muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14531, Karar No: 2017/13478, Tarih: 23.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/14531 E.  ,  2017/13478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan 101 ada 596 parsel sayılı taşınmazın 116,33 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk kararda davanın kabulüyle dava konusu 101 ada 596 parsel sayılı taşınmazın 116,33 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Kıyı Kanunu gereği devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer nedenine dayalı tapu iptal ve terkin davasıdır.

Mahkemece verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.10.2015 tarih ile 2015/13084 Esas ve 2015/17451 Karar sayılı ilamıyla “ mahkemece yapılacak iş; 3 jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topografik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.” şeklindeki gerekçesiyle yerel mahkemece verilen karar bozulmuştur.

Bozma üzerine Mahkemece; yeniden esas verilerek, duruşma açılmış ve bozma ilamına uyularak keşfe gidilip, yeniden bilirkişi raporu alınması üzerine “Mahkememizce yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, mahkememizce keşifte yapılan gözlem taşınmazın konumu zeytinlik oluşu jeoloji bilirkişi heyet raporu da dikkate alınarak kıyının doğal yapısına herhangi bir müdahalenin yapılmadığını, dolgu malzeme bulunmadığını, topoğrafyasında herhangi bir değişiklik yapılmadığını, araştırma çukuru açılarak çıkan numunelerin incelendiğinde tarıma elverişli arazi gözlemlendiğini, bilirkişilerce araştırma çukuru sınırında ise kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturduğu kumluk, çakıllık ve benzeri birimler gözlemlendiğini, 101 ada 596 parselin tamamının tespit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmadığı anlaşıldığından ”şeklindeki gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İlk olarak; Jeoloji Mühendisinin 02.06.2016 tarihli raporunun son sayfasında “Deniz ile arasında yaklaşık 1.5-2 m kot farkı olan parsel sınırında açılan araştırma çukurunda tarıma elverişli killi siltli materyal gözlemlenmiştir. Araştırma Çukuru sınırında ise, kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturduğu kumluk çakıllık ve benzeri birimler gözlemlenmiştir” cümlesi yer almaktadır. Ayrıca Bozma ilamında keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması ve bu hususta rapor alınması gerektiği belirtilmiştir. Ancak alınan raporda kıyı kenar çizgisi belirlenmekle Bakanlıkça onaylanan kıyı kenar çizgisinin çakışmadığı bilimsel verilerle açıklanmamıştır. Hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle komşu parsellere de uygulanan kıyı kenar çizgisi haritaları ile Bakanlığın kıyı kenar çizgisi haritaları da getirtilerek ve yukarıda belirtilen hususlar da dikkate alınarak eksiklikleri giderecek şekilde rapor alınması ve buna göre bir karar vermesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10334, Karar No: 2020/6692, Tarih: 10.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10334 E.  ,  2020/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizlemek, sahte fatura düzenlemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında defter ve belge gizlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1- İncelenen dosya içeriğine göre, zarar değil tehlike suçu olması nedeniyle vergi ziyaının suçtan doğan zarar olarak kabul edilemeyeceğinden defter ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, engel sabıkası bulunmayan ve takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında "katılanın vergi ziyaının bulunduğu" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B) Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B) Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09/05/2013 tarih ve 2013/1390 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yetkilisi olduğu Baloğlu Elektrik.... Ltd. Şirketinde 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı, yine Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/07/2013 tarih ve 2013/1989 sayılı iddianamesi ile de 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiası ile açılan davaların birleştirilerek hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, ayrıca her takvim yılında işlenen suçların da birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, gerekçe kısmında; sanığın bir suç işleme kararından hareketle değişik zamanlarda zincirleme olarak sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçunu işlediği belirtilerek, hüküm fıkrasında ise; sadece sahte fatura kullanmak suçundan, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması suretiyle hükümlerin karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1676, Karar No: 2017/1014, Tarih: 28.02.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1676 E.  ,  2017/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

1-) Sanık ... Keleş hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

22.12.2011 tarihli Vergi suçu raporu ve bu rapor dayanak alınarak düzenlenen Istanbul Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 26.12.2011 tarihli mütalaasının şirket müdürü olan sanık ... hakkında düzenlendiği, sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince sanık hakkında 'defter ve belge ibraz etmeme' suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ilgili Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığı'ndan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Dosya kapsamına göre; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının 05.12.2011 tarihinde sanığın ortağı ve eşi olan...’e usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, buna rağmen istenilen defter ve belgelerin şirket müdürü olan sanık ... tarafından 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme elemanına ibraz edilmediği, defter ve belge ibrazı istemini içerir yazının tebliğ edildiği tarihte işyerinin faal olmadığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen "defter ve belge ibraz etmeme" suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, diğer sanık ...’e yapılan tebligattan sanık ...’in haberdar olduğunu kabule yetecek delil elde edilemediği biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3264, Karar No: 2011/3278, Tarih: 08.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3264 E.  ,  2011/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İtirazın İptaline ilişkin davada Çatalca Sulh Hukuk ve Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ödenmeyen aidat bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

HUMK’nun 25/II. maddesinde “iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.11.2009 günlü kararının temyiz edildiği anlaşılmakla yargı yeri belirleme olanağı bulunmayan dosyanın, davanın niteliği gözetilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2405, Karar No: 2024/6446, Tarih: 07.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2405 E.  ,  2024/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/466 E., 2020/483 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/17 E., 2019/69 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.12.2023 tarihli ve 2023/3910 Esas, 2023/6370 Karar sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davacılar vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunda karar düzeltme yolu öngörülmemiştir. Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden geçen karara karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna göre bu kararların yeniden incelenmesi mümkün değildir. Keza, üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile karar düzeltme yolu kaldırıldığından Dairemizin düzelterek onama ilamı ile Mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiştir.

Öte yandan, Dairemizin 11.12.2023 tarihli ilamında, ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ilişkin belirleme maddi hataya müstenit olup taraflara hak da bahşetmez.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda yazılı sebepten ötürü davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2021/10060, Karar No: 2023/2094, Tarih: 20.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10060 E.  ,  2023/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/218-2020/637

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddine / Davanın Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.11.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava miktarı dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de dosyada davacı vekilince dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 20.000 TL hasar bedeli ve zayi olan mal bedeline mahsuben 1000 TL tazminat talebinde bulunulmuş, ıslah dilekçesi ile 68.000 TL hasar bedeli ve 6.860 TL zayi olan mal bedeli olmak üzere talebi 74.860,00 TL'ye artırmış ve ıslah harcını bu bedel üzerinden yatırmış olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen miktar itibarıyla temyizin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 20.11.2020 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, ek karar kaldırılmasına karar verildikten sonra; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.05.2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davalıya kasko sigortalı aracın hasara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL hasar bedeli ve zayi olan mal bedeline ilişkin 1000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini hasar bedeli yönünden 68.000 TL'ye, zayi olan mal bedeli yönünden 6.860 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı kamyonda bulunan başkasına ait emtianın teminat kapsamında olmadığını, kaza sırasında araç sürücüsünün alkollü olması nedeni ile araçta meydana gelen hasarın teminat dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı kamyonda bulunan başkasına ait emtianın teminat kapsamında olmadığını, kaza sırasında araç sürücüsünün alkollü olması nedeni ile araçta meydana gelen hasarın teminat dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''... kazanın münhasıran alkolün etkisi sonucu oluştuğu, Kasko Sigortası Genel Şartları uyarınca sigortalı araçta meydana gelen hasarın teminat dışında olduğu'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kazada vefat eden sigortalı araç sürücüsünün yakınları tarafından trafik sigortasına karşı açılan davada kazanın münhasıran sürücünün alkollü olmasından meydana geldiğine dair kanıt bulunmadığı gerekçesi ile tazminat talebinin kabulüne karar verildiğini, olay yeri inceleme ve ölü muayenesine ilişkin tutanakta haricen alkol ve toksik maddi kokusunun alınmadığının belirtildiğini, bilirkişi raporuna itiraz edildiğini, farklı bir bilirkişi raporu talep edilmesine karşın mahkemece dikkate alınmadığını, olayın işleniş tarzı ele alındığında sürücünün alkol alması nedeniyle kazanın meydana gelmesi kabul edilse dahi müvekkilinin sürücünün alkol aldığını bilebilecek konumda olmadığını belirterek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ''... alınan bilirkişi raporuna göre kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği, KSGŞ’nın A.5.5. maddesi uyarınca rizikonun bu durumda teminat dışında kaldığı'' gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tek taraflı trafik kazası sonucu kasko sigorta poliçesi kapsamında sigortalı araçta meydana gelen hasar bedeli ve zayi olan mal bedeli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 ve 1446 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48 inci maddesi, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97/1 inci maddesi,Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 ve 1446 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48 inci maddesi, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97/1 inci maddesi,Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinin tespit edilmesi ve talebin Kasko Sigortası Genel Şartları gereği teminat dışı olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.11.2020 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA; değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle asıl karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.