muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2841, Karar No: 2018/2661, Tarih: 27.03.2018

2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, üzerine atılı suçlamayla ilgisinin bulunmadığını, faturaların gerçek bir ticari ilişki sonucu düzenlendiğini savunması; sanığın şirketinin faaliyete başladığı ilk aylardan itibaren çok yüksek KDV matrahlarının beyan edilmesi, yapılan yoklamalarda tespit edilen iş yerleri büyüklüğünün, demirbaşların niteliğinin, çalıştığı ifade edilen işçi sayısının, iş yerlerinde tespit edilen emtia miktarının, beyan edilen iş hacmi ile orantılı olmaması, şirketin sermayesi ile orantılı olmayan cirolarının bulunması, çok yüksek ciroların bulunmasına rağmen neredeyse dönem sonunda hiç stoğunun bulunmaması, Ba formunda tespit edilen alışların yapıldığı mükelleflerin üçü hariç tamamının sahte belge düzenleyicisi veya sahte belge düzenleme dolayısıyla özel esaslara tabi mükelleflerden oluşması, vergi tekniği raporunda belirtilen Ba-Bs karşılaştırmasında sanığın düzenlediği faturaları kullandığı tespit eden şirketler hakkında karşıt inceleme yapılmadığının anlaşılması, ayrıca; sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230

. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından öncelikle sanığın faturalarını kullandığı tespit edilen şirketlerden suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların unsurlarının tam olduğunun belirlenmesi halinde varsa sanığın düzenlediği faturaları kullanan şirketler hakkında düzenlenen vergi tekniği ve ek raporları getirtilerek şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının belirlenmesi halinde gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına konulması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak saptanıp bu kapsamda faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16571, Karar No: 2023/4076, Tarih: 08.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16571 E.  ,  2023/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/718 E., 2021/1425 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2020/132 Esas, 2021/24 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/718 Esas, 2021/1425 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İhbarda belirtilen araç ile adrese geldiği görülen sanığın, yapılan kaba üst aramasında 5 adedi paket, 3 adedi kapsül şeklinde kokain ele geçtiği, yine üzerinde kendisini polis olarak tanıttığına dair ihbara uygun şekilde polis rozeti ile polis kimlik kartı fotokopisinin tespit edildiği, araçta yanında bulunan hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık S. A.'nın üzerinde içinde kapsül bulunan huni şeklinde uyuşturucu olduğu düşünülen madde ele geçtiği, aracında yapılan aramada şişe içerisinde 23 paket kokain ele geçtiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısından alınan arama emrine istinaden evinde yapılan aramada yine aracında ele geçen ilaç şişeleri ile aynı ibareli şişeler içerisinde 269 paket kokain, ayrı ilaç şişelerinde 1'er paket olmak üzere kokain, kutu içerisinde beyaz şeffaf poşette kokain, aynı ibareli şişede 205 adet MDMA içerir hap, uyuşturucuların bulunduğu kutuda 2 adet hassas terazi ele geçen olayda; ele geçen uyuşturucu maddelerin çeşidi, miktarı, ele geçirildikleri yer, tanık ve sanık beyanları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği, yakalandıktan sonra evinin adresine söylemesinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir durum olmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde şahit numunenin müsadere edilmemesi ve suçta kullanılan eşyanın müsaderesine ilişkin yasa maddelerinin noksan gösterilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tanık S. A.'nın üzerinde ele geçen uyuşturucu madde olduğu düşünülen maddelere ilişkin kriminal raporun dosyaya getirtilmediği, tanığın usulüne uygun şekilde mahkemeye davet edildiği halde gelmediğinden beyanının alınamadığı ve kollukta müdafi hazır olmadan alınan ifadesi hükme esas alınarak sanığın, tanık S.'a uyuşturucu madde sattığına yönelik İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin kabulleri yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Tanık S. A.'nın üzerinde ele geçen uyuşturucu madde olduğu düşünülen maddelere ilişkin kriminal raporun dosyaya getirtilmediği, tanığın usulüne uygun şekilde mahkemeye davet edildiği halde gelmediğinden beyanının alınamadığı ve kollukta müdafi hazır olmadan alınan ifadesi hükme esas alınarak sanığın, tanık S.'a uyuşturucu madde sattığına yönelik İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin kabulleri yerinde görülmemiştir.

Sanığın üzerinde, aracında ve evinde ele geçen uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşidi, ele geçiriliş şekli ve suçun işleniş biçimi dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesi ile 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel hapis cezasının alt sınırdan

uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiriler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/718 Esas, 2021/1425 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15621, Karar No: 2017/12452, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15621 E.  ,  2017/12452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23753, Karar No: 2015/6721, Tarih: 01.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23753 E.  ,  2015/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/599-2013/874

Taraflar arasındaki tescil harici taşınmazdaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tescil harici taşınmazdaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dava konusu ağaçların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı DSİ Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendindeki (DAVANIN KABULÜNE) kelimlerinden önce gelmek üzere ( DSİ hakkında açılan) kelimelerinin yazılmasına,

b) 4 ve 5 nolu bendindeki (davalılardan) kelimelerinin çıkarılarak yerlerine (Davalı DSİ'nden ) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, DSİ Genel Müdürlüğü'nden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16238, Karar No: 2011/6993, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16238 E.  ,  2011/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Kayseri Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2009 tarihli ve 2008/30 esas, 2009/16 sayılı kararını müteakip. Kayseri Çocuk Mahkemesinin 07/08/2009 tarihli ve 2009/682-572 sayılı kararıyla mahkemenin yetkisizliğine ve görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince; Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, verilen 08/09/2009 tarihli ve 2009/1076 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 24.11.2009 tarih ve 2009/13606/66706 sayılı Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.12.2009 tarih ve 2009/276070 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE:

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" hükmü ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçe mülki sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülkî sınırlan ile belirlendiği, ilin mülkî sınırlarının ilçeleri de kapsayan idarî sınırları ihtiva ettiği, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun da Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı, bu hususun benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10/10/2006 tarihli ve 2006/10983-7328 sayılı ilâmı ile de kabul edilmiş bulunduğu gözetilmeden, Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27.maddesinin 1 .fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır. Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemez. Anılan maddenin 3.fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Kayseri Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Kayseri l.Ağır Ceza Mahkemesince, Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, Kayseri l.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2009 gün ve 2009/1076 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12986, Karar No: 2009/15254, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12986 E.  ,  2009/15254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Kasabası 363 ada 2 parsel sayılı 494075.21 m2 ve 337 ada 5 parsel sayılı 2018.27 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ham toprak niteliği ile 362 ada 1 parsel sayılı 120665.62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Ardıçlı Devlet Ormanı niteliği ile Hazine; 337 ada 6 parsel sayılı 2766.23 m2 yüzölçümündeki ve 337 ada 7 parsel sayılı 533.09m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise tarla niteliğinde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı kendisi adına tespit edilen 337 ada 4 ve 336 ada 12 parsellerin birer bölümünün bu parseller altında tespit edildiğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kadastro sırasında dere yatağı olarak tespit edilen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 3035.87 m2'lik taşınmazı ile kendisi adına tespit gören 337 ada 4 ve 336 ada 12 parsellerin davacı adına; 337 ada 6, 337 ada 7, 362 ada 1, 363 ada 2 ve 337 ada 5 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman kadastrosu yapılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre çekişmeli ... Kasabası 362 ada 1 sayılı parselin davaya konu ve bilirkişi krokisinde (C) harfi ile işaretli bölümünün % 40- 45 eğimli iken teraslama yapılarak ihya edildiği, içinde muhtelif türlerde çalı formunda odunsu bitki kök ve kalıntılarının bulunduğu, 3 - 5 sene önce doğal bitki örtüsünün kaldırılarak 1- 3 yaşlı meyve fidanları dikmek suretiyle tarım alanına dönüştürüldüğü, doğu ve güney bölümlerinde yer yer şimşir, ahlat ve ardıç gençliğinin bulunduğu; taşınmazın eylemli biçimde orman niteliği taşıdığı belirlenerek hüküm kurulmuş olması nedeniyle davacı gerçek kişinin bu parselle ilgili temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Gerçek kişi 363 ada 2, 337 ada 5, 337 ada 6 ve 7 parsellerin kendisine ait tarım alanı olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece 13/06/2007 tarihinde keşif yapılmış, “ davacının dava konusu ettiği taşınmaz gösterildi. Heyet ile birlikte topluca gezildi, görüldü. Gerekli incelemeler yapıldı. “ denildikten sonra yerel bilirkişi ile davacı tanıkları dinlenmiştir. Ancak, beş adet taşınmaz davaya konu edildiği halde ne yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarının, ne de tarım bilirkişi raporunun hangi parsellerle ilgili oldukları anlaşılamamaktadır. Tespit bilirkişileri yapılan keşifte değil, duruşmada dinlenmişler ve taşınmazları parça parça dolaşıp, daha sonra tutanakları topluca imzaladıklarını, çekişmeli yere ait tutanağı da bu şekilde imzalamış olabileceklerini bildirmişlerdir. Bu kişilerden de davacının iddiaları yönünde bilgi alınmamıştır. Davacı mahkemeye delil olarak beş adet adi satış senedi sunmuş, davalı ... adına tespit gören parsellerin bu kişi tarafından kendisine satıldığını ileri sürmüş; bu senetler de yerel bilirkişi eliyle uygulanıp, çekişmeli yerlere ait olup olmadıkları belirlenmemiştir. Yine aynı keşifte hazır bulunan 337 ada 6 ve 7 sayılı parsellerin tespit maliki ... “ yapılan keşfe bir diyeceğim yoktur. Keşif heyetince görülen kiraz dikili yer davacıya, kiraz ekili olmayan yer ise bana aittir. Raporların sunulmasından sonra durum ortaya çıkacaktır. Eğer kiraz ekili olan yer benim parselimde görülüyorsa ben davayı kabul ediyorum. “ şeklinde beyanda bulunmuş, sözü edilen yerler zeminde belirlenerek fen bilirkişisine işaretletilip bu sınırları gösteren rapor alınmamıştır. Davalının kabulünün de çekişmeli parsellerin hangi bölümleri ile ilgili olduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca dosya arasına getirtilen, çekişmeli parsellere ait pafta örnekleri ile fen bilirkişi krokisi birbirinden farklı olup mahkemece bu yön üzerinde de durulmamıştır.