muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36284, Karar No: 2013/40612, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/36284 E.  ,  2013/40612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Denizli Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2012 tarihli ve 2012/704-790 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarihli ve 2013/37 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 02.10.2013 gün ve 2013/15069/60688 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasıın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2013 tarih ve 2013/336798 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 17/01/2013 tarihli ve 2012/19193 esas, 2013/855 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceğinin düzenlendiği, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğunun hükme bağlandığı, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin farklı düzenlemelere tâbi tutulduğu, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmadığı, aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamının olmayacağı, yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemeyeceği, anılan maddenin 3. fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararının da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27. maddesinin 1. fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır.

Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemez. Anılan maddenin 3. fıkrasında ise coğrafî durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan dava ile ilgili olarak Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair yapılan itirazın reddine ilişkin Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 gün ve 2013/37 D.Iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3792, Karar No: 2025/846, Tarih: 05.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2022/3792 E.  ,  2025/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1821 E., 2021/1101 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2019 tarihli ve 2019/41 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2020/1821 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüphden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığına ve suç vasfında hataya düşüldüğüne ilişkindir.

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlemediğine ve suça iştiraki ve yardımının da olmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüphden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığına ve suç vasfında hataya düşüldüğüne ilişkindir.

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlemediğine ve suça iştiraki ve yardımının da olmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre; olay günü adresi belirtilen bir bağ evi önünde silah sesi geldiği yönündeki ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince temyiz dışı sanık ...'in kaldığı bağ evinin bahçesinde temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ...'ın bulunduğunun görüldüğü, bahçede boş kovanlara rastlaması üzerine, alınan arama kararına istinaden bağ evi, bahçesi ve evin önünde park halinde bulunan temyiz dışı sanık ... ile diğer sanık ...'ün aracında yapılan aramada, bahçede bulunan kanepe üzerinde bulunan kutu içerisinde 36 adet fişek, 8 adet tabanca, 4 farklı silahtan atıldığı tespit edilen 10 adet boş kovan, sanık ...'e ait aracın motor ön kaputunda poşete sarılı vaziyette 9 adet tabanca ve 13 adet şarjör ile poşet içinde 35 adet fişeğin; araç içerisinde tabanca sürgüsü, tabanca kutuları, bir adet av fişeği, 1 adet tabanca fişeği ve 1 adet kovanın ele geçirildiği, sanıkların savunma içeriklerine göre; sanıklar ... ve ...'in, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'e silah satmak üzere Konya ilinden Niğde iline, temyiz dışı sanık ...'in ikamet ettiği bağ evine sanık ...'e ait araç ile geldikleri, aracın ön kaputunda poşete sarılı halde bulunan tabanca ve çıkararak bahçede bulunan masanın üzerine serdikleri, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in bu tabancaları ve şarjörleri inceledikleri, ... ve sanık ...'in bu silahlarla deneme atışı yaptıkları, bu sırada kolluğun olaya müdahalesi ile yakalandıkları, motor ön kaputundan alınan silahların sarılı bulunduğu poşette sanık ...'in parmak izine rastlanıldığı, temyiz dışı sanık ...'den ele geçirilen dijital materyallere ait imaj kayıtlarında, olay yerinden ele geçirilen silahlarla benzer nitelikteki silahlara ait görsellerin bulunduğu, suça konu silahların 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olduklarının tespit edildiği olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıklar ... ve ...'ın ticari amaçla suça konu tabancalar ve eklerini bulundurup taşımak suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2020/1821 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29901, Karar No: 2021/808, Tarih: 01.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/29901 E.  ,  2021/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan, Kayseri 1. İcra Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/782 esas, 2017/1000 sayılı kararıyla, 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 5/1 (5 kez) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2. (5 kez) maddeleri gereğince 30.000,00 Türk lirası (5 kez) ve 23.590,00 Türk lirası adlî para cezalarına hükümlü ...'ın, bu cezalarının infazı sırasında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının adı geçen hükümlü hakkındaki bahsedilen adlî para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevirme işleminin kararda bir günün karşılığı olarak belirlenen 20,00 Türk lirası üzerinden mi, yok sa 100,00 Türk lirası üzerinden mi yapılması gerektiği hususunda 5275 sayılı Kanun’un 98. maddesi kapsamında karar verilmesine yönelik talebi üzerine, adlî para cezalarının gününde ödenmediği takdirde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi uyarınca günlüğü 100,00 Türk lirası üzerinden hapse çevrilmesine ilişkin Kayseri 1. İcra Ceza Mahkemesinin 04/02/2019 tarihli ve 2017/782 esas, 2017/1000 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/02/2019 tarihli ve 2019/303 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 14.05.2019 gün ve 2019 - 3447 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2019 gün ve KYB. 2019/55524 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesindeki, “Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası, çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamaz.” ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 52/1 ve 2. fıkrasında yer alan, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenlemelere göre karşılıksız çek suçunun yaptırımı olarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “adlî para cezası” başlıklı 52. maddesindeki düzenlemeye uygun olacak şekilde gün para cezası sisteminin öngörülmüş olması karşısında, bu Kanun kapsamında belirlenen adlî para cezalarına ilişkin hükmün yerine getirilmemesi halinde hapse çevirme işleminin kararda bir gün karşılığı olarak gösterilen miktar üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yazılı suçun infazındaki tereddüte dair verilen ek karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma istemine konu edilen kararı inceleme görevi, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23/01/2020 ve 2020/1 sayılı iş bölümüne göre Yargıtay Yüksek (1). Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8349, Karar No: 2012/19504, Tarih: 06.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8349 E.  ,  2012/19504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 12.01.2012 tarih, 2012/405-69 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından yapılan itirazın kaldrılması isteminin kabulüne dair icra mahkemesi kararının borçlu  17/11/2011 tarihinde tebliğ edildiği ve adı geçen borçlunun İİK'nun 363/2 maddesinde öngörülen yasal 10 günlük süre içerisinde 28.11.2011 tarihinde icra mahkemesine verdiği dilekçe ile anılan kararı temyiz ettiği halde, dairemizce maddi hata sonucunda temyizin 29/11/2011 tarihinde yapıldığı kabul edilerek süre aşımı nedeni ile temyiz dilekçesinin reddi doğru olmadığından dairemizin 12/01/2012 tarih ve 2012/405-69 sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra mahkeme kararının incelenmesine geçildi:

Alacaklı  tarafından borçlu  aleyhine  genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatılmış, borçlu   süresi içerisinde borca itiraz etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde itrazın kaldırılması talebinde  bulunmuş, mahkemece takibe dayanak yapılan belge İİK'nun 68. maddesi kapsamında kabul edilerek,  itirazın kaldırılmasına  karar  verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının  takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçlunun  mücerret kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belge, alacaklı tarafından sunulmuş değildir. Takip dayanağı yapılan kooperatif bonolarının alacaklı tarafından ödendiğinin onaylandığına ilişkin kooperatif vekili tarafından imzalanan belge, kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinden ve borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde borç kabul edilmediğinden, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmektedir. O halde mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle  kabulü  yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11306, Karar No: 2010/2051, Tarih: 23.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11306 E.  ,  2010/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.07.2008 tarih ve 2007/55 - 2008/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’un işlettiği, diğer müvekkiline ait işyerinin hırsızlık rizikolarına karşı davalı tarafından sigortalandığını, meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan hasar bedelinin talep edilmesine rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 6.000 YTL’nın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılara ait işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeniyle 8.490 YTL hasar meydana geldiği, davalı tarafından 2.064 YTL ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 3.936 YTL’nın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacılar vekili 08.03.2006 tarihli hırsızlık rizikolarını da içeren işyeri sigorta sözleşmesine dayalı olarak müvekkillerine ait işyerinde meydana gelen zararın tazminini talep etmiş ve mahkemece yazılı şekilde her iki davacı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, sigorta ilişkisi davacılardan ... ile davalı arasında kurulmuş olup, adı geçen davacı davalının sigortalısıdır. Bu itibarla rizikonun meydana gelmesi h...nde sigorta poliçesine dayalı olarak istemde bulunma hakkı sigortalı ...’ye ait olup, davacı ... yönünden hangi nedenle davanın kabul edildiği karar yerinde tartışılmamıştır.

Kaldı ki, davaya konu işyerinin dolayısıyla içindeki emtiaların kime ait olduğu da, dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece, davaya konu işyerinin ve içindeki emtia ile demirbaşların kime ait olduğunun belirlenerek, davaya konu poliçeye dayalı olarak davacı ...’nin dışındaki davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı ve poliçenin teminat altına aldığı rizikoların neler olduğu tartışılarak oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, mahkemece, davaya konu işyerinin ve içindeki emtia ile demirbaşların kime ait olduğunun belirlenerek, davaya konu poliçeye dayalı olarak davacı ...’nin dışındaki davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı ve poliçenin teminat altına aldığı rizikoların neler olduğu tartışılarak oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, Türk Ticaret Kanunu’nun 1283. maddesi uyarınca gerçek zararı ödemekle yükümlü bulunan davalı ... şirketi, istenen tazminat miktarına itiraz etmiştir. Davalı vekili mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna da, itiraz etmiş olup, davacı tarafın dayandığı faturaların gerçeği yansıtmadığını savunmuştur. BK'nun 98/2. maddesi yollamasıyla, aynı Kanun’un 42. maddesinin ilk cümlesi hükmüne göre, zararın gerçek miktarını kanıtlamak yükü davacı sigortalıya düşmektedir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının çalındığını iddia ettiği malların bedeline ilişkin tesbit yapılmış olup, bu malların hırsızlığa konu olup olmadığı hususunda davacı defter ve faturaları üzerinde inceleme yapılmamıştır. Oysa davacı tarafın delil olarak dosyaya sunduğu mal alım faturalarının bir kısmında alıcı olarak AYFA Ticaret ..., bir kısmında ise ... yazılı olduğu gibi, bir kısım faturaların da AYFA Ticaret tarafından davacı ...’ye satışı yapılan mallar nedeniyle düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı olan ciddi itirazları dikkate alınarak, işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucu çalındığı iddia edilen malların neler olduğu ve bunların kime ait olduğunun belirlenmesi ve davacı tarafın tazminata esas olarak gösterilen faturaların sıhhatinin araştırılması, ekspertiz raporundan da faydalanılmak suretiyle uzman bilirkişi veya heyetinden davalı vekilinin itirazlarını karşılayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4-Kabule göre de, mahkemece hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de, sigorta tazminatının ne zaman muaccel hale geleceği hususunda poliçeye ekli hırsızlık sigortası genel şartlarının B.5 maddesine göre, sigortacının belirlenen tazminatı, rizikonun gerçekleştiğini belirleyen bilgi ve belgelerin kendisine ulaşmasından itibaren en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeme yapma zorunda olduğu belirtilmiştir. Bu hükme göre belirlenecek temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği h...nde temyiz edene iadesine, 23.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.