muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/450, Karar No: 2009/476, Tarih: 04.11.2009

Somut olayda bahçe taş duvarının arkasında granül malzeme olmadığı, blok arası bağlayıcı malzemenin çok azolduğu, yetersiz sayıda barbakan bulunduğu, duvarda derz bulunmadığından, duvar arkasında biriken suyun deşarjının sağlanamadığı, yağmur sularının ayrıştırıcı özelliği de duvar içindeki harcın bağlayıcı özelliğini de ortadan kaldırması sonucu duvarda yıkılma meydana geldiği ve zararın bu nedenle doğduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının kira süresince kiralananı sözleşmede amaçlanan şekilde kullanmaya elverişli bulundurma borçlarını ifada kusurlu olduğunun kabulu zorunludur. Ne var ki davacı kiracı da duvar üzerine 80 cm lik eklenti yapmak sureti ile zararın husule gelmesinde, hızlanmasında %25 müterafik kusurlu olduğu bilirkişi raporuyla saptanmıştır. (BK.m.98. delaletiyle BK.m.44)  Bütün bu açıklamaların ışığı altında mahkemece davalının sorumluluğu kabul edilerek tazminat miktarı saptanmalı, davacının da müterafik kusurunun mevcut olduğu nazara alınarak davacının talep edebileceği miktarın gerektiğinde bilirkişi raporu ile belirlenerek hasıl olacak uygun sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.  Bu nedenlerle davanın redddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir…”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.11.2009 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6385, Karar No: 2024/6077, Tarih: 21.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6385 E.  ,  2024/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1434 E., 2022/895 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/105 E., 2021/218 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili ... ilçesi ... Mahallesi 211 ada 39 parselde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesine göre kadastro çalışması yapıldığını ve taşınmazın Hazine adına tespit edildiğini, lakin bu arazi parçasının öncesinde müvekkili tarafından teraslama yapılarak ıslah edildiğini, etrafının taş duvarlarla çevrilip kapı konulduğunu, yıllar önce çok sayıda zeytin ağacı dikilerek yetiştirildiğini, daha önce de babaları ve dedeleri tarafından tarım ve hayvancılık amacıyla kullanıldığını, bu alanın aynı zamanda müvekkilinin paydaşı olduğu 211 ada 25 nolu parselin bitişiğinde bulunduğunu; tespiti yapılan yerlerdeki mevcut yapı, kuyu, çeşme, zeytin ağacı ve benzeri muhtesata sahip olanların ve araziyi fiilen kullanan hak sahiplerinin tespit ve tescil edilmesinin Kadastro Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerinde de düzenlendiğini belirterek, itirazlarının kabulü ile, dava konusu 211 ada 39 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki müvekkiline ait muhtesat nedeniyle, müvekkilinin hak sahipliğinin tespiti ile tapuya tescil ve şerhine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davacı adına tescili için kanuni şartların hiç birinin sübuta ermediğini, zilyetliğin kesintisiz ve ekonomik amaca uygun olması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve geçici 8 inci maddesi kapsamında bir yerin imar ve ihya ile kazanılması için taşınmazın emek ve para sarf edilerek tarım arazisi hâline getirilmesi gerekli olup keşifte dinlenen yöreyi iyi bilen, yaşlı, tarafsız mahalli bilirkişi ile bir kısım tanık beyanlarının birbirleriyle uyumlu olduğu, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı 1973 yılında taşlık olduğu ve davacı taraf ve mahalli bilirkişiler tarafından belirtildiği üzere hayvan otlatmak amaçlı kullanıldığı, tesis kadastrosu sırasında tepenin yamacı olan taşınmazın davacı tarafından iş makineleri ile düzeltilerek ev ve bahçesi şeklinde kullanıldığı, öncesinde hayvan otlatma ile sonrasındaki ev yapmanın bir yerin imar ihya edilmesi için yeterli olmadığı, içerisindeki zeytin ve incir ağacının 10-15 yaşlarında olduğu, davacının ekonomik amaca uygun iktisap sağlayıcı nitelikte ve de yasada öngörülen süreye ilişkin zilyetlikten söz etme olanağının olmadığı anlaşıldığından davanın reddine, ... yönünden pasif husumet ve dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, çoğun içinde azda vardır ilkesi gereği taşınmazın içerisindeki ağaçların davacıya ait olduğuna dair 3402 sayılı Kanun'un 9/2 maddesi gereği beyanlar hanesine şerh yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen yapının dava tarihinden sonra yapılması (A) ve (C) harfi ile gösterilen yapıların ise 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 728 inci maddesi kapsamında taşınır mal niteliğinde olduğundan şerh konulamayacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının ve incir ağacının davacıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh verilmesinde, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte; her ne kadar kadastro tutanağında dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin, 3402 sayılı Kanunu'nun geçici 8 inci maddesi uyarınca yapıldığı açıklanmış ise de, dava konusu taşınmazın öncesinde orman sahasında iken 2/B uygulaması ile Hazine adına orman tahdit sınırları dışına çıkarıldığının anlaşılması karşısında, kadastro tespitinin 3402 sayılı Kanunu'nun Ek-4 maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu niteliğinde olduğunun kabulü ile, dava dilekçesi kapsamına ve davacı vekilinin aşamalardaki beyanlarına göre, davanın taşınmaz üzerindeki kullanım hakkının ve muhtesatların tespiti ile kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh verilmesi talebine ilişkin olduğunun gözetilmesi ile, davanın davalı ..

... yönünden kısmen kabulü ile, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçları ve incir ağacının davacıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh yazılmasına karar vermek gerekirken, davanın mülkiyete yönelik olduğunun kabulü ile, kazandırıcı zamanaşımı ve imar ihya ile iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde isabet bulunmamıştır. Kabule göre de, çoğun içinde azı da vardır kuralı gereği, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh yazılmasına karar verilmesi nedeniyle, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar vermek gerekirken, infazda tereddüte neden olacak şekilde davanın davalı ... yönünden tümden reddine karar verilmesinde isabet bulunmamıştır." gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, davanın davalı ... Hazinesi yönünden kısmen kabulü ile; dava konusu Muğla İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevki, 211 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi beyanlar hanesindeki şerhleri ile birlikte Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ayrıca beyanlar hanesine "Taşınmaz üzerinde bulunan ve 13.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda yaşları ve nitelikleri belirtilen 19 adet zeytin ağacı (10-15 yaş) ve 1 adet incir ağacı (10-15 yaş) ... oğlu ... (TCKN:...)'a aittir" şerhinin yazılmasına karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21282, Karar No: 2014/42146, Tarih: 17.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21282 E.  ,  2014/42146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/87969

MAHKEMESİ : Küçükçekmece(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2012/380 (E) ve 2012/2496 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, eşi olan mağdurenin kendisine ve ailesine hakaret etmesi üzerine aralarında tartışma çıktığını, mağdurenin mutfaktan aldığı bıçakla kendisine saldırdığını ve kendisini tehdit ettiğini, bu saldırıdan kendini korumak amacıyla mağdurenin elinden bıçağı almak için mağdure ile boğuştuğunu ve aralarında arbede yaşandığını beyan etmesi karşısında, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması da gözetilerek, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2045, Karar No: 2024/9268, Tarih: 28.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2045 E.  ,  2024/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/706 Esas, 2023/3088 Karar

DAVA TARİHİ : 03.02.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/65 Esas, 2022/531 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle; Ankara ili, ..., Öveçler Mahallesinde kain 27793 ada 7 nolu parselde hisse maliki olduğunu, dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından imar planında spor ve oyun alanı olarak ayrıldığını ve taşınmaza fiili el atıldığını, davacıların taşınmazdan yararlanma imkanlarının kalmadığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle görev ve yargı yolu itirazında bulunarak, açılan davanın yerinde olmadığını, 27793 ada 5 nolu parselin ifrazı sonucu 6, 7 ve 8 nolu parsellerin oluştuğunu, 6, 7 ve 8 nolu parselin birbirinin devamı olan parseller olduğunu, 6 ve 8 nolu parsellerin park alanı kullanımında, 7 nolu parselin ise özel spor alanı kullanımında olduğunu, bu durumun dava konusu özel spor alanı kullanımlı 7 nolu parselde fiili el atma olmadığını gerçeğini değiştirmediğini, mülkiyet hakkının kısıtlanmasının söz konusu olmadığını, taşınmazın özel spor alanı kullanımına ayrılmasına ilişkin plan değişikliğinin Çankaya Belediye Başkanlığınca uygun görüldüğünü, müvekkili idarenin bir ilgisinin bulunmadığını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne, el atma tazminatının tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne, el atma tazminatının tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; spor alanlarında yetkili idarenin Gençlik ve Spor Bakanlığı olduğunu, parselasyon planlarının yapılmasında ve onaylanmasında sorumlu idarenin İlçe Belediyesi olduğunu, davacının mülkiyete ilişkin haklarının devam ettiğini, davacılardan ...’in adının tapu kaydında Osman Erişken olarak yazıldığını, dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan taşınmazlar için açılan muhtelif davalarda daha düşük bedeller belirlendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ..., Öveçler Mahallesi sınırları içerisinde bulunan arsa vasıflı 27793 ada 5 parselin ifrazı ile oluşan 27793 ada 6, 7 ve 8 parsellerin Öveçler Vadisi'ni oluşturduğu, Öveçler Vadisi Rekreasyon Alanı Yapım İşinin 6 parselden başlayarak 7 ve 8 parsellerde dahil olmak üzere tüm vadiyi kapsadığı, çalışmaların ... tarafından yürütüldüğü, parselin kamulaştırma ortaklık payı hisselerinden oluştuğu ve taşınmaza bitişik 27793 ada 6 parselde spor, rekreasyon ve yürüyüş yolları ile otopark alanlarında inşaatının devam ettiği, dava konusu 7 parselde de şev düzenleme çalışmalarına başlanıldığı, ulaşım yollarının beton bloklarla kapatıldığı, hafriyat döküldüğü, 50-100 metre yakınına kadar ağaçların dikilerek ortak projenin bir parçası haline geldiği, bazı gecekonduların yıkıldığı ve belediyenin uygulamaya koyduğu plan ve proje bütünlüğü göz önüne alındığında imar planında özel spor alanı olarak ayrılmasına rağmen davalı tarafından Öveçler Vadisi Rekreasyon Alanı Yapım İşi kapsamında fiilen el atma olgusunun gerçekleştiği, aynı taşınmazın paydaşları tarafından açılan davalarda tespit edilen bedellerin gerek Yargıtay gerekse Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği, emsal incelemesi sonucu yapılan kıyaslamalarla belirlenen bedel ile güçlü delil niteliğindeki onanarak kesinleşen birim fiyatların iş bu dava tarihine eskale edilmesi suretiyle bulunan bedel ile uyumlu olduğu anlaşılmış olup arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesi taşınmazdaki davacılar payı bedelinin davalı idareden tahsiline dair kararda usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığından davalı idare vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4.2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacının 27793 ada 7 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğu gözetilerek, işbu taşınmazdaki payına ilişkin olarak, taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, aynı bölgeden Dairemize intikâl eden paydaş dosyaları dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Davacının 27793 ada 7 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğu gözetilerek, işbu taşınmazdaki payına ilişkin olarak, taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, aynı bölgeden Dairemize intikâl eden paydaş dosyaları dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dava konusu 7 parsel sayılı taşınmazın diğer 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte Öveçler Vadisini oluşturduğu, taşınmaza bitişik 27793 ada 6 parselde spor, rekreasyon ve yürüyüş yolları ile otopark alanlarında inşaatının devam ettiği, dava konusu 7 parselde de yerleşim yeri iken, üzerinin boşaltıldığı, şev düzenleme çalışmalarına başlanıldığı, ulaşım yollarının beton bloklarla kapatıldığı, hafriyat döküldüğü, 50-100 metre yakınına kadar ağaçların dikilerek ortak projenin bir parçası hâline getirilmek suretiyle taşınmaza, imar planında özel spor alanı olarak ayrılmasına rağmen davalı idare tarafından Öveçler Vadisi Rekreasyon Alanı Yapım İşi kapsamında fiilen el atılmış olduğu anlaşılmaktadır.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

5. 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrası; “Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir. 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı Kanun'la değiştirilen Geçici 6 ncı maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları; "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle ve Anayasa'nın 2 ncı ve 35 inci maddelerine aykırı bulunarak 13.03.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2942 sayılı Kanun'da 04.11.1983 tarihinden sonraki fiili el atmalara ilişkin başkaca bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından alan 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrasının uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

6. Davalı idarenin taşınmazda paydaş olduğu ve proje bütünlüğü gözetildiğinde fiili el atmanın varlığının kabulü ile nispi harca hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile maktu harca hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

2.Dairemizce resen yapılan inceleme sonucunda; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,