muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15562, Karar No: 2022/17977, Tarih: 28.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15562 E.  ,  2022/17977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; İtiraz Hakem Heyetince deprem rizikosu konusunda uzman inşaat bilirkişiden alınan bilirkişi raporunun dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere söz konusu raporun dosya içerisine konulması,

Evrakların dosya içerisine takılmadan dağınık şekilde konulduğu anlaşılmakla, gerekli özen gösterilerek dizi pusulası düzenlenerek Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun olarak ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde dosyanın düzenlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15359, Karar No: 2006/1542, Tarih: 22.02.2006

4. Hukuk Dairesi 2005/15359 E., 2006/1542 K.

**4. Hukuk Dairesi 2005/15359 E., 2006/1542 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı …

…… tarafından, davalı …

….. aleyhine 18.10.2005 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 25-. 11.2005 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, haksız şikayet nedeniyle 5.500 YTL tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir. Yerel mahkemece 5236 sayılı Kanun'un ek 4. maddesi ile göreve ilişkin maddelerdeki parasal sınırın her yıl takvim başından geçerli olmak üzere önceki yıla uygulanan parasal sınırların o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı hükmü gereğince 2004 yılı için Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen yeniden değerlendirme oranı olan % 11.2 nazara alınarak görev sınırı 5.560 YTL kabul edilerek Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiştir.

5219 sayılı Kanun ile 21.07.2004 tarihinden itibaren görev sınırı dörtyüz-milyon liradan beş milyar liraya çıkarılmıştır. 5236 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi ile göreve ilişkin maddedeki parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir. Bu yasanın yürürlük tarihi 1 Nisan 2005 olarak düzenlenmişken 5328 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesi (b) bendi ile 1 Haziran 2005 olarak değiştirilmiştir. Şu durumda 5236 sayılı Yasanın Ek 4. m. 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir. Anılan maddedeki uygulama "her takvim yılı başından geçerli olmak üzere" ibaresine göre yürürlük tarihinden sonraki ilk takvim yılı başı olan 01.01.2006 tarihinden itibaren uygulanacaktır. Bu nedenle yerel mahkemece yasanın yürürlüğe girdiği taihten önceki takvim yılını değerlendirmek suretiyle görev sınırını belirlemesi ve görevsizlik kararı vermesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4210, Karar No: 2011/7834, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4210 E.  ,  2011/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin 2008/97-152-153 sayılı dosyalarında dava konusu edilen yerlerin birbirine bitişik olduğu bildirildiği halde, her bir dosyada taşınmazlar farklı yerlerde, bazıları orman içi poligonda, bazıları orman sahasında işaretlenmiştir. İncelenen memleket haritasında ise hem tarihsiz hem de renksiz (siyah-beyaz) olup, bu hali ile denetlenememektedir.

Bu nedenle temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede ait en eski memleket haritasının orjinal renkleri içerir ve tarihi de yazılmış olarak dosyaya getirtilmesi,

2) Davacıların tutunduğu ... (...) köyü Ocak 1952 tarih 112, 116 ve 220 numaralı iskan tapu kayıtlarının krokisi varsa bulunduğu yerden getirtilmesi,

3) Taşınmazların 1978 arazi kadastrosunda neden tapulama harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak orjinal kadastro paftasının ve varsa yakın komşu parsellere ait kadastro tespit tutanağı ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilip dosyasına konulduktan sonra,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması: ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24391, Karar No: 2017/35937, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24391 E.  ,  2017/35937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10511, Karar No: 2018/3119, Tarih: 28.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10511 E.  ,  2018/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, enerji fonu ve ... payı bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.233.193,86 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 21/01/2016 tarihli dilekçe ile talebini 967.973,08 TL kayıp enerji bedeli, 9.793,73 TL sayaç okuma bedeli, 175.998,02 TL KDV olarak toplam 1.153.764,83 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı; husumet itirazları bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 967.973,08 TL kayıp enerji bedeli, 9.793,73 TL sayaç okuma bedeli olan toplam 977.766,81 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, 175.998,02 TL KDV bedelinin ıslah tarihi olan 21/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak

üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu aboneliklerin, davacı belediyenin içme suyu, hizmet binası, park ve sair aboneliklerine ilişkin olduğu anlaşılmakla, davacı belediyenin 6502 sayılı yasa kapsamında, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olmadığı açık olup, davacı 6502 sayılı yasa kapsamında tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 6502 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü Tüketici Mahkemelerinin görevi içerisinde değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece; TTK’nın 16/2. maddesi uyarınca devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri ile kamu yararına çalışan dernekler ve gelirinin yarısından fazlasını kamu görevi niteliğindeki işlere harcayan vakıflar, bir ticari işletmeyi, ister doğrudan doğruya kamu hukuku hükümlerine göre yönetilen ve işletilen bir tüzel kişi eliyle işletsinler, kendileri tacir sayılamayacağından, davacı ... Başkanlığının tacir olarak kabulünün de mümkün bulunmadığı dikkate alınarak, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14305, Karar No: 2014/37320, Tarih: 17.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14305 E.  ,  2014/37320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/52520

MAHKEMESİ : Niğde(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/744 (E) ve 2013/769 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın aşamalardaki mağdur Nafiz'in bıçakla üzerine doğru yürüdüğüne, kendi elinde sehpa olduğuna, mağdurun üzerine bıçakla gelmesi nedeniyle kendisini savunduğuna dair savunmalarına, mağdur Nafiz'in aşamalardaki sanığın üzerine yürüdüğüne dair savunmalarına, mağdur ile sanığın adli raporları içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kayınpederi olan mağdurun işleri aksattığı gerekçesiyle sanıkla tartışmaya başladığı, sonrasında adli emanette kayıtlı bıçakla sanığın üzerine saldırdığı, mağdurun bıçakla sanığı elinden yaraladığı, sanığın da elinde bulunan sehpa ile mağdura vurarak yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmakla, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesi uyarınca meşru savunma ya da 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Tekerrüre esas sabıkası olmayan sanık hakkında, "...tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle aynı yasanın 58/3 maddesi gereğince..." şeklinde dosya kapsamına uygun düşmeyecek gerekçeyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

b) Sanığın pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğu belirtilerek hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c bendindeki koşulun yerine getirilip getirilmediği tespit edilmeden ve sanık hakkında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanma gerekçesi ile çelişki oluşturacak şekilde sanığın yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğuna ve tekrar suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaatin oluşmadığı belirtilerek kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, ./..

c) Sanığın payına düşen yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanığın payına düşen yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2167, Karar No: 2021/4204, Tarih: 29.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2167 E.  ,  2021/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuda kayıt ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/539 E. - 2018/1246 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuda kayıt ve tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/539 E.- 018/1246 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 12799 ada 11 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 numaralı bendinde yazılı (bu bedele) kelimesinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 169.617,00-TL kamulaştırma bedelin, davacı idare tarafından takdir edilen 114.411,20'lik kısmına 08.10.2018 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 13.12.2018 tarihine kadar, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 55.205,80-TL bedele ise 08.10.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2818, Karar No: 2023/560, Tarih: 23.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2818 E.  ,  2023/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2015/234 E. ve 2016/195 K. sayılı kararı ile; sanıklar ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine, sanıklar ..., ... hakkında ise, taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62/1, 50/4-1.a ve 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2017/556 E. 2017/1723 K. sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine yönelik müşteki ... ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine, müşteki ...'nın 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine, katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanıklar ... ve ...'nun mahkûmiyetlerine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekili ile sanıklar ... ve ...'nun istinaf başvurularına ilişkin olarak da, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2015/234 E. ve 2016/195 K. sayılı kararının kaldırılmasına, olayda kusuru bulunmadığı anlaşılan sanıklar ... ve ...'nun 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01/06/2021 tarihli ve 2017/71963 sayılı, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ..., ... ve ... Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanıklar hakkında verilen beraat kararının yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanıkların kusurlu olduğuna, sorumlulukları bulunduğuna,

3. İlk derece mahkemesince sanıklar sanıklar ..., ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olmasına rağmen, istinaf aşamasında beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,