muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/39255, Karar No: 2015/36401, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 625,45 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2013/5118, Karar No: 2013/7812, Tarih: 17.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/5118 E.  ,  2013/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/26612

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 29/11/2012, 2012/162 (E) ve 2012/438 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamınagöre; komşu olan sanık ve katılan mağdur arasında gürültü yapılması nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde akşam vakti evinde bulunan sanığın, katılan Kubilay tarafından gürültü yapılması hususunda konuşmak için evin dışına çağrıldığı, taraflar arasındaki konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, katılan Kubilay'ın sanık Necdet’e kafa atarak hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayıp yere düşürmesi üzerine sanık Necdet'in, olay mahalline yanında getirdiği kuru sıkı tabancadan çevrilen tabancası ile katılan Kubilay'a yakın mesafeden 4-5 el ateş etmesi sonucu, katılanın göğüs sol scapula lateralinden giriş deliği oluşturacak, sol pariteal saçlı deride 2 cm. lik kesi, boyun sol yüzünde 7-8 cm.lik yüzeysel cilt kesisine neden olup, solda hemopnömotoraks oluşacak, hayati tehlike yaratacak,basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, sanık hakkında 19 Ekim 2012 tarihli olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin raporuna göre, sanığın her iki gözündeki görme kaybının 3 metreden parmak sayma düzeyinde bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla; sanığın yakın mesafeden tabanca ile katılan mağdur Kubilay'ı görerek hedef alıp ateş etmesi, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, atış mesafesi ve atış sayısı, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 17/12/2103 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4374, Karar No: 2016/4211, Tarih: 10.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4374 E.  ,  2016/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın kullanıldığı tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, en son 2005 yılı Aralık ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi nedeni ile suç tarihinin .....olduğu gözetilmeden, eylemlerinin bölünerek 2005 yılı Şubat ve Mart aylarında kullanılan faturalar yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına, 2005 yılı Mayıs ayında kullanılan faturalar bakımından ise sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,10.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9444, Karar No: 2018/8466, Tarih: 20.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9444 E.  ,  2018/8466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen ...'ın eşinden 4-5 yıl kadar önce boşandığı ve müşterek çocuk ...'ın (olay tarihinde 11 yaşında) velayetinin kendisinde bulunduğu,... 'ün yaklaşık 2 yıldan beri sanık ... ile birlikte yaşadığı, olay tarihinde yılbaşından 2-3 gün önce sanık, ölen ve ölenin oğlu ...'in Mersin ilindeki Gondol oteline gelip burada kalmaya başladıkları, 01/01/2014 tarihinde yılbaşını kutlamak için arkadaşları ile birlikte otelin 1. katında alkol aldıkları, ölenin bilahare oğlunu 6. kattaki odaya gönderdiği, daha sonra sanıkla tartışıp birlikte otel odasına çıktıkları, sanığın öleni tutarak yatağa fırlattığı ve dövmeye başladığı, kafasına doğru eliyle vurduğu, küçük çocuk ...'in sanığı engellemek istediği, ancak yaşının küçük olması nedeniyle bir şey yapamadığı, ölenin kaçmaya çalıştığı, bağırdığı, yere düştüğü bu sırada sanığın yine yumruk ve tekme ile vurduğu, masa üzerinde bulunan makyaj kutusunu ...'ün yüzüne doğru fırlattığı, sanığın arkadaşı olan ...'u çağırdığı, ...'ün tanık ...'a kendisini Adana'daki evine bırakmasını söylediği, tanığın da kabul ettiği, bunun üzerine ...'ün üzerindeki gece kıyafetini değiştirmek için içerideki odaya geçtiği, kısa bir süre sonra oğlu ...'in "annem bayıldı" diyerek seslenmesi üzerine odaya girdiklerinde ...'ü baygın bir şekilde gördükleri ve tanığın 112 Acili aradığı ve otel görevlilerine haber verdiği, sanık ... ...'ın bu arada olay yerinden kaçıp gittiği, ...'ün ölmeden önce tanık ...'e sanığı kastederek benim "50.000-TL paramı yedi" şeklinde sözler söylediği, ...'ün ambulansla hastaneye götürüldüğü, ancak kurtulamayarak öldüğü olayda, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 21/05/2014 tarihli raporunda; “Adli tahkikat dosyasında kayıtlı bilgiler,olayın gelişimi,tanık ifadeleri, olay yeri inceleme bulguları, tıbbi belgeler ile otopsisinde tespit edilen makroskopik ve histopatolojik bulgular birlikte değerlendirildiğinde kişinin ölümünün kardiyak kökenli olduğunun kabulü gerektiği, ölü muayenesinde ve otopsisinde dış muayenede çene solda 1 cm çaplı ekimoz, sol kol üst 1/3 önde 1,5x1 cm lik ekimoz, sol uyluk üst 1/3 önde 1 cm çaplı 2 adet ekimoz, sol diz kapak arkada 3 cm

. lik cildi çizik, saçlı deri altında oksipital bölgede 3x1 cm lik, paryetal bölgede 2 cm çaplı ve 1 cm çaplı birer adet ekimozlar tespit edildiği, otopsi fotoğraflarının kurulumuzca yapılan incelemesinde tanımlanan ekimozların renk değişimine uğramış oldukları ve ölümün meydana geldiği olay tarihinden önceki tarihte meydana gelmiş nitelikte oldukları, kişinin olay tarihinde iddia edildiği şekilde travmaya maruz kalması durumunda kısa sürede ölüm meydana gelmiş ölüm meydan gelmiş olduğundan ve her travmada erken dönemde travmatik bulgu bulunmayabileceği bilindiğinden, kişinin iddia edildiği şekilde travmaya maruz kaldığının kabulü halinde, olayın meydana geliş şekli,otopside tespit edilen bulgular, kişinin özgeçmişinde kalp hastalığı bulunması birlikte değerlendirildiğinde maruz kaldığı olayla, ölümü arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu” mütalaa edilmiş olmakla; mağdurda meydana gelen yaralanmanın TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında basit tıbbi tedavi ile giderilebilir nitelikte olması nedeniyle, suç ve cezaların yasallığı ilkesi uyarınca sanık hakkında TCK'nın 87/4. maddesinin uygulanmayacağı, mevcut rahatsızlığın sanık tarafından bilindiğine ilişkin bir belirlemenin de bulunmaması karşısında; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin de uygulanma olanağının bulunmadığı, TCK'nın 23. maddesi hükmü de gözetilerek sanığın taksirli öldürme suçundan sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın,ölendeki kardiyak problemi bilmediği,mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu, sanığın ölene vurmadığı, vurduğunun kabulü halinde dahi eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağı,bozma kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5308, Karar No: 2016/6036, Tarih: 22.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5308 E.  ,  2016/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 2. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilerek; yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32536, Karar No: 2011/31599, Tarih: 30.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/32536 E.  ,  2011/31599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar istihkaka ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2310, Karar No: 2024/6397, Tarih: 02.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2310 E.  ,  2024/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda teknisyen olarak çalıştığını, Tes-İş Sendikasına üye olduğunu ve bu tarihten itibaren sendikalı olarak çalıştığını, günlük yevmiyelerinin yaklaşık 31,00 TL iken Tes-İş Sendikası ile Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ (TEDAŞ) Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince toplu iş sözleşmesinin imzalanması ile birlikte davalı Kurum tarafından yevmiyelerinin 24,00 TL’ye indirildiğini, davacının almış olduğu ücretlerin yanında yevmiyeleri baz alınarak ödenen diğer ücretlerin de kendisine sendika üyesi olmadan önceki ücretlerine kıyasla eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı, vardiya tazminatı, bakım tazminatı ve ikramiye fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Tes-İş Sendikası ile TEDAŞ Genel Müdürlüğü arasında 31.05.2004 tarihinde imzalanan protokolün 2 nci maddesi gereğince 01.03.2003-28.02.2005 yürürlük süreli 10. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin EK-2 cetvelinin 6 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca; işçilerin, sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren EK-2 cetvelindeki 4. derece karşılığı yevmiyelerinin verilmesinin ve yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 15.06.2004 tarihi itibarıyla yararlandırılmasının imza altına alındığını, sendika üyesi olan işçilerden tekniker (arazide çalışan) ve teknisyenlere protokol hükmü gereği toplu iş sözleşmesinin EK-2 cetvelinde yer alan 4. eşdeğer dereceli teknisyen unvanına günlük 24,44 TL ücretin uygulanmasının bildirildiğini, söz konusu yevmiye değişikliğinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22 nci maddesi uyarınca davacıya bildirilmesinin gerekmediğini, davacının sendikaya üye olması ile birlikte sendikanın imzaladığı toplu iş sözleşmesine tâbi olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararı ile; sendika üyeliğinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00 TL’den 24,44 TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan toplu iş sözleşmesine bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.05.2015 tarihli ilâmıyla; işveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başlaması üzerine düşürülmesinin 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun (2822 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı sonrasında celp edilen hesap dönemine ilişkin bordroların incelenmesi sonucunda davacının ücretinin %21,16 oranında düşürüldüğü, bu durumun 2822 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, davacı vekili tarafından 06.03.2018 tarihinde ıslah harcının yatırıldığı ve 06.03.2018 tarihinde ıslah dilekçesinin sunulduğu, bozmadan sonra ıslaha değer verilmemesi gerektiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; belirsiz alacak davası olarak açılan davanın kısmi dava olarak kabul edilerek bilirkişi raporu sonrası yapılan harç tamamlama dilekçesinin, ıslah olarak nitelendirilerek bozma kararı sonrası ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile dava açarken talep edilen rakamlar üzerinden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bozmadan sonra alacaklar bilirkişi tarafından likit olarak tespit edildiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre harç tamamlanarak talep artırımında bulunulduğunu, bir taraftan harç tamamlamanın ıslah olarak kabul edilip bozma sonrası ıslah dikkate alınmayarak karar verilmesi diğer taraftan da ıslah dilekçesi dikkate alınarak yargılama giderleri ve harçlar ile özellikle de vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ıslah olarak kabul edilse dahi 6100 sayılı Kanun’un 177 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği tahkikat bitinceye kadar ıslah yapılabileceğini belirterek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, bozma doğrultusunda hesaplama yapılıp yapılmadığı ve davacının bozmadan sonra sunduğu talep artırım dilekçesine değer verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriğine göre dava belirsiz alacak davası türünde açılmış, bozma kararından sonra davacı tarafından 06.03.2018 tarihli talep artırım dilekçesi ile talep tam ve kesin olarak belirlenmiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde belirtildiğinin aksine, somut uyuşmazlıkta bozmadan sonra yapılan bir ıslah işlemi söz konusu olmayıp davacı tarafından talep artırım hakkı kullanılmıştır. Hukuki niteliği itibarıyla talep artırım işlemi ıslah olmadığından, bozmadan sonra yapılan bir ıslah da söz konusu değildir. Bu nedenle Mahkemece davacının belirsiz alacak davasına ilişkin talep artırım dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken söz konusu dilekçeye değer verilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.