muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3750, Karar No: 2010/9622, Tarih: 22.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3750 E.  ,  2010/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR TARİHİ :21.10.2008

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel malların iadesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kişisel eşyaların iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalının ortak evden ayrılırken üzerinden bıçak tehdidi ile zorla alınan ziynet eşyaları, ev eşyaları ve düğünde takılan toplam 5000 TL paranın yarısının müvekkiline iade veya bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili davacının evden ayrılırken ziynetlerini yanında götürdüğünü, şahsi eşyalarının evde olup alabileceğini ancak ev eşyası getirmediğini, paraların ise düğün salonu ve araç giderleri için harcandığını davanın reddini savunmuştur.

Davacı bir kısım ev eşyaları hakkındaki istemini atiye bırakmış ve redde ilişkin hüküm kısmını temyiz etmemiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; HUMK.'a göre yemin kesin delil olup davacı ziynetlerle ilgili iddiasını kanıtlamak için yemin deliline dayanmış ve 29.7.2009 tarihli oturumda davalı davacının ziynetlerini giderken yanında götürdüğüne dair yemin etmiştir. Bu durumda ziynetlerle ile ilgili istemin reddine karar vermek gerekirken takdiri delil olan tanık beyanına dayanılarak istemin kısmen kabulü doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte yazılı nedenle ziynetlere ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3005, Karar No: 2016/4965, Tarih: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3005 E.  ,  2016/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I. Sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;

"Sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının 14.11.2011 tarihli mütalaası ve ekindeki 10.11.2011 tarih, VDENR-.....sayılı vergi suçu raporunun 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu halde....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.04.2012 tarih, 2012/23800 esas sayılı iddianamesi ile vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve eki raporlara uygun bulunmayan "sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasına devam edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

III. Sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

...San.Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve yetkili müdürü olan sanık ...'ın, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, iddianamede belirtildiği kadar yüksek miktarlarda cirosunun olmadığını, sahte faturaların hiç birinin şirkete ait olmadığını, dışarıda basılmış faturalar olduğunu savunması, 03.11.2011 tarih, VDENR-....sayılı vergi tekniği raporunda, mükellef kurumun Ba formunda bildirdiği alışlarının tamamına yakınının hakkında sahte belge düzenlediğine ilişkin tespitler bulunan veya mükellefiyet kaydı bulunmayan mükelleflerce düzenlenen faturalara dayandığının, ....i San.Tic. Ltd. Şti'nin 2006-2008 döneminde toplam 2.692.415,70-TL KDV matrahı beyan edildiğinin ancak mükelleften fatura aldığını beyan edenlerin 4.332.812- TL bildirimde bulunduğunun, sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemesi nedeniyle tarh dosyası ve harici doneler üzerinden inceleme yapıldığı için sahte olduğu belirtilen faturaların tarih ve diğer bilgileri gibi ayrıntılarının gösterilemediğinin ve ayrıntıya yer verilmeden .... San.Tic. Ltd.Şti'nin 2006 yılından itibaren düzenlediği faturaların sahte olarak değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak derecede belirlenmesi amacıyla; öncelikle katılan kurumdan sanığın 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 yıllarında düzenlediği fatura dökümlerinin ve bu faturaları verdiği mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin istenmesi, Ba-Bs formu karşılaştırması ile ...San.Tic. Ltd. Şti'nden aldıkları faturaları kullandıkları belirlenen şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı sorulup, yapılmış ise sahte fatura kullandığı iddia edilen ilgili şirketler hakkında ve..... San.Tic. Ltd. Şti'nin Ba formunda alış yaptığını beyan ettiği şirketlerin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla mükellefiyet tesis ettirdiklerine ilişkin düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporları bulunduğu belirtildiğinden,...San.Tic. Ltd

...San.Tic. Ltd. Şti'nden aldıkları faturaları kullandıkları belirlenen şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı sorulup, yapılmış ise sahte fatura kullandığı iddia edilen ilgili şirketler hakkında ve..... San.Tic. Ltd. Şti'nin Ba formunda alış yaptığını beyan ettiği şirketlerin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla mükellefiyet tesis ettirdiklerine ilişkin düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporları bulunduğu belirtildiğinden,...San.Tic. Ltd. Şti'nin kullandığı belirtilen faturaları düzenledikleri belirlenen şirketler hakkında hazırlanan vergi tekniği ve ek raporları getirtilerek, şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5295, Karar No: 2019/1369, Tarih: 27.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5295 E.  ,  2019/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler :Sanık müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenerek sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ile örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olma eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA , 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6083, Karar No: 2021/11353, Tarih: 16.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6083 E.  ,  2021/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Adıyaman Kadastro Mahkemesinin hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararıyla, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu ek kararla birlikte hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Geçici 8. madde gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında, ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tarla vasfıyla tespit edilen 127 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayalı kadastro tespitinin iptali ve taşınmazın Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesince, dava konusu taşınmazın değeri istinaf kanun yoluna başvuru sınırının altında kaldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, davacı vekilinin bu ek kararı temyiz etmesi üzerine ek kararla, kesin karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ... davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.

Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve adalet duygusunun rencide edilmemesi gerekir.

Bu kapsamda somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yolu, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu vereceği karara karşı da temyiz kanun yolu açıktır. Bu nedenle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı ileri sürülen istinaf sebeplerinin esastan incelenmesi için, Bölge Adliye Mahkemesinin kararın kesin olduğu gerekçesiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına ve istinaf isteminin reddine dair kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan gerekçeyle kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2018 gün ve 2017/749 Esas, 2018/44 Karar sayılı EK KARARININ KALDIRILMASINA, istinaf isteminin reddine dair 16.01.2018 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17570, Karar No: 2022/10314, Tarih: 30.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17570 E.  ,  2022/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 29.02.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.05.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden (5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 116/2, 119/1-c 31/3. maddeleri) 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay olan olağan dava zamanaşımı süresinin, hükümlerin verildiği 19.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK' nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7509, Karar No: 2016/5542, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7509 E.  ,  2016/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından dönem faturalarına kayıp/ kaçak, dağıtım, iletim ve kesme-bağlama bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 31,18 TL'nin tüketiciye iadesine karar verildiğini, karanın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 26.05.2014 tarih ve 773264 nolu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedellerine ilişkin olarak, hükmün gerekçesinde de yer verilen HGK’nun 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı ilâmı ile aynı doğrultuda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu hakem heyeti kararında, Ocak 2014 dönemine ait fatura ile davalı aboneden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedelleri yanında, kesme-bağlama bedelinin de iadesine karar verilmiştir.

Karara konu faturanın düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin "Zamanında ödenmeyen borçlar" başlıklı 24. maddesinin 2. fıkrası; "Müşterinin perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşmalar kapsamında öngörülen ödemeleri zamanında yapmaması halinde, nihai tüketicilere enerji tedarik eden lisans sahibi şirketlerin bildirimi üzerine, en geç 5 iş günü içerisinde dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından elektriği kesilir. Söz konusu durum iki gün içerisinde dağıtım şirketi tarafından ilgili tedarikçiye bildirilir." hükmünü, "Kesilmiş olan elektriğin yeniden bağlanması" başlıklı 25. maddesi ise;"10, 13, 14 ve 24 üncü maddeler uyarınca dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından elektriği kesilmiş olan müşterinin, ilgili yükümlülüklerini yerine getirmesi kaydıyla;

a) İmar yerleşim alanında iki iş günü içerisinde,

a) İmar yerleşim alanında iki iş günü içerisinde,

b) İmar yerleşim alanı dışında üç iş günü içerisinde,

elektrik enerjisi yeniden bağlanır.

Elektrik enerjisinin yeniden bağlanması için, müşteri tarafından ödenecek kesme-bağlama bedeli, kesme - bağlamanın dağıtım şirketi tarafından perakende satış lisansı sahibi tüzel kişiye bildirimini takip eden bir sonraki döneme ait ödeme bildirimine yansıtılır. Fiilen elektriği kesilmeyen aboneden kesme-bağlama bedeli talep edilmez.

Kesme-bağlama bedelleri her yılın Ekim ayının sonuna kadar dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma önerilir ve Kurul onayı ile yürürlüğe konulur." hükmünü içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı dağıtım şirketinin, ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetine verdiği savunmasında, davalı abonenin Aralık 2013 dönemine ait faturasını ödememesi nedeniyle gerekli bildirimlerin yapılarak elektrik enerjisinin kesildiğini ve kesme– bağlama bedelinin Ocak 2014 faturasına yansıtıldığını bildirildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve davacı tarafın hakem heyetine sunmuş olduğu savunmanın birlike değerlendirilmesi ve ulaşılacak sonuca göre, kesme-bağlama ücreti yönünden hakem heyeti kararı hakkında bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Ne var ki, temyize konu edilen hükmün gerekçesinden; açıklanan mevzuat hükümleri ile davacı tarafça verilen savunma üzerinde değerlendirme yapılmadığı, eş söyleyişle hükmün eksik inceleme ile tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, kesme-bağlama ücreti yönünden, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.