muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20841, Karar No: 2023/5248, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/20841 E.  ,  2023/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/102 E., 2023/220 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.10.2008 tarihli ve 2008/3409 Esas No.lu iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında 09.07.2008 ve 24.07.2008 tarihlerinde gece vakti temyiz dışı sanık F.B. ile birlikte çalıştığı iş yerinden aldığı anahtar ile kapısını açıp, içeri girip, içeriden elektronik eşyaları alması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 43, 116/4, 43 ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Balıkesir Çocuk Mahkemesinin 19.10.2010 tarihli ve 2008/651 Esas, 2010/283 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 35, 31/3, 62, 50/3, 1-a, 52, 116/2-4, 31/3, 62, 50/3, 1-a ve 52. maddeleri gereğince sırasıyla 3.500,00 TL ve 4.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilip, bu karar 06.12.2010'da kesinleşmiş, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 21.08.2013 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suç sebebiyle ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm Balıkesir Çocuk Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/336 Esas, 2015/458 Karar sayılı kararıyla açıklanmıştır.

3. Yerel Mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2019/12740 Esas, 2019/15832 Karar sayılı kararı ile eksik ceza tayini sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yerel mahkemenin 20.10.2020 tarihli ve 2020/23 Esas, 2020/238 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 43/1, 31/3, 62, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 5 ay 5 ... ve 1 yıl 4 ay 20 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yerel mahkemenin 20.10.2020 tarihli ve 2020/23 Esas, 2020/238 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 43/1, 31/3, 62, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 5 ay 5 ... ve 1 yıl 4 ay 20 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Yerel Mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.03.2021 tarihli ve 2020/32085 Esas, 2021/5754 Karar sayılı kararı ile suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası yerel mahkemenin 16.09.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 43/1, 31/3, 62, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 5 ay 5 ... ve 1 yıl 4 ay 20 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Yerel Mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.11.2022 tarihli ve 2022/10785 Esas, 2022/19341 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında öngörülen ve 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d ve 143. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın zorunlu müdafii atanmasını gerektiren bir suç olduğunun gözetilmemesi sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

8. Bozma sonrası yerel mahkemenin 13.04.2023 tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 43/1, 31/3, 62, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 5 ay 5 ... ve 1 yıl 4 ay 20 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

9. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; temyiz dışı sanık F.B.'nin kısmi iadede bulunması sebebiyle suça sürüklenen çocuk bakımından da katılandan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığının sorulması gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin ek savunma hakkı verilmemesi sebepleriyle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii 13.04.2023 ve 26.04.2023 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, suça sürüklenen çocuğun iş yeri anahtarını haksız olarak ele geçirmediğini, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığını, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii 13.04.2023 ve 26.04.2023 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, suça sürüklenen çocuğun iş yeri anahtarını haksız olarak ele geçirmediğini, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığını, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 09.07.2008’de gece vakti sayılan saat 22.00 sıralarında suça sürüklenen çocuk ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk A.A. ve temyiz dışı sanık F.B. ile birlikte suça sürüklenen çocuğun çalıştığı iş yerinden çaldığı anahtar ile kapısını açıp, içeri girip, içeriden elektronik eşyaları aldığı, 24.07.2008’de de gece vakti sayılan saat 23.00 sıralarında da suça sürüklenen çocuk ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk A.A. ve temyiz dışı sanık F.B. ile birlikte aynı şekilde iş yerine girdikleri; ancak alarm çalması sebebiyle bu kez bir şey alamadan ayrıldıkları, şikâyetçinin suça sürüklenen çocuktan şüphelenmesi üzerine suçunu ikrar ettiğinin tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda atılı suçlamaları ikrar etmiştir. 09.08.2008 tarihli ... ve Tespit Tutanağı, 15.08.2008 tarihli Olay Sonrası Değerlendirme ve Tespit Tutanağı ve 25.07.2008 tarihli Tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Her ne kadar tebliğnamenin (1) numaralı görüşünde temyiz dışı sanık F.B.'nin kısmi iadede bulunması sebebiyle suça sürüklenen çocuk bakımından da katılandan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığının sorulması gerektiği sebebiyle bozma yönünde görüş bildirilmiş ise de, iştirak halinde işlenen suçlarda katılanın ... göstermesi halinde kısmi iade sebebiyle tayin olunan cezada yapılacak olan indirimden ancak pişmanlık iradesi göstererek kısmi iadeyi sağlayan suç ortağı yararlanabilecektir. Somut olayda suça sürüklenen çocuğun kısmi iade konusunda bir çabası da olmadığından hakkında tayin olunan cezadan indirim yapılması olanaklı görülmemiş, bu sebeple Tebliğname'ye bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

2. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafii, suça sürüklenen çocuğun iş yeri anahtarını haksız olarak ele geçirmediğini, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığını, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiş ise de, oluşa ve dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun çalıştığı iş yerinin anahtarını haksız olarak ele geçirdiği ve aynı suç işleme iradesi kapsamında farklı zamanlarda atılı suçları işlediği anlaşılmış ve bu yönüyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafii, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığını, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiş ise de, oluşa ve dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun aynı suç işleme iradesi kapsamında farklı zamanlarda atılı suçları işlediği anlaşılmış ve bu yönüyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak yazılmadığı halde ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenlerle Balıkesir Çocuk Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemlerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... Özkesemen Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Balıkesir Çocuk Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4100, Karar No: 2007/5041, Tarih: 07.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4100 E.  ,  2007/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı ..nolu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla açılan davada Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1986/233 E. Sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporlarında çekişme konusu davalı adına kayıtlı bulunan ...ve .. nolu parsellerin bir kısmının da kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirtildiğini ileri sürerek, iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, oturumlara katılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu ..nolu parsel yönünden davanın reddine; ..ve ..nolu parseller yönünden taşınmazların bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre;yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere, son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın,idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Oysa, dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, özellikle mahkemenin 1986/233 esas sayılı dava dosyasına temin edilen 14.12.1998 tarihli bilirkişi raporunda ve krokisinde gösterilen kıyı kenar çizgisi ile idarece çizilen ve ilgililerine şahsen tebliğ edilmediğinden kesinleşmediği anlaşılan 13.6.1984 tarihli kıyı kenar çizgisinin ayrı ayrı yerlerde gösterilmesine karşın eldeki dava için keşfen elde edilen bilirkişi rapor ve eki krokide, idarenin belirlediği 1984 günlü çizgiye itibar edilmiş, mahkemece de bu çizgi kabul edilmek suretiyle neticeye gidilmiştir. Oysa belirlenen bu olgu ve bulgular karşısında bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu açıktır. Kaldı ki, eldeki dava dosyasında temin edilen rapor ve krokiye davacı Hazine tarafından itiraz edildiği de sabittir.

O halde, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin, özellikle raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmesinin doğru ve isabetli olduğu söylenemez.

O halde, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin, özellikle raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmesinin doğru ve isabetli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, öncelikle, yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle, sıfatı jeolog veya jeoloji mühendisi olan kişilerden oluşacak 3 kişilik uzman bilirkişi heyeti ve ayrıca bir de tapu fen memuru veya harita mühendisi aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak, gerektiğinde çukurlar kazılarak, toprak numunesi ve yapısıda dikkate alınmak, önceden temin edilen raporlarda gözetilmek, irdelenmek ve değerlendirilmek suretiyle, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, böylesine yapılacak araştırma sonunda taşınmazın tamamı veya bir kısmının belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde belirtilen "kıyı" içinde kaldığının anlaşılması halinde çekişmeli taşınmaza ait tapunun ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarıyla birlikte getirilerek ne şekilde oluştuğunun saptanması, davacı Hazineyi bağlayacak hukuki bir durumun bulunup bulunmadığı üzerinde durulması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5386, Karar No: 2013/21254, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5386 E.  ,  2013/21254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.10.2012 tarih ve 2011/964-2012/1193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, dava dışı ... adına vergi dairesinde kayıtlı işyerini işlettiğini, 1997 yılında bu işyerini davalıya devrettiğini ancak kendisi adına vergi tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte 4.620 TL vergi borcunun davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu işyeri ile müvekkilinin hiçbir ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacı ve davalı arasında 03/09/1997 tarihli sözleşmeye göre bu iş yerinin davalıya devredildiği, sözleşmede davacı ve davalının imzalarının bulunduğu, bu tarih itibarı ile 818 Sayılı BK'nın 179. maddesi gereğince Mavi Boncuk isimli lahmacun salonunun aktif ve pasifleri ile birlikte davalıya devrolunduğu, devir işleminin herhangi bir şekle tabi olmadığı, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi 03/09/1997 tarihli devir sözleşmesi ile işletmeyi devreden davacının bu tarih itibarı ile vergi borcunun bulunmadığı, davalının vergi borcunun bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 4.419,48 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 230,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10594, Karar No: 2013/9056, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10594 E.  ,  2013/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.