muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1941, Karar No: 2017/21833, Tarih: 31.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1941 E.  ,  2017/21833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-son, 62, 52/2 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılandan yaptığı ticari alışveriş karşılığında, suça konu sahte olarak üretilmiş 7780 TL bedelli çeki verdiği, sonrasında katılan bankaya başvurduğunda çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında, adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde, doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi sonucu sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 12966 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine '' hapis cezasının yanısıra 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 778 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 648 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 648 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 12960 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25615, Karar No: 2012/27721, Tarih: 24.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/25615 E.  ,  2012/27721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından Feke Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/44-102 sayılı ilamına dayalı ilamlı takibe başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak takibin iptaline ve dava sonuna kadar takibin geçici olarak durdurulmasını istediği, mahkemece, takibin durdurulması talebinin reddine dair verilen kararının bozulması talebi ile anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

İlamlı takipte icranın geri bırakılmasına ilişkin itiraz, İİK.nun 33 vd. maddelerinde düzenlenmiş olup itirazın icra takip işlemlerini durdurması konusunda bir düzenleme yapılmamıştır. Bununla birlikte, hakim, İİK.nun 41. maddesinde, kanunun bu ikinci babında yazılı hükümlere mugayır olmayan diğer hükümleri, ilama müstenit takiplerde de cereyan eder hükmüne dayanarak, takibin tedbiren geçici durdurulmasını düzenleyen İİK.nun 170 vb. maddelerini ilamlı takiplerde de uygulayabilir. Buna göre hakim, borçlunun sunduğu belgelerden edindiği kanaate göre itirazı ciddi görmesi halinde itirazIa ilgili kararına kadar icra takibinin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir. İcra mahkemesince takibin geçici olarak durdurulması yönünde verilen tedbir kararı, HMK.nun 389 ve müteakip maddeleri kapsamında olmayıp, İcra ve İflas Kanununda özelolarak düzenlenmiş, takip hukukuna özgü bir karardır. Bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakerneleri Kanununun 394. maddesinin olayda uygulanma imkanı yoktur.

İcra mahkemelerinin verdikleri kararların hangilerinin temyiz edilebileceği 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 363.maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, İİK.nun 41 ve 170. maddelerine dayalı olarak icra takibinin geçici olarak durdurulması talebinin reddi ya da kabulüne dair kararlarının temyiz edilebileceğine dair anılan maddede ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda her hangi bir hüküm bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ  : Tarafların temyiz dilekçelerinin yukarıda açıklanan nedenlerle REDDİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6913, Karar No: 2021/7343, Tarih: 29.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6913 E.  ,  2021/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu ... ada ... ve 108 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan ... oğlu ...'in gaip olması nedeniyle kendisine kayyım tayin edildiğini, anılan taşınmazlar üzerinde ''... Vakfı'' şerhinin bulunduğunu ileri sürerek, 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince ... oğlu ...'in gaipliğine, tapu kayıtlarının iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, ... Defterdarlığının kamulaştırma davası için temsil kayyımı olarak atandığı, temsil kayyımının görevlendirildiği işin bitmesiyle görevinin sona erdiği, Hazine tarafından yönetim kayyımı atanması için açılmış bir dava bulunmadığı, tapu iptali ve tescil davasının tapu malikine karşı açılması gerektiği gerekçesiyle, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; çekişmeye konu taşınmazların keşfen belirlenecek değeri üzerinden Harçlar Kanunu uyarınca harca ilişkin usuli işlemlerin tamamlanması, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde yargılamaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1-a-4 ve 353/1-a-6 maddeleri uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden bir karar verilmek üzere dosya mahkemesine gönderilmiş, bu karardan sonra İlk Derece Mahkemesince, keşif neticesinde alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazların tespit edilen değerleri üzerinden harç ikmali yapılmış, ... Defterdarlığının kamulaştırma davası için temsil kayyımı olarak atandığı, temsil kayyımının görevlendirildiği işin bitmesiyle görevinin sona erdiği, Hazine tarafından yönetim kayyımı atanması için açılmış bir dava bulunmadığı, tapu iptali ve tescil davasının tapu malikine karşı açılması gerektiği gerekçesiyle, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın da davacı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 29/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6896, Karar No: 2018/9612, Tarih: 30.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/6896 E.  ,  2018/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait ... Cafe isimli işyerinde 03/06/2008 ile 10/04/2012 tarihleri arasında aşçı olarak 1.500 TL maaş ile haftanın 6 günü 11:00 - 24:00/01:00 saatleri arasında çalıştığını, işverenle maaşlarının ödenmemesi, zam yapılmaması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi konularında yapılan konuşma sonucu iş akdinin feshedildiğini, 02/05/2012 tarihinde ... Çalışma Bölge Müdürlüğü'ne şikayette bulunduğunu, 10/07/2012 tarihinde ise işverene noter kanalıyla ihtarname gönderdiğini, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 03/06/2008-19/06/2009 ile 19/06/2009-14/04/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde aşçı yardımcısı olarak asgari ücret ile çalıştığını, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, 10 günlük ücret alacağı bulunduğunu ancak iddia ettiği diğer alacaklara hak kazanmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından delil sunamamıştır. Davalı ... ise davacının çalışmasını yaz döneminde birinci vardiya 12.00-23.00 yada 23.30 arası, ikinci vardiya 09.00-20.30 yada 21.00 arası; kış döneminde ise birinci vardiya 12.00-19.00, 20.00 bazen de 21.00 arası, ikinci vardiya ise 09.00-19.00, 20.00 bazen de 21.00 arası şeklinde açıklamıştır.

Bu açıklamaya göre işyerinde yazın farklı kışın farklı çalışma süreleri olup, bilirkişinin yaz kış sürekli 12 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.

Davacının çalışması yukarıya alınan tanığın açıklaması doğrultusunda yaz kış ayrımı yapılarak doğru sürelere göre yeniden belirlenip hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

Bu açıklamaya göre işyerinde yazın farklı kışın farklı çalışma süreleri olup, bilirkişinin yaz kış sürekli 12 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.

Davacının çalışması yukarıya alınan tanığın açıklaması doğrultusunda yaz kış ayrımı yapılarak doğru sürelere göre yeniden belirlenip hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

3-Davacı dava açmadan önce kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacak talepleri için davalıya ihtarname göndererek ihtarnamenin tebliğinden itibaren yedi günlük süre içerisinde alacakların ödenmesini talep etmiştir. İhtarnamenin tebliğ edildiği 24.07.2012 tarihine yedi günlük ödeme süresi eklendiğinde temerrüt tarihi 01.08.2012 olduğu halde mahkemenin temerrüt tarihini 18.07.2012 olarak kabulü hatalıdır.

4-Davacı temerrüt ihtarında fazla mesai alacağı için 5.000 TL talep etmiş, dava dilekçesi ile bu talebini 1.000 TL azaltarak 4.000 TL ye düşürmüş, ıslah dilekçesi ile ise talebini 18.293,76 TL ye çıkartmıştır. 5.000 TL. açısından temerrüt oluşmuştur.

Buna göre fazla mesai alacağı bakımından 5.000 TL ye temerrüt, bakiyesine ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

5-Davacı davalıyı yıllık izin alacağı bakımından temerrüde düşürdüğü halde, ıslah dilekçesinde izin dışındaki alacaklar bakımından temerrüt tarihinden faiz talep etmiş ancak temerrüt tarihinden faiz talebine izin alacağını dahil etmemiş, izin alacağının ıslah ile artırılan miktarı bakımından açıkça ıslah tarihinden itibaren faiz talep etmiştir.

Bu itibarla davacının izin alacağı hüküm altına alınırken dava dilekçesindeki 1.000 TL için temerrüt, bakiyesi için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3547, Karar No: 2021/3256, Tarih: 04.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3547 E.  ,  2021/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, olay günü öncesinde ve olay günü ailevi problemleri nedeniyle kendisine hakaret eden ablası ile evde tartıştığı ve saçlarından tuttuğu, annesi ve komşuların ayırması ile dışarı çıkan ablasının peşinden sokağa inerek, evden yaklaşık 10 metre uzaklaşmış bulunan ablasının yanına gidip bıçaklamaya başladığı, 19/02/2016 tarihli tutanağa göre olay yerinde çığlıkları duyan polis ekiplerinin mağdurun üzerinde bulunan sanığı ayırmaya çalışan şahısların bulunduğu ve sanığın mağduru bıçakladığını görmeleri üzerine kollarından tutmak suretiyle zor kullanarak etkisiz hale getirdikleri ve bıçağı bırakmamak için direnen sanığın bileğinden tutarak bıçağı düşürmesini sağlayarak olay yerine ambulans çağırdıkları olayda; sanığın eylemi neticesinde mağdurda birden fazla bıçak darbesi nedeniyle yaralanma meydana geldiği, yaralanmalardan birinin rektumda diğerinin ise batında umblikusun 5cm sağında bulunduğu, hükme esas alınan Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda, mağdurdaki yaralanmaların kaç adedinin hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun geçici ve kesin raporları ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'na gönderilerek, mağdurdaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2) Sanığın mağdur ablasını bıçakla yaralaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 86. maddesinde gösterilen nitelikli hallerden birden fazlasının (TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) ihlal edilmiş olması nedeniyle TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/997, Karar No: 2018/6567, Tarih: 22.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/997 E.  ,  2018/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.07.2016 tarih ve 2014/1251-2016/794 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 06.11.1995 tarihinde müvekkili ile aynı adreste faaliyet gösteren ... Plastik San. ve Tic. A.Ş'de çalışmaya başladığını, 01.01.2006 tarihinde müvekkili şirkete geçerek çalışmaya devam ettiğini, davalının teknik ressam ve sonrasında tasarım müdürü olarak çalıştığını, müvekkilinin finansmanı ile bir çok eğitim aldığını, müvekkilinin rotasyon tekniği ile kalıp kutu ve imalatı ile uğraştığını, davalının çalıştığı süre boyunca müvekkilinin imkanlarını kullanarak rotasyon tekniği hakkında bilgi sahibi olduğunu, davalının 14.07.2010 tarihinde kendi isteğiyle emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, işten ayrıldıktan kısa süre sonra müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösteren bir şirkette çalışmaya başladığını, davalının tüm bu işlemlerinin rekabet yasağı anlaşmasına aykırılık teşkil ettiğini, davalının ilk işe girişinde imzaladığı rekabet yasağı anlaşmasını ve hizmet sözleşmesinde düzenlenen rekabet yasağına ilişkin hükümleri ihlal ettiğini, bu nedenle hizmet ilişkisi boyunca aldığı ücret ve ödemelerin toplamı tutarında tazminat ödemekle yükümlü olduğunu, taraflar arasında 28.01.2009 tarihinde, müvekkilinin finansmanı ile davalının katılmış olduğu eğitime ilişkin sözleşme düzenlendiğini, sözleşme uyarınca eğitim süresinin bitim tarihinden itibaren 24 ay içerisinde kendi isteğiyle işten ayrılması durumunda eğitimin firmaya maliyetini en yüksek banka ve reeskont faiziyle birlikte ödemeyi, işten ayrıldıktan sonra müvekkilinin iştigal konusuyla ilgili eğitim ile alakalı başka işveren yanında çalışarak haksız rekabete ve zarara yol açarsa en son aldığı ücretin 12 katı tutarında cezai şart ödemeyi taahhüt ettiğini, ayrıca davalının bu eğitimi nedeniyle 200,00TL eğitim gideri bulunduğunu, davalıya ve çalıştığı şirkete ihtarname gönderildiğini ancak cevap verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşme uyarınca 3.000,00 TL tazminat ile 28.01.2009 tarihli eğitim sözleşmesi uyarınca 3.000,00 TL cezai şartın yasal faiziyle ve 200,00 TL eğitim giderinin en yüksek banka reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili; müvekkilinin emeklilik için iş sözleşmesini feshettiğini, belirli bir zaman sonrasında çalışmaya başladığını, bu durumun yasaya aykırı olmadığından ödenmiş kıdem tazminatının iadesinin gerekmediğini, rekabet yasağı gereğince talep edilen cezai şartın kabul edilemez olduğunu, buna ilişkin sözleşmenin müzakere edilmeksizin tüm işe alımlarda çalışanlara imzalatıldığını, rekabet yasağı nedeniyle tazminat şartlarının oluşmadığını, sözleşmenin belirsiz süreli olması nedeniyle de geçersiz olduğunu, alınan eğitimlerin müvekkiline özgü olmadığını, eğitim giderleri ve buna ilişkin cezai şartın kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/389 Esas sayılı dosyada açılan kamu davasından beraat ettiği, aynı hukuki ilişkiye dayalı olarak, kapatılan ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/274 Esas 2014/174 Karar sayılı dosyasının taraf vekillerinin talebi üzerine bekletici mesele yapıldığı, belirtilen dosyada haksız rekabetin olmadığına ve davanın reddine dair verilen kararın kesinleştiği, bu nedenle haksız rekabet nedeniyle tazminatın talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın haksız rekabet nedeniyle tazminat davası olarak nitelendirilmesi doğru değilse de rekabet yasağı sözleşmesine aykırılık nedeniyle cezai şart ve tazminat istemi bakımından sözleşme yapıldığı tarih itibariyle coğrafi sınır belirtilmeyen sözleşmenin geçersiz olduğuna ilişkin değerlendirmenin yasaya uygun bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27465, Karar No: 2014/24213, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27465 E.  ,  2014/24213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/46141

Mahkemesi : Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09/10/2012

Numarası : 2011/278-2012/559

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.07.1995 tarih ve 2637 sayılı kararıyla 2. derece doğal sit alanı ilan edilen ve aynı Koruma Kurulu'nun 16.06.2000 tarih ve 4666 sayılı kararıyla sınırları yeniden belirlenen Antalya ili, Kemer ilçesi, Yazır köyü, Olympos Antik Kenti sınırları içerisinde ve tapuda sanık adına kayıtlı olan, ... ada, ... sayılı parselde bulunan arazide, sanık tarafından işletilen Zeytin Pansiyon isimli ağaç evler tarzında işletmenin bulunduğu, Antalya Müze Müdürlüğü görevlilerince yerinde yapılan 19.04.2011 tarihli incelemede, bu pansiyonun ağaç evlerinin arka kısmında kalan ve arkadaki dağın bitiş sınırına, zemini betondan, 3x4 metre genişliğinde, tek katlı bir ağaç evin yapıldığının tespit edildiği, bu tespit üzerine sanık A.. A.. hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerde, hakkında tutanak tutulması üzerine davaya konu ahşap evi ve tabanındaki döşemeyi kaldırdığını beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan 17.05.2011 tarihli müze görevlisi ve Yazır köyü muhtarınca düzenlenmiş tutanakta, suça konu ahşap yapının müze görevlisi gözetiminde kaldırıldığının tespit edildiği, olay yerinde yapılan 11.05.2012 tarihli keşfe iştirak eden kadastro teknisyeni, arkeolog ve mimar bilirkişilerden alınan raporlarda, sanık tarafından davaya konu ahşap yapının kaldırılmış olduğunun, olay yerinde bu yapıdan bir izin kalmadığının belirtildiği, dosya kapsamında bulunan olay yerini gösterir fotoğrafların incelenmesiyle, suça konu yapının tamamen kaldırılmış ve bu yerde otların çıkmış olduğunun görülebildiği, tüm bu nedenlerle sanığın 2. derece arkeolojik sit alanına, fiziki ve inşai müdahale kapsamında bulunan bir yapı yaptığı, ancak sonradan bu yapıyı tamamen kaldırdığı, böylece sanıkta bir suç kastının olmadığı anlaşılmakla; mahkemece sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Davaya konu yerde 4 gün sonra tutulduğu iddia edilen tutanak üzerine, sanık hakkında bir davanın daha açılmış olması ve bu davanın da Kumluca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/292 Esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olduğu anlaşılmakla, bahse konu dava dosyasının örneği dosya kapsamına getirilerek, sanık hakkında mükerrer davanın açılmış olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,