muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11542, Karar No: 2015/12585, Tarih: 27.10.2015

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dosya içerisinde bulunan ziraat bilirkişisi, fen bilirkişisi ve orman bilirkişisi tarafından hazırlanan 30.12.2013 tarihli ortak rapor içeriğinde taşınmazın ikame amaçlı ev, hayvan barınağı, depo ve karışık meyve bahçesi olarak kullanıldığının, taşınmaz içerisinde 10-12 aşı yaşında 80 adet zeytin ağacı, 7-8 yaşlarında 40 adet erik ağacı, 5-6 yaşlarında ise nar ağacı ile üzüm asmasının bulunduğunun belirtildiğine, 18.7.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda ise taşınmazın toprak yapısı, ağaçların yaşları ve beyanlar göz önüne alındığında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine göre imar ve ihyanın henüz tamamlanmadığının belirtildiği ve bu halde davacı ... yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre davacı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; çekişmeli taşınmaz başında yapılan keşifte taşınmaz üzerinde mesken olarak kullanılan ev ve hayvan barınakları ile bahçe kısmında zeytin ve değişik meyve ağaçlarının bulunduğu gözlemlenmiştir. O halde mahkemece; davacıya ait muhtesatların cinsi, yaşı, sayısı ve taşınmaz üzerindeki konumu ile taşınmaz içerisindeki dağılımı uzman fen bilirkişi raporuna işaretlenmeli, akabinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2044, Karar No: 2016/11033, Tarih: 20.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2044 E.  ,  2016/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair Antalya 6.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03.04.2013 günlü ve 2011/941 E.-2013/393 K.sayılı hükmün temyizinin süre yönünden reddi hakkında dairece verilen 07.09.2015 günlü ve 2015/8920 E.-2015/13576 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ile davalı arasında xx xxx xx plakalı aracın satışı konusunda anlaşma yapılarak satış bedelinin ödendiğini ancak aracın resmi devir işleminin yapılamadığını; davalı ile davacıların murisi arasında görülmekte olan ceza davasının savcılıktaki hazırlık soruşturmasında, davalı aracının davacıların murisine satıldığını ancak resmi devir işlemini yapamadıklarına ilişkin beyanının olduğunu belirterek araç bedeli olan ve davalı tarafa ödenen 6.500 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili yargılama sırasında murisi babasına ait aracın 2.500 TL karşılığında davalıya satıldığını, dava konusu aracın ise davalı tarafından murise 6.500 TL bedelle satıldığı ve araç bedellerinin mahsup edildikten sonra murisin elden nakit 4.000 TL ödediğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu araç ile davacıların murisinin babasına ait xx xx xxx plakalı kartal marka aracın takas edilmesi konusunda anlaştıklarını ve araçların zilyetliğinin devredildiği ancak resmi devirlerinin yapılmadığını; dava konusu araca, icra borcu nedeniyle el konulduğunu, araçların takas edildiği ve dava konusu araç nedeniyle ödenen bir bedelin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 4.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkeme ilamı davalı vekilince temyiz edilmiş olup; Dairemizce, davalı vekilinin 10.05.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü 11.06.2013 tarihinde temyiz ettiğinden bahisle HUMK.437. maddesine göre temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş ise de, gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ tarihinin 10.05.2013 olarak kabulünün maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından, davalının temyiz talebinin süreden reddine ilişkin Dairemizin 07.09.2015 tarihli ve 2015/8920 E.-2015/13576 K.sayılı ilamı kaldırılarak işin esası incelendi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 204.25 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.09.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1357, Karar No: 2009/2320, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1357 E.  ,  2009/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalının karayoluna izinsiz tümsek yapması sonucu hasarlandığını ileri sürerek, sigortalısına ödenen miktardan 2.965YTL'nin temerrüt faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı duruşmada, okulun önüne çocuklar ezilmesin diye set yaptığını, olayda kusurunun bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verildikten sonra hüküm, Dairemizin 21.1.2008 tarih ve 2007/3933-2008/217 sayılı ilamı ile yapılan tümseğin, meskun mahalde trafiği önemli derecede etkileyip etkilemeyeceğinin tesbiti gerekliliği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak kazanın meydana gelmesinde davalının %25 oranında kusurlu olduğu benimsenerek davanın kabulü ile 2.965.-YTL'nin, 25.5.2006 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve

kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 120.01.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2626, Karar No: 2012/27868, Tarih: 22.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2626 E.  ,  2012/27868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.09.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı tarafından ise tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazının incelenmesine gelince; davacının davası kabul edildiği ve kendisini bir vekille temsil ettirdiği halde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Tuğba'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Ahmet'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.11.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9299, Karar No: 2016/11183, Tarih: 18.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9299 E.  ,  2016/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ... muvazaalı işçi çalıştırdığı ve esasen işe iadeden sorumlu olduğu, işten çıkarmanın tamamen keyfi olduğunu, telefonla aranarak işten atıldığını, geçerli sebep gösterilmediği gibi ihtar ya da uyarı yazısının da tebliğ edilmediğini belirtmiş ve iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine, işe başvurması halinde dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsili ile davacı müvekkiline ödenmesine, işe başlatılmazsa ödemesi gereken tazminatın sekiz aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin diğer davalının işini yaptığını, davalı belediyenin iş alanının daraldığını, istihdam edeceği işçi sayısının 219’dan 128’e düşmesi sebebiyle davacının olmayan işte çalıştırılmayacağını beyan etmiş ve davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı ... vekili ise davanın öncelikle esas, usul, husumet ve zamanaşımı yönünden reddi gerektiği, alt işveren – asıl işveren ilişkisi yönünden müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme hükmünde özetle, fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmaması, davalı işyerinde işçi azaltma yoluna giderken hangi objektif kritere uyularak neden davacının tercih edildiğinin ortaya konamaması, feshin son çare olası ilkesinin gözetilmemesini gerekçe göstermiş ve davanın kabulüne, davacının davalı asıl işveren ...deki işine iadesine, işe başlatmama tazminatının beş aylık ücret tutarında belirlenmesine, boşta geçen süre için dört aya kadar ücret ve diğer haklarının tahsiline karar verilmesine karar vermiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshedilip edilmediği ile davalılar arasındaki muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve hangi işverenin işyerine iadesine karar verilmesi gerektiği noktasındadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshedilip edilmediği ile davalılar arasındaki muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve hangi işverenin işyerine iadesine karar verilmesi gerektiği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uymamak ve yazılı fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. Yine aynı Kanun'un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre davalı şirketin davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca feshettiği, ancak fesih bildirimin yazılı yapmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı işyerinde işçi azaltma yoluna giderken hangi objektif kritere uyularak neden davacının tercih edildiğinin ortaya koymamış, feshin son çare olası ilkesini gözetmemiştir. Mahkemece işverence yapılan feshin geçersiz olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre davalı şirketin davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca feshettiği, ancak fesih bildirimin yazılı yapmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı işyerinde işçi azaltma yoluna giderken hangi objektif kritere uyularak neden davacının tercih edildiğinin ortaya koymamış, feshin son çare olası ilkesini gözetmemiştir. Mahkemece işverence yapılan feshin geçersiz olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine dair yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde 'işletmenin ve işin gereği' ile 'teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler' ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde 'işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler' sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

5393 sayılı Kanun'un 14. maddesinde, "... İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı, coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık, zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans, şehir içi trafik, defin ve mezarlıklar, ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar, konut, kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor, sosyal hizmet ve yardım, nikah, meslek ve beceri kazandırma, ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır." hükmüne yer verilmiştir.

Kanuni düzenlemelere göre, hizmet alımı konusu işin, belediye tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği tartışmasızdır. Şu halde, davalı belediyenin, belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi mevcutken davacının, davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle, davalılar arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin geçerli olduğu ve muvazaalı olmadığı anlaşıldığından davacının, alt işveren ...Ltd.Şti.'deki işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı belediyedeki işe iadesine karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve ...Tic. Ltd. Şti..'deki işe iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının, fesih sebebi ve işçinin kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 99,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 18.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8700, Karar No: 2024/9373, Tarih: 04.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8700 E.  ,  2024/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/523 E., 2015/1113 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanığın duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle atılı suçun işlenmediğine, katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun dolmuşta işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayini,

2. 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturması şikayete tabi olup, kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan ...'in, Mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 16.09.2015 tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı Kanun'un 73 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12563, Karar No: 2011/12714, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12563 E.  ,  2011/12714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen nüfus kaydı düzeltimine ilişkin davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta kayıt düzeltimi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı ...'nin duruşmadaki beyanı ve mernis kaydına göre ikamet adresinin ... Mahallesi ... ... Caddesi No:14 ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ise, hem ...'nin dosyasında, hem de kendilerinde ilk davanameyle görülmekte olan 2010/61 Essa sayılı dosyada, davalı ...'ye tebligatların ... adresinde yapıldığı, 2010/61 Esas sayılı dosyada mernis adresinin de ... olarak göründüğü, davalı ...'nin dava tarihi itibariyle ...'de ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosyanın incelenmesine göre; her ne kadar davalı ...'nin mernis adresi "... Mahallesi ... ... Caddesi No:14 ..." ise de; davalı ...'nin ...'nin 2010/61 Esas sayılı dosyasında "... ... ... Mahallesi 1. Sokak No:13 İç Kapı No:1 .../..." adresini bildirdiği, söz konusu davadaki tüm tebligatların bildirilen adrese yapıldığı, işbu davayla ilgili ... AHM'nin yetkisizlik kararı dahil yine tüm tebligatların ... adresine yapıldığı anlaşılmış olmakla, uyuşmazlığın, görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nun 22. ve 23. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17786, Karar No: 2012/14699, Tarih: 12.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17786 E.  ,  2012/14699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : -12.07.2011 tarihli karar ile ; Sanıkların TCK.nun 37/1. mad. del. 204/1, 53, maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu belgenin delil olarak dosyada saklanmasına ilişkin.

-04.11.2011 tarihli ek karar ile ... hakkında; Temyiz talebinin süresinden sonra yapılması nedeniyle CMK.nun 296. maddesi gereğince reddine dair.

-29.03.2012 tarihli ek karar ile ... hakkında; Tebliğ usulsüz olduğundan infazın durdurulmasına dair.

-16.11.2011 tarihli ek karar ile ... hakkında; Temyiz başvuru talebinin süre yönünden CMK.nun 296/1. maddesi gereğince reddine dair.

Sanıkların yokluğunda verilip, 16.09.2011 ve 08.09.2011 tarihlerinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümler sanıklar tarafından yasal süresinden sonra 10.10.2011 ve 14.11.2011 tarihlerinde temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 04.11.2011 ve 16.11.2011 günlü ek kararlar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle iş bu red kararlarının ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.