muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3762, Karar No: 2011/5810, Tarih: 29.04.2011

Ayrıca, geçit ihtiyacı içindeki taşınmaz ile genel yol arasında kesintisiz bir biçimde geçit kurulması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, geçitle yükümlendirilen 4248 parsel sayılı taşınmaz ile yararına geçit kurulan 4163 ve 4164 parsel sayılı taşınmazlar arasında 4161 parsel sayılı taşınmaz bulunmaktadır. Mahkemece, geçitin kesintisiz olması gerektiği ilkesine aykırı biçimde 4161 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulmadan davanın kabulüne karar verilmesi de doğru bulunmamıştır.

Mahkemece, yukarıda yapılan saptamalar bir yana bırakılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 29.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34758, Karar No: 2024/652, Tarih: 17.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34758 E.  ,  2024/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1014 E., 2017/1378 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra gerekçeli şekilde hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2899, Karar No: 2006/5870, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2899 E.  ,  2006/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 44.139.660.774 TL borcunun olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılardan ... ...'ın Deniz Harp Okulu öğrencisi iken 23.8.2004 tarihinde okuldan ayrıldığını, kendilerine eğitim ve öğretim gideri olarak 60.397.850.000 TL borç bildirildiğini ve bu borcun ilişik kesme tarihinden itibaren %15 yasal faiziyle ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, davalı tarafından istenen bu alacak içerisinde personel ve amortisman giderinin de bulunduğunu ve istenen rakamların güncelleştirilmiş rakamlar olduğunu, bildirilen bu borcun 16.139.557.609 TL.sini ödemekle yükümlü olmalarına rağmen, bakiyesi için borçlarının olmadığını ileri sürerek 44.139.660.774 TL borcu ödemekle yükümlü olmadıklarının tespitini istemiştir. Yargılama sırasında davacıların ödemekle yükümlü olduğu borç miktarının tespiti için mahkemece alınan bilirkişi raporunda; yüklenme senedinde gösterilmeyen atış, personel ve amortisman giderlerinden davacıların sorumlu olamayacağı, bu kalemlere ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirme yapılması gerektiği ileri sürülerek bu kalemlere ait masraflar düşüldükten sonra hesaplama yapılmış ve davacıların bildirilen borcun 18.130.595.836 TL.sinden sorumlu olduğu, 42.267.254.164 TL.lik kısmından ise sorumlu olmadığı tespit edilmiş ve mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur.

1-Davacılardan ... ...'ın Deniz Lisesine girerken vermiş olduğu 11.8.1998 günlü yüklenme senedi için tanzim tarihinde reşit olmaması nedeniyle velisi olarak babası ... tarafından taahhütnamenin imzalandığı; fakat, dava tarihi itibariyle yükümlünün reşit olduğu anlaşıldığından davacı ... hakkındaki davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddedilmemiş olması,

2-Dosya içerisinde bulunan ... 8.Noterliğince 11.8.1998 tarih ve 10588 yevmiye ve yine ... 7.Noterliğince 13.8.2000 tarih ve 27728 yevmiye ile düzenlenen, davacılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde "Silahlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan ileride yürürlüğe girecek olan kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara uyacağımı..." şeklinde taahhüt verilmiştir.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilümum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık, disiplinsizlik ve benzeri sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında personel ve amortisman atış giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda; davacılar tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihte yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek yüklenme senedi düzenlenip imzalanmıştır. Yüklenme senedi içeriğinde "subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak yasa ve yönetmelik, tüzük, yönerge ve sair mevzuat hükümlerine uyulacağı taahhüt edildiğine göre, davalının sorumlu olacağı masraflar arasında atış, personel ve amortisman giderlerinin de dahil edilmesi gerekirken, yerinde olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Yukarıda iki numaralı bozmada sözü edilen yüklenme senetlerinde yükümlü "...okuldan çıkarılması halinde silahlı kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenime başladığım tarihten ilişiğimin kesilmesine kadar Milli Savunma Bakanlığınca zimmetime tahakkuk ettirilerecek tazminatı .... sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faiziyle .... ödeyeceğimi kabul eder, yüklenirim" şeklinde taahütde bulunmuştur. Davalı tarafından ödenmesi istenen 91.698.162.191 TL tutarındaki masrafların içerisinde de sarf tarihinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faiz tutarı da bulunduğundan, bilirkişi tarafından yukarıda sözü edilen bozma sebebi doğrultusunda davacının borcu belirlenip, belirlenen bu borca sarf tarihlerinden itibaren ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin de tespit edilip, buna göre davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespiti gerekirken, salt anapara borcu üzerinden davacının borçlu olmadığı miktarın tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2230, Karar No: 2018/3401, Tarih: 03.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2230 E.  ,  2018/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı elektrik şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; dilekçesi ile toplam talebini 10.163,29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2016 günlü ve 2016/301E.-2016/16422K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedellerin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedellerin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1443, Karar No: 2011/5829, Tarih: 14.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1443 E.  ,  2011/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.07.2010 gün ve 521/401 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, bir parça tapusuz taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuş, köy tüzel kişiliği temsilcisi davaya cevapta vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın “köy meydanı” olarak tespit dışı bırakıldığı, bu tür yerlerin zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre tescile konu taşınmaz 1953 yılında 5602 sayılı Kanuna göre yapılan kadastro çalışmasında tespit dışı bırakılmıştır. Taşınmazın ne nitelikle tespit dışı bırakıldığı hususunda çelişki bulunmaktadır. Şöyle ki, Antalya Kadastro Müdürlüğü 27.5.2008 tarihli karşılık yazısında taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki sahipsiz yerlerden olması nedeniyle tespit dışı bırakıldığını bildirmiş ise de, inşaat mühendisi, ziraat mühendisi ve kadastro teknisyeni tarafından ortaklaşa düzenlenen 9.3.2009 tarihli raporda: Aşağıoba Köyü'nün 3 nolu paftasının incelenmesinde tescili istenilen bölümün “köy meydanı” olarak gösterilen yerde kaldığını bildirmiştir. Az yukarıda tarihleri belirtilen yazı ve bilirkişiler raporundan onaylı birer suret ya da fotokopileri eklenmek suretiyle, o yer Kadastro Müdürlüğüne yeniden yazılacak yazı ile tescile konu taşınmazın 1953 yılında yapılan kadastro çalışmasında ne nitelikle tespit dışı bırakıldığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde bildirilmesi istenmelidir. Konunun açıklığa kavuşmaması halinde nizalı yeri gösteren orijinal kadastro paftasının onaylı bir suretinin gönderilmesi talep edilmelidir. Böylece, çekişmeli taşınmazın tespit dışı bırakılma nedenindeki çelişkinin giderilmesine çalışılmalıdır.

Bundan ayrı, taşınmazın önceki niteliğinin ve zilyetlik koşullarının belirlenmesi bakımından mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla yeniden taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak taşınmazın önceki niteliğinin ne olduğu, ne nitelikle, ne zamandan beri, kim ya da kimler tarafından kullanıldığı, intikal varsa kimden kime, ne şekilde ve ne zaman gerçekleştirildiğinin ayrıntısıyla sorulup belirlenmesine çalışılması, beyanlar arasında çelişkinin bulunması durumunda yüzleştirilmek suretiyle giderilmesi, taşınmazın köy halkının ortak kullandığı “köy meydanı” olduğu savunulduğundan dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan bu husus yeniden sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulması, bundan sonra toplanacak tüm taraf delilleri birlikte tartışılıp değerlendirilerek oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, görülmekte olan dava TMK.nun 713/1. maddesine dayanılarak açılmış tapusuz taşınmazın zilyetlik yoluyla tesciline ilişkindir. Aynı maddenin 4. fıkrasına göre mahkemece gazete ile bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilan edileceği belirtilmiştir. Mahkemece söz konusu ilanlarda yapılmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarını açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3097, Karar No: 2017/156, Tarih: 11.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3097 E.  ,  2017/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

7201 sayılı Tebligat Yasasının 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması gerektiği cihetle; katılan kurum vekili yerine Bafra vergi dairesine yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan katılan kurum vekilinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın 2005 takvim yılında ...Mühendislik isimli şirketten aldığı 29.05.2005 ve 30.05.2005 tarihli iki adet sahte faturayı KDV indiriminde kullanarak atılı sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia edilen kamu davasında suça konu faturaları düzenleyen firma yetkilisi ...'nin bürosunda fatura içeriğindeki çizimleri yapabilecek makine mühendisi çalışmadığının tespit edildiği, büroda yapılan aramada el konulan bilgisiyarlarda yapılan incelemelerde sanık adına yapılmış proje çizimlerine rastlanmadığı, faturaya konu projeleri onaylayarak ilgili projenin sorumluluğunu üstlendiğini savunan sanığın söz konusu projeleri vergi inceleme elemanlarına gösteremediği ve ... firması ile aralarındaki ticari ilişkiye konu ödemelerin delillendirilemediğinin anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından suça konu faturaları düzenleyen ... hakkında düzenlenen Vergi Tekniği raporlarına istinaden dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde bu dosya ile birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, ...'nin vergi müfettişlerine verdiği beyanlarında faturalara konu projelerin yanında çalışan ... ve ... tarafından çizildiğini belirtmiş olduğu anlaşılmakla bu şahıslar tanık olarak dinlenip, bu projeleri çizmeye ilişkin yetki ve eğitimlerinin olup olmadığı tespit edilip, ...'nin bürosunda yapılan aramada ele geçirilen sanığa ait serbest meslek makbuzlarının üst nüshalarında bulunan proje sahipleri tespit edilip kendilerinin bu projeleri ...firmasına çizdirip çizdirmedikleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.