muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/37207, Karar No: 2014/64, Tarih: 13.01.2014

6100 sayılı Kanun’un 120. maddesindeki gider avansı ile ilgili düzenlemenin 324. maddedeki delil ikamesi için avans kuralı ile birlikte değerlendirilmesi ve dava şartı olan gider avansının delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderleri için dikkate alınması gerekir. Dolayısı ile delil ikamesi için alınacak avans ile dava şartı olan gider avansının birbirinde ayrılması, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması zorunludur.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi 6100 sayılı Kanun'un 324. maddesi düzenlemesi karşısında mümkün değildir Somut olayda, mahkemece 27.12.2011 tarihli duruşmada belirlenen gider avansı davacı tarafından karşılanmıştır. Dosyanın rapor hazırlaması için bilirkişiye tevdii ve 300,00 TL ek ücret istenmesi üzerine, anılan miktarın gider avansı olarak karşılanması için davacı tarafa kesin süre verilerek isteğin yerine getirilmemesi üzerine dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ancak, talep edilen miktarın, gider avansı veya tamamının delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken, delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyecektir. Bilirkişi ek ücreti olarak tamamlatılmak istenen miktar gider avası olarak nitelenemez. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine sebep teşkil etmez. Taraf, belirtilen süre de delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılır. Mahkemece, 04.06.2013 tarihli duruşmada karşılanması istenen 300,00 TL'nin, varsa eksik görülen gider avansı ve delil ikamesi avansına ilişkin kısımları ayrılmalıdır. Tamamlatılmak istenen gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarı ayrı ayrı gösterilmelidir. Bilirkişi ek ücretine yönelik delil ikamesi avansının karşılanması için ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 324. maddesine göre işlem yapılarak sonuca gidilmelidir. Yazılı gerekçe ile dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/902, Karar No: 2013/10004, Tarih: 18.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/902 E.  ,   2013/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun itirazı nedeniyle takibin durması üzerine alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, alacaklının takibe dayanak yaptığı borçlu şirketçe noterlik vasıtasıyla gönderilen ihtarnamede 52.919,00 YTL borcu olduğunu kabul ettiği, fazlaya ilişkin borcu reddettiği, alacaklının da bu miktar üzerinden takip yaptığı anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Borçlunun noter aracılığıyla alacaklıya hitaben keşide ettiği ihtarname cevabı, İİK'nun 68. maddesi kapsamında borç ikrarını içeren belge niteliğindedir. Bu sebeple mahkemece borca itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin 1. fıkrası gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34278, Karar No: 2013/29695, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34278 E.  ,  2013/29695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, yemek yardımı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01/06/2007 tarihinden iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından İş Kanunu’nun 25/2-g maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06/04/2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama 12 saat, yaz mevsiminde 14 saat ve kış mevsiminde 10 saat çalıştığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 2.000,00 TL kötüniyet tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL ulusal ... ve genel tatil ücreti, 500,00 TL yıllık izin ücreti ve 300,00 TL yemek yardımının iş sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davacı işçinin kanıtlandığı üzere fazla çalışma ücreti ve ulusal ... ve genel tatil ücreti ödenmediğine, tüm yıllık izin hakları kullandırılmadığına ve kullandırılmayan yıllık izin ücreti ödenmediğine göre davacı işçinin iş sözleşmesini fesih gerekçesi haklı ve geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında 10 saat, yaz aylarında 14 saat ve ilkbahar ve sonbaharda

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında 10 saat, yaz aylarında 14 saat ve ilkbahar ve sonbaharda

12 saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saati tanık beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 11.45 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük 10 saat çalışma süresinden daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla mesai çalışmasının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6268, Karar No: 2022/2545, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6268 E.  ,  2022/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Aynı kamulaştırma kapsamında aynı mahallede bulunan, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara Haziran 2014 değerlendirme tarihi itibariyle 350 TL/m²değeri biçildiği, bu bedelin Dairemizin 2019/12950 E. - 2020/6027 K. sayılı ilamıyla denetimden geçerek onandığı gözetildiğinde. Ağustos 2014 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza 1.100,00TL/m² belirlendiğinden hükme esas alınan rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değenni etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayn ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranlan açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11562, Karar No: 2022/19033, Tarih: 22.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11562 E.  ,  2022/19033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Karasu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce davacı vekili yönünden esastan reddine, davalı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki;

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı kabul edilerek karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kıyı kenar çizgisinin hangi idare tarafından, hangi yasa uyarınca, hangi yönteme uygun olarak, hangi tarihte yapılan çalışma sonucu oluştuğu, bu çalışmanın ne şekilde kesinleştiği ilgili idareden sorularak varsa kesinleşmeye ve çalışmalara esas belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine getirtilmesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının 3 üncü bendinde yer alan ‘’Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.’’Aynı kanunun kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin 9 uncu maddesinin fıkrasında bendinde yer alan ‘Komisyonca tespit edilip valiliğin uygun görüşü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.’ hükümleri uyarınca idarece belirlenmiş ve onaylı kıyı kenar çizgisi ya da mahkemece hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı araştırılarak kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise krokisinin getirtilerek kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle taşınmazın pafta üzerinde kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alanı belirtir şekilde için fen bilirkişisinden denetime elverişli rapor alındıktan sonra, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüm yönünden mülkiyet hakkının kısıtlanması nedeniyle TMK'nın 1007 inci maddesinden kaynaklı tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü ile hüküm kurulması, ilgili idare tarafından onaylanmış ya da hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisinin bulunmadığının tespiti halinde ise TMK'nın 1007 nci maddesi koşulları oluşmadığının nazara alınması gerekirken sadece Sakarya Valiliğinin 21.07.2022 tarihli cevabi yazısına göre taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kıyıda kalması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2021/285 Esas – 2021/1045 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6601, Karar No: 2016/3323, Tarih: 18.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/6601 E.  ,  2016/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesindeki “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır. Yasa, mahkumiyet dışındaki kararlarda sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır.

15.12.2010 tarihli iddianame ile doktor olan şüphelinin, 2006-2007 yılları arasında .... Polikliniğinde mesul müdür olarak görev yaptığı sırada anılan özel poliklinikte muayene olan hastalar için düzenlenmiş faturalar ve hasta takip formlarında; bir kısım hastalara verilmiş tahlil ve tetkik hizmetlerinde fazla ücret tahakkuk ettirdiği, sadece muayene hizmetleri alan bir kısım hasta faturalarında da hastalara tahlil ve tetkik yapılmadığı halde yapılmış gibi tahlil ve tetkik ücreti tahakkuk ettirerek farklı tarihlerde düzenlemiş olduğu sahte fatura ve hasta takip formlarını ödemeyi yapacak olan ilgili kurumlara göndermek suretiyle şüphelinin görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyerek resmi belgede sahtecilik ve bu belgelerle müşteki kurumun zararına, çalıştığı kurum ve kendisi lehine de menfaat sağlamak kastıyla atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiğinden bahisle eylemine uyan TCK'nun 210. madde delaleti ile 204/2, 43, 53 ve 158/1-e, 35, 43,53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı; iddianamede her ne kadar sanık hakkında sahtecilik suçu yönünden sevk maddesi olarak TCK'nun 204/2. maddesi gösterilmiş ise de; iddianamedeki anlatım ve tavsife göre, .... Polikliniğinde görev yaptığı sırada farklı tarihlerde sahte fatura ile hasta takip formu düzenleyen ve kamu görevlisi olmayan doktor sanığın sahtecilik eyleminin TCK'nun 210. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “ Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca, maddede belirtilen özel sağlık mesleği mensuplarının sahtecilik eylemlerinin, fıkranın ikinci cümlesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde devamlılık gösteren daire kararlarında da açıklandığı üzere kamu görevlisi olmaması nedeniyle (bu yönde Dairemiz dışında Yüksek 21. Ceza Dairesinin 28.12.2015 gün 2015/13365-6682 E,K, 18. Ceza Dairesinin 01.07.2015 tarih 2015/3449-3800 E,K ve 15. Ceza Dairesinin özel hastane doktoru tarafından düzenlenen belgenin özel belgede sahtecilik olduğuna ilişkin 01.12.2014 gün 2013/4106 E., 2014/20090 sayılı kararı) ancak TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve iddianamede TCK'nun 204. maddesinin 2. fıkrası kapsamında bir kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik eyleminden dolayı açılmış bir dava bulunmaması karşısında; TCK'nun 158/1-e maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza miktarına, tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, hükümlerin konusuna, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15

. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve iddianamede TCK'nun 204. maddesinin 2. fıkrası kapsamında bir kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik eyleminden dolayı açılmış bir dava bulunmaması karşısında; TCK'nun 158/1-e maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza miktarına, tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, hükümlerin konusuna, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3803, Karar No: 2016/9419, Tarih: 02.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3803 E.  ,  2016/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 06/05/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 12/02/1972 tarih ve 6175 sayılı kararı ile kültür varlığı olarak tescilli, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/05/2012 tarih ve 165 sayılı kararı ile kentsel sit alanında kalan, sanık ...'ın 30/03/2011 tarihinde edindiği, sanık ...'ın restorasyon projesini çizdiği taşınmazda (zemin - bağımsız 4 no'lu bölüm) Kurul uzmanları tarafından dosyasında yapılan incelemeler sonucu tanzim edilen 15/05/2012 tarihli raporda, 4 no'lu işyerinde, mevcutta iki ayrı bölüm olan alanın orta duvarının kaldırılarak tek mekan haline getirildiğinin, 2 adet çift kollu, 2 adet tek kollu merdivenin kaldırıldığının, wc olarak kullanılan alanın duvarının kaldırılarak 4 no'lu işyerine dahil edildiğinin tespit edildiği, Kurul uzmanları tarafından yerinde yapılan incelemeler sonucu tanzim edilen 26/06/2012 tarihli raporda, tadilat projesinin tetkikinin 13/06/2012 tarihinde yerinde yapıldığının, projenin 05/11/1999 tarih/660 sayılı ilke kararında belirtilen hususlara göre hazırlandığının, başvuru ekinde iletilen tadilat projesinin dış cephe olarak 17/08/1982/ 4691 sayılı onaylı projesine sadık kalındığının, içte ise ihtiyaca yönelik düzenlemelere gidildiğinin, ayrıca yerinde yapılan inceleme sırasında yapının dış cephesinde yer alan kaplamaların sökülmeye başlandığının tespit edildiği, tescilli taşınmaza esas restorasyon tadilat projesinin değerlendirilebilmesi için, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 28/06/2012 tarih ve 230 sayılı kararı ile yerinde inceleme yapılmasına karar verildiği, 18/10/20/12 tarihinde Kurul üyelerince yerinde incelenen, anılan Kurulun 15/11/2012 tarih ve 350 sayılı kararı ile yapının tüm cepheleriyle ilgili özgün yapım tekniği ve cephe düzenini yansıtan sistem ve nokta detaylarının tamamlanmasından sonra konunun değerlendirilebileceğine karar verilen kültür varlığına esas restorasyon tadilat projesinin, Kurulun 27/12/2012 tarih ve 411 sayılı kararı ile uygun olmadığına, tescilli kültür varlığına izinsiz müdahalede bulunanlar hakkında suç

./.