muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8528, Karar No: 2022/9453, Tarih: 28.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8528 E.  ,  2022/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikişikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 01.04.2022 tarih ve 2021/2826 E. - 2022/1002 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 01.04.2022 tarih ve 2021/2826 E. - 2022/1002 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27.05.2021 tarih ve 2021/120 E. - 2021/369 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “% 10’u oranında 5.800,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, yine üçüncü bendinde yer alan “% 10’u oranında 7.005,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, yine dördüncü bendinde yer alan “% 10’u oranında 29.900,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/20499, Karar No: 2017/10582, Tarih: 21.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20499 E.  ,  2017/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesi ile; tarafların Sütçüler Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi'nin 17/04/2012 tarih ve 2011/53 E-2012/24 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocukları .....'un velayetlerinin davacı anneye verildiğini, davacıya 120-TL yoksulluk nafakası, müşterek çocuklar için 60'ar-TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, çocuklarının okul çağında olduğunu, masraflarının arttığını, davalının Göltaş isimli iş yerinde sigortalı ve devamlı olarak çalıştığını, aylık 2500-TL civarında maaş aldığını, paranın alım gücünün düşmesi nedeniyle aylık 120 TL olan yoksulluk nafakasının 400 TL sına müşterek çocuklar için ayrı ayrı 60 TL olan iştirak nafaksının 2015 doğumlu çocuk için 200 TL, diğeri için 250 TL sına arttırılarak nafakaya hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece Sütçüler Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi'nin 2011/53 E - 2012/24 karar ve 30/03/2012 tarihli kararı ile davacı ... için hükmedilen aylık 120-TL yoksulluk nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile aylık 130-TL arttırılarak aylık 250-TL sına, müşterek çocuklar M...L ve ....L için hükmedilen aylık 60'ar TL iştirak nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile aylık 90'ar -TL arttırılarak aylık 150'şer-TLsına yükseltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, arttırılan nafaka miktarının dava tarihi olan 08/12/2015'den itibaren davalıdan alınarak davacıya (çocuklar için velayeten) verilmesine, müşterek çocuk ....L için dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 100-TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine, yoksulluk nafakası yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince;

2-)TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

2-)TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen Dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; taraflar Sütcüler Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.2012 tarih, 2011/53 Esas 2012/24 Karar sayılı ilamı ile boşanmışlar, bu dava ise 08.12.2015 tarihinde açılmıştır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, önceki nafaka tarihinden itibaren geçen süre, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki değişiklikler ve ÜFE artış oranları dikkate alındığında davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı fazladır.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle endekse göre uygun bir miktar nafaka artışına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu fazla miktarda artışa hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerde davalının iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın yoksulluk nafakası yönünden davalı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5858, Karar No: 2013/17843, Tarih: 24.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5858 E.  ,  2013/17843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale (Denizli) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/11746, Karar No: 2020/671, Tarih: 21.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/11746 E.  ,  2020/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum veya kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 204/1, 52/2, 53, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 155/1, 52/2, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nın, güveni kütüye kullanma suçundan sanık ...’nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın katılan ...'a ait... plakalı otomobili katılan ...'in işletmeciliğini yaptığı Hakan Oto Kiralama firmasından kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen söz konusu otomobili katılan ...’a teslim etmediği, otomobili sanık ...’ya verdiği, sanık ...’nın gazeteye ilan vermek suretiyle otomobili satılığa çıkarttığı, katılan ...’nin bilgilerini içeren sahte sürücü belgesiyle çıkartılan Kadıköy 12. Noterliğin 9 Haziran 2009 tarih ve 12499 yevmiye numaralı satış yetkisi veren vekaletnamesi ile sanık ...’nın otomobili katılan ...'ye ... 7. Noterliğinde 12/06/2009 tarih ve 010765 yevmiye numaralı satış sözleşmesiyle sattığı, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

1-Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Sanığın, sahte sürücü belgesiyle çıkarttığı noter vekaletnamesi ile aracı katılana satması şeklinde gerçekleşen eylemde, içeriği itibariyle sahte olan noter belgeleri nedeniyle TCK’nın 204/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların savunması, katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamında sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıclık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sanığın üzerine atılı suçun sabit olmadığına ve leheni olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sanığın üzerine atılı suçun sabit olmadığına ve leheni olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02/07/2012 tarih ve 2012/4652 esas sayılı iddianamesinde, TCK'nın 155/1. maddesi gereğince güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, iddianamedeki sevk maddelerine göre "nitelikli dolandırıcılık" suçundan açılmış bir dava bulunmasa da, mahkemenin iddianame anlatımıyla bağlı olduğu, suçun nitelendirilmesinin mahkemeye ait olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılan ...'a ait... plakalı otomobili kiraladıktan sonra kira süresi bitmesine rağmen dava konusu otomobili teslim etmeyip sanık ...’ya vermesinden ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12503, Karar No: 2011/13960, Tarih: 26.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12503 E.  ,  2011/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.01.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/9396, Karar No: 2015/12478, Tarih: 10.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9396 E.  ,  2015/12478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, 133 ada 26 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dosyada mevcut ... Belediye Başkanlığının 06.02.2014 günlü 49 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın imar planı ve belediye sınırları içerisinde bulunmadığını, dava konusu taşınmazın tarla vasfında olup belediye hizmetlerinden faydalanmadığı belirtilmiş olup, Dairenin geri çevirme kararı üzerine ... Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü'nün 05.05.2015 günlü 251 sayılı yazı cevabında, dava konusu taşınmazın belediye sınırları dışında kaldığı belirtilmiştir, Buna göre mahkemece aradaki çelişki giderilmek suretiyle dava konusu taşınmazın dava tarihi ve kamulaştırma tarihi itibariyle ayrı ayrı belediye veya mücavir alan sınırları içinde kalıp kalmadığı, tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11936, Karar No: 2007/649, Tarih: 25.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/11936 E.  ,  2007/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/07/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları O..ın çekişmeli taşınmazı mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak N.e temlik ettiğini, N.’in alım gücü olmayan davalıya sattığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, satışın gerçek satış olduğunu, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın miras bırakana ait olmadığı gerekçesiyle yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde, davalı vekili tarafından süresi geçtikten sonra temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimiraporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece kurulan hüküm davalıya 11.9.2006 tarihinde tebliğ edildiği halde temyiz dilekçesi 27.9.2006 tarihinde verilmiştir.Bu durumda Yargıtay İnançları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün 1989/3 Esas, 1990/4 Karar Sayılı İnançları Birleştirme Kararı ve HUMK’nun 432.maddesi gereğince yasal sürenin geçirildiği anlaşılmakla davalının temyiz isteminin reddine.

Davacının temyizine gelince; dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delilerden; çekişme konusu .parsel sayılı taşınmazdaki .nolu bağımsız bölümün elbirliği mülkiyetine tabi olduğu,  G..ile miras bırakan O.ın bu yerin malik bulundukları, adı geçenlerin 10.10.1994 tarihinde bu bölümü satış suretiyle ara malik Nazik’e temlik ettikleri ve onunda 26.10.1994 tarihinde davalı A...’.aynı sebeble intikal ettirdiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanları O..dan intikal eden payın muvazaa ile illetli olarak devredildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; Ara malik Nazik'in  davacıların miras bırakanı O...’ın dayısının kızı olduğu bu kişinin keşifteki beyanında, taşınmazı edinimi sırasında bir bedel ödemediğini, esasen miras bırakan O..’ın niyetinin taşınmazı oğlu A..e devretmek olduğunu, ancak, ileride iptal edilir düşüncesi ile kendisini aracı olarak kullandığını, bu sebeble taşınmazın kendisine verildiğini ve kendisinin de davalı A...e yine bir bedel ödenmeksizin devrettiğini açıkça bildirmiştir. Diğer tanık beyanları da ara malik’in bu beyanını doğrular niteliktedir.

Belirlenen bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın taşınmazı ara malike devrindeki gerçek iradesinin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğu kabul edilmelidir. Son kayıt maliki A...in ise, muvazaalı işlemi bilen konumunda bulunduğu ve Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan istifadesine olanak bulunmadığı, esasen mal kaçırılmak istenen kişinin de kendisi olduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde ve yorumlanmasında yanılgıya  düşülerek  yazılı  olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş

olması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle kararın açıklanan nedenlerden ötürü HUMK’nun 428 maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   25.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.