muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1656, Karar No: 2015/33504, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1656 E.  ,  2015/33504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2014

NUMARASI : 2013/330-2014/1418

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar,davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan S.. Toki Konutları'ndan daireler satın aldıklarını, dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini,bir kısmını kendi imkanları ile tamamladıklarını, buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu,bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek,yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her biri için 500,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi,bilahare vermiş oldukları ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden ayrı ayrı miktarları arttırarak belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu,ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu doğrultusunda belirtilen miktarlar üzerinden her bir davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca,4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince,bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı,devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse,bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde,satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da,bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Diğer yandan eksik iş,yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidilebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği,konutların çoğunun 2009 yılının 3.ayında teslim edildiği,davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde,davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile,konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu S.. Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 26.06.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler,gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir.Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir.Dolayısıyla mahkemenin,bilirkişilerin tespitine yönelik olarak,işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır.Diğer bir söyleyişle,daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise,davalı idarenin 17.12.2010 tarihli ve 6245 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun emsal dava dosyalarına gönderilen cevabi yazılar ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda S.. Konut'larına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de kararın gerekçesinde belirtilmesine karşın,dava ve keşif tarihi itibariyle sözkonusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği,bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca,az yukarıda belirtildiği şekilde,idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6266, Karar No: 2022/9235, Tarih: 23.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6266 E.  ,  2022/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye Teşebbüs; Kasten Yaralama; Tehdit; Hakaret

HÜKÜMLER : 1- Sanık ... Hakkında

; a) Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçu: TCK'nin 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçu:TCK'nin 86/2, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapiscezası,

c) Mağdur ...'i kasten yaralama suçu: TCK'nin86/2, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası,

d) Mağdur ...'u kasten yaralama suçu: TCK'nin86/2, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapiscezası,

e) Mağdur ...'e karşı mala zarar vermesuçu: TCK'nin 151/1, 53. maddeleri uyarınca 4 ayhapis cezası,

f) Tüm Mağdurlara karşı tehdit suçu: TCK'nin106/1-1. cümle, 43, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15gün hapis cezası,

g) Tüm mağdurlara karşı hakaret suçu: TCK'nin125/1, 125/4, 43, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 41 günhapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

a) Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüssuçu: TCK'nin 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 12 yılhapis cezası,

b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçu: TCK'nin 86/2, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapiscezası,

c) Mağdur ...'i kasten yaralama suçu: TCK'nin

86/2, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası,

d) Tüm mağdurlara karşı hakaret suçu: TCK'nin125/1, 125/4, 43, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 41 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Cumhuriyet Savcısının 7. celsede esas hakkında görüşünü bildirmesinden sonra sanık ... müdafiinden mütalaaya karşı diyecekleri ve esas hakkındaki savunmasının sorulması üzerine, daha önceki beyanlarını tekrar ettiğini, oturuma katılanların duruşmanın devamını gerektiren bir istemleri bulunmadığı, 7. celse sonunda "Sanıklar ... ve ... müdafilerinin mazeretlerinin son kez kabulü ile bu celsedeki duruşmanın zaptının kendilerine gelecek celse gelmemeleri veya mazeret bildirmeleri halinde yokluklarında karar verileceği meşruhatını içerir çağrı kağıdı ile tebliğine" kararı verildiği, 8. ve son celseye katılmayan ve mazeret bildirmeyen sanık ve müdafinin yokluğunda hüküm verildiği, 5271 sayılı CMK'nin 216. maddesinin son fıkrasında yazılı "Bu aşamada zorunlu müdafiin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez." cümlesi gereğince de mevcut uygulamanın savunma hakkının ihlali niteliğinde bulunmadığı nazara alınarak, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama, mağdurlar ..., ... ve ...'a karşı hakaret, sanık ...'ın katılan ...'u kasten yaralama, mağdurlar ..., ... ve ...'a karşı nitelikli tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı herhangi bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış,

savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafilerinin ayrı ayrı kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 23/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27359, Karar No: 2022/10249, Tarih: 14.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27359 E.  ,  2022/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Demre Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin zamanaşımına yönelik istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin vekâlet ücreti yönünden ise istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili;12/09/2005 tarihinde davalının taş atmak suretiyle müvekkilini kasten yaralaması sonucu müvekkilinin kolunun kırıldığını, bu kırık nedeniyle on beş yıldan beri müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; 12/09/2005 tarihinde meydana gelen yaralama eylemine ilişkin dava zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında 12/09/2005 tarihinde meydana gelen kasten yaralama eylemi nedeniyle uzamış zamanaşımı süresi olan on beş yıllık süre dolduğundan davanın açıldığı 01/04/2021 tarihinde davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince; davanın, on beş yıllık ceza zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı, davalının süresinde yaptığı zamanaşımı def'i nedeniyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, bununla birlikte İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat davasının zamanaşımı nedeniyle reddinden dolayı davalı lehine 1.000,00 TL dava değeri üzerinden 1.000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken 4.080,00 TL olarak fazla vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin zamanaşımına yönelen ve yerinde görülmeyen istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkrası (b-1) bendi uyarınca esastan reddine, davacı vekilinin maddi tazminat için davalı yararına hükmedilen

vekâlet ücretine yönelen istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1 fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davalarının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

vekâlet ücretine yönelen istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1 fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davalarının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve özellikle HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35307, Karar No: 2015/36320, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35307 E.  ,  2015/36320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4291 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11.633 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9.192,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9.192,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4291 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11.633 TL yapı bedeli ile 2.440,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 157,00 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40886, Karar No: 2021/12177, Tarih: 13.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/40886 E.  ,  2021/12177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Dolandırıcılık

5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesinde yer alan; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki hüküm ve aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki; “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler uyarınca, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın Mahkeme tarafından usulüne uygun biçimde tebliği ile verilmesi halinde temyiz nedenlerini içeren dilekçesi de eklenerek, ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1303, Karar No: 2019/295, Tarih: 23.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1303 E.  ,  2019/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3.fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

2-) Oluş ve dosya kapsamına göre, yağma suçlarının birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-c maddesi yerine aynı Yasanın 148/1. maddesiyle uygulama yapılması,

3-) Okul çıkışı otobüs durağında bekleyen mağdurlardan tehditle 1 TL talep eden sanığa; mağdurlar ...’ın 30 kuruş, ...’ın 1 TL; ...'un 15 kuruş: ...'in de cüzdanından 25 kuruş parayı çıkarıp verdikleri; sanığın bu aşamada mağdur ...’in elinde tuttuğu cüzdanı alıp içinden 5 TL parayı aldıktan sonra eylemini sonlandırdığı olayda; sanık hakkında TCK'nin 150/2.maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi CMK.326/son. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 23.1.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4208, Karar No: 2023/8946, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4208 E.  ,  2023/8946 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/362 Esas, 2022/362 Karar (Tedbir Talep Dosyası)

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzurum Çocuk Mahkemesinin 08.12.2022 Tarihli ve 2017/100 Esas Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun adresinin Ermenek Mah. Şimşek Sok.No:66/1 Muratpaşa/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 02.01.2023 Tarihli ve 2022/362 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Erzurum Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin b ve d bentleri uyarınca verilen eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( b, d ) alt bentleri şöyledir:

" Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,"

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına," yönelik tedbirlerdir.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir: