muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7444, Karar No: 2015/30820, Tarih: 04.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7444 E.  ,  2015/30820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/332290

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/78 (E) ve 2013/381 (K)

SANIK : A.. Ö..

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın tapu kaydı kendi üzerine olan arazisi ve içerisindeki ev için satılık ilanı astığı, emlakçılık yapan sanığın katılanı arayarak taşınmazı satabileceğini söylemesi üzerine tarafların anlaştıkları, sanığın katılana evin bahçesinin bakımsız olduğunu söylediği, katılanın da sanığa kuru ağaçları temizlemesi için izin verdiği ancak katılanın bahçeye gittiğinde meyve ağaçlarının da kesildiğini gördüğü, bu suretle sanığın dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyen ifadesi, taşınmazın müteaahite verilmesi nedeniyle hafriyat ve düzleştirme çalışmalarının başlaması nedeniyle, yapılan keşifte taşınmaz üzerinde ağaç kökü bulunmaması, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4956, Karar No: 2020/7460, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/4956 E.  ,  2020/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarihli, 2014/581 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki “sahte fatura kullanma” suçundan dava açıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, temyize konu kararın gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenleme suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında suç adının "sahte fatura kullanma” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2 ve 3. sıralarında yer alan “kullanma” ibaresinin çıkartılarak yerlerine “düzenleme” ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13676, Karar No: 2011/7863, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13676 E.  ,  2011/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen ipotek davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ..., ... ve Halk Bankası A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada, davacı ... vekili, müvekkilinin bonoya dayalı alacağı için borçlular ... ve ... aleyhine icra takibine giriştiğini, İnegöl 2.İcra Müdürlüğü’nün 1999/1558 sayılı takip dosyasında taşınmaz üzerine haciz kaydı konulduğunu, bu taşınmaz üzerine davalı banka lehine kredi alacağından dolayı ipotek konulduğunu, oysa kredi borcunun ödendiğini, bankanın alacağı kalmamasına rağmen davalı ...’a haksız temlik işlemi yaptığını ileri sürerek alacağın temliki işleminin iptali ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ... vekili aynı iddialarla temlikin iptali ile ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, bankanın alacağı daha önceden tahsil edilmesine rağmen borçluların ablası ...’a davacıların zararına olacak şekilde alacağın temlik edilmesine itibar edilemeyeceği, davalı tarafın husumet itirazının da yerinde olmadığı, bir nevi sıra cetveline itiraz davasıyla elde edilecek sonuca ulaşma açısından bu davayı açmakta davacıların hukuki yararlarının bulunduğu gerekçeleri ile davanın ve birleşen davanın kabulüne, İnegöl 2.İcra Müdürlüğü’nün 2000/1350 sayılı dosyasındaki davalı bankanın davalılar ... ve ...’dan alacaklarının davalı ...’dan temlikine yönelik işleminin iptaline, aynı takip sayılı dosyadaki ipotek konusu borç ödendiğinden banka tarafından konan ipoteğin kaldırılmasına, birleşen dosyadaki davalı ... hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı banka, davalı ... ve davalılar ... ile ... vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Birleştirilen davalar bağımsızlıklarını koruduğundan asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması usul ve yasaya uygundur. Asıl davanın davalıları hükmü temyiz temyiz etmiş ise de davacı ... 23.06.2010 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden vaki feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere asıl davaya ilişkin hükmün bozulması gerekmiştir

1-Birleştirilen davalar bağımsızlıklarını koruduğundan asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması usul ve yasaya uygundur. Asıl davanın davalıları hükmü temyiz temyiz etmiş ise de davacı ... 23.06.2010 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden vaki feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere asıl davaya ilişkin hükmün bozulması gerekmiştir

2-Davalıların birleşen davaya yönelik temyizine gelince, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle birleşen davanın davacısı Hulusi’nin isminin karar başlığında yazılmamış olmasının HUMK.nun 459.maddesi uyarınca mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikteki maddi hatadan ibaret bulunmasına göre, davalıların birleşen dava ile ilgili hükme yönelik bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davaya ilişkin hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen dosyaya yönelik hükmün ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2310, Karar No: 2010/4184, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2310 E.  ,  2010/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/2934-5924 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacılar ... ve ... 7.8.2006 tarihli dilekçesinde davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.3.2001 tarih 1999/40-2001/102 E.K. sayılı kesinleşmiş dava dosyasında mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 8.6.2000 tarih 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu 113 ada 20 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'ın 25.9.2007 tarihli haritalı raporunda (A) harfi ile gösterilen 106,57 m2'lik bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 570,50 m2 bölümünün kumluk vasfı ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine hüküm onanmıştır.

Davalı hazine kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesince iptal edilmesinin yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağını öne sürerek karar düzeltme yoluyla onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı hazine kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesince iptal edilmesinin yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağını öne sürerek karar düzeltme yoluyla onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece HUMK'nun 445/1. fıkrasının 10.bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümün ise kumluk vasfı ile hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK'nun 445/10 maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445.maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde, yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının görüldüğü ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verildiği görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tespit günü itibariyle mülkiyet durumunun tespitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi bilahere Samsun İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'un 445/10.maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Bu nedenle iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih 1996/5 esas 1997/3 karar sayılı içtihadı birleştirme kararına uygun olarak tespit edilmemiş olması dahi isabetsizdir.

Hal böyle olunca davalı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce yanılgıya müstenit olarak verilen 11.12.2009 tarih 2009/2934-5924 E.K. sayılı onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalı hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacılar ... ve ...'tan alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22570, Karar No: 2010/3864, Tarih: 05.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/22570 E.  ,  2010/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık Devren Balkaş müdafiinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, her iki sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1003, Karar No: 2024/4526, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1003 E.  ,  2024/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2544 E., 2022/3189 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2022 tarihli ve 2022/15471 Esas, 2022/4246 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmi 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/211 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5 yıl 10 ay hapis ve 62.490,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ...'un uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 11 yıl 8 ay hapis ve 124.980,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/2544 Esas, 2022/3189 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ile yakalandığı olayda sanık ...'un kutunun içinde çıkan uyuşturucu madde ile ilgisi olmadığını, kız kardeşi için ...'dan peynir ve ekmek getirmesini istediğini ifade etmiş ise de; sanık ...'un Van ilinde bu işle ilgilenebilecek kendi çocukları ve akrabaları varken sadece seyahat sırasında tanıdığı bir kişiden kız kardeşine hediye edilmek üzere peynir ekmekten oluşan koli hazırlamasını istemesinin, hayatın olağan akışına uygun olmadığından itibar edilmediği, sanık ...'ın beyanlarının ise olayın oluşuna göre tutarlı ve deliller ile desteklenen, suçunu ikrar eden beyanlar olduğundan itibar edildiği ve böylece sanıkların atılı suçu işledikleri anlaşıldığından, ele geçirilen maddenin miktarı da nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırıldıkları, sanık ...'ın samimi ikrarı ve etkili yardımı sayesinde diğer suçlu yakalandığından cezasında yarı oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/2544 Esas, 2022/3189 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4735, Karar No: 2009/4831, Tarih: 18.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4735 E.  ,  2009/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup sözleşmenin feshi sebebiyle oluşan menfi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici 01.11.2001 tarihli sözleşme ile işin yapımını 2.630.000,00 TL bedel karşılığı üstlenmiş, işin %58,34’lik kısmı tamamlanmış, %41,66 kısmı tamamlanmadığından 23.05.2003 tarihli tutanakla sözleşme fesih edilmiştir. 2. ihale yaklaşık iki yıl süre geçtikten sonra yapılarak 26.09.2005 tarihinde 2. yüklenici ile kalan işlerin 1.609.000,00 TL’ye yapımı konusunda sözleşme imzalanmıştır. Eldeki davada sözleşmenin yüklenicinin kusuru ile feshi sebebiyle oluşan olumsuz zararın tahsili talep edilmektedir. Borçlar Kanunu’nun 106 ve 108. maddeleri gereğince sözleşmeyi haklı olarak fesheden taraf menfi zararını isteyebilir. Yargıtay içtihatları ve doktrinde olumsuz zarar akdin ifa edileceğine güvenilerek yapılan masraflar ve kaçırılan fırsat olarak tanımlanmaktadır. Kaçırılan fırsat ise, eksik bırakılan işlerin yeniden yapım bedeli ile birinci ihalede en yakın fiyat arasındaki farktan ibarettir. Sözleşmede fesih halinde menfi zararın ne şekilde hesaplanacağına dair hüküm bulunmadığından kural olarak menfi zararın belirtilen şekilde hesaplanması gerekir. Ancak kural bu şekilde olmakla birlikte, ikinci ihalenin makul süre geçtikten sonra yapılması halinde ihale makamının kusuru ile yüklenicinin zararı artacağından bu zarardan davalının sorumlu tutulması mümkün değildir. Bu halde menfi zararın kalan işin makul süre içerisinde ihaleye çıkılması halinde ihale edilebileceği fiyat ile, ilk ihalede en yakın teklif fiyatının kalan işe oranlanarak bulunacak miktar arasındaki farka göre belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, alınan bilirkişi raporu ile ikinci ihalenin en geç 08.09.2003 tarihine kadar yapılması gerekirken gecikilerek 2005 yılında yapıldığı anlaşıldığından, mahkemece bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla az yukarıda açıklanan şekilde menfi zarar hesabı yaptırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu ve endeksleme yapılmasına rağmen ayrıca kusura göre indirim yapan hukukçu bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 18.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.