muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1589, Karar No: 2016/4821, Tarih: 25.05.2016

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nun 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun, hükmedilen cezanın yarısından az olamayacağının gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK’nun 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu açısından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16760, Karar No: 2023/4814, Tarih: 14.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16760 E.  ,  2023/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/370 E., 2019/3351 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.06.2016 tarihli iddianameleri ile sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dava açılmıştır.

2.Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 20.11.2017 tarihli kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan düşme kararları verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 25.12.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine; suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteği; suçun sübutuna, mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğine, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, usul, yasaya ve hukuka aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; dosyada mevcut nüfus kaydına göre, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın velayeti altında bulunduğu anne-babasının yanından ayrılarak, geçici olarak kalmış olduğu okulun yurduna gitmeyerek, arkadaşı ... ile birlikte buluşup, erkek arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ... ve ...'un erkek arkadaşı olan sanık ... ile 17.05.2015 tarihinde Fatsa'da buluşup bir müddet gezdikten sonra otobüsle Ordu il merkezine gittikleri, 2 gün boyunca park ve plajlarda birlikte kaldıkları ve ardından Fatsa'ya dönüp yine 2 gün boyunca dışarıda kaldıkları, mağdurenin babasının Kolluk Ekibine giderek durumu bildirmesi üzerine, mağdure ve arkadaşı ... ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun Fatsa Belediye Plajı'nda görülerek, Emniyet birimine intikal edilmesi, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Mağdurenin olay tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmadığından, mevcut haliyle sanık ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla; Mahkeme'nin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Mağdurenin anlatımını doğrulayan, Araştırma Tutanağı, tanık İ.S. beyanı ile sanığın ve suça sürüklenen çocuğun ikrar içerikli savunmaları karşısında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 25.12.2019 tarihli kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5351, Karar No: 2009/2232, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5351 E.  ,  2009/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davanın esasına etkisi nedeniyle İstanbul 4. Vergi Mahkemesinin 2005/522-1668 sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilip dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 9.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2987, Karar No: 2014/4376, Tarih: 03.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2987 E.  ,  2014/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/581-2013/1466

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; yapılan sözlü anlaşma gereği davalının müvekkilinin kiracısı olduğunu, 28.11.2012 düzenleme tarihli tahliye taahhüdü ile taşınmazı 30.04.2013 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt ettiği halde tahliye etmediğinden davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ise; aralarında kira ilişkisi bulunmadığını, yürüttüğü şantiye şefliği görevi nedeniyle alacaklı olduğu için taşınmazda oturduğunu, taahhüdün ise yapılan satım anlaşması hükümlerinin yerine getirilmesi şartına bağlı olarak ek niteliğinde ve baskı altında verildiğini, satım anlaşmasının hükümlerine uyulmadığını bu nedenle taahhüdün de geçersiz olduğunu savunmuştur. Davacı kira ilişkisini yazılı bir delil ile kanıtlayamamış ise de, delil listesinde sair deliller demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Kira ilişkisinin varlığının ispatı için davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18608, Karar No: 2015/17969, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18608 E.  ,  2015/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2015

NUMARASI : 2014/308-2015/106

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayı, yaş ve cinsleri dikkate alındığında taşınmaza kapama meyve bahçesi niteliği vermeyeceğinden taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerleri ve maktu ağaç bedellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek gerekli denetim de yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2022/5187, Karar No: 2024/1182, Tarih: 23.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/5187 E.  ,  2024/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/188 E., 2020/225 K., 2020/457 E., 2020/486 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanıkların yokluklarında verilip sanık ...'e 30.01.2020, sanık ...'e 13.03.2020 tarihlerinde ceza infaz kurumunda tebliğ edilen kararlara yönelik, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulundukları, ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadıkları anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanıklara ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmeleri gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanıklara 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadıkları takdirde temyiz taleplerinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanıkların süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçelerinin ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğnamenin eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8666, Karar No: 2021/3455, Tarih: 07.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8666 E.  ,  2021/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince; vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığın ikamet adresinde 10.10.2011 tarihinde sanığın gelinine tebliğ edildiği; tebligatta defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için işyerinin müsait olması şartıyla incelemenin iş yerinde yapılacağı, ancak bu husustaki talebin süresi içinde Denetmenliğe yazılı olarak bildirilmesi gerektiğinin yazılarak sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiği, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden tespit edilmediği ve suç tarihinde iş yerinde faaliyetin devam ettiği anlaşıldığından, unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4715, Karar No: 2017/15248, Tarih: 05.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4715 E.  ,  2017/15248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak 05.06.2014 tarihli kısa kararın açık duruşmada okunması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun eylemlerini ''Shell'' isimli iş yerinden gerçekleştirmesi ve mahkemece de suçun iş yerinden işlendiği kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/1. maddesinde düzenlenen suçtan hüküm kurulması,

2-Suç adının ''iş yeri dokunulmazlığının ihlali'' olarak belirtilmesi gerekirken, gerekçeli karar başlığında ''konut dokunulmazlığını ihlal etme'', hüküm fıkrasında da ''gündüzleyin iş dokunulmazlığını ihlal'' olarak gösterilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını doldurmadığı halde, CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak 05.06.2014 tarihli kısa kararın açık duruşmada okunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13964, Karar No: 2020/1552, Tarih: 04.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13964 E.  ,  2020/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte mağdura karşı iştirak halinde suç işleyen diğer şerikler ..., ... ve ... hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2013 tarihli, 2012/1849 Esas ve 2013/179 Karar sayılı ilamı ile kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/02/2017 tarihli, 2014/27337 Esas ve 2017/1943 Karar sayılı ilamı ile yapıldığının anlaşılması karşısında; dosyalar arasında bulunan bağlantı ve kararlar arasında yeknesaklığın sağlanması açısından suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/782, Karar No: 2019/6589, Tarih: 25.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/782 E.  ,  2019/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde 21.02.2006-04.03.2013 tarihleri arasında reyon yöneticisi olarak çalıştığını, haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkarıldığını ,en son aldığı maaşın 980 TL olduğunu, davacının haftanın 6 günü kış zamanlarında 09.30-20.00 saatleri arasında, yazın ise 09.30-21.00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla mesailerinin ödenmediğini, Kurban bayramının 1. ve 2. günleri ile Ramazan karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini eksik kullandığını ve karşılığının ödenmediğini, Kıdem ve ihbar tazminatı , yıllık izin , fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil günü alacaklarını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin ekonomik darboğazda olduğunu son 1 yıldır elindeki stoklarla idare ettiğini, davacının 7.903 TL kıdem tazminatı , 1.780 TL ihbar tazminatı alacağı olduğunu bunun ödenmesi için kaynak arandığını , davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil günü ve yıllık izin alacağı olmadığını bordrolardan bunun görüleceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, fazla mesai isteğinde bulunmuş, mahkemece imzalı ve tahakkuk içeren bordro dönemleri dışlanmak suretiyle kalan dönemler için hesaplamaya gidilerek istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.

Dosya içinde işveren tarafından düzenlenen bir kısım puantaj kayıtları mevcut olup 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda puantaj kayıtları ile imzalı bordrodaki tahakkuk ve rakamların tam olarak uygun olmadığı belirlenmiş ve puantaj kayıtlarında görünen fazla mesai ücretlerinin bir kısmının bordroya yansıtılmadığı tespit edilmiştir.

İşçinin imzasını taşıyan ve fazla mesai tahakkuku içeren bordrolarda tahakkuku aşan fazla mesainin tanıkla ispatı mümkün değil ise de işverenden sadır olan puantaj kayıtlarının dikkate alınması ile mahsup sisteminin uygulanması gerekir. Başka bir anlatımla puantaj kayıtları ile imzalı bordrolardaki tahakkukun karşılaştırılıp puantajlarda geçen süreler yönünden hesaplamaya gidilmeli ve bordrolarda yer alan tahakkuklar mahsup edilmelidir. Dosya içinde yer alan 09.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporu bu yönden değerlendirmeye tabi tutularak fazla mesai yönünden bir karar verilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.