muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12043, Karar No: 2019/11339, Tarih: 22.05.2019

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığı'na bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığı'na bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, nakil il mühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesine yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11950, Karar No: 2017/13058, Tarih: 17.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/11950 E.  ,  2017/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 171 parsel sayılı taşınmazın 748,71 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile 171 parselde kayıtlı taşınmazın davacı tarafın ve bilirkişi raporu eki krokide olduğu şekilde 748,71 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespiti ile bu alanın tescil harici bırakılmasına, 19.3.2015 havale tarihli dava dilekçesi eki ve 24.11.2014 tarihli fen bilirkişi raporu eki krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında kıyı niteliğindeki yere ilişkin tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazda kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen 748,71 m2lik kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor ve krokilerin infaza elverişli olmadığı görülmüştür. 24.10.2014 tarihinde yapılan keşif neticesinde, fen bilirkişi Kemal Ziya Koşaner tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 24.11.2014 havale tarihli raporda; dosya içerisinde mevcut kıyı kenar haritasına göre ekli krokide A harfi ile gösterilen 748,71 m2'lik kısmın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirtilmiş, A harfi ile taralı olarak gösterilen kısım ile yine hükme esas alınan 19.3.2015 havale tarihli dava dilekçesi eki krokide gösterilen kısımların birbiri ile örtüşmediği, fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısmın 172 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı saptanmıştır. Bundan ayrı yine fen bilirkişi tarafından, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi ile 28.1.2015 havale tarihli, 2 jeoloji, 1 jeomofolog, 1 ... mühendisi, 1 harita mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen kıyı kenar çizgisi ayrı ayrı çizilerek kroki üzerinde işaretlenmediğinden, hangi kıyı kenar çizgisinin esas alınarak hüküm kurulduğu konusunda da tereddüt oluşmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesi hükmünde taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesi hükmünde taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

O halde mahkemece yapılacak iş; üç jeolog ya da jeomorfolog, bir harita mühendisi ve bir ... mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla dava konusu taşınmazların başında yeniden keşif yapılması, taşınmaza ait tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip keşifte uygulanması, ihtiyaç olması halinde taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin ayrı ayrı fen bilirkişi tarafından tereddüte mahal bırakmayacak şekilde kroki üzerinde gösterilmesinin sağlanmasından sonra karar verilmesi gerekirken, infaza elverişli olmayan rapor ve krokilerin esas alınması doğru olmamıştır.

Kabule göre de; tapu iptali ve terkin davalarında iptal kararı verilmeden doğrudan ''tescil harici bırakılmasına'' karar verilmesi mümkün olmayıp karışıklığa neden olabileceğinden, bundan kaçınılması gereklidir. Mahkemece, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı değerlendirilen kısım için iptal kararı verilmeksizin doğrudan tescil harici bırakılmasına karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalının itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının (1.) nolu bent uyarınca reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11821, Karar No: 2006/1233, Tarih: 13.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11821 E.  ,  2006/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MÜDAHİL : HAZİNE

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.1.2004 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale, tazminat, eski hale iade istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.3.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve müdahil vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, müdahalenin men'i, eski hale getirme ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar, davalının genel yola ve maliki oldukları taşınmazlar sınırına taş yığmak, genel yol üzerine zeytin ağaçları dikerek kullanmak suretiyle müdahalede bulunduğunu, kendilerine ait bir adet zeytin ağacını kesmek ve bir adet zeytin ağacının meyvesini toplamak suretiyle zarar verdiğini bildirerek, taşınmazlarına ve genel yola müdahalenin men'ini, genel yolun eski hale getirilmesini ve verilen zararın tazminini istemişlerdir.

Davaya müdahil olarak katılan Hazine, davalının genel yola müdahalesinin men'ini istemiş, davalı davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ile müdahil davacı Hazine temyiz etmiştir.

29.11.2004 tarihli bilirkişi raporunda, davacılara ait taşınmazlar ile genel yolun zemindeki yer ve sınırları, genel yolun davalı tarafından zeytin ağacı dikmek suretiyle fiilen kullanılan bölümü, davacılar taşınmazları sınırında ve genel yol üzerinde taş dökülen yerler gösterilmiş, davacılara ait kesilen ve ürünü toplanan zeytin ağaçlarından davacıların uğradığı zarar hesaplanmıştır.

1-Davalının davacılara ait 1494 ve 1495 parsel sayılı taşınmazların doğu sınırı ile genel yol üzerine taş yığdığı ve genel yolun bir kısmını zeytin ağaçları dikmek suretiyle kullandığı davalının kısmı kabulü, bilirkişi raporu, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı ile sabittir. Bu durum yerel mahkemenin de kabulündedir.

./..

-2-

2005/11821-2006/1233

HUMK.nun 388 nci maddesinde mahkeme kararlarında bulunması gereken hususlar gösterilmiş, 389 uncu maddesinde ise verilen kararlarda iki tarafa yüklenen hak ve borçların açıkça yazılması gereğine işaret edilmiştir. Yasanın bu hükmünün amacı ileri de hükmün infazı aşamasında yanlar arasında çıkabilecek bazı uyuşmazlıkların önüne geçmektir.

Somut olayda "dava konusu 1494 ve 1495 parsellerin davalının müdahalesinin men'i ile 29.4.2004 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide ... ve mavi renkle gösterilen dava konusu yerin ve taşınmaz sınırlarının davalı tarafından eski hale getirilmesine" şeklinde hüküm kurularak HUMK.nun 388/son ve 389 uncu maddeleri gözardı edilerek infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmiştir.

Bu noksanlık usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda "dava konusu 1494 ve 1495 parsellerin davalının müdahalesinin men'i ile 29.4.2004 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide ... ve mavi renkle gösterilen dava konusu yerin ve taşınmaz sınırlarının davalı tarafından eski hale getirilmesine" şeklinde hüküm kurularak HUMK.nun 388/son ve 389 uncu maddeleri gözardı edilerek infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmiştir.

Bu noksanlık usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, tüm talepler dikkate alınarak usulün 338/son ve 389 uncu maddeleri gereği infazda tereddüte yer bırakmayacak şekilde hüküm kurmak olmalıdır.

SONUÇ: Müdahil davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31439, Karar No: 2013/7489, Tarih: 05.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31439 E.  ,  2013/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir(İİK' nun 143/2, 105/1,251/1, gibi). Somut olayda, alacaklıların, borçlular ile aralarında yaptıkları 12.02.2009 tarihli işletme sözleşmesine dayalı olarak üç aylık işletme bedelinin tahsili amacıyla genel haciz yolu ile takip yaptıkları anlaşılmaktadır. İşletme sözleşmesi, İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Öte yandan, takibe dayanak sözleşme, kira sözleşmesi olmayıp işletme sözleşmesidir. Bu sebeple koşullarına uyulup uyulmadığı, işletme bedelinin doğup doğmadığı yargılamayı gerektirir nitelikte olup, dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun incelenmesi ve değerlendirilmesi mümkün değildir. O halde, mahkemece sorunun çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, görev yönünden ret kararı verilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Alacaklıların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 5,90 TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/395, Karar No: 2023/1496, Tarih: 23.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/395 E.  ,  2023/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2539 E., 2019/1867 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İsteminin Kabulü İle Hükmün Bozulması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2017 tarihli ve 2017/209 Esas, 2017/127 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2017/2539 Esas, 2019/1867 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilmesi ile sanığın yüklenen suçu işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.12.2021 tarihli, hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

1.Sanığın terör örgütüne Bank Asyada hesabının bulunduğu,

2.Sanığın terör örgütün gazete ve dergisine abone olduğu,

3.Sanığın örgüte müzahir dernek ve sendikaya üye olduğu,

4.Sanığın süreklilik arz edecek şekilde örgüte müzahir kurumlarda çalıştığı,

Bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna ve sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

1.Sanığın terör örgütüne Bank Asyada hesabının bulunduğu,

2.Sanığın terör örgütün gazete ve dergisine abone olduğu,

3.Sanığın örgüte müzahir dernek ve sendikaya üye olduğu,

4.Sanığın süreklilik arz edecek şekilde örgüte müzahir kurumlarda çalıştığı,

Bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna ve sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2017 tarihli ve 2017/209 Esas, 2017/127 sayılı Kararı ile sanığın 2010 yılının Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında FETÖ/PDY terör örgütü güdümünde faaliyet gösteren N-T Kitap Kırtasiye Büro Malzemeleri Paz. Ve Tur. Tic. A.Ş.' de çalıştığı, 2012-2015 yılları arasında FETÖ/PDY terör örgütü güdümündeki Aras Öz. Eğt. Yurt iİl. Yaz. Bas. Yay. Dağ. Ve P. H. S. Tic. A.Ş. bünyesinde faaliyet gösteren ve OHAL kapsamındaki KHK'lar ile kapatılan Özel Sultan Alparslan Kolejinde beden eğitimi öğretmeni olarak çalıştığı, yine 2015-2016 yılları arasında ise FETÖ/PDY terör örgütü güdümündeki Akmer Eğitim Yazılı Bas. Yay. Ve Dağ. Paz. Mut. H. Ltd. Şti. bünyesinde faaliyet gösteren Özel Nehir Kolejinde beden eğitimi öğretmeni olarak çalıştığı; Bank Asyada 29.01.2014 tarihinde 4448507 sayılı müşteri numarasıyla hesap açtırdığı, hesaptaki maaş hareketinin ise 2014 yılının ekim ayında başladığı; kendi beyanına göre 2012-2014 yılları arasında zaman gazetesi ve sızıntı dergisi aboneliği olduğu, buna ilişkin harcamaları kendisine ait İş Bankası kartı ile yaptığı, yapılan araştırmalarda söz konusu bankada “Cıhan Medya Dağıtım A.Ş Kars”, "Işık Yayıncılık Ticaret A.Ş." Ve "Abone. Zaman.Com.Tr." açıklamasıyla birden fazla kredi kartı harcaması yaptığı, FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir Pak İş Eğitim Sendikası'na ve "Sultan Alparslan Koleji Gençlik Ve Spor Kulübü Derneği'ne üyeliğinin bulunduğu belirtilerek sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2017/2539 Esas, 2019/1867 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanığın, getirtilen SGK kayıtları içeriğine göre, 2010-2016 yıllarında örgüte müzahir iş yerlerinde çalışmak, 29.01.2014 Bank Asyada hesap açmak, örgüte müzahir dernek ve sendika üyesi olmaktan ibaret eylemi nedeniyle sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, tüm dosya kapsamına göre sanığın FETÖ/PDy silahlı terör örgütünün kuruluş amaçlarını, faaliyet ve eylemlerini benimsediğini gösterir şekilde örgütün amaçları doğrultusunda yoğunluk, gizlilik, süreklilik ve çeşitlilik arzeden eylem ve faaliyetlerde bulunduğuna dair mahkumiyetini gerektirecek nitelikte yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı belirtilerek mahkumiyet hükmünün düzeltilmesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, Mahkeme kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanunun 280/2 nci maddesine aykırılık oluşturacak şekilde duruşma açılmaksızın evrak üzerinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi şeklindeki usuli eksiklik, CMK’nın 290 ıncı maddesinin “sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermez” hükmü gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

1.BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanık adına kayıtlı banka hesap hareketleri ve sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanık tarafından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği,

2.Sanığın örgüte müzahir dernek ve sendika üyeliğinin bulunmasının ise tek başına sempati ve iltisak boyutunu aşan ve atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği,