muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10966, Karar No: 2022/12113, Tarih: 22.11.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi ... aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlu ... Madencilik ve Tuğla San. Ve Tic. Ltd.Şti’nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12 Hukuk Dairesi’nin 29.12.2021 tarih ve 2021/1170 E .-2021/2870 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlu ... Madencilik ve Tuğla San. Ve Tic. Ltd.Şti’nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12 Hukuk Dairesi’nin 29.12.2021 tarih ve 2021/1170 E .-2021/2870 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Nurdağı İcra Hukuk Mahkemesi’nin 12.02.2021 tarih ve 2019/39 E. - 2021/7 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 1 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan “ % 10’u oranındaki 200.000,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranındaki 100.000,00 TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9880, Karar No: 2012/6704, Tarih: 05.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9880 E.  ,  2012/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin ve iddianamenin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4286, Karar No: 2021/2575, Tarih: 26.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/4286 E.  ,  2021/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın Ana Bkm.Mrk.K.lığı Kışla Kantini karargah reyonunda satış sorumlusu olarak görevlendirildiği, 05/09/2011 tarihinde kantin heyetince yapılan sayımda sanığın 1.919,01-TL açık verdiği şeklindeki eyleminin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, 5235 sayılı Adli Yargı İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca eylemleri nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5110, Karar No: 2010/5824, Tarih: 12.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/5110 E.  ,  2010/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı TC Başbakanlık ... aleyhine 08/11/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak da davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ile davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Pay sahibi olduğu taşınmazın tamamını elinde bulundurduğunu (zilyedi olduğunu) belirten davacı, taşınmaza el atarak üzerinde bulunan zeytin ağaçlarını söktüğünü ileri sürdüğü davalıdan, sökülen ağaçlar ile ürün bedelinin alınmasını istemiştir.

Davalı ise, Hazine'ye ait olan taşımaz üzerinde toplu konut çalışması yapıldığını, kötü niyetli olan davacının tazminat isteyemeyeceğini; ancak, pay sahibi olan davacının sadece payı oranında istekte bulunabileceğini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının taşınmazda pay sahibi olması nedeniyle belirlenen zarardan payı oranında istekte bulunabileceği benimsenerek, istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen önceki karar, tarafların temyizi üzerine “Dava konusu 42 parsel sayılı taşınmaz davacı ve davalı ile birlikte toplam 10 kişi adına müşterek mülkiyet olarak kayıtlıdır. Mahkemece zarar belirlenmiş, müşterek malik olan davacının 14/270 hissesi oranında tazminat hakkı olduğunu kabul etmiştir. Davacı ise taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının tamamının kendisine ait olduğunu, diğer müşterek maliklerin hisselerini haricen satın aldığını savunmaktadır. Buna göre davacının iddiası da dikkate alınarak taşınmaza ait kadastro tutanağı ve dayanakları getirtilerek beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının mülkiyeti ile ilgili şerh olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile mevcut şekilde karar verilmesi hatalıdır” gerekçesi ile davacı yararına bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ise de bozma kararı yönünde inceleme yapılmamıştır.

Yerel mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ise de bozma kararı yönünde inceleme yapılmamıştır.

Bozma kararında belirtildiği biçimde getirtilen kadastro tutanaklarına göre 42 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının davacının mirasbırakanı ... oğlu ...’ye ait olduğu belirtilmiştir. Davacı, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının mirasbırakanı ... mirasçılarından adi yazılı senet ile 1989 yılında satın aldığını iddia etmiş ve buna ilişkin belgeyi dosyaya sunmuştur.

Davacı, arazi üzerinde bulunan ve tapu kütüğünün beyanlar hanesinde davacının babası adına şerh olunan zeytinleri diğer mirasçılardan satın aldığını iddia edip buna ilişkin resmi olmayan satış sözleşmesini sunduğuna göre dosyadaki mirasçılık belgesi ve satım sözleşmesinde ismi geçen mirasçılar karşılaştırılarak davacının kendi payı ile birlikte satın aldığı pay tutarları belirlenerek, toplam pay tutarı üzerinden istemin kabul edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, sadece davacının payına düşen zarar tutarının ödetilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8204, Karar No: 2022/4936, Tarih: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8204 E.  ,  2022/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2020 tarih ve 2019/535 E. - 2020/302 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile aralarında mal alış verişine dayalı ticari ilişkileri bulunan borçlu ... (...) aleyhine 30.01.2006 tarih, 312167 nolu 143.736,81 USD bedelli, 28.02.2006 tarih, 312167 nolu 142.370,85 USD bedelli, 16.03.2006 tarih, ... nolu 161.081,97 USD bedelli ve 05.04.2006 tarih, ... nolu 139.218,46 USD bedelli faturalar nedeniyle Çatalca İcra Müdürlüğü’nün 2007/1025 esas sayılı dosyasıyla takibe geçildiğini, davalının Garanti Bankası’ndan takibe konu faturalara ilişkin alacaklıya ödeme yapıldığını ve karşılıklı hesap mutabakatı yaparak ticari ilişkilerine son verdiklerini savunduğunu, ayrıca işleyen faize de itiraz ettiklerini, davalı borçlunun kötü niyetli olduğunu, bu nedenle itirazlarının iptalini talep ettiklerini, davalı ile müvekkili arasında alım satıma dayanan ticari ilişki olduğunu, müvekkilinin mal satıp teslim ettiği halde davalının fatura bedellerini ödemediğini, davalının Garanti Bankası’na ödediğini bildirdiği bedelin önceki alım satımlardan kaynaklanan borca yönelik olduğunu, borçlunun faize ilişkin itirazlarının yerinde olmadığını iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin eskiye dayandığını, ancak 2006 yılına ilişkin ticari ilişkinin dört faturadan ibaret olduğunu, müvekkili tarafından yapılan ödemelerin bu dört faturaya ait olduğunu ve faturaların müvekkili tarafından ödendiğini, taraflar arasındaki ticari ilişkinin ortaya çıkması için internet üzerinden yapılan yazışmaların tespitinin istendiğini, Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2008/13 D. İş sayılı dosyasıyla taraflar arasındaki ticari ilişkinin tespit edildiğini, davacı ile yıllara dayanan ticari ilişki ve güven nedeniyle zaman zaman davacının talebi ile müvekkil şirketin güven ve iyi niyetiyle davacı şirkete makbuzlu elden ödemeler yapıldığını, bu tür ödemeleri internet üzerinden e-mail yolu ile yapılan yazışmalarla takip ettiklerini, borçlu temerrüde düşürülmeden faiz talep edilemeyeceğini, bu nedenle işlemiş faizin reddinin gerektiğini, davacının geçmiş yıllarda aldığı elden ödemeleri kendi resmi kayıtlarında kapatmadıysa vergi kaçırmış olabileceğini savunarak davanın reddi ile % 40 oranında tazminat istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma ilamında, alacağın likit olmadığından bahisle davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmemesinin, davalı yönünden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin, davalı vekilinin mazeret dilekçesinin kabul edilmesine rağmen yokluğunda karar verilmesinin ve davalı tarafın delil listesinde yemin deliline dayanmasına rağmen mahkeme tarafından yemin delilinin hatırlatılmamasının bozma nedeni yapıldığı, mahkemenin 17.09.2020 tarihli duruşmasında davalı tarafından sunulan yeminde dava ile alakalı olmayan metinlerin çıkarılmasına karar verilerek o dönemde yönetim kurulu başkanı olan ... ile diğer yönetim kurulu üyeleri ... ve ...'ın dava konusu fatura bedellerinin ödenmediğine dair yemin ettikleri, somut olayda icra takibinin 20.11.2007 tarihinde başlatıldığı ve hükmolunması gereken icra inkar tazminatı oranının % 40 olduğu, kısa kararda her ne kadar kısmen kabul ve kısmen ret şeklinde karar verilmiş olsa da bunun bir maddi hatadan kaynaklandığı, HMK’nın tavzih ve tashih hükümleri gereğince kabul şeklinde düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının Çatalca İcra Müdürlüğü'nün 2007/2015 esas sayılı takip dosyasındaki itirazının 586.409,09 USD ( 2.070.024,09 TL)’lik kısmının iptaline, takibin asıl alacak olan bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince döviz alacaklarına kamu bankalarının USD döviz mevduatına uyguladıkları bir yıllık faiz oranının işletilmesine, alacağın likit olduğu anlaşılmakla % 40 oranında icra inkar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

(2) Mahkemece kısa kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen gerekçede bunun bir maddi hatadan kaynaklandığı, tavzih ve tashih hükümleri gereğince kabul şeklinde düzeltilmesine karar verildiği ifade edilmiştir. Bu husus, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298. maddesinin ikinci fıkrasında hüküm altına alınan gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı yönündeki düzenlemeye aykırıdır. Öte yandan tefhim edilen hüküm sonucunun, tavzih veya tashih yoluyla değiştirilmesi ya da düzeltilmesi de mümkün değildir.

(3) HMK’nın 186. maddesi, “(1) Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. Şu kadar ki, 150 nci madde hükmü saklıdır,” düzenlemesini içermekte olup mahkemece bu düzenleme dikkate alınmadan yargılama sonlandırılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

(4)Eldeki itirazın iptali davası, takipte istenilen 666.630,84 USD (Türk Lirası karşılığı) üzerinden peşin harç yatırılarak açılmıştır. İtirazın asıl alacak üzerinden iptaline karar verilmiştir. Bu durumda dava kısmen kabul edilmiş olup mahkemece davanın tam kabulüne karar verildiği yönünde gerekçe yazılması isabetsiz olduğu gibi kısmen reddedilen davada davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru görülmemiştir. Öte yandan asıl alacak üzerinden itirazın iptaline karar verildiği belirtilmesine rağmen takipte istenilen asıl alacaktan daha fazla bir miktarın hüküm fıkrasına yazılması da doğru görülmemiştir.

(5) Yabancı para cinsinden yapılan icra takiplerinde, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca icra inkar tazminatına karar verilmesi durumunda, yabancı paranın takip tarihindeki Türk Lirası karşılığı esas alınmak suretiyle tazminat hesabı yapılması ve buna göre hükmolunan icra inkar tazminatı miktarının hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece infazda tereddüt yaratacak şekilde miktar belirtilmeksizin İİT'na hüküm kurulması da yanlış olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3), (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10337, Karar No: 2006/11135, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10337 E.  ,  2006/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı ile somut emsal taşınmaz ve dava konusu taşınmazın dava tarihi itibari ile emlak vergisine esas m2 değerlerinin getirtilmesi yerine 2005 yılı değerleri istenmiş, mahkemece sadece somut emsalin 2005 yılı vergi değeri getirtilmiştir.

Mahkemece ilgili Belediye Başkanlığına müzekkere yazılarak dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak incelenen Namrunköyü 4843 parselin 1999 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerleri (mahalle-cadde-sokak bazında) getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine tekrar GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9162, Karar No: 2010/10511, Tarih: 18.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9162 E.  ,  2010/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., davalıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüme yapılaşmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve muhdesatın yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, idarece kesinleşen kıyı kenar çizgisi bulunmadığını, çekişmeli yerde kayıt maliki olmadıklarını, tahakkuk ettirilen ecrimisil ihbarnamelerin iptali için İdare Mahkemesine açtıkları davanın henüz temyiz aşamasında olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 25 nolu parselin batısında, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve fen bilirkişinin 14.04.2010 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 120 m2’lik yerde beton iskele, (B) harfi ile gösterilen 104 m2 lik yerde ise beton dolgu yapmak suretiyle müdahalede bulunulduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33831, Karar No: 2024/8533, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33831 E.  ,  2024/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3239 E., 2018/478 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanığın, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın rahatsızlanan çocuğunu devlet hastanesi acil servisine götürdüğü, röntgen çekim odasında röntgen teknisyeni olarak görev yapan katılana hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, sanığın savunması, katılanın beyanı, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında eylemin sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden,

Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede;