muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12252, Karar No: 2024/18933, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12252 E.  ,  2024/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi

TARİHİ : 23.05.2024

EK KARAR TARİHİ : 07.06.2024

SAYISI : 2024/487 E., 2024/2360 K.

KATILAN : Mustafa Akarsu

SANIK : Devrim Zengin

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2024 tarihli ve 2024/487 Esas, 2024/2360 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2024/487 Esas, 2024/2360 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık vasisinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2024/2388, Karar No: 2025/1457, Tarih: 14.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2388 E.  ,  2025/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1019 E., 2024/1205 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/138 E., 2023/674 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının, Samsun 2. Noterliği'nin 19.12.2011 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme gereğince müvekkilinin yüklenici olarak inşaatı yaptığını ve sözleşmede kararlaştırılan davalıya kalan bodrum kat, 2 no'lu, zemin üzeri mimari yasal 3. kat, 13 no'lu bağımsız bölüm, 4. kat 14 ve 15 no'lu bağımsız bölüm, 5. kat 17 no'lu dubleks bağımsız bölümlerin davalıya teslim edildiğini, sözleşme gereğince diğer bağımsız bölümlerin müvekkiline kaldığını ancak davalının sözleşmeye aykırı davranarak taahhüt ettiği bağımsız bölümlerin tapuda devrini davacıya vermediğini, haksız olarak müvekkilini azlettiğini, davalının müvekkiline vermesi gereken 5. kat, 16 no'lu bağımsız bölümle ilgili Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/487 Esas ile açılan davada verilen bilirkişi raporunda dava konusu 16 no'lu bağımsız bölümün sözleşme gereğince müvekkiline ait olduğunun tespit edildiğini belirterek, 3653 ada, 14 parselde yapımı tamamlanan inşaattaki müvekkiline kalan bağımsız bölümlerin tespiti ile davalı adına kayıtlı bulunan 1, 2, 7, 8, 10, 11 no'lu daireler ve 15 no'lu bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini, talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında yapılan sözleşme gereğince davacı tarafın inşaata 20.08.2011 tarihinde başlayacağını ve 20.05.2013 tarihinde işi bitirip daireleri teslim edeceğini, inşaatın eksiksiz olarak tamamlanmasının ardından müvekkilinin de sözleşmede davacıya bırakılması taahhüt edilen bağımsız bölümlerin devrini yapacağını, ancak davacının 20.05.2013 tarihinde inşaatı bitirmediğini, müvekkilinin davalıya Samsun 2. Noterliği'nin 25.10.2013 tarihli ihtarnamesi ile süre verdiğini, ancak uygun süre içinde inşaat tamamlanmadığından müvekkilinin Samsun 2. Noterliği'nin 26.03.2014 tarihli, 7394 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile sözleşmeden döndüğünü davalıya bildirdiğini, müvekkilinin davacı aleyhine Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2013/63 Değişik İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırdığını, bu dosya ile davacının işi yarım bırakıp gittiğinin tespit edildiğini, müvekkilinin bu tespit dosyasına istinaden davacı aleyhine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik işler bedeli ve kira tazminatı alacağı davası açtığını ve mahkemece davanın kabul edildiğini, kararın kesinleştiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporları, müzekkere cevapları, İlkadım Belediyesi Encümeni'nin 25.06.2019 tarihli kararında, tapunun 3653 ada, 14 parseli üzerinde bulunan, 30.12.2010 tarihli, 690 sayılı yeni yapı inşaat ruhsatı, 12.10.2012 tarihli, 312 sayılı tadilat ruhsatı ile ... tarafından müteahhitliği yapılan 3 bodrum + zemin + 5 normal kat binaya 07.03.2019 tarih 1900 sayılı dilekçe ile yapı kullanma izin belgesi müracaatında bulunulduğunun, onaylı mimari uygulama projesi ile yerinde yapılan incelemede, 3. bodrum katta bulunan 1 nolu bağımsız bölüm deponun meskene dönüştürüldüğünün ve pencere açıldığının, asansörün 3. bodrum katta giriş kapısının bulunmadığının, bodrum kat merdiven alanının daraltıldığının, kapıcı dairesinin küçültülerek 2 no'lu bağımsız bölüme meskene eklendiğinin, bina merdiveninin çift kollu olması gerekirken tek kollu yapıldığının, bina arka cephesinde bulunan balkon ve merdiven sahanlıklarının büyütüldüğünün, bina girişinin küçültülerek 3 nolu bağımsız bölüme eklendiğinin, 16 no'lu bağımsız bölüm dubleks meskenin büyütüldüğünün ve teras alanının bir kısmının daireye dahil edildiğinin, bina çatısının yapılmadığının, binanın taşıyıcı sisteminin betonarme uygulama projelerine uygun olarak yapılmadığının, yangın dolaplarının ve yangın ikaz butonlarının yapılmadığının tespit edildiği ve bu aykırılıklar nedeniyle yapı kullanma izin belgesinin düzenlenmediğinin, bu hususlar göz önüne alınarak 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30. maddesine göre yapı kullanım izin belgesinin düzenlenemeyeceğinin belirtilmesi, İlkadım Belediye Başkanlığının 06.07.2023 tarihli müzekkere cevabında, dava konusu 3653 ada, 14 parselde bulunan taşınmaz ile alakalı proje ve eklerine aykırılıklar bulunduğunun, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 32. ve 42. maddesi hükümlerinin uygulandığının belirtilmesi karşısında, davacı yüklenicinin yapıyı sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Hukuk Muhakemeleri Kanununa aykırı bir şekilde iki kişi olacak şekilde görevlendirilen bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen raporun denetim ve hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu, mahallinde tekrar keşif yapılmak suretiyle yeni rapor tanzim edilmesi gerektiğini, İlkadım Belediye Başkanlığından gelen yazı cevabının hatalı olduğunu, müvekkilin inşaatını yaptığı binada gerekli aksaklıklar giderilirse yapı kullanım izin belgesi verilebileceğinin bilgi edinme kapsamında alınan cevapta belirtildiğini, ilk derece mahkemesinin hatalı bir müzekkere cevabına bağlı olarak hüküm kurmuş olduğunu, gerekçeli kararda davanın reddine ilişkin sıralanan sebeplerin tümünün hatalı olduğunu, müvekkilin davalıya ait arsaya bir bina inşa ettiğini, buna rağmen hiç bir gelir elde edemediğini, bu durumun hakkaniyete ve de iyiniyete aykırı olduğunu, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nca müvekkil hakkında imar kirliliğine sebep olma suçundan dolayı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini, bu sebeple müvekkilin yaptığı binanın yapı kullanım izninin davalının kusuru sebebiyle alınamamış olmasının, müvekkilin hiç bir hak edişi olmadığı anlamına gelemeyeceğini, davalının gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesini feshettiğini müvekkile hiç bir zaman bildirmediğini, taraflar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği müvekkile kalması gereken dairelerin davalı tarafından haksız bir şekilde satıldığı için tapu iptali ve tescili davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile reddine karar verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil ve bedel istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil ve bedel istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan dava konusu edilen altı adet bağımsız bölümden beş adetinin tapu iptali ve tescilinin, 11 no'lu bağımsız bölüm icra yoluyla satıldığı için bedelinin talep edildiği, yargılama devam ederken davacı vekili tarafından 05.07.2023 tarihli dilekçesi ile de 16 no.lu bağımsız bölüm için taleplerinden vazgeçtikleri dosya içeriği ile sabittir. Mahkemece, Belediyenin cevabi yazısına göre iskan ruhsatının alınamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya içeriğinden anlaşıldığına göre dava konusu olan ve tapu iptali ve tescil talep edilen beş adet bağımsız bölümün 3. kişilere satıldığı, davalı yüklenicinin söz konusu bağımsız bölümlere malik olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda tapu iptali ve tescil davasının görülebilmesi için tapu maliklerinin de davada yer alması gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş;

1) Dava konusu olan ve tapu iptali ve tescil davasına konu edilen dört adet bağımsız bölüm malikleri aleyhine işbu dava ile birleştirilmesi talepli tapu iptali ve tescil davasının açılmasını sağlayarak işbu dava ile birleştirilmesi,

2) İlgili Belediye Başkanlığına yeniden müzekkere yazılarak tadilat projesi ile imara aykırılığın giderilip giderilemeyeceğinin sorulması ve davacı yükleniciye imara aykırılıkların giderilmesi için süre verilmesi,

3-) Davacının dava konusu yaptığı 16 no.lu bağımsız bölümden feragat ettiği de dikkate alınarak zikredilen diğer eksikliklerin de tamamlanmasıyla karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14555, Karar No: 2020/8821, Tarih: 16.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14555 E.  ,  2020/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının yanında mala zarar verme suçundan da dava açıldığı halde, sadece hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma zuçlarından hüküm kurulduğu, mala zarar verme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulmayan mala zarar verme suçu ile ilgili olarak mahkemesince, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocukların eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte olmayan aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 143. maddesi uyarınca, tayin olunan cezanın en fazla üçte birine kadarına kadar artırım yapılabileceği gözetilmeden, takdiren ½ oranında artırım yapılması,

3-Fiili işlediği tarihte 12 yaşını doldurup, 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulurken TCK’nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Suça sürüklenen çocukların müştekinin iş yerinden çaldıkları cep telefonunu satmak için götürdükleri Hasan ALAK’ın, çocuklara 50 TL verdikten sonra, telefonları inceleyerek değerini belirleyeceğini söyleyerek çocukları tekrar geri gelmek üzere gönderdikten sonra müştekiye haber verdiği ve müştekinin telefonlarını teşhis ederek tamamen hasarsız olarak teslim aldığı ve kovuşturma aşamasında olay nedeni ile herhangi bir zararının bulunmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında, olayda uygulanma imkanı bulunmayan TCK’nın 168/2-4. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

5-Kabule göre de;

a-İddianamede, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 142/1-b. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, suça sürüklenen çocuklara aynı Kanun’un 142/2-h maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

5-Kabule göre de;

a-İddianamede, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 142/1-b. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, suça sürüklenen çocuklara aynı Kanun’un 142/2-h maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b-Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 5 yıl yerine, 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 16/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14409, Karar No: 2021/2567, Tarih: 08.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14409 E.  ,  2021/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasındaki itirazın davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın idari yargının görevli olması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko sigorta poliçesiyle sigortalı olan ... ... ait aracın 31.12.2010 tarihinde 19 Mayıs Bulvarında ilerlerken köprünün kapatılmış olmasına rağmen yol bölümünde yeterince işaretleme olmadığından dolayı bordür taşına çarptığını ve araçta hasar meydana geldiğini, 3.915,60 TL hasarın davacı ... şirketince sigortalıya ödendiğini, olay yerinde yapılan incelemede yolun bakım ve onarımından sorumlu olan kurum ve kuruluşlar tarafından yeterince işaretleme yapılmadığının, sürücüleri uyarıcı ışıklı cihazların faal olmadığının, olay yeri ilerisine sürücülerin geliş istikametine göre uyarıca levhaların konulmadığının ve sürücülerin yolu yeterince göremediğinin tespit edildiğini, davalının Karayolları Trafik Kanununun 10. maddesine göre belirtilen hususları yerine getirmekle görevli olduğunu, ödenmiş hasar için davalı aleyhine Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2011/3176 sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, gider avansı yatırılmaması sebebiyle dava dilekçesi davalıya tebliğ edilemediğinden yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 17/06/2020 tarihli 2019/3879 E. 2020/3605 K. sayılı ilamında özetle “...Mahkemece; davacının gider avansını yatırmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Tamamlanabilir dava şartı olan eksik gider avansının tamamlanması için davacıya süre verilmediği görülmüştür. Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca; Mahkemece, davacı vekiline dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamak, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermek suretiyle kesin süre verilmesi ve kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da açıkça yazması gerekirken, kesin süre verilmeden doğrudan gider avansı eksik olduğundan davanın reddi isabetli görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.''şeklinde karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ... şirketine kasko sigortası ile sigortalı aracın seyir halinde iken köprünün kapatılmış olmasına rağmen yol bölümünde yeterince işaretleme olmadığından dolayı sigortalı aracın bordür taşına çarpması neticesinde araçta oluştuğu öne sürülen ve sigorta şirketince ödenen maddi hasarın zarar sorumlusu olan Büyükşehir Belediyesinden rücuen tahsili istemiyle açılmıştır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 1. maddesi Kanunun amacının karayollarında can ve mal güvenliği bakımından trafik düzenini sağlayacak ve trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri belirtmek olduğu; 10. maddesinde yapım ve bakımdan sorumlu olduğu yolları, trafik düzenini ve güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmanın gerekli görülen kavşaklara ve yerlere trafik işaretleri, işaret levhaları koymak ve yer işaretleri yapmanın belediye trafik birimlerinin görev ve yetkileri arasında olduğu belirtilmiştir.

Davalı ... kent ana caddelerinin bakım ve onarımından sorumludur. 2918 Sayılı Kanunun 10. maddesi ve davanın da rücu davası olduğu gözetilerek, Dairemizce de benimsendiği üzere, davalı hakkındaki davanın adli yargı da görülmesi gerekirken davanın esasının çözümlenmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/510, Karar No: 2018/3522, Tarih: 18.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/510 E.  ,  2018/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’yı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığına ilişkin cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşmalı incelemedeki ve temyiz dilekçesindeki meşru müdafaanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Beyoba Beldesinde kahvehane işleten maktûlün izinsiz hint keneviri ektiği için kendisini ihbar eden sanığa uzun süredir kızgın olduğu, bu nedenle aynı yerde kahvehanesi olan ... isimli şahsı öldürmesi veya iş yerini yakması için uzun süredir sanığa baskı uyguladığı, son gün akşam saatlerinde evinin önüne gidip "bu işi bugün bitireceğiz" diyerek ısrar ettiği, talebini kabul etmeyen sanığı sıkıştırmaya devam ettiği, kendisine ve kız kardeşine sövdüğü, sanığın direnç göstermesi üzerine tokatladığı, küfürlerine devam etmesi üzerine evine giren sanığın içeriden aldığı av tüfeği ile dışarıya çıkıp yakın mesafeden ateş ederek maktûlü öldürdüğü olayda,

1- Maktûlden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin nitelik ve derecesi ile devamlılığı karşısında, TCK’nun 81 ve haksız tahrik nedeniyle 12 yıl ile 18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 29/1. maddeleri uyarınca üst sınıra yakın bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, cezanın üst sınırdan belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 18/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 20/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.