muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7852, Karar No: 2022/8808, Tarih: 08.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7852 E.  ,  2022/8808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.02.2021 tarih ve 2020/8 E. - 2021/35 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmalı, davalılar vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içinde, davacı vekilinin ise süresi dışında verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SKY" ibareli tanınmış markalarının dünyanın 120 ülkesi ve uluslararası tescillerin yanında Türkiye'de 38. ve 41. sınıflarda tescil edildiğini, davalıların ortak hissedarlara sahip bağlantılı şirketler olduklarını, davalı Anadolu Yayıncılık A.Ş.'nin "SKY" ve "SKY TV" ismiyle TV kanalı olarak, www.skytv.com.tr alan adıyla internet alanında, "SKY RADYO", "SKY FM", "SKY RD" isimleriyle radyo kanalı olarak, "SKY SPOR" ismiyle TV programı olarak, Avrupa Yayıncılık A.Ş.'nin www.skytv.com.tr alan adıyla internet üzerinde, Yeryüzü Yayıncılık A.Ş.'nin "SKY JAZZ RADYO" ismiyle radyo kanalı olarak, Sky Haber Ajansı A.Ş.'nin ticaret unvanı olarak kullanmak suretiyle müvekkilinin "SKY" unsurlu markalarına tecavüz ve haksız rekabet ettiklerini, bu yollarla kötüniyetle haksız kazanç sağlamak istediklerini, müvekkilinin uzun zamandır "SKY" markası altında TV ve radyo yayıncılığı hizmeti verdiğini, marka için yüksek bütçeli reklam harcamaları yaptığını, kanallarının ve çalışanlarının bir çok ödül aldığını, Digitürk platformu aracılığıyla Türk izleyiciye ulaştığını, hali hazırda Tivibu platformunda Türkiye'de hizmet verdiğini, davalılardan Anadolu Yayıncılık A.Ş.'nin 97/6797 sayılı "SKY" ibareli marka tescili varsa da sadece 35. ve 41. sınıfta bir kısım hizmetleri içerdiğini, 38. sınıf hizmetlerdeki tescil talebinin ise müvekkilinin markaları nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek davalıların "SKY" ibareli tüm haksız kullanımlarının müvekkili markalarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile önlenmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 29.09.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile davalılardan Sky Haber Ajansı A.Ş.'nin unvanının terkinini istemiştir.

Davalılar vekili, kötüniyetli olmayan müvekkilleri Anadolu Yayıncılık A.Ş.'nin "SKY" ibareli markayı öncelikli olarak tescil ettirdiğini, davacının daha sonraki tescilinin müvekkilinin müktesep ve rüchan hakkını ortadan kaldırmayacağını, 1992 yılında deneme yayınlarına başlayıp kesintisiz sürdürdüğünü, 05.06.1997 tarihinden beri de www.skytv.com.tr alan adına sahip olduğunu, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığını, müvekkilinin "SKY" ibaresi ile TV yayıncılığına başladığı sırada davacının Türkiye'de tescilinin sadece 9. sınıfı kapsadığını, Türkiye'de bir faaliyetinin bulunmadığını, Yeryüzü Yayıncılık A.Ş.'nin ve Sky Haber Ajansı A.Ş.'nin gayri faal olduğunu, bu iki şirketle birlikte Avrupa Yayıncılık A.Ş.'nin TV ve radyo yayıncılığı yapmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalıların, davacı şirkete ait "SKY" markasını kullanmak için 1995 yılında irtibata geçtiği, Anadolu Yayıncılık A.Ş.'nin 1998 yılında "SKY" markası için tescil başvurusu yaptığı, davacının başvuruya itirazı üzerine TV, radyo yayıncılığı, habercilik ve benzeri hizmetlerin başvurudan çıkarıldığı, davalıların "S.CBS" markasını kullanmaya başladıkları, "CBS" markasının sahibi tarafından bu kullanımın engellenmesi üzerine davalının 28.07.2004 tarihinden sonra RTÜK'e başvurarak kanalın ismini tekrar "SKY" olarak değiştirdiği, sessiz kalma yoluyla hak kaybı açısından davacının haberdar olma şartının gerçekleşmediği, davalı ...Ş.'nin, anılan web sitesi üzerindeki "idari- ödeme- teknik sorumlu" sıfatına sahip olmasının davacının "SKY" unsurlu markalarına tecavüz teşkil ettiği, davalı ...Ş.'nin de "SKY JAZ RD" çağrı işaretiyle RTÜK'e başvuru yaparak radyo lisansı aldığı, ancak yayınlarına ara veren kuruluşlar arasında bulunduğu ve halen yayın yapmadığı, her ne kadar RTÜK'ün 07/12/2011 tarihli yazısında, lisans hakkı sahibinin üst kuruldan izin almadan yayına giremeyeceği belirtilmiş ise de, davalının izin almak suretiyle "SKY" ibareli radyo yayınına başlamasının mümkün olduğu, bu nedenle davalı ...Ş.'nin de "SKY" ibareli radyo yayın lisansı almak suretiyle "SKY" ibareli markalarına tecavüz ettiği, davacı, ıslah dilekçesi ile davalılardan Sky Haber Ajansı A.Ş.'nin ticaret unvanının terkinini de talep etmiş olup, davalının tescilli ticaret unvanını kullanımı marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmeyecekse de, davacının, üstün ve öncelik hakkına dayanarak unvanın terkinini isteyebileceği, davacının "SKY" unsurlu işaret üzerinde öncelik hakkı bulunmakla, davalı ...Ş.'nin ticaret unvanından "SKY" ibaresinin terkini talep etmekte haklı olduğu anlaşılmakla, davalı ...Ş. hakkında açılan markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi davasının reddine, ticaret unvanından "SKY" ibaresinin terkini talebinin kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davaların kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekili katılma yolu ile temyiz isteminde bulunmuş, davalı vekilinin temyiz dilekçesi katılma yoluyla temyiz isteyen davacı vekiline 08.09.2021 tarihinde tebliğ edildiği halde HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nın 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük süreden sonra temyize cevap ve katılma yoluyla temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmaktadır. Davacının süresinden sonra temyiz talebinde bulunmuş olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39, Karar No: 2018/367, Tarih: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/39 E.  ,  2018/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı kurum, yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 11/04/2016 gün ve 2015/13745 Esas, 2016/6362 Karar sayılı ilamına karşın karar düzeltme talep etmiştir.

Mahkeme, 23/08/2016 tarihli ek kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir.

Ek kararın, davalı kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Mahkemenin 18.12.2014 Tarih ve 2013/129 E, 2014/503 K sayılı kararının Dairemizin 11.04.2016 Tarih ve 2015/13745 E, 2016/6362 K sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı Kurum vekili 23.08.2016 Tarihli karar düzeltme talepli dilekçesi ile maddi hataya dayalı onama kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 23.08.2016 Tarihli ek karar ile iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı belirtilerek davalı Kurum vekilinin talebinin reddine karar verilmiş ve ek karar davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yolu kapalı ise de; buna ilişkin olarak yapılan talepleri değerlendirme yetkisi mahkemeye ait olmayıp mahkeme tarafından bu hususta bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerektiğinden mahkemenin davalı Kurum vekilinin karar düzeltme talebinin reddine ilişkin 23.08.2016 Tarihli EK KARARININ KALDIRILMASINA,

2- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki; davacının davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının bulunduğu, Kaymakamlık ve sosyal dayanışma ve yardımlaşma vakfı tarafından davacının ek ders karşılığı öğretmen olarak görevlendirildiğine dair yazıları ile bordro tanıklarının beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, Dairemiz kararında da maddi hata bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

Yukarıda yazılı nedenlerle davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26720, Karar No: 2017/3350, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26720 E.  ,  2017/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31481, Karar No: 2016/11993, Tarih: 11.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31481 E.  ,  2016/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında Mağdur ..., ..., ..., ...'ya karşı yaralama suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin "itiraz" olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında Mağdur ...'a karşı yaralama suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, mağdura tokat attığı sırada mağdurun kafasını kaçırıp sağ tarafında bulunan masaya kafasını kazara vurarak yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin TCK 86/2 kapsamında olduğu, ancak mağdurun yüzünde sabit eser olacak şekilde yaralanması nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış bir yaralanma meydana geldiği, TCK 23 maddesi kapsamında kast-taksir kombinasyonu çerçevesinde olayın değerlendirilerek neticesi sebebiyle ağırlaşan suçta, sanığın en az taksirle hareket etmesi gerektiği, olayda TCK 86/2 kapsamında bir yaralanma olduğundan sanığın mağdurun kafasını masanın köşesine vurup sabit eser olacak şekilde yaralanabileceğini öngördüğü, ancak böyle bir neticenin meydana gelmesini istemediği anlaşılmakla, olayın "bilinçli taksirle" meydana geldiği düşünülmeden doğrudan kasttan ceza verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5843, Karar No: 2023/6112, Tarih: 30.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/5843 E.  ,  2023/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/694 E., 2021/1422 K.

KARAR : Kısmen kabul kısmen ret

Taraflar arasında Mahkemece görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 23.06.2016 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek 5.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili yargılama sırasında 23.06.2016 tarihli dilekçe ile maddi tazminat talebini toplam 81.936,35 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının geçirdiği kaza ile neticesinin illiyet bağının bulunmadığını, maluliyet oranını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2013/10 Esas, 2013/232 Karar sayılı kararı ile; 1-Davacının maddi tazminata yönelik talebinin reddine,

2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

3-Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

3-Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 06.05.2014 tarih ve 2014/3151 esas ve 2014/9959 karar sayılı ilamında özetle; davacı sigortalının 06.11.2004 tarihli iş kazası sonucunda yaralandığı, olayın SGK tarafından iş kazası olduğunun tespit edildiği, SGK Maluliyet Daire Başkanlığı’nın raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 50 olduğunun ve iki yıl sonra kontrol muayenesinin gerektiğinin belirtildiği, SGK Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığı’nın raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 50 olduğunun ve iki yıl sonra kontrol muayenesinin gerektiğinin belirtildiği, davacının kaza tarihinden önce sol el bileğinden ameliyat edildiğine ve rahatsızlıkları bulunduğuna dair hastane ve tedavi evraklarının celp edilmesinden sonra davacı sigortalının kaza tarihinden önceki rahatsızlığının meslekte kazanma gücüne etkisi ile iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespit edilmesi için alınan Adli 3. İhtisas Dairesi'nin 31.10.2012 tarihli raporunda davacının kaza öncesi bildirilen arızasına göre sürekli iş göremezlik oranının % 15 olduğu, 06.11.2004 tarihli iş kazası sonucu meydana gelen arızasının iyileşmiş olduğu ve sürekli iş göremezlik oranı bulunmadığının belirtilmesi nedeniyle, sürekli işgöremezlik oranına ilişkin düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin (SGK raporlarındaki kontrol muyane sonucu da sorularak) Adli Tıp Genel Kurulundan davacının kaza tarihindeki önceki rahatsızlığı da değerlendirilmek suretiyle alınacak raporla giderilmesi ile dava konuzu iş kazası nedeniyle davacının sürekli iş göremezlik oranı kesinleştikten sonra çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.08.2017 tarihli ve 2014/417 Esas, 2017/437 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay bozma ilamı uyarınca dosyaya alınan; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 10.03.2016 tarih ve 486 Karar sayılı raporu ile, davacının dava konusu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,1 olduğunun bildirildiği, davacı tarafa 06.04.2017 tarihli duruşmada SGK hasım gösterilmek suretiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının oranının tespiti için dava açması için kesin süre verildiği ancak davacı tarafça verilen kesin süreye rağmen tespit davası açılmadığı, davacı tarafça, kesin süreye rağmen SGK hasım gösterilmek suretiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti davası açılmamış olması, dosyada bulunan meslekte kazanma gücü kayıp oranının ilişkin raporlar ve SGK tarafından bağlanan sürekli iş göremezlik gelirine dayanak meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının farklı olması ve SGK'nın davada taraf olmaması nedenleriyle maddi zararın hesaplanması mümkün olmadığından ve meslekte kazanma gücü kayıp oranı takdir edilecek manevi tazminat miktarında da önemli bir etken olduğundan, ispat külfetini yerine getirmeyen davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 09.10.2018 tarih ve 2017/6078 Esas ve 2018/7186 Karar sayılı ilamında özetle; iş kazası maluliyeti sebebiyle maddi tazminata karar verilebilmesi için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kısa vadeli sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiği, bu nedenlerle, önceki bozma ilamında da ifade edildiği gibi, mükerrer ödemeyi önlemek amacıyla, bozma ilamından sonra alınan Adli Tıp İkinci Üst Kurulu raporundaki %12,1 sürekli iş göremezlik oranına göre Kurumdan bağlanabilecek ilk peşin sermaye değerli gelirin sorulması ve Türk Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesi uygulanarak maddi tazminata karar verilmesi, yani işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken karardaki gibi davanın reddedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Davanın kısmen kabulü ile;

1-36.269,17 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 01.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2- 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

2- 25.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; gerekçeli kararda, SGK Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığının raporunda vekil edenin %50 olan sürekli iş görmezlik oranını görmezden ve dikkate almazdan geldiğini; vekil edenin %12,1 oranına göre beden gücü kaybına uğrayan vekil eden hakkında maddi tazminatın hesaplandığını, SGK nın hiçbir zaman vekil edenin %12,1 oranında beden gücü kaybına uğradığını belirtmediğini, beden gücü kayıp oranının SGK tarafından %50 (önceleri %64) olarak belirlendiğini, vekil edenin zararına olacak şekilde, ısrarla SGK aleyhine tespit davacı açılmaya zorlandığını, bu dayatmaya karşın SGK aleyhine taraflarınca dava açılmadığı ve SGK nın da kendisinin dışında belirlenen (%12,1) maluliyet oranını kabul etmeyeceklerini, bu orana göre gelir bağlanmayacağını ve yine bu orana göre peşin sermeyi değerini bildirmeyeceklerini yazılı olarak beyan etmek suretiyle vekil edene kendilerinin belirlediği %50 oran üstünde gelir bağladığını, hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının SGK'yı hasım göstererek tespit davası açması gerektiğini, ancak yerel mahkemece bu husus göz ardı edilerek dosyanın bilirkişiye tevdi edildiğini ve %12,1 maluliyet oranına göre bağlanabilecek ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına ilişkin rapor hazırlanmasını talep ettiğini, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 10.06.2016 tarihli raporunda davacının kaza nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,1 olduğunun tespit edildiğini, 31.10.2012 tarihli raporda araz bırakmadan iyileştiği belirtilen davacının maluliyetinin 4 yıl sonra 10.06.2016 tarihli rapor ile nasıl %12,1 olduğu hususunun açıklığa kavuşturulması gerektiğini, dosyada mübrez hiçbir belgede davacının nasıl ve ne şekilde düştüğüne dair bir delil bulunmadığını, davacının görev yaptığı sırada yüz üstü bulunduğunu, yere düşüp düşmediğine ve iş kazasına maruz kalıp kalmadığında dair görgü tanığı bulunmadığını, davacının vekil eden şirkette düşme olayından yıllar önce de psikolojik şikayetlerinin ve ayrıca el ve bilek rahatsızlığının bulunduğunun sabit olduğunu, davacının evvelden beri olan bu psikolojik rahatsızlığının; bayılmasının, kendini kaybetmesinin gibi etkiler meydana getirecek mahiyette ise bu durumda davacının işyerindeki düşme olayı ve maluliyetinin vekileden şirketin kusurundan kaynaklanmayacağınınve illiyet bağının olmayacağının tartışmasız olduğunu, zamanaşımı itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının 2004 yılında meydana gelen kazaya ilişkin işbu davayı kazadan 5 yıl sonra; yani 2009 yılında ikame etmiş olup davanın geç açılması ve yargılamasının da vekileden şirketten kaynaklanmayan sebeplerle yaklaşık 13 yıl sürmesi de dikkate alınarak ayrıca bir indirim yapılması gerektiğini, kaldı ki vekileden şirketin, kaza tarihinden itibaren işleyecek faizden yani 18 yıllık bir faizden sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 ncü maddeleri, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 2 nci maddesi gereğince uygulanma olanağı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 5 nci maddesi ve iş kazasının tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alındığında 818 sayılı Borçlar Kanunun 41, 42, 43, 44, 46 ve 47 nci maddeleri ile 332 nci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunun 77 nci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 21 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.