muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1948, Karar No: 2018/6620, Tarih: 05.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1948 E.  ,  2018/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Müdürlükçe açılan yakıt ikmal ihalesinin kazananı olarak sözleşme gereğini yerine getirirken edimin ifasına fesat karıştırmak ve sahte fatura kullanmak iddiaları ile hakkında soruşturma başlatıldığını ve bunun üzerine davalı Müdürlük nezdinde bulunan hakedişleri ödenmediği gibi teminat mektuplarının da kuruma irat kaydedilmiş olduğunu, bunun yanında benzer iddialar kaynaklı bir başka hukuki uyuşmazlık nedeniyle diğer davalı ... ile aralarında devam eden diğer bir dosyada mahkemece alınan tedbir kararı nedeniyle de yine davalı Müdürlük nezdinde bulunan 133.879,00.-TL'nın da ödemesinin yapılmadığını, daha sonra bu tedbir kararının kaldırılması sonrası ödemenin gerçekleştirildiğini ve ancak ödemenin gerçekleşmesi gereken asıl tarih olan 01.05.2009 tarihi ile ödemenin yapıldığı 07.03.2013 tarihi arasında geçen dönem bakımından faiz zararlarının oluştuğunu ileri sürerek, 241.459,00.-TL'nın faizi ile birlikte davalı YURT-KUR'dan tahsili ile 07 Mart 2013 tarihinde davacıya ödenen 133.887,00 TL için ise, davacı şirkete ödemesi gereken tarih olan 01.05.2009 tarihinden paranın davacıya ödendiği 07.03.2013 tarihe kadar hesap edilecek ticari avans faizinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 241.459,00 TL'nin 01/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı Türkiye Cumhuriyeti Gençlik ve Spor Bakanlığı Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'nden alınarak davacıya verilmesine; 86.308,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 86.308,00 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 25/04/2013 tarihinden itibaren, 76.308,00 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 17/06/2015 tarihinden itibaren ticari avans faizi uygulanmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece temyiz edilen hüküm gerekçesinde taraf beyan ve talepleri birebir tekrar edildikten sonra, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna da değinilmek suretiyle sonuç olarak 01/05/2009 tarihinde ödenmesi gereken, ancak haklı bir gerekçeye dayanmaksızın davacı tarafa ödemesi 07/03/2013 tarihinde yapılan 133.887,00 TL.'nin bu süre zarfında davacı tarafa ödenmemesi nedeniyle davacının hak kaybına uğradığının anlaşıldığından bahisle davanın kabulü cihetine gidilmişse de, dosya ekinde bulunan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/287 esas sayısında kayıtlı bulunan ve halen derdest olan dava dosyasının incelenmesi neticesinde, bu dosyanın davacısı olan davamız davalısı ...'nın talebi üzerine mahkemece verilen tedbir kararının 04.04.2012 tarihinde kaldırılmış olduğu, mahkemenin bu kararının temyiz üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde 11.09.2012 tarihinde onandığı ve bunun üzerine davamız davalısı Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından ödemenin gerçekleştirildiği; bu halde bir yargı organınca verilmiş bir karar hilafına hareket etmesi düşünülemeyecek olan davalı Müdürlüğün mahkeme gerekçesinde sadece “haklı bir gerekçeye dayanmadığı...” ifadesine yer verilen bu eylemi nedeniyle hangi hukuki ilişki nedeniyle sorumlu tutulduğunun gerekirse bilirkişi raporu ile de sorumluluk miktarını belirleyerek ve değilse de bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın davalı-...'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3462, Karar No: 2012/4509, Tarih: 31.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3462 E.  ,  2012/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahlı ve geceleyin yağma.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin meşru savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın mağduru bıçakla yaraladıktan sonra arka cebinde bulunan 400,00.TL parasını alarak kaçtığı kabul edilerek, sanığın nitelikli yağma suçunundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Olayın görgü tanığı olan ve olaydan hemen sonra mağdurun yanına giden tanıklar ... ve ...'ın birbirlerini doğrulayan beyanlarında, mağdurun kovaladığı kişi tarafından bıçak ile yaralandığını ve mağdurun kendilerine bu kişi tarafından cep telefonunun alındığını söylediğini ifade etmiş olmalarına rağmen paradan bahsetmemiş olmaları da dikkate alındığında dosya kapsamına göre, sanığın mağduru bıçakla yaraladıktan sonra arka cebinden 400.TL parasını da aldığına dair mağdurun soyut iddiasından başka delil bulunmaması karşısında; mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığının kabulü ile, sanığın atılı nitelikli yağma suçundan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 31/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/651, Karar No: 2017/4082, Tarih: 25.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/651 E.  ,  2017/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2006 Takvim yılı için: Beraat 2005 Takvim yılı için: Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın savunmalarında, ‘şirkette hissesinin olmadığını sadece dışarıdan müdür olarak gözüktüğünü’ beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, dosya içerisinde 2005 yılının aralık ayına ait fatura suretlerinin olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, sanığa suça konu faturaları kendisinin düzenleyip düzenlemediği sorularak düzenlemediğini söylediğinde, suça konu faturalar ile vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asıllarındaki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2006 takvim yılında düzenlenen faturaların aslının yada onaylı suretinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından 2006 takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, daha sonra ise sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11703, Karar No: 2021/2672, Tarih: 16.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11703 E.  ,  2021/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 17:50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahal dışında, iki yönlü, yedi metre genişliğinde, hafif virajlı yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş yönüne göre sağdan, yoldan çıkarak şarampole doğru takla atarak devrilmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın kusurlu olarak üç kişinin ölmesine ve birden fazla kişininde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, kusurlu olarak meydana getirdirdiği kazada üç kişinin ölümü ile dokuz kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/70, Karar No: 2012/272, Tarih: 30.03.2012

Hukuk Genel Kurulu 2012/14-70 E., 2012/272 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2012/14-70 E., 2012/272 K.**

**- DAVAYI KABUL

- YARGILAMA GİDERLERİNDEN SORUMLULUK**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 92 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 93 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 94 ]

**"İçtihat Metni"**

Davalının yargılama giderlerinden sorumlu olmaması için, hal ve vaziyeti ile aleyhine dava açılmasına neden olmamalı, aynı zamanda ilk muhakeme celsesinde davacının iddiasını kabul etmelidir.

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (Aydın İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi)'nce davanın kabulüne dair verilen 03.02.2011 gün ve 2010/372 E.-2011/62 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Ondördüncü Hukuk Dairesi'nin 15.04.2011 gün ve 2011/3843-5021 sayılı ilamı ile;

("...Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, ilk yargılama oturumunda davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten HUMK'nın 92. maddesi uyarınca kabul, iki taraftan birinin diğerinin netice-i talebine muvafakat etmesidir. 95. madde gereğince kabul, kati bir hükmün hukuki sonuçlarını meydana getirir. Açıklanan nedenle davanın kabul edilmesinde yasaya aykırı bir yön yoktur. Ancak;

HUMK'nın 94. maddesinin 2. fıkrasına göre, hal ve vaziyeti ile aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş ve ilk yargılama oturumunda davacının iddiasını kabul etmiş olan davalı, Yasa'nın 423. maddesinde sözü edilen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Somut olayda; davalının yargılama giderleriyle sorumlu tutulması açıklanan yasa kurallarına uygun düşmemiştir.

Karar, bütün bu nedenlerle bozulmalıdır...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Eden: Davalı vekili

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının kabulü gözetilerek istemin kabulüne ve davalı kabulünün ilk celseden sonra olması nedeni ile de yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalının temyiz istemi üzerine karar, Özel Daire'ce; yukarıda başlık bölümünde açıklanan nedenle yargılama gideri noktasından, bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık; davayı kabul eden davalının yargılama giderinden sorumlu tutulup tutulamayacağı, noktasında toplanmaktadır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 92. maddesinde kabul; "İki taraftan birinin diğerinin neticei talebine muvafakat etmesidir."

şeklinde tanımlanmıştır.

Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık; davayı kabul eden davalının yargılama giderinden sorumlu tutulup tutulamayacağı, noktasında toplanmaktadır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 92. maddesinde kabul; "İki taraftan birinin diğerinin neticei talebine muvafakat etmesidir."

şeklinde tanımlanmıştır.

Aynı Kanun'un 93. maddesinde ise feragat ve kabul beyanının dilekçe ile veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılacağı düzenlenmiştir.

Kabul davalının mahkemeye hitaben yaptığı tek taraflı bir irade beyanı ile olur ve tamamlanır. Bu nedenle, kabul beyanının mahkemeye ulaşması yeterlidir.

Kabul halinde yargılama giderinin kime yükleneceği konusu ise aynı Kanun'un (HUMK'nın) 94. maddesinde düzenlenmiş; maddenin 1. fıkrasında, "kural olarak davayı kabul eden tarafın mahkum olmuş gibi yargılama giderini ödemeye mecbur olduğu" kabul edilmiştir.

Kural bu olmakla birlikte maddenin 2. fıkrasında da, "davayı kabul eden tarafın yargılama gideri ile sorumlu tutulmayacağı haller" sıralanmıştır.

1086 sayılı HMUK'nın 94/2. fıkrasında yer alan:

"Şu kadar ki müddeaaleyh hal ve vaziyeti ile aleyhine dava ikamesine sebebiyet vermemiş ve ilk muhakeme celsesinde de müddeinin iddiasını kabul etmiş ise masarifi muhakeme ile ilzam olunamaz."

hükmü dikkate alındığında, davalının yargılama giderinden sorumlu tutulmaması için iki şartın bulunması ve bu şartların, anılan hükümde "ve" bağlacı ile birleştirildiğine göre, birlikte gerçekleşmiş olması gereklidir.

Yargılama giderinden sorumlu olmak istemeyen, kabul eden tarafın böyle bir neticeden istifade edebilmesi için bu iki şartın da hadisede tahakkuk etmesi lazımdır (Postacıoğlu E. İlhan, 1975, Altıncı Bası, İstanbul, s. 481).

Şartların bir tanesinin gerçekleşmemesi halinde davalının yargılama giderinden sorumlu tutulması gerekir. Örneğin, hal ve tutumuyla ve mahkeme dışında muhatap olduğu taleplere menfi cevap vermek suretiyle alacaklının hakkını vermeye yanaşmamış olan borçlu dava ile karşılaştığı vakit ilk celsede davacının davasını kabul etse dahi masrafı muhakemeden kurtulamaz (Postacıoğlu E. İlhan, 1975, Altıncı Bası, İstanbul, s. 481).

Şu hale göre, davalının hal ve vaziyeti ile aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması ilk koşul olup; bununla birlikte gerçekleşmesi gereken ikinci koşul ise, davalının, ilk muhakeme celsesinde davacının iddiasını kabul etmesidir.

1086 sayılı Kanun'un 94. maddesinin 2. fıkrasındaki ikinci şart olan "ilk muhakeme celsesinde de" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğine gelince:

Kanun "ilk celse" dediğine göre tensip zabtı ile belirlenen duruşmanın icra olunacağı ilk günün ilk celse olarak kabul edilmesi gereklidir. Bu celsede davalının bizzat veya dilekçe ile davayı kabul etmesi şarttır.

1086 sayılı Kanun'un 94. maddesinin 2. fıkrasındaki ikinci şart olan "ilk muhakeme celsesinde de" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğine gelince:

Kanun "ilk celse" dediğine göre tensip zabtı ile belirlenen duruşmanın icra olunacağı ilk günün ilk celse olarak kabul edilmesi gereklidir. Bu celsede davalının bizzat veya dilekçe ile davayı kabul etmesi şarttır.

Şu kadar ki davalı mazeret bildirse ve bu mazereti kabul edilse dahi bu koşul geçerlidir ve davalının ilk celse mazeret dilekçesi ile birlikte kabul beyanını içerir dilekçeyi de ibraz etmesi gerekir. Aksi halde "ilk celsede kabul" şartının gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Somut olaya gelince:

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşi olan davalının, 11.05.2001 tarihinde noterde düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle, ortak muris babalarından intikal eden taşınmazlardaki miras hisselerini devretmeyi, taahhüt etmesine rağmen, bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini iddia ederek miras hisselerinin satış vaadi sözleşmesi uyarınca müvekkili adına cebren tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmiş, davalı ilk celseye katılmamıştır.

İlk celseye katılan yetkili davacı vekili delillerini bildirmek üzere süre istemiştir.

Mahkeme davacı vekiline, delillerini ve yetki belgesini sunması için 10 günlük ve ayrıca murise ait veraset ilamının ibraz edilmesi için 20 günlük süre vermiştir.

Davacı vekili herhangi bir delil listesi bildirmemiş, süresinde sadece veraset ilamı ibraz etmiştir. Takip eden ikinci celsede ise, davacı vekili mazeret dilekçesi vererek hazır bulunmamış; davalı duruşmaya katılmış ve davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Görülmektedir ki, davalının kabul beyanı ikinci celse gerçekleşmiştir. Yargılamanın ilk celsesine katılmayan davalı ne mazeret ne de kabul beyanı bildirmemiştir.

Hal böyle olunca, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması için gerekli olan iki şarttan birisi olan, ilk muhakeme celsesinde davayı kabul etme, şartı somut olay yönüyle gerçekleşmemiştir.

Bu nedenle artık, birlikte gerçekleşmesi gereken diğer şart olan, davalının hal ve vaziyeti ile aleyhine dava ikamesine sebebiyet verip vermediğinin araştırılmasına gerek bulunmamakta; davalının yargılama gideri ile sorumlu tutulması gerekmektedir.

O halde, mahkemece davalının yargılama gideriyle sorumlu tutulmasına ilişkin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Daire'ce yargılama giderinin miktarına yönelik temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daire'ye gönderilmesi gerekir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının yargılama gideriyle sorumlu tutulmasına ilişkin direnme uygun olup; davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın ONDÖRDÜNCÜ HUKUK DAİRESİ'NE GÖNDERİLMESİNE, 30.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.