muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10655, Karar No: 2024/3340, Tarih: 19.03.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı ile % 100 oranında objektif değer artışı uygulanması suretiyle net gelirine göre; üzerindeki yapılara ise yapı sınıfına uygun resmi birim fiyatı ve yaşı belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinin yöntem itibarıyla doğru olduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, fakat hesaplama yapılırken münavebeye esas alınan ürünlerin maliyet cetveline göre bulunan üretim giderlerinin brüt gelirin % 50'sine yakın olması nedeniyle ekonomik tarım yapmaya engel olacağı, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağı gözetilmeden hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğu, kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın üç parçaya ayrıldığı, "C" harfi ile gösterilen bölümün yüzölçümü, geometrik şekli nazara alındığında taşınmazın arta kalan bu kısmı bakımından değer kaybı oluşmayacağı yönündeki bilirkişi görüşü doğru ise de krokide "A" harfi ile gösterilen kısımda, kalan diğer kısım ile ulaşım imkanının ortadan kalkması nedeniyle taşınmazın kullanım özelliği nazara alındığında bu bölümde % 30 oranında değer kaybı oluşacağı, bilirkişi raporunda bu açıdan hesaplama yapılmamış olmasının doğru olmadığı, her ne kadar taşınmazın kısmi kamulaştırılması nedeniyle mezarlık olarak kullanılan taşınmaz açısından yeniden duvar yapılması gerektiği iddia edilmiş ise de gelecekte yapılması muhtemel masrafların kamulaştırma bedeline eklenmesinin mümkün olmadığı, üretim giderleri brüt gelirin 1/3'ü oranında alınarak yeniden hesaplama yapıldığında, toplam kamulaştırma bedelinin 223.495,45 TL olacağı, tespit olunan fark kamulaştırma bedelinin davacı idarece depo edildiği, tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamının kararın kesinleşmesi beklenilmeksizin derhal hak sahibine ödenmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesiyle birlikte ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleştiği tarihe kadar faiz işletilmesi gerekirken karar tarihine kadar faiz uygulanmış olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın net gelirine göre hesaplama yapılırken verim miktarının yüksek, üretim masraflarının ise düşük alındığını, % 100 oranında uygulanan objektif değer artışının yüksek olduğunu, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, kamulaştırma dışı kalan alanın değer kaybına uğradığından söz edilemeyeceğini, muhdesat bedelinin de yüksek hesaplandığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma sınırı dışında kalan mezarlık vasıflı taşınmazın muhafazasının sağlanabilmesi için yeni duvar yapımının mevzuat gereği zorunluluk arz ettiğini, duvar bedelinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerektiğini, davalı idareye yüklenemeyeceğini, kısmi kamulaştırma nedeniyle kamulaştırmadan arta kalan kısmın değer kaybedeceğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak; üzerindeki yapıya ise aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatı esas alınıp yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı yerindedir.

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4796, Karar No: 2024/12, Tarih: 08.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/4796 E.  ,  2024/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/427 E., 2016/65 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2012/738 Esas, 2013/1136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 11.09.2013 tarihinde usûlüne uygun kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/427 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık, temyiz dışı sanıklar...l ve... mağdurlar ... ve Nazan ile katılan Kezban’ın kardeş oldukları, babalarından intikal eden taşınmazların müşterek maliki oldukları ve tarlaları sanık ile temyiz dışı sanıklar...l ve ...in fiilen kullandıkları, mağdurlar ile katılanın, sanıklara Noter vasıtasıyla ihtar çekerek gayrimenkulleri boşaltmalarını ve ecrimisil tazminatı ödemelerini talep ettikleri, ihtarın sanıklara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, mağdurlar ile katılanın bu ihtar ile miras kalan gayrimenkullerin bundan sonra kullanılmaması yönünde iradelerini ortaya koymalarına rağmen sanık ile temyiz dışı sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek mağdurlar ... ve ...’nin bir kısım taşınmazlardaki hisselerini temyiz dışı sanık...l’e 10.01.2011 ve 13.01.2011 tarihinde, katılan ...’ın bir kısım hissesini temyiz dışı sanık Talip ile sanık ...’e 10.01.2011 ve 13.01.2011 tarihinde kiralandığına ilişkin kira sözleşmesi düzenledikleri ve İlçe Tarım Müdürlüğüne iibraz ederek destekleme primi aldıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Söke Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğince tanzim olunan, 16.07.2012 tarihli; " ... söz konusu imzaların, ..., ... ve ... eli ürünü olmadığı, farklı bir şahıs tarafından uydurma suretiyle atılmış olduğu kanaatine varıldığı," görüşünü içerir Uzmanlık Raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın nüfus aile kayıt tablosu ve güncel adlî sicil kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunmalar ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hüküm açıklanırken sadece 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasında belirtilen koşulların varlığından bahsedilmesi suretiyle gerekçeden yoksun şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulama yönünden;

2. Kabul ve uygulama yönünden;

a) Sanığın, temyiz dışı sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek katılan ve mağdurlarla paylı mülkiyete sahip oldukları taşınmazların kendilerine kiralandığına ilişkin sahte kira sözleşmeleri tanzim edip ilgili Kuruma ibraz suretiyle kullanmaları şeklindeki eylemin özel belgede sahtecilik suçunu teşkil ettiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

b) Belgelerde sahtecilik suçlarında, belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği, sahte belgenin aldatıcı niteliğinin bulunup bulunmadığı hususundaki takdirinin Hâkime ait olduğu gözetilerek suça konu belge asıllarının duruşmaya getirtilmesi, özellik ve unsurlarının tutanağa geçirilmesi ve gerekçeli kararda aldatıcılık niteliği yönünden kanaat açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

c) Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunluklarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin eklendiği gözetilerek hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuk bulunması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/427 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/173, Karar No: 2022/11102, Tarih: 02.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/173 E.  ,  2022/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NİZİP 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

24/03/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 01/04/2015 tarihinde temyiz edildiği ve geçerli bir mazereti olmadan temyiz süresini geçirdiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi ve eski hale getirme talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27878, Karar No: 2015/13751, Tarih: 02.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/27878 E.  ,  2015/13751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda mahkemece verilen 11/05/2015 tarihli ek kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkeme ek kararının Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelere dayanmasına göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 11/05/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7427, Karar No: 2019/2717, Tarih: 27.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7427 E.  ,  2019/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 20.04.2015 tarihli mahkumiyet hükmü, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, “...tayin olunan cezada TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılmasına karar verilmesine göre 225 gün karşılığı adli para cezası tayin edilmesi gerekmesine rağmen 180 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve tayin edilmesi gereken ceza miktarına göre kararın temyizi kabil olmasına rağmen, kararın kesin olarak verildiğine, sanığın taşıt giremez işareti bulunan karayoluna veya bölünmüş yola girmesi eyleminin bilinçli taksir kapsamında olduğunun gözetilmemesi...” nedenine dayalı olarak temyiz edilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 gün ve 532-126, 12.03.2013 gün ve 1515-202 ile 21.12.2010 gün ve 230-264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararlarında da vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümlerin kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerinde temyiz denetimine konu olabileceği gözetildiğinde, kesinlik sınırını aşacak nitelikte bir müeyyide içermesi gerektiği yönünde mahalli Cumhuriyet savcısının aleyhe temyizinin bulunması nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının kabulü ile;

Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla Yıldırım Beyazıt Caddesini gerçerek karşı yönde girilmesi yasak olan kavşağa girmek isterken, aracının sol kısmı ile Asayiş Kavşağı istikametinden gelip Kütükçü kavşağı istikametine doğru seyreden katılanın sevk ve idaresinde bulunan motosiklet ile çarpışması neticesinde, katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulamaması,

Kabule göre de;

Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla Yıldırım Beyazıt Caddesini gerçerek karşı yönde girilmesi yasak olan kavşağa girmek isterken, aracının sol kısmı ile Asayiş Kavşağı istikametinden gelip Kütükçü kavşağı istikametine doğru seyreden katılanın sevk ve idaresinde bulunan motosiklet ile çarpışması neticesinde, katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulamaması,

Kabule göre de;

Sanığın, TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin olunan 150 gün adli para cezasından aynı Kanunun 89/2-b maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılması sonucu 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince yapılan arttırım sonucu 180 gün adli para cezasına hükmolunup, TCK'nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den neticeten anığın 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41812, Karar No: 2015/36441, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41812 E.  ,  2015/36441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3721 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 14.059 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 12.248,10 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 12.248,10 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3721 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 14.059 TL yapı bedeli ile 1.810,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.