muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/796, Karar No: 2007/800, Tarih: 31.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/18-796 E.  ,  2007/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2007

Taraflar arasındaki “öğrenim giderlerinden doğan alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne  dair verilen  9.11.2004      gün ve  2004/164-467 sayılı kararın incelenmesi  taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin  19.9.2006 gün ve   2006/6817-6549 sayılı ilamı ile, (...Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı C.E.’in askeri öğrenci olarak okuduğunu, ancak 04.09.2003 tarihinde okuldan ayrıldığını, böylece okula başlarken verilen taahhütnamenin ihlal edildiğini, askeri lisedeki öğrenimi nedeniyle 17.372.500.000 TL masraf yapıldığını ileri sürerek bu miktarın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Yargılama aşamasında davalının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için mahkemece alınan bilirkişi raporunda, yüklenme senedinde gösterilmeyen amortisman ve personel giderlerinden davalının sorumlu olmayacağı, bu kaleme ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirmenin yapılması gerektiği belirtilerek bu kalemlere ait masraflar düşüldükten sonra yapılan hesaplamada davalı C. E. ve kefil E.K.’ın 10.569.589.480 TL asıl borçları, 5.249.476.446 TL işlemiş faiz borçlarının olduğu saptanmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve Manavgat 1. Noterliğince 21.08.2000 tarihinde 13579 yevmiye ile düzenlenen, davalı öğrencinin velisi tarafından da imzalanan yüklenme senedinde «Silahlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde Subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağım. .“ şeklinde taahhüt verilmiştir.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan çeşitli sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık nedeniyle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda; davalı adına velisi tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihte yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek yüklenme senedi düzenlenip imzalanmıştır.

Yükleme senedi içeriğinde ise yasa ve yönetmelik hükümlerine uyulacağı taahhüt edildiğine, davalının sorumlu olacağı masraflar arasında personel ve amortisman giderlerinin de dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda davalının personel  ve amortisman giderlerinden de sorumlu olacağı dikkate alınarak yeniden bilirkişiden ek rapor alınmalı ve bu rapor doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, eğitim ve öğretim gideri olarak ödenen 17.372 500.000 TL.nin tahsili isteğine ilişkindir.

Davacı Milli Savunma Bakanlığı vekili, davacı idareye bağlı okulda askeri öğrenci olarak eğitim gören Can Erdem’in vermiş olduğu taahhüdü ihlal ettiğini, 4.09.2003 tarihinde okuldan ayrıldığını; askeri lisedeki öğrenim nedeniyle 17.090.802.961 TL. Harp Okulundaki öğrenim için de 281.739.496 TL.ki toplam 17.372.500.000 TL.masraf yapıldığını; davalılara borçlarını ödemeleri için yazı yazıldığını, bugüne kadar ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 17.372.500.000 TL.nin sarf tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı öğrenci C.E.ve kefil E.K.cevap dilekçeleriyle davanın reddini savunmuşlar, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Davalı öğrenci C.E.ve kefil E.K.cevap dilekçeleriyle davanın reddini savunmuşlar, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, yüklenme senedinde öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi durumunda, tazminat olarak ödenmesi gereken harcama kalemleri arasında gösterilmeyen personel ve amortisman giderlerinden, davalıların sorumlu tutulup tutulamayacakları noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki; bir hukuki işlem olarak sözleşme, inşai ve bağlayıcı olmak üzere, iki tür sonuç doğurur. Sözleşmenin inşai sonucu, tarafların beyan edilen iradelerine uygun olarak meydana gelen hukuki sonuçtur.Sözleşmenin doğurduğu ikinci sonuç ise, tarafları bağlıyıcı sonuç olup; bundan amaç, tarafların beyan edilen iradeleriyle ve sözleşme ile bağlanmış olmaları ve dolayısıyla içlerinden  birinin tek taraflı irade beyanıyla bu sözleşmeyi ortadan kaldıramaması, irade beyanlarına uygun olarak kurulmuş bulunan hukuki durumla bağlı olmasıdır. Doktirin ve uygulamada sözleşme yerine “Akit”, “mukavele” veya “bağıt”kavramları da kullanılmaktadır. (Prof Rd. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, s:187 vd).

Borç ilişkilerini düzenleyen başlıca kanun Borçlar Kanunu olmakla birlikte, bu Kanun dışında diğer bazı kanunlar da borç ilişkilerini düzenlemekte yada borç ilişkileriyle ilgili özel hükümler içermektedirler.

Bu noktada, 5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Gösteremeyenler Hakkındaki Kanunun 3.maddesinde “Sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilimum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir. “hükmü öngörülmüştür.

Şu durumda; askeri öğrencilerin, sağlık sebepleri dışında hangi nedenle olursa olsun okuldan çıkarılması halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesinde, Borçlar Kanunu hükümleri ve özellikle 5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Gösteremeyenler Hakkındaki Kanunun 3.maddesinde işaret edilen, öğrenci ile okul yönetimi arasında yapılan “mukavelenin”, eş söyleyişle “yüklenme senedinde” taahhüt edilen edimlerin ve harcama kalemlerinin  esas alınması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

Bundan ayrı; Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler için Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğe Ekli Örnek 2 Çizelgenin Değiştirilmesine Dair Yönetmelikte yer verilmiş bulunsa bile; yüklenme senedine derç edilmeyen masraflar ve getireceği maliyetten haberdar edilmeyen akidin, bu kalem masraflardan sorumlu tutulmasının Borçlar Kanunu ve 5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Gösteremeyenler Hakkındaki Kanunun 3.maddesine aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Sonuç itibariyle; yüklenme senedinde harcama kalemleri arasında gösterilmeyen giderlerden, öğrenci ve yasal temsilcisinin sorumlu tutulması olanaklı değildir.

Nitekim; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.11.2006 gün ve E: 2006/15-743 K:2006/740; 29.12.2006 gün ve E: 2006/18-757 K:2006/763; 02.05.2007 gün ve E: 2007/18-229 K:2007/238;  3.10.2007 gün, 2007/18-643 E. 714  sayılı kararlarında da aynı görüş benimsenmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve Özellikle davalı C. E.’e velayeten babası S. E.tarafından imzalanan Manavgat 1.Noterliğinin 21.08.2000 tarih ve 0013579 sayılı yüklenme senedinde, öğrencinin ilişiğinin kesilmesi halinde ödenmesi gereken giderler tahdidi olarak sayılmış olup, burada personel ve amortisman giderlerini ödeneceğine yer verilmemiş olduğundan, personel ve amortisman giderlerinin kurumca talep edilmesinin yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Ne var ki 5.07.2004 tarihli bilirkişi raporunda, kamunun zararı hesaplanırken, 2003 yılında Harp Okulunda geçen dört günlük öğretim sırasında yapılan masrafların 281.739.496 TL. olarak hesaplandığı, bu rakamın bilirkişi raporunun 2.ve 3. sayfalarında aynen yazıldığı, 4. sayfasında ise maddi hata sonucu 2.817.739.496 TL. olarak geçtiği masraf toplamı ve faizin yanlış hesaplandığı belirlenmiştir. Bu nedenle hükmedilen tazminat miktarı bakımından, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan, alacak miktarı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 18.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 31.10.2007 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14395, Karar No: 2006/16835, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14395 E.  ,  2006/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında 119 ada 85 parsel sayılı 2126,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz üzerinde antep fıstığı ağacı bulunmasına rağmen zilyetliğe konu olmadığı nedeniyle ve niteliği belirtilmeden kadastro tespit tutanağının edinme sütununa "ormanla ilgili sınırlandırma ve tespit çalışması neticesinde, çalışma alanı ekibinde bulunan ormancı üyenin taşınmazın orman sayılan ziraatçi üyenin de ... arazisi niteliğinde yer olduğu konusunda görüş bildirdikleri ve teknisyenlerin de bu görüşü benimsedikleri, taşınmazın niteliği konusunda görüş ayrılığı çıktığı niteliğinin ve malikinin kadastro komisyonunca belirlenmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği" yazılarak 23.03.2006 tarihinde düzenlenen tutanak kadastro komisyonuna gönderilmiştir. Kadastro komisyonunun 03.04.2006 tarihli kararıyla "taşınmazın ... arazisi olduğundan orman sınırları dışına çıkarılmasına, orman sınırlarının bu şekilde düzeltilmesine, orman parsellerinin ilan edilerek kesinleşmesinden sonra kadastro işlemine tabi tutularak hak sahipleri adına tespitinin yapılmasına ormancı üyenin karşı oyuyla ve oyçokluğu ile karar verildiği" kadastro ekibince yeniden 09.05.2006 tarihinde düzenlenen tutanakla, 119 ada 85 sayılı parselin, aynı miktar ve ham ... niteliği ile Hazine adına tespit edilerek 09.05.2006 - 08.06.2006 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı ... 17.04.2006 tarihli dilekçe ile açtığı davada 119 ada 85 sayılı parsel orman sayılan yerlerden olduğu halde, Kadastro Komisyonunca 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılan orman kadastrosu dışında bırakılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek tespitin iptalini ve taşınmazın orman sınırları içine alınıp orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 119 ada 85 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitinine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan ve 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılıp, dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitinine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan ve 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılıp, dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde

-2- 2006/14395-16835

hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar yasasının değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13060, Karar No: 2011/6518, Tarih: 11.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13060 E.  ,  2011/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalar içeriğindeki malların müvekkilince davalıya satılarak teslim edilmiş ise de bakiye 5500 TL borcun davalı yanca ödenmediğini, ihtarname tebliğine rağmen de sonuç alınamadığını belirterek 5500 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanın 2.407,94 TL bakiye alacağı bulunduğunun kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.407,94 TL’nin temerrüt tarihi 9.4.2007’den itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf ticari defterleri usulüne uygun tutulmadığından lehine delil olarak kabul edilemeyecektir. Bu durumda davacı yanın davaya konu yaptığı alacak miktarı kadar mal teslimini kanıtlaması gerekir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle davacının 2.407,94 TL alacaklı olduğu kabul edilmiş ise de, bu tespit davacı yanın usulsüz olarak tutulan defter ve kayıtlarına dayanmış bulunduğundan hükme esas alınması doğru görülmemiştir. O halde mahkemece açıklanan bu olgular gözetilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1483, Karar No: 2013/30009, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1483 E.  ,  2013/30009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, vergi iadesi, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; davacı işçi davalı işveren işyerinde fazla çalışma yaptığını ileri sürerek fazla çalışma alacağının da hüküm altına alınmasını istemiş, davalı işveren ise davacının fazla çalışma yapmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda; davacının yaz aylarında haftanın 6 günü 12 saat ve kış aylarında haftanın 6 günü 11 saat çalıştığı, kanuni ara dinlenmelerinin mahsubu ile yaz aylarında haftada 18, kış aylarında ise 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmişse de; fazla çalışmanın ispatı yönünden tek delil olan tanık anlatımlarının çelişkili olduğu anlaşılmaktadır. Zira davacı tanığı ... Akbağ günlük çalışmalarının 12 saat olarak gösterildiğini, ancak normalde bunun çok üstünde çalışıldığını, davacının çalışmasının da 13,14 veya 16 saati bulabildiğini; davacı tanığı ... sabah 08:30'da işe başlayıp akşam 17:00/18:00 'e kadar çalıştıklarını; davacı ve davalının müşterek tanığı ... yazın sabah 08:00 akşam 20:00 arası, kışın 08:00-19:00 arası çalıştıklarını belirtirken; davalı tanığı ... çalışma saatlerine ilişkin beyanda bulunmamış, davalı tanığı ... ise haftanın 5 günü 08:30/09:00 gibi işe başlandığını ve akşam 18:00 'e kadar çalışıldığını, cumartesi günleri ise 15:00/16:00'ya kadar çalışıldığını beyan etmiştir. Davalı işveren işyerinde davacının haftada kaç saat fazla çalışma yaptığının tespiti için tanıklar yeniden dinlenerek beyanları arasındaki çelişki giderilmeli ve gerekirse, işyerinin büyüklüğü, çalışan sayısı ve işin niteliğine göre davacının fazla çalışma yapmayı gerektirir bir işte çalışıp çalışmadığının tespiti için aralarında bir ... muhasebeci mali müşavir bilirkişinin de bulunduğu bilirkişiler eşliğinde işyerinde keşif yapılmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.12.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının çalıştığı süre, ücreti yaptığı iş, ortak tanığın beyanları gözönünde bulundurulduğundan hesaplanan fazla mesai ücreti fazla değil, normal kabul edilmeli ve karar Onanmalıydı. Bu nedenle Dairemizce çoğunluğun görüşü doğrultusunda bozma kararına katılmıyorum. 23/12/2013
Yargıtay — Esas No: 2015/22927, Karar No: 2017/28486, Tarih: 13.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22927 E.  ,  2017/28486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı şirketin davacıya gönderdiği 03.06.2012-04.06.2012-05.06.2012 tarihlerine ilişkin devamsızlık tutanakları ile ilgili mazeretini sorduğu ... 47. Noterliğinin 18608 yevmiye numaralı 06.06.2012 tarihli ihtarnamenin tebliğ şerhinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili Noterlikten tebliğ şerhinin araştırılıp, evrak eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.