muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1317, Karar No: 2022/3417, Tarih: 01.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1317 E.  ,  2022/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I – Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II – Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/09/2015 tarihli, 2015/13-103 Esas ve 2015/299 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145/1. maddesinin, uygulanmasındaki en önemli kriter kuşkusuz değer ölçüsüdür ve bu değerin “ceza vermeme” halini haklı kılacak düzeyde az olmasıdır. Hakim, çalınan veya çalınmaya kalkışılan bu değerin azlığını ya indirimli bir cezayla ya da suçun işlenmesindeki özellikler itibarıyla ceza vermemekle değerlendirebilecektir.

TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının ” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve suça sürüklenen çocukların kişilikleri de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, suça sürüklenen çocukların fikir ve eylem birliği içinde müştekinin işlettiği büfeden toplam 200,00 TL değerindeki çok sayıda sakız ile nokıa marka cep telefonunu çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemde uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Kanun'un 145. maddesiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2. Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...’yun TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...’yun TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’yun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan, yargılamaya konu suç tarihinden önce işlenmiş mala zarar verme suçuna ait ve bir başka dosyaya sunulan sosyal inceleme raporu esas alınarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4. Hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ye, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 10.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan (suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen) hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1914, Karar No: 2020/13477, Tarih: 26.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1914 E.  ,  2020/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık Şenol Kara'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10436, Karar No: 2024/19349, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10436 E.  ,  2024/19349 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1564 E., 2024/1215 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, 09.06.2024 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25277, Karar No: 2018/12202, Tarih: 17.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/25277 E.  ,  2018/12202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 24.01.2007 günlü fatura ile 21.904,88-TL'lik ağaç fidanı satın aldığını, fidanların ... köyü sınırları içinde bulunan tarlalara dikildiğini, kayısı ve erik fidanı yönünden şikayeti olmadığını, 15.048,00-TL+ KDV tutan 2508 adet kiraz fidanı yönünden davalının hatalı ve ayıplı ... sattığını, kiraz fidanlarından 2008 tanesinin 0900 ... (Napolyon) cinsi, 250 adet Lambert marka ... (tozlayıcı), 250 adet ... Gold marka ... (tozlayıcı) olduğunu, Lambert ve ... Gold olanların asıl fidanların aşılanması ve tozlanması için olduğunu, 2007 yılı mart ayında fidanların ... teknisyeni gözetiminde dikildiğini, üçüncü yılın sonunda ağaçların meyve vermesi gerekirken vermediğini, aşılaması gereken fidanların hatalı olduğu için aşılama yapmadığının anlaşıldığını, aşılama için satılan 250 ... Gold fidanın sadece 11 tanesinin ... Gold olduğu, diğerlerinin 0900 ... olduğunu, 250 adet Lambert olması gerekirken 175 adedin Lambert, diğerlerinin 0900 ... olduğunun anlaşıldığını, fidanlar niteliği gereği hatalı olarak satıldığı için diğer fidanlara aşılama, tozlama ve dölleme yapamadığını, bu durumun davalıya bildirildiğini, davalının hatasını kabul ettiğini, işçisini göndererek ... Gold ağaçlara üçüncü sene sonunda kör aşı yaptığını, ağaçların o sene verim vermesi gerekirken verim vermeyip tozlama yapmadığını, eksik olarak satılan ... ise hiç aşı yapılmadığını, davaya konu ağaçların ayıplarını, ürün alamadığı yıllar ve alamayacağı yıllar ile yaptığı tüm giderlerin tespiti amacıyla mahkemeye başvurduğunu, 2013/96 değişik iş sayılı dosyada yapılan tespit sonucu verilen bilirkişi raporunda haklı olduğunun ortaya çıktığını, bilirkişinin verim alınamayan yıllara ilişkin zararın miktarı konusunda tazminat davasında ek rapor verebileceğini belirttiğini, bu üç yılda ağaçların başıboş durmadığını, bakımlarının yapıldığını, giderlerinin olduğunu ileri sürerek, davalının sattığı ayıplı fidanlar sebebiyle verim alamadığı yıllar, 3 senelik ağaçların bakımı, işçiliği, giderleri gibi zararları sebebiyle, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, zarar tarihlerinden itiberen işleyecek, bu kabul görmeyecek olursa, tespit tarihi olan 26.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle şimdilik 10.000,00-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıdan satın aldığı kiraz fidanlarının ayıplı olması nedeniyle verim alamadığı yıllara ait zararının ve yaptığı masrafların tazminini istemiş; davalı, sattığı fidanların ayıplı olmadığını, davacının dava konusu taleplerle ilgili dava açmadan önce tespit talebinde bulunduğunu ve zararının giderildiğini belirterek talebinden vazgeçtiğini, bu beyanın davacı yönünden bağlayıcı olduğunu, davanın reddini gerektiğini savunmuş; mahkemece, 27.04.2015 havale tarihli bilirkişi raporundaki tespitler esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davacının dava konusu yaptığı hususlarla ilgili ilk olarak 11.06.2012 tarihinde tespit talebinde bulunduğu, 11.06.2012 tarihinde keşif yapıldığı, 28.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda, istenilen hususlarda konunun uzmanları tarafından ağaçlardan alınacak örnekler sonucu rapor düzenlenmesi gerektiğinin belirtildiği, kiraz fidanlarının ayıplı olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmadığı; davacının 02.08.2012 tarihinde aynı konuda ikinci kez tespit talebinde bulunduğu, akabinde mahkemeye ibraz ettiği 06.08.2012 tarihli dilekçesinde, "Ben bana yanlış ... veren ...iz fidancılık adlı işletmenin sahibi ... hakkında hatalı ve ayıplı ... satması nedeniyle zarar ziyan tespiti için mahkemenize dava açmış ve keşif giderlerini yatırmıştım. Ancak ben karşı tarafla anlaştım. Benim zararımı giderdiler. Talep etmiş olduğum tespit talebimden vazgeçiyorum. Yatırmış olduğum keşif masrafımın da tarafıma ödenmesini arz ve talep ederim." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Davacının 06.08.2012 tarihli beyanı davayı sona erdirir niteliktedir. O halde mahkemece, bu beyana göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11214, Karar No: 2023/7622, Tarih: 07.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11214 E.  ,  2023/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası (d) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2018/530 Esas, 2020/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/2607 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık hakkında şikayetçiyi silahtan sayılan kemerle yaraladığı iddiası ile açılan kamu davası sonucu yapılan yargılamada, sanığın aşamalardaki inkara yönelen savunması, mağdurun adli muayene raporunda yaralanmadan bahsedilmemesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin vicdani kanı oluşturmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil elde edilemediğinden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunması inkara yöneliktir.

2. Sanığın savunması inkara yöneliktir.

3. Sanığın eylemi sonucu şikayetçide meydana gelen yaralanmaya ilişkin Çatalca ... Çokay Devlet Hastanesince düzenlenen 27.07.2018 tarihli;

“Sağ el ve sol kol bölgesinde ..., hassasiyet mevcut, basit tıbbi müdahale ile iyileşir.”

Görüşünü içeren adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanık savunmaları, şikayetçi ve tanık beyanı, adli muayene raporu, tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Şikayetçinin, sanığın amcasının yanında kamyon şoförü olarak çalıştığı, olay günü alacağını isteyen şikayetçiye hemen verilemeyeceğinin söylenmesi üzerine şikayetçinin "Sizi rezil rüsva edeceğim" dediği, bunun üzerine sanığın kemerini çıkartarak şikayetçiye vurduğu, şikayetçinin beyanı, yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu ve sanığın amcası ...'in olayı doğrulayan anlatımı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin şikayetçinin beyanı, yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu ve sanığın amcası ...'in olayı doğrulayan anlatımı ile saptandığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/2607 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12754, Karar No: 2022/15202, Tarih: 30.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12754 E.  ,  2022/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin 07/12/2008 tarihinden 15/11/2013 tarihine kadar aralıksız olarak davalının evinde çocuk bakıcısı olarak hizmet verdiğini, sabah saat 07:15'ten akşam 19:00'a kadar aralıksız çalıştığını, hatta yıllık tatil zamanlarında dahi çocuğa bakması için müvekkilini yanlarında götürdüklerini ve senelik izin dahi kullanmasına izin vermediklerini, müvekkilinin bu kadar yoğun ve özverili bir şekilde çalışmasına rağmen bu süre içerisinde sigorta kaydının yaptırılmadığını, müvekkilinin 2008 yılında davalıya ait Kavaklıdere'deki adresinde çalışmaya başladığını, bilahare ... Mahallesine taşınıldığını, 15/11/2013 tarihine kadar aralıksız olarak bu adreste çalışmaya devam ettiğini belirterek müvekkilinin 07/12/2008 tarihinden 15/11/2013 tarihine kadar aralıksız olarak davalı yanında çalıştığı sürelerin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile hizmet akdi bulunmadığını, 02/10/2005 doğumlu olan kızı ... Soyer'e doğumundan itibaren müvekkilinin eşinin ailesi tarafından bakıldığını, ... ... Kreşine ve 24/09/2009 tarihinden itibaren de TED Koleji Vakfı Özel Anaokuluna başladığını ve halen bu okulun 4.sınıf öğrencisi olarak öğrenimini sürdürdüğünü, müvekkilinin davacı şahıstan zaman zaman ev işlerinde yardım talep ettiğini, ihtiyaç olan günlerde evin temizlik işlerine yardım için davacıyı arayıp çağırdığını, davacının çocuğuna bakıcılık etmesi için değil evde döküntüyü toplaması, toz alması vb işleri yapması için çağırdığını, davacının müvekkilinin evinde çalışmasının düzenli ve sürekli olmadığını, ihtiyaç duyulması üzerine ayda 2-3 gün olarak gerçekleştiğini, müvekkilinin kızı ... çeşitli sebeplerle okula gidemediği günlerde kızına müvekkili ve aile efradınca refakat edildiğini, davacının dosyaya sunduğu laboratuar tetkikin müvekkili tarafından kontrol amaçlı olarak yaptırılan bir tetkik olup davacı tarafından müvekkilinden ve ailesinden gizlenerek kızı ...'in evdeki sağlık dosyasından gizlice alındığını, müvekkilinin annesinin de jest olsun diye davacıyı yazlığına davet ettiğini ve orada birkaç gün süre ile misafir ettiğini, davacının burada çocuk bakıcılığı yapmadığını misafir olarak ağırlandığını, davacının dosyaya sunduğu müvekkilinin aile fotoğrafının ve kızına ait sağlık raporlarının evden izinsiz olarak alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kabulü ile;

1-Davacının davalı işverenliğe ait işyerinde 07/12/2008-15/11/2013 tarihleri arasında hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1)Davalılar vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle eksik araştırmaya dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, eksik araştırmaya dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: