muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13157, Karar No: 2017/7327, Tarih: 26.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13157 E.  ,  2017/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete elektrik malzemesi sattığını, bu satıştan doğan 13.148,99 TL borcu ödemeyen davalı aleyhine ... 23. İcra Müdürlüğü’nün 2014/8015 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı şirketin takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin teslim almış olduğu tüm malların bedelini ödediğini, davacıya borcu bulunmadığını beyan ederek, davanın reddini ve davacının %20 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket müdürü ... tarafından davacıya 16.05.2013 tarihli 12.000-TL ve 30.08.2013 tarihli 12.000-TL çekler ile toplam 24.000,00 TL ödeme yapıldığı, borçlu bir şirketin kendi çek hesabının müsait olmaması durumunda şirket müdürü ya da organik bağ içinde bulunulan başka birinin hesabından alacaklı emrine çek keşide edilmesinin ticari hayatta oldukça sık rastlanan bir uygulama olduğu, davalının nakit ve çek olarak yaptığı ödemeler toplamı 27.592,51 TL'nin; davacının takibe müstenit faturasının 16.741,50 TL olan bedelinden daha fazla olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Taraflar arasında mal teslimine ilişkin bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık ödemeye ilişkindir. Mahkeme tarafından dava dışı ... tarafından keşide edilen iki ayrı çek ile ödeme yapıldığı kabul edilmişse de, davaya konu çeklerin ... tarafından keşide edildiği, bu kişinin davalı şirketin yetkilisi olması ödemenin şirket adına yapıldığını göstermez. Kaldı ki davacı defterlerinde ... hakkında ayrı ticari ilişki kaydı bulunmakta ve söz konusu ödemeler bu kişi adına kaydedilmiştir. Tüm bu nedenlerle 16.05.2013 tarihli 12.000-TL ve 30.08.2013 tarihli 12.000-TL bedelli çeklerin davalı şirketin borcuna karşılık verildiğinin kabulü doğru görülmemiş ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15220, Karar No: 2025/4171, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15220 E.  ,  2025/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının dava dışı ... ... Oluklu Kutu ... San. Tic. Ltd. Şti. ünvanlı iş yerinde işçi olarak çalıştığı sırada 03.05.2004 tarihinde iş kazası geçirdiğini, bu olay üzerine ... İş Mahkemesinin 2011/607 E no.lu dosyası ile açılan davada Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunca davacının %12,3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespit edildiğini ve Mahkemece 03.05.2004 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün %12,3 oranında kayba uğradığının tespit edildiğini ve bu kararın 02.07.2015 tarihinde kesinleştiğini, bu sebeple kaza tarihinden itibaren aylık bağlanması için 29.09.2015 tarihine SGK İl Müdürüğüne müracaat ettiğini, müracaatı üzerine SGK'nın 01.04.2014 tarihinden başlayarak sürekli iş göremezlik aylığı bağladığını ve 01.01.2014-19.11.2015 tarihleri arasındaki birikmiş aylıkları ödediğini belirterek kaza tarihi olan 03.05.2004 tarihinden aylığın bağlandığı 01.01.2014 tarihine kadar sürekli iş göremezlik gelirinin geriye dönük olarak tespit edilmesini ve ödenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile oluşan %12,3 sürekli iş göremezlik oranı ile 5510 sayılı Kanun'un 19/6-a maddesi gereği 01.03.2005 tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik gelirine hak kazandığı ve davalı Kurum tarafından ödenmeyen 01.03.2005 ile 01.01.2014 tarihleri arasında toplam gelirin 11.189,34 TL olduğu ve her bir aylık tutarına da aylık ödeme tarihinden itibaren dava tarihine kadar yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine,

13.05.2024 tarihli bilirkişi raporundaki tablonun kararın eki sayılmasına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

”Dava; 03.05.2004 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü %12,3 oranında kaybeden davacıya sürekli iş göremezlik gelirinin kaza tarihi itibariyle bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen gelirlerin ödenmesi istemine ilişkindir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

”Dava; 03.05.2004 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü %12,3 oranında kaybeden davacıya sürekli iş göremezlik gelirinin kaza tarihi itibariyle bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen gelirlerin ödenmesi istemine ilişkindir.

Somut olayda; Kurumdan davacının 03.05.2004 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle davacıya ödenen geçiçi iş göremezlik ödeneğine ilişkin ödemeler ve tarihleri sorularak, gelen cevabi yazılar karşısında Mahkemece verilen kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; SGK İl Müdürlüğü yazısında; davacının dosyasının incelenmesinde, 14.02.2005 tarihinden geçerli %0 SID oranı ile gelir girişi olduğu, ancak SID oranı %10 altında olduğundan ödeme yapılmadığının, 01.01.2014 tarihinden itibaren Mahkeme kararı ile %12,30 SID oranı güncellenerek gelir bağlandığının bildirildiğini, müvekkili Kurumca yapılan bu işlemde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını, hal böyle olmasına rağmen ... 2. İş Mahkemesi 2024/185 Esas 2024/569 Karar sayılı kararı ile gelir bağlama tarihinin davacının talebi doğrultusunda iş kazasının meydana geldiği tarih olarak belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan ve 01.01.2014 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik aylığı bağlanan davacıya sürekli iş göremezlik aylığının kaza tarihi itibariyle bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen gelirlerin ödenmesi istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/374, Karar No: 2024/809, Tarih: 05.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/374 E.  ,  2024/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/92 E., 2023/191 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/312 E., 2020/274 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı tarafından eldeki davanın, İmar Kanunu uyarınca davalı ... Başkanlığına bedelsiz olarak terk edilen taşınmazın terk amacına aykırı şekilde kullanıldığı ileri sürülerek açıldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

05.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24356, Karar No: 2013/23894, Tarih: 30.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24356 E.  ,  2013/23894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı 3552,64 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve bağışlamaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu aynı ada 14 parsel sayılı taşınmazların 10/16 payının davacı ... adına, 3/16 payının davalı ... adına, 3/16 payının ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazın öncesinde tarafların kök miras bırakanı ......'a ait iken...in taşınmazın yarı payının tarafların ortak miras bırakanı olan oğlu ......'a bağışladığı, ortak miras bırakan ...'in ise kendine bağışlanan payı tekrar 1993 tarihli vasiyetname ile davacı ...'a bağışladığı, kök miras bırakan ......'ın geriye kalan yarı payı ise kendi uhdesinde bıraktığı ve kök muris ... terekesinde kalan yarı payının mirasçılar arasında usulüne uygun olarak paylaşılmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespitte belirtilen niteliğinin fındıklık

olduğu, davalı ...'in de 16.01.2013 tarihli duruşmada aynen ”ben ise ... ile içine masraf yaptım ve fındık diktim” şeklindeki beyanı gözetilerek dava konusu taşınmaz içinde muhdesat niteliğinde fındık ağacı bulunup bulunmadığı, var ise 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi gözetilerek muhdesat niteliğindeki fındık ağaçlarının kim tarafından ne zaman meydana getirildiğinin araştırılmaması isabetsizdir.

O halde mahkemece dava ve temyize konu taşınmaz başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmalı, yapılacak keşifte taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde bulunan fındık ağacı olup olmadığı, var ise ne zaman ve kimin tarafından meydana getirildiği açık ve tereddütsüz belirlenmeli, muhdesat niteliğindeki fındık ağaçlarının yaşı ve sayısı uzman ziraat bilirkişi eliyle belirlenmeli ve bu ağaçların uzman fen bilirkişi rapor ve haritasında konumunun gösterilmesi sağlanarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın isteği halinde davalı ...'a iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15299, Karar No: 2020/6988, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15299 E.  ,  2020/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece hüküm kısmında sanığın eylemine uyan 142/1 -e maddesi uyarınca adet ve tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya üzerinde hırsızlık suçundan sanığın suç kastındaki yoğunluk, meydana gelen zararın niteliği olayın meydana geldiği yerin önemi ve eylemin profesyonelliği ayrıca olayın meydana geldiği saat nazara alınarak teşdiden 5 yıl hapis cezası belirlendiği ve suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası öngörülmesi nedeniyle sanık hakkında temel ceza belirlenirken teşdiden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; uygulama maddesinin sehven 142/1-e yerine 142/2-e olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın katılanın kilitleyerek park ettiği aracını çalması şeklindeki eyleminin; suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4106, Karar No: 2019/5690, Tarih: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4106 E.  ,  2019/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 1- 2007 takvim yılına ait suç hakkında; mahkumiyet

2- 2008 takvim yılına ait suç hakkında; beraat

1-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın verdiği vekaletnameye istinaden şirket işlerinin ... isimli şahıs tarafından yürütüldüğünü, kendisinin fatura düzenlemediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık savunmasında adı geçen ... ile suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerden, faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, gerektiğinde dosyada mevcut suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 esas ve 2018/517 karar sayılı ilamı gereğince, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı gibi suça konu faturaların dosyada mevcut olduğu gözetilmeden, 2008 takvim yılı için herhangi bir sahte fatura ve belge bulunamadığı şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Hükmün gerekçesinde “sahte fatura düzenleme” ibaresine yer verilmesine rağmen hüküm fıkrasında “düzenleme” ve “kullanma” ibarelerine yer verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/681, Karar No: 2014/3648, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/681 E.  ,  2014/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılanmanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dahili davalı ... tarafından müvekkiline 26.9.2006 tarihinde satışı yapılan taşınmazla ilgili Özgür Harmanyaka tarafından açılan tasarrufun iptaline ilişkin ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/138 Esas 2008/88 Karar sayılı ilamının tirajı düşük gazetede ilan edilerek 14.5.2008 tarihinde kesinleştirildiğini,anılan dosyadaki tebligatların yasaya uygun yapılmadığını,gerekli kurumlardan araştırma yapılmadan ilanen tebligat ile taraf teşkili ve kesinleştirme işlemlerinin yapılmasının yasal olmadığını, müvekkilinin savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkilinin dava konusu taşınmazı iyiniyetle ve 79.000,00 TL bedelle aldığını iptal koşulları oluşmadığını belirterek iade-i muhakeme taleplerinin kabulünü talep etmiştir.

Davalı ... vekili, iade-i muhakeme sebeplerinin bulunmadığını, davacının tapudaki satış sırasında bildirdiği adreslerinden tebligatlar iade edilince Emniyet aracılığıyla yapılan adres araştırmasından da sonuç alınamadığını, bunun üzerine ilanen tebligat yapıldığını, tebligat usulsüzlüğüne ilişkin itirazının iade-i muhakeme sebebi değil temyiz sebebi olduğunu, davacının esasa ilişkin itirazlarının da yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, istemin iade-i muhakeme yolu olmayıp temyiz yolu olup bunun da iddia edilen usulsüz tebligatın ıttılaı ile başlayacağı, usulsüz tebligatın yargılamanın iadesi yolu olmadığından sabit olmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,yargılamanın iadesine konu Beykoz 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/138 Esas 2008/88 karar sayılı ilamının davacı tarafından 15.3.2010 tarihinde öğrenilmiş olup kararın en geç 31.3.2010 tarihinde kesinleşmiş olmasına, HMK 375/1-h bendi gereğince lehine karar verilen tarafın karara tesir eden hileli bir davranışta bulunduğunun ispatlanamamasına ve HMK'nun 375 maddesinde sayılan diğer yargılamanın iadesi sebeplerinin bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2717, Karar No: 2012/3605, Tarih: 29.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2717 E.  ,  2012/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu binasına bitişik davalı İ..’e ait binaya diğer davalı şirket tarafından baz istasyonu kurulduğunu, kalp ameliyatı geçirmiş, yaşlı, kalp ve tansiyon hastası bir kişi olarak, yatak odasının hemen yanında kurulan baz istasyonunun sağlık, yaşam, mülkiyet ve ikamet haklarını ihlal ettiğini, bu nedenle ev ve işyerini terk etmek zorunda kaldığını, tüm çevre halkının da sağlığının tehlikede olduğunu ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılmasına binanın eski hale getirilmesine ve lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişme konusu yapılan baz istasyonunun güvenlik sertifikasının bulunduğunu ve limit değerlerin altında çalıştığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, “ispat edilemeyen davanın reddine” karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesi ve baz istasyonunun kaldırılması ile maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, davalı şirketin diğer davalıya ait taşınmaz üzerinde baz istasyonu kurduğundan beri tedirgin bir yaşam sürdüğünü, evini ve işyerini terk etmek zorunda kaldığını, baz istasyonunun kendisinin ve çevrede yaşayan insanların sağlığını olumsuz yönde etkilediğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

İddianın bu içeriği ve niteliğine göre taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 737. ve devam eden hükümlerinde ön görülen komşuluk hukukundan kaynaklandığı açıktır. Hemen belirtilmelidir ki, baz istasyonu adı verilen tesislerin işletilmesi sonucu geniş halk kitlelerine yarar sağladığı ve hizmet verildiği kuşkusuzdur. Ancak bu yararın sağlanması karşısında kişilerin zarar görmesi de kabul edilemez. Buna göre, hizmetten elde edilen yarar ile bunun karşısında verilen zararın değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Öte yandan, hiçbir hizmetin insan yaşamı kadar önem ve öncelik taşıdığı da düşünülemeyeceği gibi yararlı bir hizmetin karşılığı olarak insanın sağlığından olması uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. Öyleyse, böyle bir tehlikenin varlığının saptanması halinde gerekli önlemlerin alınmasının zorunlu ve kaçınılmaz olduğu da tartışmasızdır.