muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13918, Karar No: 2016/8387, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13918 E.  ,  2016/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 6087,16 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 6087,16 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 13.05.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 500 TL alacağın 05.01.2015 dava tarihinden itibaren, 5.587,16 TL alacağın ise 13.05.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8343, Karar No: 2015/1910, Tarih: 05.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8343 E.  ,  2015/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/17400

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2012/883 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın eylemini TCK'nın 6/1-e maddesinde belirtilen zaman dilimlerinden gece işlediği sabit olduğu halde, TCK'nın 143. maddesi uyarınca, hükmedilen cezanın arttırılmaması,

2- TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilip ertelenen ceza, kısa süreli hapis cezası olmadığı halde TCK'nın 53/4. maddesi gereğince, aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18003, Karar No: 2015/3014, Tarih: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18003 E.  ,  2015/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/05/2014 tarih ve 2014/28-2014/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına ait ...’dan gemiyle ...ı'na ve buradan da sigortalının ...’daki tesislerine karayolu ile gönderilen elektronik kartların bir kısmının konteyner içerisine sızan yağmurlar nedeniyle hasara uğradığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 45.265,00 TL'nin 16.02.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, taşımanın karma taşıma olup, hasarın hangi taşıma sırasında meydana geldiğinin belli olmadığını, davaya konu ayıplı yük hususunda müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını, süresi içerisinde hasar

ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ...’ndan ...'ya kadar kara yoluyla taşıma yaptığını, yükte meydana gelen hasar nedeniyle açılacak olan davanın diğer taşıyıcıya karşı açılması gerektiğini, konteyneri bu şirketin temin ettiğini, konteyner müvekkili tarafından tedarik edilmediğinden yükleme, istifleme ve mühürleme işlemlerinin de müvekkili tarafından yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ...’ndan ...'ya kadar kara yoluyla taşıma yaptığını, yükte meydana gelen hasar nedeniyle açılacak olan davanın diğer taşıyıcıya karşı açılması gerektiğini, konteyneri bu şirketin temin ettiğini, konteyner müvekkili tarafından tedarik edilmediğinden yükleme, istifleme ve mühürleme işlemlerinin de müvekkili tarafından yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’nin konteynerin kendisine ...’ndan ... arasında taşınması için teslimi sırasında karayoluyla eşya taşımaya ilişkin TTK'nın 762 vd. maddelerine göre, kamyona yüklenen konteynerın eşyayı koruyan bir ambalaj olarak nitelendirilerek TTK'nın 781/2b m. uyarınca hasarın ambalajın fena yapılmasından kaynaklanması durumunda sorumluluktan kurtulacağı, davalının konteyneri temin eden taraf olmadığı, davalının konteynerin üst kısmındaki deliği ve iç kısmındaki paslanmayı görmesinin mümkün bulunmadığı, TTK'nın 788/2f maddesi gereği gönderilenin ziya ve hasarın eşyanın taşıyıcıya tevdi ile gönderilene teslimi arasındaki zaman içinde vaki olduğunu ispat etmesi ve bu zararın anlaşılmasına müteakip kabulden itibaren sekiz gün içerisinde bilirkişi marifetiyle eşyayı tetkik ve muayene etmesini talep etmesi şartıyla taşıyıcı aleyhine dava açabileceği ancak, gönderilenin her iki unsuru da ispat edemediği ayrıca, TTK'nın 772. maddesi uyarınca taşıyıcının ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin eşyayı teslim alması halinde eşyanın kusuru olmaksızın teslim alındığının kabul edileceği ancak, eşya bu şekilde kabul edilmiş olsa bile dışından anlaşılması kabil olmayan noksanların vücudunun iddia ve ispat edebileceği, somut olayda da konteynerde meydana gelen paslanma ve içindeki deliğin ancak konteyner açıldıktan sonra anlaşılabileceği, konteynerin FCL kaydı ile yüklendiği, bu halde taşıtan/yükletenin yükleme sırasında konteynerdeki ayıbı tespit edebileceği, karayolu taşıması yapan davalının FCL kaydı ile taşınan konteynerin içerisini görmesi ve ihtirazi kayıt ileri sürmesinin mümkün olmadığı, davacı sigortalısının süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığı, bu halde de taşıyanın ziya ve hasardan sorumlu olduğuna ilişkin karinenin doğmadığı aksine, taşıyan lehine adi karine doğduğu, davacı tarafından da bunun aksinin ispat edilemediği, verilen ilk kararda davalının sorumlu olmadığı belirtilmiş ise de, kararda bu gerekçenin açıklanmaması nedeniyle hükmün bozulduğu, davalının taşıma sözleşmesinden doğan sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı .... Aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine dair verilen kararın kesinleşmesi nedeniyle bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı şirkete karşı açılan davanın ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında, hasarın davalı ...'nin taşıma kesitinde meydana geldiği, davalının eşyanın teslimi esnasında konteynerlerin delik olduğuna dair çekince koymamakla sorumlu bulunduğu belirtilmiş ve mahkemece de bozma ilamına uyulması suretiyle davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuş olmasına rağmen anılan hususlar nazara alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ile davanın davalı .... yönünden ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine dair yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3341, Karar No: 2020/4908, Tarih: 07.09.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3341 E.  ,  2020/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın m. 310/3 “(Ek:22/07/2020-7251/29 md.) feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 13.05.2019 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, yerel mahkemece davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21678, Karar No: 2014/25435, Tarih: 24.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21678 E.  ,  2014/25435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/741-2014/239

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette saha donanım bakım elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep bulunmaksızın feshedildiğini belirterek yapılan feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve dört aylık ücret ve alacaklarının tespitine, işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücret tutarında tazminatın tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacının BT biriminde Saha Bakım Onarım Teknisyeni olarak çalıştığı ve banka şube ile birimleri ve müşterilerinin elektronik cihazlarının kurulumu, bakım ve onarımı işini yaptığı, bu işin alt işverene verilerek burada çalışanlardan seksenbeş tanesinin iş sözleşmesi feshedilirken kalan onbeş tane işçinin ise başka bölümlerde istihdam edilmeye devam edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının BT biriminde Saha Bakım Onarım Teknisyeni olarak çalıştığı ve banka şube ile birimleri ve müşterilerinin elektronik cihazlarının kurulumu, bakım ve onarımı işini yaptığı, bu işin alt işverene verilerek burada çalışanlardan seksenbeş tanesinin iş sözleşmesi feshedilirken kalan onbeş tane işçinin ise başka bölümlerde istihdam edilmeye devam edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin feshi, davacının yaptığı işin alt işverene verilmesine ilişkin bir işletmesel karara dayanmaktadır. Dosyada feshe ilişkin sosyal seçim kriteri ya da kriteri objektif olarak belirlenmiş değildir. Bu sebeple başka bölümlere kaydırılan onbeş tane işçinin hangi kritere göre seçildiği bu noktada önem arz etmez. Zira bu durumda işverenin yönetim hakkı devreye girer. Görüldüğü gibi işveren açısından geçerli sebep vardır. Ancak geçerli sebep somut olarak bulunsa bile feshin tutarlı uygulanması ve feshe son çare olarak başvurulması gereklidir. İş sözleşmeleri feshedilmeyip çalışmaya devam eden işçilerin diğer işçilerden objektif olarak farklı özelliklere sahip olduklarının ortaya konulmamasına göre bu kişilerin değerlendirildiği birimlerde davacının çalışıp çalışamayacağı ortaya konulmadan ve bu birimlere yeni işçi alımı olup olmadığı araştırılmadan karar verilmesi yerinde değildir

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2894, Karar No: 2015/20766, Tarih: 02.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2894 E.  ,  2015/20766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve imar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanlar vekillerinin temyizlerinin imar kirliliğine neden olmak ve kıyı kanununa muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla;

1- İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin, Kıyı Kanununa muhalefet suçundan açılan davada ise suçun mağduru hazine olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Belediye Başkanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi ve belediye vekillerinin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında Kıyı Kanununa muhalefet suçundan hazinenin ve imar kirliliğine neden olmak suçundan belediye başkanlığının temyiz incelemelerine gelince;

Binanın 25-30 sene önce yapılmış olması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan davada imar kirliliği ve Kıyı Kanununa muhalefet suçundan da ayrıca ayrı ayrı beraat kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak su-

retiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekillerinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2484, Karar No: 2006/4937, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2484 E.  ,  2006/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davalı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Bir davadaki yargılama giderlerinin ödenmemesi halinde yapılması gereken işlemin neden ibaret olduğu 3402 sayılı Kadastro Yasasının 36. ve HYUY.nın 163. maddelerinde belirtilmiş olduğu, bu nedenle dosyada davacıya usulüne uygun nitelikte verilen bir kesin önelin varlığından sözedilemeyeceği gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra temyize konu 15 nolu parsel hakkındaki davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve 1.11.2005 tarihli raporda A harfi ile gösterilen 12.000 metrekarelik bölümün davacı ve müşterekleri adına, B harfi ile gösterilen 3400 metrekarelik bölümün ise davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı ve müşterekleri adına tesbit edilen 14 nolu parselin tümü ile temyize konu 15 nolu parselin krokisinde A ile işaretli 12.000 metrekarelik dayanak 1953 tarih ve 78 tahrir nolu vergi kaydı kapsamında kaldığının ve taşınmazların davacı tarafın tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın süre ile malik sıfatı ile zilyetliğinde olduğunun keşif, uygulama, bilirkişi ve tanık sözleriyle saptanmasına, dava dışı 3 nolu parsele revizyon gören tapu

ve vergi kayıtlarının kuzey sınırlarının taşınmaz yönünü dayanak vergi kayıt mükellefi ... ve tapu maliki Kamer'i okumakla uygulamanın kaydende doğrulanmasına, vergi kaydı miktarının 20 dönüm olup 14 nolu parsel ile 15 nolu parselin A ile işaretli bölümleri yüzölçümleri toplamının 20 dönüm olmasına, bu durumda mahkemece vergi kaydı miktarı esas alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7622, Karar No: 2015/15761, Tarih: 14.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7622 E.  ,  2015/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2013/843-2015/154

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; aradan geçen süre, paranın alım gücünde azalma, davacıların gelirinin bulunmaması, çocukların eğitim masraflarının artması, davacı M. p. 'in Hacettepe Üniversitesini kazanması, değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak Sakarya 2. Aile Mahkemesinin 2009/469 Esas 2011/209 Karar sayılı boşanma ilamıyla davacı N.. B.. adına hükmedilen 200,00 TL yoksulluk nafakasının aylık 400,00 TL'ye çıkartılmasına, müşterek çocuk İshak adına hükmedilen 200,00 TL iştirak nafakasının aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına; davacı müşterek çocuk M. P. adına hükmedilen 200,00 TL iştirak nafakasının aylık 500,00 TL'ye çıkartılarak devamına, nafaka miktarlarının gelecek yıllarda hangi oranda artırılacağının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; devlet memuru olduğunu, 400,00 TL kira ödediğini, babasından kalan taşınmazlara ilişkin mirasçı sayısının çok olduğunu, satışın gerçekleşmediğini, davalının kira gelirinin bulunduğunu, aracının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, davacı N.. B..'nın yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine, müşterek çocuk İshak adına iştirak nafakasının artırılması talebinin reddine, aylık 200,00 TL iştirak nafakasının aynen devamına, davacı M. P. adına iştirak nafakasının artırılması talebinin reddine, Sakarya 2. Aile Mahkemesinin 2009/469 Esas 2011/209 Karar sayılı ilamıyla hükmedilen 200,00 TL iştirak nafakasının yardım nafakası olarak devamına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Müşterek çocuk İshak yönünden iştirak nafakasının artırılmasına yönelik temyiz itirazlarına incelendiğinde;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk İshak'ın 2001 doğumlu olup ve 6. sınıf öğrencisi olduğu; davalının ise, ambulans şoförü olduğu, brüt maaşının 2.722,45 TL aldığı, ek ödeme 598,89 TL, 137,27 TL performans ödemesi, 105,91 TL nöbet ödemeleri aldığı, 400,00 TL kira ödediği tespit edilmiştir.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 4 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarları az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.