muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21160, Karar No: 2015/15831, Tarih: 17.12.2015

. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde yerel bilirkişiler aracılığı ile bu kayıtlar tek tek yöntemince taşınmazlara uygulanmalı, kayıtların çekişmeli taşınmazları ve varsa revizyon gördüğü diğer taşınmazları kapsayıp kapsamadığı ve kapsamının neresi olduğu belirlenmeye çalışılmalı, yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, keşif sırasında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından, kadastro tespit gününe kadar taşınmazda kimin, hangi tarihten itibaren ne şekilde ve hangi sıfatla taşınmaza zilyet olduğu maddi olaylara dayalı olarak sorulmak suretiyle belirlenmeli, fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının kapsamlarının işaretlendiği harita düzenlettirilmeli, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların niteliği ile ilgili ayrıntılı ve fotoğraflarla desteklenmiş rapor alınmalı, vergi kayıt miktarına değer verilebilmesi için tapu kaydı ile aynı yere ait olması gerektiği göz önünde bulundurulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara ayrı ayrı iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14414, Karar No: 2021/4032, Tarih: 01.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14414 E.  ,  2021/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davacı vekili Av. ... tarafından 24.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği bildirilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 27.11.2010 tarihli karar ile davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş ise de; İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren mahkemenin feragat hususunda bir karar vermesi yetkisi olmadığı anlaşıldığından ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 27.11.2020 gün ve 2020/307-2020/307 D.iş sayılı ek kararının kaldırılarak davalı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 24.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2944, Karar No: 2022/4845, Tarih: 18.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2944 E.  ,  2022/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava dışı ... ... ile davalı ... arasında imzalanan sözleşmeye göre trampa yoluyla 4056 parselin dava dışı ... ...’a verildiğini, davacının taşınmazı bu kişiden satın aldığını, Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/217 Esas - 2006/280 Karar sayılı kararı ile taşınmazın mera olması nedeniyle tapusunun iptal edildiğini, davalı belediyece davacının mağduriyetinin giderilmesi için belediyeye ait 603 parselin doğu kısmından 24.512 m2’lik kısmının bedelsiz devri için meclis kararı alındığını fakat taşınmazın 1. derece arkeolojik sit alanında kalması nedeniyle bu kararın da uygulanamadığını, davacının zarara uğradığını, davalı tarafın sebepsiz zenginleştiğini, mera alanına dönüştürülen arazi karşılığında aynı değerde bir zeytinliğin davacıya verilmesini, mümkün değil ise Saruhanlı Belediye Meclisinin 07/01/2016 tarih ve 8 numaralı kararında gösterilen arazilerden zararlarını karşılamaya elverişli olanının davacıya verilmesini, mümkün değilse fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat talebinin kabulüne, ayrıca 3 yıl boyunca alamadığı devlet desteğinin davalıdan tahsiline ve 2 yıllık ürün kaybının tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının uğradığını iddia ettiği zararların tazminini Hazineden talep etmesi gerektiğinden bahisle, dava konusu taşınmazı takas sözleşmesi ile devreden davalı ... Belediyesi (mülga İshakçelebi Belde Belediyesi) aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının uğradığını iddia ettiği zararların tazminini Hazineden talep etmesi gerektiğinden bahisle, dava konusu taşınmazı takas sözleşmesi ile devreden davalı ... Belediyesi (mülga İshakçelebi Belde Belediyesi) aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacının belediyeyi bilerek hasım gösterdiği, temsilcide yanılma hali olmadığı, Hazine davaya dahil edilmeden karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince verilen 11/06/2020 tarihli ve 2017/9297 Esas 2020/1806 Karar sayılı kararla; davacının davasını sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayandırdığı, bu nedenle dava konusu 4056 parsel sayılı taşınmazın devrine ilişkin tüm belgeler ve tarafların delilleri getirtilip işin esasına girilerek ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davacının Büyükbelen Belediyesi aleyhine İdare Mahkemesine açtığı işlemin iptali ile zararın tazmini talepli davada, davanın görev yönünden reddine dair verilen kararın, davacıya 12/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacının istem hakkını 12/03/2014 tarihi itibariyle öğrendiği, bu tarihten itibaren 2 yıl olan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusunu oluşturan istemin zamanaşımına uğrayıp uğramadığının belirlenmesinde doğru bir sonuca ulaşılabilmek için, dava olgularını iyice saptamak ve hukuksal yönden doğru olarak nitelemek gerekir. Öyle ki bir davanın dayanağı olguların hukuksal açıdan nitelenmesi ve uygulanacak kanun hükümlerinin belirlenmesi, hâkime yükletilmiş bir görevdir (HUMK. md 76, HMK. md.33).

Somut olayda, dava dışı ... ... ile davalı ... arasında trampa akdine ilişkin sözleşme ilişkisi bulunduğu ve davalı belediyece davacının mağduriyetinin giderilmesi için belediyeye ait 603 parselin bir kısmının bedelsiz devri için meclis kararı alındığı gözetilerek taraflar arasında söz konusu alacak talebinde taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava BK.nın 125.maddesine (6098 sayılı BK.'nın 146.maddesine) göre on yıllık zamanaşımına tabidir.

Buna göre ilk derece mahkemesince; taraflar arasında ilişkinin sözleşmesel ilişki olduğu kabul edilip zamanaşımı süresinin Türk Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi gereğince on yıl olduğu, tapu iptal ve tescil davasının 10/05/2008 tarihinde kesinleştiği, davanın zamanaşımı süresi dolmadan 22/04/2016 tarihinde açıldığı gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre ilk derece mahkemesince; taraflar arasında ilişkinin sözleşmesel ilişki olduğu kabul edilip zamanaşımı süresinin Türk Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi gereğince on yıl olduğu, tapu iptal ve tescil davasının 10/05/2008 tarihinde kesinleştiği, davanın zamanaşımı süresi dolmadan 22/04/2016 tarihinde açıldığı gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/12904, Karar No: 2016/1102, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12904 E.  ,  2016/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı Kararıyla Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2014/1237 esas, 2015/252 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 25/05/2015 tarihli ve 2015/377 esas, 2015/272 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 16/06/2015 tarihli ve 2015/598 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10375-2015-21875/69159 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 16/06/2015 tarihli ve 2015/598 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2142, Karar No: 2018/3227, Tarih: 09.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2142 E.  ,  2018/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, yoklukta verilen kararın vekil yerine asıla tebliğ edilmesi nedeniyle sanıklardan ... müdafiinin temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Sanıklar hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullandıkları iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; 02.12.2014 tarihli celsede, bir sonraki celsenin “05.02.2015” tarihi yerine, sehven “05.02.2014” tarihine bırakılmasına karar verildikten sonra, 05.02.2015 tarihli celsede, her iki sanık hakkında temel ceza belirlenirken “takdiren ve teşdiden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilerek hüküm kurulmasına karşın, hüküm tarihinden sonra 20.03.2015 tarihinde yeniden celse açılarak bu kez sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken “takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına” karar verildiği ve her iki hükme yönelik olarak ayrı ayrı gerekçeli kararlar oluşturulduğu anlaşılmış ise de, sonradan kurulan ve temel ceza belirlenirken sanıkların “takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilen hükümlerin yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sahte faturaların 2004 ve 2005 takvim yıllarının Aralık ayında KDV beyanında kullanılması nedeniyle suç tarihinin 2004 takvim yılı yönünden 21.01.2005, 2005 takvim yılı yönünden ise 21.01.2006 olduğunun kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının ise suçların işlendiği 21.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1427, Karar No: 2015/12804, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1427 E.  ,  2015/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/477-2013/435

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usülden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın usülden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7415, Karar No: 2016/9025, Tarih: 22.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/7415 E.  ,  2016/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2014 tarih ve 2014/205-2014/528 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kurum meclisinin kararı ile yeni bir ulaşım sistemi kabul edilerek bu sisteme dahil olmak isteyenlerden toplu ulaşım hat uzatma bedeli adı altında ücret ödemesi gerektiğinin kabul edildiğini, bu karar doğrultusunda davacının sisteme dahil olmak için davalı kuruma 50.000,00 TL hat uzatma bedeli ödediğini, ancak davalı kurum meclisi kararının ... İdare Mahkemesi'nce iptal edildiğini, davalı ...'nin davacının yatırdığı hat uzatma bedeli karşılığı olan edimini yerine getirmediğini, davacının bu bedelin tahsili için icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız ve hukuksuz olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %... icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının meclis kararıyla etus sistemine dahil edildiğini, hak kaybının olmadığını, davacının kendi istek ve iradesi ile bedeli ödediğini, uzatılan güzergah için alınan meclis kararının yargı kararı neticesinde iptal edildiğini, bu durumda davalı kuruma kusur izafesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece, davalının sisteme kabul için taşıyıcı kooperatif üyelerinden önceki güzergahlarına göre bir bedel talep ettiği, bedeli ödeyenlerin taşımacılık sistemine dahil edildiği, fakat idare mahkemesi tarafından meclis kararının iptal edilmesiyle davacının katıldığı taşıma sisteminin işlerliğinin imkansız hale geldiği, encümen kararında sisteme giriş bedeli alınması yönünde karar verildiği, süresi yönünden bir açıklık getirilmemiş olması nedeniyle davalının mahalli idare oluşu dikkate alınarak en fazla 49 yıllık süreyle anlaşma yapabileceği, davacının sistemden faydalanma süresi nedeniyle oranlama yapılarak talep edebileceği bedelin hesaplandığı, davacının eski sözleşme nedeniyle ödediği 45.000,00 TL bedelin yeni sözleşme nedeniyle ödemesi gereken bedele mahsup edildiğine ve bu nedenle yeni sözleşme için davacıdan yeni bir bedel alınmadığına dair davalı tarafça bir belge ibraz edilmediği, bu nedenle taraflar arasında böyle bir mahsuplaşma yapıldığının davalı tarafça ispat edilmediği, icra takip tarihinden önce davalının temerrüte düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile icra takip tarihi itibariyle 41.585,48 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye ....302,47 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.