muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/45429, Karar No: 2016/600, Tarih: 18.01.2016

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

b) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya ... idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 sayılı Kanuna göre tespit edilir.”

Yine dava konusu dönüşüm projesine ilişkin ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin “Borçlandırma suretiyle konut sözleşmesi” başlıklı 14. maddesinde:

“(1) Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2 olup arsa borcu bulunmayan hak sahiplerine Belediye Meclisince belirlenecek büyüklükte bir adet konut verilir. Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2’den az olan maliklerin eksik arsa oranları, konut sözleşmesi ile Belediye Meclisince tespit edilecek konut büyüklüğünün inşaat maliyet bedeli oranı üzerinden hesaplanacak bedele, gecekonduya ait varsa arsa borcuda ilave edilerek, toplamdan; tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli düşülerek borçlandırma yapılır.” düzenlemesi öngörülmüştür.

Belirtilen düzenlemelerin incelenmesinde, tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde arsa üzerindeki yapılara ait enkaz bedelinin esas alınacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ... ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ... ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, davalının bu yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin 04/09/2014 gün ve 2014/28133-2014/25071 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda dökümü yapılan 336,50 TL harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/610, Karar No: 2016/1857, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/610 E.  ,  2016/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/215 esas, 2015/82 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 17/04/2015 tarihli ve 2015/136 esas, 2015/81 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 21/04/2015 tarihli ve 2015/288 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9079-2015-21880/69164 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/288 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1708, Karar No: 2014/4354, Tarih: 17.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1708 E.  ,  2014/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/291-2011/359

M.. N.. ile B.. N.. aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 23.06.2011 gün ve 291/359 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava dilekçesinde; babası M.N.’den kalan taşınmazların kardeşler arasında paylaşıldığını, paylaşımdan sonra mirasçılardan M.. N.. ile F. N.’den miras paylarını satınaldığını, D. Mahallesi'ndeki iki katlı ev ve arsanın M.. N.. ile M.. N..’e verildiğini, A.Mahallesindeki iki katlı evin Faruk ve Bayram’a düştüğünü, bu evin bulunduğu yerdeki 2500 m2 arsanın B.. N..’e verildiğini, yine A. Mahallesi'ndeki ev ve 400 m2 arsayı G. N. (K.) ve H. N.’e bırakıldığını, B.. N..’in D. Mahallesi'nde bulunan ve satın alma ile birlikte tamamı kendisine ait olan yere davalının tecavüz ettiğini, ağaç diktiğini, uyarılarda bulunmasına rağmen müdahalesini sürdürdüğünü açıklayarak, D. Mahallesi'nde bulunan kendisine ait yere davalı tarafından ağaç dikmek ve bu yerler üzerinde tasarruf da bulunmak suretiyle yapılan müdahalenin önlenmesine, dikilmiş ağaçların kal’ine, meni müdahale isteği kabul edilmediği takdirde, 1/6 hisse dışındaki müdahalenin önlenmesine, dikmiş olduğu ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı B.. N.. 10.06.2010 havale tarihli cevap dilekçesinde, kardeşler arasında yapılmış bir paylaşım olmadığını, davacı tarafından delil olarak sunulan paylaşım sözleşmesindeki yerlerin teslim edilmediğini, davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun yalan beyanlara dayalı olarak açıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, teknik bilirkişi A.D.’in 19.07.2010 tarihli rapor ve krokisi ekindeki krokide A harfi ile gösterilen D. mevkiindeki taşınmaza hissesinden fazlaya ilişkin davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesi üzerine, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nun 683. maddesi uyarınca ayni hakka dayalı olarak açılan ve taksim sonucu davacıya düşen taşınmaza davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesi ve ağaçların kal’i, bu olmadığı takdirde hisseye vaki müdahalenin önlenmesi ve ağaçların kal’i isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle uyuşmazlık konusu olan ve krokide A harfiyle gösterilen B. Köyü D. mevkiindeki taşınmazın davalı tarafından yapılan hisseden fazlaya ilişkin kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise de

Mahkemece, yazılı gerekçeyle uyuşmazlık konusu olan ve krokide A harfiyle gösterilen B. Köyü D. mevkiindeki taşınmazın davalı tarafından yapılan hisseden fazlaya ilişkin kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise de

mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu, taşınmazın tarafların babası ve 14.09.2000 yılında ölen M. N.’den kaldığı konusunda bir duraksama söz konusu değildir. Muris M. N.’in ölüm tarihi itibarıyla terekesi TMK'nun 701 ve 702. maddeleri uyarınca elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Elbirliği mülkiyetinde mirasçıların belirlenmiş payları olmayıp her birinin payı terekeye dahil tüm taşınmazlar üzerinde söz konusudur.

Davacı; her ne kadar dosya arasında bulunan “ RIZA-İ TAKSİM SENEDİDİR” başlıklı belgeye dayanarak muristen kalan taşınmazların taksim edildiğinin ve dava konusu yerin bu taksimde kendisine düştüğünü, davalının kendisine düşen taşınmazın bir bölümüne ağaç dikmek suretiyle tasarrufta bulunduğunu bildirmiş ise de daha sonra bu sözleşme üzerinde taraflar arasında uyuşmazlığın çıktığı eylemli olarak kullanılabilir duruma geçmediği, mirasçılardan G. N. (K.)’ın yerine davalının sözleşme imzaladığı, dava dışı mirasçı M.. N.. ile davalının yapılan söz konusu taksime olur vermediklerinin saptandığı, yerin tapusuz olduğu, yöntemine uygun ve geçerli bir paylaşım sözleşmesinden söz edilebilmesi için murisin tüm mirasçılarının birlikte yapılacak olan taksime katılmaları ve yazılı yapılan taksimde her mirasçının isim ve imzalarının bulunması gerektiği bir zorunluluktur. Mirasçılardan G. N. (K.)’ın yapılan taksim sözleşmesine katılamadığı dosya kapsamı ile sabittir. Saptanan bu durum karşısında yapılan taksim sözleşmesinin geçerli olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır.

Davacının istekleri arasında yer alan diğer bir istek ise hisseye yapılan müdahalenin önlenmesi ve kal isteğidir. Teknik bilirkişi tarafından düzenlenen krokide A harfiyle gösterilen taşınmaz üzerinde ağaç dikilen ve ekilen kısım olarak belirlenen taşınmaz bölümleri dışında davacının aynı yer üzerinde iki katlı evinin bulunduğu ve bu evi kullandığı, ekilen ve ağaç dikilen yerler dışında kalan taşınmaz bölümü üzerinde zilyetliğini sürdürdüğü ve bu hali ile diğer mirasçılar tarafından terekede bulunan davacının payı bakımından yapılan bir engellemenin söz konusu olamayacağı, dosya kapsamı ile saptanmıştır. Yani somut olayda intifadan (kullanımdan) men olgusu gerçekleşmemiştir. Kural olarak, mirasçılar arasında zamanaşımı işlemez, bir mirasçının tereke taşınmazları üzerinde sürdüğü zilyetlik ilke olarak tüm mirasçılar adına sürdürülmüş sayılır. Tereke malları üzerinde bir veya birkaç mirasçının diğer bir veya birkaç mirasçıya karşı kullanılmasına karşı çıkılmadığı ve engellenmediği sürece paya yapılan müdahalenin önlenmesine ve kal’e karar verilemez.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında davanın tüm istekler yönünden reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş bulunması doğru değildir.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında davanın tüm istekler yönünden reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş bulunması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 148,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.03.2014 tarihinden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17646, Karar No: 2023/3131, Tarih: 06.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17646 E.  ,  2023/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2017/121 Esas, 2017/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.11.2017 tarihli ve 2017/2108 Esas, 2017/2184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kullanıcı olan sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 14.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.11.2017 tarihli ve 2017/2108 Esas, 2017/2184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8627, Karar No: 2011/13725, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8627 E.  ,  2011/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı tarafın temyizine gelince;

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişle değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas alınan ve Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen m2 değeri 1.650,00-TL olduğu halde hükme esas alınan raporda m2'sine 608,00-TL takdir edilmesi nedeniyle rapor yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer nitelikte ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde yeniden resen emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu aza hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece yıkılan yapıların özelliği dikkate alındığında 2. sınıf B grubu yapılar olduğu halde, 2. sınıf A grubu alınmak suretiyle düşük bedel tespiti,

3-Davacı idare; dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren faiz isteyip, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutumuştur. "Dava dilekçesinde belirtilen diğer hususlar saklı kalmak kaydıyla" miktar yönünden ıslah yapıldığına göre, ıslah edilen miktar yönünden ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.