muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4955, Karar No: 2018/11410, Tarih: 28.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4955 E.  ,  2018/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketin sigortalamış olduğu dava dışı şirkete ait ... plakalı çekici ile ... plakalı kapalı kasa yarı römork(dorse) araçların 25/12/2012 tarihinde ... arasındaki yolda seyir halindeyken yoldaki bozukluklar sebebiyle tek taraflı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonrası kaza tespit tutanağı ve hasar raporu tanzim edildiğini, düzenlenen raporlara istinaden çekiciye 23.000,00 TL, dorseye 42.526,63 TL olmak üzere toplam 65.526,63 TL hasar tazminatının şirketin sigortalısı dava dışı şirkete 04/03/2013 tarihinde ödendiğini, kazanın oluşumuna hizmet kusuru işleyerek sebebiyet veren davalı Karayolları Genel Müdürlüğünden hasar tazminatının rücusu için talepte bulunduklarını ve reddedilmesi üzerine sigortalılarının kusuru tenzil edildikten sonra çekici için 17.250,00 TL, dorse için 31.985,00 TL olmak ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile dava dışı şirkete ödenen 49.145,00 TL'nin ödeme tarihi olan 04.03.2013 tarihinden başlayan ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın vuku bulduğu yerde ve tarihte taşeron şirketin yol yenileme ve yapım işi yaptığını, aralarındaki sözleşme gereği kazalardan ve zararlardan taşeron şirketin sorumlu olacağı, kendilerinin sözleşme gereğince yolun yapılıp yapılmadığını denetlediklerini, kazanın meydana geldiği yer ve devamı boyunca trafik işaretlerinin mevcut olduğunu ve durumun resmi tutanakla sabit olduğu, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlunun araç şoförü olduğu, azami hız sınırının 50 km/saat olduğu dikkate

alındığında 2918 sayılı Yasa'nın 52/b maddesi uyarınca; "sürücüler, kullandıkları aracın yük, teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadırlar" kuralının ihlal edildiğinin trafik polislerince düzenlenen kaza tespit tutanağından anlaşıldığı, davacı tarafın yolda çukur olduğu ve çukur nedeniyle kazanın meydana geldiği iddiasının isabetli olmadığı, aynı yerde ortalama günlük 2363 aracın geçtiği ve başka bir kazanın olmadığının dikkate alınması gerektiği, yoldaki oturmanın kazaya sebebiyet verdiği belirtilmiş ise de kaza tespit tutanağında yoldaki oturmanın ebatlarının ve derinliğinin belirtilmediği, zarar ile idarenin eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunmadığı, kusurlu oldukları kabul edilse dahi sigorta şirketince ödenen hasar bedelinin tamamından trafik kazasına uğrayan araç için tahsil edilen sigorta primlerinin düşülmesi gerektiği, istenilen tazminat miktarının gerçek zararı yansıtmadığı, fahiş olduğu, hesaplamanın tek taraflı olarak yapıldığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, oluşan trafik kazasında, kazanın meydana geldiği yerde yol çalışmasının yapıldığı, yol çalışması sırasında sürücülerin yol boyunca dikkatli tedbirli olmaları için gerekli düzenleme ve işaretlemelerin tekniğe uygun şekilde yerine getirilmediği, mahkemece alınan 30.05.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre davalının %40 kusurlu olduğu, 11.06.2014 tarihli hasar raporuna göre de kusur oranına göre davacının talep edebileceği gerçek zarardan kaynaklı tazminatın 24.665,55 TL olduğu, davacının ise oluşan kaza sonrası TTK gereği sigorta kapsamında yapılan ödemeler için kusurlu olan kişilere karşı rücu hakkının varlığı göz önüne alınarak davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2199, Karar No: 2017/2417, Tarih: 23.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/2199 E.  ,  2017/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 539 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan patara sitesi C...Blok... numaralı bağımsız bölümü 6.3.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 28.2.2009 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 4.000 TL. eksik ifa yönünden 16.000 TL. olmak üzere toplam 20.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 20.000,00 TL' lik kısım için dava tarihinden itibaren, 3.994,00TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte toplam 23.994,00 TL' nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir;bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223.(818 sayılı Borçlar Kanunu’nun198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 6.3.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 28.2.2009 tarihinde teslim edildiği ve 2.8.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 6.3.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 28.2.2009 tarihinde teslim edildiği ve 2.8.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirdiğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı , market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 409,75 TL harcın istek halinde davalı ... ... A.Ş. ve diğer davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7569, Karar No: 2012/12902, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7569 E.  ,  2012/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Aracını, olay günü saat 01.00 sıralarında park eden şikayetçinin, aynı gün saat 08.30 sularında aracından hırsızlık yapıldığını fark ettiği; bu kapsamda, çalınma anının tam olarak belirlenemediği; gece vaktinin, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca güneşin doğduğu 07.20'den bir saat önce 06.20'de bittiği ve araçtan gecenin bitmesinden şikayetçinin hırsızlığı fark ettiği saate kadar geçen yaklaşık iki saati aşan süre içinde de hırsızlık yapılmış olabileceğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince, eylemin gündüz saatlerinde gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerekirken, varsayıma dayalı ve yerinde olmayan gerekçelerle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması sureti ile fazla cezaya hükmolunması;

II-Sanığa verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak hükmedilmesi gereken 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı bulunan güvenlik tedbirlerinin tümünün birlikte uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, sadece bir kamu görevinin üstlenmesinden yoksun bırakılmasına ilişkin güvenlik tedbirine hükmolunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 31.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3715, Karar No: 2025/525, Tarih: 05.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3715 E.  ,  2025/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1815 E., 2023/1683 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/232 E., 2023/151 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Av. ... ile diğer taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların 1767 ada 2 parsel sayılı taşınmazda, 169/2400'er pay sahibi olduklarını, taşımazın davalıların talebiyle özel parselasyon ve imar uygulaması ile oluştuğunu, davalılara ait hisselerin esas malikinin davacı Belediyenin olduğunu, davalıların bu parsellerdeki hisselerini Belediyeye devretmekle yükümlü olduklarını, zira ana imar planında resmi kurum alanı olarak belirlenmiş bölgede aralarında davalıların da bulunduğu vatandaşların talebi üzerine bir kısım yerin konut alanı olarak belirlendiğini, konut parselleri dışında ve uygulamaya tabi olacak bölgenin %35'i kadar DOP kesintisi dışında bölgede yine %40'ı kadar alanın resmi kurum alanı olarak belirlenip resmi kurum alanı olarak kalacak kısımların ise vatandaşlarca belediyeye bedelsiz terk edileceğinin kararlaştırıldığını, vatandaşlardan bu yönde noter taahhütnameleri alındığını, fakat noter taahhüdü alınmayan davalılar gibi kişilerce devrin yapılmadığını, bu nedenle bu davanın açıldığını, davalılarca TMK 2 ve 3. maddelerine aykırı davranıldığını belirterek davalılar adına kayıtlı hisselerinin Kamulaştırma Kanunu 35. madde uyarınca iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu parselin imar uygulaması ile oluştuğunu, davacı tarafından ağaç dikmek, yürüyüş yolu yapmak ve spor alanı olarak düzenlemek suretiyle el atıldığını, imar uygulaması ile DOP kesintisinin yapıldığını, bu nedenle ikinci kere kesinti yapılmasının mümkün olmadığını, davalıların bağış ve terk iradesinin olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu parselin imar uygulaması ile oluştuğunu, davacı tarafından ağaç dikmek, yürüyüş yolu yapmak ve spor alanı olarak düzenlemek suretiyle el atıldığını, imar uygulaması ile DOP kesintisinin yapıldığını, bu nedenle ikinci kere kesinti yapılmasının mümkün olmadığını, davalıların bağış ve terk iradesinin olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın taşınmaz bağış taahhütnamesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu, bir taşınmazın veya taşınmaz üzerindeki ayni bir hakkın bağışlanması vaadinin geçerli olmasının resmi senetle yapılmış olmasına bağlı olduğu, yapılan görüşmeler sonucunda davalılar tarafından tapu hisselerinin devredileceğinin davacı tarafından iddia edilmiş ise de davalılar tarafından imzalanmış geçerli bir taşınmaz bağış sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 28.03.2003 tarihli belgenin Kamulaştırma Kanununun 35. maddesi kapsamında değerlendirilerek dava konusu taşınmazın ... adına tescili isteminde bulunduğu, bu maddenin mülkiyeti elinden çıkmış vatandaşın bedel istemeyeceğine ilişkin olduğu, oysa burada davalının elinden mülkiyet çıkmadığı ve tescilin talep edildiği, bu sebeple Kamulaştırma Kanunu 35. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı, davaya dayanak 28.03.2003 tarihli adi yazılı belgede davalılar tarafından davacı Belediyeye yönelik dava konusu edilen hissenin bedelsiz terki ya da devri hususunda herhangi bir taahhütte de bulunulmadığı gibi adi yazılı bu belgeye dayalı olarak davacı Belediye tapu iptal ve tescil isteminde bulunamayacağı, davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili duruşma talepli temyiz dilekçesinde; davanın dayanağının TMK 716 olduğunu, Belediye encümen kararları, meclis kararlarında davacıların bedelsiz taahhüt ettiğinin açıkça anlaşıldığını, idare mahkemesi kararına itibar edilmediğini, halbuki kararda resmi tesis alan kesintisinin uygun olduğunun belirlendiğini, bedelsiz terk kavramının değerlendirilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, bedelsiz terk nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.