muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/37447, Karar No: 2017/2748, Tarih: 02.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37447 E.  ,  2017/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 539 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan patara sitesi C2-3 Blok 35 numaralı bağımsız bölümü 7.3.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 20.1.2009 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 5.000 TL. eksik ifa yönünden 18.000 TL. olmak üzere toplam 23.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 23.000,00 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren, 6.939,00 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte toplam 29.939,00 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 7.3.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 20.1.2009 tarihinde teslim edildiği ve 23.7.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 7.3.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 20.1.2009 tarihinde teslim edildiği ve 23.7.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 511,28 TL harcın istek halinde davalı ... Konut A.Ş.'ye, 511,28 TL harcın diğer davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18413, Karar No: 2012/273, Tarih: 16.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/18413 E.  ,  2012/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylıklarından .... kesintisi yapılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile faiziyle davacıya geri ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, davacının, yaşlılık aylığından sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile, yapılan kesintinin, faiziyle birlikte, davacıya geri ödenmesi istemine ilişkindir.

Davacının, hayvan ticareti faaliyetinden dolayı, 01.01.1975 -01.01.1981, 20.03.1982-26.12.1984 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 30.06.1997-31.12.1998 tarihleri arasında, .... olarak yaptığı faaliyeti nedeniyle, vergiye kayıtlı olduğu, Kurumun ..... kesilmesine esas teşkil eden kaydın ise, .... 26.01.1973’de başlayan ve 17.06.2008 tarihinde sona eren kayıt olduğu, bu kayda esas faaliyetin ise, canlı hayvan alım satımı faaliyeti olduğu, ..... faaliyetinde dolayı, 26.03.1978 tarihinde başlayan kaydının, 07.12.1999 tarihinde sona erdiği anlaşılmaktadır.

Davacının, yukarıda belirtilen kayıtlarına göre, hem, hayvan alım satımı, hemde, bakkal olarak faaliyette bulunduğu, dava konusu edilen, vergi kaydının olmayıp, .... bulunduğu dönemdeki hayvan alım satımına ilişkin, kendi nam ve hesabına çalışmasının bulunup bulunmadığı, zabıta aracılığı ile araştırmalı, faaliyetin olup olmadığını bilecek tanık beyanlarına başvurulmalı, Oda kaydına esas faaliyetine ilişkin vergi kayıtları getirtilerek incelenmeli, vergi dairesinden vergi ödemeleri hakkında bilgi alınmalı ve faaliyetin bulunup bulunmadığı, toplanacak deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

2- Dava açmanın maddi hukuk ve usul hukuku bakımından sonuçları, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 185, 187 ve 202., Hukuk Muhakemeleri Kanununun 116,123, 130, 141. maddelerinde düzenlenmiştir. Usul hukuku bakımından, dava açmanın bazı sonuçları, kanunda açıkça yazılmış olmasına karşın, bazıları açıkça yazılı değildir. Kanunda açıkça yazılı olmamakla birlikte, dava açılmasının, usul hukuku bakımından doğurduğu sonuçlardan biri de, “her davanın açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanmasıdır.” Hüküm, uyuşmazlığın başladığı tarihten, davanın açıldığı tarihe kadar gerçekleşmiş olayları kapsar. Özel bir nedeni olmadıkça, davadan sonraki olayları ve hakları kapsamaz, aksi halde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 389. ,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde öngörülen ilkelere aykırı olur. Yerleşik Yargıtay içtihatları da bu yöndedir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde, somut olayda; 16.01.2009 tarihine kadar yapılan..... kesintilerinin miktarı belirlenerek, o miktara karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3842, Karar No: 2016/4284, Tarih: 28.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3842 E.  ,  2016/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili amacıyla Kurum tarafından başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiş olup yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Hakkında verilen boşanma kararı 25.04.2002 tarihinde kesinleşen davalıya, 29.03.1993 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 18.10.2008-17.04.2012 tarihleri arasında ödenen 16.138,73 TL asıl, 2.546,22 TL faiz, 7,00 TL tebligat gideri, 0,22 TL faiz toplam 18.692,17 TL aylıklar için boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davacı Kurumca İcra takibine girişildiği, davalının itirazı üzerine takibin durduğu, bunun üzerine Kurum vekilinin iş bu itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talebiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin önceki bozma kararında da belirtildiği gibi, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesine dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Hal böyle olunca; davalının, boşandığı eşinin nüfusa bildirimi yapılan adresinde adına kayıtlı GSM aboneliğinin bulunup bulunmadığı sorulmalı, bankalardan davalının adresi sorulup eşinin adresi ile aynı olup olmadığı tespit edilmeli, davalının eşinin boşanma sonrasında ikamet ettiğini bildirdiği adreslerde fiilen yaşayıp yaşamadığı zabıta marifeti ile belirlenmeli, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adreslerinin de ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/427, Karar No: 2022/1222, Tarih: 04.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/427 E.  ,  2022/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “dernek genel kurul kararının iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili ile fer’î müdahil vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili ile fer’î müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı federasyon üyelerinden “... ... Spor Kulübü” üyesi olduğunu, davalı federasyonun 14.09.2014 tarihinde gerçekleştirilen 3. Olağan Genel Kuruluna delege olarak katıldığını, davalı federasyon tarafından 13-14 Eylül 2014 tarihinde gerçekleştirilen genel kurul toplantısının yasal mevzuata aykırı yapıldığını, genel kurula çağırılması gereken kulüplerin 2011-2012 ve 2012-2013 sezon faaliyetlerine katılmış ve bu sezonları tamamlamış olması gerektiği hâlde seçim komisyonu tarafından yasal mevzuata aykırı hareket edildiğini ve sezon değişikliği yapıldığını, buna göre 2011-2012 sezonun çıkartılarak yerine 2013-2014 sezonunun konulduğunu, böylece genel kurulun delege yapısıyla oynandığını, 3289 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile bağımsız spor federasyonunun düzenlendiğini, bu madde ile genel kurula katılma ehliyeti bulunmayanların hüküm altına alındığını, bu yasal düzenlemenin aksine faal olarak spor hayatına devam eden ... ve ...’ın genel kurula delege olarak çağırıldığını, Divan tarafından kullanılan oyların usulsüz sayıldığını, sandık görevlisine ait imzanın bulunmadığını ileri sürerek davalı federasyonun 14.09.2014 tarihinde gerçekleştirilen 3. Olağan Genel Kurul Kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, öncelikle husumet itirazında bulunarak davanın Spor Genel Müdürlüğü Tahkim Kuruluna yöneltilmesi gerektiğini, davaya konu itirazların 6215 sayılı Kanun ile değişik 3289 sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un ilgili maddeleri ve bu Kanun’un uygulanmasına yönelik olarak çıkartılan Bağımsız Spor Federasyonları Çalışma Usul ve Esasları hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiğini, T.C. Anayasası’nın 59. maddesine 6214 sayılı Yasa ile eklenen ek fıkra ile “Spor federasyonlarının spor faaliyetlerinin yönetimine ve disiplinine ilişkin kararlarına karşı ancak zorunlu tahkim yoluna başvurulabilir. Tahkim kurulu kararları kesin olup bu kararlara karşı hiçbir yargı merciine başvurulamaz” hükmünün düzenleme altına alındığını, aynı şekilde davalı Federasyon Başkanlığının Ana Statüsünün 21/5. maddesi uyarınca Genel Kurul Delege Listesine yapılan itirazları inceleme görev ve yetkisinin Spor Genel Müdürlüğü Tahkim Kuruluna ait olduğunu ve Tahkim Kurulu tarafından verilen kararların kesin olduğunu, davaya konu edilen iptal iddialarının Spor Genel Müdürlüğü Tahkim Kurulu tarafından incelenip kesin olarak karara bağlandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Fer’î Müdahil Talebi:

6. ... Spor Genel Müdürlüğü vekili, fer’î müdahale talepli dilekçesinde; davanın reddedilmesinde müvekkilinin hukukî yararı bulunduğunu ileri sürerek davalının yanında ve davalıya yardımcı olmak amacıyla fer’î müdahale talebinin kabulünü istemiştir.

Mahkeme Kararı:

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2014/494 E., 2016/162 K. sayılı kararı ile; 17.08.2015 tarihli bilirkişi raporu, dosya içeriğine ve yasal mevzuata uygun bulunarak benimsenmiş, buna göre 05.04.2014 tarihi temel alınarak delege gönderecek kulüplerin tespitinde; 2011-2012 ve 2012-2013 sezonları yerine, başlamış olan genel kurulu sürecini tamamlamak üzere tahkim kurulunca görevlendirilen seçim komisyonunca “seçim sürecinin tamamlanmasına ilişkin karar tarihlerinin dikkate alınması suretiyle” 2012-2013 ve 2013-2014 sezonlarında yer alan kulüplerden katılacak delegelerin tespit edildiği, bu durumun ...'nun Ana Statüsünün 7. maddesine aykırı olduğu, böylece belirlenen üyelerle gidilen genel kurulun ana statüye göre toplanmış ve iradesi ona uygun şekilde ortaya konmuş bir genel kurul sayılmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı Federasyon’un 14.09.2014 tarihli 3. Olağan Genel Kurul Kararının iptaline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı yasal süresi içinde davalı vekili ile fer’î müdahil vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

9. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/8585 E., 2017/10874 K. sayılı kararı ile;