muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17255, Karar No: 2014/1163, Tarih: 28.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17255 E.  ,  2014/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 28/03/2013

Numarası : 2012/434-2013/137

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.01.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı H.. A.. vekili Av.M.. A.. ve karşı taraftan davalı A.. M..G.. İnş.Tic.Ltd.Şti. vekili Av.M.. B.. A..geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işyerinde şarküteri bölümünde çalıştığını, 07.08.2012 tarihinde saat 22.30 da işten çıkıp eve gittiğinde davalı şirketin mağaza müdürü tarafından "halden sebze arabası geldiği" gerekçesi ile tekrar işyerine gelmesi istendiğini, ancak ağır şartlarda çalışması nedeniyle yorgun olduğunu söylediğini ve bu durumu mağaza müdürüne anlatarak gelemeyeceğini söylediğini, ertesi gün mesai başladığında ise şirket sahibi tarafından ofisine çağrıldığını ve azarlandığını, bunun üzerine yaklaşık 13 yıldan fazla bir süreden beri çalıştığı işyerine olan saygısından ötürü bunu gururuna yediremediğini, kendisine bağrılmamasını ve yanlış bir şey yapmadığını söylediğini, ancak şirket sahibinin bir kağıt imzalaması ve işyerini terk etmesini söylediğini, tazminatlarını almadan hibçir belgeyi imzalamayacağını söylediğini, davalı işverenin iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise, davacıya iddia edildiği gibi işveren tarafından azarlanıp boş bir kağıda imza atılması konusunda baskı yapılmadığını, 07.08.2012 tarihinde davacının işyerinden mesai saatinden önce mağazanın hiçbir yetkilisine haber vermeden ayrıldığını, halden sebze arabası geldiği için ve işyerinde çalışan bazı işçilerin sebze arabasını boşaltması gerektiği için işyerinden erken çıkan davacının mağaza müdürü tarafından aranarak "işyerinden neden kimseye haber vermeden erken çıktığı" sorularak diğer işçiler sebze arabasını boşalttığı için tezgahın boş kalacağı gerekçesiyle gelip tezgahın başında durmasının istendiğini, ancak davacının "ben artık işten çıktım akşam maç var ben maçı izleyeceğim, beni kimse geri getiremez" dedikten sonra işe ve işyerine küfür ederek telefonu kapattığını, bunun üzerine mağaza müdürünün olayı işverene bildirdiğini, şirket sahibinin de ertesi gün davacının çalıştığı markete giderek davacı ile görüştüğünü, davacının bu görüşmede "artık bu işyerinde çalışmak istemediğini" beyan ettiğini, işverenin ise davacının tecrübeli biri olmasından dolayı neden çalışmak istemediğini sorduğunu davacının "artık kimsenin yanında çalışmak istemediğini kendi işini kuracağını" söyleyerek işyerinden ayrıldığını, son zamanlarında işe sürekli olarak geç gelmeye başladığını, aynı zamanda işyerinde çalışan diğer arkadaşlarını işverene karşı örgütlemeye çalıştığını, işyerindeki davranışları nedeniyle işyerinde huzursuzluk çıkarmaya başladığını, bu durumun çalışma arkadaşları tarafından defalarca şirket sahibine söylendiğini ancak şirket sahibinin idare ettiğini, son olarak işyerine küfür etmesinin son nokta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle davalı işverenin cevap dilekçesinde dile getirdiği işçinin olumsuz davranışları ve işyerine hitaben küfür ettiğine dair dosyaya sunulmuş herhangi bir delil olmadığı görülmüştür. Davacının İşyerine küfür ettiğine dair savunmayı destekler yazılı delil sunulmadığı gibi dinlenen davalı tanıklarından Ç.. İ..'ın birinci elden olaya şahit olmaması, E.. U..'nın ise feshe konu olay ile ilgili beyanda bulunmayıp genel olarak zaman zaman küfürlü konuştuğunu beyan etmesi nedeniyle ifadesinin dikkate alınmaması gerekir. Diğer davalı tanığı A.. A.. ise mağaza sorumlusu olup davacının küfür ettiğini ve küfrün içeriğini beyan etmiş ise de söz konusu bu kişinin bu olaya ilişkin yazılı olarak belge tanzim etmemesi, küfre ilişkin tutanak tutulmaması, işçinin savumasının alınmaması ve işverence davadan 1 gün önce ve dava açılıp dava dilekçesi tebliğ edildikten 7 gün sonra dahi işe davet ihtarı göndermesi karşısında bu beyanlara da itibar edilmesi mümkün değildir.

İşçinin devamsızlığı noktasında ise; davacı iş sözleşmesinin 08.08.2012 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek bu davayı 6 gün sonra 14.08.2012 tarihinde açmıştır. Dava dilekçesi davalıya 24.08.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu arada dava tarihinden 1 gün önce davalı işveren mazeret bildirimi için davacıya noter ihtarı keşide etmiş ancak bu ihtar davacı işçiye tebliğ edilememiştir. Daha sonra yani dava dilekçesinin tebliğinden 7 gün sonra 31.08.2012 tarihinde tekrar mazeret bildirimi için noter ihtarı keşide edilmiş olup bu noter ihtarı davacı işçiye 05.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Mazeret ihtarında tebliğden itibaren 3 günlük süre tanınmış iken hizmet döküm cetvelinden 2 gün geçtikten sonra 07.09.2012 tarihinde de çıkışının yapıldığı görülmüştür.

Hal böyle olunca davalının fesih nedeni olarak ileri sürdüğü hususların ispat edilemediği ve özellikle de devamsızlığın davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia ettiği 08.08.2012 tarihinden sonrasına ilişkin olması yanında dava açıldıktan 1 gün önce keşide edilen mazeret ihtarı ile bu tarihe kadar olan devamsızlıkların fesih gerekçesi yapılmadığı, dava açıldıktan sonra ise bir devamsızlıktan da bahsedilemeyeceği dikkate alınmalıdır.

Dolayısıyla iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğine dair ispat külfeti davalı işveren tarafından yerine getirilmediği gibi yaklaşık 13 yıl kıdemi olan bir işçinin nedensiz yere işyerini terk edip gitmesinin de hayatın olağan akışına aykırılık oluşturduğu gerçektir.

Mahkemece, yapılan işveren feshinin haksız olduğu kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4442, Karar No: 2019/5101, Tarih: 10.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4442 E.  ,  2019/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/2, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 10.12.2012 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak:

Karar tarihinden sonra mahkemesince dosyasına gönderilen yazıda, müştekinin zararının suç tarihinden yaklaşık 1 ay sonra suça sürüklenen çocuk tarafından giderildiğinin bildirilmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17199, Karar No: 2009/25659, Tarih: 21.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17199 E.  ,  2009/25659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemece hükme dayanak yapılan Bakırköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20.01.2009 tarih ve 2008/1057 D.iş sayılı ihtiyati tedbir kararının hüküm bölümünde " ...6183 Sayılı Kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacılar hakkında her türlü ihtiyati haciz - ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına, yapılmış olan takiplerin bugünkü mevcut durumları aynen korunarak olduğu yerde durdurulmasına" şeklinde karar verildiği görülmüştür. Her ne kadar alacaklı tarafından açılan takip, bu tedbir kararından sonra 02.02.2009 tarihinde başlatılmış ise de, mahkemece açılmış ve açılacak takiplerin durdurulmasına karar verildiğinden ve icra hakimi de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağından, tedbir tarihi ile aynı gün açılan bu takibin durdurulmasına karar vermek  gerekirken, ihtiyati tedbir kararında belirtilmediği ve borçlu şirket hakkında da iflasın ertelenmesine karar verilmediği halde, İİK.nun 179/b maddesi dikkate alınarak ve ayrıca talep de aşılarak takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bakırköy 5.İcra Mahkemesi'nin 06.03.2009 tarih, 2009/363 E, 2009/280 K. sayılı kararının hüküm kısmında yer alan "takibin iptaline" sözcüklerinin silinerek yerine "takibin durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilen bu şekliyle  İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına mahal olmadığına, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3187, Karar No: 2010/15506, Tarih: 17.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3187 E.  ,  2010/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının, Fatih 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2006 tarih ve 2004/366 E. 2006/66 K. sayılı ilamına istinaden takip başlattığı görülmektedir. Anılan ilamın 4.bendinde, müşterek çocuk S.K için karar kesinleştikten sonra aylık 400 YTL iştirak nafakasının davacıdan alınıp davalıya verilmesine ilişkin hüküm kurulduğu görülmüştür. Dayanak ilam 05.04.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Alacaklının takibinin ilama uygun olduğu denetlenmiş, ancak borçlunun nafakaya mahsuben ödemeler yaptığına ilişkin itirazı icra mahkemesince tümden reddedilmiştir. Dairemizce oluşturulan yeni içtihatlar doğrultusunda nafaka borcu dışında açıkça isimlendirilerek okul servisi, yemek ücreti ve benzeri ödemelerin nafaka borçlusu tarafından yapılan ahlaki ödeme olarak kabulü yerindedir. Ne varki açıkça atıf olmasa dahi hükmedilen nafaka miktarı veya bunun katı veya katları şeklinde bankaya yapılan ödemelerin nafakaya mahsuben yapıldığının kabulü gerekir. Mahkemece borçlu itirazının yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde istemin tümden reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9156, Karar No: 2015/25095, Tarih: 23.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/9156 E.  ,  2015/25095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,yasak bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık .. ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18581, Karar No: 2014/14101, Tarih: 04.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18581 E.  ,  2014/14101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/204-2013/1010

H.. Y.. ve Y..Ö..b.ile M.. I.. ve müşterekleri aralarındaki terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi davasının reddine dair Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.07.2013 gün ve 204/1010 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; vekil edenleri ile davalıların iştirak halinde malik bulundukları .. ada ..parsel sayılı taşınmazda miras bırakan M..G...ün de hissedar olduğunu, miras bırakanın 19.04.2007 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarının hepsinin mirası reddettiklerini, taşınmazdaki iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete dönüştürülemediği gibi hiçbir şekilde hiçbir hissedarın taşınmazdan tasarruf da edemediğini, ..ada .. parselde kayıtlı taşınmazdaki mirası en yakın mirasçılarınca reddedilen mirası nedeniyle miras bırakan M..G...'ün hissesinin TMK'nun 612. maddesi hükmüne göre iflas hükümlerine göre tasfiyesine ve tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, bu davada Hazineye husumet düşmeyeceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar M.. I.. ve S.. Ş.. 04.07.2013 tarihli yargılama oturumunda; davaya bir diyecekleri bulunmadığını bildirmişlerdir.

Diğer davalılara ve dahili davalıya dava dilekçesi, dahili dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun biçimde tebliğ edildiği halde, yargılama oturumlarına katılmamışlar ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; mirasın en yakın mirasçıların tümü tarafından reddi halinde tasfiyenin alacaklılar veya mirasçılar tarafından istenmesinin mümkün olduğu, bu şekilde murisin de hissedar olduğu taşınmazın diğer maliklerinin tasfiye isteme hakları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece; mirasın en yakın mirasçıların tümü tarafından reddi halinde tasfiyenin alacaklılar veya mirasçılar tarafından istenmesinin mümkün olduğu, bu şekilde murisin de hissedar olduğu taşınmazın diğer maliklerinin tasfiye isteme hakları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; mirasbırakan 19.04.2007 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur. Bu durumda miras, kendiliğinden iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi hale gelmiştir (TMK. m.612/1) Taraflar dava konusu 1056 ada 55 parsel sayılı taşınmazın paydaşları olup; davacılar, taşınmazın paydaşlarından muris Mahmut Gözüküçük mirasçılarının tamamı tarafından mirası reddedildiğinden anılan murisin payına ilişkin olarak herhangi bir işlem yapamadıklarından ve tasarrufta bulunamadıklarından söz ederek mirasçıların tamamı tarafından reddedilen murisin terekesinin iflas hükümlerine göre tasfiyesini talep etmişlerdir. Davacıların terekeye dahil taşınmazda paylı mülkiyet sahibi olmaları, gerektiğinde paylı mülkiyetin tasfiyesi için ortaklığın giderilmesi davası açtıklarında tereke iflas memurunun hasım gösterilmesi gerektiğinden bu davayı açmakta hukuki yararlarının bulunduğunun kabulü gerekir. İcra İflas Kanunu'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bab hükümlerine (m.208-256) göre ait olduğu mahkemece, yapılacağını hükme bağlamıştır. Bu şekilde terekeyi iflas hükümlerine göre tasfiye edecek sulh mahkemesinin görevi, tasfiye işlemlerinin sonuçlanmasına kadar devam eden tasfiyenin İİK'nun 180. maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 208 ve devamı maddeleri uyarınca yürütülmesi ve tamamlanmasıdır. TMK'nun 612/2 maddesi uyarınca tasfiye sonunda arta kalan bir değer var ise bu değerin mirası reddetmemiş gibi hak sahiplerine verilmesi gerekir. Öyleyse mahkemece, Ahkamı Şahsiye işlerine bakmakla görevli ise işin esasının incelenerek yukarıda belirtilen hükümler de gözetilerek tasfiyenin tamamlanması, bu konuda görevli değil ise Ahkamı Şahsiye işlerine bakmakla görevli mahkemeye dosyanın gönderilmesi gerekirken, mirasçıların tamamı tarafından reddedilen terekenin tasfiyesinin alacaklılar veya mirasçılar tarafından istenebileceği gerekçe gösterilerek davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4 bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden tereke ve davacılara iadesine, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4541, Karar No: 2019/1492, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4541 E.  ,  2019/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK M İLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/07/2017 tarih ve 2016/1312-2017/366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta altına alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 141.960,00 TL'nin .../03/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının meydana gelen don olayı nedeni ile dekar başına 150,00 TL olmak üzere telafi amaçlı destek ödemesi aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; don olayının meydana geldiği tarihte kayısı ağaçlarının meyve bağlama döneminde olduğunu, bu sebeple hasarın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 141.960.00 TL'nin son hasat tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce; 06.04.2010 tarihli tespit raporu ile 29.01.2013 tarihli rapor arasında çelişki bulunduğu, 29.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda, hasarın çiçeklenme döneminde gerçekleştiği, bu nedenle poliçe teminatı kapsamında kalmadığı yönünde kanaat bildirildiği, dava konusu taşınmazlara komşu parsellerle ilgili açılan davalarda alınan bilirkişi raporları da dosya içine alınmak suretiyle içinde ... mühendisi de bulunan bir bilirkişi heyetinden, raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, bu suretle dava konusu rizikonun hangi dönemde meydana geldiğinin tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak, yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmış ise de, yeni bilirkişi heyeti raporunda, 30.05.2013 tarihli ek raporda, 29.01.2013 tarihli kök raporun aksine tazminat hesabı yapıldığı gerekçesiyle hasarın riziko