muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1902, Karar No: 2016/2601, Tarih: 10.03.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 10/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12540-2015-E.26216/82024 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/928 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2101, Karar No: 2023/10724, Tarih: 07.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/2101 E.  ,  2023/10724 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2017 tarihli ve 2016/155 Esas, 2017/171 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2017/1829 Esas, 2018/1719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Suça sürüklenen çocuğa tuzak kurulduğu ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

15.01.2016 tarihinde SSÇ ...'in öğrenim görmüş olduğu Atatürk Lisesi'nde okuldan arkadaşı yaşı küçük ...'e bir adet hapı 10-TL'ye sattığı, ...'in almış olduğu uyuşturucu hapı, diğer arkadaşları ile beraber okul idaresine verdiği, olayın idare tarafından polise

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

15.01.2016 tarihinde SSÇ ...'in öğrenim görmüş olduğu Atatürk Lisesi'nde okuldan arkadaşı yaşı küçük ...'e bir adet hapı 10-TL'ye sattığı, ...'in almış olduğu uyuşturucu hapı, diğer arkadaşları ile beraber okul idaresine verdiği, olayın idare tarafından polise

bildirildiği, kriminal uzmanlık raporuna göre ele geçirilen bir adet captagon hap maddesinin amfetamin içerdiğinin tespit edildiği, SSÇ ...'in olayla ilgili olarak alınan ifadesinde 2016 yılı Ocak ayı içerisinde SSÇ ...'ın işyerine giderek kendisine captagon uyuşturucu haplardan bulmasını istemesi üzerine bu hapları alması için SSÇ ...'a 45-TL para verdiğini beyan ettiği, SSÇ ...'in bu beyanı üzerine ifadesine başvurulan SSÇ ...'ın da SSÇ ...'den aldığı 45-TL ile Emek Mahallesi'nde ikâmet eden açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir şahıstan 9 adet captagon hap aldığı ve SSÇ ...'e verdiğini beyan ettiği, bu surette SSÇlerin üzerlerine atılı çocuğa uyuşturucu madde verme suçunu işledikleri SSÇlerin soruşturma aşamasındaki ikrarları, tanık anlatımları, kriminal uzmanlık raporu, sosyal inceleme raporları ve diğer delillerle tüm yargılama safhasında sübûta erdiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlere yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.12.2018 tarihli ve 2017/1829 Esas, 2018/1719 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6494, Karar No: 2015/9303, Tarih: 02.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6494 E.  ,  2015/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf yöneticilerinin görevlerinden alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5737 sayılı Vakıflar Yasası’nın 10. maddesinde, görevinden alınan vakıf yöneticilerinin meclis üyesi olamayacakları ve beş yıl süreyle aynı vakfın yönetim ve denetim organında görev alamayacakları, ayrıca ikinci fıkranın (c), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen bu nedenlerle görevinden alınan vakıf yöneticilerinin başka bir vakfın yöneticisi ise o görevinden de alınmış sayılacakları ve beş yıl süreyle hiçbir vakfın yönetim ve denetim organında görev alamayacakları hükme bağlandığından yasanın belirtilen bu hükümleri dikkate alındığında, davalı vakıf yöneticileri ..., ...., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında dosya kapsamına göre görevden alınmalarının gerekip gerekmediği araştırılıp bu konudaki tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, dava tarihinde vakıf yönetiminde yer almamaları nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Dava dilekçesinde, davalı vakfın 2005-2008 yılları işlemlerine ilişkin olarak düzenlenen teftiş raporunu esas alarak; vakıf yöneticilerinin mevzuata aykırı davrandıkları, emlak vergilerinin zamanında yatırılmadığı, vakfa ait gayrimenkulleri rayiçlerinin çok altında kiraya vermek suretiyle vakıf kaynaklarını verimli bir şekilde kullanmayıp basiretli bir idareci gibi hareket etmeyerek vakfı zarara uğrattıkları, vakıf tarafından yapılan bazı harcamaları kayıtlara intikal ettirmedikleri, daha önceki teftiş raporunda belirtilmesine ve bu konuda uyarılmalarına rağmen vakıf belgelerinin zamanında teftiş makamına iletilmediği ileri sürülerek 5737 sayılı Vakıflar Yasası’nın 10. maddesine aykırılıklar nedeniyle vakıf yöneticilerinin görevden alınmaları istenildiğine göre; mahkemece, ileri sürülen iddialarla ilgili .... ve Belediye gibi kurumlardan vakıfla ilgili bilgi ve belgelerin getirtilerek gerekli inceleme ve araştırma yapılıp harcamalar hususunda vakıf defterleri ile karşılaştırması yaptırılarak konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden dava dilekçesindeki iddialarla ilgili rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, vakıf yönetim kurulu karar defteri ile diğer defterler incelenmeden yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak eksik inceleme ile davalı ... ile ... yönünden davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10046, Karar No: 2013/6514, Tarih: 07.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10046 E.  ,  2013/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin babaları olan ... 'a davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu ...'ın vefat ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilleri ...,... için 1.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile müvekkillerinin her biri için 12.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 14.07.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı ... için maddi tazminat taleplerini 2.329,76 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ve davalı ....ve Tic.A.Ş. vekili ayrı ayrı, asıl kusurun müteveffada olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı ... için 2.329,76 TL maddi tazminatın -davalı ... dava dilekçesi ile istenen kısım için dava tarihinden, ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihinden, diğer davalılar dava dilekçesi ile istenen kısım için kaza tarihinden, ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihinden yasal faizle sorumlu olmak üzere- davalılardan müteselsilen tahsiline, davacı ... için 1.000 TL maddi tazminatın -davalı ... dava tarihinden, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sorumlu olmak üzere- davalılardan müteselsilen tahsiline, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 2.250 TL, davacılar ...,... için ayrı ayrı 2.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ... Kağıt Sanayi A.Ş.'den müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalı ... aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, kaza tarihi, olay nedeniyle duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat

miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde olmayıp, makül ölçüde manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli değildir.

3-Davacılar vekili dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat taleplerini sıralamış, aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan davalı ... şirketinin poliçe limitleri ve şartları gereğince sorumlu olduğunu da beyan etmiştir. Buna göre, davacıların davalı ... şirketinden manevi tazminat talepleri de yoktur. Hal böyle iken, mahkemece davalı ... aleyhine açılmış manevi tazminat davası olmadığı halde, varmış gibi reddedilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/4 maddesine göre "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." Yine 10/2 maddesine göre "Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." Mahkemece anılan hükümlere aykırı olarak, davacılar yararına kabul edilen maddi ve manevi tazminatlar bakımından tek kalemde vekalet ücretine hükmedilmesi ve haklarında açılan manevi tazminat davası kısmen reddedilen davalılar yararına davacılar yararına hükmedilenden daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

5-Davalılar ... ve ... Kağıt Sanayi A.Ş. haksız fiil sorumluları olup haksız fiil tarihinde, davalı ... de dava öncesi bir başvuru olmadığından dava tarihinde sorumlu oldukları tüm miktar yönünden temerrüde düşmüşlerdir. Hal böyle iken ıslahla artırılan kısmı dava dilekçesiyle istenen kısımdan ayırarak ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

5-Davalılar ... ve ... Kağıt Sanayi A.Ş. haksız fiil sorumluları olup haksız fiil tarihinde, davalı ... de dava öncesi bir başvuru olmadığından dava tarihinde sorumlu oldukları tüm miktar yönünden temerrüde düşmüşlerdir. Hal böyle iken ıslahla artırılan kısmı dava dilekçesiyle istenen kısımdan ayırarak ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü

ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 821,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 7.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6241, Karar No: 2021/11581, Tarih: 18.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6241 E.  ,  2021/11581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, KMK'nın hükümlerine göre Birey Eksen Yönetimleri 05/05/2016 tarihinden 15/01/2019 tarihine kadar hatalı yönetimden kaynaklanmış giderlere karşı topladıkları gelirlerin (aidat, avans ve demirbaş olarak) B bölümlere düşen miktarın yasal hesaplarının yapılması ve borçlarının tespit edilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 2020/153 Esas, 2020/1085 Karar sayılı ilamı ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar vermiştir. Hükmün davacı tarafından temyizi üzerine ise ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi 18/3/2021 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Verilen ek karar davacı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 362. maddesinin b) fıkrası “ (Ek İbare: 5.8.2017 - 7035 m.32) Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar.”ın temyiz edilemeyen kararlar olduğunu belirtmekle, Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre,davanın hakimin müdahalesi ile yönetimin gelir gider hesaplarının tespiti istemli olup, taşınmazın aynına ilişkin olmadığı ve kesin nitelikte olduğu gözetilerek Bursa Bölge Adliye Mahkemesi'nce 18/03/2021 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11134, Karar No: 2017/3629, Tarih: 09.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/11134 E.  ,  2017/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile kötüniyet tazminatı, izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı....davaya cevap vermemiş, diğer davalı ... ve Yurtlar Kurumu vekili; yetki ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı ... ve Yurtlar Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.12.2014 tarih, 2014/34641 Esas, 2014/39419 Karar sayılı kararı ile, “Davacı dava dilekçesinde 01/01/2005 - 01/09/2009 tarihleri arası için talepte bulunmuş olup, bu talebi aşılarak belirlenen hizmet süresine itibarla hüküm kurulması hatalıdır. Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi ve davalı kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeden yargılama giderlerine harç katılarak davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesi de isabetsizdir.” gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı ... ve Yurtlar Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 19.10.2009 olmasına karşın gerekçeli karar başlığında bozma sonrası bir tarih olan 17.06.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece bozmaya uyulduğu karar harcından sadece davalı şirket sorumlu tutulduğu halde... ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün harçtan muaf olduğu gözden kaçırılarak yargılama giderlerine harç katılarak davalı Yurtkur’a harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;