muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1059, Karar No: 2021/867, Tarih: 20.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1059 E.  ,  2021/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/11/2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkili ...3 no'lu apartman yöneticiliği tarafından 1962 yılında 4 m yüksekliğinde istinat duvarı yaptırıldığını, binanın arka üst kot kısmında bulunan davalı binaların kat malikleri tarafından ise güvenlik önlemi alınmaksızın arazinin meyilli kesimine bahçe kazanmak amacıyla toprak dolgu yaptırıldığını, yüzey, çatı ve kanalizasyon sularının istinat duvarına yönlendirildiğini, tüm bunların sonucunda davalı binalar ile vekili bulunduğu bina arasındaki istinat duvarının yıkıldığını, ertesi gün ...Belediye Başkanlığının yeniden istinat duvarı yaptırılması için müvekkil apartman yönetimine ihtarda bulunduğunu, davalılar ile görüşmeler yapıldığını ancak sonuç alınamaması sebebi ile 19.676,50TL ödenerek duvarın 01/09/2006 tarihinde müvekkilleri tarafından yaptırıldığını, davalıların duvarın yıkımına sebebiyet vermesi nedeniyle bu meblağdan sorumlu olduklarını belirterek davanın kabulü ile hasar ve zararın tespitini, bu aşamada 19.676,50TL nin 01/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı kat maliklerinden arsa payları oranında tahsilini istemiştir.

Davalılar ... ve Ayşe Sermin Barutçu vekili, davacılar tarafından yaptırılan duvarın yıkılmasında müvekkillerinin de maliki olduğu apartmana ait bir kusurun bulunmadığını, davacının iddialarının dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddini, bir kısım davalılar vekili ise duvarın betonarme olması gerekirken taş duvar olarak inşa edildiğini, yağmur sularının akması gereken deliklerin yapılmadığını, ihmal ve onarım olmaması sebebi ile duvarın çöktüğünü, müvekkillerinin kusuru olmadığını, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu, belediye tarafından yapılan inceleme ve düzenlenen bilirkişi raporu ile duvarın fenni kurallara aykırı inşa edildiğinin saptanarak yapım yükümlülüğünün davacılara ait olduğunun belirlendiğini ayrıca duvar için ödenen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Birleştirilen ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında; davacılar vekili, asıl davada davalı olarak gösterilmeyen bir kısım davalılara karşı komşuluk hukukundan kaynaklı tazminat isteminde bulunmuştur.

Birleştirilen ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında; davacılar vekili, asıl davada davalı olarak gösterilmeyen bir kısım davalılara karşı komşuluk hukukundan kaynaklı tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, "Davacılar ..., ...,..., ... ve ... tarafından açılan davanın 04/06/2008 tarihinde işlemden kaldırıldığı bu tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği anlaşılmakla iş bu davanın adı geçen davacılar yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine, birleşen ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyası da gözetilerek iş bu davanın kısmen kabulü ile 9.135,72TL alacağın 24/11/2006 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte diğer davalılardan arsa payları oranında alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" şeklinde karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmişlerdir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davası kişiye zarar verecek nitelikte ise kişinin o taşınmazda fiili hakimiyetinin bulunmasının gerektiği görüşü kabul edilmektedir. Bu fiili hakimiyetin, mülkiyet hakkına, sınırlı aynî hakka, (intifa, sükna, irtifak gibi) veya kişisel bir hakka (kiracılık, ortaklık gibi) dayanması gerekmektedir. O halde bir kimsenin komşu sıfatıyla bir dava açabilmesi için, ayni veya şahsi bir hakka dayanması, başka bir anlatımla komşuluk sıfatıyla zarar görmesi gerekmektedir. Öte yandan, apartman ve site yönetimlerinin görev ve yetkileri 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesinde açıklanmıştır. Yönetici, ana gayrimenkulün korunması ve bakımı için kat maliklerinin yararına olan hususlarda onlar adına gerekli tedbirlerin alınması hususunda yetki sahibidir. Ancak, apartman yöneticisi, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davasında onları temsilen dava açamaz.

Somut uyuşmazlıkta; komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle tazminat davasını, ...3 no'lu Apartman Yöneticiliği ile apartmanın bağımsız bölüm kat maliklerine vekaleten Av.... açmıştır. Ancak davacılar vekili Av...., 24/05/2007 tarihli dilekçesi ile vekillikten çekildiğini bildirmiştir. Bunun üzerine davacılardan ...3 No'lu Apartman yöneticiliği adına yönetici ..., 18/06/2007 tarihli vekaletname ile Av. ... Av. ... Av. ... ve Av. ...i vekilleri tayin ettiğini bildirerek davayı takip etmiş, diğer davacılar adına davayı takip eden kimse bulunmadığından mahkemece 04/06/2008 tarihli 8 no'lu celsede "davacılardan ...3 nolu davacılar dışındaki davacılar olan..., ..., ... ... ve ... tarafından açılan davada avukatlarının davadan çekildiği ve çekilme kararlarının kendilerine tebliğ edilmesine rağmen davayı takip etmediklerinden bunlar hakkındaki davanın HUMK. 409 md. göre müracata bırakılmasına" şeklinde karar verilerek ...3 no'lu Apartman Yöneticiliği'nin davası hakkında davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Apartman yöneticiliğinin tüzel kişiliği bulunmayıp aktif dava ehliyeti mevcut değildir. Açıklanan yön gözetilerek aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21696, Karar No: 2010/2459, Tarih: 01.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/21696 E.  ,  2010/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun uyarınca tazminat

Hüküm : 1,09 TL maddi, 240 TL manevi tazminat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.03.2000 tarih ve 2000/8-44-48 Esas-Karar sayılı kararı da nazara alındığına tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten uzunca bir süreden sonra açıldığı, davacının bu süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın kabulü ile tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2192, Karar No: 2023/5521, Tarih: 25.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2192 E.  ,  2023/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/245 E., 2021/1884 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesince 17.12.2019 tarihli ve 2018/1153 Esas, 2019/1168 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 43, 53 ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince, 16.12.2021 tarihli ve 2020/245 Esas, 2021/1884 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve Aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince duruşma açılmaksızın sanığın beraatine hükmedilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.02.2023 tarihli ve 9-2022/76688 sayılı, kısmî ret, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Herhangi bir temyiz sebebi belirtilmemiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Yaşı küçük mağdurenin olayı kurgulamasının mümkün olmadığı, bu nedenle mahkumiyet hükmü yerine beraat hükmü verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Herhangi bir temyiz sebebi belirtilmemiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Yaşı küçük mağdurenin olayı kurgulamasının mümkün olmadığı, bu nedenle mahkumiyet hükmü yerine beraat hükmü verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince ''Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; mağdur ...'e sanığın annesinin kendi evlerinde bakıcılık yaptığı, olay tarihinde mağdurun teyzesi ...'in mağduru ve kardeşine görmek için bakıcının evine gittiğinde bakıcı ...'in evde olmadığı, sanığın evde olduğu sanığı tuvaleti yıkarken gördüğü, sanığın mağdurun kardeşi ...'in tuvaletini dışarı kaçırdığını söyledi, ...'nin durumdan şüphelenerek mağdur ...'ya abi sana bir şey yapıyor mu diye sorduğunda kutumu elliyor diye cevap verdiği, bunun üzerine mağdurun annesine haber verdiği, mağdurun babasının ve dedesinin geldiği mağdura tekrar sorduklarında sanığın kutusunu ellediğini tekrar söylediği, mağdurun Çocuk İzlenme Merkezinde alınan ifadesinde mağdurun sanığın yine kutusunu ellediğini ifade ettiği daha öncede değişik zamanlarda üç kez cinsel organını ellediğini söylediği, sanığın böylece üzerine atılı 12 yaşından küçük mağdura karşı zincirlemeli olarak sarkıntılık suçunu işlediği, sanığın savunması, mağdurun beyanı, katılanların beyanı, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın üzerine atılı müsnet suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği vicdani kanaatine varılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince ''Mağdurun ve kardeşinin bakıcısı olan sanığın annesi tanık ...'in mağdura yemek getirmek için evden ayrıldığı sırada mağdurun kardeşi ...'ın oturma odasına kakasını yapması nedeniyle sanığın tuvaleti yıkadığı sırada yeğenlerini görmeye gelen mağdurun teyzesi olan tanık ...'in durumdan şüphelenerek 4 yaşında olan mağdura sorular sorduğu, soru cevap şeklindeki bu konuşmadan sonra durumu mağdurun anne ve babasına anlattığı ve şikayetçi olmaları üzerine sanık hakkında soruşturma başlatıldığı anlaşılmış ise de; hükme esas alınan tek delilin gerçek -yalan, zaman ,olay ilişkilendirmesi yapamayacak yaşta bulunan mağdura teyzesinin sorular sorması suretiyle mağdur yönlendirmesi şeklinde elde edilen mağdurun soyut anlatımlardan ibaret olduğu, olay sırasında evde bulunan tanık ... ...'ın anlatımının da sanığın atılı suçu işlemediği yönünde bulunduğu, atılı suçu işlemediğini savunan sanığın mağdura karşı iddia olunan suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı her türlü şüpheden uzak sanığın mahkumiyetine yeter hukuki delillerin bulunmaması, suçu işlediğine dair şüphenin giderilememesi, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetildiğinde verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu ve bu mahkumiyet kararının kaldırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.'' şeklindeki gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararında yer alan mahkumiyete ilişkin kısmın çıkartılarak sanığın beraatine dair kısmın eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Yargılamaya konu olayda tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Tebliğnamedeki Görüş Açısından

C. Tebliğnamedeki Görüş Açısından

Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca olayın daha ziyade aydınlanması gerekmediğinden bahisle aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince hukuka aykırılık giderilmek suretiyle Mahkemece verilen hükmün bozulmasına ve dosyadaki tüm deliller ve yargılamanın tüm aşamaları gözönüne alınarak duruşma açılmaksızın sanık hakkındaki hükmonlunan mahkumiyete dair kısımların çıkartılarak beraatine ilişkin kısmın eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2020/245 Esas, 2021/1884 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16163, Karar No: 2023/893, Tarih: 28.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16163 E.  ,  2023/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’in ve 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın şikâyetçinin iş yerine kepenk kilitlerini kırarak girmeleri şeklindeki eylemlerine uyan ve suça sürüklenen çocuk ... için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.04.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar; suça sürüklenen çocuk ... için 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının karar tarihi olan 06.06.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Hırsızlık Suçundan ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

1- Mahkemece suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafi olarak aynı müdafiin atandığı, suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasında üzerlerine atılı suçu, suça sürüklenen çocuk ... ile beraber işlediklerini savunduğu, suça sürüklenen çocuk ...’in ise suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocuklara ayrı birer müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı Kanun'un 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hüküm tarihinde ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06.06.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında alınan farik ve mümeyyizlik raporunda suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayabildiğinin tespit edildiği ancak çocukta davranış bozukluğu tespit edildiği ve psikiyatri tedavisi altına alınmasının tavsiye edildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapor ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20. ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, Mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,