muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3000, Karar No: 2019/182, Tarih: 28.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3000 E.  ,  2019/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalı kooperatifin öncesinde yapı kooperatifi iken işletme kooperatifine dönüştüğünü, davacıların yapı kooperatifine üye olmaları nedeni ile ... yerlerinin tahsis edildiğini, bu bağımsız bölümlerin inşaatları tam olarak bitmediği halde tamamlanmış gibi ferdileştirmeye gidilerek teslimin yapıldığını, davacıların tahsis edilen ... yerlerinin mevcut durumunu ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/172 D.... tespit dosyası ile tespit ettirdiklerini, tespitte yapılan inceleme sonucu atölyelerin tamamının 209.850 TL.ye tamamlanabileceğinin tespit edildiğini, davacıların kendi atölyelerini tamamlayarak kiraya verdiklerini, eksik teslimden dolayı kira kayıplarının oluştuğunu ileri sürerek her bir davacı için 05.02.2007-10.09.2009 tarihli arasındaki 31 aylık döneme ilişkin kira kaybı ve her bir davacı için eksik ... bedeli alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların ... Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifine üye oldukları, bu üyelikleri kapsamında davaya konu ... yerlerinin davacılar adına tahsis edildiği, yapı kooperatifinin daha sonra davalı işletme kooperatifine tüm aktif ve pasifi ile devredilerek davalı kooperatifle birleştiği, davacılara 28.12.2006 tarihinde tapularının verildiği, ... yerlerinin çatı katı olan dublex atölye olduğu, alınan rapora göre her bir ... yerinde 69.950 TL.lik eksik ... tespit edildiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da tespit edilen eksik imalatın kadri maruf olduğunun tespit edildiği, mahrum kalınan kira bedelleri yönünden ise ... yerlerinin kullanılabilir hale gelme tarihi olarak bilirkişi heyetince 01.03.2007 tarihinin belirlendiği, bu tarihten sonra davacıların kira kaybından söz edilebileceği, dükkanların iki katlı olup zemin katlarının dosyaya sunulan kira sözleşmelerinden 2001 ve 2002 yıllarında davacılar tarafından 3. kişilere kiraya verildiği dolayısıyla ancak zemin katın üstündeki dükkanı kiraya verememekten dolayı kira kayıplarının söz konusu olabileceği, davacı ...'ün adına kayıtlı taşınmazını 15.06.2009 tarihinde tam olarak kiraya verdiği buna göre 2. ek rapordaki veriler dikkate alınarak bu davacının kira kaybının toplam 25.257 TL olduğu ancak davacının taşınmazı teslim aldıktan sonra zamanında kendisinin eksiklikleri tamamlamayarak zararın artmasına sebep olması nedeni ile müterafik kusuru olduğu kabul edilerek bu miktarın %50 sinden davalı tarafın sorumlu bulunduğu, diğer davacıların ise ... yerlerini 10.09.2009 tarihinde kiraya verdikleri, 2.ek rapora göre toplam 28.198,00 TL. kira kayıplarının ..../...

bulunduğu, %50 kusura göre bu davacılara karşı 14.099'ar TL.den davalının sorumlu bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararda davalı adının "..." olarak belirtildiği, asıl davalı adının "S.S. ... Sanayi Sitesi İşletme Kooperatifi" olduğu, bu hususun HMK 304. maddesi uyarınca her zaman mahalinde düzeltilebilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8642, Karar No: 2021/479, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8642 E.  ,  2021/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalı şirkete ait işyerinde 2001 yılı Ocak ayında çalışmaya başladığını ve 17.01.2013 tarihine kadar 2. el yedek parça ustası olarak çalıştığını, iş akdinin haklı sebep olmaksızın sonlandırıldığını, çalıştığı dönemde de haklarının tam ödenmediğini, maaşının Sosyal Güvenlik Kurumu’na gerçek ücretinden düşük gösterildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, işten çıkarılırken baskı ile kendisine ibraname imzalatılarak kısmi bir ödeme yapıldığını, ancak, ibranamenin geçersiz olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ödenmeyen ücret alacağı, fazla çalışma ücret alacağı, hafta tatili alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ile asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, ödenmesi gereken işçilik alacağının bulunmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla çalışma ve tatil günlerinde çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının ibraname imzalayarak, geriye dönük ücret, mesai, prim, ikramiye izin ücreti dahil her türlü tazminat haklarının aldığını ve müvekkili şirketi alacak talepleri yönünden ibra ettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece davanın kabulü hakkında verilen 23.02.2016 tarihli ilk kararın, davalı tarafın temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2016/11496 esas 2019/9720 karar sayılı 25.04.2019 tarihli ilamında yazılı gerekçelerle bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Somut olayda; davanın kabulüne ilişkin 23.02.2016 tarihli ilk karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2016/11496 esas 2019/9720 karar sayılı ilamı ile husumetli tanık beyanına dayalı hüküm tesis edilemeyeceği gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma ve yargılama sonucunda davacı tanıklarının husumetli sayılmayacağı gerekçeye konu edilerek bir hüküm verilmiştir. Dosya kapsamına göre, ...’ün tanık olarak dinlendiği tarihte husumetinin bulunduğu ve bu davanın işi esastan çözmeyen usuli nitelikteki bir kararla sonuçlanması karşısında, mahkemenin bu yöndeki gerekçesi isabetli olmamıştır. Diğer tanık ...’ün davacısı olduğu dosyada verilen kararın ise temyiz incelemesinin yapıldığı ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 19.02.2018 tarihli 2015/25719 esas 2018/3849 karar sayılı ilamı ile sadece “işçinin ödenmeyen ücret alacağının miktarı” yönünden bozulmasına karar verildiği, hüküm altına alınan fazla mesai alacağı hakkında ise herhangi bir bozma sebebine yer verilmediği görülmektedir. Söz konusu dosyada, davacının yaz ve kış dönemlerinde farklı mesai saatlerinde çalıştığı, yaz döneminde 9 saat, kış döneminde ise 18 saat fazla mesai yaptığı sonucuna ulaşılmış olmasına rağmen, eldeki dava dosyasında yaz kış ayrımı yapılmaksızın davacının 15 saat fazla mesai yaparak çalıştığı kabul edilmiştir. Aynı işyerinde aynı koşullar altında çalışan işçiler bakımından farklı sonuçlar doğurabilecek kararlar verilemeyeceğinden, Mahkemece yapılması gereken iş, tanık ...’ün davacısı olduğu ve fazla mesai alacağı talebi yönünden kesinleşen söz konusu dava dosyasının getirtilerek, bu dosyadaki kabule göre davacının fazla mesai saatlerinin yaz ve kış dönemleri yönünden ayrı ayrı belirlenmesi, davacı tarafından hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle oluşan usuli müktesep haklar da nazara alınarak, fazla mesai alacağına yönelik talebin yeniden değerlendirilmesidir. Anılan yön gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12697, Karar No: 2017/2799, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12697 E.  ,  2017/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12285, Karar No: 2008/2425, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12285 E.  ,  2008/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde adlarına eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 27.104,83 YTL'nin 17.104,83 YTL'sinden borçlu bulunmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinde yer ... 1.365.585.063 TL tutarındaki öğretim üyesi ek ders Yalova 2. Noterliğince 5.10.1999 tarihinde 10652 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraftan da davacıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan davacıların borçlu olduğu ve olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

2-Resmi Gazetenin 3.9.1985 tarihli sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir.

Bu durum karşısında yükümlünün velisinin sosyal güvenlik kurumundan emekli olduğu tespit edildiği ve kendisinin de buradan yararlandığı tespit edildiğine göre, yükümlüye davalı idarece yapılan "ilaç ve tedavi" giderlerinden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde zorunlu olarak ödettirilecek miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu kalem giderlerin tamamından davacı tarafın sorumlu tutulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 4.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31770, Karar No: 2013/24818, Tarih: 13.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31770 E.  ,  2013/24818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbarcı tanık Muzaffer’in ihbar dilekçesinde ve suç tutanağı düzenlenirken verdiği beyanında sanıkların ağaçları kestiklerini, açma yaparak fındık diktiklerini gördüğünü beyan etmesine karşılık, mahkemede alınan beyanında sanıkları ağaç keserken görmediğini, talimatla alınan beyanında da olay sırasında ...’de olduğu için olayı görmediğini ancak sanıkların ağaç kestiklerini kendisine orman köylülerinin söylediğini ve isimlerini veremeyeceğine dair çelişkili beyanları karşısında, iftira suçundan hakkında kovuşturma yapılabileceği de hatırlatılarak yeniden ve detaylı şekilde beyanının alınması, gerektiğinde suç duyurusunda bulunulması ve neticesinin beklenmesi, dava konusu yere yakın arazi sahiplerinden ... ve belirlenecek diğer arazi sahiplerinin tanık olarak beyanları alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazalı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17327, Karar No: 2022/14702, Tarih: 15.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17327 E.  ,  2022/14702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında İtiraz Hakem Heyetince verilen 12/4/2021 tarih ve 2021/İHK-10366 sayılı kararın, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya ... poliçesi bulunan aracın sürücüsünün sebebiyet verdiği çift taraflı kaza sonucu davacının yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiş olup ıslahla talebini 139.361,36 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

... Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 139.361,36 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, anılan karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne ve 81.674,76 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan ve aşağıda dökümü yazılı 7.139,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15/11/2022 gününde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

80,70 TL 0.H.

59,30 TL P.H.

21,40 TL Kalan

9.519,77 TL 0.H.

2.380,00 TL P.H.

7.139,77 TL Kalan

../...

KARŞI OY

Davacı vekili, müvekkilinin kazada yaralanarak malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince tazminat hesabına yönelik olarak aldırılan aktüer raporunda; hem PMF 1931 mortalite tablosu ve progresif rant yöntemine göre, hem de TRH-2010 yaşam tablosu ve %1.8 iskonto oranına göre şeçenekli şekilde hesaplama yapılmış, Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 mortalite tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplama karara esas alınmış, İtiraz Hakem Heyetince ise davalı vekilinin itirazı kısmen yerinde görülerek TRH-2010 yaşam tablosu ve %1.8 iskonto oranı esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih-2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli ranf formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gerekli ise de davacı vekilinin PMF Tablosuna göre yapılan hesaplamanın esas alındığı ... kararını itiraza götürmediği ve temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin itiraz ve kabulü nedeniyle (davalı lehine olacak biçimde daha kısa ömür süresi belirlediği ve davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki talebiyle bağlı kalınması gerektiğinden), İtiraz Hakem Heyetince yapılacak iş, tazminatın belirlenmesi için alınacak raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde PMF 1931 Yaşam Tablosunun esas alınarak, bilinmeyen/ işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması ile (matematiksel olarak %10 artırım yapılıp %10 eksiltim yapılmasının %0 olmadığı hususuna dikkat edilerek) bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar vermekten ibaret olduğundan kararın davacı lehine bozulması kanaatindeyim.

Ayrıca Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrasında "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesine 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile eklenen (13) numaralı fıkrasında, "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir..." şeklinde düzenlenmiştir.

../...

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu ücretin altında kalacak şekilde eksik vekalet ücretine karar verilmesi nedeniyle de kararın bozulması kanaatinde olduğumdan, onama kararı veren Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 15/11/2022
Yargıtay — Esas No: 2018/1179, Karar No: 2018/5174, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1179 E.  ,  2018/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; hükümde kanun yolu yanlış gösterilmişse de temyiz isteğinin süresinde olduğu görülerek, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra emrinin 25/06/2013 tarihinde borçlunun vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde dava ve cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10/03/2015" yerine "2015" olarak yazılması

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.