muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/24869, Karar No: 2025/287, Tarih: 13.01.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Cumhuriyet savcısı tarafından, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında verilen usule uygun arama kararı üzerine, sanıkların yanlarında getirdikleri kutuların içerisinde yapılan arama neticesinde suça konu tabancaların ele geçirildiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin bu yöndeki temyiz itirazları reddedilmiştir.

2. Mahkemece, sanık ...'in, tanık V. tarafından kendisine gönderilen Antalya ilindeki konuma ilişkin savunmalarının çelişkili olduğu, ağabeyi sanık ...'in daveti üzerine gezmek için Antalya'ya geldiğine yönelik savunmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, kolluk tarafından yürütülen çalışmalar sırasında, sanıklar ... ve ...'in temin ettikleri tabancaları Antalya ilinde piyasaya sürmek üzere otobüs ile geldiklerine dair bilgilerin elde edildiği, sanık ...'e ait cep telefonunda yapılan incelemede tabanca fotoğraf ve videolarının bulunduğu hususları birlikte değerlendirilerek, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, dosya kapsamına uygun bulunmuştur.

3. Sanıkların aşamalardaki savunmaları, tanık ifadeleri, olay ve yakalama tutanağı, görüntü izleme tutanağı, telefon inceleme tutanakları, Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünü'nün 25.03.2024 tarihli uzmanlık raporu, parmak izi inceleme raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve sanıkların 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan nitelik ve sayı bakımından vahim nitelikteki tabancaları taşımak suretiyle atılı suçu işlediklerine dair kabulün hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2024/1763 Esas, 2024/1545 Karar sayılı kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarları ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6905, Karar No: 2022/1883, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6905 E.  ,  2022/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar ... ve.....’a yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ; sanıklar ... ve ...’na yüklenen “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ; sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 30.05.2013, 08.10.2013, 09.10.2013, 01.11.2013 ve 14.01.2014 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8305, Karar No: 2015/36555, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8305 E.  ,  2015/36555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 176 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 17576 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 14981,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 14981,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 176 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 17576 TL yapı bedeli ile 2594,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2015/11757, Karar No: 2015/28187, Tarih: 07.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11757 E.  ,  2015/28187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/390288

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013 (Asıl karar), 31/10/2013 (Ek karar)

NUMARASI : 2013/137 (E) ve 2013/318 (K)

SANIK : R.. C..

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 31/10/2013 tarih ve 2013/137 Esas – 2013/318 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11805, Karar No: 2025/2840, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11805 E.  ,  2025/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/317 E., 2024/97 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii, suça sürüklenen çocuk ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/586 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 08.10.2019 tarihli 2019/3908 Esas, 2019/14985 Karar ve 22.03.2022 tarihli ve 2021/15538 Esas 2022/5342 Karar sayılı ilamlarında suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden bozma kararı vermekle, temyiz incelemesin tabi olmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması suçunun inceleme dışı bırakıldığı, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2022/317 Esas, 2024/97 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verdiği dilekçe ile istinaf isteminde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesi tarafından dosyanın Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar daha önce 31.03.2015 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 26.02.2024 tarihli ve 2022/317 Esas, 2024/97 Karar sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.0./2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13961, Karar No: 2016/15676, Tarih: 02.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/13961 E.  ,  2016/15676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 8 nolu ödeme emrinin borçlulara tebliği üzerine, bir kısım borçluların icra müdürlüğüne süresinde yaptığı itirazla takibin durduğu, alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda itirazın kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece; davalı borçluların ödeme iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 147/1. maddesinde; taşınır rehnin paraya çevrilmesinde, ödeme emrine itiraz hakkında 62'den 72. maddeye kadar olan hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. İİK'nun 68. maddesinde; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri makbuz veya belgeye müstenitse alacaklı itirazın kendine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, borçluların adresine çıkartılan... 1. Noterliği'nin 08.05.2009 tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarmesinin, muris... ve ...'e tebliği usulsüz olup, hukuki sonuç doğurmaz. Bu durumda, borçlulara, yöntemince hesap kat ihtarnamesi tebliğ edilmediğinden, takibe dayanak belgelerin İİK'nun 68/b maddesi kapsamında kalan belgelerden olduklarından söz edilemez.

Diğer taraftan; takip dayanağı ticari taşıt kredisi sözleşmesi gereğince borçluların murisi...'e ait... plakalı aracın trafik kaydı üzerine; "...aşağıda nitelikleri belirtilen aracın üzerinde bizden önce rehin-haciz veya başkaca herhangi bir takyidat bulunmaması kaydıyla, fekki bankaca bildirilinceye kadar 64.000 YTL üzerinden rehin tesis edilmesi, ayrıca söz konusu aracın tescil dosyasına ve Motorlu Araç Trafik Belgesi'ne rehinlidir satılamaz" şerhinin işlenmesi için... Emniyet Müdürlüğü'ne yazılan yazı ile rehin şerhinin konulduğu, anılan hali ile sözleşme, içeriği itibariyle kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinden, borcun doğup doğmadığı hususu yargılamayı gerektirir.

O halde, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

O halde, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4944, Karar No: 2021/6981, Tarih: 08.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/4944 E.  ,  2021/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/04/2019 tarih ve 2017/299-2019/294 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Burak Akkoç dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 13/02/2004 tarihinde imzalanan bayilik sözleşmesinin 18/09/2009 tarihinde sona erdiğini, taraflar arasında 2006-2009 yılları arası dönemi kapsar şekilde deniz tankerleriyle akaryakıt taşınması ve bedelinin tahsiline yönelik iki ayrı hizmet sözleşmesi akdolunduğunu bu sözleşme kapsamında düzenlenen fatura bedellerinin ödenmesi için davalıya ihtarname keşide edilmesine rağmen sonuç alınamadığını, fatura bedellerinin tahsili amacıyla aleyhine girişilen takibe davalı tarafça kendileriyle ilgili bulunmadığından bahisle itiraz edilmiş ise de itirazın haksız olduğunu, zira imzalanan sözleşme hükümlerine göre dava dışı müşteriler tarafından ödenmeyen fatura bedellerini davalı tarafın ödemekle yükümlü bulunduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe ve davaya konu yapılan faturaların müvekkili ile bir ilgisinin bulunmadığını, davacı yanca dava dışı müşteriler adına düzenlendiğini, akdolunan hizmet sözleşmesi uyarınca müvekkilinin nakliyesini yaparak bedelini tahsil ettiği tutarları sözleşme gereği almaya hak kazandığı primleri mahsup etmek suretiyle bakiyesini davacıya ödediğini, takibe konu faturaların çoğunun mükerrer düzenlendiğini, davalının bir alacağı bulunmadığına dair e-mailleri de olduğunu savunarak, davanın reddini ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 16.maddesinde davacı defter ve kayıtları münhasıran delil olarak kararlaştırıldığına dair hüküm var ise de davacı defter ve kayıtlarının ve bunların dayanaklarının davacı lehine delil olarak kabul edilemeyeceği, HMK'nın 192.maddesine göre de taraflardan birinin ispat hakkının kullanımını imkansız kılan veya fevkalade güçleştiren delil sözleşmelerinin geçersiz olacağı, bu durumda da ispat yükü kendisinde olan davacının iddiasını usulüne uygun delillere göre ispat etmesi gerektiği ancak ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi nedeniyle faturalara dayalı bakiye alacağın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

Yerel Mahkemece, davacının ticari defterleri münhasır delil kabul edilerek verilen ilk karar yukarıda belirtilen gerekçe ile Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamında belirtilen davacının ticari defterlerinin münhasır delil olarak kabul edilemeyeceği ve delil sözleşmesinin geçersizliğinden bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.Ancak delil sözleşmesinin geçersiz olması (delil listesinde karşılıklı ticari defterlerine delil olarak dayanmış olduklarından) tarafların usulüne uygun tutulmuş ticari defter ve belgeleri ile dayanak belgelerin delil olarak kabulüne engel teşkil etmez. (HMK 222. madde)

Mahkemece alınan bilirkişi raporu yeterli araştırma ve değerlendirmeyi içermemesi nedeniyle hükme esas alınamaz.Taraflar, karşılıklı olarak ticari defterlerine delil olarak dayanmış olması karşısında davacı tarafından icra takibine konu edilen faturaların tarihleri, varsa teslim tarihleri, faturada belirtilen akaryakıt miktarları ile davalının ticari defterlerinde kayıtlı olan davalı tarafca davacıya kesilen prim ve hizmet bedeli ile nakliye bedeline ilişkin faturaların düzenlendiği tarih, irsaliye tarihleri ve miktarlar karşılaştırılarak davacının takibe konu ettiği faturalar ile davalının davacıya kestiği faturaların birbirleriyle örtüşüp örtüşmediği şayet fatura bilgileri örtüşüyor ise, davacı tarafından düzenlenen faturalarda belirtilen akaryakıtların davalı aracılığı ile teslim edildiğinin kabulü gerekir.

Ayrıca, Cumhurbaşkanlığı Denizcilik Müsteşarlığı Deniz Ticaret Genel Müdürlüğüne yazı yazılarak, Deniz Ticareti Genel Müdürlüğü kayıtlarında icra takibine konu edilen faturalarla ilgili herhangi bir bilgi olup olmadığı, deniz araçlarına teslim edilen akaryakıtların kim tarafından teslim edildiğine ilişkin bir kayıt bulunup bulunmadığı sorularak, dosyanın konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kuruluna verilerek alınacak rapor ve toplanacak deliller değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.