muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8347, Karar No: 2017/284, Tarih: 16.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8347 E.  ,  2017/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine ibraz etmediği iddiasıyla açılan davada, kendisinden defter ve belgelerin istenmediğini savunan sanığın yetkilisi olduğu şirket adresinin 23.03.2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile değiştirilmesine karar verilip, yeni adresin 30.03.2011 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek 25.05.2011 tarihinde vergi dairesi müdürlüğüne bildirildiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, defter ve belge isteme yazısının tebliğine ilişkin belgenin sanığa gösterilerek adına atılı imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, inkarı halinde imzanın sanığa aidiyetinin araştırılması, tebliğ tarihinde bildirilen yeni adreste ticari faaliyete devam edilip edilmediğinin, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesinden sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açıldığı, “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, iddianame konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan da karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki “Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır” şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu fatura asılları veya onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

4- Kabule göre de;

a) Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu yönünden, 11.04.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında eksik gösterilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3792, Karar No: 2018/2349, Tarih: 03.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/3792 E.  ,  2018/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/09/2015 tarih ve 2014/1218-2015/706 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı... Gıda A.Ş’ye ait irmik emtiasının müvekkili tarafından nakliyat emtia abonman sigorta poliçesiyle sigortalandığını, emtianın ... Limanından Moritanya’nın ... Limanına davalı .... Gemi Acenteliği A.Ş.'nin temin ettiği davalı donatan ... tarafından ... 02674 numaralı konşimentoyla taşındığını, taşıma sırasında emtianın hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, müvekkilinin ödenen bu bedelin davalılardan tahsili için icra takibi yaptığını, takibe davalıların itiraz ettiğini, itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ... Gemi Acenteliği A.Ş’ye doğrudan husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu emtianın ... 02674 numaralı konşimentoyla taşındığını ve konşimentoya göre yetkili mahkemenin ... Yüksek Mahkemesi olduğunu, esas bakımından TTK m. 1185 gereğince süresinde ihbar yapılmadığını, iddia edilen hasarın deniz taşıması sırasında olduğunun ispat edilmesi gerektiğini, ileri sürerek davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; konşimentoda yer alan milletlerarası yetki kaydını içeren kuralının genel işlem şartı niteliğinde bulunduğu, bu nedenle yetki kaydının geçersiz olduğu, TTK m.105'e göre acentenin yapmış olduğu işlemlerde açılacak olan davalarda acentenin müvekkilini izafeten temsil edeceği, ancak doğrudan kendisine husumet yöneltilemeyeceği, bu nedenle davalı .... Gemi Acenteliği A.Ş'ye karşı açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, emtialarda yükleme sırasında herhangi bir ambalajlama ve istifleme hatasının bulunmadığı, irmik emtiasının ıslanmak suretiyle hasar gördüğü, hasarın konteynerin su

geçirmemesi gerektiği halde içeriye sirayet eden yağmur suyunun kapıya yakın kısımlardaki çuvalları ıslatmasından kaynaklandığı, taşımada kullanılan konteynerin denize elverişsiz olduğu, konteynerleri davalı donatanın temin ettiği, konteynerdeki elverişsizliğin derhal anlaşılabilecek ve gözle görülebilecek nitelikte olmadığı, TTK madde 1141’e göre taşıyanın geminin başlangıçtaki elverişsizliğinden sorumluluğu sınırsız olduğundan meydana gelen zararın tümünden taşıyanın sorumlu olduğu, hasar bedelinin 14.549,73 TL olduğu, donatan davalı bakımından bu miktar üzerinden takibin devamına, alacağın likid olması nedeniyle %20 icra inkar tazminatının tahsiline, diğer davalı bakımından husumet yöneltilemeyeceğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece, davacının sigorta tazminatını ödemek suretiyle haklarına halefen dava açtığı sigortalıya, "yetki şartını içeren konişmento suretinin teslim edilmediği" savunmasından yola çıkılarak, navlun sözleşmesinin tarafı, taşıma ilişkisinde gönderen sıfatını haiz ve davacı ... şirketinin sigortalısı olan... A.Ş'ye verilen konişmento ve eklerinin tamamının getirtilerek yetki itirazının bu aşamadan sonra değerlendirilmesi gerekirken, sadece konişmentoya ekli olduğu ileri sürülen sözleşmenin yetki şartına ilişkin kısmının tercüme metnine dayalı olarak yetki itirazının değerlendirilmesi ve yetki şartının genel işlem koşulu olduğundan bahisle yetki itirazının reddine karar verilmesi isabetli görülmemiş, hükmün bu sebeple temyiz eden davalı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekinin tüm, davalı vekilinin yukarıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan gerekçelerle hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan gerekçelerle tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/04/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Yetki sözleşmesi, tüm usul sözleşmeleri gibi genel işlem koşulu denetimine tabidir. Bu nedenle, mahkemenin, bir çok işlem için düzenlenen konişmentonun arkasındaki yetki sözleşmesinin genel işlem koşulu olduğunu kabul ile yazılmamış sayılmasına karar vermesi, dosya içeriği ve TBK m 20 vd. uygundur.

Buna rağmen, sonuca etkili olmayıp, işin uzamasına neden olacağı anlaşılan, bir bakıma yetki sözleşmesini genel işlem koşulu denetiminden çıkaran ve onanması gereken kararı bozan çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/2050, Karar No: 2010/1605, Tarih: 23.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2050 E.  ,  2010/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 109 ada 23 parsel sayılı 412,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ... 'in davalı hazine ile ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 109 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinde aktarılan dava tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın doğu hududunda Ege Denizi bulunduğuna göre taşınmazın bulunduğu yörede idare tarafından kıyı kenar çizgisinin belirlenip belirlenmediği araştırılmadığı gibi bir jeolog marifetiyle yapılan keşif 13.03.1972 gün ve 7/4 E.K. ve 28.11.1987 gün 1996/5-1997/3 E.K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarına uygun bulunmadığından yetersizdir.

İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçesiyle açıklayıcı ve yol gösterici, sonuçları itibarı ile bağlayıcıdır. Hal böyle olunca sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle 3621 Sayılı Kıyı Kanununun 9. maddesine göre idare tarafından kıyı kenar çizgisinin belirlenip belirlenmediği, belirlendiği takdirde bu işlemin kesinleşip kesinleşmediği ilgili bakanlıktan sorulmalı, belirlenmiş ise haritası getirtilip mahalline uygulanmalı, kıyı kenar çizgisinin idare tarafından belirlenmediği tespit edildiği takdirde 16.04.1972 gün ve 1970/7-1972/4 E.K. Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile yine 28.11.1997 gün ve 1996/5-1997/3 E.K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisi, uzman ziraat ve harita mühendisinden oluşturulacak beş kişilik uzman bilirkişi kurulu ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak taşınmazdan değişik kodlarda toprak örnekleri alınıp analizler yaptırılarak, mevsimsel etkilerde göz önünde tutularak İçtihadı Birleştirme Kararlarına uygun şekilde kıyı kenar çizgisi belirlenmeli ve belirlenen bu çizgi tapu fen memuru sıfatını taşıyan uzman harita mühendisi olan bilirkişi tarafından krokisinde infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde gösterilmeli ve belirlenen bu kıyı kenar çizgisine göre mahkemece hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12757, Karar No: 2017/2802, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12757 E.  ,  2017/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7347, Karar No: 2012/8823, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7347 E.  ,  2012/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, Çakıllı köyü 1036 parsel sayılı 1636 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1983 yılında yapılan tapulamada ... ve arkadaşları adına tesbit ve tapuya tescil edilmiştir. Davacı ..., 1988 yılında Hacer Karagöz'ün 8/96 payını satın almış ve bu pay davacı adına tapuya kayıt edilmiştir. Davacı, paylı olarak adına tapuda kayıtlı olan 1036 parsel içindeki ağaçları kestiği halde, devlet ormanı sınırları içerisindeki yerden kesildiği gerekçesiyle davalı yönetim tarafından suç tutanağı tanzim edildiğini ileri sürerek, suç tutanağı tanzimi suretiyle oluşan elatmanın önlenmesi için dava açmıştır. Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu parselin fen bilirkişi krokisinde kırmızı ile boyalı ve üzerinde "Ağaçların kesildiği alan" olarak yazılı 65,78 m²'lik kısma davalının vaki el atmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, suç tutanağı düzenlenmek suretiyle oluşan el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Davacı, ağaçların kesildiği 65.78 m2 yüzölçümündeki alanın adına tapuda kayıtlı bulunan 1036 parsel sayılı taşınmazın çapı içinde olduğu halde, bu alanın devlet ormanı sınırları içinde kaldığı belirtilmek suretiyle suç tutanağı tanzim edildiğini iddia ederek tutanak tanzim etmek suretiyle davalı ... Yönetimince yapılan elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davacı gerçek kişi aleyhine 6831 sayılı Yasaya muhalefetten düzenlenen suç zaptına dayalı olarak sulh ceza mahkemesinin 2003/96 esasında açılan kamu davasındaki yargılamada yapılan keşif ve uygulama sonucu, suç zaptına konu alanın 1036 parselin kroki kapsamı dışında ve parselin güneyinde devlet ormanı sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş ve cezası paraya çevrilerek ertelenmiş, temyiz aşamasında sanığa verilen cezanın zamanaşımı nedeniyle bozulmasına ve açılan kamu davasının aynı nedenle düşürülmesine, orman emvalinin istirdadı kabil olmak üzere müdahile bırakılmasına ve idarece nakil aracının sahibine iadesine karar verilmiştir.

Bu durumda, sulh ceza mahkemesinin kesinleşen kararı karşısında eldeki davanın konusu kalmadığı, ağaçları tapulu arazisinden kestiğini iddia eden davacının bu iddiasının sulh ceza mahkemesinde açılan davada tartışılabileceği gibi, ancak, sulh ceza mahkemesindeki uygulama ile suç konusu ağaçların kendi tarlasından mı yoksa devlet ormanından mı? kesildiği saptanacağından ve mülkiyete ilişkin bir ihtilaf da bulunmadığından, davacının, hakkında suç tutanağı düzenlenmesi sonucu oluşan el atmanın varlığından söz edilerek Orman Yönetimi aleyhine el atmanın önlenmesi davası açmakta aktif dava ehliyeti ve hukukî yararı da bulunmamaktadır.

Ayrıca, tapulu araziden ağaç kesimi Yönetimin haberi ve izni ile olanaklıdır. Aksi durumda, 6831 sayılı Yasanın 116/B maddesindeki suçu oluşturacağından Orman Yönetiminin elatmasından da söz edilemez.

Açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 11/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1657, Karar No: 2015/587, Tarih: 14.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1657 E.  ,  2015/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'in olaydan önce mağdurun iş yerine o çevrede lokantacılık yapan ... ile birlikte geldiği ve ...'ın mağdurun iş yerinden suça sürüklenen çocuğa mandalina ve iki paket sigara alarak verdiği, suç tarihinde de suça sürüklenen çocuğun mağdurun iş yerine gelerek kendisini ... göndermiş gibi davranarak ... abi beni gönderdi diyerek toplam 7 paket sigara talep ettiği, mağdurun da daha önceden suça sürüklenen çocuğu ...'ın yanında gördüğü için ona inanarak sigaraları verdiği, suça sürüklenen çocuk sigaraları alıp ücretini ödemeden işyerinden ayrıldığı, mağdurun da ...'ın işyerine telefon edip sorduğunda orada olmadığını, olay günü işyerine gelmediğini öğrenip dolandırıldığını anlayarak şikayetçi olduğu, bu suretle suça sürüklenen çocuk hileli hareketlerle mağdur aleyhine haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları, tanık anlatımı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3924, Karar No: 2022/1681, Tarih: 08.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3924 E.  ,  2022/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Her takvim yılında işlenen "sahte fatura kullanma" eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının kanundaki cezasının türü ve süt sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. Maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2761, Karar No: 2015/2998, Tarih: 06.07.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2761 E.  ,  2015/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre; Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.