muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8138, Karar No: 2022/175, Tarih: 11.01.2022

Bu durumda İtiraz Hakem Heyeti tarafından; kazayla ilgili eksik kalan tedavi evrakları temin edildikten sonra, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ve olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 30/03/2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ölçülerine göre, uzman bilirkişi heyetinden, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; davacının olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumu'nca da ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, usuli kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve progresif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerekir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, usuli kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve progresif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerekir.

4-Kabule göre de; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2),(3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31698, Karar No: 2013/20176, Tarih: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31698 E.  ,  2013/20176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma ve iftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 24.09.2012 tarih ve 2011/18396 esas, 2012/28302 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.11.2012 tarihinde itirazda bulunulması üzerine dosya incelendi:

Şikayetçiler tanık isimlerini bildirerek dinlenmesini istemişlerdir. Bu dilekçe aynı zamanda davaya katılma istemi mahiyetindedir. Yargıtay Özel Dairesince katılma kararı verilebilmesi için bu hususta bir uyuşmazlığın olmaması, araştırma yapılmasına gerek bulunmaması gerekir. somut olayda tanıkların hangi konuda dinlene- ceğini sorup bu konuda karar verme, soruşturmayı genişletme, mahalli mahkemenin görevi dahilindedir. Bu nedenle mahalli mahkemece işlem yapılması zorunludur.

Dairemizce katılma kararı verilmiş olmakla, dosyanın yine tanıkların dinlenmesi, varsa katılanın diğer delillerini sunma olanağının tanıması için bozulması gerekmektedir. Bu nedenle müdahillik kararının verilmesinin pratik bir yararı bulunmamaktadır. Aksine itiraz, davanın bitmesine değil uzamasına neden olmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanuna eklenen 308/3. madde ve fıkrası hükmü gözetilerek, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna (GÖNDERİLMESİNE), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8370, Karar No: 2023/193, Tarih: 22.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8370 E.  ,  2023/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/345 E., 2021/83 K.

DAVA TARİHİ : 21/10/2014

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, özel okul işletmecisi olduklarını, davalının oğlu...'un 2006-2009 yılları eğitim-öğretim dönemlerinde, diğer oğlu...un 2007-2009 yılları eğitim-öğretim dönemlerinde kendilerine ait okulda okuduğunu, davalının oğlu...a ait okul borcunu 15/04/2009 tarihinde ödeyeceğini beyan ettiğini ve 15/04/2009 vade tarihli 11.000 TL miktarlı bir adet bono verdiğini, senedin vadesinde ödenmemesi sebebiyle protesto çekildiğini, davalının borcunu ödemediğini, aradan 3 yıldan fazla zaman geçmiş olduğundan senetin kambiyo vasfını kaybettiğini belirterek, kayıt ücretinin ödenmemesi nedeniyle alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve asıl borcun % 20’sinde az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalı tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul ... 7. Tüketici Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2014/935 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığın bonodan kaynaklandığı gerekçesiyle Ticaret Mahkemesi’ne görevsizlik karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 25/01/2018 günlü, 2017/851E.- 2018/728K.sayılı ilamı ile; somut olayda; davacı tarafından davalının çocuklarına sunulan eğitim hizmeti karşılığı dava konusu senedin alındığı anlaşılmakta olup, davalı bu hukuki işlem içerisinde tüketici konumunda olup, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulünün gerektiği, bu itibarla uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğundan mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının davaya dayanak yaptığı bono kambiyo vasfını yitirmiş ise de davalının içeriğini inkar etmediği belge HMK.'nın 202.maddesine uygun olarak düzenlenmiş yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge olduğu, yazılı delil başlangıcının alacağın varlığını tek başına ispat etmesi mümkün bulunmadığından ispat yükünün davacıda olduğu, davacının da iddiasını HMK.'nın 202.maddesi kapsamında her türlü delille ispatlayabileceği, davalının çocuğu...'un 2006-2009 yılları eğitim-öğretim dönemlerinde, diğer oğlu...un 2007-2009 yılları eğitim-öğretim dönemlerinde davacı özel eğitim kurumunda eğitim gördükleri, çocuklarının eğitim ücreti için davalının davacıya 11.000,00-TL'lik bono verdiği, ödeme yapılmaması üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığı, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğu, davacının itirazın iptali için huzurdaki davayı açtığı, davacının iddia ettiği gibi davalının çocuklarının kurumda eğitim öğretim gördüklerinin Osmangazi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü yazısı ile sabit olduğu, davalı tarafın ödeme yaptığını ispatlayamadığı anlaşılmış olup kambiyo vasfını yitirmiş senede ilişkin olarak kambiyo hukukundan kaynaklanan hakların talep edilemeyeceği, davalının takipten önce temerrüde düşürüldüğüne dair dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığından, davalının takip tarihi itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek; açılan davanın kısmen kabulü ile ... 20.İcra Müdürlüğünün 2019/8955 Esas sayılı takip dosyasında davalının 11.000,00 TL asıl alacak yönünden itirazının iptaline, takibin asıl alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte devamına, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteminin reddine, davalının itirazında haksız olduğu anlaşıldığından takip konusu asıl alacağın % 20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; öncelikle davanın 2014 yılında açıldığı ve günümüzde ancak sonuçlandırılığı görüldüğünden yargılamanın makul sürede gerçekleştirilmediğini, bunun dışında duruşma tarihlerinin davalıya tebliğ edilmediğini, icra dosyasına vekil aracılığı ile itiraz eden davalıya karşı açılan itirazın iptali davasının davalıya tebliğ edilmediği gibi vekile dahi gerekli tebligatların yapılmadığını, davalının borcu bulunmadığı bir tutarı ödemesi hususunda kendisinin beyanı dahi dinlenilmeden karar verildiğini, hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya elverişli olmadığını, kambiyo vasfını yitirmiş bono ile işlem yapılmasının bu borcun gerçek bir borç olmadığının açık bir göstergesi olduğunu, elinde kambiyo senedi bulunan alacaklının bu senedin vasfını kaybedene kadar bekleyip öyle işlem yapmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, haklarında kötü niyet tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığını, davacının kötüniyetle icra takibi yaptığını, bununla birlikte çocuklarının davacı kurumda öğrenci kayıtlarının bulunmasının borcu bulunduğu anlamına gelemeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, zamanaşımına uğramış kambiyo senedi dolayısıyla yapılmış ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı HMK'nun 202.maddesinde delil başlangıcı kavramı '' (1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. (2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.'' şeklinde düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 202. maddesi ve Yargıtay uygulamalarında zamanaşımına uğramış kambiyo senetlerinin TTK anlamında kambiyo senedi niteliğini kaybederek yazılı delil başlangıcı niteliğini kazandığı istikrarlı olarak benimsenmiştir. Zamanaşımına uğramış senedin senetle ispat durumu da ortadan kalkmış, yazılı delil başlangıcı olması nedeniyle ispat kuralları genişletilerek, her türlü delille ispat kuralı getirilmiştir.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 03/06/2022 tarihli 2021/1 E.-2022/3 K. Sayılı Kararı; " İcra takibine maruz kalan borçlu, vekil marifetiyle takibe itiraz ettiğinde, itiraz üzerine duran icra takibinin devamını sağlamak için alacaklının açacağı itirazın iptali davasında dava dilekçesinin asıla tebliğ edilmesi gerekmektedir. "

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle itiraz üzerine duran icra takibinin devamını sağlamak için davacı alacaklının açtığı iş bu itirazın iptali davasında dava dilekçesinin davalı asıla tebliğ edildiğinin anlaşılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2516, Karar No: 2018/4823, Tarih: 19.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2516 E.  ,  2018/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında temel ceza olarak hükmedilen 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilirken 3600 TL ve 100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası sonucu yazılı şekilde 3000 TL ve 80 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmişse de, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.04.2015 yerine 2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12690, Karar No: 2017/2792, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12690 E.  ,  2017/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14796, Karar No: 2012/20443, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14796 E.  ,  2012/20443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FATİH 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.04.2011 tarih ve 2009/305 - 2011/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kamu kurumu tüzel kişiliğine haiz meslek birliği olduğunu, davalı derneğin tüzüğünde kısa adı olarak “İNTURSAB” ibaresinin kullanıldığını ancak 1618 sayılı Yasa ile kurulmuş kamu kurumu tüzel kişiliğine haiz meslek birliğinin kısa adı olan “TÜRSAB” ibaresi ile iltibas yaratabileceğini, meslek birliği olan Türkiye Seyehat Acentaları Birliğinin alternatifi izlenimi yaratabileceğini, ayrıca “TÜRSAB” ibaresinin tescili için başvurunun devam ettiğini ileri sürerek, TURSAB ibaresinin davalılar tarafından kullanılmaması ve dernekler sicilinden terkini hususunda karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, “İNTURSAP” ibaresinin derneğin kısaltılmış adı olduğunu, davacı logosu ile benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, “TÜRSAB” ile “İNTURSAB” kelimeleri arasında farklılıklar bulunduğu, haksız rekabet oluşturacak bir durumunun olmadığı, ileri sürülen hususlarında kanıtlanamadığı, dernek adının marka olmadığı, marka oluşturmasının da düşünülemeyeceği, faaliyet alanları aynı biçimde olsa da ticari serbestisi gereği talebin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı, dava dilekçesinde başvurudan kaynaklanan marka hakkına dayanmış olup, yargılama sırasında da “TÜRSAB” ibareli markanın adına tescil olunduğuna ilişkin belge örneğini dosyaya sunmuştur. 556 Sayılı Markalar Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin uygulanmasından doğacak uyuşmazlıklar anılan Kararnamenin 71'inci maddesine göre ihtisas mahkemelerinde görülmesi gerekecektir. Bu itibarla, davacı marka hakkına dayanmış bulunmasına göre bu konudaki delillerin taktirinin ihtisas mahkemesine ait olacağı kuşkusuzdur.

"5846 sayılı Kanun ile 551, 554, 555, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelerden kaynaklanan hukuk davaları için ve fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi kurulmayan yerlerde, bir ticaret mahkemesi varsa bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi varsa eşit tevzi suretiyle ticaret mahkemelerinin, müstakil ticaret mahkemesi olmayıp, bir ve iki nolu asliye hukuk mahkemesi varsa 1 numaralı birden fazla asliye hukuk mahkemesi varsa 3 numaralı asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğuna" ilişkin Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun, 20.11.2003 tarih ve 537 sayılı kararından sonra, 556 sayılı KHK.'nin, 22.06.2004 tarih ve 5194 sayılı Yasa ile değiştirilen 71'inci maddesi hükmüne göre, bu Kanun Hükmünde Kararnamede öngörülen davalarda görevli mahkemenin ihtisas mahkemeleri olduğu, bu mahkemelerin tek hakimli olarak görev yapacağı hükme bağlanmıştır. Ayrıca, bu mahkemelerden hangilerinin ihtisas mahkemeleri olarak görevlendirileceğini ve bu mahkemelerin yargı çevresini Adalet Bakanlığı'nın teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun belirleyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye uygun olarak, dava sırasında, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun, 16.09.2004 tarih ve 396 sayılı kararı ve daha sonra alınan ve halen yürürlükte olan 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile anılan Kanun Hükmünde Kararnamelere ilişkin davalar bakımından, Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan yerlerde, Asliye Ticaret Mahkemesi kurulmuş olup olmamasına bakılmaksızın, bir ya da iki asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde bir numaralı asliye hukuk mahkemesi, ikiden fazla asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde 3 numaralı asliye hukuk mahkemesi görevlendirilmiş, bu mahkemelerin yargı çevresinin adli yargı adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsadığı da belirtilmiştir. Mahkemelerin görevi kanunla düzenlenmiş olup, görev kuralları, kamu düzenine ilişkindir ve temyiz dahil, yargılamanın her aşamasında resen olup, görev kuralları, kamu düzenine ilişkindir ve temyiz dahil, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınır, İhtisas Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, görev ilişkisidir.

Bu durumda, mahkemece, dava konusu uyuşmazlıkta Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunun kabulü ile görevsizlik kararı verilmek gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.