muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11334, Karar No: 2011/30606, Tarih: 26.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11334 E.  ,  2011/30606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ihale alıcısı ve Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

6183 Sayılı Kanunun 99. maddesi gereğince gayrimenkul ile ilgili ihalenin feshi gayri menkulün bulunduğu yerin icra mahkemesinden şikayet yolu ile istenebilir. Menkul mallara ilişkin ihalenin feshinde ise, 2576 sayılı kanunun 6/b maddesi gereğince Vergi Mahkemeleri görevlidir. Bu nedenle mahkemece yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : İhale alıcısı ve Gelir İdaresi Başkanlığı'nın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32398, Karar No: 2015/34449, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/32398 E.  ,  2015/34449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı .... tarafından yaptırılan ....'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin yasal faiziyle tahsilini, ıslah ile de talebini 2.200,00 TL artırarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun Mart 2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.12.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kış mevsimi geçtikten sonrasında takriben 8 ay daha geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3039, Karar No: 2013/11792, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3039 E.  ,  2013/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2010 gün ve 2009/290 Esas, 2010/370 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı ile sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bu hususlardaki eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurenin kollukta alınan 28.08.2009 tarihli beyanında, ilk olarak kendisi 14 yaşında iken evlerine gelen sanık ile rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, sonraki bir yıl içerisinde sanığın evinde iki defa daha rızasıyla birlikte oldukları, sonrasında bu ilişkiden korkmaya başlayarak sanık çağırdığında yanına gitmemeye başlaması üzerine sanığın ilişkilerini herkese anlatacağını söyleyerek kendisini tehdit ettiği ve tahminen iki yıl önce de işyerine gelerek daha önceki ilişkileri sırasında gizlice çektiği çıplak fotoğraflarını gösterip şantaj yapması üzerine rızası dışında onunla tekrar cinsel ilişkiye girdiği, Cumhuriyet Savcılığındaki 01.09.2009 tarihli ifadesinde, kollukta alınan ifadesindeki anlatımına benzer şekilde sanıkla ilk olarak kendisi ortaokul son sınıftayken rızasıyla üç kez cinsel ilişkiye girdikleri, sonrasında sanığın bu durumu devam ettirmek istediği ancak onunla bir daha cinsel ilişkiye girmediği ve bu olayların üç dört yıl önce olduğu, kovuşturma aşamasında alınan 27.01.2010 tarihli beyanında, sanık ile ilk olarak kendisi ortaokul son sınıftayken, eğitim yılının sonlarına doğru rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri, bu ilk olaydan bir ya da iki hafta sonra sanığın cinsel ilişkiye girdiklerini ailesine söyleyeceğinden bahisle tehdit etmesi nedeniyle evlerine gidip rızası dışında onunla birlikte olduğu, bu sırada sanığın gizlice çıplak fotoğraflarını çektiği ve kendisini yeniden çağırdığında gitmek istememesi üzerine bu kez de çektiği fotoğrafları ailesine vereceğini söyleyerek rızası dışında kendisi ile cinsel ilişkiye girdiği, okuldan mezun olduktan sonra çalıştığı işyerine gelen sanığın kendisini yine çağırdığı, istememesine rağmen son kez geldiği takdirde cep telefonundaki fotoğrafları sileceğine söz vermesi üzerine onunla boş bir binaya giderek cinsel ilişkiye girdiği ve sanığın söz konusu fotoğrafları sildiği, hükümden sonra verdiği 28.12.2010 tarihli dilekçesinde ise, sanıkla 2006 yılında bir kez rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği, sanığın kendisinden ayrılması üzerine ona iftira attığı ancak çok ceza alması nedeniyle pişman olduğu şeklinde sanığın kendisi ile cinsel ilişkiye girmek için tehdit ettiği veya şantajda bulunduğuna dair samimi bulunmayan çelişkili beyanlarda bulunması, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde mağdurenin isteği üzerine bir defa cinsel ilişkiye girdikleri, o tarihte kendisinin lise 2. sınıfa gittiği ve 16 yaşında olduğu, mağdurenin kaç yaşında olduğunu bilmediği ancak mağdurenin gerçekte kendisi ile aynı yaşta olduğunu, sadece nüfusa bir yaş geç yazıldığını söylediğini belirterek mağdurenin yaşına itiraz etmesi ve kovuşturma aşamasında alınan 15.02

. sınıfa gittiği ve 16 yaşında olduğu, mağdurenin kaç yaşında olduğunu bilmediği ancak mağdurenin gerçekte kendisi ile aynı yaşta olduğunu, sadece nüfusa bir yaş geç yazıldığını söylediğini belirterek mağdurenin yaşına itiraz etmesi ve kovuşturma aşamasında alınan 15.02.2010 tarihli beyanında ise, mağdure ile 2006 yılının kış aylarında onun rızası ile aynı gün dört kez olmak üzere cinsel ilişkiye girdiklerini söyleyerek mağdurenin onunla rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğine dair iddialarını kabul etmediğinin anlaşılması, mağdure hakkında düzenlenen raporlarda ruh sağlığının bozulmadığının belirtilmesi olayın ortaya çıkış zamanı ve biçimi ile tüm dosya içeriğine göre; sanığın mağdureyi tehdit ederek veya şantajda bulunarak onunla rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğine dair mağdurenin soyut ve tutarsız anlatımları dışında delil bulunmadığı da gözetilerek, mağdurenin ve sanığın anlatımları arasındaki çelişki giderilip, suç tarihinin kesin olarak belirlenmesi ve suçun oluşumuna ve unsurlarına etkisi bakımından mağdurenin doğum tutanağı getirtilip, resmi bir kurumda doğmadığının anlaşılması halinde, gerektiğinde yaş tespitine esas olacak film ve kemik grafileri çektirilmek suretiyle Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak, mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanması mağdurenin 22. yaşını bitirmiş olması nedeniyle yaşının bilimsel olarak tespit edilememesi durumunda ise, mağdurenin doğumunu bilen annesi veya başka yakınlarının tanık olarak dinlenilmesi, aşı ve okul kayıtlarının temin edilmesi, varsa nüfusa kayıtlı başka kardeşlerinin doğum tarihlerinin de gözetilmesinden ve bu şekilde mağdurenin yaşının adli tahkikatla tespitinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği düşünülmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı Kararı ile Üsküdar ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından, dosyanın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17859, Karar No: 2010/13291, Tarih: 30.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/17859 E.  ,  2010/13291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, mala zarar vermek ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen haklardan yoksun bırakılmanın a, b, d bentleri ile sınırlı bırakılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince sanığın kamu görevinin üstlenilmesinden, bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlara verilen atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyası hakları kullanmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyası parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin çıkarılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin l. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise aynı maddenin 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a- 765 sayılı TCK.nun 264/7 madde ve fıkrasındaki " ... eylem başka bir suç oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemesi karşısında, olay günü silahla ateş ederek müştekinin işyerine zarar veren sanık hakkında aynı yasanın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen haklardan yoksun bırakılmanın a, b, d bentleri ile sınırlı bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4924, Karar No: 2009/7559, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4924 E.  ,  2009/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... Alüminyum PVC San. ve Tic. Ltd. Şti., ..., ...

Sigorta A.Ş.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın, site içerisinde yürümekte olan müvekkiline tam kusurlu çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, iş gücü kaybından dolayı 1.000.00 YTL maddi tazminat ile 15.000.00 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihinden itibaren işleyecek faizden sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini toplam 1.443.39 YTL’na yükseltmiştir.

Davalılar ... Ltd. Şti. ve ... vekili cevap dilekçesinde, kusur oranına, maddi ve manevi tazminat miktarlarına itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde, maddi tazminattan poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, davadan önce müvekkiline usulüne uygun başvuru yapılmadığından temerrüde düşürülmediklerini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, maddi tazminat davasının

../...

-2-

2009/4924

2009/7559

kabulü ile, 1.443.39 YTL’nın 05.04.2003 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline; davalı ... şirketi hakkındaki manevi tazminat davasının reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 4.000.00 YTL manevi tazminatın 05.04.2003 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazsından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazsından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... şirketinin tazminattan poliçe limiti ile sorumlu tutulmasını talep edilmiştir. Davalı ... şirketinin, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.3.e maddesi uyarınca manevi tazminattan sorumlu olmamasına ve aleyhinde açılmış manevi tazminat davası bulunmadığına göre, mahkemece, bu davalı yönünden manevi tazminat talebinin reddine, A.A.Ü.T. uyarınca lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmayıp, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2. bendindeki “Manevi tazminat yönünden ise, sigorta şirketi açısından açılan davanın reddine,” tümcesi ile hüküm fıkrasının 2. bendinin 7.satırındaki “575.00 YTL ücreti vekaletin de davalı

../...

-3-

2009/4924

2009/7559

... Sigorta A.Ş.’ne verilmesine,” tümcelerinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15.60 TL peşin harcın onama harcından mahsubuna 16.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/20124, Karar No: 2016/713, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20124 E.  ,  2016/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/802-2014/43

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 4-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.