muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14130, Karar No: 2015/3825, Tarih: 09.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14130 E.  ,  2015/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında madde numarasının “59” olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür.

Sanığın, komşusu olan katılanın bahçesinde bulunan çam ağaçlarından 15 adetininin dallarını kırmak ve kesmek suretiyle mala zarar verdiği, sanık ve katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın katılana ait bölümdeki ağaçları kırması nedeni ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.'nın 152/1-c maddesi kapsamında “devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna” zarar verme oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23998, Karar No: 2023/348, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/23998 E.  ,  2023/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında ve müşahede altında geçirdiği sürelerin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak görülmüş, sanığın 27.07.2012 tarihinde 16 gün kanuni izne gönderildiği, izne ayrılış saati belli olmadığı için aynı gün saat 24:00'de izne ayrıldığının kabulü ile izin süresi sonunda en geç 12.08.2012 tarihinde saat 24.00'e kadar Birliğine dönmesi gerektiği dikkate alındığında Mahkemece, suçun başlangıç tarihinin 13.08.2012 yerine 12.08.2012 olarak kabul edilmesi ile gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanığın izin tecavüzünde bulunduğu tarihleri kapsayacak şekilde 13.08.2012-28.12.2012 şeklinde gösterilmesi yerine 12.08.2012 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları kabul edilmiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 4. maddesinde yer alan "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7184, Karar No: 2024/5343, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7184 E.  ,  2024/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1816 E., 2022/162 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararı ile sanıklar..., ... ve İsa hakkında;

1. Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 29, 62, 53. maddeleri, sanıklar İsa ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ayrı ayrı 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıklar İsa ve ...'ın cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

2. Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 62, 53. maddeleri, sanıklar İsa ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezalarıyla cezalandırılmalarına, sanıklar İsa ve ...'ın cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1816 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanıklar hakkında tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanıklar hakkında tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri özetle; sanıkların iştirak iradesi bulunmadığına, atılı suçu işlemediklerinden bahisle beraat kararı verilmesi luzumuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine, maktul ...'e yönelik eylemlerinde de haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre; olay günü inceleme dış... ve sanık ... arasında kuş çalınması meselesi yüzünden tartışma çıktığı, tartışmaya Orhan'ın arkadaşı maktul ...’in de dahil olduğu ve elindeki kurusıkı silahla sanık ...’in kafasına vurmaya başladığı, tartışmanın duyulması üzerine sanık ...’in oğulları olan sanıklar İsa ve ... ile maktul ...’in de olay yerine gelmesiye iki grup arasındaki kavganın büyüdüğü, maktul ...’in elindeki kurusıkı silahla sanık ...’e vurduğu, sanık ...’ya doğru ateş ettiği, sanık ...’nın maktul ...’i elinde bulunan bıçakla kovaladığı,...'in kaçması sonucu bıçağı ile maktule vuramadığı, sanıklar İsa ve ...’ın maktul ...’e ellerindeki bıçaklarla vurdukları, bu sırada sanık ...’in oğlu ...’ın elinden bıçağı aldığı ve maktul ...’i göğüs bölgesinden bıçakladığı, akabinde geri dönerek maktul ...’i birden fazla kez bıçakladığı, bu sırada İsa'nın elinde bıçakla...'e yöneldiği ancak...'in yerde olduğunu görünce tekrar dönüp ...e vurduğu, maktul ... ve...'in almış olduğu birden fazla bıçak darbesi sonucu iç organ yaralanması sonucu meydana gelen iç kanama sonucu öldükleri anlaşılmıştır.

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, görüntü kayıtları ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylem üzerinde müşterek hakimiyet kurup maktullerin direncini

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, görüntü kayıtları ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylem üzerinde müşterek hakimiyet kurup maktullerin direncini

kırmak suretiyle ortak suç işleme kararı ile icra hareketlerini birlikte gerçekleştirdikleri, tasarlama, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal şartlarının somut olayda gerçekleşmediği, olayın oluş şekli ve maktullerde bulunan birden fazla bıçak darbesi gözetildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kasıtlarının öldürme olduğu sabit olduğundan belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, maktul ...' den sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Maktul ...'in olay günü inceleme dış... ile sanık ...'in evine gittiği, sanık ... ile inceleme dış... arasında kuş meselesinden dolayı çıkan kavgaya dahil olarak sanık ...'in kafasına kurusıkı tabanca ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, kurusıkı tabanca ile sanık ...'in oğlu sanık ...'yı kovalayarak ateş ettiği, sanık ...'ın da babası ve kardeşi İsa ile birlikte kavgaya dahil olduğu olayda; maktul ...'ten sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında sanıklar hakkında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca, asgari indirim düzeyinden (18 yıl) uzaklaşılarak bir uygulama yapılması gerekirken asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılarak fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanıklar..., ... ve İsa Hakkında Maktul ...'e Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

IV. KARAR

1.Sanıklar..., ... ve İsa Hakkında Maktul ...'e Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1816 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ve üye ...'ın sanıklar ... ve İsa'nın maktul ...'e yönelik eyleminde diğer sanık ...'in eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39.maddesi gereği yardım eden olarak iştirak ettikleri ve haksız tahrik nedeniyle sanıklar hakkında indirim yapılarak cezalandırılmaları gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2.Sanıklar..., ... ve İsa Hakkında Maktul ...'e Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/1816 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararının haksız tahrik indirim miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R ŞI O Y

Sanık ...'nın maktul ...'u kasten öldürdüğü sabit olan eylemine sanığın oğulları ... ve İsa'nın asli fail olarak katılmayıp bu suça iştiraklerinin yardım eden boyutunda olduğu ve yine her üç sanık hakkında maktul ...'in öldürülmesi nedeniyle verilen cezalarından asgari derecede haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan her üç sanık hakkında maktul ...'i asli fail olarak öldürmekten verilen mahkumiyet kararına ve sanıklar ... ve İsa hakkında bu maktule karşı işledikleri suçtan verilen cezadan haksız tahrik indirimi yapılmaması şeklinde Dairemiz çoğunluğunca verilen karara muhalifiz.

Şöyle ki;

Şöyle ki;

Dosya kapsamına göre sanık ... ve oğulları ... ve İsa'nın maktuller..., ... ve tanık Orhan güvercin meselesinden dolayı olay gün ve saatinde tartışmaya başladıkları dosyada bulunan kamera görüntü kayıtlarına göre bu tartışma sırasında kardeş olan maktuller ... ve...'in birlikte hareket ettikleri önce maktul ...'in kurusıkı olduğu sonradan anlaşılan tabancayı doğrultarak sanıklara ateş ettiği, olay mahallinde bir adet kurusıkı tabanca kovanının bulunduğu bu şekilde alevlenen tartışma sırasında her iki maktulün sanıklarca bıçakla darp edildikleri görüntü kayıtları izlendiğinde sanık ...'in oğullarından birinden aldığı bıçakla olay yerinden yaklaşık 10 metre kadar uzakta duran maktul ...'e doğru tek başına koşarak bıçakla hamle yapıp maktul ...'e iki kez öldürücü darbe vurarak olduğu yere düşürdüğü, bu hususun kamera kayıtlarından net olarak izlendiği sanık ...'in maktul ...'i iki kez bıçakla vurduğu sırada olay mahallinde üçüncü bir kişinin olmadığı kendi oğulları olan diğer sanıkların ise bu sırada maktul ... ile kavga edip onu darp ettikleri sanık ...'in...'i yaraladıktan sonra oğullarının yanına giderek maktul ...'e vurmaya devam ettiği sabittir.

İki taraf arasındaki kavganın taraflar arasında güvercin hırsızlığı iddiasıyla ortaya çıktığı maktullerin yanında o sırada arkadaşları olan Orhan Ceylan'ın da bulunduğu tartışmada ilk haksız hareket sayılacak eylemi kimin gerçekleştirdiği dosya kapsamı ile belirlenemediği ancak kavganın iki taraf arasında başladığı, bu nedenle sanıklar hakkında olay sırasında kurusıkı tabancayı çeken maktul ...'e Esas No : 2022/7184

karşı işlenen suçtan asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapıldığı halde maktul ... ile birlikte hareket eden sanıklarla kavgaya fiilen karışan küçük kardeşi...'in öldürülmesi olayında haksız tahrik indirimi yapılmaması tarafların toplu hareket etmeleri nedeniyle her üç sanık aleyhine şüpheden sanık yararlanır ilkesini ihlal eden bir uygulama olmuştur, zirâ taraflar arasındaki ilk haksız hareketin kim tarafından ve ne şekilde gerçekleştirildiği dosya kapsamıyla belirlenememiş olup ilk haksız hareketin hangi taraftan gerçekleştiği belirlenemediğinden maktul ...'in öldürülmesi olayında sorumluluğu olan sanıklar hakkında asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması şarttır, kaldı ki kamera kayıtlarına göre olay yerinde sanıklar bıçak çıkartmadan önce maktul ...'in kurusıkı tabanca ile sanıklara ateş ettiği görülmektedir. Sanık maktul ... o sırada kurusıkı tabancayla ateş eden ağabeyi maktul ... ile birlikte hareket etmiş olay yerinde karşı tarafla kavgaya tutuşmuş ve bu nedenle maktul ...'in kurusıkı tabanca çıkartıp ateş etmesi hareketinin karşı tarafta haksız tahrik oluşturmasına neden olmuştur, bu şekilde sanıklar lehine oluşan haksız tahrikten kendisine karşı işlenen suçlar yönünden de sanıkların istifade etmesi gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37. maddesinde suçu işleyen kişinin asli fail olduğu bu kişinin kanunda öngörülen suçun işlenmesi sırasında gerçekleştirilen fiil üzerinde hakimiyet kurduğu açıklanmış olup fiil üzerinde hakimiyet kurmayıp bu fiilin işlenmesi esnasında asli failin eylemine yardım eden konumundaki kişiler Türk Ceza Kanunu'nun 39. maddesindeki yardım eden olarak cezalandırılmaktadırlar, dosyada mevcut kamera kayıtları incelendiğinde baba olan sanık ...'i oğullarıyla birlikte kavgaya karıştığı karşı taraftaki ... ve... ile kavga sırasında sanık ...'in çocuklarından birinden aldığı bıçağı o sırada oradan kaçmaya çalışan...'in peşinden giderek ona vurduğu bu sırada diğer iki oğlu ... ve İsa'nın ise... ve...'ten yaklaşık 10 metre mesafede diğer maktul ...'e vurmaya devam ettikleri bu nedenle...'in oğulları İsa ve ...'ın babaları...'in maktul ...'i öldürdüğü sırada onun yanında olmadıkları, onun eylemine asli fail olmaya gerektirir hiçbir katkıları bulunmadığı, olayın bir güvercin hırsızlığı iddiası nedeniyle ani geliştiği bu yönüyle önceden sanıklar arasında bir anlaşmanın da bulunmadığı ve yine olay yerine önce baba olan sanık ...'in ardından da oğulları ... ve İsa'nın geldikleri birlikte değerlendirildiğinde maktul ...'in sanık ... tarafından bıçaklandığı olayda diğer iki sanığın bıçağı babalarına vermek ve olay yerinde bulunarak babalarına manevi katkıda bulunmak şeklindeki eylemlerinin Türk Ceza Kanunu'nun 39. maddesi gereği yardım eden olarak kabulün gerekeceği kanaatinde olduğumuzdan Dairemizin her üç sanığın asli fail olarak kabulü yine ve maktul ...'e yönelik her üç sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/29252, Karar No: 2025/4926, Tarih: 19.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/29252 E.  ,  2025/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2037 E., 2023/2083 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf

başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.09.2023-20.06.2023 tarihli ve 2023/2037 Esas, 2023/2083 Karar sayılı kararlarının sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'a tebliğ edilen karara yönelik sanığın aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 24.07.2023 tarihli olan ve temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'a aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve adı geçen sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21482, Karar No: 2018/9071, Tarih: 26.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21482 E.  ,  2018/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile yaptığı abonelik sözleşmesi uyarınca iş yerinde 2549166 nolu kayıtlı tesisatla elektrik enerjisi kullandığı, 07/11/2013 tarihinde davalı şirket çalışanları tarafından yapılan kontrol sonucunda sayacın sökülerek yerine yeni sayaç takılıp mühürlendiğini, sayacın laboratuvara gönderilerek doğru tüketim kaydetmediği gerekçesiyle 25.280,50 TL ek tahakkuk bedeli ile 1.386,50 TL kaçak elektrik faturası tahakkuk ettirildiğini, işlemin haksız ve dayanaksız olduğunu, sayaca müdahale kabul edilse dahi tahakkuk hesaplamasının yönetmelik esaslarına aykırı yapıldığını belirterek açıklanan 2 adet faturaya dayalı borçtan dolayı şimdilik 10.000,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı, davacı iş yerinde yapılan incelemede sayacın eksik kayıt yaptığı tespit edilerek E/070400 seri nolu sayaç değiştirme tutanağı ile sayaç değişimi yapıldığını, sökülen 38547934 seri nolu sayacın laboratuvar incelemesi sonucunda sayacın %76,8 oranında eksik tüketim kaydettiğinin tespit edildiğini, yeni takılan sayaç grafiğine bakıldığında da kaçak tüketimin açık olduğunu, kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, yapılan işlemlerin enerji piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 13. maddesi ve 29/12/2005 tarih 622 sayılı .....kararı kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımını düzenleyen yasal koşullara uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanımından kaynaklı menfi tespit davasına ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, hükme esas teşkil eden raporlarda ek tahakkuk hesabında bir yanlışlık olmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

........