muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1135, Karar No: 2024/8942, Tarih: 20.11.2024

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların en son birleşmesinden sonra davacının müvekkiline soğuk davrandığını, "Viagra" isimli hapları davacıyla cinsel hayatlarının düzelmesi umuduyla müvekkilinin sipariş ettiğini, davacının kendisini aldatmakla suçladığını, müvekkilinin üç gün ablasının evine gittiğini, geri geldiğinde davacının "git bu evden" demesi üzerine evden ayrıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların Eskişehir 4. Aile Mahkemesinin 2017/652 Esas, 2018/39 Karar sayılı dosyasına yapılan feragat beyanı sonrasında birlikte yaşamaya başladıkları, davalının "Viagra" isimli hapı aldığını ancak kullanmadığını belirtmesine karşılık ilaçların eksildiğini gören tanık beyanları, ilacı aldığından ilaçlar görülmeden önce davalı erkeğin hiç bahsetmemiş olması, bu sebeple davalı erkeğin güven sarsıcı davranışlar sergilediği, ortak çocukları ...'nın da bulunduğu bir ortamda davalının bıçakla evin içerisinde bulunarak farklı davranışlar sergilediği, evlilik birliği içerisinde baba ve eş olma sorumluluğunu tam olarak yerine getiremediği, eşine herhangi bir tartışmadan sonra küserek sosyal ilişkisini sekteye uğrattığı ve tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, sosyal inceleme raporu dikkate alınarak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, tarafların evli kaldığı süre, davalı erkeğe yüklenen kusur ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirilerek kadın için 20.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, davacı yararına 5100,00 TL vekâlet ücreti takdirine, yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; karar tarihi ile çocuğun reşit olduğu tarih arasında bir ay olduğunu, velâyet, nafaka taleplerinin konusuz kaldığını ileri sürerek; davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet, kişisel ilişki, nafakalar ve yargılama giderleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; karar tarihi ile çocuğun reşit olduğu tarih arasında bir ay olduğunu, velâyet, nafaka taleplerinin konusuz kaldığını ileri sürerek; davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet, kişisel ilişki, nafakalar ve yargılama giderleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince her ne kadar davalı erkeğe "güven sarsıcı davranışlarda bulunma" kusuru izafe edilmiş ise de; dosya kapsamı dikkate alındığında davalıya ait olduğu iddia edilen hapların kullanılıp kullanılmadığı ve kim tarafından kullanıldığı hususlarının ispatlanamadığı, bunun "güven sarsıcı eylem" olarak davalıya yüklenemeyeceği ancak mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalının ortak çocuk ...'nın da bulunduğu ortamda oturduğu koltuğun üzerine bıçak koymak suretiyle "psikolojik şiddet" uyguladığı hususu ispat edildiğinden erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davalı erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kusurun gerekçesinin belirtildiği şekilde düzeltilmesine, davalının sair istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek ve istinaf sebeplerini tekrarla; davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet, kişisel ilişki ve nafakalar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ve fer'îleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,182 nci, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

3. Değerlendirme

1. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

2.İlk Derece Mahkemesince erkeğin güven sarsıcı davranışlar sergilediği ortak çocukları ...'nın da bulunduğu bir ortamda davalının bıçakla evin içerisinde bulunarak farklı davranışlar sergilediği, evlilik birliği içerisinde baba ve eş olma sorumluluğunu tam olarak yerine getiremediği, eşine herhangi bir tartışmadan sonra küserek sosyal ilişkisini sekteye uğrattığı ve bu suretle tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, erkeğin hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, "güven sarsıcı davranış" eyleminin kanıtlanmadığı, bu kusurun gerekçeden çıkarılması gerektiği ancak ortak çocuğun oturduğu koltuğun üzerine bıçak koymak suretiyle psikolojik şiddet uyguladığının ispat edildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kusurun gerekçesi düzeltilerek, sair yönlere ilişkin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Karar, davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

3.Somut uyuşmazlıkta Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde olduğu üzere, viagra hapının kullanılıp kullanılmadığı ve kim tarafından kullanıldığı hususu ispat edilemediğinden bu durumun erkek yönünden güven sarsıcı davranış teşkil etmeyeceği açıktır. Ancak İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince erkeğe yüklenen, "ortak çocuğun oturduğu koltuğa bıçak koymak suretiyle psikolojik şiddet uygulama" vakıasına ilişkin tanık beyanının da görgüye dayalı olmadığı, hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalı erkeğin evlilik birliğinin sarsılmasına neden olacak kusurlu bir davranışının varlığı ispatlanamamıştır. Bu itibarla davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda belirtildiği üzere boşanma davasının kabulü yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8138, Karar No: 2016/668, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8138 E.  ,  2016/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5457 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 25111 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 20428,20 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 20428,20 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5457 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 25111 TL yapı bedeli ile 4682,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 376,70 TL harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8796, Karar No: 2019/18216, Tarih: 27.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8796 E.  ,  2019/18216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyada bulunan 19.04.2014 tarihli CD çözüm tutanağına göre suçu sürüklenen çocuk ile kimliği tespit edilemeyen bir erkek şahsın saat 23:58’de iş yerinin bahçesine girdikleri ve aynı gece 00:16’da iş yerinden çıktıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/4. ve 119/1-c maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosyada bulunan 19.04.2014 tarihli CD çözüm tutanağına göre suçu sürüklenen çocuk ile kimliği tespit edilemeyen bir erkek şahsın saat 23:58’de iş yerinin bahçesine girdikleri ve aynı gece 00:16’da iş yerinden çıktıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4342, Karar No: 2011/12479, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4342 E.  ,  2011/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı çekici ve yarı römorkun, meydana gelen kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını, ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2008/327 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhinde açtıkları davanın, rehin hakkı sahibi bankanın muvafakati sağlanamadığından aktif husumet yokluğundan reddedildiğini, bilahare bankanın muvafakatinin alındığını belirterek 19.228.30 TL’nın, ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunup, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.10. maddesi uyarınca, istiap haddinin aşılması sonucu meydana gelen hasarın teminat dışında kaldığını, miktarın fâhiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, zamanaşımı def’i reddedilerek, kazanın istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmediği hasarın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 19.228.30 TL’nın 27.02.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, B.K.’nun 133/2. maddesi uyarınca, ilk davanın açılmasıyla zamanaşımının kesileceğine ve iş bu dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmamış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 856,61 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19585, Karar No: 2020/6901, Tarih: 01.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19585 E.  ,  2020/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 10/09/2013-23/07/2014 tarihleri arsında çalıştığını haksız ve gereksiz olarak iş akdinin sona erdirildiğini, iş akdinin feshedildiğinin noterlikçe düzenlenen ihtarname ile bildirildiğini, işe başladığı tarihte site yönetimi ile sözleşme düzenlediklerini 05/03/2014 tarihinde düzenlenen sözleşmede iş akdinin tek taraflı feshi halinde fesih tarihinden itibaren sözleşmenin normal şartlarda sona ereceği tarihe kadar işçiye ödenmesi gereken aylık ücretlerin tamamının cezai şart olarak işçiye ödeneceği hususunda anlaşmaya vardıklarını ancak davalının cezai şart ile şart olarak işçiye ödeneceği hususunda anlaşmaya vardıklarını ancak davalının cezai şart ile öngörülen ücretleri de ödemediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Özanakent Sitesi Site Yöneticiliği-... vekili, düzenlenen iş sözleşmesi ile öngörülen cezai şartın karşılıklılık ilkesine aykırı olarak düzenlendiğini bu nedenle hüküm ifade etmeyeceğini sözleşme ile sadece site yöneticisinin imzası tüm site sakinlerinin borç altına sokulmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili ve davalı vekili tarafından 15.03.2016 tarihli celse için mazeret dilekçesi sunulmuş mahkemece tarafların mazeretlerinin kabulü ile duruşma günü gün ve saatinin UYAP sistemi üzerinden öğrenilmesine dair 3 gün sonra olan 18.03.2016 tarihine duruşma günü verilmiştir.

Takip eden celsede davacı vekilinin yokluğunda karar verilmiş olup, davacı vekili duruşmadan haberdar olamadıklarını belirterek eski hale getirme talebinde bulunmuştur. Davacı vekili aynı zamanda duruşma gününden haberdar olmadıkları için katılamadığı celsede karar verilmesi sebebi ile ıslah hakkını kullanamadığını ileri sürmüştür.

Takip eden celsede davacı vekilinin yokluğunda karar verilmiş olup, davacı vekili duruşmadan haberdar olamadıklarını belirterek eski hale getirme talebinde bulunmuştur. Davacı vekili aynı zamanda duruşma gününden haberdar olmadıkları için katılamadığı celsede karar verilmesi sebebi ile ıslah hakkını kullanamadığını ileri sürmüştür.

Davacı vekili ilk kez mazeret talebinde bulunduğu 15.03.2016 tarihinde vekaletname ibraz ederek işlem tesis etmiş olup UYAP sistemine ne zaman kaydedildiği dosya içeriğinden belirlenememektedir. Kaldı ki mahkemenin duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine şeklindeki ara kararı ile 3 gün sonrasına duruşma günü verilmesi usule aykırı olup hukuki dinlenilme hakkını ihlal eder niteliktedir.

3- Davacı işçi sözleşmenin süresinden önce feshine bağlı olarak cezai şart isteğinde bulunmuş, mahkemece tek taraflı cezai şartın geçersiz olduğu ve sözleşmenin belirsiz süreli olduğu gerekçesi ile bu yöndeki talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçi ile davalı site yöneticisi arasında imzalanan iş sözleşmesinin 3 yıl süreli olduğu belirtilmiş ve süre dolmadan işveren tarafından iş sözleşmesinin feshi halinde kalan süre ücretlerinin işçiye cezai şart olarak ödeneceği kurala bağlanmıştır. Sözleşmedeki cezai şart kuralı tek taraflı ise de işçi aleyhine olmayıp işçi yararınadır. Böyle olunca Türk Borçlar Kanunu'nun 420. maddesi uyarınca cezai şartın geçersiz olduğundan söz edilemez. Öte yandan sözleşmenin objektif neden içermemesi nedeni ile belirli süreli olarak değerlendirilmesi mümkün değil ise de Dairemizin uygulamaları gibi Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 08.03.2019 tarihli 2017/10 esas 2019/1 karar sayılı kararı uyarınca objektif neden olmasa da sözleşmede çalışma süresi kararlaştırılması durumunda süresinden önce feshe dayalı olarak konulan cezai şartın geçerli olduğu kabul edilmiş olmakla, mahkemece cezai şartla ilgili değerlendirme yapılarak indirim hususu da düşünülerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

G) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.