muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/273, Karar No: 2024/5148, Tarih: 08.07.2024

B. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/720 Esas, 2023/1336 Karar sayılı kararının "suça iştirakin derecesi" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanıkların tutuklulukta geçirdikleri süreler dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin AYRI AYRI REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 ve 304/2-a maddeleri uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Maktul ...'nın ölümüyle sonuçlanan birden çok kişinin taraf olduğu olayda sanık ...'in müsnet suçu işlediğine dair sonradan geliştirilen ve taraflı olduğu yerel mahkemece de belirlenen ifadeler dışında bu suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak deliller bulunmadığından

sanık ...'in müsnet suçtan beraat etmesi gerekir iken sanık ... hakkında verilen mahkumiyeti onaylayan dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Maktul ... ile sanık ... ...arasında husumet bulunduğu olay öncesinde maktul ile sanık ...'ın kavga ettiği orada bulunanlar tarafından ayrıldıkları daha sonra maktul ve sanığın tekrar karşılaşarak kavgaya başladıkları bu kavga sırasında...ın ağabeyi ...'in de maktul ile kavgaya katıldığı sabittir.

Sanık ...... Cafe işleticisi diğer sanık ... de onun işçisidir. Olay mahallinde kavganın her iki tarafından birden çok kişi bulunmakta olup yerel mahkeme bu kişilerin beyanlarının taraflarla akraba veya arkadaş olmalarından yanlı olabileceğini değerlendirerek olay mahallinde müşteri olarak bulunan ve arkadaş olan tanıklar ..., ... ve ...'ın beyanlarına üstünlük tanımak suretiyle sanık ...'in beraatine karar vermiş ancak bu karar Bam Ceza Dairesi tarafından bozulmuştur.

Dosya kapsamına göre maktul ile kavga eden kişinin tek başına kavga ettiği ve bu kişinin bir elinde taş, bir elinde de bıçak olduğu, önce maktule taş attığı isabet ettiremeyince bıçağını çıkartarak maktule bir kez vurduğu maktulün yere düşerek uzun süre yerden kalkamadığı bu kişinin olaydan sonra sıcağı sıcağına ifadeleri alınan tanıklar ..., ... ve onlarla aynı masada oturmakta olan ...'in beyanlarına göre ... isimli şahıs olup bu şahsın yanında çalışan ve o sırada üzerinde... Cafe tişörtü bulunan sanık ...'in bu suçu işlediği yönünde verilen ilk ifadeler olaydan en az bir gün sonra verilen ve taraflarla akrabalıkları olan kişilerin ifadeleri olup bu ifadeler taraflı olabileceği değerlendirilerek haklı olarak yerel mahkemece dikkate alınmamıştır.

Örneğin Sanık ... aleyhine ifade veren ve maktulü bıçaklayan kişi olarak teşhis eden tanık ... ilk ifadesinde ise maktulü vuranı görmediğini söylemiştir.

Soruşturma aşamasında olaydan yaklaşık 40 gün sonra soruşturma makamlarını arayan ...simli şahıs bu suçu kendisinin işlediğini söyleyerek suçu üstlenmiş ancak yapılan araştırma sonucu sanık ...'in arkadaşı olan bu kişinin arkadaşını koruma amacıyla suçu üstlendiği anlaşılmakla hakkında suç üstlenmekten suç duyurusunda bulunulmuştur.

Tanık ... dosyadaki belgelere göre olaydan hemen sonra kolluk aşamasında önce ifade vermiş ve ifadesinde maktulü bıçaklayan kişiyi ismen tanımadığını ancak siyah uzun kollu gömlek giyen yüzü zayıflıktan çökmüş kişinin maktule vurduğunu...'ın da yere düştüğünü söylemiştir.Tanık ...ın tarif ettiği kişi dosya kapsamına göre sanık ...' dir.

Sanık ...'in olay sırasında üzerinde bulunduğu söylenen... kafeye ait L beden kırmızı renkli tişörtün 1 ve 2 nolu bölümlerinde maktule ait kan lekesi olduğu belirtilmiş olup tüm dosya kapsamından ve kriminal rapor içeriklerinden 1 ve 2 nolu kan lekelerinin tişörtün neresinde olduğu fotoğraflar ve rapor içeriklerinden belirlenememiştir, dosya kapsamından bu olayın gerçekleşmesi üzerine maktulün olay mahallinde bulunan arkadaşlarının... Cafe çalışanlarına saldırdıkları ve hatta yakalarından tutarak bu kişileri hırpaladıkları hatta bu nedenle sanık ...'in de olay mahallinden kaçarak yakındaki bir petrole gidip orada tişörtünü değiştirip, değiştirdiği yerde bıraktığı beyanlardan anlaşılmıştır, bu tişörtün üzerinde ve özellikle yaka kısmında maktule ait kan lekelerinin bulunması sanık ...'in maktulü öldürdüğüne dair delil olamaz kaldı ki tişörtün ne taraflarında kan lekesi bulunduğu dosyaya göre belirlenememiştir, bu haliyle tarafsız tanıkların olay gecesi sıcağı sıcağına

kollukta verdikleri ifadeler ve yaptıkları teşhisler sonucu müsnet suçu işleyen kişinin cafe sahibi olan ... olduğu sabit olmasına ve yine maktul ile kavga eden kişinin bir kişi olduğu, maktul yere düştükten sonra sanıklardan...ın yerde olan maktulü tekmelediği aşikar olduğu halde sanık ...'in ... ile birlikte müsnet suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılması şüpheden sanık yararlanır Evrensel ilkesine aykırı olup sanık ...'in müsnet suçtan beraat etmesi gerektiği kanaatiyle hakkındaki mahkûmiyet kararını onaylayan dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/5361, Karar No: 2022/9432, Tarih: 26.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5361 E.  ,  2022/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.07.2018 tarih ve 2017/284 E- 2018/267 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.05.2021 tarih ve 2018/3056 E- 2021/1028 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, QUİKO firmasına ait Almanya'da uluslararası pek çok marka tescili bulunan "ARDAP" ibareli ürünleri pazarlama faaliyetlerini QUİKO firması ile 16.05.2014 tarihinde imzaladığı distribütörlük sözleşmesi ile yürüttüğünü, bu markanın toplumda tanınmışlık düzeyinden yararlanmak isteyen davalının "ARDAP" markasının birebir aynısını müvekkilinin tanınmış olduğu 5.sınıfta olan emtialar bakımından 2011/47755 numarası ile tescil ettirdiğini, müvekkilinin bu marka üzerinde öncelik hakkı olduğunu, "ARDAP" markalı ürünlerin 10 yıla yakın zamandır Türkiye’de ve dünyanın pek çok ülkesinde satıldığını, davalı tescilinin 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 42.maddeleri gereğince hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, "ARDAP" markasını Türkiye'de üretim yapıp satmak amacıyla aldığını, davacı bu marka adı altında ürün sattığını iddia etmekte ise de, Tarım Bakanlığından BIOSİDAL ürün ruhsatı alması gerektiğini, bu ürünün haşereleri öldürmek için üretilen bir ilaç olup, davacının bu konuda bir izni bulunmadığını, 5 yıl içerisinde "ARDAP" markası ile ilgili bir üretim yapamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı, "ARDAP" markasını Türkiye'de üretim yapıp satmak amacıyla aldığını, davacı bu marka adı altında ürün sattığını iddia etmekte ise de, Tarım Bakanlığından BIOSİDAL ürün ruhsatı alması gerektiğini, bu ürünün haşereleri öldürmek için üretilen bir ilaç olup, davacının bu konuda bir izni bulunmadığını, 5 yıl içerisinde "ARDAP" markası ile ilgili bir üretim yapamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın distribürütörü olduğu dava dışı firma ile yaptığı anlaşmada Ardap ibaresinin markasal kullanıma yönelik Türkiye'de kullanım için anlaşma yaptığı, Ardap ibaresinin kendine özgü bir sözcük olup daha önceden Türkiye içinde de internet üzerinde dava dışı firmanın markası olarak bilindiği, muhabbet kuşu forum sitelerinde QUİKO firmasına ait Ardap ürünlerinden söz edildiği 15 yılı aşkın uluslararası alanda Ardap markasının bilindiği, halk arasında bilinen markanın davalı tarafından bilinmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalının herhangi bir ticari faaliyetinin markaya yönelik bulunmadığı bu nedenle dava dışı firmaya ait markanın piyasadaki bilinilirliğinden faydalanarak başkasının tescil almasını engellemek için markanın kötü niyetli tescillendiği, marka üzerindeki üstün hakkın davacının distribürütörlük anlaşması imzaladığı QUİKO firmasına ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı tarafa ait 2011/47755 sayılı ARDAP markasının kötü niyetli tescil ve üstün hak sahipliği nedeniyle hükümsüzlüğüne ve TPMK’dan terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, marka hukukunda ülkesellik prensibinin geçerli olduğu, davacı tarafın TPMK nezdinde tescilli bir markası bulunmadığı gibi davalı markasının tescilinden önceki dönemde Türkiye'de davacının distribütörü olduğu dava dışı şirketin ürünlerinin ticaretinin yapıldığı hususunun ispatlanamadığı, zira bu konuda davacı tarafından sunulan deliller incelendiğinde dava dışı Quiko GMBH'nin davacı ile 16.05.2014 tarihinde gizlilik ve satış sözleşmesi imzaladığı, adı geçen firma tarafından düzenlenen ve dosyaya sunulan faturaların Türkiye'de bir müşteriye düzenlenmediği, dolayısıyla bu ürünlerin davalının marka tescilinden öncesine ait dönemde ticaretinin yapıldığını ispatlamaya yeterli olmadığı, öte yandan sunulan bu delillerin davalının marka tescilinde kötüniyetli olduğunu ispatlamaya da yeterli olmadığı, ayrıca davacı tarafça sunulan bir kısım internet ortamında yapılan yazışmaların da davacının iddialarını ispatlamaya yeterli olmadığı gözetildiğinde davacının davasının reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, buna göre davanı reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20836, Karar No: 2014/31106, Tarih: 11.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/20836 E.  ,  2014/31106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/355-2013/514

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek davalıdan kıdem-ihbar tazminatı ile sair işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı tartışmalıdır.

Davacı iş sözleşmesinin 02.02.2011 tarihinde haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürmüş; davalı ise davacının 20.01.2011-02.02.2011 tarihleri arasında geçerli bir mazereti olmaksızın ve izinsiz devamsızlık yaptığından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

Davalı tarafça, belirtilen tarihlerde devamsızlık yapıldığına dair tutanak tutulmuş ve tutanak tanıklarından ikisi tanık olarak dinletilmiştir. Tutanak tanıkları tutanak içeriklerini doğrulayarak davacının devamsızlık yaptığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle tutanak tanıklarının beyanlarından, davacının 20.01.2011 tarihinden itibaren izinsiz ve hiçbir geçerli mazereti olmaksızın devamsızlık yaptığı anlaşılmakla iş sözleşmesinin işveren tarafından feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü isabetli görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6610, Karar No: 2011/2259, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6610 E.  ,  2011/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’ ait ve idaresinde bulunan araç ile davalı ... adına kayıtlı, davalı ... idaresinde bulunan ve davalı ...’e ait ...otobüs firması adı altında çalışan otobüsün çarpıştıklarını, otobüsün müvekkiline ait işyeri ve eve çarptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ev ve işyerinde meydana gelen hasar ve işyerinin 20 gün çalışmaması nedeniyle meydana gelen kazanç kaybı toplamı olan 9.578,42 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., ... ve sigorta şirketi davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davanın evinde ve işyerinde meydana gelen 6.728,42 TL. hasar bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,375 TL. kazanç kaybının sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ..., ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 282,58 TL kalan harcın temyiz eden davalı ..., ...'ten alınmasına 15.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2563, Karar No: 2012/4088, Tarih: 10.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2563 E.  ,  2012/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.03.2011 tarih ve 83/79 sayılı hükmün Dairenin 09.12.2011 gün ve 3985/7294 sayılı ilamiyle kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davalı ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 43,90 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13172, Karar No: 2011/13354, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/13172 E.  ,  2011/13354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şereflikoçhisar Sulh Hukuk ve Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, kısıtlı adayının, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinde anneannesi ...'in ikamet ettiği, kısıtlı adayının dedesi ..., babası ... ve annesi ... ile birlikte " ... mahallesi, ... sokak, No: 11, Ş.Koçhisar" adresinde ikamet ettiği, ... İl Emniyet Müdürlüğünün 05.09.2011 günlü, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23.09.2011 günlü polis adres araştırma tutanağından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Şereflikoçhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13714, Karar No: 2014/2654, Tarih: 18.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13714 E.  ,  2014/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/73-2013/183

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili tarafından başlatılan ilamlı takibe karşı borçlu vekili, dayanak ilamın boşanma davasına ilişkin olması nedeniyle kesinleşmeden takibe konulamayacağı ve borcun ödendiği itirazlarını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, takibe konulan ilamda, ilamın şekli anlamda kesinleştiğini gösteririr şerh olmadığından bahisle takibin iptaline karar verilmesi üzerine; hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takip ve dava dosyasının incelenmesinde, alacaklı vekilinin, İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 21/09/2011 tarih ve 2010/323 Esas, 2011/569 Karar sayılı boşanma davasına ilişkin ilamına dayalı takip başlattığı, takip talebine dayanak ilam ile bu ilamın onandığına dair onama ilamı ve karar düzeltme talebinin reddine dair Yargıtay dosya sorgulama çıktısının eklendiği, ilamın altında şekli olarak kesinleşme şerhinin bulunmadığı, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere dayanak ilamın, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 19.09.2012 tarih, 2012/2599 Esas, 2012/21675 Karar sayılı kararıyla onandığı, 30.01.2013 tarihi, 2012/27455 Esas, 2013/2429 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği görülmektedir. Mahkemece dosya arasına alınan dayanak ilamda 30.01.2013 tarihinde kesinleştiğine dair 22.02.2013 tarihli kesinleşme şerhinin işlendiği, şikayete konu takibin ise 20.02.2013 tarihinde başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay'ın onama kararına karşı başvurulan karar düzeltme talebinin reddi halinde ret tarihinde onanan mahkeme kararı kesinleşir. Mahkemece ilama kesinleşme şerhinin işlenilmesi ilamın kesinleşmiş sayılması için koşul değildir.

O halde dayanak ilam karar düzeltme isteminin ret tarihi olan 30.01.2013 tarihinde kesinleştiğinden, bu tarihten sonra yapılan icra takibinde Yasa'ya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

Bu durumda Mahkemece, takip dayanağı ilamın kesinleşmeden takibe konulamayacağı yönündeki şikayetin reddi ile diğer şikayet nedeni incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir

O halde dayanak ilam karar düzeltme isteminin ret tarihi olan 30.01.2013 tarihinde kesinleştiğinden, bu tarihten sonra yapılan icra takibinde Yasa'ya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

Bu durumda Mahkemece, takip dayanağı ilamın kesinleşmeden takibe konulamayacağı yönündeki şikayetin reddi ile diğer şikayet nedeni incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.