muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21694, Karar No: 2015/8780, Tarih: 11.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/21694 E.  ,  2015/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... ve.... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve 2014/223 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 08/07/2015 tarihli ve 2015/554-441 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen.... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/823 değişik iş sayılı karar aleyhine... Bakanlığınca verilen 19.10.2015 gün ve 2015 Esas 21230/67533 Karar sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 gün ve 2015/354184 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve Ağır Ceza Mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ...Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Yasa'nın geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, .... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle,... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 10.07.2015 gün ve 2015/823 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8372, Karar No: 2010/6367, Tarih: 03.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8372 E.  ,  2010/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 265 ada 6 ve aynı ada 7 parsel sayılı sırası ile 1191.78 m2 ve 1616,02 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar hakkında aynı kuvvet ve mahiyette tapu kayıtları bulunduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tutanaklar Kadastro Komisyonunca 3402 sayılı Kadastro Kanununun 10. maddesi hükmü uyarınca Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Yargılama sırasında davacı ... 10.09.1996 tarih, 872 sayılı, davalı hazine 21.12.1988 tarih, 17 sayılı, dahili davalı ... ise 26.06.1999 tarih, 327 sayılı tapu kayıtlarına dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacı ... Kişiliğinin davasının reddine, dahili davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, dava konusu 265 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 265 ada 6 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 11.03.2009 tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 646,10 m2 yüzölçümündeki bölümünün aynı adanın son parsel numarası verilerek davalı hazine adına, taşınmazın geriye kalan 545,68 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise 265 ada 6 parsel sayılı taşınmaz olarak dahili davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı hazinenin temyizi 265 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilen 545,68 m2 yüzölçümündeki bölümüne yöneliktir. Bu bölümün davacı ...'ın tutunduğu 26.03.1999 tarih 327 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9342, Karar No: 2015/2754, Tarih: 29.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/9342 E.  ,  2015/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ilamsız icra takibi neticesinde ödediği işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili, davalının 5009,19 TL kıdem tazminatı ve 7954,00 TL ücret alacağı talebi ile başlattığı ilamsız icra takibine süresinde itiraz edilmediğinden dolayı takibin kesinleştiğini ve bunun ödenmek zorunda kalındığını, davalının müvekkili şirkette elektrik teknisyesini olarak çalıştığını, 24/01/2011 tarihli ihtarname ile 6 aylık ücretinin ödenmediğinden bahisle iş sözleşmesinin feshini bildirdiğini, davalının işe başlarken imzaladığı 02/02/2007 tarihli taahhütnamede istifayla ilgili yazılı bildirim ve 3 ay başka yerde başlamama taahhüdü içerdiğini, davalının ücret talebinde bulunduğu Temmuz-Aralık 2010 dönemi ücretlerinin tamamının banka hesabına ödendiğini, ücret alacağı olmayan davalının feshinin haksız olduğunu iddia ile Ümraniye 3. İcra Müdürlüğünden 2011/1276 sayılı dosyadan davalıya 12.963,19 TL borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi vekili, müvekkilinin davacı şirkette 02/05/2007-24/01/2011 tarihlerinde elektrik mühendisi olarak 02/04/2008'e kadar aylık 1.200,00 TL ve bu tarihten sonra da aylık 1.350,00 TL ücret ile çalıştığını, işverenin ücret ödemelerinin geç ve düzensiz olduğunu ve iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği tarihte birikmiş ücret alacağının 6 aylık ücretten fazla olduğunu, 18/01/2011 tarihli ihtarname ile ücretine zam yapılmadığı ve ücretinin ödenmediğini beyan ile ödememe durumunda iş sözleşmesinin feshedileceğini bildirdiğini, ödememe nedeniyle de 27/01/2011 tarihli icra takibinin başlatıldığını, 24/01/2011 tarihli yazı ile Bayındırlık Müdürlüğüne sözleşmenin feshinin bildirildiğini, müvekkilinin haklı fesih nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işçi vekili tarafından davacı işveren aleyhine yapılan icra takibinde aylık 1.350,00 TL maaşın geriye doğru 6 aylık bakiyesi talep edilmişken, işbu menfi tespit davasındaki yargılama aşamasında ise işe giriş tarihi olan 02/05/2007 tarihinden itibaren işten çıkış tarihine kadar olan süre zarfında hak ettiği aylık kazancın yapılan ödemelere mahsup edildiğinde en az altı aylık ödenmemiş ücret alacağı bulunduğu, söz konusu icra takibinin ilgili dönemde müvekkiline yapılan eksik ödemenin tahsili amaçlı olduğu belirtilmekle, icra takibindeki talep ile savunma arasında çelişki bulunmakta olup, davalıya son altı aylık ücret alacağının icra takibinden önce ödenip ödenmediğinin tespiti açısından, davalının çalıştığı tüm döneme ilişkin banka hesap ekstrelerinin tamamının ilgili bankadan, anılan döneme ait şirket defterlerinin de davacı işverenden celbedilerek bir serbest mali müşavir, bir bankacı ve bir de hukukçudan oluşan üçlü bilirkişi heyetinden kapsamlı bir rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsiz olup hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18754, Karar No: 2015/9303, Tarih: 21.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18754 E.  ,  2015/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/234579

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014 (Ek Karar Tarihi 15.05.2014)

NUMARASI : 2012/421 (E) ve 2014/188 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 15.05.2014 gün ve 2012/421 Esas, 2014/188 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20728, Karar No: 2024/2432, Tarih: 27.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20728 E.  ,  2024/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/923 E., 2016/493 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret ve kasten yaralama suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ile mağdur arasında önceye dayanan husumetler de araştırılarak, sonucuna göre sanığın eylemini kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle işleyip işlemediği hususu değerlendirilmeden eksik araştırma sonucu düşme kararları verildiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği; psikolojik tedavi gören mağdurun delileri uydurmak amacı ile tanıklar T.M. ve M.Ç.'ye baskı yaptığına, bu beyanlara dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmadığına, takdiri indirim oranının daha fazla belirlenmesi gerektiğine, koşulları oluştuğu halde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Gençlik Hizmetleri ve Spor İlçe Müdürlüğünde müdür vekili olarak görev yaptığı, mağdurun ise hizmet sözleşmesine istinaden kurumda atletizm antrenörü olarak çalıştığı, sanığın mağdurdan müdürlüğün bahçesinin düzenlenmesine yardım etmesini istediği, mağdurun ise görevi olmaması sebebiyle bunu kabul etmediği, çıkan tartışmada sanığın elinde bulunan çapa ile mağdurun üzerine yürüdüğü, böylelikle sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği mağdurun ve tanıkların anlatımı uyarınca Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Düşme Kararları Yönünden

Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 04.02.2016 tarihli sorgusu olduğu, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Düşme Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3145, Karar No: 2021/12278, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3145 E.  ,  2021/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ...Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi

Dava, 1479 sayılı yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

...Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin Bağ-Kur sigortalısı olduğunu, 16.07.2007 tarihinde SGK'de giriş bildirgesinin bulunduğunu, 1479 sayılı Kanuna, 4956 sayılı Kanun ile eklenen ek 18. maddesine göre 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığını, müvekkilinin 16.07.2007 tarihinde işe giriş bildirgesinin, 16.07.2007 - 30.04.2010 tarihleri arasında vergi kaydının, 16.09.2009 - 07.06.2013 tarihleri arasında oda kaydının, 16.09.2009-15.12.2015 tarihleri arasında da esnaf sicil kaydının bulunduğunu, müvekkil davacının 16.07.2007 tarihinde vergi kaydı bulunmasına rağmen, bağ-kur tarafından sigorta tescili yapılmadığından dolayı, 30.04.2010-07.06.2013 tarihleri arasındaki sürelerde sigortalı hizmetinin görünmediğini, 1479 sayılı Yasa'nın 26. maddesine göre sigortalı olma hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceğini ve kaçınılamayacağını, bu kanununa göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren 3 ay içinde kuruma başvurarak kayıt ve tescillerinin zorunlu olduğunu, aksi durumda kurum tarafından resen tescil işleminin yapılacağının hükme bağlandığını, yine 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla, 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte de; gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, esnaf ve sanatkarlar siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan, gelir vergisi mükellefi olanların ,mükellefiyetin başlangıç tarihinden itibaren, gelir vergisinden muaf olanlarla, vergi kaydı bulunmayanların, esnaf ve sanatkarlar siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayıldıklarını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/52 sayılı ve 04.02.2009 tarihli kararının da bu yönde olduğunu, müvekkil davacının sigortalılık süresinin vergi kayıt tarihi olan 16.07.2007-30.04.2010 tarihine kadar mevcut bulunduğunu, ancak bundan sonraki süreler için sigortalılık kaydının bulunmadığını, bu nedenle; müvekkil davacının 30.04.2010 tarihinden oda kaydının bulunduğu 07.06.2013 tarihine kadar ( bu sürelerde sigortalı olarak çalışıp çakışan 5 ay 29 günlük süre hariç olmak üzere) Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP