muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/621, Karar No: 2016/1850, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/621 E.  ,  2016/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli kararıyla Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin faaliyete geçirildiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2013/589 esas, 2015/193 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/291-191 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/423 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12512-2015-E.24936/78778 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/423 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5986, Karar No: 2013/17271, Tarih: 30.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5986 E.  ,  2013/17271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin suça sürüklenen çocuk lehine uygulanmama sebebi mağdurun zararının giderilmemesi olup hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki (2) numaralı ve ayrıca adli emanetteki boş kartuş ve kan örneklerinin akıbeti hakkında zamanaşımı süresi içinde ek karar alınabileceğinden (3) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamasına rağmen savunmasının alındığı 03/02/2010 tarihli oturumun açık yapılarak CMK'nin 185/1. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanı silahla yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte yaralama suçunda 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddelerinin uygulanmasıyla hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

2) Silahla yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olan yaralama suçunda 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddelerinin uygulanmasıyla hapis cezası 5 yıldan az olamayacağından suça sürüklenen çocuğun CMK'nin 196/2 maddesi gereği istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3) Gerekçede "yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olan yaralama" suçunun işlendiğinin kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında mağdurun yaralanmasıyla ilgisi bulunmayan "yüzde sabit ize neden olan yaralama" eyleminden ceza tayini suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

4) Suça sürüklenen çocuk hakkında gerekçesi gösterilmeden sosyal inceleme yaptırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24465, Karar No: 2014/10865, Tarih: 03.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24465 E.  ,  2014/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/39724

MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2009/202 (E) ve 2010/508 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Gerekçeli karar başlığında eksik gösterilen suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle kullanılan fatura tarihlerine göre 21.02.2007- 25.01.2008 ve 25.04.2008- 25.01.2009 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia edildiği olayda; kullanılan ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlendiği belirtilen vergi tekniği raporları ve eklerinin aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Belirlenen suç tarihlerine göre sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için 213 sayılı Yasa'nın 359/b-1 maddesinde 18 aydan 3 yıla kadar; 2008 takvim yılı için 3 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü de gözetilerek, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı,kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken; sanığın sübutu kabul olunan 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak eylemlerinin tek suç kabulüyle yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9785, Karar No: 2010/3640, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9785 E.  ,  2010/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın çalındığı gerekçesiyle sigorta tazminatı talep edildiğini, gerekli prosedür tamamlandıktan sonda tahakkuk eden 23.000.00 TL’nın, davalının alacağına vergi dairesince haciz konulduğundan 25.09.2007 tarihinde vergi dairesine ödendiğini, yapılan araştırma sonucunda aracın çalınmadığı, davalının borcundan dolayı araç üzerine haciz konularak trafikten men edildiği ve otoparka çekildiğinin öğrenildiğini, yapılan ödemenin haksız olduğunu bildirerek, 23.000.00 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigorta tazminatı ödenen aracın mülkiyetinin davacıya geçtiğini, vergi dairesine yaptığı ödemeden dolayı müvekkilinden talepte bulunamayacağını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalıya ait, davacı şirkete kasko sigortalı aracın çalındığı beyan edilerek sigorta tazminatı talep edilmesi üzerine, tahakkuk eden 23.000.00 TL’nın, davalının vergi borcuna mahsuben davacı tarafça vergi dairesine ödendiği, bilahare aracın çalınmadığı ve davalının borcundan dolayı araç üzerine haciz konularak trafikten men edildiği, davalının ödenen miktar kadar sebepsiz zenginleştiği anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, 23.000.00 TL’nın, 26.03.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, faiz başlangıcına ilişkin fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.055,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3822, Karar No: 2025/2076, Tarih: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3822 E.  ,  2025/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/265 E., 2020/1499 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek TCK'nın 50/4-1.a maddeleri gereğince hükmedilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi ile netice 36.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz edilemez olduğuna ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 16.11.2020 tarihli ve 2019/265 Esas, 20201499 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14856, Karar No: 2016/5918, Tarih: 03.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14856 E.  ,  2016/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, şikayetçi beyanları, harcama detayları, 25.07.2011 tarihli ... A.Ş. tarafından düzenlenen dekont ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede 1. paragrafta belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların suçun sabit olmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanıklara hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasının belirlen- mesine esas alınan 5 birim güne, TCK.nun 43. ve 62. maddelerinin uygulanarak belirle- necek gün adli para cezasının, TCK.nun 52. maddesi uyarınca takdir olunan miktar ile çarpımı sureti ile netice adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. paragrafında "3'er yıl 9'ar ay hapis cezası" ibaresinden sonra gelmek üzere ve "6'şar gün adli para cezası", 3. paragrafında "3'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis cezası" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 5'er gün adli para cezası" ve 4. paragraftan sonra gelmek üzere "Hapis cezası yanında hükmedilen 5 gün adli para cezasının, TCK.nun 52/1-2. maddeleri uya- rınca, hakimin takdiri doğrultusunda sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı 20,00 TL'den takdir edilerek 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri eklenmek suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5240, Karar No: 2016/5109, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5240 E.  ,  2016/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... abonesi tarafından dönem faturalarında kayıp/kaçak bedeli tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 89,33 TL nin tüketiciye iadesine karar verildiğini, bu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, .. Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 13.03.2013 tarih ve 259 nolu kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu hakem heyeti kararının davacı yana 20.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği, itirazın ise yasal süre geçtikten sonra 08.05.2014 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen iptali istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un, "Tüketici Sorunları Hakem Heyeti" başlıklı 22. maddesinin 5. fıkrasında; “Değeri beşyüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı onbeş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hakim, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.” denilmiştir.

Aynı maddenin 6.fıkrasında ise; “Değeri beşyüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar, tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırlar her yılın Ekim ayı sonunda .. Enstitüsünün .ı Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artar. Bu durum, . her yıl Aralık ayı içinde Resmi Gazetede ilan edilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı maddenin 6.fıkrasında ise; “Değeri beşyüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar, tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırlar her yılın Ekim ayı sonunda .. Enstitüsünün .ı Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artar. Bu durum, . her yıl Aralık ayı içinde Resmi Gazetede ilan edilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden, Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin ancak değeri “beşyüzmilyon liranın altında” bulunan uyuşmazlıklar için vereceği kararlara karşı onbeş gün içerisinde tüketici mahkemesinde itiraz edilebileceği, itiraz üzerine mahkemece verilecek kararın kesin olduğu, bu miktarı aşan uyuşmazlıklarda ise Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin vereceği kararların tüketici mahkemelerinde sadece delil olarak ileri sürülebileceği açıkça anlaşılmaktadır.

Davaya konu edilen kararda, kayıp/kaçak adı altında alınan bedelin davalıya iadesine karar verilmiştir. Verilen bu karara yapılan itiraz, aynı zamanda kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içerdiğinden, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi nedeniyle ileriki dönemlere de etkilidir. Diğer bir anlatımla, böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, hakem heyeti kararının kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Bu durumda, anılan Kanun’un 22.maddenin 6. fıkrası gereğince hakem heyeti kararı yargılamada delil niteliğinde olup, uyuşmazlık hakkında genel hükümlerdeki sürelere tabi olarak dava açılabilecektir(Aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.04.2013 gün ve 2012/13-1229 E. 2013/577 K. , 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.).

O halde, mahkemece; davanın yasal süresi içerisinde açıldığı gözetilerek, uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.