muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18343, Karar No: 2016/15892, Tarih: 22.11.2016

Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. ... Hukuk Genel Kurulu'nun ....06.2003 gün 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9917, Karar No: 2023/3418, Tarih: 07.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9917 E.  ,  2023/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/282 E., 2016/261 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2016 tarih, 2016/7812 Esas sayılı iddianamesi ile, sanıklar hakkında müştekinin evine kapıyı kırıp girerek bir Cumhuriyet Ata altını çaldıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1, 53/1, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/282 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun'un 151/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçları işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; hükmü temyiz etmek istediğine ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz isteği; suçu işlemediği halde ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçları işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; hükmü temyiz etmek istediğine ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz isteği; suçu işlemediği halde ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müştekinin evine kapı kırılmak suretiyle girilerek evden herhangi bir şey çalınmadan çıkıldığı, sanıkların binaya girdiğine ilişkin kamera görüntülerinin bulunduğu, kamera görüntülerinde sanıkların binaya ellerinde herhangi bir şey olmaksızın girerken görüldükleri, ancak çıkarken ellerinde eşya ile çıktıkları, aynı gün içerisinde aynı binada oturan ve soruşturması ayrı yürütülen H.D.'nin evinden de hırsızlık yapıldığının belirlendiği, sanıkların mahkemede alınan savunmalarında olay günü suçun işlendiği binaya birlikte girdiklerini ve görüntülerdeki şahısların kendileri olduğunu kabul ettikleri, her ne kadar sanıklar söz konusu binaya İ.G. isimli arkadaşlarını görmek için girdiklerini ileri sürmüşlerse de bu hususta mahkemeye somut herhangi bir delil bildirmedikleri, bu suretle sanıkların iştirak halinde hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıklar; olay günü binaya girdiklerini ancak arkadaşları olan İ.G. isimli şahsı görmek için gittiklerini, İ.'nin artık orada oturmadığını ve nerede oturduğunu bilmediklerini, atılı suçları işlemediklerini beyan etmişlerdir.

3.04.04.2016 tarihli CD İnceleme tutanağında, güvenlik kamerası tarih ve saatine göre 04.03.2016 günü saat 13:52:13 sıralarında biri 1.70-1.75 m boylarında sol kolunda “H” işaretine benzer işaret olan, üzerinde kısa kollu çizgili mor renkli tişört, altında acık siyah renkli taşlanmış kot, altında taban kısımları beyaz renkli mavi spor ayakkabılı diğeri 1.65-1.70 m boylarında üzerinde kapüşonlu uzun kollu mavi renkli üst, altında kabri tarzı kısa yanlarında beyaz şeritleri olan eşofman altı, altında siyah renkli spor ayakkabılı iki şüphelinin Akkent Mahallesi 22 Cadde Engin Sitesi B Blok sayılı binaya girdiklerinin görüldüğü, hırsızlık olayının meydana geldiği iki ikametin bulunduğu B Blok’a giren iki şüphelinin yaklaşık 39 dakika sonra güvenlik kamerası saatine göre 14:32 sıralarında merdivenlerden aşağıya doğru hızlı bir şekilde inerek olay yerinden uzaklaştıkları, bu esnada şüphelilerden 1.70-1.75 m boylarında sol kolunda “H” işaretine benzer işaret olan, üzerinde kısa kollu çizgili mor renkli tişört, altında açık siyah renkli taşlanmış kot, altında taban kısımları beyaz renkli mavi spor ayakkabılı olan şahsın sol omuzunda fotoğraf makinası ya da el kamerası çantasına benzer siyah bir çantanın asılı olduğunun görüldüğü belirtilmiştir.

4. 04.04.2016 tarihli olay yeri inceleme raporunda, olay yerinin betonarme binanın 4. Katı olduğu, bina giriş kapısınının demirden olduğu, kapı üzerinde herhangi bir zorlama ve kırılmanın olmadığı, daire giriş kapısının çelik olduğu, bu kapının alt kilit göbeğinin yerinden sökülmüş olduğu, çocuk odasında dağınıklığın olduğu, burada komidin çekmecesinin açık olduğu, yatak odasının komple dağıtılmış olduğu, dolap kapakları, tuvalet aynası çekmecelerinin açık olduğu, yatak üzerinde ve yerlerde dağınık elbise ve eşyaların olduğu, evde başkaca bir zarar ve ziyanın olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mala zarar verme suçunda; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin 3. fıkrasında “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanun’un 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” şeklinde düzenlemelerin yer aldığı; somut olayda, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 58/3. maddesi gereğince temel ceza olarak hapis cezası tercih edilerek hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 58/3 ve 50/2. maddeleri de gözetilerek TCK’nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıkların müştekinin evinin olduğu binaya geldikleri hususunun kendi ikrarları ve güvenlik kamera kayıtları ile sabit olduğu, binaya girerken ellerinde herhangi bir şey olmamasına rağmen çıkarken birinin omuzunda kamera ya da fotoğraf makinesine benzer bir şeyin asılı olduğu, bu eşyanın aynı binada oturan ve aynı gün evine girilen H.D. İsimli şahsa ait olduğunun değerlendirildiği ve soruşturmasının ayrı yürütüldüğü, sanıkların İ.G. isimli arkadaşlarını ziyarete geldiklerine dair savunmalarını destekleyecek mahkemeye somut herhangi bir delil bildirmedikleri anlaşılmakla sanıkların savunmalarına itibar edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/282 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiileri ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11605, Karar No: 2022/8126, Tarih: 01.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/11605 E.  ,  2022/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanık ...'in, başkasına ait tabanca ile sanık ...'ın ikametinin önüne giderek havaya rastgele ateş etmesi üzerine, sanık ...'ın, ikametinden dışarı çıkarak kendisine ait av tüfeği ile havaya rast gele bir kaç el ateş ettiği, sanıkların ayrı ayrı korku kaygı ve panik yaratacak tarzda silahla ateş etme suçunu işledikleri iddia edilen olayda; kolluk ekiplerince olay yerinde yapılan araştırmada 2 adet boş tabanca kovanı ile 4 adet boş tüfek kartuşu ele geçirilmiş olması, Jandarma Genel Komutanlığınca düzenlenen uzmanlık raporunda, her iki sanığın elinden alınan svaplarda atış artığına rastlanması, sanıkların aşamalarda havaya rastgele ateş ettiklerini kabul etmeleri ve sanık ...'ın "hırsız gördükleri için ateş ettikleri" şeklindeki savunmalarını destekleyen delil bulunmaması karşısında; sanıkların üzerine atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması;

Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet Savcısı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3966, Karar No: 2022/3808, Tarih: 17.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3966 E.  ,  2022/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6.maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın cezanın fazla olduğuna, sürücü belgesinin alınması halinde geçimini sağlayamayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü, saat 08:55 sıralarında, meskun mahal dışında, olay mahallinde okul geçidi ve 50 km hız sınırlaması levhası bulunduğu, görüşü engelleyecek şekilde yoğun sis olduğu, yol kaplaması üzerinde gizli buzlanma olduğu tek yönlü yolda önce sürücü ... idaresindeki otomobili, buzlu zeminde kaydırıp direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yaya kaldırımına çarpması sonrasında kaldırım yanındaki boş araziye takla attığı; devamında ise aynı yönden arkadan gelen sanık ...’nın idaresindeki yolcu minibüsünü aynı şekilde kaydırıp direksiyon hakimiyetini kaybederek yaya kaldırımına çarptığı ve savrularak az önce kaza yaparak takla atan Abubekir idaresindeki otomobile ve bu aracın etrafında bulunan şahıslara çarpıp bir kısmını altına alarak sol yan kısmı üzerine devrildiği; akabinde sürücü ...’un idaresindeki otomobil ile direksiyon hakimiyetini kaybederek önce yaya kaldırımına çarpması sonrasında savrularak, minibüse sol yan kesiminden temas ederek yaya kaldırımı üzerinde durması sonucu meydana gelen zincirleme kazada;

İlk kazanın maddi hasarlı kaza olarak meydana geldiği, otomobil sürücüsü...’in kaza nedeni ile otomobilden dışarıya çıktığı, yanına yardım için vatandaşların geldiği sırada, hemen arkasından gelen sanık idaresindeki yolcu minibüsün buzlanma nedeni ile duramadığı ve ayakta yaya olarak duran Abubekir’e, yardıma gelen ... ile ölen ...’a çarptığı, sol yan kısmına devrilerek durduğu, bir kişinin ölümüne, iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda;

Kaza tespit tutanağında, yolcu minibüsünde yapılan incelemede ön iki lastiğinin yazlık olduğu, arka iki lastiğinin kışlık olduğunun tespit edildiği; 27 Kasım 2012 tarihli Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının 2012/KDGM-07/DENETİM sayılı Genelgesi, ile yolcu ve yük taşıyan ticari araçların 1 Aralık - 1 Nisan tarihleri arasında kış lastiği kullanmalarının zorunlu olduğu, kendisine ait yolcu minibüsünün şoförlüğünü yapan sanığın aracın dört lastiğinin de kış lastiği olması gerektiği halde, aracın ön iki lastiği kış lastiği olmadan Tutak- Ağrı arasında çetin kış şartlarında buzlu kaygan yolda yolcu taşımacılığı yaparak eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle 17.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1018, Karar No: 2018/10967, Tarih: 20.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1018 E.  ,  2018/10967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, hükmedilen cezanın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nun 179/2-3 maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “179/2-3” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek ve yine hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığa hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20

TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21978, Karar No: 2016/1931, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21978 E.  ,  2016/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2014/734-2015/458

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2161, Karar No: 2023/3015, Tarih: 18.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2161 E.  ,  2023/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/202 E., 2021/5 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/495 Esas, 2015/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 32.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına, karar verilmiştir.

2. Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/495 Esas, 2015/493 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 02.03.2020 tarihli ve 2019/5927 Esas, 2020/2206 Karar sayılı ilâmıyla özetle; 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasında, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi, kabul ve uygulamaya göre; sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi, gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin bozma kararı üzerine Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2021 tarihli ve 2020/202 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına, karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.03.2021 tarihli ve 2021/27938 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; motosikleti kullananın sanık olmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde; "Sanığın olay tarihinde ... plaka sayılı motosikleti ile arkasında yolcu konumunda bulunan arkadaşı olan ... ile birlikte Boyalık Mahallesi Atatürk Bulvarı üzerinde seyir halinde iken gerçekleşen trafik kazası sonucu sanığın yaralandığı, yolcu konumundaki ..