muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18148, Karar No: 2023/10060, Tarih: 21.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/18148 E.  ,  2023/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/451 E., 2022/930 K.

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan vekilinin yoklukta verilip 10.01.2023 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 18.01.2023 tarihinde temyiz ettiği, sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ile inceleme dışı diğer sanıkların 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2010 tarihli ve 2009/762 Esas, 2010/347 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.11.2014 tarihli ve 2013/4446 Esas, 2014/20714 Karar sayılı kararı ile Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2010 tarihli kararı, suç tarihinde 556 sayılı KHK'nın 61/A maddesinin yürürlükte olduğu gözetilerek yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alındıktan sonra deliller değerlendirilerek sanıkların hukukî durumlarının değerlendirmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

4.Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2016/309 Esas, 2017/38 Karar sayılı kararı ile sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 03.04.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

5.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi üzerine, Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/263 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi üzerine, Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/263 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/1634 Esas, 2022/8181 Karar sayılı kararı ile Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli kararı, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklik uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasının gerekmesi nedeniyle bozulmuştur.

7.Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/451 Esas, 2022/930 Karar sayılı kararı ile sanığın 556 sayılı KHK'ya muhalefet suçundan, netice 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın, inceleme dışı sanık ... tarafından bırakılan ürünlerin taklit olduğunu bilmediğine, bilirkişi raporunda da ürünlerin orjinalinden ayırt edilemeyecek vasıfta olduğunun belirtildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, dava zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın, kendilerine yapılan ihbar ve yaptıkları araştırma neticesinde iş yerinden alınan bir ürün numunesi ile birlikte arama yapılması istemini de havi şikâyeti üzerine, Van 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.06.2009 tarihli ve 2009/523 D.İş sayılı arama kararına istinaden, sanığın işlettiği Behçet Ticaret isimli toptan gıda iş yerinde yapılan aramada, her birinin içerisinde katılan adına tescilli markayı taşıyan 48 ürün bulunan toplam 30 kutu ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, arkadaşı olan inceleme dışı sanık ...'nun elinde bir miktar son kullanma tarihi yaklaşmış Nescafe 3 ü 1 arada kahve olduğunu, satıp satamayacağımı sorduğunu, kendisinin de arkadaşına yardımcı olmak için satmak amacıyla iş yerine koyduğunu ancak

son kullanma tarihleri çok yakın olduğundan satmaktan vazgeçtiğini, ürünlerin sahte olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

3.Yaptırılan inceleme neticesinde düzenlenen, fotoğraflı ve karşılaştırmalı bilirkişi raporunda, sanığın iş yerinde ele geçen ürünlerin, kullanılan paket, baskı ve içindeki ürün kalitesi itibarıyla düşük nitelikli ve taklit olduğu, katılan adına tescilli markaların aynen taklit yoluyla iktibas edildiği yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

4.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli bozma kararını müteakip sürdürülen yargılama kapsamında uzlaştırma işlemi yapıldığı ancak tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin Değerlendirilmesi;

4.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli bozma kararını müteakip sürdürülen yargılama kapsamında uzlaştırma işlemi yapıldığı ancak tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin Değerlendirilmesi;

Katılan vekilinin, yokluklarında verilen ve 10.01.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 18.01.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmektedir.

B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteminin Değerlendirilmesi;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 556 sayılı KHK'nın 61/A maddesinin uygulanması sırasında uygulama fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümde (A) madde başlığı altında açıklanan nedenle, katılan vekili tarafından, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde (B) madde başlığı altında açıklanan nedenlerle Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/451 Esas, 2022/930 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1 inci maddede yer alan "61/A" ibaresi çıkartılıp yerine "61/A/1" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/633, Karar No: 2012/29504, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/633 E.  ,  2012/29504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükme esas alınan Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.06.2008 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu yaşamının tehlikeye girip aynı zamanda vücutta kemik kırığının da gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın en ağır cezayı gerektiren yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminden TCK'nin 87/1-d-son maddesiyle cezalandırılması gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3. maddesiyle hüküm kurulmuş ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33546, Karar No: 2013/5838, Tarih: 19.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33546 E.  ,  2013/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 27.05.2009 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi hükmü uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız rapor fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8259, Karar No: 2013/9127, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/8259 E.  ,  2013/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... ada ... parsel sayılı 682.52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Hazine çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin uzman bilirkişi kurulu raporunda (Al) ile gösterilen 77.1 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tespitinin iptaline, geriye kalan 605.42 metrekare yüzölçümündeki bölüm yönünden davanın reddi ile tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.02.2012 tarih, 2011/8683-2012/632 sayılı ilamı ile, 3621 sayılı Kıyı Kanununda öngörülen yöntemler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yapılması ve belirlenecek kıyı kenar çizgisinin esas alınması gerektiği ve hüküm kısmında (Al) bölümünün kıyı olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, bu bölüme ilişkin tespitin iptaline karar verilmekle yetinilmesinin isabetsiz olduğuna değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli ... ada ... parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi kurulu raporunda (Al) ile gösterilen 77.1 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kıyı olarak tescil harici bırakılmasına, geriye kalan 605.42 metrekare yüzölçümündeki bölüm yönünden davanın reddi ile tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.09.2013

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33720, Karar No: 2017/15744, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33720 E.  ,  2017/15744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/959, Karar No: 2020/3225, Tarih: 17.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/959 E.  ,  2020/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 25.03.2010 tarihinde işyeri adresinde bizzat sanığa tebliğ edilmesi; incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi karşısında; suç tarihinde mükellefin hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenmediği, iş yerinde faaliyetin devam ettiğinin anlaşıldığı; ayrıca, 23.03.2010 tarihli istem yazısında 2007 yılı defter ve belgelerin istendiği, ancak 2007 takvim yılına ait envanter defterinin ibraz edilmediği iddiasına rağmen, 2007 yılı envanter defterinin varlığının tespit edilemediği de dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4750, Karar No: 2014/1018, Tarih: 16.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/4750 E.  ,  2014/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/253602

MAHKEMESİ : Oğuzeli Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/14 (E) ve 2012/71 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü 23:00 sıralarında yol üzerinde araç içinde yüksek sesle müzik dinleyerek ve gürültü yaparak çevreyi rahatsız eden alkollü şahısların olduğunun ihbarı üzerine araçta yapılan aramada, ekspertiz raporuna göre yasak nitelik taşımadığı tespit edilen suça konu bıçağın ele geçirildiği, sanığın bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına ilişkin dosyada her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçelerle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2434, Karar No: 2015/31825, Tarih: 19.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/2434 E.  ,  2015/31825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/189491

Mahkeme : ŞANLIURFA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 08/05/2013- 2013/49 esas ve 2013/183 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mersin'de ikamet eden sanığın, Diyarbakır'dan Antalya'ya gitmekte olan yolcu otobüsüne Diyarbakır'da bindiği, önleme arama kararı üzerine otobüsün Birecik ilçesinde durdurulup arandığı ve 41 numaralı koltukta oturan sanığa ait iki çanta içinde toplam net 748 gram esrarın ele geçirildiği; sanığın bu esrarı kullanmak için Diyarbakır'da bir kişiden satın aldığını söylediği anlaşıldığından; .. firması kayıtlarından, sanığın olay günü bulunduğu otobüs için aldığı biletin araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi;

a) Sanık Mersin dışında bir yere gitmek için bilet almış ise, fiilinin “satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurup nakletme”,

b) İkamet ettiği Mersin'e gitmek için bilet almış ise, savunmasının aksine delil olmadğı gözetilip sanığın fiilinin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma”

Suçunu oluşturacağı dikkate alınarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile ve esrar miktarı 3640 gram kabul edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13590, Karar No: 2012/20739, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13590 E.  ,  2012/20739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Zile Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/07/2011 tarih ve 2010/66-2011/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Abone Otobüs İşletmesi İnş. Tah. Nak. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 74.886,80 TL alacağını tahsili amacıyla Zile İcra Müdürlüğü'nde icra takibi başlatıklarını ve takibin kesinleşmesi üzerine borçlu İlhan Özkan'ın şirketteki payına ve kişisel mallarına haciz konulduğunu, hacze konu olan malların müvekkilinin alacağını karşılamadığını, borçlunun ortağı bulunduğu şirketin türünün limited şirket olduğunu, TTK'nun 145 ve 522. maddelerine göre ortağın kişisel alacaklısı ortağın şirketteki kâr payına haciz koyabileceği gibi ortağın şirketteki payını da haczettirebileceğini, bu hacizli payın cebri icra yolu ile satışının mümkün olmadığını, alacaklının şirketin feshini isteyip alacağının tasfiye payından alması gerektiğini, ileri sürerek davalı borçlunun ortağı bulunduğu Abone Otobüs İşletmesi İnş. Tah. Nak. Tic. Ltd. Şti.'nin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, öncelikle davacının davasını açarken bu dava için gerekli olan ön şartı yerine getirmediğini, bu nedenle açılan davanın da dinlenemeyeceğini, ortada geçerli bir haczin bulunmadığını, TTK 522. maddesi çerçevesinde davanın ön şartı olarak görünen 6 ay önceden haber verme şartını yerine getirilmediğini, pay haczi ile kar payı haczinin nasıl yapılacağı hangi usuli merasime tabi olacağı gerek TTK ve gerekse İİK 'nda açık ve sıralı şekilde belirtildiğini, bu sürecin hiç birisini yerine getirmeden davacının tamamen kötü niyete müstenit olarak kısa yoldan şirketin tasfiyesini talep etmesinin hiçbir yasal ve hukuki yönü bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava ortaklardan birinin iflası sebebiyle limited şirketin feshinin ihbarı davası olduğu, TTK.'nun 522. maddesi ile ortaklardan birinin payının haczettirmiş olan alacaklının en az altı ay önce ihbar etmek şartıyla şirketin feshini isteyebileceği, ancak limited ortaklıkta ortağın aleyhindeki icra takibinin kesinleşmesiyle limited ortaklık münfesih duruma gelmeyeceği, borçlu ortağın hissesine haciz konulmuş olması ortaklığın feshi ihbarının istenebilmesi için bir koşul olduğu, böyle bir durumda TTK.'nun 522. maddesi uyarınca yapılması gereken feshi ihbarın limited ortaklığa değil tüm ortaklara ayrı ayrı tebliğ gerektiği, dava dosyasından ise; sözkonusu feshi ihbarı sadece borçlu ile limited ortaklığa yapıldığı gerekçesiyle, sabit görülmeyen davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23687, Karar No: 2022/4413, Tarih: 14.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23687 E.  ,  2022/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2013 tarihli ve 2011/87 E., 2013/374 K. sayılı kararıyla hırsızlık suçundan erteli hapis cezası verildiği, bu kararın temyiz edilmemesi üzerine 04.09.2013’te kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içinde suç işlemesi sebebiyle mahkemenin 16.07.2019 tarihli ve 2011/87 E., 2013/374 K. sayılı ek kararıyla erteli cezanın aynen infazına karar verildiği, bu karara itiraz edilmesi üzerine Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.08.2019 tarihli ve 2019/357 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmesine karşın, hükümlünün aynı konuda yaptığı temyiz başvurusu üzerine mahkemenin 27.05.2021 tarihli ve 2011/87 E., 2013/374 K. sayılı ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 27.05.2021 tarihli ve 2011/87 E., 2013/374 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 14.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.