muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6820, Karar No: 2014/7108, Tarih: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6820 E.  ,  2014/7108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/487-2013/572

.

Taraflar arasında görülen Tüketicinin Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin (sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin ) alınmaması gerektiğinden bahisle, yaptığı başvuru üzerine Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı yerinde görülerek, faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce; “ 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c)

Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı Kanunun 6352 sayılı Yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde, tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak, davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir. ” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma kararına uyulduğu açıklanmasına rağmen, dava konusunun idari yargı yetki alanında olduğu belirtilerek, görevsizlik karar verilmiş; kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece; bozma kararına uyulduğu açıklanmasına rağmen, dava konusunun idari yargı yetki alanında olduğu belirtilerek, görevsizlik karar verilmiş; kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; “ Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır. Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; bozma ilamında, tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak, davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerektiği açıklanmıştır. Kural olarak, bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir Bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden, bozma kararına aykırı biçimde hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan olgular ve hükmüne uyulan bozma kararı gözönüne alırarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22670, Karar No: 2012/7778, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22670 E.  ,  2012/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10724, Karar No: 2014/14783, Tarih: 23.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10724 E.  ,  2014/14783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm asli müdahillerin ... ve diğerleri vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamında, karar tarihine yakın tapu kaydı bulunmadığından dava konusu parsel sayılı taşınmazın bütün hak ve mükellefiyetleri ile birlikte son tapu kayıt suretinin getirtilerek,

Ayrıca, dava konusu taşınmazdal terekesi müşterek mülkiyete çevrilmiş ise tereke temsilcisi vekilinin vekilliği sona ermiş olacağından dosyada vekaleti bulunmayan ve müşterek malik olarak tapu kaydında paydaş olan mirasçıların varsa vekaletnamelerinin ilgili vekilden temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5377, Karar No: 2023/1665, Tarih: 21.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5377 E.  ,  2023/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, kök mirasbırakanlar ...'ın ve ... ...'ın ölümü ile çocukları ... ve ... ... ...'ın kaldığını, mirasbırakanların ölümlerinden yıllar sonra kadastro tespiti sırasında ... ... ... ve mirasçılarının uzakta olmalarının fırsat bilindiğini, miras payları yok sayılarak gerçeğe aykırı beyanlarla büyük çoğunluğu davalı ... adına olmak üzere ... ... mirasçıları arasında paylaşılarak tapuya kaydedildiğini, öncelikle davalı adına kayıtlı taşınmazların aktif pasif sorgularının yapılması ve kadastro tespit tutanaklarının gönderilmesi için ilgili tapu müdürlüklerine müzekkere yazılmasını, kadastro geçmediği için tapusu bulunmayan ancak mirasbırakanlar tarafından kullanılan ve sahibi olunan taşınmazların davalı tarafından hileli beyanlarla muvazaalı olarak üzerine alındığını, davalının bunca yıldır malik görünmesi dolayısıyla taşınmazlar üzerinde kullanımdan dolayı bir çok haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptaline ve miras payları oranında adlarına tesciline, olmazsa tazminata, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş, 12.03.2010 tarihli delikçe ile dava konusu taşınmazların 102 ada 10 ve 128 ada 195 parsel sayılı taşınmazlar olduğunu belirtmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı, dava konusu 128 ada 195 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinden önce babası ... ...'a ait olduğunu, 20 yılı aşkın bir süredir zilyet ve tasarrufta bulunduğunu, ... ...'ın 1991 tarihinde ölümü ile mirasçılarına kaldığını, annesi ...'ın payını kendisine devrettiğini, ilerleyen zamanlarda kardeşlerinin de hisselerini kendisine devrederek taşınmazla ilgi ve alakalarını kestiklerini, taşınmazın tamamının bedeli karşılığında alındığını, dava konusu 102 ada 10 parsel taşınmazın kadastro tespitinden önce ... ... 'nın zilyet ve tasarrufunda bulunurken, 20.09.1990 tarihinde İnegöl 2. Noterliğinde düzenleme şeklinde zilyetliğin devri sözleşmesiyle 3.200.000TL. bedelle satın alarak zilyedi olduğunu, taşınmazların kök mirasbırakanlarla bir alakası bulunmadığını, tapusuz olan taşınmazlar hakkında 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İBK'nın uygulanmasına olanak olmadığını, davanın 13 yıl sonra açıldığını, tenkis isteğinin zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2019/55 E., 2019/308 K. sayılı kararıyla; muvazaaya ilişkin tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat talebinin 10 yıllık hak düşürücü süreden, tenkis isteğinin ise zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; mirasbırakanlar adına taşınmaz kaydına rastlanmadığını, taşınmazların kadastro tespitinde muvazaalı ve hileli olarak davalının beyanları ile adına tescil edildiğini, taşınmazların mirasbırakanlar tarafından kullanıldığını, delillerin toplanmadığını, tanıkların dinlenmediğini, hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresinin ölüm tarihinden itibaren belirlenmeyeceğini, ölüm tarihleri itibariyle mirasbırakanlar adına taşınmaz bulunmadığını, dava açılmasının mümkün olmadığını, babalarının akli melekeleri tam olarak yerinde olmadığından gaip olduğundan hak arama imkanı olmadığını, taşınmazların miras kaldığını davadan hemen önce öğrendiklerini, muvazaaya dayalı olarak açılan tapu iptal ve tescil talepli davalarda hak düşürücü süre ve zamanaşımının söz konusu olmadığını, mülkiyet hakkının ön planda tutulması gerektiğini ve yine mülkiyet ... çerçevesinde Kadastro Kanunu'nun uygulanmaması gerektiğini, Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinin, Devlet mallarının korunması bakımından yeni düzenleme getirdiğini, mirasbırakan ve mirasçılar bakımından uygulanmaması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 13.05.2022 tarihli ve 2020/110 E., 2022/788 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin 07.06.1995 tarihinde kesinleştiği, mirasbırakanlar ...'ın 26.04.1947 tarihinde, ... ...'ın ise 14.12.1942 tarihinde kadastro tespiti ve tespitin kesinleşmesinden önce vefat ettikleri, davanın ise 27.02.2019 tarihinde açıldığı, davanın 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması zorunlu olduğu halde, davacı mirasçılar tarafından kadastro tespitinin kesinleşmesi tarihinden yaklaşık 24 yıl sonra açılan davada hak düşürücü sürenin geçtiği, mirasçılık ve mirasın geçişinin mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirleneceği, mirasbırakanların ölüm tarihi itibariyle 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin ilgili hükümlerinin uygulanması gerektiği, tenkis isteğinin zamanaşımına tabi olduğu, davalının zamanaşımı definde bulunduğu, kök mirasbırakanların mirasının açıldığı tarihten yaklaşık 72 yıl, mirasbırakanın mirasının açıldığı tarihten yaklaşık 31 yıl süre geçtikten sonra davanın açıldığı, tenkis isteğinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu′nun 12/3. maddesinde; kadastro tutanaklarında belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı belirtilmiştir.

2.743 sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin Müruru zaman başlıklı 513. maddesinde “Tenkis davası, mirasçılar mahfuz hisselerine tecavüz edildiğini öğrendikleri günden itibaren bir sene ve her halde vasiyetnameler hakkında açıldıkları tarihten, diğer tasarruflar hakkında mirasın açılmasından itibaren beş sene geçmesiyle sakıt olur. Bir tasarrufun iptali bir diğerini ihya ediyorsa, müruru zaman müddetleri ancak butlan kararının suduru tarihinden itibaren cereyan eder.”

4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesinde “Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir.” düzenlemeleri mevcuttur.

3. Değerlendirme

4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesinde “Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir.” düzenlemeleri mevcuttur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1884, Karar No: 2012/20467, Tarih: 13.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1884 E.  ,  2012/20467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 16.01.2009 tarihli mazereti kabul edildiği halde, duruş- ma günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden, esas hakkındaki son savunma tespit edilmeksizin, yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CUMK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 13.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/732, Karar No: 2019/5733, Tarih: 17.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/732 E.  ,  2019/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında 23/11/2018 tarihli ek karar ile hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık, usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, temyiz isteminin reddine dair 23.11.2018 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair 23/11/2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2031, Karar No: 2024/3390, Tarih: 04.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2031 E.  ,  2024/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Borçlular :..., Fevzioğlu Petrol Un Gıda Nak. Tic. Ve San. Ltd. Şti.

Alacaklı :Türkiye İş Bankası A.Ş

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;