muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14863, Karar No: 2023/4107, Tarih: 05.07.2023

4. 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 tarihli ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı Kanun'un 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin iş yerinden 3,00 TL bozuk para ve açılmış bir paket sigara çaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/842 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (3.) ve (4.) bentlerde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/842 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararırına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/9543, Karar No: 2020/984, Tarih: 13.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9543 E.  ,  2020/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 27/01/2015 tarihinde fuar katılım ve ek hizmetler sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca fuara katılım olmasa dahi bedelin ödenmesi gerektiği davalının sebepsiz olarak fuara katılmadığı ve katılım bedelinin de ödenmemesi üzerine alacağın tahsiline yönelik yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile %20 oranında icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sözleşmedeki imzayı inkar ettiği, sözleşmenin aslının davacı vekili tarafından sunulamadığı, davacının iddialarını ispatlaması yönünde yazılı belge sunması gerekirken bu belge asıllarını sunamadığı, suret olarak ibraz edilen belgelerin inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, faturaya dayalı alacağm tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece taraflar arasında yapıldığı iddia edilen sözleşmenin varlığının isbat edilememiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasında dosyadaki delillere göre bir isabetsizlik bulunmamaktadır ancak davacı vekili delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmış olmasına rağmen bu husus üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde idesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13760, Karar No: 2014/21299, Tarih: 03.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/13760 E.  ,  2014/21299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/485-2013/147

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Kırşehir Türk Telekom İl Müdürlüğünde memur olarak çalışırken kurumun özelleştirme kapsamına alınması neticesinde 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi kapsamında Devlet Personel Başkanlığına alınarak Kırşehir Kültür ve Turizm İl Müdürlüğüne tayin edildiğini, halen bu kurumda görev yaptığını, 5473 sayılı kanun ile devlet memurlarına verilen seyyanen denge tazminatından yararlanmak ve net ücretine yansıtılması için kuruma yaptığı müracaatın 11.02.2009 tarihli yazı ile reddedildiği, davacının özelleştirme kapsamındaki personel olması nedeni ile Kırşehir Turizm ve Kültür Bakanlığına atanıp halen burada görev yaptığını, 4046 sayılı özelleştirme uygulamalarının uygulanması hakkındaki kanun ve 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunun ek 29/3. hükmüne göre davacının talebinin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 5473 sayılı yasa gereğince memurlara her ay seyyanen zam olarak verilen denge tazminatlarının davacının net ücretine yansıtılarak, toplam 3.969,00 TL alacağının davalı kurumdan belirtilen yıllardan itibaren kanuni faizi ile birlikte ayrıca her yıl verilen seyyanen denge tazminatlarının davacının maaşına yansıtılarak maaş farkı, ikramiye farkı, kullanmadığı izin ücret farkının kamu kurum ve kuruluşlarına nakilde maaşına ilave edilerek maaş nakil il muhaberinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının şirkette İş Kanununa tabi kapsam dışı memur olarak çalışmakta iken 31.03.2006 tarihinde 406 sayılı kanunun ek 29. maddesine dayanılarak düzenlenen iş sözleşmesinin imzalandığını, 31.08.2008 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirilerek 02.04.2009 tarihinde Kırşehir Kültür ve Turizm Müdürlüğüne atanarak aynı tarihte ayrılışının sağlandığını, davacının sözleşme imzaladığı 31.03.2006 tarihinden ilişiğinin kesildiği 02.04.2009 tarihine kadar Kamu personelinin ücretlerine yapılan artış oranlarının uygulandığını, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek-3. maddesinde öngörülen ek ödeme, denge tazminatının ücret adaletsizliğinin giderilmesi için özel ve sınırlı tutulmuş bir düzenleme olduğu, davacının yararlanacak kişiler arasında yer almadığı, genel nitelikte ve tüm kamu çalışanlarına uygulanmasının söz konusu olmadığı, bu nedenle nakle tabi tutulan davacının denge tazminatından yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3 maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2. sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için İş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı KHK.’ler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yönündeki kararından önce Danıştay 5. Dairesi 22.08.2010 gün 2010/88-4718 sayılı kararı ile “5473 sayılı Kanun ile getirilen ek ödemenin iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılından önce 01.01.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde yürürlüğe girmesi nedeni ile bu ödemenin “iş sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarınaveya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarınaveya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması için davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenen ücret ve diğer malî haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir.

Davacı taleplerinden biri kanuna aykırı düzenlendiğini iddia ettiği nakil ilmuhabrenin iptali ile hukuka uygun olarak düzenlenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davacının istemini karşılar şekilde bir tespit kararı verilmesi gerekirken, bilirkişi raporuna genel anlamda yapılan bir atıfla işvereni yeni bir nakil ilmuhaberi düzenlemesi yönünde bir işlem yapmaya icbar edici şekilde karar verilmesi hatalıdır . Davacının talebi özü itibariyle geleceğe dönük sonuç doğran bir tespit istemidir.

Davacının diğer talebi de ek ödemlerin uygulanması ile nakil ilmuhberinden sonraki dönemde oluşan eksik ödemelerin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece talep bulunmadığı halde nakil ilmuhberinden önceki 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında ek ödeme uygulamasından doğan farkların davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsiz olmuştur

Davacının diğer talebi de ek ödemlerin uygulanması ile nakil ilmuhberinden sonraki dönemde oluşan eksik ödemelerin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece talep bulunmadığı halde nakil ilmuhberinden önceki 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasında ek ödeme uygulamasından doğan farkların davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsiz olmuştur

Sonuç olarak davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, tebliğlere göre yapılacak artışları kapsayacak şekilde maaş nakil ilmühaberinin düzenlenip düzenlenmediği, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2237, Karar No: 2013/24589, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2237 E.  ,  2013/24589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve tüm dosya kapsamından, yağ dışındaki diğer suça konu eşyaların ihbar üzerine olay yerine gelen polis memurları tarafından , olay yerine yakın sokak üzerinde terk edilmiş vaziyette bulunduğunun, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesindeki rızai iade (isteğe bağlı geri verme) koşullarının bulunmadığının anlaşılması karşısında; mahkemenin kabul ve uygulamasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15599, Karar No: 2017/12438, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15599 E.  ,  2017/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10063, Karar No: 2023/2732, Tarih: 23.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/10063 E.  ,  2023/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/363 E., 2015/646 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının yollamasıyla beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, pişman olduğuna ve mağdur olmaması için kararın bozulması talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ihbar üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı ile gidilen iş yerinde yapılan aramada 255 paket kaçak sigara, 7 kutu makaron ve 4230 gram kıyılmış tütün ele geçtiği, 06.04.2015 tarihli iddianame ile ele geçen kaçak sigaralara yönelik dava açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında kaçak sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu, eyleminin suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV.GEREKÇE

1.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/646 Karar sayılı sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan arama sonucunda kaçak sigara ele geçtiği dikkate alındığında sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.