muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21695, Karar No: 2015/8789, Tarih: 11.12.2015

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Yasa'nın geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 21.04.2015 gün ve 2015/271 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5800, Karar No: 2022/15329, Tarih: 16.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5800 E.  ,  2022/15329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ve ...’nın temyizlerinin kendileri hakkında verilen mahkûmiyet hükümleri ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek,

Sanık ...’nın en son bildirdiği adres ile MERNİS adresinin farklı olduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın en son bildirilen adrese tebliğe çıkarılması gerekirken, başka bir adrese tebliğe çıkarıldığı, iade olması üzerine doğrudan MERNİS adresine, MERNİS şerhli tebliğe çıkarıldığı, bu nedenle de tebligatın usulsüz olduğu,

Başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...’a yapılan tebliğ işlemi sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, sadece “okumak/almak" suretiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

Anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...’ın temyizlerinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1) Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyizde;

Sanıklara atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’nın temyizleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2) Diğer hükümlerin temyizinde ise;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Sanık ... hakkında tehdit ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden;

TCK'nın 29. maddesi gereği asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, hükmolunan cezalarda 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden;

a) Sanık ... hakkında tehdit ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden;

TCK'nın 29. maddesi gereği asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, hükmolunan cezalarda 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden;

b.1) İddianamede, sanığın arabasında yapılan aramada ele geçirilen av bıçağı nedeniyle atılı suçtan cezalandırılmasının talep edilmesine karşın, Yerel Mahkemece sanığın yanında taşıdığı pompalı tüfek nedeniyle 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle, iddianame anlatımında bulunmayan eylem nedeniyle mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

b.2) Dosyada mevcut 14/06/2010 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanığa ait olduğu kabul edilen av bıçağının 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmesi ve suça konu av bıçağının sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin bulunmaması karşısında, eylemin 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesine aykırılık oluşturmadığı gözetilmeden, av bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

b.3) Kabule göre de;

Hüküm tarihinden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı sayılı Kanunun 12. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75. maddesi uyarınca sanık hakkındaki 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödemeye bağlı hale getirilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16867, Karar No: 2015/2912, Tarih: 17.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16867 E.  ,  2015/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalı ...'ın alkollü olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet vermesi nedeni ile davacıların desteğininölümüne neden olduğunu belirterek 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren, ... için 20.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL ve ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/09/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Birleşen dava yönünden ... için 153.042,23 TL, ... için 13.377,17 TL, ... için 11.890,82 TL, ... için 8.918,11 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ...; davaya konu aracın muvafakatı dışında alındığını beyan beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL maddi tazminatın davalılardan, ... için 5.000 TL, ... için 3.000 TL, ... için 3.000 TL, ... için 3.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsiline; birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile ... için 63.697,73 TL, ... için 5.618,41 TL, ... için 4.994,14 TL, ... için 3.745,60 TL'nin 20/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... ve davalı ...'ın 2 numaralı davacının ise 3 numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmış, bu raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup rapor hükme esas alınmıştır.

2-Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmış, bu raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında bilirkişi raporu açıklanan hesaplama tarzına uygun olmamasına karşın mahkemece belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Muris ile araç sürücünün arkadaş olup alkollü olarak kaza yapmaları sebebi ile müterafik kusur ve hatır taşıması nedeni ile indirim yapılmasında bir isabetsizlik yok ise de, istikrar bulmuş içtihatlar ve somut olayın özellikleri nazara alındığında BK.nun 43. maddesi uyarınca hatır taşıması nedeni ile %30 oranında indirim yapılması ve müterafik kusur nedeni ile %40 indirim yapılması fazla olmuştur, daha makul oranda hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılması için kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüne, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ye geri verilmesine 17.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1377, Karar No: 2019/9122, Tarih: 26.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/1377 E.  ,  2019/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin, TCK’nın 54. maddesinin 4. fıkrası gereğince müsaderesi yerine, aynı maddenin 1. fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının uyuşturucu maddenin müsaderesine ilişkin bölümünden “54/1” ibaresi çıkarılarak, yerine “54/4” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3175, Karar No: 2018/8027, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3175 E.  ,  2018/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

./...

-2-

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ....... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; ......kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

../...

-3-

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

../...

-3-

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2016/13589, Karar No: 2019/5626, Tarih: 04.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/13589 E.  ,  2019/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal-tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, mirasbırakan dedesi ...’ın cilt:... sayfa:... no: ... ve cilt:... sayfa:... no: ...’de kayıtlı tapulu taşınmazlarını kadastro öncesinde davalı oğlu ...’e hibe ettiğini, kadatro geçtikten sonra taşınmazların ... ada... - ..., ... ada ..., ve ... ada ... parsel numaralarını aldığını ve davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, yine murisin ada ... merkezde bulunan binasını da davalı eşi ...’ye ve dava dışı ... Vakfına vasiyet ettiğini, mirasbırakan tarafından yapılan devirleri murisin ölümünden sonra öğrendiğini, tüm işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ve saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek ... ada... - ..., ... ada ..., ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden saklı payı oranında tapu iptal-tescile ve tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuş; diğer davalılar ..., ... ve ... davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, TMK'nın 571. maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1929 doğumlu mirasbırakan ...’in 10.03.2009 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak davanın tarafları olan davacı ile davalıların kaldığı, 31.07.2009 tarihli kadastro çalışmaları sırasında, 20 yılı aşkın bir zamandır malik sıfatı ile zilyet olunduğundan söz edilerek, çekişme konusu ... ada... parselin ½ hissesi, ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların tamamı senetsizden davalı ... adına, yine dava konusu ... ada 24 parsel taşınmazın da senetsizden diğer davalı ... adına kadastroca tespit edildiği, eldeki davanın davalısı ... tarafından açılan ada ... Kadastro Mahkemesinin 2009/361 E. 2014/12 K. sayılı tespite itiraz davası sonucunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın Yargıtay 16. Hukuk Dairesince bozulduğu ve bozma sonrası yeni esas alınıp 2016/5 Esas 2017/6 Karar sayılı dava dosyası üzerinden yürütülen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinde olup henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.