muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5377, Karar No: 2019/5724, Tarih: 02.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5377 E.  ,  2019/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/07/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve ihtiyati haciz istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2017 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari para cezasının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının tarlasında çalışan yabancı işçileri on beş gün içerisinde idareye bildirmesi gerekirken yasal süre içerisinde bildirmediğini, bu nedenle davalı aleyhine idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, yapılan tebligata rağmen ödeme yapılmadığını ve davalının para cezasına yapmış olduğu itirazın da sulh ceza mahkemesi tarafından reddedilerek kesinleştiğini, kesinleşmeden sonra da davalıya karşı idari para cezasının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalının buna da itiraz ettiğini belirterek, haksız yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkâr tazminatına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, söz konusu idari para cezasının kaldırılması için kanun yararına bozma yoluna başvurduklarını, Suriye uyruklu şahısların valiliklerin bilgileri dahilinde hiçbir bildirim ve prosedüre bağlı olmaksızın Türk işçiler gibi çalıştırıldıklarının herkesçe bilindiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, talebe konu idari para cezasının sulh ceza mahkemesinin itirazın reddine dair kararı ile kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile takibin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27 maddesinde, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları düzenlenmiş, 184. maddesinde hâkimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim edeceği, 186. maddesinde ise tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen

gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunun bildirileceği ve sözlü yargılamada mahkemenin, taraflara son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı vekilinin 20/09/2017 tarihli son celse mesleki mazeretini bildirir dilekçe gönderdiği ve mahkemenin de mazeretin kabulüne karar verdiği anlaşılmaktadır. Şu halde; davalı vekilinin son celse göndermiş olduğu mesleki mazeretini kabul eden mahkemenin aynı celse tahkikat duruşmasına son vererek sözlü yargılamaya geçmesi ve 6100 sayılı Kanunun 27, 184 ve 186 maddelerine de aykırı olarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20700, Karar No: 2015/1037, Tarih: 02.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20700 E.  ,  2015/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre "adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması" gerekmekte olup; sanık ...'ya gönderilen ve 04.12.2012'de anılan Kanun'un 21. maddesine göre düzenlenen tebligat parçasında, sanığın adreste bulunmama sebebi gösterilmiş ise de, muhataba haber vermesi için komşusu olarak gösterilen kişinin imzası alınmadığı ya da imzadan imtina etmişse bunun tebligat üzerine şerh düşülmediği, bu kapsamda anılan Kanun'un 21 ve Yönetmeliğin 30. maddelerine uygun bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın 14.12.2012 tarihinde öğrenme üzerine 17.12.2012 günü yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen teşdid gerekçesi, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ...'nun, hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Katılan ... beyanları, diğer sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'nun diğer sanıklarla ortaklığının bulunmadığı, daha önceden belediye başkanlığı yapmış olması sebebiyle çeklerin daha garanti altında olacağına inanan katılanın da talebi doğrultusunda suça konu çekleri ciroladığı, çeklerin diğer iki sanığın ortağı olduğu şirket için anılan Makine karşılığı verilmiş olup sanığın herhangi bir menfaatinin bulunmaması ve çekleri gerçek ismi ile ciro edip imzalaması nedeniyle sahte olduğunu bilerek hareket ettiğine ilişkin kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2597, Karar No: 2018/1542, Tarih: 12.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2597 E.  ,  2018/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş. Taah. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ilk derece mahkemesi olan ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 12.10.2016 gün ve 2014/78-2016/698 sayılı hükme yönelik istinaf başvurusu sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından verilen 13.09.2017 gün ve 2016/53-2017/355 sayılı karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı tarafından duruşmalı olarak istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli karşılığı düzenlenen bir kısım fatura bedelinin ödenmemesi sebebiyle tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne, davalının icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmasına dair kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın kısmen iptâli ile takibin 280.101,10 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren %11,75 ve değişen oranlarda avans faizi ile tahsili için devamına, fazlaya ilişkin istem ve tazminat taleplerinin reddine dair verdiği karara karşı taraf vekillerince süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı taşeron, davalı yüklenicidir. Davacı taşeron 01.12.2013 tarihli sözleşme ile davalı yüklenicinin yapımını üstlendiği ...Kongre ve Gençlik Merkezi inşaatının tüm cephe kaplama işinin sözleşme ve eklerine göre yapımını üstlenmiştir. Davacının sözleşme ve eklerine göre işi, sözleşme dışı imalâtlar da yaparak teslim ettiği, fatura bedeline hak kazandığı anlaşılmaktadır. Yanlar arasındaki uyuşmazlık hak edilen bedel konusunda değil, davacı taşeronun teslimde gecikip gecikmediği, süresi ve yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan gecikme cezasını taşeron alacağından mahsup etmekte haklı olup olmadığı hususlarındadır. Sözleşmenin 12. maddesinin ikinci fıkrasında taşeron, işin zamanında tamamlanmasında kendi kusur ve hatası yüzünden gecikmeye neden olursa, ana sözleşmedeki gecikme şartları gözetilerek günlük sözleşme bedelinin %1 oranında taşeron hakedişinden gecikme cezası olarak kesileceği kararlaştırılmış, aynı maddenin üçüncü fıkrasında da işin tümüne ait gecikme cezalarının taşerona hiç bir ihtarda bulunmaya ve hüküm almaya hacet kalmaksızın hakedişlerinden kesileceği kabul edilmiştir.Borcun belirlenen zaman ve yerde ifa edilmemesi durumu için kararlaştırıldığından sözleşmenin 12. maddesinde düzenlenen ifaya ekli cezai şarttır. Bu cezanın istenebilmesi için ifanın çekincesiz kabul edilmemiş ya da bu haktan açıkça feragat edilmemiş olması gerekir. Aksi halde cezai şartı isteme hakkı düşer. Davacı taşeronun cezai şarttan feragati söz konusu değildir. Sözleşmede çekincesiz kabul halinde dahi cezai şartı isteme hakkının düşmeyeceği, buna rağmen istenebileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.Sözleşmenin 12. maddesindeki düzenleme yükleniciye gecikme nedeniyle cezai şartın taşeronun hakedişlerinden kesme yetkisi ve ödemeden kaçınma hakkı vermekte ise de, ihtirazi kayıt konulması şartını ortadan kaldıran nitelikte değildir. Davalı da gecikmiş ifayı açıkça cezai şart isteme hakkını saklı tuttuğunu belirtmeksizin kabul etmiştir. Gecikme cezası ile ilgili davacıya keşide edilmiş faturası ve kendi defterlerinde cezai şartla ilgili alacak kaydı bulunmamaktadır. Davalı kendi ticari defterlerine kaydettiği takip dayanağı faturayı kambiyo senetleri ile ödenmiş gibi göstermiş olmakla birlikte dayanak belgeleri bulunmamaktadır. Zaten davalının borcu ödediğine dair bir savunması da bulunmamaktadır. Bu durumda istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince alacağın varlığı ve miktarı ile cezai şart nedeniyle istenebilir olup olmadığı yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporu ve mahkemece yapılan değerlendirme ile tespit edildiği, İİK'nın 67/II

. Davalı kendi ticari defterlerine kaydettiği takip dayanağı faturayı kambiyo senetleri ile ödenmiş gibi göstermiş olmakla birlikte dayanak belgeleri bulunmamaktadır. Zaten davalının borcu ödediğine dair bir savunması da bulunmamaktadır. Bu durumda istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince alacağın varlığı ve miktarı ile cezai şart nedeniyle istenebilir olup olmadığı yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporu ve mahkemece yapılan değerlendirme ile tespit edildiği, İİK'nın 67/II. maddesinde öngörülen icra inkâr tazminatı isteminin koşulları oluşmadığından istinaf talebini icra inkâr tazminatı yönünden kabul edilip, sözleşmede çekincesiz kabul halinde cezai şartı isteme hakkı istenebileceğine dair bir düzenleme bulunmadığı, davalının defterlerinde dahi cezai şart alacağı yer olmadığı ve takipten önce cezai şart alacağı nedeniyle fatura bedelinin ödenmeyeceğine dair davacıya ulaştırılmış, beyanı olmadığı gibi gecikmiş ifa çekincesiz olarak kabul edilmiş olması sonucu isteme hakkı düştüğünden asıl alacak miktarı üzerinden itirazın iptâline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu hesaplanan gecikme süresi ile sınırlı cezai şart alacağı davacı alacağından mahsup edilerek yazılı miktarda asıl alacak üzerinden itirazın iptâline karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 371/a maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14.350,28 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.04.2018 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11067, Karar No: 2017/12450, Tarih: 21.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11067 E.  ,  2017/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından tahsil edeilen dağıtım bedeli, iletim bedeli, kayıp kaçak bedeli, PSH bedeli, sayaç bedeli gibi bedellerin haksız ve hukuka aykrı olduğunu, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla kısmi alacak olarak 100,00 TL dağıtım bedelinin, kısmi alacak olarak 100,00 TL iletim bedelinin, kısmi alacak olarak 100,00 TL PSH bedelinin, kısmi alacak olarak 10,00 TL PSH sayaç bedelinin, kısmi alacak olarak 100,00 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile davalı taraftan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununda 6719 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler kapsamında davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemizin istikrar kazanmış yerleşik içtihatlarına göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.