muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1474, Karar No: 2024/6564, Tarih: 02.12.2024

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 13.06.2014 tarihli ve 2013/21030 Esas, 2014/12435 Karar sayılı kararı ile; yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olmadığına, dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine değinilerek dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesinin de gözetilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davalılar vekilinin karar düzeltme isteği ise reddedilmiştir.

3. Mahkemenin 11.10.2023 tarihli ve 2015/506 Esas, 2023/698 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, 05.01.1976 onaylı kıyı kenar çizgisinin kıyı mevzuatına uygun şekilde doğal, gerçek ve fiili konumuna uygun geçirildiği, bu kıyı kenar çizgisine göre dava konusu taşınmazın kara tarafında kaldığı, şehir planlamacısı bilirkişisinin 05.01.2023 tarihli raporuna üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usule, yasaya ve Yargıtay bozma kararına aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği raporlara dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davalılar lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin de doğru olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715. ve 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Trabzon ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan dava konusu 293 ada 26 parsel sayılı, 232,00 metrekare yüz ölçümlü taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereği yenileme işlemi ile 20.01.2021 tarihinde 1419 ada 17 parsel numarasıyla ve 229,78 metrekare yüz ölçümlü olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Trabzon ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan dava konusu 293 ada 26 parsel sayılı, 232,00 metrekare yüz ölçümlü taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereği yenileme işlemi ile 20.01.2021 tarihinde 1419 ada 17 parsel numarasıyla ve 229,78 metrekare yüz ölçümlü olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Hemen belirtilmelidir ki, uyuşmazlığın niteliğine göre öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

3. İdarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş olması ve davalının itirazına uğramış olması halinde adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları gözönünde tutularak Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı-kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

4. İdarenin kıyı-kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle Mahkemece kıyı-kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

5. Öte yandan, Mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu müessese Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir.

6. Somut olaya gelince; yukarıda da değinildiği üzere bozma kararına uymakla Mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem ve araştırma yapma zorunluluğu bulunmaktadır. Ne var ki Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmediği gibi, yapılan araştırma ve inceleme de hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece son bozma kararından sonra yapılan ilk keşif sonucu alınan heyet raporunda dava konusu taşınmazın kıyı alanında kaldığına yer verilmekle birlikte dava konusu taşınmazı kapsayan kıyı kenar çizgisi tespit çalışmalarının idarece tamamlanmadığı, ikinci keşif ile alınan raporlarda ise taşınmazın kıyı-kenar çizgisi dışında olduğu bildirilmiş, sonrasında üçüncü keşif sonucu alınan ortak (ek) raporda dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına dair tespite yer verilmiş, ancak taşınmazın güneyinde sondaj çalışması yapılması gerektiğinden bahsedilerek kıyı-kenar çizgisi belirlenmemiş, bilahare dördüncü keşif ile alınan raporlarda da dava konusu yerin kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığından bahsedilmiş ise de kıyı kenar çizgisinin nereden geçtiğinin belirlenebilmesi için sondaj çalışmaları yapılması gerektiğine değinilmiş, son yapılan keşif ile alınan jeoloji mühendisleri, inşaat mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişilerinden oluşan heyet raporlarında ise bu kez dava konusu ve komşu parsellerde yapılacak sondaj çalışmaları ile kıyı kenar çizgisinin tespit edilebileceği bildirilmiş, anılan tespite katılmadığından heyetten ayrı rapor düzenleyen mimar, şehir planlamacısı bilirkişinin 05.01.2023 tarihli raporunda ise idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin doğru olduğu, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalacağına dair görüş bildirilmiş ve Mahkemece bu rapor esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak önceki bozma kararında dosya içerisinde bulunan bilirkişi heyet raporlarının çelişkili olduğuna değinilerek yeniden yapılacak keşif ile kıyı-kenar çizgisinin tespit edilmesi, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine işaret edilmiş ise de, yeniden yapılan keşifler neticesinde kıyı-kenar çizgisi tespit edilememiş, düzenlenen raporlar arasındaki çelişkiler giderilmemiştir. Nitekim raporlar arasında çelişki bulunduğuna gerekçeli kararda da değinilmiştir. Öte yandan; komşu parseller hakkında dava açılıp açılmadığı, kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunup bulunmadığına ilişkin bir araştırma da yapılmamıştır.

7. Hal böyle olunca; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının eksiksiz olarak getirtilmesi, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar, aynı Kanun'un 5. ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı-kenar çizgisi ile idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisinin fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, çevre parseller hakkında dava açılıp açılmadığının, kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyaların mahkemelerinden temin edilmesi, varsa komşu parsellerde kesinleşen kıyı-kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, gerektiği takdirde bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınması, raporda kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak raporlar arasındaki çelişkinin nedenlerinin de denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, dava konusu taşınmazın yenileme işlemi sonucu yeni ada/parsel numarası aldığı hususu da gözetilmek suretiyle tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3953, Karar No: 2016/3991, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3953 E.  ,  2016/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Düzce 1. Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün adres kayıt sistemine göre "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün cezaevine hitaben yazdığı dilekçede cezaevine girmeden önceki adresini "..." olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, ... 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 29.02.2016 tarihinde alınan imzalı beyanından cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3692, Karar No: 2010/4043, Tarih: 16.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/3692 E.  ,  2010/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

a- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 343 YTL'den fazla tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık lehine olan 5237 sayılı TCK. nun 50, 51. maddeleri yerine, 647 sayılı TCK.nun 4, 6. maddeleri uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesine ve ertelemesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

2- Sanık ... hakkında yapılan incelemede,

a- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 343 YTL' den fazla tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Sanık hakkında 5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Tekerrüre esas sabıkası olmayan sanık hakkında lehine olan 765 Sayılı TCK. nun 59, 36. maddeleri yerine, 5237 sayılı TCK.nun 62, 54. maddeleri uyarınca takdiri indirime ve müsadereye karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükınün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3, 62.madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç adli para cezasının 285 Türk Lira olarak ifadesi ve hükümden "647 sayılı yasanın 4, 6. maddeleri " çıkarılarak, "5237 sayılı TCK.nun 50, 51. maddeleri" ibaresinin ilavesi ve hükümden sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62, 54. maddelerinin çıkartılarak yerine 765 sayılı TCK.nun 59, 36. maddelerinin ilavesi ile 6136 sayılı Yasanın 13/3,765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4, 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 3.585 Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10755, Karar No: 2021/14957, Tarih: 26.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10755 E.  ,  2021/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çeşitli görevlerde çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Müteahitlik Otomasyon Sağlık Hiz. Yemek Ürt. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının davalıya ait işyerindeki çalışmasının belli bir süre ile sınırlı olduğunu, davacının bu çalışması nedeniyle hak kazandığı herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarih, 2020/731 esas, 2020/3455 sayılı bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda ... Müt. ... Temz. Gıda Pet. Ürün. Otom. Tar. San. ve Tic. Ltd Şti.’nin davaya dahil edilmesi talebinin reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı ... vekili ile ... Müteahitlik Otomasyon Sağlık Hiz. Yemek Ürt. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık anlatımı ile ispat ettiği kabul edilerek, bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının (15 Mart-15 Kasım arasındaki) kış döneminde 05.00-23.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesinin mahsubu ile haftada 51 saat fazla çalışma yaptığı, yaz döneminde ise 08.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftada 12,5 saat fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı belirlenmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, Bakanlığa bağlı lisede hizmetli olarak çalıştığını, işyerinde elektrik, aşçı yardımcılığı, bulaşık, temizlik, kışın kalorifer yakma gibi işleri yaptığını bu işlerin ifası sırasında fazla çalışma yaptığı iddiasında bulunmuştur. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı ..., davacının da kendisi gibi temizlik işleri yaptığını, işyerinde toplam altı kişinin temizlik personeli olarak çalıştığını, davacının kış aylarında kaloriferi yaktığını, kış döneminde 4 ay sabah 05,00-05,30 da gelip gece kaloriferi kapatmak zorunda olduğu için 23,00 e kadar okulda kaldığını, kendilerinin ise saat 19,00 civarında çıktıklarını, bu dönem haricinde davacının 08,00 - 17,00-18,00 saatleri arasında çalıştığını, haftada bir gün tatil yaptıklarını, ancak tatilden sonraki gün sabahtan akşam 17,00-18,00'e kadar okulda nöbet tuttuklarını, dini bayramlarda iki kişi gece bir kişi gündüz kalacak şekilde gündüz 07,00- 19,00/20,00 gece 19,00/20,00- 07,00/08,00 şeklinde nöbet tuttuklarını, resmi tatillerde de çalışmanın devam ettiğini, aynı zamanda davacının akşam 19,00-20,00 den sonra okulda etüt yapıldığı zamanlarda çay ve bisküvi sattığını, konferans salonunda küçük bir köşede çay ocağı gibi bir yer kurduğunu ifade etmiş; diğer tanık Metin ise, kendisinin 2009 yılından itibaren davacı gibi temizlik işçisi olarak çalıştığını, kış aylarında aynı zamanda kaloriferi de yaktığını, bu nedenle 4 ay 05,00/05,30 -00,00 saatleri arasında çalıştığını, kendilerinin ise 08,00 - 19,00 saatleri arasında çalıştığını, bu dönem dışında davacının 07,00 - 20,00/21,00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatili yapmadıklarını, resmi ve dini tatillerde çalıştığını, davacının kaloriferi yaktığı zamanlarda okulun kantinine de baktığını ve sattığı şeylerin parasını kendine aldığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi beyanına itibar edilen tanıkların anlatımı arasında çelişki bulunmakta olup, bu çelişki giderilmeden karar verilmesi hatalıdır. Diğer taraftan tanıkların ‘davacının kış döneminde kaloriferi yaktığı, kendileri 19.00 da çıktığı halde, davacının kaloriferi kapatmak için geç saate kadar kaldığı’ yönündeki anlatımına itibar edilerek, kış dönemi için haftada 51 saat fazla çalışma yapıldığı sonucuna varılmış ise de, tanıklarca işyerinde 6 kişinin çalıştığı, davacının okulda çay ocağına benzer bir yer işlettiği ve akşamları burada satış yaptığı, kazancın davacıya ait olduğu ifade edilmiştir. Bu durumda, davacının 05.00-23.00 saatleri arasındaki tüm mesaisini işverene hasredip hasretmediği netleştirilmeden günde 16 saat çalıştığının kabulü isabetsizdir.

Ayrıca tanıklardan birisi hafta tatili günlerinde çalışılmadığını beyan ettiği halde, diğer tanık hafta tatili günlerinde çalıştıklarını belirtmiştir. Keza ulusal bayram ve genel tatil günleri konusunda da tanıkların anlatımı birbiri ile çelişmektedir.