muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23046, Karar No: 2013/6316, Tarih: 01.04.2013

Yine karar tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'nin 10 maddesinde özetle manevi tazminat davasının maddi tazminat davası ile birlikte açılması durumunda manevi tazminat davası bakımından ayrı bir kalem olarak hüküm altına alınan miktar üzerinden vekalet ücretine karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, manevi tazminat davalarında davacılar vekilince hüküm altına alının manevi tazminat miktarları üzerinden vekalet ücretinin de talep olunmasına rağmen bu konuda karar tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'nin 10 maddesi de gözetilerek ayrı bir kalem halinde davacılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırılık teşkil etmektedir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde 15.09.2011 tarihli hükmün ;

1)A-ASIL DAVADA; diye başlayan 1.fıkrasının 3.bendine yeni bir bend olarak ”C- Davacı Mizmah Minaz kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinden geçerli olan A.A.Ü.T'ye göre hesaplanan 4620,00TL vekalet ücretinin davalılar ... ile ... Uluslar arası Nak.Ltd,Şti den müteselsilen alınarak bu davacı masacılarına ödenmesine,

2)A-ASIL DAVADA; diye başlayan 1.fıkrasının 4.bendine yeni bir bend olarak “C-Davacı Fikriye Minaz, kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinden geçerli olan A.A.Ü.T'ye göre hesaplanan 2400,00TL,vekalet ücretinin ve davalılar ... ile ... Uluslar arası Nak.Ltd,Şti den müteselsilen alınarak davacı Fikriye Minaz'a ödenmesine,

3)A-ASIL DAVADA; diye başlayan 1.fıkrasının 4.bendine yeni bir bend olarak “D-Davacılar Veysel Minaz, Kübra Minaz, Beytullah Minaz, Ayetullah Minaz, Hilal Minaz, Sude Minaz kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinden geçerli olan A.A.Ü.T'ye göre herbir davacı için ayrı ayrı hesaplanan 1100,00'erTL,vekalet ücretinin ve davalılar ... ile ... Uluslar arası Nak.Ltd,Şti den müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine.

4)B) BİRLEŞEN DOSYA 2008/7 ESAS SAYILI DOSYADA; diye başlayan 2.fıkrasının 9.bendine yeni bir bend olarak “c- Davacı Fikriye Minaz, kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinden geçerli olan A.A.Ü.T'ye göre hesaplanan 4620,00TL,vekalet ücretinin ve davalılar ... ile ... Uluslar arası Nak.Ltd,Şti den müteselsilen alınarak davacı Fikriye Minaz'a ödenmesine.

4)B) BİRLEŞEN DOSYA 2008/7 ESAS SAYILI DOSYADA; diye başlayan 2.fıkrasının 9.bendine yeni bir bend olarak “c- Davacı Fikriye Minaz, kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinden geçerli olan A.A.Ü.T'ye göre hesaplanan 4620,00TL,vekalet ücretinin ve davalılar ... ile ... Uluslar arası Nak.Ltd,Şti den müteselsilen alınarak davacı Fikriye Minaz'a ödenmesine.

5)B) BİRLEŞEN DOSYA 2008/7 ESAS SAYILI DOSYADA; diye başlayan 2.fıkrasının 9.bendine yeni bir bend olarak “d-Davacılar Veysel Minaz, Kübra Minaz, Beytullah Minaz, Ayetullah Minaz, Hilal Minaz, Sude Minaz kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinden geçerli olan A.A.Ü.T'ye göre ayrı ayrı hesaplanan 1200,00'erTL,vekalet ücretinin ve davalılar ... ile ... Uluslar arası Nak.Ltd,Şti den müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, ibarelerinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılar ile davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye yükletilmesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22013, Karar No: 2021/11551, Tarih: 07.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22013 E.  ,  2021/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise ... adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanığın yokluğunda verilen 18/02/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, belirtilen usule aykırı şekilde doğrudan ... şerhli olarak "Ayvalı Mah. Büyük Kışla Sok. No 78 Keçiören/Ankara" adresine gönderilerek muhtara yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, buna dayanarak yapılan hükmün kesinleştirilmesinin de usulüne uygun olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin de işlemeye başlamadığı gözetilmeden hükmün açıklanmasına dair yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, 17/06/2014 günlü hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7616, Karar No: 2020/9712, Tarih: 03.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/7616 E.  ,  2020/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Aydın Valiliğinin 28/12/2006 ve 18/02/2008 tarihli yazıları ile Nazilli İşitme Engelliler Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin dernek merkezi ve lokal olarak kullanılmak üzere bir gayrimenkul satın alabilmesi için Aydın, Denizli, İzmir, Bursa, Konya ve Muğla illeri genelinde para yardımı toplanılması kararına istinaden, giderler hariç 19.489,28 TL toplandığı, toplanan paranın 14.892 TL'lik kısmının bankadan çekilerek ve masraflar hariç geriye kalan 4.506,28 TL'lik kısmının ise kayıt dışı bırakılarak sanıklar tarafından zimmetlerine geçirildiği iddia ve kabul edilen somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/05/2002 tarihli ve 2002/9-124-2002/256 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Yardım Toplama Kanununun “Kapsam” başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının "Türk Silahlı Kuvvetlerinin kendi bünyesi içerisindeki yardım toplama faaliyetleri ile dernekler, sendikalar ve bunların üst kuruluşlarına, spor kulüplerine, mesleki kuruluşlara ve bağış kabulüne yetkili vakıflara kendi statülerine göre üyeleri ve diğer kişiler tarafından yapılacak bağış ve yardımlarla bunların öz kaynaklarından sağlayacakları gelirler, bu kanunun kapsamı dışındadır." şeklindeki amir hükmü uyarınca, derneklerin bu kanun kapsamı dışında olduğu ve Yardım Toplama Yasasının 28. maddesindeki düzenlemenin dernek görevlilerini de kapsamadığı nazara alındığında, sanıkların oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin zimmet suçunu değil hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı nazara alınmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/761, Karar No: 2022/2172, Tarih: 16.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/761 E.  ,  2022/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gönen (Balıkesir) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/03/2016 tarihli ve 2015/188 Esas-2016/181 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 08/09/2020 tarihli ve 2016/17045 Esas-2020/3869 Karar sayılı kararın düzeltilmesi davacı ... tarafından istenilmiş olmakla; dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenlerine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacı ...’in temyizi üzerine karar, Dairece onanmış; davacı ...’in karar düzeltme isteği ise Mahkemenin 17/03/2021 tarihli ek kararı ile süre yönünden reddedilmiş; ek karar davacıya 26/03/2021 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Bu kez davacı ... tarafından ek kararın kaldırılması ve karar düzeltme isteğinin incelenmesi talebiyle 17/03/2021 tarihli ek karar, 01/04/2021 tarihinde temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, Dairenin onama ilamının davacı ...’e 19/01/2021 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, davacının ise 05/02/2021 tarihli dilekçe ile karar düzeltme talebinde bulunduğu, onama ilamının tebliğinden itibaren 15 günlük karar düzeltme süresinin geçtiği görülmektedir.

Diğer taraftan, karar düzeltme aşamasında verilen karar düzeltme dilekçesi hakkında Yerel Mahkemenin değerlendirme yapma ve olumlu-olumsuz bir karar verme yetkisi bulunmadığı, bu yetkinin Yargıtayın ilgili Dairesine ait olduğu da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca:

1-) Davacının ek karara yönelik temyiz itirazının kabulüyle Yerel Mahkemenin 17/03/2021 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Bu durumda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 s. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca 15 günlük yasal karar düzeltme süresinin geçirildiği anlaşıldığından, davacı ...’in karar düzeltme dilekçesinin süreden REDDİNE, alınan peşin harcın davacıya iadesine, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6384, Karar No: 2023/6574, Tarih: 19.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6384 E.  ,  2023/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/237 E., 2015/96 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edil ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmedilen ceza miktarına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/237 Esas, 2015/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2018 tarih 2015/196662 sayılı Tebliğnamesiyle dosya onama istemiyle Daire Başkanlığımıza gönderilmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun ayrıca çocuğun cinsel istismarı suçundanda cezalandırılması gerektiği ve teşdiden ceza tayini istemine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, hataya ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun ayrıca çocuğun cinsel istismarı suçundanda cezalandırılması gerektiği ve teşdiden ceza tayini istemine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, hataya ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Mağdure ...'ın SSÇ ... ile 2013 yılının sonlarında tanışıp arkadaş oldukları, SSÇ ...'in mağdureeyi 19 Nisan 2013 günü evine çağırdığı, mağdureenin de bu davete uyarak SSÇ'nin evine gittiği, kendi rızası ile ve SSÇ nin talebi üzerine mağdurenin giysilerini çıkardığı, SSÇ'nin de mağdureeye karşı vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismar eyleminde bulunduğu, bu olaydan sonra da mağduree ile SSÇ'nin görüşmeye devam ettiği, 27.04.2014 tarihinde ve 05.05.2014 tarihlerinde de SSÇ'nin mağdureeyi evine çağırdığı, mağdureenin de kendi rızası ile SSÇ'nin evine gittiği, SSÇ'nin de mağdureeye karşı vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismar eyleminde bulunduğu, olay tarihi itibariyle mağdureenin 15 yaşından küçük olduğu, bu sebeple de SSÇ'nin eyleminin TCK nun 103/2 maddesinde yer alan Çocuğa karşı cinsel istismar suçunu" oluşturduğu gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir .

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ancak; Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan "Ben mağdurenin de yaşını 17-18 olarak biliyordum. Yaş konusunda yanılgıya düştüm. 15 yaşından küçük olduğunu farketmedim. Yaşından büyük gösteren bir hali vardır. Gittiği okulu da biliyordum ama yaşını tahmin edemedim. Bana attığı mesajları göstermek istiyorum. Ben yaşının küçük olduğunu bilseydim ilişkiye girmezdim." şeklindeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebi ve kapsamına göre Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/237 Esas, 2015/96 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3189, Karar No: 2010/7131, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3189 E.  ,  2010/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 104 ada 33 ve 34 parsel sayılı sırasıyla 14973,45 m², 1512,40 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazların kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmazlara ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazları kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazların kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14694, Karar No: 2020/6342, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14694 E.  ,  2020/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 22.01.2015 tarihli kolluk tutanağına göre, müştekiye ait iş yerinin önünde hırsızlık olduğuna dair gelen anons üzerine, olay yerine giden kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuğu iş yerinin önünde görmesi ve devamında yaşanan kesintisiz takip sonucunda suça sürüklenen çocuğun yakalandığının anlaşılması karşısında, teşebbüs koşulları oluştuğu halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken cezasından TCK'nın 35. maddesi hükümleri gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait iş yerinden 18.40 TL bozuk para ve bir adet ceketi çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.