muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22857, Karar No: 2012/4813, Tarih: 27.02.2012

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, müvekkili kooperatife ait bağımsız bölümü satın alan davalının bu esnada imzalanan protokol ile sitede yapılacak imalatlar bedelinin 1/439’ unu ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak davalının usulünce bildirilmesine rağmen taahhüt ettiği imalat bedelini ödemediği gibi tahsili için başlatılan takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; vaki itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davaya karşı cevaplarını bildirmek için süre talep etmiştir.Mahkemece, taraflar arasında imzalanan protokolün 2. ve 4.maddelerinde kooperatifçe yapılacak olan imalatların belirtildiği, davalının ise sadece 4.maddede sayılan imalatların bedeline 1/439 oranında katılacağının kararlaştırıldığı, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporundan ise protokolün 2.maddesinde sayılan imalatların gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, konut satışı nedeniyle imzalanan protokolden doğan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden; davalının, davacı kooperatifçe inşa edilen 439 adet bağımsız bölümden 2 nolu bağımsız bölümü satın aldığı, satış sırasında taraflarca imzalan protokolden parselde yapılacak olan imalatlar ile ve bunların giderlerinin kim tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığı, davacı kooperatifçe diğer alıcılara karşı aynı nedenle açılan davalarda alınan bilirkişi raporlarından ise yol üstü kaplama işleri, elektrik, su ve ptt işleri, yol ve alt yapı işleri, yağmur ve atık su işlerinin 2005 yılı Aralık ayında tamamlandığı anlaşılmakta olup, taraflar arasında bu konularda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; davacı kooperatifçe yapılan imalat bedellerinden davalının imzaladığı protokol nedeniyle sorumlu olup olmadığı konusundadır. Taraflarca imzalanan protokolün 2. maddesinde; parseldeki alt yapı, atık su, Y.suyu, içme suyu, yol kaba alt yapısı ile arazinin kaba tesviyesinin kooperatif tarafından yaptırılacağı, 4. maddesinde ise; alıcının, 439 konutluk sitede yapılacak sosyal tesisler, yüzme havuzları, alışveriş merkezleri, ilkokul, kreş, sağlık ocağı, trafo, su deposu, arıtma tesisi, site altyapısı ve kooperatifçe planlanmış tüm hizmetler için yapılacak harcamalara 1/439 oranında katılacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin açıklanan her iki maddesinde de altyapı hizmetlerine yer verilmiş olup bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; 4. maddede genel olarak yer verilen altyapı işlerinin, 2. maddede tek tek sayılmak suretiyle açıklandığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla 2. maddede sayılan altyapı işlerinin yapımının davacı kooperatif tarafından yüklenildiği ve davalının yapılacak olan bu alt yapı işlerinin giderine 4. madde gereğince payı oranında katılacağı açıktır

. Sözleşmenin açıklanan her iki maddesinde de altyapı hizmetlerine yer verilmiş olup bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; 4. maddede genel olarak yer verilen altyapı işlerinin, 2. maddede tek tek sayılmak suretiyle açıklandığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla 2. maddede sayılan altyapı işlerinin yapımının davacı kooperatif tarafından yüklenildiği ve davalının yapılacak olan bu alt yapı işlerinin giderine 4. madde gereğince payı oranında katılacağı açıktır. Bu nedenle davacı kooperatif, davalıya ait bağımsız bölümün de yer aldığı sitedeki altyapı imalatları için yaptığı giderleri sözleşme gereğince davalıdan talep edebilecektir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalının, sorumlu olduğu imalat bedeli konusunda bilirkişi görüşüne başvurulması ve ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddedilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28473, Karar No: 2017/3114, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28473 E.  ,  2017/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20150, Karar No: 2021/20679, Tarih: 06.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20150 E.  ,  2021/20679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kesin nitelikte adli para cezasına hükmedilmiş ise de, güvenlik tedbiri uygulanmış olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,önce TCK’nın 116/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, adli sicil kaydına göre suça sürüklenen çocuklar hakkında suç tarihinden önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması nedeniyle CMK'nın 231.maddesinin uygulanma koşulunun gerçekleşmediği için hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi sonuca etkili görülmediğinden ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a maddesindeki danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/11/2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezası ertelenen suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan cezanın süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuklar hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerden erteleme süresinin belirlenmesine ilişkin paragrafların tamamen çıkartılması ile yerine “Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nun 51/3. maddesi gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresine tabi tutulmasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11675, Karar No: 2023/13649, Tarih: 18.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/11675 E.  ,  2023/13649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/684 - 2021/684

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının kısmen kabulü/ Davanın kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 29.08.2019 tarihinde plakası ve sürücüsü belli olmayan araç ile davacı sürücünün kullandığı araç arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan faiziyle tahsilini talep etmiş, talebini 60.244,01 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ödeme yapılarak sorumluluğun yerine getirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 23 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 60.244,01 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 15.01.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B.İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacıya ödeme yapıldığını, bakiye tazminat alacağının kalmadığını, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 111 inci maddesi gereğince davanın reddi, hesaplamanın davacının kaza tarihinde 60 yaşında olması nedeniyle asgari geçim indirimi (AGİ) dahil edilmeden yapılması, davacının kask ve dizlik takmaması, yeterli sürücü belgesine sahip olmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması, kaza nedeniyle şikayeti olmayan davacının davalıdan tazminat edebilmesinin hukuken mümkün olmadığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranı esas alınarak hesap yapılması, temerrüde düşülmediğinden ancak başvuru tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi, vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) tarifesi uyarınca belirlenen tutarın beşte biri oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kazaya sebebiyet vermediğinin sabit olduğu ve yeterli sürücü ehliyeti olsa dahi kaza gerçekleşeceği için illiyet bağı olmadığı için müterafik kusur indirimi yapılmasına yönelik itirazın yerinde olmadığı, davalının davadan önce 08.09.2020 tarihinde 63.926,00 TL ödeme yapıldığına yönelik bir ibraname olmadığından bu yöndeki itirazın yerinde olmadığı, davalının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasına yönelik itirazın yerinde olduğu, bu hesaplama yöntemi ile 41.001,00 TL bakiye tazminat alacağının bulunduğu, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'na aykırı yönetmeliğin uygulanması mümkün olmadığından hükmedilen vekalet ücretine yönelik itirazın da yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin itiraz başvurusunun kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü ile 41.001,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 15.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; emsal Yargıtay kararları gereği TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü ile hesaplamanın yapıldığı kök bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerektiğini ve resen dikkate alınacak nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacıya ödeme yapıldığını, bakiye tazminat alacağının kalmadığını, KTK'nın 111 inci maddesi gereğince davanın reddi, davacının kask ve dizlik takmaması, yeterli sürücü belgesine sahip olmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması, kaza nedeniyle şikayeti olmayan davacının davalıdan tazminat edebilmesinin hukuken mümkün olmadığı, temerrüde düşülmediğinden ancak başvuru tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi, vekalet ücretinin AAÜT uyarınca belirlenen tutarın beşte biri oranında olması gerektiğini ve resen dikkate alınacak nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü belli olayan araç ile davacı sürücünün kullandığı araç arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü belli olayan araç ile davacı sürücünün kullandığı araç arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, ... Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki (3) numaralı bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih - 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nın 90 ıncı maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; iş gücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve % 1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve karara esas kabul edilen aktüer ek raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; İtiraz Hakem Heyeti tarafından bu hesaplamaya göre karar verildiği görülmektedir. Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması yerinde olmakla birlikte % 1,8 teknik faiz kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak yapılan kök rapordaki hesaplamaya göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrasında "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesine 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile eklenen (13) numaralı fıkrasında, "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir..." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ve davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.