muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17944, Karar No: 2014/3441, Tarih: 10.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17944 E.  ,  2014/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/03/2013

Numarası : 2011/313-2013/126

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı belediyeye ait işyerlerinde alt işverenler nezdinde park- bahçe işçisi olarak çalıştığın, iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan sona erdirildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin yanında çalıştığı şirket tarafından sonlandırıldığını, davacının kendi işçisi olmadığını hizmet alımı yaptıkların ve hakkındaki davanın husumetten reddi gerektiğini, davacıya son işveren tarafından kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdini haklı neden olmadan işveren tarafından sonlandırıldığı ve davalının da asıl işveren olması nedeniyle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınmaya yeterlikte olmadığı görülmektedir. Bilirkişi, özellikle fazla mesai hesabı yönünden daha önce incelediği emsal dosya ve kararlardan bahsederek “Emsal nitelikte daha öncesinde açılmış bulunan dava dosyalarında fazla mesai. çalışmasına ilişkin yapılan hesaplamada" kış aylarında 07.30-17.00 saatleri arası çalışma yapıldığını belirtmektedir. Buna göre günlük mesai 9,5 saat tutmaktadır. 1 saatlik ara dinlenmesinin düşülmesiyle geride 8,5 saatlik mesai kalmaktadır. 8,5 x 6 = 51 saattir. 45 saati aşan çalışma kısmı ise 51-45 = 6 saat tutmaktadır. Bu kış aylarının haftalık fazla mesai hesabı etmektedir. Kış mesai ayları ise Ekim, Kasım, Aralık Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayının 20 sine kadar hesaplanmıştır. Fazla mesai ücreti asgari ücret olarak alınmıştır. İş bu sebeple Sayın Mahkeme dosyasında da aynı nitelikte hesaplama yapılacaktır.” demek suretiyle tablo halinde bir hesaplama sunmuştur. Bu rapor denetime ve hüküm kurmaya everişle değildir. Özellikle yaz dönemi uygulaması yönünden hiçbir bilgi içermemekte, bilirkişinin hesapladığı fazla çalışma saatlerine nasıl ulaştığı rapordan anlaşılamamaktadır. Yapılacak iş bilirkişiden yeniden denetime elverişli, yapılan hesaplamaların açık olarak gösterildiği bir rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalıya iadesine, 10.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11543, Karar No: 2010/5406, Tarih: 04.05.2010

19. Hukuk Dairesi 2009/11543 E., 2010/5406 K.

**19. Hukuk Dairesi 2009/11543 E., 2010/5406 K.**

**- KAYIP İHBARI

- TİCARİ SATIŞ

- ZAMANAŞIMI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 20 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.A... Ö... B... ile davalı vek.Av.S... A...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, poliüretan sünger imalatı yapan müvekkilinin davalıdan polyol isimli hammadde satın aldığını, bu malzemeyi kullanarak ürettikleri süngerlerde kötü kokular oluştuğunu, bunun üzerine 15 ton polyol malzemesinin davalıya iade edildiğini, davalıdan satın aldığı hammaddelerin uluslar arası kalitede olmadığı ve ayıplı bulunduğunu, müvekkili şirketin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek 300.000.-YTL maddi ve 300.000.-YTL manevi tazminata, fazlaya ait hakları saklı tutularak karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını ve mal tesliminden itibaren 6 aylık süre içinde dava açılmadığından zamanaşımına uğradığını, davanın reddedilmesi gerektiğini belirtmiş, davanın esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne, 172.817-TL tazminatın 22.6.2009 ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ait isteğin ve manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, ayıplı mal satıldığı iddiasından kaynaklanmaktadır. Davalı zamanaşımı def'inde bulunmuş ve davanın TTK.nun 25/4.maddesinde öngörülen ticari satışlardaki 6 aylık zamanaşımı süresi içinde açılmadığını savunmuştur. Bunun yanında, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı da davalının savunmaları arasında yer almaktadır. Her ne kadar mahkemenin gerekçesinde davacının iğfal edildiğinden söz edilerek, somut olayda ayıplı mal satışı ile ilgili zamanaşımı hükümlerinin uygulanamayacağı belirtilmişse de, iğfalin dayanakları ile davacının ne şekilde iğfal edilmiş olduğu ve bunlara ait deliller açıkça gösterilmemiştir.

Öte yandan, dosyaya sunulan 29.01.2008 tarihli davacı tarafından sunulan iade faturasına ekli yazıda, davacının davalı tarafından satılan mal ile üretilen süngerlerde bir süre sonra ağır koku oluştuğu yolunda müşteri şikayetleri geldiğinden söz edilmiş olduğuna göre, ayıp halinin en azından o tarihte öğrenildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, 29.01.2008 tarihinden itibaren TTK.nun 25/3.maddesindeki 2 ve 8 günlü kayıp ihbar süreleri içinde davalıya TTK.nun 20.maddesinde öngörülen usuller çerçevesinde kayıp ihbarında bulunup bulunulmadığının yeterince araştırması gerekirken, bu yönler üzerinde durulup, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyizi ile hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 750.00.-YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,peşin harçların istek halinde iadesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17794, Karar No: 2015/3091, Tarih: 06.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17794 E.  ,  2015/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2013 tarih ve 2012/239-2013/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... markası ve ilgili şekil, logo, yazı, sözcük vs.nin ... bünyesinde tescilli hak sahibi olduğunu, ... markasını tüm ayakkabılarında kullanarak tanınmış hale getirdiğini, markasının kimliği, ayırt edici unsurunun, logosu olan ... kelimesi, sıçrayan kedi ve yan şerit (form strip) şeklinin TPE nezdinde tescilli olduğunu, İpsala Gümrük Müdürlüğü'nde .... ......'nin yükletici firma ......'nin taşıyıcı olduğu tır aracında, 540 adet taklit markayı taşıyan tişört ele geçirildiğini ileri sürerek davalıların eyleminin marka tecavüzü olarak tespitine, davalıların eylemi haksız ve kasıtlı olduğundan fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 2.000 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminata, davalılar eyleminin masrafı kendine ait olmak üzere ilgililere tebliği ve gazetede ilan edilmesine, dava tarihinden itibaren işleyecek faiz, masraf ve vekalet ücretinin davalı taraflara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... vekili; müvekkilinin taşıyıcı firma olduğunu, sadece eşyanın ilgili bölgeye sevki ve eşyalar yüklenirken nezaret etme yükümlülüğüne sahip olduğunu, müvekkilinin tır içerisinde bulunan ve kapalı koliler halinde yüklenen eşyaların ne olduğunu bilebilmesinin imkansız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ....'nin ticaret sicil adresine yasaya uygun tebligat yapılmış, ancak cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafa ait tescilli "..." şekil markasının davalı .... Tekstil tarafından ihraç edilen ürünlerde birebir taklit suretiyle kullanılmasının davacı tarafa ait marka hakkına tecavüz oluşturduğu, diğer davalı taşıyıcı ... Nakliyat'ın söz konusu firmanın taşıma işlemine

Davalı ....'nin ticaret sicil adresine yasaya uygun tebligat yapılmış, ancak cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafa ait tescilli "..." şekil markasının davalı .... Tekstil tarafından ihraç edilen ürünlerde birebir taklit suretiyle kullanılmasının davacı tarafa ait marka hakkına tecavüz oluşturduğu, diğer davalı taşıyıcı ... Nakliyat'ın söz konusu firmanın taşıma işlemine

aracılık ettiği, ürünleri kapalı kutu içerisinde teslim aldığı, bu kapalı kutuları açmak ve içindekileri denetlemek gibi bir sorumluluğunun bulunmadığı, her nekadar davacı KHK 66. maddesine göre lisans yolu ile uğradığı zararın tazminini talep etmiş ise de,, ancak yakalanan ürünler dışında davalı tarafın kullanımının tam olarak tespit edilememesi, yakalanan ürünler dışında bir kullanımın olup olmadığı bu kullanımın ne kadar sürdüğü ve boyutu hususunda bir belirleme söz konusu olmadığından lisansa dayalı talep yerinde görülmeyerek Borçlar Kanunu hükümleri dikkate alınarak hakkaniyet gereği davacı tarafın talep ettiği maddi tazminatın uygun olacağı gerekçesiyle davalı ... Uluslararası Nakliyat Tic. ... hakkında hukuki sorumluğu olmadığından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı .... Tekstil yönünden davacı tarafın davasının kabulü ile davacı tarafa ait 78463-78112 ve 78675 nolu markalara yönelik davalı tarafın taklit 540 adet tişört üzerinde davacı markasını kullanmak suretiyle marka hakkına tecavüzün tespiti ve men'i'ne, 2000 TL maddi, 3000 TL manevi toplam 5.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı .... Tekstil'den tahsili iledavacı tarafa ödenmesine, davalı .... Tekstil yönünden hüküm kesinleştikden sonra yurt çapında yayın yapan 5 büyük gazeteden birinde yayınlanmasına, masrafının bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 57,80 TL harcın temyiz edene iadesine, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2535, Karar No: 2020/6064, Tarih: 20.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2535 E.  ,  2020/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, sahte belge basmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında; sanığın sahte fatura düzenlediği,...’ın da maddi menfaat gözeterek sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak ettiği belirtilmesine rağmen, dava şartı olan mütalaanın sadece sanık ... hakkında düzenlenmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında sahte belge basmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığın savunmasında, 2006 yılında...Tekstil isimli işyerinde... isimli kişinin yanında tekstil işçisi olarak çalıştığını, bir süre sonra işyerine hacizler gelmeye başladığını,...’ın, “işyerine hacizler geliyor, çalışamaz duruma geldik, benim sicilim bozuk, senin üzerine şirket kuralım, hacizlerden kurtuluruz” dediğini kendisinin de kabul ettiğini, şirketi kendi üzerine kurduklarını, işyerinde düzenli bir çalışma yapmadığını, hatta pek gitmediğini, bir süre sonra Necati’nin işyerinin iş yapmadığını kapatacağını bildirdiğini, kendisine defter ve belge isteme yazısının geldiğini, birkaç kez Necati’nin yanına gittiğini en sonunda Necati’nin beşer koçan boş fatura ve sevk irsaliyesi verdiğini, bunları vergi dairesine ibraz ettiğini savunması,...’ın vergi denetmenine verdiği ifadesinde ise; sanığın beyanlarını kabul etmediğini, sanığın işyerlerinde bir süre çalıştıktan sonra ayrıldığını ve kendi işini kurduğunu, ucuz mal satması nedeniyle de 2009 yılında sanıktan mal aldıklarını, sanık ile başka bir ilişkisinin olmadığını, sanığın bilgisi dahilinde ya da dışında Burcum Tekstil şirketi adına fatura düzenlemediğini beyan ettiği, ek ifadesinde de; sanıkla samimiyetleri olduğu için sanık tarafından oğlunun yetkilisi olduğu ve kendisinin de çalıştığı Öz-Ka Deri Konfeksiyon....Ltd. Şti. adına düzenlenen bazı faturalar üzerinde kendi yazısının olabileceğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin ve suçun unsurlarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-...’ın CMK’nin 48. maddesindeki çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi,

2- Suça konu fatura asıllarının sanığa ve...’a gösterilip kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kendileri tarafından düzenlenmediğini söylemeleri halinde faturalardaki yazı ve imzaların sanığın ve...’ın eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ismi geçen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ismi geçen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve...’ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

4- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçu için, sanık hakkında menfaat temin edip etmediğine ilişkin gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, VUK’nin 360. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sahte fatura düzenleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunup bulunmadığı var ise sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı araştırılmadan, sabıkası bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, “eylemden doğan zararı gidermemiş olması“ şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c) Hükmolunan erteli hapis cezalarının uzun süreli olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan verilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/410, Karar No: 2019/501, Tarih: 10.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/410 E.  ,  2019/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin aracını satmak için internet üzerinden ilan vermesinin ardından, aracı alma bahanesiyle müşteki ile buluşan sanığın, deneme sürüşü yaptığı esnada araçtan ses geldiğini söyleyerek müştekinin araçtan inmesini sağladıktan sonra araçla birlikte kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E - 2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda her ne kadar müşteki sanığa suça konu aracı satmak için aracın anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; bu iradenin aracı satmakla sınırlı olacağı, bu bağlamda sanık ile müşteki arasında aracın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren arabanın anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan... . Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/435 Esas – 2010/71 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/435 Esas – 2010/71 Karar sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2248, Karar No: 2010/6289, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2248 E.  ,  2010/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

İfrazla oluşan 876 parsel sayılı dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurullarınca kapama zeytin bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (f) bendi hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerlendirilmesi gerekir.

Yargıtay uygulamalarına göre üzerinde verim çağına gelmiş yetişkin zeytin ağaçlarının bulunduğu taşınmazın değerlendirilmesinde bu ağaçların normal sıklıkta kaplayacağı alanın kapama zeytinlik kabul edilip zeytin ürününün o yerdeki Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiatı üzerinden net gelir belirlenmelidir.

Zeytin ürününün dekar başına ortalama verimi yerine ağaç sayısı esas alınarak verim hesabı yapılması çoğu kez yanıltıcı sonuçlara götürebileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır.Ülkemizin zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekar başına zeytin veriminin var yılı ve yok yılı da gözetildiğinde genelde 550 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hal böyle iken üzerindeki ağaçların sayısı itibariyle taşınmazın tamamının kapama zeytinlik olarak nitelendirilmesi uygun ise de, değerlendirmede ağaç başına üretim miktarının ağaç sayısıyla çarpılması suretiyle ulaşılan ve ülke genelindeki ortalamanın üstünde olan 585 kg verim miktarına göre kamulaştırma bedelinin takdiri,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2008 yılı) mevkii ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Buna göre zeytin ürününün İl Tarım Müdürlüğünün 2008 yılı verilerinde ortalama satış fiyatı 0,575 TL iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 0,65 TL alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişi kurulunca zeytinin yan ürünü olarak budama odunun da değerlendirmeye alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.