muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/800, Karar No: 2025/571, Tarih: 22.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/800 E.  ,  2025/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/451 E., 2020/520 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar Vedat ve Fatih hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar Murat ve Ferat hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç

vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden ve katılan vekilinin temyiz isteminin suç vasfına ilişkin olduğu anlaşıldığından temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli ve 2017/227 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanıklar Vedat ve Fatih Serbay hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c. Sanıklar Vedat ve Fatih Serbay hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/451 Esas, 2020/520 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma, haksız tahrik, takdiri indirim ve diğer tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemlerin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, sanık ... hakkında takdiri indirimin ve sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemlerin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, sanık ... hakkında takdiri indirimin ve sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan ... ile inceleme dışı sanık ...'in olay tarihinden yaklaşık olarak beş ay kadar öncesinde tanıştıkları, arkadaşlıklarının ilerlemesi üzerine katılan ...'in ev kiralayarak bütün eşyalarını da alıp 60.000 TL tutarında masraf yaptığı ve bir süre bu evde birlikte kaldıkları, bir süre sonra Nargız'ın başka erkeklerle birlikte olduğunu öğrenmesi üzerine telefon açarak evi boşaltmasını ve yaptığı masraflar karşılığı kendisine 30.000 TL para vermesini istediği, Nargız'ın ilk başta teklifi kabul etmesine rağmen katılanı sürekli oyalayarak katılana herhangi bir ödeme yapmadığı, 17.03.2017 tarihinde Nargiz'ın katılanı arayarak para konusunu halletmek istediğini söylemesi üzerine 18.03.2017 tarihinde katılan ile tanıklar İrfan ve Sinan'ın Nargız'ın evine gittiği, ödeme yapmadığı takdirde vücut dokunulmazlığına zarar vereceğinden bahisle Nargiz'ı tehdit ettiği ve cüzdanından bir miktar para alarak evden ayrıldığı, bunun üzerine Nargiz'in yeni sevgilisi olan sanık ...'ı arayarak katılan ...'in yaptıklarını anlattığı ve katılanın numarasını sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da olayın hemen sonrasında katılanı aradığı ve aralarında tartışma yaşandığı, sanık ...'ın diğer sanıklar Fatih Serbay, Ferat ve Vedat ile birlikte yanlarına bir adet tabanca ve iki adet pompalı av tüfeği de alıp Nargız'ın evine geldikleri ve Nargız'a katılanı yeniden aratarak parasının hazır olduğunu, eve gelmesini söylemesini istedikleri, Nargız'ın da katılanı parayı alması için eve davet etmesi üzerine bir müddet sonra katılanın yanında inceleme dışı mağdurlar ... ve Erkan ile birlikte eve geldiği, katılan ve sanık ... arasında geçen konuşmaların kısa bir süre içinde tartışmaya dönüştüğü ve katılan ile Murat arasında çıkan arbede sonrası taraflar arasında silahlı çatışmanın yaşandığı, olay yeri inceleme raporuna göre kovan, mermi çekirdeği, av fişeği tapası ile çok sayıda giriş delikleri, duvarlarda sekme izleri tespit edilen olayda, katılanın batın bölgesinde yaşamını tehlikeye sokacak şekilde, inceleme dışı mağdur ...'ın sol omzundan kemik kırığına neden olacak nitelikte ve sanık ...'in göğsünden ve kafasından yaşamını tehlikeye sokacak, kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının oluşmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına, sanık ... hakkında ise uygulanmasına karar verildiği, ceza miktarları nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar tarafından kullanılan silahların vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, hayati öneme haiz vücut bölgesinin hedef alınması, meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. İlk hangi tarafın ateş ettiğinin tespit edilememesi nedeniyle tarafların birbirlerine karşı yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanıkların cezasında haksız tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla cezalar tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan suç vasfında hataya düşülmesi ve haksız tahrik nedenleriyle katılan vekilinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/451 Esas, 2020/520 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8298, Karar No: 2008/9942, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8298 E.  ,  2008/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ile %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;Davacı vekili dava dilekçesinde, disiplinsizlik nedeniyle resen ilişiği kesilen davalıdan okul giderlerinin tahsili için icra takibinde bulunduklarını, ancak davalının süresinde itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, bu nedenle icra takibine yapılan itirazın iptali ile %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Yasasının 112. maddesi; "...Türk Silahlı Kuvvetlerden her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silahlı Kuvvetleri'nde görev yapamaz şeklinde ... raporu alanlar ile vazife malülü olarak Türk Silahlı Kuvvetleri'nden ayrılanlar hariç) her yıl kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askeri öğrenci, subay ve astsubay nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük süresinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanuni faizi ile birlikte tazminat olarak öderler." hükmünü içermektedir.

Mahkemece daha önce verilen kararın bozulması üzerine dosya içerisine getirtilen belgelerden; davalının 1986 ile 1989 yılları arasında Astsubay Hazırlama Okulunda eğitim gördükten sonra 1989 ile 1990 yılları arasında da Astsubay Sınıf Okulu'nda eğitim gördüğü ve daha sonra 30.08.1990 tarihinde astsubay olarak nasbedildiği, 14.09.2002 tarihinde de mecburi hizmetini tamamlamadan disiplinsizlik nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır. Bu sebeple yukarıda sözü edilen Yasa hükmü uyarınca yükümlüye hem Astsubay Hazırlama Okulu'nda hem de Astsubay Sınıf Okulu'nda yapılan masrafların ve bu masrafların icra takip tarihine kadar işlemiş faizlerinin bilirkişiye hesap ettirilip, bulunan bu borçtan davalının kalan mecburi hizmetine karşılık gelen kısmının da belirlenip hüküm altına alınması gerekirken sadece Astsubay Hazırlama Okulu'nda yapılan masraflar üzerinden davalının kalan mecburi hizmetine karşılık gelen borcunu belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16106, Karar No: 2017/5312, Tarih: 22.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16106 E.  ,  2017/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un 21 ve 76. maddeleridir.

Dosya kapsamına göre, alınan ilk raporda davalı %50, sigortalı %50, hükme esas alınan ikinci ve son raporlarda ise davalı %50, sigortalı %25, %25 oranında kaçınılmazlık sonucu kazanın olduğu kanaati bildirilmiştir.

İş kazası ve meslek hastalıklarının büyük bölümü işverenler tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki mevzuat hükümlerine uyulması ile önlenebilecek niteliktedir. Ancak kaçınılmaz dış etkenler ve kötü rastlantılar nedeniyle işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda hukuki ve teknik tüm gerekler yerine getirildiği halde iş kazası veya meslek hastalığı gerçekleşebilmektedir ki; bunlar “kaçınılmazlık” olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda; kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte ve iş kazaları bakımından süreçte bilimsel ve teknik kurallar ve olanaklar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen zararın kısmen veya tamamen meydana gelmesi durumu olarak tanımlanabilir. Bu gerçekten hareketle 5510 sayılı Kanun’un 21. maddesinde “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme gereği; kaçınılmazlığın varlığı durumunda işverenin rücu tazminatı sorumluluğunu aynı oranda sınırlandırması gerekecektir.

Kaçınılmazlık olgusunda, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana

gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi

özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın meydana geliş şekline göre kaçınılmazlık olgusunun uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerini yargısal denetime elverir biçimde irdeleyen kusur raporu alınarak, varsa çelişki de giderildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6195, Karar No: 2016/6630, Tarih: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6195 E.  ,  2016/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay'a aittir. Mahkeme 05.02.2016 tarihinde tarafların boşanmalarına karar vermiş davacı ... 03.02.2016 tarihli temyiz dilekçesiyle davasından feragat etmiştir. Mahkeme tarafından 05.02.2016 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Mahkemenin kendi kararını kendisinin kaldırması isabetsiz olduğundan 05.02.2016 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-İşin esasının incelenmesine gelince; davacı ... 03.02.2016 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 05.02.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2016 (Pzt.)