muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10032, Karar No: 2016/17843, Tarih: 06.10.2016

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacılar ile sözleşmelerin 2007 yılında düzenlendiği, konutların çoğunun 2009 yılının 3.ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2008 tarihinde yapıldığı, davacıların 21.09.2011 tarihli ihtarname ile, konutlar ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların 10 gün içerisinde tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Sofulu Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 24.06.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacıların konutları teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3756, Karar No: 2024/4916, Tarih: 16.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3756 E.  ,  2024/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/396 E., 2024/888 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/501 E., 2023/875 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili; Bursa ili, ... ilçesi, ... mahallesi, dava konusu 319 parsel sayılı taşınmazın 1.147,09 m²'sinin kıyı kenar çizgisinde kaldığını, bu hususun tapunun beyanlar hanesine şerh edildiğini, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 1.147,09 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile kıyıya terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; hukuka uygun şekilde belirlenmiş bir kıyı kenar çizgisinden bahsedilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmaz göl koruma bandında yer aldığından yasal olarak herhangi bir yapılaşmanın mümkün olmadığını, Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesine dayalı şekilde iktisap ettiği taşınmazdaki Anayasa ile korunan mülkiyet hakkının sona erdirilmesinin hukuka aykırı düşeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 319 parsel sayılı taşınmazın 1.147,09 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı dava konusu taşınmazın 1.147,09 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan tespit metotlarının ve değerlendirmelerin kabulünün mümkün olmadığını, keşif kararı üzerine düzenlenen bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu, kot ölçümünün sağlıklı olmadığını, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddia edilen bölüm içerisinde açılan AÇ-1 çukurunun konumunun hatalı olduğunu, gözlem çukurlarında yeraltı suyuna rastlanmadığını, bilirkişiler tarafından teknik olarak onaylı olduğu ifade edilen idarece belirlenmiş "kıyı kenar çizgisi" tespitine ilişkin, hangi teknik verilerin değerlendirmeye alındığı, keşif anındaki fiziki durum ile nasıl mukayese edildiğine dair hiçbir açıklamanın bilirkişi raporlarında yer almadığını, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının, ek rapor taleplerinin reddedildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen bedelin gerçek piyasa değerinin çok altında olduğu gibi hesaplama metodunun da hatalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne dair mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı husus bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın hatalı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715., 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı,

2. Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 4. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Bursa ili, ... ilçesi, ... mahallesi, dava konusu 319 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapor ve ekinde yer alan krokide (A) harfi ile gösterilen, 1.147,09 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 4. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Bursa ili, ... ilçesi, ... mahallesi, dava konusu 319 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapor ve ekinde yer alan krokide (A) harfi ile gösterilen, 1.147,09 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereğince davalı tarafından yatırılan temyiz harcının istek hâlinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, Kıyı Kanunu gereğince tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, DSİ Genel Müdürlüğü tarafından maksimum su kotunun 8 metre olarak belirlendiği, açılan gözlem çukurlarından gölsel alüvyon malzemesine rastlanmadığı, parselin kıyı kenar çizgisinde kalan kısmı ile gölün maksimum su kotu birlikte değerlendirildiğinde idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin uygun olduğu gerekçesiyle kabul kararı verilerek 1.147,09 metrekarelik kısmın tapu kaydının iptali ile terkine karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf talebi esastan reddedilmiştir.

Kıyı Kanunu’nun 9. maddesi, kıyı kenar çizgisinin valiliklerce kamu görevlilerinden oluşturulacak en az 5 kişilik bir komisyon tarafından tespit edileceğini ve bu kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 4/5. maddesi de tabii ve suni göllerde DSİ Genel Müdürlüğünce belirlenen maksimum su kotunun kıyı kenar çizgisini belirleyeceği hükme bağlanmış ise de;

Kıyı Kanunu’nun 9. maddesi, kıyı kenar çizgisinin valiliklerce kamu görevlilerinden oluşturulacak en az 5 kişilik bir komisyon tarafından tespit edileceğini ve bu kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 4/5. maddesi de tabii ve suni göllerde DSİ Genel Müdürlüğünce belirlenen maksimum su kotunun kıyı kenar çizgisini belirleyeceği hükme bağlanmış ise de;

Bilindiği üzere 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun “Kıyı Kenar Çizgisini” belirleme yöntemine ilişkin 5. ve 9. maddeleri Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış, anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu olan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisini belirleme görevinin adli yargıya ait olduğu, ancak Kıyı Kanunu’nun 9. maddesi uyarınca İdare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya İdare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumunda bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

Uygulamada kıyı kenar çizgisinden kaynaklanan mülkiyet iltilafları yukarıda değinilen yasal düzenleme ve içtihadı birleştirme kararıyla 13.03.1973 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde bulundurularak 3621 sayılı Yasa’nın 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup taşınmaz başında keşif yapılarak, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılıp bu çukurlardan alınan nümunelerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topografik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinden delil olarak yararlanılması, gerek Mahkemece tespit edilen gerekse idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık oluşursa sebebinin açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, özetle kıyı kenar çizgisinin Mahkeme tarafından bilimsel yöntemlere uygun olarak belirlenmesi suretiyle giderilmektedir.

Somut olayda; Dairemiz uygulamalarına uygun olarak keşif heyeti oluşturulup gözlem çukuru açılarak nümuneler alınıp değerlendirilmiş ise de; açılan gözlem çukurlarında gölsel alüvyon malzemesine rastlanmadığı tespit edildiği halde, DSİ Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen maksimum su kotunun 8 metre olduğu ve su kotu seviyesinin altında kalan kısımların kıyı kenar çizgisinin içerisinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle kabul kararı verilmiştir.

Somut olayda; Dairemiz uygulamalarına uygun olarak keşif heyeti oluşturulup gözlem çukuru açılarak nümuneler alınıp değerlendirilmiş ise de; açılan gözlem çukurlarında gölsel alüvyon malzemesine rastlanmadığı tespit edildiği halde, DSİ Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen maksimum su kotunun 8 metre olduğu ve su kotu seviyesinin altında kalan kısımların kıyı kenar çizgisinin içerisinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle kabul kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, DSİ’nin belirlediği 8 metrelik maksimum su kotu seviyesinin neye göre, hangi bilimsel veriler baz alınarak belirlendiği anlaşılamadığı gibi gerek rapor düzenleyen jeolog bilirkişi tarafından 8 metrelik belirlemenin bilimselliğinin taştışılmadığı, Mahkemenin de gerekçesinde DSİ’nin belirlemesini taşrtışmasız doğru kabul edip, aksi yöndeki bilimsel bulgulara rağmen İBK’nın gereğini yerine getirmeden kabul kararı verdiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda değinilen 28.11.1997 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararıyla kıyı kenar çizgisini belirleme görevi adli yargıya verildiğine, İdare tarafından onaylanan ancak davanın tarafı için kesinlik arz etmeyen kıyı kenar çizgisi tespitlerinden sadece delil olarak yararlanılabileceğine ve İdarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi adli yargı açısından bağlayıcı olmayıp denetlenmesi gerektiğine göre, tabii ve suni göllerde kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine esas olan ve DSİ tarafından belirlenen maksimum su kotunun da bilimsel verilere uygun olarak belirlenip belirlenmediğinin Mahkeme tarafından denetlenmesi gerekir. Yapılan keşifte açılan gözlem çukurlarından alınan nümuneler itibariyle dava konusu edilen bölümde gölsel alüvyon malzemesine rastlanmadığı yönündeki tespitlere rağmen sadece DSİ’nin belirlediği ancak yargısal denetimden geçmeyen maksimum su kotu gerekçe gösterilerek taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığı kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/20919, Karar No: 2018/6668, Tarih: 18.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20919 E.  ,  2018/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde ihbar olunan vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; ... EPSAŞ tarafından ... Köyü muhtarlığına ait 10000292320 abone için 47.551,82 TL miktarında borç üzerinden ... 7. İcra Dairesince 2013/8511 esas sayılı dosyası ile ilamsız takip başlatıldığını ancak 2002-2013 yılları arasında ... köyünde bulunan ... Jandarma Komutanlığı tarafından köye ait bu abonelikten kaynaklanan elektriğin %95'inin Jandarma Komutanlığı tarafından kullanıldığı hususunda 05.10.2010 tarihinde tutanak tutulduğunu, bu nedenle dava konusu borcun ... köyü muhtarlığına ait olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davayı ...’na ihbar etmiştir.

Davalı vekili; husumet, derdestlik, hak düşürücü süre, görev ve yetki itirazında bulunarak ve ... köyü muhtarlığı adına kayıtlı olan içme ve kullanma suyu tarifesine kayıtlı abonenin 28.01.2014 tarihi itibarı ile 38.384,00 TL borcu olduğunu, ... köyü muhtarlığının başvurusu üzerine bu borcun taksitlendirildiğini, dalgıç pompasından tedarik edilen abonenin ... köyü muhtarlığı adına olduğunu, bu suyun %95'inin ... Jandarma Karakol Komutanlığının kullanılması durumunda da köy muhtarlığının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu kuyu suyunun iki kollu şebekesi olduğu, bir kolunun ... köyündeki 3-4 evin sadece su ihtiyacı için kullanıldığı, diğer kolun ise Jandarma tarafından kullanıldığı, ancak borca konu tüketim ekstresindeki 2013/6 ve 2013/11 dönemlerinin Jandarmaya ait olmadığı yönündeki bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile davacının ... 7. İcra Müdürlüğünün 2013/8511 esas sayılı takip dosyasından dolayı davalı ... Elektrik Dağıtım A. Ş.'ye 25.719,10 TL asıl alacak ve 6.444,90 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 32.164,00 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- İhbar olunan ... vekilinin temyiz talebi yönünden;

Hüküm, ihbar olunan vekili tarafından da temyiz edilmiş ise de, ihbar edilenin davaya müdahale talebinde bulunmadığı, davada fer'i müdahil sıfatı kazanmayıp ihbar olunan olarak yer aldığı, mahkemece de hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; hükmü temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine karar verilmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hüküm, ihbar olunan vekili tarafından da temyiz edilmiş ise de, ihbar edilenin davaya müdahale talebinde bulunmadığı, davada fer'i müdahil sıfatı kazanmayıp ihbar olunan olarak yer aldığı, mahkemece de hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; hükmü temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine karar verilmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava; abonelikten kaynaklanan elektrik tüketim bedeli nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Bu noktada haksız eylem kavramı üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

Haksız fiillin varlığı, eş söyleyişle aralarında önceden bir münasebet bulunmaksızın veya önceden mevcut münasebet ihlal edilmeksizin birisinin hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar vermesi, halinde de tazminat borcu ortaya çıkabilir. Bu takdirde akde muhalefet (sözleşmeye aykırılık) değil, haksız fiilin varlığı; akdi mes’uliyet (sözleşmeye dayalı sorumluluk) değil, akit dışı mes’uliyet (sözleşme dışı sorumluluk) söz konusu olur.

Hukuka aykırı fiiller, hukuk düzeninin onaylamadığı fiillerdir. Bu gibi fiilleri gerçekleştirenlere hukuk düzeni meydana gelen zararı tazmin mükellefiyeti yükler, yani bunların failleri fiillerinden sorumlu olurlar.

Öte yandan, müteselsilen sorumluluğun bulunduğu durumda da davacı, alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi bunlardan biri veya birkaçından da isteyebilir (HGK.nun 24.03.2010 gün ve 2010/4-129-173; HGK.nun 05.05.2010 gün ve 2010/4-249-257 esas, karar sayılı ilamları).

Esasen benzer bir olayda Hukuk Genel Kurulu verdiği bir kararda özetle; davalı su abonesinin, hizmet alma ihtiyacının tahliye yüzünden artık ortadan kalkmasıyla birlikte, basit bir başvuru işlemiyle abonelik sözleşmesini sona erdirip; sözleşme nedeniyle hem kendisi ve hem de karşı taraf nezdinde doğmuş tüm hak ve borçlardan arınmış olarak kiralanandan ayrılması mümkün iken, bunu yapmayarak, kendi aboneliği üzerinden üçüncü kişilerin su kullanmasına olanak tanımış olması dahi, sözleşme hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı, dolayısıyla da, sonuçlarına katlanılması gereken bir davranış niteliğinde kabul edilmelidir denilmek suretiyle abonenin aboneliğini iptal ettirmediği sürece sorumluluğunun devam edeceği benimsenmiştir (HGK.nun 24.9.2003 gün ve 2003/13-492-505 esas, karar sayılı ilamı).

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, davacı köy tüzel kişiliğinin kendisine ait elektrik aboneliğini iptal ettirmeden ihbar olunan ...'na bağlı karakolun davacıya ait aboneliğe bağlı elektriği tükettiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; aboneliğini iptal ettirmedikçe fiili kullanıcının eyleminden doğan usulsüz kullanım bedelinden abonenin de kullananla birlikte müteselsilen sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, davacı köy tüzel kişiliğinin kendisine ait elektrik aboneliğini iptal ettirmeden ihbar olunan ...'na bağlı karakolun davacıya ait aboneliğe bağlı elektriği tükettiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; aboneliğini iptal ettirmedikçe fiili kullanıcının eyleminden doğan usulsüz kullanım bedelinden abonenin de kullananla birlikte müteselsilen sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere, usulsüz kullanımdan dolayı kullanan şahsın haksız fiilden kaynaklanan sorumluluğu bulunmaktadır. Bu sorumluluk abonenin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini ortadan kaldırmamaktadır.

Yine belirtildiği gibi abonesiz kullanan şahsın haksız fiil hükümleri uyarınca, abonenin de sözleşmeden doğan sorumluluğunun bulunduğu, bu durumda kullanımdan her ikisinin de müteselsilen sorumlu oldukları belirgin olmasına göre davacının, alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi bunlardan biri veya birkaçından da isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Kural olarak davacı ile davalı şirket arasında abone sözleşmesi bulunmuyor ise, davacının sözleşmeden kaynaklanan sorumluluğu yoktur.

Eldeki davada; davacı ile davalı arasında abonelik sözleşmesi bulunduğu ve tüketimin bu abonelik sözleşmesine dayalı tüketim tahakkukundan kaynaklandığı tarafların kabulünde olup, davacı abone ile fiili kullanıcı ihbar olunan ... arasındaki ilişkinin iç ilişki olduğu, davalının davamıza konu ilamsız icra takibini yalnızca abonelik sözleşmesinin tarafı olan davacıya karşı yaptığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda somut olayda aboneliğini iptal ettirmeyen ve usulsüz kullanıma sebebiyet veren abone davacının sözleşme nedeniyle sorumluluğunun bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece, davacı abone köy tüzel kişiliğinin takibe konu borçtan davalıya karşı sorumlu olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, itibar edilmeyen gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5549, Karar No: 2014/17006, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5549 E.  ,  2014/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/578-2013/619

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.