muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7752, Karar No: 2018/3435, Tarih: 22.03.2018

3-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “Ispartakule” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “Ispartakule” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca, bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davacı ve 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 317,12 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6105, Karar No: 2017/14806, Tarih: 29.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/6105 E.  ,  2017/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 07/03/2017 tarih, 2016/12349 E. - 2017/3363 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, ... Aile Mahkemesi'nin 2014/111 Esas sayılı dosyasında görülen boşanma davasında, 15/12/2014 tarihli ara kararı ile verilen küçük ... lehine 250,00-TL, alacaklı ... lehine de 200,00 TL olmak üzere toplam 450,00-TL tedbir nafakasının tahsili amacıyla genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatıldığı, borçlunun ödeme emrine itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece takibin mahkeme kararına dayandığını, ilamlı icra yerine ilamız icra takibinin yapılması nedeniyle işin esasına girilmeden itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, alacaklı, itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Anılan maddenin 2. fıkrasında borçlunun itirazını varit gösterecek belge ibraz edememesi halinde icra mahkemesince itirazın kaldırılmasına karar verileceği, aynı maddenin 3. fıkrasında da itirazın imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit olması durumunda itirazın kaldırılması talebinin reddolunacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda takibe dayanak yapılan ... Aile Mahkemesi'nin 15.12.2014 tarih ve 2014/111 Esas sayılı ara kararı İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olduğu gibi, borçlunun icra dairesine verdiği dilekçesinde itirazını ödeme olgusuna dayandırdığı açıktır. Öte yandan, borçlu tarafından yargılama sırasında mahkemeye ibraz edilen cevap dilekçesinde de ödeme belgeleri sunduğu ve anılan belgelerin takibe konu nafaka borcu için yapılan ödemeleri gösteren dekontlar olduğunu ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, borçlu tarafından ibraz edilen ödeme belgelerinin İİK'nun 68. maddesi kapsamında incelenerek borçlunun ödeme iddiasının değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce sehven mahkemece itirazın kaldırılması gerektiği gerekçesi ile

Bu durumda mahkemece, borçlu tarafından ibraz edilen ödeme belgelerinin İİK'nun 68. maddesi kapsamında incelenerek borçlunun ödeme iddiasının değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce sehven mahkemece itirazın kaldırılması gerektiği gerekçesi ile

mahkeme kararının bozulduğu anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle ve değişik gerekçe ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.03.2017 tarih ve 2016/12349 E. - 2017/3363 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2245, Karar No: 2007/2050, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2245 E.  ,  2007/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 415 ve 418 parsel sayılı 33000 ve 13510 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydı, satın alma, ifraz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 413 parsel sayılı 60000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, satın alma, ifraz, irsen intikal, hibe ve kazanıdırıcı zamanaşımı zilyetilği nedeniyle 1/3 hisselerle ..., t ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, vergi kaydı miktar fazlasının Hazine'ye ait olduğu iddialarına dayanarak tespite itiraz yoluyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli 415 ve 418 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına, çekişmeli 413 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hisselerle ... ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli parselin dayanılan değişmez sınırlı vergi kaydı kapsamında kaldığı, kaydın sınırlarına değer verilerek kapsamının belirlendiği, tesbit tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun l4.maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile saptandığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/627, Karar No: 2019/4051, Tarih: 21.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/627 E.  ,  2019/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde Ekinözü Kandil barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği Kandil barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda Dairemizin 21.02.2017 tarihli ilamıyla davacının, hazır kıta olarak bekledildiği çalışmaların tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususnda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenmiş, davacı tanığı Hasan Vicdan ayda 25 gün 8 saat çalışma , 8 saat hazır kıta bekleme, 8 saat dinlenme şeklinde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı da aynı yönde beyanda bulunmuş, alınan ek bilirkişi raporunda davacının ayda 25 gün hazır kıta beklediği ve bu günlerde 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de davacının 7,5 saat çalışma ve 7,5 saat hazır kıta bekleme süresi içinde bir saat ara dinlenme yaptığının kabulü yerinde değildir. Günlük ara dinlenme süresinin 2 saat kabulü ile hazır kıta çalışılan günlerde günlük 6,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü somut olaya ve dosya kapsamına uygun düşecek olup bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6280, Karar No: 2015/3200, Tarih: 18.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6280 E.  ,  2015/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

Sanık ... bıçakla mağdur ... karın, göğüs ve kasık bölgelerinden batına nafiz, hayati tehlike meydana getirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde üç bıçak darbesiye yaraladığı ve tanıkların araya girmesiyle sonlanan olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine, hiç isabet olmaması durumlarında uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2015, Karar No: 2016/5784, Tarih: 02.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2015 E.  ,  2016/5784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, tehdit

Nitelikli dolandırıcılık ve tehdit suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ... ile yakınlık kurduğu, bir süre sonra ....i ve .... Başkan vekili ... ile samimi olduğunu beyan ederek mecliste müşteki ... yakınları olan mağdurlar ... ve .... işe sokacağını söylediği, akabinde ... adına 21.2.2007 tarihli .... Dairesi Başkanlığına hitaben yazılmış ... ve ...'ın ... göreve başlamasına karar verildiğine ilişkin sahte evrakı hazırladığı, bu yazıyı mağdurlara verdikten sonra mecliste görevli .... isimli şahsa 2000 TL para vereceğini söyleyerek müşteki ... 1000 TL para aldığı, daha sonra vermiş olduğu evrakın sahte olduğunun anlaşılması üzerine müşteki .... mesaj çekerek tehdit ettiği, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen

geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ifadesi, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan yasaların uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/927, Karar No: 2021/1696, Tarih: 18.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/927 E.  ,  2021/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1 Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “.../...” olduğu; ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “... Mah. ... ... Cad. No:19 İç Kapı No:11 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının dava tarihinde nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının dava tarihinde nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26081, Karar No: 2019/22986, Tarih: 11.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26081 E.  ,  2019/22986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalı temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.09.1996-17.09.2013 tarihleri arasında davalı nezdinde makineci olarak çalıştığını, haber verilmeksizin işveren tarafından görevinin değiştirildiğini, işveren tarafından sürekli hakaret ve haksız ithamlara uğradığını, işten çıkması için baskı yapıldığını, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı temsilcisi, davacının işe devam etmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.