muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14405, Karar No: 2011/8406, Tarih: 23.06.2011

Davacı tarafça açılan, davalı karşı davacı tarafından başlatılan Ankara 24. İcra Müdürlüğünün 2007/10979 Esas sayılı dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkin davanın da bu takibin konusunun yukarıda bahsedilen icra mahkemesi kararıyla iptal edilen Ankara 19. İcra Müdürlüğünün 2006/11700 Esas sayılı takip dosyasında ödenen paranın istirdatına ilişkin olması nedeni ile reddi gerekmektedir.

Davalı-karşı davacı tarafından açılan itirazın iptali davasına gelince;

Davalı- karşı davacının başlatmış olduğu Ankara 24. İcra Müdürlüğünün 2007/10979 Esas sayılı dosyasında takibin dayanağının yine yukarıda bahsedilen icra mahkemesi kararıyla iptal edilen Ankara 19. İcra Müdürlüğünün 2006/11700 Esas sayılı takip dosyasında ödenen paranın istirdatına ilişkin olması ve iptal edilen takibin dayanağını oluşturan senedin kambiyo senedi vasfı taşımadığının anlaşılması ve bu durumda davacı-karşı davalının davalı-karşı davacıdan alacaklı olduğuna dair hukuki dayanak bulunmaması karşısında davalı-karşı davacının davacıya ödemiş olduğu senet bedellerini geri istemekte haklı olduğu anlaşıldığından davalı-karşı davacının davasının kabulü gerekir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı-karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8454, Karar No: 2014/4769, Tarih: 27.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2012/8454 E.  ,  2014/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 25/04/2012

Numarası : 2010/351-2012/147

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 08.12.2010 tarih, 2010/7-530 E, 2010/636 K.sayılı ilamında da vurgulandığı üzere hukukumuzda gerçek zarar ilkesinin geçerli olup, mahkemece işçilik ve vasıta gideri zarar kalemine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Davacı tarafın işletme zararına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu istek kaleminin de reddine karar verilmiş ise de bu yönde varılan sonuç davanın niteliğine ve dosyada toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Meydana gelen hasar nedeniyle davacı hatlarında alternatif yön yok ise görüşme kaybının yaşanacağı ve bu yönde hizmet verilemeyeceği gözetildiğinde bu zarar kaleminin de kabulüne karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Toplanan delillerden davacı tarafın bu zarar kalemine yönelik hesaplama belgesini dava dosyasına sunduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, işletme zararı kalemi yönünden de hesaplama yapılması için gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmalı, davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece işletme zararı kalemi yönünden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş davacının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş.'nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın adı geçen davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/6131, Karar No: 2002/8625, Tarih: 05.11.2002

20. Hukuk Dairesi 2002/6131 E., 2002/8625 K.

**20. Hukuk Dairesi 2002/6131 E., 2002/8625 K.**

**- ORMAN İÇİ AÇIKLIK**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

(Y.HGK.Kararı-10.12.1997 tarih ve E. 1997/20-830, K. 1997/1034 s.) (Y.HGK.Kararı-10.12.1997 tarih ve E. 1997/20-808, K. 1997/1039 s.)

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Ç... Köyü Mercimek tarlası mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, 27.472.95 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı İbrahim adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 13.7.1969 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Taşınmazın bulunduğu yerde bu güne kadar genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

1) Mahkeme hükmü Orman Yönetimine 12.11.2001 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, HUMY.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra Yönetim tarafından 26.12.2001 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 sayılı inançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Çekişmeli taşınmazın dört sınırının kadastrosu kesinleşmiş ve birinci sınıf karaçam ağaçlarından oluşan ormanla çevrili olduğu, taşınmazın bazı bölümlerinde meyve ağaçları dikili, tahrip edilmiş laden gövdeleri ile karaçam gençliğinin ve bunlara ait köklerin bulunduğu bir kısmının tahrip edilmeye başlandığı, toprak muhafaza karakteri taşıyıp, orman bütünlüğünü de bozar durumda olduğu, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ile dosyada bulunan rapor ve krokilerden anlaşılmaktadır. Yörede kesinleşmiş orman tahdidinin bulunması, bu olguları taşıyan ve mülkiyet belgesi de bulunmayan taşınmazın, zilyetlik yoluyla kazanılma olanağı bulunmamaktadır.

6831 sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 sayılı Yasanın madde 17/1-2 Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile. alakalı olarak yapılacak her nevi bina velesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya Orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur.

Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN içi AÇIKLIKLARIN KAZANlLAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dönüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır. Örnek:

Şöyle ki, [Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1997/20-830 E., 1997/1034 K. sayılı ve 10.12.1997 tarihli ve yine Hukuk Genel Kurulunun 1997/20-808 E., 1997/1039 K. sayılı ve 10.12.1997 tarihli kararları]

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkralar da Anayasa Mahkemesinin 1.6.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14-3.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.6.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiştir.

Şöyle ki, [Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1997/20-830 E., 1997/1034 K. sayılı ve 10.12.1997 tarihli ve yine Hukuk Genel Kurulunun 1997/20-808 E., 1997/1039 K. sayılı ve 10.12.1997 tarihli kararları]

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkralar da Anayasa Mahkemesinin 1.6.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14-3.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.6.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiştir.

Ayrıca; Bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Sonuç: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle;.Orman Yönetimi

nin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, peşin alınmış harcın istek halinde

iadesine,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 5.11.2002 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/842, Karar No: 2022/7777, Tarih: 10.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/842 E.  ,  2022/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Ret

1-Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle açılan kamu davasında; Mahkemenin, sanık hakkında İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/125 Esas sayılı dosyasında aynı vergi dönemine ait ticari defterlerin incelenmek üzere istendiği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirlenerek incelenen dosyanın mükerrer dava olması nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/125 esas sayılı dosyanını gerekçeli kararında sanığın beyanlarında 2009 yılından bahsettiği, incelemeye konu dosyada ise 2010 ve 2011 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi iddia edildiği, katılan vekilinin de temyiz dilekçesinde bu hususa değinmesi nedeniyle; bu takvim yıllarına ait defter ve belgeler yönünden mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti açısından belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, vergi suçu raporu ve eklerinden hangi takvim yılına ait defter ve belgelerin ne amaçla istendiğinin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine hükmedilmesi yasaya aykırı,

2- Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/986, Karar No: 2021/5976, Tarih: 04.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/986 E.  ,  2021/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurularak kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; rücu edilebilecek toplam tazminat miktarından müterafik kusura isabet eden kısmın düşülmesi akabinde bulunan rakamdan olayın kış günü köy yolunda acil hasta almaya giderken yaşanan panik ve kaygı psikolojisinin ağırlığı sonucu gerçekleşmesi, yol üzerinde tadilat işlemlerinin bulunması, davalının çalışma koşulları gibi hususlar gözetilerek, uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu durumun gözetilmemesinin doğru olmadığına değinilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, olayın kış günü köy yolunda acil hasta almaya giderken yaşanan panik ve psikolojinin ağırlığı sonucu gerçekleşmesi, yol üzerinde tadilat işlemlerinin bulunması ve davalının çalışma koşulları gibi hususlar gözetilerek, TBK’nın 51. maddesi gereği % 50 oranında da hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, bölge adliye mahkemesi kararının bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 1.583,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12648, Karar No: 2017/7212, Tarih: 15.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12648 E.  ,  2017/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.10.2014 günlü ve 2014/6456 esas ,2014/12917 karar sayılı ilamı ile;

(...Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. )

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve diye de yazılacak) bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada inceleenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21813, Karar No: 2017/22712, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/21813 E.  ,  2017/22712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan önemli oranda daha değerli olduğu halde emsalin dava konusu taşınmazla aynı değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmadan değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işarettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.