muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22137, Karar No: 2018/9631, Tarih: 08.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22137 E.  ,  2018/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait trafodaki arıza nedeni ile 19/08/2014 tarihinde çıkan yangın nedeniyle; asma, erik, dut, ayva ürünlerinin ,meşe ağacının zarar gördüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 5.000.00.-TL nin olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 14.293.35.-TL ye yükseltmiştir.

Davalı, bakım onarım hizmetinin ihale edildiğini, yangının değişik nedenlerden çıkmış olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 14.293.35.-TL nin olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

.....

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

.....

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Öte yandan dosya arasında bulunan delil tespiti dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre; yangın sebebiyle uğranılan zararın miktarı 12.128.20.-TL olarak hesaplanmış, yargılama sırasında alınan ziraat bilirkişi raporunda ise, toplam zararın 14.293.35 .-TL olduğu tespit edilmiştir. İki rapor birbiri ile çelişkili olup mahkemece, 3 kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınarak zarar miktarı belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4)Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenilmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çok sayıda yangın çıkmaktadır. Davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1. maddesi (TBK m.51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2022/6977, Karar No: 2023/1395, Tarih: 09.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6977 E.  ,  2023/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen Mirasın Hükmen Reddi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 15.09.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 07.08.2019 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 14.09.2019 tarihinde verilmiştir.

Davalı vekilinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4 üncü maddesi ve 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz istemi reddedilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 15.09.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4419, Karar No: 2007/7019, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4419 E.  ,  2007/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 270 ada 2 parsel sayılı 1.771,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yetirle değildir. Şöyle ki: keşif sırasında dinlenen orman bilirkişi ... Bölükbaşı tarafından resmi belgelerin uygulanmasına dayalı olarak düzenlenen 24.09.2006 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve ... fotoğraflarında yeşil orman alanı içinde kaldığını ve sonuç olarak orman sayılan yerlerden olduğunu bildirmiş ve ekli memleket haritasında da taşınmazın konumunu yeşil alanda nokta şeklinde gösterilmiştir. Aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 20.01.2007 tarihli ek raporda ise dava konusu taşınmazın daha önceki raporda belirtildiği gibi tanzim edilen memleket haritasında ayni konumda olduğu yani orman kapsamında kaldığı bildirildiği halde, rapora ekli ölçekleri eşitlenmiş ve kadastro paftası ile çakıştırılmış orijinal-renkli memleket haritasın da taşınmazın açık alanda işaretlendiği gözlenmiştir. Dosyada mevcut ziraatçı bilirkişi ... Uysal tarafından düzenlenen raporda da taşınmazın üzerinde 25 adet 20-80 yaşlı kiraz ağacı, 24 adet 50 yaşlı dut ağacı, 3 adet 10 yaşlı vişne ağacı, 2 adet 70 yaşlı ... ağacı, 3 adet 50 yaşlı elma ağacı, 3 adet 70 yaşlı -1 adet 100 yaşlı – 2 adet 10 yaşlı -5 adet 20 yaşlı ve 4 adet 5 yaşlı ceviz ağacı olduğu bildirilmiş olup orman bilirkişi raporunda belirtilen ... meşe ve ... ağaçlarından bahsedilmemiştir. Orman bilirkişi rapor ve ek raporu ile ziraatçı bilirkişi raporu birbiri ile çelişkili olup bu raporlara dayanak alınarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği

belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/05/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7561, Karar No: 2023/2597, Tarih: 10.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/7561 E.  ,  2023/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/553 E., 2022/346 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK :...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.07.2010 tarihli ve 2010/3327 Esas No.lu iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Cengiz ...., ile birlikte, gece saatlerinde şikâyetçiye ait BİM Market isimli iş yerinin ... kısmında bulunan camlı bölmeyi kırdığı, yapılan ihbar sonucu olay yerine gelen görevlilerin müdahalesi üzerine kaçması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.b.2, 143, 35, 31/2, 116/4, 35, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 10.02.2011 tarihli ve 2010/251 Esas, 2011/46 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 31/2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2, 116/4, 35/2, 31/2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri gereğince sırasıyla 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın 1.500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, 1 ... 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın 740,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, her iki hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 09.03.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3. 04.03.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/57 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararı ile, 10.02.2011 tarihli hüküm aynen açıklanmıştır.

3. 04.03.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/57 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararı ile, 10.02.2011 tarihli hüküm aynen açıklanmıştır.

4.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/3155 Esas, 2021/18542 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçunun gece vakti saat 02.00’de işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hükümlerin bozulmasına, suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza süreleri bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

5. Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/553 Esas, 2022/346 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/2 , 31/2, 62. maddeleri gereğince 3 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/1-2, 50/1-a maddeleri gereğince 2.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, kazanılmış hak gözetilerek cezanın 1.500,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına, aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 35/2, 31/2, 62. maddeleri gereğince 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50/1-a, 52/1-2. maddeleri gereğince 1.500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, kazanılmış hak gözetilerek infazının 740,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun gece işlendiğinden bahisle cezanın artırılmaması gerektiğine, zararın karşılanması konusunda suça sürüklenen çocuğa süre verilmesine, etkin pişmanlık hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Cengiz ... ile birlikte, gece saat 02.30 sıralarında, şikâyetçiye ait BİM Market isimli iş yerinin ... kısmında bulunan camlı bölmeyi kırdığı, ancak yapılan ihbar sonucu olay yerine gelen görevlilerinin olaya müdahalesi üzerine olay yerinden kaçtığı ve daha sonra yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk, atılı suçları ikrar etmiştir.

3. Hukuki süreç başlığı altında 4. maddede belirtilen bozma gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

2.Suça sürüklenen çocuk, atılı suçları ikrar etmiştir.

3. Hukuki süreç başlığı altında 4. maddede belirtilen bozma gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, yakalama tutanağı, suça sürüklenen çocuğun ikrarı karşısında suça sürüklenen çocuğun eylemi sübuta ermekle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve gece vakti işlenen eylemler nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamış, atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından aynı Kanun'un 168. ve suça sürüklenen çocuk hakkında aynı olay nedeni ile daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmiş olması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/553 Esas, 2022/346 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/383, Karar No: 2015/1056, Tarih: 09.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/383 E.  ,  2015/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/726-2014/1673

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili 01.04.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl müddetli, sözlü kira sözleşmesine dayanarak 21.03.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 yılı Nisan ayı ile 2014 yılı Mart ayı arası aylık 150 TL den toplam 1.800 TL kira parası için icra takibi başlatmış, davalı kiracı savunmasında kira borcu bulunmadığını, kira bedellerinin bir kısmını kiralanana taşınmadan önce toplu bir şekilde davacıya ödediğini, sonrasında ise her ayın 21'inde davacı felçli olduğu için davacı alacaklının eşine elden verdiğini ancak davacı yanın belge vermediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ancak bu savunmasını yazılı belgelerle ispat edememiştir. Mahkemece istem gibi davalı kiracının itirazının iptaline ve tahliyeye karar verilmiş ise de; davalı kiracı delilleri arasında açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı kiracıya ödeme konusunda yemin hakkı hatırlatılıp oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.