muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4822, Karar No: 2006/7320, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4822 E.  ,  2006/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 135 parsel sayılı 30.226,14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fıstıklık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükmü temyiz eden davacı ..., temyiz dilekçesinde dava konusu yerin bilirkişice evveliyatının incelenmediğini, bu yerlerin memleket haritasında ormanlık alanda kaldığını, yetiştirilmiş olan fıstık ağaçlarının ekim-dikim yoluyla değil, Sakız (Menengiç) ağaçlarının aşılanması yoluyla tesis edildiğini, kararın eksik ve yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Dairemizde değişik tarihlerde incelenen ... Köyünde bulunan taşınmaz veya taşınmazlara ait dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bitki örtüsü itibariyle Antep fıstığı bulunduğu açıklanmış, bu ağaçların ne şekilde elde edildiği, sayısı, aşılama yoluyla elde edilmişse, aşı yaşları konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, meşe, kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, meşe, kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12206, Karar No: 2012/10701, Tarih: 19.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/12206 E.  ,  2012/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın yenilenmesi

... ile Hazine aralarındaki yargılamanın yenilenmesi davasının kabulüne dair Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.05.2012 gün ve 213/266 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili ... adına kayıtlı bulunan dava konusu 902 parselin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle Bordum 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.09.2000 tarih 1999/57 Esas 2000/271 Karar sayılı ilamıyla hükmen tescil dışı bırakıldığını, önceki kıyı kenar çizgisine ilişkin işlemin Muğla İdare Mahkemesi tarafından iptal edildiğini açıklayarak önceki mahkeme ilamının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılmasına ve taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 902 parsel numaralı taşınmazın bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 155,39 m2'lik bölümünün, kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptaline, bu bölümün tescil dışı bırakılmasına karar verildiği, kıyı kenar çizgisine ilişkin idari işlemin, Muğla 1.İdare Mahkemesi'nin kesinleşen 2008/1706 Esas ve 2009/1746 Karar sayılı ilamı ile iptal edildiği, daha önce mahkemece iptal edilen ve yeni oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile 902 parsel numaralı taşınmaz arasındaki 154,68 m2 yerin kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı, önceki kıyı kenar çizgisinin kesinleşmiş mahkeme kararı ile ortadan kaldırıldığı anlaşıldığından davanın kabulüne, 18.03.2012 tarihli bilirkişi ve ekindeki krokiye göre yeni oluşturulan kıyı kenar çizgisi esas alınarak, dava konusu 902 parsel numaralı taşınmazın yüzölçümüne göre alan haritasının yeniden belirlenerek kırmızı ile belirtilen kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve daha önceki yargılamada, kıyıya terk edilen 154,68 m² yerin tescil harici bırakılmasına yönelik Bordum 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/57 Esas 2000/271 Karar sayılı ilamın ortadan kaldırılmasına, bu yerin dava konusu taşınmaza dahil edilerek bilirkişi raporuna ekli krokide olduğu şekilde, 3889,13 m² olarak davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından dava; yargılanmanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından dava; yargılanmanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacı vekili, önceki kıyı kenar çizgisinin Muğla İdare Mahkemesi kararıyla iptal edildiğini, Hazine tarafından açılan davada verilen ve kesinleşen hükmün dayanağının ortadan kalktığını ileri sürerek istekte bulunmuştur. Yargılamanın yenilenmesi istenilen dava dosyasında Hazine vekili, 27.01.1999 tarihli dava dilekçesinde, 902 parselin bir bölümün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını açıklayarak, bu bölümün tescil dışı bırakılmasını istemiş, mahkemece, 902 parselin 154 m2 bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması nedeniyle, bu bölümün kıyı olarak terkinine karar verilmiştir. Bordum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.09.2000 tarih 1999/57 esas 2000/271 karar sayılı ilamı Yargıtay 1.Hukuk Dairesi tarafından onanmış, 24.02.2003 tarihinde karar düzeltme isteğinin reddine karar verilerek hüküm kesinleşmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.1997 tarih, 1996/5 Esas, 1997/3 sayılı Kararında “… kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevi Adli Yargıya aittir. Ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde İdari Yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya İdari Yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin Adli Yargı tarafından saptanması gerektiğine…” karar verilmiştir. Yukarıda tarih ve numarası açıklanan Bodrum 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait dava dosyasının keşfi sırasında, kıyı kenar çizgisi 3621 sayılı Kanunun 5 ve 9.maddeleri uyarınca mahkemece uzman bilirkişiler aracılığı ile tespit edilmiş, 902 parselin 154 m2’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, bu bölümün tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir. Başka bir anlatımla; yargılamanın yenilenmesine konu dava dosyasında, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinde 1987 yılında onaylanarak kesinleşen ve idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi esas alınmamış,Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mahkemece zemin üzerinde uzman bilirkişiler aracılığı ile bizzat belirlenmiştir. Muğla 1.İdare Mahkemesi'nin kesinleşen 2008/1706 Esas ve 2009/1746 sayılı iptal kararı 1987 yılında idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin işlemin iptaline yöneliktir. Yargılamanın yenilenmesine konu dava dosyasında, kıyı kenar çizgisi mahkemece uzman bilirkişiler aracılığı ile belirlendiğine, 1987 yılında idarece yapılan kıyı kenar çizgisi esas alınmadığına ve Muğla İdare Mahkemesi'nin iptal hükmü idarece belirlenen işlemin iptaline ilişkin bulunduğuna göre, aşamalardan geçerek kesinleşen Bordum 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.09.2000 tarih 1999/57 Esas 2000/271 Karar sayılı ilamı halen ayakta olup, mahkemece belirlenen kıyı kenar çizgisini değiştiren ya da ortadan kaldıran bir hüküm bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, Muğla İdare Mahkemesi'nin iptal kararı Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesi'nin vermiş olduğu kararı etkileyecek mahiyette olmadığı gibi, kesinleşmiş önceki ilamda idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar edilmediğinden yargılamanın yenilenmesi koşulları da oluşmamıştır.

Hal böyle olunca; yargılamanın yenilenmesi koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden bahsedilemez. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca; yargılamanın yenilenmesi koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden bahsedilemez. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14834, Karar No: 2016/15298, Tarih: 31.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/14834 E.  ,  2016/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının köy dağıtım senedine dayanılarak başlattığı genel haciz yolu ile ilamsız takipte borçlunun itirazı üzerine alacaklı vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvurusunda itirazın kesin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, belgenin İİK. 68. madde niteliğinde olduğu gerekçesiyle talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, takibe dayanak yapılan 01.06.2012 tarihli köy dağıtım senedi İİK. 68. madde niteliğinde belge olmadığından alacağın varlığı yargılamayı gerektirir.

O halde, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3708, Karar No: 2021/7774, Tarih: 08.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/3708 E.  ,  2021/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 31. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işyerinde 1993 yılının Mayıs ayından 2016 yılının Şubat ayına kadar sorumlu müdür olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini, işyerinde haftanın 7 günü 07:00-24:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatili yapmadığını ve yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti taleplerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf talebinin ise davacının tanık beyanlarına göre tespit edilen haftalık 49,5 saatlik fazla mesai süresinin, olmayan içtihada atıfla 18 saat kabul edilerek hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesi ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, yaptıysa süresi uyuşmazlık konusudur.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, yaptıysa süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi davalı işyerinde fazla mesai yaptığını ve karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia etmekte, davalı işveren ise davacının fazla mesai hesaplanan dönemde çalışmadığını ileri sürmektedir. Davalı işverenin kabul etmediği çalışma süresi ve fazla mesai iddiasını ispat bakımından davacı işçi iki tanık dinletmiştir. Tanıklardan birisi davacının oğlu olup, ihtilaf konusu dönemde davacının davalı işyerinde çalıştığını açıkladıktan sonra mesaisinin de haftada 7 gün 07:30 ile ertesi gün 01:00-02:00 (günlük 17,5 -18,5 saat) arasında olduğunu ifade etmiştir. Diğer davacı tanığı ise davacı işçinin, davalı işyerinde ihtilaf konusu dönemde çalıştığını doğruladıktan sonra mesaisini haftada 7 gün 07:30 –24:00 şeklinde belirtmiştir. Davalının dinlettiği tanıklardan birisi ihtilaf konusu dönemde çalışmayı doğrulamış ise de dört kişi olan davalı tanıklarının hiçbiri hesap dönemindeki fazla mesai iddiasını doğrular beyanda bulunmamışlardır.

Öncelikle davacı tanıklarından birisinin davacının öz oğlu oluşu nedeni ile bu tanığın beyanına ihtiyatla yaklaşılmalıdır. Diğer taraftan davacı tanıkları davacının 07:30’da işe başladığını söylerken bu bilgisinin görgüye mi yoksa duyuma mı dayalı olduğu, başka bir anlatımla bunu söyleyen davacı tanıklarının beyanlarının görgüye dayalı olabilmesi için kendilerinin de haftanın 7 günü 07:30 da işyerinde olmaları gerekmekte olduğuna göre kendilerinin de her gün 07:30’da işyerinde olup olmadıkları açıklattırılmamıştır. Keza davacının mesainin bitiş saati hakkında davacı tanıklarından biri saat 24:00 derken diğer tanık ise 01:00 -02:00 şeklinde beyanda bulunduğu halde bu beyanında duyuma değil görgüye dayalı olabilmesi için anılan tanıkların da haftanın 7 günü 24:00 -01:00 veya 02:00’ saatlerine kadar çalışıyor olmaları gerekmektedir. Aksi halde davacı tanıklarının beyanları görgüye dayalı değil duyuma dayalı, nakli beyan niteliğinde olacak olup hükme esas alınmaları da mümkün olmayacaktır.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle yapılması gereken, davacının oğlu dışındaki diğer tanığı ...’u yeniden dinlemek, kendisinin ihtilaf konusu dönemde haftada kaç gün hangi saatler arasında çalıştığını belirleyip, tanığın işyerinde olmadığı saatler bakımından görgüye dayalı bilgisinin olmadığı gözetilerek fazla mesai alacak iddiasını yeniden değerlendirmektir. Diğer taraftan arizi olarak kısa sürelerle çok yoğun çalışma mümkün olmakla birlikte uzun yıllar haftanın 7 günü 16-17 saat işyerinde bulunma iddiasının kabulü durumunda kişinin evine gidiş gelişi için geçecek süre de gözetildiğinde evinde istirahat ve her türlü ihtiyacı için kendisine 5-6 saati geçmeyen bir süre kalmaktadır ki bunun insan takatinin üzerinde hayatın olağan akışına aykırı olduğu da son derece açıktır. Davacı tanığı beyanlarına bu yönü ile de itibar etmek mümkün değildir. Yeniden dinlenilmesi istenilen davacı tanığının dinlenilmesi sonrasında görgüye dayalı olduğunu iddia ettiği çalışma süresinin yukarıda izah edildiği üzere insan takatini aşan, hayatın doğal akışına uymayan bir süreye tekabül etmesi durumunda davacının yaptığı iş, işyerinin niteliği, davalı tanık beyanları ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler karşısında davacının İlk Derece Mahkemesinin kabulünde olduğu üzere günlük 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü de yerinde olacaktır. Davacı tanığı ...’un kendisinin işyerinde olduğu günler dikkate alınarak belirlenecek fazla mesainin günlük 3 saatin altında kalması durumunda ise bu süre esas alınarak fazla mesai alacağı hesaplanmalıdır.

Yukarıda değinilen eksiklikler giderilmeden davacının uzun yıllar haftanın 7 günü 07:30-24:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.