muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6430, Karar No: 2014/19781, Tarih: 20.06.2014

Diğer davalı ... Turizm Lmt. Şti ise şirketleri açısından davanın reddini Belediye açısından davanın kabulünü savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 7500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava satın alınan devre mülkün bedelinin ödenmesine rağmen taşınmazın teslim edilmemesi nedeniyle meydana gelen zararın tazminine yöneliktir. Davacı delil olarak UYAP’tan taranmış e-dosya üzerinden gönderilen 01.04.1997 tarihli kombi antetli sözleşme ile tahsil edildi kaşesi bulunan senet iadelerine dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kabul edilmiştir. Davacının, davalıya yaptığı ödemeleri öncelikle yasal delillerle kanıtlaması gerekir. BK. 87 maddesi gereğince borcu ödeyenin bir makbuz veya buna ilişkin senedi geri isteme hakkı olduğu belirgindir. Ödemenin nasıl yapılacağı BK.nun 87. (103)maddesinde gösterilmiştir. Buna göre borcunu ödeyen borçlunun bir makbuz alması gerekir. Davalı böyle bir makbuz ibraz edememiştir. Bunun yerine senet iadelerini sunmuştur. Makbuz alacaklı veya temsilcisi tarafından imzalanan ve borçluya verilmesi bir yükümlülük olan, borcun ödendiğinin delilini teşkil eden borçlunun en sağlam ifa kanıtıdır. Senet iadesi ise makbuza göre daha zayıf bir delil olup borcun ödendiğine karine oluşturur. (TBK 103 ve 104. maddeler ) bu ödemenin aksi ispatlanabilir. Davalı şirketin/satıcının düzenlemekle yükümlü olduğu makbuz e dosyadan anlaşılamamış olup esasen sözleşme ve ödeme belgeleri davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile de doğrulanmamıştır. Sözleşme ve ödemelerde Belediyenin müdahalesi bulunmadığından bu tür sözleşme ve senetlerin her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. Bu nedenle davalı belediyenin sahtecilik savunması üzerinde titizlikle durulmalı belgelerin asılları celbedilerek sözleşmenin yaşının tespit edilmesi belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine kadar konusunda uzman bilgisayar veya grafoloji uzmanına inceleme yaptırılmalı, gerektiğinde dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü’ne gönderilip uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca ödeme belgelerinin sıhhati sorgulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalı belediyenin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı belediyenin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının belediye yararına BOZULMASINA 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10494, Karar No: 2018/21492, Tarih: 21.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/10494 E.  ,  2018/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... İlçesi, ... Mahallesi 68 (ifrazen 254) parsel sayılı taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmaz kadastral parsel olduğu halde emsal incelemesi sonucu bulunan bedelden ... oranı düşülmek suretiyle değer biçilmesi nedeniyle raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/615, Karar No: 2010/72, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/615 E.  ,  2010/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.1.1978 - 3.3.1980, 19.11.1981 - 17.3.1992, 1.7.1992 - 31.12.1994 tarihleri arası süreyi 4056 sayılı Yasa'ya göre borçlanabileceğinin ve borçlanma priminin 6.11.1996 tarihinde yürürlükte bulunan prime ait kazanç üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının, 1.7.1978-3.3.1980, 19.11.1981-17.3.1992 ve 1.7.1992- 31.12.1994 tarihleri arasındaki süreleri 4056 sayılı Yasa’ya göre borçlanabileceğinin ve borçlanma pirimlerinin de 6.11.1996 tarihinde yürürlükte bulunan pirime esas alt kazanç miktarı üzerinden hesaplanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 1.7.1978 - 3.3.1980, 19.11.1981 - 17.3.1992 ve 1.7.1992 - 31.12.1994 tarihleri arasındaki 15 yıllık süreyi borçlanma hakkı bulunduğu ve borçlanılan süreleri 6.11.1996 tarihindeki borçlanma tutarı üzerinden ödemesi gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın Geçici 80 maddesinde (Ek:

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 1.7.1978 - 3.3.1980, 19.11.1981 - 17.3.1992 ve 1.7.1992 - 31.12.1994 tarihleri arasındaki 15 yıllık süreyi borçlanma hakkı bulunduğu ve borçlanılan süreleri 6.11.1996 tarihindeki borçlanma tutarı üzerinden ödemesi gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın Geçici 80 maddesinde (Ek:

8/12/1994 - 4056/1 md.) 17/7/1964 tarih ve 506 sayılı Kanunun Ek 10 uncu maddesi ile Kanun kapsamına alınan sigortalılar,örneği Kurumca hazırlanan ve ilgili işveren,birlik,sendika, dernek,sanatsal vakıf kuruluşları veya ilgili kamu kuruluşları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenip,Kültür Bakanlığınca onaylanmış borçlanma belgeleri ile Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Kuruma başvurmaları ve borç ödeme tarihindeki 78 inci maddeye göre belirlenen asgari günlük kazanç üzerinden hesaplanacak malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerini bir defada kuruma ödemeleri şartı ile borçlanma belgesinde kayıtlı meslekleriyle ilgili çalışma sürelerinin tamamını veya bir bölümünü borçlanabileceği, borçlandırılan hizmetler prim veya kesenek ödemek suretiyle geçmiş veya daha önceki borçlandırılmış hizmetlerle birleştirileceği, sigortalılığın başlangıç tarihinden önceki hizmetlerin borçlandırılması halinde, sigortalılığın başlangıç tarihi borçlandırılan gün sayısı kadar geriye götürüleceği, önceki borçlanma kanunlarına göre borçlandırılmış veya bu Kanuna göre borçlandırılacak hizmetlerin toplamı 15 yılı geçemeyeceği, sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödeyerek geçen hizmetler ile 18 yaşın altında geçen hizmetler borçlandırılamayacağı, borçlanan sigortalının ölümü halinde, borçlanma tutarının tümü veya hakkın doğumuna yetecek bölümü birinci fıkradaki koşullarla hak sahipleri tarafından ödeneceği, belgelerdeki bilgilerin doğruluğu konusunda Kurumca yapılacak ve yaptırılacak inceleme sonunda gerçeğe aykırılığı tespit edilen borçlanma belgelerinin geçerli sayılmayacağı, bu belgelere göre yapılmış bulunan işlemlerin iptal edileceği, gerçeğe aykırı belge düzenleyenler ve ilgili sigortalıların Kurumun bu yüzden uğrayacağı zararları müştereken ve müteselsilen % 50 fazlası ve kanuni faizi ile birlikte ödemekle yükümlü olacağı ve bunlar hakkında ayrıca genel hükümlere göre ceza kovuşturması da yapılacağı düzenlenmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sanatçılıkta geçen bir kısım süreleri borçlanmak için Kuruma 5.10.1995 tarihinde başvurduğu, yapılan araştırma sonucu düzenlenen 24.2.1997 tarihli SSK müfettişi raporunda davacının ikameti olarak belirttiği adreste bulunmadığı, ...’de ikamet ettiği, ... Caddesinde kısa süre faaliyet gösteren ... işyerinin kimin tarafından işletildiği saptanamadığından işyerinde bir tespit yapılamadığının belirtilmesi üzerine Kurumun 10.9.1997 tarihli işlemi ile davacının borçlanma isteminin reddettiği, bunun üzerine davacının Ankara 10. İş Mahkemesi’ne açtığı davada mahkemece davanın kabulü ile davacının 1.1.1978-3.3.1980, 19.11.1981-17.3.1992 ve 1.7.1992-31.12.1994 tarihleri arasındaki süreleri 6.11.1996 tarihindeki pirime esas kazanç üzerinden borçlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği, davalı Kurumun bu kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 15.4.2004 tarihli ilamı ile davacının çalışmalarının fiili olup olmadığının araştırılması ve borçlanmak istenilen sürenin 15 yılı geçemeyeceği belirtilerek kararın bozulduğu ve bozmadan sonra yapılan yargılamada dava taraflarca takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu defa davacının aynı konu ve taleple 29.12.2005 tarihinde bu davayı açtığı görülmüştür. Davacının ... adı ile 12 parçadan oluşan müzik CD’i çıkardığı, 13.4.1993, 9.5.2000, ve 2.6.2000 tarihi Noter sözleşme ve muvafakatnamelerinde bestesi kendine ait bir kısım eserlerin kullanılmasına izin verdiği, 5.7.1995 tarihli İl Kültür Müdürlüğü yazısında şenlik, anma, festival ve kültürel etkinliklere davacının son birkaç yıldan beri davet edildiğinin yazılı olduğu, 11.4.2005, 28.6.2006, 245.4.2007 tarihli yerel gazetelerde davacının açılış ve bayram kutlamalarına mahalli sanatçı olarak katıldığına dair haberlerin yer aldığı, dosyada davacının düğün salonu ve gazino benzeri yerlerde çekilmiş bir kısım gençlik fotograflarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda ozan olarak anılan davacının yaptığı besteler, bu sıfatla katıldığı resmi ve mahalli törenler ve şenlikler, gençliğinden beri sanatını icra ettiğine dair fotograflar birlikte değerlendirildiğinde uzun süreden beri sanatsal çalışmalarda bulunduğunu göstermektedir Bu yönü ile davacının 15 yıllık süreyi borçlanma hakkı bulunduğu yönünde mahkemece verilen tespit kararı yerindedir.

Davacı 6.11.1995 tarihinde yaptığı müracaat sırasında Kuruma adresini yanlış bildirdiğinden ve müracaatı sırasında Kuruma ibraz ettiği belgelerin sanatçı olarak faaliyette bulunduğunu, geçimini bu yolla sağladığını gösterir yeterlilikte olmaması nedeniyle davalı Kurumca talebin reddine kendi kusuru ile sebebiyet verdiğinden 506 sayılı Yasa'nın 78. maddesi gereğince borçlanma isteminin yerine geç gelmesinde davacının da katkısının bulunduğu durumu göz önüne alındığında borçlanma bedelinin borç ödeme tarihindeki belirlenen asgari günlük kazanç üzerinden yapılan hesaplamaya göre ödenmesi gerekir.

Mahkemece borçlanma bedelinin isteme göre 6.11.1996 tarihindeki asgari günlük kazanç üzerinden hesaplanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine ;

“Davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

1-Davacının 1.1.1978-3.3.1980, 19.11.1981-17.3.1992 ve 1.7.1992-31.12.1994 tarihleri arasındaki 15 yıllık süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun ve borçlanılan sürelerin 506 sayılı Yasa’nın 78 maddesine göre borçlanma bedelinin ödendiği tarihteki belirlenen asgari günlük kazanç tutarı üzerinden hesaplanması gerektiğinin tespitine

2-Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin yatırılan toplam 24.40-TL harç giderinin talep halinde karar kesinleştiğinde davacıya iadesine

3-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 500,00 TL avukatlık ücretin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aynı Tarife uyarınca davanın kısmen reddi nedeniyle 500,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

4-Davacı tarafından yapılan toplam 201,60 TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 100,00-TL’sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/13086, Karar No: 2016/13194, Tarih: 31.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13086 E.  ,  2016/13194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı kuruma yersiz olarak yapılan ödemenin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 29.11.2010 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca talep konusu dönemde yersiz olarak ödenen aylıkların tahsilinin talep edildiği ve davacı tarafından davalı kuruma ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür davalarada davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, ...'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından

araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacının eşinin boşandıkları dönemde ikamet ettiği adres belirlenip hem bu adreste hem de o dönemde davacının oğlu ile birlikte kaldığı ikamet adresindeki yönetici, kapıcı ve komşuları resen tespit edilip, bu tanıkların beyanlarına başvurulmalı, ayrıca davacının eşinin adresinde geniş kapsamlı kolluk araştırılması yapılarak talep konusu dönemde tek başına yaşayıp yaşamadığı, zaman zaman davacının gelip gelmediği araştırılmalı ve böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2546, Karar No: 2015/1292, Tarih: 07.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2546 E.  ,  2015/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayaç harici ayrı tesisattan su bağlamak eylemi iddiası ile... hakkında,... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 35. maddesi uyarınca 694,00 Türk lirası kaçak su bedelinin tahsiline dair ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (... ) Genel Müdürlüğü Abone İşleri Dairesi Başkanlığı Kaçak Kontrol Şube Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli ve A/074768 sayılı tutanağına yönelik itirazın kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin ... . Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/567 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 22/01/2015 gün ve 5380 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2015 gün ve KYB. 2015/34124 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17/2. maddesi gereğince İdarî para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Bu durumda, idari para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur, hükümüne göre, idari para cezasının Kanunla düzenlenmesi gerektiği, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/1-i maddesi uyarınca, satıcının: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzelkişiyi, tüketicinin ise aynı Kanun'un 3/1-k maddesi uyarınca, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla haraket eden gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlandığı, oysa eylemin taraflar arasında mal veya hizmet alım ve satımını içeren su ile ilgili olup bunun dışındaki kaçak su için uygulanan bedelin ise mahiyeti itibari ile idari para cezası olmadığı gibi müsnet karşılıksız yararlanma eyleminin ise ceza hukuku açısından suç değil özel hukuk kapsamında haksız fiil niteliğinde olduğu, belirtilen nedenlerle bu bedelin iptali için açılacak davalarda 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 73/1. maddesi uyarınca Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek kamu düzenine ilişkin görev kuralları gereğince, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla itiraz eden hakkında davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminde mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28/1-b bendi uyarınca mahkemenin görevli olmadığının anlaşılması halinde başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;