muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2432, Karar No: 2025/3352, Tarih: 17.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2432 E.  ,  2025/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/766 E., 2024/609 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 38. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/240 E., 2022/56 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında yer alan arsanın davalı tarafından satışa çıkarıldığını ve 30.11.2011 tarihinde yapılan ihalede müvekkili ile diğer ortakların taşınmazı satın aldıklarını ve bedelini ödediklerini, tapu devrinin 04.01.2017 tarihinde gerçekleştiğini, ihale evraklarında arsanın maksimum inşaat emsalinin E:4,00 ve Hmax=serbest yapılaşma koşullu Bölgesel Ticaret Merkezi olarak belirtildiğini ancak ihaleden sonra ve tapu devrinden önce kat yüksekliğinin 10 kata düşürüldüğünü, yapılaşma koşullarında aleyhe yapılan değişiklikler sonucu taşınmazın değerinin önemli oranda düştüğünü ve müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek; şimdilik 40.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; arsa satış ihalesindeki ilan edilen imar durumu ile 30.11.2011 tarihindeki imar durumu aynı olup, yapılaşma şartının E: 4.000 Hmax serbest olduğunu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 25.03.2014 tarihli ve 4624 sayılı yazısı gereği ... Büyükşehir Belediyesi Meclisinin 14.02.2018 tarihli ve 293 sayılı kararı ile yapılaşmış olanlar dışındakilerine Hmax:10 kat olarak yükseklik sınırı getirildiğini, bahse konu değişikliğin İdarenin tasarrufunda olmayıp, bölge geneline yönelik alınmış bir karar olmakla birlikte, anılan bölgede imar planlarının ... Büyükşehir Belediyesi tarafından hazırlanarak onaylandığını savunarak öncelikle zamanaşımı, husumet ve görev yönünden aksi halde esastan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından açık artırma ile satışa çıkarıldığı ve 30.11.2011 tarihinde yapılan ihale sonucu aynı tarihli Gayrimenkul (Arsa) Satış Vaadi Sözleşmesi ile satıldığı ve aynı tarihte dava konusu taşınmazın alıcılara devredildiği, taşınmazda ... Büyükşehir Belediyesinin 14.02.2018 tarihli Belediye Meclisi kararı ile Hmax: 10 kat olarak değişikliğe uğradığı, taşınmazın ihaleye çıkarıldığı 01.11.2011 tarihindeki imar planının ise E: 4,00 Hmax: Serbest olduğu ancak davacı adına tescilin yapıldığı tarihten sonra imar planı değişikliğinin yapıldığı, tapu kaydı devrinden sonraki imar planı değişikliği neticesinde ortaya çıkacak zarardan önceki devreden malikin sorumluluğuna ilişkin yasal dayanak bulunmadığı, davacının taşınmaz hissesinin ediniminden sonra yapılan imar değişikliği ile dava konusu taşınmazdaki inşaat alanında bir değişikliğin olmadığının görüldüğü, inşaat yapımındaki kat sınırlamasının inşaat alanını değiştirmeyeceği, bu sebeplerle davacının yapılan düzenleme ile bir zararının meydana gelmediği, netice olarak davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın davalı tarafından açık artırma yolu ile satışa çıkarılması ve 30.11.2011 tarihinde yapılan ihale sonucu 30.11.2011 tarihinde Gayrimenkul (Arsa) Satış Sözleşmesi ile satılması, aynı tarihte taşınmazın alıcılara devredilmesi, ... Mahallesi 70212 ada 1 parselde bulunan arsa vasıflı, 12.212 m² yüzölçümlü, 1/200 paylı (61,06 m²) arsanın 60 aylık taksit ödemesinin bitmesi üzerine davacı ... adına 15.06.2017 tarihinde tapuya tescil edilmesi, satış sözleşmesinin (5.1.) maddesinde, "Gayrimenkulün tesliminden sonra gerçekleşecek mevzuat değişikliği nedeniyle malik adına doğabilecek her türlü yükümlülükler ...'ya ait olacaktır." şartının kararlaştırılması, taşınmazın satış sözleşmesi sırasında E:4.00 Hmax:Serbest yapılaşma koşulları ile satışa çıkarılması, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Mekansal Planlama Genel Müdürlüğü’nün 25.03.2014 tarihli kararı üzerine ... Büyükşehir Belediyesi tarafından imar planlarında ve plan notlarında gerekli değişiklikler yapılması ile taşınmazda 10 kattan fazla inşaat yapma imkanının kalmaması, 5104 sayılı ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanun’unun 5. maddesine göre alanda yapılan imar planı ve değişikliklerin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından yapılması, ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 14.02.2018 tarihli kararı ile alandaki kat yüksekliğinin Hmax:10 kat olarak değişikliğe uğraması, sözleşme ve teslim formu ile taşınmazın tesliminin aynı tarihte yapılması, taşınmazdaki kat yüksekliğine dair imar proje değişikliğinin davacının taşınmazı satın almasından sonra gerçekleşmesi, davacının, arsanın mevcut durumu itibarıyla uğradığı zarara dayanak oluşturacak imar planı değişikliği öncesinde ve sonrasında somut bir zararı olduğunu ispat edememesi, satış sözleşmesinden sonra meydana gelen imar değişikliğinden davalının sorumlu tutulamayacak olması gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davada davalının kusursuz sorumluluğuna dayanıldığını, TBK'nın 208/1. maddesine göre satılanın hasarının tescil anına kadar satıcıya ait olduğu, ihale satış tarihinden sonra ihale anında mevcut yapılaşma koşullarında alıcılar aleyhine değişiklik yapılmasının hasar kapsamında olduğunu, ihalenin 01.11.2011 tarihinde, gayrimenkul satış sözleşmesinin 30.11.2011 tarihinde düzenlendiğini, yapılaşma koşullarında alıcılar aleyhine yapılan değişikliğin Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 25.03.014 tarihli yazısı ile yapıldığını, bu yüzden taşınmazın 25.03.2014 tarihinde hasara uğrayarak ayıplı ve kusurlu hale geldiğinin kabulünün gerektiğini, taşınmazın 15.06.2017 tarihinde tapuda davacı adına tescil edildiğini, taşınmazın ayıplı ve kusurlu hale gelmesinin tescil tarihinden önce olduğunu, ifa alıcıya tapu devri yapılmakla tamamlandığından ifa tarihinin 15.06.2017 tapu devir tarihi olduğunu, satış tarihinde taşınmaza Hmax serbest koşullarında 35 ila 40 katlı kule-plaza yapılması mümkün iken, Hmax'ın 10 kata düşürülmesi ile alıcıların bu imkandan yoksun kaldıklarını ve arsanın değer kaybına uğradığını, bunun da zarara yol açtığını, bilirkişi raporlarının yetersiz ve hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu, taşınmazdaki kat sınırlamasının taşınmaz hissesini edinmesinden sonra ... Büyükşehir Belediyesi Meclisinin 14.02.2018 tarihli kararı ile gerçekleştiğinin kabul edildiğini, oysa işlemin Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 25.03.2014 tarihli yazısı ile yerine getirildiğini, davalının zarardan sorumlu olduğunu, alıcılara fiili tesliminin tapu devri ile yapıldığının kabulü gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, malın ayıplı olmasından kaynaklı müspet zararın tahsili istemine ilişkindir.

20.02.2020 tarihli ve 31045 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun çeşitli maddelerinin yanı sıra 8. maddesinde değişiklik yapılmış ve maddenin (b) bendine; imar planlarında bina yüksekliklerinin serbest olarak belirlenemeyeceği, sanayi alanları, ibadethane alanları ve tarımsal amaçlı silo yapıları hariç olmak üzere mer’i imar planlarında: serbest olarak belirlenmiş yüksekliklerin; emsal değerde değişiklik yapılmaksızın çevredeki mevcut teşekküller ve siluet dikkate alınarak, imar planı değişiklikleri ve revizyonları yapılmak suretiyle ilgili idare meclis kararı ile belirleneceği hükmü eklenmiştir.

Taraflar arasında imzalanan adi yazılı 01.11.2011 tarihli Gayrimenkul (Arsa) Satış Sözleşmesinin (3.) maddesi; ''Gayrimenkul alıcıya bir teslim tutanağı ile işbu sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren teslim edilmiş sayılır. ..., teslim ihbarında belirtilen süre içerisinde gayrimenkulü teslim almadığı taktirde bildirilen teslim tarihi itibariyle teslim almış sayılır. ..., Gayrimenkul Tespit ve Teslim tutanağında belirtilen hususlar çerçevesinde, gayrimenkulü mevcut durumuyla görmüş ve kabul etmiş sayılır ve bu duruma ilişkin herhangi bir değişiklik veya hak ve alacak talebinde bulunamaz.'' ve (5.1.) maddesi; ''.. Gayrimenkulün tesliminden sonra gerçekleşecek mevzuat değişikliği nedeniyle malik adına doğabilecek her türlü yükümlülükler alıcıya ait olacaktır.'' şeklindedir.

Dosya içerisinde bulunan 30.11.2011 tarihli teslim tutanağı, sözleşme ekinde yer almakta olup alıcılar adına vekaleten hareket eden ...'nın da tutanağı imzaladığı görülmüştür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26. maddesi gereği; taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilecektir. Taraflar arasında düzenlenen ve yukarıda yer verilen sözleşme hükümleri gereği, taşınmazın 30.11.2011 tarihinde alıcıya teslim edildiği, gayrimenkulün tesliminden sonra gerçekleşecek mevzuat değişikliği nedeniyle malik adına doğabilecek her türlü yükümlülüğün de alıcıya ait olacağının tarafların serbest iradeleriyle kararlaştırıldığı ve hükme esas alınan raporda bu değişiklikten kaynaklı olarak davacının herhangi bir zararının bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9104, Karar No: 2013/17364, Tarih: 06.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9104 E.  ,  2013/17364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı .... Sağlık Bakanlığı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .... Sağlık Bakanlığı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K).

İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9. HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin 19.03.2008 tarihinde işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, işçinin 13, 20 ve 21.03.2008 tarihinde mazeret bildirmeksizin devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin 19.03.2008 tarihinde işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, işçinin 13, 20 ve 21.03.2008 tarihinde mazeret bildirmeksizin devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat külfetinin işverene ait olduğu, davalının, davacının 13.03.2008, 20.03.2008 ve 21.03.2008 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bundan dolayı davacıya uyarı verdiklerini, ihtara da cevap vermediğini, bunun üzerine yüklenici firmanın da davacının iş akdini 4857 sayılı yasanın 25/II-g ve h maddeleri gereğince feshettiğini savunduğu, davacının, söz konusu tarihlerde işe gelmediğine dair iş yerinde düzenlenen tutanakları, 13.03.2008 tarihli devamsızlığa ilişkin davacının savunmasını içerir yazıyı, davacının 20.03.2008 tarihinde işe geç gelip daha sonra da iş yerini terk ettiğine dair tutanağı ve fesih yazısının dosyaya sunulduğu, davacının, Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne başvuru dilekçesinde hastalığı için bir gün işe gelemediğinden işten çıkarıldığını iddia ettiği, Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün davacı, iş yerinden devamsızlık nedeniyle çıkarılmış ise de davacının 20.03.2008 ve 21.03.2008 tarihlerinde devamsızlık yaptığını gösterir tutanakların düzenlendiği, 21.03.2008 tarihinde yazı ile mazeretlerinin sorulduğu ancak cevap beklenilmeden 19.03.2008 tarihinde işten çıkışının yapıldığı, bu nedenle feshin haksız olduğu yönünde tespitte bulunduğu, bu değerlendirmenin yersiz bulunduğu, çünkü işçinin fiili çalışmasının 19.03.2008 tarihinde sona erdiği, fesih yazısının posta alındı belgesinden görüldüğü üzere işçiye 24.03.2008 tarihinde gönderildiği, devamsızlık ve mazeret bildirmesi ihtaratının da 21.03.2008 tarihinde postaya verilerek

gönderildiği, dolayısıyla ortada hiç beklemeden iş akdinin feshedildiğine dair işlemin söz konusu olmadığı, davacının, 24.03.2008 tarihine kadar iş yerine mazeretini gösteren ibraz ettiği herhangi bir belge ve bilgi bulunmadığı, davacının iş yeri kayıtları içinde yer alan belgelerden anlaşıldığı üzere 13.03.2008 tarihinde icra işlemleri nedeniyle mazeretsiz olarak işe gelmediğinin görüldüğü, icra takipleri nedeniyle davacının sorunlar yaşadığının anlaşıldığı, bu tarihten bir hafta sonra da benzer sorunlar yaşaması nedeniyle devamsızlık yapmasının ihtimal dahilinde olduğu; iş akdinin 19.03.2008 tarihi itibariyle feshedilmesi yönündeki davalı işleminin bu açıdan yerinde olduğu, davacının, 02.04.2008 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne de başvurusu dikkate alındığında feshin 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Mahkemenin fesih konusundaki gerekçesi, dosyadaki delil durumuna göre maddi vakıaları karşılamamaktadır.

Mahkemenin fesih konusundaki gerekçesi, dosyadaki delil durumuna göre maddi vakıaları karşılamamaktadır.

İş sözleşmesi mahkemece de kabul edildiği üzere 19.03.2008 tarihinde feshedilmiştir. Bu tarihten sonra düzenlenen 20 ve 21.03.2008 tarihli devamsızlık tutanaklarına hukuki değer verilmesi ve icra takipleri nedeniyle davacının sorunlar yaşadığının anlaşıldığı, bu tarihten bir hafta sonra da benzer sorunlar yaşaması nedeniyle devamsızlık yapmasının ihtimal dahilinde olduğu varsayımıyla sonuca ulaşılması isabetsizdir.

Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettişinin de yerinde olarak 20 ve 21.03.2008 tarihindeki devamsızlıklara ilişkin mazeretlerinin sorulmasına rağmen sonucu beklenilmeden 19.03.2008 tarihinde davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi işveren bakımından haksız fesihtir. Kanundaki ifadesiyle işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi nedeniyle işverenin haklı feshi koşulları oluşmamıştır.

Açıklanan nedenlerle iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshi nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/6088, Karar No: 2011/17532, Tarih: 22.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6088 E.  ,  2011/17532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.09.2009 tarih ve 2008/268 - 2009/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, müvekkili bankanın davalıya bağlı Yeşildere Fatih İlköğretim Okulu Müdürlüğü ile yaptığı maaş ödeme protokolünde belirlenen 3 yıllık sürenin sona ermesi beklenilmeden sözleşmenin okul müdürünce tek taraflı olarak ve haksız yere feshedildiğini, sözleşmede cezai şart kararlaştırıldığını, promosyon olarak 2.000,00-YTL nakdi ödemede bulunulduğunu ileri sürerek 5.000,00 YTL’nın tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 21/01/2008 tarih, 2006/13297 Esas, 2008/252 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, protokolün okul tarafından haksız olarak feshedildiği ve alınan 2.000,00 TL’nın okulun muhasebe kayıtlarına girerek okul ihtiyaçlarında kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.000,00 TL’nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.