muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9239, Karar No: 2019/3025, Tarih: 15.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9239 E.  ,  2019/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ün, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazı 10.05.2012 tarihinde satın alıp yaklaşık 4 ay sonra 18.09.2012 tarihinde mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalı kızı ...’ya satış yolu ile temlik ettiğini, mirasbırakanın maddi durumunun iyi olup taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın temlik tarihi itibariyle dava dışı kişiye 52.500 TL borcu olduğunu ve bu borcu ödemesini kendisinden istediğini, bunun üzerine temlik tarihinde banka hesabından 60.561,40 TL çekip mirasbırakanın borcunu ödeyerek alacaklı vekilinden belge aldığını, mirasbırakanın borcunun ödemesi karşılığında dava konusu taşınmazın temlik edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1940 doğumlu mirasbırakan ...’ün 08.03.2013 tarihinde ölümü üzerine davacı kızı ..., davalı kızı ... ile dava dışı eşi İsmehan, dava dışı çocukları ... ve ...’in mirasçı kaldıkları, dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz 10.05.2012 tarihli satış işlemiyle mirasbırakan adına kayıtlı iken

tamamını 18.09.2012 tarihinde satış yolu ile davalı kızı ...’ya temlik ettiği, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2012/4583 esas sayılı dosyasında dava dışı alacaklı ... tarafından mirasbırakan aleyhine 31.08.2012 tarihinde, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, takip dayanağı 15.05.2012 tanzim, 15.06.2012 vade tarihli, 60.000 TL bedelli bononun, lehdar ... tarafından ciro edilip alacaklı tarafından ferileriyle birlikte 62.276,71 TL üzerinden takibe konulduğu, davalı tarafça sunulan 18.09.2012 tarihli belgede, sözü edilen icra dosyasında mirasbırakanın borcuna mahsuben davalı kızı ... tarafından alacaklı vekiline 52.500 TL ödendiğinin yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalının, mirasbırakanın borcunu ödemesi karşılığında dava konusu taşınmazı temellük ettiğini savunduğu ve savunmayı doğrular şekilde 18.09.2012 tarihli belgeyi ibraz ettiği, diğer tanık beyanlarıyla da temlikin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı, mirasbırakanın, borcunun ödenmesi karşılığında temliki yaptığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14619, Karar No: 2020/7029, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/14619 E.  ,  2020/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 31/2. maddesinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet karar tarihi olan 10.03.2016’ten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

09/08/2015 tarihli görgü tespit tutanağı müşteki anlatımı ve diğer delillere göre, suça sürüklenen çocuğun suça konu elektrikli bisikleti iş yeri dönündeki cadde üzerinden düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında ve delillerin tadirinde yanılgıya düşülerek suça süreklenen çocuk hakkında TCK'nın 141/1 maddesine göre hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7083, Karar No: 2010/7641, Tarih: 15.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/7083 E.  ,  2010/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/68049

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2005

NUMARASI : 2005/534 Karar - 2005/534 Esas

SUÇ : Görevi Kötüye Kullanmak ve Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Görevi kötüye kullanmak suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi TEDAŞ’ın sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasına katılmaya ve kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından şikayetçi kurum vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)-Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesine göre, sanık hakkında elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

27.04.2005 havale tarihli dilekçesiyle kamu davasına katılma isteminde bulunan şikayetçi kurum vekilinin, bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 238/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3111, Karar No: 2018/1453, Tarih: 27.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3111 E.  ,  2018/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53/1, 63, 54/4. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık müdafiinin; haksız tahrike, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, sayın Üyeler ... ve ...'ın, suçun tasarlanarak işlendiğine yönelen karşı oyları ve oyçokluğu ile 27/03/2018 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında, Zile Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda, TCK’nun 81/1. maddesi uygulanarak sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine Dairemizin sayın çoğunluğu hükmün onanmasına karar vermiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın öldürme suçunu tasarlayarak işleyip işlemediği noktasında toplanmaktadır.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında, Zile Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda, TCK’nun 81/1. maddesi uygulanarak sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine Dairemizin sayın çoğunluğu hükmün onanmasına karar vermiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın öldürme suçunu tasarlayarak işleyip işlemediği noktasında toplanmaktadır.

Sanık, maktulün iş yerinde sigortalı olarak çalışan bir işçidir. Sanığın aldığı bir cep telefonu borcundan dolayı sanığın maaşının ¼’üne haciz gelmiştir. Bu haciz ihbarnamesinin tebliği üzerine maktul sanığa, daha önce aldığı bir makinenin borcunu ödeyemeyeceği düşüncesiyle, makineyi getirmesini söylemiş, sanıkta bunu kabul ederek makineyi getireceğim demiştir. Sanık makinenin kendisinden istenmesine içerleyerek öldürme suçunu işlemeyi kararlaştırmıştır. Maktulün sürekli olarak geceleri iş yerine kontrol için geldiğini bilen sanık, önce aracıyla bir kaç kez iş yerinin önünden kontrol amaçlı geçmiş, daha sonra maktulün iş yerinin önü boş olduğu halde kendisinin orada olduğunu anlamamaları için aracını başka bir iş yerinin önüne ve çalıştığı işyerinin sokağından görünmeyecek şekilde 45 metre uzağa ve maktulün iş yerinin çaprazına park etmiştir. Saat: 22.21’de kendisinde bulunan anahtarla maktule ait iş yerinin kapısını açmış, işyerinin ışıklarını söndürüp maktulün gelmesini beklemeye başlamıştır. Maktul işyerine saat: 23.43’te gelerek işyerinin ışıklarını 23.43:10’da yakmıştır. 23.43:24’te ise sanıkla maktul boğuşur vaziyette işyerinden çıkmışlardır. İşyerinin içinde bulunan kamera kayıtlarına göre, sanık ilk olarak maktulün arkasından yaklaşarak maktule bıçakla vurmuştur. Maktulle sanık arasında hiç bir tartışma geçmeden sanık hemen harekete geçmiştir. Sanık maktule dışarıda da vurmaya devam etmiş, 6 adedi müstakilen öldürücü olmak üzere 23 bıçak darbesi vurmuştur. Hatta çok sayıda bıçak darbesi vurulmasına rağmen maktulün hala yaşadığını gören sanık uzaklaştığı olay yerine tekrar gelerek onu bıçaklamaya devam etmiştir. Sanık başka bir işyerinin önüne aracını park ettiğinde, neden oraya park ettiğini soran işyeri sahibine boru kesmeye geldiğini söylemiştir.

Sanığın maktulü öldürmeyi kararlaştırmasından sonra, maktulün işyerine geleceğini bilmesinden faydalanarak, ondan önce işyerine gelip ışıkları söndürerek saklanması, saat: 22.21’den olayın gerçekleştiği saat olan 22.43’e kadar 1 saat 22 dakika suç aleti bıçakla beklemesi, planladığı gibi maktulü mukavemet edemeyecek şekilde ilk olarak arkasından saldırarak bıçaklaması, çok sayıda bıçak vurmasına rağmen ölmediğini anlayınca tekrardan gelip neticeden emin olmak için maktulü bıçaklaması, kendisinin iş yerine geldiğinin fark edilmemesi için normal olarak park ettiği yerden farklı bir yere aracını park etmesi gözetildiğinde, sanığın öldürmeyi kesin olarak istediği, sonucu şansa bırakmadığı, eylemine azim ve kararlılıkla devam ettiği gözetildiğinde eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiği kabul edilmelidir. Tasarlamanın varlığını kabul için failin iç dünyasını ilgilendiren durumlar hukuk sisteminin konusu olamaz. Failin dış dünyaya yansıyan davranış ve eylemlerine baktığımızda öldürme suçunun tasarlanarak işlendiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah edilen nedenlerle, sanığın öldürme suçunu tasarlayarak işlediğini düşündüğümüzden Dairemizin sayın çoğunluğunun eylemin niteliksiz kasten öldürme olduğuna dair görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/14477, Karar No: 2014/3803, Tarih: 03.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14477 E.  ,  2014/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/230151

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/202 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suça sürüklenen çocukların, katılan olan öğretmenlerinin kendilerine düşük not verdiği ve okuldan uzaklaştırmalarına neden olduğu iddiasıyla duydukları öfke ve kin üzerine, katılanın ... plakalı aracını sert bir cisimle çizdikleri, sağ ön tekerini patlattıkları ve aracın sileceğine sıkıştırılmış kağıt parçasına yazmış oldukları ifadelerle katılana karşı tehdit ve hakarette bulundukları, suça sürüklenen çocukların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeyle haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocukların hakaret suçunu, üzerinde hakaret ifadeleri bulunan yazılı kağıdı, katılana ait ve okul içerisinde park halinde bulunan aracın sileceklerinin arasına koymak sureti ile işlediklerinin anlaşılması karşısında, eylemin alenen işlendiğinin kabulünün ve suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 125/4. maddesi uygulanarak bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-08/11/2010 tarihli oturumda hazır bulunan suça sürüklenen çocuklar C.. K.. ve A.. Ö..'in, iddianame okunmadan sorgularının yapılması suretiyle CMK'nın 191/3-b. maddesine aykırı davranılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 E, 2010/76 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine zikredilen maddenin 3. fıkrasında, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece tehdit suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası verilen suça sürüklenen çocuklar hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

3-Tayin olunan gün para cezalarının, taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; "mala zarar verme suçundan verilen kararlarda, para cezalarının on beş eşit taksitle ödenmesine ve hakaret suçundan verilen kararlarda, para cezalarının dört eşit taksitle ödenmesine" karar verilmesine rağmen, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

4-5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,