muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16634, Karar No: 2015/30080, Tarih: 27.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/16634 E.  ,  2015/30080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, primi, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde stok depolama teslimat bölümünde işçi olarak çalıştığını davalı işverenliğin 06.08.2012 tarihinde iş akdinin feshedebileceğini belirterek ihbar önelinde bulunduğunu, ihbar önelleri sonunda kıdem tazminatı ödemesi yapılarak iş akdinin sona erdirildiğini, en son aylık net 1.830,00 TL, brüt 2.700,00 TL ücret ile çalıştığını, her ay ortalama 45-50 saat fazla mesai yaptığını, ücretlerinin ödenmediğini, ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, prim ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fazla çalışmasının olmadığını, çalışma saatlerinin 09:00-18:00 arasında olduğunu, Cumartesi günleri çalışma yapılmadığını, kaldı ki fazla mesai olması durumunda serbest zamanlı izin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı, davacının fazla çalışma yaptığı zaman karşılığında izin kullandığı ve fazla çalışma alacağının hatalı hesaplandığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Somut olayda, emsal nitelekteki dairemizin 2014-36402 Esas 2015-30105 Karar nolu dosyası ve bu dosyanın incelenmesinden, davacının stok depolama teslimat bölümünde her ayın son haftası ortalama bir hafta ve günde 3 saat fazla çalışma yaparak çalıştığı, işverence fazla çalışmalara karşılık bazı dönemlerde izin kullandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında davacının fazla çalışma alacağı emsal dosyadaki gibi aylık son haftada 7 gün, günlük 3 saat, toplamda 21 saat fazla çalıştığına göre hesaplanmalıdır. İnsan takatini aşacak şekilde ve dosya kapsamına uygun olmayan tarzda son hafta 32 saat fazla çalıştığına göre hesap yapılması isabetsizdir.

3-Davacıya fazla çalışması karşılığında kullandırılan izinlerin dikkate alınması kullandırılması nedeniyle belirlenen fazla çalışmadan mahsup edilmesi ve buna göre fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.10 .2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7665, Karar No: 2013/11734, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7665 E.  ,  2013/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiince yasal süresi içerisinde verilmiş olan 05.05.2010 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinden, kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği, diğer hükümlere ilişkin herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, mağdurların ikamet ettiği Esenyazı köyü ilköğretim okulu lojmanının pencere camını kırmak suretiyle içeri girdikleri ve bir kısım eşyaları alıp olay yerinden ayrıldıklarının iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen tedbir gereklerine uyulmaması halinde, tedbirin hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen tedbir gereklerine uyulmaması halinde, tedbirin hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "TCK’nın 50/6 maddesince hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde tedbir gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde hükmü veren mahkememiz kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz olunacağı ve asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre verilen adli para cezası veya tedbir olmayacağının ihtarına" ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubu arasında olan suça sürüklenen çocukların farik ve mümeyyiz olup olmadıklarının her bir suç açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden ve dosya içerisinde yer alan raporların yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçuna ilişkin ceza sorumluluklarının tespiti yönünden, gerçekleştirdikleri eylemlerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman hekim raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen tedbir gereklerine uyulmaması halinde, tedbirin hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, tedbirin gereklerinin yerine

getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde hapis cezasının çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3809, Karar No: 2023/10185, Tarih: 19.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3809 E.  ,  2023/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/755 E., 2023/229 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mazeret dilekçesinin reddedilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ceza infaz kurumuna girişte yapılan aramada, hükümlü olan sanığın çantasında kurumda bulundurulması yasak olan bir adet cep telefonu, simkart ve batarya ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin dosyaya sunmuş olduğu mazeret dilekçesini belgelendirmediği gerekçesiyle Mahkemece mazeret talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin uygulanmamasında, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre aynı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin bu hususlara ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2011 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4398, Karar No: 2010/7921, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4398 E.  ,  2010/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu en eski tarihli memleket haritasının renkli fotokopisinin Orman İşletme Müdürlüğünden istenip,

2) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu geniş arazi kadastro paftasının orjinalinden çekilmiş fotokopisinin Kadastro Müdürlüğünden istenip,

3) 1 ve 2. bentlere cevap geldikten sonra; Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

4) Dava konusu taşınmaza en yakın kadastro parselleri tespit edilerek, kadastro tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ilgili yerlerden istenip dosya arasına konulması, tescil ilamı ile oluşanların tescil dosyasının aslının istenmesi,

5) Dava konusu taşınmazın arazi kadastrosu sırasında niçin tescil harici bırakıldığının ve paftasına bu bölüme ne yazıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

6) ... bilirkişiden orjinal pafta üzerinde taşınmazın konumunun kırmızı kalemle ve ölçekli olarak çizilerek gösterilmesinin istenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6232, Karar No: 2024/13206, Tarih: 18.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/6232 E.  ,  2024/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/362 Değişik İş-2024/325 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan davacıya, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün 26.05.2022 tarihinde çarpması neticesinde müvekkilinin malul kaldığını belirtip belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada şimdilik 240.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 750,00 TL rapor ücreti olmak üzere 240.750,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 500.000,00 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usule uygun başvuru yapılmadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yöntemi ile yapılmasını, poliçe limiti ile sınırlı sorumlulukları olduğunu, kusur durumunun belirlenmesini, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yaya olan davacının 26.05.2022 tarihli kaza nedeni ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunduğu, ara karar uyarınca Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan rapor ile davacının %8 oranında maluliyeti bulunduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemince yapılan hesaplama ile davacının 894.173,02 TL tazminatının belirlendiği, davacının talebini teminat miktarı dikkate alınarak artırdığı, gerekçesi ile başvurunun kabulüne 500.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 22.06.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan aktüerya raporu ve maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvuru şartının gerçekleşmediği, maluliyet raporunu kabul etmedikleri hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yöntemi ile yapılması gerektiği, rapor ücreti talebinin reddi gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvuru şartının gerçekleşmediği, maluliyet raporunu kabul etmedikleri hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yöntemi ile yapılması gerektiği, rapor ücreti talebinin reddi gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 26.05.2022 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporunun tanzim edilmiş olmasına, hesaplamanın usul ve yasaya uygun olmasına, 06.06.2022 tarihli dilekçe ile davalıya başvuru yapılmış olmasına, rapor ücretine yargılama giderleri içinde hükmedilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7072, Karar No: 2020/3955, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7072 E.  ,  2020/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/09/2011 tarihli 2011/36545 Soruşturma ve 2011/17189 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçundan kamu davası açıldığı, ancak Gaziantep Vergi Dairesi Başkanlığı 1 No'lu Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 06/09/2011 tarihli ve RDK/2011-M/32 sayılı komisyon mütalaasının "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, bu itibarla sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı tespit edilmiş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde kullanılmış olabileceği değerlendirilerek suçun işlendiği 26/04/2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.