muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6723, Karar No: 2019/1901, Tarih: 14.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6723 E.  ,  2019/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...' in 117 ada 8, 16, 51 parsel ve 137 ada 39 parsel sayılı taşınmazları davalıya devrettiğini, bankadaki birikmiş parası ile de 722 parsel sayılı taşınmazı davalı adına satın aldığını, davalının bu taşınmazları satın alacak ekonomik gücünün olmadığını, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile yapıldığını, kalan son taşınmazını ve aracını da davalıya vasiyet ettiğini, buna ilişkin vasiyetnamenin iptali davası açıldığını ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini olmadığı takdirde taşınmazların ve aracın saklı payları oranında tenkisi ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmadığını, 722 parsel sayılı taşınmazdaki payının ise eski eşinden kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 28.02.2014 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ..., ...’dan olma kızları ... ve ..., ilk eşi ...’den olma kızları ...,... ve..., oğulları ... ve ..., ölü oğlu ...’ın çocukları ..., ..., ..., ölü oğlu İsa’nın çocukları ... ve ...’nin kaldığı, mirasbırakanın 8, 16, 51 ve 39 parsel sayılı taşınmazları 06.08.1997 tarihinde satış suretiyle eşi olan davalı ...’ya temlik ettiği, 722 parsel sayılı taşınmazın da Ali Nazmi Sevim’den davalıya intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler ve açıklamalar doğrultusunda mirasbırakanın mal kaçırma kastının tereddütsüz bir şekilde belirlenmesi için murisin taşınmazları temlik ettiği ve öldüğü tarihlerdeki mal varlığının tespiti ile davacılarca vasiyetnamenin iptali için açıldığı iddia edilen davanın akıbetinin araştırılması ve değerlendirilmesi sonucu bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar ve davalının değinilen yönler itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3146, Karar No: 2009/4219, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3146 E.  ,  2009/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen kadastro teknikeri ... ... tarafından çizildiği anlaşılan 9.10.2008 tarihli 1/2000 ölçekli kroki kadastro müdürlüğüne gönderilerek bu krokide siyah ve kırmızı kalemle belirlenen taşınmaz bölmesine ait tutanak düzenlenip düzenlenmediği sorularak düzenlenmiş ise tutanak ve pafta örneğinin dosyaya getirtilerek evrak arasına alındıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 2.4.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15061, Karar No: 2023/11564, Tarih: 25.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/15061 E.  ,  2023/11564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2779 E., 2022/1721 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2017/453 Esas, 2019/919 Karar sayılı kararı ile sanıkların 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108 inci maddesine aykırılık suçundan suç duyurusunda bulunulmasına, suça konu orman emvalinin müsaderesine ve 34 AC 9337 plakalı aracın sahibine iadesine karar verilmiştir.

2.Anılan karara karşı katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/2779 Esas, 2022/1721 Karar sayılı kararı ile; katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 3.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu emval ve 34 AC 9337 plakalı aracın müsaderesine, hak yoksunluklarına, sanık ...'ın talebi halinde soruşturma aşamasında ödediği tutarın sanığa iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nin temyiz sebepleri, suçu kabul etmediğine, ağaç kesmediğine, cezanın kesinleşmesi halinde kendisi ve ailesinin mağdur olacağına, lehe hükümlerden faydalanmak isteğine ve hükmün bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz sebepleri, ağaç kesmediğini belirtmesine rağmen motorlu testere ile ağaç kestiğinin kabul edildiğine, hak etmediği bir ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nin temyiz sebepleri, suçu kabul etmediğine, ağaç kesmediğine, cezanın kesinleşmesi halinde kendisi ve ailesinin mağdur olacağına, lehe hükümlerden faydalanmak isteğine ve hükmün bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz sebepleri, ağaç kesmediğini belirtmesine rağmen motorlu testere ile ağaç kestiğinin kabul edildiğine, hak etmediği bir ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.09.02.2017 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından emval yüklü kamyonetin durdurulduğu, araç sürücüsünün aracı çalışır vaziyette bırakıp kaçtığı, kaçak şahsı gören kişilerin araç sürücüsünün ... olduğunu beyan ettiği, 13.02.2017 tarihli suç tutanağına göre, kamyonet izlerinin takip edilmesi sonucu taşınmaya hazır halde 15 kental emval ile motorlu testere ile kesilmiş ve kamyonette ele geçirilen emval ile uyumlu ağaçların tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir. Sanık ... savunmasında, ...'ı Fatih ismiyle bildiğini, olayla ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

3.Tutanak tanığı ...'ın beyanları dosyada mevcuttur.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sınırları içinde motorlu testere ile kesilen yapacak ve yakacak nitelikte emval üretilebilecek ağaçlar bakımından tazminat hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Fen bilirkişisi raporunda ağaç kesilen yerin orman parseli içinde kaldığı tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

İlk derece Mahkemesi tarafından, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeter delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine ve sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108 inci maddesine aykırılık suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... savunmasında, ağaçları sanık ...'in kestiğini, kendisinin sadece

taşımasını yaptığını, sanık ... ile aralarında husumet olmadığını beyan etmiştir. Sanık ... suçlamayı kabul etmeyerek sanık ...'in eşinin kendisinden suçu üstlenmesini istediğini ancak kabul etmediğini beyan etmiştir.

2.Tutanak tanığı ..., araçtan inerek kaçan şahsın ... olduğunu öğrendiklerini, ilk derece Mahkemesinde kendisine ...'nin fotoğraflarının gösterilmesi üzerine bu kişinin olay yerinden kaçan şahsa benzediğini ifade ettiğini beyan etmiştir. Diğer tutanak tanığı ... da araçtan inerek kaçan kişinin ... olduğu yönünde beyanda bulunmuştur.

2.Tutanak tanığı ..., araçtan inerek kaçan şahsın ... olduğunu öğrendiklerini, ilk derece Mahkemesinde kendisine ...'nin fotoğraflarının gösterilmesi üzerine bu kişinin olay yerinden kaçan şahsa benzediğini ifade ettiğini beyan etmiştir. Diğer tutanak tanığı ... da araçtan inerek kaçan kişinin ... olduğu yönünde beyanda bulunmuştur.

3.Bölge Adliye Mahkemesince, tutanak tanığı ...'ın sanıklardan ...'ı teşhis etmesi, ...'yi de Halil’in yanından kaçan şahsa benzettiğini söylemesi ile sanık ...'ın soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunmasında özetle; olay günü diğer sanık ...'in ormandan ağaç kestiğini söyleyerek kesilen ağaçların kamyonetle taşınması için kendisinden yardım istediğini, sonrasında kesilen ağaçları kamyonete birlikte yüklediklerini, ağaçları kamyonetle taşıdıkları sırada ise orman muhafaza memurlarına yakalandıkları" söylemesi karşısında sanıkların yargılama aşamalarındaki savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatiyle savunmalarına itibar edilmediği gibi kesilen ağaç sayısı da dikkate alındığında kesilen emvalin tek bir kişi tarafından kesilerek araca yüklenmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığından, sanıkların üzerine atılı suçun sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetine ve suçta kullanılan araç ile suça konu emvalin müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen rapordan suça konu ağaçların yapacak ve yakacak nitelikte emval veren orman ağacı olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen suç tutanakları, sanık savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1.Hüküm tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan, duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın duruşmalara getirtilmesi ya da SEGBİS ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılmak suretiyle yokluğunda mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adlî para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adlî para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi,

3.Suçta kullanılan aracın bilinen değeri ve kullanım şekli ile suç konusunun önem ve değerine göre

3.Suçta kullanılan aracın bilinen değeri ve kullanım şekli ile suç konusunun önem ve değerine göre

müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla, aracın ruhsat bilgisi getirtilip malen sorumlu dinlenmeden ve araç müsaderesinin hakkaniyete uygun olup olmadığı denetime elverişli şekilde tartışılmadan eksik kovuşturma ile hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/2779 Esas, 2022/1721 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/2779 Esas, 2022/1721 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14818, Karar No: 2012/19625, Tarih: 15.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/14818 E.  ,  2012/19625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticaret usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Düşme

Sanığa yüklenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunda şikayetçi vekilinin 14.10.2010 tarihli duruşmanın gün ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği, bir mazeret de bildirmediğinden İİK'nun 349/6. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5208, Karar No: 2020/2701, Tarih: 20.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2018/5208 E.  ,  2020/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 26.04.2013 - 21.09.2016 tarihleri arasında, çalışmasının ilk dönemlerinde mağaza personeli olarak, sonraki dönemde mağaza sorumlusu ve devamında bölge sorumlusu olarak çalıştığını, bölge sorumlusu olduğu dönemde saat 08.00'de işe başladığını, mağazanın 21.30'da kapandığını ancak davacının 23.30 da işten çıkabildiğini, haftanın 3 günü mal sevkiyatı olduğunu, bunların ikisinin akşam mağaza kapandıktan sonra gerçekleştiğini, bu günlerde gece 02.00-02.30'a kadar davacının çalıştığını, davacının resmi tatillerde tam gün çalıştığını, ayda dört gün hafta tatili olmasına rağmen davacının ayda 2 gün hafta tatili kullandığını, davacının 15-20 defa yeni mağaza açılışı yaptığını, mağaza açılışının 3-4 gün sürdüğünü, bu günlerde davacının 18-20 saat günlük mesaisinin olduğunu, davacının bölge sorumlusu olarak çalıştığı dönemde 08.00 - 01.00/02.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda en az 6 envanter sayımı yaptığını bu sayımların genelde sabaha karşı 05.00-06.00 ya kadar devam ettiğini, yaptığı fazla mesai çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek; fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının süreklilik kazanmış bir fazla çalışmasının bulunmadığını, davalı şirkette yapılan çalışmaların vardiye usulüne tabi olduğunu ve denkleştirme esasının uygulandığını, iş sözleşmesinde bu hususun belirtildiğini, bu şekildeki çalışma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının çalıştığı pozisyonlardaki görev tanımlarından anlaşılacağı üzere davacının kendi çalışma saatlerini belirleyebilecek durumda olduğunu, bu nedenle fazla çalışma ücreti isteyemeyeceğini, davacıya ödenen primlerin fazla mesai ücretlerinden mahsup edilmesi gerektiğini, davacının haftada bir gün iznini kullandığını, bu nedenle hafta tatili ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin olay ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

F) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde en son bölge sorumlusu olarak çalışmış olup, davacının envanter sayımına katıldığı günlerde 08:30-04:30 (ertesi gün) saatleri arasında, envanter sayımına katılmadığı günlerde ise, 08:30-22:00 saatleri arasında çalıştığı ve personel-mağaza sorumlusu olduğu dönemde aylık 114 saat, bölge sorumlusu olduğu dönemde de aylık 150 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek, hesaplama yapılıp fazla mesai ücret talebi kabul edilmiştir.

Öncelikle, davacının bölge sorumlusu olduğu dönemde ayda 7 kez envanter sayımına katıldığı kabul edildiğine göre, ortalama dört günde bir sabah saat 08:30’dan ertesi gün 04:30’a kadar çalıştıktan sonra, aynı gün 08:30’da tekrar işbaşı yaptığı gibi, hayatın olağan akışına ve insan takatine uygunluğu tartışmalı bir kabul söz konusudur.Bilirkişi ve mahkemenin açıklanan çalışma sistemine göre, envanter sayımı olmayan günler için 1.5 saat, envanter sayımı olan günler için 2 saat ara dinlenme süresi düşmesi yeterli olmadığı gibi ara dinlenme süresi en az 4 saat olmalıdır.

Bununla birlikte, çalışma sürelerinin olağanın dışında uzun olması karşısında, hem tanıklardan tekrar sorularak, hem de davacı asil isticvap edilerek, kendisinden envanter sayımlarına bölge sorumlusunun bizzat katılıp katılmadığı, katılıyorsa ve envanter sayımı kabule göre saat 04:30 civarında bittikten sonra davacının ne kadar dinlendiği, ertesi gün işe gelip gelmediği, geliyorsa mesainin saat kaçta başladığı hususları sorulup açıklattırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

G) Sonuç:

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin temyiz edilen kararının yukarıda açıklanan nedenden dolayı BOZULMASINA, dava dosyasının gereği için İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.