muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8601, Karar No: 2023/1723, Tarih: 02.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8601 E.  ,  2023/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2021/331 Esas, 2021/914 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Arama kararı ve işleminin hukuka aykırı olduğuna,

6. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Arama kararı ve işleminin hukuka aykırı olduğuna,

6. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince durdurulan (34 ... ...) plakalı aracın, şoför mahallinde sanığın, haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükümleri kesinleşen temyiz dışı sanıklardan ...'un ön yolcu koltuğunda, ...'in ise arka yolcu koltuğunda oturdukları, şahısların tedirgin davranışlar sergilemesi üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı uyarınca araçta yapılan aramada, vites kutusu körüğünde suç konusu metamfetamin ile üzerinde metamfetamin kalıntıları bulunan cam aparat, plastik ve cam kutuların ele geçirildiği; sanığın, suç konusu kullanım miktarının üzerinde bulunan uyuşturucu maddeleri İstanbul'dan Alaşehir İlçesine nakletmek suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine, şartları oluştuğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmiş, mahkemece 17.11.2020 tarihli oturumda ara karar ile; savunma tanığı olarak dinlenilmesi talep edilen M.K. isimli şahsın yakalama esnasında araçta bulunmaması, yakalanmaması nazara alındığında somut olayın oluş ve devamına dair bir katkı sağlamayacağı değerlendirildiğinden dinlenmesine yer olmadığına, yine sanık ve sanığın imam nikahlı eşi olan tanık G.Ç ile aralarında resmi nikah olmadığı, vefat ettiği beyan edilen çocuğun sanığın nüfus kaydında gözükmediği ve tanığın UYAP kaydındaki nüfus kayıt örneğinde herhangi bir tanıma bulunmadığından bahisle getirtilmesi talep edilen hastane kayıtlarının celbine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, duruşma açılmaksızın Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci maddesinin uygulanabilmesi için 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki seçimlik hareketlerden birinin üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi gerektiği, ancak dosya kapsamından, suçun kanuni tanımında sayılan eylemlerin üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi şartının oluşmadığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm kısmından çıkartılarak sanığın neticeten 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi, emanete kayıtlı

eşyalar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, şahit numeneler yönünden 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderelerine, 55,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline ibareleri eklenmek suretiyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları uygulanmak suretiyle mahkûmiyetlerine karar verilen temyiz dışı sanıklar ... ve ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak beraat kararları verildiği ve beraat kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, usulüne uygun şekilde alınan arama kararı uyarınca araçta yapılan arama işleminin hukuka uygun olduğu, ... tarafından mahkemeye sunulan ve sanık tarafından cezaevinde kendisine verildiği iddia edilen pusula üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılmasının sanık lehine veya aleyhine bir katkı sağlamayacağı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gerekli koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2021/331 Esas, 2021/914 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/182, Karar No: 2016/5692, Tarih: 25.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/182 E.  ,  2016/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, yıllık izin ile şua izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ... veren alt işveren (taşeron) şirketlerde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, çalıştığı sürede Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnamenin 21. maddesine göre sürede fazla çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretlerinin ödenmediğini şua izinlerinin kullandırılmadığını, ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve şua izni ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili, talep edilen hakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı şirket ile kurum arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, kurumun ihale makamı olduğunu, alacaklardan sorumlu tutulamayacağını, izinlerinin kullandırıldığını, fazla çalışması bulunmadığını, mesai saati çizelgesinde belirtildiği şekilde beş saat çalıştırıldığını, şua iznine hakkı olmadığını ileri sürerek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ile 06.05.1939 tarih 42013 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname uyarınca fazla çalışma ücretine ve şua yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

2-Davacı işçinin 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ile 06.05.1939 tarih 42013 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname uyarınca fazla çalışma ücretine ve şua yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

... nezdinde ... statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vesaire olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında onbeş saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar sebebiyle üç saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette oniki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler yirmidört saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar sebebiyle dört saat ara dinlenme indirildiğinde yirmi saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması sebebiyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (sekiz saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) dört saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma imkanı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır.

Mahkemece, belirtilen esaslar dikkate alınarak, davacının onaltı saat gece nöbetinden sonraki gün normal mesaisine devam etmesinin, hayatın olağan akışına aykırı olduğuda gözetilerek, nöbet günlerinden sonra izinli olduğu kabul edilerek, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumlarıda dikkate alınarak, fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6593, Karar No: 2015/7424, Tarih: 09.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6593 E.  ,  2015/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kubul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, sanık .....'ın mağdur ..... ile soruşturma evrakı ayrı yürütülen, mağdur ..... ile aynı apartmanda ikamet eden .....ın ikametlerinden 19.04.2012 tarihinde çalınan dizüstü bilgisayarları ismini bilmediği bir şahıstan kredi borçları sebebiyle şahsın paraya ihtiyacı olduğundan her birini 150 TL ücret karşılığında satın aldığını, her iki dizüstü bilgisayarı aynı iş yerinde çalışan arkadaşı .....'a her birini 250 TL kaşılığında sattığını savunması, sanık .....'ın iş arkadaşı .....'dan her birini 250 TL kaşılığında satın aldığını savunması,sanık .....'ın eşi olan tanık ..... mahkeme aşamasında beyanında, kollukta verdiği ifadesini tekrar ile 11.05.2012 tarihinde kollukta verdiği beyanında eşine bilgisayarları nereden aldığını sorduğunda üniversite öğrencisi ismini bilmediği iki erkek şahıstan 500 TL karşılığında satın aldığını söylediğini, bilgisayarı bir defa kullanıp daha sonra kullanmadıklarını, kullanmama sebeplerinin ise çalıntı olabileceğini düşündük şeklindeki beyanı ile takdir kıymet tutanak içeriğine göre dizüstü bilgisayarın ikinci el değerinin 450 TL olması, sanıkların belge ve fatura olmaksızın değerinden çok düşük bedel ile dizüstü bilgisayarları satın aldıklarının anlaşılması karşısında sanıkların suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27216, Karar No: 2020/9105, Tarih: 05.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/27216 E.  ,  2020/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerinde yapılan aramada bir adet bıçak, aracında ise 9 adet merminin ele geçmesi karşısında; sanık hakkında TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de 6136 sayılı Yasanın 13/4 maddesi gereğince hüküm kurulmaksızın sadece 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan dolayı alt hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hem alt sınırdan ceza tayin edilmesi hem de aynı kanunun 13/4 maddesi gereğince sanıktan 1384,67 TL önödeme alınması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14593, Karar No: 2017/12289, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14593 E.  ,  2017/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8333, Karar No: 2007/9605, Tarih: 08.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8333 E.  ,  2007/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADIKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı İsmet Tokatlı'nın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 3704 sayılı parseldeki 5 nolu dairesini, eşi olan davalı M...'e 42 sayılı parseldeki 14 nolu dairesinin çıplak mülkiyetini eski gelini ve torunları olan diğer davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin muvazaalı olduğunu, temlik tarihinde miras bırakanın hukuki işlem ehliyetinin de olmadığını ileri sürerek, tapu iptali, miras payı oranında tescil olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, satışın gerçek olduğu belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı, tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, miras bırakan İ...'in vekalet ve temlik tarihinde ehliyetli olduğu Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile belirlenmek suretiyle muvazaa iddiasının gerçekleştiği benimsenerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanı İ..'in malik olduğu 14 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini vekil aracılığıyla, 26.6.2002 tarihinde davalılardan Ş... ile torunları C... ve S...'e, 5 nolu bağımsız bölümünü ise, 6.8.2002 tarihinde yine vekil aracılığıyla davalı Meral'e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davalılar, iddiaya karşı miras bırakanın sahip olduğu mallarını sağlığında tüm mirasçılarına bölüştürme amacıyla temlikleri gerçekleştirdiğini savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davacının, miras bırakanı İ...'in çekişme konusu taşınmazları davalılara satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir. Ancak, miras bırakanın bedelini ödemek suretiyle bir taşınmazı da davacı Y...'ın edinmesine olanak sağladığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ayrıca, davacının malik olduğu Ş. Balıkçılık Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketinin % 60 oranındaki payınında, yine miras bırakanın bedelini ödeyerek davacının edinmesini temin ettiği, davacının 23.11.2004 havale tarihli dilekçesindeki kendi beyanıyla sabittir.

O halde; bu olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın gerçek amacının mirasçılardan mal kaçırma olmadığı kabul edilmelidir.

Buna göre, mahkemece davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.