muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6052, Karar No: 2008/8461, Tarih: 03.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6052 E.  ,  2008/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalı şahıslar adına kayıtlı bulunan 191 ada 41 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunduğunu ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Datça Belediye Başkanlığı,dava konusu taşınmazda kayıt maliki olmadıklarını,kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar,taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile ilgisi olmadığını,taraflar arasında aynı konuda kesin hüküm bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davalı belediyenin çekişme konusu taşınmazda kayıt maliki olmadığı,çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davacı ve davalı şahıslar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu 191 ada 41 parsel sayılı taşınmazın 15.02.1982 tarihinde yapılan kadastro tespiti ile 16.04.1973 tarih,8 nolu tapu kaydına istinaden 1/4'er paylı olarak davalılar N.Ü.E.Y. S.T.Ü.ve H. G.Ü.adına tespit olunduğu,anılan tespitin bu haliyle 13.07.1982'de kesinleştiği,tespite esas alınan tapu kaydının Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.06.1972 tarih,1972/21 Esas,1972/58 Karar sayılı hazinenin de taraf olduğu mesaha tashihine ilişkin ilam ile oluştuğu,taşınmazın bir bölümünün mahkemece saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda,öncelikle çözüme kavuşturulması gereken hususun HUMK.nun 237.maddesinde düzenlenen kesin hükmün oluşup oluşmadığı noktasında toplandığı kuşkusuzdur.

Kesin hükümden söz edilebilmesi için kesinleşen hükümdeki tarafların,dava konusunun ve dava sebebinin aynı olması gerekir.

Somut olayda,tespite esas alınan tapu kaydının miktarının tarafların da yer aldığı mahkeme kararı ile 9.840 m2 olan yüzölçümünün 20.546.m2 olarak tashihine hükmedilmiş olup,anılan ilamın iki tarafı da bağlayacağı açıktır.

Kesin hükümden söz edilebilmesi için kesinleşen hükümdeki tarafların,dava konusunun ve dava sebebinin aynı olması gerekir.

Somut olayda,tespite esas alınan tapu kaydının miktarının tarafların da yer aldığı mahkeme kararı ile 9.840 m2 olan yüzölçümünün 20.546.m2 olarak tashihine hükmedilmiş olup,anılan ilamın iki tarafı da bağlayacağı açıktır.

Hal böyle olunca;yerinde yeniden keşif yapılarak tespit dayanağı tapunun eki tescil krokisinin yerinde uygulanması,çekişmeli taşınmazın tescil krokisi kapsamında kalıp kalmadığını açıklığa kavuşturulması,kroki kapsamında kaldığının saptanması halinde kesin hükmün oluştuğu gözetilerek davanın reddedilmesi,kesin hüküm kapsamı dışında kalan yerler bakımından belirlenen kıyı kenar çizgisi dikkate alınarak bir hüküm kurulması gerekirken değinilen yön üzerinde durulmaksızın yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davacı ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,3.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11922, Karar No: 2020/967, Tarih: 22.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/11922 E.  ,  2020/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 01.06.2003-25.02.2013 tarihleri arasında askere gittiği zaman aralığı dışında kesintisiz olarak davalı firmanın önce ... daha sonra ise ...'de ki araç tamir ve bakım servisinde boya, cila ve kaporta ustası olarak çalıştığını, sigortasının askerden döndükten sonra 2008 tarihinde yapıldığını, askerlik öncesi çalışmasının SGK’ ya bildirilmediğini, 1.465,00 TL asgari geçim indirimi dahil ücret aldığını, ancak maaşının asgari ücret tutarının bankaya yatırıldığını, kalanının ise elden ödendiğini, haftada 6 gün cumartesi günleri dahil 08:30-18:30 saatleri arasında çalıştığını, son üç yıldır cumartesi günleri yarım gün 08:30-16:00 saatleri arasında, 2010,2011,2012 yıllarında haftada 2-3 kez 22:00-23:00 saatlerine kadar çalıştığını, dini bayramlar hariç tüm bayram ve resmi tatillerde çalıştığını, son iki yıldır senelik izinlerini 12 gün üzerinden kullanmakta olduğunu, önceki yıllarda ise 1 hafta izin kullandığını, işyerinde giriş-çıkışların parmak okuma sistemi ile takip edildiğini celbi gerektiğini iddia ederek; kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmeini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dilekçesinde ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, belirsiz süreli iş akdi ile boya ve onarım teknisyeni olarak çalıştığını, toplam hizmetinin 4 yıl, 8 ay, 20 gün olduğunu, en son aldığı ücretin 1.000,00 TL olduğunu, elden ödeme yapılmadığını, fazla çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, çalışma saatlerinin haftanın 5 günü 09:00-18:00 saatleri arasında cumartesi günleri de 09:30-13:00 saatleri arasında olduğunu, resmi tatillerde çalışılmadığını, davacının iş akdi feshedilirken ihbar önellerine uyulduğunu, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, bu nedenle davacının müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava kısmi dava olarak açılmış olup davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'i değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava kısmi dava olarak açılmış olup davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'i değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

3.Fazla mesai alacak talebi bakımından beyanı hükme esas alınan davacı tanığı ...' in davalı işyerinden 14.03.2012 tarihinde ayrıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Tanığın çalışmadığı dönem için tanıklık yapamayacağı gözetilerek bu tanığın beyanına dayalı ispatın 14.03.2012 tarihine kadar olduğu bu tarihten sonraki dönem için ise dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi de hatalıdır.

4.Yıllık izin ücretinin brütten nete çevrilmesi sırasında gelir vergisi ile damga vergisinin yanı sıra sigorta primi ve işsizlik priminin kesilmemesi de hatalıdır.

5.Davacı vekili hüküm altına alınan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından yasal faiz talep ettiğine göre taleple bağlılık ilkesi gereğince bu alacak kalemleri bakımından yasal faizi geçmemek kaydı ile en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken doğrudan en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22761, Karar No: 2013/10925, Tarih: 24.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22761 E.  ,  2013/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 89/3-b, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sürücü belgesi olmayan sanığın olay günü gece vakti şehir içinde 4 şerit olmakla birlikte her yönü iki şerit olarak orta miğfer çizgisi ile ayrılmış yolda sağından girerek orta miğfer çizgisini geçip diğer yönün kullanımına tahsis edilmiş kısmın ortasına gelen yayaya fren izi bırakmayaçak şekilde çarpmasıyla katılanın hayati tehlike geçirip, vücudunda hayati fonksiyonlarına 6. derece etki edecek derecede kemik kırıkları meydana gelecek ve organlarından birinin işlevini yitirecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın beyanı, suçtan sonraki davranışları, suçun işleniş şekli, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ceza uygulamasına yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5438, Karar No: 2021/4459, Tarih: 27.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5438 E.  ,  2021/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Ba-Bs bildirimlerine göre, en son 2009 takvim yılının 11. ayında fatura düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suç bakımından dava zamanaşımınının gerçekleşmediği kabul edilerek; yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine,

II-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17622, Karar No: 2012/20752, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17622 E.  ,  2012/20752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Bilirkişi kurulu raporu ve ek raporunda düzenlenen yapı ve ağaçlara ilişkin bölümlerin, dava konusu taşınmaza ait olmadığı anlaşılmıştır. Gerçek ağaç ve yapı bedelinin hesaplanması için ek rapor alınması gerektiği gözetilmeden 30.06.2011 tarihli rapor uyarınca taşınmazda olmayan yapı ve ağaçların bedeline de hükmedilmesi,

2) Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi gözetilerek gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanmaması gerekirken % 30 oranında objektif değer atışı uygulanarak fazlaya karar verilmesi,

3) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6854, Karar No: 2015/17325, Tarih: 13.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/6854 E.  ,  2015/17325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, hafta tatili, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e. maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının tüm çalışma süresinde haftada oniki saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2014/36368 esas sayılı emsal dosyada benzer işi yapan işçinin kış döneminde fazla çalışma yapmadığı kabul edilmiştir. Fazla çalışma alacağının kış dönemi (15 Aralık - 15 Mart) hariç diğer dönemler için haftada oniki saat üzerinden hesaplanması dosya kapsamına uygun düşecektir. Bu tespite göre davacının fazla çalışma ücreti alacağı yeniden hesaplanmalı ve uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınmalıdır. Ayrıca fazla mesai tahakkuku bulunan imzalı ücret bordrolarının olduğu aylar hesaplama dışı bırakılmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatili ücret alacağının hesaplanması diğer bir uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda tanık beyanlarına göre iş yerinde çalışan işçilere iki aylık dönemde toplam sekiz gün izin kullandırıldığı, bu durumda altı hafta sonunda çalışıldığı anlaşılmaktadır. Bu kabule göre iki aylık dönem için altı hafta tatili alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabulü göre de; dava konusu ücret alacağının bir kısmı dava tarihinden sonra ödendiği gözetilerek bu alacak kalemi yönünden dava konusuz kaldığından, "karar verilmesine yer olmadığına..." şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

4-Kabulü göre de; dava konusu ücret alacağının bir kısmı dava tarihinden sonra ödendiği gözetilerek bu alacak kalemi yönünden dava konusuz kaldığından, "karar verilmesine yer olmadığına..." şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7100, Karar No: 2008/14441, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7100 E.  ,  2008/14441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... davalılar ... ve ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Sahil Bölgesinde tapunun 16 pafta 3641 parsel (İfrazla değişik 4281 parsel) üzerinde bulunan motel-gazino-lokanta tesislerini 1998 yılında 40 yıllığına kiraladığını, sözleşme gereği binaların üzerinde tadilat yapıldığını, tesise ihracat belgesi, 1999 yılında Turizm İşletme belgesi alındığını, yapılan tüm işlemlerin ruhsatlı ve ilgili makamlardan izinli olduğunu, ancak İçel Valiliğinin kıyı yasasına aykırı tüm yapıların yıkılması kararına dayanarak davalılardan Kazanlı Belediyesi encümeninin aldığı kararla tesislerin 15.11.2001 tarihinde yıkıldığı, yıkımın yasal olmadığını, yıkım sonucunda davacıya ödenmesi gereken tazminatın ödenmediğini fazlaya ait hakları saklı kalmak şartıyla tazminatın tespiti ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve İç İşleri Bakanlığı, davada asıl muhatabın Ka zanlı belediyesi olduğunu, bu nedenle davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Davalı Kazanlı Belediyesi vekili cevap dilekçesi ile 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümlerine göre kıyı kenar çizgisi içerisinde Kıyı Kanunu'na aykırı olan tesislerin yıkımının 21.07.2000 tarih ve 3265 sayı, 23.01.2001 tarih ve 1259 sayılı Valilik kararıyla Belediye'den istenildiğini, Kıyı Kanunu'nda bu kanuna göre işlem yapmayan veya geciktiren kamu görevlileri hakkında kanuni takibat yapılacağının belirtildiğini bu nedenle kanun hükümlerinin uygulandığını,

herhangi bir sorumluluğun söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece, Davalılara karşı İdari Yargılama Usulü Yasasının 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiğinden yargı yolu bakımından mahkememizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ... ve İç İşleri Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve İç İşleri Bakanlığının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve İç İşleri Bakanlığının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı belediye ile aralarında kira sözleşmesi bulunduğunu, davalı Belediyenin sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek tazminat talebinde bulunduğuna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk ilişkisinden doğmaktadır. Bu durumda, davanın çözüm yeri adli yargıdır. Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, olayı yanlış nitelendirerek yazılı şekilde davanın görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda bir nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve İç İşleri Bakanlığı tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 2.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.