muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7798, Karar No: 2022/8857, Tarih: 15.09.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 03.03.2022 tarih ve 2021/1732 E. - 2022/582 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 03.03.2022 tarih ve 2021/1732 E. - 2022/582 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Silopi İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.11.2020 tarih ve 2020/27 E. - 2020/20 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1988, Karar No: 2016/499, Tarih: 18.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1988 E.  ,  2016/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2010/138-2014/213

Davacı T..Ş.. vekili Avukat S.. D..tarafından, davalılar M.. Ş.. ve diğeri aleyhine 12/07/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı M.. Ş.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı M.. Ş..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı M.. Ş.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalılardan S.. A..'nun kuruma ait kabloları çalmak ve davalı M.. Ş..'in de çalıntı malı bilerek satın almaktan dolayı ceza yargılaması sonucu cezalandırıldığını, bunun üzerine işletmenin zararının tahsili için Ç..D.. 2009/12 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalıların takibe itiraz etmeleri sonucu takibin durduğunu beyanla, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı M.. Ş.., davacıya ait telefon kablolarını keserek zarar verenin kendisi değil diğer davalı olduğunu, olayın faili olmadığını, çalıntı malı bilerek satın da almadığını beyanla, açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile işçilik ücreti düşüldükten sonra kalan asıl alacak miktarı üzerinden takibin devamına, borca ve fer'ilere yapılan itirazların iptaline karar verilmiştir.

a) Davaya konu icra takibinin ve davanın yasal dayanağı haksız eylemdir. Haksız eylem nedenine dayalı tazminat istemine ilişkin dava ve takiplerde istenebilecek faiz, yasal faizdir. Yerel mahkemece, açıklanan düzenleme ve talebin dayanağı gözardı edilerek, davalının borca ve fer'ilerine yapılan itirazının iptali ile kabul edilen miktar için, davacı tarafından icra takibinde alacağın %27 faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edildiği halde bu faiz oranı üzerinden takibin devamına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

b) Davacı olay nedeniyle yapılan işçilik ücretinin de tahsilini istemiş mahkemece bu kalem istek hakkındaki talebin reddine karar verilmiş ancak hesaplanan işçilik ücretinin K.. hariç hesaplanan zarar olan.. TL'den düşülmesi gerekirken K.. dahil bedel olan .. TL'den düşülmesi bozmayı gerektirmiştir.

b) Davacı olay nedeniyle yapılan işçilik ücretinin de tahsilini istemiş mahkemece bu kalem istek hakkındaki talebin reddine karar verilmiş ancak hesaplanan işçilik ücretinin K.. hariç hesaplanan zarar olan.. TL'den düşülmesi gerekirken K.. dahil bedel olan .. TL'den düşülmesi bozmayı gerektirmiştir.

c) Dosyada bulunan davacı kurumun çalışanı olan teknisyen, işçi ve işletme sorumlusu tarafından düzenlenen ve imza altına alınan 25/05/2007 tarihli tutanağa göre; olay günü çalınan kablolardan bir kısmı jandarma tarafından aynı gün bulunarak davacıya teslim edilmiştir. Bu durumda; mahkemece davacıya teslim edilen kablo miktarının tespiti ile bedelinin hesaplanacak tazminat miktarından düşülmesi gerekirken eksik inceleme ile çalındığı iddia olunan kablo bedelinin tamamının tahsiline karar verilmesi sebebiyle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b-c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/626, Karar No: 2019/4050, Tarih: 21.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/626 E.  ,  2019/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde Ekinözü Kandil barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği Kandil barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda Dairemizin 21.02.2017 tarihli ilamıyla davacının, hazır kıta olarak bekledildiği çalışmaların tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususnda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenmiş, davacı tanığı Hasan Vicdan ayda 25 gün 8 saat çalışma, 8 saat hazır kıta bekleme, 8 saat dinlenme şeklinde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı da aynı yönde beyanda bulunmuş, alınan ek bilirkişi raporunda davacının ayda 25 gün hazır kıta beklediği ve bu günlerde 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de davacının 7,5 saat çalışma ve 7,5 saat hazır kıta bekleme süresi içinde bir saat ara dinlenme yaptığının kabulü yerinde değildir. Günlük ara dinlenme süresinin 2 saat kabulü ile hazır kıta çalışılan günlerde günlük 6,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü somut olaya ve dosya kapsamına uygun düşecek olup bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9304, Karar No: 2017/1295, Tarih: 05.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/9304 E.  ,  2017/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen ... Belediyesi meclis üyesi ...’nün davaya katılması mümkün olmadığı gibi usulsüz verilen katılma kararının hükümleri temyiz etme yetkisi de vermeyeceğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36061, Karar No: 2014/27515, Tarih: 20.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36061 E.  ,  2014/27515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda, suça konu eşyaların bulunduğu işyerini katılana kiraya verdiğini, kira süresinin bitmesine rağmen katılanın işyerini boşaltmadığını, kendisinin katılana bu durumu söylemesi üzerine, katılanın yanında tanık... ile birlikte iken, anahtarı vererek işyerini kendisine teslim ettiğini, kendisinin de içindeki eşyaları sanayide başka bir dükkana taşıyarak...'a kiraya verdiğini beyan etmesi ve tanık ... ...'ün de sanık savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunması karşısında, tanık ...'ın beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan ayrıca olay sonrası sanık suça konu eşyaları koyduğu yeri müştekiye söyleyerek alabileceğini bildirmesi nedeniyle sanığın faydalanma kastının da olmadığının anlaşılması karşısında, suçun unsurları itibariyle oluşmadığıda gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8505, Karar No: 2014/7211, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8505 E.  ,  2014/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/376-2013/144

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 01.07.2009-30.06.2012 tarihleri arasında davalı kapıcı olarak çalıştığını, binanın merkezi doğalgazla ısındığını, ihbar ve kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil günleri ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı yöneticiliğindeki apartmanda haftanın alıt günü kış aylarında 05:00-23:00 saatleri arasında yaz aylarında 07:00-20:00 saatleri arasında çalışmasına rağmen fazla mesai ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, mahkemece bilirkişinin davacı şahit beyanlarına dayanarak hesaplanan fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığından isabetli bulunmamıştır.

Davacının davalı apartmanda kapıcı olarak çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Kapıcılık hizmeti uzun ara dinlenmeleri olan ve aralı çalışmayı gerektiren bir iş olup, kapıcının günlük çalışma süresi, apartmanda yaptığı işlerin alacağı sürelerin toplamına göre belirlenir. Somut olayda davacının çalıştığı apartmanda mutat kapıcılık hizmetleri kapsamında hangi işleri yaptığı belirlenmemiştir. Bu yönler açıklığa kavuşturulmadan bilirkişi tarafından davacının Pazar günleri hariç kış aylarında dokuz saat, yaz aylarında 3 saat fazla çalışma yapıldığı kabulü ile hesaplanan fazla mesai ücretine hükmolunması doğru olmamıştır.

Mahkemece, öncelikle davalı yöneticiliğindeki apartmanın davacının kapıcılık hizmeti kapsamında hangi işleri yaptığı, bu işlerin ne zamanda yapılabileceği ve bir günde toplam süresinin ne kadar olacağı uzman bir bilirkişi görüşüne başvurularak tespit edilmeli, gerekirse mahallinde keşif dahi yapılmalı, bundan sonra davacının haftalık kanuni süreyi aşan fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler dikkate alınmadan sadece davacı tanıklarının beyanlarına değer verilerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Somut olayda dava dilekçesinde yıllık ücretli izin alacağı için faiz talep edilmemesine gözönüne alınarak, söz konusu alacak için ıslahla faiz talebinde bulunulduğundan ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinde itibaren faize hükmedilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13423, Karar No: 2011/12849, Tarih: 17.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/13423 E.  ,  2011/12849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin gerekçe ve takdirine göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hükme esas alınan bilirkişi beyanında ve ekspertiz raporunda suça konu sustalı bıçağın vahim nitelikte olmadığının belirtilmesine karşın, mahkemece bıçağın vahim kabul edilerek 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca tayin edilen cezanın 2. fıkra ile arttırılması,

2- 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesine göre, hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53/1. madde hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden cezası ertelenen sanık hakkında 53/1. maddenin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10822, Karar No: 2012/30883, Tarih: 19.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10822 E.  ,  2012/30883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :2.2.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadının, on günlük yasal süresi içerisinde (HUMK.m.433/2) yapılmayan katılma yolu ile temyiz talebinin reddine,

2-Davalı-karşı davacı kocanın usulünce açılmış karşı boşanma davası mevcut olduğu halde; karşı dava hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir (HMK.m.26).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre ise, davalı-karşı davacı kocanın, davacı-karşı davalı kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı-davalı kadının temyiz talebinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/4895, Karar No: 2012/26893, Tarih: 12.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4895 E.  ,  2012/26893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 01.09.2008 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31550, Karar No: 2012/32610, Tarih: 02.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31550 E.  ,  2012/32610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dosya içerisinde, yetki tespitine konu ... Bankası Banakomat Matbası Genel Müdürlüğü işyerinde ÇSGB’lığı tarafından çalıştığı tespit edilen 85 kişi ile davalı kurum arasında yapılan sözleşme örneklerine ve 1211 sayılı yasa 32. maddesinde ki “…Banka personeli, bu kanun ile Banka Meclisince düzenlenecek statü hükümlerine tabidir…” düzenlemesi uyarınca yapılan uygulamalara esas alınan yönetmelik, banka meclisi kararı vs. gibi metinlere rastlanmamış olmakla, incelenmesine gerek görüldüğünden varsa ilgili yerlerden istenip, eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 02.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi .