muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10353, Karar No: 2015/14659, Tarih: 30.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10353 E.  ,  2015/14659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HALFETİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2009/235-2013/342

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların veya murislerinin bir kısmıyla yazılı, bir kısmıyla da yapılan sözlü anlaşmalar gereği dava konusu taşınmazın fıstık bahçesi haline getirildiğini, davalıların anlaşma gereği taşınmazın ½ sini müvekkiline devretmeye yanaşmadıklarını, bu konuda Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/219 Esas sayılı dosyasıyla açılan tapu iptal ve tescil davasının reddedildiğini, bu mahkeme kararına göre; dava konusu taşınmazın davacı tarafça fıstık bahçesi haline getirildiğinin kabul edildiğini ve bu yönüyle de davanın kesinleştiğini, dava konusu taşınmazda müvekkilinin diktiği ağaçların bedeli, müvekkilinin taşınmazdaki bakım, emek ve masraflarıyla ağaçlar sebebiyle taşınmazda meydana gelen değer artışının müvekkiline ödenmesi gerektiğini, şimdilik 10.000,00 TL' nin davalılardan hisseleri oranında alınarak müvekkiline verilmesini, talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının bahsettiği davanın derdest olduğunu, bu davada davacının temliken tescil talebinin reddedildiğini, taşınmazın kadastro tespitini 10 yıl önce gördüğünü, zamanaşımının geçtiğini, taşınmaz üzerindeki ağaçların büyük çoğunluğunun davacıdan önce ekildiğini, davacının taşınmazın maliklerinin bir kısmı ile anlaşmasının yetmeyeceğini, tamamı ile anlaşması gerektiğini, davacının sebepsiz zenginleşmeye dayalı talep hakkının düştüğünü, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 10.000,00 TL alacağın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; davacının, davalılara ait taşınmaza diktiği ağaçlar nedeniyle taşınmazdaki değer artışının tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 10.000,00 TL alacağın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; davacının, davalılara ait taşınmaza diktiği ağaçlar nedeniyle taşınmazdaki değer artışının tahsili talebine ilişkindir.

Dava dilekçesinde; fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla davacının taşınmaza diktiği ağaçlar nedeniyle taşınmazdaki değer artışı 10.000 TL olarak talep edilmiştir. Dava dilekçesinin açıklaması mahiyetinde verilen 13.03.2013 havale tarihli dilekçede; "fazlaya ilişkin talep ve dava hakkımız saklı kalmak kaydıyla, dava dilekçemizde belirttiğimiz 10.000 TL'lik tazminatın 1.500 TL'sini emek ve bakım hakkından kaynaklanan bedel için, 1.000,00 TL'sini taşınmazdaki ev ahır bedeli için, 7.500,00 TL'sini ağaçların taşınmaza kattığı bedel için istiyoruz..." şeklinde beyanda bulunulmuştur. Fakat dava dilekçesinde ev ve ahır için talepte bulunulmadığından davacının dava dilekçesindeki talebinin bunlar dışında kalan kısım olan 9.000 TL olduğunun kabulü gerekir.

Davacı dava konusu taşınmaz hissedarlarından hisse satın almak suretiyle taşınmazı uzun süre kullanmıştır. Bu nedenle, davacının taşınmazı iyiniyetle kullandığının kabulü gerekir. TMK 994. maddesi iyiniyetli zilyedin iade yükümlülüğünün kapsamını belirlemiştir. Bu maddeye göre; İyiniyetli zilyet, geri vermeyi isteyen kimseden şey için yapmış olduğu zorunlu ve yararlı giderleri tazmin etmesini isteyebilir ve bu tazminat ödeninceye kadar şeyi geri vermekten kaçınabilir. İyiniyetli zilyet, diğer giderler için tazminat isteyemez. Ancak, şeyin geri verilmesinden önce kendisine bu giderler için bir tazminat önerilmezse, kendisi tarafından o şeyle birleştirilen ve zararsızca ayrılması mümkün bulunan eklemeleri o şeyi geri vermeden önce ayırıp alabilir. Zilyedin elde ettiği ürünler, yaptığı giderler sebebiyle doğan alacaklarına mahsup edilir. Davacının talepleri hesap edilirken bu madde gözönünde bulundurulmalıdır. Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporları incelendiğinde, davacının taleplerinin bu madde kapsamında ele alınmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davalıların dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların bir kısmının kendi murisleri tarafından dikildiğini savunmaları karşısında bu iddia da ele alınmalı, ağaçların yaşları ve sayıları belirlenmeli, başka bir bilirkişiden bu hususun da incelendiği hüküm kurmaya elverişli rapor alınmalıdır.

Özetle; hüküm kurulması için yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanılması, dava dilekçesinde talep edilmeyen ev ve ahır için de hüküm kurulması doğru değildir.

Kabul şekline göre de; davacının talebi "davalılardan hissesi oranında tahsil" olmasına rağmen, mahkemece "davalılardan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde yazılması da doğru değildir.

Özetle; hüküm kurulması için yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanılması, dava dilekçesinde talep edilmeyen ev ve ahır için de hüküm kurulması doğru değildir.

Kabul şekline göre de; davacının talebi "davalılardan hissesi oranında tahsil" olmasına rağmen, mahkemece "davalılardan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde yazılması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19238, Karar No: 2015/20391, Tarih: 13.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/19238 E.  ,  2015/20391 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. T..

DAVALI : R.. A..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 02.11.2015

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipten kaynaklanan şikayete ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2550, Karar No: 2020/5701, Tarih: 12.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2550 E.  ,  2020/5701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Altında Olduğunun Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

...'in geçmişe dönük korunmaya muhtaç çocuk olduğunun tespitine yönelik talebinin kabulü ile 21/07/2002-29/07/2002 ve 18/12/2002-12/10/2006 tarihleri arasında korunmaya muhtaç çocuk statüsünde kamu kurumlarında kaldığının tespitine dair İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/100 sayılı kararına karşı İstanbul Valiliği Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün yaptığı itirazın reddine ilişkin İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 03/06/2019 tarihli ve 2019/74 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığının 06.02.2020 gün 2019/13230 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 gün ve KYB. 2019/21301 sayılı ihbarnamesi ile 19. Hukuk Dairesine gönderilmiş olup bu daireden 08.06.2020 görevsizlik kararı ile Dairemize gelmekle,

Davacı ..., 2002-2006 yılları arasında Florya Çocuk ve Gençlik merkezinde kaldığını bu nedenle Sosyal Hizmetler Kanunu ve Çocuk Koruma Kanunu kapsamında ergin oluncaya kadar korunmaya muhtaç çocuk kapsamında olduğunun kabulü ile korunma kararının tesisine karar verilmesini talep etmiş, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi korunma altına alınan ...'in 21.07.2002-29.07.2002 ve 18.12.2002-12.10.2006 tarihleri arasında korunmaya muhtaç çocuk statüsünde kamu kuramlarında kaldığının kabulü ve tespitine karar verilmiş, davalı kurumun karara itirazı üzerine İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince itirazın reddine kesin olarak karar verilmiş, Adalet Bakanlığının 06.02.2020 tarihli yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarihli yazısı ile karar ile ilgili kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur. Dosya, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli görevsizlik kararı üzerine Dairemize gönderilmiştir.

Davacı, 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınarak ergin oluncaya kadar devlet koruması altında olduğunun tespitini istemiştir. Tespit isteği 2828 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmesine ilişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren bu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tespiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "Mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)' nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kuramca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş, ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Korama Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanunun 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Bu durumda, tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, dava adli yargıda görülmesi gerekli işlerdendir. Bu sebeple İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen tespit kararı ve bu karara itiraz üzerine İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin itirazın reddi kararı görev bakımından yerinde olmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği yerinde görülmemiş, talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/534, Karar No: 2023/7891, Tarih: 24.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/534 E.  ,  2023/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/99 E., 2015/650 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebebi; sübuta, kredi kartı ile işlem yapılırken sanığın yanında olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın, asker arkadaşı olan katılanın kendisine motosiklet alacağını söyleyerek katılana ait kredi kartı bilgilerini aldığı, almış olduğu kredi kartı bilgileri ile katılanın bilgisi ve rızası dışında şahsi harcamalarında kullanarak yarar sağlandığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın sunduğu ekstre içeriğine göre; katılana ait 5549 \*\*\*\* \*\*\*\* 7011 numaralı kredi kartı ile 12.07.2013 tarihinde ... İletişim isimli firmadan 75,00 TL X 12 taksitli ve 75,24 TL X 12 taksitli iki adet ve ayrıca 22.08.2013 tarihinde ... Telekom firmasından 142,85 TL X 7 taksitli bir adet alışveriş işlemleri yapıldığı belirlenmiştir.

3. Katılan aşamalardaki beyanlarında; Garanti Bankası kredi kartı bilgilerini sanığa kendisine motosiklet getirmesi için verdiğini, sanığın kredi kartı bilgilerini kullanarak bilgisi dışında çekim işlemi yaptığını, sanığın motosiklet getireceğini söyleyerek kredi kartı bilgilerimi elde ettiğini ve motosiklet getirmeyip kredi kartı bilgilerini şahsi işlerinde kullanıp menfaat elde ettiğini, ... iletişim isimli firmadan yapılan alışveriş nedeniyle kendisine gelen mesajları onayladığını, bu alışverişten önce sanığın söz konusu alışverişle kendisine cep telefonu aldığını söylemediğini, motosiklet için sipariş amacıyla göndereceği para için taksitlendirme yaptığını söylediğini, bu şekilde gelen mesajları onayladığını, ... İletişim isimli işyerinde yapılan alışverişten hariç olarak rızası dışında ... Telekom isimli firmandan da alışveriş yapıldığını, Ayrıca hatırladığı kadarıyla yaklaşık 50,00 TL'lik hediyelik eşya alışverişi de yapıldığını belirtmiştir.

4. Sanık soruşturma aşamasında savcılık savunmasında; katılanı 10 senedir tanığını, Tarihini tam olarak hatırlamadığı bir gün internet üzerinden katılan ile görüştüğünü, katılana yurt dışı üzerinden elektronik eşya getirebileceğini ve bunları uygun fiyatla alabileceğini söylediğini, katılanın ise elektronik eşyaya ihtiyacı olmadığını başka ne getirebileceğini sorduğunu, kendisininde motosiklet getirebileceğini söylediğini, katılanın ödemeyi ne şekilde yapacağını sorduğunu, kendisininde nakit yada kredi kartıyla ödeme yapabileceğini söylediğini, bunun üzerine katılanın kredi kartı bilgilerini kendisine verdiğini, katılanın rızası dahilinde söz konusu kredi kartı ile ... iletişim isimli işyerinde işlem yaptığını, bu işlem neticesinde katılana mesajla şifre gittiğini, katılanında şifreyi kendisine söylediğini, bu işlemden katılanın bilgisi olduğunu, ... iletişimden cep telefonunu aldığını, ancak bu cep telefonunu bedelini cebinden ödeyerek katılanın kendisine PTT yoluyla göndermiş olduğu paraya ekleyerek motosiklet ücreti olarak şirkete gönderdiğini beyan etmiştir.

5. Sanık Mahkeme aşamasındaki savunmasında; kredi kartı ile harcamayı yaparken katılanında yanında olduğunu, alışveriş neticesinde cep telefonu aldıklarını, satıp parasını paylaştıklarını beyan etmiştir.

6. Katılan 17.07.2013-19.01.2014 tarihi arası sanıkla mesajlaştıklarına dair mesaj içeriklerini de olduğu fotokopi çıktısı sunmuştur.

7. Katılanın sunmuş olduğu mesaj çıktı fotokopi içeriklerinde; sanığın, katılanı motosiklet gönderilmesi konusunda sürekli oyaladığı, 22.08.2013 saat:23:20'de katılanın sanığa; ''... Telekomdan 1000 TL çekildi gözüküyor. Bu gün kredi kartımdan bugün alışveriş yapıldı görünüyo, bi yanlışlık var bu işte haci'' şeklinde mesaj gönderdiği, sanığın ise cevap olarak; yok olum merak etme 1900 gelicek sana direk kartına güven bana fazlasını bile ayarlacam ben rahatlaticak seni'' yazdığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Katılanın istikrarlı beyanları, banka cevabi yazısı, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları, katılanın sunmuş olduğu mesajlaşma içerikleri ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılana motosiklet alacağını söyleyerek katılana ait kredi kartı bilgilerini aldığı ve katılana motosiklet ücretinin taksitlendirilmesi için çekim yaptığını söyleyerek katılandan 3 D güvenlik şifresini de temin ederek katılanın kredi kartı bilgilerini kullanarak farklı tarihlerde birden fazla harcama yaptığı somut olayda; sanığın, suç tarihinde katılanın iradesini fesada uğratarak katılanın kredi kartı bilgilerini kullanarak harcamalar yapması suretiyle atılı 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu işlediği anlaşılmakla; mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararına yönelik katılan temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/18882, Karar No: 2023/10348, Tarih: 27.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18882 E.  ,  2023/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/256 E., 2016/637 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/256 Esas, 2016/637 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; erteleme kararının hukuka aykırı olduğuna, katılan lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın orman ürünü ticareti ile uğraşmadığına ve suçun orman ürünü ticareti olarak vasıflandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.27.11.2012 tarihinde ihbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde 109 nolu bölme rampasında ...'nin traktörle bir adet dişbudak ağacı sürüttüğünün görüldüğü, 109 ve 112 nolu bölmelerde yapılan kontrolde 231 adet dişbudak ağacının damgasız köklerinin tespit edildiği ve emvalin çoğunun yerinde olduğunun anlaşıldığı, ... Petrol Ürünleri şirketi adına dikili satış şartnamesi ve bölme teslim tutanağını imzalayan ... hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında ... şirketinin ortağı olduğunu, Orman İdaresinden ihale ile dikili satış aldığını, kesim işlerini soğuksu kooperatifi üyelerine verdiğini, ağaçların kooperatif üyeleri tarafından getirildiğini beyan etmiştir.

3.... Petrol Ürünleri Limited Şirketi adına sanık tarafından imzalanan 28.08.2012 tarihli, 109 nolu bölmeye ilişkin dikili ağaç satış şartnamesi ve aynı tarihli saha teslim tesellüm tutanağı örnekleri dosyada mevcuttur.

4.Tanık Yaşar Çiftçi "iddianamedeki bahse konu ağaçların kesiminde ben de vardım, yirmişerli gruplar halinde kesim yapılıp teslim edildi, ben kesim yapılırken sanığı görmedim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.... Petrol Ürünleri Limited Şirketi adına sanık tarafından imzalanan 28.08.2012 tarihli, 109 nolu bölmeye ilişkin dikili ağaç satış şartnamesi ve aynı tarihli saha teslim tesellüm tutanağı örnekleri dosyada mevcuttur.

4.Tanık Yaşar Çiftçi "iddianamedeki bahse konu ağaçların kesiminde ben de vardım, yirmişerli gruplar halinde kesim yapılıp teslim edildi, ben kesim yapılırken sanığı görmedim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Sanığın orman ürünleri ticareti ile uğraşıp uğraşmadığına ilişkin Vergi Dairesi Başkanlığı, Zabıta Müdürlüğü, Orman İdaresi cevapları ve kolluk araştırma tutanağı dosyada mevcuttur.

6.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 109 ve 112 nolu orman bölmelerinde yapacak nitelikte dişbudak ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği ve yediemin deposundaki emvallerin dip kökler ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

7.Tanıklar ..., ..., ...'in beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde;

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde dikili satış ihalesi yapılan 109 nolu bölme ve bitişiğindeki 112 nolu bölmede damgasız ağaçların kesildiğinin tespit edilmesi, sanığın 109 nolu orman bölmesinde ihale aldığını savunması, tutanak tanıklarının kesim yapılan alanın sanık ve işçilerine verildiğini beyan etmeleri karşısında, sanığın damgasız kesilen ağaç sayısı ve niteliğine göre hakça oranda alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü

fıkraları uyarınca mahkûmiyeti gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1.Adlî para cezasının ertelenmesinin mümkün olmadığı, sanık hakkında hapis cezasının yanında adlî para cezasına da hükmedildiği gözetilmeden, hapis ve para cezası yönünden ayrım yapılmaksızın cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

2.Müsaderesi talep edilen ve 28.01.2014 tarihli celsede satışına izin verilen orman emvalinin satış bedelinin Orman İdaresi lehine gelir kaydına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/256 Esas, 2016/637 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.