muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/34218, Karar No: 2013/8556, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/34218 E.  ,  2013/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklılar tarafından borçlular hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçluların yasal sürede icra dairesine verdikleri dilekçe ile borca itiraz ettikleri anlaşılmıştır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı 12.02.2009 tarihli sözleşmenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği ve dolayısıyla İİK.nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge olmadığı görülmüştür.

Bu durumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken görev itibariyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29459, Karar No: 2016/2657, Tarih: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29459 E.  ,  2016/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağmaya teşebbüs vasıf değişikliği ile tehdit ve yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; .....05/05/2015 tarihli 2014/8-145 esas, 2015/145 sayılı kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yağma suçunu gerçekleştirmeye çalışırken, mağduru okulundan alıp Valilik binasına doğru götürerek kapısı açık olan bir apartmandan içeriye sokup, darp ederek para istemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle, anılan suçtan sanık hakkında zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I-Yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5329 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanık....... savunmanının temyiz isteğinin, CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinden yaklaşık dört ay önce, mağdur ile sanığın telefonlarını belli bir süre kullanmak kaydı ile birbirlerine verdikleri, bir hafta telefonları bu şekilde kullandıktan sonra birbirlerine iade ettikleri, ancak sanığın telefonların iade edilmesinden bir hafta sonra, telefonun tuşlarının arızalandığını söyleyerek mağdurdan 5.-TL aldığı, daha sonra telefonun beyninin bozulduğunu belirterek 40.-TL aldığı, daha sonra 30 ABD Dolarını aldığı, ancak telefonunun hala tamir edilmediğini bildirerek salı gününe kadar 70.-TL daha getirmesini istediği, mağdurun, sanığın istediği 70.-TL parayı götürmemesi üzerine olay günü saat: 14.00 sıralarında, sanığın, mağdurun öğrenim gördüğü okula giderek nöbetçi öğrenciye, “Mağduru müdür yardımcısının çağırdığını” söyleyerek, sınıftan çıkmasını sağladığı, mağdurun yanına giderek “senin bana borcun vardı, hap içtim geldim” diyerek koluna girdiği, okulun dışına çıkartıp Valilik binasına doğru götürdüğü ve “Yolda hani bana söz vermiştin neden paranı getirmedin?” diyerek mağduru sıkıştırdığı, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, kapısı açık olan bir apartmandan içeri sokup, apartman merdivenlerinde yumruk ve tekme ile vurduğu, cebinden çıkardığı bıçağı mağdurun bacağına saplayarak adli rapora göre basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, adli muayene raporu ve sanığın kaçamaklı savunması ile anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve vasıflandırmada yanılgıya düşülerek tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9538, Karar No: 2022/11437, Tarih: 28.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9538 E.  ,  2022/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 28/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2000 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı 2015 yılında yapılan denetim sonrası 2008-2015 yılları fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/31314, Karar No: 2017/3048, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31314 E.  ,  2017/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2550, Karar No: 2024/7008, Tarih: 30.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2550 E.  ,  2024/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/548 E., 2023/455 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2015/25 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 08.12.2020 tarihli ve 2020/14746 Esas, 2020/18422 Karar sayılı kararı ile özetle "mağdurun raporları arasında çelişki bulunması nedeniyle ATK raporu aldırılması gerektiği, hükme esas alınan raporda yaralanmanın hayati tehlikeye neden olmadığı belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hayati tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2020/548 Esas, 2023/455 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; adil yargılama yapılmadığına, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verildiğine, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanmadığına, zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk ile kuzeni Hasan Hüseyin arasında besledikleri kuşlarla ilgili olaydan bir gün önce tartışma yaşandığı, buna kızan suça sürüklenen çocuğun mağdura av tüfeği ile ateş ettiği, bacağından isabet alan mağdurun bacakta organ işlevinin sürekli zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk ile kuzeni Hasan Hüseyin arasında besledikleri kuşlarla ilgili olaydan bir gün önce tartışma yaşandığı, buna kızan suça sürüklenen çocuğun mağdura av tüfeği ile ateş ettiği, bacağından isabet alan mağdurun bacakta organ işlevinin sürekli zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, savunma hakkı ile adil yargılanma hakkını ihlal eden iş ve işleme rastlanmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, atılı suç için kanunda öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Mağdurun yaralanmasına ilişkin İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 20.08.2023 tarihli raporunda "mağdurun yaralanmasının işlev zayıflamasına neden olduğu" bildirilmesine rağmen, ek savunma verilerek 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ,87/1-a, 31/3 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi gereği hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Kabule göre 5237 sayılı Kanun'un 51/1-2. cümlesi gereğince "onsekiz yaşını doldurmamış kişiler bakımından üç yıla kadar hükmolunan hapis cezalarının ertelenebileceği" şeklindeki düzenleme de göz önünde bulundurularak suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan "suça sürüklenen çocuk hakkında organ işlev zayıflamasına neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve erteleme hükümlerinin tartışmasız bırakılması" nedenleriyle Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2020/548 Esas, 2023/455 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5701, Karar No: 2008/3135, Tarih: 28.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/5701 E.  ,  2008/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2007

Davacı 11.902 YTL tedavi giderlerinin yasal faiziyle  tahsiline aksine kurum  işleminin   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Bağ-kur’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 29.06.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sol elinin kesildiği,  E.M. O.T.Hastanesi’nde (İ.E.Hastanesi ) ameliyat olup tedavi gördüğü ve 14.500.- YTL masraf yaptığı halde kurumun, 2.597.-YTL ödemede bulunduğu gerekçesiyle tedavi giderlerinin tamamının ödenmeyeceğine ilişkin kurum işleminin iptali ile ödenmeyen 11.902.-YTL’nin faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile eksik ödenen 11.902.-YTL tedavi giderinin 14.10.2004 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş  ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Gerçekten Bağ-Kur sağlık yardımları kapsamını belirleyen 1479 sayılı Yasanın Ek11.maddesinde, sağlık hizmetinin hangi sağlık kuruluşlarından satın alınacağının tespitine Bakanlar Kurulunun yetkili olduğu, Ek17.maddesinde ise Sağlık hizmetinin gerektirdiği giderlerin Sağlık Bakanlığı’nın yataklı tedavi kurumları için belirlediği fiyat tarifesini geçemeyeceği açıklanmıştır. Sağlık hizmetinin yürütülmesiyle ilgili esasların hizmeti satın alınacak müessese ile Kurum arasında yapılacak bir protokolle düzenleneceği, Sağlık sigortası yardımlarından faydalanan sigortalı ve hak sahiplerinin Kurumla sözleşme veya protokol yapmamış sağlık kurumunda tedavi altına alınmaları halinde, vakanın aciliyeti raporla belgelenmek şartıyla, bu sağlık kurumlarında yapılan tedavi giderlerinin Sağlık Bakanlığına bağlı yataklı tedavi kurumlarında yapılacak muayene, tetkik, tahlil, müdahale, ameliyat ve tedavilere ait fiyat tarifesi üzerinden hesaplanmak suretiyle Kurumca belirlenecek esaslar dahilinde ödeneceği, Bağ-Kur Sağlık Sigorta Yardımları Yönetmeliği ve özellikle anılan yönetmeliğin 7.maddesi gereğidir.

Somut olayda uyuşmazlık davacı tarafından Kuruma sunulan faturanın yönetmeliğin 7.maddesi kapsamında olup olmadığı ve sunulan fatura bedellerinin tamamının ödenmesinin gerekip gerekmediği ile kurumun yaptığı kısmi ödemelerin yönetmeliğe uygun olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasındadır. Davalı Kurum ile, İ.E.M.O. T. Hastanesi arasında protokol bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının el ampütasyonu   nedeniyle   acil   olarak ,  E.M.O.T.Hastanesi’ne sevk edildiğinin tüm dosya kapsamından açıkça anlaşılmasına göre sigortalının ,  E.M.O.T.Hastanesindeki ameliyat ve tedavi masraflarının yönetmeliğe uygun biçimde saptanmasının gerektiği ortadadır.

Mahkemece, bu husustaki yasal düzenlemelere rağmen, sigortalının E. M. O.T.Hastanesi’nde (İ.E.Hastanesi )  gördüğü tedavi masraflarının yönetmeliğe uygun olup olmadığı saptanmadan, düzenlenen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş ; sigortalıya ait tedaviye ilişkin ekli tüm sarf belgeleri esas alınmak ve tüm harcama kalemlerinin ayrı ayrı karşılaştırmasının yapılması için oluşturulacak bir doktor, bir eczacı ve hukukçu bilirkişi kurulundan yeniden, yönetmeliğe uygun şekilde rapor almak ve bu rapor ile tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13915, Karar No: 2025/3969, Tarih: 14.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13915 E.  ,  2025/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/364 E., 2022/663 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2012/200 Esas ve 2013/84 Karar sayılı ilamına konu suçun, uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle Mahkemenin 05.04.2021 tarihli ek kararı ile dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın eylemini, haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 4 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı, ancak haksız tahrik uygulamasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde, sanık hakkında aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,

2.Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2012/200 Esas ve 2013/84 Karar sayılı ilamına konu suçun, uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle Mahkemenin 05.04.2021 tarihli ek kararı ile dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün, açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün, açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.