muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8044, Karar No: 2023/732, Tarih: 22.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8044 E.  ,  2023/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1471 E., 2022/1406 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/582 E., 2022/423 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden redine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı kurum ile arasında ilaç teminine ilişkin protokol olduğunu, ... isimli hastanın ... protokol numaralı reçetesine istinaden verilen ilaçlara ilişkin davalı kurumun kesinti yaptığını, söz konusu reçete üzerinde “sistemlerin çalışmaması nedeniyle e-reçete düzenlenememiştir” notunun yazmakta olduğunu ve doktor tarafından imzalanmış olduğunu, bu nedenle davalı kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek işlemin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yapılan bilirkişi incelemesi sonunda; 2020 yılına ait protokolün 3.2.15.6. ve 3.2.15.7. madde hükümleri ve eczacının hayati öneme sahip ilacı hastaya geciktirmeden vermesi gerektiği, Medula sisteminden provizyon onayının almış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde kesinti işleminin sözleşmeye uygun olmadığı, kesinti miktarına göre dava değerinin 114.847,34 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacıya ait Temmuz 2020 fatura döneminde 25196430 döküm numaralı faturada ... isimli hastanın... numaralı reçetesi nedeniyle yapılan kesinti işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi geçtikten sonra davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, yapılan kesinti işleminin usul ve kanuna uygun olduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi geçtikten sonra davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, yapılan kesinti işleminin usul ve kanuna uygun olduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ilk derece mahkemesince 07.06.2022 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı kurum vekiline 14.06.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, istinaf süresinin son günü 28.06.2022 olmasına karşın, davalı kurum vekili tarafından iki haftalık istinaf süresi geçtikten sonra 04.07.2022 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşıldığından, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun iki haftalık süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle, HMK'nın 352 nci maddesi gereğince süre yönünden usulden reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum, yapılan kesinti işleminin yerinde olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

a.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Başvuru süresi" kenar başlıklı 345 inci maddesi şöyledir:

" İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır."

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen süre yönünden usulden ret kararı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunun iki haftalık süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle, usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1327, Karar No: 2013/261, Tarih: 28.05.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/13-1327 E.  ,  2013/261 K.**

* HIRSIZLIK

* ŞÜPHEDEN SANIK YARARLANIR ILKESI

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 81

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 522

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 493

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Hakan 'ın 765 sayılı TCK'nun 493/2, 522 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.06.2007 gün ve 810-372 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 29.02.2012 gün ve 4680-4657 sayı ile;

“...Sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gibi kuşkudan sanık yararlanır evrensel ilkesi de gözetilmeden, beraatı yerine yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.04.2012 gün ve 285046 sayı ile;

“...Olay tarihinde müştekinin Gima alışveriş merkezi otoparkına geldiği, burada arabasını park ettiği, kapılarını ve bagajını kilitlediği geri döndüğünde ise park halinde bulunan aracının kapısının açılarak arabanın içerisinde bulunan bir adet stepne, bir adet kriko ve araç paspasının çalındığının anlaşıldığı, daha sonra yapılan arama sırasında müştekiye ait malzemelerin otopark içinde bulunan ve sanığa ait aracın içerisinde gizlenmiş vaziyette bulunduğu bu nedenle sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit olmakla sanığın eylemine uyan ve lehine sonuç doğuran 765 sayılı TCK'nun 493/2, 522 ve 81/1-3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin mahkeme kararının doğru olduğu ” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.09.2012 gün ve 18234-19827 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

24.04.2005 günlü görgü tespit tutanağına göre; şikâyetçiye ait aracın şoför kapısının anahtar uydurulmak suretiyle açıldığı, şoför tarafında bulunan arka kapının da açık bırakıldığı, teyp kısmının boş olup, kablolarının dışarı çıkarılmış durumda olduğunun belirlendiği,

İncelenen dosya içeriğinden;

24.04.2005 günlü görgü tespit tutanağına göre; şikâyetçiye ait aracın şoför kapısının anahtar uydurulmak suretiyle açıldığı, şoför tarafında bulunan arka kapının da açık bırakıldığı, teyp kısmının boş olup, kablolarının dışarı çıkarılmış durumda olduğunun belirlendiği,

24.04.2005 tarihli olay, eşya teşhis, muhafaza altına alma, değer tespiti ve teslim tutanağına göre de; saat 16.30 sıralarında Gima otoparkında 34 ……1 plaka sayılı kırmızı renkli Şahin marka bir aracın uzun süredir otoparkta terk edilmiş olduğu yönündeki ihbar üzerine sözkonusu yere gidildiğinde, aracın sol arka lastiğinin inik durumda, dört kapısının ve bagajının açık olduğu, arka koltuk üzerinde boş bira şişeleri bulunup aracın kontağının içinde kırık bir anahtar olduğu, teybinin olmayıp bagajında iki adet bijon anahtarı, bir adet stepne, bir adet kriko ve bir adet yırtık paspas ve gazoz şişesinin bulunduğunun tespit edildiği, olay yerine gelen şikâyetçi Hakan 'ın bagajdaki eşyaların kendisine ait olduğunu beyan etmesi üzerine değer tespiti yapılarak adı geçene teslim edildiği ve aracın muhafaza altına alındığı,

02.05.2005 tarihli tutanağa göre; saat 11.30 da Selimiye Devlet Hastanesi bahçesinde otların ve çiçeklerin arasında gizlenmiş durumda oto malzemeleri bulunduğu yönündeki ihbar üzerine tespit yerine gidildiğinde, bir adet Kamasonik marka oto teybi, üç adet hoporlör, birer adet sağlık çantası ve reflektör, kutu içinde Porsce marka kilit sitemi, eski kot pantolon ve tişört, bir adet Süper Sonaks marka pompanın ele geçtiği, yapılan araştırmada ele geçen eşyaların 24.04.2005 günü Gima otoparkında bulunan 22 ……8 plakalı araçtan çalınan eşyalar olduğunun belirlendiği ve aynı gün şikâyetçiye teslim edildiği,

Şikâyetçi aşamalarda; Şahin marka aracını Gima Otoparkı'na kapılarını kilitleyerek park ettiğini, saat 09.00 sularında geri döndüğünde şoför kapısının açık olduğunu gördüğünü, aracının içini kontrol ettiğinde Kamasonik marka oto teybi, üç adet hopörlör, henüz araca monte etmediği merkez kilit sistemi, torpido gözünde bulunan ruhsat sürücü belgesi, sigorta poliçeleri, arka bagajdaki yedek lastik ve bijon anahtarının olmadığını tespit ettiğini, görevlilerce yapılan araştırmalar sonucunda eşyaların bir kısmının aynı gün, bir bölümünün de sekiz gün sonra kendisine teslim edildiğini beyan ettiği,

Sanığın aşamalarda benzerlik gösterecek şekilde; olay günü saat 05.00 sıralarında Gima yanında bulunan benzin istasyonundan benzin aldığını, karbüratöründeki bir sorun nedeniyle  arabayı çalıştıramadığını, uğraşırken kontak anahtarını kırdığını, kırılan kısmın yarısının kontak içinde kaldığını, aracı iterek Gima Otoparkına uygun bir yere çektiğini, aracın kilit sistemleri bozuk olduğundan arabanın kapılarını ve bagajını kilitleyemediğinden kapıları kapatmakla yetindiğini, aynı gün saat 13.00 sıralarında otoparka gittiğinde arabasını gördüğünü, kalan kırık anahtarla yeniden çalıştırmayı denemesine rağmen yine sonuç alamadığını, günlerden pazar olduğu için açık anahtarcı da bulamayacağını düşünerek aracı zorunlu olarak aynı şekilde bıraktığını, 25.04.2005 günü gittiğinde ise arabasının yerinde olmadığını farkettiğini, polis tarafından götürüldüğünü öğrenince karakola gittiğini, kolluk görevlilerinden aracında hırsızlık malı bulunduğunu öğrendiğini, şikâyetçinin arabasından alındığı söylenen malzemelerin kim tarafından aracına konulduğunu bilemediğini, aracının kapıları kilitli olmadığı için başkaları tarafından bırakılmış olabileceğini, hırsızlık suçlamasını kabul etmediğini, kafeterya işletmesi nedeniyle halinin vaktinin yerinde olduğunu ve hırsızlık yapmaya ihtiyacının olmadığını savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel şartı, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan delillerin bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir şüphe ve başka türlü bir oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza muhakemesinde mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, her türlü şüpheden uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilebilmesinin başka bir yolu da bulunmamaktadır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Olay ve eşya teşhis tutanağında sanığa ait aracın sol arka lastiğinin inik durumda olduğu ve aracın kontak bölümünün içinde kırık bir anahtarının bulunduğu ve tüm kapılarının kilitsiz olduğu hususlarının tespit edilmiş olması, şikâyetçinin ifadesinde belirttiği malzemelerden yalnızca bijon anahtarı ve yedek lastiğin sanığa ait araçta ele geçirilmesi, diğer malzemelerin ise sekiz gün sonra bir hastanenin bahçesinde bulunması, aracının arızalı olduğunu ve kontak anahtarının kırık olmasından dolayı aracını çalıştıramadığını belirten sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmasının, olay ve eşya teşhis tutanağı ile de doğrulanması karşısında; iddia konusu hırsızlık eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiği hususu şüpheli kaldığından, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğini belirten evrensel hukuk ilkesi de gözönüne alındığında, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil olmadığının ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının  REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16191, Karar No: 2016/13924, Tarih: 17.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/16191 E.  ,  2016/13924 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kesinleşen ilk rücu davasıyla, davalı işverene ait işyerinde 26.12.2007 tarihli iş kazası sonucu, 20.04.2009 gelire girme tarihi itibarıyla, % 10,10 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalıya bağlanan gelir ve masraflar dava konusu yapılmış; Mahkemece, Kurumdan talep edilen peşin sermaye hesapları tablosuna göre, ilk peşin sermaye değerinin 2.906,97-TL olduğu tespit edilmiş ve işveren %70 kusurlu kabul edilerek, taleple bağlı kalınmak suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki dava da ise, Kurum tarafından; 26.12.2007 tarihli iş kazası sonucu ilk davada belirtilen ilk peşin sermaye değerinin kıst aylığa göre hesaplandığı, tam aylık üzerinden ilk peşin sermaye değerinin yeniden hesaplandığında ilk peşin sermaye değerinin 7.268,30-TL olarak tespit edildiği belirtilerek, artan ilk peşin sermaye değeri üzerinden, ilk dava ile bakiye kalan gelir ve masraflar dava konusu yapılmış; Mahkemece ilk peşin sermaye değerinin ilk dava ile kesinleştirildiği, bu nedenle değiştirilemeyeceğinden bahisle, ilk dava ile bildirilen ilk peşin sermaye değeri ile diğer masrafların %70 işveren kusuru üzerinden bakiye kalan 627,34-TL’nin tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

1-Dava; 22.09.2004 tarihli iş kazasında, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların bakiye kalan kısmının tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

./..

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

./..

Kaldı ki peşin değerinin, gelirin hesaplanmasına esas alınan verilerdeki bir yanlışlık veya eksiliğin, ya da Kurumun hesaplama yönteminden kaynaklanan bir hatanın düzeltilemesiyle artması veya azalması mümkündür. Elbette daha sonradan hesaplanan gelir, sigortalıya ilk olarak bağlanması gereken gelir olup, gelirde bir değişim söz konusu değildir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında, mahkemece öncelikle ilk açılan davada ki gelir ile iş bu dava da Kurumca bildirilen gelir arasındaki farkın neden kaynaklandığı, kıst aylık ile kastedilenin ne olduğu araştırılarak, gelirde oluşan artışın nedeni şüpheye mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Mahkemece ilk dava ile ilk peşin sermaye değerinin kesinleştirildiği, bu nedenle değiştirelemeyeceğinden bahisle fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Kurumun hatalı olarak hesapladığı geliri daha sonradan yeniden hesaplayarak düzeltmesi mümkündür. Düzeltilen gelir sonradan ortaya çıkan nedenlerle değişen bir gelir olmayıp, ilk bağlanması gereken gelirdir. Bu nedenle, sigortalıya yapılan ödemeler sonradan hesaplanan gelir üzerinden yapılacak, ilk tespit edilen gelir hatalı olduğundan geçmişe dönük olarak uygulama alanı bulmayacaktır. Bu durumda, bağlanması gereken gelir sonradan hesaplanan olduğundan, Kurum buna göre belirlenen ilk peşin sermaye değerini, kusur nispetinde işverene rücu edebilecektir.

Eldeki dava da, yukarıdaki bilgiler ışığında, Mahkemece, Kurumun ilk peşin sermaye değerinde meydana gelen farkı, ilk açtığı rücu davasında talep etmemiş olsa dahi, sonrasında açacağı dava ile isteyebileceği nazara alınmadan, fazlaya ilişkin talebin reddine yönelik hüküm kurulması, hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/286, Karar No: 2020/3708, Tarih: 12.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/286 E.  ,  2020/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma, Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik, İftira

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2-Sanık ... hakkında, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat

3-Sanıklar ..., hakkında, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

4-Sanık ... hakkında, Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik ve İftira suçlarından, CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, katılan ... Belediye Başkanlığı vekili, katılan ... Belediye Başkanlığı vekili, katılan ... Belediye Başkanlığı vekili, katılan ... vekili, katılan ... Belediye Başkanlığı vekili, müşteki İncirliova Belediye Başkanlığı vekili

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların; suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan sanık ...'in; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından sanıklar ..., ve ...'nun; resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve iftira suçlarından sanık ...'in beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar ve müşteki vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ana dosya ile birleşen Kadıköy 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/280 E. sayılı dosyasında, sanık ... hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bila tarih ve 2009/14781 E. sayılı iddianamesiyle “Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik ve İftira” suçlarından kamu davası açıldığı ve hüküm mahkemesince sanık ... hakkında beraat hükümleri verildiği, hükümlerin katılan ... Sincan Belediye Başkanlığına bağlandığından katılan ... Belediye Başkanlığı ve Bursa Karacabey Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen, düzenlenen 03/01/2019 tarihli tebliğnamede bahsi geçen temyiz taleplerine ilişkin her hangi bir görüşe yer verilmediği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.