muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6448, Karar No: 2013/7986, Tarih: 12.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6448 E.  ,  2013/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, katılma yoluyla davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ve vekili Av..... ile davacı ... ve vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ... İli, ... Mahallesi, 2887 ada 10,11,12,13,14 parsel numaralı taşınmazlara arsa payı karşılığı inşaat yapılmasına ilişkin 26.10.2010 tarihli sözleşmenin imzalandığını, bu sözleşmenin 21.12.2011 tarihli sözleşme ile tadil edildiğini, neticeten 11 ve 12 numaralı parsellere inşaat yapılacağı, inşaatın 15.03.2012 tarihine kadar iskan ruhsatına hazır hale gelecek şekilde imal edileceğinin ve 11 numaralı parsele imal edilecek bağımsız bölümlerden, 10 numaralı bağımsız bölümün de içersinde olduğu bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye verilmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin anılan parsellere imalat yaparak genel iskan belgesini 24.04.2012 tarihinde aldığını, bu duruma rağmen 10 numaralı bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölüm tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının imal ettiği binalarda eksik iş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme gereği genel iskan ruhsatının 15.03.2012 tarihine kadar alınacağının kararlaştırıldığı, 24.04.2012 tarihinde genel iskan alındığı, inşaatın projeye uygun tamamlandığı, bir aylık gecikmenin yapılan inşaat dikkate alındığında makul ve katlanılabilir bir süre olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve katılma yoluyla davacı vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Davacının temyiz itirazları ile davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davada, taraflar arasında düzenlenen 26.10.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 21.12.2011 tarihli tadil sözleşmesi uyarınca, yükleniciye isabet eden ve kendisine devri gerektiği ileri sürülen son bağımsız bölüm olan 10 numaralı dükkan vasfındaki bağımsız bölümün tescili istenmiştir.

Davalı arsa sahibi ise, savunmasında, inşaatta bir takım eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek, tescil isteğine karşı çıkmıştır.

Davada, taraflar arasında düzenlenen 26.10.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 21.12.2011 tarihli tadil sözleşmesi uyarınca, yükleniciye isabet eden ve kendisine devri gerektiği ileri sürülen son bağımsız bölüm olan 10 numaralı dükkan vasfındaki bağımsız bölümün tescili istenmiştir.

Davalı arsa sahibi ise, savunmasında, inşaatta bir takım eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek, tescil isteğine karşı çıkmıştır.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi kurul raporunda, binada alçı göbeği, kırık cam, kuranglezlerin yapılmayan yağmur suyu gideri ve tesisat hususlarında eksiklikler bulunduğu saptanmıştır. Dosyada davalının eksik işlerle ilgili taleplerinden feragat ettiğine dair açıkça bir beyanı ve kabulü de bulunmamaktadır. Keza dava konusu 10 numaralı bağımsız bölüm ise, yüklenicinin sözleşme uyarınca işi ikmal ettiğinde alacağı son bölüm olup, davalı arsa sahibinin teminatını oluşturmaktadır.

Davalı tarafın, eksiklikler dışında gecikme tazminatı, cezai şart ve benzeri hususlarda, yüklenicinin sözleşmeye aykırı eylemlerinin olduğu ileri sürülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, davalının eksik iş savunması üzerinde durularak gerekirse bilirkişiden ek rapor alınıp, birlikte ifa kuralı da nazara alınarak bir hükme varılması gerekirken, bu hususun göz ardı edilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan, taraflar arasındaki 21.11.2011 tarihli tadil sözleşmesinde, yüklenicinin inşaatı 15.03.2012 tarihine kadar iskan ruhsatı alınmasına hazır olacak şekilde tamamlayıp teslim etmesi kararlaştırıldığı halde, mahkemece anılan tarihin iskan ruhsatı alınması gereken tarih olarak sözleşme hükmüne aykırı bir yorumla değerlendirme yapılması da yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14765, Karar No: 2021/4973, Tarih: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/14765 E.  ,  2021/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma üzerine yapılan yargılamada, 5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2190, Karar No: 2024/9064, Tarih: 25.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2190 E.  ,  2024/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/778 E., 2022/830 K.

DAVA TÜRÜ : Eşyanın (Ziynet-çeyiz-ev-kişisel) iadesi- ev eşyasının iadesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2021/386 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından ziynet alacağının reddedilen kısmı, ziynet alacağına faiz işletilmemesi, çeyiz, ev ve kişisel eşyalarına ilişkin karar ve buna bağlı olarak lehine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi, erkeğin davasında kadın lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise ziynet alacağının kabul edilen kısmı, erkeğin birleşen davasında lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi, kadının çeyiz ve ev eşyaları davasında erkek lehine vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi yönünden her iki tarafca duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı-davalı vekili Avukat ...'ün mazeret bildirdiği görüldü. Belgelendirilmeyen usul ve yasayı uygun bulunmayan davacı-davalı vekilinin mazereti reddedildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/658, Karar No: 2018/1183, Tarih: 12.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/658 E.  ,  2018/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması ve tazminat istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibe dayanak belgenin İİK'nun 68. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren belge niteliğinde olmadığı gerekçesiyle istemin reddi ile birlikte alacaklı aleyhine tazminata hükmedildiği görülmektedir.

İİK.'nun 68/1. maddesi gereğince; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir....''

İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesinde ise; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklının itirazın kaldırılması istemi, takip dayanağı belgenin, İİK'nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmaması sebebiyle esasa ilişkin olmayan bir nedenle reddedildiğinden, mahkemece, İİK'nun 68. maddesinin son fıkrası uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14/04/2016 tarih ve 2015/1331 E. - 2016/366 K. sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin (2) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10492, Karar No: 2015/12937, Tarih: 23.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10492 E.  ,  2015/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/216091

MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/209 Esas, 2011/143 Karar

SUÇ : Rüşvet, irtikap ve güveni kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihleri itibariyle 399 sayılı KHK'ye göre M. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin Ereğli İşletme Müdürlüğü Emirgazi Başmühendisliğinde sözleşmeli elektrik teknisyeni kadrosunda olan ve sözlü talimat gereğince fiilen işletme sorumlusu görevini yürüten, para tahsil etme ve fatura düzenleme yetkisi olmadığı bildirilen sanığın; Şubat 2005 tarihinde yapılan kontrollerde sayaçlarının arızalı olduğu anlaşılan mağdurlar M.. Y.. ve A.. Ü..’e sayaçlarının arızalı olması nedeniyle ceza kesebileceğini ancak para vermeleri durumunda ceza yazmayacağını belirterek M.. Y..'den 50 TL, A.. Ü..'den 20 TL aldığı, mağdur Ş.. T..’ın 20/07/2004 tarihinde işletmeye elektrik borcu taksidini yatırmaya geldiğinde "bilgisayar arızalı ben sonra yatırayım, faturasını vereyim" diyerek 1000 TL para alarak fatura vermediği ve parayı şirket hesabına yatırmayarak şahsi işlerinde kullandığı, soruşturma aşamasında paranın 600 TL'sini iade ettiği, mağdur S.. T..'dan Ocak 2004 tarihinde fatura ödemesi için 69 TL parayı alarak bilgisayarının arızalı olduğunu söyleyerek fatura vermediği ve aldığı parayı şirket hesabına aktarmayarak şahsi işlerinde kullandığı, mağdur R.. G..'ten direk bedeli olarak Kasım 2004 tarihinde işletme hesabına yatıracağını söyleyerek aldığı 200 TL'yi de şirket hesabına yatırmayarak şahsi işlerinde kullandığı iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, ancak dosyadaki bilgi ve belgelerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı,

Suç vasfının tespitine yönelik sanığın görev ve yetkilerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği nazara alınarak, suç tarihlerinde Emirgazi Başmühendisliğinin fiilen işletme sorumlusu olduğu bildirilen sanığın bu görevi sebebiyle, kuruma ait para ve mallar üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunup bulunmadığının, Başmühendislik bünyesinde ayrı bir vezne teşkilatı olup olmadığının varsa veznelerde kurum alacaklarının tahsil edilip edilmediğinin ve kim tarafından tahsilatın yapıldığının, arızalı elektrik sayaçlarıyla ilgili tutanak tutup işlem yapma ve ceza kesme yetkisinin de olup olmadığının katılan kurumdan sorulması ve sonucuna göre de vezne teşkilatı bulunmadığının, tahsilatın fiilen sanık tarafından yapıldığının, yahut işletme sorumlusu sıfatıyla kuruma ait para ve mallar üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün tespiti halinde mağdurlar Ş.. T.., S.. T.. ve R.. G..'e karşı eylemlerinin zincirleme nitelikli zimmet aksi takdirde güveni kötüye kullanma suçlarını, arızalı elektrik sayaçlarıyla ilgili tutanak tutma veya ceza kesme yetkisinin olduğunun tespiti halinde mağdurlar M.. Y.. ve A.. Ü..'e karşı eylemlerinin rüşvet alma aksi takdirde zincirleme görevi kötüye kullanma suçlarını oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı hukuki değerlendirme sonucu eylemlerin kül halinde güveni kötüye kullanma olarak kabulüyle şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10135, Karar No: 2012/9559, Tarih: 27.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/10135 E.  ,  2012/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan dolayı ... hakkında yapılan soruşturma sonunda, dosyanın yetkili ve görevli Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2011 tarihli ve 2011/1032 soruşturma, 2011/70 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri itibarıyla evrakın Geyve Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2011 tarihli ve 2011/543 soruşturma, 2011/41 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığı ile Geyve Cumhuriyet Başsavcılığı arasında doğmuş bir yetki uyuşmazlığı bulunmadığından bahisle karar tesisine yer olmadığına ilişkin, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/09/2011 tarihli ve 2011/1276 Değişik İş sayılı Kararının,

“Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15/11/2011 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-54-8185-2011/14219/57812 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine nazaran kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde olduğundan Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/09/2011 tarihli ve 2011/1276 Değişik İş sayılı Kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4428, Karar No: 2011/7512, Tarih: 01.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4428 E.  ,  2011/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, muhdesatın mülkiyetinin tespiti ve tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, muhtesata ilişkin davaların konusu para ile değerlendirilebildiğinden harç ve vekalet ücretinin nisbi tarifeye göre belirlenmesi gerekmesine, mahkemece de maktu tarifeye göre değil, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden nisbi tarifeye göre vekalet ücretine hükmedilmiş olmasına, keşif yapılarak değer belirlenerek belirlenecek bu değer üzerinden peşin harç tamamlanmadıkça muhtesatın gerçek değeri üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal olarak mümkün bulunmamasına göre davacı tarafın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı yerinde değildir.

Ne var ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir. Muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Aksine bir hüküm bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek diğer koşulların varlığı halinde muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan aynı Kanunun 1006. maddesinde hangi hakların tapu kütüğüne tescil, 1009,1010 ve 1011 maddelerinde hangi hakların şerh edilebileceği, 1012 maddesinde ise taşınmaz eklentilerinin malikin istemi üzerine kütükteki beyanlar sütununa yazılacağı, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususların tüzükle belirleneceği açıklanmış, özel kanun hükümleri saklı tutulmuştur. Benzer hükümler yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nde de mevcuttur.