği kayıtlarının, MEDULA kayıtlarının getirtildiği dinlenen tanık anlatımları ile de asıl davanın kabulüne, yersiz aylık alacak istemine ilişkin birleşen davanın ise reddine karar verildiği anlaşılmakla verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2- Mahkemece yapılması gereken iş, Kurum denetmeni tarafından 11.07.2018 tarihli denetmen raporu ekinde tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağı gözetilerek, Kurum denetmeni tarafından 09.03.2018 tarihinde ifadesi alınan ... Akif Mahallesi Muhtarı ... ...'ın açık şekilde tarafların birlikte yaşadıklarını tespit ettiğini, boşandığı eşinin yurt dışında oturum almak için davacıdan boşandığını ifade etmesine karşın mahkemede verdiği ifadesinde birlikte yaşama olgusu hakkında bilgi sahibi olmadığını, bu şekilde SGK denetmenine ifade vermediğini beyan ederek ifadeleri arasında açık çelişki oluşturduğu ve bu çelişkinin tam olarak giderilmediği, yine 12.11.2019 tarihli polis araştırma tutanağındaki tespitte, tarafların birlikte yaşadıklarının rapor halinde mahkemeye sunulmasına karşın aksi yönde bir araştırmanın bulunmadığının mahkemece gözetilmediği gibi bu adreslerde ayrıntılı araştırma yaptırılmadığı, getirtilen seçmen kayıtlarında davacı ile boşandığı eşinin 30.03.2014, 10.08.2014, 07.06.2016, 11.11.2015 tarihlerindeki seçimlerdeki adreslerinin aynı adres ve aynı sandık olduğunun anlaşılmasına göre bu adreslerde araştırma yapılmadığı anlaşılmakla; Mahkemece denetmen raporu ve ekleri değerlendirilmeli, denetmen raporuna esas alınan tanıkların ve özellikle de muhtar ... ...'ın ayrıntılı beyanlarına tekrar başvurulmalı, oluşması halinde çelişki giderilmeli, ihtilaf konusu dönem içerisinde seçmen kayıtlarındaki aynı adres ve aynı sandık görünen adresleri ile davacının nüfusta kayıtlı adreslerinde, davacının boşandığı eşinin yurt dışından geliş tarihlerinde Türkiye'de kaldığı adreslerde, birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu adreslerde kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılarak ve muhtar, komşu, kapıcı, yönetici gibi kişiler dinlenerek tespit edilmeli,birlikte yaşama olgusu yukarıda açıklanan düzenlemeler ışığında da araştırılarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13797, Karar No: 2017/17325, Tarih: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13797 E.  ,  2017/17325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 639 ada 125 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 45,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12595, Karar No: 2024/4873, Tarih: 07.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12595 E.  ,  2024/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/663 E., 2023/405 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak zamanaşımından düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davada düşme kararının kaldırılması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay günü saat 19.30 da, 2. Hudut Piyade Bölüğünden, termal cihazdan Tuztepe sırtlarından 4 kişinin görüldüğünün haber alınması üzerine, ... Köyü ... mezrasının girişine gelindiği, mezranın giriş istikametine göre yolun sağ tarafında 34 plakalı son rakamları görünmeyen ... marka aracın bulunduğunun tespit edildiği, dağ yamacında bulunan patikadan sırtçı diye tabir edilen 3 kişinin gümrük kaçağı olduğu değerlendirilen sigara taşıdığının görüldüğü, olaya müdahale sonucu 3 şahıstan 2 şahsın kaçtığı ve sırtçı olarak ...'ın yakalandığı, 50 kartonluk kutu içinde ve 3 büyük çuval halinde toplam 400 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuk ile yapılan mülakatta sigaraların ... isimli şahsa ait olduğunu ve şahsı tanımadığını belirtmesi üzerine yapılan araştırmada yol kontrol noktasından geçen şahsın ... olduğu tespit edilerek ayrı dava açıldığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında; olay tarihinde okuldan eve geldiğinde annesinin atının kayıp olduğunu söylemesi üzerine atını aramaya başladığını, ... mezrasına giderken bir ağaç altında ... marka araç ve aracın hemen yanında sigara kartonlarını gördüğünü, bu esnada sivil bir minibüs aracın ... marka aracın yanına geldiğini, daha sonra ... marka aracın kaçtığını, askerlerin kendisini yakaladığını, ... isimli şahsı tanımadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu raporu ile sosyal inceleme raporu dosya arasında bulunmaktadır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Adli Tıp Kurumu raporu ile sosyal inceleme raporu dosya arasında bulunmaktadır.

12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde eyleminin 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/1-1. ve 2. cümleleri, 3/10. maddeleri kapsamında kaldığı, zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-d ve 66/2 maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık olağan ve 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suç tarihi olan 08.03.2016 tarihi itibarıyla 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin istinaf inceleme tarihine kadar gerçekleşmediği gibi zamanaşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuğa 24.11.2021 tarihinde verilen mahkûmiyet hükmü itibarıyla öngörülen 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımınında istinaf inceleme tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine dair hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28770, Karar No: 2020/4739, Tarih: 10.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28770 E.  ,  2020/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.04.2012-15.08.2014 tarihleri arasında, davalıya ait işyerinde bakım elemanı ve bekçi olarak çalıştığını, davalının haklı bir sebep olmadan iş akdine son verdiğini, fazla mesai yaparak çalışan davacının tüm resmi tatillerde de çalışmaya devam ettiğini, dini bayramların ilk günü haricinde çalıştığını, sadece bir hafta izin kullanabildiğini, kalan izinlerinin ise kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta sonu çalışma ücreti alacağı, milli bayram ve genel tatil ücreti alacağı, yıllık izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanılan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davada hukuki dinlenilme haklarının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Adreste tebligatın, gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılması gerekir. Burada kastedilen kişinin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adreste muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinde bulunmayan yerlerde, örneğin inşaat halindeki binalarda tebligat yapılamaz. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın herhangi bir nedenle yapılamaması nedeniyle iş adresinde yapılması durumunda, tebligat geçerli kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesi, davalının, davacı tarafından bilinen faaliyet adresine tebliğ edilmeden yargılamaya devam edilmiştir. Yukarıda sayılan ilkeler doğrultusunda davalının bilinen en son adresine tebligat yapılmadan yürütülen yargılamada, davalının savunma hakkı kısıtlanılarak karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, davalının delil listesinde bildirdiği delillerin toplanılması, gösterdiği tanıklarının dinlenilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek verilen kararın bozulması gerekmiştir.

2- Davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ibranamenin nazara alınıp alınmayacağı hususu taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek verilen kararın bozulması gerekmiştir.

2- Davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ibranamenin nazara alınıp alınmayacağı hususu taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Kural olarak, yargılama aşamasında dayanılıp sunulmayan deliller, temyiz veya karar düzeltme aşamasında sunulamazlar; sunulmuş olsalar bile, bu aşamalardaki incelemeler sırasında dikkate alınamazlar. Bu kuralın tek istisnası, dayanılıp sunulan delillin, o davaya konu borcu sona erdiren bir nitelik taşıması; örneğin, davaya konu borcun ödenmiş olduğunu gösteren makbuz, ibraname gibi bir belge olmasıdır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (Mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 188.) 114. maddesinde, “Hâkimin re’sen nazarı dikkate alması kanunen iktiza eden hususlar” deyimi ile dava şartlarının kastedildiği ve bu nedenle dava şartlarının mahkemece kendiliğinden gözetileceği hususu öğretide de kabul edilmektedir. (Prof. Dr. Baki Kuru; Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001 Bası, Cilt 2, s.1343, Prof. Dr. Saim Üstündağ; Medeni Yargılama Hukuku Cilt 1-II-İst. 1997 s.28 ve 871). Bu noktada, dava hakkının bir anlamda dava şartı olduğu da dikkate alınmalıdır. Dava hakkının varlığı ya da yokluğunun incelenmesi, doğrudan hâkime verilmiş ödevlerden olması karşısında, önceden ileri sürülmemiş olsa bile temyiz aşamasında dava şartının var olup olmadığını kendiliğinden gözetmesinde bir usuli engel bulunmamaktadır. Davanın hukuksal niteliği ve somut olayın özelliği gereği davalı, temyiz aşamasında dava konusu borcu sona erdiren nitelikte bir belge vermişse, bu belge üzerinde gerekli inceleme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekir.

Diğer bir anlatımla yargılama aşamasında, borcu itfa eden belge değerlendirilmeye alınmalıdır. Temyiz aşamasında sunulan ve borcu sona erdiren bir belgenin varlığı karşısında savunmanın genişletilmesi yasağından söz edilemeyeceğinin (HMK 140, mülga HUMK. Md. 202) kabulü zorunludur (HGK Kararı: 27.02.2012 gün ve 2012/9-842 E, 2013/291 K).

Dosya içeriğine göre, davalı işveren vekili temyiz aşamasında davacının imzasını taşıyan miktar içerikli ibraname sunmuştur. Bu gibi belgeler yukarıda yer alan Hukuk Genel Kurulu kararında açıklandığı gibi borcu sona erdiren nitelikte olduğundan yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerekir. Bu belgelere karşı davacı tarafa diyecekleri sorulmalı, beyanları değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, davacı davalı kooperatife ait sitede bakım görevlisi olarak çalıştığını, aynı zamanda bekçilik de yaptığını, kış aylarında sabah 07:30'da işe başlayıp akşam 19:00'a kadar, yaz aylarında ise sabah 06:00'dan akşam 22:00'ye kadar çalıştığını iddia etmiş, davalı ise işyerinin yazlık tatil sitesi olduğunu, yazın faal olan tatil köyünde diğer aylarda fazla mesai veya hafta sonu çalışmasının söz konusu olmadığını, kışın site sakinleri azaldığı için fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kışın 07:30-19:00, yaz aylarında ise 06:30-22:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek uyuşmazlık konusu alacaklar buna göre hesaplanmış ise de, varılan sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Davalı işyerinin yazlık site olduğu nazara alındığında, özellikle kış ayları için kabul edilen çalışma saatlerinin dosya içeriğine göre yeterince ispatlanamadığı, mahkemece bu konuda gerekli araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca dosya kapsamında dinlenilen davacı tanıklarından ... davalı işyerinde 15 ay süre ile çalıştığını beyan etmiş olup, diğer davacı tanığı ise davacının çalışma saatleri konusunda bilgisinin olmadığını ifade etmiştir. Tanığın davacının çalışma düzenine ilişkin bilgisinin çalışma süresi ile sınırlı olduğu hususu dikkate alınmalıdır. Bu itibarla, gerekirse davacı tanığı ...’ya ait sigorta kayıtları da getirtilmek suretiyle, anılan tanığın davacı ile birlikte çalıştığı süre belirlenerek bu süre ile sınırlı olarak hesaplama yapılması gerekmektedir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı sitenin büyüklüğünün, malikler ve/veya site sakinlerinin hangi tarihlerde geldiğinin, sitede ikamet edenlerin sayısının yaz ve kış aylarında ne şekilde farklılık gösterdiğinin yöntemince araştırılması ve davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süreyle sınırlı hesaplama yapılması gerektiği hususunun da göz ardı edilmemesidir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.