muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/756, Karar No: 2024/4439, Tarih: 29.05.2024

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece keşif yapılması taleplerinin reddedildiğini, keşif yapıldığında iddialarının gerçekliğinin ortaya çıkacağını, gerekçeli kararda 2007 yılı dalında Siirt Fıstığı satımına ilişkin sözleşmesi şeklinde belirtilmiş ise de sözleşmenin 2017 yılı olduğunu, yerel Mahkemece sorumsuzluk kaydı nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın tahsilini talep edemeyeceğinin belirtildiğini, yapılan sözleşmede sorumsuzluk kaydı mevcut ise de İlk Derece Mahkemesinin yanlış değerlendirdiğini, hukukumuzda sözleşme özgürlüğü ilkesinin geçerli olduğunu, sözleşme özgürlüğü ilkesinin taraflar arasında yapılacak sözleşmenin gerek içerik gerekse şekil yönünden, kanunda yer alan emredici hükümlerin haricinde, serbestçe kararlaştırılabileceği sonucunu doğuracağını, dolayısıyla sözleşme özgürlüğü ilkesinden faydalanarak tarafların borç ilişkisinde, borçlunun edimlerini yerine getirmemesinden doğacak olan zararlardan sorumluluğun şartlarını ve miktarını veya sorumluluğun kısmen veya tamamen kaldırılmasını veya ağırlaştırılmasını aralarında kararlaştırabileceklerini, bir borç ilişkisinde taraflardan biri için bir hak ortaya çıkarken diğer taraf için ise bir yükümlülüğün veya ödevin ortaya çıktığını, burada borçlunun borcunu ifa sırasında uyması gereken yükümlülüklerin birçok ayrıma tabi tutulduğunu, dava konusu olayda tali edim açısından sorumsuzluk kaydının konulduğunu, oysa ki burada asıl edimden kaynaklı bir durumun mevcut olduğunu, satın alınan malın miktarının fahiş derece de bir yanıltmanın mevcut olduğunu, sorumsuzluk anlaşmaları tali edimler açısından yapılabilen anlaşmalar olup, asıl edim açısından sorumsuzluk anlaşmasının yapılamayacağını, Ceylanpınar Tarım İşletmesi Müdürlüğünün belirlemiş olduğu 75.000 kg ve 8

.000 kg ve 8.604 adet ağaç üzerinden anlaşmanın yapıldığını, sözleşmede ağaç miktarlarından sorumsuz olacağına ilişkin kaydın bulunmuş olmasının davalının ağır kusur ihmalini ortadan kaldırmadığını, davalının sorumsuzluk kaydı var diyerek sorumluluktan kurtulmasının hukuki ve hakkaniyetli olmadığını, sorumsuzluk anlaşmalarının genel amacının borçlunun borcunu ifa etmemesi nedeniyle alacaklının uğradığı zararın tazmin sorumluluğunun borçlu lehine ortadan kaldırılması olduğunu, idarenin ihaleye çıkardığı fıstıklara ilişkin ağaçlardan sorumsuzluk olmasının kanuna aykırı olduğunu, çünkü idarenin öncelikli olarak ağaç miktarını belirlemesinin gerektiğini, bu konuda idarenin keşif yaparak mevcut ağaçların tespitini yapmasının gerektiğini, bunun kanunun amir hükmü olduğunu, idarenin fahiş derecede yüksek ağaç miktarı göstererek ağır ihmalinin olduğunu, müvekkilinin fıstık ticareti ile uğraşan bir kişi olduğunu, Kanun'un aradığı özelliklere sahip biri olduğunu, sözleşmelerde serbestçe düzenlenen sorumsuzluk anlaşmalarının daha çok genel işlem koşullarının içinde yer aldığını, genel işlem koşullarının sözleşmede taraflardan birinin ileride kurulacak olan sözleşmelerde kullanılmak üzere karşı tarafa değiştirilmeden kabul ettirmek amacıyla tek yanlı olarak hazırladığı sözleşme koşulları olduğunu, satış ihale şartnamesinden anlaşılacağı üzere bu alanlar halinde partiler halinde tek bir satış ihale şartnamesiyle yapıldığını, müvekkili ile yapılan sözleşme tip sözleşmesi olup diğer ihale alıcıları tarafından da aynı sözleşmenin yapıldığını, ihale sözleşmesinde sorumsuzluk kaydı olmamasına rağmen ihaleden sonra yapılan sözleşmelerde sorumsuzluk kaydının konulduğunu, idarenin kötü niyetli hareket ederek sözleşmenin imzalattırıldığını, ihale sözleşmesinde sorumsuzluk kaydının olmamasına rağmen ihaleden sonra yapılan sözleşmelerde sorumsuzluk kaydının konulduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkeme kararında hükmün (4) numaralı bendinde müvekkili idare lehine 2.725,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı tarafından zarar ve yoksun kalınan kâr şeklinde iki ayrı ve birbirinden bağımsız talepte bulunulduğunu, taleplerin toplam tutarı üzerinden tek bir vekalet ücreti cihetine gidilmesinin doğru olmadığını, davacı tarafından her bir talebi birbirinden bağımsız ve ayrı bir istem konusu oluşturduğunu, talep edilen iki ayrı talep yönünden iki ayrı ve Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde belirtilen miktarlar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan "2017 Yılı Dalında Yaş Fıstık Sözleşmesi'nin" Teslim Tesellüm Yeri ve Şartlarını düzenleyen 7 nci maddesine göre; müşterilerin satın almak istedikleri mahsule ait parselleri yerinde görebilecekleri, ağaç sayılarının tahmini olarak belirtildiği, müşterinin teklif vermeden önce tesisleri gezip görmesi gerektiği, ihale yapıldıktan sonra elde edilen ürün, kalitesi, miktarı, parseldeki ağaç sayısı ve bunun gibi hususlarda yapılacak itirazların kabul edilmeyeceği, ihalenin kesinleşmesinden itibaren her türlü zararın alıcıya ait olacağı kararlaştırıldığı, tarafların tacir statüsünde olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 18 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre "her tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerekir." düzenlemesi gereğince davacının ihaleye katılmadan ve sözleşmeyi imzalamadan önce sözleşme hükümlerini incelemesi, gerekirse ihaleye katılacağı tesisi gezip görmesi, ağaç sayısını belirlemesi gerekirken, mahsulün toplanmasından sonra ağaç sayısının azlığından dolayı uğradığı zararı talep etmesi yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının uğradığını iddia ettiği zararların aynı sözleşmeden kaynaklanan, çıkış noktası fıstığın eksik toplanması nedenine dayalı esasen aynı zararın iki ayrı dalı olduğu, bu taleplerin ayrı ayrı asli iki talep olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar etmiş, davalı kurumun dava konusu yer ile ilgili 14.07.2020 yılındaki ihalesinde yaş salkım cumbalı tahmini miktarının 50.000 kg ve ağaç tahmininin ise 5000 adet olarak belirtilerek rakamlarda ciddi düşüş yaşandığını, bu durumun sebebinin ise mevcut dava olduğunu, dava açıldıktan sonra idarenin düzenlemeler yaptığını bu hususun da davada haklı olduklarını gösterdiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşmeden kaynaklanan tazminat davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 115 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9826, Karar No: 2022/12442, Tarih: 28.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9826 E.  ,  2022/12442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle temyiz dilekçesinde satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmediği iddiasının, satış ilanının 30.11.2019 tarihinde şikayetçi ...’a bizzat tebliğ edilmesi karşısında yerinde olmadığının anlaşılmasına göre şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 02/06/2022 tarih ve 2022/1189 E. - 2022/2041 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 02/06/2022 tarih ve 2022/1189 E. - 2022/2041 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Erbaa İcra Hukuk Mahkemesinin 03/12/2021 tarih ve 2021/2 E. - 2021/89 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “ %10'u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9953, Karar No: 2017/3971, Tarih: 22.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/9953 E.  ,  2017/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanıkların suçlamaları kabul etmemesi ve vergi tekniği raporunda düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve 2008 yılında düzenlenen son tarihli sahte fatura tespit edilip, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/1-b madde ve fıkrasında yapılan değişiklikten önce olup olmadığının belirlenmesi, faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesine başvurulmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlenen sahte faturalarda, son fatura tarihinin belirlenmesi ile suç tarihinin tespit edilmesinden sonra sanıklar hakkında TCK’nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12685, Karar No: 2017/2787, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12685 E.  ,  2017/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13593, Karar No: 2016/1780, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/13593 E.  ,  2016/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... ... 25. Asliye Hukuk ile ... ... 16. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

... ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesince, tarafların halen evli olduğu, uyuşmazlığın, taşınmazdaki davacı katkısının tespiti ile buna bağlı olarak tapunun iptali istemine ilişkin ve davaya bakma görevinin aile mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... ... 16. Aile Mahkemesince ise, davanın katkı payı tespiti ve bu kapsamda bulunmadığı gerekçesiyle karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacının, davalı ile birlikte uyuşmazlık konusu taşınmazı satın aldıklarını, konut kredisinin davalı adına verilmesi nedeni ile tapuda tek başına malik olarak yazıldığını, taşınmaza ait borçlar bitmesine rağmen taşınmazdaki 1/2 hissesinin devrinin yapılmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapusunun 1/2 oranında iptali ile adına kayıt ve tescili istemiyle dava açtığı ve tarafların halen evli olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı talebinin, katkı payı alacağı veya tespiti istemine ilişkin olmayıp Borçlar Kanunundan kaynaklandığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.