muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14684, Karar No: 2023/711, Tarih: 26.01.2023

b) Ayıca ilk kararda davacının yıllık 330 gün üzerinden çalıştığı kabul edilmiş ve davacı temyizi bulunmadığı, son kararda ise yıllık 360 gün üzerinden hüküm kurulmuş olması SGK lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlali olduğu,

c)Davalılardan ... yönünden husumetten ret kararı verilmesi gerekirken olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olduğu hususları da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3. O halde, temyiz eden davacı ve davalılardan Kurum ve .... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369 uncu maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da gözetilerek, karar bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/519, Karar No: 2023/4521, Tarih: 22.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/519 E.  ,  2023/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/388 E., 2022/336 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/7 Esas, 2019/488 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2020/943 Esas, 2020/714 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan kurum vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2020/3831 Esas, 2021/10339 Karar sayılı kararı ile "takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması, sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığına dair eksik araştırma yapılması, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/388 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararı ile,

D. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/388 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sanık ... yönünden sübuta, sanık ... yönünden suç vasfına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in misafir olarak bulunduğu evin tuvaletinde doğum yaptığı, bu bebeği evlilik dışı ilişkisinden olması nedeniyle durumu babasının öğrenmesinden korktuğu ve doğum yaptıktan sonra

tuvalette bulunan çöp poşetinin içine bebeği attığı, poşetin ağzını bağlayarak annesi sanık ...'ye bebeği çöpe atması için verdiği, sanık ...'nin canlı olduğunu bildiği düğümlenmiş poşet içerisindeki bebeği çöp konteynerine attığı ve konteynerin kapağını kapatarak olay yerinden ayrıldığı, olay yerine yakın yerde bulunan camiye sabah namazı için gelen tanık ...'in çöpten ağlama sesleri üzerine bebeği fark ettiği belirlenmiştir.

2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı hazırlık aşamasında ikrar etmişler, kovuşturma aşamasında ise tevil yoluyla ikrar etmişlerdir.

3. Erzurum İl Sağlık Müdürlüğü Pasinler ... Hakkı Devlet Hastanesinin 28.08.2018 tarihli raporuna göre, bebeğin 2550 gram ve 35-36 haftalık olduğu tespit edilmiştir.

4. Erzurum Pasinler Devlet Hastanesinin personelleri tarafından tutulan tutanağa göre bebeğin hastaneye geldiğinde hipotermik olduğu, ... süre ısıtıcıda bekletildiği belirtilmiştir.

5. Sanık ...'nin suç tarihinden önce Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Başhekimliğince psikiyatrik tedavi gördüğü ve bipolar duygulanım bozukluğu teşhisi konulduğunun tespiti üzerine, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda yapılan araştırmalarda,

a. Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesinin 19.04.2019 tarihli raporuna göre, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçu açısından cezai ehliyetinin bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirilmeyeceği,

a. Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesinin 19.04.2019 tarihli raporuna göre, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçu açısından cezai ehliyetinin bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirilmeyeceği,

b. Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesinin 02.05.2019 tarihli raporuna göre, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs olayı ile ilgili olarak işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmadığı,

c. Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 03.11.2021 tarihli raporuna göre, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçuna karşı ceza sorumluluğunun tam olduğu,

d. Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 10.06.2022 tarihli raporuna göre, sanığın 28.08.2018 tarihinde bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu, tespit edilmiştir.

6. Tanık beyanları, bebeğe ait muayane notları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporu, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılan Kurum Vekilinin, Eksik Ceza Tayinine, Takdiri İndirim Nedenlerine, Sanık Müdafiinin, Sanık ... Yönünden Sübuta, Sanık ... Yönünden Suç Vasfına Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden

Teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle

uygulanmasına karar verildiği, Olay ve Olgular başlığındaki deliller ve tüm dosya kapsamına göre eylemlerin sanık tarafından ve aynı başlığın birinci paragrafındaki anlatım gibi gerçekleştirildiği, sanıkların fikir birliği içerisinde öldürmeye karar verdikleri bebeği aralarındaki iş bölümü ve sanık ...'in yeni doğum yapmış olması durumu da gözetildiğinde sanık ...'nin bebeği çöp kutusuna atmasını kararlaştırarak öldürmeye karar verdikleri, sanık ...'nin ağzı düğümlenmiş poşet içerisinde üzerinde plesentası duran bebeği sabah saat 04.00 sıralarında çöp kutusuna attığı ve kutunun kapağını kapatarak sanıkların alt soyları olan bebeği öldürmeye teşebbüs ettikleri belirlendiğinden, bozmaya uyularak Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/388 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.

AYÇ./Nİ./TH.(S.P.)
Yargıtay — Esas No: 2015/31826, Karar No: 2017/15501, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31826 E.  ,  2017/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3988, Karar No: 2013/3501, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3988 E.  ,  2013/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1610, Karar No: 2010/5031, Tarih: 16.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1610 E.  ,  2010/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 16.03.2010 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Gelmeyen davalı vekili Av. ...'nın dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşıldı. Mazeretinin reddine karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı ... vekili Av. ...'nın dosya içinde vekaletnamesi bulunmamaktadır. Vekaletnamenin temin edilerek dosya içine konulması, eksikliğin ikmalinden sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.16.03.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/3979, Karar No: 2018/2139, Tarih: 21.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/3979 E.  ,  2018/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 15.10.2015 tarih, 2015/5386 Esas ve 2015/7620 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın soruşturma aşamasında hırsızlık konusu 30 adet şezlong ve 15 adet sehpanın çalıştığı şirket olan ... A.O.'na ait olduğunu, bu malzemelerin yaz sezonunda kullanılmak üzere emaneten katılanın da ikamet ettiği site içerisine bırakıldığını beyan ederek bu malzemelerin sahipliğine ilişkin 26.06.2008 tarihli, 11.837,60 TL bedelli, ... Ltd. Şti. tarafından ....A.O. adına tanzim edilmiş olan fatura fotokopisini ibraz edip, fatura aslının kendisinde bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın çalıştığı şirket yetkilisi ve katılandan fatura aslının sorulması, bulunması halinde celp edilmesi, faturanın gerçek olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, şirket genel müdürü ...'dan söz konusu malzemelerin depoya götürülmesi konusunda sanığa herhangi bir talimat verip vermediğinin sorulması, fatura içeriği ile götürülmek istenen şezlong ve sehpaların uyumlu olup olmadığının; sanığın çalıştığı şirket ile katılanın ikamet ettiği site yönetimi arasında söz konusu malzemelerin kullanımına ilişkin herhangi bir yazılı sözleşme bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bu hususlar yerine getirilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25154, Karar No: 2019/21057, Tarih: 13.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25154 E.  ,  2019/21057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde iki dönem çalıştığını, ilk dönem çalışmasını hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiğini, kendisine kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını, ikinci dönem çalışmasını ise emeklilik nedeniyle sona erdirdiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, ilk dönem çalışmasının devamsızlık nedeniyle sonlandığını, ikinci dönem çalışmasında ise davacı işçiye kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ilk dönem çalışması yönünden işbu davadan önce davalı işverene yönelik alacak davası açtığı ancak tarafların anlaşması nedeniyle davacının davasından feragat ettiği, feragat nedeniyle ilk dönem çalışmasının tasfiye edildiği, ikinci dönem çalışmasının ise emeklilik nedeniyle sona erdiği kabul edilerek kıdem tazminatı ile diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı temyizi yönünden;

2- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, davacı davalı işyerinde iki dönem çalıştığını, ilk dönem çalışmasını hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiğini, tarafına kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını, ikinci dönem çalışmasını ise emeklilik nedeniyle sona erdirdiğini beyan ederek kıdem tazminatını talep etmiş, davalı, davacının ilk dönem çalışmasının devamsızlık nedeniyle sona erdiğini, ayrıca ilk dönem çalışması yönünden açtığı alacak davasından feragat ettiğini kıdem tazminatı haketemediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacının ilk dönem çalışması yönünden işbu davadan önce davalı işverene yönelik alacak davası açtığı ancak tarafların anlaşması nedeniyle davacının davasından feragat ettiği, feragat nedeniyle ilk dönem çalışmasının tasfiye edildiği, ikinci dönem çalışmasının ise emeklilik nedeniyle sona erdiği kabul edilerek ilk dönem çalışması yönünden kıdem tazminatının reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar davacı işçinin ilk dönem çalışması nedeniyle davalı aleyhine açtığı işçilik alacaklarına yönelik davadan feragat ettiği, Mahkemece, feragat nedeniyle ilk dönem çalışmasının tasfiye edildiği kabul edilerek kıdem tazminatının reddine dair karar verilmiş ise de, davacının ilk dönem çalışması bakımından açmış olduğu davada kısmen feragat ettiği gözönünde bulundurularak, ilk dönem çalışmasını hafta tatili ücret alacağının ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiği anlaşılmakla iki dönem hizmet süresinin birleştirilerek kıdem tazminatı hesabı yapılması ve ilk dönem çalışması yönünden feragat ettiği davada dava dilekçesinde yazan miktarın hesaplanacak miktardan mahsup edilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davalı temyizi yönünden;

3- Davacının dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde alacak kalemlerini net ücret üzerinden talep ettiği anlaşılmakla brüt ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/675, Karar No: 2012/3417, Tarih: 26.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/675 E.  ,  2012/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları S.A..’ın mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak .. ada, ..parsel sayılı taşınmazını, kızı olan davalıya tapuda satış gibi göstermek suretiyle temlik ettiğini, gerçekte bağış yapıldığını ileri sürerek, tapu kaydının miras payı oranında iptal ve tesciline, olmadığı taktirde bedelin tazminine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, alım gücü olduğunu, taşınmazı  bedeli karşılığında iktisap ettiğini, murisin diğer çocuklarına da maddi yardımlarda bulunduğunu, gerek babasının gerekse annesinin maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşıladığını, minnet duygusu ile temlik yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde bedelin tazmini isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, iptal-tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 17/10/2008 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak eşi ve üç kız, 2 erkek çocuğunu bıraktığı, kayden maliki olduğu .. ada, ..parsel sayılı taşınmazını en küçük çocuğu olan davalı N..'e tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiği, murisin başka taşınmazının olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan tarafından yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalı iddiaya karşı murisin sağlığında tüm mirasçılarına bir takım mallar verdiğini, amacının mirasçılardan mal kaçırma olmayıp sağlığında tüm mirasçılar arasında mal varlığını paylaştırmak olduğunu savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davalı, miras bırakanın, diğer çocuklarına da maddi destekte bulunduğunu, davacılara taşınmaz temliki, para yardımı yaptığı savunmasında bulunmuş ancak mahkemece bu savunmalar  yeterince araştırılmamış ve açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca; miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve hakların araştırılması, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmesi, özellikle davacılar ve davalının annesi B.. A..'ın tanıklığına başvurulması, varsa her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınması böylece yukarıda değinilen anlamda murisin bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması ve toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek  yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.