muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1764, Karar No: 2020/3793, Tarih: 14.05.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/1764 E.  ,  2020/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kızı ...'ı 1.7.2015 tarihinde davalı okula kaydını yaptırdığını, aynı tarihte davalı okul hesabına 73.000,00 TL gönderdiğini, ancak kızının içinde bulundukları şartlar altında ailesini çok büyük bir maddi külfete sürüklediğini sonradan anladığını ve ertesi gün 2.7.2015 tarihinde davalı okulda okumaktan vazgeçtiğini, yine kayıt süreci devam ederken 2.7.2015 tarihinde kızının lise kaydının iptali için davalı liseye başvurduğunu, liseye ödemiş olduğu okul ücretinin 67.675,00 TL'lik kısmının iade edildiğini, %10’luk kısmı olan 5.325,00 TL'lik kısmının ise Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56. Maddesi 3-a fıkrasının gerekçe gösterilerek iade edilmediğini ileri sürerek; 5.325,00 TL'nin kayıt tarihi olan 1.7.2015 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eğitim kurumuna yapılan kaydın iptal edilmesi nedeniyle davalı tarafından yapılan kesintinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 56/3-a maddesi gereğince davalının okul ücretinden kesinti yapamaya hakkı olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından taraflar arasında imzalanan bir sözleşme bulunmadığı gibi davacının 1.7.2015 tarihinde yaptırdığı kaydı, ertesi gün iptal ettirdiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte davalı tarafından bir sözleşme sunulmamasının yanı sıra davacı tüketiciyi kaydı sildirmesi halinde ortaya çıkacak sonuçlarla ilgili bilgilendirmediği de sabittir. O halde mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/05/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10819, Karar No: 2011/12230, Tarih: 05.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10819 E.  ,  2011/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan Ş. P.'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 168 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının miras payları oranında iptaliyle adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, murisin ölünceye kadar bakım karşılığından, intifa hakkını üzerinde bırakarak taşınmazı temlik ettiğini, edimini ifa ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın temlikinin muvazaalı olduğu kabul edilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, bir kısım davacıların önerileri ile miras bırakan baba ve anneye bakılması amacıyla temlikin yapıldığını ve murislere de baktığını bildirip, davanın reddini savunmuştur. Çekişme konusu 168 parsel sayılı taşınmazı miras bırakan Ş.'ın intifa hakkını uhdesinde bırakarak çıplak mülkiyetini davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, davacıların miras bırakan Şaban'ın diğer mirasçıları oldukları sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar miras bırakan Şaban ile eşinin gelirlerinin olmadığını, temlik tarihinden öncesinde dahi davalının evinde, davalı ve aile efradı ile birlikte yaşadıklarını, bakımlarının davalı ve eşi tarafından yapıldığı, murisin 1990 yılında ölümünden sonra da davalının anneye bakmayı sürdürdüğünü bildirmişlerdir. Çekişmeli taşınmazın temlikinin satış şeklinde yapıldığı, sabit olup, hemen belirtilmelidir ki, satışın belirli semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin başka bir ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emeğin de olabileceği, gerek yargısal uygulamalar ve gerekse öğretide kabul edilmiştir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olması halinde uygulanabileceği kabul edilmiştir. Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın temliki yaparken gerçek irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3136, Karar No: 2019/8631, Tarih: 14.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3136 E.  ,  2019/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Çimento San. Tic. A.Ş adına av. ... 2- ... Mak. Bak. Onar. İml. Tic. ve San. Ltd. Şti. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi'nden verilen 22/01/2019 günlü ve 2016/300 E. - 2019/31 K. sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Çimsa Çimento San. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İncelenen dosyada, bozma öncesinde dosya içerisine alınan %16 Malüliyet oranına göre İlk Peşin Sermaye Değerli Gelirin 12.015,17 TL olduğu, %25 Malüliyet oranına göre İlk Peşin Sermaye Değerli Gelirin ise 62.591,52 TL olduğu görülmüştür. Yine mahkeme dosya içerisine alınan bozma sonrasında kurum tarafından gönderilen 07/10/2016 tarihli ilk Peşin Sermaye Değerli Gelir Tablosunda ise %25 malüliyete göre İlk Peşin Sermaye Değerli Gelirin 71.173,23 TL olduğu görülmüştür. İlk Peşin Sermaye Değerli Gelir Tablolarında gösterilen miktarlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için, %25’lik İşgöremezliğe göre kaza tarihi itibariyle ve gelire başlama tarihindeki kazanç esas alınarak bağlanması gereken ilk Peşin Değerli Gelir tutarı kurumdan sorularak ilk peşin sermaye değer tabloları arasındaki çelişkinin giderilip, doğru ilk peşin sermaye değer tablosu istenerek dosyaya eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6592, Karar No: 2024/2207, Tarih: 09.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6592 E.  ,  2024/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/276 E., 2021/1237 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli 2015/184 Esas, 2015/593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. ve 53/6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş karar verilmiş,

2.Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli 2019/5044 Esas, 2020/1382 Karar sayılı ilamı ile;

"CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, tali kusurlu olup, pişmanlığını dile getiren ve hakkında lehe hükümlerin uygulanması istemi bulunan sanık hakkında hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2020/276 Esas, 2021/1237 Karar sayılı kararı ile Dairemiz tarafından verilen bozma ilamına uyulmuş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. ve 53/6. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 ay süre ile ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.08.2022 havale tarihli ve 2022/107474 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili temyiz sebepleri; temel cezanın eksik belirlenmesi suretiyle verilen cezanın yetersiz olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; iki yönlü, genişliği 8 metre, 2 şeritli, ıslak ve nemli, meskun mahaldeki yolda, gece vakti yağmur yağmaktayken otomobili ile seyir halinde olan sanığın, aracının ön kısmıyla karşıdan karşıya geçmeye çalışan müteveffaya çarparak ölümüne neden olduğu ve İstanbul Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre, yol ve hava durumununa göre hızını yeterince azaltmayarak, kontrollü ve tedbirli bir şekilde seyretmeyen, geçiş yapan yayaya karşı zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmayan ve bu suretle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla ölümlü trafik kazasına tali kusurlu şekilde neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3547, Karar No: 2018/8967, Tarih: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3547 E.  ,  2018/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumunun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9868, Karar No: 2006/13013, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9868 E.  ,  2006/13013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... Köyü K 21-c-24d-2-d/2-a ve 2d numaralı paftaların fotokopi örneklerinin kadastro müdürlüğünden,

2- ... Köyü 582, 583, 584, 585, 586 ve 587 tahrir numaralı vergi kayıtlarının ve gerçek kişilerin dayandığı 584 tahrir numaralı vergi kaydının maliki belirtilmediğinden, bu vergi kaydının cinsi, miktarı, malikleri ve hudutları belirtir şekilde Özel İdareden istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35, Karar No: 2014/7888, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/35 E.  ,  2014/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, çalışma gücünün kayıp oranının tespiti ile maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6966, Karar No: 2019/9994, Tarih: 15.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6966 E.  ,  2019/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-f-e-son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, vekalet ücreti talebi ile sınırlı olmak üzere müşteki Belediye Başkanlığı vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ....İnş.Turz.San.Tic.Ltd.Şti'nin imzaya yetkili temsilcisi olduğu, sanığın şirketi adına müşteki Belediye'den aldığı kum karşılığı olarak şirkete ait orijinal çeki 20.675 TL bedelle tanzim edip yanında işçi olarak çalışan temyiz dışı sanık ... aracılığı ile Belediye muhasebe müdürü tanık ....'ya gönderdiği, çekin tahsili için bankaya ibraz edildiğinde karşılığının bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın bu şekilde müşteki kurumu kandırıp haksız kazanç elde ederek, nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1-Müşteki Belediye vekilinin, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmayan ve dosyada mevcut belgelere göre, davaya katılma iradesini açıklamayan şikayetçi kurum vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, şikayetçi Belediye vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİ,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça konu çekin sahte olarak üretilmeyip orijinal olduğu, kum alış verişi karşılığında sanık tarafından müşteki Belediye'ye gönderildiği; sanığın savunmalarında, çekin kendi şirketine ait olup müşteki Belediyeden alınan kum bedeli olarak kendi bilgi ve rızasıyla düzenlenip müşteki Belediye'ye verildiği, ancak Belediye'nin verdiği kumun bir kısmını geri alması üzerine Belediye'ye çek bedelinin altında borçlu kaldığını ve çekle ilgili icra takibi sırasında da sadece yetki itirazında bulunduğu, imza itirazında bulunmadığını savunması, dosyadaki ifadeler ve bilgi ve belgelerin bu savunmayı doğruladığı göz önüne alındığında; hukuki bir ilişkiye dayanarak verilmiş olan ve sahte olmayan çek ile ilgili yapılan itirazların, alacağın tahsilini geciktirmeye yönelik çaba olarak kabul edilmesi gerektiği, hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.