muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3287, Karar No: 2023/2469, Tarih: 03.10.2023

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... (...) vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1. Davalı ... (...); Mahkemece haksız davanın kabulüne dair karar bile usul ve yasaya aykırı iken, bir de sorumsuz diğer dernek üyeleri yönünden bozma kararı verilerek, diğer dernek üyelerinin dava konusu alacaktan sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2022/7183 E - 2022/8573 K. sayılı kararıyla tüm davalıların davaya konu olayla alakalı sorumluluğu olduğunun ima edildiğini, esasa ilişkin olarak ise, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin "Bozma nedenine göre, davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. " şeklindeki hükmüyle temyiz nedenlerinin hiçbirisini incelemeye almadığını, adil yargılanma hakkının temelden sarsıldığı bu durumla ne ilk derece mahkemesi ne de kanun yolunda hakkını arayamadığını, davacı kurum ile yapılan sözleşme gereği, dernek, hibe edilen miktar üzerinden projeyi amacına ulaştırdığı halde mahkeme ve bilirkişilerin, içerik yönünden projenin yapılıp yapılmadığına bakmadığını, Mahkemenin sadece davacı idarenin sözleşmeden kaynaklanan ödemeyi kabul etmeme yetkisine dayanarak ilgili ödemeleri kabul etmeyebileceğini ve bu sebeple de davacının takip talebindeki isteklerinin haklı olduğu gibi hatalı bir sonuca vardığını, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda mali tablolar eksik ve hatalı incelenerek dernek tarafından yapılan 26.502,70 Euro giderin sadece 7.601,41 Euro'luk kısmının kabul edildiğini, kabul edilen kısım için sözleşme hükümlerinin dikkate alındığı sebebinin açıklayıcı olmadığını, harcamaların hangi kurala dayanarak reddedildiği veya kabul edildiğinin belirtilmediğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar ..., ... ve ... ...; ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/417E, 2022/253K sayılı kararı hukuka ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılması gerekmekteyken bir de kendilerinin de sorumluluk içerisinde olduğuna dair ek bir durum yaratılmasının kabul edilemeyeceğini, dernek üyesi olmaktan başka hiçbir sorumlulukları bulunmadığını, bu nedenle de davanın tarafı olmalarının bile başlı başına hukuka aykırı bir durum olduğunu, dernek defterlerinin incelenmesine bile gerek olmadığını, dernek tüzel kişiliğinin davacıyla anlaşma yaptığını, kendilerinin sadece üye olduğunu, dernek yöneticisi diğer davalı ...'in zaten tüm yargılama aşamasında sorumluluk noktasında gerekenleri belirttiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalı dernek arasında imzalanan sözleşme uyarınca projenin gerçekleşmemesi üzerine tahsis edilen paradan amacına uygun kullanılmayan kısmın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalı dernek arasında imzalanan sözleşme uyarınca projenin gerçekleşmemesi üzerine tahsis edilen paradan amacına uygun kullanılmayan kısmın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 50 nci maddesine göre; tüzel kişinin iradesi, organları aracılığıyla açıklanır. Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar. Organlar, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar.

2. 4721 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi; ''Yönetim kurulu, derneğin yürütme ve temsil organıdır; bu görevini kanuna ve dernek tüzüğüne uygun olarak yerine getirir. Temsil görevi, yönetim kurulunca, üyelerden birine veya bir üçüncü kişiye verilebilir. '' şeklindedir.

3.''Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılmaz, bozma sebebidir. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durum olup, buna " usuli müktesep hak" denilmektedir. Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu veyahut uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir." (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı)

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozmanın gereklerinin yerine getirilmediği, bozmanın gereklerinin yerine getirilmesi ve yeniden değerlendirme yapılması amacıyla kararın bozulmasında bir isabetsizlik olmadığı, Dairenin bozma ilamında '' bozma nedenine göre, davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediğine karar verilmiştir.'' diyerek, ... (...)'un temyiz itirazları reddedilmeyerek bu aşamada incelenmesine gerek görülmediğine karar verildiği anlaşılmakla davalıların karar düzeltme taleplerini reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalıların karar düzeltme taleplerinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezaları ile bakiye harçların karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12293, Karar No: 2012/35786, Tarih: 31.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12293 E.  ,  2012/35786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eylemi sonucu mağdur yaşamsal tehlike geçirmekle birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14486, Karar No: 2013/767, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14486 E.  ,  2013/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, 106 ada 1 ve 107 ada 1 nolu (16773 m2, 18881 m2) parseller, 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kadastro çalışmalarında Hazine adına tespit edilmiş, 107 ada 1 nolu parselin tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı bölümüne, taşınmazın davalı ...'a ait olduğu, üzerindeki kiraz ağaçlarının kendisine ait olduğu, 106 ada 1 nolu parselin tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı bölümüne, taşınmazın davacı ve birleşik davalı ...'a ait olduğu belirtilmiştir. Davacılar ... ve ..., 107 ada 1 nolu taşınmazın kullanıcısının ve üzerindeki muhdesatın kendilerine ait olduğunu iddia ederek, tespitin düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir. Birleşik davacı ... 107 ada 1 nolu ve 106 ada 1 nolu taşınmazların miras yoluyla dedesi ...'dan babası ...'a, ondan da kendisine intikal ettiğini iddia ederek, tesbitin iptali ile taşınmazların adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Müdahil davacılar, 107 ada 1 nolu taşınmazın milli emlak müdürlüğü aracılığı ile babaları ... tarafından 1990 yılından 2007 yılına kadar kullanıldığını, ölümü üzerine amcaları ...'a kullanımını devrettiklerini iddia ederek, taşınmazın üzerinde bulunan ağıllar ile bir kısım ağaçların ... mirasçılarına ait olduğuna karar verilmesini istemişlerdir. Davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, mahkemece; 2924 sayılı Kanunun 11. maddesinde yazılı şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 11.05.2011 tarih, 2011/2554 E., 2011/5915 K. sayılı bozma kararında özetle; "Mahkemece 27.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi hükümleri dikkate alınmadan, 2924 sayılı Kanunun 11. maddesi hükümlerinde aranan şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır. Bu nedenle tarafların ileri sürecekleri delillerin toplanması, fiilî kullanım durumunun dikkate alınması ve bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, davacılar ... ve ... ile katılanların davalarının kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı ...'ın davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davasının reddine ve 107 ada 1 nolu taşınmazın beyanlar hanesinin iptali ile beyanlar hanesine, taşınmazın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının, üzerindeki zeytin ağaçları ile 1 adet ceviz ağacının, ev ve ağılların ... tarafından kullanıldığının, ağaç ve yapıların sahibinin İsmail ...

mirasçıları olduğunun belirtilmesine, taşınmazın tesbit gibi Hazine adına tesciline, 106 ada 1 nolu taşınmazın tesbit gibi tesciline, 107 ada 1 parsel üzerinde bulunan birer adet armut ve incir ağacı hakkında talep bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'ın ev ve ağılların kendisine ait olduğu yönündeki talebinin reddine, davacı ...'ın aynı parsel üzerindeki evler, ağıllar ve ağaçların yarı yarıya adlarına tescili yönündeki talebinin reddine, katılanların 107 ada 1 nolu parsel üzerinde bulunan bir kısım ağaçların kendilerine ait olduğu yönündeki taleplerinin ispatlanamadığından reddine, 106 ada 2 nolu taşınmazın dava konusu edilmediği anlaşıldığından tutanak aslının tapu müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kullanım kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

1) 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. maddede "6831 sayılı Orman Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/09/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir." denilmiştir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazların fiilî kullanıcısının davacı ... olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı ... ve davalı Hazinenin sair temyiz itirazlarına gelince, her ne kadar mahkemece, çekişmeli 107 ada 1 nolu parselin üzerindeki ağaç ve yapıların sahibinin ... mirasçılarına ait olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de murise ait veraset ilâmının incelenmesinde, davacı ...'ın da içinde bulunduğu bazı mirasçılar yönünden sicil oluşturulmadığı, hüküm yerinde ... ... mirasçılar arasında sayıldığı halde, veraset ilâmında yer almadığı anlaşılmıştır. Kadastro hâkimi doğru ve infaza elverişli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, mirasçıların tesbitinde hataya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, taşınmazların kullanımına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle davacı ... ve davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19296, Karar No: 2013/19081, Tarih: 16.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/19296 E.  ,  2013/19081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

... ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının reddine dair ... 1. Aile Mahkemesi'nden verilen 11.10.2012 gün ve 1064/627 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1995 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 2766 ada 5 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tescilini talep etmiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 26.03.2012 tarihli ıslah dilekçesinde, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde 110.000 TL katılma alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın müvekkilinin eczacılıktan elde edilen gelirlerle satın alındığını, ödemelerin vekil edeni tarafından yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 08.11.1985 tarihinde evlenmişler, 06.01.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 20.04.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 sayılı TKM’nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202, 4722 SK.10 m.). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 2766 ada 5 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölüm 22.06.2006 tarihinde satın alma yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.

Dava, TMK'nun 219, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236. maddelerine dayalı katılma alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alınarak davalı adına tescil edilmiş, davalı vekili savunmasında, taşınmazın müvekkilinin eczacı olması nedeniyle elde ettiği gelirle alındığını, davacının katkısı bulunmadığını savunmuştur. TMK’nun 222.maddesinin son fıkrasına göre, bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir. Davaya konu taşınmazın evlilik birliği içinde eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu dönemde edinildiği sabittir. Varsa, aksi iddianın ispat yükümlüsü TMK'nun 6 ve 222.maddesine göre davalı taraftır. Somut olayda, davalı taraf uyuşmazlık konusu taşınmazın kişisel mal grubundan edinildiğine dair savunma ileri sürmemiştir. O halde; mahkemece yapılacak iş; edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu dönemde davalı eş adına tescil edilen dava konusu taşınmazın belirlenecek tasfiye tarihi itibariyle değeri üzerinden yukarıda yazılı şekilde davacının katılma alacağının tespiti ile elde edilecek sonucuna göre bir karar verilmesidir. Dava konusu taşınmazın 4721 sayılı TMK'nun yürürlük tarihinden sonra edinildiği, davanın katılma alacağı isteği olduğu ve aksini ispat yükünün davalı tarafta bulunduğu gözden kaçırılarak, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7397, Karar No: 2020/5209, Tarih: 04.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7397 E.  ,  2020/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.07.2009 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 21.06.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 23.01.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de; suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

a- Dosyada mevcut Batman Devlet Hastanesinin 08/04/2009 tarihli raporunda, suça sürüklenen çocuğun kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkındaki hırsızlık suçu yönünden, suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiiller ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında, belirtilen rapor da irdelenerek çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

c- Her ne kadar 17.06.2009 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporunun düzenlendiği belirtilmiş ise de; dosya içerisinde ve UYAP’ta bahsi geçen rapora rastlanılmadığı anlaşılmakla; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25588, Karar No: 2012/47472, Tarih: 04.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/25588 E.  ,  2012/47472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ve müdafinin yokluğunda evrak üzerinde verilen 21.12.2011 günlü temyiz harcının ikmal edilmemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanığa ya da müdafiine tebliğ olunduğuna ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığından, öncelikle temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliği ile 21.12.2011 günlü ek kararın tebliğine dair tebligat alındı belgesinin dosyaya eklenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.