muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1898, Karar No: 2025/2387, Tarih: 05.05.2025

Mahkemece 24.05.2023 tarihinde yeniden keşif yapılmış ve düzenlenen raporda; keşifte iki adet gözlem kuyusu açıldığı, bu iki çukurdan sağlıklı ve yeterli veri elde edilemediğine değinilmekle birlikte yapılan gözlemler ve incelemeler sonucu taşınmaz içerisinde gözle görülür belirginlikte aktif ya da sabit kumullara rastlanmadığı, göl ve çekişme konusu taşınmaz arasında bulunan yolun gölün etkilerini engellediği, aktif kıyıya ait bir veri bulunmadığından bahsedilerek kıyı-kenar çizgisinin taşınmaz sınırlarından geçmediği, yolun göl tarafında aranması gerektiği tespitlerine yer verilmiştir. Mahkemece anılan rapor hükme esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de söz konusu raporda heyetçe idarenin belirlediği çizgiden farklı bir sonuca ulaşıldığı halde yeni bir kıyı-kenar çizgisi tespit edilmemiş, idarece onaylanan kıyı-kenar çizgisi ile oluşan farkın, önceki bilirkişi raporları ile oluşan çelişkinin nedenleri de bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilerce açıklanmamış olup söz konusu raporun hükme ve denetime elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Öte yandan; bahsedilen ilk iki keşif sonucu düzenlenen 25.10.2021 ve 04.01.2022 tarihli heyet raporu ve ek raporu ile 01.11.2022 tarihli heyet raporunun birbiriyle tutarlı, bilimsel verilere uygun, denetime açık ve çevre parseller hakkında önceden verilip kesinleşen kararlarla da uyumlu, hükme elverişli olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; 25.10.2021 tarihli heyet raporu (ve 04.01.2022 tarihli ek raporu) ile 01.11.2022 tarihli heyet raporu esas alınarak idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisinin yerinin doğru olduğu gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı-karşı davalı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı-karşı davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8265, Karar No: 2013/363, Tarih: 09.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8265 E.  ,  2013/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50, 52/2-4, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin yeterli olmadığına, bilirkişi raporuna, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, 4 kollu dönel kavşakta kırmızı ışık ihlali yaparak, sağından kurallara uygun şekilde yeşil ışıkta geçiş yapmakta olan katılanın otosuna tam kusurlu şekilde çarparak katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırılmasına yol açacak şekilde, kendi aracında yolcu olarak bulunan mağdurlar ... ve ...'ın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına bilinçli taksirle neden olduğu, olay nedeniyle katılanın sanıktan şikayetçi olduğu ve uzlaşmayı kabul etmediği, mağdurların ise sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması ve TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca atılı suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde dahi aynı maddenin 1. fıkrası kapsamında kalır şekilde yaralanmaların takibi şikayete bağlı olması karşısında, sanığın yalnızca katılanı taksirle yaralama suçundan eylemine uyan TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken birden çok kişiyi taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/01/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4958, Karar No: 2011/5878, Tarih: 12.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4958 E.  ,  2011/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, ayıbın giderilmesi bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte dosya kapsamı ile taraflar arasında davacı kulubün spor tesisleri içinde yer alan 6 adet tenis kortunun zemin betonu üzerinde malzemesi davacı iş sahibine ait olmak üzere ara katman olan asfalt dökülmesi işinin yapılması konusunda akdî ilişki kurulduğu ve davacı tarafından işin tamamlandığı anlaşılmaktadır. Alınan bilirkişi raporlarına göre yapılan tenis kortlarında çökme ve oluk şeklinde izler olduğu da saptanmıştır. Davalı aşamalardaki savunmalarında davacı yanca temin edilen malzemeler parça parça ve soğuk olarak getirildiği ve kış mevsiminde asfalt yapımının uygun olmayacağının iş sahibine bildirilmesine rağmen talimatı ile işi yaptıklarını, bu nedenle zarardan sorumlu tutulamayacaklarını ileri sürmüştür.

Borçlar Kanunu'nun 357/III. maddesindeki “iş sahibinin verdiği malzemenin veya gösterdiği arsanın kusurlu olduğu anlaşılır, yahut imalâtın noktası noktasına muntazaman icrasını tehlikeye koyacak diğer bir hâl hadis olursa müteahhit iş sahibini bundan derhal haberdar etmeye mecburdur. Aksi takdirde bunların neticelerini tahammül etmekle mükelleftir” şeklindeki düzenleme ile yükleniciye ihbar mükellefiyeti getirilmiştir. Dinlenilen taraf tanıklarının beyanlarıyla işin Şubat ayında ve kış mevsiminde yapıldığı, iş sahibinin malzemeyi peyder pey ve gecikmeli olarak temin ettiği ve davalılar ile çalıştırdığı elemanlarının iş sahibini kış döneminde yapılan asfaltın zemine yapışmayacağı konusunda uyardıkları anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan hukukçu bilirkişi çıkartılarak onun yerine re'sen seçilecek asfalt kaplama konusunda uzman inşaat bilirkişisi eklenmek suretiyle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan davalıların savunmalarında belirttikleri malzemenin parça parça ve soğuk olarak getirilmiş olması ve asfalt yapım işinin kışın yapılmış olmasının belirtilen şekilde çökmeler ve dalgalanmalar ve izlere ve zeminde bozulmaya neden olup olmayacağı konusunda ek rapor alınıp ayıpların bu nedenle ortaya çıktığının belirlenmesi halinde davalı yüklenici Borçlar Kanunu'nun 357/III. maddesi gereğince uyarı görevini yerine getirdiğinden davanın tümden reddi, ayıpların bu etkenlerin dışında yüklenicinin kusuru ile meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda bunun neden olduğu zararın giderilmesi için gereken miktarın hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın yazılı şekilde kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6550, Karar No: 2021/4337, Tarih: 24.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6550 E.  ,  2021/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.06.2020 tarih ve 2019/524-2020/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Edega Ag. ile Interline Gmbh firmalarına ihraç ettiği toplam 12.249 Euro değerindeki greyfurt ürününün alıcılara taşımasını davalılardan Lutz Assekuranz’ın CMR sigortacısı olduğu Gür Uluslararası Nakliyat ve Tic. A.Ş.'ye tevdi ettiğini, emtianın davalı taşıyıcının aracına 08.01.2009 tarihinde teslimiyle 4 gün taşıma süresi verildiğini, aracın kaza yapması sonucu kısmen hasarlı emtianın 21.01.2009 tarihinde varış yerine ulaştığını, gecikme sebebiyle dava dışı alıcı Edega Ag.’nin davacıdan 2.000 Euro kestiğini, diğer alıcı Interline Gmbh Firmasının ise emtiayı teslim almaktan imtina edip ödeme yapmadığını, emtianın geri de gelmediğini, zararın tazmini için Mersin 6. İcra Müdürlüğünde başlattıkları icra takibine davalıların itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalının müvekkili şirkete Türkiye’den Almanya’ya narenciye emtiasının taşıması işini yaptırdığını, ancak navlun ücretinin yarısını ödemediğini, alacağın tahsili için Mersin 4. İcra Müdürlüğünde başlatmış oldukları takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davada davalı Gür Nakliyat firmasının temiz olarak teslim almış olduğu ürünleri hasarlı teslim etmiş olmasından dolayı CMR'nin 17. maddesi gereğince taşıyıcı sıfatıyla sorumlu bulunduğu bu nedenle davalıların malın yükleme yerindeki kıymetini ifade eden fatura bedelinden sorumlu olduğu, ancak toplam fatura bedelinden alıcı Edeka AG tarafından davacıya iki ayrı kalem halinde yapılan toplam 5.709 Euro’nun mahsubu gerektiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile, davalının takibe itirazının 6.540,00 Euro asıl alacak yönünden iptaline ve takibin bu tutar üzerinden devamına, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl dava davacısı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl dava davacısı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava davacısı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava dışı Edeka A.G firması tarafından davacıya iki ayrı kalem halinde toplam 5.709,00 Euro ödeme yapıldığı gerekçesiyle bu tutarın mahsubuna karar verilmişse de dosya arasında yer alan ödeme belgelerinden adı geçen firma tarafından davacıya tek kalem halinde ve sadece 2.685,32 Euro ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece fatura bedelinden davacıya ödendiği tespit edilen 2.685,32 Euro’nun mahsubu gerekirken bozmaya yanlış anlam verilerek daha fazla mahsup yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl dava davacısı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dava davacısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada verilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22035, Karar No: 2017/5953, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22035 E.  ,  2017/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nın 351. maddesine göre, şikayetçinin delillerini bildirmek zorunda olduğu halde, şikayet dilekçesi kapsamında iddiaya konu olayla ilgili gelirlerin aktarıldığı şirketlerin adlarının dahi yer almadığı, delillerin gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suç tarihinde 65 yaşından büyük olan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen sanığa verilen 6 ay hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesine göre seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümde, TCK'nın cezaların gösterildiği 45. Maddesinde yer almayan ağır para cezasına hükmedilmesi,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8428, Karar No: 2014/24109, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8428 E.  ,  2014/24109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/136-2013/597

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45407, Karar No: 2015/29272, Tarih: 08.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/45407 E.  ,  2015/29272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2011/14-2013/557

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, 11.2.2010 tarihinde kendisinin bulunmadığı bir sırada eczanede yapılan denetimde kime ait olduğu belli olmayan küpürü kesik ilaçların bulunduğu gerekçesiyle sözleşmenin 6 ay süreyle feshedilip 118.892.15 TL cezai şart tahakkuk ettirildiğini, oysaki ilaçların üzerinde kime ait olduğunu gösteren reçete suretlerinin bulunduğunu, öte yandan birtakım ilaçlarında kanser hastası olan eniştesi T.. Ö..'e ait olup, tedavi gördüğü hastane tarafından muhafaza sorunu nedeniyle eniştesine iade edilen ve bu nedenle güvenilir bir yer olan kendisine ait eczanede saklanan ilaçlar olduğunu, sözleşmeye aykırı bir durum bulunmadığını ileri sürerek davalı tarafından uygulanan fesih işlemi ile cezai şart tahakkukuna ilişkin işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, davacıya ait eczanede yapılan denetimde davacının sözleşmeye aykırı davrandığının saptanması nedeniyle yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan işlemin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Diremizce bozma kararı verilmiş, mahkemece bozmaya uyulmuştur.

Yargılama devam ederken davalı Kurum, 2012 yılı protokolü ile davacıya uygulanan fesih ve cezai şart işlemlerine dayanak sözleşme hükümlerinin kaldırıldığını ve davacı ile aralarındaki sözleşmenin devam ettiğini bildirmiştir.

Bunun üzerine Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince belirlenen 1.320,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davacı tarafından bozmadan önce ve sonra yapılan toplam 339,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı kurumun davacı hakkında uygulamış olduğu sözleşmenin feshi ile cezai işlemin iptaline yönelik olup, 01.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolüne eklenen ek Protokolün 7. maddesi ile 1.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemlerin, konusu kalmadığından durdurulacağı ve işlem yapılmayacağı öngörülmüştür. Mahkemece, bu hüküm doğrultusunda davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu durumda davanın açılmasında davalının herhangi bir kusuru sözkonusu olmadığından yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması mümkün değildir. Mahkemece davanın açılmasında davalının kusuru bulunmadığı gözönüne alınarak yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm bölümünün 3. ve 4. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Davacı tarafından bozma öncesi ve sonrası yapılan toplam 339,00 TL yargılama giderinin kendi üzerine bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına, kararın böylece düzeltilmesine ve bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18343, Karar No: 2016/15892, Tarih: 22.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/18343 E.  ,  2016/15892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair .... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.06.2016 gün ve 155/344 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan, 101 ada 440 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 49 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne ve 101 ada 440 parsel sayılı taşınmazın harita mühendisinin ....05.2016 tarihli rapor ve krokisinde ''A'' harfi ile gösterilen ...,73 m²'lik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısmın kıyı olarak terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 05.05.2014 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyon çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerler gözardı edilmemelidir.

Dosya içerisindeki harita kadastro mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen ....05.2016 tarihli rapor ve rapora ekli krokiye göre İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile jeoloji mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulunca belirlenen kıyı kenar çizgisinin birbiriyle örtüşmediği, 02.06.2016 tarihli bilirkişi kurulu raporunda belirlenen kıyı kenar çizgisine göre dava konusu taşınmazın ...,73 m² kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının bildirildiği, ancak İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi kurulu tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni üzerinde durulmadığı görülmektedir. Bu nedenle, bilirkişi kurulunca belirlenen kıyı kenar çizgisi ile İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan raporu sunan bilirkişi kurulundan bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınması gerekir.