muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17896, Karar No: 2015/7743, Tarih: 25.11.2015

Şirket adresinde düzenlenen 12.05.2005 tarihli yoklama fişine göre şirket adresinin açık olduğu, işyerinde bir kişinin çalıştığı, ekonomik, kriz nedeniyle mal alış ve satışlarının bulunmadığı, bu nedenle KDV beyannamelerini boş verdiklerini beyan ettikleri, 20.04.2007 tarihli yoklamada, işyerinin 750 m2 kapalı, 750 m2 açık alandan ibaret olduğu, ithalatta gecikme nedeniyle zaman zaman üretime ara verildiği, işyerinde 29.03.2007 tarihinden itibaren ise M. Y.'ın asgari ücretle çalışmaya başladığı, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmesine ilişkin 27/05/2010 tarihli yazı üzerine, şirketin adreste olmadığı ve adreste S. Isı Sistemleri A.Ş. ünvanlı firmanın faaliyet gösterdiği tespit edilmiştir.

Mükellef kurumun belge aldığı firmalar hakkında tespit edilen hususlar konusunda ise, mükellefin hammadde aldığı firmalar (S. Kimya ..., K ..., A. Kimya ..., Ö. Kauçuk ve Kimya ... Ltd.Şti.) hakkında YLDOS sisteminde yapılan irdelemede, olumsuz bir tespite rastlanmamış olup, ödemelerin genellikle banka vasıtasıyla yapıldığı, bu firmalardan alınan malların menşeinin ithalat olması, malların taşınması ile ilgili düzenlenen belgelerin (fatura ve taşıma irsaliyesi) bulunması, mal teslimlerinin bir kısmının gümrük Antredepolardan yapılması hususlarının bir arada dikkate alındığında firmanın hammadde alımı ile ilgili bir olumsuzluğun bulunmadığı sonucuna varıldığı belirtildikten sonra, yapılan incelemelerin değerlendirilmesine ilişkin olarak şu sonuca varılmıştır:

“Belgelerin ve defter kayıtlarının vergi kanunlarında ve bu kanunların vermiş olduğu yetkiye dayanılarak yürürlüğe konulan idari düzenlemelerde öngörülen biçimsel kurallara uygun bulunması ve belgelerin temsil ettiği vergiyi doğuran olayla ilgili diğer biçimsel işlemlerin noksansız yerine getirilmiş olması, örneğin, mükellefiyet tesisi, belge bastırma izni alınması, sevk irsaliyesi düzenlenmesi, çek verilmesi, borsa tescili gibi işlemlerin yapılması, düzenlenen belgelerin ve bu belgelere dayanılarak gerçekleştirilen defter kayıtlarının vergilendirme muamelelerine esas alınması için yeterli değildir. Ayrıca; söz konusu biçimsel işlemlerin, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti ile uyumlu olması da gereklidir. ...Netice olarak E. ... Şirketi tarafından 2005 yılında A., D., E., G... Şirketleri adına düzenlenen tüm faturaların sahte olarak değerlendirilmesi gerekir.”

İddianamede de Y.. Y..'ın Evrensel ... Şirketinin yasal temsilcisi olup, vergi denetmenliğince yapılan incelemede 23.09.2005-31.12.2005 tarihleri arasında adı geçen dokuz ayrı şirkete düzenlen faturaların sahte olduğu belirtilerek, idarece düzenlenen Vergi Suçu ve Vergi Tekniği Raporlarında yer alan olumsuz tespitlerden hareketle dava açılmıştır.

İddianamede de Y.. Y..'ın Evrensel ... Şirketinin yasal temsilcisi olup, vergi denetmenliğince yapılan incelemede 23.09.2005-31.12.2005 tarihleri arasında adı geçen dokuz ayrı şirkete düzenlen faturaların sahte olduğu belirtilerek, idarece düzenlenen Vergi Suçu ve Vergi Tekniği Raporlarında yer alan olumsuz tespitlerden hareketle dava açılmıştır.

Sanık, suçlamaları kabul etmediğini, 2005, 2006, 2007 yıllarında denetlendiklerini, hiç bir sorun çıkmadığını, 2010 yılındaki denetimde söz konusu firmalarla ilgili satışlarda sorun olduğunun söylendiği, giriş ve çıkışlarının tam olduğunu savunarak beraatini talep etmiştir. Yazılı savunmada da vergi idaresince somut deliller ortaya konulmadan, raporların, tarh dosyası üzerinden tespit edilen bazı olumsuzluklardan hareketle, kişisel kanaate göre düzenlendiği belirtilmiştir.

Yerel mahkeme gerekçeli kararda; Sanığın E ... Ltd. Şirketinin kanuni temsilcisi olup, vergi denetmenlerince şirketin defter ve belgelerinin incelemesinde 23/09/2005 ile 31/12 2005 tarihleri arasında raporlarda adı geçen şirketlere düzenledikleri faturaların sahte olduğunun tespit edildiği; adlarına fatura kesilen bu firmaların defter ve belgelerinin incelenmesinde düzenlenmiş olan fatura bedellerinin büyük bölümünün tahsil edilmediğinin, bir kısmı için de hiç tahsilat yapılmadığının tespit edildiği, her ne kadar sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiş ise de, adı geçen şirketlere düzenlenen faturaların sahte olduğunun tespit edildiği, bu firmaların defter ve belgelerinin incelenmesinde düzenlenmiş olan fatura bedellerinin büyük bölümünün tahsil edilmediğinin, bir kısmı için de hiç tahsilat yapılmadığının tespit edildiği nazara alındığında, E... Şirketinin paravan firmalara düzenlemiş olduğu faturaların gerçek mal veya hizmet alımı veya satımı karşılığında düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, savunmanın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varıldığı” gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Görüldüğü gibi, gerek iddianamede, gerekse gerekçeli kararda sanığın yasal temsilcisi olduğu E. ... Ltd. Şirketinin 2005 yılında düzenlediği faturaların sahte olduğuna ilişkin somut delil ve tespitlere yer verilmemiş, davada taraf olan vergi idaresi görevlisinin, dava açmaya yeterli olsa da mahkumiyete esas alınamayan ve genellikle de suç tarihinden sonraki dönemlere ilişkin olan bazı olumsuz tespit ve kanaat içeren raporlarına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmiştir. Bu itibarla, her türlü şüpheden uzak, sanık Y.. Y..'ın cezalandırılmasına yeterli kesin delil bulunmadan verilen mahkumiyet kararının bozulmasını gerektiğini düşündüğümden, çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4566, Karar No: 2013/6552, Tarih: 17.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4566 E.  ,  2013/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 11.07.2012 tarih ve 544 Karar sayılı "tüketiciye ait evinde kullanmış olduğu elektrik ücretine ilave olarak yansıyan kayıp-kaçak ve... okuma bedellerinin iptal edilmesine ve daha önce alınan bu bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iade olunmasına" dair kararının yasaya aykırı olduğunu belirterek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tüketici sorunları hakem heyeti başkanlığı kararında, davacı kurumun elektrik ücretine ek olarak yansıttığı kaçak/kayıp ve ... okuma bedelleri miktarının belirtilmediği, kararın kapsadığı zaman dilimi gözönüne alındığında miktarın kesinlik sınırının altında olamayacağı, kararın kesinlik sınırının üzerinde kaldığı, kararın ilam niteliğinde olmadığı, ancak Tüketici Mahkemelerinde açılabilecek bir davada delil olarak ileri sürülebileceği, davacının delil niteliğindeki Hakem Heyeti kararının iptalini istemekte hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi gereğince il ve ilçe merkezlerinde bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklara çözüm bulmak amacıyla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kurulmuştur. Değeri beşyüzmilyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunludur. Bu kararlar İcra İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı 15 gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beşyüzmilyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Yasadaki bu parasal sınır 01.01.2012'den itibaren 1.161,67 TL'ye çıkarılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığı oluşturan kayıp-kaçak kullanım,... okuma bedelinin ve daha önce alınan bu bedellerin değeri belirli değildir, tüketici sorunları hakem heyetinin verdiği karar ancak tüketici mahkemesinde açılmış davada delil olarak ileri sürülebilir. Bu kararın iptali içinde tüketici mahkemesine dava açılamaz.

Somut olayda uyuşmazlığı oluşturan kayıp-kaçak kullanım,... okuma bedelinin ve daha önce alınan bu bedellerin değeri belirli değildir, tüketici sorunları hakem heyetinin verdiği karar ancak tüketici mahkemesinde açılmış davada delil olarak ileri sürülebilir. Bu kararın iptali içinde tüketici mahkemesine dava açılamaz.

Ancak, HUMK'nun 76.maddesi gereği olayları açıklamak taraflara hukuki nitelemeyi yapmak hakime ait bir görevdir. Davacı her ne kadar açtığı davada tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini istemişse de dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taraflar arasında abonelik sözleşmesi nedeni ile davalının kayıp-kaçak kullanımı... okuma bedelini ve daha önce alınan bu bedelleri ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın men'ini diğer bir deyişle çekişmenin giderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Hukuki yarar dava şartı olup mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

Açıklanan bu durumda mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

6100 sayılı Yasanın 25, 31, 119.maddeleri gereğince mahkeme açılan bu davayı aydınlatmalı, tüketici sorunları hakem heyeti kararını delil olarak kabul etmeli, davacı tarafa dava değerini açıklattıktan sonra açılan bu davayı alacak davası (eda davası) olarak görmelidir.

Nitekim HGK 2004/13-417 E.- 2004/442 K.sayılı kararında da muarazanın men'i (çekişmenin giderilmesi) davalarının usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğinde olduğunun, bu tür davalarda hem bir muarazanın varlığının tespitinin ve hem de onun men'inin talep edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; yukarıda anılan ilkeler ışığında işin esasına girilip, oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7149, Karar No: 2017/2085, Tarih: 16.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7149 E.  ,  2017/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 50/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek hapis cezası adli para cezasına çevrilirken ayrıca suç tarihi itibarı ile yaşı ve tayin olunan hapis cezasının süresinden bahisle uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesi atfına yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3.bendinin hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10520, Karar No: 2013/9063, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10520 E.  ,  2013/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/9122, Karar No: 2016/11262, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9122 E.  ,  2016/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ... Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı ... Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.