muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24368, Karar No: 2013/21553, Tarih: 23.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24368 E.  ,  2013/21553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31/01/2012 gün ve 2011/7-465 Esas, 2012/11 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 5/son maddesinde belirtilen toplu kaçakçılık suçunun iki kişi tarafından işlenebileceğinin belirtilmiş olması karşısında, sanığın firari olup yakalanamayan araç şoförü ile birlikte işledikleri fiilden dolayı eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilip, buna göre 4926 sayılı Yasanın 34.maddesinin son fıkrasında öngörülen "Bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer gümrük idaresince belirlenen değerdir."düzenlemesindeki "gümrük idaresince" ibaresinin 30.12.2008 gün ve 27096 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 18.09.2008 gün ve 2006/47 Esas, 2008/144 Karar sayılı kararı ile Anayasaya aykırı görülerek iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, dava konusu eşya hakkında bilirkişiler tarafından belirlenen Cif değere göre hesaplanan gümrüklenmiş değerin 4.5 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ön ödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylem bireysel kaçakçılık olarak nitelendirilip gümrüklenmiş değerin 3 misli üzerinden sanığa ön ödeme tebliğ edilerek, ödeme yapmadığından bahisle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Mahkemece hükmün gerekçe kısmında yapılan lehe yasa değerlendirmesinde; olaya, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili hükümleri uygulanarak elde edilen sonuçlar birbiriyle karşılaştırıldığında 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu uyarınca verilecek cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına çevrileceği belirtildiği cihetle, sanık hakkında verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 4926 sayılı yasaya muhalefetten hüküm kurulması,

3- 4926 sayılı kanunun 4/3.maddesi uyarınca suça konu kaçak eşyanın suç tarihi ve paranın satın alma gücüne göre değerinin hafif olduğu gözetilmeden, normal kabulü ile sanığa fazla para cezası tayini,

4- Dosya kapsamına göre, kaçak eşyanın naklinde kullanılan aracın.....Tur. Seyahat Acentalığı San. Tic. Ltd. Şti adlı kiralama şirketinden kiralandığı ve iyi niyetli üçüncü şahsa ait olduğu gözetilmeden, iadesi yerine müsaderesine hükmolunması,

3- 4926 sayılı kanunun 4/3.maddesi uyarınca suça konu kaçak eşyanın suç tarihi ve paranın satın alma gücüne göre değerinin hafif olduğu gözetilmeden, normal kabulü ile sanığa fazla para cezası tayini,

4- Dosya kapsamına göre, kaçak eşyanın naklinde kullanılan aracın.....Tur. Seyahat Acentalığı San. Tic. Ltd. Şti adlı kiralama şirketinden kiralandığı ve iyi niyetli üçüncü şahsa ait olduğu gözetilmeden, iadesi yerine müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde sanık ...'ın içinde bulunduğu aracı kaza yaptığı, kaza sonrası şöför olan sanığın kaçtığı ve sanık ...'in yaralı olarak hastaneye kaldırıldığı, 27 KF 343 plakalı otomobilde yapılan aramada arka koltuğun üzerinde karton kutular içerisinde 88 adet votka, 66 adet viski, aracın bagaj kısmında ise 33 adet viski, 1 adet cin, 44 arat rakı ve 1323 adet muhtelif renkte kadın iç çamaşırı bulunmuştur.

Sanık savunmasında araca Konya'da benzin istasyonunda Antalaya'ya gittiğini öğrenmesi üzerine yolcu olarak bindiğini, şöförü tanımadığını kaçak eşyalar ile ilgisinin olmadığını söylemiştir.

Şöför ise olay akabinde kaçtığından ifadesi alınamamış ve bilahere kimliği tespit edilmiş ancak bu defa öldüğü belirlenmiştir.

Bu deliller karşısında sanık ...'in savunmasının aksini gösteren başkaca bir delil dosya içinde bulunmamaktadır. Otomobilin içinde bulunan kaçak içkiler ise kutu içinde bulunmaktadır. Şöför olan ...'nun ifadesi alınmadığından sanık ile birlikte hareket ettiklerine veya bireysel hareket ettiklerinin değerlendirilmesinin yapılması mümkün olmadığı halde, Mahalli mahkemece sanığın mahkumiyetini gösteren delillerin nelerden ibaret olduğunu açıklamadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurmuştur.

Yukarıda belirttiğim gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma nedenlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/4404, Karar No: 2023/544, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/4404 E.  ,  2023/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

23.08.2011 günü saat 21:00 sıralarında ihbar üzerine sanığın sevk ve idaresindeki .... plakalı tankerin durdurulduğu, EPDK görevlisi olduklarını söyleyerek kolluk görevlilerince yapılan kontrolde tankerin 5 bölümden oluştuğu, kapakların mühürlü olduğu görülüp kapaklar açılarak yapılan kontrolde toplam: 25.000 litre % 45 White Spirite ve % 55 oranında yağ içeren karışımlı ürünün ele geçirildiği, sanığın aşamalarda ele geçen akaryakıtın kendisine ait olmadığını sevk irsaliyesi ile Bursa'ya götürmek için şoförlük yaptığını beyan ettiği gözetildiğinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1. maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verilebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; Sulh Ceza Mahkemesi'nden alınan arama kararı olmadığı gibi, Cumhuriyet Savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmadığı, usulüne uygun arama kararı alınmadan kolluk gücü tarafından yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında ele geçen kaçak eşyayı sevk irsaliyesi ile naklettiğini beyan etmiş olup usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkumiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2731, Karar No: 2016/13271, Tarih: 02.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2731 E.  ,  2016/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 01.07.2011 tarihinde ... Ltd. Şti. nezdinde "hafriyat kamyon şoförü" olarak çalışmaya başladığını, davalı şirketin yaklaşık 3 ay sonra davacıyı ... Şti. nezdinde çalışıyor olarak gösterdiğini, burada 6 ay çalışıyor gösterilen müvekkilinin daha sonra tekrar ...Şti. nezdinde SGK kaydının yapıldığını, davacının ...kayıtlarında sürekli olarak davalılar nezdinde dönüşümlü olarak çalışıyor gösterilmiş olsa da aynı araçlar ile aynı görevi yaparak çalışmasını sürdürmüş olduğunu, nitekim her iki şirketin ortak ve yetkililerinin de aynı kişiler olduğunu, davalı tarafından iş aktinin haksız olarak şifahen feshedildiğini, 3200 saati aşan fazla mesai yaptığını, her sabah 05:30da servis ile evinden alındığını, 06:00da işbaşı yaptığını, mesaisinin 24:00a kadar devam ettiğini, çalışmalarının davalılar nezdinde tutulan takograflarda, belediyenin verdiği döküm fişlerinde, işveren tarafından veirlen koçan fişlerinde, şirket bünyesinde ve sefer çizelgelerinde kayıtlı olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ...vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili nezdinde hiç çalışmadığını, davalıların yetkililerinin bağlatılı olmasının davacının her iki şirkette de çalıştığını göstermediğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Tuğ Şirketi vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, 20.09.2011 tarihinde kendi isteği ile istifa ettiğini, akabinde 02.12.2011 tarihinde yeniden işe başladığını ve 05.09.2012 tarihinde yine kendi isteğiyle işten ayrıldığını, ibranameler verdiğini, genel tatil çalışması uygulamasının davalıda bulunmadığını, haftada 2 gün hafta tatili kullnadırıldığını, davacının kamyon şoförü olduğunu, bu nedenle 10:00-16:00 saatleri arasında çalışmadığını, sabah ve akşam saatlerinde trafiğe çıkma yasağı bulunduğunu, yağışlı havalarda hafriyat kazısı yapılmadığı için ve hafriyat depolama alanları kapalı olduğu için çalışılamadığını, davacının çalıştığı dönemde 3-4 ay kış aylarında çalışmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ait iş yerinde 20/07/2011 - 20/09/2011, 02/12/2011- 05/09/2012 tarihleri arasında 11 ay 10 gün işverene ait işyerinde çalıştığı, davacının brüt maaşının 2225,58 TL olduğu, davacının 05/09/2012 tarihinde kendi isteği ile ayrıldığına ilişkin ibraneme imzaladığı, bu nedenle davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı kanaatine varıldığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığı, davacının fazla mesai iddiasında bulunduğu ve davacının iddiasının ispat edildiği, davalı işverence fazla mesai ücretlerinin ödendiği banka kaydı makbuz ve sair belge ile ispat edilmediği, ayrıca davacının fazla çalışma ücretine hak kazandığı, cevap dilekçesinde zaman aşımı itirazında bulunulduğu, ücret alacakları yönünden zaman aşımı 5 yıl olup dava tarihinden 5 yıl geriye gidildiğinde 10/05/2008 tarihine ulaşıldığı, bu duruma davacının alacaklarının bir kısmının zaman aşımına uğradığı, davacının dini ve milli bayramlarda çalıştığı davacı çalışmasını ispat etmiş olduğundan bayram ve genel tatil alacağına hak kazandığı, davalı tarafından bayram çalışma alacaklarının ödendiği belge makbuz dekont ve sair yazılı belge ile ispat edilemediği, davacının bayram çalışma ücretinden ve fazla çalışma ücretinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, davacının hafta sonlara çalıştığı çalışma olgusu tanık beyanları ile ispat edildiği, davalılar tarafından hafta tatili alacağının ödendiğinin banka kaydı, dekont, yazılı belge ile ispat edilemediği, bayram ve genel hafta tatili alacağından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, davacının yıllık ücretli izin alacağı talebinde bulunduğu davalı işveren tarafından iznini kullandığının yıllık ücretli izin defteri ve emsali belge ile ispat edilmesi gerektiği, davacının 1 yılı doldurmadığı için iş kanuna göre izin alacağına hak kazanmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı temyizi açısından, 05/09/2012 tarihli ibranamede ayrılış nedeni/şekli belirtilmediğinden bu ibraname nedeni ile davacının istifa ettiği kabul edilemez. Ayrıca matbu olan bu ibranamede matbu düzenleme tarihi 06/09/2012 olmasına rağmen kalemle yazılan tarihi 05/09/2012’dir. İbraname 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 maddesi hükümlerine de uymadığından geçersizdir. Açıklanan nedenler ile bu ibraname davacının istifa ettiği sonucuna ulaşılmasını sağlamamaktadır.

Davalılar, davacının istifa ettiğini geçerli bir yazılı belge veya tanık beyanı ile ispatlayamamıştır. Bu nedenler ile davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde çalışmalarının davalılar nezdinde tutulan takograflarda, belediyenin verdiği döküm fişlerinde, işveren tarafından verilen koçan fişlerinde, şirket bünyesinde ve sefer çizelgelerinde kayıtlı olduğunu ileri sürmüştür. Davalı tarafa 6100 sayılı HMK.'nun 220. maddesine göre işlem yapılarak bu belgeleri ibraz etmesi Mahkeme tarafından istenmelidir. Bu belgelerden Belediye tarafından verildiği ileri sürülenler Belediye'den celbedilmelidir. Bu belgelere göre hesaplanan fazla çalışma alacağı, hafta tatillerinde 7,5 saati aştığı için fazla çalışma sayılan çalışma dahil haftalık 21 saat fazla mesaiyi aşmayacak şekilde değerlendirilmelidir. Bu belgelerdeki fazla çalışmanın, haftalık 21 saat fazla mesainin altına düşmesi halinde ise belgeler esas alınmalıdır. Fazla mesai açısından sadece davalı temyizi bulunduğundan davalı lehine usuli kazanılmış hak gözetilmelidir.

Belgesi bulunmayan dönemler açısından ise, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2013/6429 Esas sayılı kararı ile davacısı da eldeki dosyanın davacısı gibi hafriyat kamyonu şoförü olup, davalısı...Şirketi olan dosyada “kış aylarında hafriyat çalışması yapılıp yapılmadığının araştırılması, fazla mesai ücretinin buna göre tespit edilmesi” şeklinde bozma kararı verilmiş olup, bunun ardından Bakırköy 13. İş Mahkemesi’nin 2014/263 Esas sayılı dosyasında verilen karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2015/35532 Esas sayılı ilamı ile onanmıştır.

Anılan dosyada, ocak-haziran (dahil) ayları arası dönem kış ayları, diğer aylar yaz ayları kabul edilerek yaz döneminde günde 12 saat çalışma üzerinden haftada 6 gün, günde 1,5 saat ara dinlenmesi vererek haftalık 18 saat fazla mesai ücreti, kış aylarında ise günde 11 saat çalışma üzerinden haftada 6 gün, 1 saat ara dinlenmesi vererek haftalık 15 saat fazla mesai hesaplanmıştır. Davacının işinin niteliği ve 22. Hukuk Dairesinin onama kararı göz önüne alındığında eldeki dosyada da fazla mesai ücretinin 22. Hukuk Dairesinin onama ilamına konu karara esas hesaplama gibi yapılması, belgesi olmayan dönemler açısından yerinde olacaktır.

4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/26653, Karar No: 2011/5340, Tarih: 16.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/26653 E.  ,  2011/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/213496

MAHKEMESİ : Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2007

NUMARASI : 2007/299 Karar - 2006/147 Esas

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık savunmalarında müşteki ile birlikte alkol aldıkları sırada mağdurenin sinirlenerek sağa sola saldırmaya başladığını, elindeki bıçağı alıp engellemeye çalıştığını, kendisine bıçakla saldırmadığını, kırılan camlardan hafif şekilde yaralandıklarını, müştekinin de mahkemedeki ifadesinde ailevi sorunlar yüzünden bunalımda olduğunu, nasıl yaralandığını hatırlayamadığını beyan etmeleri karşısında, sanığın olay sırasında yanlarında olduklarını belirttiği müştekinin arkadaşı Fatma ve teyzesinin kızı Nurdan’ın açık kimlikleri tespit edilerek dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27153, Karar No: 2014/2379, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27153 E.  ,  2014/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/264-2013/287

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, Ç.. B.. hakkındaki davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı duruşmalı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Ç.. B.. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Ç.. B.. hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamının 1/1000 ölçekli imar planında ''Olimpiyat Park Alanı'' lejantında kaldığı, ancak mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ