muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/773, Karar No: 2017/917, Tarih: 22.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/773 E.  ,  2017/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

Hakaret suçundan beraat.

2-) Sanık ... hakkında;

Kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından beraat.

3-) Sanık ... hakkında;

Tehdit ve hakaret suçlarından beraat.

Duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin, duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesinde;

1-) Sanık ... müdafiinin, sanık hakkındaki mağdur ...'a yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı anlaşılan, temyizinde hukuki yararı bulunmadığından bu suçla ilgili temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilerek inceleme, sanık ...'ın, mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanıklar ...'nın mağdur ...'a yönelik tehdit ve hakaret, sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararları ile sınırlı yapılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ...'nın mağdur ...'a yönelik tehdit ve hakaret, sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınarak beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık ...'nın, mağdur ...'a yönelik tehdit ve hakaret, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

A-) Sanık ...'nın, mağdur ...'a yönelik tehdit ve hakaret, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma sırasında sanığın, bıçakla mağdura üç kez vurduğu, mağdurun sağ sırt bölgesine isabet eden bıçak darbesinin hemopnomotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine, sağ ve sol bacak bölgelerine isabet eden bıçak darbelerinin ise kas ve cilt kesisine neden olduğu, sanığın eyleminin gerçekleştirdikten sonra olay yerinden kaçtığı olayda; sanığın ciddi engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi ve hayati tehlikeye yol açan darbenin tek olması dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, yara sayısı ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, TCK.nun 61. maddesindeki ölçütler gözetilerek üst sınıra yakın şekilde ceza tayiniyle hüküm kurulması yerine, yanılgılı değerlendirme ile öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18663, Karar No: 2015/20574, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18663 E.  ,  2015/20574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/589-2015/14

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol; 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Ancak davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına rağmen usulüne uygun bir ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması karşısında Dairemizce davanın ihbarının usule uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Şöyle ki; davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosya arasına alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya arasına alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile celp edilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3076, Karar No: 2012/10009, Tarih: 26.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/3076 E.  ,  2012/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret, bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17/01/2008 - 13/05/2009 tarihleri arasında davalı şirkette şoför olarak aylık 850 TL net ücretle çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının firmaları bünyesinde 17.01.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, işyerini izinsiz olarak terk ettiği 12.05.2009 tarihine kadar bu çalışmasının devam ettiğini, davacının asgari ücret karşılığı çalıştığını, fazla çalışma ücreti talebinin yerinde olmadığını, zira fazla çalışma yaptığı durumda bu kazanımların kendisine ödendiğini, yıllık izinlerinin kendisine kullandırıldığını, hafta tatili ve genel tatil haklarını davacının kullandığını, ekonomik kriz nedeniyle kendisine 2009 yılı Nisan ayı ücreti ödenemediğini, ancak diğer aylara ilişkin ücretlerinin kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir.

Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir.

Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir.

Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir.

Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir.

Genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçiler yönünden prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığı araştırılmalıdır.

İşçiye ödenen satış priminin fazla çalışmaların karşılığında ödenmesi gereken ücretleri tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerekir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir.

Dairemiz, yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur.

Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür.

Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir (Yargıtay 9.HD. 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilinemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının yaptığı işin liman içinde nakliye, yükleme ve boşaltma işi olduğu anlaşılmaktadır. Puantaj kayıtları bulunmamaktadır. Bütün tanıkların beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı görülmektedir. Nitekim ... 7. İş Mahkemesi’nin 2009/736 E., 2009/596 K., sayılı dosyası ile ... 4. İş Mahkemesinin 2009/712 E., 2009/502 K., sayılı dosyasında aynı bilirkişi tarafından davacının iş arkadaşı olan ve aynı yerde aynı koşullarda çalışan işçilerin haftada on bir saat fazla çalışma yaptıkları tespit edilmiş, mahkemelerce de bu doğrultuda fazla çalışma ücreti talepleri hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle davacının fazla çalışma ücreti talebinin hüküm altına alınması gerekirken fazla çalışmanın ispat edilemediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4925, Karar No: 2018/9115, Tarih: 14.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4925 E.  ,  2018/9115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında; beraat

Sanık ...; mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine, sanık ... müdafiinin temyizinin ise sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek bu hükümlerle sınırlı inceleme yapılmıştır.

A-) Sanıklar ..., ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığı için beraatleri gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir edilmiş olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA;

B-) 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan, sanıklar ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe yorumla suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

C-) Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanık ... hakkında ortak ve müdürü olduğu şirketin, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;