muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3516, Karar No: 2025/209, Tarih: 15.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/3516 E.  ,  2025/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraza yönelik yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine ve mülkiyete yönelik talebe ilişkin ise görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararın davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tamamının orman sınırları dışında olduğunu, yapılan kadastro çalışmasının hatalı olduğunu belirterek, 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun) uyarınca yapılan kadastro çalışmasının iptali ile taşınmazların davacı taraf adına tescilini talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; "Dava konusu 677 parselin 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmasında orman sınırı dışında bırakıldığı, sonraki tarihli kadastro çalışmalarında da bu vasfının değişmediği, 6292 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmasına konu edilmediği, taşınmazın sarı renkle boyalı orman sayılmayan alanda kaldığının belirtildiği, itiraza konu 6292 sayılı kadastro çalışmasında hakkında bir değişiklik yapılmaması, orman sınırı içerisine alınmaması, başka bir deyişle itiraza konu çalışmaya konu edilmemesi de dikkate alınarak; 6292 sayılı Kanun gereğince yapılan kadastro çalışmasının düzeltilmesi davası açısından; 677 parsel hakkındaki davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine, 225 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile, 225 ada 1 parselin tamamının orman sınırı dışına çıkartılmasına, kesinleşen mülkiyet kadastrosu sonucunda oluşan tapu kaydının iptali talebi açısından Mahkemenin görevsizliğine" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; davacının davasını 6292 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların tespit ve düzeltme çalışması askı ilan süresi içerisinde açtıkları, söz konusu çalışmaya ait teknik rapor incelendiğinde raporun 10. Sayfasında 225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının 605 nolu parsel olduğu ve Çatalca Kadastro Mahkemesi'nin 1997/5 esas 2002/4 karar sayılı ilamı ile 605 parsele ilişkin kadastro tutanağının iptaline, taşınmazın devlet ormanı olarak Hazine adına tesciline karar verildiği, bu nedenle 225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın da mahkeme kararı gereği orman sınırları içerisinde olduğu gerekçesiyle taşınmazın orman tahdit sınırlarına dahil edildiği, dava dilekçesinde yer alan 667 parsel sayılı taşınmaza yönelik ise herhangi bir çalışma yapılmadığı anlaşıldığı, dosyada yer alan 07.03.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde 605 parsel ile dava konusu 225 ada 1 parselin zeminde ve kadastro paftasındaki konumlarının farklı olduğu, aynı parseller olmadığı, Çatalca Kadastro Mahkemesi'nce P.XVIII nolu 2/B uygulamasının iptal edilmediği, bu nedenle 6292 sayılı Kanun'un 11 inci madde uygulamasının hatalı olduğu rapor edilmiş olup, raporun 20. sayfasındaki krokide iptal edilen 605 parsel ile dava konusu 225 ada 1 parsel sayılı taşınmazın paftadaki konumlarının gösterildiği ve iki taşınmaz arasında yaklaşık 550 metrelik fark bulunduğu, bu nedenle Çatalca Kadastro Mahkemesinde tespiti iptal edilen 605 parselin dava konusu 225 ada 1 parsel olmadığı, bu nedenle dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınma işleminin hatalı olduğu anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi kararının usul ve Kanun'a uygun olması nedeniyle davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekili tarafından; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu sebebiyle bozulması istemiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazine ve Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/781, Karar No: 2019/6585, Tarih: 25.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/781 E.  ,  2019/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Davacının davalı iş yerinde 01.07.2009-04.03.2013 tarihleri arasında satış elemanı olarak çalıştığını, haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkarıldığını ,en son aldığı maaşın 850 TL olduğunu,davacının haftanın 6 günü kış zamanlarında 09.30-19.30 saatleri arasında, yazın ise 09.30-21.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla mesailerinin ödenmediğini, Kurban bayramının 1. ve 2. günleri, Ramazan bayramının 1 gün çalışmadığı onun dışında resmi ve dini bayramlarda çalıştıkları ancak alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerini eksik kullandığını ve karşılığının ödenmediğini, Kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin , fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin ekonomik darboğazda olduğunu son 1 yıldır elindeki stoklarla idare ettiğini, davacının 3.859 TL kıdem tazminatı, 1.663 TL ihbar tazminatı alacağı olduğunu bunun ödenmesi için kaynak arandığını , davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı ve yıllık izin alacağı olmadığını bordrolardan bunun görüleceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, fazla mesai isteğinde bulunmuş, mahkemece imzalı ve tahakkuk içeren bordro dönemleri dışlanmak suretiyle kalan dönemler için hesaplamaya gidilerek istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 03.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 03.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.

İşçinin imzasını taşıyan ve fazla mesai tahakkuku içeren bordrolarda tahakkuku aşan fazla mesainin tanıkla ispatı mümkün değil ise de işverenden sadır olan puantaj kayıtlarının dikkate alınması ile mahsup sisteminin uygulanması gerekir. Başka bir anlatımla puantaj kayıtları ile imzalı bordrolardaki tahakkukun karşılaştırılıp puantajlarda geçen süreler yönünden hesaplamaya gidilmeli ve bordrolarda yer alan tahakkuklar mahsup edilmelidir. Dosya içinde yer alan 03.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporu bu yönden değerlendirmeye tabi tutularak fazla mesai yönünden bir karar verilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16373, Karar No: 2016/16813, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16373 E.  ,  2016/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50,00 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 17/03/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 24.541,83 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

TTK'nun 4.maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12.maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1.fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

6102 sayılı TTK 16/1.maddesinde : "Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar." ve TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; davanın köy tüzel kişiliği adına açıldığı, dosya içerisindeki belgelere göre aboneliğin içme ve kullanma suyu olarak kullanıldığı, davacının tacir sıfatına haiz olmadığı ve ticari işletmesine ilişkin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, taraflar arasında görülen davalarda Asliye Ticaret Mahkemesinin değil genel mahkemelerin görevli olduğu kuşkusuzdur.

O halde mahkemece, yukarıda belirtilen yasa hükümleri ve açıklamalar uyarınca davada genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğu gözetilerek inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken,eksik inceleme ve değerlendirme ile davada Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2179, Karar No: 2021/16606, Tarih: 28.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2179 E.  ,  2021/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurun 02.06.2015 tarihli kolluk beyanına göre, kendisine ait ... Gıda isimli iş yerinde bulunan cips sepetinin olay yerinde bulunan 2 adet sopa yardımı ile parmaklıklara yaklaştırılarak, bunlar marifeti ile mezkûr sepetten toplam 55 paket cipsin çalındığının anlaşılması karşısında; iş yerine fiziken girmeyen suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/781, Karar No: 2006/8815, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/781 E.  ,  2006/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan belgeye dayalı alacağı bulunduğunu, alacağın ödenmediğini, yapmış olduğu icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davasında davalının imzasını taşıyan "4.12.2001 tarihinde ...'ndan 25.000 USD, 3500 DM aldım" yazılı belgeye dayanmıştır. Davalı ise ... ... Hizmetleri AŞ'deki hisselerini davacıya devrettiğini aldığı bedel karşılığı dava konusu makbuzu verdiğini savunmuştur. Dayanak belgede paranın borç olarak verildiği açıkca yazılı değildir. Belge bu haliyle yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Davacı alacağını ispat etmekle yükümlüdür. Mahkemece davacı ve davalının tanık dahil tüm delilleri toplanarak, gerektiğinde hisse devri yapıldığı belirtilen şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1867, Karar No: 2018/9310, Tarih: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1867 E.  ,  2018/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında 01.05.2006 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “16.04.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7627, Karar No: 2013/28972, Tarih: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/7627 E.  ,  2013/28972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması suçunun hapis cezasına ek olarak öngördüğü adli para cezası alt sınırının, TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca beş gün olduğu gözetilmeden ve hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılmadan verildiği halde, temel adli para cezasına esas alınan gün sayısının 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanığın “TCK'nın 165/1.maddesi uyarınca sanığın 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezadan TCK'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan gün adli para cezasının TCK 52/2.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanmak suretiyle 80 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80 TL adli

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

-2-

para cezası olarak belirlenmesine” ve sanık hakkında “TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına”, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.