muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25477, Karar No: 2019/23771, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25477 E.  ,  2019/23771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 10/10/2011-14/08/2015 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesini yaş dışında emeklilik koşullarını taşıdığı gerekçesi ile feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 245. maddesinde “(1) Kanunda gösterilen hükümler saklı kalmak üzere, tanıklık için çağrılan herkes gelmek zorundadır. Usulüne uygun olarak çağrıldığı hâlde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanık zorla getirtilir, gelmemesinin sebep olduğu giderlere ve beşyüz Türk Lirasına kadar disiplin para cezasına hükmolunur. Zorla getirtilen tanık, evvelce gelmemesini haklı gösterecek sebepleri sonradan bildirirse, aleyhine hükmedilen giderler ve disiplin para cezası kaldırılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tanıkları, davetiye tebliğine rağmen mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmemişlerdir. Bu halde, 6100 sayılı Kanun’un 245. maddesi gereğince, usulüne uygun olarak çağrıldığı halde mazaret bildirmeksizin gelmeyen davalı tanıklarının zorla getirtilmesi gerekirken, mahkemece bu yönde bir işlem tesis edilmeksizin, davalı tanıkları dinlenilmeden hüküm verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9503, Karar No: 2012/12495, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9503 E.  ,  2012/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1)Sanık ... Titizcan hakkında: Beraat

2)Sanık ... hakkında: 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 18 ay hapis cezası (iki kez)

I-Sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılmış olan kamu davasında; sahte fatura kullanmak suçundan sanık ... Titizcan'ın beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ...'ın mahkümiyetine dair hükme yönelik olarak ise müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 06.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış olan kamu davasında; sahte fatura kullanmak suçundan sanık ... Titizcan'ın beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ...'ın mahkümiyetine dair hükme yönelik olarak ise müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanıklar hakkındaki

kamu davasının, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açıldığı nazara alınmadan, dava konusu yapılmayan ve 213 sayılı V.U.K.nun 367. maddesi uyarınca yargılama şartı olan mütalaanın da bulunmadığı gözetilmeden, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanık ... Titizcan'ın beraatine, sanık ...'ın mahkümiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2757, Karar No: 2017/4269, Tarih: 04.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2757 E.  ,  2017/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyizine gelince,

Davacı davasında, davalı ile aralarında 05.01.2015 tarihli “tek alıcı ve üreticilik” sözleşmesi düzenlendiğini, buna göre kendisine ait olan tarlada yetiştireceği yoncaların biçimi, tırmıklanması ve balyalamasını yaparak satışından sonra bedelini davacıya ödeme yapılması işini davalının üstlendiğini, sözleşmede ayrıca sözleşme şartlarına aykırı hareket edilmesi halinde dekar başına 150,00 TL cezai şart ödenmesi kararlaştırıldığını, davalının sözleşme gereğince 1. biçimi yaptığını, tırmıklama ve balyalama yaparak ürünü teslim aldığını, ancak balyalama yaptığı ürüne yağmur yağdığı ve ürünün ıslandığını ileri sürerek teslim aldığı ürünün sözleşme gereğince 8 gün içinde ödemesi gereken ücretini davacıya ödemediğini, Eskil Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/38 Değişik iş dosyasında yapılan tespitte ürünün bozulmasında kusurunun bulunmadığının ve davalı tarafından ödenmesi gereken ürün bedelinin 21.312,00 TL olduğunun tespit edildiğini, bundan sonra sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla 21.312,00 TL yonca ürün bedeli ve 13.950,00 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında yoncaların biçimini yapıp kurumak üzere tarlaya bıraktıklarını, 2015 yılı Mayıs ve Haziran ayı aşırı derece yağışlı geçtiğinden yoncanın kurumayıp zarar gördüğünü ve mali değerinin kalmadığını, kendilerinin ürünün kurutulması hususunda bir sorumluluklarının bulunmadığını, aşırı yağış ve nemden dolayı yanmış, kararmış ve çürümüş yoncaların alttan gelen ve büyümeye devam eden yoncayı da yakmaması için tarladan balyalayarak çıkardıklarını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmeye göre yoncanın kurutma yükümlülüğünün davalıya ait olduğu sözleşmede hava muhalefetinden etkilenmede balyalama işleminin uzayabileceği belirtilmiş olmakla açıkça bu durumun öngörüldüğünden davalının öngörülemezlik ve kaçınılmazlık savunmasına itibar edilemeyeceği, davacının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu, bilirkişi raporuna göre ürünün saman olarak değerlendirilebileceği, bu haliyle değer farkı nedeniyle davacı zararının 5.328,00 TL'yi olduğu, davacının ayrıca taşınmazın yüz ölçümüne göre hesaplanan 13.950,00 TL cezai şart alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın bu miktarlar üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilafsız olan sözleşmenin 7. maddesinde “...Sözleşme hükümlerine uymayarak karşı tarafın zararına hareket eden taraf yukarıda belirtilen dekar başına 150,00 TL bedeli nakden cezai şart ödemeyi kabul beyan ve taahhüt eder ...” hükmü kabul edilmiştir. Kararlaştırılan bu ceza niteliği itibariyle 6098 sayılı TBK'nın 179/1. maddesinde düzenlenen seçimlik cezadır. Sözleşmeye aykırılık halinde, aksine hüküm olmadıkça, ya sözleşmenin aynen ifası ya da seçimlik cezanın ödenmesi istenebilir. Taraflar arasındaki sözleşmede, fesih halinde ayrıca cezanın da ödeneceğine ilişkin bir hükme yer verilmediğinden ve davacı ürün bedelini talep ederek aynen ifayı istediğinden ayrıca sözleşmeye dayanılarak seçimlik cezanın da ödenmesi istenemez. Bu sebeple davacının cezai şart isteminin tümüyle reddi ile kabul edilmesi gereken 5.328,00 TL üzerinden davacı yararına vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken istemin aynen kabulü usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararının temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10123, Karar No: 2014/5824, Tarih: 07.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10123 E.  ,  2014/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2010/330-2012/300

Davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş. vekili Avukat .Y. T.tarafından, davalı B.-.. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazları yönünden;

a-Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından yapılan baraj yapım çalışmaları sırasında iş makinesi ile yapılan çalışmalar sırasında davacıya ait enerji nakil hattının hasara uğramasına neden olduklarını bildirerek hasar bedelinin tazmini için başlatılan icra takibine davalı-borçlunun itirazının iptali isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, malzeme bedeli zararından oluşan tazminatın davalıdan alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden tazminat olarak istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ve araçlarına yaptığı giderlere, bir başka deyişle genel idare giderlerine, bir bölümünün de işletme zararına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

İşletme zararına ilişkin istem yönünden, belirlenecek zarara karar verilmesi gerekirken bu kalem istemin tümden reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-Genel idare giderleri zararına yönelik istem yönünden de hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı tarafın delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, özel olarak işçi tutup çalıştırıldığının ve harcama yapıldığının kanıtlanması halinde zararın kapsamı belirlenip bu kalem zarardan da davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekir. Bu yönün gözetilmemiş olması da bir diğer bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2a ve 2b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8326, Karar No: 2019/431, Tarih: 21.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8326 E.  ,  2019/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davacı şirket ile davalı şirket arasında ... ...’de bulunan 750 kişilik kapalı yüzme havuzu için ekipman ve malzemelerin temini, montajı, nakliyesi ve bunlara ait otomatik kontrol tesisatının yapılmasını teminen 11/11/2010 tarihli bir sözleşme akdedildiğini, davalı tarafından yaptırılan ek iş ve imalatların bedeli için davacı tarafından tanzim edilen faturaya itiraz edilmeyip bedelinin de ödenmemesi üzerine icra takibine gidildiğini, davalı şirketin adresine haciz işlemi için gidildiğini, borçlunun alacaklılara zarar verme maksadıyla Ankara 24.Noterliğinin 25.10.2011 tarih ve 27738 sayılı temliknamesi ile işveren Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü nezdindeki alacaklarından 60.000,00 TL'nin diğer davalı ...'e temlik edildiğini, adına temlik yapılan diğer davalının, davalı şirketin ortağı ve aynı zamanda davalı şirketin yetkilisi ... Yazıcı'nın kardeşi olduğunu ileri sürerek davalı ... lehine temlik yapılan söz konusu tasarrufun iptalini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Ltd. Şti. vekili, davacı şirketin icraya vererek tasarrufun iptalini istediği toplam tutarın icra masrafları ile 49.423,79 TL ye ulaşmış fatura karşılığı alacakların sözleşmede olmayan imalatlar olduğunu, faturaya konu olan çelik bacanın tamamen davalının kendi başına karar alıp yaptırdığı idarece karşılığı olmayan imalat olduğunu, davaya konu temlikin diğer davalıdan daha evel aldığı ödemelere karşılık yapıldığını belirterek açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., borçlu davalı ... İnşaat Ltd.Şti.nin yetkilisi olan ... Yazıcı'nın abisi olduğunu, kardeşinin ekonomik açıdan zor durumda olması nedeniyle borç vererek yardım ettiğini, kardeşinin aynı zamanda şirket ortağı olan eşinden boşandığı için 2009 ila 2012 yılları arasında yasal prosedür gereği %1 hisse ile şirkete ortak olduğunu, mevzuat değişikliği ile limited şirketin tek kişi tarafından kurulabilmesi imkanı tanınınca söz konusu hisseyi de abisine devrettiğini, davacı iddiasının haksız olduğunu, iptali istenen temlik işletiminin yıllar boyunca şirketin işleri için abisine yaptığı ödemeleri iade alabilmesi için düzenlendiğinden bahisle açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı şirkete işi ne zaman teslim ettiğine dair dosyada başka delil olmadığından davacının fatura düzenleme tarihi olan 17/11/2011 tarihli fatura tarihinde alacağa hak kazandığı borcun bu tarih itibariyle muaccel hale geldiği, davaya konu temlik borcun doğum tarihi olan 17/11/2011 tarihinden önce 25/10/2011 tarihi olduğundan borcun doğumundan önce yapılan tasarruf işleminin iptali istenemeyeceğini,davalı ... davalı şirket sahibinin kardeşi olduğunu, şirketin zor durumu nedeniyle yardımlar yaptığını, ödemelere ilişkin dekontlar sunduğunu, davaya konu davacı alacağının ilave işlerden kaynaklı olması davacı alacağının davaya konu temlik tarihinde henüz doğmamış olması, davalının sunduğu belgelere göre yapılan tasurrufun karşılığı olması nedeniyle davaya konu tasarrufun muvazaalı olmadığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İ.İ.K. 277 ve devamı maddelerine dayalı Tasarrufun İptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı 3.kişi ...’ın borçlu şirkete 2005-2009 tarihleri arasında sürekli borç verdiği bununla ilgili olarak borçlu şirket hesabına gönderildiği anlaşılan dekontlar bulunduğu bunların toplamının 204.800,00 TL olduğu bu alacağına karşılık olarak borçlu şirket tarafından Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü nezdinde ki alacağı olan 60.000,00 TL’yi Ankara 24.Noterliğinin 25.10.2011 tarih ve 27738 sayılı temliknamesi ile temlik ettiği davacının takip dayanağı olan 17/11/2011 tarihli faturadan önce olması ve davalı 3. kişi ...’ın davalı borçlu ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alacağının bulunması nedeniyle temlikin geçerli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 470. maddesinde de eser sözleşmesi aynı doğrultuda ve fakat daha açık bir ifade ile “yüklenicinin bir eser meydana getirmesi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme” olarak nitelendirilmiş, sözleşmenin tarafları yüklenici ve iş sahibi olarak isimlendirilmiştir.

Bir sözleşme ilişkisinin kurulabilmesi için sözleşme yapmaya ehil (ehliyet) olanlar arasında, öneri ve kabulün gerçekleşmesi, yani tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamaları (tarafların anlaşması), sözleşme içeriği ve amacının kanunda kesin hükümsüzlük yaptırımına tabi tutulmamış yani yasaklanmamış (meşru içerik) ve sözleşmenin kanunda öngörülen biçimi varsa buna uyularak (şekil) yapılması, sözleşmenin genel unsurlarıdır.

Sözleşmeye ilişkin bu temel unsurlar yanında her sözleşme türünün kendine özgü unsurları bulunmaktadır. Eser sözleşmesinin de kendine özgü olan iki temel unsuru vardır. Bunlar eser ve bedeldir. Bu sözleşme ile bir taraf (yüklenici) istenen özellikle sonucu (eser) meydana getirmeyi, diğer taraf (iş sahibi) ise bu çalışma karşılığında ivaz ödemeyi (bedel) üstlenmektedir.

Sözleşmeye ilişkin bu temel unsurlar yanında her sözleşme türünün kendine özgü unsurları bulunmaktadır. Eser sözleşmesinin de kendine özgü olan iki temel unsuru vardır. Bunlar eser ve bedeldir. Bu sözleşme ile bir taraf (yüklenici) istenen özellikle sonucu (eser) meydana getirmeyi, diğer taraf (iş sahibi) ise bu çalışma karşılığında ivaz ödemeyi (bedel) üstlenmektedir.

Eser sözleşmesinde tarafların edimleri birbirinin karşılığını oluşturmakta olduğundan tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmedir. Ayrıca niteliği itibariyle sürekli bir sözleşme olmayıp ani edimli bir sözleşmedir.

Bu sözleşmenin unsuru olan meydana getirilecek eser, aynı zamanda sözleşmenin konusunu oluşturur. Ayırt edici diğer bir temel unsuru ise bedeldir. Meydana getirilecek bir

sonuç bulunmasına rağmen bedel ödenmeyeceği kararlaştırılmış ise eser sözleşmesinin varlığından söz edilemez. Bedel, eser sözleşmesinin unsuru ise de tarafların anlaşırken bedeli kararlaştırmamış olmaları sözleşmenin kurulmasına etki etmez. Taraflar kararlaştırmamış olsa da bedel ödeneceğini taraflar biliyor veya bilmesi gerekiyor ise eser sözleşmesinin bulunduğu yine kabul edilecektir.

Eser sözleşmesinin konusu, meydana getirilmesi istenen sonuçtur. İstenen sonuç, bir şeyin yapılmasına ilişkin olabileceği gibi, ortadan kaldırılmasına, iyileştirilmesine veya montajına ilişkin de olabilecektir. Diğer bir ifadeyle baştan yeni bir eser meydana getirilmesine ilişkin olabileceği gibi mevcut bir eserde yapılacak değişiklik veya ilavelerle farklı bir hale getirilmesine de ilişkin olabilir.

Eser sözleşmesi tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamaları ile kurulur ve sözleşmenin geçerliliği kanunda aksi öngörülmedikçe hiçbir şekle bağlı değildir.

Eser sözleşmesi ilişkilerinde; fazla imalât ya da sözleşme dışı imalât sözleşmede ve eki belgelerde kararlaştırılan dışında işin devamı sırasında iş sahibinin talimatı ya da iş sahibinin talimatı olmaksızın işin gereği yüklenici tarafından yapılan imalâtlar olduğu ve bu imalâtların iş sahibi yararına olması halinde 818 sayılı BK'nın 413 ve devamı, 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddeleri gereğince ve vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleri ile bedelinin iş sahibinden istenebileceği kabul edilmektedir. Eser sözleşmesi dışında iş ve imalâtlar yapıldığının yüklenici tarafından ispatlanıp iş sahibinin yararına olduğunun anlaşılması durumunda 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile bedeli hesaplanıp, sözleşme kapsamında hak edilen bedele eklenmesi gerekir. Somut olayda Davacı ... davalı ... arasında ... ...’de bulunan 750 kişilik kapalı yüzme havuzu için ekipman ve malzemelerin temini, montajı, nakliyesi ve bunlara ait otomatik kontrol tesisatının yapılmasını teminen 11/11/2010 tarihli bir eser sözleşmesi akdedildiğini, davalı tarafından yaptırılan ek iş ve

imalatların bedeli için davacı tarafından tanzim edilen 17/11/2011 tarihli faturanın yukarıda açıklanan nedenlerle borcun doğum tarihi olarak esas alınamayacağı borcun doğum tarihinin taraflar arasında yapılan 11/11/2010 tarihli sözleşmenin esas alınması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı 3. kişi ...’ın davalı ...’nin sahibi olan ...’in kardeşi olduğu anlaşılmıştır. Ticaret Sicil Kayıtlarına göre şirket hissedarları ... ile eski eşi ... (... ) ... iken İstanbul 28.Noterliğinin 10/11/2008 tarihli 34866 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesi ile şirket ortağı olarak davalı 3. Kişi ...’ın olduğu görülmektedir. Davalı 3. Kişi ...’ın ortaklığı da İstanbul Beyoğlu 13. Noterliğinin 15/10/2012 tarihli 10784 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesiyle devrettiğinden 15/10/2012 tarihine kadar ortalığı devam etmiştir. Davalı 3. kişi ...’ın dayanağı olan 23 adet banka dekontlarının incelenmesinde havalelerin hangi nedenle gönderildiği dekont üzerinde yazmamaktadır. Davalı Borçlu ... ile davalı 3. kişi ... arasındaki bu ilişkinin neden kaynaklandığı borçlunun ticari defterleri bilirkişi aracılığıyla incelenmek suretiyle denetlenmemiştir. O halde borçlunun ticari defterleri de bilirkişi marifetiyle incelenerek davacı alacaklı ... ile davalı borçlu ... arasındaki havuz yapım sözleşmesi ve takibin dayanağı 17/11/2011 tarihli faturanın ticari defterlede mevcut olup olmadığı diğer yandan davacı borçlu şirket ile davalı 3. kişi ...’ın iddaaya göre borç verme olgusunun ve davalı 3. kişi ... tarafından delil olarak bildirilen dekontların davalı borçlu ... kayıtlarında ne şekilde gösterildiğinin belirlenmesi davalı borçlu ...’nin sahibi ... ile davalı 3. kişi ...’ın kardeş olmaları ve iddaaya göre 2005-2009 yılları arası borç verildiğinin ve 25/10/2011 temlik tarihi ile davalı 3. kişi ...’ın 10/11/2008 tarihinde şirkete ortak olma olguları göz önüne alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.