muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6170, Karar No: 2015/14837, Tarih: 23.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6170 E.  ,  2015/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 22.02.2011 tarihinde davalı ....’ye trafik sigortalı ..... plakalı aracın müvekkil yaya.....’a yoldan karşıdan karşıya geçerken çarparak meslekte kazanç kaybı olacak şekilde yaraladığını, fazlaya ilişkin hakları saklı tuttuğunu belirterek 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. 26.08.2013 tarihli dilekçesi ile istemini 14.933,90 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 14.933,90 TL maddi tazminatın 06.12.2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 184. maddesi gereğince “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri incelendikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir,

Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.”

Aynı Yasanın 186.maddesi hükmüne göre "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını

sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olana davetiyede; belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.”

Aynı Yasanın 186.maddesi hükmüne göre "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını

sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olana davetiyede; belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.”

Somut olayda; Mahkemece, karar duruşmasından bir önceki 30.07.2013 tarihli duruşmada; tarafların duruşmaya gelmediği, davacı vekilinin UYAP ortamından mazeret dilekçesi gönderdiği, Anayasa Mahkemesinin adli tatil ile ilgili Bakanlar Kurulu'nun KHK ile getirdiği düzenlemeyi iptal etmesi sonrası uzun süre aynı konuda yasal düzenleme yapılmadığı için Mahkemede görevli hakimin izin kullanmayı planladığı ve Ağustos ayı başına kadar duruşma günü verdiği, davanın duruşması bugüne bırakılmış ise de; adli tatil ile ilgili yasal düzenleme sonrası duruşma gününü kapsayan dönem adli tatil içerisinde kaldığı, davanın niteliği gereği adli tatilde işlem yapılamadığı anlaşıldığından; davacı vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma gün ve saatinin talebi gibi UYAP ortamından öğrenmesine, davalı tarafa duruşma gün ve saatinin tebliği ile duruşmanın 24.12.2013 tarih saat 10:30 bırakıldığı, 24.12.2013 tarihli oturumda; davalı vekili aynı gün Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde duruşması olduğu, duruşmanın 11:30 saatine kadar bekletilmesi, aksi takdirde duruşmanın bir başka güne talikini istemiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin belge eklenmediği gerekçesi ile mazereti reddedilmiş, ancak HMK 184 ve 186. maddeleri gözetilmeden yargılamanın geldiği aşama göz önüne alınarak davalı tarafın yokluğunda yargılamaya devam edilmesine karar verilerek, esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece, HMK 184 ve 186. madde hükümleri de gözönüne alınarak işlem yapılması gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8909, Karar No: 2020/3624, Tarih: 10.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8909 E.  ,  2020/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanın işyerinden araç kiraladığı, kiralama süresi bitmesine rağmen aracı teslim etmediği, bu suretle üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4150, Karar No: 2024/1177, Tarih: 12.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4150 E.  ,  2024/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/275 E., 2020/574 K.

SUÇ : 5941 sayılı Kanun'a muhalefet

Sanık hakkında, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 58.400,00 TL adlî para cezası uygulanmasına karar verilmiş, sanık bu kararı istinaf etmiş, İstanbul 25. İcra Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2018/275 Esas, 2020/574 Karar sayılı ek kararıyla sanığın istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.03.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB - 2022/43564 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2022 tarihli ve KYB - 2022/43564 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar İstanbul 25. İcra Ceza Mahkemesinin 06/01/2021 tarihli ek kararı ile gider avansı yatırılmadığından bahisle istinaf talebinin reddine karar verilmiş ise de; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/03/2020 tarihli ve 2018/7903 esas, 2020/2595 karar sayılı ilâmında

"....Anayasa Mahkemesinin 29/12/2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2011/54 esas, 2011/142 sayılı kararında kanun koyucunun temyiz hakkını bir harca bağlaması yönünde ki kanun düzenlemesinin yukarıdaki gerekçelerle iptaline karar verilmiştir. Hal böyleyken, yerel mahkemece sanığın istinaf talebinin reddedilmesi hukuka aykırı, verilen ek karar ise maddi ve hukuki gerekçeden yoksun olup, sanığın iki dereceli yargılanma hakkı ve dolayısıyla adil yargılanma hakkını ihlal eden bir nitelik taşımaktadır ..." şeklinde açıklamaya yer verildiği nazara alındığında;

Somut olayda, sanığın yokluğunda karar verildiği, kararın tebliğinden sonra sanığın yasal süresinde karara karşı istinaf başvurusunda bulunduğu, istinaf başvurusundan sonra Mahkemesince sanığa 200,00 Türk lirası gider avansı yatırmasına dair muhtıra çıkarıldığı ve gider avansını yatırmadığından bahisle 06/01/2021 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verildiği ve red kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 273/1. maddesine göre, sanığın süresi içerisinde bir dilekçe vermesi veya beyanda bulunması halinde istinaf kanun yoluna başvurabileceği, sanığın bir masraf yatırması gerektiğinden bahsedilmediği, dolayısıyla ilk derece mahkemesinin sanığı istinaf gider avansı yatırmaya zorlamasının kanuni dayanağının bulunmadığı, bu nedenlerle sanığın istinaf talebinin kabulü ile dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Dosyanın tetkikinde, sanık ...'ın hakkındaki mahkûmiyet hükmünü 12.11.2020 tarihinde istinaf ettiği, İstanbul 25. İcra Ceza Mahkemesi tarafından 06.01.2021 tarihli ek karar ile sanığın istinaf isteminin reddedildiği, bu ek kararın 12.01.2021 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın ise 08.01.2021 tarihinde ek karara karşı istinaf isteminde bulunduğu, mahkemece, 5271 sayılı Kanun'un 276/2. maddesinde yer alan "İstinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet savcısı veya ilgililer, ret kararının kendilerine tebliğinden itibaren yedi gün içinde bölge adliye mahkemesinden bu hususta bir karar vermesini isteyebilirler. Bu takdirde dosya bölge adliye mahkemesine gönderilir." şeklindeki düzenleme gereğince, öncelikle sanığın 06.01.2021 tarihli ek karara yönelik istinaf isteminin incelenmesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken bu yapılmadan ek kararın kesinleştirildiği anlaşılmakla, İstanbul 25. İcra Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli ve 2018/275 Esas, 2020/574 Karar sayılı ek kararının usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve kanun yararına bozma istemine konu olamayacağı anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4014, Karar No: 2012/4782, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/4014 E.  ,  2012/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Kale Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.04.2012 gün ve 109-139 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık çeyiz eşyalarının bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinden kaynaklandığından ve taraflar gelin ile kayınpeder olduğundan, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/712, Karar No: 2012/2469, Tarih: 29.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/712 E.  ,  2012/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde müdahillerden The Royal Bank of Scotland ... ile ... Ev Aletleri San. ve Tic. A.Ş. vekilince duruşmalı, davacı ... diğer müdahiller ... Oluklu Mukavva Kutu ve Kağıt San. A.Ş., Standart Ahşap ve Metal Ürün San. Tic. A.Ş, ..., ..., ..., ... Catering Yemek San. ve Tic. A.Ş. vekillerince duruşmasız olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma istemlerinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, mahkemenin 09.09.2008 tarihli iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine dair kararın bir yıl süreyle uzatılmasını talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, yasal şartları oluşmayan iflasın ertelenmesikararının bir yıl süreyle uzatılması talebinin reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, bilirkişi ve kayyım raporlarına göre, iflas erteleme kararından sonra devamlı alacaklılara iyileştirme projesinde öngörülen ödemelerin çok üzerinde ödeme yapıldığı, her ne kadar iyileştirme projesine bağlı olarak gelir elde etmese de şirket ortakları tarafından sağlanan maddi nakitlerle ödemelerin yapıldığı, ortaklar tarafından ödenen miktar şirketin borcu olarak mizanlarda kayıtlı ise de,bunun şirketle ortakları arasındaki bir sorun olduğu, amacın şirketten alacaklı olanların borçlarını iyileştirme projesine bağlı olmaksızın ödeme iradesini istikrarlı bir şekilde sürdürmek olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne bir yıl süreli iflas erteleme kararının aynı koşullarla 09.09.2009 tarihinden geçerli olmak üzere bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile müdahillerden; ... Oluklu ... ... ve Kağıt San.A.Ş, ... Ev Aletleri San.Tic. A.Ş, Standart Ahşap ve Metal Ürün San. Tic. A.Ş, The Royal Bank Of Scotland NV Merkezi, ..., ..., ... Catering Yemek San. ve Tic. A.Ş vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davacı vekili ile müdahillerden; ... Oluklu ... ... ve Kağıt San.A.Ş, ... Ev Aletleri San.Tic. A.Ş, Standart Ahşap ve Metal Ürün San. Tic. A.Ş, The Royal Bank Of Scotland NV Merkezi, ..., ..., ... Catering Yemek San. ve Tic. A.Ş vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Müdahil vekillerinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; bilirkişi ve kayyım raporlarına göre, davacı şirketin öz sermaye açığı olduğu, bu nedenle de iflas erteleme talebinin yapıldığı 2007 tarihinden itibaren bugüne kadar istenilen düzeyde üretime geçemediği, iyileştirme projesinde öngörülen şekilde satış rakamlarına ulaşılamadığı, şirketin işçi sayısının 1000'lerden 21'e düştüğü, sadece fason üretim yaptığı anlaşılmıştır. Bilirkişilerce öz sermaye açığı olan şirket için şirket ortaklarınca sermaye artırımına gidilmediği, ancak şirket ortaklarınca şirketin bir kısım borçlarının ödendiği, aynı miktarda şirketin borçlarının ise arttığı tespit edilmiştir.

Bilirkişi tarafından verilen raporlarda 11 nolu kayyım raporundaki hesaplamalar ve tespitler esas alınmıştır. İflas ertelemenin uzatılmasına karar verebilmek için iflas erteleme koşullarının devam etmesi gerekir. Bunun için de öncelikle şirketin defter ve kayıtları üzerinde bilirkişilerce inceleme yapılarak şirketin son durumu itibariyle borca batık olup olmadığı inceleme tarihi esas alınarak şirket aktiflerinin rayiç değerleri üzerinden belirlenmelidir. Rayiç değerlere göre şirketin borca batık olduğunun belirlenmesi durumunda, şirketin mali yönden iyileşme gösterip göstermediği, iyileştirme projesinin uygulanıp uygulanmadığı, şirket ortaklarınca sermaye artırımı yoluna gidilip gidilmediği hususları gözetilerek, bilirkişilerden

açıklamalı, gerekçeli, karşılaştırmalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, müdahillerden alınan peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28569, Karar No: 2015/33520, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28569 E.  ,  2015/33520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2012/723-2014/79

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar,davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan Y.. A.. Toki Konutları'ndan daireler satın aldıklarını, dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bir kısmını kendi imkanları ile tamamladıklarını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu,bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi,bilahare vermiş oldukları ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden ayrı ayrı miktarları arttırarak belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda her bir davacı için belirtilen miktar yönünden davanın kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda her bir davacı için belirtilen miktar yönünden davanın kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılara konutların 2009 Mart ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı,davacıların 21.12.2011 tarihli ihtarname ile,konut ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılara konutların 2009 Mart ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı,davacıların 21.12.2011 tarihli ihtarname ile,konut ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Y.. A.. Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 17.01.2012 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler,gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra bir kış mevsimi geçtikten sonrasında bir altı ay gibi zaman geçmesi ile yani Eylül 2009 tarihini belirtmişlerdir.Davacıların konutu teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir.Kaldı ki,konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak,işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle,daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Davacıların dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından 20.03.2013 tarihine kadar eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 178,60 TL harcın istek halinde iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.