muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15158, Karar No: 2014/18955, Tarih: 29.09.2014

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kayseri İl Emniyet Müdürlüğü'ne yapılan ihbar üzerine, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının verdiği geçici arama ve el koyma kararına binaen, sanık ...'in sanık ... ile birlikte işlettiği ... Elektronik isimli iş yerinde ve sanık ...'nin üzerinde taşıdığı çantada yapılan aramalarda, davaya konu 173 adet sikkenin ele geçirilip geçici el koyma işlemlerinin yapıldığı ve Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.08.2010 tarih ve 2010/708 değişik iş sayılı kararıyla el koyma işlemlerinin onaylandığı, Kayseri Müze Müdürlüğü'nce düzenlenen 31.08.2010 tarihli raporda, davaya konu sikkelerin, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli, taşınır kültür varlıkları olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, suça konu sikkeleri daha önce yaptığı bir kazıda bulduğunu, olay günü Müzeye götürmekte iken yolda polislerce yakalandığını beyan ettiği, dosya kapsamında sanığın suça konu sikkeleri kültür varlığı ticaretine konu ettiğine dair delillerin bulunmadığı, bu itibarla sanığın eyleminin 2863 sayılı kanunun 67/1. maddesinde yer alan “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, anılan Kanunun 67/2. maddesi gereğince hüküm tesis edilmesi,

2-Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan tarafsız bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Kayseri Müze Müdürlüğü arkeologlarının düzenlemiş oldukları raporun hükme esas alınması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5444, Karar No: 2021/10539, Tarih: 23.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5444 E.  ,  2021/10539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olduğu; 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en son ekim ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin, en aleyhe kabulle 31.10.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A) 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5901, Karar No: 2019/6796, Tarih: 07.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5901 E.  ,  2019/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu bakımından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuğun işlediği iddia olunan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenebilmesi amacıyla Adlî tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk hâlinde uzman hekimden suç tarihini de içerecek şekilde farik-mümeyyiz raporu aldırılması gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında farik mümeyyiz raporu alınmadan karar verilmesi,

2)Sosyal inceleme raporunun zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen toplam 100,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle değişik gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14232, Karar No: 2006/15437, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14232 E.  ,  2006/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 14.11.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava davalılara ait ayrı ayrı taşınmazlar üzerine bent yapılarak oluşan su baskını zararının eski hale getirilerek elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddine savunmuş, mahkemece davalıların kusurlu davranışları bulunmadığından, dava reddedilmiş,

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağını «taşınmaz malikinin sorumluluğu» başlıklı Türk Medeni Kanunun 730. maddesi oluşturur. Anılan madde hükmüne göre «bir taşınmaz malikinin mülkiyet hakkını bu hakkın yasal kısıtlamalarına aykırı kullanılması sonucunda zarar gören veya zarar tehlikesi ile karşılaşan kimse durumun eski hale getirilmesini, tehlikenin ve uğradığı zararın giderilmesini dava edebilir». Buradaki taşınmaz malikinin sorumluluğu kanunun emrettiği ... gösterme borcunun ihlaline dayanan bir kusursuz sorumluluk halidir. Yasanın 730. maddesinde kanun koyucu taşınmaz malikinin taşınmazını ... olarak kullanıp başkasına zarar vermemekle yükümlü kılmıştır. Taşınmaz malikinin taşınmazını ... olarak kullanıp başkasına zarar verip vermediğini saptamaktaki ölçü yerel adettir. Kuşkusuz yerel adet belirlemesinin yanında bu gibi davalarda çözüm ... ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bilirkişi görüşüne de başvurmak gerekir.

Ancak; hemen belirtilmelidir ki Türk Medeni Kanunun 737. maddesi gereğince komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlü olan taşınmaz maliki de ortaya çıkan durumun özelliğine ve yerel adete göre komşusunun hoşgörülebilecek dereceyi aşmayan mülkiyet hakkı kullanımına katlanmak zorundadır. O halde somut olayın Türk Medeni Kanunun 730 ve 737. maddelerinde hükme bağlanan ilkeler doğrultusunda çözümlenmesi gerekir. Fakat her halde bir taşınmaz malikinin mülkiyet hakkını aşırı kullanarak komşu taşınmaz malikine zarar verip vermediğinin saptanmasında;

a-... kullanım sayılan fiilin hukuka aykırı olması,

b-Aşırı kullanımdan dolayı komşu aleyhine gerçekleşmiş bir durumun

bulunması,

c-Zararla ... kullanma arasında bir illiyet bağının bulunması

Koşullarının olayda gerçekleşmiş olup olmadığının saptanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

a-... kullanım sayılan fiilin hukuka aykırı olması,

b-Aşırı kullanımdan dolayı komşu aleyhine gerçekleşmiş bir durumun

bulunması,

c-Zararla ... kullanma arasında bir illiyet bağının bulunması

Koşullarının olayda gerçekleşmiş olup olmadığının saptanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Davacının varlığını ileri sürdüğü zararın gerçekten olup olmadığını zarar var ise, bu zararın davalıların taşınmazına bent yapmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığını ve zararla ... kullanma arasında illiyet bağı olup olmadığını belirleme yetkisi ... ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden, HUMK.nun 275. maddesi uyarınca bilirkişilerin gerçekten konunun uzmanı olması gerekir. Oysa mahkemenin oy ve görüşüne başvurduğu bilirkişiler harita çiziminde görevli tapu ... memuru ve ... teknisyenidir. Bu kişilerin görüşüyle olayın yukarıda ortaya konan ilkeler çerçevesinde sağlıklı bir çözüme ulaştırılamayacağı açıktır. Mahkemece yapılması gereken iş, davanın özelliğine uygun jeolog ve jeomorfolog bilirkişi sağlanarak yerinde yeniden keşif yapmak sorunu yukarıda yazılan hukuki zeminde tartışarak bir hükme varmak olmalıdır.

Bilirkişilerin yetersiz raporlarının dayanak yapılması suretiyle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8073, Karar No: 2021/1229, Tarih: 10.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8073 E.  ,  2021/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik, Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

Hüküm : Temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ek kararın da temyiz edilmesine rağmen bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, açıklanan noksanlık giderilip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7711, Karar No: 2015/10080, Tarih: 02.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7711 E.  ,  2015/10080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2011/944-2013/1110

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili aleyhine Mersin 4.İcra Müdürlüğü'nün 2009/833 E. sayılı dosyası ile 30.01.2009 tarihinde icra takibi yaptığını, takibe konu borcun müvekkili tarafından 04.07.2009 tarihinde davalı alacaklıya ödendiğini, ekte sundukları ödemeye ilişkin “feragatname” başlıklı 04.07.2009 tarihli belgede davalının davacıdan hiçbir alacağının kalmadığı ve tüm alacaklarını tahsil ettiğine dair şahitler huzurunda bu belgeyi imzalayıp verdiğini, bu feragate rağmen davalının icra dosyasında davalı alacaklıya ekinde feragatname ile muhtıra gönderildiğini, ancak davalının feragatnameden bilgileri olmadığını belirttiğinden bahisle davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptalini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili 24.05.2012 havale tarihli beyan dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapordan anlaşılacağı ve çıplak gözle de görüleceği üzere, söz konusu feragatname başlıklı evrakın sonradan ekleme yapılarak tanzim edildiğini savunarak bu nedenle davanın reddi ile davacının %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ispat yükü kendisinde olmasına rağmen davasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 22.10.2012 tarihli raporunda, 04.07.2009 tarihli "feragatname" başlıklı belgedeki icra dosya numaralarının farklı bir kalem ile yazıldığı belirtilmiş ise de, metindeki yazılar ile tarihin aynı kalemle yazıldığı açıklanmıştır. Bu belge altındaki imzanın da davalı tarafından inkar edilmemiş olmasına göre, bu tarihe kadar olan davacının davalı hakkında yaptığı icra takibinden dolayı davalının davacıyı ibra ettiği de gözönüne alındığında davanın kabulü gerekirken, yazılı belge karşısında tanık dinlenmesi suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25430, Karar No: 2014/19022, Tarih: 03.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25430 E.  ,  2014/19022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık savunmalarında bankamatik kartının çalındığına ve kopyalandığına ilişkin bir iddiada bulunmadığı gibi, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu ... Bankasına ait yazıda, kart hakkında herhangi bir çalıntı, kayıp bildirimi ve kopyalama işleminin gerçekleştirilmediğinin belirtilmesi karşısında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19325, Karar No: 2017/6321, Tarih: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19325 E.  ,  2017/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin tüm, davalı idare vekilinin ise aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-) Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Belediye Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 5 kat daha değerli olduğunu kabul eden ve emsal taşınmaz imar parseli, dava konusu taşınmaz ise kadastral parsel olduğu halde, tespit edilen bedelden imar düzenleme ortaklık payını indirmeyen bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

-/-

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Taşınmazın tapu kaydında mevcut haciz ve ipoteklerin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2024, Karar No: 2014/4483, Tarih: 19.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2024 E.  ,  2014/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/3-2013/125

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatılmış, borçlu süresi içerisinde borca, belge altındaki imzaya ve faize itiraz etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde itrazın kaldırılması talebinde bulunmuş, mahkemece istem kabul edilerek, itirazın geçici kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı yapılan 20.01.2005 tarihli belgedeki borç borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde kabul edilmemiştir. 28.1.1941 tarih ve 42/28 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi altın para herhangi bir mal hükmünde olup, muayyen bir bedel olarak kabulü mümkün değildir. Takip dayanağı 20.01.2005 tarihli belge “61 adet reşat altın” olarak tesbit edilmekle açıklanan kuralın dışında tutulamaz. Belge içeriğinde altından söz edildiğine göre altının değeri belirgin olmayıp devamlı değişkendir. Yazılı bedelin altın para veya belli gramda altın olarak düzenlenmesi halinde dahi, İİK.nun 68.maddesinde sayılan nitelikte bir belge de değildir, hangi ayarda tahsili gerektiği dahi muhakemeye muhtaçtır. Hal böyle olunca, dayanak belge mücerret borç ikrarını içeren bir belge olmayıp alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmektedir. O halde mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7911, Karar No: 2016/4031, Tarih: 08.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/7911 E.  ,  2016/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.01.2015 tarih, 2014/57682 sayılı tebliğnamesi ile sanık ... hakkındaki temyize konu hükme yönelik görüş bildirilmesinden sonra, sanık ... müdafiinin 31.12.2015 günlü ek kararı (açıklanan hükmü) temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin düzenlenme tarihinden sonra 31.12.2015 tarihli ek kararı temyiz ettiği anlaşılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi hususunda ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3141, Karar No: 2010/7497, Tarih: 17.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3141 E.  ,  2010/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalılardan ...'un kayıp olduğundan söz edilerek mahkeme kararının tebliğ edilemediği anlaşılmakla, adı geçene mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu hükümleri dikkate alınarak yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.