muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9850, Karar No: 2014/2396, Tarih: 03.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9850 E.  ,  2014/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmemesinde gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine katılınmamış, sanık tarafından mağdurun zararının tazmin edilmesi söz konusu olmadığı halde mağdurun “100 TL zararı olduğuna, ancak herhangi bir şey istemediğine, zarar ve talebinin olmadığına” dair beyanı sanık lehine ödeme kabul edilerek sanığa verilen cezadan TCK.nın 168/2.maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından ve emanetin 2010/4134 sırasında kayıtlı “iki adet poşet ve iki adet karton kutu” ile ilgili zamanaşımı süresi içerisinde karar alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın Adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarih,957-112 karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu,aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı ve denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilmeyerek,5237 sayılı TCK'nın 58/6-7.maddeleri gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi,

2-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın kanında uyuşturucu madde bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesi Başkanlığından alınan 29.04.2010 tarihli rapor için yapılan 235 TL yargılama giderinin kovuşturmaya konu olan suçla ilgisi olmadığı halde sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

Hükümden “sanığın Adana 7.Asliye Ceza Mahkemesinden verilme, 17.03.2009 tarih, 2008/957 E.2009/112 K sayılı ilamı ile tekerrüre esas 100 gün hapis ve 2.000 TL para cezası mahkumiyeti olduğundan sanığın cezasının TCK 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve bu sürenin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/4.maddesi gereğince 1 yıl olarak uygulanmasına” ilişkin kısımların çıkarılmasına, sanık hakkında “TCK.nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5909, Karar No: 2020/7687, Tarih: 07.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/5909 E.  ,  2020/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 20/11/2019 tarihli ve 2019/9639 soruşturma, 2019/456 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2019 tarihli ve 2019/38803 soruşturma, 2019/4467 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/4126 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/03/2020 gün ve 94660652-105-16-1828-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2020 gün ve 2020/45717 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, müştekinin kendisini bilmediği bir numaradan arayan şahsın Yapı Kredi Bankasına ait kartların karışmış olabileceğini söyleyerek hesabında bulunan parayı vereceği hesaba yatırmasını söylediği, müştekinin de kendisine bildirilen hesap numarasına sekiz ayrı işlem yaparak gönderdiği toplamda 5.085,00 Türk lirası tutarındaki paranın 3.000,00 Türk liralık kısmının Türkiye İş Bankası .... ilinde bulunan .... nolu ATM'den çekildiğinin anlaşılması karşısında, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2019 tarihli ve 2019/4126 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10800, Karar No: 2025/1428, Tarih: 04.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10800 E.  ,  2025/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/817 E., 2024/1210 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/425 E., 2022/53 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Gebze ... ... Mahallesi hattında hareket memuru (kahya) olarak çalıştığını, çalışmasının 2004 aralık ayından 2013 aralık ayına kadar kesintisiz bir şekilde devam ettiğini, davalılardan şirket olan ... İnşaat Nakliyat Turz. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin sefer düzenlenecek olan hat üzerinde 6 araçlık ihale almakta olduğunu diğer davalılara bu hatları devrettiğini, talimatları davalı şirketten ve araç sahipleri ile şoförlerden aldığını, bahse konu minibüs hattında sürekli çalıştığını beyan ederek davalılar yanında geçen çalışma sürelerinin tespitini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduklarını, 5510 sayılı Kanun gereğince hizmet akdine tabi çalışmaları nedeni ile zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talepleri hariç olmak üzere dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurulması gerektiğini, Kuruma başvurunun dava şartı olduğunu, davacının böyle bir başvuruda bulunmadığını ifade ederek dava şartı oluşmadan açılan işbu davanın reddi gerektiğini ifade etmiş, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihlere göre 5 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş olduğundan, davanın reddi gerektiğini, davalı müvekkili Kurum kayıtlarında davacının çalıştığı iddia ettiği sürelere ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığını ifade ederek, Sayın Mahkemeden davanın reddini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Kocaeli Büyükşehir Belediyesi UKOME Şube Müdürlüğü 21.05.2014 tarihli (Gebze 3 İş 2013/529 E. sayılı dosya için) tarihli yazısında Gebze Arap ... Gençlik Caddesi... ve Küçük sanayi hatlarında 16.12.2013 tarihinden itibaren çalışan araçlarla ilgili liste verildiğini, bu listede B-1102 ve B-07 arasında 6 adet aracın ... İnşaat Nakliyat Turizm Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. uhdesinde çalıştığının sabit olduğunu, Malik listesi incelendiğinde de araç sayısından fazla malik olduğunun belli olduğunu, davacının mahalli tabirle kahya olarak çalıştığı dönem dava dilekçesinde iddia edildiğinin aksine hattı uhdesinde bulunduran şirkete ait olduğunu, hizmet bağının da bu şirketler olduğunu, diğer tüm malikler şirketin sözleşme ile kiracısı olduğunu, dava dilekçesine bakıldığı zaman hizmet akdininin 2013 aralığa kadar devam ettiğinin beyan edildiğini, Gebze 3. İş Mahkemesinin 2013/529 Esas sayılı dosyasının incelendiğinde görüleceği üzere davacının 11.08.2013 tarihinde dosyadaki davalılara kıdem tazminatı ve işçi alacakları ile ilgili davanın ikame edildiğini, bu dava da işten ayrıldığını açıkça beyan ettiği gibi 15.06.2013 tarihinde iş akdinin bittiğinin beyan edildiğini, hem kendi beyanı hem dava açılış tarihi itibari ile hizmet tespiti için 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Davanın kabulü ile

1-Davacının davalılar ..., ..., ...'e ait iş yerinde 01.12.2004-15.06.2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine,

2-Davalılar, ..., ... ve ... hakkında açılan dava geri alınmış olmakla bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının bu davalılara yönelik dava hakkının saklı tutulmasına,'' dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili, davalılar ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, resen araştırma ilkesi gereğinin yerine getirilmediğini, eksik araştırma ile karar verildiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık konusu; hizmet tespitine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, resen araştırma ilkesi gereğinin yerine getirilmediğini, eksik araştırma ile karar verildiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık konusu; hizmet tespitine ilişkindir.

1- Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10. (5510 sayılı Kanun’un m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların Mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.” Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir.İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

2- İşverenlik sıfatı, çalışmanın yapıldığı iddia edilen duraktaki otobüs/minibüs işletmecilerine ait olup, söz konusu işverenlere ayrı ayrı ek dava açılmaksızın davaya dahil edilip savunma ve delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

3- Dosya içerisinde bulunan, 10.01.2007 tarihli davalı ... ile Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Başkanlı'ğı ile ihale sonucunda 10 adet aracın, 10 yıl süre ile davalı şirkete kiralandığı, ve yine ... ile davalılar arasında 10.01.2007 tarihli araç kiralama sözleşmesinde sözleşmeye konu belirlenen araçların davalı şirkete işletme hakkını aylık ücret karşılığında 10 yıl süre ile devredildiği, davalıların sözleşmede belirtilen araçların sahibi oldukları, davacının Gebze-...- ... mahallesi halk otobüsü hareket hattında çalıştığını ve ücretini davalı şirketten ve araç sahiplerinden aldığını dava dilekçesinde dile getirdiği görülmüştür.

Bu anlamda davalı şirketin kira sözleşmesinde belirlenen işletme dönemlerinde, bu dönemler için sadece şirketin sorumlu olduğu gözetilmeli, davacının talebi dönemi içerisinde sorumlu olan iş verenler belirlenerek bu kişilere husumet yöneltilmeli, davacının talebe konu dönemde nerede çalıştığı, çalışma süresi ve şekli, davacının sorumlu olduğu araçların hangi araçlar olduğu ile bu araçların kim tarafından işletildiği, emir ve talimatları kimden aldığı, ücretinin kim tarafından ödendiği tanıklara açıklattırılmalı, davacıya hangi hatta/durakta çalıştığını açıklattırarak, talep edilen dönemde bu durakta çalışan kayıtlı şoförleri tespit edip dinlenilmeli, durakta kayıtlı otobüs/minibüs sahiplerinin beyanını almalı, otogarda çalışan olarak tespit edilip komşu iş yeri çalışanı sıfatıyla daha önce dinlenen tüm tanıkların hizmet cetvelleri (iş yeri adresini gösterir tescil bilgileri ile birlikte) ve vergi kayıtları celbedilerek beyanlarının sıhhati denetlenmeli, böylelikle, davacının dava konusu dönemde çalışma olgusu tereddütsüz şekilde ortaya konulmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13325, Karar No: 2016/423, Tarih: 18.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13325 E.  ,  2016/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı vekili, ... ilçesi ... köyünde bulunan 254 parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlı olduğunu, .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/572 D. İş sayılı dosyasında tespit edildiği üzere davalı ...'in dava konusu taşınmazın bir kısmına haksız olarak el attığını, el atılan taşınmazın 1. derece sit alanı içerisinde kaldığını ileri sürerek davalının 254 parsel sayılı taşınmaza el atmasının önlenmesine ve davalının el attığı alan üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın 1972 yılından ölümüne kadar muris babası tarafından her yıl Milli Emlak Müdürlüğü'ne ecrimisil ödenmek suretiyle narenciye ağaçları ekilerek kullanıldığını,1980 yılından itibaren ise dava konusu taşınmaz üzerine yaklaşık 600 adet narenciye ağacı dikmek suretiyle kendisinin kullandığını, ancak her yıl Mal Müdürlüğü'nün belirlediği ecrimisil bedelini ödediğini, ayrıca yetiştirdiği ağaçların toplam bedelinin kullandığı zemin değerinden fazla olduğunu, bu zamana kadar idarenin kendisine bahse konu taşınmazı kullanması için muvafakat verdiğini, davacı idarenin kötüniyetli olarak dava açtığını bildirip davanın reddini, davanın kabul edilmesi halinde ise taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin tarafına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı idarenin kayden maliki olduğu dava konusu 254 sayılı parseli, davalı tarafın 1970'li yıllardan beri kullanmasına ses çıkarmayarak ecrimisil aldığı, davacının eldeki davayı açmada iyi niyetli sayılamayacağı, 4721 sayılı TMK'nun 723. maddesi uyarınca davalının çekişmeli taşınmaz üzerine diktiği ağaçların gerçek değeri olan 78.080,00 TL'nin davalıya ödenmesi şartıyla davanın kabulü ile davalının çekişmeli taşınmaza el atmasının önlenmesine karar vermiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 254 sayılı parselin 24/11/1964 tarihinde davacı hazine adına kadastro çalışmaları sonucunda tescil edildiği, mahallinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen 02/02/2007 tarihli fen bilirkişi raporunda davalının çekişmeli taşınmazın 10.133,52 m2'sini kullandığının tespit edildiği, taşınmazın bir bölümünün hazineye ecrimisil ödenerek 1980 yılından beri ağaç dikmek suretiyle kendisi tarafından kullanıldığının davalının da kabulünde olduğuna göre, Mahkemece davalının çekişmeli taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, TMK’nun 729/1maddesinin yollamasıyla 723/3 maddesi " yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir" hükmünü içermektedir.

Somut olayda; davalının, davacıya 1980 yılından beri ecrimisil ödemek suretiyle çekişmeli taşınmazın bir bölümüne zilyet olduğu ve zilyetliğinin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı açıktır. Bu nedenle davalının iyiniyetli olmayan zilyet olduğunun kabulü gerekir. TMK'nun bu düzenlemesi karşısında kötüniyetli zilyet olan davalının ancak enkaz bedelini davacıdan isteyebileceği açıktır.

Hâl böyle olunca, mahkemece TMK 723/3 maddesi gereğince taşınmaz üzerindeki ağaçların enkaz bedelleri nazara alınarak bir karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile taşınmaz malikinin kötü niyetinden bahisle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6533, Karar No: 2006/7353, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6533 E.  ,  2006/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım MÜdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 12500 m2 olup bunun 1222,34 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürünün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.