muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8568, Karar No: 2023/797, Tarih: 27.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8568 E.  ,  2023/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/552 E., 2022/104 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ...'ta bulunan ... tesislerindeki (B-ll), (B -14), (D-83), (D-84) numaralı 4 adet ünitenin kullanım hakkının 99 yıllığına davalıya devredildiğini, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davalının her yıl belirli bir aidat ödemek zorunda olduğunu, 2004 yılına kadar aidat adı ile ödeme yaptığını, sonrasında ise devre tatili kullananların bu aidatlarını ödedikleri halde davalının da içinde bulunduğu üç kişinin bu aidatları ödememekte ısrar ettiğini, bunun üzerine davalı hakkında ... 13. İcra Müdürlüğünün 2008/15366 E. sayılı dosyası ile 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ait dört yıllık aidat alacağı olan 37.120 TL için takip yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek davalı borçlunun itirazının iptaline ve lehine % 40 oranında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; hizmet verilmediği halde aidatın talep edildiğini, aidat istenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı şirketin vermediği hizmet için aidat almasının sebepsiz zenginleşmeye neden olduğunu,

ortak yerlere ilişkin harcama yapıldığı konusunda masraf belgesi sunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.07.2016 tarihli ve 2010/213 E., 2016/520 K. sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulü ile ... 13. İcra Müdürlüğünün 2008/15366 E. sayılı dosyasında davalının alacağın 16.348,24 TL'sine yaptığı itirazın iptali ile kabul edilen miktar üzerinden %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.07.2016 tarihli ve 2010/213 E., 2016/520 K. sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulü ile ... 13. İcra Müdürlüğünün 2008/15366 E. sayılı dosyasında davalının alacağın 16.348,24 TL'sine yaptığı itirazın iptali ile kabul edilen miktar üzerinden %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.09.2020 tarihli ve 2020/4723 E., 2020/4340 K. sayılı ilamıyla; davalı vekilinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin, taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığı, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevli olduğu, dava Tüketici Mahkemesinde açılmış ise de taraflar arasındaki sözleşme mahkemece intifa hakkı sözleşmesi olarak nitelendirilerek resmi şekilde yapılmadığından geçerli bir sözleşme olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve davaya Asliye Ticaret Mahkemesinde devam edildiği, ancak taraflar arasındaki sözleşme devre mülke konu taşınmazın kullanılmasından kaynaklanmakta olup 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Kanunun 3/c maddesi uyarınca konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar da Kanun kapsamında olduğundan bu sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığı, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, taraflar arasındaki sözleşmelere bakıldığında (B-ll), (B -14) numaralı villalara ait sözleşmelerin mevcut olduğu, ancak söz konusu sözleşmelerin ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/754 E. sayılı kararı ile tarafların iradelerinin fesih yönünde oluşması nedeni ile 2004 yılından sonrası için feshine karar verildiği, fesih ile birlikte davacının bu yerlere ilişkin olarak maddi taleplerinin sözleşmeye dayandıramayacağı, yine (D-83), (D-84) numaralı yerlerin davalıya ait olduğu (davalının kullanımında olduğu) konusunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, bu yerlerle ilgili sözleşme olmadığı, ancak dosyada mevcut tapu kayıtları incelendiğinde çekişme konusu yerin arsa vasfında olduğu, üzerindeki yapılara ilişkin bir kaydın bulunmadığı ve hissedarlar arasında paylı mülkiyet bulunduğu ve davacının isteminin aidat alacağı, başka bir anlatımla taşınmazlar (villalar) için yapılan ortak harcamaların davalı tarafından ödenmesi olduğu, her ne kadar bu türden bir talebin Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca oluşturulmuş yönetim tarafından ileri sürülebilecek ise de mevcut yerde yönetim oluşturulmadığı, ortak giderler için (güvenlik, temizlik, yeşil alan bakımı vs. gibi) davacı tarafından harcama yapıldığı ve davalının da bu hizmetlerden yararlandığı tespit edildiği, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2008/15366 E. sayılı icra dosyasındaki borçlunun (davalı) itirazının iptaline, 16.348,24 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle icra takibinin bu şekilde kaldığı yerden devamına, davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; D-83 ve D-84 nolu bağımsız bölümler sonradan birleştirilerek Rüzgar Sağnak ve Yağmur Sağnak tarafından kullanıldığını, bu ünitenin vergi ödemelerinin de Rüzgar ve Yağmur

tarafından yapıldığını, davadaki söz konu üniteler için muhatabın kendisi olmadığını, ayrıca B-11 ve B-14 nolu üniteler birleştirilip tek ünite halinde olduğundan tek aidat ödemesi olması gerektiğini, davacının sunmadığı hizmet için aidat talep ettiğini, dosyada masraf belgelerinin olmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, intifa senedine dayalı olarak kurulan devre mülk hakkından kaynaklanan aidat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, intifa senedine dayalı olarak kurulan devre mülk hakkından kaynaklanan aidat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 637 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun Devre Mülk Hakkı başlıklı 57 nci maddesi; "Mesken olarak kullanılmaya elverişli bir yapı veya bağımsız bölümün ortak maliklerinden her biri lehine bu yapı veya bağımsız bölümden yılın belli dönemlerinde istifade hakkı, müşterek mülkiyet payına bağlı bir irtifak hakkı olarak kurulabilir.

Bu hakka devre mülk hakkı denir." şeklindedir.

2. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (4077 sayılı Kanun) Tanımlar başlıklı 3/c maddesinde ise; "...c) Mal: Alış-verişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları,

...ifade eder." düzenlemesi yer almaktadır.

3. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 tarihli ve 2018/1303 E., 2018/11045 K. ve 04.06.2014 tarihli ve 2014/1173 E., 2014/17618 K. sayılı ilamları.

4. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2022/2394 E., 2022/4295 K. ve 03.11.2021 tarihli ve 2021/117 E., 2021/10797 K. sayılı ilamları.

3. Değerlendirme

Somut olayda, davalının D-83 ve D-84 nolu bağımsız bölümleri üçüncü kişilere devrettiği iddiasını mevcut tapu kayıtlarında davalı adına kayıtlı hissenin bulunması nedeniyle dosya kapsamında ispat edemediği, keşif esnasında davalının kullanımında olan D-83 ve D-84 nolu bağımsız bölümlerin B-11 ve B-14 nolu bağımsız bölümlerle birleştirilerek kullandığının tespit edildiği, bu hususun 23.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda da yer aldığı, davalının tapuda intifa hakkı senedine dayalı olarak hisse sahibi bulunduğu, B-11 ve B-14 nolu bağımsız bölümlerle birleştirilerek kullanılan D-83 ve D-84 nolu bağımsız bölümlere ilişkin olarak ortak giderler için yapılan harcamalar karşılığı aidat bedeline, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına uygun olarak karar verildiği ve davalının da yapılan bu ortak giderlere dair hizmetlerden yararlandığının tespit edildiği anlaşılmakla; davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/878, Karar No: 2023/1273, Tarih: 01.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/878 E.  ,  2023/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukanda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.09.2022 tarih, 2022/7574 Esas - 2022/8839 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... İcra Müdürlüğünün 2014/11669 Esas sayılı dosyasından başlatılan ilamlı takip nedeniyle borçlunun İcra Mahkemesine başvurusunda, sair şikayet nedenlerinin yanı sıra faize ve faiz oranına itiraz ettiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kısmen kabulüne, icra takibinin 58.337,09 TL asıl alacak, 5.833,71 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 64.170,80 TL miktar yönünden iptaline, icra takibinin 21.662,91 TL asıl alacak ve 2.166,29 TL faiz alacağı üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun, şikayetin konusu olan ... İcra Müdürlüğünün 2014/11669 Esas sayılı dosyası değil, ... İcra Müdürlüğünün 2012/502 Esas sayılı dosyası esas alınarak düzenlendiği görülmüş olup, bu rapor hükme esas alınarak şikayetin sonuçlandırılması mümkün değildir.

O halde mahkemece; şikayetin konusu olan ... İcra Müdürlüğünün 2014/11669 Esas sayılı dosyası yönüyle borçlunun faize ve faiz oranına ilişkin şikayeti incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, şikayetin konusu olmayan icra dosyası için düzenlenmiş olan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi ve Dairemizin maddi hataya müstenit olan onama ilamı yerinde olmadığından, alacaklının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama ilamı kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.09.2022 tarih, 2022/7574 Esas - 2022/8839 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukanda yazılı nedenlerle İİK'nın 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair karar düzeltme itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 01.03.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7930, Karar No: 2010/10884, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7930 E.  ,  2010/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, trafik iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 29.9.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda cismani zarara uğrayan davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir .

Mahkemece, davalı iş verenin kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1.10.2004 tarihli giriş bildirgesiyle dava dışı İnsan Gücü İnsan Kaynakları Eğitim ve Danışmanlık Limited Şirketi tarafından işe alındığı, bu şirketin isteyen firmalara bordro danışmanlığı, istihdam danışmanlığı ve elaman temini gibi hizmetler verdiği ve davalı şirketle aralarında işci teminine ilişkin 2.8.2004 tarihli sözleşme bulunduğu, davacının bu sözleşme kapsamında davalı firmaya ait Cendere Mevkii RBS Sitesi Ayazağa /Şişli adresinde bulunan depoda mal teslimi yükleme boşaltma işlerinde çalıştığı, davalı şirketin işçi taşıma işlerini dava dışı Transay Ltd. Şirketine verdiği, 29.09.2005 olay tarihinde davacının servis aracı ile işe giderken servis aracının karıştığı trafik kazası sonucunda yaralandığı, olayın SGK.'ca iş kazası olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık zarara uğrayan sigortalının bindiği aracın davalı işveren şirkete ait olmamasına ve araç şoförü ile davalı işveren arasında hizmet akdi bulunmamasına karşın, meydana gelen zararlandırıcı olaydan davalı işverenin sorumlu olup olmayacağı noktasındadır.

Uyuşmazlık zarara uğrayan sigortalının bindiği aracın davalı işveren şirkete ait olmamasına ve araç şoförü ile davalı işveren arasında hizmet akdi bulunmamasına karşın, meydana gelen zararlandırıcı olaydan davalı işverenin sorumlu olup olmayacağı noktasındadır.

4857 sayılı İş Yasası’nın 7. maddesinde "İşverenin devir sırasında yazılı rızasını almak suretiyle bir işçiyi; holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde veya yapmakta olduğu işe benzer işlerde çalıştırılması koşuluyla başka bir işverene iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devrettiğinde geçici iş ilişkisinin gerçekleşmiş olacağı, bu halde iş sözleşmesi devam etmekle beraber, işçi bu sözleşmeye göre üstlendiği işin görülmesini, iş sözleşmesini geçici iş ilişkisi kurulan işverene karşı yerine getirmekle yükümlü olacağı, geçici iş ilişkisi kurulan işverenin işçiye talimat verme hakkına sahip ve işçiye sağlık ve güvenlik risklerine karşı gerekli eğitimi vermekle yükümlü olduğu, işçinin işyerine ve işe ilişkin olup kusuru ile sebep olduğu zarardan geçici iş ilişkisi kurulan işverene karşı sorumlu olacağı, işverenin ücret ödeme yükümlülüğünün devam edeceği, geçici iş ilişkisi kurulan işverenin işçinin kendisinde çalıştığı sürede ödenmeyen ücretinden, işçiyi gözetme borcundan ve sosyal sigorta primlerinden işveren ile birlikte sorumlu olduğu, işçinin diğer hak ve yükümlülüklerine ilişkin bu Kanundaki düzenlemelerin geçici iş ilişkisinde uygulanacağı bildirilmiştir.

Geçici iş ilişkisi (Ödünç İş İlişkisi) 4857 sayılı İş Kanunu ile getirilen yeni bir sözleşme türüdür. Üçlü bir şekilde ortaya çıkar. Şirketler topluluğunda veya holdinglerde vasıflı işgücü ihtiyacının karşılanmasına yöneliktir. Buna göre, işveren devir sırasında yazılı rızasını almak suretiyle bir işçiyi holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde veya yapmakta olduğu benzer işlerde çalıştırılması koşuluyla başka bir işverene iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devrettiğinde geçici iş ilişkisi gerçekleşmiş olur.

4857 sayılı Yasa'nın 7/1. maddesinde geçen "Bu halde iş sözleşmesi devam etmekle beraber, işçi bu sözleşmeye göre üstlendiği işin görülmesini geçici iş ilişkisi kurulan işverene karşı yerine getirmekle yükümlü olur." hükmünden de anlaşılacağı üzere ödünç iş ilişkisinin temeli, işveren (ödünç veren işveren) ile işçi arasında önceden kurulmuş bir iş sözleşmesi ilişkisidir. İşçinin ödünç veren işvereni ile iş ilişkisi devam eder. Geçici iş ilişkisi kurulan işveren, işçinin kendisinde çalıştığı süre içinde işçiyi gözetme borcundan, ödünç veren işveren ile birlikte sorumludur. Bu bağlamda 4857 sayılı Yasa'nın 7. maddesi, işçiyi gözetme borcu açısından, her iki işvereni birlikte sorumlu tuttuğundan müteselsil sorumluluk gündeme gelecektir.

İşverenin işinin görülmesi için sigortalıların işin görüleceği yere emniyetli ve güvenli bir şekilde götürülüp getirilmeleri işverenin yükümünde olan bir sorumluluktur. İşveren bu görevini kendi araç ve işçisiyle yapabileceği gibi başkasına ait araç ve işçi ile de yerine getirebilir. Taşıma işinin işverenin nam ve hesabına yapılması durumunda, işçiye karşı sorumluluk doğrudan işverene aittir.

Davacı sigortalı araçta yolcu olup kendisine atfedilecek bir kusur bulunmadığından, ödünç alan işveren konumunda bulunan ve taşıma işini yaptıran davalı şirketin davacı sigortalının taşıma işi sırasında gerçekleşen bu iş kazası sonucu oluşan zararının tümünden sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda işin esasına girilerek, davacının beden güç kaybının SGK.'ca belirlendiğine ilişkin dosyada bir belge bulunmadığından, SGK'nun ilgili İl Müdürlüğünden davacının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenip belirlenmediğini sormak, belirlenmemiş ise davacıya sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi için SGK.'na müracaat etmesi için önel vermek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4995, Karar No: 2011/12986, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4995 E.  ,  2011/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece tanzim edilen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ve 2010 yılına ait üretim ve dekar başına masrafları ile hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.