muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14748, Karar No: 2015/25025, Tarih: 14.12.2015

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde işyerinde 07:20-18:30 saatleri arası çalıştığını, bazı günler 18.30’dan sonrada çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının kışın 08:00-16:30, yazın 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığını, davacının tüm çalışmalarının bordrolara yansıtıldığını savunmuştur. Karara esas alınan hesap raporunda davacının tanık beyanlarına göre yazın haftada 3 gün 07:30-21:00, haftada 3 gün ise 07:30-19:00 saatleri arasında ara dinlenmesi düşülerek haftalık 75 saat çalıştığı, kışın ise 07.30-16:30 saatleri arasında ara dinlenmesi düşülerek haftalık 48 saat çalıştığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu hesaplama tarzı dosya içeriği ve tanık beyanları ile uyuşmadığı gibi davacının talebi de aşılmakta ve ne kadar ara dinlenmesi düşüldüğü belirtilmediğinden denetime elverişli bulunmamaktadır. Dosya kapsamından davacının yazın haftanın 6 günü 07:30-18:30 saatleri arasında 11 saat çalışıp 1 saat ara dinlenmesi kullandığı, haftalık 60 saat çalışıp 15 saat fazla mesai yaptığı, kışın haftanın 6 günü 07:30-17:00 saatleri arasında 9,5 saat çalışıp 1 saat ara dinlenmesi kullandığı, haftalık 51 saat çalışıp 6 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmıştır.

Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil alacakları hesaplanmış ise de yapılan hesaplama denetime elverişli bulunmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; denetime elverişli ek rapor alınarak tüm dosya kapsamındaki deliller ile birlikte değerlendirerek davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağı bulunup bulunmadığını belirlemektir. Bu nedenle denetimden uzak bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup karar bozulmalıdır.

4-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda dosya içerisinde bulunan bir kısım imzalı yıllık izin formlarının, bordrolara işlenmediği, tanıklarca da yıllık izin kullanmadığının beyan edildiği gerekçesiyle bu formlar yapılan hesaplamada dikkate alınmamış ise de, bu belgeler konusunda davacının beyanının alınmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca davacı dava dilekçesinde bir kısım izinlerini kullandığını beyan etmiştir. Mahkemece söz konusu belgeler hakkında davacının beyanı alınarak dosyada ki diğer deliller ile birlikte değerlendirilip sonucuna göre yıllık izin alacağı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Somut olayda yerel mahkemece davacının ihbar tazminatı taleple bağlı kalınarak hüküm altına alınmış ise de, her eda davası aynı zamanda tespit hükmü de içerir ilkesi uyarınca, mahkemenin kabul şekli açılacak ek davada bağlayıcı nitelikte bulunduğundan davacının talep edebileceği ihbar tazminatı miktarının kararda gösterilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27806, Karar No: 2016/14388, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27806 E.  ,  2016/14388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın m²si 21,01-TL olup, emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla aynı değerde olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9058, Karar No: 2023/4278, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9058 E.  ,  2023/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana karşı nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/14483 Esas sayılı iddianamesi ile zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.11.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4.Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli 2017/7380 Esas, 2017/6177 Karar sayılı kararı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.11.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararının ''katılan vekili tarafından ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerle ilgili süresinde istinaf başvurusunda bulunulduğu halde Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince verilen kararda adı geçenin istinafına ilişkin inceleme yapılarak hüküm kurulmaması'' nedeniyle bozulmasına kararı verilmiştir.

5.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.12.2018 tarihli 2018/437 Esas, 2018/2295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, katılan mağdur vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a ) bendi uyarınca beraati ile zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanunun 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, taraflar arasında husumetin bulunduğuna, intikalin çok geç gerçekletiğine, mağdurenin ailesi tarafından yönlendirildiğine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, diğer temyiz taleplerine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması ve verilen mahkumiyetin üst sınırdan hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması ve verilen mahkumiyetin üst sınırdan hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde onüç yaşında bulunan mağdurun ikamet ettiği yerde sanığın imamlık yaptığı, aynı zamanda mağdurun akrabası olduğu, mağdur ... kardeşlerine Kuran öğretmek ve ders çalıştırmak amacıyla sık sık mağdurun ikametine geldiği, 2013 yılının ramazan ayı içerisinde sanığın mağdurun ikametinin Kuran kursuna müsait olmadığını söyleyerek mağdurun kız kardeşi ... ve ablası ...'ı kendi ikametine götürdüğü, ... ve ...'yı ikametin dışarısına çıkarttığı ve mağdur ile yalnız kaldığı sırada mağdura "Ben seni seviyorum, sana karşı başka şeyler hissediyorum" dediği ve mağdura sarıldığı ve dudağından defatle öptüğü, eline telefonu alarak mağdurun videosunu çekmek istediği sırada mağdurun karşı çıktığı, mağdurun dışarıya çıkmak istediği ancak sanığın buna müsaade etmediği ve mağdura "Biraz önceki beni öpmeye çalışırken ki videolarını ailene göstermemi istemiyorsan, internete koymamı istemiyorsan soyun" dediği, sanığın tehdit ve şantajlarından korkan mağdurun elbiselerini çıkartmak istemediği halde elbiselerini çıkartmak zorunda kaldığı, sanığın mağdurun iç çamaşırını da çıkartmasını istemesine rağmen mağdurun bunu kabul etmediği, sanığın da iç çamaşırını çıkarmaya çalışmadığı, ardından sanığın mağdurun bacaklarını okşadığı, öptüğü, dudaklarını da öptüğü, mağdurun vücuduna elleriyle dokunduğu, sanığın bu hareketlerinin yaklaşık olarak yirmi dakika kadar sürdüğü ancak dışarıdan mağdurun abisi olan ...'in sesinin gelmesi üzerine sanığın mağduru bıraktığı, mağdurun da kendi ikametlerine gittiği, sanığın yaklaşık bir hafta sonra mağdurun okul dönüşü servisten inip ikametine gitmek istediği sırada yanına çağırdığı, mağduru kendi ikametinin önüne getirdiği, zorla dudağından öptüğü, mağdurun annesi olan Bedia'yı görünce mağduru bırakarak olay yerinden ayrıldığı, sanığın ara ara mağdurun dini kitaplarının arasına mektup koyduğu ve mektuplarının içeriğinde genelde "Seni seviyorum, seninle evlenmek istiyorum, seninle beraber olmak istiyorum, seninle yatmak istiyorum" şeklinde yazdığı, bu mektuplardan bir tanesinin tanık Enverin gördüğü, ancak sanığın mektubu yırtarak yok ettiği şeklinde kabul edilen olayda sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun 2013 yılında Pınrbaşı İlçesinde ailesi ile birlikte yaşadığı, sanığın Adana ilinde yaşadığı, mağdurenin babasının akrabası olduğu, 2013 yılı Ramazan ayında mezrada imam bulunmaması nedeniyle mağdurenin ailesi ve mezra sakinlerinin talebiyle imamlık yapmak için mezraya geldiği, mağdurenin ailesinin ikamet ettiği evin hemen yanında imam evinde Ramazan ayı içinde ve sonrasında da kalmaya başladığı, sanığın mağdurenin ailesinin akrabası olması ve aynı zamanda mağdurenin babasının mağdure ve kız kardeşine kuran dersleri vermesini talep etmesi nedeniyle sanık sıklıkla mağdurenin evine gelip gitmeye başladığı, zaman zaman mağdurenin evinde, zaman zaman kendisinin kaldığı imam evinde mağdureye kuran derslerinin yanı sıra okul konularıyla ilgili olarakta ders vermeye devam ettiği, mağdure ve sanığın sevgili oldukları, mağdurenin 2013 yılı Temmuz ayında, kız kardeşleri ... ve ... ile birlikte evlerinin hemen yanındaki sanığın kalmakta olduğu imam evine kuran dersi almak için birlikte gittikleri, dersten sonra sanık mağdurun kardeşlerinden onunla konuşacakları olduğunu söyleyerek odadan çıkmalarını istediği, Sanığın aralarında duygusal yakınlık bulunan mağdurenin dudağından öptüğü, elbiselerini çıkarıp, bacaklarını okşayarak öptüğü, elini kilotunun içerisinden sokarak cinsel bölgesine dokunduğu mağdure dışardan abisinin sesini duyunca giyinerek odadan çıkıp gittği, 2013 yılı Eylül ayında mağdurenin okuldan dönüp servisten indiği sırada sanık ile onun evinin önünde karşılaştıkları, sanığın mağdureyi dudağından öptüğü, mağdurenin annesinin evlerinin yakınında belirmesinin üzerine okul dersleriyle ilgili konuşuyormuş gibi yaptıkları, 2013-2014 yılı eğitim döneminin sömestr tatili içerisinde bir günde, mağdurenin evine gelen sanığın ona mektup verdiği, mağdurenin babasının bu olayı görüp elinden mektubu aldığı, olayın bu şekilde aile tarafından öğrenilmesinden sonra sanığın mezradan ayrılıp gittiği; sanığın bu şekilde 2013 yılı Temmuz ayında mağdurun kıyafetlerini çıkararak bacaklarını okşayıp öpme, dudaklarından öpme, vücuduna elleme, kilotunun içerisinden eliyle cinsel organını okşama ve 2013 yılı Eylül ayında dudağından öpme şeklindeki eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu kabul edilmiş ve mahkumiyet hükmü kurulmuş; sanığın mağdureyi bulunduğu yerden başka bir yere götürmediği, mağdurenin sanığın evine ders almak için gitmesi hususunda ailesinin rızasının bulunduğu, sanığın mağdureyi cinsel istismar eylemiyle sınırlı süre dışında zorla alıkoyduğu yönünde delil bulunmadığı, dikkate alındığında sanığa atılı kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Zincirleme Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün Yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Zincirleme Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince kurulan hükmün gerekçeli karar başlığında suç adının zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı yerine çocuğun basit cinsel istismarı olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.12.2018 tarihli 2018/437 Esas, 2018/2295 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/9973, Karar No: 2018/319, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/9973 E.  ,  2018/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı kurum, yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 11/04/2016 gün ve 2015/13745 Esas, 2016/6362 Karar sayılı ilamına karşın karar düzeltme talep etmiştir.

Mahkeme, 23/08/2016 tarihli ek kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir.

Ek kararın, davalı kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Mahkemenin 18.12.2014 Tarih ve 2013/129 E, 2014/503 K sayılı kararının Dairemizin 11.04.2016 Tarih ve 2015/13745 E, 2016/6362 K sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı Kurum vekili 23.08.2016 Tarihli karar düzeltme talepli dilekçesi ile maddi hataya dayalı onama kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 23.08.2016 Tarihli ek karar ile iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı belirtilerek davalı Kurum vekilinin talebinin reddine karar verilmiş ve ek karar davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yolu kapalı ise de; buna ilişkin olarak yapılan talepleri değerlendirme yetkisi mahkemeye ait olmayıp mahkeme tarafından bu hususta bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerektiğinden mahkemenin davalı Kurum vekilinin karar düzeltme talebinin reddine ilişkin 23.08.2016 Tarihli EK KARARININ KALDIRILMASINA,

2- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki; davacının davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının bulunduğu, Kaymakamlık ve sosyal dayanışma ve yardımlaşma vakfı tarafından davacının ek ders karşılığı öğretmen olarak görevlendirildiğine dair yazıları ile bordro tanıklarının beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, Dairemiz kararında da maddi hata bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

Yukarıda yazılı nedenlerle davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9839, Karar No: 2023/9131, Tarih: 24.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/9839 E.  ,  2023/9131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/116 E., 2021/248 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2015/99 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2019/3805 Esas, 2021/2145 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli kararının, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklik uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararı ile sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, toptan aldığı ürünlerin taklit olup olmadığını bilmediğine, suç kastının olmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili, sanığa ait Şımarık Milyon Shop isimli iş yerinde, hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuş, dilekçesi ekinde, sanığın iş yerinden düzenlenen satış fişi ile taklit markalı olduğunu beyan ve iddia ettiği kalemlere ait fotoğraflar sunmuştur. Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 20.10.2014 tarihli ve 2014/1395 D. İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde yapılan aramada, toplam 1978 adet kaleme el konulmuştur.