muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13738, Karar No: 2017/15786, Tarih: 13.11.2017

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Bu noktada davalının temyiz itirazlarına göre yapılan değerlendirmede, uyuşmazlık; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygundur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelerine göre, temyiz olunan kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21701, Karar No: 2016/8711, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21701 E.  ,  2016/8711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itirbariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, satış tarihi dava tarihinden sonra olan emsal taşınmaz incelenmek suretiyle taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde ve dava tarihinden önce satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı davayı ıslah etmediğinden H.M.K.'nun 26. maddesi gereğince talep aşılmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

3)Davaya müdahil olarak kabul edilen ... yönünden herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalı ...ten peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4021, Karar No: 2006/5868, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4021 E.  ,  2006/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 11.783.500.000 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 1.Noterliğince düzenlenmiş 13.8.1990 günlü yüklenme senedinde davalının ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim döneminin sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 1990 ila 1994 tarihleri arasında Astsubay Hazırlama Okulu ve Sınıf Okulunda eğitim gören davalının 30.8.1994 tarihinde astsubay olarak nasbedildiği ve disiplinsizlik nedeniyle 8.2.2002 tarihinde ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Dosyaya getirtilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın sarf tarihleri belirtilmediği için 1990-1991, 1991-1992, 1992-1993 ve 1993-1994 yılı eğitim ve öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunu esas alan ve buna göre davalının borcunu belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda hükme esas alınan üçüncü bilirkişiden ek rapor alınmalı ve alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6169, Karar No: 2021/8589, Tarih: 18.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6169 E.  ,  2021/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 421 042 9226 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmemesi ile fatura kullandıkları Ba formlarından tespit edilen mükelleflere ait karşıt inceleme raporlarında, bu faturalara yönelik ayrıntılı bilgilere rastlanılmaması nedeniyle suça konu faturaların düzenlendiği yönünde delil bulunmadığına dayanan 17.06.2015 ve 22.10.2015 tarihli bilirkişi raporları esas alınarak mahkemece sanığın beraatine karar verilmiş ise de, davanın dayanağını oluşturan 31.07.2012 tarihli ve 2012-A-664/19 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine göre, sanığın 202 belgeyle 23.890.414 TL bedelli sahte fatura düzenlediğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Faturaları kullanan şirket yetkilileri/mükelleflerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, faturaların fiziken kendilerinde bulunup bulunmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulması,

b)Aynı mükellefler hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan mükelleflerin tarh dosyaları nezdinde araştırma yapılarak, ilgili vergi dairesi müdürlüğünden de sorulmak suretiyle sanığın düzenlediği 2009 takvim yılına ait fatura bulunup bulunmadığı ve bu faturaların tarihlerinin tespit edilmesi suretiyle, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu da dikkate alınarak, zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği de belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4155, Karar No: 2020/5381, Tarih: 04.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4155 E.  ,  2020/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davalı erkek tarafından 27.07.2009 tarihinde temyiz edilmiş, mahkemece tebligat ve posta giderlerinin yatırılması için davalı erkeğe muhtıra gönderilmiş, buna ilişkin tebligat davalı erkeğin 20.08.2009 tarihinde öldüğü gerekçesi ile iade edilmiş, bunun üzerine mahkemece 02.11.2009 tarihli ek kararla davalının temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davalı erkek öldüğüne göre muhtıranın mirasçılarına tebliği gerekirken bu husus yerine getirilmeden iade dönen tebligata rağmen davalının temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalıdır. Bu nedenle mahkemenin 02.11.2009 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-İşin esasının incelenmesine gelince;

Feragat ve kabul, 6100 sayılı Kanun’un 307 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. 28/7/2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’la değişen 310/2-3. maddesiyle; feragat veya kabulün, hükmün verilmesinden sonra yapılası halinde, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosyanın kanun yolu incelemesine gönderilmeyeceği ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği; feragat veya kabulün, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde ise, Yargıtayca temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmiş, davacı kadın 15.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden davacı kadının feragat beyanı boşanma hükmü yönünden hukuken geçerli sonuç doğurmaz. Ancak davadan feragat, davanın ferilerini de kapsar. Bu nedenle boşanmanın ferilerine ilişkin feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple 02.11.2009 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine GÖNDERİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/307, Karar No: 2017/3989, Tarih: 20.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/307 E.  ,  2017/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Beraat; sanık ... hakkında

Mahkûmiyet; sanıklar ... ve ... hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-Sanıklar ... ve .... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde:

Bozmaya uyulduğu, sanık ...’nın elinde içinde net 2100 gram esrar bulunan çuval ile sanık ... ile birlikte sanık ...’in ikametinden çıktıktan sonra yakalanmaları, tutanak tanıkları ...ın sanıklar .... ve ....’in sanık ...’in evinden çıktıklarını doğrulamaları, akabinde sanık ...’in üzerinde ve ikametinde yapılan aramada toplam net 21 gram esrar ele geçirilmesi ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6830, Karar No: 2020/5265, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/6830 E.  ,  2020/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali, katılan ...’e ve mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen 3 ayrı hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihlerinin katılan ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçu açısından 2010 yılı Temmuz ayı içerisinde belli olmayan zaman dilimi, katılan ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali açısından 14.07.2010-20.07.2010 tarihleri arası belli olmayan zaman dilimi, mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu açısından 2009 yılı Temmuz ayı içerisinde belli olmayan zaman dilimi olarak belirtilmesi yerine 14.07.2010 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçu açısından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürülenen çocuk hakkında mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu açısından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddesinde öngörülen 7 yıl 12 ay kesintili dava zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ile yeniden suç işlediği tarihler arasındaki 2 yıl 5 ay 24 günlük durma süresi de eklendiğinde dahi suça sürüklenen çocuk açısından lehe değerlendirme yapılmak suretiyle suç tarihi olan 01.07.2009 gününden 25.12.2019 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu açısından kurulan hükmün incelenmesinde;

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu açısından kurulan hükmün incelenmesinde;

İş yerine bitişik olmayan, sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı, katılan beyanı; olay yeri tespit tutanağı, bilirkişi raporuna göre, depo olduğu belirtilen bina vasfındaki yerin iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediğinin gözetilmeyerek, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1896, Karar No: 2018/8260, Tarih: 17.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1896 E.  ,  2018/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3, 62, 50, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/3. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “TCK'nın 179/3. maddesi” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle aynı kanunun 179/2. maddesi” ibaresinin ve hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.