muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11001, Karar No: 2024/888, Tarih: 23.01.2024

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilllerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp tarafından tanzim edilen 07.12.2020 tarihli raporda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacının kazadan kaynaklı olarak travma sonrası stres bozukluğuna dayalı sürekli iş göremezliğinin %20 olduğu tespit edilmiş, bu rapora göre belirlenen tazminat hesabı esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince davalı ... şirketlerinin maluliyet raporuna yönelik itirazları reddedilmiştir.

Ne var ki kaza tarihinde Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup davacının yaralanmasına bağlı maluliyet oranının bu Yönetmeliğe göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple anılan rapora göre hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle; davacının kazadaki yaralanmasına ilişkin olup da dosya kapsamında yer almayan tüm tedavi belgelerinin toplanması; daha sonra, içerisinde psikiyatri uzmanı bulunan en yakın üniversite hastanesinin adli tıp anabilim dalı başkanlığından, kaza ile illiyet bağı kuran ve şayet önceki rapordaki gibi “travma sonrası stres bozukluğu” tespit edilir ise bu rahatsızlık nedeniyle davacıda sürekli iş göremezlik oluşup oluşmadığı veya bu bulgunun, sürekli iş göremezlik oranını artırıp artırmadığı, kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı, ömür boyu sürüp sürmeyeceği, sürekli değilse ne kadar devam edeceği hususlarına yer verilerek ve bizzat muayene edilmek suretiyle, yukarıda belirtilen yönetmelik'e uygun denetime elverişli rapor alınıp (davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalıların usuli kazanılmış hakları gözetilerek) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi ve İtiraz Hakem Heyetince de davalı taraf vekillerinin bu yöne ilişkin itirazlarının reddi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalılar vekilllerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine gönderilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40423, Karar No: 2017/43364, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40423 E.  ,  2017/43364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23795, Karar No: 2018/11137, Tarih: 11.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/23795 E.  ,  2018/11137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davaya konu 78 parsel sayılı taşınmazın 42 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın bu bölümüne ilişkin tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine ilişkindir. Somut olayda; her ne kadar Mahkemece yazılı şekilde kabul karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Zira;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; “Söz konusu alanda yapılan çalışmalarda dava konusu alanın 42 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içine girdiği anlaşılmıştır” şeklinde tespitlere yer verilmiş ise de, bilirkişileri bu tespitlere götüren çalışmaların ve verilerin neler olduğu raporda açıklanmadığından, raporun denetime elverişli olduğundan bahsedilemez.

Aynı şekilde, bilirkişi heyetince, idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin doğru olup olmadığı yönünde irdeleme yapılmamış, bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde gösterilmemiş, her iki kıyı kenar çizgisinin çakışıp çakışmadığı, çakışmıyor ise nedenleri açıklanmamıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece yapılması gereken iş, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanun'un 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup, İdare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisine ait belgeler keşifte gereği gibi uygulanarak, dava konusu alandan temin edilen verilerin incelenmesi, kıyı kenar çizgisinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, davaya konu taşınmazın kadastro tespit tutanaklarının ve tapu kaydının tüm tedavüllerinin getirtilerek, tapunun oluşumuna esas, Hazine'nin taraf olduğu her hangi bir mahkeme kararının olup olmadığı hususunun da gözönünde bulundurulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi olmalıdır.

Anılan yönler gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı tarafın temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9071, Karar No: 2015/7519, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9071 E.  ,  2015/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına ve hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Soka” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12782, Karar No: 2017/6781, Tarih: 28.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/12782 E.  ,  2017/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/02/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerini telefon ile arayan bir şahsın,... yolu üzerindeki... Restoran isimli iş yerinin üst tarafını tarihi eser bulmak için kazdıklarını, ... Köyünden...'un evinde tarihi eser olduğunu, aynı şekilde restorandaki ... isimli şahsın elinde de tarihi eserler bulunduğunu ve her ikisinin bu tarihi eserleri bir arkadaşına satmaya çalıştıklarını ihbar ettiği, ihbar üzerine Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/03/2013 tarih ve 2013/83 değişik iş sayılı kararına istinaden sanığın işletmecisi olduğu ... Restoran isimli iş yeri ile eklentilerinde arama yapıldığı, arama sonucunda, restorana ait bahçenin alt kısmındaki eklentinin girişinde, kutu ve poşet içerisinde, gazeteye sarılı vaziyette üç adet pişmiş toprak eser ele geçirildiği, bahse konu eserlerin, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunun 03/10/2013 tarihli bilirkişi raporu ile belirlendiği;

Sanığın soruşturma aşamasında kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, işletmeciliğini yaptığı ... Restoran isimli iş yerinde kendisinden başka kimsenin çalışmadığını, iş yerine ait eklentiyi depo olarak kullandığını, burada, ismini ve nerede olduğunu bilmediği 65 - 70 yaşlarında bakıma muhtaç bir şahsın zaman zaman gelip kaldığını, ele geçirilen eserlerin depoya nasıl getirildiğini bilmediğini beyan ettiği, Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadede, işlettiği restoranda yemek servislerinin yapıldığı eklentiyi depo olarak sadece yazın kullandığını, depoya kimin girip çıktığından haberdar olmadığını ve üzerine atılı suçu kabul etmediğini söylediği, kovuşturma aşamasında yaptığı savunmalarda ise, herhangi bir kimseyle husumetinin bulunmadığını, suça konu eserlerin ele geçirildiği deponun kilitli olmayıp kendisi tarafından da kullanılmadığını, iş yerinin parçası niteliği taşımayan depoda çeşitli insanların kaldığını, eserler ile kendisinin bir ilgisi olmadığını dile getirdiği, buna karşılık, soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan ...'in, olay günü, kolluk kuvvetlerinin talebi üzerine çilingir olarak ... Restorana gittiğini, restoranın alt giriş kısmının sol tarafındaki eklentide kapalı demir kapıyı görerek malzemelerini çıkarıp kilidi açtığını beyan ettiği;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, kolluk kuvvetlerine yapılan ihbar üzerine soruşturmaya başlanarak, sanığın işlettiği restoranın eklentisinde suça konu kültür varlıklarının ele geçirildiği, sanığın, soruşturma aşamasında eklentinin kendi kullanımında olduğunu söylemesine karşılık, kovuşturma aşamasında kendisi tarafından kullanılmadığını savunarak ifadelerinde çelişki yarattığı, ayrıca, olay günü kolluk kuvvetlerince beyanı alınan ...'in, restorana ait eklentinin kilitli demir kapısını açtığına dair söyleminden, kültür varlıklarının bulunduğu deponun kapısının kilitli olduğunun anlaşıldığı, herhangi bir kimseyle husumeti olmadığını beyan eden sanık tarafından işletilen ve başka kimsenin çalışmadığı restoranın eklentisinde, ihbar ile uyumlu olarak ele geçirilen eserleri, üçüncü bir kişinin bırakmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, sanığın, 2863 sayılı Kanunun 24. maddesine aykırı olarak kültür varlıkları bulundurmak suretiyle aynı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen suçu işlediği anlaşılmakla; atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile beraatine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15625, Karar No: 2018/1644, Tarih: 22.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15625 E.  ,  2018/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A-Sanık ... hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.05.2012 tarih ve 2012/29537 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “ sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suçlara ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B-Sanıklar ... hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

1)Tüzel kişilerde vergi kanunları yönünden sorumluluk 213 sayılı Kanunun 10 ve 333. maddelerinde düzenlenmiş ve aynı Kanunun 359 ve 360. maddelerinde öngörülen cezaların bu fiileri işleyenler hakkında hükmolunacağı belirtilmiştir. Tüzel kişilerin birden fazla kanuni temsilci bulunup da suç, eylem ve fikir birliği içinde işlenmemişse sorumluluk, cezanın şahsiliği ilkesine bağlı olarak temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar dikkate alınarak, suçun şeklî sorumlusuna değil, ayrıntısını bilen ve oluşumunda rolü olan temsilciye aittir. Bu kapsamda, 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin olarak sanıkların sorumluluğu ve suça ne şekilde katıldıkları belirlenerek, sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretlerinin getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin araştırılarak getirtilip incelenmesi ve dosya arasına konulması, sonucuna göre tüm deliller tartışılarak sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin her sanık hakkında tek suçtan beraat hükmü kurulması,

2)Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin her sanık hakkında tek suçtan beraat hükmü kurulması,

b)1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine ayrı ayrı maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9636, Karar No: 2013/20849, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9636 E.  ,  2013/20849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün son kısmında yer alan yasa yolu açıklamasında, tefhimde hazır bulunan katılan açısından temyiz süresinin "kararın tefhim veya tebliğinden" itibaren başlayacağı belirtilerek yasa yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltma yapıldığı ve gerekçeli kararın 26/07/2009 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, katılan vekilinin 31/07/2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ...'nin, satın alacağı Ford Transit marka araca karşılık takas için verdiği ... plaka sayılı Tempra marka aracının satışı için, ... Motor isimli Ford araç satış bayiinde çalışan sanığa, Kırşehir 3. Noterliği'nce düzenlenen 17/05/2007 tarih ve 3592 yevmiye numaralı vekaletname ile yetki verdiği, sonradan araç almaktan vazgeçmesi nedeniyle Kırşehir 3. Noterliği'nce düzenlenen 18/05/2007 tarih ve 003633 yevmiye numaralı azilname ile sanığın yetkisini kaldırdığı, bu azilnamenin 25/05/2007 tarihinde tebliğ edilmesine ve katılanın sanığı azlettiği gün ... yerine giderek alım satımdan vazgeçtiğini, aracını geri almak istediğini bildirmesine rağmen, sanığın suça konu aracı Kırşehir 1. Noterliği'nin 28/05/2007 tarih ve 03795 yevmiye numaralı kati taşıt satış sözleşmesi ile azle konu vekaletnameye istinaden Deniz Yağmur isimli şahsa satıp bedelini aldığı

iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, ... Motor isimli ... yerinde işçi olarak çalıştığını, katılanın alacağı araç karşılığında takas edilmek üzere verdiği Tempra marka aracının satışı için kendisine vekalet verdiğini, bu vekaletnameye istinaden aracın satışını gerçekleştirdiğini, azilnamenin kendisine tebliğ edilmediği gibi, katılanın da kendisini azlettiği konusunda herhangi bir şey söylemediğini beyan ettiği, aynı ... yerinin sahibi ve şirket müdürü olan tanıkların da sanığın bu savunmalarını doğruladığı, Kırşehir 3. Noterliği'nce düzenlenen 18/05/2007 tarih ve 003633 yevmiye numaralı azilnamenin, 25/05/2007 tarihinde söz konusu ... yerinde “daimi çalışan işçi” olarak gösterilen ...'ya tebliğ edildiği, tanık olarak beyanlarına başvurulan ...'nın ise, sanık ve katılanı tanımadığını, ... Motor isimli ... yerinde çalışan arkadaşının yanına gittiğinde arkadaşının yemekte olduğu sırada postacının bir evrak getirdiğini, evrakı almak istemediğini, ancak postacının "bir sorun olmaz, sen tebligatı alabilirsin" deyince verdiği kağıdı okumadan aldığını, imza atıp atmadığını hatırlamadığını ifade ettiği, katılanın kendisine eksik teslim edildiğini iddia ettiği aracı, satın aldığı tarihten itibaren 1-1,5 yıl süreyle kullandığı, hatta borçlarından dolayı aracın icra yoluyla satıldığı, takasa verdiği aracın 28/05/2007 tarihinde satıldığını öğrenmesine rağmen, aradan yaklaşık 6 ay geçtikten sonra 12/11/2007 tarihinde sanığı şikayet ettiği, ayrıca şikayet tarihinden 4 gün sonra yani 16/11/2007 tarihinde, güvenini kötüye kullandıklarını iddia ettiği aynı ... yerinden başka bir araç satın aldığı anlaşılmakla; sanığa atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.