muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1534, Karar No: 2017/7761, Tarih: 30.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1534 E.  ,  2017/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 09/05/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirket hakkında, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjanı açığını kapatmadığı gerekçesiyle aynı Kanunun 101. maddesine göre idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, idari para cezasının davalıya tebliğ edildiğini ancak buna rağmen ödenmediğini, idari para cezasının tahsili için İstanbul 32. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13369 esas sayılı dosyasıyla ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirtilerek itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, idari para cezası kesinleşmeden takip yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde, davalı şirket hakkında davacı kurumca 4857 sayılı Kanun'un 30. maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjanı açığını kapatmadığı için tahakkuk ettirilen idari para cezasına davalı şirketin 13/04/2012 tarihinde itiraz ettiği, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/201 D.İş sayılı dosyasında yapılan itirazın 23/10/2012 tarihli kararla reddedildiği, bu karara karşı da ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine itiraz edildiği, bu itirazın da ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/53 D.İş sayılı dosyası ile reddedildiği ve idari para cezasının 10/01/2013 tarihinde kesinleştiği ve ilamsız icra takibinin ise 06/07/2012 tarihinde başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacının idari para cezasının tahsili konusunda takip yapmakta hukuki yararının her aşamada bulunduğu ve icra takibine girişilmesi için kesinleşmesine gerek olmadığı gözetildiğinde, mahkemece takip konusu alacağın takip tarihi itibariyle kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8911, Karar No: 2018/3324, Tarih: 27.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8911 E.  ,  2018/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve süresinden sonra katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 28/10/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazası neticesinde davacıların oğulları ... ve ... 'in vefat ettiğini, davalı ... şirketinin ... plakalı aracı ZMMS poliçesi ile sigortalayan şirket olmakla zarardan sorumlu olduğunu belirterek, ... 'in vefatı nedeniyle her bir davacı için ayrı ayrı 250,00 TL yine ... 'in vefatı ile her bir davacı için 250,00 TL olmak üzere toplamda 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ihtarnamenin tebliğ tarihinden 8 iş günü sonrası olan 20/12/2012 tarihinden itibaren ticari temerrüd (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında taleplerini toplam 101.295,36 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, ... 'in ölümünden dolayı davacı ... için 20.815,44 TL, ... için 17.170,32 TL yine ... 'in ölümünden dolayı davacı ... için 20.815,44 TL, ... için 17.170,32 TL'nin 20/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve süresinden sonra katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Davacılar vekiline mahkeme hükmünün 27.01.2015 tarihinde, davalının temyiz dilekçesinin 13.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği; davacı vekilinin 27.03.2015 havale tarihli

olup hükme ilişkin itirazlarını ileri sürerek yerel mahkeme kararını katılma yoluyla temyiz ettiği temyiz dilekçesinin, HUMK'un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre ve HUMK'un 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.03.2015 tarihinde temyiz defterine kaydedildiği anlaşıldığından, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin süresinden sonra yaptığı katılma yolu ile temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Hakim, her somut olayda, destek ölmeseydi, ne kadar süre ile destek olacak ise bu süreyi destek süresi olarak kabul eder. Ana-babaya yardımda, onların yaşama süreleri esas alınır.Mahkemece hükme esas alınan 27.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacı babanın muhtemel bakiye ömrünün 12 yıl olduğu, müteveffa(lar)ın askerlik süresinin düşümünden sonra kalan 11 yıl için davacı baba yönünden destekten mahrum kalma zararı hesaplanması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, davacı baba yönünden 12 yıl üzerinden destekten yoksunluk zararı hesaplanması doğru görülmemiştir.

4-Davacı anne kaza tarihinde 57 yaşında olup PMF (Population Masculine Et–Feminine) tablosuna göre bakiye yaşam süresi 17 yıl olmakla,hükme esas alınan bilirkişi raporunda annenin bakiye yaşam süresinin 18 yıl olarak kabulü ve bu doğrultuda hesap yapılması doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalıya geri verilmesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15170, Karar No: 2024/7558, Tarih: 19.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15170 E.  ,  2024/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/520 E., 2016/141 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/520 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel saldırı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1. cümlesi, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın atılı suçu işlediğine yönelik kesin ve somut bir delil bulunmadığı, sadece müşteki ve arkadaşının soyut beyanlarının bulunduğu, fiilin kazaen meydana geldiği, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, eylemin kabulü halinde suçun sarkıntılık düzeyinde kalacağından bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak katılanın aşamalardaki beyanları, tanık anlatımı, savunma ile tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın katılana sarıldığı, beline ve kalçasına dokunduğu şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41686, Karar No: 2013/28804, Tarih: 11.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41686 E.  ,  2013/28804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde, 28.04.2003-01.09.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş akdinin haksız fesih edildiğini, iş makinesi operatörü olarak günlük sabah 08:00, akşam işlerin durumuna göre 21-22:00 ye kadar çalıştığını, kış ayları olan ocak, şubat, mart aylarında akşam 19-20:00 ye kadar çalıştığını, haftanın 7 günü çalıştığını, milli bayramlarda çalıştığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığını alamadığını, yıllık izinlerin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının işvereninin davalı değil, davalının pay sahibi olduğu,...Tic. Teks. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının başka bir iş bularak işten kendisinin ayrıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, kış aylarında davalı işyerinde iş olmadığını, bu sürelerde davacının fazlasıyla yıllık izin kullandığını, işe geldiği zamanlarda sabah 09-10:00 gibi işe gelip 16:00 da işten ayrıldığını, işin yoğun olduğu zamanlarda ise en fazla 15 gün fazla çalışma yapıldığını, diğer günler davanın işe gelmediğini gelse bile iş yapmadığını, milli bayramlarda iş olduğunda çalışıldığını, işyerinde Pazar günleri çalışılmadığını, yıllık izin alacağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,haklı feshin ispatlanamadığı, davacının kıdem ve ihbarı hak ettiği, diğer alacakların da ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının, davalılardan ... Tekstil Gıda Sanayi Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı ... kayıtları ile sabit olduğundan davalılardan ... hakkında husumet yönünden davanın reddi gerekirken bu davalı yönünden de davanın kabulü hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının, davalılardan ... Tekstil Gıda Sanayi Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı ... kayıtları ile sabit olduğundan davalılardan ... hakkında husumet yönünden davanın reddi gerekirken bu davalı yönünden de davanın kabulü hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10248, Karar No: 2013/10008, Tarih: 25.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10248 E.  ,  2013/10008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... . İş Mahkemesi kararının eki sayılan bilirkişi raporundaki temerrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde, açıklamalar bölümünde . İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/121, Karar No: 2024/995, Tarih: 22.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/121 E.  ,  2024/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/428 E., 2023/584 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Eğitim Merkezi ve Kursiyer Konaklama Binası inşaatı işinin 02.09.2009 tarihinde ihaleye çıkarıldığını, ihalenin müvekkili firmada kaldığını, 06.11.2009 tarihinde sözleşme yapıldığını, ihale edilen işe davacı firma tarafından başlanıldığını, işin devamı sırasında toplam ihale bedelinin 10.188.895,51 TL olduğunu, işin bitim tarihi olan 01.11.2011 tarihinde işin tamamlandığını, geçici kabul işlemi yapıldığını, geçici kabul tutanağının 29.06.2012 tarihinde ita amiri tarafından onaylandığını, ancak müvekkili tarafından 19.06.2012 tarihinde hakedişe itiraz edildiğini, hakedişlerden kesilen ve verilmeyen %3 oranında geçici kabul eksiklikleri teminatı için karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırmak üzere 15.000,00 TL'nin geçici kabul onay tarihi olan 29.06.2012 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle hakedişlerden yapılan kesintinin gecikme faizi karşılığı olan 60.021,65 TL'nin 23.12.2011 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle sözleşme ek listesinde bulunmayan ancak projelerde bulunduğu iddiasıyla kesilen alacaklara ilişkin toplam 77.748,10 TL'nin 11.06.2012 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu binaların elektrik enerjisi ve doğalgaz bağlantısı yapılmadığı için elektrik ve mekanik cihazların test edilemediğini, bundan dolayı ara hakedişlerle yapılan %3'lük geçici kabul kesintisi, mekanik ve elektrik tesisatlarının enerji temininden sonra uygun yapıldıklarına dair test yapıldıktan sonra iade edileceğinin geçici kabul tutanağında yer aldığını ve yüklenicinin bu hususa itiraz etmediğini, bazı cihazların devreye alınmasının davacıdan istendiğini ancak inşaat yapım yüklenicisi olan davacının yapılan tüm ikaz ve uyarılara rağmen taahhüdünde bulunan cihazları devreye almadığını, enerji ve doğalgaz temininden sonra bu vb. imalatların davacının nam ve hesabına başka bir müteahhide yaptırılmak zorunda kalındığını, stopaj kesintisinin yürürlükte bulunan kanunlar çerçevesinde yapıldığını, herhangi bir fazla kesintinin söz konusu olmadığını, konu ile ilgili davacının hakedişlere herhangi bir itirazının olmadığını, davacının taahhüt kapsamında gerçekleştirmiş olduğu imalat bedellerinin ödendiğini, yapılmayan imalatların bedellerinin ise davacıya ödenmediğini, bu nedenle davacı tarafından iddia edilen hususların gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.11.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararı ile davacının hakedişlerinden kesilmiş bulunan %3'lük geçici kabul teminatı eksiklikleri olan 324.013,29 TL'lik talebinde haklı olduğu, idarenin yapmış olduğu bu kesintinin usulüne uygun olmadığı ancak idare tarafından yapılan ve davacı vekili tarafından talep edilen diğer kesintilerin ihale sözleşmesine, yapı işleri genel şartnamesine ve mevzuata uygun olması nedeniyle reddedilmesi gerektiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulü ile; 324.013,29 TL geçici kabul teminatı eksiklikleri tutarının 29.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, alınması gerekli 22.133,35 TL harçtan peşin alınan 7.886,95 TL'nin mahsubuna, bakiye 14.246,40 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin17.11.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararına karşı süresinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 24.04.2018 tarihli ve 2018/86 Esas, 2018/1694 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 8.2.1 maddesi uyarınca, Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin eki olarak kabul edildiği, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan ve sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesinde yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu “idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazî kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gerektiği, yine kesin hakediş raporu ve hesap kesilmesine ilişkin 40. madde hükmünce, yüklenicinin itirazı olduğu takdirde itirazlarını 39. maddedeki usuller çerçevesinde dilekçe ile idareye bildirmesi gerektiği, davacı tarafından hakedişlere anılan şekilde itiraz edilmediği, gelir vergisi stopaj faizi, fiyat farkı ve pursantaj listesinde bulunduğu halde mahal listesinde bulunmadığı gerekçesi ile hakedişten kesilen kablo bedeline dair alacak kalemi hakedişe itiraz usule uygun olmadığından mahkemece bu taleplerin reddinin yerinde olduğu, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. ve 40. maddelerindeki bu düzenlemeler 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 193. maddesi (1086 sayılı HUMK 287. maddesi) uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olup, mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği, yine Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 21 ve 22. maddelerinde de sözleşme dışı ve ilave işlerin ne şekilde hesaplanması gerektiğinin düzenlendiği, buna göre, anahtar teslimi götürü bedel ihale edilen yapım işlerinde sözleşme bedelinin %10'una kadar oran dahilinde, süre hariç sözleşme ve ihale dökümanındaki hükümler çerçevesinde aynı yükleniciye yaptırılabileceğinin düzenlendiği, mahkemece yapılan yargılama sonunda hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, bilirkişinin yapılan açıklama doğrultusunda rapor düzenlemediği, bu durumda mahkemece yapılacak iş; bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp az yukarıda belirtildiği üzere, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin öncelik sırasına ilişkin 8.2.1. maddesi ve hakedişlere itiraz ve ilave imalâtlarla ilgili düzenlemeleri göz önünde bulundurularak, 4, 5 ve 6 no.lu hakedişler de incelenerek ihale dosyasında karşılığı olmadığı halde mukayeseli keşifte kesinti olarak gösterilen 15.040,90 TL kablo bedelleri, pursantaj listesinde bulunmadığı halde projede bulunduğu gerekçesi ile kesilen sözleşme kapsamı içerisinde yer almayan taahhüt dışı kablolar nedeni ile kesilen 214.758,75 TL + KDV ve işin devamı esnasında ihtiyaç duyulması sebebi ile artan miktarlara ait bedellere ilişkin 23