muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6697, Karar No: 2018/2703, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6697 E.  ,  2018/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2815, Karar No: 2022/2581, Tarih: 10.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2815 E.  ,  2022/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de; davalı ... Rektörlüğüne 21/01/2021 tarihli "Hükmün Tamamlanması" başlıklı kararının tebliğine dair belge bulunmadığından;

1-Davalı ... Rektörlüğüne söz konusu tebligatın yapıldığına dair tebligat belgesinin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan ya da kayıtlara göre tebliğ tarihi tespit edildikten sonra,

2-Tebligat çıkartılmamış ise davalı ... Rektörlüğüne 21/01/2021 tarihli "Hükmün Tamamlanması" başlıklı kararın tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten ve temyizi halinde gerekli işlemler yapılıp Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, 10.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16295, Karar No: 2012/22093, Tarih: 29.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/16295 E.  ,  2012/22093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar Mehmet ve Barbaros hakkında TCK'nin 125/1. maddesi kapsamında kalan eylemleri nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 ... 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2)Sanık Barbaros hakkında katılan ...'a, sanıkla... haklarında katılanlar ....'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekili ve sanık Barbaros müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3)Sanık Barbaros ve Mehmet hakkında katılan ...'a karşı eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların eylemleri nedeniyle 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edildikleri ve cezaları ertelendiği halde, TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu gözetilmeyerek, "sanık hakkında hükmedilen hapis cezası ertelendiğinden TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının takdiren uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hüküm fıkrasında yer alan TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmamasına ilişkin parağraflar hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, " Sanığın, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; TCK'nin 53/1. maddesi gereğince;

a)Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b)Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan,

c)Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,
Yargıtay — Esas No: 2020/4685, Karar No: 2022/9064, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/4685 E.  ,  2022/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının münhasıran sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerine göre yapılan incelemede;

Suça konu iş yerinde kaçak sigara satıldığı ihbarı sonrasında görevlilerce yapılan araştırmada, iş yerinden tütün mamulü satın alarak müşterilerin çıktığı ve açık vaziyette tütün mamulleri görülmüş olup tütüncü olarak faaliyet gösteren iş yerinde usulüne uygun olarak alınan yazılı arama emri üzerine iş yerindeki muhtelif yerlerden kaçak sigara ve makaron ele geçirildiği gibi başka sigara olup olmadığının sorulması üzerine sanık ...'nun hür iradesiyle kendi kullanımında olan aracındaki kaçak sigaraları da görevlilere teslim etmesi, toplamda 317 paket kaçak sigara ve 101 kutu makaron ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Her ne kadar sanık ... iş yerinde emaneten durduğunu, kaçak sigaralarla ilgisi olmadığını savunmuş ise de, arama tutanağına göre sanığın arama için gelindiğinde iş yerinde olduğu, memurları karşıladığı ve iş yeri sahibi olarak tutanak altında imzası bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın mahkumiyeti yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ...'un hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümlesi delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden denetime imkan vermeyecek şekilde doğrudan aynı Yasanın 3/5-10. maddeleri yazılarak 3 yıl hapis ve 6 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3-İddianamede sanığın, 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, CMK'nun 226. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı tanınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4-Hüküm fıkrasında sanığın, 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin atfıyla 3/5-10. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karşın hükmün gerekçesinde 5607 sayılı Kanunun 3/18.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki ve karışıklık yaratılması,

5-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

6-Doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. maddesine atıf yapılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

7-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8-Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/48, Karar No: 2012/6854, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/48 E.  ,  2012/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir. Bu itibarla emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda getirtilen emsal satış bedellerinin piyasa rayiçlerinin altında kaldığı açıklandıktan sonra, dava konusu taşınmazın mevkii ve konumu dikkate alınarak soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapora göre zemin değerinin tesbiti gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği dikkate alınarak mülk sahibi ve inşaat mühendisleri ya da mimarlardan oluşan bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılması gerekirken, tek inşaat mühendisi tarafından imzalanan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; davacı vekilinin ıslahı ile değişen talep sonucundan daha düşük bedele hükmedildiği, bu itibarla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesi gerektiği halde, davanın kabulüne karar verilerek davalı idare lehine reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin kabul-ret oranı üzerinden hesaplanmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1977, Karar No: 2011/22950, Tarih: 01.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/1977 E.  ,  2011/22950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'in "olay günü ..... ile aramızda tartışma çıktı, tartışmada bana bıçağı çıkartarak buraya bir daha gelme, gelirsen seni bıçaklarım dedi, yanımızda ... vardı" beyanı karşısında meydana gelen olayın tanığı olan mağdur ...'ın bu olaya ilişkin görgü ve bilgisi sorulmadan ve hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7102, Karar No: 2012/41301, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7102 E.  ,  2012/41301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın kardeşi olan katılana ait iki adet kiraz ve bir adet ceviz ağacını yakacak ihtiyacını karşılamak için kestiği olayda dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5797, Karar No: 2018/10717, Tarih: 20.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5797 E.  ,  2018/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2012 tarih ve 2012/310 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “2010 takvim yılında sahte fatura ve belge kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura ve belge kullanma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9797, Karar No: 2012/7259, Tarih: 27.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9797 E.  ,  2012/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm 16.02.2011 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya ek karar 24.02.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafından ek karar 7 günlük süre geçtikten sonra 10.03.2011 tarihinde temyiz edildiğinden, süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Süresinde olmayan davalının temyizinin REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.27.03.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/15472, Karar No: 2017/7215, Tarih: 04.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/15472 E.  ,  2017/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte, borçlunun borca itiraz etmesi üzerine alacaklı itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurmuştur. Mahkemece; borçlunun cevap dilekçesindeki çekin vade süresinin geçtiği ve yazılı delil niteliğinde olduğu yönündeki beyanının açıkça zamanaşımı itirazı olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile anılan takibe yapılan itirazın kaldırılmasına takibin devamına ve borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmolunduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

6102 sayılı TTK'nun 808/1-b maddesi gereğince; çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiği (ibraz günü de gösterilmek suretiyle), çekin üzerine yazılmış olan tarihli bir beyanla tespit edilmelidir. Aksi takdirde alacaklı müracaat hakkını kaybeder. Yine aynı kanunun 809/1. maddesine göre de; çekin, ibraz müddeti içinde muhatap bankaya ibrazı, protesto veya buna denk işlemle belirlendiği takdirde, yasal şekilde ibraz edildiğinin kabulü gerekir.

Somut olayda takip dayanağı 27.03.2015 keşide tarihli 100.000,00 TL bedelli çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiğine ilişkin ibraz kaşesinin bulunmadığı görülmektedir. Anılan çek, yasal süresinde muhatap bankaya ibraz edilmediği için TTK.nun 796. ve 808. maddeleri gereğince alacaklı müracaat hakkını kaybettiğinden, borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus özel yol ile takip yapılamayacağı gibi, dayanak belge bu hali ile adi havale vasfını taşımakta olup borç ikrarını içeren nitelikte belge sayılamayacağından yani, İİK.nun 68/1. maddesinde belirtilen belge mahiyetinde de olmadığından alacaklının sözü edilen belgeye dayalı olarak icra mahkemesinde itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

O halde, alacaklı adi havale niteliğindeki bu belge gereği itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden, mahkemece, istemin reddi yerine kabulü ile itirazın kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, alacaklı adi havale niteliğindeki bu belge gereği itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden, mahkemece, istemin reddi yerine kabulü ile itirazın kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.