muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22865, Karar No: 2014/10571, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22865 E.  ,  2014/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/101376

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2009/113 (E) ve 2011/1101 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve buna göre zamanaşımı hususu da gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine, yazılı şekilde tek suçtan ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1261, Karar No: 2021/11348, Tarih: 15.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1261 E.  ,  2021/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların ortak olarak inşa ettikleri ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bağımsız bölümü 10/10/2011 tarihinde satın aldığını, 26/06/2012 tarihinde taşınmazın gider bağlantılarından taşan pis suyun evin içinde biriktiğini, olayı bildirdiği davalı ... elemanı ile gelerek sorunu giderdiğini, tüm çeyizleri ile birlikte evdeki eşyaların, giyeceklerin ve elektronik eşyaların pis su içinde kalarak zarara uğradığını, zararın mahkeme aracılığıyla yaptırılan delil tespiti dosyası ile belirlendiğini iddia ederek; sigorta şirketinden alınan 9.367,81 TL ödemenin tespit edilen zarardan mahsubu ile bakiye 13.780,29 TL maddi tazminatın ve duyulan elem sebebiyle 15.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; kusurunun bulunmadığını, olay günü yağan şiddetli yağmurlar ve sel baskınları nedeniyle ana logar kanallarının tıkandığını ve yüzlerce evi su bastığını, bir çok kişinin bu şekilde maddi ve manevi zarara uğradığını, zararın sorumlusunun giderlerin bakım ve tahliyeleri ile ilgilenen belediye olduğunu, binanın yapı denetim kontrolünden geçirilerek yapıldığını, binada ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davacıya mal satıp taahhütte bulunmadığını, yapı denetim firmasının kontrolünden geçen inşaatın proje ve ruhsatlarına uygun olarak yapıldığını, davacının talebinin fahiş olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ayıplı imalat nedeniyle zarara uğrayan davacı yönünden manevi tazminat isteme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 13.168,79 TL maddi tazminat ile 2.500 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Uyuşmazlığa uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi; “Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir.” düzenlemesini içermektedir. Bu madde gereğince, kişilik hakkı zedelenen kimse manevi tazminat talebinde bulunabilecektir.

2- Uyuşmazlığa uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi; “Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir.” düzenlemesini içermektedir. Bu madde gereğince, kişilik hakkı zedelenen kimse manevi tazminat talebinde bulunabilecektir.

Somut olayda, davacının su basması sonucunda birtakım eşyaları ile evinde oluşan zarar, malvarlığına ilişkin zarar niteliğindedir. Yukarıda açıklanan ve manevi tazminatın koşullarını düzenleyen 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesine göre; malvarlığı zararı kişinin sosyal, fiziki ve kişilik değerlerine saldırı oluşturarak nitelikte bir eylem olarak benimsenmiştir.

Buna göre mahkemece; koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7438, Karar No: 2013/20471, Tarih: 24.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/7438 E.  ,  2013/20471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı... Dergi Basım A.Ş. adına .... aleyhine 25/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketin sahibi olduğu ...nin 28/11/2011 tarihli nüshasında yayımlanan "Komşu Oldular" başlıklı yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunduğu iddiası ile uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, dava konusu haberin davacının kişilik haklarına saldırı niteliginde olmadığını ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin gerçek dışı olduğu, veriliş şekli itibariyle görünen gerçekliğe uygun olmadığı, tamamen kurgu olarak maksatlı, kinayeli, davacının toplumda yanlış anlaşılmasına ve mesleğinin itibarının düşürülmesine yönelik olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının emekli.... olduğu, ... yazılan müzekkereye verilen cevapta davacının dava konusu haberde bahsi geçen yerde herhangi bir konutunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu yayın içeriği bütün halinde değerlendirildiğinde; her ne kadar verilen haberde maddi gerçeklik mevcut değilse de, ...çatısı altındaki bir siyasi partinin milletvekili ile davacının komşu olacağı şeklindeki haberin davacının şahsi haklarına zarar vermeyeceği, habere konu edilen yerde bir kısım yüksek bürokratlar için kontenjan ayrıldığı hususundaki yaygın haber ve kanaat gözetildiğinde verilen haberde güncellik, kamu yararı, özle biçim arasındaki denge ve görünürdeki gerçekliğe uygunluk şartlarının mevcut olduğu, bu kapsamda yayının basın özgürlüğü kapsamında kaleme alındığı, davalı yararına hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği ve davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Şu durumda, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 24/12/2013
Yargıtay — Esas No: 2016/22118, Karar No: 2017/36645, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22118 E.  ,  2017/36645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25046, Karar No: 2024/2018, Tarih: 26.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/25046 E.  ,  2024/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliyesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.09.2021

SAYISI : 2021/1018 E., 2021/1100 K.

DAVALILAR : 1-..., 2 -...

DAVA TARİHİ : 08.04.2020

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/216 E., 2021/197 K

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.09.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil davalarında, dava değerini, takip konusu alacak ile dava konusu şeyin değerinden hangisi az ise o değer oluşturur. Dosya içeriğine ve Konya 3. İcra Müdürlüğünün 2019/7376 Esas sayılı dosyasına göre davacının alacağı toplam 17.444,69 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.09.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7824, Karar No: 2023/542, Tarih: 14.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7824 E.  ,  2023/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan CMUK'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 tarihli ve 2015/18988 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, gündüz vakti mağdura ait iş yerine rızaya aykırı olarak girdikten sonra birkısım malzemeleri çalmak suretiyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinden bahisle TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında verilen hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; kısmen ikrar niteliğindeki sanık beyanı, parmak izi incelemesi ile kolluk tutanakları dikkate alınarak, sanığın olay günü gündüz vakti olarak kabul edilen zaman diliminde mağdura ait işyerine girip toplam 3.000,00 TL değerinde malzemeyi çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Mağdur; 20.10.2013 günü saat 16.00 sıralarında ayrıldığı işyerinden hırsızlık yapıldığını 21.10.2013 günü saat 11.00 sıralarında fark ettiğini ve bilgisayar, bilgisayar monitörü gibi malzemelerinin çalınması nedeniyle toplam 3.000,00 TL zararının olduğunu beyan etmiş sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmasında atılı suçları kabul etmiştir.

3. 07.03.2015 tarihli uzmanlık raporu ile; işyeri içerisindeki içinde muhtelif kartların bulunduğu karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sağ el baş parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. 07.03.2015 tarihli uzmanlık raporu ile; işyeri içerisindeki içinde muhtelif kartların bulunduğu karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sağ el baş parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11089, Karar No: 2011/4046, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11089 E.  ,  2011/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, davalının işleteni- sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, ileri sürerek, 8.950,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık kazanın meydana gelmesinde sürücülerin kusur durumlarının belirlenmesi noktasındadır. Kaza sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağına göre, hangi sürücünün kavşakta ışık ihlali yaptığının tespit edilemediği yazılmıştır. B.K'nun 53.maddesi uyarınca, hukuk mahkemesi, ceza mahkemesince belirlenen kusur oranı ile bağlı değilse de, belirlenen maddi olgu ile bağlıdır. O halde, mahkemece, kazanın meydana geliş biçimine ilişkin maddi olgunun kesinleşmesi için, ceza yargılaması sonucu beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, kesinleşmeyen ceza mahkemesi ilamında, hükme esas alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16007, Karar No: 2016/8249, Tarih: 21.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16007 E.  ,  2016/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkek tarafından açılan boşanma davasının ise erkeğin sadakatsizlik iddiasını kanıtlayamadağı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı erkek, birleşen dava dilekçesinde sadakatsizlik iddiası yanında eşinin küçük düşürücü hareketlerde bulunduğu vakıasına da dayanmıştır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadının kayınvalidesine eşi için "senin oğlun bana layık değildir, senin oğlundan iyisini bulurum, ben salakmıyım senin oğlundan çocuk yapayım” diyerek eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikle bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkek de dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-karşı davalı kadının davası ve fer'ileri hakkında yeniden hüküm kurulması zorunlu hale geldiğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8563, Karar No: 2015/13728, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8563 E.  ,  2015/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/510-2014/72

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, farklı mahallede bulunan ve uzak mesafedeki taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapul Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.