muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12094, Karar No: 2022/4171, Tarih: 14.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12094 E.  ,  2022/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Suça konu sahte faturaların 2011 takvim yılı Nisan ayı KDV indiriminde aynı beyanname dönemi içerisinde kullanıldığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinden 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “3 yıl 1 ay 15 gün” ibaresinin çıkartılıp yerine “2 yıl 6 ay” yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2022 tarihinde Üye ...'ın TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin değişik gerekçesi ile oy çokluğuyla sair yönlerden ise oy birliği ile karar verildi.

DEĞİŞİK GÖRÜŞ:

Dairemizin 2017/8632 Esas, 2020/1423 Karar sayılı 18.02.2020 tarihli kararına ilişkin yazdığımız değişik görüşümüzde ayrıntılı olarak izah ettiğimiz üzere;

Sanığın haksız olarak vergi indiriminden yararlanmak için miktar ve tarihleri farklı 4 adet sahte faturayı işletme hesabı defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak kayıt ederek beyan etmek sureti ile kullandığı iddia ve kabul edilen olayda;

2011 hesap döneminde ... Vergi Dairesi Müdürlüğü' nün 2140293970 vergi kimlik numaralı mükellefi ... adına basılmış 17.03.2011 tarih ve A-90472, 21.03.2011 tarih ve A-90474, 25.03.2011 tarih ve A-..... numaralı faturaları ile Kocamustafapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü' nün ..... vergi kimlik numaralı mükellefi .... Otomotiv San. Dış. Tic. Ltd. Şti adına basılmış 22.03.2011 tarih ve C-.... numaralı faturayı işletme hesabı defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak yevmiye kayıtlarına aldığı, Gerçek bir hizmet ve mal alımı olmayan bu faturaları mükellef kurum faaliyet giderlerini yüksek gösterdiği ve vergi yükünü azalttığı, 2011 yılı Mart ayı KDV beyannamesinde ve ayrıca kurum vergisi beyannamesinde indirim konusu yapmak sureti ile vergisel işlemlerde kullanıldığı,

Asılları dosya arasında bulunan tarih ve tutarları farklı her bir faturanın ayrı fiil ve konu olduğu da dikkate alındığında; "aynı suç işleme iradesiyle bir takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde ve farklı vergi işlemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma fiilinin" gerçekleştiği,

Sanık hakkında 213 sayılı V.U.K. 359/b ve 5237 sayılı TCK'nin 43/1 maddesi hükümleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun "zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine ve hüküm fıkrasından 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına" dair düşüncesine katılmıyorum. 14.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2015/16428, Karar No: 2015/12801, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16428 E.  ,  2015/12801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 04 .12.2014 tarihli direnme kararı davalı .. vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi bulunduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı yanında tanık beyanlarına göre hesap edilen fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm altına alınmasına ilişkin karar, Dairemizin 16.06.2014 gün ve 2014/6712 Esas 2014/13558 Karar sayılı kararı ile “...Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde hafta sonu da dahil, 7 gün çalıştığı ve fazla mesai yaptığından bahisle hem fazla mesai, hem de hafta tatili alacağı talebinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanlarına göre haftanın 7 günü saat sabah 10.00- akşam 21.00 arası 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı ve haftada 14 saat fazla mesai yaptığını, ayrıca hiç hafta tatili kullanmadığını bu nedenle hafta tatili alacağının da olduğunu belirterek hesaplama yapmış, mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak, dosyada beyanı alınan davacı tanıkları .. ve ..'ın beyanlarında davacının çalışma saatlerine yönelik hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Sadece davalı tanığı .. “Davacı benimle birlikte çalıştığı 2 yıllık süre içerisinde yaz kış işine ara vermeden çalıştı, davacı sabah 10:00 gibi çalışmaya başlardı ancak mesaisinin bittiği saati bilmiyorum, davacı yazın haftanın 7 günü de çalışırdı, kışın ise 6 gün çalışıp 1 gün izin kullanırdı,... benim yaz mevsiminden kastım Mayıs ayı sonundan Eylül ayı sonuna kadar olan dönem, kış mevsiminden kastım ise Ekim ayı başından Nisan ayı sonuna kadar olan dönemdir.” diyerek beyanda bulunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacı tanıklarına atfen bahsedilen bilginin hangi dosyadan alındığı anlaşılamamıştır. Bu nedenle davacının fazla çalışma ve hafta tatili talebinin davalı tanığı ..'ın beyanı gözönünde tutularak hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Ayrıca, bu dosyayla birleştiği bildirilen 2001/312 Esas sayılı dosyanın dosyada bulunmaması nedeniyle de içeriği incelemediğinden, eksik evrakla hüküm kurulmuş olmasıda isabetsiz olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Ayrıca, bu dosyayla birleştiği bildirilen 2001/312 Esas sayılı dosyanın dosyada bulunmaması nedeniyle de içeriği incelemediğinden, eksik evrakla hüküm kurulmuş olmasıda isabetsiz olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda,”...bilirkişi raporu mahkememizin 2011/312 esas sayılı dosyasında alınan davacı tanıkları .. ve ..'ın beyanlarıyla oluşturulmuştur. Açıklanan nedenle bozma ilamının son bendinde bahsi geçen eksiklik mahkememizce giderildiğinden bir paragraf üstte yer alan davalı tanığının beyanına göre hüküm oluşturulması gerektiğine dair bozma gerekçesinin konusuz kaldığı düşünülmektedir. Bu nedenle davacı tanıklarının beyanına göre hesap edilen fazla mesai ve hafta sonu tatil ücreti alacaklarının bozmadan önceki hüküm gibi kabulüne karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile eylemli olarak önceki kararda direnilmiştir.

Bilirkişinin hesaplamalarda esas aldığı davacı tanık beyanlarının mahkemenin bu dava ile birleştirilen ancak kararın temyiz incelemesi sırasında dosya içinde bulunmayan 2011/312 esas sayılı dava dosyasında yeraldığı dikkate alındığında Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ..'e yükletilmesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17619, Karar No: 2017/26822, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17619 E.  ,  2017/26822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11736, Karar No: 2015/24042, Tarih: 05.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11736 E.  ,  2015/24042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/220621

MAHKEMESİ : Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2013/625 (E) ve 2014/61 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık ile katılanın kardeş olduklarının ve aynı konutta birlikte yaşama- dıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK.nun 167/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36077, Karar No: 2015/36352, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36077 E.  ,  2015/36352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5443 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6935 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6114 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6114 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5443 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6935 TL yapı bedeli ile 820,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7655, Karar No: 2014/5755, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7655 E.  ,  2014/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (mağdur ...'ye yönelik), çocuğun nitelikli cinsel istismarı ( her iki mağdura yönelik 2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...'ye yönelik 2 kez, mağdur ...'e yönelik 1 kez)

HÜKÜM : Mağdur ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (1 kez) mahkûmiyetine, mağdur ...'e yönelik atılı suçlardan ise beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan savcılık beyanı, bunu destekleyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 24.02.2010 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurun 13-14 yaşlarından itibaren 5-6 yıllık süre içerisinde değişik zamanlarda onu tehdit ederek sanayi'nin arkasındaki boş bir arsaya götürüp cinsel organını mağdurun anüsüne sürtme şeklinde basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu, en son mağdurun 18 yaşını doldurduğu 2007 yılının son aylarında aynı şekilde sanayinin arkasındaki boş harabe bir yere götürerek bu sefer cinsel organını mağdurun anüsüne sokarak fiili livatada bulunmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği, buna göre sanığın zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK.nın 102/2 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Uygulamaya göre de;

Sanığın cinsel istismar eylemlerini 5-6 yıllık süreç içinde birçok kez gerçekleştirmesi nedeniyle, TCK.nın 43. maddesi ile artırım yapılırken suç çokluğundan alt sınırdan uzaklaşmamak suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Uygulamaya göre de;

Sanığın cinsel istismar eylemlerini 5-6 yıllık süreç içinde birçok kez gerçekleştirmesi nedeniyle, TCK.nın 43. maddesi ile artırım yapılırken suç çokluğundan alt sınırdan uzaklaşmamak suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk ve savcılık beyanlarıyla tüm dosya içeriğine göre, sanığın, motorsikletle gezdirme bahanesi ile mağduru yatılı bölge okulunun arkasında bulunan dere kenarına götürüp burada tokatlayarak mağdurun anüsüne cinsel organını sokarak fiili livatada bulunmak suretiyle hile ve cebirle üzerine atılı suçları işlediği sabit olduğu halde, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30839, Karar No: 2015/13517, Tarih: 12.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/30839 E.  ,  2015/13517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununa muhalefet

HÜKÜM : Kıyı kanununa muhalefet suçundan idari yaptırım uygulanmasına yer olmadığına; imar kirliliğine neden olma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ... Belediye Başkanlığı'na, yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname ve ayrıca sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve Kıyı Kanununa Muhalefet suçlarından hüküm kurulduğu ve katılan vekili tarafından bu hükümlerin temyiz edildiği anlaşılmakla, bu husustada ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22269, Karar No: 2018/155, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22269 E.  ,  2018/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ticareti terk suçu ani suçlardan olup İİK'nın 337/a maddesinde sayılan seçimlik hareketlerden herhangi birinin işlenmesiyle tamamlanacaktır. Borçlu tacir ticareti bir kez terk edebileceğinden, ticareti terk suçu da aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kez işlenebilir. Davalar birleşse de, bir tek suç oluşturabileceği gözetilmeden sanıklara verilen cezaların TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılarak fazla ceza tayini,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan cezanın kanuni olarak engel bulunmadığı halde “kanun gereği paraya çevirme ve ertelemeye yer olmadığına” şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2141, Karar No: 2024/3489, Tarih: 16.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2141 E.  ,  2024/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ..., Karya İnşaat Turizm Ve Yatırımları Ltd. Şti.

DAVALILAR : ... mirasçıları: ..., ..., ..., ..., ...,

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;