muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21192, Karar No: 2017/927, Tarih: 31.01.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21192 E.  ,  2017/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık ...'nın 22.11.2015 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

2-Sanık ... hakkında,

a-Sanık ...'in talebi ve ücretini vermek üzere anlaşması nedeniyle,olay yerine giderek ağaçları kestiği ve hırsızlık kastının olmadığı, kesilen ağaçları ise diğer sanık ...'in kayınpederinin evinin önüne bıraktığı ve kesilen ağaçların kime ait olduğunu bilmeyip ve ...'in işçisi olarak hareket ettiği anlaşılmakla, unsurları oluşmayan hırsızlık suçundan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabule göre;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine 31.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6026, Karar No: 2015/30012, Tarih: 28.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/6026 E.  ,  2015/30012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/184028

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/28 (E) ve 2014/188 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık V.. M.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25119, Karar No: 2016/15871, Tarih: 19.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/25119 E.  ,  2016/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, elektrik teknisyeni olan davacının davalı işverenlikte 01/01/2004 tarihinde formen olarak çalışmaya başladığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ücret alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davlaı işverenlikte işçi statüsünde çalışmadığını, iş olduğunda götürü veya yevmiye şeklinde çalıştığını, yani davacı ile davalının arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren şeklindeki taşeronluk ilişkisi olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2....Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamı doğrultusunda SGK Müdürlüklerine müzekkere yazıldığı, cevapların incelenmesi neticesinde; ....sicil nolu iş yerinin....ünvanlı iş yeri olduğu, bozma ilamında ifade edilen ve Mahkeme tarafından tescil beyanı formları ibraz edilen iş yerlerinin ...., .... olduğu, davalı şirketin bu şirketlerin alt işvereni olarak kaydedildiği; buna göre DALYAN SPOR ünvanlı iş yerinin davalı şirket ile bağlantısının dosyada tespit edilemediği, bu dönem çalışmasının dışlanmasının neticesinde davacının 4 yıl 2 gün hizmetinin tespit edildiği, ücretinin aylık net 1.100,00 TL, brüt 1,536.53 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu ispat külfeti, bunu iddia eden işçiye düşer.

Somut uyuşmazlıkta, 1/1/2004-3/6/2004 tarihleri arasında çalıştığı görünen 1019511 1401 sicilli işyerinin, ünvanının .......... olup, Bolu’da bir SSK Hastanesi inşaatı işi olduğu SGK belgelerinden anlaşılmaktadır.

Dairemizin 2014/10351 Esas sayılı bozma ilamında bu işyerinin de davalı ile bağlantısının araştırılarak hizmet süresinin belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir.

2- Çalışma olgusunu ispat külfeti, bunu iddia eden işçiye düşer.

Somut uyuşmazlıkta, 1/1/2004-3/6/2004 tarihleri arasında çalıştığı görünen 1019511 1401 sicilli işyerinin, ünvanının .......... olup, Bolu’da bir SSK Hastanesi inşaatı işi olduğu SGK belgelerinden anlaşılmaktadır.

Dairemizin 2014/10351 Esas sayılı bozma ilamında bu işyerinin de davalı ile bağlantısının araştırılarak hizmet süresinin belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Dairemizin 2014/10351 Esas sayılı bozma ilamından sonra verilen eldeki Mahkeme kararında da bu dönem hizmet süresine dahil edilmiştir. Ancak, dosyadaki bilgilerden bu işyerinin davalı ile ilgisi tespit edilememektedir. Bu işyeri ile davalı arasında bağlantı olup olmadığı, önceki bozmamızda belirtildiği şekilde ve davanın taraflarından, SGK’ndan, Ticaret Sicil Memurluğu’ndan, ........nden sorulup, gerekli belgeler celbedilerek davacının davalıda çalıştığını iddia ettiği 01/01/2004-03/06/2004 tarihleri arasında davalı Şirket ile ........ taşeronluk, müteahhitlik, asıl/alt işverenlik/ortaklık /ünvan değişimi, devir, birleşme, birlikte istihdam, organik bağ ve benzeri bir ilgisi olup olmadığı netleştirilerek bu sürenin hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği tespit edilmelidir. Eksik araştırma ile kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10238, Karar No: 2024/3527, Tarih: 21.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10238 E.  ,  2024/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1392 Esas, 2023/1535 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İzmir ili, ... ilçesi, ... 1302 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapuda müvekkili adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kıyı kenar çizgisi ve taşkın alan içerisinde kalması sonucunda müvekkilinin taşınmaz üzerindeki tasarruf imkânının tamamen kısıtlandığını, İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 03.02.2021 tarihli yazısında söz konusu parselin onaylı 1/1000 ölçekli 21K-IVb paftasında yer almakta olup, bir kısmının kıyıda kaldığının belirtildiğini, taşınmazın kıyı kenar çizgisinde ve taşkın alan içerisinde kalması nedeniyle uğramış olduğu zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; İzmir Valiliği Kadastro Müdürlüğünce yapılan incelemede dava konusu parselin bulunduğu bölgede (... ilçesinde) ilk tesis kadastrosu (Tapulama) çalışmalarının 5602 sayılı Tapulama Kanun'u çerçevesinde 1963 yılında yapıldığını, dava konusu parselin tapulama çalışmalarında 3200 parsel numarası ile tahdit ve tespitinin yapıldığını, tapulamaya yapılan itiraz sonucunda komisyon kararı ile 05.02.1966 tarihinde 13.300 m² miktarında tarla vasfı ile tescil edildiğini, yenileme çalışmaları sonucunda 1302 ada 13 parsel numarasını aldığını, tapu kütüğünde kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına ilişkin ya da maliklerin tasarrufunu engelleyici herhangi bir şerh ve beyan bulunmadığını, ... Belediye Başkanlığından alınan 17.03.2021 tarihli yazıda da, davaya konu taşınmazın II. derece doğal sit alanında kaldığını, 1/25000 ölçekli İzmir Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planında sazlık ve bataklık alanlar olarak planlandığını, kıyı mevzuatına tabi alanda kalmadığının ve taşkın alanda kaldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmediğini, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 16.03.2021 tarihli ve 541330 sayılı yazısı ile anılan taşınmazın onaylı Kıyı Kenar Çizgisi Paftası ile çakıştırılması sonucu kıyıda kalmadığının belirtildiğini, herhangi bir zararın söz konusu olmadığını, yapılan bir müdahale ve zararın olmadığı yerde tazminattan da söz edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme sonucunda düzenlendiğini, İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü' nün çelişkili yazıları esas alınarak hüküm kurulduğunu, İzmir Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ve ... Belediyesinin yazılarında parselin kıyı kenar çizgisi içinde bulunmadığının ifade edildiği ve parselin kuzey cephesinde Güzelhisar çayına bitişik olması nedeniyle kıyı kelimesinin kullanılmış olabileceği değerlendirmesine yer verilmişse de bilirkişi heyeti tarafından yorum yoluyla sonuca ulaşılmaya çalışıldığından raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin fiili olarak mülkiyet hakkından dilediği gibi yararlanamadığını, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun (3621 sayılı kanun) 5 inci ve 9 uncu maddelerinde öngörüldüğü biçimde bilirkişi heyetine jeoloji mühendisi, jeolog veya jeomorfolog, ziraat mühendisi, mimar ve şehir plancısı, inşaat mühendisi bilirkişiler de eklenerek ek rapor alınması gerektiğini, Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğünün dosyada mevcut müzekkere cevabında dava konusu taşınmazın taşkın riski taşıdığının belirtildiğini, müvekkilinin taşınmazının kıyı kenar çizgisi ve taşkın alan içerisinde kalması nedeniyle tazminata esas değerinin belirlenmesinin gerektiğini, müvekkili aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahallinde yapılan keşif ve 20.01.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, parselin deniz kıyı kenar çizgisine uzak olduğu ve içinde yer almadığı, 1960'lı yıllardan bugüne kadar parselin akarsuya olan sınırının değişmediği, aktif dere yatağı içinde olmadığı, Güzelhisar Çay ı'nda taşkın olasılığının düşük olduğu, taşınmazın tarımsal faaliyetini engelleyen bir durumun bulunmadığının tespit edilmiş olması karşısında, davacının hissedarı bulunduğu taşınmaza yönelik hukuki ve fiili bir kısıtlamanın bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine yönelik verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 -383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 3621 sayılı Kanun’un 5 ve 9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu İzmir ili, ... ilçesi,... 3200 parsel sayılı taşınmazın 05.02.1966 tarihinde tapulama ile dava dışı Mehmet Saka adına tescil edildiği, davacının 31.08.1979 tarihinde 709/13300 pay satın alarak malik olduğu ve yenileme çalışmaları sonucu 1302 ada 13 parsel numarasını aldığı, taşınmazın tapu kaydında kıyı kenar çizgisinde kaldığına dair bir şerh bulunmadığı gibi Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 16.03.2021 tarihli yazısı ile bilirkişi raporu uyarınca dava konusu taşınmazın, ilgili idare tarafından onaylanmış ya da hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı tespit edilmekle 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8562, Karar No: 2007/10235, Tarih: 30.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8562 E.  ,  2007/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları babaları M. Ş.'in 8 parsel sayılı taşınmazının 1/4 payını, torunu, İsmail kızı davalı Y.'e, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiğini, davalı Y.'in de aynı amaçla diğer davalı Ş.'a 4 yıl sonra devrettiğini ileri sürüp, payları oranında tapu iptal ve tescil istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı, satışların gerçek satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan M Ş'in maliki olduğu 18 ada 8 parseldeki 1/4 payını 10.04.2001 tarihinde satış yoluyla torunu olan Y.'e temlik ettiği, onun da 06.04.2005 tarihinde Ş..'a aynı yolla devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin kendilerinden mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras baırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalı Y...'in murisin torunu olup temlik tarihinde öğrenci olduğu, hernekadar okurken dahi çalıştığı bildirilmiş ise de bu hususun resmi belgelerle kanıtlanamadığı gibi hayatın olağan akışına göre elde edeceği gelirle de çekişme konusu taşınmazları edinmesine imkan bulunmadığı, diğer taraftan temlik ile miras bırakanın ölüm tarihi arasında çok kısa bir zaman geçtiği ve miras bırakanın terekesinden para çıkmadığı, ayrıca satış bedelinin de ödendiğinin kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

O halde Y...'e yapılan temlikin gerçek satış olduğunu kabule olanak yoktur. Bir başka ifade ile yapılan bu temlikin muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Ne varki, çekişme konusu taşınmaz davadan önce Ş...'a devredilmiştir. Ş... sicilden edinen ikinci el konumundadır. Koşulların gerçekleşmesi halinde Türk Medeni Kanunun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanacağı kuşkusuzdur.

Ancak mahkemece, bu konuda araştırma yapılmış değildir.

Hal böyle olunca kayıt maliki Ş...'un iyiniyetli edinen kişi olup olmadığının araştırılması, bu konuda toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15596, Karar No: 2017/12435, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15596 E.  ,  2017/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.