muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26315, Karar No: 2014/2365, Tarih: 30.01.2014

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasında, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ile ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içeren geçici 6. maddesinde, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile “… uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarih ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra, idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanır.” hükmü getirilmiş ise de sözü edilen geçici yasa hükmü, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili olup, idari yargıda görülebilecek işleri de, 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemlerle sınırlamıştır.

Taşınmaz maliki, 3194 sayılı İmar Kanununa göre, idarenin yaptığı eylem ve işleme karşı idari yargılama usulü çerçevesinde, işlemin iptali için bir dava açabilecektir. Bu düzenleme taşınmaz bedelinin tahsiline dönük olarak açılacak davaların, idari yargıda görüleceği şeklinde bir hüküm içermemektedir.

Bundan ayrı Anayasa Mahkemesinin 25.09.2013 gün ve 2013/93 esas, 2013/101 sayılı ilamı, Anayasanın 153. maddesi kapsamında bir iptal kararı olmayıp, kurumları bağlayıcı nitelikte değildir.

Bu durumda, kamulaştırma yapmaksızın suskun ve pasif kalmak ve işlem tesis etmemek veya eylemli olarak el atmak arasında, kullanmaya engel sınırlamalar açısından bir fark yoktur. Mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonuç doğmaktadır.

Sonuç olarak;

1)6487 sayılı Yasanın 6. maddesi, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarla ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içerdiğinden, daha sonraki uyuşmazlıklara uygulanamıyacağı;

2)6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddesinin 10. fıkrasındaki açıklamada; taşınmaz bedelinin tahsili davalarının da İdari Yargıda görüleceğine dair hüküm bulunmaması nedeniyle, bu davalarda da Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi uyarınca adli yargının görevli ve yetkili olacağı;

3)16.05.1956 gün 1-6 sayılı; 11.02.1959 gün 1958/17 – 1959/15 sayılı; İçtihadı Birleştirme ve HGK'nun 15.12.2010 gün ve 2010/662-651 sayılı kararları gözönüne alındığında da, Adli Yargının görevli olacağı gerekçesiyle, çoğunluk kararına katılmıyor ve Adli Yargının görevli olduğunu bu nedenle işin esası incelenerek karar verilmesi gerektiğini düşünüyoruz.30.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/10221, Karar No: 2016/13809, Tarih: 09.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10221 E.  ,  2016/13809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maaş nakil ilmuhaberindeki ücretin tespitine, ek ödemelerin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine yüksek planlama kararı gereği artışın yansıtılmadığını, bu sebeple maaş nakil ilmühaberinde ücretin eksik gösterildiğini belirterek, ek ödemelerin davalı kurumdan tahsilini ve maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile iş mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II. cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme Kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme Kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmak ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir. Ancak davacı başka kuruma nakledilmeden emekli olduğundan, maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesine gerek kalmamaktadır.

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler uyarınca “Özelleştirme kapsam ve programında bulunan kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarından olup özelleştirme işlemleri tamamlanan kuruluşların sözleşmeli ve kapsam dışı kamu personelinin ücretlerine, bu personelin sözleşmeli ve kapsam dışı statülerde bulunduğu sürelere ait bu karardaki ücret artışlarının hiçbir işlem yapılmaksızın aynen uygulanması” gerekir. Kaldı ki Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yönündeki kararından önce Danıştay 5. Dairesi 22.08.2010 tarihli 2010/88-4718 sayılı kararı ile “5473 sayılı kanun ile getirilen ek ödemenin iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılından önce 01.01.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde yürürlüğe girmesi sebebi ile bu ödemenin “iş sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Ancak hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması için ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/525, Karar No: 2009/616, Tarih: 06.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/525 E.  ,  2009/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde, davalının temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerine düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup davacı yüklenici iş bedelinin ödenmemesi üzerine başlattığı icra takibine vâki kısmi itiraz üzerine itirazın iptâli davası açmış, mahkemece talebin kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilince mahkeme kararı 21.08.2007 tarihinde, davacı vekilinin ibraz ettiği temyiz dilekçesi ise 17.10.2007 tarihinde tebellüğ olunmasına karşın, verdiği temyiz dilekçesinin 21.11.2007’de temyiz defterine kaydedildiği, 22.11.2007’de ise harçlandırıldığı anlaşılmakla, davalının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davalı iş sahibi, yapılan iş bedeline karşılık düzenlenen ve icra takibine konu yapılan faturalardan 25.719,28 TL bedelli, 17.05.2005 tarih ve 15472 nolu olanı önce tümüyle reddederek 07.06.2005 tarih ve 045215 nolu iade faturasını düzenlemiş, devamında 06.07.2005 tarihinde Gaziantep Asliye 4. Hukuk Mahkemesi’ne müracaat ederek fatura konusu makinalar vs. üzerinde tesbit yaptırmış ve kendi yetkililerinin beyanları esas alınarak elektrik kumanda panosu dışında davacının makinalar üzerinde sadece boya ve bakım işlerini yaptığı varsayılarak buna göre yapılan iş bedelinin 13.517,37 TL olduğu saptanmış, belirlenen bu miktara göre de faturaya ilişkin bedel kısmen kabul edilmiştir. Şu halde taraflar arasındaki uyuşmazlık faturada yazılı makinaların parçalarının davacı yanca değiştirilip değiştirilmediği, değiştirilmişse bedellerinin ne olduğu üzerinde toplanmaktadır.

Yargılama sırasında alınan bir kısım bilirkişi görüşleri, varsayıma ve tek yanlı beyanlara dayalı olarak düzenlenen tesbit raporu esas alınarak oluşturulmuş, mahkemece de anılan görüşler doğrultusunda sonuca varılmıştır. Oysa dosya kapsamında mevcut bulunan Varlık Sigorta Eksperlik Hizmetleri Ltd.Şti.nce tanzim edilen 30.05.2005 gün ve 5004 nolu ekspertiz raporunda, fatura ve takip konusu makinalarda oluşan hasarların niteliği belirlenmiş, yanarak hasarlanan bu kısımların ve sair aksamın revizyonunun gerektiği ifade olunduktan sonra pazarlık sonucu bu işler için 18.000 Euro bedel üzerinde anlaşma sağlandığı kayda geçirilmiştir. Yani yanan makinaların ve sair aksamın revizyondan geçmesi ve buna karşılık sigorta şirketince davalı iş sahibine ödeme yapılması kabul görmüştür. Nitekim bilahare mahkemece talimat yoluyla Ankara’dan alınan 06.03.2007 günlü bilirkişi heyeti raporunda da; yangın sonucu hasar gören makinaların parçalarının değiştirilmeden ve bakım-onarımları yapılmadan, bir başka anlatımla revize edilmeden çalıştırılmalarının mümkün olmadığı kanaatine ulaşılarak belirtilen bu doğrultuda davacının hakettiği bedel hesaplanmıştır. Bu durumda dosya kapsamına ve oluşa uygun nitelikte bulunan ve yukarıda belirtilen ekspertiz raporuyla doğrulanan 06.03.2007 tarihli bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda uyuşmazlığın halli gerekirken yazılı şekilde hatalı ve eksik değerlendirme ile hükme varılması doğru olmamıştır.

Bunun yanında davacı tarafça girişilen icra takibinde açıkça işlemiş faiz kalemi de talep edilmiş ve takip tarihinden önce gönderilen ihtarname ile davalının temerrüde düşürüldüğü ortada iken işlemiş faizin de kabul edilen alacak tutarı üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması yerine bu husus nazara alınmaksızın doğrudan temerrüt tarihinden faiz uygulanmasına karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıdaki (1.) bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının süre aşımı nedeniyle reddine, (2.) bendde açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (3.) bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 06.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2979, Karar No: 2016/1839, Tarih: 11.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2979 E.  ,  2016/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 30/04/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20/03/1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile tescil edilen Teos Antik Kenti 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde mevcut suça konu taşınmazın, 10/06/1999 tarihi itibariyle tapuda sanık adına kayıtlı olduğu, 04/06/2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “taşınmaz üzerine beton zemin ile inşa edilmiş ahşap baraka yaptığı, zeytin ağaçları diktiği, taşınmazın etrafını beton direkler arasına çekilmiş tel örgü ile çevirdiği” iddiasıyla inceleme konusu davanın açıldığı, sanığın kovuşturma aşamasında, 25/06/2010 tarihli duruşmada verdiği ifadede, satın aldığı zaman taşınmazın etrafının tel örgüyle çevrili olduğunu, içerisinde de bir adet baraka ve zeytin ağaçları bulunduğunu, bunları kendisinin yapmadığını beyan ettiği, 22/02/2011 havale tarihli yazılı savunma dilekçesinde sanığın, yazlık ev yapabilmek için satın aldığı taşınmaza inşaat müsaadesi verilmediğini sonradan öğrendiğini, köyden ... lakaplı şahsın, kendisine ait taşınmaza musallat olduğunu tespit edince taşınmazını tel çit içine aldığını, platform üzeri kulübenin de taşınmazı satın aldığında mevcut olduğunu belirttiği, 01/02/2012 tarihli duruşmada verdiği ifadede ise, ahşap kulübeyi kendisinin yapmadığını, tarlaya bakması için görevlendirdiği ... isimli şahsın yaptığını, zeytin ağaçlarını kendisinin dikmediğini, beton direkler ve arasındaki tel örgülerin de taşınmazı satın aldığında mevcut olduğunu söylediği;

Uyap sistemi üzerinde yapılan araştırmada, savunmada adı geçen ... hakkında 22/04/2008 tarihli iddianame ile, taşınmaz içerisine beton platformlu ahşap baraka yaptığı iddiasıyla dava açılmış olduğunun; adı geçen şahsın, anılan davanın 18/06/2008 tarihli duruşmasında, taşınmazın üzerine altı sene kadar önce 100 adet zeytin ağacı diktiğini, bunları

Uyap sistemi üzerinde yapılan araştırmada, savunmada adı geçen ... hakkında 22/04/2008 tarihli iddianame ile, taşınmaz içerisine beton platformlu ahşap baraka yaptığı iddiasıyla dava açılmış olduğunun; adı geçen şahsın, anılan davanın 18/06/2008 tarihli duruşmasında, taşınmazın üzerine altı sene kadar önce 100 adet zeytin ağacı diktiğini, bunları

korumak için de etrafını ahşaptan çevirdiğini, Almanya'da ikamet eden mal sahibinin “zeytin ağacı dik, etrafını çevir” diye söylediğini beyan ettiğinin; yapılan yargılama sonunda 04/03/2009 tarihli karar ile, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ...'ın mahkumiyetine hükmedildiğinin; anılan hükme karşı adı geçen şahıs ile birlikte katılan vekilinin temyiz isteminde bulunduğunun; Dairemizin 13/09/2012 tarih, 2011/9837 Esas, 2012/18641 Karar sayılı ilamı ile, ...'ın temyiz isteminin süre yönünden reddine, katılan vekilinin temyiz istemi kabul edilerek, eksik araştırma nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiğinin görüldüğü, bununla beraber, dosya içerisinde mevcut Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... hakkındaki 2008/94 Esas, 2009/138 Karar sayılı ilamının arkasında, “karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş olup, kararın 13/09/2012 tarihinde kesinleştiği tasdik olunur” açıklaması ile “kesinleşme şerhi” nin yer aldığı;

İnceleme konusu dosya kapsamında tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan ...'ın, Almanya'da ikamet eden sanığın bahçesine 2003 yılından beri baktığını, işe başladığında 100 tane kadar zeytin ağacının yeni dikilmiş olduğunu, ahşap barakanın da kendisi tarafından değil, sanık tarafından yaptırıldığını beyan ettiği;

Olay yerinde 11/10/2010 ve 14/05/2012 tarihlerinde olmak üzere iki kez keşif yapıldığı, ilk keşiften sonra düzenlenen 04/11/2010 tarihli bilirkişi raporunda, zeytin ağaçlarının yaklaşık 20 yıl önce dikildiğinin, beton temelli ahşap barakanın da yaklaşık 3 yıl önce inşa edildiğinin belirtildiği, ikinci keşiften sonra düzenlenen 26/06/2012 tarihli bilirkişi raporu ile, ahşap barakanın üzerine oturtulduğu taş temelin imalatında, Teos Antik Kenti kalıntılarından olan kesme taşların kullanıldığının, taşınmaz üzerinde 100 adet 14 - 15 yaşlarında zeytin ağacı bulunduğunun; 20/07/2012 tarihli bilirkişi raporu ile de, basit sundurma yapının yaklaşık 3 yıl önce yapılmış olduğunun belirlendiği;