muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15634, Karar No: 2012/35604, Tarih: 29.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15634 E.  ,  2012/35604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 16.02.2012 tarih, 2011/15238 K., 2012/3901 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının takibine dayanak yaptığı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 20.01.2011 tarih ve 2009/402 E. - 2011/9 K. sayılı kararında, dava tarihi olan 15.09.2009'dan itibaren müşterek çocuk için aylık toplam 1.000,00 TL. iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Borçlu, ilama göre yaptığı ödemeler mahsup edilmeksizin tamamının takibe konu edilmesinin doğru olmadığından bahisle düzeltilmesi isteği ile icra mahkemesine başvurmuştur.

Yargılama aşamasında, mahkemece, Dairemizin önceki içtihatları doğrultusunda inceleme yapılarak, ödeme belgelerinde "nafakaya ilişkindir" kaydı bulunmadığından bu ödemelerin nafaka borcuna ait olmadığı sonucunu doğuracak şekilde değerlendirme yapıldığı görülmektedir. Ancak Dairemizce, borçlunun birbirini takip eden tarihlerde, tüm nafaka borcunu kapsamasa dahi bir takım ödemeler yapması ve yapılan bu ödemelerin nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair bir açıklamanın bulunmaması halinde dahi ödenen miktar nispetinde borçlunun nafaka borcundan kurtulacağı kabul edilerek, bu yönde içtihad değişikliğine gidilmiştir. Zira işleyen nafaka borcu bulunan bir borçlunun, yaptığı ödemelerin, bu borç dışında, ahlaki bir ödeme olduğunu kabul etmek aşırı şekilcilik olup hak kaybına neden olmaktadır. Kaldı ki, zorunlu da olsa, nafaka borcu da nitelik itibariyle temelde ahlaki bir görevin yerine getirilmesi amacına yönelik ödemedir. Açıklanan nedenlerle Dairemizce içtihat değişikliğine gidilmiş ve az yukarıda belirlenen ilkeler kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, borçlu tarafça takip tarihinden itibaren yapılan tüm ödemelerin (açıkça alacaklı tarafça nafaka dışındaki bir alacağa ilişkin olduğu ispat edilmediği sürece), nafaka borcuna mahsuben yapıldığının kabulü gerekeceğinden, mahkemece ödeme belgeleri getirtilerek ödeme tarihleri ve ödenen miktarlar da nazara alınmak suretiyle gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması icap ederken, takibin kesinleşmesinden önceki dönemde yapılan ödemelerin ahlaki ödevin ifası olarak değerlendirilip nafaka borcundan mahsup edilemeyeceği yönündeki dairemiz bozma kararı maddi hataya müstenit olup,

dairemizin önceki bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

dairemizin önceki bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme talebinin kabulüne. Dairemizin 16.02.2012 tarih ve 2011/15238 E., 2012/3901 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3884, Karar No: 2008/5852, Tarih: 08.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3884 E.  ,  2008/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 07/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden makili olduğu dava konusu 569 parsel sayılı taşınmazına davalının inşaat yapmak, kuyu kazmak, zeytin dikmek suretiyle haksız olarak elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, birleşen karşı davasında taşınmaza yaptığı bir odalı ev, artezyen kuyusu ve zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğunun tespiti ile, tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi isteğinde bulunmuştur.Davanın reddine dair karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesince “… eldeki davanın davalı tarafından açılan elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istekli davasının da müddeabihin aynı olduğu, biri hakkında verilecek kararın diğer davayı etkileyeceği HUMK’nun 45. md.gereğince eldeki davanın mahkemenin 2003/956 Esas sayılı davası ile birleştirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle …” bozulmuştur.

Mahkemece, mülkiyetin tespiti davasının kısmen kabulü ile 569 parselde bulunan bir odalı evin, artezyen kuyusu ve 26 adet zeytin ağacının mülkiyetinin davacı M.Y.e ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davasının mülkiyetin tespiti davasının sonucuna göre reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı (k.davalı) F... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, .....Köyü 569 parsel sayılı zeytinli ve tarla nitelikli taşınmazın maliki olduğunu, davalı eşinin, kişisel ya da ayni bir hakkı bulunmaksızın, taşınmaza basit baraka inşaa ettiğini, kuyu açtırdığını ve zeytin ağaçları diktiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım istemiştir.

Davalı, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi tarafından kararın bozulmasından sonra birleştirilen davasında, taşınmaz üzerindeki, ev, artezyen kuyusu ve zeytin ağaçlarının kendisine aidiyetinin saptanmasını ve tapu kaydının beyanlar hanesine şerh edilmesini istemiştir.

Davalı, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi tarafından kararın bozulmasından sonra birleştirilen davasında, taşınmaz üzerindeki, ev, artezyen kuyusu ve zeytin ağaçlarının kendisine aidiyetinin saptanmasını ve tapu kaydının beyanlar hanesine şerh edilmesini istemiştir.

Mahkemece, mülkiyetin tespiti isteğinin kabulüne, elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil davalarının reddine karar  verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, dava tarihinden sonra, kuyu çalışır durumda iken, muhdesata ait olduğu bildirilen anahtarların davalı tarafından köy muhtarına teslim edildiğine ilişkin tutunak tutulduğu, taşınmaz üzerindeki 26 adet zeytin ağacının davalı tarafından dikildiği hususunda yanların ve mahkemenin görüş birliği içerisinde bulunduğu, yargılama sırasında yanların boşandıkları; mülkiyetin tespiti davasında önceden verilen ret kararının Yargıtay 14.Hukuk Dairesi tarafından; "... dava, muhdesatın tespiti ve davacıya ait olduğunun beyanlar hanesine şerhi istemine ilişkindir. Dava, açıklanan niteliği ile eda davasına konu olabilecek bir hakkın tespiti niteliğinde olmayıp beyanlar hanesi şerhinide içeren dava niteliğinde olduğu.... yıkım davası ile birleştirilerek görülmesi gerektiği..." gerekçesi ile bozulduğu anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; davalı taşınmazdan elini çektiğini savunmuş ve bu yolda tutanak düzenlenmiş ise de, yıkımı istenen kuyu ve baraka ile zeytin ağaçlarının taşınmaz üzerinde bulunduğu, taşınmaz malikinin yıkım istediği gözetildiğinde yanlar arasındaki uyuşmazlığın halen devam ettiği kabul edilmelidir. Öte yandan, kuyu ve barakanın gerek nitelik ve özellikleri ve gerekse ekonomik değerleri nazara alındığında yıkımlarının aşırı zarar doğurmayacağı kuşkusuzdur. O halde, bu konudaki elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulü gerekir.

Davalı tarafından dikildiği anlaşılan 26 adet zeytin ağacına gelince; Dosyadaki bilgi, belge ve beyanlar ile fenni bilirkişi raporundan taşınmazın zeytinli tarla niteliği taşıdığı sonucuna varılmaktadır. Bilindiği üzere, 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun'un 20. maddesinin 2.fıkrası  uyarınca; "... zeytincilik sahaları daraltılamaz...."  zeytin ağaçlarının sökülmesinin anılan yasanın amacına ve hükmüne aykırı bir sonuç doğuracağı açıktır. Ancak, Türk Medeni Kanununun 998. maddesinde tapu siciline kaydedilecek taşınmazlar sayıldıktan sonra 1009. maddede kişisel haklarda sözkonusu olan sözleşmelerden doğan haklar ile yasalarda açıkça öngörülen diğer hakların şerhedilebileceği bildirilmiştir. 1012. maddede ise; "... Bir taşınmazın eklentileri malikin istemi üzerine kütükteki beyanlar sütununa yazılır..." denilmektedir.  Keza, Tapu Sicil Tüzüğünün Altıncı Bölümünde yer alan " şerhler" başlığını taşıyan 54 ila 59 ve Yedinci Bölümünde gösterilen "Beyanlar" başlığını öngören 60 ve 61. maddelerinde de nelerin kütüğün şerhler ve beyanlar sütununda gösterilebileceği yönünde aynı düzenlemelere yer verilmiştir. Eldeki davadaki isteğin bu hallerden hiçbirisine uymadığı açıktır.

Ne varki; tazmini nitelikte kişisel bir alacak sözkonusu ise ayrı bir davaya konu olabileceğinde de kuşku yoktur.

Öte yandan, davalının kullanımına davacının, davadan önce muvafakat etmediği kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, elatmanın önlenmesine, kuyu ve baraka konusundaki yıkım isteklerinin kabulüne, diğer birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13230, Karar No: 2011/13348, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13230 E.  ,  2011/13348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve .... yüzeyini davalıların çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiklerini ileri sürüp, kıyı vasfındaki alana ve deniz yüzeyine yönelik elatmanın önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılara ait muhdesatların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi gereğince) ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.783.88.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2136, Karar No: 2023/1255, Tarih: 23.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2136 E.  ,  2023/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1990/9 E., 1990/20 K.

DAVA TARİHİ : 19.03.1990

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum mahkemeye sunduğu 16.03.1990 tarihli talep yazısı ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Korunma kararının kaldırılması istenen ... velisine dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dosya içindeki sosyal inceleme raporuna göre ...`nın halasının çocuğa bakabileceği, psikolojik ve ekonomik ihtiyaçlarını karşılayabileceği, aile ortamında daha sağlıklı bir gelişim göstereceği gerekçesi ile ... hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili, ...`nın halası olan Nezihe Diker`in karar tarihinde 62 yaşında olup çocuğun bakımı ile ilgilenmediğini, müvekkilinin tüm çocukluğunu okulların yurtlarında geçirdiğini, kendisine bu husustaki isteğinin sorulmadığını, mahkemece resen araştırma yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (2828 sayılı Kanun) uyarınca daha önce çocuk hakkında verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, Mahkemenin görevli olup olmadığı ve davanın hasımsız görülüp görülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Kanun`un 22 nci, 24 üncü maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci, 7 inci, 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrası maddeleri ve geçici 1 inci maddesi (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 Esas, 2013/69 Karar sayılı kararı).

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Dava, 2828 sayılı Kanun`a göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun`un 22 nci maddesinin birinci fıkrasında; korunmaya muhtaç çocukların, ... oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağı hükme bağlanmıştır. Aynı Kanun'un 24 üncü maddesinde de, korunma kararının, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ... olmadan kaldırılabileceği gibi, ... olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde devamına karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

2. 5395 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanundaki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır.

3. Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir. Atabey Adliyesi kapatılarak ... Adliyesi ile birleştirilmiştir. ...`da aile mahkemesi bulunmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

4. Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ... ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2569, Karar No: 2010/14110, Tarih: 07.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2569 E.  ,  2010/14110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanağa İİK.Yönetmeliğinin 47.maddesinde de belirtildiği gibi artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati, sürülen pey miktarı, pey sürenlerin adı ve soyadları, en yüksek peyin 3 defa bağırıldığı, ihalenin yapıldığı, ihale yapılmamış ise artırmanın 10 gün daha uzatılmış olduğu yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır.

Somut olayda şikayet konusu ihalede, 53 parsel sayılı taşınmazın 2.arttırma sonucunda alıcıya ihale olunduğu anlaşılmıştır. Bu ihaleye ilişkin 1.artırma tutanağında artırmanın bitiş saatinin gösterilmediği, 2. arttırma tutanağında ise başlama ve bitiş saatinin yazılmadığı görülmektedir.

Bu durumda ihale saatleri (başlama ve bitiş saatleri) ihale zaptında gösterilmediğinden, mahkemece 53 nolu parselle ilgili ihalenin re’sen incelenerek feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ihalenin feshi talebinin tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4338, Karar No: 2020/5848, Tarih: 17.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4338 E.  ,  2020/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki kurum vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen, geçerli bir mazereti olmaksızın duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşıldığından; hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki şirket vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13342, Karar No: 2008/15512, Tarih: 24.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13342 E.  ,  2008/15512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 11.9.2000 tarihli devre mülk satış sözleşmesi imzalandığını, bedelini ödediğini, davalının edimini yerine getirmediğini, sözleşme sırasında iradesinin fesada uğratıldığını ileri sürerek ödediği 54.809 Euronun tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının HUMK.nun 97.maddesi uyarınca teminat yatırılmadığı için işlemden kaldırılan dosyanın, aynı yasanın 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Türk vatandaşı olduğunu, ...'da işçi olarak çalıştığını, yerleşmek niyetiyle yurt dışında oturmadığını, ikametgahının Türkiye'de nüfusa kayıtlı olduğu yer olduğunu, davayı açarken avukatına vermiş olduğu Münster Konsolosluğunca düzenlenmiş vekaletnamede de geçici ikamet ettiğinin açıkça yazılı olduğunu bildirmiştir. Davacının bu iddialarının aksi ispat edilmemiştir. Yabancı ülkede geçici ikamet izniyle çalışan Türk vatandaşı işçiler Türkiyede dava açarken teminat göstermek zorunda değildir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu HUMK.nun 97 ve 99.maddeleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1544, Karar No: 2009/4369, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1544 E.  ,  2009/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı ile davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), İstanbul 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/9333 Esas sayılı dosyasında yapılan 21.06.2006 ve 19.07.2006 tarihli hacizlerin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığını, borçluların haciz mahallinde görülmediğini ve bir ay öncesinde bu yeri tahliye ettiklerini,davacı ile hiçbir ilgilerinin bulunmadığını, haciz tutanağında bahsi geçen kira sözleşmesindeki kefaletin gerçeği yansıtmadığını,haczin kötü niyetle yapıldığını belirtilerek istihkak iddiasının kabulü ile %15’den az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı), haciz mahallinde borçlulara ait çok sayıda klasör ve faturaların görüldüğünü, iş yerinin muvazaalı olarak davacıya devredildiğini, sunulan faturaların mülkiyeti kanıtlamaya elverişli bulunmadığını, iş yerini devralanın borçlardan 2 yıl sorumlu olduğunu, belirterek istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; ”21.06.2007 günlü haciz tutanağının 2,7,9. ve 19.07.2006 günlü haciz tutanağının 1, 2. sırasındaki mahcuzlar yönünden davanın kabulü gerektiği” gerekçesiyle kısmen kabul ile kısmen red kararı verilmiş; hüküm kabul edilen kısım açısından davalı (alacaklı); reddedilen kısım yönünden ise davacı (üçüncü kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı (üçüncü kişi) tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açılmış “istihkak” davası niteliğindedir.

I.19.07.2006 günlü hacze yönelik davacı (üçüncü kişi) Sadettin Sarı ve davalı (alacaklı) Tut kelepçe Ltd. Şti. vekili tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000.- TL’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10,00.-YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.