muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5879, Karar No: 2018/6562, Tarih: 12.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5879 E.  ,  2018/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirketlerin yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre ise; sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan davada, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17261, Karar No: 2018/1308, Tarih: 19.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/17261 E.  ,  2018/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali davasının yapılan yargılama sonunda yerel mahkemece verilen hüküm Yüksek Adalet Bakanlığının 05.07.2017 Tarih ve 39152028-153.01-662-2017-E 1287/12823 sayılı yazılarına istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13.07.2017 Tarih E.2017/42593 sayılı olarak kanun yararına temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, .... Satış A. Ş. Abonesi olduğunu, haksız uygulamalar neticesinde kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletişim bedeli, ... fonu, ve başka adlar altında hizmet bedeli karşılığı olmayan bedeller tahsil edildiğini, tahsil edilen 286,25 TL bedellerin iadesiyle hakem Heyetine başvuruda bulunduğunu hakem Heyetinin talebin reddine karar verdiğini belirterek haksız ve hukuka aykırı İlkadım Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem heyeti Başkanlığının 22.02.2016 tarih 1260 Sayılı kararın itirazen kaldırılması talebinde bulunmuş,

Davalı, davaya konu kayıp-kaçak bedellerinin ... nın onayı ile ve sektörle ilgili olarak belirlenen ücretler olduğunu, ... hizmetinin sağlanabilmesi için üretilen elektriğin maliyetinin tüketicilere yansıtılması faaliyetin doğal bir sonucu olduğunu, kurumun düzenleme yapma yetkisine dayanarak belirlediği ikincil mevzuat doğrultusunda kurul kararıyla uygulamaya akseden, lisans sahibi şirketler tarafından tahsil edilen bedeller olduğunu, Tüketici Hakem Heyetleri ile mahkemelerin yetkisinin ürünün veya hizmet bedellerinin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı ve davalı taraf lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 6502 Sayılı kanunun 70/5 maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş, hüküm davacı vekilinin talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

Dava, ... abonesinden tahsil edilen kayıp kaçak vs bedelin iadesi için Tüketici Hakem Heyetine yapılan başvuru üzerine verilen ret kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava, ... abonesinden tahsil edilen kayıp kaçak vs bedelin iadesi için Tüketici Hakem Heyetine yapılan başvuru üzerine verilen ret kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı ... Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile ... Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak ... satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, ... Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende ... Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile ... Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı ... Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme kanunun yürürlüğe girdiği tarihte devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüş olup istirdat talepli açılan davalar konusuz kalmıştır. 6100 Sayılı HMK m.331 uyarınca ise davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle davaya konu Tüketici Hakem Heyeti Kararı iptalden kurtulmuştur.

Bu hallerde ise dava açıldığı zamanda hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı zamandaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davanın açıldığı anda red kararına dayanak olan 6719 sayılı kanun ile 6446 Sayılı Kanundaki değişiklikler yapılmamış ve henüz yürürlüğe girmemiş olup, dava tarihi itibariyle davacının davayı açmasında haklı olduğu, davanın açılması sonrasındaki kanun değişikliği nedeniyle mahkemenin davacı aleyhine karar verdiği dikkate alınarak davacı yararına maktu vekalet ücreti ile davacının yapmış olduğu yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri kanununun 363 . Maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5982, Karar No: 2019/7138, Tarih: 11.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5982 E.  ,  2019/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, sanık hakkında hırsızlık suçundan 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilip, taksitlendirilerek ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği halde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın , “sanığın Tekerrüre esas Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/7 Esas ve 2012/165 Karar sayılı ilamındaki hapis cezası dikkate alınarak, TCK 58/6 maddesi gereğince, cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına,5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümün ve ayrıca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde TCK 52/4 maddesi uyarınca geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrileceğinin sanığa ihtarına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4286, Karar No: 2024/9740, Tarih: 10.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4286 E.  ,  2024/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1841 E., 2023/1007 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliği edildiği 19.11.2015 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen günün hafta sonuna rastlaması da dikkate alınarak 07.12.2015 tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 21.12.2015 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10087, Karar No: 2024/6605, Tarih: 30.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10087 E.  ,  2024/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2007 E., 2023/1960 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun eseastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/278 E., 2023/289 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davayı cevap dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı-davacının 2019 yılı şubat ayının başında internet üzerinden tanıştıklarını ve müvekkilinin daha yeni 18 yaşına girmesine rağmen gençlik heyecanının verdiği cesaretle sonunu düşünmeden ailesinin rızası haricinde erkeği tanımadan kaçarak evlendiğini ve 2021 yılında bir çocuklarının dünyaya geldiğini, daha evliliğinin birinci yılı dolmadan erkek ile ve ailesiyle sorun yaşamaya başladığını, erkeğin ailesinin hiçbir şekilde destek olmadığı gibi bir de yaptıkları harcamalarını erkeğin üzerine yıkarak bir düzen kurmalarına engel olduklarını, evliliğin başından beri özellikle erkeğin annesinin ve kardeşinin müvekkile karşı dışlamacı ve alaycı tavırlar sergilediklerini, bunu gören erkeğin müvekkiline destek çıkmadığını, erkeğin müvekkiline takılan düğün takılarını ve bilezikleri satarak kendine yeni telefon aldığını, kendisine de eski telefonunu verdiğini, müvekkilinin doktor kontrolünde hamile kaldığını öğrendiğini, üçüz aşılama yapılması sonucu bebeklerden birinin anne karnındayken alınmış diğer ikiz bebeklerinde hamileliğinin çok zor geçtiğini, erkeğin ailesinin de abarttığını, şımarıklık ettiğini, nazlı olduğunu söylediğini, ancak yapılan doktor muayenesinde rahatsızlığının bebeklerden kaynaklanmadığını, kulak burun boğaz doktorları tarafından yapılan MR çekiminde geniz kısmında tümor olabileceğinden şüphelendiğini, doktorun ciddi bir durum olduğu hususunda uyarmasına rağmen davalının ailesi tarafından hasta olduğunun kabul edilmediği, müvekkilinin hastaneye sevkinin yapıldığını ve sancısı başlaması sebebiyle henüz bebekler 7 aylıkken sezeryan olmak zorunda kaldığını, bebeklerden birinin vefat ettiğini, birinin yaşamaya devam ettiğini ve müvekkilinin de doğumdan sonra Ankara Şehir Hastanesinin Onkoloji bölümüne sevkinin yapıldığını, tedavi aşamasında müvekkilinin ablasının yanında olduğunu, tedavi sona erdiğinde müvekkilinin ablasının evine yerleştirildiğini ve burada da annesi ve ablası tarafından tüm masraflar karşılanarak bakımının yapıldığı, bu esnada çocuğun hastanede gününü doldurmasından sonra hastaneden taburcu edildiğini ancak davacı müvekkilinin yanına değil erkeğin ailesinin yanına götürüldüğünü ve müvekkile haber verilmediğini, güvensiz davranıldığını, bu süreçte davalının hiçbir zaman maddî ve manevî yanında olmadığını belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkile verilmesine, ortak çocuk ve müvekkil lehine 1.000,00 TL tedbir iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının ileri sürdüğü hususların asılsız olduğunu, davacının hastanede yalnız bırakıldığı iddiasının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin ortak çocuğu doğduktan sonra küvezde bebeğinin başında beklediğini ve tarafların boşanma aşamasına geldiği, bu sürece kadar sürekli çocukla müvekkilinin ilgilendiğini, çocuk küvezden çıkartıldıktan sonra anne ile bebeğin beraber vakit geçirmesi gereken anne uyum odasında müvekkilinin oğlu ile vakit geçirdiğini, kadının çocuğu görmeye ve emzirmeye dahi gelmediğini, kadının ailesinin rızası dışında evlenmelerinden dolayı çocuğu istemediğini, hatta hastalık sürecinde doktorun yanında "kesin, atın bu çocuğu biz istemiyoruz, çocuğu erkenden alın " diyerek baskı kurduklarını, müvekkilinin kadını hastanede ziyarete gittiğinde kadının ailesinin " cemilenin hastalığı malum, belki de artık boşanmanız lazım, sen de yeniden evlenirsin, çocukta cemile'ye umut olur" dediklerini, davacının ruh sağlığının bozuk olduğunu, ortak çocuğa bakacak sağlam bir psikolojisinin olmadığını, çocuğunu bir kere bile görmeye gelmediğini, sadece fotoğraflarını istediğini tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine, tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk lehine aylık 750,00 TL tedbir/iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 800,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, nafakaların TÜFE oranında arttırılmasına, kadın lehine 35.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri.

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, evlilikte müvekkilinin kusurunun olmadığını, kadının kabul edilen davası, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet ve reddedilen karşı davaları ile tazminat talepleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri