muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8598, Karar No: 2023/927, Tarih: 22.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/8598 E.  ,  2023/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/578 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan verilen 4.500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/578 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2019/7479 Esas, 2020/6835 Karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği ve taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan verilen 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.12.2022 tarihli ve 2022/127229 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile katılanın kullanmakta olduğu motosikletine Kocaoğlan mahallesi İbrahim Tevfik Kutlar Caddesi 14 nolu caddenin kesiştiği yerde çarptığı, çarpışma sonucunda katılanın alınan raporuna göre vücudunda kemik kırığı oluşacağı şekilde yaralandığı, alınan bilirkişi raporuna göre sanığın asli kusurlu olarak taksirle yaralama suçunu işlediğini kanaatine varılmış ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile katılanın kullanmakta olduğu motosikletine Kocaoğlan mahallesi İbrahim Tevfik Kutlar Caddesi 14 nolu caddenin kesiştiği yerde çarptığı, çarpışma sonucunda katılanın alınan raporuna göre vücudunda kemik kırığı oluşacağı şekilde yaralandığı, alınan bilirkişi raporuna göre sanığın asli kusurlu olarak taksirle yaralama suçunu işlediğini kanaatine varılmış ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmedi ve kovuşturma aşamasında; ''Olay günü ben zaten yolu yarılamış karşıya geçmiş vaziyetteydim, diğer motosiklet arka tekerime sağ taraftan vurdu, benim bir kusurum yoktur, suçlamayı kabul etmem, karşı tarafın yakalanmasıyla bir alakam yoktur, lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim, gelecek duruşmalara katılmak istemiyorum, ayrıca hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, uzlaşmaya hazırım ''şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan kovuşturma aşamasında; ''Suç tarihinde ... plakalı motosiklet ile Kocaoğlan Mahallesi 14 Nolu Cadde de seyir halinde iken arkamda kardeşim Reşitde bulunuyordu, 14 Nolu Caddenin ... Caddesi ile kesiştiği kavşağa geldiğinde aniden önümüze otobüs çıktı, otobüse korna çaldım ancak dikkate almadı, fren yaptım ancak mesafe kısa olduğu için çarpmaya engel olamadım kavşakta geçiş önceliği bana aitti, otobüse orta kısmında çarptım, motosiklet devrildi yaralandım, kazadan önce aracımın hızı saatte 30-40 km kadardı, kazanın meydana geldiği yer ışıksız kavşaktır, sanıktan şikayetçiyim davaya katılmak istiyorum''şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Tanık Reşit Görgün; ''Ben suç tarihinde ağabeyimin sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı motosikletin üzerinde bulunuyordum, motosikleti ağabeyim Mikail kullanıyordu, İbrahim Teyfik Kutlar cad. 14 nolu caddenin kesiştiği caddeye geldiğimizde durmakta olan otobüs aniden kavşağa girdi, karşıya geçiyordu, yolu kontrol etmeden çıktı, ağabeyim korna çaldı, fren yaptı, mesafe kısa olduğu için yolumuzu kapatan otobüse çarptık, motosiklet kazadan önceki hızı saatte 30-40 km kadardı.'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Dr. Ersin Arslan Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilmiş olan 25.08.2015 tarihli kati hekim raporu göre; katılanda meydana gelen yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve femur proksimal parçalı kırığı oluşacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

6.Kaza tespit tutanağına göre; sanığın, 2918 sayılı KTK'nın 47/1-c (Trafik işaret ve levhalarına uymamak) maddesini ihlal etmesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, katılanın ise bir kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

5.Dr. Ersin Arslan Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilmiş olan 25.08.2015 tarihli kati hekim raporu göre; katılanda meydana gelen yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve femur proksimal parçalı kırığı oluşacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

6.Kaza tespit tutanağına göre; sanığın, 2918 sayılı KTK'nın 47/1-c (Trafik işaret ve levhalarına uymamak) maddesini ihlal etmesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, katılanın ise bir kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

7.Trafik Bilirkişi tarafından tanzim edilmiş olan 18.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın olay mahalindeki kontrolsüz kavşak girişine geldiğinde geliş yönüne hitap eden DUR trafik işaret ve levhasına göre tali yönden geldiğini dikkate alıp ana yola çıkarken sağından ve ana yoldan düz seyreden araçların geçiş önceliğini bekledikten sonra elverişli durumda yoluna devamla kavşağa girmesi gerekirken tali yoldan ana yola kontrolsüz geçiş yapması sonucu kazanın meydana geldiği kavşaklarda geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal ettiği için asli kusurlu olduğu , katılanın ise kontrolsüz kavşağa yaklaşırken hızını azaltması yan yolları gözeterek bu yeri yavaşça dikkatli bir şekilde geçmesi gerekirken mevcut hızı ile dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde kavşağa girip ön tedbir almaması nedeniyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

8.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

9.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 07:20 sıralarında katılanın sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal içi, 50 km/saat hız sınırının bulunduğu, iki şeritli, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde, kendi seyir yönüne ''DUR'' işaret levhası olan ve tali yoldan anayola kontrolsüzce çıkan sanığın idaresindeki otobüs ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 esas, 2018/20 karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 esas, 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yanı sıra 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin uygulanması, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 esas, 2018/20 karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 esas, 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yanı sıra 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin uygulanması, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

A. Tebliğname Yönünden;

İlk derece mahkemesince verilen kararın daha önce doğrudan Yargıtay incelemesinden geçtiğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'a tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz sebebi belirtilmesi zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki ret öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.

B.Sanık müdafiinin Temyizi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan ..." ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7447, Karar No: 2017/868, Tarih: 01.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7447 E.  ,  2017/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 08/01/2013 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle araçta meydana gelen ve sigorta şirketi tarafından ödemesi yapılmayan 9.007,66 TL hasarın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 461,80 TL' nin tespit masrafının tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacı kuruma ait aracın kazası nedeni ile oluşan hasara ilişkin talebinin sigorta poliçesi teminatı dışında olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; olay tarihinde yürürlükte bulunan mülga 01/01/1994 tarihli Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5/7 maddesine göre, yağsızlık, susuzluk, donma, buzluluk, eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar poliçe teminatı kapsamı dışında tutulduğu, bu itibarla sigorta şirketi tarafından karşılanmayan 2. hasarın kullanıcı hatasından kaynaklandığı ve sigorta kapsamında olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

../...

-2-

2016/7447

2017/868

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 01.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5443, Karar No: 2016/8106, Tarih: 02.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/5443 E.  ,  2016/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.03.2015 gün ve 465/158 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı 1403 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı tapuda satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 1403 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Söz konusu raporlar incelendiğinde; incelenen hususlarda ve rapor yazımında eksikliklerin olduğu görülmektedir. Şöyle ki, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; gözleme dayalı değerlendirmeler yapılmış ve dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Ancak idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi ile keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisinin çakışıp çakışmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır. Ayrıca rapor ekindeki krokinin ölçeksiz olduğu ve kadastral paftaya uygun olarak düzenlenmediği görülmektedir.

O halde mahkemece yapılacak iş; mevcut bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen bilirkişi kurulunca tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kadastral paftayla tersimatı yapılmış ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, eksikliğin bu şekilde giderilememesi halinde aynı nitelikleri haiz farklı bir bilirkişi kuruluyla yeniden inceleme yapılarak eksikliğin giderilmeye çalışılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe

giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6106, Karar No: 2015/13743, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6106 E.  ,  2015/13743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2015 tarih ve 2012/127-2015/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının .... Şti'nin ortakları olduğunu, davalının şirketteki payının %67 olduğunu, müvekkilinin başlangıçta şirkette müdürlük yaptığını, 26.07.2006 tarihinde %7 oranında ortak olduğunu, dava dışı şirketin inşaat alanında faaliyet gösterdiğini, faaliyetleri sırasında zarar ettiğini, şirketin hukuken varlığının devam ettiğini ancak fiilen faaliyetlerin askıya alındığını, şirketin borca batık hale gelmesi ile şirket hakkında icra takiplerinin başladığını, davalı ve şirket ile adi ortaklık şeklinde ticari faaliyet yürüten 3. kişi konumundaki ....arasında borçların ödenmesi hususunda 2 adet protokol imzalandığını, bu protokol uyarınca davalı şirketin Vergi Dairesine olan borcunun 50.000 YTL'lik kısmı ile yine şirketin ... isimli firmaya olan borcunu ödemeyi taahhüt ettiğini, sözleşmeden kısa bir süre sonra davalının şirket ile ilişkisini fiilen keserek ortadan kaybolduğunu, şirket ortağı ve ve müdürü olan müvekkili hakkında icra takipleri başladığını ve ceza davaları açıldığını, müvekkilinin şahsi mallarını ipotek vermiş olması, şahsi mallarının satılmaması ve ceza davalarından kurtulmak için davalının üstlendiği borçları da müvekkilinin ödediğinden bahis ile ... Firması'na ödenen 7.500 TL ile Vergi Dairesine ödenen 48.134 TL'nin tamamının; davalının şahsi taahhüdünün kabul edilmemesi halinde müvekkili tarafından ödenen vergi borcunun davalının sermaye payı oranındaki kısmının ödemelerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya katılmamıştır.

Mahkemece davacı, davalı ve diğer ortak dava dışı ... arasında imzalanan 11/08/2004 tarihli protokole göre şirket borçlarından ortakların 1/3 oranında sorumlu olduklarının kararlaştırıldığı, daha sonra borç dağılımı olarak düzenlenen 22/06/2006 tarihli belgeye göre davalının ... firmasına olan borcu ödeceyeceği, resmi dairelere olan borcun ise dava dışı ... tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, daha sonra yine taraflar ve dava dışı ... arasında imzalanan 11/07/2006 tarihli adi belgeye göre ... ödenmesi gereken borç başlığı altında davalının vergi dairesine 50.000 TL ödeme yapacağının anlaşıldığı, ancak 11/07/2006 tarihi itibari ile şirketin vergi dairesine 1.122.040,75 TL borcu olduğu anlaşılmakla aynı tarihli belgeye göre kalan vergi borcunun

kim tarafından ödeneceğinin kararlaştırılmadığı dolayısı ile 50.000,00 TL dışındaki borç nedeni ile tarafların genel protokol hükümleri gereğince 1/3 oranında sorumlu olmaları gerektiği bu haliyle davacının vergi dairesine 23.712,74 TL ödeme yaptığı ve bu miktarın davacının kendi üzerine düşen vergi borcu miktarını dahi karşılamadığı anlaşılmakla davacının vergi borcu ödemesi nedeni ile fazla ödeme yapmadığından davalıya 11/07/2006 tarihli belgeye göre rücu edemeyeceği, ... Firması'na yapılan ödeme ile ilgili olarak ise taraflara arasındaki şirket borçlarına ilişkin ana protokol olan 11/08/2004 tarihli anlaşmaya göre ortakların şirket borçlarından 1/3 oranında sorumlu olacakları, protokolün eki olan 22/06//2006 tarihli belgeye göre taraflar arasında borç dağılımı yapıldığı ve borç dağılımına göre ... Firması'na olan borcun davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı ancak, 11/07/2006 tarihli davalının borçlarını düzenleyen yeni belgeye göre ise davalının ... Firması'na olan borcu ödeyeceğine dair herhangi bir kayıt bulunmadığı, dolayısı ile taraflar arasındaki imzalanan 11/07/2006 tarihli belge ile 22/06//2006 tarihli belgede düzelenen borç dağılımının geçersiz olduğu ve bu haliyle ana protokol hükümlerine göre her bir ortağın ... Firması'na olan borçtan 1/3 oranında sorumlu olması gerektiği ve davacının firmaya 7.500 TL ödeme yaptığı, davalıdan 1/3 oranında 2.500 TL'yi talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.500,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal ticari faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

30/12/2015 GÜL
Yargıtay — Esas No: 2018/4887, Karar No: 2019/6450, Tarih: 03.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4887 E.  ,  2019/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... ile tanıklar ... ve ...'ın aşamalardaki ifadelerine göre, suça sürüklenen çocuk ...'nin mağdura ait iş yerinin kapı camını kırarak içeri girdiği sırada tanıklar ... ve ...'un dışarda bekledikleri, suça sürüklenen çocuğun iş yerinden 1 adet tineri alıp çıktığı ve hep birlikte parka giderek tiner çektiklerinin anlaşıldığı olayda, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti mağdurun iş yerinin kapı camını kırarak içeri girdiği ve iş yerinden mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanına göre 20,00 TL değerindeki 1 adet 4 litrelik tineri çaldığının anlaşıldığı olayda; çalınan eşyanın değerinin az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.