muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32510, Karar No: 2018/13367, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32510 E.  ,  2018/13367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili ... ... geldi. ... taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacının...dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hariç olmak üzere, 07:00-19:00 saatleri arasında günlük birbuçuk saat ara dinlenmeyle çalıştığı ve bu suretle haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı; kış döneminde ise fazla çalışması bulunmadığı kabul edilmiştir. Günlük çalışma saatlerine yönelik kabulün salt davacı tanıkları beyanlarına dayandığı anlaşılmaktadır. Fakat, davacı tanıklarının da işverene ... dava açmış olmaları sebebiyle husumetleri bulunmakta olup, salt husumetli tanık beyanlarına göre sonuca gidilerek fazla çalışma ücreti alacağının yazılı tutarda hüküm altına alınması yerinde değildir. Bu halde, günlük çalışma saatlerine yönelik her iki taraf tanıklarının asgari düzeyde örtüşen beyanları belirlenmeli ve buna göre fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep yeniden değerlendirilmelidir.

Hafta tatili ücreti alacağı bakımından ise, her iki taraf tanık beyanlarıyla dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde ve özellikle hafta tatili dinlenme hakkının niteliğine göre, toplu olarak kullandırılmasının kanunen geçerli bir kullandırım sayılamayacağı da dikkate alındığında; Mahkemece, kış dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hariç olmak üzere, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının esas alınması isabetli görülmüştür.

Hafta tatili ücreti alacağı bakımından ise, her iki taraf tanık beyanlarıyla dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde ve özellikle hafta tatili dinlenme hakkının niteliğine göre, toplu olarak kullandırılmasının kanunen geçerli bir kullandırım sayılamayacağı da dikkate alındığında; Mahkemece, kış dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hariç olmak üzere, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının esas alınması isabetli görülmüştür.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına yönelik hesaplamaya gelince; davacının dini bayramlar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edilmesi dosya kapsamına uygundur. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin hesaplanmasında...dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hesaptan dışlanmış olmasına rağmen, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından...döneminin hesaptan dışlanmaması hatalıdır. Anılan sebeple, kış döneminde ulusal bayram ve genel tatil çalışması bulunmadığı esas alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin ... tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21328, Karar No: 2015/33957, Tarih: 08.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21328 E.  ,  2015/33957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/821-2014/488

DAVA : Davacı, haksız yere alınan paranın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Kooperatif vekili, davalı işçinin 2452 sayılı Elazığ Tarım Kredi Kooperatifi ile birleştirilen 1735 sayılı Bermaz Tarım Kredi Kooperatifinin İş Kanununa tabi eski çalışanı olduğunu, 2008 yılı Mart ayından, 2009 yılı Ağustos ayına kadar, o zaman yürürlükte bulunan ve davalının da tabi olduğu toplu iş sözleşmesine göre mahrumiyet yardımı aldığını, mahrumiyet yardımı ödenebilmesi için çalışanın kooperatifin bulunduğu yerde ikamet etmesinin şart olduğunu, ancak davalının kooperatifin bulunduğu yerde oturmadığı halde mahrumiyet yardımı aldığının sonradan anlaşıldığını beyanla, haksız ödenen paranın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kooperatife ait lojmanda oturmadığını fakat kendi nüfus kütüğünde de yazılı olduğu üzere kooperatifin bulunduğu yer olan B. Mahallesinde amcasının evinde ikamet ettiğini, ayrıca hiçbir talebi olmadığı halde işverenin tamamen kendi takdiri ile mahrumiyet aylığı verdiğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kooperatifin bulunduğu yerde oturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalı işçinin toplu iş sözleşmesi uyarınca mahrumiyet yardımına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamından davalının 1735 sayılı Bermaz Tarım Kredi Kooperatifinde kooperatif müdürü olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. İşyerinde o tarihte yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin mahrumiyet yardımını düzenleyen 31. madde (e) bendinde mahrumiyet yardımının; köy ve beldelerde çalışan hizmetlilere; köy ve beldelerde çalışan diğer işçilere; kooperatif yönetim kurulunun kararı, bölge birliğinin teklifi ve genel müdürlüğün onayı ile lojmanı bulunmayan ve işyerinin bulunduğu yerde ikamet edecek ev bulamayan personele ödeneceği sınırlı olarak sayılmıştır. Davacı işyerinde kooperatif müdürü olarak çalıştığı anlaşılan davalının konumunun bu maddeye uymadığı anlaşıldığından mahrumiyet yardımı alamayacaktır. Davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5927, Karar No: 2025/5446, Tarih: 26.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/5927 E.  ,  2025/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2371 E., 2020/1478 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2019/2371 Esas, 2020/1478 Karar sayalı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiine tebliğ edilen karara yönelik sanık müdafiinin aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık müdafinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla; ve ayrıca sanık ...'in yokluğunda verilen kararın 11.06.2019 tarihli duruşmadaki bildirdiği bilinen son adresi olan "Akse Mahallesi, 434. Sokak, No:28, İç Kapı No:6, Çayırova/ KOCAELİ" adresine tebliğe çıkarıldığı; ancak 14.11.2020 tarihinde tebliğ yapılamadan iade edildiği ve sanığa sonrasında tebliğ işlemi yapılmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın adı geçen sanığa usulüne uygun olarak (öncelikle adı geçen sanığın cezaevinde bulunması halinde bulunduğu cezaevine 5271 sayılı CMK’nın 263. maddesine uygun olarak sanığın cezaevinde bulunmaması halinde ise yukarıda belirtilen bilinen en son adresine MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması halinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre ve "CMK'nın 295/1

. maddesine uygun olarak sanığın cezaevinde bulunmaması halinde ise yukarıda belirtilen bilinen en son adresine MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması halinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre ve "CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak" tebliği yapılmak suretiyle) tebliği ile sanık buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7892, Karar No: 2023/2718, Tarih: 18.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/7892 E.  ,  2023/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yasal süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı taşınmazın müvekkilinin babası tarafından kadastro tespitinden önce 1995 yılında harici satış sözleşmesiyle satın alındığını, babası tarafından zilyet edilen taşınmazın bilahare miras yoluyla müvekkiline kaldığını, taşınmazda müvekkili lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın mera vasfında oluğunu, mera vasfında olan bir taşınmaz özel mülkiyete konu olamayacağı için zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Dahili davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın mera vasfında oluğunu, mera vasfında olan bir taşınmaz özel mülkiyete konu olamayacağı için zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Dahili davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; eldeki davanın tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen nizalı bölümünün evveliyatı itibariyle mera vasfında olmayıp, özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu, söz konusu taşınmazın davacının babası tarafından 1995 yılında 3. kişilerden satın alındığı, bilahare taşınmazın taksimen davacıya kaldığı, dosya arasına aldırılan hava fotoğraflarının incelenmesine ilişkin jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin raporundan 1958, 1964, 1984 ve 2001 yıllarında taşınmazda kullanım bulunduğu, dava konusu taşınmazın bulunduğu köyün merası ile dava konusu taşınmaz arasında kuş uçuşu 1400 metre mesafe bulunduğu, dava konusu taşınmazın nizalı bölümünde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi Atıf Koçak tarafından düzenlenen 23.05.2019 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 15.400,53 metrekare yüz ölçümlü bölümünün taşınmazdan ifrazı ile aynı adanın son parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmaz mera vasfında olduğundan özel mülkiyete konu olamayacağını, dolayısıyla zilyetlikle de iktisap edilemeyeceğini, kaldı ki Mahkemece yöntemince mera araştırması yapılmadığını, bilirkişi raporlarının hükme esas alınabilecek nitelikte ve açıklıkta olmadığını ileri sürerek, istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın evveliyatı itibariyle özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile bilirkişi raporlarından, İlk Derece Mahkemesince delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın evveliyatı itibariyle özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile bilirkişi raporlarından, İlk Derece Mahkemesince delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle;

Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmenin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tespit öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

a) 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesi; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

b) 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. maddesi; “Kadastrosu yapılacak veya daha önce tapulama veya kadastrosu tamamlanmış bulunan yerlerde, 766 sayılı Kanunun 37. maddesi veya 4753 sayılı Kanun ile ek ve tadilleri uyarınca Hazine adına kaydedilen taşınmaz mallar bu Kanun hükümlerine göre doğan iktisap şartlarına istinaden zilyetleri adına tespit ve tescil olunur.” hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı 25.524,70 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, kadimden beri köy halkının kullanımında olduğu gerekçesiyle, mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline yazılmıştır.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda ... ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı 25.524,70 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, kadimden beri köy halkının kullanımında olduğu gerekçesiyle, mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline yazılmıştır.

2. Mahkemece, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu yerlerden olduğu ve taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1957 yılında Toprak Tevzi Komisyonu tarafından çalışma yapıldığı anlaşıldığı halde, bu çalışma sırasında dava konusu taşınmazın hangi numara altında mera olarak sınırlandırıldığı araştırılmamış, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanakları, belirtmelik krokisi, tablendikatif cetveli, toprak tevzi haritası ve eki olan belgeler getirtilip dosya arasına alınmamış, dava konusu taşınmazın batı sınırında bulunan mera vasıflı 134 ada 88 parsel sayılı taşınmaz ile güney sınırında, Büyükdere köyü çalışma alanında bulunan mera vasıflı 110 ada 47 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanakları varsa dayanakları ile birlikte getirtilmemiş, dava konusu taşınmazın 1957 yılı öncesindeki niteliğinin ne olduğu üzerinde durulmamış, Mahkemece teknik bilirkişiden dava konusu taşınmaza ait toprak tevzi haritası ile kadastro paftası ölçeği eşitlenerek, çakıştırma yapılmak suretiyle dava konusu taşınmazın nizalı bölümünün belirtmelik haritasındaki konumunu gösteren denetime elverişli rapor aldırılmak yerine, dava konusu taşınmaz ile arasında kuş uçuşu 1400 metre mesafe bulunduğu belirtilen mera vasıflı dava dışı 132 ada 56 parsel sayılı taşınmaza ait toprak tevzi haritası ile kadastro paftası çakıştırılarak, dava konusu taşınmazın bu çakıştırmaya göre konumunu gösterir teknik bilirkişi raporuna itibar edilmekle yetinilmiş, dava konusu taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen nizalı bölümü ile taşınmazın geri kalanı, batı sınırında bulunan 134 ada 88 ve güney sınırında bulunan 110 ada 47 parsel sayılı taşınmazlar arasında doğal ya da yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı dahi araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle 1957 yılında yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında dava konusu 134 ada 45 parsel sayılı taşınmazın hangi numara altında mera olarak sınırlandırıldığı araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanakları, belirtmelik krokisi, tablendikatif cetveli, toprak tevzi haritası ve eki olan belgeler getirtilip dosya arasına alınmalı, dava konusu taşınmazın batı sınırında bulunan 134 ada 88 parsel sayılı taşınmaz ile güney sınırında, Büyükdere köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 47 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanakları varsa dayanakları (tapu kaydı, vergi kaydı gibi) ile birlikte getirtilmeli, taşınmazların kadastro tespiti kesinleşmiş ise mera sicil kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilip dosya arasına alınmalı, toprak tevzi çalışmalarının yapıldığı tarihten öncesine ve çalışmaların yapıldığı yıllara ait hava fotoğrafları Harita Genel Müdürlüğünden istenilmeli, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, hayatta iseler belirtmelik tutanağında imzaları bulunan bilirkişiler, taraf tanıkları, hayatta olmaları halinde belirtmelik tutanaklarında imzaları bulunan bilirkişiler, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi veya fotogrametri mühendisi bilirkişi ve teknik bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır.