muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14209, Karar No: 2015/13812, Tarih: 23.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14209 E.  ,  2015/13812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/65 Esas 2003/20 Karar sayılı kararı uyarınca ilamlı icra takibi yapıldığını, İİK'nun 39. maddesine göre bir alacağa ilişkin ilamın kararın verildiği tarihten itibaren 10 yıl içinde icraya konulması gerektiğini, şikayete konu takibin ise karar tarihinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra başlatıldığını, ilamın zamanaşımına uğradığını belirterek takibin iptalini talep etmiştir.

TBK'nun 156/2. maddesi “Borç bir senetle ikrar edilmiş veya hüküm ile sabit olmuş ise yeni müddet daima 10 senedir”, hükmünü, İİK'nun 39. maddesi ise “İlama müstenit takip son muamele tarihinden 10 sene geçmekle zamanaşımına uğrar” hükmünü içermektedir. İlam verildiği tarihten itibaren 10 yıl içinde borçluya tebliğ edilirse, bu tebliğ tarihinden itibaren yeni bir 10 yıllık süre başlar.

Somut olayda takip dayanağı ilam, 26.02.2003 Karar tarihli olup, kesinleşme tarihi 25.02.2004'tür. Bu durumda zamanaşımının başlangıç tarihi kararın kesinleştiği tarihtir. Mahkemece, zamanaşımı süresinin başlangıç tarihinin, ilam karar tarihi olduğu kabul edilerek takibin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7968, Karar No: 2023/8214, Tarih: 14.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7968 E.  ,  2023/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemece görülen kurum işleminin iptali, aylık bağlanması davasında davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının eşi ...dan aralarında geçimsizlik bulunması sebebiyle boşandıklarını, boşanmanın kesinleşmesinden itibaren davalı kuruma başvurarak babasından kalan SSK maaşı sebebiyle kendisine yetim aylığı bağlanmasını talep ettiğini ve 3430561010 tahsis numarası ile yetim aylığı bağlandığını, 14.10.2014 tarihinde davacının boşanmasının muvazaalı bulunduğundan bahisle yetim aylığının kesildiğini ve o tarihe kadar ödenen maaşın iadesinin talep edildiği, davacının hiçbir sosyal güvencesi bulunmadığını ve ev hanımlığı dışında bir iş sahibi de olmadığını, oğlu Bülent'in evinde ve oğlunun yardımı ile yaşamını sürdürdüğünü, yapılan ihbar neticesinde yüzeysel ve hatalı bilgiler ile gerçeğe aykırı rapor düzenlendiğini ve yetim aylığının kesilmesine karar verildiğini, boşanmanın muvazalı olmadığının, davacının yetim aylığı alma şartlarına haiz olduğunun ve 14.10.2014 tarihli yetim aylığının kesilmesinin hukuka aykırı olduğunun tespitini, yetim aylığının kesilmesi tarihinden itibaren ödenmesi gereken aylık maaşların her ay işletilerek faizleriyle davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili, davacının 3430561010 tahsis numarası ile emekli babasından yetim aylığı almaktayken müvekkil kurum tarafından muvazaalı bir şekilde eşinden boşandığı ve boşandığı eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI
Yargıtay — Esas No: 2016/37398, Karar No: 2017/33937, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37398 E.  ,  2017/33937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6992, Karar No: 2018/5812, Tarih: 25.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6992 E.  ,  2018/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Ret

... İnş. Tar. Hay. Gıd. Kon. Öz. Eğ. Tor. Ür. El. Ltd Şirketinin müdürü olan sanığın 2009 takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri incelenmek üzere idareye ibraz etmediğinin iddia edildiği olayda; bu dosyanın sanıktan 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin 15.04.2013 tarihinde bizzat kendisine yapılan tebliğatla istenmesine rağmen ibraz edilmemesine ilişkin olduğu, oysa mahkemece mükerrerliğe esas alınan Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/150 Esas sayılı dosyadaki eylemin aynı şirket, aynı sanık ve fakat başkaca bir takvim yılına ilişkin defter-belgelere ve yine başkaca tarihli bir tebliğe ilişkin olduğu ve dolayısıyla her eylemin ayrı ayrı suçları oluşturup mükerrerlikten bahsedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5301, Karar No: 2014/7780, Tarih: 18.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5301 E.  ,  2014/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu sayılı taşınmaza komşu olannde arazi ve orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarihlerde yapılıp kesinleştiği kadastro müdürlüğü ve orman işletme müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının bu dosyada yeralması,

Dava konusu taşınmazı yakın komşuları ile birlikte gösterir taşınmazlar da dahil olmak üzere) kadastro paftası ile,dosya içerisindeki bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza komşu olarak görünen 684, 685, 686, 684, 1124, 1125 ve 1123 sayılı parseller ile rapor kapsamında gösterilmeyen ve komşu köy olannde kalıp dava konusu taşınmaza sınır oluşturan diğer taşınmazlara ait kadastro tutanakları, tapuda kayıtlı iseler tapu kayıtları, davalı iseler dava dosyalarının bu dosya içerisine alınması,

Bu belge ve kayıtlar dosya içerisine alındıktan sonra; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek ait kadastro paftaları kenarlaştırılarak kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında ( veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmeli, yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 8 ya da 10 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterecekleri müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5492, Karar No: 2012/4321, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5492 E.  ,  2012/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kazada pertotal olduğunu, müvekkilinin eşi ve sürücü...’ın vefat ettiğini, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 31.160.00 TL sigorta bedeli ve 15.000.00 TL koltuk ferdi kaza teminatı olmak üzere toplam 46.160.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını ve fâhiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiği ve hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı, ancak aşikâr sarhoşluktan söz edilemeyeceğinden ferdi kaza rizikosunun teminat dahilinde olduğu anlaşılmakla hasara ilişkin talebin reddine, ferdi kaza teminatına ilişkin talebin kabulüne, 15.000.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön Bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6562, Karar No: 2023/5290, Tarih: 11.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6562 E.  ,  2023/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.07.2002-15.07.2013 tarihleri arasında davalı asıl işverenin işyerinde değişik alt işverenler nezdinde endeks okuma işçisi olarak çalıştığını, en son dava dışı Ersan Elektrik Ltd. Şti. isimli alt işveren bünyesinde çalışırken ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatları ödenmeden haksız yere feshedildiğini, en son aldığı aylığın net 1.400,00 TL olduğunu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ihale yoluyla ... ... şirketlerde endeks okuma işçisi olarak çalıştığını, bu şirketlerle davalı Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli ve 2014/509 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile; davalı Şirket ile hizmet alımı yapılan firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacı alacaklarından davalı Şirketin asıl işveren sıfatı ile sorumlu tutulması gerekeceği, feshin kanıtlanması yükümlülüğünün işverene ait olduğu, davacının ... sözleşmesinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin davalı tarafça kanıtlanmadığı, işçinin bakiye 108 ... karşılığı yıllık izin alacağının ödenmesi gerekeceği, fazla çalışma sürelerini gösteren yazılı belge bulunmadığından tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2017/25053 Esas, 2019/20130 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile davacı tanığının açtığı aynı mahiyetteki alacak davası sonucunda Mahkemece verilen hükmün temyizen incelendiği, Dairenin 2017/15825 Esas sayılı ilâmı ile davacı ile birlikte aynı işyerinde ve aynı görevde çalışan işçinin davalı işyerinde yaz dönemi olarak kabul edilen haziran-eylül arasındaki dönemde haftanın yedi günü 08.30-20.00 saatleri arasında, kış dönemi olarak kabul edilen eylül-haziran arasındaki dönemde ise haftanın altı günü çalışılıp bir günü hafta tatilini kullanarak haftanın üç günü 08.30- 17.00 saatleri arasında, haftanın kalan diğer üç günü ise 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerektiğinin belirlendiği ve söz konusu değerlendirmenin, davacının yaptığı işin niteliği ve toplanan deliller nazara alındığında dosya kapsamına daha uygun düşeceği gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.11.2021 tarihli ve 2019/545 Esas, 2021/602 Karar sayılı kararı ile; davacının çalışma saatlerini, bozma ilâmında belirtilen şekilde kabulü ile tespit edilen fazla çalışma alacağının hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 22.03.2022 tarihli ve 2022/1617 Esas, 2022/3912 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle Daire bozma kararında davacının haziran-eylül arasındaki dönemde haftanın yedi günü 08.30-20.00 saatleri arasında, kış dönemi olarak kabul edilen eylül-haziran arasındaki dönemde ise haftanın altı günü çalışıp bir günü hafta tatili kullanarak, haftanın üç günü 08.30-17.00 saatleri arasında, haftanın kalan diğer üç günü ise 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu sürelerin dikkate alındığı belirtilerek yapılan hesaplamada yaz dönemi bakımından haftalık 42,5 saat, kış dönemi bakımından ise haftalık 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı, oysaki belirtilen saatlerde yaz dönemi çalışma saatlerinden 1,5 saat, kış dönemi çalışma saatlerinden 1 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi ile yapılacak hesaplamada davacının yaz dönemi haftalık 25 saat, kış dönemi haftalık 3 saat fazla çalışma yaptığının anlaşıldığı ve buna göre hesaplama yapılması gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinde yaz dönemi olarak kabul edilen haziran-eylül arasındaki dönemde çalışma saatlerinden 1,5 saat, kış dönemi çalışma saatlerinden ise haftalık 1 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi ile davacının yaz dönemi haftalık 25 saat, kış dönemi haftalık 3 saat fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Şirket ile davacının çalıştığı yüklenici firmalar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, bordrolar dikkate alınmadan yalnızca tanık beyanları esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7761, Karar No: 2015/1843, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7761 E.  ,  2015/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Akçat beldesinde belediye binası inşaatının yapımı, ... inşaat taahhüt ticaret ve San. Ltd. Şti. tarafından üstlenildiği, bu inşaatın bir kısım işlerini yapmak üzere sanıkla ... inşaat şirketi arasında taşeronluk ilişkisi kurulduğu ve sanığın taşeran olarak bu inşaatın bir kısım işlerini üstlendiği, sonrasında sanığın taşeron olarak üstlendiği işlerin bir kısmını da başka kişi ve ustalara yaptırdığı, bu kapsamda inşaatın yağmur oluklarının yapımı içinde katılan ... ile suça konu sözleşmeyi düzenlediği, sanığın bu belgenin düzenlenmesi sırasında kendisini sanki ... inşaat şirketinin temsili yetkili kişisi imiş gibi takdim ettiği ve sözleşmeyi de ... şirketi adına imzaladığı, gerçekte sanığın ... inşaat şirketi ile ortak temsile yetkili veya çalışan olarak bir ilgisinin bulunmadığı sadece ... inşaat şirketinden işin bir kısmını yapmak üzere taşeron olarak alan kişi olduğu, daha sonra sanığın, katılanın işi yapıp bitirmesinden sonra sözleşmeden kaynaklı borcunu katılana ödemediği, katılanın da sanığın ... inşaat şirketi yetkilisi olduğu düşüncesi ile ... inşaat şirketi aleyhine icra takibinda bulunduğu, bu takip sırasında ... inşaat şirketi ile sanığın ilişkisinin olmadığının anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''150 gün'', ''120 gün'' ve ''2.400 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', '' 4 gün '', '' 80 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.