muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8984, Karar No: 2024/12089, Tarih: 19.09.2024

5. Her ne kadar Dairemizin 02.12.2021 tarihli ve 2021/11842 Esas, 2021/16075 Karar sayılı kararında farklı sonuca varılmış ise de Dairemizce konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinde yapılan ve 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesinin mümkün olduğu, gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, ileri sürülen muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı bir ilişki olmadığı, bozma sonrası alınan bilirkişi heyet raporundaki değerlendirmenin isabetsiz olduğu ve dosya delil durumu ile örtüşmediği anlaşılmış olup davanın davalı BOTAŞ yönünden reddine karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince aksi yöndeki gerekçeyle davalı BOTAŞ'ın işçilik alacaklarından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3970, Karar No: 2010/5226, Tarih: 06.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3970 E.  ,  2010/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, hüküm asliye hukuk mahkemesince verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 06.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18244, Karar No: 2014/23014, Tarih: 30.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18244 E.  ,  2014/23014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dursunbey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/10-2014/4

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de ;

Alacaklı tarafından borçlular B.D.Ür. San. Tic. Ltd. Şti. ile B. T. ve Yem Yem. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, şikayetçi T.. B.. ve B.. B.. icra mahkemesine başvurarak, icra takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeniyle İİK'nun 71 ve 33-a maddeleri uyarınca icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmişler, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

İİK'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK'nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, T.. B.. 06.11.2009 tarihli haciz işlemi sırasında dosya borcuna icra kefili olup, icra müdürlüğünce gönderilen örnek 4-5 icra emri, kefile 16.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir.

İcra kefillerinin taahhüdü, kambiyo taahhüdü niteliğinde bulunmadığından, onlar bakımından uygulanacak zamanaşımı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipteki dayanak belge (çek) için TTK'nun ilgili hükümleri gereğince uygulanması gereken 6 aylık zamanaşımı süresi değildir. İcra kefilinin borcunun icra kefaletinden kaynaklandığı, icra kefaletinin ise İİK'nun 38. maddesinde belirtilen ilam niteliğinde bulunduğu tartışmasız olup, bu gibi hallerde İİK'nun 39. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımının uygulanacağı tabiidir.

O halde mahkemece, icra kefili olan borçlu T.. B.. hakkındaki zamanaşımı şikayetinin reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan diğer şikayetçi B.. B..'ın, icra takibinde borçlu sıfatı bulunmadığından şikayet hakkı da yoktur. Bu durumda mahkemece B.. B.. hakkındaki istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen yönünden yazılı gerekçe ile hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25029, Karar No: 2013/1215, Tarih: 28.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25029 E.  ,  2013/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi uyarınca yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi uyarınca yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacıya ait yapı ve ağaçların, ....07.02.2008 gün ve 272 sayılı kararına istinaden yıkıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde olduğu gözetilerek, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13437, Karar No: 2016/15423, Tarih: 19.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/13437 E.  ,  2016/15423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14/11/2013

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, hakaret suçundan verilen temyiz isteğinin reddine dair ek karara karşı, sanık tarafından yapılan temyiz davası isteği hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, belirtilen husus yönünden EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA DAİREMİZE YOLLANILMAK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/491, Karar No: 2020/4383, Tarih: 22.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/491 E.  ,  2020/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.05.2018 tarih ve 2017/256 E-2018/181 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.11.2019 tarih ve 2018/1623 E- 2019/1140 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1978 yılından beri kadın çorabı üreticisi olarak kurulduğunu, yüksek bilinirliliğe sahip olan müjde, parizien, müjde lux ve Vog markalarının sahibi olduğunu, Türk Patent nezdinde 18, 23, 24, 25, 26, 27 ve 35. sınıflarda tescilli olan PARİZİEN ibareli markaların sahibi olduğunu, PARİZİEN markasının ilk olarak 1988 ve 1991 yıllarında tescil edildiğini, davaya konu olan "TPH THE PARISIAN HIPSTER" şekil ibaresinin 25 ve 35. sınıfta yer alan mal ve hizmetler için başvurusunun yapıldığını, söz konusu markanın ilanına müvekkili tarafından yapılan itirazın YİDK tarafından ret edildiğini, taraf markaların 25 ve 35. sınıfta yer alan emtiaların birebir aynı olduğunu, 35. sınıftaki hizmetlerin de aynı/yakın/ilişikli olduğunu, müvekkiline ait markanın yaygın kullanımı PARİZYEN ya da PARİSYEN ile bilindiğini ve okunduğunu, markaların kendine özgü bir bütünü ve algısının olduğunu, davaya konu olan markanın kelime unsurlarının ilk harflerinden kombine edilmiş TPH, THE, PARISIAN ve HIPSTER ibarelerinden oluştuğunu, HIPSTER ibaresinin son dönemlerde erkekler arasında oldukça popüler, özel bir tarz bıyık, şapka, çanta vs. ile oluşturulan oldukça yaygın bir akım olduğunu, davalının 2014/10736 sayılı "THE PARISIAN HIPSTER" ibareli marka başvurusunun ilanına yapılan itirazın kabul edilerek markanın ret edildiğini, bu sefer aynı unsurların başında TPH harflerini ekleyerek bu başvuruyu gerçekleştirdiğini, davalının ısrarla tescile çalıştığı markasının müvekkili markası ile iltibas yarattığının açık olduğunu, davaya konu olan markanın müvekkilinin markasının devamı ya da onun alt markası sanılma ihtimalinin oluşacağını, PARISIEN ya da PARISIAN markalarının Parisli anlamımda olduğunu, davalının markasının tesciline izin verilmesi halinde müvekkilinin markasından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek TPMK YİDK'nm 03.06.2017 tarih ve 2017-M-4160 sayılı kararının iptaline, 2016/09700 numaralı "THE PARISIAN HIPSTER ŞEKİL" ibareli markanın tüm mallar yönünden iptaline, tescil edilmişse hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurusu kapsamında 25, 35. sınıftaki mal ve hizmetler bulunurken itiraza mesnet markaların 23, 24, 25, 35.sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığı, mal/hizmetlerin aynı veya aynı tür veya benzer olduğu, başvurunun standart karekterle yazılmış "tph the parisian hipster+şekil" ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların ise, standart karekterle yazılmış "parisien", "parızıen", "parisienne+şekil", "parizien clinique+şekil", "parizien" ibarelerinden oluştuğu, davaya konu olan markanın ise üstte TPH ibaresi ile bu ibarenin yanında takım elbiseli stilize edilmiş ve kişileştirilmiş kuş figürünün yer aldığı ve bunların altında ise TPH ibaresine göre daha küçük punto ile konumlandırılan "THE PARISIAN HIPSTER" ibaresinden oluştuğu, İngilizce kökenli olan THE ibaresinin, nesne gibi kullanılan belli bir şeye gönderme yapan işaret olduğu, HIPSTER ibaresinin de "yenilikçi", kalçadan dökük pantolon" ve kurulu düzeni reddeden aşırı özgürlükçü hayat tarzını benimseyen kişi ve bir moda akımı" anlamlarına geldiği, THE ibaresinin herhangi bir ayırt ediciliği bulunmadığı, HIPSTER ibaresinin de tescil edilmek istenilen mal ve hizmetler için ayırt ediciliğinin düşük olduğu, bu nedenle markanın esaslı unsurunun PARISIAN ibaresi olduğu, davaya konu olan marka başvurusunun tescilinin ortalama tüketici kitlesinin bütüncül ve genel bakış açısı dikkate alındığında KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca karıştırma ihtimaline yol açacağı, 556 sayılı KHK'nın 8/4. hükmünün uygulanmasına gerek bulunmadığı, kötüniyet hususunun ispat edilemediği, bilirkişi raporunun sonuç kısmında maddi hata sonucu "kısmen" kelimesinin kullanıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne TPMK YİDK’nun 2017-M-4160 sayılı kararının iptaline, 2016/09700 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili ve davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalılar ... vekili ile Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26827, Karar No: 2014/6029, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/26827 E.  ,  2014/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

NUMARASI : 2007/21-2010/152

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan vermiş olduğu borç karşılığı 4 adet senet bedeli toplam 10.700,00 TL alacaklı olduğunu, davalının senetlerle ilgili olan borçlarını ödeme noktasında sürekli oyaladığını ve ısrarla ödemeden kaçındığını, sözkonusu borcun tahsili için başlatmış olduğu icra takibine ise haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, borcunu tamamiyle ödediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava,davacı tarafından davalıya verilen borç para karşılığı elinde bulunan senetlerin ödenmediği için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalı borcunu tamamiyle ödediğini savunmuşsa da bu savunmasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davalı, cevap dilekçesinde açıkça “sair deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, bu savunması konusunda davacıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, .2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14049, Karar No: 2014/5791, Tarih: 06.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14049 E.  ,  2014/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2009/192-2012/301

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit - tazminat ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, teminat mektubunun paraya çevrilmesi nedeniyle teminat mektuplarının toplam bedeli olan 14.687 Dolar’ın nakde çevrilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ve 20.000 TL manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, muarazanın önlenmesine ve teminat mektubunun iadesine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin cezai şarta ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükme esas alınan 05.07.2006 ve 12.05.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 8.3.2 maddesinde “işyerinin her ne sebeple olursa olsun kapalı kalması halinde aylık kira bedeli %50 zamlı olarak ödeneceği ” kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile belirlenen bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmede açıkça kira bedelinin yüzde elli zamlı olarak ödeneceği belirtilmesine rağmen kira bedelinin 1,5 katı (%150) üzerinden cezai şart miktarı tespit edilerek, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekilinin Z01 nolu taşınmazın kira bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

101 nolu işyerinde olduğu gibi Z01 nolu işyeri için de 01.08.2008 ile 01.08.2009 tarihleri arasında kira bedeli alınmayacağına ilişkin taraflar arasında ek sözleşme yapıldığı görülmektedir. Bu durumda bu ek sözleşmeye göre yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4422, Karar No: 2006/5460, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4422 E.  ,  2006/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki geri çevirme kararından sonra da Hazine dışındaki davacı şahıslara ve bir kısım davalılara Tebligat Kanunu'nun 35.maddesindeki koşullar araştırılmaksızın 35.maddeye göre tebliğ edilmesi notu konularak yapılan ilk tebliğin dışında usulüne uygun tebliğ yapılmamıştır. Davalı ... ... adına kalemde yapılan tebligatdaki imzanın da kime ait olduğu belirtilmemiştir. Tebligat Kanunu ve Tüzüğüne uygun olarak yapılmayan tebligat hukukça değer taşımaz. Bu nedenle davacı ..., , ... mirasçıları; ..., ... ,... davalı ... mirasçıları ... (... oğlu), ... (... oğlu)'na usulüne uygun biçinde tebligat yapılması, temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/11332, Karar No: 2024/13198, Tarih: 11.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11332 E.  ,  2024/13198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1443 E., 2020/2571 K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İstemi Ret

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/443 Esas, 2020/2571 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.