muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16781, Karar No: 2013/13104, Tarih: 23.09.2013

Tüm bu yasal düzenlemeler ve ........ Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, .... takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi ........'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde ........ Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01.11.2012 tarihinden sonra, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olmak koşulu ile bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 09.10.2012 olup, borçlunun hak ve alacaklarına 19.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından , kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, mahkemece haczedilmezlik şikayetinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/5203, Karar No: 2019/8452, Tarih: 30.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5203 E.  ,  2019/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın davalı tarafından duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine, kararın nitelik ve mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine karar verilerek dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin 09.11.2018 tarihli ek kararı davalıya 08.07.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, ek karara yönelik temyiz dilekçesi ise HUMK’un 432/son maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.07.2019 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının ek kararın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36692, Karar No: 2021/6178, Tarih: 27.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36692 E.  ,  2021/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca

beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın sanığın yanında bir süre işçi olarak çalıştığı, işe başlarken sanığın katılana sigorta yaptıracağını ve asgari ücret vereceğini söylemesine rağmen, katılana sigorta yaptırmadığı gibi asgari ücretin çok altında bir maaş verdiği, bunun üzerine sanık ile katılan arasında anlaşmazlık çıktığı ve katılanın işten ayrıldığı, katılanın 09/07/2006 tarihli dilekçe ile sanık hakkında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na şikayette bulunduğu, şikayeti öğrenen sanığın aracı vasıtasıyla katılana anlaşma teklif ettiği, katılanın zararının giderilmesi koşuluyla 1.000 TL karşılığında, sanığa ibraname vermeyi kabul ettiği, suç tarihinde sanık, katılan, katılanın babası tanık ...ve ağabeyi tanık ...olmak üzere dört kişi olarak ...Noterliğine gittikleri, burada sanığın katılana yanında nakit olmadığını teminat olarak yanındaki çeki vermek istediğini, bir gün sonra çeki alıp yerine 1.000 TL nakit parayı vereceğini söylediği, çekin nama yazılı 2.500 TL bedelli bir çek olduğu ve sanığın ciro etmeksizin çeki katılana verdiği, çek-ticaret işinden anlamadığı dosyadan anlaşılan katılanın, sanığa güvenerek çeki aldığı ve ...Noterliğinin 13/09/2006 tarih ve 7876 yevmiye no’lu ibranamesini imzaladığı, sanığın daha sonra katılana vermeyi taahhüt ettiği nakit parayı vermediği gibi olaydan 1 hafta sonra 21/09/2006 tarihinde ...Sulh Hukuk Mahkemesine dava açarak suça konu çekin kayıp nedeniyle iptalini istediği ve suça konu çekin kayıp sebebiyle iptaline karar verildiği, sanığın katılanın ağabeyi tanık Veysel’in dükkana getirdiği çeki ciro etmediği ve “Ben o çeki düşürttüm, siz onun üzerine su için” şeklinde cevap verdiği ve bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın eyleminin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza mahkemesine ait olduğuna yönelik Yargıtay bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada; dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için suçun unsuru olan hilenin borcun doğduğu sırada yapılması gerektiği, sanığın eyleminde hilenin geçmişteki bir borca yönelik olduğu, gerçekten sanık ve katılan arasında hukuki uyuşmazlık niteliğinde alacak verecek meselesi olduğu, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle mahkemece sanık hakkında beraate hükmedildiği anlaşılmış ise de; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre;

a- Sanığın, daha önce yanında çalışan ve işten ayrıldıktan sonra kendisini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na şikayet eden katılandan noter huzurunda ibraname almak için, yanında nakit para olmadığını söyleyip, teminat olarak katılanın da bilgisizliğinden yararlanmak suretiyle bankanın maddi varlıklarından olan hamiline yazılı çeki ciro etmeksizin katılana verdiği, ibranameyi aldıktan sonra taahhüt ettiği parayı katılana vermediği gibi söz konusu çekin de kayıp iddiasıyla iptalini sağladığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözönünde bulundurulmadan, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

b- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “13/09/2006” olarak gösterilmesi gerekirken “13/10/2006” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 27.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18992, Karar No: 2008/14989, Tarih: 25.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18992 E.  ,  2008/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2007

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 2.8.1984-16.9.1993 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün   taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalıya ait işyerinde 02.08.1984-16.09.1993 tarihleri arasında askerlik süresi hariç  hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 20.09.1992-16.09.1993    tarihleri  sürekli çalıştığının tesbitine, araya askerlik girdiğinden askerlik öncesi 5yıllık hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.Bordro tanık beyanlarına göre davacının1984 yıllarında ortaokul öğrencisi olarak okula gittiği sıralarda okuldan döndükten sonra akşamüzeri 4,5- 5 arasında işe başlayıp işyeri kapanıncaya kadar çalıştığını,sonra okulu bırakmak zorunda kaldığından ,okulu bıraktıktan sonra günde 12 saat önce aşçı yardımcısı sonra aşçı olarak   davalılar murisi ile davalılar yanında aralıksız olarak askere gidene kadar çalıştığını , askerden döndükten sonra tekrar aynı işyerinde çalışmaya devam ettiği arada kısa süre davalıların dışında başkalarının yanında çalıştıktan sonra tekrar davalılar yanında işe başlayıp 2004 yılına kadar çalıştığı, sonra işten çıkardıklarını belirtmişlerdir.SSK kayıtlarına göre davacının  16.09.1993-01.01.1999 ve 03.08.2001-30.09.2004 tarihleri arasında murisleri ile davalılara ait işyerinde sürekli çalıştığı, arada 01.04.1999-31.12.1999 tarihleri arasında dava dışı başka işverene ait işyerinde çalıştığı açıkça bellidir.Askerlik süresinin çalışma süresi olarak değerlendirilemeyeceğinden ,çalışma süresini bölmeyeceği , askerlik süresince iş akdinin askıda olup askerlikten önce çalışılan işyerinde askerden döndükten sonra ara vermeden  tekrar çalışılması halinde, askerlik öncesi çalışmanın devamı niteliğinde olup hak düşürücü süreye uğramayacağı gözetilmeden  eksik inceleme ve değerlendirme  ile sonuca gidilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacının tesbitini istediği ve eksik incelemeye konu olan 02.08.1984-16.09.1993 dönemi   sürelerle ilgili olarak davacının orta okula devam ettiği tarihlerde okuldan döndükten sonraki bölümde günde kaç saat, ortaokuldan ayrıldıktan sonra sürekli çalıştığı tanık anlatımları ile açıklığa kavuştuğundan,davacının gitmiş olduğu orta okul müdürlüğünden kayıtları istemek, okul döneminde part-time, okuldan ayrıldıktan sonra sürekli çalıştığının  göz önünde bulundurup,kabule göre de 506 Sayılı Yasanın 60/E maddesi kapsamı da incelenip tüm deliller toplandıktan sonra bir arada değerlendirilip, eksik bildirilen çalışmaların tespiti yönünde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ve yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalı işverene iadesine, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1705, Karar No: 2016/2169, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1705 E.  ,  2016/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Trabzon 1. Sulh Hukuk ve Bafra Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mah, ... Sokak, N: .../... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bafra Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Bafra İlçe Emniyet Müdürlüğünün yazı cevabında kısıtlı adayı ... ...'ın vasi adayı ... ... ile birlikte “... Mahallesi, ... ... ... Caddesi, ... ... N: ... Daire ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Bafra İlçe Emniyet Müdürlüğünün 13.01.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte “... Mahallesi, ... ... ... Caddesi, ... ... N: ... Daire ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8394, Karar No: 2019/13542, Tarih: 17.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8394 E.  ,  2019/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların müdafi huzurunda savcılıkta vermiş olduğu ifadelerinden ve temyiz dışı sanıklar ... ve ...’nün soruşturma aşamasındaki ifadelerinden, katılana yönelik eylemin birden fazla kişi ile birlikte ve gece vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’un eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/2 ve 116/2-4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarında, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenmiş sosyal inceleme raporu dosya kapsamında yer aldığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesinde iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı hırsızlık suçunu gece sayılan zaman diliminde işlediklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 116/4 maddesi uyarınca uygulama yapıldığı halde suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Katılana ait suça konu bilgisayarın ve kasasının bulunmasını teminen temyiz dışı sanık ...’nün evinde yapılan arama sonucunda, sanık ...’nün suça konu bilgisayar ve kasasını ablasının evine götürdüğünü beyan ederek polis refakatinde ablasının evinden aldığı eşyaları polise teslim edip soruşturma aşamasında katılana iadesini sağladığı ve katılanın da mahkemede bilgisayarının kasası ile birlikte iade edildiği, maddi bir tazmin talebinin olmadığı yönündeki beyanı karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Suça sürüklenen çocuk ...’un iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Kabule göre de;

3. Suça sürüklenen çocuk ...’un iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24801, Karar No: 2023/2084, Tarih: 20.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24801 E.  ,  2023/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/773 D.İş

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kısmen kabulü - itirazın reddi

SAYISI : 2021/İHK-30941

SAYISI : K-2021/99943

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 03.11.2019 tarihinde, davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında yolcu olarak bulunan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak, 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 26.04.2021 tarihli dilekçe ile talebini 5.077,88 TL geçici iş göremezlik ve 122.849,04 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediğini, başvurunun usulden reddini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor alınmasını, kusur tespiti gerektiği, belirlenecek tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmasını, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, davacıya Sosyal Güvenlik Kurumundan ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi uygulanmak suretiyle düzenlenen aktüer bilirkişi raporunda belirlenen tazminattan, kaza sırasında davacının içinde bulunduğu 5 kişilik araçta 7 kişi bulunduğu, istiap haddi aşılarak zararın artmasına neden olunduğu gerekçesiyle %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak; başvurunun kısmen kabulü ile 4.062,30 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 98.279,23 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere 102.341,53 TL'nin 13.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar