muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2598, Karar No: 2008/7319, Tarih: 10.06.2008

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince,yukarıda değinilen ilkeler ışığında tespit edilen olgular değerlendirildiğinde murisin satma gereksiminin bulunmadığı, satıştan ve murisin ölümünden sonrada davalının bu yeri kullanmadığı, niza konusu yerin murisin eşi ve davacı dışındaki çocukları tarafından kullanıldığı, davalının ev kadını olup alım gücünün bulunmadığı, murisin eşinin dayısının kızı olduğu, davalının bedelin ödendiği konusunda herhangi bir delil ibraz etmediği, değerler arasında fark bulunmamasının tek başına muris muvazaasının varlığı için sebep teşkil etmeyeceği gözetildiğinde miras bırakanın temlikteki amacının terekeden mal kaçırma amaçlı olduğu kabul edilmektedir.

Hal böyle olunca,davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile reddi doğru değilidir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.md.gereğince BOZULMASINA,13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20163, Karar No: 2019/5666, Tarih: 11.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/20163 E.  ,  2019/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu 1512 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile üzerindeki binanın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu 1512 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile üzerindeki binanın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine, 1. Hukuk Dairesi 02/03/2011 tarihli ve 2011/1294 Esas, 2011/2268 Karar sayılı karar ile 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinde bir isabetsizlik olmadığı, ancak, çekişme konusu 1512 ada 6 parsel sayılı taşınmazın "ihdasen" ve "yeniden" suretiyle oluşan parseller kapsamında kalan kısmının kıyı kenar çizgisi içinde yer alıp almadığının saptanması gereğine değinilerek kararı bozmuştur. Davalılar vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, bu defa 1. Hukuk Dairesi 08/12/2011 tarihli ve 2011/10755 Esas, 2011/12529 Karar sayılı ilamı ile, işin esası bakımından 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olmasının doğru olduğu, ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve kararın 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girdiği, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceği, bu nedenle davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemeyeceğinden, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen ilkeler doğrultusunda, davadaki istek yönünden hükme yeterli bir araştırma yapılması, infaza elverişli biçimde uzman bilirkişilerden rapor ve kroki alınarak, taşınmazın ‘ihdasen’ ve ‘yeniden’ oluşan kısımlarının da kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alıp almadığının saptanması ve ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar vermiştir. Bozmadan sonra mahkemece yeniden yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın Kıyı Kenar Çizgisinin gerisinde yer aldığının tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dava, 3621 sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, Mahkemece, jeoloji, ziraat, harita , inşaat mühendisleri ve şehir planlamacısından oluşan bilirkişi kurulu heyeti ile birlikte keşif icra edilerek keşfen kıyı kenar çizgisi belirlenmiştir.

İdare tarafında belirlenen kıyı kenar çizgisi ile 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi uyarınca belirlenen bilirkişi heyetince saptanan kıyı kenar çizgileri üst üste çakıştığında her iki kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi, çakışmadığı taktirde Yargıtay'ın 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde tutularak 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine göre oluşturulacak uzman bilirkişiler heyetince saptanan kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi gereklidir.

İdare tarafında belirlenen kıyı kenar çizgisi ile 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi uyarınca belirlenen bilirkişi heyetince saptanan kıyı kenar çizgileri üst üste çakıştığında her iki kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi, çakışmadığı taktirde Yargıtay'ın 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde tutularak 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine göre oluşturulacak uzman bilirkişiler heyetince saptanan kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi gereklidir.

Somut olayda, az yukarıda bahsi geçen ilkeler uyarınca, bilirkişi kurulu içtihatlara uygun oluşturulmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu ve bitişik komşu taşınmazların ve idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin dikkate alınarak, kıyı kenar çizgisinin belirlendiği belirtilmiş olmasına rağmen harita mühendisi tarafından düzenlenen raporun eki olan krokide, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmemiş, yine çevre parsellere ilişkin kıyı kenar çizgisi de kroki de işaretlenmemiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler gözetilmek suretiyle 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda ve 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesinde öngörüldüğü şekilde 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun tespit edilmesi halinde kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4771, Karar No: 2021/2619, Tarih: 28.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/4771 E.  ,  2021/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Cevabının Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin laminasyon ustası olarak 18.06.2009 tarihinden itibaren çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından 31.08.2015 tarihinde haksız feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminat toplamı 10.010.84 TL ödeme yapıldığını, asgari geçim indirimi hariç net 2.780,00 TL ücret ile çalışan davacının yemek ve servis hizmetinden yararlandığını, eksik ödeme yapıldığını, bakiye tazminatının ödenmediğini, sadece 14 gün izin kullandığını başka izin kullanmadığı gibi ücretinin de ödenmediğini, hafta içi 07.00-22.00 ve cumartesi günleri 07.00-17.00/ 18.00 saatleri arası sadece ayda bir veya iki hafta tatilinde dinlenmesine rağmen insan takatini zorlayacak tarzda yaptığı çalışma karşılığının ödenmediğini, 2014 yılı Şubat ayı itibari ile bordrolarda fili olarak yapılan mesai saatinin yarısı kadar fazla çalışma tahakkukları yapılmış olup elden ödenen maaş ile birlikte ödendiğini ileri sürerek bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin 28.08.2015 tarihinde feshedildiğini, davacının aylık ücretinin 1.273.50 TL bordro ücreti olduğunu, fazla çalışma iddiasının yersiz olduğunu, 1 saat yemek ve yarım saat çay molası olduğunu, 2013 yılı ikinci dönem öncesi fazla çalışma yapılmadığını, büyümekte olan bir işyeri olduğunu, 45 saati aşan çalışma olduğu zaman bordro ile ödendiğini, 4 aylık sağlık raporu bulunduğunu bu dönemin hesaplamalardan dışlanması gerektiğini yılda bir maaş ikramiye bulunmadığını, davacıya 28.08.2015 fesih tarihinde 10.010.84 TL kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini, 15.07.2014 tarihinde 15.000,00 TL borç para verildiğini, banka hesabına yatırıldığını, yapılacak hesaplamalardan mahsubu gerektiğini faize itiraz ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davacının 23.04.2015 tarihinde iş kazası geçirdiği ve Sosyal Güvenlik Kurumu uygulamalarında işçinin iş kazası geçirdiği gün sigortalı bildirilmesi gerektiğinden tam çalışılmış kabul edilmesi bu günün genel tatil günü olması sebebiyle davacı lehine ulusal bayram ile genel tatil çalışma alacağına hükmedilmesi gerekirken eksik değerlendirme ve hesaplama yapılarak 1 gün ilave olarak bu alacağa hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğu; davalı istinaf talebinin kısmen kabulü ile davacının raporlu olduğu süreden ihbar önelini 6 hafta aşan kısmın hizmet süresine eklenmesi,geri kalan kısmın ise eklenmemesi şeklindeki uygulama gereği toplam 167 gün istirahat raporu bulunan davacının 23/04/2015 ila 28/08/2015 tarihleri arasında istirahatli olduğu günler dikkate alınmaksızın işe giriş tarihi 18/06/2009 ile istirahat başlangıç tarihi olan 23/04/2015 tarihi arasındaki kıdem süresi olan 5 yıl 10 ay 5 gün'e 3 ay 8 gün eklenmek suretiyle kıdem tazminatına esas hizmet süresinin 6 yıl 1 ay 13 gün (Toplam 2233 gün ) olarak belirlenmesi gerekçesi ile İlk Derece Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz edenin sıfatına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava kısmi dava olarak açılmış ve mahkemece kısmi alacak davası olarak kabul edilerek sonuçlandırılmıştır. Davacı tarafından fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava dilekçesinde 4.000,00 TL fazla çalışma ücret alacağı talep edilmiştir. Bilirkişi raporunda 09.09.2010- 31.01.2014 tarihleri arası fazla çalışma ücret alacağı tanık beyanları doğrultusunda hesaplanmıştır. Davacı vekilinin 28.12.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile davaya konu talep miktarlarını bilirkişi raporu doğrultusunda arttırmasından sonra davalı tarafça süresi içinde ve yönetimince ıslaha karşı zamanaşımı def'i ileri sürülmüş ve mahkemece bu def'i re'sen dikkate alınmıştır. Zamanaşımına tabi alacaklar yönünden, kısmi dava ile talep edilen miktarlar dışında kalan kısımlar yönünden zamanaşımı savunması dikkate alınarak ve çıkan miktara kısmi davada talep edilen miktarlar eklenerek bakiye alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

Ne var ki, Mahkemece, ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilirken, dava dilekçesi ile istenen miktarın indirim sonrası hesaplamaya eklenmesi hatalı olmuştur. Mahkemece, davacının zamanaşımına uğramamış 28.12.2011- 31.01.2014 tarihleri arasındaki fazla çalışma ücret alacağına dava dilekçesi ile istenen 4000 TL’yi ilave ettikten sonra indirim uygulayarak buna göre (44625.97 +4000= 48625.97 yüzde 40 indirim ile 29175,58 TL) fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alması gerekirken belirtilen hususun hesaplamada dikkate alınmaması hatalı olup bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan “ Brüt 30.775,58 TL fazla çalışma alacağının (ıslaha karşı zamanaşımından etkilenmeyen miktara takdiren % 40 indirim yapılmak suretiyle belirlenen) brüt 4.000,00 TL.'ne dava tarihi 09/09/2015'den, bakiyesine ıslah tarihi 28/12/2016'dan itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi oranı ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin istemin reddine, ” rakam ve sözcüklerinin hükümden tamamen çıkartılmasına ve yerine “ Brüt 29175.58 TL fazla çalışma alacağının (ıslaha karşı zamanaşımından etkilenmeyen miktara takdiren % 40 indirim yapılmak suretiyle belirlenen) brüt 4.000,00 TL.'ne dava tarihi 09/09/2015'den ,bakiyesine ıslah tarihi 28/12/2016'dan itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi oranı ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,Hüküm fıkrasının 9. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 4.149,03 TL nisbi karar harcından davacının yatırdığı 170,78 peşin harç ve 1.000,42 TL ıslah harcının mahsubu ile noksan 2.959,00 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına" Hüküm fıkrasının 12. bendinin hükümden çıkarılarak yerine 12-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince kabul olunan miktara göre hesaplanan 7.031,2 TL nisbi avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcükleri yazılarak,Hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine 28/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5183, Karar No: 2006/8871, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5183 E.  ,  2006/8871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 112 ada 134 parsel sayılı 4210.31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fıstıklık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükmü temyiz eden davacı ..., temyiz dilekçesinde dava konusu yerin bilirkişice evveliyatının incelenmediğini, bu yerlerin memleket haritasında ormanlık alanda kaldığını, yetiştirilmiş olan fıstık ağaçlarının ekim-dikim yoluyla değil, Sakız (Menengiç) ağaçlarının aşılanması yoluyla tesis edildiğini, kararın eksik ve yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Dairemizde değişik tarihlerde incelenen ... Köyünde bulunan taşınmaz veya taşınmazlara ait dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bitki örtüsü itibariyle Antep fıstığı bulunduğu açıklanmış, bu ağaçların ne şekilde elde edildiği, sayısı, aşılama yoluyla elde edilmişse, aşı yaşları konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;