muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4190, Karar No: 2022/2577, Tarih: 05.04.2022

Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 25/08/2020 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Eğirdir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25/08/2020 tarihli talepnamenin anılan mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda aynı gün karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesine ilişkin olarak indirim uygulanmasının mahkemenin takdirinde olduğu gibi talepnamede belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurulmasının bir zorunluluk olduğu, merci tarafından yapılacak incelemenin isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanunun 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu, bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesinin sınırının itirazı inceleyen merci Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06/05/2021 gün ve 94660652-105-32-18818-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2021 tarih ve 2021/67037 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul eden şüpheli hakkında düzenlenen talepnamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi üzerine kurulan hükme karşı itiraz kanun yoluna başvurabileceği 5271 sayılı CMK'nın 250/14. maddesinde düzenlenmiş, Ceza muhakemesinde seri muhakeme yönetmeliğinin 15. maddesinde ise; itirazın genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Ancak, itiraz her ne kadar genel hükümlere tabi olsa da, itiraz üzerine yapılacak denetim sınırlıdır. Yönetmeliğin 14. maddesinde, hüküm kuracak olan mahkemenin talepnameyi eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı, bu usulün şüpheliye kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edilip edilmediği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul edip etmediği açısından değerlendireceği düzenlenmiştir. Kurulan hükmü itiraz üzere inceleyen mahkemenin de denetim sınırları bu kapsamda olmalıdır. 08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanun değişikliği ile CMK'nın 250. maddesine eklenen "İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklindeki ikinci cümle de itirazın sınırlarını açıkça belirlemiştir. Bu düzenleme uyarınca, itiraz mercii yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan hususlara ek olarak ayrıca talepname doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığını da denetleyebilecektir.

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde itirazı inceleyen Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik inceleme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, yukarıda bahsi geçen hususlarda aykırılık teşkil etmeyen karara yönelik yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2020 tarihli ve 2020/676 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11868, Karar No: 2017/1182, Tarih: 20.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11868 E.  ,  2017/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 06.01.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının, davacının boşanmış olduğu dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının Kurum tarafından yapılan inceleme sonucunda tanzim edilen 20.02.2014 tarihli 63 sayılı ... denetmen raporunda tespit edilmesi üzerine kesildiği ve kendisine 25.10.2008-24.05.2014 tarihleri arasında yersiz ödenen 21.626.31 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından açılan kurum işleminin iptali ve aylıklarının yeniden bağlanması talepli davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; adres bilgileri raporunda ...’ın 10.12.2013 ... No:72, 13.06.2008 tarihinde ise No:49 ... adreslerini beyan ettiği, davacı ...’un ise 18.07.2011 tarihinde /... olan adresinin eski eşi ... tarafından beyan edildiği görüldüğünden bu adreslerden ve davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşayan dava dışı ...’in ...’da bulunan adresinden yöntemine uygun zabıta araştırması yapılmalı, söz konusu adreslerden muhtar ve azalar dinlenilmeli, medula kayıtları istenerek medula sisteminde kayıtlı olan adres bilgileri incelenmeli bu şekilde davalının boşandıktan sonra hangi adreslerde kiminle birlikte ikamet ettiği tespit edildikten sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6195, Karar No: 2015/9094, Tarih: 18.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6195 E.  ,  2015/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİMAV SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2007/1186-2012/271

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; mirasbırakanı adına tapuda kayıtlı 2355 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne, komşu 2354 parsel sayılı taşınmaz maliki davalının, haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kavak ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiğini öteyandan çekme mesafesine uyulmadığından kendisine ait kavak ağaçlarının yeteri kadar su ve besin maddesi alamamasına yol açtığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının kayden paydaşı bulunduğu çaplı taşınmazın 6.73 m²’lik bir bölümüne, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kavak ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiğinin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar; davalılar İ.. A.. - N.. A.. tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi .. .’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılar İ.. A.. ile N.. A..'un temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.55.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6401, Karar No: 2011/7409, Tarih: 23.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6401 E.  ,  2011/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Akçaabat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/66 esas, 2008/104 karar sayılı dosyası ile paydaşı olduğu 3 parsel sayılı taşınmazın 120,33 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile tapusunun iptal edildiğini, ancak jeolog bilirkişilerin raporlarına göre ölçüm yapıldığında, kıyı kenarda kalan kısmın gerçekte 66,17 m2 olduğunun anlaşıldığını, kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı halde 54,16 m2 yerin hatalı fen bilirkişi raporu doğrultusunda haksız yere tapusunun iptal edildiğini ileri sürerek, bu kısmın yeniden tapusuna eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kesin hüküm bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hükmün varlığı nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9733, Karar No: 2017/5920, Tarih: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9733 E.  ,  2017/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Amb. San ve Tic. Ldt. Şti’nin müdürü olan sanığın, 2006 yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, tarh dosyası ve harici doneler üzerinden inceleme yapıldığından sahteliği iddia edilen faturaların dosya içerisinde bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu faturalardan kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ...San. Tic.Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme yapıldığı ancak dosya içerisinde yalnızca vergi müfettişi ...tarafından hazırlanan 21.11.2011 tarih, VDENR-2011-2841/20 sayılı vergi tekniği raporunun kapak kısmının yer aldığı anlaşıldığından, söz konusu şirket hakkında 2006 yılında komisyon karşılığında sahte belge düzenlemesiyle ilgili hazırlanan tüm raporlar getirtilip, suça konu faturaları düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı

2-Kabule göre de;

Mahkûm olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

Mahkûm olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15630, Karar No: 2017/12459, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15630 E.  ,  2017/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10699, Karar No: 2008/13631, Tarih: 27.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10699 E.  ,  2008/13631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, Belediye Başhekiminin çalışma odasında bulunan Televizyon ve Klimanın haczini engelleyecek yasal bir düzenleme  bulunmamaktadır. O halde bu iki kalem mahcuz ile ilgili şikayetin reddine karar vermek gerekirken kabulü yönünden hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9319, Karar No: 2011/10301, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9319 E.  ,  2011/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Manavgat 2.İcra Müdürlüğü’nün 2008/1874 Esas sayılı dosyasında 15.09.2008 günlü haczin uygulandığı otel tesisini içindeki tüm eşyalarla birlikte 16.07.2008’de borçludan satın aldıklarını, mahcuzların bir kısmının bu şekilde borçludan bedelini ödeyerek satın aldıkları ve sonradan kira sözleşmesi uyarınca borçluya kiraya verdikleri eşyalar olduğunu, kira bedeli ödenmediğinden Mahkeme kararı ile borçluyu tahliye ettirdiklerini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili ve davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “davacı üçüncü kişinin haczin uygulandığı ... isimli oteli, 16.07.2008 tarihinde içindeki tüm eşyalar ile birlikte ve bedelini ödeyerek borçludan satın aldığı, bundan sonra satın aldığı oteli yine borçlu şirkete 13 sayfadan ibaret ekli demirbaş listesi ile birlikte kiraya verdiği, Mahkeme kararı ile buradan tahliye edildiği, dava konusu haczin kira ilişkisinin devam ettiği dönemde yapıldığı, ancak mahcuzların mülkiyetinin üçüncü kişiye ait olduğu, alacaklının haczin yapılmasında kötü niyetli olduğuna dair delil bulunmadığı, ne var ki borçlunun malların kendilerine ait olduğunu söylemesi karşısında tazminata mahkum edilmesi gerektiği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nnu 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı ”istihkak” davası niteliğindedir.

İcra takibine konu borç bir çekten kaynaklanmakta olup çeklerin ileri tarihli olarak düzenlenip verilmesi ticari yaşam içinde sıklıkla karşılaşılan bir durumdur. Ne var ki satım sözleşmesine konu bir otelin hemen ardından yine satıcıya kiraya verilmesi ticari yaşam içinde aynı sıklıkla karşılaşılan olağan bir durum değildir. Somut olayda, devir işleminin borcun doğumundan sonra alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak yapıldığının kabulü gerekir. Öte yandan takibe dayanak çekin keşide tarihi ile haciz adresindeki tesisin satışı arasında kısa bir süre bulunması, kira sözleşmesi ile ilgili damga vergisinin takip ve haciz tarihlerinden sonra 16.12.2008’de yatırılması da varılan bu sonucu destekler niteliktedir.

Davanın reddi yerine dosya içeriğine ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile kabulü yönünde yazılı biçimde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Davanın reddi yerine dosya içeriğine ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile kabulü yönünde yazılı biçimde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16107, Karar No: 2019/2189, Tarih: 11.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16107 E.  ,  2019/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.’nin, 2003/01-2008/6 tarih aralığına ilişkin prim, işsizlik sigortası primi, damga vergi borçlarını ihtiva eden , dokuz adet ödeme emrinin, anılan şirketin kurucu ortağı olan şirket müdürü davacıya tebliği üzerine, ödeme emirlerinin iptali amacıyla eldeki davanın 6183 sayılı Yasanın 58’inci maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde açıldığı ve Mahkemece dava konusu ödeme emirlerinin bir kısmının zamanaşımına uğradığından ve geri kalan kısmı yönünden ise davacının yetkili olmaması nedeniyle sorumlu olmadığından, sonuçta dava konusu bütün ödeme emirlerinden davacının borçlu olmadığı anlaşıldığından, ödeme emirlerinin tümüyle iptali ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ödeme emrine konu prim ve işsizlik sigortası primleri borçları yönünden davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7. maddesi uyarınca 506 sayılı Kanunun 80. maddesi olup, anılan madde hükmüne göre; “işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur.”. Ancak, 506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gereği öngörülmüş; 3917 sayılı Kanunla yapılan bu değişiklik aynı Kanunun 8. maddesi hükmüne göre, 08.12.1993 tarihinde yürürlüğe girmiş; daha sonra, 24.06.2004 tarih, 5198 sayılı Yasayla aynı maddede yapılan değişiklik sonucunda, Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Yasanın 102. maddesinin de uygulanma olanağı bulunmadığı düzenlemesi getirilmiş ve düzenleme 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, zamanaşımı süresi bakımından 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceki dönemle, 5198 sayılı Yasanın yürürlüğü sonrasına ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden, Sosyal Sigortalar Kurumu’nun alacak hakkı, Borçlar Kanunu’nun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Giderek, zamanaşımının başlangıç tarihi ise, yine, Borçlar Kanunu’nun 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir. Zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanunu’nun 132. ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir. 08.12.1993 tarihinde yürürlüğe giren, 3917 sayılı Kanunun getirdiği düzenlemenin geçerli olduğu tarihler arasındaki döneme ilişkin prim ve gecikme zammı alacakları yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun zamanaşımına ilişkin 102. ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı ise, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, dava dışı ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.’nin 03.03.2000 tarihinde tescil edildiği, kurucu ortak olan davacının, 10 yıl süreyle şirket müdürü olarak seçilerek, şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, Kadıköy 2. Noterliğinden tasdikli, Limited Şirket Hisse Devir Senedine istinaden ortaklar kurulunun 31.01.2005 tarihli, 4. no’lu Hisse Devir kararıyla şirketteki hisselerinin tamamını(300 hisse) Özgür Devrim Kılıç’a devrettiği, şirket müdürlüğüne Özgür Devrim Kılıç ve İlknur Akbulut’un seçildiği, 01.02.2005 tarih, 737930 numaralı makbuzla ortaklar kurulu kararının tescilinin istendiği, ödeme emirlerinin 18.08.2015 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davanın 24.08.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.