muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3145, Karar No: 2021/12278, Tarih: 14.10.2021

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının değişik şirketlerde sigortalı olarak çalıştığını, keza çalışmasının tespitini istediği 30.04.2010-07.06.2013 tarihleri arasında 08.12.2011-07.05.2012 tarihleri arasında ...Plastik Ambalaj Kağıt Met. Teks. Kim. Gıd. İnş. Turz. Nak. San. unvanlı iş yerinde, yine 17.05.2012-26.06.2012 tarihleri arasında da Özgürtaş İnş. San. Tic. Ltd. ve Ase İnş. Taah. Ltd.şirketinde çalışmasının bulunduğunu, Bağ-Kur’da ise 01.10.2008 tarihinde 1276303766 nolu iş yerinde tescilinin yapıldığını, toplam olarak 1 yıl 7 ay kaydının bulunduğunu, bunun dışında davacının sigortalılık hizmetine dair her hangi bir kayıt ve belgenin bulunmadığını, kurum kayıtlarına intikal etmeyen hizmetlerin yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini, Yargıtay kararlarının da bu yönde olduğunu, mahkemece yazılı belgelerin araştırılması gerektiğini, tanık beyanları ile sigortalılığın tespitine karar verilemeyeceğini, bu nedenler ve resen tespit edilecek nedenlerle, hukuka aykırı açılan davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davanın kabulü ile, 53.277,51TL peşin sermaye değerinin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacı kuruma ödenmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanunun 355. maddesinde yer alan, incelemenin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili dilekçesinde özetle; SGK İl Müdürlüğüne gönderilen görüş yazısında, müvekkilinin vergi kaydının 30/04/2010 tarihinde son bulduğundan Bağ-Kur terkinini 30/04/2010 tarihinde yapıldığını, şahsın dilekçesinde belirttiği esnaf odası ile esnaf sicil kaydı mevcut olsa da; 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu'na göre 04/10/2000 tarihinden sonra başladığından bahse konu oda kayıtlarının sigortalılık süresi olarak değerlendirilmeyeceğinin bildirildiğini, müvekkilinin talebinin vergi kaydının olmamasına rağmen meslek odası ile esnaf sanatkarlar odası kayıtlarına dayanarak, sigortasının durdurulduğu 30/04/2010 tarihinden zaten var olan esnaf sicil kaydı ile birlikte meslek odası kaydının son bulduğu 07/06/2013 tarihine kadar toplam 3 yıl 1 ay 7 gün daha sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiğini, bu nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

16/07/2007 - 30/04/2010 tarihleri arasında vergi, 16/09/2009 - 07/06/2013 tarihleri arasında Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydı, 16/09/2009 - 15/12/2015 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının olduğu, 01/04/2009 tarihli işe giriş bildirgesine istinaden 5510 sayılı Kanunun 4/b maddesi uyarınca tescil kaydının 01/10/2008 olarak başlatıldığı, davacının vergi kaydının sone erdiği 30.4.2010 tarihinde sonlandırılması nedeniyle eldeki davanın açıldığı Mahkemece, vergi kaydının sonaermesi sebebiyle bağkur sigortalı olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine bam dairesince de esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacıya ait hizmet belgesinden, davacının tescil talep ettiği dönemde 08/12/2011 - 07/05/2012 tarihleri arasında 1027022 sicil numaralı iş yerinde 4 ay 29 gün, 17/05/2012 - 26/06/2012 tarihleri arasında 1121622 sicil numaralı iş yerinde 1 ay 9 gün 4/a maddesi kapsamında çalışmasının bulunduğu, davacının 30/04/2010 tarihinde vergi kaydının terkin edildiği, dava konusu dönemde 16/09/2009 - 07/06/2013 tarihleri arasında Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydı, 16/09/2009 - 15/12/2015 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının olduğu anlaşılmıştır.

5510 sayılı yasanın sigortalı sayılanlar başlıklı 4. maddesinde,Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;a) Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar,b) Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise;1) Ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, 2) Gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanlar, sigortalı olacağı belirtilmiş olup Mahkemece, Vergi Dairesi Müdürlüğünden uyuşmazlık konusu 30.4.2010-7.6.2013 tarihleri arası davacın yaptığı “Reklam Tabelaları Yazılım, Sökme ve Takma” (Reklamcılık) faaliyetinin vergiden muaf olup olmadığının sorularak, vergiden muaf ise oda ve sicil kayıtları gözetilmek suretiyle kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığı usulüne uygun olarak araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde,davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ...Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20287, Karar No: 2016/547, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20287 E.  ,  2016/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2014/46-2014/527

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04.05.2015 gün ve 2014/29422 Esas - 2015/9960 Karar sayılı ilama karşı davalılardan Y.. A.. vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 261,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13696, Karar No: 2014/7910, Tarih: 01.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13696 E.  ,  2014/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bir başka araçla yarış yaptığı esnada tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında taksirinin yoğunluğu gözetilerek cezanın azami hadde yakın tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24334, Karar No: 2017/8576, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24334 E.  ,  2017/8576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK'nın 332. maddesine göre “Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl için borçlu, adet üzere tecviz edilemeyecek bir hiffetle hareket ederek veya haddinden ziyade masraflar yaparak yahut cüretli talih oyunlarına veya basiretsizce spekülasyonlara girişerek, yahut vaziyetinin fenalığını bildiği halde o gibi hareketlerle bu fenalığı ağırlaştırıyorsa, aleyhine aciz belgesi istihsal edildiği veya alacaklı alacağını istifa edemediğini ispat ettiği takdirde, onbeş günden altı aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmü karşısında, sanığın işlerinde ağır ihmallerde bulunarak aczine kendi fiiliyle sebebiyet verip vermediği, yahut vaziyetin fenalığına rağmen durumu daha da ağırlaştırıp ağırlaştırmadığı, ağırlaştırmışsa ne şekilde olduğu konusunda araştırma yapılmaksızın eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 332. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354.

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17315, Karar No: 2018/4945, Tarih: 09.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17315 E.  ,  2018/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı;... tesisat numaralı elektrik abonelik sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek, ... 5. İcra Müdürlüğünün 2008/10808 Esas sayılı dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptali ve lehine asıl alacağın % 40’ından aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; HMK’nun 150/5. maddesi uyarınca yasal üç aylık süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacının tavzih istemi üzerine mahkemece verilen red kararından sonra karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Davacı, sadece yargılama gideri yönünden temyiz isteminde bulunmuş olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık; mahkemece davalıya iadesine karar verilen yargılama giderinin tutarına ilişkindir.

6100 sayılı HMK’ nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlıklı 323. maddesinde ilk dokuz bendinde tek tek sayılmak ve son bendinde ise takdir hakkı tanımak suretiyle bu giderlerin; “ celse, karar ve ilam harçları, dava nedeniyle yapılan tebliğ ve posta giderleri, dosya ve sair evrak giderleri, geçici hukuki koruma tedbirleri ve protesto, ihbar, ihtarname ve vekâletname düzenlenmesine ilişkin giderler, keşif giderleri, tanık ile bilirkişiye ödenen ücret ve giderler, resmî dairelerden alınan belgeler için ödenen harç, vergi, ücret ve sair giderler, vekil ile takip edilmeyen davalarda tarafların hazır bulundukları günlere ait gündelik, seyahat ve konaklama giderlerine karşılık hâkimin takdir edeceği miktar; vekili bulunduğu hâlde mahkemece bizzat dinlenmek, isticvap olunmak veya yemin etmek üzere çağrılan taraf için takdir edilecek gündelik, yol ve konaklama giderleri, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti ve yargılama sırasında yapılan diğer giderlerden” oluştuğu ifade edilmiştir. Ayrıca, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağı ise, aynı yasanın 326. maddesinde düzenlenmiş olup, yasa metninde; kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği açıklanmış, “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan yine aynı yasanın 332. maddesinde ise, “yargılama giderlerine, mahkemece re’sen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği” belirtilmiştir. Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, hüküm fıkrasında aynen “davalı tarafça yapılmış olan 379,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine” ibaresine yer verilmekle, giderlerin dayanağı ve miktarları ayrı ayrı gösterilmeksizin davalı tarafından toplam 379,00 TL yargılama gideri yapıldığı kabul edilerek, bu tutarın davacıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa; yukarıda yazılı yasal hükümler çerçevesinde; tarafların sorumlu oldukları yargılama giderinin hüküm fıkrasında gösterilmesi sırasında , yapılan gider kalemlerinin tek tek sayılması ve masraf tutarları belirtilerek dökümü yapılmak suretiyle, taraflar bakımından tereddüte yol açmayacak nitelikte hüküm kurulması gerekmektedir. Bu itibarla; yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkralarının mahkemece giderlerin nelerden ibaret olduğu ve tutarlarının kalem kalem gösterilmek suretiyle denetime elverişli şekilde kurulması gerekirken; hükümde gider kalemleri ve her bir gider kalemi için ne kadar para harcandığı, ve masrafın hangi tarafın yatırdığı avanstan karşılandığı belirtilmeksizin davalı tarafından toplam 379,00 TL gider yapıldığı belirtilerek, davacı aleyhine hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle kararın, harçlar dışındaki yargılama giderlerine ilişkin kısımları yönünden bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428

. Bu nedenle kararın, harçlar dışındaki yargılama giderlerine ilişkin kısımları yönünden bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21878, Karar No: 2014/8088, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/21878 E.  ,  2014/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kocaeli 5. İş Mahkemesi

Tarihi :12.09.2013

No :2011/168-2013/382

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali, borçlu olunmadığının tespiti ve kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 07.12.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, 06.07.2009 tarihinde yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 20.10.2008 tarihi itibariyle kesildiği ve 01.08.2009-19.04.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 07.12.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, 06.07.2009 tarihinde yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 20.10.2008 tarihi itibariyle kesildiği ve 01.08.2009-19.04.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; boşanan eşlerin Nüfus Müdürlüğü ve banka kayıtlarından, aynı adresin farklı numaralarında ikamet ettikleri, Kurumun yapmış olduğu denetim tarihinden sonra boşanılan eşin adres değişikliğine gittiği ve bu adreste oturmadığına ilişkin muhtarlık yazısı, emniyet araştırmasında boşanılan eşin daimi ikametgahının olmadığı ve yakınlarının yanında kaldığı şeklindeki beyanları değerlendirilmeli, boşanan eşlerin medula sisteminde ve GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10270, Karar No: 2022/16187, Tarih: 14.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10270 E.  ,  2022/16187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık yönünden şikayette bulunulmaması sebebi ile 2004 sayılı İİK'nın 345. maddesi gereğince davanın reddine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 286/2-e maddesi uyarınca; sadece adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından şikayetçi vekili ile sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İnegöl 1. İcra Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21956, Karar No: 2017/22001, Tarih: 31.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/21956 E.  ,  2017/22001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edildiği gerekçesiyle mahkemesi tarafından gönderilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın hükmü veren Mahkemeden hakkında verilen ilamın tebliğini aynı zamanda da mazeretini bildirir 13/07/2015 tarihli dilekçesi ile talep ettiği kararın adresine 18/08/2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği halde herhangi bir temyiz talep dilekçesi olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.