muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6058, Karar No: 2021/16516, Tarih: 06.12.2021

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

III) O yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- İddianamede müsaderesi istenmeyen kaçak eşya hakkında ek savunma alınmadan müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5270, Karar No: 2022/7740, Tarih: 13.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5270 E.  ,  2022/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : MAÇKA SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının esastan reddi ile resen yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; ek karar ile hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından ek karar temyiz edilmiş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bölge adliye mahkemesince (temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair) verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilirken temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığının anlaşılması üzerine mahkemece, davalı tarafa 80,70 TL temyiz karar harcı, 397,80 TL temyiz başvuru harcı ve 100,00 Tl posta giderinin yatırılması için bir haftalık kesin süre verildiği, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, muhtıranın davalı vekiline usulüne uygun tebliği edildiği ancak belirtilen kesin süre içinde eksikliğin giderilmediği gerekçesiyle, 23/05/2022 karar tarihli ek karar ile davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Temyiz edenin verilen kesin süre içinde temyiz harcını tamamlamadığı bölge adliye mahkemesince saptanmış olup, bu nedenle ek karara ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan 23/05/2022 tarihli (davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair) ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan 23/05/2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36566, Karar No: 2017/6949, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36566 E.  ,  2017/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12256, Karar No: 2015/13718, Tarih: 22.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12256 E.  ,  2015/13718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin olduğunu, vekil edeni aleyhine konulan tüm hacizlerin 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin 11. fıkrasına aykırı bulunduğunu belirterek haciz işlemlerinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; takibe konu ilamın 6487 sayılı Yasa ile Değişik 6. maddesinin yürürlük tarihinden önce kesinleşmiş olması nedeniyle aynı maddenin 10. Fıkrasının açık hükmü gereğince geçici 6. maddenin 11. fıkrasındaki haczedilmezlik yasağının somut olaya uygulanamayacağı, şikayet tarihinden sonra hacizlerin kaldırılmış ve icra dosyasının kapanmış olması nedeniyle şikayetin konusuz kaldığı gerekçeleriyle talebin reddine karar verilmiş, hüküm; şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138.maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa

hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. ......... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Yukarıda açıklanan ..... Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı iptal kararından önceki yasal düzenlemeler kapsamında kamulaştımasız el atmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların icra takibine konu edilmesi ve el atma eyleminin 1983 yılından sonra olması halinde, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden önce ise; (5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasa’nın geçici 2. maddesindeki düzenlemelerde yalnızca kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminat alacakları haciz yasağı kapsamında bulunduğundan) İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra ise; 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile yapılan değişiklik gereği İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği kabul edilmekteydi.

Somut olayda; 03.12.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmadığından kamulaştırmasız elatmaya dayalı tazminat ilamlardan kaynaklı davalarda borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur.

Bu durumda, Mahkemece hacizlerin kaldırılması yönündeki şikayetin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta şikayet reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan Mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

Bu durumda, Mahkemece hacizlerin kaldırılması yönündeki şikayetin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta şikayet reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan Mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK' nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28158, Karar No: 2017/7064, Tarih: 20.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28158 E.  ,  2017/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu sebeple borçlu şirket yetkilisi olan sanığa Tebligat Kanunu'nda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle, tespit edilecek adresine yeniden usulüne uygun duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6676, Karar No: 2023/5638, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/6676 E.  ,  2023/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2291 E., 2023/73 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücreti talebi dışında reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/106 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri ve 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/2291 Esas, 2023/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, olayın intikal şekli ve süresinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdure beyanlarının aşamalarda birbiriyle çeliştiğine, dosyada mahkûmiyete yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine ve eylemler kabul edilse dahi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasının dosya kapsamıyla bağdaşmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Aşağıda dosya kapsamına yönelik yapılan genel değerlendirmede belirtilen açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, mağdurun, sanığın eylemlerine başladığı tarih olarak 5. sınıfa gittiği ve 11 yaşında olduğu tarihi belirttiği, yine mağdurun beyanlarında sanığın birden fazla eylemi olduğu ve eylemlerinin devam ettiği anlatımının bulunduğu, mağdurun beyanlarında 7.sınıfa geçtiğinde de eylemlerde bulunduğunu belirttiği, yaklaşık 1-2 ay kadar önce de üvey babasının cinsel organını ağzına almasını istediğine ilişkin okul rehberlik öğretmeni tarafından tutulan 25.01.2022 tarihli tutanak, yaklaşık bir ay öncede arkadaşının evlerine geleceğine, sanığın kendisini " eğer cinsel organımı ağzına almazsan arkadaşın bize gelemez " diye kendisini tehdit ettiğine, sanığın istediği eylemi gerçekleştirmediğine, iki hafta kadar önce annesi duştayken sanığın odasına geldiğine ve çıplak olduğuna, elini zorla cinsel organına dokundurttuğuna, cinsel organını okşatmaya başladığına ve sonrasında boşaldığına mağdur ...'in soruşturma aşamasında vermiş olduğu 26.01.2022 tarihli beyanı, 7. sınıfa geçtiğinde evde annesi yokken banyo yaptığı esnada sanığın aniden banyoya girip cinsel organına dokunduğuna, sanığın evde boxer ile gezdiğine, sanığın kendisine " cinsel organını almazsan arkadaşın bize gelemez " dediğine, kendisinin bunu yapmadığına, annesi duşta iken gelip elini aynı şekilde tutarak cinsel organını tutmuş olduğuna ve sanığın eline boşalmış olduğuna, sanığın daha sonra bunları kimseye anlatmayacaksın diye kendisini yine tehdit etmeye başladığına, kendisini, annesini öldürürüm dediğine, yurda veririm diye tehdit ettiğine ilişkin mağdur ...'in soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanı ile olayların gelişimi ve şekillenme tarzı yönünden benzer nitelikte olan kovuşturma aşamasında mahkememiz huzurunda vermiş olduğu beyanı karşısında mağdurun yaşı dikkate alındığında eylemler yönünden krolonojik sıralama ve zaman kavramı açısından farlılık olmasının mümkün bulunduğu, sanığın son eyleminin annesi duşta iken gerçekleştirmiş olduğu eylem olduğu kanaatine varılarak, sanığın son eylemini 2022 yılı Ocak Ayı içerisinde gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

Dosya Kapsamına İlişkin Yapılan Genel Değerlendirme

Okul öğrencilerinden olan mağdurun maruz kaldığı davranışlar ile ilgili okul idaresine gelen mesaj üzerine yapılan görüşmede; üvey babası olan sanığın kendisinin 5. Sınıfa gittiği zamanda vücudunun özel bölgeleri olarak tabir edilen göğüslerini ellediğine ve kendisine" sen istesende istemesende sana bunu yapacağım " dediğine, bunun yanında odasında yalnızken üvey babasının kendisinin yanına yattığına ve cinsel organını ellettiğine, eline boşaldığına, başka bir zamanda üvey babasının porno izlediğini ve kendisini azarlayarak bunu başkasına söylerse kendisini yurda ya da öz babasına verebileceklerini söyleyerek korkuttuğuna, cinsel istismara maruz kalma sürecinin haftada 4-5 kez yaşandığına, yaklaşık 1-2 ay kadar önce de üvey babasının cinsel organını ağzına almasını istediğine, kendisinin bunu yapmadığına, üvey babasının da kendisine " bunu yapmazsan arkadaşın eve gelemez " dediğine ancak yine de bunu gerçekleştirmediğine ilişkin okul rehberlik öğretmeni tarafından tutulan 25.01.2022 tarihli tutanak, mağdur tarafından arkadaşına gönderilen, " babam 5. sınıftan beri bana taciz edio ", " ona bunu anlattım, aşırı sinirlendi", tacizin ne olduğu sorusuna cevap olarak " özel yerlerini ellemek ", polise şikayet etmesini söylemelerine cevap olarak " koly değil işte " şeklinde konuşmaların yer aldığı mesajlaşma ekran görüntülerini içerir 25.01.2022 tarihli tutanak, sanık olan üvey babasının ilk eylemi 5. sınıfa yeni başladığında gerçekleştirdiğine, o zaman 11 yaşlarında olduğuna, o gün sanığın kendisine masaj yapıyor olduğuna ve sanığın ilk defa o gün masaj yapmaya başladığına, masaj yaparken kısa kollu tişörtünü sırtından yukarı doğru sıyırdığına ve bu sırada göğüslerini sıktıp okşadığına, bu eylemin yirmi ... kadar sürdüğüne, kendinin karşı gelmesi ve yapmaması gerektiğini söylemesi üzerine sanığın eylemine son verdiğine, elim çarptı diye açıklama yaptığına, daha sonrasında sanığın haftada dört veya beş kez göğüslerini ellemeye başladığına, bunu sütyenini çıkartıp elleriyle göğüslerine dokunuma şeklinde yaptığına, sanığın elini ittirmesine rağmen elini sürekli göğüslerine götürdüğüne, 6. sınıfın ikinci dönemine giderken annesinin evde banyoda olduğu sırada kendisi giyinikken sanığın altının çıplak olup cinsel organının gözüktüğü şekilde sanığın cinsel organına dokunmasını istediğine, kendisinin bunu istemediğine, bunun üzerine zorla elini eliyle tutarak cinsel organına doğru dokundurttuğuna, elini sıkıca tuttuğu için eylemin otuz ... kadar sürdüğüne, yaşananları annesine anlattığına ancak annesinin inanmadığına, annesine söylemesine rağmen sanığın eylemlerinin devam ettiğine, 6. sınıfa geçtiğinde ise sanığın daha da ileri giderek cinsel organına dokunmaya başladığına, sanığın parmağını cinsel organına sokmaya çalıştığına ancak kendisinin engel olduğuna, hem sanığın hem kendisinin üzerinde kıyafetler varken sanığın cinsel organını kendisinin cinsel organına sürttürdüğüne, bu eylemlerin sürekli devam ettiğine, daha sonra 7