muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31160, Karar No: 2016/5272, Tarih: 08.03.2016

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanığı ... “sabah 8'de başlıyorduk, yaz döneminde akşam 20:30-21'e kadar çalışıyorduk, kış döneminde akşam 19-19:30 saatleri arasında çalışıyorduk,” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı tanığı ...'un davalı ile davası Dairemiz tarafından tespit edilememiştir. Davacı tanıklarından ... ise kendi beyanından da anlaşılacağı üzere davalı ile arasında dava bulunmakta olup “çalışma saatlerimiz sabah 8'de işe başlardık, kışın 19'a kadar, yazın da 21'e kadar haftanın 6 günü çalışıyorduk, pazar günleri de bazen çalışıyorduk,” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı tanığı YILMAZ, davacının fazla mesai ücretinde hesaba esas alınan dönem içinde 2008 yılına kadar görgüye dayalı bilgiye sahiptir. Bu durumda, davacının fazla mesai hesabına esas dönem içinde 2008 yılı sonuna kadar haftada 18 saat fazla mesai yaptığı şeklindeki hesaplama davacı tanığının beyanına göre yerinde ise de, davacı asılın, İstanbul 1. İş Mahkemesi'nin 2012/490 Esas sayılı dosyasında tanık sıfatı ile verdiği ifadesi davacıyı bağlar. Davacı asıl, tanık sıfatı ile verdiği ifadesinde “yaz aylarında 08:00-21:00 kışın 08:00-19:00 arasında çalılşırdık” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacının yaz -kış ayrımı yapılmadan sürekli 08:00-21:00 saatleri arasında 2,5 saat ara dinlenmesi vererek çalıştığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Oysa davacı asılın şahit sıfatı ile verdiği beyanına göre kışın saat 19:00'da işi bıraktığı anlaşılmaktadır. Bu nedenler ile, 2008 yılının sonuna kadar yapılan hesaplama açısından, yaz ayları için değiştirilecek bir husus yok ise de, kış aylarında davacının 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmalıdır.

2009 yılı ve sonrası dönem için ise, bu döneme ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi olan tek davacı tanığı NİHAT'ın davalı ile davası bulunduğundan, Dairemizin 2013/8895 Esas sayılı ilamı ile evvelce benzer işte çalışan bir başka davacı için tespit edildiği üzere davacının haftada 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmalıdır.

2009 yılı ve sonrası dönem için ise, bu döneme ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi olan tek davacı tanığı NİHAT'ın davalı ile davası bulunduğundan, Dairemizin 2013/8895 Esas sayılı ilamı ile evvelce benzer işte çalışan bir başka davacı için tespit edildiği üzere davacının haftada 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmalıdır.

4-Dava dilekçesinde davacının Ocak, Şubat, Mart, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı belirtilmiştir. Yukarda belirtilen şekilde fazla mesai hesaplamasının yapılması esnasında, taleple bağlılık kapsamında dava dilekçesindeki bu beyanlar da gözetilmelidir.

Dava dilekçesindeki bu beyanları ve talebi aşar şekilde fazla mesai hesaplanması hatalıdır.

5- Dava dilekçesi belirsiz alacak davası olduğu belirtilmeksizin kısmi dava şeklinde açılmıştır. Islah dilekçesinde bu dilekçenin “bedel artırım dilekçesi” olduğu belirtilerek kıdem tazminatı hariç diğer alacaklara dava tarihinden itibaren faiz istenmiş ise de ıslah dilekçesi ile dava türü değiştirmek mümkün değildir. Bu nedenle, talep artırım dilekçesi adı ile verilen dilekçenin ıslah dilekçesi olarak kabulü ve kıdem tazminatı dışındaki alacakların ıslah ile artırılan kısımlarına ıslah harç tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

6-Fazla mesai ücretinin ve yıllık izin ücretinin net miktarlarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerekir. Bilirkişi raporundan ise, ne gibi kesintiler yapıldığı, belirtilen bu kesintilerin yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Bilirkişi raporu bu açıdan denetlenememektedir. Bu bilirkişi raporunun esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

7-Davalılardan ... Şirketi son işveren olmadığından, ihbar tazminatından ve yıllık izinden sorumlu tutulamaz. Ücret, asgari geçim indirimi ve fazla mesai ücreti alacakları ise hesaplandıkları dönem itibari ile zaten davacının ... Şirketi nezdinde geçen hizmet süresine ilişkin değil, daha sonrasına ilişkindir. O halde, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarından, davalı ... Şirketi'ni de sorumlu tutar şekilde müşterek -müteselsil sorumluluğa karar verilmesi hatalıdır.

8-Alt işverenler, kıdem tazminatından, kendilerine yapılan işyeri devri nedeniile devreden önceki hizmet süresi ile işçinin kendi yanlarında çalıştıkları süre toplamından ve işçinin kendi bünyelerindeki çalışmasının sona erdiği tarihte geçerli ücret meblağı ve kıdem tazminatı tavanı ile sınırlı olarak sorumludurlar.

Davalılardan ... Şirketi'nin sorumlu olduğu kıdem tazminatının hesabında, davacının ... Şirketindeki çalışmasının 2007 yılı Mart ayında son bulduğu gözetilmeksizin, 2007 yılı Mart ayındaki kıdem tazminatı tavanını aşan ücret miktarı üzerinden hesaplanan kıdem tazminatına davalı ... Şirketi'nin mahkum edilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Davalılardan ... Şirketi'nin sorumlu olduğu kıdem tazminatının hesabında, davacının ... Şirketindeki çalışmasının 2007 yılı Mart ayında son bulduğu gözetilmeksizin, 2007 yılı Mart ayındaki kıdem tazminatı tavanını aşan ücret miktarı üzerinden hesaplanan kıdem tazminatına davalı ... Şirketi'nin mahkum edilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4036, Karar No: 2012/24632, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4036 E.  ,  2012/24632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yönetimlerindeki araçlarla seyir halinde olan ve olay yeri olan dört kollu ışık kontrollü kavşakta, kavşak içinde otoları çarpışan katılan-sanık ...'ın da sanık ...'un da kendilerinin yeşil ışıkta geçtiğini iddia ettikleri olayda görgü tanığı olan ve katılanın aracında yolcu olarak bulunup soruşturma aşamasında kolluktaki beyanlarında katılanın yeşil ışıkta geçtiği yolunda beyanda bulunan ve mahkemece yapılan araştırmada adresinden ayrıldığı ve yeni adresinin bilinmediği kolluk tutanağı ile tespit edilen ...'ın adrese dayalı nüfus kayıt sisteminden ve GSM şirketlerinden yeni adresi araştırılıp dinlenmesine çalışılması; dinlenmesi için herhangi bir girişimde bulunulmayan diğer tanık ...'ın tanık olarak çağrılıp dinlenmesi ve sonrasında trafik kolluğunca tutulan kaza tespit tutanağında kusur tesbiti bulunmayan olayda tarafların kusur durumunun tesbitine yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21995, Karar No: 2014/14148, Tarih: 04.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21995 E.  ,  2014/14148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2009/199-2013/300

H.. H.. ile KDM Tarım ve Hayvansal Ürünler San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının reddine dair Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.05.2013 gün ve 199/300 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı H.. H.. vekili, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alana davalı tarafından iskele vs. yapmak sureti ile işgal ve müdahalede bulunulduğunu, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını açıklayarak dava konusu taşınmaza davalının müdahalesinin men-i ile taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların kal-ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili: davalı şirket tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alana hiçbir müdahalede bulunulmadığını, dava konusu yerdeki iskele ve diğer imalatların davalı şirket tarafından inşa edilmediğini, kaldı ki söz konusu imalatların Kıyı Kanunu'nun 6/IV-a,b maddelerinde belirtilen yapılardan olması nedeni ile yıkımına ilişkin taleplerin hukuka aykırı olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan tescil harici yerde 29.04.2010 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen ağ deposu, B harfi ile gösterilen tuvalet, C harfi ile gösterilen işçi kulubesi, D harfi ile gösterilen ahşap kulübe yönünden davalının yapmış olduğu müdahalenin men-i ile belirtilen yapıların kal-ine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu alandaki yapıların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve davalının dava konusu taşınmaza ağ deposu, işçi kulubesi vs koymak sureti ile müdahalede bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermeye ve uyuşmazlığı çözmeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı H.. H.. vekili, dava dilekçesinde dava konusu taşınmazı ada/parsel/pafta olarak açıklamamış ise de, 09.04.2010 tarihinde mahallinde yapılan keşifte fen bilirkişinin kadastro paftasını uygulaması neticesinde kıyı kenar çizgisi paftasının L..- c..-d4d olduğu belirlenmiş, İzmir Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'nün 12.04.2010 tarihli yazısında, dava konusu L..c-0.D nolu paftaya ilişkin kıyı kenar çizgisi bulunmadığı bildirilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı

Hemen belirtilmelidir ki; 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 13.03.1972 tarih 1970/7 -1972/4 esas karar nolu ve 28.11.1997 tarih 1996/5 – 1997/3 karar nolu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları'nda kıyı, kıyı çizgisi ve kıyı kenar çizgisi kavramlarının bilimsel tanımlamaları yapılmış, hukuksal özellikleri ve işlevi belirlenmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda, yukarıda açıklanan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda ve 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesinde öngörüldüğü şekilde oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekmiş olup keşifte hazır bulunan Jeoloji Mühendisleri tarafından düzenlenen 29.04.2010 havale tarihli raporda, '' muhtemel'' kıyı kenar çizgisi belirlenerek, dava konusu taşınmazın deniz tarafında kaldığı belirtilmiştir. Ne var ki; kıyı kenar çizgisini olasılıklı olarak belirleyen bilirkişi raporundan hareketle karar verilmesi isabetli değildir.

Hal böyle olunca; yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre oluşturulan Bilirkişi Heyeti( daha önce iş bu dosyada görev almayan) vasıtası ile kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, kıyı kenar çizgisinin net bir şekilde belirlenerek dava konusu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının renkli olarak krokide gösterilmesi ayrıca davalı vekilinin beyanları da nazara alınarak dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların ''kıyıda ne gibi muhtesatların yapılacağı ve prosedörü'' hususunu düzenleyen 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında değerlendirilmesi bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/468, Karar No: 2018/2591, Tarih: 15.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/468 E.  ,  2018/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... İl Sağlık Müdürlüğüne ait davalı ... şirketi tarafından sigortalı bulunan 71 ER 205 plakalı ambulans ile ... plakalı TIR'ın 17.02.2012 tarihinde trafik kazasına karıştıklarını, kazanın davalı ... şirketine ihbar edildiğini ekspertiz raporu ile aracın perte ayrıldığının belirlendiğini, aracın perte ayrılması nedeni ile poliçe limiti olan 147.000,00 TL'nin ödenmesi gerekirken sigorta şirketinin davacı kuruma 72.858,00 TL ödeme yaptığını belirterek ödenmeyen 74.142,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; kazanın şirkete ihbar edilmesi üzerine ekspertiz incelemesi yaptırıldığını, aracın tamirinin ekonomik olmaması nedeni ile pert işlemine tabi tutulduğunu, yapılan piyasa araştırmasına göre aracın kaza tarihindeki ikinci el rayiç değerinin 52.000,00 TL olduğu sovtaj bedelinin 10.400,00 TL olduğu bu bedelin tenzil edilerek 41.600,00 TL araç hasarı 31.258,00 TL araç donanımı olmak üzere toplam 72.858,00 TL sigortalıya ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece; iddia, savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; tespit edilen gerçek zararın davacıya ödenmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davaya konu kaza nedeniyle ambulans içerisinde bulunan araca özgü donanımın da hasar gördüğünü iddia etmiştir. Aracın kasko sigorta poliçesinin incelenmesinde, araç bedelinin 52.000,00 TL, donanım bedelinin 85.000,00 TL diğer adı altında güvence altına alınan malzeme bedelinin de 10.000,00 TL olarak teminat altına alındığı görülmüştür. Dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı da toplam kasko sigorta bedeli olan 147.000,00 TL'den ödeme yapıldıktan sonra kalan 74.142,00 TL'dir. Davalı ... şirketi tarafından 07.06.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre aracın tamirinin ekonomik olmadığı anlaşılmış aracın rayiç bedeli olan 52.000,00 TL'den sovtaj değeri olan 10.400,00 TL mahsup edilmiş, araç donanımı için 31.258,00 TL olmak üzere toplam 72.858,00 TL ödeme yapılmıştır. 18.05.2012 tarihli 25 kalem malzemeye ilişkin tutanak incelendiğinde, malzemenin kurum personeli tarafından sağlam olarak alındığında tereddüt yoktur. Yine aynı tarihli 15 kalem malzemeye ilişkin tutanak incelendiğinde ise; malzemenin çalışıp çalışmadığı belli olmadan teslim alındığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafça bu malzemelerle ilgili bilirkişi incelemesine dayanıldığına göre, mahkemece 15 adet malzeme için bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken hasara uğradığına dair belge olmaması nedeniyle malzeme bedelinin talep edilemeyeceğine karar verilmesi doğru değildir. Kasko poliçesinde diğer adı altında güvence altına alınan donanıma ilişkin de mahkemece bir inceleme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinden donanım hasarına ilişkin delillerini bildirmesi istenerek 15 kalem malzeme ve diğer adı altında güvence altına alınan donanımda meydana gelen hasarın belirlenmesi için tıbbi malzemeler konusunda uzman bilirkişiden keşif yapılmak suretiyle rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14657, Karar No: 2013/8476, Tarih: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14657 E.  ,  2013/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;  Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1011 parsel sayılı taşınmazdaki 105/528 payın miras bırakan H.G.tarafından 08.09.1989 tarihli akitle, 756 parsel sayılı taşınmazın da 07.03.1988 tarihli akitle davalı S..G.'na satış suretiyle devredildiği görülmektedir.

Davacılar, miras bırakan tarafından davalı oğluna yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalı satışın gerçek olduğunu murisin davacılara da kazandırmalarda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (TBK'nin 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.