muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7982, Karar No: 2015/13143, Tarih: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7982 E.  ,  2015/13143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/179-2014/711

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-) Pilon yeri bedeline hükmedildiği halde, idare adına tesciline karar verilmemesi,

2-) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen miktar düşüldükten sonra fark bedele, ilk karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken, bedelin tamamına son karar tarihine kadar faiz yürütülmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından tescile ilişkin 3. bendin çıkartılmasına, yerine “Dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi A.M.B. tarafından düzenlenen 05.10.2010 günlü krokili raporda yeşil kalemle çevrili olarak gösterilen 196 m²’lik bölümdeki davalılar payının iptali ile davacı idare adına tesciline, aynı krokili raporda kırmızı kalemle taralı olarak gösterilen 1300,16 m²’lik bölümdeki davalılar payı üzerinde davacı idare adına irtifak hakkı tesis ve tesciline,” cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin 5. bendinde geçen (16.06.2010 tarihinden 22.10.2014 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) ibaresinin çıkartılmasına yerine (Belirlenen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen miktar düşüldükten sonra, 8057,86-TL fark bedele 16.06.2010 tarihinden, ilk karar tarihi olan 26.11.2010 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15155, Karar No: 2017/8075, Tarih: 25.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15155 E.  ,  2017/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın diğer davalı ...'nın sevk ve idaresinde iken, ... Mahallesinde yol ayrımında sinyal vererek dönmek isteyen müvekkiline ait... plakalı aracın sol arka kısmına çarparak maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, müvekkiline ait aracın Subaru marka, Forester tipli 2011 model, kaza anında 30.500 km civarında hasarsız bir araç olduğunu, tamir için aracını en yakın yetkili servis olan...Ltd. Şti.'ne götürdüğünü, aracın burada tamir edildiğini, aracın ... ilçesinden...'e götürülmesi ve tamirden sonra geri dönülmesi nedeniyle dizel yakıt aldığını, aracı...'e bırakıp ...'ne geri gelmesi ve tamir edildikten sonra ...'e gitmesi nedeniyle otobüs bileti aldığını, ...'e gidiş ve dönüşlerinde yemek yediğini ve maddi olarak masraf yaptığını, müvekkilinin aracının meydana gelen hasar nedeniyle değer kaybına uğradığını, aracın tamir gördüğü süre içerisinde de müvekkilinin araçtan faydalanamadığı için araçtan yoksunluk zararı oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00.-TL alacağın haksız fiil tarihi olan 29/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.30.03.2016 havale tarihli dilekçe ile değer kaybı ve araç yoksunluk zararına ilişkin alacağını 8.500,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın usul ve esas yönünden reddinin gerektiğini, davalılardan ...' nın sevk ve idaresindeki... plaka nolu aracın zorunlu ve mali sigortası mevcut olup bu nedenle davanın ... ... A.Ş şirketine yönetilmesi gerektiğini, müvekkiller aleyhine açılan iş bu davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davanın ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin tazminat ödenmesini gerektiren bir kusurunun bulunmadığını, davacıya ait aracın 29/05/2013 tarihinde meydana gelen kazadan dolayı değer kaybına uğramasının mümkün olmadığını, davalının sevk ve idaresindeki aracın zorunlu trafik sigortası ve ihtiyari mali mesuliyet sigortasının davacının aracında meydana gelen hasarları giderdiğini, takılan orijinal parçalar nedeniyle aracın değerinin arttığını, müvekkiller aleyhine açılan haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ile benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile,Islah talebi de nazara alınarak 8.000,00-TL değer düşüklüğü bedelinin, haksız fiil tarihi olan 29/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, aracın ticari araç olmaması nedeniyle kullanıcısının araçtan yoksunluk tazminatı talep edemeyeceği kabulü ile fazlaya ilişkin 500,00.-TL talebin reddine, karar verilmiş, hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybı 8.000,00 TL olarak, yargılama esnasında alınan ilk bilirkişi raporunda ise araçtaki değer kaybı 2.000,00 TL olarak hesaplanmıştır. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları belirlenen değer kaybı yönünden çelişki meydana geldiği anlaşılmaktadır. Ayrıca değer kaybı Dairemiz kriterlerine uygun bulunmayan usulle sağlanmıştır. Bu durumda mahkemece, çelişkinin giderilmesi açısından,yeni bir bilirkişi raporu alınması ve bu bilirkişi raporunda, dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyularak değerlendirme yapılması, araçta meydana gelen değer kaybının; aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği dikkate alınarak tamir edildikten sonraki rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir. Bilirkişi raporlarında çelişki giderilmeden mahkemece yargılama esnasında aldığı bilirkişi raporunu esas alarak hüküm kurması doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10155, Karar No: 2021/613, Tarih: 26.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/10155 E.  ,  2021/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.02.2011 tarihli duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye ile usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilen müşteki vekilinin, herhangi bir mazeret bildirmeden duruşmalara katılmadığı gibi yazılı bir dilekçe ile davaya katılma talebinde de bulunmadığı, bu kapsamla katılan sıfatını elde edemediği anlaşılmakla, katılma ve hükmü temyiz etme yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz talebinin CMUK 317. maddesi gereği REDDİNE, 26.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17720, Karar No: 2008/3689, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17720 E.  ,  2008/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera tahsis kararının iptali ile taşınmazın orman olarak tesciline ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Köy Tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.03.2006 gün ve 2006/204-3574 sayılı bozma kararında özetle: "Bilirkişi raporunda taşınmazın içinde 40 - 50 yaşlı ... ağaçları ile 25 - 30 yaşlı 20 adet dağınık ve sıra halinde kızılçam ağacı bulunduğu, taşınmazın kısmen zeytinlik kısmen ... ve dikenlik olduğu, en yakın devlet ormanının parselin kuzeyinde 100 metre mesafede olduğu ve 1978 tarihli memleket haritasında ... ağaçlarının görülmediği bildirilmiştir. Ancak rapora ekli memleket haritasında taşınmazın ağaç sembolleri bulunan yeşil alanda işaretlendiği görülmüş olup rapora ekli taşınmaza ait fotoğraflar ile bilirkişilerin taşınmazın fiili durumu ile ilgili olarak belirledikleri hususların da birbiri ile çelişkili olduğu tespit edilmiştir. Kendi içinde çelişkili olan bu rapora dayanılarak hüküm kurulamayacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, dava konusu 564 parselin mera tahsis kararının iptali ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Köy Tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis kararının iptali ile taşınmazın orman olarak tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Köy Tüzelkişiliğine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9256, Karar No: 2015/19805, Tarih: 07.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9256 E.  ,  2015/19805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte, gönderilen örnek 7 ödeme emrine karşı borçlunun icra dairesine süresi içinde yaptığı kısmi itirazda, takibe konu borcun 37.000 TL'lik kısmını banka havalesi yoluyla ödediğini ileri sürdüğü, bunun üzerine alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, tarafların iddialarına göre işin çözümünün yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının alacağını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belge ile ispatlaması gerekir ise de, borçlu takip dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde borcun kısmen ödendiğini iddia ettiğine göre, artık alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek olmayıp, ödeme iddiasının borçlu tarafından aynı maddede sayılan belgelerden biriyle ispat edilmesi gerekmektedir. Bir başka deyişle anılan madde gereğince yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç, borçlu tarafından kabul edilip kısmen ödeme iddiasında bulunulduğuna göre hukuki ilişki ve borcun ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece işin esasına girilerek, borçlunun borcu kısmen ödediğine ilişkin iddiasını sunmuş olduğu belgeler ile ispatlayıp ispatlayamadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/888, Karar No: 2021/3186, Tarih: 17.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/888 E.  ,  2021/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 4930 gün karşılığı 98.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksit halinde tahsiline dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/633 esas, 2017/867 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 11.12.2019 gün ve 17672 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2019 gün ve KYB. 2019/128299 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 100.000,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 98.590,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 4930 gün karşılığı 98.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/633 esas, 2017/867 karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre;

Gerekçeli kararının HÜKÜM kısmının 1- ve 2- numaralı maddelerinin hükümden ÇIKARTILMASINA, bunun yerine;

"1-Sanık ...'ın, 28/05/2017 keşide tarihli, 0055596 çek numaralı ve 100,000,00 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

"1-Sanık ...'ın, 28/05/2017 keşide tarihli, 0055596 çek numaralı ve 100,000,00 TL bedelli çek yönünden, üzerine atılı üzerine atılı “çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak” suçunu işlediği anlaşılmakla; suçu işleyiş biçimine, suç kastının yoğunluğuna, suç konusu çekin miktarına göre eylemine uyan 5941 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak, 1500 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

2-Sanığa verilen gün para cezasının bir günü 5237 sayılı TCK nun 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesap edilerek sanığın 30.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanık hakkında belirlenecek olan Adli Para cezasının miktarı 10/10/2017 tarih 30206 sayılı resmi gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarih ve 2016/191 esas 2017/131 karar sayılı iptal kararı uyarınca şikayete konu çekin karşılıksız kalan miktarından da az olamayacağı gözetilmekle; çekin karşılıksız kalan miktarı olan 98.590 TL ADLİ PARA CEZASIYLA cezalandırılmasına,..."

Şeklindeki maddelerin eklenmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün geri kalan kısımlarının aynen korunmasına ve bu şekilde infazına, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24438, Karar No: 2022/1545, Tarih: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24438 E.  ,  2022/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kişilerin huzur sükunun bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK’nın 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun ancak özel kastla ve ısrarla yapılan eylemlerle işlenebileceği dikkate alındığında; sanığın katılanın ikametine doğru taş atması ve yüksek sesle bağırması şeklindeki eyleminin, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarını oluşturmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Tüm dosya içeriğine göre; olay günü saat 03:00- 04:00 sıralarında, katılanın evine doğru taş atıldığı, akabinde ikametine ait otoparkta bulunan aracına lastikleri kesilmek suretiyle zarar verildiği ve eylemi gerçekleştirenin sanık olduğu iddiası ile kamu davası açıldığı somut olayda; katılanın aşamalarda camdan baktığında şüpheli şahsı aracının olduğu tarafa doğru giderken gördüğünü, yüzünü net görmediği şahsın eşgal bilgileri sebebiyle eşi tarafından sanık ... olduğunun tahmin edildiğini beyan ettiği, tanık ...’ün olay günü otopark kapısını açmaya çalışan şahsın yüzünü görmemesi sebebiyle teşhis edemeyeceğini belirttiği, tanık ...’ün ise; eşi ...’nın kendisini haberdar etmesi üzerine camdan baktığında otoparktan çıkarken gördüğü kişinin önceden tanıdığı ve katılan ...’in eşi ile husumetli olduğunu bildiği sanık ... olduğunu ifade ettiği, sanığın ise aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemekle birlikte; olay günü iskan meselesinden dolayı katılanın eşi ile tartıştığını, gece de kendisiyle konuşmak için olay yerine gittiğini, ancak katılanın eşini bulamayınca bahsi geçen yerden ayrıldığını savunarak suça konu ikamet civarında olduğunu kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınan mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine, kendisini suçlamadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilip; yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/857, Karar No: 2021/975, Tarih: 09.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/857 E.  ,  2021/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 26.10.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.