muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12315, Karar No: 2018/3653, Tarih: 09.04.2018

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi ...ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen ... Konutları B-1 Blok 86 no.lu bağımsız bölümü satın alarak davalı kuruma 02.02.2010 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak topalm 5.704,88 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği, taşınmazın davacı adına 14.03.2011 tarihi itibari ile tapuda tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından dosyaya sunulan cevabi yazılarda söz konusu yerleşim alanındaki içme suyu hatlarının 01.04.1990-01.08.1990 tarihleri arasında, ada dışı pissu hatlarının periyodik bakım ve onarımlarının ise 12.04.2006 ve 12.05.2009 tarihleri arasında yüklenici firmalara ihale edilmek suretiyle kurumları tarafından yaptırıldığı, imar yollarındaki içme suru hatlarının ise T.C. Başbakanlık TOKİ tarafından yapılarak 12.01.2010 tarihinde geçici ve kesin kabul tutanağının onaylandığı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı kurum,...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur. Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 06.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi itibari ile yürürlükte olan...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine göre hesaplama yapılarak davacının ödemesi gereken katılım bedeli 5.704,88 TL olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki,...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi, ... 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile, Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisinin ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne değil İç İşleri Bakanlığı'na ait olduğu gerekçesiyle iptal edilmiş ve bu karar Danıştay denetiminden geçerek 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih (02.02.2010) itibari ile...Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

"Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (Kaplan, G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Buna göre, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu...Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin, kesinleşen iptal kararının kararı ile birlikte geçmişe etkili olarak ortadan kalkmış olması nedeniyle eldeki uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmadığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan yol, su, kanalizasyon hizmetler giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır."

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlıkta...Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilerek, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre değerlendirme yapılması, buna göre ise; davacının, şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumuda olmaması, diğer bir ifade ile davacının işbu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeni ile davalının dava konusu bedelleri davcıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10706, Karar No: 2021/11983, Tarih: 09.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10706 E.  ,  2021/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

1) 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı halde, 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre; 2008 yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından; 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; 2011 yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından ise; 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.05.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2012 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "Sahte Fatura Düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “Sahte Fatura

Kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “Sahte Fatura Kullanma” suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19893, Karar No: 2010/2068, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19893 E.  ,  2010/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Fen bilirkişi ... keşifte dinlenilmiş olduğu halde raporu dosyada bulunmamaktadır. Keşfe ilişkin düzenlenen raporun kendisinden temin edilerek dosyaya konulması, en yakın kadastro parseli ile irtibatlı olarak kadastro paftası üzerinde dava konusu taşınmazın yerini gösterir şekilde kroki düzenlettilerek rapor alınması,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17718, Karar No: 2020/9526, Tarih: 29.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17718 E.  ,  2020/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kamu davası açıldığı ve bu iki suç yönünden hüküm kurulduğu halde suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan görüş bildirildiği suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında ''iş yeri dokunulmazlığını bozma'' suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1037, Karar No: 2020/7836, Tarih: 03.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/1037 E.  ,  2020/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün Davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu 171 parsel sayılı taşınmazın 748,71 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek, taşınmazın kıyı içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılarak kamuya terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüyle, 171 parselin 747,55 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespiti ile bu alanın tescil harici bırakılmasına, 18/05/2016 tarihli bilirkişi raporu eki krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalının aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Mahkemece, 20.03.3014 tarihli ilk kararla davanın kısmen kabulüyle 171 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporu eki krokisinde gösterilen 748,71 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespiti ile bu alanın tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, davalının temyiz itirazı üzerine temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 17.10.2017 tarihli bozma ilamıyla hüküm taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmadığı, tapu iptali ve terkin davalarında iptal kararı verilmeden doğrudan ''tescil harici bırakılmasına'' karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, bozmaya uyulmasına karar verilmiştir. Ne var ki; Mahkemece, bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, bozma ilamında, tapu iptali ve terkin davalarında iptal kararı verilmeden doğrudan ''tescil harici bırakılmasına'' karar verilmesi mümkün olmadığı belirtilerek bozulduğu halde, Mahkemece, yine iptal kararı verilmeden sadece kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespiti ile bu alanın tescil harici bırakılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. maddesi (HMK mad. 370) uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. maddesi (HMK mad. 370) uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının (2.) bentte açıklanan nedenle kabulü ile, hükmün 1.bendindeki ''...kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tespiti...'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine, ''... (697,77 m2 (B1) + 49,78 m2 (B2)) kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından iptali...'' ibarelerinin eklenmesine, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15907, Karar No: 2014/17784, Tarih: 07.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15907 E.  ,  2014/17784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmalarının 1971 ve 1972 yıllarında kesinleşerek katılanların murisleri adına tapudan tescil işlemlerinin yapıldığı, 2004 yılında taşınmazların katılanlar adına intikal ettiği, sanıklar tarafından açılan bir hukuk davası bulunmayıp, köy tüzel kişiliği tarafından açılan davanın reddine karar verilerek 26.04.2012 tarihinde kesinleştiği, katılanlar tarafından tapulu taşınmazlara vaki el atmanın önlenmesi için dava açıldığı gözetildiğinde tebliğnamedeki 1. paragraftaki düşünceye; yargılama boyunca sanıkları izleyen mahkemenin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik gerekçesinde bir isabetsizlik ve takdirde zaafiyet görülmediğinden tebliğnamenin 2. paragrafındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

3- Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. madde ve fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi günlüğü 20 liradan hükmolunan 120 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi; hükmolunan adli para cezaların içtimaına ve TCK.nun 53. madesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5186, Karar No: 2018/2160, Tarih: 07.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/5186 E.  ,  2018/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... İli, ... İlçesi, Oran Mahallesi, 29086 Ada, 1 Parsel üzerinde bulunan ... konutlarındaki B-2 Blok, 7 numaralı bağımsız bölümü mesken olarak 21.02.2011 tarihinde satın aldığını, konutun su aboneliğinin başlatılması amacı ile 02.02.2010 tarihinde davalıya başvurulduğunu, ancak davalının, 5.591,68 TL kanal katılım payını ve şebeke hissesi bedelini ödemesi şartı ile abonelik yapılacağını belirttiğini, kendisinin bu bedeli ödeyerek abone olduğunu, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.591,68 TL'nin haksız şart olarak kabulüne ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacı yandan talep ve tahsil edilmek istenilen bedelinin 2464 sayılı Belediye Gelirleri Yasasının 87-88-89 maddeleri yanında ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi çerçevesinde talep edildiğini, anılan yerdeki kanal hizmetlerinin davalı tarafça yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile 81,11 TL'nin dava tarihi olan 14.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmazlığın çözümünde, öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda uyuşmazlık ile ilgili düzenlemelerinin incelenmesinde;

“ Kanalizasyon harcamalarına katılma payı:

Madde 87 – Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi.

İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller, hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.

Su tesisleri harcamalarına katılma payı: