muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5136, Karar No: 2011/16061, Tarih: 29.11.2011

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında miadı dolan ürünlerin satın alınması ve temizlik hizmetlerinin verilmesine

dair yazılı sözleşmeler olduğu, sözleşmelerin ifa edildiği, davacı tarafından davalıya 10.000.00 TL tutarlı teminat senedi verildiği, ayrıca davacının dava dışı firma ile imzaladığı 27.07.1999 tarihli sözleşmeden miadı dolmuş olmasına rağmen bozulmamış ürünleri yan sanayide kullanma amacı taşıdığı, ancak çöpe gidecek ürünler bakımından 1.00 TL bedel ödemesi ve teminat senedi vermesinin hayatın olağan akışına uymadığı, gerek tanık beyanları, davacının ibraz ettiği soğuk hava deposu kira kontrotosu, İlçe Tarım Müdürlüğü gıda mühendisleri raporundan, taraflar arasında böyle bir sözleşmenin olduğunun ortaya çıktığı, davacının üstlendiği hizmeti ifa ettiği, 208.00 TL kira bedeli ödediği, davacının ibraz ettiği kantar fişlerine göre davalı fabrikadan imha için 972.230 kg ürün çıkardığı, taşıyıcılar kooperatifinin verdiği nakliye bedeli esas alındığında davacı alacağının talebin üzerinde olduğu, talep miktarı esas alındığında işçi ücretleri, yükleme ve boşaltma ücretleri gibi hususlarda ayrıca değerlendirme yapılmasının gerekmediği, davalının unvanının değiştiği, husumet itirazının yerinde olmadığı, davalı şirketin şubesinin ...’de olduğu ve sözleşmenin burada imzalandığı dikkate alındığında mahkemenin yetkili bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 500.00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiş, miktar itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle mahkemece ek kararla bu istemin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, birmilyarlık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenecektir. Somut olayda davacı vekili hesaplama yöntemini de gösterip, toplam alacağının 403.450.560.000.-TL olduğunu açıklayarak şimdilik 500.000 TL’lık kısmının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece de bu miktarın tahsiline karar verilmiştir. Davacı vekili kararı süresinde temyiz etmiş, miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bu karar da süresinde temyiz edilmiştir. Ancak, dava edilen kısmın, var olduğu iddia edilen alacağın tamamı olmadığı, bir kısmına ilişkin bulunduğu ve iddia edilen alacağın tamamı dikkate alındığında, kararın temyiz edilme bakımından kesinlik sınırının çok üzerinde bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamış, mahkemenin 27.08.2010 tarih ve 2003/273-2010/435 karar sayılı ek kararının kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dava konusu uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanmış olmasına, miadı dolan ürünlerin imha edildiğinin anlaşılmasına, çekişmenin sözleşmenin hukuki niteliği ile bu sözleşmeden kaynaklanan alacağın ödenmediği noktasında toplanmış bulunmasına, BK'nun 73. maddesi uyarınca uyuşmazlığın çözümünde davacının ikametgahı yer mahkemesi ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin de yetkili olmasına göre, davalı vekilinin yetkiye yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağını tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 11.05.1999 tarihinden geçerli olmak üzere 14.05.1999 tarihli yazılı sözleşme imzalandığı, davacı tarafın davasını işbu sözleşmeye dayandırdığı, davalının raf ömrünü doldurmuş bir takım ürünlerinin imhası işini üstlendiğini, bu edimini yerine getirdiğini, sözlü olarak kararlaştırılan hizmet bedelinin ödenmediği ileri sürerek temyize

konu kısmi davayı açtığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davalı vekili, sözleşmenin hizmet niteliği taşımadığını, miadı doldurulan ürünlerin satılmasına ilişkin bulunduğunu savunmuştur. Taraflar arasında imzalandığı çekişmesiz olan 14.05.1999 tarihli sözleşmede sözleşmenin konusu, davalının raf ömrünü dolduran ürünlerin davacı tarafından satın alınması olarak tarif edilmiştir. Diğer sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davacının, bu ürünleri işleyerek veya başka şekilde piyasaya yeniden sürme amaçlı satın aldığı anlaşılmaktadır. Esasen, davacının, dava dışı Astosan A.Ş ile miadı dolmuş sütlerin toz ürün haline getirilmesiyle ilgili yaptığı sözleşme ile yine dava dışı Sarıköy Belediyesi'yle yaptığı soğuk hava deposunun kiralanmasına dair sözleşme de bu amaçla hareket ettiğini göstermektedir. Ayrıca, bu ölçekte imha işine ilişkin sözleşmede hizmet bedelinin belirlenmemiş olması, sözleşmenin bu kısmında sözlü olarak anlaşıldığı yönündeki iddia, ticari hayatın olağan akışına aykırı bir durum olup, yazılı kanıtla ispatlanması gereken bir olgudur.

O halde, tarafların tacir oldukları, sözleşme serbestisi kapsamında bir araya gelerek, davacının, davalıya ait miadı dolan ürünlerinin imhası işini üstlendiği, davalının da sembolik bir bedel karşılığında miadı dolmuş, ancak sanayide tekrar değerlendirilebilecek emtiaları davacıya teslimle yükümlendiği kendine özgü sözleşme imzaladıkları, davacının kamu düzenini ilgilendiren mevzuat hükümleri gereği amacına ulaşamadığı, dava dışı firma ile yaptığı sözleşmenin ifasının idarece engellendiği, tacir olan davacının işlemlerinin sonucunu öngörmesi gerektiği, sembolik 1 TL alacak bedeline ilişkin talebin olmadığı, davacının davasını ispat edemediği dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece tesis edilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yetkiye yönelik temyiz itirazının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4010, Karar No: 2018/8894, Tarih: 08.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4010 E.  ,  2018/8894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilerek, Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 23.12.2010 tarih ve 2010/3896 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3158, Karar No: 2017/11640, Tarih: 12.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/3158 E.  ,  2017/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1 -b, 142/1 -e, 143 (2 kez), 116/1-4 (2 kez), 119/1-c (2 kez), 151/1 (2 kez) ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 5 ay 23 gün hapis (iki kez), l yıl 1 ay 10 gün hapis (iki kez) ve 2 ay 6 gün hapis (iki kez) cezaları ile cezalandırılmasına dair Karasu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/07/2015 tarih, 2013/292 Esas ve 2015/920 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03/07/2017 tarih ve 94660652-105-54-6260-2016-Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/07/2017 tarih ve 2017/42265 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE:

1-Müşteki ...’ın şantiye sorumlusu olarak çalıştığı kaba inşaatı bitmiş halde yapımı devam eden "... Tatil Sitesi” isimli sitede henüz fiilen oturulmadığı anlaşılmasına rağmen, ne suretle konut kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında,

2... Tatil Sitesi'ndeki elektrik kablolarına yönelik hırsızlık suçunun işlenmesi sırasında mala zarar verme suçunun ne şekilde işlendiğine ilişkin gerekçe gösterilmediği gibi, çalınmak istenen kabloların kesilmesinden ibaret eylemin, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı halde, bu suçtan da sanığın, mahkûmiyetine karar verilmesinde,

Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli ve 2016/302 değişik iş sayılı kararı yönünden;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/02/2014 tarih, 2013/12-70 Esas ve 2014/57 Karar sayılı kararında belirtilen “...Mahkemelerce hüküm kurulurken çeşitli hatalar yapılabildiği, örneğin zaman zaman nitelikli haller nedeniyle ceza artırılırken artırım oranlarında, bazen de sonuçlarında hatalar yapılabildiği gibi indirim nedeninin uygulanması sırasında da hesap hatası yapılarak daha az ceza tayin edildiği, hatta nitelikli hal nedeniyle cezanın artırılması yerine indirilmesi yoluna gidildiği, ilgili kanun maddesinde suç için hapis cezası ile birlikte para cezası da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis ya da para cezasına hükmedildiği, öngörülmüş cezanın alt sınırının da altında olacak şekilde bir ceza tayin edildiği veya belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması sırasında işlem hataları yapıldığı görülmektedir. Böyle durumlarda mahkemece yapılan hataların nedeni ve niteliği göz önünde tutularak, kanun maddesinin yanlış yorumlanmasının sözkonusu olduğu hakimin takdirine bağlı ve bilinçli uygulamalardaki hata ve aykırılıkların aleyhte değiştirme yasağı kapsamında kaldığı kabul edilmelidir. Buna karşılık, cezaların belirlenmesi sırasında iradi olmaksızın ve güdülen amacın dışında yapılan basit toplama, çıkarma, çarpma ve bölme şeklinde belirtilebilecek dört işlem hataları, dosyamızda olduğu gibi çarpan ile çarpılanın belli olduğu durumlarda, çarpımda yapılan hesap hataları herkes tarafından objektif bir biçimde farkedilebilecek nitelikte maddi hatalar olarak kabul edilerek, aleyhte değiştirme yasağı kapsamında değerlendirilmemeli, sanık aleyhine temyiz bulunmayan hallerde dahi doğru uygulama yapılmak suretiyle hüküm hakimin ifadesi doğrultusunda düzeltilebilmelidir” şeklindeki ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı ’ veya 'yazım hatası ’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir. ” biçimindeki açıklamalar karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararları doğrultusunda hesap hatası niteliğindeki maddi hatalar neticesinde eksik ceza tayininin kazanılmış hak olarak değerlendirilemeyeceği, bu nitelikteki hataların mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309

. ” biçimindeki açıklamalar karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararları doğrultusunda hesap hatası niteliğindeki maddi hatalar neticesinde eksik ceza tayininin kazanılmış hak olarak değerlendirilemeyeceği, bu nitelikteki hataların mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararına göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15/02/2017 tarih, 2016/18284 Esas ve 2017/1693 Karar sayılı kararı ile yapılıp ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesi gerektiği gözetilerek, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9826, Karar No: 2023/4516, Tarih: 14.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9826 E.  ,  2023/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/27 E., 2015/59 K.

DAVA TARİHİ : 28.05.2010

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2014 tarihli ve 2014/7598 Esas 2014/7592 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesi ile özetle; Tomarza ilçesi, Kale köyü köyiçi mevkiinde adına kayıtlı 144 ada 7 parsel ve 141 ada 2 parsel sayılı taşınmazların iki farklı kısmının kadastro çalışmaları sırasında haksız şekilde yol olarak bırakıldığını ileri sürerek, yol kısımlarının iptal edilerek adına tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... Vekili, Mal Müdürlüğü Temsilcisi ve .... duruşmaya gelerek davayı kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

Davalı ..., 21.07.2010 tarihli duruşma beyanında, davacının davasında haklı bulunduğunu, davaya konu yerin daha öncesinde yol olmadığını ancak kadastro geçerken yol olarak tespit edildiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Tomarza Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.2011 tarihli ve 2010/149 Esas, 2011/186 Karar sayılı kararı ile; mahkemenin görevsizliğine, görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

IV. BOZMA ve BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. BİRİNCİ BOZMA KARARI

Mahkemenin 08.06.2011 tarihli ve 2010/149 Esas, 2011/186 Karar sayılı kararına karşı davacı temyiz yoluna başvurmuştur.

,

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 26.12.2013 tarihli ve 2012/6528 Esas, 2012/13138 Karar sayılı ilamıyla; "dava konusu olayda paftasında yol olarak gösterilen taşınmaz bölümünün değeri tespit edilerek mahkemenin görevli olup olmadığının belirlenmesi gerekirken davacıya ait ve dava konusu taşınmaza komşu parsellerin dava tarihindeki değerleri esas alınarak görevsizlik kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. BOZMA SONRASI MAHKEMECE VERİLEN KARAR

Mahkemenin 06.11.2013 tarihli, 2013/9 Esas ve 2013/216 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davalı ... Bozdoğan adına açılan davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

C. İKİNCİ BOZMA KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

B. BOZMA SONRASI MAHKEMECE VERİLEN KARAR

Mahkemenin 06.11.2013 tarihli, 2013/9 Esas ve 2013/216 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davalı ... Bozdoğan adına açılan davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

C. İKİNCİ BOZMA KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2014 tarihli ve 2014/7598 Esas 2014/7592 Karar sayılı ilamı ile; tescil istemiyle açılacak davaların Hazine ile birlikte ilgili kamu tüzel kişiliklerine de yöneltilmesi zorunlu olduğu, somut olayda dava dilekçesinde sadece Hazine ile bir kısım komşu taşınmaz malikleri davalı olarak gösterildiği, taşınmazın bulunduğu köy tüzel kişiliğine dava yöneltilmediği gibi yargılama sırasında da davaya dahil edilmediği, ilgili maddeleri 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalan köylerin tüzel kişilikleri sona ermiş ve mahalle olarak ilçe belediyelerine bağlandığı, mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle, 6360 sayılı Yasa hükümleri de dikkate alınarak davacıya ... ile ... davaya dahil etmesi için imkan verilmesi, taraf teşkili sağlandığı takdirde işin esasına girilip iddia ve savunmalar doğrultusunda araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek temyiz başvurusunun kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İKİNCİ BOZMA SONRASI MAHKEMECE VERİLEN KARAR

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda davalı ... ile davalı Kale Tüzel Kişiliğine yönelik açılan davanın kabulüne, Tomarza İlçesi Kale Köyü Köyiçi Mevkiinde bulunan ve yol vasfındaki taşınmazların fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 31.10.2013 hakim havale tarihli raporda (A) harfi ve kırmızı renkli olarak gösterilen 744,35 m2'lik kısmın 144 ada 7 nolu parsele eklenmek suretiyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı ... Bozdoğan ile davalı ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine ve davalı ... Belediyesi vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, dava konusu alanların köy halkının ortak kullanımına bırakılmış kamu orta malı olduğunu, davalı ... Belediyesi vekili; dava konusu Tomarza İlçesi Kale Mahallesinde bulunan taşınmaz hakkında verilen kararın eksik inceleme ile verildiğini, dava konusu yerin kadastro çalışmaları ile yol olarak terkin edildiğini, davacının da uzun yıllar söz konusu taşınmazı kullandığı iddiasını ispat edemediği halde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, belirterek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro sırasında haritasında yol olarak gösterilen taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi,

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1 inci maddesi,

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’nun 297/2 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Somut olayda; davacı tarafından Kale Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında yol olarak gösterilen taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tescil istemiyle dava açılmış, Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde haritasında yol olarak tespit dışı bırakılan yerin kadastro tespitinden önce 20 yılı aşkın süreyle kesintisiz ve aralıksız davacının zilyetliğinde olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, TMK'nın 713 üncü maddesi uyarınca yapılması gereken zorunlu ilanlar yaptırılmamış, davacı adına dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanında kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.

2. Hal böyle olunca; TMK'nın 713/4-5 inci maddeleri gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli ilanların yöntemine uygun bir biçimde yapılması, davacı adına dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanında kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının (senetsiz defteri) sorulması ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesindeki 40/100 dönüm sınırının da göz önünde bulundurulması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

3. Ayrıca karar başlığında; dava açıldığı sırada köy muhtarlığı yaptığı anlaşılan ... ismi davalı olarak yer almasına rağmen hüküm kısmında ... hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması HMK'nın 297 nci maddesine aykırılık teşkil etmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden Belediyeye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18071, Karar No: 2015/31808, Tarih: 22.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18071 E.  ,  2015/31808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/209134

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

NUMARASI : 2010/141 (E) ve 2011/16 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık M.. G..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.