muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26462, Karar No: 2022/92, Tarih: 10.01.2022

14.06.2007 tarih, 26552 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. Fıkrasında; "Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı

kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.)... Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir." hükümleri yer almaktadır.

Buna göre beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararları kesin olup ancak; İtiraz Hakem Heyetlerince kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir.

Eldeki dosyada; ıslah edilen ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükmedilen miktar 4.633,80 TL olup, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemi tarafından verilen karar kesin niteliktedir.

Bu nedenle, Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalının temyizi yönünden vermiş olduğu "temyiz talebinin reddine" ilişkin 26/10/2021 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun olup, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek kararın temyizine ilişkin temyiz itirazının reddi ile EK KARARIN ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2407, Karar No: 2022/10790, Tarih: 26.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2407 E.  ,  2022/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çekerek Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden davalılar vekillerinin istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; davacı ...'in 07/11/2014 tarihinde davalılardan ...'a ait düğün eğlencesinde meydana gelen havai fişek patlaması sonucunda ağır yaralandığını ve gözünde görme kaybı oluştuğunu, bu durumdan davalı düğün sahibi ve düğün eğlencesi için havai fişek patlatmakla görevli diğer davalı ...’in birlikte sorumlu olduğunu belirterek uğranılan maddi ve manevi zararlarının davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, olayda kusurları olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; meydana gelen zararda davalıların kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalılar vekillerince istinafa başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu olayın işleniş biçimi, olay tarihi, davacı ...'in olay tarihindeki yaşı, yaralanmasının mahiyeti ve %32,3 oranında sürekli maluliyeti bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerince istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı Dursun Özübek vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge

Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 15.979,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 26/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18459, Karar No: 2019/16477, Tarih: 17.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/18459 E.  ,  2019/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin bünyesinde, 20.08.2008-21.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, gece bekçi, gündüz site görevlisi olarak hizmet verdiğini, çalıştığı döneme ait fazla mesai ücretleri, yıllık izin ücretleri, hafta sonu çalışma ücretleri, dini-milli bayram ve resmi tatil günü ücretleri ödenmediği gibi maaşlarının da ciddi bir kısmının ödenmediğini, iş akdine davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, dini ve milli bayram çalışma alacağı ile ödenmeyen 8 aylık ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı kooperatifin ikametgahının ...’de olduğundan yetki itirazları olduğunu, davanın hukuka ve yasalara aykırı olduğunu, iş akdinin haksız ve keyfi olarak değil davacının kusurlu davranışları sebebiyle kooperatif yöneticileri ve davacının imzası ile karşılıklı olarak anlaşmak suretiyle son verildiğini ve davacının herhangi bir alacağının bulunmadığından bahisle davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanılan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre, hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, davacı davalı kooperatife ait sitede gece bekçilik gündüz ise site görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmesine haksız olarak son verildiğini iddia etmiş, davalı ise feshin haklı nedene dayandığını ve davacının iddia ettiği şekilde fazla mesai yapmadığını, kışın site sakinlerinin azalması nedeni ile fazla çalışma yapılmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında dinlenilen davacı tanıkları,davacının çalışma saatleri konusunda herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Davalı tanıkları ise davacının bekçilik yapmadığını, 08:30-17:00 arası çalıştığını ifade etmişlerdir. Buna rağmen hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 7 günü 11 saat çalıştığı varsayımına dayalı olarak hesaplama yapılmıştır. Mahkemece bilirkişi raporuna dayalı olarak bir kısım alacak taleplerinin kabulü hakkında karar verilmiş ise de varılan sonuç, tarafların iddia ve savunmaları ve dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Mahkemece yapılması gereken iş, mahahallinde keşif yapılarak, davalı sitenin büyüklüğü, gece güvenliğinin nasıl sağlandığı, güvenlik kamerasının bulunup bulunmadığı, davacının evi ve işyerinin aynı alanda olup olmadığı, malikler ve/veya site sakinlerinin hangi tarihlerde geldiği, sitede ikamet edenlerin sayısının yaz ve kış aylarında farklılık gösterip göstermediği hususları tespit edilip, çalışma şeklinin yaz ve kış aylarında değişip değişmediğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra, gerektiğinde tanıkların da yeniden beyanlarının alınması suretiyle tüm deliller bir arada değerlendirelerek davacının çalışma saatlerinin belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden, varsayıma dayalı olarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre davacı lehine 19,33 TL ücret alacağına hükmedilmiş olmakla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda ödenmeyen ücret alacağı tutarının toplam brüt 15.387,88 TL olduğu belirlenmiş, ek raporda brüt 4.402,31 TL ücret alacağı tespit edilmiş, davacı tarafından da net 10.669,96 TL ücret alacağının tahsili konusunda ıslah talebinde bulunulmuştur. Buna rağmen Mahkemece bu konuda herhangi bir gerekçeye yer verilmeden ve talebin ne şekilde 19,33 TL olarak hüküm altına alındığı açıklığa kavuşturulmadan dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde net 19,33 TL bakiye ücret alacağı kabulüne karar verilmiş olması ayrı bir bozma sebebidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10282, Karar No: 2010/10781, Tarih: 07.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/10282 E.  ,  2010/10781 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi gereğince sanık hakkında defterdarlık mütalaası alınmadan açılan davada yargılamanın durdurulmasına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2008 tarihli ve esas, sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2009 tarihli ve değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

16/05/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler idaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili imzalı 24/04/2007 tarihli, 8470 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16.06.2009 gün ve sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 30.06.2009 gün ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nun “kanun yararına bozma” başlıklı 309. maddesinin (1) numaralı fıkrası “Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir”, ikinci fıkrası ise “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir” hükmünü taşımaktadır.

Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 gün ve esas, sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2009 gün ve 2009/27 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istemli Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.06.2009 gün ve 32755 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2009 gün ve2 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 26.02.2010 gün ve esas, sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak düzenlenen 20.03.2007 gün ve 2007-434-6 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) Raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 24.04.2007 gün ve 8470 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili sıfatıyla mütalaada bulunan’ın 24.04.2007 tarihi itibariyle Denetim Grup Müdürü veya vekili olarak görevlendirildiğine ilişkin belge aslı veya onaylı sureti ile aynı Başkanlığın 20.02.2009 gün ve 03870 sayılı yazısı ekinde olduğu bildirildiği halde dosyada mevcut bulunmayan yetki devrine ilişkin 11.09.2008 gün ve sayılı yazının eklenerek, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelemesi yapılmak amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Dosya eksikliğin ikmali ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.06.2010 gün ve 36153 sayılı yazısı ekinde gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2010 havale tarihli derkenar yazısı ile Dairemize sunulmuş olup; yapılan incelemede, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün anılan kanun yararına bozma isteminin dosya içerisinde mevcut olmadığı, dosyanın bu haliyle CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemini incelemeye elverişli bulunmadığı anlaşılmakla, anılan eksikliğin giderilip, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelenmesi yapılmak amacıyla iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2761, Karar No: 2020/2133, Tarih: 22.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/2761 E.  ,  2020/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Köy İşleri Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/01/2000 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen10/10/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 07/09/2015 gün, 2014/11875 esas ve 2015/9489 karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının yeniden bilirkişi raporu alınmak üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararının ardından, mahkemesince dosyanın yeni esasa kaydedilerek yargılamaya devam edildiği aşamada, dava dışı ... adlı şahsın başvurusu üzerine kendisine gerekçeli karar tebliği yapılmış ve vekili tarafından yerel mahkeme ilamı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı vekili tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2000/16 esas sayılı dosyasına verilen dava dilekçesinde davalı olarak ... adının yazıldığı, tüm yazışmalarda ve bilirkişi raporunda davalı ... ismine yer verildiği, mahkeme gerekçeli kararının ... ismine tebliğe çıkartıldığı ve kurum yetkilisi imzasına tebliğ edildiği, şahsa bizzat tebliğ edilmediği; Dairemiz bozma ilamı üzerine ... adlı şahsın mahkemeye başvurarak yargılama süresince ... olarak bahsi geçen davalının aslında kendisi olduğunu iddia etmesinin ardından, yargılama durdurularak ...’a gerekçeli karar tebliğ edilmesi üzerine de yerel mahkeme ilamını ... vekilinin temyiz ettiği, davacı vekilinin ...’un temyiz dilekçesine cevap verirken “...temyize konu davada Bakanlığımızı temsilen muhakemat müdürlüğünde hazine vekilince 27/01/2000 havale tarihli dilekçe ile açılan dava diğer davalılarla birlikte ...'a karşı açılmıştır. Kararı ... temyiz etmişse de böyle bir davalı yoktur, taraf ehliyeti de yoktur şeklinde...” beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Dairemizce, davalının gerçek kimliğinin belirlenmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine de Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ... İl Müdürlüğü’nün mahkemeye göndermiş olduğu cevabi yazısında “... diye bir personelimiz yok, ... ise 23/12/1999 tarihinde il müdürlüğümüzde ziraat teknisyeni olarak çalıştı, 20/06/2000 tarihinde ise ... İl Tarım Müdürlüğüne naklen atandı...” şeklinde bildirimde bulunulduğu, davacı vekilinin ise bu defa “... dava dilekçemizde ... ismi sehven yazılmış, sonrasında da yargılama boyunca davalı ismi sehven ... olarak devam etmiştir” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Şu halde; mahkemece yukarıda özetlenen süreç de gözetilerek davalı kimliği üzerinde oluşan tereddüdün giderilmesi için ... ve ...’un aynı kişiler olup olmadığının net olarak belirlenmesi ardından gerçek davalının ... olduğunun anlaşılması halinde, ...’a dava dilekçesi tebliğ edilerek, adı geçen davalıya hukuki dinlenilme hakkı sağlanmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA , bozma nedenine göre diğer itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42211, Karar No: 2022/5160, Tarih: 28.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42211 E.  ,  2022/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

A) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

Sanıklara yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

1-Sanıklar ... ve ... yönünden; ilk derece mahkemesi tarafından “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş ise de; bu hükmün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bakımından ise CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılması ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

2-Sanık ... yönünden; sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 25.08.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.