muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/1446, Tarih: 16.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 07/09/2022 tarih ve 2022/106 E. 2022/255 K. sayılı kararına karşı davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 15/11/2023 tarih ve 2022/3474 E. 2023/2454 K. sayılı istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması kararına karşı davalı tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra davacılar vekilinin 09/02/2024 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, gerekli inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre davadan feragat hakkında Bölge Adliye Mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ :Davacılar vekilinin davadan feragatı hakkında Bölge Adliye Mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nun 310/3. maddesi uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27863, Karar No: 2020/5795, Tarih: 04.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/27863 E.  ,  2020/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ilkeler hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları için de geçerlidir.

Aynı ilkeler hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları için de geçerlidir.

Somut olayda; yargılama esnasında davacı tanıkları dinlenmiş, mahkemece tanık beyanları ile ispatlandığı belirtilen fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin hüküm kurulmuştur. Davalı tarafın yaz-kış ayrımı yapılmaksızın değerlendirilme yapıldığına ilişkin itirazlarının bulunduğu görülmektedir. Ancak, mahkemece davalının bu itirazları üzerinde durulmamış ve araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; yaz ve kış sezonu ayrımı noktasında, davacının çalışma düzeninin gerekirse tanık beyanlarına yeniden başvurularak ve davacının görevi, fiilen yaptığı işin niteliği ve süresi, işyerinde yürütülen işin niteliği de net bir şekilde saptanarak her mevsim aynı şartlarda olup olmadığı araştırılmalı, nihayetinde tüm dosya kapsamı ile birlikte davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları değerlendirilmelidir.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.

Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 12 yılı aşkın çalışması olduğu tespit edilen davacının tüm çalışma süresi boyunca hak ettiği yıllık ücretli izin süresinin 208 gün olduğu belirlenmiş ve davacının hiç izin kullanmadığı kabul edilerek karar verilmiştir. Davacının uzun yıllar (12 yıl boyunca) yıllık ücretli izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; mahkemece, davacı asil çağrılarak çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusundaki beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10380, Karar No: 2016/15502, Tarih: 26.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10380 E.  ,  2016/15502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının boşanmış olduğu dönemde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle o dönemde Kurum tarafından ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptali,ölüm aylığını almayı hak ettiğinin tespiti ile kesilen aylıkların kesilme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile iadesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 28.06.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, davacı ile boşandığı eşinin boşandıkları dönemde fiilen birlikte yaşamaya devam edip etmediklerinin araştırılmasını teminen SGK ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Denetmen Yrd.... tarafından düzenlenen 27.02.2014 tarih ve 2014/MC/17 sayılı Araştırma Raporunun 1. sayfasında “3.1. Tespit Edilen Hususlar” yan başlıklı 3.1.2. maddedeki açıklama kısmında No:41 de oturan ve isim ve imza vermek istemeyen bir bayan olarak ifade edilen komşunun kimliğinin Mahkemece tespit edilerek tanık olarak dinlenilmesi ile yine bu tanık haricinde uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin adreslerindeki diğer komşularının da tespit edilerek istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının

tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davacı talebinin tahkiki ve işin esası incelenmek suretiyle araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davacı talebinin tahkiki ve işin esası incelenmek suretiyle araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6064, Karar No: 2016/2881, Tarih: 28.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6064 E.  ,  2016/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'un motorlu taşıtlar sürücü adaylığı sınavında ...'nın yerine .....a ait belgelerle sınava girdiği, sınav sorularını çözdüğü, salon görevlilerinin şüphelenmesi üzerine kendisinin ... olduğunu mazereti olduğu için sınava arkadaşı ......'ın yerine girdiğini beyan ettiği ve sınav belgelerini imzalamadan salon görevlilerince yakalandığı olayda; ortada, belgede sahtecilik suçunun konusunu oluşturacak herhangi bir belge bulunmadığından, unsurları oluşmayan özel belgede sahtecilik suçundan beraati yerine, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşüncenin aksine BOZULMASINA, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1190, Karar No: 2015/17853, Tarih: 12.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1190 E.  ,  2015/17853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm ile temyiz talebinin reddine dair ek karar, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.06.1996 doğumlu olup suç tarihinde 17 yaşı içinde bulunan mağdura, yaşı küçük olması nedeniyle CMK'nın 234. ve 239. maddeleri gereğince zorunlu vekil görevlendirildiği, mağdurun zorunlu vekil huzurundaki 15.04.2014 tarihli duruşma celsesinde hiç kimseden şikayetçi olmadığı yönündeki beyanı dikkate alındığında, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi gereğince soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, Türk Medeni Kanununun 16. maddesinde mümeyyiz küçüklerin şahsa sıkı surette bağlı haklarını kanuni mümessilin rızasına ihtiyaç duymadan kullanabilecekleri hükmünün yer aldığı, mağdur vekilinin katılan sıfatını almadığı, bu nedenle katılan sıfatı olmayan mağdur vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, mağdur vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15728, Karar No: 2023/2657, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15728 E.  ,  2023/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.02.2022 Tarihli ve 2021/791 Esas, 2022/130Karar Sayılı Kararı

Davalı tarafça cevap süresi içerisinde yetkisizlik itirazında bulunulduğu, davalının yerleşim yerinin Osmaniye olduğu, davaya konu kazanın Mersin ili, Erdemli ilçesi, Mersin - Silifke Karayolunda meydana geldiği görülmekle davalının yasal süresi içinde yapmış olduğu yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Osmaniye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.04.2022 Tarihli ve 2022/73 Esas, 2022/110 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu kazanın Mersin ili, Erdemli ilçesinde meydana geldiği, mahkeme yargı çevresinde meydana gelmediği, davacının ikametgahının ise Kepez/Antalya ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

3. 6100 sayılı Kanun’un "Haksız fiilden doğan davalarda yetki“ başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

"Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

4. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki hali kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. Somut olayda, kaza İçel/Erdemli ilçesinde meydana gelmiş olup, davalının yerleşim yeri Osmaniye, davacının yerleşim yeri ise Kepez/Antalya’dır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, 6100 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesindeki seçimlik hakkını, yerleşim yerinde dava açarak kullanmasının, genel yetki kuralına uygun olduğu anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14174, Karar No: 2017/12206, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14174 E.  ,  2017/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7049, Karar No: 2015/21164, Tarih: 12.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7049 E.  ,  2015/21164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/369-2014/585

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın süresinde ve usulüne uygun şekilde yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemece, davacının Türkiye'de ikamet adresinin bulunmadığı, adres kayıt sistemindeki ikamet adresinin Suudi Arabistan, davalı-karşı davacı kadının yerleşim yeri adresinin ise Fethiye olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir. Bir kimsenin adres kayıt sisteminde gösterilen adresi yerleşim yerine karine olup; aksi sabit oluncaya kadar kişinin yerleşim yeri olarak kabul edilmesi gerekir (Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu kesin olmayan yetki itirazının ilk itiraz (HMK md. 116/1-a) olduğunu, ilk itirazların bir ön sorun gibi incelenmesi ve karara bağlanması gerektiğini (HMK md. 117/3) öngörmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 164. maddesinde gösterilen şekilde ön sorunun incelenmesi gerekir. O halde taraflara yetkiye münhasır olarak delillerini gösterme olanağı tanınması, gösterdikleri takdirde toplanması ve gerçekleşecek sonucuna göre yetki itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yetki itirazı konusunda usulünce inceleme yapılmadan yazılı şekilde işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/11388, Karar No: 2016/16454, Tarih: 06.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11388 E.  ,  2016/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı ........ İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Yönetimi vekili, katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunmuş olmakla, temyiz başvuru dilekçelerinin kendisine tebliğine ilişkin tebliğ mazbatalarının eklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.