muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7530, Karar No: 2008/12790, Tarih: 31.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7530 E.  ,  2008/12790 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Alış-Veriş ve Yaşam Merkezi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 25.5.2007 ... ve 47-103 sayılı hükmün Dairemizin 6.3.2008 tarih ve 13574-3126 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

HUMK.nun 440/III-3.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı karar düzeltme oluna başvurulamayacağından karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7371, Karar No: 2010/8274, Tarih: 13.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7371 E.  ,  2010/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.03.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescili ve terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 19.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu 141 ada 92 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının göl yatağı olduğunu, gölün daha sonra açılan kanallarla kurutularak çıkan arazilerinin işgal edildiğini ve kadastro tespiti sırasında da davalı adına tespit edildiği, zilyetlikle kazanılamayan ve özel mülkiyete konu olmayan taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, fen bilirkişi krokisinde A ile gösterilen kısım hakkındaki talebin reddine, B ile gösterilen kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine, C harfi ile gösterilen kısmın ise tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline ve D harfi ile gösterilen kısmın da tapu kaydının iptali ile göl yatağı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacı Hazine vekili temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 715.maddesi gereğince sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca da göller, tescil ve sınırlandırmaya tabi değillerdir. Mahkemece 3621 sayılı yasaya uygun kıyı kenar çizgisinin belirlendiği ve buna göre C harfi ile gösterilen kısmın da kıyı kenar çizgisi ile kıyı çizgisi arasında kamunun kullanımına terk edilmesi gereken alanda kaldığı anlaşılmaktadır. 57,32 m2 yerin tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar vermek gerekir iken tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının neddine, 2. bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3708, Karar No: 2022/3931, Tarih: 23.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3708 E.  ,  2022/3931 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, dava tarihi itibariyle iş yerinde çalışması bulunmadığı anlaşılan işçinin açtığı davada; davacının iddia ettiği hesap unsurları ve alacak kalemlerine göre reddedilen ve davacı yönünden temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile 107.090,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35774, Karar No: 2015/36334, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35774 E.  ,  2015/36334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini 4805 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8719 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6709,50 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6709,50 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4805 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8719 TL yapı bedeli ile 2009,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2905, Karar No: 2019/301, Tarih: 06.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2905 E.  ,  2019/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgilere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... duruşmaya katılmış, duruşma isteyen davalılar vekili duruşmaya katılmamış olmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatifin eski yönetim kurulu üyeleri olan davalıların görev yaptığı 2003-2007 yıllarına ilişkin zamanında vergi beyannamesi verilmediğinden kooperatife gecikme cezası hariç 159.568,92 TL vergi borcu, 403.759,36 TL vergi ziya ve usulsüzlük cezası tahakkuk ettirildiği, kooperatifin uzlaşma isteği sonucu vergi borcu ve usulsüzlük cezalarında indirim yapılarak vergi borcunun 119.676,69 TL'ye, ziya ve usulsüzlük cezasının ise 20.187,97 TL'ye indirildiği, bu borcun da kooperatifin KDV alacağından mahsup edilerek ödendiği, kooperatifin neticeten 20.187,97 TL ziya ve usulsüzlük cezası, 85.546,00 TL de gecikme cezası olmak üzere toplam 105.733,97 TL zarara uğratıldığını ileri sürerek 105.733,97 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yönetim kurulu üyelerinin vergi uzlaşma yoluna giderek zararın artmasına neden olduklarını ve davanın açılmasına dayanak olan ve denetim kuruluna yetki veren genel kurulun iptali talebiyle dava açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; eski yönetim kurulu üyeleri olan davalıların süresi içerisinde beyeanname vermemelerinden kaynaklı olarak 105.733,97 TL kooperatif zararına sebep oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 105.733,97 TL davacı zararının ödeme tarihi olan 15.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 553. maddesinin 1'inci fıkrasının ilk halinde, ''Kurucular, yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler ve tasfiye memurları, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini ihlal ettikleri takdirde, kusurları bulunmadığını ispatlamadıkça hem şirkete hem pay sahiplerine hem de şirket alacaklılarına karşı verdikleri zarardan sorumludurlar'' şeklinde düzenlenme yapılmış ve kusur bir karîne olarak kabul edilerek, ispat yükü yönetim kurulu üyeliklerinde görev alanlara yüklenmişti. Söz konusu .../...

maddenin 26.06.2012 tarih ve 6335 Sayılı Kanun'un 28. ve 41. maddeleri ile düzenlenmiş son hali ise, ''Kurucular, yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler ve tasfiye memurları, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal ettikleri takdirde, hem şirkete hem pay sahiplerine hem de şirket alacaklılarına karşı verdikleri zarardan sorumludurlar'' şeklinde olup, kusurluluk bir karine olmaktan çıkmış ve yönetim kurulu üyeliklerinde görev alanların kusurlu oldukları ispat edilmekdikçe sorumlu olmadıkları düzenlenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya baktığımızda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarında ihtimalli değerlendirmeler yapılmış ve vergi beyannamelerinin verilmemesinde davalı yönetim kurulu üyelerinin kusurları davacı yanca kesin olarak ispat edilememiştir. Bu itibarla, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabıulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27322, Karar No: 2018/2943, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27322 E.  ,  2018/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen ticareti terk hükümlerine muhalefet suçunun, suç tarihi itibariyle İİK'nın 347. maddesinde belirlenen 3 aylık ve 1 yıllık şikayet sürelerine tabi olduğu, şikayetçi vekilinin, sanığın üzerine atılı suçu işlendiğini icra takip dosyasında 21.03.2014 tarihinde yaptığı işlem sırasında öğrendiği, bu tarihten itibaren İİK'nın 347. maddesinde yazılı üç aylık süreyi geçirdikten sonra 21.07.2014 günü şikayetçi olduğu nazara alınmadan şikayet hakkının düşürülmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10880, Karar No: 2020/8859, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/10880 E.  ,  2020/8859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 12.08.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23317, Karar No: 2018/6438, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/23317 E.  ,  2018/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/03/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin değerlendirilmesinde; davacı tanıkları ... ve ...’ın, işyerinde çalışması bulunmadığından, çalışma düzeni hakkındaki beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir. Davacı tanığı ... ise, işyerinde 2000-2002 yılları arasında çalıştığını beyan etmiş olup, hesaplama konusu dönemde çalışması olmadığı için davacının çalışma düzenine dair görgüye dayalı bilgisi yoktur. Bu halde, çalışma düzeninin belirlenmesinde, çalışma sürelerine dikkat edilerek davalı tanıklarının beyanlarının esas alınması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kış döneminde (dört ay) 08:00-17:00 saatleri arasında ( bir saat ara dinlenme ile), diğer aylarda ise 08:00-19:00 saatleri arasında (bir saat ara dinlenme ile) mesai yapıldığına, dini bayramlar dışındaki genel tatillerde çalışıldığına yönelik kabuller davalı tanığı ...’in ifadesiyle doğrulanmaktadır. Ancak, davalı tanığı ..., işyerinde 2007-2010 yılları arasında çalıştığını beyan ettiğinden, ifadesi çalışma süresiyle sınırlı olmak üzere esas alınmalıdır. Davalı tanığı ...’in çalışmasının sonra ermesinden sonraki dönem bakımından ise, davalı tanığı ...’ın beyanları esas alınarak çalışma düzeni belirlenmeli ve fazla çalışma ile genel tatil günü çalışması olup olmadığı değerlendirilmelidir.

Hafta tatili ücreti alacağı yönünden ise, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplamasında kış döneminin dört ay kabul edilmiş olmasına rağmen, hafta tatili ücreti alacağı bakımından kış döneminin iki ay kabul edilmesi çelişkilidir. Diğer taraftan, hafta tatili ücreti alacağı hesaplamasında da, davalı tanığı ...’in ifadesi çalışma süresiyle sınırlı olmak üzere esas alınmalıdır. Davalı tanığı ...’in çalışmasının sonra ermesinden sonraki dönem bakımından ise, davalı tanığı ...’ın beyanları esas alınarak hafta tatili çalışması olup olmadığı değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31137, Karar No: 2015/36252, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/31137 E.  ,  2015/36252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5264 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10233,65 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8967 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8967 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5264 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10233,65 TL yapı bedeli ile 1266,37 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.