muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15955, Karar No: 2014/13034, Tarih: 30.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15955 E.  ,  2014/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/128-2013/531

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine Dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 21.10.2011 tarihinde davalı T.. Ş..'ın sürücüsü diğer davalı D.. A..'nin maliki olduğu ... plaka sayılı araçla davacının eşi idaresindeki . plaka sayılı araca arkasından çarptığını, çarpma sonucu bu aracında kendi önünde bulunan . plaka sayılı araca çarparak maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın oluşumunda . plaka sayılı araç sahibi T.. Ş..'in kusurlu olduğunu, söz konusu kaza sonucu davacıya ait araçta hasar meydana geldiğini, kendisine ait aracın bütün parçalarının orjinal olduğunu, daha önce herhangi bir kaza geçirmediğini, bu nedenle orjinalliğinide yitirdiğini, Edirne Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit sonucu araçta 2.500-TL değer kaybı meydana geldiğini, bu nedenlerle 2.500-TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı T.. Ş.., kusur durumuna itiraz ettiğini, aracın 2005 model olup araçta değer kaybının söz konusu olamayacağını, aksine eski parçalar çıkarılıp yerine yeni ve orjinal parçalar takıldığından değer artışı meydana geldiğini, tespit dosyasına ibraz edilen raporu kabul etmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı D. Otomotiv Şirketi A.Ş. vekili, davalı şirketin kazaya karışan aracın işletini sıfatına haiz olmadığını, ... plaka sayılı aracın 25.06.2010 tarihinde 48 aylık kiralama sözleşmesi ile uzun süreli olarak F. H. P. Ev İçi Kullanım Araç Sanayii ve Ticaret A.Ş.'i tarafından işletildiğini, bu nedenle davada taraf olma sıfatlarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı D. Otomotiv A.Ş.'i hakkında açtığı davanın işleten sıfatı bulunmadığından reddine, davalı T.. Ş.. hakkında açtığı davanın kısmen kabulü ile 600-TL'sının 21.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı T.. Ş..'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybının istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybının istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Adli Tıp Kurumu araçta oluşan hasar bedeli olan 2030,00-TL'ye göre değer kaybını 600,00-TL belirtilmiştir. Oysa ki, dava konusu araçta kaza tarihinden önce herhangi bir hasar yok ise; aracın kazasız piyasa rayici belirlenip buna göre hasarlı hali arasındaki fark değer kaybı kabul edilmelidir.

Davacıya ait araçta meydana gelen gerçek zararın belirlenmesi için mahkemece yapılacak iş, aracın kaza tarihindeki hasarsız piyasa değeri ve hasarlı haldeki piyasa değeri arasındaki farkı belirlemek için İTÜ'den seçilecek konusunda uzman bilirkişiden ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22907, Karar No: 2018/11151, Tarih: 17.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22907 E.  ,  2018/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 06.11.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; BAKIRKÖY 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2015 gün ve 2015/83 esas, 2015/192 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üst aramasında 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olmayan bir adet bıçak ele geçirilen sanığın bu bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına ilişkin delil de bulunmaması karşısında beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34299, Karar No: 2017/15841, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34299 E.  ,  2017/15841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5893, Karar No: 2007/10255, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5893 E.  ,  2007/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... , diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı şirket arasında kağıt alımı için sözlü anlaşma yapıldığını, bu çerçevede davalı şirkete 8 adet bono verildiğini, davalıların malzemeyi teslim etmediğini, ayrıca bonolardaki imzanın ... tarafından şirketi temsilen atıldığını , şahsi borç içermediğini iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının davalıya borçlu olmadığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İcra ve İflas Yasası’ nın 72. maddesine dayanan bir menfi tespit davasıdır. Davacılarda davalıdan satın alınacak mal karşılığı senet verildiğini ve malların teslim edilmediğini iddia etmişler ve davalının ticari defter ve kayıtlarına dayanmışlardır. Yapılan incelemede taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu belirlenmiş ise de, alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi itiraza da uğramıştır. Bu durumda mahkemece dava tarihi itibariyle tarafların alacak ve borç ilişkisini tespit eden denetime elverişli rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre davacının borçlu olduğu miktar belirlenerek bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/13, Karar No: 2025/3386, Tarih: 18.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/13 E.  ,  2025/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/198 E., 2024/1771 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Espiye Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/510 E., 2023/411 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının imzaladığı fındık kırma fabrikası kira sözleşmesi uyarınca bir yıllık 400.000,00 TL kira bedelini davalıya peşin olarak ödediğini, belediyece davacının ruhsat başvurusuna olumsuz yanıt verildiğini, yeni ruhsat verilmeyeceği yönünde karar alındığını, taşınmazın ayıplı hale geldiğini, gönderilen ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğinin davalıya bildirildiğini, ancak davalı tarafça peşin ödenen kira bedelinin iade edilmediğini ileri sürerek; kira sözleşmesinin haklı fesih edildiğinin tespitine, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, ödenen 400.000,00 TL peşin kira bedelinin ödeme tarihi olan 30.05.2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu taşınmazın kira sözleşmesinin imzalanmasının ardından davacıya teslim edildiğini, davacının kiralananı kullanmaya ve işletmeye devam ettiğini, ruhsat alınamadığına dair beyanların soyut iddialara dayandığını, kiralananın iş yeri açma ve çalışma ruhsatının bulunduğunu, ruhsat koşullarının herkes için aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; belediye meclisinin 09.06.2022 tarihli yeni açılacak orta ve büyük ölçekli fabrikalara izin verilmemesi, çalışmakta olanların birinci derece akrabalara devri dışında ruhsat yenileme ve devir işlemi yapılmasına dair kararı kiralananı da kapsadığından kiralananın ayıplı kabul edilmesi gerektiği, belediye meclis kararının iptalini sağlamak üzere kiraya verene süre verilmesinin kiralananın fındık kırma fabrikası olarak işletilmesi sebebiyle kiralananın bir süre kullanılamaması sonucunu doğuracağından etkisiz olacağı, kiracının süre vermeden kira sözleşmesini feshedebileceği, fesih ihtarının Elektronik Tebligat Yönetmeliği uyarınca 12.07.2022 tarihinde yapıldığı ve sözleşmenin fesih tarihinin 12.07.2022 olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında 16.05.2022 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığı, ... Belediyesince alınan 09.06.2022 tarihli meclis kararı ile ilçe merkezinde fabrikalar (devam edenler hariç) için çalışma ruhsatı verilmeyeceğine dair karar kapsamında kiralanın sonradan ayıplı hale geldiği, ayıbın önemli ayıp niteliğinde olduğu ve davacının kiralananı sözleşmede belirtilen amaç doğrultusunda kullanmasının imkansız olduğu, kiracının 07.07.2022 tarihli noter ihtarnamesi ile fesih hakkını usulünce kullandığı, Mahkemenin bu yöndeki kararında bir isabetsizlik olmadığı, ancak kira başlangıcı ile fesih tarihi arasındaki 58 günlük süre karşılığı olan 63.561,64 TL kira bedelinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulü ile kira sözleşmesinin 12.07.2022 tarihi itibari ile davacı tarafından haklı olarak feshedildiğinin tespitine, fesih tarihine kadar işleyen 63.561,64 TL kira bedelinin mahsubu ile bakiye 336.438,36 TL'sinin fesih tarihi 12.07.2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kiralananın müvekkiline iade edilmediğini, fabrikanın anahtarının teslim edilmemesi sebebiyle tek taraflı fesih iradesinin hüküm ifade etmeyeceğini, feshin haklı olmadığını, çalışma ruhsatı verilmediği iddiasının soyut olduğunu, Mahkemece bu konuda hiçbir araştırma yapılmadığını, ruhsat iptali koşullarının ortaya konmadığını, 07.08.2020 tarihinde verilen işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunduğunu, fabrikanın yeniden kiraya vermesi için gerekli olan makul sürenin hesabı gerektiğini, davacının tacir olduğunu ve basiretli davranması gerektiğini, kiralarken ruhsat alınıp alınamayacağını, çalıştırıp çalıştıramayacağını bilmesi gerektiğini, davacı ve ailesinin daha sonra merkezde dünür oldukları Kümbetli adlı fındık fabrikası kiralamaları ve ... Organize Sanayi Bölgesinde fındık fabrikası satın almaları nedeniyle kiralanana ihtiyaçları kalmadığından feshe dayanak oluşturmaya çalıştıklarını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti ile peşin ödenen kira bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti ile peşin ödenen kira bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

1.Ödenen kira bedelinin iadesi talebi yönünden; kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli olmayıp kiralananın anahtarının da kiraya verene teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini ispat yükü kiracıya düşer. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispat edemediği takdirde, kiraya verenin kabulünde olan tahliye tarihine itibar olunmalıdır. Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik hukuki sonuç doğurduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 200. ve 201. maddeleri çerçevesinde yıllık kira bedelinin tutarının senetle ispat sınırının üzerinde olması halinde kiraya verenin açık muvafakati de yoksa, tahliye kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir. Kiraya veren anahtarı almaktan kaçınırsa kiracı, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayinini talep ederek, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiraya verene bildirerek tahliyeyi gerçekleştirebilir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde durumun kiraya verene bildirildiği tarihte son bulur. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Somut olayda taraflar arasında imzalanan 16.05.2022 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinin (3.) maddesinde, ilk yıl kira bedelinin 400.000,00 TL olduğu ve peşin ödeneceği belirlenmiş olup kira bedelinin ödendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yine sözleşmenin (4.) maddesinde kiralananın çalışır vaziyette ve kullanıma hazır durumda kiracıya teslim edildiği ifade edilmiş, (9.) maddesinde ise kiralananla birlikte kiracıya teslim edilen demirbaşlar sayılmıştır. Aksi kiracı tarafından yazılı olarak ispat edilmeyen sözleşme hükmü uyarınca kiralananın kiracıya teslim edildiğinin kabulü gerekir.

Yukarıda açıklandığı üzere kiracı, tahliye tarihine kadar işleyecek kira bedelinden sorumlu olup yıllık kira bedeli gözetildiğinde kiracının kiralananı tahliye ettiğini, yazılı delille ispat etmesi gerekir. Hal böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince taraf delilleri değerlendirilerek kiralananın tahliye edilip edilmediği üzerinde durulması, tahliye edilmiş ise tahliye tarihine kadar işleyecek kira bedeli hesaplanarak mahsubu ile bakiye bedel üzerinden hüküm kurulması gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın kiracının fesih bildirim tarihi dikkate alınarak hesaplama yapılması ve iade hükmü kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2. Sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti talebi yönünden;

Kira sözleşmesinde kiralananın çalışır vaziyette ve kullanıma hazır teslim edildiği belirtilmekle, çalışma ruhsatı alınması bakımından kiraya verene bir yükümlülük yüklenmediği, ruhsat alınamamasının işletme riski kapsamında olduğu ve sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin kabul edilmeyeceği anlaşılmakla, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin tespitine dair talebin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulü usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371/1 maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11189, Karar No: 2012/2051, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11189 E.  ,  2012/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 54.220,86 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ... Hastahane ve Okul İşletmeciliği A.Ş. vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/02/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Hastahane ve Okul İşl.A.Ş. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Av.... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Hastahane ve Okul İşl. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Hastahane ve Okul İşl. A.Ş.'ne yükletilmesine, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/632, Karar No: 2019/4056, Tarih: 21.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/632 E.  ,  2019/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde Ekinözü Kandil barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği Kandil barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda Dairemizin 21.02.2017 tarihli ilamıyla davacının, hazır kıta olarak bekledildiği çalışmaların tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususnda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenmiş, davacı tanığı Hasan Vicdan ayda 25 gün 8 saat çalışma , 8 saat hazır kıta bekleme, 8 saat dinlenme şeklinde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı da aynı yönde beyanda bulunmuş, alınan ek bilirkişi raporunda davacının ayda 25 gün hazır kıta beklediği ve bu günlerde 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de davacının 7,5 saat çalışma ve 7,5 saat hazır kıta bekleme süresi içinde bir saat ara dinlenme yaptığının kabulü yerinde değildir. Günlük ara dinlenme süresinin 2 saat kabulü ile hazır kıta çalışılan günlerde günlük 6,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü somut olaya ve dosya kapsamına uygun düşecek olup bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.