muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19607, Karar No: 2017/7421, Tarih: 31.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/19607 E.  ,  2017/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1997 Yılı Kasım-01.10.2008 tarihleri arası 5510 sayılı Yasanın 4/I-b madde kapsamındaki (1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur) sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Aynı şekilde, 5510 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 01.10.2008 tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş; aynı maddede, Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara, 04.10.2000-01.10.2008 tarihleri arasında vergiye kayıtlı oldukları süreyi borçlanma imkanı getirmiştir.

Geçici 8. maddesinde belirtilen "yazılı başvuru" şartı, şekil şartı olmayıp; sigortalının, 01.10.2008 tarihi öncesi döneme ilişkin vergiye kayıtlı olduğu süreyi, yasada belirtilen 6 aylık sürede, Kurum'a başvurarak veya borçlanmaya ilişkin prim ödeyerek, borçlanma iradesini ortaya koyması, yasadan yararlanmak için yeterli sayılmalıdır. Anılan yasada belirtilen 6 aylık sürenin geçmesinden sonra, 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin sürenin, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Kurumca, 2013 yılındaki başvuru üzerine 01.10.2008 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya göre zorunlu sigortalı olarak tescili yapılan davacının, kanunda belirtilen 1 yıllık ve 6 aylık sürede borçlanma iradesini ortaya koyacak şekilde Kuruma başvurusunun veya borçlanma tutarına ilişkin prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmakla, anılan 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın geçici 8. maddeleri uyarınca istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15557, Karar No: 2010/20639, Tarih: 14.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/15557 E.  ,  2010/20639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı silahla yaşamı tehlikeye sokacak şekilde kasten yaralama suçu için 5237 sayılı yasanın 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son. maddelerinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4475, Karar No: 2007/4238, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4475 E.  ,  2007/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 1097 ada 6 parsel sayılı 10584.11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu parselin tarım arazisi olduğu, davalı yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece davaya konu taşınmazın çevresinde dere olmasına rağmen jeolog bilirkişiden ve 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği hakkında rapor alınmamış, taşınmazın davalı tarafından ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı ve tasarrufun hangi tarihte başlayıp ne şekilde sürdürüldüğü hususları da yeterince incelenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu taraflarca bildirilecek tanıklar huzuruyla taşınmaz başında keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yansız yerel bilirkişiler ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden ne suretle intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı, taşınmazın aktif ırmak yatağı olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, taşınmazın niteliğiyle ilgili olarak 3 kişilik uzman ziraat mühendisi kurulundan ve jeolog bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, Hazine’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 6.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13772, Karar No: 2015/19454, Tarih: 02.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13772 E.  ,  2015/19454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.03.2015 gün ve 695/227 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

... A R A R

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı 737 parsel sayılı taşınmazın 1.113,17 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiş, bilirkişi raporlarının sunulmasından sonra talebini 4.794,48 m2 olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 737 parsel sayılı taşınmazın 4.794,48 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3 jeoloji mühendisi ve 2 teknik bilirkişiden oluşan bilirkişi heyeti ile dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmış, dosyaya sunulan 17.11.2014 havale tarihli jeolog bilirkişi kurulu raporunda, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisine göre dava konusu taşınmazın 4.794,48 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirtilmiş, bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Gerek jeolog bilirkişi kurulu raporunda gerekse de teknik bilirkişi raporunda Bakanlık tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır. Ancak Bakanlık tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi ile keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisinin çakışmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Diğer yandan Kadastro Müdürlüğü'nün 14.05.2012 tarihli cevabi yazısında, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede bazı parseller yönünden zemin ile kadastro paftası arasında farklılık bulunduğu, bu nedenle yenileme kadastrosunun yapılacağı belirtilmiştir. Keşfe katılan teknik bilirkişiler raporlarında dava konusu taşınmazın zemini ile kadastro paftasının uyumlu olup olmadığı konusunda bir değerlendirme yapmamışlardır. Mahkemece, yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; aynı bilirkişilerle yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, bilirkişilerden alınacak ek raporla eksikliğin giderilmeye çalışılması; yukarıda anılan eksikliklerin bu şekilde giderilememesi halinde ise önceki bilirkişilerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ... mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, dava konusu taşınmazın kadastro paftası ile zemininin birbiriyle uyumlu olup olmadığının teknik bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmesi, farklı olması halinde yenileme kadastrosunun dikkate alınması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4424, Karar No: 2022/5704, Tarih: 15.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4424 E.  ,  2022/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ölen ...'in tedavi amacıyla . Devlet Hastanesine gittiği, burada sistoskapı işlemi için ameliyathaneye alındığı, ameliyat öncesi hastanede anestezi uzmanı olarak görev yapmakta olan sanık ... tarafından teknisyen dinlenme odasındaki diğer sanık ... tarafından başka bir hasta için hazırlanmış olan ancak üzerinde herhangi bir açıklayıcı ibare bulunmayan izotanıki isimli serum torbasını alarak ameliyathaneye getirdiği, aynı hastanede anestezi uzmanı doktor olarak görev yapmakta olan ve haklarında verilen beraat kararları kesinleşen sanık . ...'ın başka bir hasta için hazırlanmış olan serumu ...'e bağladığı, sanık. tarafından da ...'in ameliyat edildiği sırada, kalp ritim bozukluğunun başlaması üzerine ambulansla . Tıp Fakültesine sevk edildiği, ancak tedavi gördüğü hastanede öldüğü, yapılan otopsi sonucunda yüksek dozda lokal anestezik maddenin damar yoluyla verilmesi ile etken maddenin kalp ve solunum sistemi üzerinde ki baskılayıcı etkisinden kaynaklanan kalp ve solunum durması sonucu ...'in öldüğünün tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunun 20/03/2014 tarihli raporuna göre, anestezi teknisyenleri sanıklar ... ve ...'nin kusurlu oldukları buna göre, sanık ...'nin içine marcain adlı ilacı koyarak hazırladığı serumların üzerine mutlak surette etiketinin yapıştırarak ilacın ne olduğunu ve dozunu yazması, denetimsiz bırakmaması gerektiği halde ameliyathane bölümünde dinlenme odası olarak kullanılan yerde üzerine etiket koymadan ilaçlı serumu denetimsiz olarak bırakmasının kusurlu olduğu ...'ın ise ameliyathanede serum bulamaması üzerine açılmamış serumu depodan ya da bir başka ameliyathane odasından temin etmesi gerekirken, dinlenme odasında yer alan serumu getirmesinin tıbben uygun olmaması nedeniyle kusurlu olduğunun belirlendiği anlaşılarak yapılan incelemede; Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.Bozma ilamına fiilen uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin sanığın olayda kusurunun olmadığına, ceza tayini açısından alt sınırdan uzaklaşılmasının fahiş ve bariz bir hata olup, hukuka aykırılık teşkil ettiğine, bir kısım sanıkların beraat edip sanığın cezalandırılmasının hakkaniyete uygun olmadığına, hükme esas alınan 20/03/2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurul tarafından tanzim edilen raporun açıklama kısımları ile sonuç kısmı birbiriyle çelişmekte olup, tanzim edilen raporun hukuka aykırı olduğuna, illiyet bağı konusunun gözardı edildiğine; sanık ..

... müdafinin olayda sorumluluğunun olmadığına, serumları hazırladıktan sonra doktor sanık Alper Tunga’ya televizyon dolabına bıraktığına yönelik haber verdiğine, bu yüzden sorumluluğun ortadan kalktığına, sanıkların kusur durumu dikkate alınmadan, cezalar bireyselleştirilmeden karar verildiğine, sanığın lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına; katılanlar vekilinin 20/03/2014 tarihli ATK raporu ve bu raporu hükme esas alan yerel mahkeme kararının hatalı olduğuna, cezaların yetersiz olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3047, Karar No: 2021/3463, Tarih: 08.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3047 E.  ,  2021/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.03.2018 tarih ve 2014/1403 E. - 2018/284 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.05.2019 tarih ve 2018/1115 E. - 2019/763 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ticari ilişkisi olduğu Engin Group Consarcıum S.A. aleyhine icra takibine giriştiğini, ancak kötü niyetle Engin Grup İnşaat A.Ş. ibaresini ekleyip ve sanki her iki unvan aynı firmanınmış gibi bir imaj yaratmaya çalıştıklarını, 28.11.2014 tarihinde şirkete hacze gelindiğinde takibe ve usulsüz tebliğe muttali olunduğunu, davacı şirketin davalıya borcunun bulunmadığının tespiti ile takibin davacı şirket yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Engin Grup İnşaat A.Ş. ile Engin Group Consarcium S.A.'nın ortaklarının aynı kişiler olduğunu, meşgul oldukları işlerin de aynı iş olduğunu, yönetim kurulu başkanlarının da aynı kişi, hatta avukatlarının da aynı kişi olduğunu, iki firmanın da Engin Kale’nin sahip olduğu grup firmaları olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takibe konu cari hesap ekstresinin incelenmesinde; cari hesabın davalı ile EGC S.A. arasındaki cari hesap ekstresi olduğu, davacı ile davalı arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığının tespit edilmiş olması, davacı defter ve belgelerinde yaptırılan incelemede; Engin Grup Consorcium S.A. ile herhangi bir ticari ilişki ve para transferi olduğuna dair tespitin bulunmaması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasını icap ettiren vakaların birer istisna olduğu, her somut olayda yapılacak inceleme sonucunda kanuna karşı hile veya sözleşmeden doğan yükümlülüklerden kaçınma gibi durumların varlığı tespit edildiği takdirde tüzel kişiliğin nazara alınmasının TMK'nın 2. maddesine dayanılarak uygulanabileceği, davacının dava konusu mal satışıyla ilgisi bulunmadığı gerek davalının gerekse davacının defter ve kayıtlarıyla sabit olduğu, davacı ile organik bağı olduğu ileri sürelen dava dışı Engin Group Consorcium S.A. arasında da ticari ilişki, para alış veriş ilişkisi bulunmadığının tespit olunduğu, davacı ile dava dışı Engin Group Consorcium S.A. ayrı tüzel kişiliklere sahip şirketler olduğu, somut olayda perdenin aralanması teorisinin uygulanması gerektiğine dair bir durum söz konusu olmayıp, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.596,67 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.