muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5410, Karar No: 2006/7492, Tarih: 10.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5410 E.  ,  2006/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,eski belediye başkanı olan ... döneminde belediye tarafından yaptırılan binadan üç adet dükkanın satışı hususunda pazarlık yaptıklarını, Belediye yazı işleri müdürüne satış bedeline mahsuben 21.050.000.000Tl ödeme yaptığını, bu paranın belediyenin SSK borçları için kullanıldığını , yeni belediye seçimlerinde davalı ...’ın kaybettiğini, dükkanların kendisine verilmediği gibi ödediği paranın da iade edilmediğini ileri sürerek, 21.050.000.000. Tl’nin tahsilini istemiştir.

Davalı ... Belediye Tüzel Kişiliği adına 21.050 YTL. yi aldığını kabul etmiş Davalı ... Belediyesini temsil eden ... Ülkü davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhindeki davanın ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı ... hakkındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalı belediye tarafından kendisine tahsis edilen dükkanlar için 21.050.000.000 TL ödediğini, bu ödemelerle, Belediyenin SSK borçlarının ... Bankası vasıtası ile ödendiğini, ancak dükkanların kendisine teslim

edilmediği gibi , yaptığı ödemelerin de iade edilmediğini belirterek, yaptığı ödeme tutarı 21.050.000.000. Tl’nin istirdadını istemiştir.

Dosya içerisinde bulunan ... Bankasına ait dekontlardan davalı Belediye Başkanlığının SSK’ya olan pirim borçlarının ödendiği anlaşıldığı gibi, ... Bankasının 4.1.2004 tarihli yazısında ödemelerin ... Sugözü tarafından yapıldığı bildirilmiştir. Öte yandan SSK’ya yapılan ödeme dekontlarının asılları davacı elinde ise bu ödemelerin davacı tarafından yapıldığı na dair karine olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda Belediye başkanlığı kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacı tarafından Belediye Başkanlığına yapılmış bir ödeme görünüp görünmediği , Belediyenin SSK’ya yaptığı ödemelerin hangi kaynaktan karşılandığının tespit ettirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan bir nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 10.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22488, Karar No: 2012/24364, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22488 E.  ,  2012/24364 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 18.2.2011 tarih ve 198-78 sayılı hükmün Dairenin 5.12.2011 tarih ve 12353-17957 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, davalıdan 1995 model ... marka aracı satın aldıklarını, karşılığında 4.000,00 TL yı peşin, kalan 11.000,00 TL için alacaklısı davalı olan bonoyu davalıya verdiklerini, ancak aracın darbeli, kaza geçirmiş ve parçalarının değişmiş olduğunu öğrendiklerini, durumu davalıya ihtar ettiklerini, satışın geçersiz olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL nın 01.09.2008'den itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, davalının elinde bulunan ve takibe konu 11.000,00 TL bedelli bononun iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, araç satışı resmi şekilde yapılmayıp geçersiz olduğundan davanın kabulüne, 4.000,00 TL nın iadesine , 11.000,00 TL bono yönünden davacıların borçlu olmadıklarının tespitine, % 40 tazminata hükmedilmesine karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.12.2011 tarih ve 2011/12353 Esas, 2011/17957 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş; bu kez davacılar karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Davacılar, davaya konu aracın kendi kusurları olmaksızın 3. şahsın borcundan dolayı haczedilip, ellerinden çıktığını iddia etmektedirler. Bu iddianın doğru olmadığının tespiti halinde paranın iadesi sırasında, aracın iadesi mükellefiyetinin davacılara yükletilmesi gerekecek, aksi halde ise aracın iadesi mükellefiyeti davacılara yüklenmeyecektir. Ayrıca davacıların araç iade

2012/22488-24364

mükellefiyetlerin bulunduğunun saptanması halinde araç iade edilmeden araç için ödedikleri bedeli geri alamayacaklarından icra inkar tazminatı da talep edemeyecek, aksi durumda ise icra inkar tazminatı isteyebileceklerdir. Hal böyle olunca mahkemece, davacıların aracın 3. şahsın borcu nedeniyle ellerinden çıktığı iddiasının incelenip, davacıların dava konusu paraları geri isteyebilmeleri için aracı teslim etme mükellefiyetlerinin mevcut olup, olmadığı irdelenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Bu husus araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Dairemizce hükmün düzelterek onanmış olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinde bulunan davacıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 05.12.2011 tarih ve 2011/12353 Esas, 2011/17957 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanması kararının kaldırılmasına ve hükmün davacılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan 43.90 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14680, Karar No: 2007/1879, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14680 E.  ,  2007/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya bir adet film makinesi sattığını davalının bakiye 3.000 Euro borcunu ödemediğini, girişilen icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacıdan film makinesi satın almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ibraz edilen belgeler ve tanık anlatımları esas alınarak 5.550 YTL. üzerinden itirazın iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya film makinesi sattığını bakiye 3.000 Euro alacağının ödenmediğini ileri sürerek talepte bulunmuş; davalı ise akti ilişkiyi inkar etmiştir.Bu durumda davacı iddiasını HUMK. 288 maddesi hükmünce yasal delillerle ispat etmek durumundadır. HUMK 289 maddesi hükmü anlamında davalının açık muafakatı bulunmadığı için olayda miktar itibariyle tanık dinlenilemez ve dinlenen tanıkların beyanlarına itibar edilemez. Davacının dosyaya sunduğu ve makinenin kargo şirketine teslimine dair taahhütname ve Ambar teslim fişi altında davalının imzası bulunmadığı için bu belgeler kendisini bağlamaz. Toplanan delillerden davacının iddiasını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmelidir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan yemin hakkı hatırlatılmalı, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu yönlerin göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/374, Karar No: 2021/1876, Tarih: 10.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/374 E.  ,  2021/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemes

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere (Asıl Karar), temyiz isteminin reddine (Ek Karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suçta kullanılan nakil aracı ile ilgili kurulan hükme ilişkin malen sorumlu Çelik Çelikkal vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre malen sorumlu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin, sanığa 05/10/2017 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 19/04/2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 16/05/2018 tarihli ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9674, Karar No: 2016/15184, Tarih: 19.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9674 E.  ,  2016/15184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının boşanmış olduğu dönemde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle o dönemde kurumca yapılan tüm ödemelerin iadesine dair borç bildirim belgesinde belirtilen tutar olan 43.797,53 TL borçlu olmadığının tespiti ile davacıdan bu sebeple kesilen 420 TL’nin iadesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.08.2002 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; davacı ve boşandığı eşinin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı vasıtasıyla araştırması yapılarak uyuşmazlık konusu döneme ait adreslerinin tespit edilmesi ve bu dönemde oturdukları tespit edilen adreslerindeki komşu, kapıcı, yönetici kolluk marifetiyle re'sen tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, beyanlar arası çelişki olursa giderilmeli, istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davacı talebinin tahkiki ve işin esası incelenmek suretiyle araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11032, Karar No: 2024/13587, Tarih: 15.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11032 E.  ,  2024/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden alacak davasından verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına (Bakanlık) bağlı Diyarbakır ...Devlet Hastanesinde davalı ... Tic. Paz. San. Ltd. Şti. (davalı Şirket) nezdinde 01.08.1998-31.12.2015 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı Şirket tarafından feshedilmesi nedeniyle Diyarbakır

3. İş Mahkemesinin 2016/96 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açıldığını, yapılan yargılama sonucunda davacının işe iadesine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, davalı Şirkete işe başlatılması için yapılan başvuruya Şirket tarafından olumsuz cevap verildiğini, yapılan ihtara rağmen davacının işe iade edilmediğini, net ücretinin en son 2.500,00 TL olduğunu, ücretin bir kısmının elden diğer kısmının ise banka aracılığı ile ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, boşta geçen 4 aylık ücret ve işe başlatmama tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Bakanlık vekili; davacıyla müvekkili Bakanlık arasında herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının bütün özlük haklarından yüklenici Şirketin sorumlu olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili; davacının diğer davalı Kurum tarafından ihalesi yapılan hizmet alım işinde ve belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştırılmak üzere işe alındığını, ihale süresi ve belirli işin bitimi ile iş sözleşmesinin sonlandığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının çalışma süresinin özlük dosyasında sabit olduğunu, bundan önceki çalışmalarından Şirketin sorumlu tutulamayacağını, Şirket nezdinde çalışan bir elemanın Devlet memurundan fazla ücret almasının mümkün olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2021tarihli ve 2021/379 Esas, 2021/518 Karar sayılı kararıyla; davalı Şirket ve davalı Bakanlık arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine işe iade davası açtığı, Diyarbakır 3. İş Mahkemesinin 2016/96 Esas, 2017/647 Karar sayılı kararıyla davacının davalı Şirkete işe iadesine karar verildiği ve kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/100 Esas, 2018/189 Kararı ile 08.02.2018 tarihinde onanarak kesinleştiği, istinaf kararının davacıya 12.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davacının işe başlatılma talebine ilişkin 13.03.2018 tarihli 06957 yevmiye numaralı ihtarı ile süresinde işe başlatılma talebinde bulunduğu, davalı Şirkete gönderdiği ihtarname ile işe başlama talebinin reddedildiğinin davacıya bildirildiği, davalı Şirket tarafından 16.03.2018 tarihli yazı ile davacının işe başlama talebinin kabul edilmediğinin açıklandığı, işçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması hâlinde, fesih tarihindeki ücretine göre işe başlatmama tazminatına ve boşta geçen süre ücretine hak kazandığı, davacının kullanmadığı 284 gün yıllık izninin bulunduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararıyla; davalı Bakanlığın davacının işçilik alacaklarından alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu, Diyarbakır 3. İş Mahkemesinin 2016/96 Esas, 2017/647 Karar sayılı kararıyla davacının

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararıyla; davalı Bakanlığın davacının işçilik alacaklarından alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu, Diyarbakır 3. İş Mahkemesinin 2016/96 Esas, 2017/647 Karar sayılı kararıyla davacının

davalı Şirkete işe iadesine karar verildiği ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/100 Esas, 2018/189 Karar sayılı kararının davacı vekiline 12.03.2018, davalı Bakanlığa 21.03.2018, davalı Şirkete 22.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 13.03.2018 tarihinde davacı vekilinin davalı Şirkete işe iade talebinde bulunarak aksi hâlde haklarının ödenmesini istediği, davalı Şirkete ihtarnamenin 15.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 16.03.2018 tarihli ihtarname ile davalı Şirket tarafından davacının istihdam edilebileceği boş kadro bulunmadığı ayrıca iddia edilen 2.500,00 TL ücret iddiasının afaki olduğunun belirtildiği, işçinin radyoloji teknisyeni olması ve çalıştığı süre, emsal ücret araştırması, aynı davalıya yönelik açılmış ve radyoloji teknisyeni olarak çalışan işçilerin 2.500,00 TL-2.600,00 TL üzerinden çalıştığına ilişkin emsal Bölge Adliye Mahkeme kararları, resen Türkiye İstatistik Kurumu verileri araştırılması sonucu iş sözleşmesinin feshi tarihinde davacının aylık 2.500,00 TL net ücret almasının dosya kapsamına, usul ve kanuna uygun olduğunun değerlendirildiği, kaldırma kararı doğrultusunda davacı asılın beyanına göre kullandığı tespit edilen 28 gün mahsubu ile 284 gün üzerinden hesaplanan yıllık izin ücret alacağının Mahkemece hüküm altına alındığı, faiz başlangıç ve faiz türlerinin de doğru olarak belirlendiği, kaldırma kararında dört bent halinde belirtilen eksikliklere yönelik yapılan yargılama sonucu, vakıa ve hukuki değerlendirme ile gerekçede ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2022/6708 Esas, 2022/7908Karar sayılı bozma ilâmıyla; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek iş sözleşmesinin fesih tarihinin 16.03.2018 olduğunun kabul edilmesi gerektiği, Mahkemece hatalı değerlendirme yapılarak fesih tarihinin 13.04.2018 olarak kabul edilmesinin isabetsiz olduğu, davacının ücretinin geçersiz fesih tarihinde 2.500,00 TL olduğuna ilişkin Mahkeme kabulünün isabetli olduğu, ancak işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretin asgari ücrete oranlama suretiyle belirlenmesinin isabetsiz olduğu, dava dilekçesinde davacının işe başlatılmamak suretiyle fesih tarihindeki ücretine yönelik herhangi bir iddiası bulunmadığı gibi dosyaya bu yönde bir delil de sunulmadığı, kaldı ki başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretin geçersiz fesih tarihindeki asgari ücrete oranlanarak sonuca gidilmesinin de doğru bir yöntem olmadığı, bu konuda ispat yükü davacıya ait olup davacının başlatmama suretiyle fesih tarihinde aynı işyerinde çalışmakta olan emsal işçiyi bildirmesi gerektiği davacının bu yönde bir iddiası veya delili bulunmadığı hâlde, geçersiz fesih tarihindeki ücretin asgari ücrete oranı alınmak suretiyle başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretin belirlenmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılamada davacı vekiline işe başlatmama suretiyle fesih tarihinde davacı ile aynı işyerinde ve davacı emsalinde çalışan işçilerin bilgilerinin bildirmek üzere süre verildiği, dosyaya kazandırılan belgeler ve bozma ilâmı doğrultusunda hesaplama yapılmak üzere dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının fesih tarihi olan 16.03.2018 tarihinde brüt

ücretinin 3.496,95 TL olduğunun kabul edildiği, davalı Şirketin ilk kararı temyiz etmediği dikkate alınarak usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri