muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2934, Karar No: 2024/9321, Tarih: 04.12.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına , beraat etmesi gerektiğine ve diğer ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışmalar kapsamında ... lakaplı sanığın ...'ın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu adresten evine gelen şahıslara uyuşturucu madde sattığına yönelik bilgiler elde edilmesi üzerine başlatılan soruşturmada ; sanığın tanık ...F 'den ele geçirilen daralı 1,05 gram ağırlığındaki uyuşturucu metamfetamin maddesini adı geçen alıcı tanığa satmak ve ikametinde yapılan aramada ele geçirilen net 4,4 gram ağırlığındaki uyuşturucu metamfetamin maddesini, net 5 gram ağırlığındaki kubar esrar maddesini ve net 1,7 gram ağırlığındaki uyuşturucu amfetamin içeren ve captagon ismiyle bilinen tabletleri ticaret amacıyla bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde takdiri indirim nedenlerinin uygulanması ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmemesi hususları eleştirilmiş ve taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi halinde yapılacakların ihtarı hususundaki hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, fiziki takip tutanakları, tanığın soruşturma aşamasındaki beyanları ve tüm dava dosyası kapsamına göre ;

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, fiziki takip tutanakları, tanığın soruşturma aşamasındaki beyanları ve tüm dava dosyası kapsamına göre ;

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen istihbari bilgi üzerine ,kolluk görevlilerince yapılan fiziki takip neticesinde alıcı tanık ...F'nin sanığın ikametinin önüne geldiği, ardından alıcı tanık ile sanığın ikamete bitişik vaziyette olan kuş kümesine girip çıktıkları, olay yerinden ayrıldığı sırada yakalanan alıcı tanıktan alüminyum folyo parçasına sarılı vaziyette daralı 1,05 gram ağırlığında uyuşturucu metamfetamin maddesi ele geçirildiği, yakalandığı esnada alıcı tanığın kolluk görevlilerine şifahi olarak ele geçirilen uyuşturucu maddeyi yakalanmadan hemen önce ... olarak bildiği sanıktan 300 TL karşılığında satın aldığını söylediği, bu hususun tutanakta belirtildiği ve tutanak içeriğinin ilgili kolluk görevlilerince doğrulandığı, sanığa ait ikamette yapılan aramada da satışa ve sunuma hazır vaziyette olan ve çeşitlilik (kubar esrar, metamfetamin, amfetamin içeren tabletler) arz eden uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması karşısında; sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla ;sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/3097 Esas, 2023/178 Karar kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz itirazları ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12929, Karar No: 2023/831, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12929 E.  ,  2023/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ile bir kısım davalı ... vd. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davalı ... vd. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçelerinde; Adıyaman ili, ... ilçesi, ... köyü 105 ada 31 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedelin kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve irtifak hakkının davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalı ... vd. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artışı ve kapitalizasyon faiz oranı hatalı belirlenerek yüksek bedel tespit edildiğini, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalı ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, sulu arazi olarak değer biçilmesi gerekirken kuru arazi olarak değerlendirildiğini, 2018 yılı verileri esas alınmalıyken 2017 yılı verilerinin esas alınmasının hatalı olduğunu, masrafların yüksek ve objektif değer artışının düşük belirlenmesi suretiyle düşük bedel tespit edildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Bir kısım davalı ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, sulu arazi olarak değer biçilmesi gerekirken kuru arazi olarak değerlendirildiğini, 2018 yılı verileri esas alınmalıyken 2017 yılı verilerinin esas alınmasının hatalı olduğunu, masrafların yüksek ve objektif değer artışının düşük belirlenmesi suretiyle düşük bedel tespit edildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama bağ niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, ancak dava konusu taşınmaz kuru arazi olmasına rağmen kapitalizasyon faiz oranının %5 alınması gerekirken %4 alınmasının ve üzüm ürününün resmi veri cetvelinde verim ortalaması 1000 kg iken hesaplamada maksimum değerin üzerinde 1300 kg alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle kapitalizasyon faiz oranının %5 ve ortalama verim 1000 kg alınarak yeniden hesaplama yapılarak dava konusu taşınmazın m² birim değeri 29,30 TL ve bu değere %10 objektif değer artışı eklendiğinde sonuç m² birim değeri 32,23 TL olarak hesaplanarak irtifak kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplandığı ve 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ile bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; üretim masraflarının düşük alındığını, objektif değer artışı ve kapitalizasyon faizi hatalı uygulanarak bedelin yüksek belirlendiğini, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalı ... vd. vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Bir kısım davalı ... vd. vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Dava konusu taşınmazla ilgili olarak idare tarafından hazırlanan kıymet takdir raporunda ve acele el koyma dosyasında dava konusu taşınmazın niteliği belirtilmeden %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle değer biçildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazın kuru kapama bağ olarak kabulü ile değer tespit edildiği; ancak üretim masraflarına su bedeli ve sulama işçiliği eklendiği gözetildiğinde, öncelikle dava konusu taşınmazın sulanıp sulanmadığı, sulanıyorsa fiilen nereden ve ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın yeterli olup olmadığı yeniden keşif yapılarak mahkemece ve bilirkişi kurulunca bizzat gözlemlenip alınacak raporla taşınmazın niteliği şüpheye mahal vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

6. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2018 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilerek yapılması gereken incelemede üretim masraflarına sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar,onarım, bakım, amortisman, faiz ve sigorta gibi diğer sabit masraf kalemlerinin dahil edilmeyeceğinin yanı sıra Dairemiz yerleşik uygulamasına göre; arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelir yöntemine göre değer tespitinde üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması da doğru olmayıp, brüt gelirinin 1/3 oranından da az olmaması gerektiği hususunun gözetilmesi gerekeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

7. Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ‘diğer masraflar’ adı altında ambalaj malzemesi, üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti hatalıdır.

8. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında üzerindeki bağ çubuklarının ...’ye ait olduğuna ilişkin şerh bulunduğu anlaşılmaktadır.

9- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bağ omcalarının adı geçene ait olup olmadığı hususu araştırılarak ait olduğunun tespiti durumunda davalının omcalar üzerinde hakkı olmadığından dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde değildir.

10. Kabule göre de; davacı idarece fazla depo edilen 9.044,34 TL’nin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının KABULÜNE,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2223, Karar No: 2006/4125, Tarih: 16.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2223 E.  ,  2006/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 28.000.000.000.TL borçlu bulunma- dıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar dava dilekçesinde, davacılardan ...'in oğlu ...’ün Hazırlık ve Deniz Lisesi 1.sınıfını bitirdikten sonra isteği ile askeri okuldan ayrıldığını, bu sebeple yüklenme senedinde yazılı 8 yıllık öğrenimin karşılığı olan toplam 29.178.256.734 TL istenildiğini, tasdiknamenin alınabilmesi için ödedikleri 1.758.250.000 TL’ye itirazlarının olmadığını talep edilen miktarın fahiş olduğunu ileri sürerek 28.000.000.000 TL borçlu olmadıklarının tespiti ile ödeme halinde istirdatını istemişlerdir. Yargılama aşamasında davacıların sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi yönünden alınan bilirkişi raporunda, yüklenme senedinde gösterilmeyen atış, amortisman ve personel giderlerinden davacının sorumlu olmayacağı, bu kaleme ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirmenin yapılması gerektiği belirtilerek bu kalemlere ait masraflar çıkarıldıktan sonra hesaplama yapılmış ve davacıların 3.372.253.020 Tl asıl borç ve 725.353.068 TL işlemiş faiz tutarı toplamı 4.097.606.088 TL borcu olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davacıların imzalarını taşıyan Kadıköy 14. Noterliğince 07.08.2001 tarihinde 21000 yevmiye ile düzenlenen, yüklenme senedinde “Silâhlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde Subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağım...”şeklinde taahhüt verilmiştir.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilümum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık nedeniyle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında personel ve amortisman atış giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda; davacılar tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihte yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek yüklenme senedi düzenlenip imzalanmıştır. Yüklenme senedi içeriğinde "subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak yasa ve yönetmelik, tüzük, yönerge ve sair mevzuat hükümlerine uyulacağı taahhüt edildiğine göre, davacının sorumlu olacağı masraflar arasında atış, personel ve amortisman giderlerinin de dahil edilmesi gerekirken, yerinde olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar gözönünde bulundurularak davacıların atış, personel ve amortisman giderleri ile bunların sarf tarihinden itibaren işlemiş faizinden de sorumlu olacağı dikkate alınarak yeniden bilirkişiden ek rapor alınmalı ve bu rapor doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20407, Karar No: 2021/10314, Tarih: 27.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20407 E.  ,  2021/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2019 gün ve 2019/232 Esas, 2019/584 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.12.2021 tarihinde Başkan ... ile üye ...'ın sanığın mahkumiyeti gerektiğinden bahisle karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdur ile uzaktan akraba olan sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğa karşı cinsel taciz suçlamaları ile açılan dava sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından sanığın atılı eylemleri cinsel amaçla yaptığı hususunun belirlenemediği gibi, 2010 yılında gerçekleşen istismar eyleminin ise aradan geçen uzun bir zaman dilimi sonrasında adli makamlara iletildiği gerekçesi ile beraatına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile ihtilaflı olduğumuz konu sanığın on beş yaşından küçük mağdureye karşı işlediği istismar ve taciz suçlarının sübutuna ilişkindir.

Dosya içeriğinde mevcut rapor içeriklerinden sanık ...'in hafif derecede mental retarde olup %40 oranında engelli bulunduğu, IQ değerinin 60-65 olduğu, ancak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 11.05.2017 günlü raporunda da atılı suç yönünden cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmiştir.

Mağdur ...'ın ise fiziksel ve ruhsal gelişiminin yaşına uygun olduğu, anlama kavrama ve kendini ifade etme becerilerinin normal bulunduğu bu haliyle beyanlarına itibar edilebileceği uzman psikolog tarafından ifade edilmiştir.

Sanık ... tarafından kavuşturma aşamasında reddedilmiş ise de; 10.05.2017 günlü müdafii huzurundaki savunmasında "Uzun zaman önce ...'i kış mevsimi gibi köyde gördüm. ...'in anlattığı şekilde depoda ...'i yere yatırıp askısını indirdiğim doğrudur. Bunlar dışında başka bir şey yapmadım. Yaptığımı da cinsel amaçlı değil arkadaş oyunu gibi yaptım" şeklinde beyanda bulunarak atılı suçlamayı kabul ettiği,

Sanık ... tarafından kavuşturma aşamasında reddedilmiş ise de; 10.05.2017 günlü müdafii huzurundaki savunmasında "Uzun zaman önce ...'i kış mevsimi gibi köyde gördüm. ...'in anlattığı şekilde depoda ...'i yere yatırıp askısını indirdiğim doğrudur. Bunlar dışında başka bir şey yapmadım. Yaptığımı da cinsel amaçlı değil arkadaş oyunu gibi yaptım" şeklinde beyanda bulunarak atılı suçlamayı kabul ettiği,

Yine sanığın sosyal medya üzerinden sıklıkla '' ... ne yapıyorsun'', '' iyi akşamlar'', "nasılsın, yaz bana'', ''yazsana bana'' ''yaz bana ... ne güzelsin ...'' şeklinde mesajlar gönderdiği dosya içeriği ile belirlenmiştir.

Daha önceki eylemlerini adli makamlara intikal ettirmeyen mağdurun sanığın sosyal medya üzerinden yaptığı ısrarlı taciz içeren mesajları üzerine önce olayları yurtta birlikte kaldığı arkadaşı ...'ya sonra da okul rehber öğretmenine söyleyerek olayın intikalini gerçekleştirdiği, ceza ehliyeti tam olan sanığın önce 2010 yılı kış aylarında mağdurun depoda bulunduğu sırada yanına giderek zorla yere yatırıp elbisesinin askısını indirdiği, üzerindeki diğer elbiseleri de çıkarmaya çalıştığı esnada mağdurun sanığı itekleyerek kaçıp kurtulduğu, sonrasında ise sanığın bu kez facebook üzerinden taciz içeren mesajlar atmaya başladığı hususlarının mağdurun tüm aşamalardaki samimi ve istikrarlı beyanları, sanığın ikrar içeren savunması ile dosyada mevcut sosyal medya iletişim kayıtları içeriğinden anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve çocuğa karşı cinsel taciz suçlarını işlediği sabit olup mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraate ilişkin hükmün onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyoruz.