muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30810, Karar No: 2019/6487, Tarih: 21.03.2019

3-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacakları olmak üzere toplam 4 kalem alacak için ayrıştırma yapmadan 500,00 TL talep etmiştir. Bilirkişi raporundan sonra ıslah yoluyla taleplerini artırırken, 1. ıslah dilekçesinde; dava dilekçesinde talep ettiği ihbar tazminatı ve izin ücreti taleplerini hiç katmadan, adeta bu alacakları hiç talep etmemiş gibi, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını bilirkişinin hesapladığı tutarlara göre ıslah yoluyla artırmıştır. (Davacı ihbar tazminatını ise yukarıdaki bozma ilamında açıklandığı üzere 2. ıslah talebiyle artırmış, izin ücreti talebi hiç ıslaha konu edilmemiştir). Ancak davacı ıslah harcını dava dilekçesindeki toplam miktar ile ıslahen istediği toplam miktarın farkı üzerinden yatırdığı için, sonuç olarak ıslahı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti için istenen miktar kadar eksik olmuş diğer taraftanda bu alacaklar için istenen miktar belli olmadığından eksik miktarın tespiti imkansız hale gelmiştir.

Mahkemece bu hatalı işlemlere müdahale edilmemiştir. Gelinen aşamada mahkemece yapılacak iş, davacının dava dilekçesinde toplam istediği 500,00 TL’yi 4 kalem alacağa eşit dağıtarak, dava dilekçesi ile her bir kalem alacak için 125,00’er TL talep edildiğini kabul etmektir. Sonrasında ıslah harcı yatırırken ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talepleri için istenen 250,00 TL gözardı edildiğinden, toplamda ıslah harcı 250,00 TL için eksik yatırılmış olup, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve ... K. sayılı kararına göre, bozma sonrası ıslah yapılamayacağından artık bu eksikliğin ikmali imkanıda bulunmamaktadır. Islah harcı 250,00 TL için eksik olduğundan 250,00 TL eksik harç diğer artırılan 2 kalem alacağa bölüştürülüp tekabül eden miktar kadar ıslahın eksik olduğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak davacının dava ve ıslah dilekçesi ile; ihbar tazminatı için 125,00 TL, kıdem tazminatı için 3.376,97 TL, yıllık izin ücreti için 125,00 TL, fazla mesai ücreti için 26.345,80 TL talep ettiği kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Davacı dava dilekçesinde; işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, bu iddiasını ispat amacıylada tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıklarının davalı işverene karşı aynı konuda dava açtıkları anlaşıldığından, husumetli tanık beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekmektedir. Davacı tarafından fazla mesai iddiasını ispata yarar, husumetli tanık beyanları dışında başkaca delil sunulmadığından, ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü isabetsizdir.

5-Davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, ihbar tazminatının yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, 125,00 TL olarak kabulüyle bu tutara dava tarihinden itibaren, fazla mesai ücretinin 125,00 TL‘sine dava tarihinden, bakiye kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmeside bir diğer bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4336, Karar No: 2017/10036, Tarih: 23.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4336 E.  ,  2017/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu yerde bulunan fındık ocağı ve meyve fidanlarının müsaderesi hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Suç zabıt tutanağı ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, sanığın ağaç kesme eylemini, 2007 yılı Ekim-Kasım aylarında gerçekleştirdiğinin anlaşılması ve suç tarihi itibariyle işlenen ağaç kesme suçunun, açma suçunun unsurunu oluşturması nedeniyle, sanık hakkında sadece açma suçundan hüküm kurulması gerekirken, ayrıca ağaç kesme suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9669, Karar No: 2022/12271, Tarih: 24.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9669 E.  ,  2022/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 26.05.2022 tarih ve 2022/1592 E. - 2022/1672 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 26.05.2022 tarih ve 2022/1592 E. - 2022/1672 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 08.02.2022 tarih ve 2021/1104 E. - 2022/261 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ yüzde onu” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5 ‘ i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1732, Karar No: 2024/8408, Tarih: 06.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1732 E.  ,  2024/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/1104 Esas, 2012/872 Karar

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun 6.Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2012 tarihli ve 2011/1104 Esas, 2012/872 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğrudan hükmolunan 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın miktar ve nevi itibariyle aynı tarihte kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.04.2023 arihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.052023 tarihli ve KYB-2023/44857 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

“ ...Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30/03/2022 tarihli ve 2021/2999 esas, 2022/5297 karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suça konu bıçağın, kasten yaralama suçunda kullanıldığının Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/06/2012 tarihli ve 2011/1104 esas, 2012/872 sayılı kararıyla sabit olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçunda aynı bıçağın kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle, sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi, hükümlüden ele geçirilen ve 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan suça konu ekmek bıçağının kasten yaralama suçunun işlenmesi esnasında kullanıldığı ve hükümlünün kasten yaralama suçundan da mahkum olduğunun anlaşılması karşısında "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Samsun 6.Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.06.2012 tarihli ve 2011/1104 esas, 2012/872 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükümlünün 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan CEZASININ KALDIRILMASINA, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine" hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/545, Karar No: 2010/730, Tarih: 24.06.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/545 E.  ,  2010/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Zonguldak 1.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 25.3.2010 gün, 2009/9365-2660 sayılı, 3.Hukuk Dairesinin 27.10.2009 gün, 17450-17023 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, davacı ... şirketine endüstriyel Yangın Sigorta Paket Poliçesi ile sigortalı aydınlatma direğinde meydana gelen hasar bedelinin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11618, Karar No: 2015/13465, Tarih: 23.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11618 E.  ,  2015/13465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GERZE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2012/262-2014/305

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...................'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları “Ramazan Demir”in 430, 451, 548, 551, 552, 559, 577, 570, 615, 626, 633 ve 642 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını dava dışı Z.......... U......'a satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, daha sonra kardeşleri olan davalı N.. D..'in Zi...... U..........'dan taşınmazları tekrar satın aldığını, davalı N.. D..'in, muris R....... D........i adına kayıtlı taşınmaz olması halinde yaşlılık aylığından yararlanamazsın şeklinde yaşlığı ve akıl zayıflığından da yararlanarak iradesini fesada uğratıp dava dışı Z...... U....... isimli şahsa temlik ettirdiğini, murisin gerçek amacının satış olmayıp mirastan mal kaçırmaya yönelik bağışlama olduğunu, taşınmazların satış tarihlerindeki gerçek değerleri ile tapuda gösterilen satış değerleri arasında önemli ölçüde oransızlık bulunduğunu ileri sürerek, davalı N.. D.. adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Nevzat, temlikin muvazaalı olmadığını, çekişmeli taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; devir işlemlerinin muvazaalı olduğuna dair kanaat uyandıracak bir delil elde edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 451 ve 615 sayılı parseller dışındaki 10 adet taşınmazda davalı Nevzat'ın 1/4 ve 1/8 payının bulunduğu ancak bu taşınmazların murisle ilgisini gösterir kayıtların dosyaya getirtilmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece anılan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, öncelikle muris Ramazan'ın mirasçılık belgesinin istenmesi, çekişme konusu taşınmazların murisle ilgisini gösterir tedavüllü tapu kayıtlarının getirtilmesi, davacıların iddia ettikleri gibi taşınmazların muris tarafından Zihni'ye satılıp satılmadığının saptanması, muris tarafından Zihni'ye satıldı ise o tarihten itibaren taşınmazların kimin kullanımında olduğunun belirlenmesi, yerinde keşif yapılarak Zihni'ye ve davalı Nevzat'a satış yapıldığı tarihteki gerçek bedellerinin belirlenmesi, tanıklar yeniden çağrılarak yukarıdaki ilkeler uyarınca dinlenmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirildikten sonra murisin gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açılanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.