muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9530, Karar No: 2020/11924, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/9530 E.  ,  2020/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Finike Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2018 tarihli ve 2018/1022 soruşturma, 2018/127 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Finike Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/12/2019 tarihli ve 2018/141619 soruşturma, 2019/15447 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, Finike Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2019 tarihli ve 2019/1392 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/08/2020 gün ve 94660652-105-07-7745-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 gün ve 2020/75201 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından farklı zamanlarda yatırılan paranın 33.500,00 Türk liralık kısmının Garanti Bankası İstanbul ili Çengelköy şubesinden çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Finike Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa Finike Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin; bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Finike Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği, bu yüzden Finike Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tekrar verilen (3. kez) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Finike Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerektiği,

Kabule göre de; somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından farklı zamanlarda yatırılan paranın 33.500,00 Türk liralık kısmının Garanti Bankası İstanbul ili Çengelköy şubesinden çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı nazara alındığında; kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/2019 tarihli ve 2019/1392 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5018, Karar No: 2018/1356, Tarih: 27.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5018 E.  ,  2018/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili nezdinde kara nakil vasıtaları sigorta poliçesi ile sigortalı aracın neden olduğu zarar nedeniyle müvekkili aleyhine takip yapıldığını, ancak müvekkilinin borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık süre içinde yenilenmemiş olması gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairenin 01.03.2012 tarih 2011/2786 E. 2012/2467 K. sayılı ilamı ile, kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda; davacı vekilinin mazeretinin bulunmaması nedeni ile davasının 6100 sayılı HMK.nın 320/4. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, ilamsız icra takibine konu edilen borçla ilgili menfi tespit davası olup Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken açılmıştır.Bozma öncesindeki yargılama aşamasında, dava 10.12.2009 ve 16.9.2010 tarihlerinde iki kez takipsiz bırakılma sonucunda işlemden kaldırılmış olup, üç ay içinde yenilenmemiş olması nedeniyle mahkemece verilen açılmamış sayılma kararı Dairenin 01.03.2012 tarih 2011/2786 E. 2012/2467 K. sayılı ilamı ile; davacı vekili tarafından 17.6.2010 tarihli celse için mazeret beyanında bulunulmuş olduğu, mahkemece, mazeret beyanının kabulü ile duruşma gününün tebliğine karar verildiği, son celsede davacı vekili katılmadığı için davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olduğu, duruşma tutanağında davacı vekiline duruşma gününün tebliğ edildiğinin belirtilmediği gibi tebligatın da dosyada yer almadığı, duruşma günü bildirilmediği halde davanın işlemden kaldırılmasının HUMK'nun 409.maddesine aykırı olduğu, ayrıca davacı vekilinin davanın işlemden kaldırıldığı 16.09.2010 tarihli son celseden sonra süresi içinde 5.10.2010 havale tarihli dilekçe ile süresi içinde yenileme talebinde de bulunduğu, gerekçeleri ile bozulmuştur. Bu durumda bozma öncesindeki yargılama aşamasında 16.09.2010 tarihli işlemden kaldırılma kararının usule uygun olmadığı ve davanın 10.12.2009 tarihinde bir kez takipsiz bırakılmış olduğunun kabulü gerektiği açıktır.

Bozma sonrası yapılan yargılamada ise, mahkemece, davacı vekilinin 13.4.2017 tarihli celseye mazeret bildirmediği halde katılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 150/6. ve 320/4. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Uyuşmazlık, davada 6100 sayılı HMK hükümlerinin mi, yoksa 1086 sayılı HUMK hükümlerinin mi uygulanacağı noktasındadır.6100 sayılı HMK'nun zaman bakımından uygulanma başlıklı 448. maddesi "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" hükmünü içermektedir. Buna göre somut olayda 1086 sayılı HUMK'un yürürlükte olduğu dönemde Yasanın 409/1 bendi bakımından tamamlanmış bir işlem sözkonusu olduğundan 6100 sayılı Yasanın uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Öte yandan dosyanın ilk defa işlemden kaldırılmasına karar verildiği tarih olan 10.12.2009 tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nun 409. maddesine göre, davacının, dosyayı bir defadan fazla takipsiz bırakması halinde açılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda kazanılmış hakkı bulunduğu, her ne kadar usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı söz konusu ise de; hukuka güven ilkesinin bir sonucu olarak davacının ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı kuralının, HMK'nın yürürlük tarihi olan 01.10.2011 tarihinden önce bir kez işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyalar için 6100 sayılı HMK'nun yürürlük döneminde de uygulanması gerektiğinin kabulü gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/17-1629 Esas ve 2012/21-1698 Karar; 2012/21-1698 Esas 2013/779 Karar sayılı kararları da bu yöndedir.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesi; “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.Oturum gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde, gün tespit ettirilmemiş ise, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle birinci fıkra hükmü uygulanır.Yukarıdaki fıkralar hükmü gereğince dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağrı kâğıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur.Dava dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenilenirse yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz.İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” hükmünü içermektedir.Yukarıda açıklanan nedenlerle, 01.10

.İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” hükmünü içermektedir.Yukarıda açıklanan nedenlerle, 01.10.2011 tarihinden önce 10.12.2009 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verilen dava bakımından, henüz 6100 Sayılı Yasa yürürlükte olmadığından, yazılı şekilde karar verilmesinin mümkün olmadığı, 13.04.2017 tarihli celsede gelmeyen davacı hakkında dosyayı işlemden kaldırmak ve şayet davacı vekili tarafından gerekli usuli işlemler gerçekleştirilirse yargılamaya devam edilmek gerekirken, henüz koşulları oluşmadığı halde, 6100 sayılı HMK'nın 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13859, Karar No: 2011/15674, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/13859 E.  ,  2011/15674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.11.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, eserin ayıplı meydana getirildiğini, davacının boyadığı ipliklerin satılmasını takiben kendisine alıcı tarafından reklamasyon faturası gönderildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında bir eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu tartışmalı değildir. Bu sözleşmeye göre davacı yüklenici, davalının gönderdiği iplikleri boyayarak ona teslim edecektir.

Eser sözleşmelerinde yüklenicinin temel borcu, sözleşmeye, fenne ve amacına uygun bir eser meydana getirmek ve bunu iş sahibine teslim etmektir. Bir sözleşmede edimin yerine getirildiğinden söz edebilmek için borçlanılan eda ile (eseri meydana getirme borcu), fiilen yerine getirilenin sadece söze bakılarak değil, amacı itibariyle birbirine uyması gerekir. Sözleşmede beklenen amaca ulaşılamaması ya da bu amacın tehlikeye düşmesi durumunda edanın (eserin) varlığından söz edilemez. Bu da kendini daha çok ayıp ve eksiklik olarak gösterir.

Eserdeki ayıp, sözleşmede üzerinde anlaşılan (yüklenicinin esere ilişkin olarak zikrettiği) niteliklerin veya dürüstlük kuralları gereğince bulunması gereken lüzumlu niteliklerin meydana getirilen eserde bulunmamasıdır. Başka

bir ifadeyle, eserde sözleşme ve dürüstlük kurallarına göre olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki fark ayıptır. Açık ayıp, eserin iş sahibine teslimi anında kolaylıkla görülebilen ayıplardır. Buna karşılık gizli ayıp, eserin tesliminden sonra ve kullanımı sırasında kendini gösteren ayıp türüdür.

Eserin ayıplı olması halinde, ayıbın niteliğine göre iş sahibinin ya Borçlar Kanununun 359. veya 362.maddelerindeki yükümlülükleri yerine getirmesi gerekir. Buna da iş sahibinin ayıp ihbarında bulunması denir. Borçlar Kanununun 362.maddesine göre eserin, açıkça veya örtülü biçimde kabulünü takiben yüklenici her türlü sorumluluktan kurtulur. Fakat, yüklenicinin kasten sakladığı usulü dairesinde yapılan muayenede görülemeyecek olan kusurlar hakkındaki sorumluluğu devam eder. Eğer iş sahibi, kanunen tayin oluna muayene ve ihbar mükellefiyetini yerine getirmezse, eser zımnen kabul edilmiş sayılır. Ancak, eserdeki kusur sonradan meydana çıkarsa iş sahibi bunu öğrenir öğrenmez keyfiyeti yükleniciye haber vermeye mecburdur.

Eserdeki ayıp ve ayıp ihbarı hakkındaki bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalının iplikleri partiler halinde davacıya boyanmak üzere gönderdiği, bunların boyandıktan sonra davalı iş sahibine iade edildiği anlaşılmaktadır. Davalı iş sahibinin, dava dışı Dimeks Ltd.Şti. reklamasyon faturasını 10.08.2009 tarihinde göndermiş, davalı da durumu TMMOB Bursa Şubesi’ne bildirerek eserin muayenesini yaptırmış, ayıbı bu şekilde öğrenmiştir.

Olayların bu akışına göre mahkemece yapılması gereken iş, eserdeki ayıpların gizli ayıp olduğu kabul edilerek işin mahiyetine göre davalı iş sahibinin makul bir süre içerisinde davacıya ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı konusunda tekstil boyama konusunda uzman bir bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak, ayıp ihbarı makul süre içerisinde yapılmışsa davalının Borçlar Kanununun 360.maddesindeki seçeneklerden hangisine hak kazandığını tespit ettirmek, aksinin saptanması halinde davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı şekilde kabulü doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5231, Karar No: 2018/10635, Tarih: 04.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5231 E.  ,  2018/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 25/12/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Aralık ayına ait 35.689,81 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu vekili süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile; takibe dayanak herhangi bir belgenin icra dosyasına eklenmediği, takip alacaklısına herhangi bir borçlarının bulunmadığını belirterek borca itiraz etmiştir.

İİK.nın 68. maddesinde “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde ilamsız takip yapılamaz.”İİK.nın 269/2 maddesinde '' borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır '', İİK.nın 269/b maddesinde de “Borçlu itirazında kira akdini ve varsa mukavelenamede kendisine izafe olunan imzayı reddettiği takdirde alacaklı; noterlikçe re’sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş bir mukavelenameye istinat ediyorsa merciden itirazın kaldırılmasını ve ihtar müddeti içinde paranın ödenmemesi sebebiyle kiralananın tahliyesini isteyebilir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Her ne kadar davacı alacaklı icra dosyasına yazılı kira sözleşmesi ibraz etmemiş ise de takibin kira alacağından kaynaklandığı açıktır. Davalı itirazında; taraflar arasındaki kiracılık ilişkisine, kira miktarına karşı çıkmadığına göre kira ilişkisi ve alacak miktarı kesinleşmiş olup taraflar arasındaki uyuşmazlık yargılamayı gerektirmez. Davalı borçlu, kira bedelini ödediğini İ.İ.K. 269/c maddesinde sayılan belgeler ile kanıtlamalıdır. Mahkemece, işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün İİK'nın 366. ve 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nın 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26102, Karar No: 2014/20356, Tarih: 10.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26102 E.  ,  2014/20356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sürelerin hesaplanmasını düzenleyen 5271 Sayılı CMK'nın 39/4.maddesi uyarınca son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter. Somut olayda temyiz süresinin son günü olan 15.10.2013 tarihinin, resmi tatillerden olan Kurban Bayramı tatiline rastlaması karşısında, tatilin bitmesinden sonra 21.10.2013 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan inlemede,

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtildiği, hüküm tarihine göre çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü dikkate alındığında, söz konusu hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7163, Karar No: 2012/8730, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7163 E.  ,  2012/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Terme Asliye Ceza Mahkemesiden verilen 08.05.2008 gün ve 2008/35 Esas, 2008/122 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneği getirtilmeden karar verilmiş ise de, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Beyanları esasa etkili olabilecek mahiyette bulunan katılan ...'nin 12.11.2007 tarihli beyanında sözünü ettiği ve olayın ilk duyurulduğu kişi olan okul müdürü ile mağdurenin beyanında adı geçen öğretmeni Saliha Kambur'un olayın oluş şekli ve zamanı konularındaki bilgi ve görgülerinin neler olduğu konularında tanık sıfatıyla duruşmaya getirtilip dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin mahkemede "sanıkla merada 5-6 defa buluştuklarını, her defasında aynı şekilde kendisini yanaklarından öptüğünü, göğüslerinden okşadığını'' beyan etmesi ve kabulün de bu yönde olmasına karşın, sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Sanığın adli sicil kaydındaki mahkûmiyet hükümlerinin onaylı ve kesinleşme tarihlerini içerir örneklerinin getirilerek incelenmesi, infaz tarihlerinin araştırılması, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın tekerrüre ilişkin 58. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.