muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13640, Karar No: 2019/21242, Tarih: 28.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13640 E.  ,  2019/21242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, 07.11.2006 tarihinde asıl işveren olan davalı belediyenin taşeronu olan bir firmada temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, Antalya 9. Noterliği’nin ihtarnamesi ile 1475 Sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinin 1/5 bendi gereğince 15 yıl ve 3600 günlük hizmet süresi dolduğu için iş akdini 01.06.2015 tarihi itibariyle feshettiğini, hizmet süresi hesaplanırken ilk işe giriş tarihi olan 07.11.2006 tarihinin dikkate alınması gerektiğini, kıdem tazminatı alacağına hak kazandığını, davalı Belediye’nin asıl işveren, diğer davalı da son alt işveren olarak tazminattan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı T.C. Kepez Belediye Başkanlığı vekili, Belediyenin katı atık toplama, süpürme ve nakli hizmet alımının 4734 sayılı Kamu İhale Yasası’na göre ihalesi yapıldığını, davacının ihaleyi alan şirketlerde temizlik işi için sigortalı olarak çalıştığını, davacının işçileri olmadığını, özlük hakları bakımından sorumluluğun diğer davalı şirkete ait olduğunu, davacı ile davalı Belediye arasında hizmet sözleşmesinin bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının işten ayırılırken talep etmiş olduğu alacak kalemleri yönünden diğer davalıdan talep etmesi gerektiğini, faiz oranı ve başlangıcına itiraz ettiklerini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili davaya cevap dilekçesi vermemiş, aşamalardaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı 15 yıl sigortalılık süresi ile 3600 gün prim ödeme gün sayısını doldurduğu, bahisle iş akdini feshettiği, yapılan fesihin haklı olduğu, yıllık izin ücretine ilişkin ispat yükü davalı işverene ait olup, bu hususun izin defteri veya eş değer yazılı belgelerle ispatının gerektiği, bu hususun işveren tarafından ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı T.C. Kepez Belediye Başkanlığı vekili ve davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı T.C. Kepez Belediye Başkanlığı vekili ve davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacının fesih ihtarı davalı Belediye’ye ve davalı Şirket’e hitaben yazılmış olup, davacının 01/06/2015 tarihinden itibaren 3600 prim gün sayısı ve 15 yıl sigortalılık süresinin doldurulduğuna dayanarak iş aktini haklı feshettiğini bildirmektedir.

Dava dilekçesinde davacının 01/06/2015 tarihine dek çalıştığı belirtilmiş, fesih nedeni aynı şekilde açıklanmıştır.

Hizmet döküm cetvelinde 02/06/2015 tarihinde çıkış görünmektedir. 02/06/2015 tarihinde davacının çıkışı görünen işyeri 1284514 SGK sicilli davalı Şirket olmakla birlikte Antalya Büyükşehir Belediyesi işyeri olarak görünmektedir. Bir önceki 31/03/2015 tarihinde çıkış yaptığı 1277976 SGK sicilli işyeri de davalı Şirket’e ait olmakla birlikte işyeri adresinden hangi Belediye olduğu belli değildir.

Davalı Belediye 22/07/2015 tarihli yazısında davacının 31/03/2015 tarihine dek çalışması kabul edilmiş, 31/03/2015 tarihinden sonrası için açıklama yapılmamıştır.

Mayıs/2015 ayı bordrosunda 1284514 SGK sicilli işyeri adresi “Antalya/Kepez” olarak, davacının işi “araç arkası işçi” olarak belirtilmiştir.

SGK giriş bildirgesinde ise 1284514 SGK sicilli işyerinin/ kurumun adresi “Antalya Büyükşehir Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğü katı atık toplama işi Antalya/Muratpaşa” olarak belirtilmiştir.

Açıklanan hususların birlikte değerlendirilmesinden, aslında hizmet döküm cetvelinde 01/04/2015-02/06/2015 tarihleri arasında T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi’nde davacının çalışması görünse de aslında hangi belediyede çalıştığının belli olmadığı, dava dışı Büyükşehir Belediyesi’nde çalışmış olabileceği gibi davalı Belediye’de de çalışmış olabileceği anlaşılmaktadır.

Mahkeme tarafından yapılması gereken iş, fesih tarihi kabul edilen 01/06/2015 tarihinde asıl işverenin hangi belediye olduğunu tespit etmektir.

Bu amaçla, davalılara ve T.C. Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na Mahkeme tarafından müzekkereler yazılarak ve taraf vekillerinden sorularak, bu tarih aralığında davalı Şirket tarafından çalıştırdığı işçilere ilişkin olarak her iki belediyeye verdiği puantajlar, bordrolar gibi belgeler, davalı Şirket’in belirtilen tarih aralığında her 2 belediyede geçerli olan / yürütmekte olduğu hizmet alım sözleşmeleri celbedilmelidir.

SGK’na müzekkere yazılarak belirtilen tarih aralığında davacının çalıştığı görünen işyerinin asıl işvereninin hangi belediye olduğu sorulmalı, bu işyerinin dayanağı olan davalı Şirket ile belediye arasındaki hizmet alım sözleşmesinin, bu işyerine dair tüm işyeri dosyası muhteviyatının gönderilmesi istenmelidir.

SGK’na müzekkere yazılarak belirtilen tarih aralığında davacının çalıştığı görünen işyerinin asıl işvereninin hangi belediye olduğu sorulmalı, bu işyerinin dayanağı olan davalı Şirket ile belediye arasındaki hizmet alım sözleşmesinin, bu işyerine dair tüm işyeri dosyası muhteviyatının gönderilmesi istenmelidir.

Davacı asıl duruşmaya bizzat celbedilerek belirtilen tarih aralığında hangi belediyede çalıştığı, kayıtların neden bu şekilde göründüğü davacı asılın kendisine açıklatılmalı, gerek davacı asılın, gerek taraf vekillerinin ve davalıların yaptıkları açıklamalar doğrultusunda gerekir ise ilgili yerlerden sair belgeler getirtilmelidir.

Bu şekilde kabul edilen 01/06/2015 fesih tarihinde davacının hangi belediye işinde çalıştığı tespit edilmelidir.

01/04/2015-01/06/2015 tarihleri arasında davacının çalıştığı belediyenin davalı Belediye olduğunun tespiti halinde hüküm aynı hizmet süresi üzerinden tüm alacak kalemleri için yeniden kurulmalıdır.

Davacının en son 31/03/2015 tarihinde davalı Belediye’de çalıştığı ya da 01/04/2015-01/06/2015 tarihleri arasında, bir tarihte davalı T.C. Kepez Belediye Başkanlığı'nda çalışmasının son bulduğu yani 01/06/2015 tarihinde davalı Belediye’de çalışmadığının anlaşılması halinde, davalı Belediyeden çıkış nedeni araştırılmalı ve tespit edilmelidir.

31/03/2015 tarihindeki işyeri SGK numarası değişikliğinin ihale bitimi nedeni ile olduğu izlenimi edinilmiştir. Bu durum, davacının davalı Belediye’de çalıştığı en son tarih 31/03/2015 ise araştırılmalıdır.

Davacının iş akti 01/06/2015 öncesinde sona erdi ise davalı Belediyedeki feshin kıdem tazminatını gerektirip gerektirmediğine bakılmaksızın, davalı Belediye yıllık ücretli izin alacağından sorumlu tutulamaz. Ancak, davalı Belediyedeki fesih 01/06/2015 tarihinden önce kıdem tazminatı gerektirir şekilde vuku bulmuş ise davalı Belediye’den çıkış tarihine göre yeniden belirlenecek hizmet süresi ve davalı Belediye’den en son çıkış tarihinde geçerli son ücret göz önüne alınarak hesaplanacak kıdem tazminatından davalı Belediye sorumlu tutulmalıdır.

3-Kıdem tazminatı ödemesi bakımından; davalı Belediye vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde kıdem tazminatının diğer davalı tarafından ödendiği belirtilmiştir. Bu husus taraf vekillerine ve davacı asıl duruşmaya bizzat celbedilerek davacı asılın kendisine sorularak var ise ve gerekir ise ödeme belgeleri getirtilerek irdelenip sonuca gidilmelidir.

4-Kıdem tazminatına uygulanacak faiz oranı ve başlangıç tarihi bakımından;

Davacının Noter aracılığı ile gönderdiği fesih ihtarında 3600 prim gün sayısı ve 15 yıl sigortalılık süresi hakkında SGK yazısının fesih ihtarının ekinde olduğu belirtilmiş ise de bu Noterlik ihtarının davalılara hangi tarihlerde tebliğ edildiği belli değildir.

4-Kıdem tazminatına uygulanacak faiz oranı ve başlangıç tarihi bakımından;

Davacının Noter aracılığı ile gönderdiği fesih ihtarında 3600 prim gün sayısı ve 15 yıl sigortalılık süresi hakkında SGK yazısının fesih ihtarının ekinde olduğu belirtilmiş ise de bu Noterlik ihtarının davalılara hangi tarihlerde tebliğ edildiği belli değildir.

Davacının iş aktinin 01/06/2015 tarihinde davalı Belediye’de çalışırken sona erdiğinin anlaşılması halinde her iki davalı bakımından; davacının bu ihtarnamesinin her bir davalıya tebliğ tarihi ayrı ayrı tespit edilerek davalılardan hangisine daha önce tebliğ edilmiş ise bu tebliğ tarihi faiz başlangıç tarihi kabul edilmelidir. Tebliğ tarihi tespit edilemez ise dava tarihinden itibaren faiz işletilmelidir.

Davacının davalı Belediye’deki çalışmasının daha önceki bir tarihte gerçekleştiğinin anlaşılması halinde faiz başlangıç tarihi her iki davalı bakımından ayrı ayrı değerlendirilerek tespit edilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20193, Karar No: 2012/4735, Tarih: 13.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/20193 E.  ,  2012/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar vekilinin süre tutum dilekçesinde her nekadar sanık ...’un adını açıkça yazmamış ise de; temyiz dilekçesinin içeriği itibariyle sanık ... hakkında da kararı temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanık ... hakkında ...’a yönelik yaralama eylemi ile ilgili zamanaşımı süresince hüküm kurulabileceği değerlendirilmiştir.

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Sanık hakkındaki hükmü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı gibi gerekçeye yönelik bir temyizde bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

a-Sanığın eylemi sonucu müştekilerin yaşamsal tehlike geçirmekle birlikte vücutlarında kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

b-Sanığın, eylemi meydana gelen ağır neticeye göre saldırı ve savunmada kullanılan silahtan sayılan sopayla gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde TCK 86/3-e maddesinin uygulanmaması neticede eksik ceza tayini,

3-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Sanığın oluşa ve dosya içeriğinden kavgaya dahil olduğu, ancak adli hekim raporları ve tüm dosya evrakı kapsamından ani gelişen olaylarda sanığın iştirak birliği içerisinde nitelikli yaralama suçundan hakkında mahkumiyetine yeterli delil olmadığından hakkında basit yaralamadan değerlendirme yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK’nın 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4849, Karar No: 2023/4285, Tarih: 04.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/4849 E.  ,  2023/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/432 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237

sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 52 nci ve 53 üncü maddeleri gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 25 gün karşılığı 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların

5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ise dosya hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması sebebiyle mahkemesine iade edilmiştir.

3.Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2020/1094 Esas, 2020/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'na muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 52 nci maddeleri ile 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 10 ... hapis cezası ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suça konu kaçak sigaraların müsaderesine ve katılan lehine 1.500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; Kurum lehine maktu vekâlet ücreti takdir edilmemesi ile sınırlı olarak ve bu hususa hasren temyize geldiği görülmüştür.

2.Sanığın temyiz sebepleri; mağduriyetinin oluşmaması için hapis cezasının lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 08.06.2014 tarihinde cadde üzerinde durdurulan sanığın elindeki kutu ve hurçta toplam 1.540 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ve kamu zararını ödeyecek maddi durumunun olmadığını beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratı yapılmayan sanığa mahkemece gümrüklenmiş değerin iki katını ödemesi durumunda verilecek cezada 1/3 oranında indirim yapılacağının bildirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılık dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, onuncu fıkrası ve yirmiikinci fıkrası ile aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe kanunun tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine uyarınca göre 3.400.00 TL vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde 1.500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2020/1094 Esas, 2020/364 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17081, Karar No: 2010/2520, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17081 E.  ,  2010/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içerisinde yer alan ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Gölbaşı Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen yazılarda, dava konusu taşınmazın meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda açıklama yoktur.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, fiilen meskun alanda bulunup bulunmadığı; değil ise yerleşim yerlerine uzaklığı, mücavir alanı içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın alt yapı hizmetlerine yakınlığı vb. hususları açıklayıcı yazılar Belediye Başkanlıklarından getirtilip, bilirkişi raporundan taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlandığı ve meskun yerler arasında bulunduğunun açıklandığı da gözetilerek, bu hususta çelişki doğduğu takdirde, bu çelişki de giderildikten sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7944, Karar No: 2011/2064, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7944 E.  ,  2011/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Tarih : 22.04.2010

No : 66-193

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin (20) adet çeke dayalı olarak müvekkilinin şirketi aleyhine (3) ayrı takibe geçtiğini, oysa ki bu çeklerin müvekkili ... ... Gıda Ltd.Şti.nin davalı ile ticari ilişkisi sonucu verdiği ipotek borçlarının ödenmesi amacı ile verildiğini ve bir alacağı ifade etmediğini, ayrıca ... Ltd.Şti.adına çekleri imzalayan ... ...’ın yetkili olmadığını, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız açıldığını, davada ileri sürülen ipoteklerde ipotek borçlusunun dava dışı ... ... olduğunu, ipoteklerin davacı şirkete olan ticari ilişkiyi teminat altına almadığını, çeklerin müvekkili tarafından verilen çeklerin karşılığı olarak keşide edildiğini, davacıların ... 2.İcra Hukuk Mahkemesi’nde açtığı imzaya itiraza ilişkin talebin reddedildiğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı şirketler ile davalı şirket arasında uzun yıllara dayanın ticari ilişki olduğu ve davalı tarafından, davacı şirketlere mal satılıp karşılığında çekler alındığı, ancak çeklerin karşılıksız çıkması üzerine takibe geçildiği, çeklerin ipotek borcuna ilişkin olarak verildiği hususunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.