muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34667, Karar No: 2015/9391, Tarih: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34667 E.  ,  2015/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, hakkında başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte süresinde yetkiye ve borca itiraz ettiği, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece borçlunun yetki itirazının kabulü ile ... İcra Dairesi'nin İİK'nun 50/1. maddesi gereğince yetkisizliğine, 6100 sayılı HMK'nın 20/1. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesinden itibaren iki hafta içinde talep edilmesi halinde ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/110 takip sayılı dosyasının yetkili ... İcra Dairesi'ne gönderilmesine, aksi halde takibin yapılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İtirazın kesin olarak kaldırılmasını düzenleyen İİK'nun 68. maddesinin 2. fıkrası gereğince, borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse icra mahkemesi itirazın kaldırılmasına karar verir. Aynı maddenin 3. fıkrasına göre ise, itiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur.

Alacaklının icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 68. maddesi gereğince borçlunun borca ve yetkiye itirazlarının kaldırılmasına ilişkin olup, mahkemece alacaklının talebi ile bağlı kalınarak öncelikle yetki itirazı hakkında bir karar verildikten sonra, yetki itirazı yerinde değil ise diğer itirazların incelenmesi suretiyle alacaklının itirazın kaldırılması talebinin kabul veya reddine karar verilmesi gerekir.Somut olayda, mahkemece borçlunun icra dairesine yaptığı yetki itirazının yerinde olduğu kabul edilmiş olduğundan, alacaklının yetki itirazının kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, alacaklının ilamsız takipte itirazın kaldırılmasını talep ettiği gözardı edilerek borçlunun icra mahkemesinde yetki itirazı varmış gibi yetki itirazının kabulü ile gönderme kararı verilmesi isabetsizdir.SONUÇ:Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14129, Karar No: 2016/8369, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14129 E.  ,  2016/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 2.199,42 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır.

Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde:

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması gereklidir. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile yargıca yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması gereklidir. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile yargıca yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Hal böyle olunca, yapılan açıklamalar çerçevesinde; davacının dilekçesinde kayıp kaçak bedeli altında ödediği 10.000 TL' nin faiziyle tahsilini talep ettiği gözönüne alınarak, mahkemece açılan belirsiz alacak davasında dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması, yerinde ise de; infazda oluşacak tereddütlerin önüne geçilmesi adına dava tarihi olan 11.12.2014 tarihinin hükmün 1 nolu bendine eklenerek "Davanın Kısmen Kabulüne, 2.199,42 TL nin dava tarihi olan 11.12.2014 itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMKnın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5076, Karar No: 2023/5463, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5076 E.  ,  2023/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/395 E., 2015/31 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/395 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, iddia, katılan mağdur beyanı, savunma, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; katılan mağdurun ayakkabı boyacılığı yaptığı, 18.06.2014 günü mağdurun sanığın ayakkabılarını boyadığı, sanığın ayakkabısının boyanmasından sonra katılan mağdurun elini tuttuğu, ''bacakların ne kadar beyaz, ... gibi'' dediği, katılan mağdura eksik para verdiği, katılan mağdurun sanığın yanından ayrıldığı, 19.06.2014 günü katılan mağdur ile sanığın ... isimli lokantanın karşısında karşılaştıkları ve birlikte Gençlik Parkına gittikleri, burada katılan mağdurun sanığın ayakkabılarını tekrar boyadığı, sanığın katılan mağdurun elini tutarak pantolonu üzerinden kendi cinsel organını katılan mağdura tutturduğu, katılan mağdurun elini sanığın cinsel organından çektiği ve sanığın '' Kepez'e gidelim, orada sana cinsel organımı göstereceğim'' dediği ve katılan mağdurun sanığın yanından ayrılarak kolluk güçlerine şikayet ettiği, sanığın katılan mağdurun elini tutarak pantolonu üzerinden kendi cinsel organını mağdura tutturması eylemi ani hareketli eylem olması sebebiyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmıştır.

2. Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu kabul etmese de; katılan mağduru tanıdığı ve ayakkabılarını boyattığı, katılan mağdura eksik para verdiği şeklinde katılan mağdurla ötüşen beyanları dikkate alındığında sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

2. Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu kabul etmese de; katılan mağduru tanıdığı ve ayakkabılarını boyattığı, katılan mağdura eksik para verdiği şeklinde katılan mağdurla ötüşen beyanları dikkate alındığında sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

3. 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun ile suç tarihinde yürürlükte bulunan düzenlemenin sonuç ceza yönünden aynı olduğu anlaşıldığından yürürlükte bulunan Kanun'un uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/395 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2475, Karar No: 2010/8129, Tarih: 07.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/2475 E.  ,  2010/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan hapis cezalarının süresine göre sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin duruşma isteklerinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca oybirliği ile (REDDİNE ),

Dosya üzerinden yapılan incelemede:

1- Sanık ... hakkında ..'a karşı mukavemet ve ... ile ...'ya karşı tehdit suçlarından yine sanık ... hakkında ...a karşı mukavemet, ... ile ...'ya karşı tehdit ve ...'a karşı hakaret suçlarından kurulan 17.04.2003 tarihli hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanıkların mahkum oldukları suçları ile diğer sanıklar ..., ve ... haklarındaki hükümlerin ise temyiz edilmesi nedeniyle Dairemizin 15.6.2005 tarihli kararı ile "sanıkların hukuki durumlarının 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesiyle bozulması üzerine, sanıklar hakkında kesinleşen hükümlere ilişkin tekrar yargılama yapılıp yeniden hüküm kurulmuş olması hukuki değerden yoksun fazlalık olup, yok hükmünde bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Oluşa ve kabule göre:

Sanık ...'ın üzerine atılı suç işlemek için örgüt kurmak ve yö, ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı suç işlemek için oluşturulmuş örgüte üye olmak suçunun kapsamında kaldığı 765 sayılı TCK.nun 313/1 madde ve fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı tarih ile kararın verildiği tarih arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus CMUK.nun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 765 sayılı TCK,nun 102/4. ile CMK.nun 223/8. maddesi de gözetilerek sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

III- Oluşa ve kabule göre:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un üzerlerine atılı suç işlemek için oluşturulmuş örgüte üye olmak suçunun kapsamında kaldığı 765 sayılı TCK.nun 313/1. madde ve fıkrası yine sanık ...'in çıkar amaçlı suç örgütüne yardım etmek suçunun kapsamında kaldığı 765 sayılı TCK,nun 314/1 madde ve fıkrasında öngörülen cezaların üst sınırına ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre, davaların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı tarih ile inceleme tarihi arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus CMUK.nun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 765 sayılı TCK.nun 102/4. ile CMK.nun 223/8. maddesi de gözetilerek sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

IV- Sanık ...'ın üzerine atılı sahte kimlik kullanmak suçu ile sanık ...'in üzerine atılı Müşteki ...'a Hakaret suçunun yasa maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, davalar 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımına tabi olup, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus CMUK.nun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 765 sayılı TCK. nun 102/4. 104/2. ile CMK.nun 223/8. maddesi de gözetilerek sanık ... hakkındaki sahte kimlik kullanmak ve sanık ... hakkındaki müşteki ...'a hakaret suçlarına ilişkin davaların zamanaşımı nedeniyle oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

V- Sanıklar ..., , ..., ... ve ... haklarında çıkar amaçlı suç örgütü kurmak, yönetmek ve örgüt adına faaliyette bulunmak suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince:

Sanık ...'ın hemşerisi ve arkadaşı olan ...'in adının basında yeralması ile çevresinde çekinilen biri olmaya başladığı, sanığın 1992 yılında yapılan seçimlerde Maltepe Belediyesi başkan adayı olduğu ve ... lehine adaylıktan çekildiği, 1994 yılı seçimlerinde il meclis üyesi olduğu, Maltepe Belediyesi sınırları içerisindeki kaçak yapılaşmadan rant elde etmek amacıyla suç örgütü kurduğu ve yönettiği daha önce belediyede çalışan sanıklar ... ve ...'i yanına aldığı yine ... ile bu sanıkların kaçak inşaat sahipleri ile irtibat kurup, paraları- aldıkları ve belediye çalışanlarının işlem yapmalarını tehdit ve baskılarla engelledikleri, sanık ...'in yanında silahlı adamları ile zaman zaman belediye'ye gittiği, işlerinde zorluk çıkaran bir kısım belediye çalışanını silahla tehdit ettiği, yine insanlar üzerindeki korkutma gücünü arttırmak amacıyla çevrede korkulan sanık ... yanına aldığı belediyeden başkası adına alınan stat ihalesini birlikte takip ederek haksız hakedişler aldıkları, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

A- Sanıklar ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

A- Sanıklar ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluğunun kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

B- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle

değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., Fuat Erdoğan ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23121, Karar No: 2025/478, Tarih: 15.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2021/23121 E.  ,  2025/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/922 E., 2017/1500 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ve müdafiine 11.10.2017 tarihinde tefhim edilen karara yönelik sanık müdafinin aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafine aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık müdafinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8699, Karar No: 2014/11563, Tarih: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8699 E.  ,  2014/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada...2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaşı küçük olan çocuğa vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404. Maddesinde "velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır“ hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre küçüğün ve annesinin ikametgahı "...-..." ise de zabıta raştırmasına göre küçük ve annesinin bu adreste ikamet etmediği, 1,5 seneden beri anne, küçük ve küçüğü tanıyan babanın “... köyü, No:184, ...–...“ ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın...2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.