muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4228, Karar No: 2018/10645, Tarih: 25.10.2018

. arasında 28.06.2012 tarihli belirsiz süreli protokol imzalandığını, ancak bu protokolün ... Belediyesi tarafından gönderilen 26.03.2015 tarihli yazı ile tek taraflı olarak feshedildiğini, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin tarafına ait olup davacı şirketin dava konusu taşınmaz üzerinde herhangi bir hakkı ve tasarrufunun bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davalı Türkiye Diyanet İşleri Vakfı ... Şubesi'ne karşı açılan davanın hukuki yarar yokluğundan ,diğer davalı ... Belediyesi'ne karşı açılan davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bilindiği gibi tespit davasının konusunu bir hukuki ilişki oluşturabilir. Tespit davasının dinlenebilmesi için davacının bir hakkı veya hukuki durumunun hali hazır bir tehlike ile ciddi bir biçimde tehdit edilmiş olması bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt veya belirsizlik içinde bulunması bu hususun davacı için bir zarar doğurabilecek nitelikte olması gerekir.Davaya dayanak 01.07.2012 başlangıç tarihli 10 yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı Türkiye Diyanet Vakfı ... Şubesi tarafından dava konusu kiralanan taşınmazın belediye taziye evine dönüştürüleceğinden bahisle tahliyesi gerektiğine ilişkin ihtaratın davacıya bildirilmesi üzerine, davacı tarafından kiracılık sıfatının tespiti amacıyla dava açılmıştır. Yukarıda belirtilen açıklamalar karşısında, tespit davasının açıldığı tarihte davacının hukuken korunmaya muhtaç durumda olduğu ve dava açmakta hukuki yararının bulunduğu kabul edilmelidir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın maliki olması nedeniyle davalılardan ... Belediyesi'ne karşı da husumet yöneltilebileceği ve dosyada bulunan protokol kapsamından, ... Belediye Meclisi tarafından Diyanet İşleri Başkanlığı'na verilen, 02.10.2006 tarih ve 2006/9 sayılı tahsis ve kiralamaya ilişkin kararın kaldırılıp kaldırılmadığının da üzerinde durulmak suretiyle değerlendirme yapılarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/513, Karar No: 2025/1954, Tarih: 13.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/513 E.  ,  2025/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/531 E., 2023/671 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı... İletişim ... Emlak Pazarlama ve İnşaat Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin asıl işveren... İletişimin alt işveren ...'in işletmesinin yaptığı Kompak Alüminyum korkuluk işlerinde işçi olarak çalıştığını, 05.01.2016 tarihinde 17:45 civarında... İnşaatta camlara silikon ve fitil taktığını, müvekkilinin işinin bittiğini, işyerinden ayrılacağı esnada, arkadaşı ... ile birlikte çalıştıkları yerde hava karardığı ve elektrik bulunmadığı için telefonlarının ışıklarını yakarak işyerinden ayrılmak istediğini, müvekkilinin arkadaşı ... telefonun ışığını yaktığı esnada asansörün kapısı da olmadığı için müvekkilinin 5. kattan asansör boşluğuna düşerek iş kazası geçirdiğini, iş kazası sonucu bir çok operasyon geçirdiğini, müvekkilinin üzerine düşen dikkat ve özeni göstermiş olmasına rağmen işyerinde iş sağlığı ve güvenliği kurallarına uygulanmadığı için işbu iş kazasının meydana geldiğini, davalı işverence inşaat aydınlatma sistemi kurulmadığını ve asansör kapısının da mevcut olmadığını belirterek 25.141,54 TL maddi tazminat ile 80.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının malüliyeti olmadığını, Kurumda iş kazası tahkikat dosyası dahi açılmadığını, kazanın akşam geç saatlerde karanlık bir saatte yaşandığını, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, kazazede müvekkilinin işçisi olmadığını, kazanın yaşanmasında işveren ... ve işçinin ağır kusurlarının sebebiyet verdiğini, davacının ayağında kırık dışında başkaca bir yara almadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı öncesi verilen 22.05.2018 tarih 2016/883 Esas, 2018/470 Karar sayılı ilamı ile Kocatepe SGM'nin sağlık kurulu raporunda %3, YSK'nın raporunda %3 sürekli iş göremezlik derecesi belirlendiği, birbirini teyit eden 20.04.2017, 25.11.2017 tarihli kusur raporlarında davalı asıl işveren...... Şti'.nin %50, ihbar olunan alt işveren ... Alüminyum ünvanlı ...'in %30, davacının %30 oranında kusurlu olduğu, davacının maddi ve manevi zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 25.141,54 TL maddi tazminatın, 4.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı... İletişim Sar. Emlak Paz.ve İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Mahkemece davalı şirketin müteahhitliğini yaptığı inşaatın alüminyum korkuluk, pencere montaj işlerinin Kompak Alüminyum - ... tarafından üstlenildiği, davacının da diğer davalı ...'in işçisi olarak bu işte çalıştığı, 05.01.2016 tarihinde davacının 5. kat asansör boşluğundan aşağı düştüğü, %3 oranında malul kalacak şekilde yaralandığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, inşaatta asansör boşluğu gibi tehlike arzeden noktalara uyarı levhaları koymaması, aydınlatma sistemi kurmaması, asansör boşluğunun önünü korkulukla kapatmaması, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilip verilmediğini kontrol etmeme nedenlerine dayalı olarak davalı şirkete verilen kusur oranının oluşa uygun olduğu, davalının istinafının yerinde olmadığı, olay tarihi, davacının maluliyet oranı, olayın özelliği, kusur durumu, tarafların ekonomik durumları dikkate alındığında manevi tazminat miktarının makul takdir edildiği, taraf vekillerinin istinafının yerinde olmadığı, maddi tazminat hesabında hata olmadığı, HMK’nın 355. maddesi uyarınca davalı şirket vekilinin süre tutum dilekçesi ile istinaf yoluna başvurduğu, gerekçeli istinaf başvurusu süresinde olmadığından kamu düzeni açısından yapılan incelemede mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, anlaşıldığından tarafların yerinde görülmeyen istinaf başvurularının HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Kararına davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde dairemiz 04.04.2023 tarih 2022/2516 Esas 2023/3639 Karar sayılı kararıyla;" Somut olayda, davacının 05.01.2016 tarihinde iş kazasına uğramadan önceki süreçte Türk Futbol Fedarasyonu ile Gençlik Spor Genel Müdürlüğünden getirilen kayıtlara göre lisanlı sporcu olduğu, iş kazasına uğramasından sonraki süreçte ise uğradığı sürekli iş göremezlik kapsamında spor faaliyetlerine devam edemediğinin anlaşıldığı, iş kazası nedeniyle geçici iş göremezlik süresi ve sürekli iş göremezlik oranı olarak belirlenen %3 düzeyindeki kayıp, hükme esas alınan kusur raporuna göre davalı asıl işveren şirketin %50, davalı alt işveren firmanın %30 kusuru yanında, davacının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu gözetildiğinde mahkemece 80.000,00 TL'lik maddi tazminat isteminden hüküm altına alınan 4.000,00 TL tutarındaki tazminatın bariz biçimde çok az miktarda olduğu anlaşılmaktadır.

" gerekçeleriyle bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda;"...Davacının manevi tazminat talebine ilişkin yapılan değerlendirme sonucunda ise kaza tarihi, kazanın oluş şekli, davalıların sorumlu olduğu % 80 kusur oranı, davacının % 20 oranındaki müterafik kusuru, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının % 3 olarak belirlenen maluliyet oranı, kaza tarihi, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı içtihatı birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları nazara alındığında 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi..." gerekçesiyle;

"1-Maddi tazminat alacağı talebinin kabulü ile 25.141,54 TL’nin 05.01.2016 olay tarihinden yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

2-Manevi tazminat alacağı talebinin kısmen kabulü ile takdiren 15.000,00 TL’nin 25.04.2014 olay tarihinden yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

Manevi tazminat alacağı talebine yönelik fazla istemin reddine,.." şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı... İletişim ... Emlak Pazarlama ve İnşaat Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminatın fahiş miktarda fazla takdir edildiğini iddia ederek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı... İletişim ... Emlak Pazarlama ve İnşaat Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminatın fahiş miktarda fazla takdir edildiğini iddia ederek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52, 54, 55 ve 417. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19 ve 21. maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'u hükümleri.

3. Değerlendirme

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı aleyhine hükmolunan manevi tazminat tutarlarının İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28839, Karar No: 2012/13590, Tarih: 24.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28839 E.  ,  2012/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. TTK.’nun 544. maddesi gereğince limited şirketlerde şirketin unvanı ile birlikte yetkilinin imzasının bulunması gerekir. Ayrıca, aynı yasanın 322. maddesine göre de şirket namına imza salahiyeti olanlar şirket unvanını tam olarak ilave etmeye mecburdurlar.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan 05.10.2007 tarihli sözleşmenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içerdiği tartışmasızdır. Diğer yandan söz konusu sözleşmenin borçlu tarafından imzalandığı, borçlunun kabulündedir. Her ne kadar borçlu, sözleşmeyi Batı Enerji İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. adına imzaladığını itirazında belirtmiş ve mahkemece bu yönde karar verilmiş ise de, sözleşmede adı geçen şirketin unvanı tam olarak yer almadığı gibi, sözleşme tarihinde borçlunun, anılan şirketin yetkilisi olmadığı Ankara Ticaret Odası Ticaret Sicil Memurluğunun 06.09.2011 tarihli yazısından anlaşılmakla, yukarıda belirtilen kurallar ışığında anılan şirketin borçtan sorumlu olduğu sonucuna varılamaz. Bu durumda borçlu, dayanak sözleşmeyi imzalamakla borçtan şahsen sorumlu olduğundan mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/273, Karar No: 2021/2788, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/273 E.  ,  2021/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... yönünden kurulan 1000 TL adli para cezasından ibaret hükmün miktar itibarıyla kesin olduğu ve nitekim mahkemece sanığa cezaevinde yapılan tebligat üzerine kesinleştirildiği, bu karara karşı temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususta ayrıca temyizin reddine karar verilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Suçtan zarar gören kurumun, katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmesi karşısında, CMK'nin 260/1. maddesi kapsamında hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı,

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla,

O yer Cumhuriyet savcısı ile suçtan zarar gören kurum vekilinin TEMYİZ nedenlerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12905, Karar No: 2008/3070, Tarih: 12.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12905 E.  ,  2008/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2007

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, akit tarihinde ilerlemiş yaşı ve işitmeyen kulağı nedeniyle ehliyetsiz olan miras bırakanları M.. Ç..ın 5 parsel 10 nolu bağımsız bölümü, K..G..’e 1989 tarihinde vasiyet etmiş olmasına rağmen muvazaalı olarak çıplak mülkiyetinin davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, K..G..dışındaki davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığını, satışın gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 17.8.2007 tarihli adli tıp raporu ile akit tarihinde murisin fiil ehliyetinin tam olduğu ve muvazaa olgusunun da kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden çekişme konusu 5 parselle, 10 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetinin miras bırakan tarafından. 29.6.2001 tarihli akitle, satış suretiyle davalı H..N..Ç...’ya temlik edildiği, davacılar tarafından işlemin miras bırakanın ehliyetsizliği nedeniyle geçersiz olup, ayrıca mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki davanın açıldığı, mahkemece de adli tıp raporu ile akit tarihinde murisin hukuki ehliyetinin tam olduğu ve muvazaa olgusunun da kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

M...işlem tarihinde hukuki ehliyetinin bulunduğu adli tıp raporu ile belirlenmiş olup, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, muris muvazaası ile ilgili temyize gelince; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme (satış), tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

O halde, yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları gereğince delillerinin toplanması, gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, yazılı ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, miras bırakanın temlikteki amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 12.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2229, Karar No: 2017/2467, Tarih: 03.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2229 E.  ,  2017/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 yılı için: Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

2008 yılı için: Karar verilmesine yer olmadığına

I- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen "karar verilmesine yer olmadığına" dair kararın, CMK'nun 223. maddesine göre hüküm niteliğinde olmadığı ve temyiz niteliği bulunmadığı anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

17.03.2009 tarihli iddianame ile 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da kamu davası açıldığı, ancak bozma öncesi kurulan hükümde bu suça ilişkin herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.