muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1532, Karar No: 2009/3691, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1532 E.  ,  2009/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Eşme İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile ,Eşme İcra Müdürlüğünün 2007/293 Esas sayılı dosyasından borçlunun borcundan dolayı davacı 3.kişiye ait olup borçluya bakım için bıraktığı küçükbaş hayvanların 05.12.2007 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının borçlunun akrabası olduğunu,borçlunun borca batık durumda olduğunu bildiği halde borçludan satın aldıktan sonra bakım için tekrar borçluya bırakılmasının yaşam deneyimlerine aykırı olduğunu ve sunulan belgelerin her zaman temini mümkün olduğundan mülkiyet karinesinin aksini ispata elverişli olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu dava konusu hayvanların davacıya ait olduğunu bakım sözleşmesi gereği baktığını beyan etmiştir.

Mahkemece, İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı yararına olduğu ve karine aksinin davacı 3.kişi tarafından ispatlanamadığı gibi davacının satın aldığı malı borçlu elinde bırakmasının yaşam deneyimlerine aykırı olduğundan bahisle davanın reddine karar vermiş hüküm davacı 3.kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve takip durmadığından davalı alacaklı yararına tazminata hükmedilmesi için İİK'nun 97/13 maddesinde belirtilen koşullarında gerçekleşmemiş olmasına göre davacı ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen butün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümleri yazılı 1.60.TL. Kalan onama harçlarının temyiz edenlerden davacı ... ve davalı ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 28.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı(3.kişi):

15.60.-TL.0.H

14.00.-TL.P.H.

1.60.-TL. Kalan

Davalı(Alacaklı):

15.60.-TL.0.H

14.00.-TL.P.H.

1.60.-TL. Kalan
Yargıtay — Esas No: 2017/5532, Karar No: 2018/664, Tarih: 01.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/5532 E.  ,  2018/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile ortak mirasbırakan babaları ...’ın maliki olduğu 119 ada 50 parsel sayılı taşınmazı davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bankadan temin ettiği kredi ile dava konusu taşınmazı bedelini ödemek suretiyle gerçek bir satışla temlik aldığını, taşınmaza karşılık mirasbırakanın bir kısım borçlarını da ödediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tapu kaydının iptaliyle miraspayı oranında davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 119 ada 50 parsel sayılı taşınmazın (3.741,30 m2, tarla) mirasbırakan ... tarafından 30.07.2013 tarihinde 1.000,00 TL bedelle davalıya satış suretiyle temlik edildiği, taşınmazın satış tarihindeki gerçek değerinin 19.005,81 TL olduğunun keşfen saptandığı, 1930 doğumlu mirasbırakanın 17.04.2015 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davanın tarafları ile dava dışı çocukları ..., ..., ... ve ...’ın kaldıkları sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; durumu yakından bilen davalı tanık beyanlarından davalının mirasbırakan babasına ve annesine 15 yıl boyunca baktığı, bunun ötesinde temlik tarihinde bankadan 15.000,00 TL kredi temin ettiği anlaşılmaktadır.

O halde; açıklanan olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği, mirasbırakana ve eşine davalı tarafından bakılması nedeniyle düşük bedelle satış yapıldığı kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca; davanında reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1632, Karar No: 2019/3742, Tarih: 21.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1632 E.  ,  2019/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, onama, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 143. maddesi gereğince 1/3 artırım yapılarak sonucun 3 yıl 12 ay olarak belirlenmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

A.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis cezaları hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis cezaları hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel

koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen “Kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malların bedelinin şikayetçiye ödenmiş olması, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun da zarar doğurmayan suçlardan olması nedeni ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “Suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun da hükmolunan cezaların ertelenmesi gerekçesinde gerçekleştiğinin açıklanmış olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında “Çocuğun geçmişi, kasıtlı suç kayıtlarının bulunması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 143 maddesi gereğince 1/3 artırım yapılarak sonucun 3 yıl 12 ay olarak belirlenmesi

B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, ‘Cumhuriyet Savcısı'nın esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu’ şeklindeki kararları uyarınca; başka suçtan.... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11483, Karar No: 2010/823, Tarih: 01.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/11483 E.  ,  2010/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa yapı bedelinin tazmini istemi ile dava açmış, davacı ... ... da aynı davalılar aleyhine 30.03.2006 tarihli dilekçe ile tapu iptali ve tescil davası açmış, davaların birleştirilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacı ...'ın davasının kısmen kabulüne, davacı ... ...'ın davasının reddine dair verilen 23.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların maliki oldukları 778 sayılı parsel üzerine altı dükkan üstü ev olmak üzere bina yaptığını, 778 sayılı parselin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini, ikinci kademede ise bina bedelinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar maliki olduğu taşınmaz üzerine ev yapmak ve oturmak üzere davacıya izin verildiğini, binanın yapımındaki işçilik parası davacı tarafından ödendi ise de bütün malzemelerin kendileri tarafından karşılandığını, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı ... ... binanın altınları satılarak meydana getirildiğini, 778 sayılı parselin adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davacı tarafından yapıldığı bilirkişi raporu ile saptanan yapıdaki tuğla bedeli hariç malzeme ve işçilik bedelleri toplamı 23,380,00 TL.nin davalılardan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davalıları ... ve ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 6.maddesi hükmü gereğince davalıların maliki oldukları 778 sayılı parsel üzerindeki binanın kendisi tarafından yapıldığını ispat yükü davacıya düşer. Davacı bu konuda tanık dinletmiş, tanıkları iddiayı doğrulamıştır. Ancak, mülkiyet hakkı sahiplerinin dinlettiği tanıklar ise davacının katkısı olmaksızın 778 sayılı parsel üzerindeki .binanın davalılar tarafından yapıldığını belirtmiştir. Görülüyor ki, her iki tanık sözleri arasında aykırılık bulunmaktadır. Esasen bu davada hangi kalem harcamanın davacı, hangilerinin ise davalılar tarafından yapıldığının tespiti son derece güçtür. Kabul edilmesi gereken husus 778 sayılı parsel üzerindeki binanın tarafların ortak harcamaları ile yapıldığıdır. Davacı gerçek harcama tutarını kanıtlayamamış ise de binanın yapımı sırasında bazı giderlere katlandığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 4. maddesi bu gibi durumlarda hakime geniş bir takdir yetkisi tanımış ve anılan hükümde “kanununun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hakim hukuka ve hakkaniyete göre karar verir” denilmiştir. O halde mahkemece durumun gerekleri ya da dosyadaki delil durumuna göre haklı sebepler dikkate alınarak davacı yararına uygun bir tazminat takdiri yerine davacının 16.07.2008 tarihli keşif tutanağına geçirilen beyanı da bir yana bırakılarak 778 sayılı parsel üzerindeki bina sebebiyle tuğla hariç tüm işçilik ve malzeme harcamaları davacı tarafından sarf edilmiş gibi bilirkişi raporuna bağlı kalınarak davanın kabulü doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11550, Karar No: 2017/8403, Tarih: 04.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11550 E.  ,  2017/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, .... Köyü çalışma alanında bulunan 235 ada 1 ve 241 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 16.670,21 metrekare ve 14.899,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak ve taksime dayanılarak davalılar .... ve ... adına, aynı nedenlerle 234 ada 9 parsel sayılı 8.962,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 8 parsel sayılı 7.498,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 6 parsel sayılı 432,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 5 parsel sayılı 4.796,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 4 parsel sayılı 6.229,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 9 ve 234 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 3.150,31 ve 3.515,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına, 233 ada 8 parsel sayılı 266,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Özgür ve ... adlarına, 233 ada 7 parsel sayılı 473,17 metrekere yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 5 ve 6 parsel sayılı sırasıyla 2.562,56 ve 435,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına, 233 ada 3 parsel sayılı 30.013,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 2 parsel sayılı 1.595,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz.... adına, 233 ada 1 parsel sayılı 4.843,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 4 ve 234 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 3.926,91 ve 12.422,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların kök muris....’den kaldığını ve mirasçılar arasında taksim edilmediğini ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar Mehmet ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 04.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6530, Karar No: 2023/11204, Tarih: 28.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/6530 E.  ,  2023/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/968 E., 2015/1069 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ...'ın beraatine,Sanık ...'nın mahkûmiyetine, kaçak eşyanın müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2014/968 Esas, 2015/1069 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kaçakçılık suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında

kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 62, 52, 53 ve 54 üncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; münhasıran sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'nın temyiz isteği; hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde; kolluk görevlilerince tabelasız tütün mamulleri satan işyerinde yapılan kontrolde işyeri işletmecisi olan ...'ın kaçak sigara sattığı tespit edildikten sonra işyeri içerisinde bulunan masanın alt tarafında açık şekilde satışı yapılan sigara, çay ve tütünün faturasının olup olmadığı sorulduğunda olmadığını beyan etmesi üzerine toplam; 405 adet sigara, 4,176 kg tütün, 1 paket pipo tütünü, 3 adet sigara filtresi, 50 kutu makaron, 7 adet sigara sarma makinası ve 8.55 kg. çay ele geçirilmiş, sanık ... hakkında açılan kamu davasının yargılaması sırasında sanığın işyerinin ...'ya ait olduğunu söylemesi ve ...'nın tanık olarak beyanında işyerinin kendisine ait olup ele geçen eşyaları içmek için aldığını beyan etmesi üzerine ... hakkında suç duyurusunda bulunulmuş ve açılan dava bu dava dosyası ile birleştirilmiştir.