muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17021, Karar No: 2011/2177, Tarih: 08.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2007/17021 E.  ,  2011/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erzincan Valiliğinin 07.11.2006 tarihli ve 333 sayılı yazısı ile, Dersim Kültür Derneği'nin, 5253 sayılı Dernekler Kanununun 17. maddesi gereğince kanunla belirlenen 30 günlük süre zarfında eksiklikleri tamamlamaması nedeniyle derneğin feshine ilişkin yapılan talep üzerine, 5253 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan dolayı şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.11.2006 tarihli ve 2006/4078-2708 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 09.01.2007 tarihli ve 2006/239 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.10.2007 gün ve 53986 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2007 gün ve KYB. 2007-240799 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Erzincan Valiliğinin 07.11.2006 tarihli ve 333 sayılı yazısı ile, Dersim Kültür Derneğinin, yasayla belirlenen 30 günlük süre zarfında eksiklikleri tamamlamaması üzerine derneğin feshine ilişkin yapılan talebin reddine, ayrıca ceza mevzuatımızda, kurulan dernek tüzüklerindeki eksikliklerin giderilmemesi bir suç olarak düzenlenmediğinden bahisle Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesini müteakip, yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Dersim Kültür Derneği Tüzüğünün 2. madde (B) başlığının (ı) bendinde yer alan "Ana dilde öğrenim amacıyla yasalar çerçevesinde dil kursu açmak" ibaresinin, 2709 sayılı Anayasanın 3. maddesinde yer alan "Türkiye Devleti, ülkesiyle ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçe'dir... " ve Anayasanın 42. maddesinin son fıkrasında yer alan "Türkçe' den başka hiçbir dil eğitim ve öğretim kurumlarında Türk vatandaşlarına ana dilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez. Eğitim ve öğretim kurumlarında okutulacak yabancı diller ile yabancı dilde eğitim ve öğretim yapan okulların tabi olacağı esaslar kanunla düzenlenir..." şeklindeki düzenlemelere aykırı olduğu, ayrıca 2923 sayılı Yabancı Dil Eğitimi ve Öğretimi Kanununun Türk vatandaşlarının farklı dil ve lehçelerde dil öğretilmesi hakkındaki 2. maddesinin (a) bendi gereği "Eğitim ve öğretim kurumlarında, Türk vatandaşlarına Türkçe'den başka hiçbir dil, ana dilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez. Ancak, Türk vatandaşlarının günlük yaşamlarında geleneksel olarak kullandıkları farklı dil ve lehçelerin öğrenilmesi için, 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu hükümlerine tabi olmak üzere özel kurslar açılabilir.." hükmü uyarınca vatandaşların günlük yaşamlarında geleneksel olarak kullandıkları farklı dil ve lehçelerin öğretilmesi amacıyla özel kurs açılması mümkün iken, vatandaşların günlük yaşamlarında geleneksel olarak kullandıkları dillerin ana dil olarak kabul edilip öğrenim amacıyla kurs açmanın mümkün bulunmadığı, "Ana dilde öğrenim amacıyla yasalar çerçevesinde dil kursu açmak" ifadesinin kastı aşan bir ifade olması sebebiyle Anayasanın 3. ve 42. maddesinin 6. fıkrası ile 2923 sayılı Kanunun 2. maddesine aykırı olması karşısında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 89. maddesinde;

"Derneğin amacı, kanuna veya ahlaka aykırı hale gelirse; Cumhuriyet Savcısının veya bir ilgilinin istemi üzerine mahkeme, derneğin feshine karar verir...." şeklindeki düzenlemesi gereği Cumhuriyet Savcısı tarafından dava name düzenlenerek delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeksizin Dersim Kültür Derneğinin feshine ilişkin dava açılması yönündeki talebin reddine karar verilemeyeceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karardaki sevk ve tavsife, suçun işlendiği tarihe ve Yargıtay Kanununun14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesine ait bulunduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.3.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/346, Karar No: 2017/2117, Tarih: 03.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/346 E.  ,  2017/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 7. Ağır Ceza Mahkemesir

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22828, Karar No: 2013/5881, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22828 E.  ,  2013/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin, sahibi olduğu Tekerek Yolu üzerinde bulunan arsasına kat karşılığı daire yapması hususunda müteahhit ... ile anlaştığı ancak inşaat bitmeden bu şahsın müteahhitliği ... 'e devrettiği, ... ile müşteki arasında anlaşmazlık çıktığı, müşteki ile müteahhit arasında anlaşmazlığı duyan sanığın müştekinin yanına giderek aralarındaki anlaşmazlığı çözeceğini, adliye de çalıştığını, karşılığında da 18.000 TL para istediği, kendisini de ...,... olarak tanıttığı, müştekinin kabul ederek parasını verdiği, parayı aldıktan sonra müştekinin yanına uğramadığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32401, Karar No: 2015/34374, Tarih: 14.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32401 E.  ,  2015/34374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yevmiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 2012 yılı Ekim ayından itibaren 9 ay süre ile davalı şirket nezdinde seramik ustası olarak günlük 90,00 TL yevmiye ile çalıştığını, 46 günlük yevmiyesinin ödenmediğini belirterek ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili işyerinde çalışmadığını, davalı şirket nezdinde çalışan tüm işçilerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini kış şartları nedeni ile ekim ayından itibaren de kesintisiz çalışmanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının davalı işyerinde çalıştığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının davalı şirkette çalışmasının olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, 2012 yılı Ekim ayından itibaren 9 ay süre ile davalı şirkette çalıştığını iddia etmiş; davalı taraf ise kurum kayıtlarına dayanarak davacının davalı şirkette çalışmadığını savunmuştur. Dosya kapsamındaki....personel listesinde ismi bulunan davacı tanığının, mahkeme huzurunda, seramik ustası olan davacı ile birlikte yaklaşık 9-10 ay çalıştıklarını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Bu beyan karşısında, davacının davalı şirkette iddia ettiği dönem zarfında çalıştığının kanıtlandığı görülmektedir. Davacı tanığı davacının 80,00-90,00 TL yevmiye ile çalıştığını beyan etmiş olup, Dairemizin emsal nitelikteki onama ilamlarına konu mahkeme kararlarında aynı işi yapan işçilerin 80,00 TL yevmiye ile çalıştıkları kabul edilmekle, iş bu dosya davacısının da 80,00 TL yevmiye ile çalıştığı; ancak, dosya kapsamında ücret alacağına ilişkin herhangi bir ödeme belgesinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Buna göre, mahkemece davacı talebi göz önüne alınarak, bu kabule göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7595, Karar No: 2013/13910, Tarih: 01.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7595 E.  ,  2013/13910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

ARAR

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/10694 Esas sayılı dosyasındaki alacaklarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2.maddesine göre ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece, elatma tarihinin 1983 yılından önce olduğu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, 24.02.2013 tarihinde İcra Müdürlüğü'nün haciz kararının iptaline karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir

. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi

arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anaya Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi, 01.11.2012 tarihinden sonra ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olmak koşulu ile bu ilamlara ilişkin konulan hacizleri için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.Somut olayda; ilam tarihi 20.09.2012 olup, borçlunun araçlarına, garimenkullerine 2012 yılının 10. ve 11. aylarında haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edilmiş ve o tarihte 5999 sayılı Kanun'nun Geçici 6. maddesi yürürlüktedir. Bu iki yasadan hangisinin uygulanacağına karar verilebilmesi için ilama konu taşınmaza elatma tarihinin bilinmesi gerekir. Dayanak ilamda taşınmaza fiilen değil, 09.10.1956 tarihinden sonra imar planında resmi kurum alanı olarak ayrılmak suretiyle hukuken elatıldığı belirtilmiş ise de; hukuki elatma tarihinin 08.11.1983 yılından önce olduğuna ilişkin açık bir ifade yoktur. Bu durumda Mahkemece, hukuki elatma tarihinin idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre borçlu idarenin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, istemin reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ:Alacaklılıar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32875, Karar No: 2015/3247, Tarih: 29.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32875 E.  ,  2015/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ağaç kesmek suçundan beraat, işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya münderacatına göre sanığın ağaç kestiği hususunda bir delile rastlanmadığından kesilen emvalin de pırnal meşesi olduğu anlaşıldığından tebliğnamenin 1 no.lu görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle sanık hakkında verilen hükümlerin ONANMASINA, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4625, Karar No: 2018/11571, Tarih: 18.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4625 E.  ,  2018/11571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunlukların uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; olay günü saat 02.00 sıralarında ikametine geldiğini, uyuduktan sonra aynı gün saat 05.00 sıralarında ikametinde hırsızlık olduğunu anladığını belirttiğinin, sanığın da soruşturma ve kovuşturma aşamasında suçun saatini belirtmediğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 4:18'de bittiğinin anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gündüzleyin işlenmesinin kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14499, Karar No: 2017/12257, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14499 E.  ,  2017/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.