muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1222, Karar No: 2022/8580, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1222 E.  ,  2022/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini istemi davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu edilen taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağının ilgili Tapu Müdürlüğü’nden getirtilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Yasa uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Sakarya Valiliği'nden sorularak, bu hususa ilişkin paftası getirtilip fen bilirkişisinden ek rapor alınmak suretiyle, pafta üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı, alanı da belirtilerek tespit edildikten sonra;

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7669, Karar No: 2016/8524, Tarih: 27.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7669 E.  ,  2016/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.02.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tanıkların taraflardan veya üçüncü kişilerden aktardıkları beyanlar hükme esas alınamaz. Mahkemece tanık ...'in beyanına göre ziynetlerin bir kısmının kabulüne karar verilmiş ise de; bu tanığın beyanı üçüncü kişiden aktarma beyanlar olup hükme esas alınamaz. Ancak davacı-davalı kadın dava dilekçesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı-davalı kadına yemin teklif hakkı hatırlatıp, yemin teklif edildiği takdirde ise usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazıl şekilde bir kısım ziynetlerin kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.04.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/11234, Karar No: 2021/13965, Tarih: 25.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11234 E.  ,  2021/13965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/11/2021 günü temyiz eden davalı ... vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davacı idare ve diğer davalı vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak, davalı ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Aynı amaçla kamulaştırılan, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme göre dava konusu ... Köyü 2055 parsel sayılı taşınmaz ile yakın ve benzer konumda bulunan ve davacı idarece 2010 yılı Ocak ayı için 4,42 TL/m2 takdir edilen 1999 parsel sayılı taşınmaza ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/146 Esas, 2016/349 Karar sayılı dosyasında Nisan 2013 değerlendirme tarihi itibariyle 28 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2017/2638 Esas sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı, yine davacı idarece 2010 yılı Ocak ayı için 5,28 TL/m2 takdir edilen 1984 parsel sayılı taşınmaz yönünden Mart 2011 değerlendirme tarihi

itibariyle 18,32 TL değer biçen rapor inandırıcı görülmediğinden Dairemizin 2017/26832 E., 2019/4035 K. Sayılı kararı ile bozulduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmaz yönünden davacı idare 2010 yılı Ocak ayı için 4,82 TL/m2 verildiği gözetildiğinde değerlendirme tarihi itibariyle 71,15 TL/m2 değer biçen rapor inandırıcı görülmemiştir.

itibariyle 18,32 TL değer biçen rapor inandırıcı görülmediğinden Dairemizin 2017/26832 E., 2019/4035 K. Sayılı kararı ile bozulduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmaz yönünden davacı idare 2010 yılı Ocak ayı için 4,82 TL/m2 verildiği gözetildiğinde değerlendirme tarihi itibariyle 71,15 TL/m2 değer biçen rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava dilekçesinde terkin talep edildiği halde, tescil kararı verilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5563, Karar No: 2019/707, Tarih: 07.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/5563 E.  ,  2019/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar asıl ve birleştirilen davada davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, 3130 parsel sayılı taşınmaz mirasbırakan ...'a ait iken hileli işlemler ile tek erkek çocuğu ... 'a geçtiğini, ... ’ın da taşınmazı Mehmet'e, Mehmet'in de aynı gün ... 'ın gelini olan davalı ...’ye devrettiğini, temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının miras hisseleri oranında iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı, dava konusu taşınmazın, kayınpederi ... ’ın kazancı ile alındığı için tüm mirasçıların onayı ile devredildiğini, Fevziye Saldız mirasçıları olan davacıların miras haklarını ödemesi amacıyla kayınpederi ... ’a düğün takılarını verdiğini ve karşılığında taşınmazı aldığını, diğer mirasçı davacılarla da taksim anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ... ’in 07.11.1971 yılında öldüğü, geriye mirasçı olarak kızları ... , ... , oğlu ... , 1996 yılında ölen kızı ... ’nin mirasçıları ... ... , 1971 yılında mirasbırakandan sonra ölen kızı ... ’ın mirasçıları ... ve ... ’ın kaldıkları, ... mirasçılarının asıl davayı, mirasbırakanın ... dışındaki çocuklarının da birleştirilen davayı açtıkları, davalının mirasbırakanın torunu ... ’in eşi olduğu, çekişme konusu 3130 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı esas alınarak 20.10.1970 tarihinde tapulama tespitinin yapıldığı, taşınmaz mirasbırakana ait iken 23.06.1966 tarihinde oğlu ... ’a satış suretiyle temlik ettiği ve bu tapu kaydın tapulama sırasında tespite esas alındığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıkları temlikin muvazaalı olduğu hakkında bir beyanda bulunmamışlardır. Her ne kadar, mahkemece satış bedeli ile gerçek bedel arasında fark olduğu gerekçe gösterilmişse de bu hususun tek başına muvazaanın ispatı olmayacağı açıktır. Dolayısıyla muvazaa iddiası kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Asıl ve birleştirilen davanın davalısının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1495, Karar No: 2013/1235, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/1495 E.  ,  2013/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 8 ve 155 ada 24 parsel sayılı 541,09 ve 775,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadimden beri köyün kullanımında olduğundan söz edilerek ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı, irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, vergi kaydı ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 105 ada 8 ve 155 ada 24 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı dayanağı tapu ve vergi kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 105 ada 8 parsel sayılı taşınmazda K.Evvel 304 tarih, 1460 sıra numaralı tapu kaydına, 155 ada 24 parsel sayılı taşınmazda ise Mart 1927 tarih 40 sıra numaralı tapu kaydı ve 1937 yılı yazımı 561 tahrir numaralı vergi kaydına dayanmıştır. Mahkemece, tapu ve vergi kayıtları mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamı belirlenmemiş, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamış, davacı tarafından aynı tapu ve vergi kaydına dayanılarak açılan davaların birlikte görülmesinin usul ekonomisi yönünden gerekli olduğu göz ardı edilmiştir. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için, davacı tarafından 155 ada 23, 24 ve 33 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak aynı tapu ve vergi kaydına dayanılarak açıldığı anlaşılan dava dosyalarının birleştirilmesi düşünülmeli, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişi huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında davacının dayandığı kayıtlar ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup, hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, davaya konu edilen taşınmazın niteliği, intikali, davalı köyün zilyetliği sürdürülüş biçimi, davacı tarafın zilyetliği terk iradesinin bulunup bulunmadığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberde götürülecek tekni bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14535, Karar No: 2017/12263, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14535 E.  ,  2017/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28736, Karar No: 2017/6257, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/28736 E.  ,  2017/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, görev değişikliğini kabul etmeyerek çalıştığı işyerinde görevine devam etmek isteyen müvekkilinin iş sözleşmesinin 29.12.2015 tarihli fesih bildirimi ile geçersiz ve gerekçesiz olarak işverence sonlandırıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve çalıştırılmadığı süreler için 4 aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... yerleşkede bulunan diğer fabrika müdürlüklerinden vardiya amiri ihtiyacı talebinde bulunulması üzerine davacının müvekkili şirketin işlettiği ... Fabrikasında vardiya amiri olarak talep edilen konuda görev yapması ve yapılan işleri de bilen tecrübeli bir çalışan olması nedeni ile 25.12.2015 tarihli yazı ile ... Fabrikasında vardiya amiri olarak görevlendirildiğini, davacının iş sözleşmesinin yeni görevi kabul etmeyeceğini 29.12.2015 tarihinde bildirmesi üzerine aynı tarihli yazılı bildirim ile kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer tüm yasal hakları ödenmek suretiyle sona erdirildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlara dayanılarak, çalışma koşullarındaki değişikliğin işçi tarafından kabul edilmediği, buna göre yapılan değişikliğin işçiyi bağlamadığı, dinlenen tanık beyanlarıyla işyeri kayıtlarına göre ... fabrikasının daha yüksek kapasiteli bir fabrika olduğu, üretilenin ... kutu olduğu, işçi sayısının ... Fabrikasından 2-3 kat daha fazla olduğu, bu durumda vardiya amirinin işinin daha ağırlaştığının anlaşıldığı, işveren tarafından iş koşullarındaki değişikliğin hangi zorunlu sebeplerle yapıldığının da dosyaya sunulan delillerle ispatlanamadığı, yine işveren tarafından iş akdinin feshini gerektiren geçerli başka bir nedenin bulunduğunun da yazılı olarak açıklanıp bildirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı dinlenen tanık beyanları özellikle ortak tanığın beyanlarının değerlendirildiği, bölümlerin fazlalılığı, işin ağırlaşması, yine değişikliğin zorunlu sebeplerine yönelik feshi gerektirecek başka geçerli bir nedene yönelik ispat külfetinin de yerine getirilemediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı dinlenen tanık beyanları özellikle ortak tanığın beyanlarının değerlendirildiği, bölümlerin fazlalılığı, işin ağırlaşması, yine değişikliğin zorunlu sebeplerine yönelik feshi gerektirecek başka geçerli bir nedene yönelik ispat külfetinin de yerine getirilemediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, çalışma şartlarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olup olmadığı ve görev değişikliğinin işverenin yönetim hakkı kapsamında kalıp kalmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur.

İşverenin vereceği talimatlarla, Anayasa ve kanunların emredici hükümleri ile toplu ve bireysel iş sözleşmeleri hükümlerine aykırı olmamak üzere, işin yürütümü ve işçilerin işyerindeki davranışlarını düzenleyebilme hakkına yönetim hakkı denir. İş koşullarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İş koşullarındaki değişiklikler geçerli nedene dayandığı takdirde, ayrıca iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa veya işçi aleyhine bir durum oluşmuyor ise, işverenin yönetim hakkının sınırlandırılması gerekmez. İşveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işyeri değişikliği ile ilgili işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ve geçerli nedene dayanan değişiklikler çalışma koşullarının esaslı değişikliği olarak nitelendirilemez. Geçerli neden işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.