muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11063, Karar No: 2023/6864, Tarih: 23.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olarak bulunduğu davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın 26.09.2020 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, 01.06.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, istiap haddinin kaza tespit tutanağı incelendiğinde aşılmamış olmasına, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde 6098 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Dosyadaki belge ve bilgilerden, davacının yolcu olduğu araç ile karıştığı kazada, sağ ön koltukta oturduğu, yaralanmasının kafatasında kırık oluşacak şekilde meydana geldiği, maluliyetinin kafada çökme kırığı ve epidural hematoma bağlı epilepsi nedenlerine bağlı olduğu dikkate alındığında kaza sırasında emniyet kemeri takmadan seyahat ettiği anlaşılmaktadır. Şu halde İtiraz Hakem Heyetince, davacının emniyet kemeri takmadan yolculuk ettiği dikkate alınarak yerleşik içtihatlarımıza göre yukarıdaki yasal düzenleme kapsamında davalı lehine %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın ...'ne iletilmek üzere, saklama kararını veren mahkemeye gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11922, Karar No: 2014/13355, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11922 E.  ,  2014/13355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/254

DAVA :Davacı, ücret farkı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye farkı, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı ile vardiya tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003/2004’de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004/2005 yılında TİS tarafı olan T. Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile T. Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. m.32 ve İş K. m.5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının T. Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, T. ile T. Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İTİS’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İTİS’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve TİS Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına

aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra T. Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İTİS Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözlşemesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı B.’ da 2003/2004 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan/2005-Şubat ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.

Yukarıdaki hüküm “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü daha işçi lehine olmak koşuluyla somut olaya tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece TİS’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yaralanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı TİSGLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilmek suretiyle gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 28.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2010/2049, Karar No: 2010/3924, Tarih: 28.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2049 E.  ,  2010/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'nu yaralamaya teşebbüsten sanıklar ..., ..., ... uş ve ..., suç işlemek için örgüt kurmaktan sanık ... , suç işlemek için örgüte üye olmaktan sanıklar ..., , ..., ..., ...,, ... ile ... e, izinsiz silah taşımaktan sanıklar ..., ........ş ve...., silahlı tehditten adıgeçen sanık ....'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İSTANBUL) Ondördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2007 gün ve 87/23 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar ..., ... ve ...’nin daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum oldukları anlaşılmakla,

5728 sayılı Yasayla değişik 5271 Sayılı CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından istifade edemeyecekleri anlaşılmakla; bu hususta bozma yapılmamış ve tebliğnamedeki sanık ... ve ... hakkında bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in suç işlemek için örgüt kurma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... ve ...’nin suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve ... müdafiinin örgüt suçunda bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hapis cezası 5237 sayılı TCK uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmediğinden, temel cezanın tayininden sonra takdiri indirimin 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi uyarınca yapılması halinde verilen hapis cezasının doğal sonucu olarak sanık hakkında aynı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasının gerekmesi ve bu durumun da aleyhe sonuç doğurması nedeniyle, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, hüküm fıkrasındaki “5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi uyarınca“ ibaresi çıkarılarak yerine “765 sayılı TCK’nun 59. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine, ayrıca 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle,

b) Sanıklar ... ve ...nin örgüt üyesi olma suçlarında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 220/2 yerine maddi hata sonucu 220/1 olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar ... ve ...nin suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçları ile ilgili hüküm fıkrasındaki “220/1” ibaresinin çıkartılarak yerine “220/2” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında örgüt kurma, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, sanıklar ... ve ...nin suç örgütüne üye olma suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

3-a) Sanık ... ve ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

aa) Örgüt kuran ve yöneten sanık ...’in, şikayetçi ...'in Karacabey Adliyesi’nden çıktığında vurulması için sanık ...’yı, Adliye çevresini kontrol etmesi için de sanık ...’i görevlendirdiği, şikayetçi ...’ün öldürülmesi için emir vermediği ve sanık ...’in de şikayetçi ...’e karşı gerçekleştirilen eylem sırasında olay yerinde bulunduğunun sabit olmadığı anlaşılmakla, beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkumiyetlerine karar verilmesi,

bb) Kabule göre de; sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüse yardım suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nun 86/2,3-e, 35 maddelerinin uygulanması sonucu belirlenen 1 ay 15 gün hapis cezasından, 39 madde gereğince yapılan 1/2 indirim sonucu 22 gün hapis cezası yerine 32 gün, 62. maddesi gereğince yapılan 1/6 indirim sonucu 18 gün yerine 26 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi ve suç tarihi dikkate alındığında karşılaştırmanın 765 sayılı TCK’nun 456/4, 457/1, 62, 65/3, 59 maddeleri ile yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK’nun 456/2 ve 456/3 maddeleri ile yapılması,

b) Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, sanık .... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahlı tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasası'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında, ceza miktarının iki yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeni ile yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

c) Sanıklar ... ve Servet Kuş hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

c) Sanıklar ... ve Servet Kuş hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle; 5560 ve 5728 sayılı Yasalarla yapılan değişikliklerden önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ve ...müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ....müdafii ile sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23171, Karar No: 2015/31125, Tarih: 23.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23171 E.  ,  2015/31125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/319451

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

NUMARASI : 2006/444 (E) ve 2008/644 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunmasına rağmen hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hakkında hırsızlık suçundan yürütülen soruşturma sırasında kardeşine ait sürücü belgesini sunup kendisini bu isimle tanıtan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 267. maddesinin yollamasıyla 268. maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun kabulü ile eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmemiş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunn 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33114, Karar No: 2015/7619, Tarih: 30.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/33114 E.  ,  2015/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... vekili ile diğer borçlular ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine Osmaniye Valiliği ... ve ... ... Komisyonu Başkanlığı'nın 06.8.2013 tarih ve 2013/1 sayılı kararında belirtilen 21.712,62 TL alacağa dayalı genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatılmış, borçlular süresi içerisinde borca itiraz etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde itrazın kaldırılması talebinde bulunmuş, mahkemece takibe dayanak yapılan belge İİK'nun 68. maddesi kapsamında kabul edilerek, itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar borçlu ... vekili ile diğer borçlular ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı yapılan tasfiye komisyonu kararında, ... ve ... 'nin tasfiye işlemlerinin ne şekilde yapılacağının düzenlendiği ve tasfiyesine başlanan adı geçen birliğin borçlarının birlik sorumlularına rücu edilmesine karar verildiği, bu hali ile takip dayanağı belgede borçluların kim olduğu belli olmamakla birlikte, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ... vekili ile diğer borçlular ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11048, Karar No: 2008/6471, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11048 E.  ,  2008/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-bono iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 70.000 YTL bedelli bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını,müvekkilinin yaklaşık 17-18 yıllık olduğunu düşündüğü dava konusu bonodaki imzanın kendisine ait olup olmadığından emin olmadığını imza davacıya ait ise senedin zamanaşımı nedeniyle geçersiz olduğunu, senet üzerindeki yazıların gerçeğe aykırı olarak doldurulduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,toplanan delillere ve adli tıp kurumu raporlarına göre senetteki borçlu imzalarının davacının eli ürünü olduğu ve senetteki miktarla ilgili bölümde rakamlarda bir değişiklik yapıldığını gösterir bulgu saptanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı taraf delil listesinde yemin deliline de dayanmış ve temyiz dilekçesinde de yemin teklif haklarının hatırlatılmadığını belirtmiştir. Bu durumda mahkemece davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.