muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3306, Karar No: 2020/7233, Tarih: 01.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3306 E.  ,  2020/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Gayr.Yat.Ort.A.Ş. tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 06/10/2020 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalılar ... Gayr.Yat.Ort.A.Ş. vekili avukat ... ve .... vekili avukat ... geldi. Karşı taraf davacı vekili avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...,... parselde inşa edilen ... adlı projeden ... nolu bağımsız bölümü 2.7.2008 tarihli sözleşme ile davalılardan satın aldığını, konutu 2008 yılı Haziran ayında natamam olarak fiilen teslim aldığını, ancak daireye 2010 yılında taşındığını, reklam, ilan ve broşürler ile taahhüt edilen imalatların yerine getirilmediğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile davalılarca giderilmesine, bunun mümkün görülmemesi halinde malın ayıpsız olarak vaad edilen ödenen değeri ile ayıplı olarak taşıdığı değerin arasındaki farkın tespiti ile şimdilik 2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini 47.430,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz etmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, sözleşme tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, sözleşme tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava ve sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava ve sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 198.maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacının ...ye vekâleten satıcı ... Gm.Ltd.Şti’den ...,... parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden 2.7.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 28.3.2009 tarihli tutanakla da fiilen teslim edildiği ve davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 25.04.2013 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile davalılara bildirdiği ve 03.06.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olması, basketbol, voleybol ve futbol sahaları, tenis kortu gibi sportif tesislerin, misafir otoparkı ve göletin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılması, sosyal kültürel tesisler için ayrılan parsellerin özel şahısların mülkiyetinde olması, ağaçlandırmanın vaat edilen kadar olmaması, kapalı yüzme havuzunun ve kreşin yapılmamış olması hususları eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; ileri sürülen bu ayıplar nedeni ile “gizli ayıp” olarak nitelendirilen; bina ve daire iç duvarındaki rutubetlenme ve ısı izolasyonu, bina zeminleri, kapalı otopark ve makine dairesindeki alt yapıya bağlı su izolasyonu, dairelerdeki ses izolasyonu problemleri gibi ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman fark edebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine BK'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman fark edebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 2,540 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1692, Karar No: 2016/9453, Tarih: 30.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/1692 E.  ,  2016/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 24.11.2015 günlü ve 2014/17479 Esas, 2015/13871 Karar sayılı onama kararı karar düzeltme isteminde bulunan davacı vekiline 16.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş; 12.01.2016 havale ve harç tarihli dilekçe ile Yargıtay ilamının vekil olarak kendilerine tebliğinden sonra davacıya ulaşamadıklarının iadeli taahhütlü mektup ile karar düzeltme yoluna gitmek isteyip istemediğini sorduğunu, yoğun kış şartlarından dolayı mektubun davacıya geç ulaştığını, davacının da hava muhalefetinin kalkmasından sonra 11.01.2016 tarihinde kendilerine ulaşarak karar düzeltme yoluna gitmek istediğini bildirdiğini ifade ederek olumsuz kış şartları nedeniyle mazeretlerinin kabulü ile süre yönünden eski hale getirme taleplerinin kabulü ile aleyhlerine olan yerel mahkeme hükmünün bozulması istemiyle karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1- Davacı vekilinin 6100 sayılı HMK'nın 95 ve devamı maddelerinde düzenlenen eski hale getirme şartlarını taşımayan talebinin REDDİNE,

2- Hükmün temyiz tarihi itibariyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi hükmüne göre 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinin yürürlükte olması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/1. maddesi uyarınca karar düzeltme süresi 15 gün olup, Dairemizin onama kararının tebliğ tarihi ile karar düzeltme isteminde bulunma tarihi arasında 15 günlük karar düzeltme süresinin geçmiş olması nedeniyle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin süre yönünden REDDİNE, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11897, Karar No: 2017/8984, Tarih: 31.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11897 E.  ,  2017/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın ,adli tatil içerisinde 13/08/2015 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle temyiz süresinin adli tatil bitimi olan 01/09/2015 tarihinden itibaren 7 gün olarak işleyeceği cihetle, sanık müdafiinin temyiz tarihinin 01/09/2015 tarihi olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydında hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan sanık ... hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. madde hükmü uyarınca birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22071, Karar No: 2021/8204, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/22071 E.  ,  2021/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Dolandırıcılık

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde; sanığın 22.04.2019 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz nedeni göstermeyip, 19.04.2019 tarihinde gerekçeli kararın tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesini vermediği anlaşılmakla temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12641, Karar No: 2014/19930, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12641 E.  ,  2014/19930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/727-2013/192

DAVA :Davacı, 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 17. Maddesi ve bu maddeye ek Geçici 4. Maddesinin iptaline, sözleşme uyarınca uğramış olduğu tüm hak kayıplarının tespitine, daha önce hak kazandığı derece ve kademeye intibakının yapılarak hak kazanacağı tüm ücretlerin bu derece ve kademeye göre tespitine, bu hak kaybı nedeniyle uğramış olduğu tüm zarar ve ziyanın tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1992 yılından itibaren davalı idare yanında kadrolu olarak işe başladığını ve 2 yılda 1 derece ve her yıl bir kademe ilerlemesi aldığını, davacının T.Y.-İş Sendikası üyesi iken 2005 yılında mahkeme kararı uyarınca T.-Koop İş Sendikasına geçtiğini, 5286 sayılı Kanun ile Köy Hizmetlerinin İl Özel İdarelerine devredildiğini, geçiş aşamasında iki sendika arasında iş kolu tespiti davasında il özel idaresindeki işçilerin inşaat iş koluna tabi olmaları gerektiğine karar verildiğini, tespit kararının RG’de yayımlandığını, bunun üzerine T.-Koop üyesi 71 işçinin Y.-İş Sendikasına mecburi üye olduklarını, davacı ve diğer işçilerin aldıkları kademe ve derecelerinin korunduğunu, ancak T.-Y.-İş arasında akdedilen 3.Dönem TİS 17.madde uyarınca başka kamu kurumlarına kanunla devredilen işçiler ile işyerlerinde 17 nolu büro iş kolunda çalışmakta iken Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca inşaat iş kolunda olduğu tespit edilen işçiler almakta oldukları gündelikleri ile pozisyonlarının başlangıç derecelerinin 1. Kademesinden itibaren gündeliğinin aranarak bulunacak en yakın lehte derece ve kademeye intibakı yapılır hükmünü içerdiğini, hüküm gereğince davacının kazanmış olduğu derece ve kademesinin elinden alındığını, davacının T.-KOOP Sendikasındaki skalasına göre 15.derece 19.kademede iken sözleşme hükmüne göre 4.derece 12.kademeye intibakının yapıldığını, oysaki davacının daha önce kazanmış olduğu derece ve kademenin korunarak bu kademe ve dereceye göre yeni gündelik ücretinin belirlenmesi gerektiğini, bu madde uyarınca davacının tüm işçilik haklarının zedelendiğini, davacının en son gündeliğinin 74,54 TL olduğunu, oysaki T.KOOP İş Sendikasında bulunduğu sürece derece ve kademeye göre alması gereken gündelik ücretinin 74,54.TL olması gerektiğini, davacının ve onun gibi tüm işçilerin haklarını talep etmemeleri için aynı TİS geçici 4.maddesinin kötüniyetli olarak eklendiğini, bu şekilde davacının derece ve kademe ilerlemesinin önüne geçildiğini, bu şekilde eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, davacının geçmiş işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, davalı İdare tarafından bir çok ilde TİS imzalandığını ancak aykırı şekilde farklılıklar bulunduğunu, Y.-İŞ ile Iğdır İl Özel İdaresi arasında imzalanan TİS Geçici 3.maddesinde başka kamu kuramlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresinin bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınacağının düzenlendiğini, belirtilen nedenlerle T. ile Y.-İŞ Sendikası arasında akdedilen 3.Dönem TİS 17.maddesi ve bu maddeye ek Geçici 4

.-İŞ ile Iğdır İl Özel İdaresi arasında imzalanan TİS Geçici 3.maddesinde başka kamu kuramlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresinin bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınacağının düzenlendiğini, belirtilen nedenlerle T. ile Y.-İŞ Sendikası arasında akdedilen 3.Dönem TİS 17.maddesi ve bu maddeye ek Geçici 4.maddesinin iptaline, davacının bu sözleşme uyarınca uğramış olduğu tüm hak kayıplarının tespitine, davacının daha önce hak kazandığı derece ve kademeye intibakının yapılarak hak kazanacağı tüm ücretlerin bu derece ve kademeye göre tespitine, bu hak kaybı nedeniyle uğramış olduğu tüm zarar ve ziyanın tespitine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.