muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16964, Karar No: 2011/1047, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16964 E.  ,  2011/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen karşılığın arttırılması davasının konusuz kaldığından karar vermeye yer olmadığına dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.01.2011 günü temyiz eden davacılar vekili Av....'in yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av....'ın yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar vermeye yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, ... Belediyesi tarafından yapılan 16.11.1999 tarih ve 1999/300 sayılı imar uygulaması sırasında, davacılardan ...'nin 8/3720 hissesine düşen 7254,61 m²'nin, 2437,55 m²'sinin düzenleme ortaklık payı olarak kesildiği, 2831,34 m² için 764 ada, 1 parselden, 993 m² için 763 ada, 1 parselden hisse verildiği, 992,66 m²'nin bedele dönüştürüldüğü, davacı ...'nin ise 6/3720 hissesine isabet eden 5440,96 m²'nin 1828,17 m²'sinin düzenleme ortaklık payı olarak kesildiği, 1203,10 m² için 763 ada, 1 parselden hisse verildiği, 2409,69 m²'nin de bedele dönüştürüldüğü anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece sözkonusu imar uygulamasının ... 1. İdare Mahkemesinin 2003/1657 Esas-2006/1133 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve bu kararın Danıştay 6. Dairesinin de 2006/6620 Esas-2008/6025 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği belirtilip, davaya konu imar uygulamasının ortadan kalktığından bahisle, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de, söz konusu imar uygulamasının iptali davasında davacılar taraf olmayıp, ... Sanayi ve Pazarlama Ticaret Ltd.Şti. tarafından dava açılmıştır.

İdari yargı kararlarının subjektif olup, sadece tarafları bağlayacağı tartışmasızdır. Davacılarca yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclis kararına karşı idari yargı yoluna başvurulmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, idare mahkemesince verilen karar davacılar için sonuç doğurmayacağından, işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermeye yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

İdari yargı kararlarının subjektif olup, sadece tarafları bağlayacağı tartışmasızdır. Davacılarca yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclis kararına karşı idari yargı yoluna başvurulmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, idare mahkemesince verilen karar davacılar için sonuç doğurmayacağından, işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermeye yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24413, Karar No: 2016/2046, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/24413 E.  ,  2016/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ....i Başkanlığı tarafından yaptırılan ... Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak gizli ayıplar ve eksik imalat bedeli olarak 100,00 TL nin yasal faiziyle tahsilini istemiştir. 16.01.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 7.002,29 TL ye yükselterek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7.002,29 TL nin davalıdan tahsiline, hükmedilen meblağın 100,00 TL sine dava tarihinden itibaren, bakiye kalan kısmına ıslah tarihi olan 16.01.2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre, "Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesi delaletiyle borçlar kanunu 146. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 05.07.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu... Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 05.01.2015 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim alması ile dava tarihi arasında dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir deyişle daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/508, Karar No: 2010/7132, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/508 E.  ,  2010/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 157 ada 23 parsel sayılı 406,55 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1881, Karar No: 2015/2930, Tarih: 24.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1881 E.  ,  2015/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/99-2013/1210

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının boşandıklarını, mahkeme kararı ile davalı kadına 1.000 TL yoksulluk, müşterek çocuk Berk için 500 TL iştirak nafakasına karar verildiğini, davacının çalıştığı işyerinde personel azaltılması uygulaması ile iş akdine son verildiğini, işsiz olduğunu, davalının ise reklam ve marka yüzü olduğunu, kazancının artığını belirterek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını, iştirak nafakasının ise 500 TL den 300 TL ye indirilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının 2011 yılı model yarışmasında birinci olduğunu, ödül olarak gece elbisesi verildiğini, yoksulluk durumunun kalkmadığını, davacının ise pilot olduğunu, kazancının fazla olduğunu, çocuğun kreş parasının aylık 600 TL olduğunu beyan etmiş, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile yoksulluk nafakasının 1.000 TL den 500 TL ye, iştirak nafakasının 500 TL den 300 TL'ye indirilmesine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından; davacı ile davalının boşanma kararı ile velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuk (2008 doğumlu) Berk için hükmün kesinleşmesinden itibaren 500 TL iştirak nafakasına, davalı kadın için 1.000 TL yoksulluk nafakasına karar verildiği, hükmün 03.06.2011 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 24.01.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davada; yoksulluk nafakasının kaldırılması, iştirak nafakasının indirilmesi talep edilmiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının incelenmesi sonucunda; davacının pilot olduğu, en son .......... Havayolları A.Ş.'de çalıştığı, 9.000 Dolar maaş aldığı, iş akdinin 08.10.2012 tarihinde bittiği, 11.044 Dolar kıdem tazminatı ile 12.882 Dolar ihbar tazminatı aldığı, evli olduğu, evi ve arabası olduğu, davalı kadının ise çalışmadığı, annesi ile oturduğu, arabasının olduğu açıklanmış, dosyadaki gazete küpürlerinden davalının.............Model Yarışması Kraliçesi seçildiği, reklam ve marka yüzü olduğu, belirli bir geliri olup yoksulluk durumunun kalmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle, davalı kadın yönünden, yoksulluk nafakasının indirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, müşterek çocuk için boşanma ilamı ile hükmedilen 500 TL iştirak nafakasının, çocuğun yaşı, alıştığı hayat tarzı, aradan geçen süre ve okul çağının başlaması ile masraflarının artmış olacağı dikkate alınmadan, ayrıca davacı babanın mesleği itibariyle işsiz kalmasının mümkün olmadığı düşünülmeden iştirak nafakasının indirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

TMK.'nun 330/1.maddesinde yer alan; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir” hükmü gereğince iştirak nafakasının indirilme talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece; yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17027, Karar No: 2019/4719, Tarih: 20.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/17027 E.  ,  2019/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasında davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket nezdinde birden fazla elektrik aboneliği bulunduğunu, adına düzenlenen faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve dağıtım bedelini tahsil edildiğini ileri sürerek, kendisinden haksız şekilde tahsil edilen sözkonusu bedellere ilişkin şimdilik 3.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizleri ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş; yargı yolu itirazında bulunarak, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... Dağıtım A.Ş; husumet, derdestlik zamanaşımı ve hakdüşürücü süre yönünden ve esastan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davacının dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olduğu ancak, davanın yargılaması sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca, davacıdan alınan kayıp kaçak vs. bedellerinin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetlenmesi ile sınırlı yetkisi bulunduğu bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı taraf lehine 1.980,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalılar istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun reddi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne; incelenen yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılmasına, açılan davanın reddine, dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme nedeniyle haklılık durumunun değişmesi dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve ... Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.