muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1178, Karar No: 2012/2567, Tarih: 01.02.2012

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlanmıştır. Başka bir anlatımla esnek, çalışma modellerin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.

Sözü edilen normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Yasada belirli süreli işlerle, belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda yukarıda belirtilen kıstaslar dikkate alındığında taraflar arasında yapılan iş sözleşmesi yapılan işin niteliği dikkate alındığından belirli süreli olmayıp belirsiz süreli iş sözleşmesidir. Dairemizce temyiz incelemesi yapılan (Ankara 6.İş Mahkemesinin 2007/840 E. 2009/431 K.) 18.01.2012 gün ve 2009/34513 Esas 2012/715 Karar sayılı dosyasın da davalı işveren ile yapılan iş sözleşmesinin belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda davacı işçi bakiye süre ücreti talep edemez. Mahkemece taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu kabul edilerek davacının bakiye süre ücretinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36509, Karar No: 2015/37179, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36509 E.  ,  2015/37179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5306 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13410 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11593 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ile 11593 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5306 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13410 TL yapı bedeli ile 1816,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ....Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12937, Karar No: 2024/4776, Tarih: 25.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/12937 E.  ,  2024/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/71 E., 2016/837 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın aşamalarda kendisinin oturduğu sitenin önünde bulunan iki adet ceviz ağacının çatallı şekilde ikiye bölünmüş olarak büyüdüğü, site sakinleri olarak aldıkları karar doğrultusunda iki gövdeden birinin daha gür çıkması için kestiğini, ana gövdeyi kesmediğini ve zarar verme kastının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, mahkemece suça konu ağaçların kesilmesi yönünde site yönetimince alınan bir karar olup olmadığı ile bu konuda İzmit Belediye Başkanlığına bir müracaatın bulunup bulunmadığı tespit edilip, ayrıca site sakinlerinden olay hakkında bilgi ve görgüsü olanlar tespit edildikten sonra tanık sıfatıyla dinlenip, ziraat bilirkişisinden de ağaçların hayatiyetlerini kaybedip kaybetmediklerine ve yapılan kesim işlemine yönelik görüş alınıp, delillerin bir bütün olarak takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42781, Karar No: 2015/37189, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42781 E.  ,  2015/37189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2793 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9892 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8855 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 8855 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2793 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9892 TL yapı bedeli ile 1036,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ....Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10303, Karar No: 2019/4391, Tarih: 09.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10303 E.  ,  2019/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, aylık 8.000,00 TL olan kira bedelinin 15.11.2011 tarihinden itibaren aylık 15.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile kira bedelinin 15.11.2011 tarihinden başlayan kira döneminden itibaren 15.000,00 TL olarak tespitine, 15.000,00 TL asıl kira bedelinden takdiren % 10 hak ve nesafet indirimi yapılarak asıl kiranın 15.11.2011 tarihinden itibaren 13.500,00-TL olarak tespitine yönelik olarak verilen kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 3.H.D.nin 14/02/2013 tarih ve 2013/559-2262 E/K sayılı ilamı ile, davalılardan ... hakkında davanın husumetten reddi gerekirken hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş ayrıca kira bedelinin tespiti için Mahkemece dayanılan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığından bahisle hüküm bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde yine aynı hüküm kurularak; davanın kabulü ile kira bedelinin 15.11.2011 tarihinden başlayan kira döneminden itibaren 15.000,00 TL olarak tespitine, 15.000,00 TL asıl kira bedelinden takdiren % 10 hak ve nesafet indirimi yapılarak asıl kiranın 15.11.2011 tarihinden itibaren 13.500,00-TL olarak tespitine karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine Yargıtay 6.H.D.nin 21/03/2016 tarih ve 2015/11784-2016/2176 E/K sayılı ilamı ile bu defa davalılardan ...’in temyiz itirazları reddedilerek, davalı ... Keçiören Başkanlığı ile Dahili Davalı ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yönünden; parti teşkilat kademelerinin yaptıkları

sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı parti tüzel kişiliğinin hiçbir surette sorumlu tutulamayacağı, sorumluluğun sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişiye ait olacağı gözetilerek ... ile Ak Parti Genel Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ‘Davalılar ... ve ... Hakkındaki davanın reddine, Davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile, kira bedelinin 15.11.2011 tarihinden itibaren 15.000,00-TL olarak tespitine, %10 hak ve nefaset indirimi uygulanarak aylık kiranın 15.11.2011 tarihinden itibaren 13.500,00-TL olarak tespitine,’ karar verilmiş, söz konusu karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ‘Davalılar ... ve ... Hakkındaki davanın reddine, Davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile, kira bedelinin 15.11.2011 tarihinden itibaren 15.000,00-TL olarak tespitine, %10 hak ve nefaset indirimi uygulanarak aylık kiranın 15.11.2011 tarihinden itibaren 13.500,00-TL olarak tespitine,’ karar verilmiş, söz konusu karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Bilindiği üzere, bir davada, tarafların veya mahkemenin yapmış olduğu bir usul işlem ile yanlardan biri lehine ve diğeri aleyhine doğmuş ve buna uyulması zorunlu olan hakka, usuli kazanılmış hak denilmektedir. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulması da bu kapsamda bir usuli kazanılmış hak olup, bozma kararına uyulması ile birlikte, mahkeme tarafından bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar çerçevesinde hüküm verme mükellefiyeti doğar. Ne var ki usuli kazanılmış hakkın da kamu düzeni düşüncesi ile kabul edilmiş bir takım istisnaları bulunmaktadır. Örneğin kamu düzenine ilişkin yeni bir yasanın yürürlüğe girmesi veya bozma ilamının maddi hataya müstenit bulunması durumunda bozma ilamına uyulmakla meydana gelen usuli kazanılmış hak hukukça bir değer taşımaz.

Somut olayda; Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay 6.H.D.nin 21/03/2016 tarih ve 2015/11784-2016/2176 E/K sayılı bozma ilamında her ne kadar davalılardan ...’in temyiz itirazları reddedilerek, davalı ... Keçiören Başkanlığı ile Dahili Davalı ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yönünden davanın husumetten reddi gerektiği belirtilmiş ise de; daha önce verilen Yargıtay 3.H.D.nin 14/02/2013 tarih ve 2013/559-2262 E/K sayılı ilamı ile, davalı ... hakkında davanın husumetten reddi gerekirken hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş ayrıca kira bedelinin tespiti için Mahkemece dayanılan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığından bahisle hüküm bozulmuştur. Mahkemece işbu bozma ilamına uyulmasına karar verilmekle davalılar leh ve aleyhine usuli kazanılmış hak oluştuğunun kabulü gerekir. Bu durumda bu karar sonrası verilen Yargıtay 6.H.D.nin 21/03/2016 tarih ve 2015/11784-2016/2176 E/K sayılı bozma ilamı usuli kazanılmış hakka riayet edilmeksizin kurulduğundan maddi hataya müstenit olup, Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre, maddi hatanın varlığı halinde, bu maddi hata sonuca etkili bir nitelik taşımakta ise maddi hataya dayanan bozma kararına uyulmakla usuli kazanılmış hak meydana gelmez. Bu durumda Mahkemece; Yargıtay 3.H.D.nin 14/02/2013 tarih ve 2013/559-2262 E/K sayılı ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak davalının kabul ettiği miktardan az olmamak üzere kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca; hüküm fıkrasının hak ve nesafet indirimi uygulanarak belirlenen bedel üzerinden kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde aylık kira bedelinin 15.11.2011 tarihinden itibaren 15.000,00-TL olarak tespitine karar verildikten sonra ikinci bent olarak %10 hak ve nefaset indirimi yapılarak taşınmazın aylık kirasının 15.11.2011 tarihinden itibaren 13.500,00-TL olarak tespitine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle açıklanan nedenlere hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılardan ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1656, Karar No: 2022/6305, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1656 E.  ,  2022/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2007 takvim yılında en son Aralık ayında, 2008 takvim yılında ise en son Nisan ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihlerinin en aleyhe kabule sırasıyla "31.12.2007" ve "30.04.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının, kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.