muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6586, Karar No: 2023/6452, Tarih: 24.10.2023

etkiyle taşkınlık yapmaya başlayan ve diğer müşterilere rahatsızlık veren maktul ...'ı mekandan çıkarmak için maktulle tanığın bulunduğu masaya gelen sanık ...'nin diğer personellerle birlikte maktulü dışarı çıkarmaya çalıştığı sırada sanık ...'a küfretmeye başlayan maktulün, bu sırada sanığın göğüs kısmına vurduğu ve olayın sıcağı sıcağına yapılan adlî muayeneye göre sanığın göğüs orta kısmında yaklaşık 8x4 cm kızarıklık oluştuğu, mekanın içinde yaklaşık 13-14 dakika kaldığı kamera kayıtlarından anlaşılan maktulü mekanın dışına çıkaran sanık ...'nin, devam eden küfürler nedeniyle maktul ...'ın yüzüne doğru bir yumruk attığı, ardından maktulün dizlerine doğru bir tekme attığı, maktulün de yüzü sanığa dönük şekilde hafif eğimli sokakta geri geri adımlar attığı sırada sanığa yönelik bir şeyler söylemeye devam ettiği; çevrede bulunanlardan birinin sanığı tutmaya çalıştığı ancak kendisine müdahale edilmesini engelleyen kick boks lisansı bulunan sanık ...'nin, maktulün üzerine yürüdüğü ve maktul ...'ın kafa bölgesine seri biçimde üç yumruk attığı; aldığı darbelerle sert şekilde yere düşen maktulden kanlar gelmesi üzerine sanığın maktule ilk yardım müdahalesinde bulunmaya çalıştığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 12.09.2022 tarihli otopsi raporuna göre; "Maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırıkları kemikleri ile birlikte beyin kanaması, beyin doku hasarı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği," belirtilmiştir.

4. 12.08.2021 tarihli genel adlî muayene raporuna göre sanık ...'ın göğüs orta kısmında yaklaşık 8x4 cm kızarıklık olduğu belirtilmiştir.

5. Sanığa ait adlî muayene raporu, bilgi alma tutanakları, 12.08.2021 tarihli CD inceleme tutanağı, 07.09.2021 tarihli CD çözümleme tutanağı, Adlî Tıp Kurumu İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 29.09.2021 tarihli raporu, 15.12.2021 tarihli ölü muayene tutanağı, 15.12.2021 tarihli olay yeri inceleme raporu, Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 12.09.2022 tarihli otopsi raporu, görüntü kayıtlarına ilişkin 26.12.2021 tarihli bilirkişi raporu, görüntü kayıtlarına ilişkin 17.05.2022 tarihli bilirkişi raporu, İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün 31.05.2022 tarihli cevabi yazısı, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve sabıka kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktulün ölümüne neden olan yaranın niteliği, maktul ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, suç vasfının doğru bir biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya

içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulün sanığa yönelik haksız tahrike neden olacak şekilde hakaret ve yaralama fiillerinin bulunduğu, sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/574 Esas, 2023/574 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, maktulün olay günü polis memuru olan tanık arkadaşı ile birlikte sanığın güvenlik görevlisi olarak çalıştığı eğlence mekanına gittiği, alkolün etkisiyle taşkınlık yapan maktulün mekandan dışarı çıkartıldığı, dışarıda maktulün sanığa küfür etmesi ile başlayan tartışmada sanığın maktulü tekme ve yumruklarla darp etmesi sonucu maktulün hayatını kaybettiği sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk eylemin TCK’nin 87/4 üncü maddesine uyan suçu oluşturduğuna karar vermiş ise de bu karara katılmıyorum, şöyle ki;

Her ne kadar sayın çoğunluk eylemin TCK’nin 87/4 üncü maddesine uyan suçu oluşturduğuna karar vermiş ise de bu karara katılmıyorum, şöyle ki;

Normal koşullarda beden yoluyla yapılan yaralamalar sonucunda meydana gelen ölüm olaylarında fiilin TCK’nin 87/4 üncü maddesine uyan suçu oluşturduğu hususunda tereddüt yoktur. Ancak dosyada bulunan bilgi ve belgelerden anlaşılacağı üzere sanık lisanslı kickboksçudur. Boks sporu ölüm riski taşıyan bir spordur. Normal bir insanın yumruğu 100 kiloluk bile etki yaratamadığı halde boks sporu yapan bir insanın yumruğu skletine göre 1000 kg’ı geçebilmektedir. Diğer bir deyimle normal bir insanın yumruğu öldürme sonucunu meydana getiremediği halde boksçu bir insanın bir yumruğu bile her an ölüme sebebiyet verebilmektedir. Zaten bu sebeple boks sporunda ölüm meydana gelmemesi için, ellere dışı yumuşak eldivenler takılarak yumrukların etkisinin azaltıldığı, kask dişlik gibi ekipmanlar kullanılarak hayati bölgelere gelen darbelerin kırıklara ve ölüme neden olmaması için tedbirler alındığı, lisanslı boksçu olan sanığın yumruklarının etkisini çok iyi bildiği, çıplak elle kafaya yumruk attığında ölüm neticesinin gerçekleşeceğini öngörebildiği, buna rağmen maktulün vücudunun başka da yerlerini hedef alma imkanı varken özellikle kafasını hedef aldığı ve tek yumrukla yetinmeyerek maktulün kafasına üç kez vurduğu ve bu yumruklar nedeniyle maktulün kafasında çok sayıda kırığa ve burun kırığına neden olduğu ve maktulün bu darbeler neticesinde hayatını kaybettiği nazara alındığında sanığın yaralama kastı ile değil öldürme kastıyla hareket ettiği anlaşıldığından TCK’nin 81/1 ve 29 uncu maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğini ve kararın bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğümden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/7632, Karar No: 2021/3205, Tarih: 24.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/7632 E.  ,  2021/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili tarafından dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/03/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26185, Karar No: 2017/35589, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26185 E.  ,  2017/35589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15398, Karar No: 2014/7194, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15398 E.  ,  2014/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçiden bir günlüğüne kiraladığı aracı, sözleşme bitmesine rağmen teslim etmediği somut olayda, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16706, Karar No: 2015/28630, Tarih: 18.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/16706 E.  ,  2015/28630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal süre içerisinde icra dairesine itirazı ile duran takibin devamını sağlamak için alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece takip dayanağı senette borçlu lehtarın isim ve imzadan ibaret beyaz cirosunun İİK m.68/1 anlamında belge sayılmayacağından isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince takip talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Somut olayda; 20.09.2011 keşide tarihli bonoya dayanarak 03.02.2015 tarihinde takip yapılmış olup takibe dayanak bononun zamanaşımına ugradığı anlaşılmaktadır. Zamanaşımına uğramış bono İİK.nun 68/1. maddesi anlamında belge olmadığı gibi keşideci yasal süre içinde protesto edilmediği için bononun hamilinin lehtarı takip hakkı da bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, istemin açıklanan nedenle reddi yerine yazılı gerekçeyle reddi yerinde değil ise de; sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9856, Karar No: 2024/7676, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/9856 E.  ,  2024/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/498 E., 2022/190 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; ağaç kesmediğine, tanık ... ile aralarında husumet bulunduğuna, kendisine ait arazi veya evinde emval bulunmadığına, orman idaresi yetkililerinin yaptığı incelemede emvalin nerede bulunduğunun belirtilmediğine, haksız ve hukuksuz suçlamalara maruz kaldığına ve beraati gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

... isimli şahsın sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in ağaç kestiklerini gördüğünü ihbar etmesi üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede, orman alanı içinde balta ile kesilmiş meşe emvalleri tespit edilerek muhafaza altına alınmıştır.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmalarında, ağaç kesmediğini, tanık ... ile husumetinin bulunduğunu, olay tarihinde tanık ...'i köylüler ... ve ...'ın elinde balta ile ormana giderken gördüklerini beyan etmiştir.

Tanık ..., olay günü ormanda gezerken sanık ... ve sanık ...'in ormanda ağaç kestiklerini gördüğünü, şahısların kendisini fark edince hayvanları alıp köye gittiğini, olay tarihinde ormanda gezerken kendisinin de elinde balta olduğunu ancak ağaç kesmediğini, sanıklarla arasında husumet bulunmadığını beyan etmiştir.

Tanık ... ve ... ...'ın beyanları dosyada mevcuttur.

Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, emvallerin balta ile dikiliden kesildiği ve yakacak nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda suça konu emvalin yakacak nitelikte meşe odunu olduğu tespit edildiği halde, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozmanın temyiz dışı sanık ...'e 1412 sayılı Kanun'un 325 nci maddesi gereğince SİRAYETİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8124, Karar No: 2023/12071, Tarih: 11.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8124 E.  ,  2023/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/118 Esas, 2021/412 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2013 Tarihli ve 2012/594 Esas, 2013/371 Karar ... Kararı

Kısıtlı ... , 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...' ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 22.01.2019 tarihli dilekçesinde; kısıtlının şizofreni rahatsızlığının olduğu, kısıtlının ilaçlarını içmediği ve kendisini dinlemediği, bu nedenlerle kısıtlının tedavisi için uzun süreli hastanede yatırılması ve tedavisinin yaptırılması talep edilmiştir.

Vasinin 30.10.2019 havale tarihli dilekçesi ile vasiliğinin uzatılmasını, kısıtlıya 4721 ... Kanunun 432 nci maddesi gereğince bakım tedbiri uygulanmasını ve dosyanın Borçka Adliyesine gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 20.02.2020 tarihli ek kararıyla kısıtlının Uyap sistemi üzerinde son ikamet adresinin Aksu Mah. Şehit Jandarma Er ... ... Cad. No:130 İç Kapı No:3 Borçka/Artvin olduğu gerekçesiyle kısıtlının ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Borçka Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.11.2021 Tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/412 Karar ... Kararı

Kısıtlı ...'ın ikamet adresinin Şükrüpaşa Mahallesi 2. Kavak Kapı Sokak No:16 İç Kapı No:1 Yakutiye/Erzurum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 ... Kanun) Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlının Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2013 Tarihli ve 2012/594 Esas, 2013/371 Karar ... kararıyla 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlandığı ve kısıtlıya vasi atandığı, mahkemenin 14.11.2019 tarihli celsesinde adresinin Yakutiye /Erzurum olduğunu beyan ettiği ayrıca kısıtlı tarafından verilen 12.08.2021 tarihli dilekçede, Yakutiye İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan 02.09.2020, 16.02.2021 tarihli Borçka İlçe Emniyet Amirliğince yapılan 31.05.2021 tarihli kolluk araştırmalarında kısıtlının Yakutiye/Erzurum adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği ve dosyasının Erzurum iline gönderilmesini talep ettiği anlaşılmakla talep hakkında karar vermekte Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25720, Karar No: 2017/35506, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25720 E.  ,  2017/35506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7077, Karar No: 2012/26730, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7077 E.  ,  2012/26730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilinin istemiştir.

Davalı işveren, davacının devamsızlık nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğini, diğer alacaklarının ise koşulları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosyadaki belge ve bilgilere bilirkişi raporuna göre işverenin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshedilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işyerine giriş ve çıkışların kart ile yapıldığı dosyaya sunulan ve içeriğine davacı tarafından itiraz da edilmeyen kart dökümü bilgilerine göre davacının 14.08.2010, 21.08.2010 ve 28.08.2010 günlerinde işe “devamsız” kaydı ile gelmediğinin yazılı olduğu , dava aşamasındaki davacı taraf beyanına göre 25.08.2010 ve 26.08.2010 günleri için mazeret izini kullandığını takip eden iki günün hafta tatili olduğunu 30.08.2010 günü bayram tatili olduğunu ve 31.8.2010 günü işe gittiğinde alınmadığını belirttiği, ancak davacının hafta sonu dediği 28..8.2010 günü için işyerinde çalışma olduğu ve davacı hakkında işe gelmediğine dair tutanak tutulduğu diğer önceki iki günlük devamsızlık konusunda ise hiçbir mazeretin bildirilmediği görülmekle 4857 sayılı İş Kanun'un 25/2-g maddesine göre bir ay içinde üç gün devamsızlık şartı haklı fesih için gerçekleştiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.