muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1105, Karar No: 2023/4155, Tarih: 21.03.2023

Dairemiz bozma ilamından sonra İtiraz Hakem Heyetince dosya yeniden tazminat hesabı yapılmak üzere hesap bilirkişine tevdi edilmiş TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant esasına göre ve davalıya sigortalı aracın kazadaki kusurunun %50 olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. İtiraz Hakem Heyetince işbu rapor hükme esas alınarak ancak davacının bozmadan önce verdiği 11.12.2017 tarihli bedel artırım dilekçesi ile bağlı kalınarak fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere 43.202,26 TL'ye hükmedilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince, yeni hesap raporundaki güncel veriler dikkate alınarak ve bedel artırım dilekçesine bağlı kalınarak ve fazlaya ilşkin haklar saklı tutularak karar verilmesinde hata yapılmamış ise de davacının, davalı sigortanın sigortaladığı araç yönünden %50 kusuruna göre hesap edilen tazminata yönelik fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına yönelik hükmü ise hatalı olmuştur.

Zira davacı vekilinin bedel artırım dilekçesinde %25 sigortalı aracın kusuruna göre talepte bulunduğu ve hükmedilen tazminata ilişkin olarak da kusur yönünden temyize gelmediği ve bozmanın kapsamı dışında kalan bu kısım bakımından, kararın davacı yönünden kesinleştiği ve davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alındığında, bozma kararına aykırı olarak davalıya sigortalı aracın %50 kusuruna göre yapılan hesaba göre kararda fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması yerinde olmamıştır.

Açıklanan bu durum karşısında İtiraz Hakem Heyetince; davalı taraf lehine oluşan kazanılmış hakkın korunmasını temin etmek üzere bozma öncesindeki kararda esas alınan davalıya sigortalı aracın %25 kusuruna göre hesap yapılıp (son hesap tarihindeki verilere göre davalının kazanılmış hakları korunarak) belirlenecek zarar yönünden fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2 nci maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla (nispi tam) vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

VII. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35399, Karar No: 2017/6472, Tarih: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35399 E.  ,  2017/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümle uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulanma sırasında hataya düşülerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen değerler üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, hükmün 2,3,4 ve 5. Maddelerinin hükümden çıkarılarak yerine '' Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesi uyarınca cezadan yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın ağacı kesme eylemini motorlu testere ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasından 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 3 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın geçmişi ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/1-2 maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL'den olmak üzere adli para cezasına çevrilerek sanığın 60,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına '' maddelerinin yazılması ve hükümlerden vekalet ücretinin uygulanmasına ilişkin bölümden ''660,00 TL nispi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan ... idaresine verilmesine'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnamaye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6322, Karar No: 2021/4353, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6322 E.  ,  2021/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun suç tarihinde gündüz vakti tarlasını kontrol için gittiğinde sanığı tarlasının kenarındaki mahlep ağaçlarından meyve toplarken görüp şikayetçi olduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında, boğazında rahatsızlık bulunduğunu, arkadaşı ...’in mahlep ağacı meyvesinin iyi geldiğini ve Bağlıca mevkii tarafında bulunan kendisine ait tarladan toplayabileceğini söylemesi üzerine bu mevkiiye gidip arkadaşının tarlası olduğunu düşünerek mahlep topladığını, suç kastının bulunmadığını savunduğu, mağdurun kovuşturma aşamasında, ...’in tarlasının kendi tarlasına komşu olduğunu ve mahlep ağaçlarının tarla kenarında bulunduğuna dair beyanları da nazara alınarak, tarafların beyanlarında geçen ... isimli kişinin araştırılıp duruşmaya davet edilmesi sanığın aşamalarda alınan savunmaları da okunarak olaya ilişkin beyanları alınıp sonucuna göre sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı, hırsızlık suçunun manevi unsurunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12475, Karar No: 2023/8358, Tarih: 25.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12475 E.  ,  2023/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/567 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/2488

Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme

neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçu işlemediğinden bahisle sübuta, takdirî indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçu işlemediğinden bahisle sübuta, takdirî indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanık ... ile tanık ...'ın Yalvaç İlçesinde bulunan Kent ormanında alkol aldıkları sırada tanık ...'ın ağabeyi ve katılan ...'ın geldiği, sanık ...'un alkolün vermiş olduğu etkiyle katılana hitaben "niye burada duruyorsun o...u çocuğu" demek suretiyle alenen hakaret ettiği, tartışmayı tanıkların ayırdığı, sonrasında katılanın olay yerinden ayrıldığı ve çalıştığı Yalvaç Otogarı'na gittiği, saat 23:00 sıralarında sanık ...'un katılanın yerini öğrendiği, diğer temyiz dışı sanık ...'yi de alarak Yalvaç Otogarı'na gittikleri, sanık ...'un elinde bulunan bıçak ile katılana hitaben "o.. çocuğu" demek suretiyle alenen hakaret ettiği, elinde bulunan bıçak ile katılana hamle yapmaya çalıştığı, sanık ve katılan arasında mesafe bulunduğu, bu esnada olay yerinde bulunan tanıkların sanığın hareketine karşı koydukları ve elinde bulunan bıçağı aldıkları, temyiz dışı sanık ...'nin önce katılanı olay yerinden uzaklaştırdığı, ancak sonrasında sebebi bilinmeyen bir şekilde katılanı sırtından hayati tehlike geçirecek şekilde bıçakladığı anlaşılan olayda, eylemi temyiz dışı sanık ...'nin gerçekleştirdiği hususunda tereddüt bulunmadığı, ancak sanık ... hakkında iştirak halinde katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın gerçekleşen ağır sonuçtan sorumlu tutulamayacağı, fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmadığı, sanığın tanıklarca sakinleştirilmesinden sonra katılanın bıçaklanması dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bu suçu işlemediğinden bahisle kasten yaralama suçundan beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 21:00 sıralarında Yalvaç Orman Parkı'nda tanık ... ile alkol alan sanık ...'un yanına tanık ...'nin ve sonrasında katılan ...'ın geldiği, sanığın alkolün de tesiri ile sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği, aracına tekme attığı, katılanın olay yerinden ayrıldığı, daha sonra sanığın ağabeyi temyiz dışı Nuri'yi telefonla arayıp durumu anlattığı ve ağabeyi ile otogara gittikleri, sanığın bıçakla katılana saldırdığı, orada bulunanların araya girip engel oldukları ve elindeki bıçağı aldıkları, bu sırada oluşan kavga ve kargaşada temyiz dışı Nuri'nin katılana ele geçirilemeyen bıçak ile vurarak yaraladığı anlaşılan olayda, her iki sanığın da yanlarına bıçak alarak hazırlıklı bir şekilde katılanın yanına gitmiş olmaları, önce sanık ...'un katılana bıçakla saldırması, tanıkların engellemesi üzerine, inceleme dışı diğer sanığın katılanın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralaması hususları gözetildiğinde, her iki sanığın da birlikte hareket ederek fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurdukları, sanık ...'un eylemiyle tanıkların inceleme dışı sanık ...'ye müdahale etmelerini engellediği, katılanın direncinin kırılmasında Esas No : 2022/12475

etkili olduğu, bu haliyle her iki sanığın da yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi uyarınca sorumlu oldukları kanaatine varılarak sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık beyanları, görüntü izleme tutanağı, olay yeri inceleme raporu, ... Demirel Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim olunan 10.04.2017 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan sanığa yönelik haksız bir davranış veya söz bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiğinden anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/2488 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/317, Karar No: 2017/7940, Tarih: 04.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/317 E.  ,  2017/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 11.02.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Müştekinin rahatsızlığı nedeniyle bir buçuk aydır iş yerine gidemediğini, 11.02.2011 günü saat 22:00 sıralarında telefonla kendisini arayan komşusunun iş yerinin camının kırık olduğunu haber vermesi üzerine sabahleyin işyerine gittiğinde işyerinde bulunan bütün eşyalarının ve elektrik tesisatının çalınmış olduğunu beyan ettiği, soruşturma aşamasında şüpheli sıfatı ile dinlenen ... ve...'nın beyanlarında iş yerinin sahipsiz olduğunu düşünerek arkadaşları olan ... da olduğu halde zaman zaman iş yerine giderek oturup sigara içtiklerini,

başka şahısların da bu iş yerine girip çıktıklarını, şüpheli ... beyanında iş yerinde bulunan bazı eşyaların... ve ... ... tarafından götürüldüğünü gördüğünü,...'nın ise ... ... iş yerinde bulunan kitap dolabını aldığını belirttikleri ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.01.2013 tarih, 2011/383 Esas ve 2013/28 Karar sayılı ilamı ile davaya konu olaya ilişkin olarak sanık ... ... ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verildiği, öte yandan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/835 Esas sayılı dosyasında da... ve .. ... sanık olarak yargılandıkları, yine suça sürüklenen çocuk ... ... hakkındaki dava dosyasının bu dosya ile birleştirildiği, ancak dosyanın akıbetinin UYAP üzerinden görünmediği anlaşılmakla; adı geçen şahıslar hakkındaki dava dosyalarının onaylı suretlerinin dosyaya celbi ile yine anılan şahısların beyanlarına başvurulduktan sonra tüm deliller çerçevesinde suça sürüklenen çocuğun hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.07.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32330, Karar No: 2018/5759, Tarih: 28.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/32330 E.  ,  2018/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2016/12743E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/383E.-2016/102K. sayılı dava dosyasında 13.04.2015 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza 20 metre mesafede bulunan 707 ada 105 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 434,11-TL değer biçildiği dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.