muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5510, Karar No: 2021/7866, Tarih: 06.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5510 E.  ,  2021/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 13/07/2006 tarihinde gayrimenkul satış sözleşmesi imzalandığını, inşa edilecek projeden 181.982,25-TL bedel ile daire satın aldığını, davalının dava dışı müteahhit ... Toplu Konut İş. Ltd. Şti.'ne inşa ettireceği “İstanbul Halkalı Toplu Konut Projesi”nden 13/07/2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün tesliminden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin olduğunu belirterek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik iş bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece eksik ifa bedeli ve gizli ayıp bedeli olmak üzere toplam 21.838,00-TL'nin dava ve ıslah tarihleri gözetilerek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 29/03/2016 tarihli ve 2014/47893 Esas- 2016/8842 Karar sayılı ilamıyla; bilirkişi raporunda belirtilen imalat ayıplarının ‘açık ayıp” mı “gizli ayıp” mı olduğu, ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi dikkate alınarak ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda taraf delilleri dikkate alınarak ek rapor aldırılması; kafeterya ve havuzun yapılmaması bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olup davacının malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı anlaşıldığından bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davalının sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak; alınan ek bilirkişi raporu doğrultusunda gizli ayıp dolayısıyla ortaya çıkan değer azalmasının 14.559,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00-TL’sinin dava tarihinden, 9.559,00-TL’sinin 21.04.2014 ıslah tarihinden itibaren değişken avans faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya yönelik isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının faize yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

6102 sayılı TTK'nın tüzel kişiler başlıklı 16. maddesine göre ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.

Davalı, 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu ek 1. maddede belirtildiği üzere kamu tüzel kişisi olup 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ek listede sayılan kamu iktisadi teşebbüsleri arasında sayılmamıştır ve Başbakanlığa bağlı kuruluş olup iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulmamıştır. Her ne kadar 2985 sayılı Kanun'un ek 1. maddesinin e bendi ile konut sektörüyle ilgili şirketler kurmak veya kurulmuş şirketlere ve finans kurumlarına ortak olmak davalının görevleri arasında sayılmış ise de bu hüküm davalıya tacir sıfatı kazandırmamaktadır. TTK’nın 16. maddesi uyarınca davalının kurduğu veya ortak olduğu şirketler yönünden tacir sıfatı, kurulan veya ortak olunan ve ayrı tüzel kişiliği bulunan şirkete ait olup bunları kuran veya ortak olan davalıya ait değildir. Bu durumda mahkemece; tarafları tacir olmayan taşınmaz satışına dair sözleşmenin ticari iş niteliğinde olmadığı gözetilerek yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci satırında yer alan "avans faizi" ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine "yasal faizi" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2409, Karar No: 2017/1188, Tarih: 14.06.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2409 E.  ,  2017/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 5. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.12.2011 gün ve 2009/605 E.-2011/834 K. sayılı kararın incelenmesi davalı işveren vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 18.03.2014 gün ve 2012/7935 E.- 2014/8712 K. sayılı kararı ile;

(...Davacı işçi tır şoförü olup açmış olduğu bu davada, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatlarıyla yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve vergi iadesi alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren devamsızlık sebebiyle haklı fesih savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda davacı işçi fazla çalışmaların ispatı konusunda tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıklarının tamamı işyerinde çalışmış kişiler değildir. Davalı işverenle aynı alanda faaliyet gösteren diğer şirketlerin tır şoförleri olup davacının günlük ve haftalık çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri mümkün değildir. İÇDAŞ firmasından yükleme ve boşaltma işlemleri yapılırken beraber bekledikleri ve bu arada konuştukları tanıklarca ifade edilmiştir. Davacı tanıklarının sözü edilen açıklamaları fazla çalışmanın ispatı konusunda yeterli değildir. Dosyaya sunulan İÇDAŞ firması giriş kayıtları da saat içermediğinden fazla çalışma hesabına elverişli değildir. Davalı tanığının anlatımına göre davacının fazla çalışması bulunmamaktadır. Bu itibarla davacı işçinin haftalık 45 saati aşan çalışmalarını kanıtlayamadığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti isteğinin reddine karar verilmelidir.

3- Davacı işçi, hafta tatili ile bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretlerini talep etmiş, davacı tanıklarının anlatımlarına göre isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere davacı tanıklarının belirtilen çalışma düzenini bilmeleri mümkün değildir. Ancak dosyaya İÇDAŞ firmasına ait araç giriş kayıtları sunulmuş olup, davacının kullandığı işverene ait araç plakası saptanarak davacının hafta tatili ile bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının olup olmadığı belirlenmelidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava kıdem ve ihbar tazminatları ile aylık ücret, yıllık izin, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 06.12.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin işten çıkarıldığı 13.07.2009 tarihine kadar devam ettiğini, haksız olarak işten çıkarılan müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatları ödenmesi gerektiği gibi haftanın yedi günü sabah 07.00'dan gece 24.00'a kadar çalışan, hafta tatili kullanmayan, dini bayramların birinci günü dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışan davacıya bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını, 2008 yılı başından itibaren ödenmesi gereken vergi iadesi alacağının da ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, aylık ücret, vergi iadesi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yapması nedeni ile iş sözleşmesine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının dava konusu ettiği diğer tüm alacaklarını alarak işyerinden ayrıldığını, günde 7,5 saatten fazla çalışmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacıya yıllık izinlerini kullandırdığını, 2009 yılı Temmuz ayına ait 13 günlük ücretini ve asgari geçim indirimi alacaklarını ödediğini ispat edemediği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ve 17 günlük aylık ücrete hak kazandığı, haftada 18 saat fazla çalışma yapıp hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, bu alacaklardan %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirket vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı şirket vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece davacı tanıkları ..., ... ve ...'in davacı ile aynı tarihlerde İÇDAŞ'a ait fabrikaya ...'in hurdalarını taşıdıklarını söyledikleri, bu tanıkların, beyanlarından davacıyı davalı işyeri adına aynı fabrikaya ve limana hurda taşırken tanıdıklarının anlaşıldığı, tanıkların beyan ettikleri gibi yükledikleri malın irsaliyesinin bulunduğu, tanık Hanifi'nin davacı ile görüşmediklerinde dışarıda mal toplarken karşılaştıklarını bildirdiği, davacının çalışma süresi ile tanıkların çalışma sürelerinin aynı tarihlere denk düştüğü, davalı tanığı ...'un beyanının alındığı tarihte davalı işyerinde halen çalışmakta olduğu, davacı tanıklarının çalıştıklarını beyan ettikleri Çiğdemler Metalle ilgili mahkemede görülen davalar olduğu, bu işyeri ile davalı işyerinin iştigal konularının benzer olduğunun görüldüğü gerekçesi ile önceki gerekçeler de tekrar edilmek sureti ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık, somut olay bakımından başka işveren nezdinde çalışan tanıkların anlatımları ile davacının fazla çalışma yaptığı ve hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat edip etmediği, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının sunulan giriş çıkış kayıtlarına göre belirlenmesinin gerekip gerekmediği ve burada varılacak sonuca göre davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretlerine hak kazanıp kazanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda uyuşmazlığın esasının görüşülmesinden önce mahkemenin ilk kararında 983,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği halde kararın Özel Dairece bozulmasından sonra kurulan direnme hükmünde 992,40 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanarak 982,08 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi karşısında usulüne uygun direnme kararı bulunup bulunmadığı hususu ön sorun olarak ele alınmıştır.

Mülga 1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olan 429 uncu maddesine göre bozma kararı üzerine kendiliğinden tarafları duruşmaya davet eden mahkeme tarafları dinledikten sonra Yargıtay bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verecektir.

Mahkeme bozma kararına uyduktan sonra bu karardan dönemeyeceği gibi direnme kararı verdikten sonrada ilk karardan farklı bir karar vermesi mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması zorunludur.

Mülga 1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olan 429 uncu maddesine göre bozma kararı üzerine kendiliğinden tarafları duruşmaya davet eden mahkeme tarafları dinledikten sonra Yargıtay bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verecektir.

Mahkeme bozma kararına uyduktan sonra bu karardan dönemeyeceği gibi direnme kararı verdikten sonrada ilk karardan farklı bir karar vermesi mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması zorunludur.

Somut olaya gelince, mahkemece 22.12.2011 gün ve 2009/605 E.-2011/834 K. sayılı ilk kararda "Aşağıda dökümü yapılı 983,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiş iken, kararın Özel Dairece bozulmasından sonra verilen 23.01.2015 gün ve 2014/261 E.-2015/14 K. sayılı direnme hükmünde " Aşağıda dökümü yazılı 992,40 TL yargılama giderinin karar ve red oranına göre hesaplanarak 982,08 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

Bu durumda direnme kararı verildikten sonra mahkemece yapılması gereken HMK'nın 294 ve 297 nci maddelerine uygun şekilde verilen ilk karar gibi yani 22.12.2011 gün ve 2009/605 E.-2011/834 K. sayılı karar gibi hüküm fıkrası oluşturmak ve buna uygun gerekçeli karar yazmaktır.

Şu halde usulüne uygun bir direnme kararından sözetmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca usulüne uygun olmayan direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1037, Karar No: 2017/5646, Tarih: 06.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/1037 E.  ,  2017/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 29.09.2016 tarih ve 2016/23273-20169 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin borçlu şirkete tebliği üzerine borçlunun 30.12.2015 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda takip konusu senette keşide yeri olmadığını belirterek takibin iptalini istediği, mahkemece istemin esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.9.2016 tarih ve 2016/23273 E., 2016/20169 K. sayılı ilamı ile takip konusu senette keşide yeri bulunmadığından şikayetin kabulü gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, alacaklı tarafından karar düzeltme talebinde bulunularak şikayetin sürede olmadığının ileri sürüldüğü anlaşılmıştır.

Başvuru bu hali ile takip dayanağı senedin kambiyo senedi vasfında olmadığı nedenine dayalı olup İİK'nun 168/3. maddesi uyarınca ödeme emri tebliğinden itibaren beş günlük sürede icra mahkemesine yapılmalıdır. Bu süre, hak düşürücü süre niteliğinde olup, mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Somut olayda; şikayetçi borçluya ödeme emrinin 24.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun icra mahkemesine yaptığı şikayet başvurusunun ise 30.12.2015 tarihli olup beş günlük süreden sonra yapıldığı, alacaklının 31.12.2015 tarihinde icra müdürlüğünden borçluya yeniden ödeme emri tebliğ edilmesini talep ettiği, müdürlükçe talebin kabulü üzerine borçluya ikinci kez çıkartılan ödeme emrinin 04.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

Her ne kadar alacaklının talebi ile borçluya 04.01.2016 tarihinde ikinci bir ödeme emri tebliğ edilmiş ve Dairemizin, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen yerleşik uygulamasına göre, borçluya ikinci kez ödeme emri tebliği ona yeni bir itiraz hakkı tanır (HGK'nun 13.12.2006 tarih ve 2006/12-786/783 sayılı kararı) ise de; şikayet tarihi olan 30.12.2015 tarihi itibariyle henüz alacaklının yeni bir ödeme emri tebliğ talebi olmayıp, talebi şikayet tarihinden bir gün sonra olan 31.12.2015'te olduğundan, şikayet tarihi itibariyle henüz talep edilmemiş ikinci ödeme emrinin şikayet tarihinden sonra 04.01.2016'da tebliğ edilmiş olmasının, borçluya bu aşamada yeni bir itiraz hakkı vermeyeceğinin kabulü gerekir.

Bu durumda borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği 24.12.2015 tarihine göre 30.12.2015 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuru İİK'nun 168/3. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra olup borçlu tarafından ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğü de iddia edilmediğine göre, mahkemece şikayetin süre aşımı nedeniyle reddi yerine esasının incelenerek yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de; şikayet sonuçta reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının Dairemizce onanması gerekirken maddi hataya müstenit olarak bozulduğu anlaşıldığından, alacaklının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.9.2016 tarih ve 2016/23273 E., 2016/20169 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/736, Karar No: 2025/282, Tarih: 20.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/736 E.  ,  2025/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/702 Esas, 2023/1648 Karar

HÜKÜM :Yeniden Hüküm Kurulmak Suretiyle Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2005/303 E., 2021/901 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili, davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacıyı temsilen denetçileri vekili dava dilekçesinde; yaş meyve ve sebze paketlemesi ve oluklu mukavva kutu imalatı yapan ... Tarım Ürünleri Gıda San. İhracat A.Ş.'ye kullandırılan krediler ile ilgili Ticari Krediler Ekonomik ve Mali inceleme raporunda gerek ... A.Ş. gerekse bu şirketin %99,80 hissesini devralan ... Holding A.Ş. hakkında olumsuz rapor verilmesine rağmen bankacılık genel mevzuatı, banka iç mevzuatı ve bankacılık ilke ve teamüllerine aykırı bir şekilde talep edilen kredilerin kullandırıldığını, istihbarat raporlarında genel olarak olumsuz tespitlere yer verildiğini, kredilerin teminatlarının yetersiz olduğunu, şahsi kefaletlerin ne ölçüde güvence oluşturduğunun araştırılmadığını, ayni teminat olarak verilen taşınmazlar üzerinde bulunan önceki dereceli ipoteklere rağmen ekspertiz raporunda belirlenen değerlerin üzerinde sonraki dereceli ipotekler tesis edildiğini, taşınmazlar üzerinde haciz şerhlerinin bulunduğunu, kredi sözleşmelerinde alınması gerekli bir kısım kefalet imzalarının bulunmadığını, istihbarat bültenlerinde eksiklik olduğunu, kredi kefillerinden ... Muk.Kutu San. ve Tic. A.Ş.’nin fabrika binasının yanmasından kaynaklanan sigorta hasar tazminatının bankanın da dahil olduğu muhtelif alacaklılardan hangisine ödeneceğinin ihtilaflı olduğunu, kredinin açıldığı ve kullandırıldığı tarihte geri ödenmeyeceğinin belli olduğunu ileri sürerek davalıların görev yaptıkları sürede dava dışı şirkete usulsüz kredi kullandırmak suretiyle bankanın zarara uğramasına sebebiyet verdiklerinin tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava dışı şirkete kullandırılan kredilerden doğan ve tahsil kabiliyeti bulunmadığı tespit edilen 7.594.902,33 TL olarak tasfiye olunacak alacaklar hesabına aktarılan miktarın faizi ile birlikte davalıların kararlara iştirakleri oranında sorumlu tutulmalarına, hesap edilecek banka alacağının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP