muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/40195, Karar No: 2017/17007, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40195 E.  ,  2017/17007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/865, Karar No: 2010/2177, Tarih: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/865 E.  ,  2010/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 08/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;  Davacı, miras bırakanı E.E.in mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 82 parsel sayılı taşınmazda  3 nolu dairesini vekil aracılığıyla satış suretiyle muvazaalı olarak, davalı E.'a temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptal ve miras payı oranında  tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan E. E.e ait olan çekişme konusu 82 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümün, davalı vekil M. C. tarafından, 28.11.2008 tarihli akitle satış yoluyla davalı E.a temlik edildiği görülmektedir.

Davacılar, anılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, miras bırakan tarafından kardeşi olan davalı M.'e intikali sağlamak düşüncesiyle davalı E.'un emanetçi kılındığını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade   ve   amacının   duraksamaya  yer   bırakmayacak   biçimde   ortaya   çıkarılmasına   bağlıdır.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade   ve   amacının   duraksamaya  yer   bırakmayacak   biçimde   ortaya   çıkarılmasına   bağlıdır.

Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan E.'nin bekar ve çocuksuz olarak 05.12.2008 tarihinde öldüğü, davacıların ölen kardeşi K.'den olma yeğenleri, davalı M.'in kardeşi, davalı E.'un ise, uzaktan akrabası olduğu, başkaca mirasçısının bulunmadığı, 26.11.2008 tarihinde kardeşi M.i  vekil tayin ettiği, M.tarafından da 28.11.2008 tarihinde miras bırakana ait çekişme konusu taşınmazın, 16.000.-TL bedelle davalı E.a satıldığı, miras bırakanın emekli maaşı aldığı, kanser hastası olmasına rağmen satmaya ihtiyacının bulunmadığı sözleşme sırasında gösterilen değer ile gerçek değer arasında açık fark bulunduğu, E.un alım gücünün bulunmadığı ve satış bedelini murise ödediğine ilişkin bir delil ibraz edemediği, satış tarihi ile ölüm tarihi arasında 7 günlük kısa bir süreye karşın terekeden de para çıkmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, miras bırakanın tüketici kredisi nedeniyle borcu olduğu, bu nedenle  taşınmazı sattığı savunulmuş ise de, banka tarafından borcun miras bırakanın emekli maaşından otomatik olarak her ay çekildiği, ölümünden sonra da borcunun kaldığı, kalan borcunun da miras bırakanın bağlı olduğu Başak sigortasından gelen vefat tazminatı ile ödendiği sabittir.

Diğer yandan, taşınmazı E.temellük ettiği halde, taşınmazın halen M.tarafından  kullanıldığı da görülmektedir.

O halde, toplanan deliller; belirlenen olgular, yukarda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın E.a yaptığı temlikin, gerçek bir satış  olmayıp, miras bırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.03.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2042, Karar No: 2013/18453, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2042 E.  ,  2013/18453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2011 tarih ve 2009/145-2011/575 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... dışındaki davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.10.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ile ...'ün çocukları, diğer müvekkillerinin kardeşi ...ün davalı şirketin işleten, davalı ...'nın sürücüsü bulunduğu araçla okuluna giderken davalı ...'ın işleten ve sürücüsü bulunduğu araçla kazaya karışması sonucu öldüğünü, davalı ... şirketinin her iki aracın trafik sigortacısı ve davalı şirkete ait aracın zorunlu ferdi koltuk sigortacısı bulunduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı 20.000 TL manevi ve şimdilik 5.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, bir kısım davacıların müşterek çocukları, diğerlerinin kardeşi ...ün davalı şirketin işleten, davalı ...'nın sürücüsü bulunduğu öğrenci taşıyan araçta yolcu olduğu, bu aracın diğer davalı ...'ın maliki ve sürücüsü bulunduğu araçla kazaya karıştığı, ...ün öldüğü, davacı anne ve babanın maddi ve manevi, diğer davacıların manevi zararlarının doğduğu, maddi zararın davalı ... şirketince karşılandığı gerekçesiyle maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, anne ve baba davacı için ayrı ayrı 12.000 TL, diğer davacı kardeşler için ayrı 7.000 TL manevi tazminatın davalı ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... dışındaki davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... dışındaki davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... dışındaki davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.031,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... dışındaki davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47583, Karar No: 2015/36502, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47583 E.  ,  2015/36502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4181 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11470 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10315,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 10315,80 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4181 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11470 TL yapı bedeli ile 1154,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davalının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3498, Karar No: 2019/2086, Tarih: 18.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/3498 E.  ,  2019/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı zamanaşımı nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, “... satın aldığını, taşınmazın su izolasyonunun tekniğine uygun yapılmaması nedeniyle duvar boyaları, zemin parkeleri ve tavan boyasında kabarmalar olduğunu, bu gizli ayıptan dolayı ayıp ihbarında bulunduğunu ve tespit yaptırdığını ancak bir sonuç alamadığını ileri sürerek ayıbın giderilmesi için harcanan bedel ve taşınmazı kullanamadığı sürede oluşan kira kaybı olmak üzere şimdilik 76.502,00 TL tazminatın ticari avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Dairemizin 16.05.2016 tarih, 2015/17574 esas ve 2016/13079 karar sayılı bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi mahkemece, Davanın süresinde yapılmayan ayıp ihbarı ve bu nedenle zamanaşımı nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

1-Mahkemenin 23.12.2014 tarih ve 2012/522 Esas 2014/1426 Karar sayılı kararının davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.05.2016 tarih ve 2015/17574 esas ve 2016/13079 karar sayılı ilamı ile “...Mahkemece, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı ve davanın zamanaşımında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, bu şekilde kararın gerekçe bölümünde davanın hem esastan hem de usulden red sebepleri açıklanmış, hüküm kısmında ise, sadece davanın reddi denilmiştir. Bir davada usul yönünden red sebepleri var ise, davanın usulden reddine karar verilmekle yetinilmesi gerekir. Davanın hem usulden hem de esastan reddine karar verilmesi mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle, verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir....” gerekçesiyle davacı yararına hükmün bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

Yapılan yargılama sonucunda ".... davacının 22/09/2011 tarihinde delil tespiti yaptırdığı ancak teslimin 11/06/2009 tarihinde yapıldığı gerek 2009 yılının kış ayında gerekse 2010 yının kış ayında yağışlar ile birlikte tespitin yapılacağı teknik olarak mümkün olduğu gizli ayıp ile ilgili usüller içerisinde ihbarın olmadığı 2011 yılındaki noterlik ihtarnamesinin de belirtilmiş ise de 2009 ve 2010 yılında kış aylarında yağışlar ile birlikte ayıbın ortaya çıkmasının mümkün olabileceğinin süresi içerisinde ihbar yükümlüğünün yerine getirilmediği konusunda rapor vermiş olup BK'nun 198 maddesine göre mutaz süre içerisinde ayıp ihbarında bulunulmadığı ve bu nedenle davanın usulden reddi gerektiği anlaşılmakla ..." gerekçesiyle Davanın süresinde yapılmayan ayıp ihbarı ve bu nedenle zamanaşımı nedeni ile usulden reddine mahkemece karar verilmiş ise de; uyulmasına karar verilen bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir.

Mahkemece, davanın süresinde yapılmayan ayıp ihbarı ve bu nedenle zamanaşımı nedeni ile usulden reddine şeklinde karar verilerek, davanın hem usulden (zamanaşımı) hem de esastan (ayıp ihbarı) reddedildiği anlaşılmıştır. Oysa ki, bir davada usul yönünden red sebepleri mevcut ise, bu husus davanın esasının incelenmesine engel teşkil edeceğinden, işin esası incelenmeksizin davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın bu şekilde hem usulden hem de esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5804, Karar No: 2016/4961, Tarih: 30.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5804 E.  ,  2016/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddine

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 35. maddesindeki değişiklik ve 21. maddesindeki ek düzenleme karşısında, sanığın yokluğunda verilen hükmün bildirdiği mernis adresine anılan yasanın 21. maddesi yerine 35. maddesine göre 27.05.2013 tarihinde tebliğ edilmesinin usulsüz olması nedeniyle sanığın temyizin süresinde olduğunun kabulü ile mahkemenin 20.12.2013 günlü ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1.2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunan sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, hurdacılık yaptığını, sokaklardan kağıt toplayıp hurda alan yerlere sattığını, tanımadığı bir kişinin kendisine ortak iş yeri açalım demesi üzerine bu kişiye güvendiğini, kimliğini verdiğini, notere gidip bazı belgelere imza attığını, kendisine 300 TL para verildiğini, ortak iş yapacaklarını düşündüğünü, ancak bu kişiyi daha sonra kaybettiğini, kim olduğunu bilmediğini, eline fatura geçmediğini, kimseye fatura vermediğini savunması, dosya içerisinde sadece 2009 takvim yılına ait 2 adet vergi denetmenince kaşelenmiş fatura bulunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı örnekleri getirtilip suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, gerektiğinde faturalar üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkındaki infazın durdurulmasına, bu suçtan tahliyesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na müzekkere yazılmasına, 30.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38338, Karar No: 2022/15279, Tarih: 15.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/38338 E.  ,  2022/15279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanığın evinin önünde bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdiği sırada tehdit içerikli sözler söylemesinden ibaret eyleminde, tehdit sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olması, eylemin bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturması, sanığın evinden çıkmadan, balkondan söylediği tehdit sözleri sırasında elinde bıçağın olmaması, bu eyleminin ise TCK’nın 106/1-1 maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturması karşısında, tebliğnamedeki silahlı tehdit suçunun oluştuğu yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede;

1-Kasten yaralama suçunun silahtan sayılan bıçakla işlendiği kabul edilmesine karşın, sanığın cezasında TCK’nın 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmaması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.