muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3578, Karar No: 2017/7474, Tarih: 15.06.2017

2-Mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; aynı projeden konut alan bir kısım bağımsız bölüm maliklerinin davacının ileri sürdüğü hususlarda ayıp ihbarını 24.8.2009 tarihinde yaptığı gözetildiğinde, davacının aynı tür ayıpları süresinde ihbar edilmediği gerekçesi ile gizli ayıplar yönünden taleplerin reddine karar verilmiştir. Ancak, ileri sürülen bu ayıplar nedeni ile “gizli ayıp” olarak nitelendirilen; bina ve daire iç duvarındaki rutubetlenme ve ısı izolasyonu, bina zeminleri, kapalı otopark ve makine dairesindeki alt yapıya bağlı su izolasyonu, dairelerdeki ses izolasyonu problemleri gibi ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine BK'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalılar yararına, 2. bent gereğince davacı yararına hükmün BOZULMASINA, 3. bent gereğince tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 930,00 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24081, Karar No: 2017/7374, Tarih: 27.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24081 E.  ,  2017/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

a) Sanık ... müdafinin temyizine yönelik yapılan incelemede,

Sanık müdafiinin, 22.10.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 30.10.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

b) Şikayetçi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede,

İİK’nın 331. maddesinde düzenlenen alacaklıyı zarara sokmak kastıyla mevcudunu eksiltmek suçunun faili alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla mevcudunu azaltan borçlu ile bu eylemine iştirak eden kişi ya da kişilerdir. Bu nedenle suça iştirak eden sanık ... hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3990, Karar No: 2022/20031, Tarih: 30.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3990 E.  ,  2022/20031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin ikametinin eklentisi niteliğindeki bahçesinin etrafını çevreleyen tel örgülerin ve bahçesinin demir kapısının çalındığı anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturması karşısında, mahkemenin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1) Müşteki ...’nın ...Köyü’ndeki ikametinin bahçesinin etrafını çevreleyen tel örgülerin ve bahçesinin demir kapısının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, olaya ilişkin kollukça araştırmaya başlanıldığı sırada sanık ...’un sanayi sitesinde suça konu telleri ve demir kapıyı satmaya çalıştığının ihbarı sonucunda sanık ...’un suça konu eylemle ilgisinin olduğunun tespit edildiği, sanık ...’un savunmasında, “dayısı ... ile birlikte 06.03.2014 gecesi saat 23:00 sıralarında şikayetçiye ait tel örgüleri ve demir kapıyı çaldıklarını, ertesi gün sanayi sitesindeki bir hurdacıya suça konu eşyaları dayısı ile birlikte sattıklarını, ancak olayı gerçekleştirenlerin arandığını haber alması üzerine tekrar aynı hurdacıya giderek, sattığı eşyaları parası karşılığında geri aldığını ve bu tel örgüleri ve demir kapıyı ... Merkez’de bulunan boş bir araziye götürüp bıraktığını” ifade ettiği, sanık ...’un savunmasında ise, “olay ile bir alakası olmadığını, kendisine iftira atıldığını, olayın gerçekleştiği gece ...Köyü’nde bulunmadığını, aynı köyde ikamet eden arkadaşı ... ile birlikte köyün dışında bir mevkide domuz avına çıktığını, sabaha karşı arkadaşı ... ile birlikte ikametine geri döndüğünü, suçsuz olduğunu” ifade ettiği anlaşılmakla, sanık ...’un suça konu eşyaları sattıklarını ifade ettiği hurdacı tespit edilip tanık sıfatı ile dinlenilerek hurdacı, sanık ... ile yüzleştirilip ya da sanığın teşhise elverişli fotoğrafları hurdacıya gösterilerek bu tanığa, “suça konu eşyaları satın alıp almadığı, satın aldı ise bu satış işlemi sırasında, ...’un bulunup bulunmadığının sorulması”; sanık ...’un ifadesinin doğru olup olmadığının tespiti bakımından ...’nun tanık sıfatıyla dinlenilmesi, sanık ...’un kollukta ifadesinde bildirdiği 0535 506 34 21 numaralı hattına ilişkin 06.03.2014 ve 07.03.2014 tarihlerindeki HTS kayıtlarının (baz istasyonu sinyal bilgilerinin) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek, sanık ...’un anılan tarihte (özellikle de suçun işlendiği gece 23:00 sıralarında) nerede bulunduğunun araştırılıp (müştekinin suça konu evinin yakınlarında bulunup bulunmadığının tespiti bakımından) sonucuna göre tüm delillerin kül halinde birlikte değerlendirilerek sanık ...’un hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sanık ... hakkında hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2) Sanık ...’un, pişmanlık göstererek suça konu tellerin ve demir kapının yerini kolluğa gösterip, hasarlı olarak eşyaların iadesini soruşturma aşamasında sağladığının anlaşılması karşısında müştekiden, kısmi iade nedeniyle sanık ... hakkında kurulacak kararda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre TCK’nın 168/1-4. maddesinden indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Her bir sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken, “53,60 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit şekilde tahsiline” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ile sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10527, Karar No: 2021/9655, Tarih: 06.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10527 E.  ,  2021/9655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı fer-i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17670, Karar No: 2014/24368, Tarih: 03.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17670 E.  ,  2014/24368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanette bulunan mermilerin akıbeti hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle 6136 sayılı Kanunun 13/4. maddesi uyarınca para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan 100 TL adli para cezasına hükmolunup takdiri indirimin bunun üzerinden yapılması suretiyle sonuçta sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Bozmadan önce hükmolunan adli para cezalarının TCK.nun 52/4. maddesi gereğince bir ay eşit aralıklarla 15 eşit taksitte tahsiline karar verildiği ve hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiği halde, kazanılmış hak gözetilmeksizin 10 taksitte tahsiline karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinin uygulandığı bölümden “100 TL” ve TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümden “83 TL” ibarelerinin çıkarılıp yerlerine sırasıyla “5 gün karşılığı” ve “4 gün karşılığı” ibarelerinin yazılması ve hükme “Adli para cezasına esas alınacak 4 günün TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den hesaplanarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "10 eşit taksitte" ibaresinin çıkarılıp, yerine "15 eşit taksitte" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22568, Karar No: 2018/10434, Tarih: 02.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22568 E.  ,  2018/10434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek, usulünce yetki itirazında bulunmuş, 19.02.2015 tarihli ön inceleme duruşmasına mazeret sunan davalı vekilinin mazereti mahkemece kabul edilmiş, mahkemece tarafların yetki itirazına yönelik delilleri sorulup toplanmadan, davalının yetki itirazının reddine karar verilerek tekrar ön inceleme duruşması için gün verilerek davalı vekilinin yeni duruşma gününü UYAP ortamından öğrenmesine karar verilmiştir. 26.03.2015 tarihinde yapılan ön inceleme duruşmasında “dava şartlarının bulunduğunun ve ilk itiraz yapılmadığının tespitine” denilerek bir sonraki celse tahkikat aşamasına geçilmesine karar verilmiştir. Davalının yetki itirazı hadise şeklinde incelenmeksizin davalı tarafın katılmadığı 19.02.2015 tarihli duruşmada reddedilmiş, yetki itirazının reddine ilişkin ara karar da davalı tarafa usulüne uygun tebliğ edilmemiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu kesin olmayan yetki itirazının bir ilk itiraz (HMK m. 116/1-a) olduğunu, ilk itirazların bir ön sorun gibi incelenmesi ve karara bağlanması gerektiğini (HMK m. 117/3) öngörmüştür. Ön sorunun incelenme yöntemi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 164. maddesinde gösterilmiştir. Davalının yetki itirazı ise mahkemece hadise şeklinde incelenmeden karara bağlanmıştır. Bu nedenle, mahkemece davalının yetki itirazının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 164. maddesinde gösterilen şekilde incelenmesi için taraflara yetki konusunda delillerini gösterme olanağı tanınması, gösterildiği takdirde toplanması ve gerçekleşecek sonucuna göre yetki itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı tarafın sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/7567, Karar No: 2015/19660, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7567 E.  ,  2015/19660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/865-2014/476

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan N.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan N.. B.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği ve yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulup, gelen cevaba göre bilirkişinin zemin bedelinin tespitine ilişkin raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kamulaştırma Kanunun 25/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği, keşif tarihi ve gözlemine göre de taşınmazda bulunan ağaçların 6495 sayılı kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olup,

söz konusu yasa maddesindeki muhtesat bedelinin dikkate alınmayacağına ilişkin hükmün de uygulama yeri olmadığından, taşınmazdaki ağaçların değerinin ödenmesi gerekir. Bu itibarla;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan nar ağaçları dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçların dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan N.. B.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4783, Karar No: 2012/9136, Tarih: 11.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4783 E.  ,  2012/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 120 ada 23, 24, 25, 26, 27 ve 33 parsel sayılı sırasıyla 5544,56 m2, 1342,67 m2, 4196,68 m2, 6814,82 m2, 5875,29 m2, 21779,19 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 120 ada 23 parsel sayılı taşınmaz davalılar ... ... ve ... ... ... adlarına paylı olarak, 120 ada 24 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 120 ada 25 parsel sayılı taşınmaz davalılar ... ... ve ... ... adına paylı olarak, 120 ada 26 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 120 ada 27 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 120 ada 33 parsel sayılı taşınmaz ise davalılar ... ve ... adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmış,yargılama sırasında mahkeme hükümlerine de dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'ın tutunduğu 20.12.1984 tarih 55 sayılı tapu kaydının dava ve temyize konu 120 ada 23, 24, 25, 26, 27 ve 33 parsel sayılı taşınmazları kapsamadığı, ayrıca davacının tespit gününde kendi yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğini kanıtlayamadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.