muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10108, Karar No: 2014/11962, Tarih: 03.07.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10108 E.  ,  2014/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/141-2013/57

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen kayıtlara göre, 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 2693 parselin asgari m² değeri 5,00 TL.dir. Buna göre, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmaz yakın değerlerde olduğu dikkate alınıp en fazla birbirine yakın değerler kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 8 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34424, Karar No: 2016/14433, Tarih: 23.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34424 E.  ,  2016/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 03.02.2014 tarihli komisyon sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içerisinde icra dairesine müracaat ederek borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğu, alacaklının ititirazınaın kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK.'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı yapılan komisyon sözleşmesinde, satışın gerçekleşmemesi halinde yatırılan emlak vergisinin iade edilerek ödenmesi kararlaştırılmış olup, kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği gibi, borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde de borç kabul edilmediğinden, sözleşme şartlarının yerine getirilip getirilmediği ve dolayısıyla alacağın varlığı ile tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmektedir.

O halde mahkemece, alacaklının takibinin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden birisine dayanmaması sebebiyle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16818, Karar No: 2014/930, Tarih: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16818 E.  ,  2014/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/490-2013/120

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Ç.. Köyü 158 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve kavunun (kuru şartlarda) dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6673, Karar No: 2016/8697, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6673 E.  ,  2016/8697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin "... Mevki, No: 91 ...-.../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... İl Merkezi ... Altı ... Yanı"nda ikamet etmesi nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırma sonucuna ve kısıtlı adayının ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince alınan beyanında "... Mah. ... Sokak. No: 126 Merkez/..." adresinde ikamet ettiği beyanına göre uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7939, Karar No: 2013/2987, Tarih: 20.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7939 E.  ,  2013/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20...2011 tarih ve 2009/256-2011/1055 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı mirasçıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalanan boya emtiasının davalı kamyonuyla taşınması esnasında yanarak hasarlandığını ileri sürerek, sigortalısına ödenen hasar miktarı olan 40.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, emtia sahibinin nezaretinde yapılan taşıma esnasında boyaların yanmasında kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davalı taşıyıcının ...'nun 781. maddesi uyarınca teslim aldığı malı hasarsız olarak teslim etme yükümlülüğü bulunduğu, bu hususu ortadan kaldıracak halin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı mirasçıları temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalı taşıyıcının ...’nun 781. maddesi uyarınca teslim aldığı malı hasırsız olarak teslim etme yükümlülüğü bulunduğu, bu hususu ortadan kaldıracak halin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, Dairemizin bozma ilamında ...’nun 781. maddesi uyarınca taşıyıcının yükü teslim aldıktan alıcıya teslime kadar tüm zarardan sorumlu olduğu, taşıyıcının sorumluluktan kurtulabilmesi için ikinci fıkrada belirtilen kurtuluş kanıtlarını ispat etmesi gerektiği, bu yükünde davalıda olduğu, ...’nun 781/.... maddesindeki kurtuluş kanıtlarından birinin olayda bulunup bulunmadığı üzerinde durulması gerektiğine işaret olunmuştur.

Somut olayda, davalı tarafından taşınan boya emtiasının araçla nakli sırasında yanarak zarar gördüğü, taşıma sırasında sigortalı şirket yetkilisi ...’in de kamyonda taşımaya nezaret ettiği hususu tartışmasızdır. Nitekim, bozma ilamı öncesi alınan bilirkişi heyeti raporunda, sigortalının taşımaya nezaret ettiği, araçta ilk yangın çıktığında bir kısım boyaların dışarı atıldığı, yangının söndürülerek yola devam edildiği, sonradan tekrar yangın çıktığı ve emtianın büyük oranda zarar gördüğü, sigortalı şirket temsilcisinin de kamyonun boya taşımaya uygun olup olmamasında , ilk yangından sonra yükü emniyete almadan sadece birkaç kutu atarak yangının söndürüldüğünün erken kabul edilmesinde sorumluluğu bulunduğu, yangın söndürücüsü olmayan araçla tehlikesini en iyi bildiği boyayı taşıttığı belirtilmiş, yine sigortalı şirket temsilcisi... ceza dosyasında yüklemeyi kendilerinin yaptığını ifade ettiği halde, mahkemece bozma ilamında belirtilen hususlarda bilirkişi incelemesi yapılmadan ve sigortalının olayda müterafik kusuru bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece içinde taşıma konusunda uzman bir kişininde bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak, dosyada mevcut bilirkişi raporları, ceza dosyası, diğer belgeler incelenerek, somut olayda ...’nun 781/.... maddesinde belirtilen kurtuluş kanıtlarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, ayrıca sigortalının olayda kusuru olup olmadığı üzerinde de durularak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı mirasçılarına iadesine, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9395, Karar No: 2015/5776, Tarih: 17.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9395 E.  ,  2015/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla ilgisi olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın,...Asliye Ticaret Mahkemesine ve Yargıtay'a sunduğu dilekçelerde yer alan ve görülmekte olan dava ile ilgili olan sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 16 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 16 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19184, Karar No: 2016/513, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19184 E.  ,  2016/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının bisikletle seyri sırasında, davalının trafik sigorta şirketi bulunduğu aracın kazası sonucu, davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL daimi ve geçici işgöremezlik tazminatının, davalı şirkete müracaat tarihinden itibaren işletilecek ticari işlere uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç serviste iken kaza meydana geldiğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre aracın bakım için bırakıldığı sırada kaza meydana geldiğinden araç işletenin ve aracın mali sorumluluk sigortasının zarardan sorumlu olmayacağının belirlenmesi karşısında davacının iddiasının ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Karayolları Trafik Kanunu'nun 104. maddesi hükmü “Motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım, bakım, alım-satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri bir amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı; işleten gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacısı bu zararlardan sorumlu değildir.” şeklinde olup kazaya sebep olan aracın tamir ve bakım için bırakıldığı tarihte kazanın meydana gelmiş olmasına göre davacı vekilinin

yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 18.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20830, Karar No: 2020/13178, Tarih: 12.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/20830 E.  ,  2020/13178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarihli ve 2017/663 Esas, 2018/644 Karar sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2018/2177 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.06.2020 tarihli ve 2019/20037 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2020 tarihli ve 2020/56305 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın eyleminin ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturma ihtimalinin bulunduğu, delillerin anılan suç bakımından irdelenmesi gerektiği gerekçesiyle sanık tarafından yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara sanığın, beraat etmesi gerektiği yönünde itirazda bulunulduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik bir itirazın bulunmadığı, mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesinin şartlarının olup olmadığı hususu ile birlikte hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığını esastan da inceleyebileceği ancak, şartların varlığı halinde sanık lehine olan durumun sanık aleyhine olacak şekilde kaldırılıp, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2016 tarihli ve 2016/91522 Soruşturma, 2016/30869 Esas, 2016/23484 sayılı iddianamesinde, sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı da gözetilmeden, yeniden duruşma yapılarak hükmün açıklanmasına karar verilmesi yönünde karar verilemeyeceği cihetle, itirazın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/534 Esas, 2013/15 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, merciin incelemesini sadece şekli olarak değil, 5271 sayılı CMK’nin 267-271. maddeleri uyarınca hem maddi olay hem de hukuki yönden de incelenmesi gerekmektedir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/534 Esas, 2013/15 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, merciin incelemesini sadece şekli olarak değil, 5271 sayılı CMK’nin 267-271. maddeleri uyarınca hem maddi olay hem de hukuki yönden de incelenmesi gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarih ve 2014/14-102 Esas, 2014/128 Karar sayılı ilamında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 169-223 sayılı ilamında belirtildiği üzere; kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eder. Bu karar, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir. Bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığından, bu tür kararların kanun yararına bozulması durumunda yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

Aleyhe düzeltme veya bozma yasağının istinaf kanun yolu CMK'nin 283. maddesinde ve temyiz kanun yolunda CMK'nin 307/4. maddesinde öngörüldüğü, itiraz kanun yolunda ve kanun yollarının genel hükümlerinde bu müesseseye yer verilmediği, yasa koyucu tarafından bozma veya düzeltme yasağına yer verilen müesseselerde bu hususun tahdidi olarak belirtilmesi karşısında bu açık iradeye aykırı olarak kıyas da yapılamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında; inceleme konusu somut olayda, sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2016 tarihli ve 2016/91522 Soruşturma, 2016/30869 Esas, 2016/23484 sayılı iddianamesindeki, “...İcra Mahkemesince yapılmakta olan bir satış işlemi için mahkeme satış salonu önünde ...tartışma çıktığı, çıkan bu tartışma sırasında ise şüpheli mağdur ...' in şikayetçi şüpheliye hitaben "bu mal bizim, bizden başkası giremez, her kuşun eti yenmez" şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği ,..tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüşmesi üzerine bu kez şüpheli ...' in ...' e vurarak onu ...basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı...” şeklindeki anlatıma göre ihaleye fesat karıştırma suçu sevk maddelerinde gösterilmemiş ise de iddianame anlatımındaki fiiller ihaleye fesat karıştırma suçuna dönüşebilecektir. İhaleye fesat karıştırma suçu ile ilgili yargılama yapma ve delilleri değerlendirme yetkisi ise Ağır Ceza Mahkemesine aittir. İtiraz üzerine sanık aleyhine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılabileceği de gözetilerek itiraz merciinin kararında isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmelidir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.