muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7039, Karar No: 2012/41010, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7039 E.  ,  2012/41010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme, geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu malına zarar verme ve bina içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hale getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddi varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilan yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun geceleyin Hüseyin Sümer İlköğretim okuluna camdan girerek içerdeki müdür odasının kapısını kırıp cep telefonu ve bir miktar parayı çalması olayında kamu malına zarar verme, hırsızlık suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Kamuya ait yerde hırsızlık olayının gerçekleşmesi nedeniyle, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 142/1-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasının 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçun, 26/06/2009 tarihinden önce işlendiği dikkate alınarak 5918 sayılı yasanın 8.maddesiyle değişiklikten önceki 5271 sayılı CMK.nın 253.maddesine göre işyeri dokunulmazlığı ihlali suçunun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilmeden ve taraflar hakkında uzlaşma hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13604, Karar No: 2014/5837, Tarih: 02.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/13604 E.  ,  2014/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 10.10.2011 tarih, 2008/10302 Esas ve 2011/43716 Karar sayılı ilamı ile dosyanın, “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararları ışığında, 11.02.2001 tarihli ilk hükmün kesinleşmesi ile sanık ... ile savunmanı arasındaki zorunlu savunmanlık ilişkisi son bulduğundan, mahkemece dosya üzerinde verilen 22.06.2005 tarihli ek kararın kesinleşen dosyada savunman olan Avukat ...'ye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda savunman, hükümlünün lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün hükümlü ...'e de yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektedir. 22.06.2005 tarihli gerekçeli ek kararın hükümlüye yöntemine uygun olarak ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesinin sağlanması, hükmü temyiz ettiği takdirde dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi” gerekçesiyle iadesi üzerine, hükümlü ...’e, iade gerekçesinde belirtilen ve tebliği istenen, 22.06.2005 tarihli Gerekçeli Ek kararın yerine, Mahkemenin 05/12/2007 tarih, 2006/444 Esas, 2007/318 Karar sayılı gerekçeli kararının tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında;

1-Hükümlü ...’e, 22.06.2005 tarihli gerekçeli ek karara karşı başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi ve mercii sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceğine ilişkin açıklamalı davetiye ile tebliğinin titizlikle sağlaması,

2-Hükümlü tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda gerekli görülürse ek tebliğname düzenlenmesi,

3-Hakkında hüküm kurulan ve savunmanı aracılığıyla süresinde temyiz isteminde bulunan hükümlü ... hakkında tebliğnamede görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; adı geçen hükümlü hakkında görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1867, Karar No: 2011/8212, Tarih: 13.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/1867 E.  ,  2011/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu için yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanıkların mağdur ...'a ait konuta gece vakti birlikte girerek içerden bir adet altın burma bileziği alıp kapıdan çıkarlarken, içerden hırsızlık yapıldığını bilerek kapının önüne gelen ve kendilerini engellemeye çalışan mağdur ...'yı içlerinden birinin bıçakla yaraladığı ve bu şekilde çaldıkları bilezikle birlikte kaçmaya başladıkları, olay yerinden geçmekte olan kolluk görevlilerinin kesintisiz izleme sonucu sanıkları zor kullanarak yakaladıkları, bıçağın ve mağdur ...'ın evinden çalınan bileziğin sanık ...'in üzerinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların bıçakla yaralama eylemini olay yerinden kaçabilmek ve çaldıkları bileziği de birlikte götürebilmek için gerçekleştirdikleri ve bu bağlamda eylemlerinin yağma suçuna dönüştüğü kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarıının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24494, Karar No: 2023/67, Tarih: 18.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24494 E.  ,  2023/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi istemiyle 06.11.2017 tarihinde kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/400 Esas, 2018/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına, 63 üncü maddesi gereğince tutuklulukta geçen sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2018/1731 Esas, 2018/1819 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafıinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yargılama giderleri yönünden kurulan hüküm düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. 5237 sayılı Yasanın 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının olayda uygulanması gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. 5237 sayılı Yasanın 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının olayda uygulanması gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın 21.07.2016 tarihinde gece vakti saat 23.00 sularında ... ilçesi ... sahilinde arkadaşı ile birlikte oturmakta olan mağdurun yanına giderek görüşme yapmak için mağdurdan telefonu istediği mağdurun 2.000,00 TL değerinde olduğunu belirttiği LG G3 marka ve modelindeki telefonu konuşması için sanığa verdiği, sanığın uzun süre telefonla görüşme yaptığı, mağdurun olay yerinden ayrılacağını belirterek sanıktan telefonu geri istemesi üzerine sanığın "Gidin başımdan telefonu mu çalacağım sanki" dedikten sonra üzerinde silah olduğunu söyleyerek elini beline atması üzerine mağdur ve arkadaşının korkup olay yerinden uzaklaştıkları ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Dosya içerisinde mevcut 11.10.2016 tarihli mağdurun sanığı teşhis ettiğine dair fotoğraf teşhis tutanağı bulunmaktadır.

3. Sanığın yargılama aşamasında suçu ikrar ettiğine yönelik savunma yaptığı anlaşılmıştır.

4. Tanık E.Y. mağdurun iddiasını destekleyen beyanda bulunmuştur.

5. Sanığın mağdura ait cep telefonu ile suç tarihi sonrasında görüşme yaptığına dair HTS kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Yağma Suçunun Unsurlarının Oluşmadığına Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında; yağma suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde faile yalnızca tehdit ve/veya yaralama suçundan ceza verileceği öngörülmüştür. Bu şekilde de daha az cezayı gerektirir nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında; yağma suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde faile yalnızca tehdit ve/veya yaralama suçundan ceza verileceği öngörülmüştür. Bu şekilde de daha az cezayı gerektirir nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla denildiğinde bu nitelikli hâl uygulanabilmesi için; öncelikli ortada failin mağdura yönelik bir alacak hakkı bulunması, alacağın hukuken korunan ve geçerli hukuki ilişkiye dayanması, yağma eyleminin de hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlenmesi gerekir. Bu hak hukuki ilişki kurulunca; kurulan hukuki ilişkinin tarafı olan kimseleri kapsar ve bu hükümlerden yararlanabilir, bunun dışındaki kimseleri kapsamamaktadır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında kurulan hüküm, mağdurun ısrarlı ve tutarlı ifadeleri ile teşhis işleminde bulunması, sanığın suçu ikrar etmesi, dinlenen tanık E.Y.'nin beyanlarının mağduru doğrulaması, bahse konu telefonun mağdur tarafından geri istenmesine rağmen sanığın üzerinde silah bulunduğu zannı ve söylemiyle telefonu iade etmemesi, suça konu telefona ait HTS kayıtlarından anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Değer Azlığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun bahse konu telefonunun 2.000,00 TL değerinde olduğuna dair beyanı karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2018/1731 Esas, 2018/1819 Karar sayılı kararında sanık müdafıince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9944, Karar No: 2013/9020, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9944 E.  ,  2013/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... İl Özel İdaresi vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/15370, Karar No: 2017/8873, Tarih: 12.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15370 E.  ,  2017/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... tarafından sahte olarak düzenlenip kendisine verilen müstahsil makbuzunu bal destekleme parası almak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suça konu makbuzu vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmış olması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesinde düzenlenen “sahte fatura kullanma” suçu oluşacağından ; sanığın suça konu müstahsil makbuzunu ticari defterlerine işleyerek vergilendirme işleminde kullanıp kullanmadığının araştırılması, şayet sanık suça konu makbuzu herhangi bir ticari deftere kaydetmemiş ve vergi işleminde kullanmamış sadece destekleme ödemesi almak amacıyla ilçe tarım müdürlüğüne sunulması şeklinde gerçekleşmiş ise belge aslının araştırılarak dosya arasına celbi ve aldatıcı niteliğinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, suça konu müstahsil makbuzunun kullanıldığı tarih olan sanığın Çatalpınar İlçe Tarım Müdürlüğü’ne başvurduğu 03.10.2006 yerine 01.01.2006 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.