muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30240, Karar No: 2018/8072, Tarih: 28.03.2018

Belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17163, Karar No: 2022/14449, Tarih: 25.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17163 E.  ,  2022/14449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanunun 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 04/02/2017 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen süre tutum dilekçesi verdiği ve gerekçeli kararın 07/03/2017 tarihinde tebliği üzerine suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinin 7 günlük yasal süreden sonra 16/03/2017 tarihinde verildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14474, Karar No: 2020/3486, Tarih: 03.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14474 E.  ,  2020/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirket aleyhine açmış olduğu işe iade davasını kazandığını, 4 aylık ücret ve diğer alacaklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verildiğini, anılan kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, vekilince gönderilen işe başlama talebini içeren noter bildirimine rağmen bir aylık yasal süresi içerisinde göreve başlatılmayan davacıya, yasal haklarının ödenmediğini, bu nedenle Kemer İcra Müdürlüğünün 2014/230 esas sayılı dosyası ile bir icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, borçlunun haksız olan itirazının iptalini, takibin devamını, müvekkili yararına icra-inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; işe iade talebi işveren tarafından kabul edilmiş olmasına rağmen davacı çağrıldığı tarihte görevine başlamadığını, robinson club sezonluk bir işletme olup davacı taraf daha önce mevsimlik işçi olarak çalıştığı işyerinde aynı şartlarda ki aynı işine çağrıldığını, davacının çalıştığı otelin kışın hizmet vermediğini turizm sezonu dışında kapalı olduğunu, davacının asıl amacının işe iade olmadığını savunarak, davanın reddine, %20 den aşağı olmamak üzere haksız takip tazminatı ödenmesine hükmedilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının işe iadesine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi' nin 04/12/2013 tarihli kararı ile kesin olarak onanmasına karar verildiği, davacının işe iade başvurusunu içeren ihtarnamenin davalıya 26.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalının davacıya, otelin sezonluk olarak faaliyet göstermesi ve davacının da mevsimlik işçi olması nedeniyle 11.04.2014 tarihinde işe başlayabileceğine ilişkin karşı ihtarname gönderdiği, 4857 sayılı Yasanın 21. maddesinde öngörülen sürelerin ayrı ayrı hak düşürücü nitelikte olduğu, bir başka anlatımla, işçinin işe iadesi için mahkeme kararının tebliğinden itibaren on iş günü içinde işverene başvurmasının ve işverenin de işçiyi bir ay içinde işe başlatmasının gerektiği, hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflarca ileri sürülmese dahi hâkimin resen dikkate alması gerektiği, davacı işçinin, anılan yasal düzenlemedeki on iş günlük hak düşürücü süre içerisinde işverene başvurmaması durumunda işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılacağı amir hükmü karşında bu yasal hak düşürücü süre içerisinde davalı işverene kendisini mahkeme kararı gereğince işe başlatması gerektiğini bildirir ihtarname göndermesinin yerinde olduğu, zira; aksi durumda, yani on günlük süre içerisinde işverene işe başlatma başvurusunda bulunmadığı takdirce işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılıp hiç bir hak iddia edemeyeceği, ayrıca yine anılan yasal düzenlemedeki işveren işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorunda olup işçiyi başvurusu üzerine bir ay içinde başlatmaz ise, işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminat ödemekle yükümlü olduğu amir hükmü karşısında davalı işverenin ihtirazı kayıt koyarak davacı işçiye işe başlatmamasının yerinde olmadığı, zira; yasa hükmünün açık ve kayıtsız şartsız olduğu, kaldı ki; İş Kanunu' nu da işçi lehine yorumlanması gerektiği, bir an için olsun işverenin ihtirazı kayıt koyarak işçiyi işe başlatmama imkanının mevcut olduğu kabul edilse, işveren tarafından yasadaki emredici hüküm ve hak düşürücü sürelerin her zaman kötüye kullanılabileceği ve mahkeme kararının uygulanmasını ortadan kaldırıp yasada ki yaptırımdan kaçabileceği, somut uyuşmazlıkta davalı işverenin işe başlatma talebini aldığında işçinin davalı iş yerinde fiilen yapacak işi olmasa dahi, işe başlangıcını yapıp iş sözleşmesini askıya alma imkanının bulunduğu, ayrıca davacı işçinin davalı iş yerindeki önceki çalışmalarında ocak, ve şubat ve mart aylarında da çalışmalarının bulunduğu, yasanın amir hükmü ve hak düşürücü süreler, askıya alma imkanının mevcut olması ve davacının kış mevsimin de de davalı iş yerinde çalışmalarının bulunması karşısında davalı işverenin iyi niyetinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, dosyaya sunulan hesap raporu usul ve yasaya uygun olup hükme esas alınmış, takibe konu alacak miktarı da göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta İcra İflas Kanunu’nun 68.maddesindeki hüküm ve takip tarihi dikkate alındığında mahkemece asgari hadden uzaklaşmanın gerekçesi gösterilmeden %20 yerine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi HMK. nın 297/2. maddesine aykırı ve hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2.bendinin çıkartılarak yerine;

“2-Davalı aleyhine asıl alacak miktarı üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin alınan nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 03.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5857, Karar No: 2025/1786, Tarih: 19.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5857 E.  ,  2025/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1881 Esas., 2019/146 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 9 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28.05.2016 günü saat 13.40 sıralarında gündüz vakti, iki şeriti 7 metre genişliğinde tek yönlü bölünmüş zeminin asfalt ve ıslak nemli olduğu, meskun mahal sınırları içerisinde sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 27 ... 033 plakalı otomobil ile Mersinli Ahmet Bulvarını takiben Kuzey istikametine doğru seyir halinde iken olay mahalli yaya geçidine geldiğinde, istikametine göre sağ tarafından yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'a çarpması sonucu ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde 07.12.2016 tarihli keşfe binaen hazırlanmış dosyada mevcut 28.12.2016 tarihli bilirkişi raporunda; sürücü ...'ın tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 24/10/2017 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında yaya geçidine yaklaşırken hızını her an tedbir alabileceği asgari seviyeye düşürmesi ve buradan karşıdan karşıya geçmekte olan ölen yayaya ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu hususlara riayet etmediği, karşıdan karşıya geçmekte olan yayanın varlığını dikkate almadan seyrini sürdürmesi neticesi bu yayaya herhangi bir fren tedbiri almadan çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, mahkemece asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün yaya geçidi üzerinde yolun karşısına geçmeye çalışan yayayı görmesine; yağmış olan yağmur nedeniyle zeminin ıslak olduğunu, fren yaptığında aracının kayabileceğini öngörmesine rağmen şoförlük yetenek ve tecrübelerine güvenerek süratle seyrine devam etmesi nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün yaya geçidi üzerinde yolun karşısına geçmeye çalışan yayayı görmesine; yağmış olan yağmur nedeniyle zeminin ıslak olduğunu, fren yaptığında aracının kayabileceğini öngörmesine rağmen şoförlük yetenek ve tecrübelerine güvenerek süratle seyrine devam etmesi nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 9.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/972, Karar No: 2024/5186, Tarih: 13.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/972 E.  ,  2024/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/490 E., 2022/1470 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarıca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/470 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl 7 ay hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/490 Esas, 2022/1470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri;

Sanığın üzerinden çıkan sentetik kannabinoidin ticarete konu edilemeyeceği, arama kararının ıslak imzalı olarak dava dosyasında mevcut olmadığı, arama kararının hukuka aykırı olduğu, arama kapsamında elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı, sanığın uyuşturucuyu kullanmak için bulundurduğu, bu nedenle hükmün bozulması, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri;

Sanığın üzerinden çıkan sentetik kannabinoidin ticarete konu edilemeyeceği, arama kararının ıslak imzalı olarak dava dosyasında mevcut olmadığı, arama kararının hukuka aykırı olduğu, arama kapsamında elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı, sanığın uyuşturucuyu kullanmak için bulundurduğu, bu nedenle hükmün bozulması, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, sanığın evinde uyuşturucu ticareti yaptığı konusunda istihbari bilginin bulunması üzerine, arama kararı kapsamında sanığın ikametinin arandığı, söz konusu ikametten metamfetamin ve sentetik kannbinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği, evde bulunan tanıkların sanıktan uyuşturucu aldıklarını beyan ettikleri olayda; sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, tanık beyanları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, sanığın evinde uyuşturucu ticareti yaptığı konusunda istihbari bilginin bulunması üzerine, arama kararı kapsamında sanığın ikametinin arandığı, söz konusu ikametten metamfetamin ve sentetik kannbinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği, evde bulunan tanıkların sanıktan uyuşturucu aldıklarını beyan ettikleri olayda; olay ve arama tutanağı, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, tanık beyanları, ele geçen uyuşturucu maddelerin ikametin farklı yerlerinde ve poster arkasında gizlenerek ele geçmesi, uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen rulo halinde alüminyum folyo ve makas ele geçirilmesi, sanığa ait idrar raporunda sentetik kannabinoid sonucunun negatif çıkması da nazara alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamında Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrinin fotokopisinin bulunduğu, bu yazılı arama emrini doğrulayan tutanağın ıslak imzalı olduğu, Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilen el koymanın onanması kararında aramanın doğrulanması karşısında arama kararı konusundaki Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamında Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrinin fotokopisinin bulunduğu, bu yazılı arama emrini doğrulayan tutanağın ıslak imzalı olduğu, Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilen el koymanın onanması kararında aramanın doğrulanması karşısında arama kararı konusundaki Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanağı, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, tanık beyanları, ele geçen uyuşturucu maddelerin ikametin farklı yerlerinde ve poster arkasında gizlenerek ele geçmesi, uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen rulo halinde alüminyum folyo ve makas ele geçirilmesi, sanığa ait idrar raporunda sentetik kannabinoid sonucunun negatif çıkması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, arama kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/490 Esas, 2022/1470 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/15975, Karar No: 2017/5233, Tarih: 13.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/15975 E.  ,  2017/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakalarının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile anlaşmalı olarak 09.05.2013 tarihinde boşandıklarını, müşterek çocuklar için 150’şer TL kendisi için 450 TL nafakaya hükmedildiğini, çocuklarının okula başladığını ve eğitim masraflarının arttığını, almış olduğu nafakanın çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek kendisi için 600 TL çocukları için 350’şer TL nafaka arttırımına gidilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yeniden evlendiğini ve bir çocuğunun daha dünyaya geldiğini, boşanmadan sonra tüm evi ve eşyaları davacı tarafa bıraktığından ödemelerinin olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, müşterek çocuklar için 350’şer TL iştirak nafakası olmak üzere aylık toplam 700,00 TL, davalı kadın için aylık 450,00 TL tedbir nafakasının 150,00 TL artırılarak 600,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak ve yoksulluk nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalının, yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazı yönünden;

Kural olarak, nafaka miktarının yeniden belirlenebilmesi için yasada belli bir zamanın geçmesi aranmamıştır.

TMK'nın 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılmasına veya azaltılmasına karar verilebilir. Bu yasal hüküm gereğince iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

Bu doğrultuda yerleşen Dairemiz uygulamasına göre, nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.