muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/642, Karar No: 2019/4807, Tarih: 13.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/642 E.  ,  2019/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. (suça sürüklenen çocuk için ayrıca 31/3) maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, sanık ... için aynı Kanun'un 66/1-e. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının ve suça sürüklenen çocuk ... için aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun sorgularının yapıldığı 01/10/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın birlikte gece vakti katılana ait iş yerinden hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, (suça sürüklenen çocuk için ayrıca 31/3) maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarında, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre sanık ... için hesaplanan 15 yıl olağan ve 22,5 yıl olağanüstü zamanaşımı ile suça sürüklenen çocuk ... için hesaplanan 10 yıl olağan ve 15 yıl olağanüstü zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın olayın sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında savcı huzurunda alınan ve tutuklamaya sevk sorgusu sırasında sulh ceza hakimliği huzurunda alınan tüm ifadelerinde, üzerlerine atılı suçlamaları ikrar ederek, olay tarihinde .... ilçesine opel astra marka araçla 3 kişi olarak geldiklerini, aracı bir ara sokakta bıraktıklarını, katılan ...'ın şikayeti ile uyumlu şekilde tekel bayii iş yerine gittiklerini, sanık ...'nin iş yerinin darabasını açtığını, diğerlerinin ise gözcülük yaptıklarını, iş yerinden çeşitli markalarda sigara ve 6 adet viski çaldıklarını beyan ettikleri, sanık ve suça sürüklenen çocuğun beyanları ile uyumlu olarak, olay yeri inceleme memurunca düzenlenen 17/08/2010 tarihli ön inceleme raporunda, olay yerine yakın yerde bulunan bir dersanenin güvenlik kamera görüntülerine göre 12/08/2010 günü saat 03.34 sıralarında opel marka bir aracın geçiş yaptığı ve sonrasında 3 kişinin aracın gittiği istikametten geldiği, 2 kişinin köşe başında bekleyerek çevreyi gözetlediklerinin tespit edilmesi karşısında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın kovuşturma aşamasında suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği ve sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın üzerlerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'nın atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4295, Karar No: 2020/8232, Tarih: 23.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4295 E.  ,  2020/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... ile arasında 29/07/2012 tarihinde ... proje nolu 64.350,00 Euro'luk sözleşme imzalandığını, sözleşme imzalandıktan sonra projenin gerçekleşmemesi nedeniyle sözleşmeye aykırı hareket edildiğinden dolayı derneğe tahsis edilen 25.740,00 Euro'dan tahsis amacına uygun kullanılmayan 18.138,59 Euro'nun Kurum hesabına iadesinin yazılı olarak talep edildiğini, talebe rağmen miktarın kurum hesabına yatırılmadığını, bunun üzerine dernek ve dernek yöneticileri hakkında 18.138,59 Euro'nun faizi ile birlikte iadesi için Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2014/19537 takip sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalıların icra takibine haksız ve usulsüz olarak itiraz ettiklerini, takibin durduğunu belirterek; davalıların icra takibine yaptıkları itirazın iptaline, haksız ve kötüniyetli itiraz nedeniyle %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile; davalı dernek ile imzalanan sözleşme gereği 25.740,00 Euro hibe edildiğini, projenin gerçekleşmediği gerekçesi ile ödenen 18.138,59 Euro bedelin iadesini istemiş, davalılardan ..., ... , ... , ... ve ... davada talep edilen paranın tamamının amacına uygun olarak kullanıldığını, davalı ... ise; organların kusurlarından dolayı kişisel olarak sorumlu olduklarını, tahsis edilen paranın amacına ve usulüne uygun olarak harcandığını, tüm yetkinin yönetim kurulu başkanı ... verildiğini, amacına ve usulüne aykırı bir harcama var ise bunun muhatabının yönetim kurulu başkanı olan ... olduğunu, sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece ‘...davalı dernek, yararına hibe yapılan tüzel kişi olarak, diğer davalılar ise, davalı derneğin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olarak sözleşme kapsamından sorumlu oldukları...’ gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya incelendiğinde; derneğin 11/03/2010 tarihinde kurulduğu, faal olduğu, 07/04/2012 tarihinde yapılan son genel kurul toplantısına göre davalı ... ’un dernek başkanı, davalı ... ’nın dernek 2.başkanı, ... ’ın genel sekreter, ...’un muhasib üye, ...’ın yönetim kurulu üyesi

olduğu ve 29/07/2012 tarihli Gençlik Programı Proje Hibe Sözleşmesinin dernek başkanı olan davalı ... tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 50. maddesinde; "Tüzel kişinin iradesi, organları aracılığıyla açıklanır. Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Organlar, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar." düzenlemesi mevcut olup, buradaki sorumluluk organı oluşturan kişiler yönünden zincirleme (müteselsil) sorumluluktur.4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 85’inci maddesi ile 2908 sayılı Dernekler Kanununun 27’nci maddesi hükümleri uyarınca; derneklerin yönetim kurulları, derneğin yürütme ve temsil organlarıdır. Bu görevlerini, kanuna ve dernek tüzüğüne uygun olarak yerine getirmelidirler. Ayrıca temsil görevinin, yönetim kurulunca üyelerden birisine veya üçüncü bir kişiye devri de mümkündür. Belirtilen yasal düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, dernek niteliğindeki tüzel kişiliklerde; müteselsil sorumluluk koşulunun oluşması için tüzel kişiliğin “...temsil ve ilzama yetkili üst düzey yöneticisi veya yetkilisi...” durumunda olunması gereklidir. Somut olayda; dava konusunu oluşturan sözleşmenin imzalandığı tarihte derneğin yönetim kurulunun kimlerden oluştuğu, yönetim kurulunun kendi arasında işbölümü yapıp yapmadığı, sözleşme konusunu oluşturan projenin yürütülmesi ile ilgili bir kararın alınıp alınmadığı açık ve net olarak belli değildir. Yargılama sırasında mahkemece bilirkişiden rapor alınmış ise de, raporda dernek haricindeki davalıların sorumluluğu mahkemenin takdirine bırakılmış olup, mahkemece de dernek tarafından imzalanan sözleşme nedeniyle davalıların sorumluluğu yeterince irdelenmemiş soyut gerekçe ile davalıların sorumluluğuna gidilmiştir. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle Türk Medeni Kanunu, Dernekler Kanunu ve sözleşmenin yapıldığı tarihteki davalı dernek tüzüğünün ilgili maddeleri irdelenerek borç nedeniyle davalılara yüklenebilecek kusurun bulunup bulunmadığı, bu borçtan davalıların sorumluluğunun tespiti ve borcun tüm davalılardan istenmesinin haklı olup olmadığının duraksamasız belirlenmesine yönelik konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde verilen karar hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7202, Karar No: 2021/13831, Tarih: 24.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7202 E.  ,  2021/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25/02/2021 gün ve 2020/9907 Esas – 2021/2198 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedele ilk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, bozma öncesi tespit edilen bedelin tamamına yasal faiz işletildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davacı idare vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25/02/2021 gün ve 2020/9907 Esas–2021/2198 Karar sayılı "düzeltilerek onama" kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi tespit edilen 249.603,00-TL bedelden acele el koyma bedeli olan 223.480,00-TL’nin mahsubu ile oluşan fark bedel 26.123,00-TL’ye 03.09.2013 tarihinden ilk karara tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, bozma öncesi tespit edilen bedelin tamamına yasal faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

1-Bozma öncesi tespit edilen 249.603,00-TL bedelden acele el koyma bedeli olan 223.480,00-TL’nin mahsubu ile oluşan fark bedel 26.123,00-TL’ye 03.09.2013 tarihinden ilk karara tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, bozma öncesi tespit edilen bedelin tamamına yasal faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas-2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 5 numaralı bendindeki (249.603,00-TL’lik kısmına) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (249.603,00-TL bedelden acele el koyma bedeli olan 223.480,00-TL’nin mahsubu ile oluşan fark bedel 26.123,00-TL’ye) ibaresinin yazılmasına,

b- 3 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) ve (kararın kesinleşmesini müteakip) ibareleri ile 6 numaralı bendindeki (karar kesinleştiğinde) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3399, Karar No: 2009/4955, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3399 E.  ,  2009/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ve ... ’nun ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İİK’nun 349.maddesi gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden, 11.09.2009 tarihli celse için mazeretinin kabulünü müteakip yargılamaya devamla sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32639, Karar No: 2016/29080, Tarih: 26.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/32639 E.  ,  2016/29080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası davacının 6360 sayılı Kanun gereğince ...Büşükşehir Belediyesi'ne devrine ilişkin komisyon kararının temin edilmesi için mahkemesine geri çevrilmiştir. Mahkemece anılan kararın eki olan üç sayılı liste dosyaya eklenmişse de, eki niteliğindeki diğer listeler temin edilmemiştir. 10.03.2014 tarihli komisyon kararında bahsi geçen özellikle dört ve beş sayılı listelerin incelenmesine gerek görülmüş olup tüm eklerinin temin edilerek eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/374, Karar No: 2013/17751, Tarih: 26.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/374 E.  ,  2013/17751 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair......erilen 21.02.2012 gün ve 426/152 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı Hazine vekili, 5827 parselin 3621 sayılı ...... hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın davalılar tarafından iyi niyetle satın alındığını, taşınmaz üzerinde devrini engelleyen şerh yer almadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5827 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında: dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu yerin 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarıca kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının belirlendiğine göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, dava dilekçesinde taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesi istenilmiş ve Mahkemece 5827 parselin tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de; tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması maddi hataya dayanmakta olup. tapu sicilinin düzgün tutulmasına dair kararların kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle kendiliğinden gözönünde tutulması gereken hususlardandır. Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına tapu kaydının iptaline cümlesinden sonra gelmek üzere "...kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine ..." ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine ve böylece kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2012/25224, Karar No: 2012/24522, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25224 E.  ,  2012/24522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, eğitim yardımının eğitim belgesini getiren ve çocuğu eğitim gören üye işçilere aynen uygulanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili Genel-İş Sendikası ile davalı ... arasında 01.03.2010-29.02.2012 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesi olduğunu, bu Toplu İş Sözleşmesinin 34. maddesinin Çocuk ve Öğrenim Hakkı olduğunu, anılan maddede "a) işveren işçinin öğrenim gören her çocuğu için sözleşmenin birinci yılında bir kez Kasım ayının ilk haftasında ödemek üzere hazırlık ve ilköğretim için 350,00 TL, lise için 450,00 TL, yüksek okul için 600,00 TL, öğrenim yardımını net olarak verir, işçinin eğitim gören özürlü çocuklarına öğrenim durumuna bakılmaksızın belge karşılığı yükseköğrenimde verilen miktar net ödenir. b) bu ödemelere sözleşmenin ikinci yılında ücret zammı oranında zam yapılarak uygulanacaktır. İşçiler bu yardımdan belge karşılığı yararlanırlar. Bu haklardan öğrenim gören işçilerde gördüğü eğitim durumuna göre yararlanırlar.” hükmüne yer verildiğini, madde metninden de anlaşılacağı gibi eğitim yardımından işçilerin öğrenim gören çocukları için belge karşılığında yararlanacaklarını, davalı Belediyenin 2011 yılı eğitim yardımı uygulamasında üye işçilerin eğitim gören ancak çalışan çocuklarına eğitim yardımını ödemediğini, oysa madde metninde işçinin çocuğunun ilgili eğitim yardımından yararlanması için eğitim görmesi ve belgesini ibraz etmesinin yeterli olduğunun belirtildiğini, madde metninde eğitim gören çocuğun çalışıp çalışmaması bakımından bir ayrım yapılmadığını, kaldı ki bu maddenin on yıldır yapılan tüm sözleşmelerde yazıldığı şekliyle aynen uygulandığını, davalı işverenin eğitim belgesini getiren işçilere eğitim yardımını sözleşme gereğince ödediğini, ancak davalı işverenin madde hükmünde yazılı olmadığı halde, yaptığı son uygulamanın sözleşme metnine aykırı olduğunu iddia ederek Toplu İş Sözleşmesi 34. madde gereğince eğitim yardımının eğitim belgesini getiren ve çocuğu eğitim gören üye işçilere aynen uygulanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili Belediye arasında akdedilen 01.03.2010 - 29.02.2012 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin 34. maddesini davacı tarafın her ne kadar eğitim görme ve belge ibraz etme şartlarının birlikte gerçekleşmesi halinde üye işçilere eğitim yardımının ödeneceği şeklinde yorumlasa da maddede bu hususta yoruma açık bir boşluk bulunmadığını, işçilerin Toplu İş Sözleşmesi ile tanınan haklarına yürürlükte bulunan genel hükümlerde tanınan haklarından aykırı hükümler konulamayacağını, başka bir deyişle işçilerin 4857 sayılı İş Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile bağdaşmayacak ve hakkaniyete aykırı taleplerinin reddi gerektiğini, 5510 sayılı Kanun'un 3. maddesinde sigortalının geçindirmekle yükümlü olduğu kişilerin sayıldığını, bunlar arasında çalışan çocukların yer almadığını savunarak davacının talebinin reddedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlara göre; çalışan işçinin aleyhine olarak hüküm konulamayacağı yine yoruma tabi kılınan 34. maddede gelir sahibi olsa dahi çalışan işçiye yüksek öğrenim yardımında da bulunacağının ve herhangi bir ayırım yapılmaksızın eğitim görüldüğüne ilişkin belge ibrazı ile bu yardımın yapılacağının hüküm altına alındığı, ayrıca sendika ile belediye arasında önceki dönemlerde bu ayrım yapılmaksızın öğrenim yardımının ödenmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve “Toplu İş Sözleşmesinin 34. maddesinde yer alan eğitim yardımının üye işçilerin eğitim gören tüm çocuklarına belge karşılığında aynen uygulanması gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 60’ıncı maddesinde, “Uygulanmakta olan bir toplu iş sözleşmesinin yorumundan doğan uyuşmazlıkta sözleşmenin taraflarından her biri 15 inci maddeye göre yetkili iş mahkemesinde yoruma ilişkin bir tespit davası açabilir. Mahkeme en geç iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtayın ilgili dairesi, bozma söz konusu olan hallerde işin esasına ilişkin kesin kararını iki ay içinde verir. Kesinleşen yorum kararına uymayan taraf hakkında 80 inci madde hükmü uygulanır. Kişilerin, yorum kararına uyulmamasından doğan tazminat hakları saklıdır.” hükmüne yer verilmiştir

Toplu İş Sözleşmesinin 34’üncü maddesinde ise “a) işveren işçinin öğrenim gören her çocuğu için sözleşmenin birinci yılında bir kez Kasım ayının ilk haftasında ödemek üzere hazırlık ve ilköğretim için 350,00 TL, lise için 450,00 TL, yüksekokul için 600,00 TL, öğrenim yardımını net olarak verir, işçinin eğitim gören özürlü çocuklarına öğrenim durumuna bakılmaksızın belge karşılığı yükseköğrenimde verilen miktar net ödenir. b) bu ödemelere sözleşmenin ikinci yılında ücret zammı oranında zam yapılarak uygulanacaktır. İşçiler bu yardımdan belge karşılığı yararlanırlar. Bu haklardan öğrenim gören işçilerde gördüğü eğitim durumuna göre yararlanırlar.” denilmiştir.