muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3470, Karar No: 2018/1451, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3470 E.  ,  2018/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte belge kullanmak suçundan açılan kamu davasında; sanığın şirkete ortak olmadığını, iki ay süreyle sigortalı olarak çalıştığını, kendisine işleri yürütebilmek için yetki verildiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi, ayrıca sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketlerin yetkilileri hakkında vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, haklarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı yönünde gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; şirketin ortakları olan ...ile...'ın sanığın şirketteki faaliyeti, şirketi idare edip etmediği hususunda CMK'nın 48. maddesi de dikkate alınarak dinlemeleri, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3257, Karar No: 2024/3696, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3257 E.  ,  2024/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/333 E., 2023/299 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık ...'nın 28.02.2024, sanık ...'nin 24.04.2024 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden vazgeçtikleri anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2022 tarihli ve 2022/2308 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları ile 53 üncü, 54 üncü, 55 inci ve 63 üncü maddeleri gereği cezalandırılmaları, sanık ... hakkında etkin pişmanlık ile ilgili 192 nci maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/363 Esas, 2022/568 Karar sayılı kararı ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereği ayrı ayrı 10 yıl 10 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık Abbullah Durbi'nin ise 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereği 5 yıl 5 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tüm sanıklar hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına, tutukluluk veya gözaltında geçirdikleri sürelerin cezalarından mahsubuna karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/333 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kargoya teslim ettiği koli içinde ne olduğunu bilmediğine,

2. Suç işleme kastının bulunmadığına,

3. Mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kargoya teslim ettiği koli içinde ne olduğunu bilmediğine,

2. Suç işleme kastının bulunmadığına,

3. Mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerince sanık ile inceleme dışı sanıkların Hatay'dan Bahreyn ülkesine kargo ile uyuşturucu madde gönderecekleri duyumu alınması üzerine kargo firmasına teslim edilen uyuşturucu maddelerin burada ele geçirildiği, bu şekilde sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında bulunan 24.01.2022 tarihli olay, arama ve el koyma tutanağına ve aynı tarihli ön inceleme, sayım ve tartım tutanağına göre kargo firmasında sanık ... tarafından Bahreyn ülkesine gönderilmek üzere teslim edilen 6 adet kolinin içerisinde gizlenmiş uyuşturucu içeren hapların ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. İnceleme dışı sanıklardan ...'nin ikametinde uyuşturucu içeren haplar ve ...'nın ikametinde az miktarda uyuşturucu içeren hap ele geçirildiği, ayrıca ... ile sanık ...'nin burada yakalandıkları dava dosyasında bulunan tutanaklardan anlaşılmıştır.

4. Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.02.2022 tarihli raporunda; kargoda ele geçen tabletler ile sanık ... ve sanık ...'nın ikametlerinde ele geçen tabletlerin uyuşturucu maddelerden amfetamin içerdiği tespit edilmiştir.

5. Dava dosyasında arama el koyma, görüntü izleme, sayım, tartım tutanakları, buna ilişkin onay talepleri ve kararlar mevcuttur.

6. Sanık ...'nin savunmasında, ele geçen uyuşturucu maddeleri kendisinin kargo şirketine verdiğini, bunu kendisine veren kişinin ... olduğunu, kutular içerisinde ne olduğunu bilmediğini savunduğu, soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanlarında sanıklardan Kuteybe ...'nin olay yerinde olduğunu belirttiği ve sanığı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

7. Kargo firması yetkilisi E.K'nın, kargoyu teslim eden kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiği ve sanığı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

7. Kargo firması yetkilisi E.K'nın, kargoyu teslim eden kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiği ve sanığı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanık ...'nın sanık ... ile anlaşarak kargo firmasında ele geçirilen filtreler içerisine gizlenmiş uyuşturucu maddeyi yurt dışına göndermek istediği, ...'nın ...'yi kargo firmasına getirdiği, ...'nin içerisinde uyuşturucu olduğunu bildiği filtreleri para karşılığı Bahreyn ülkesine kargolamak istediği, alınan istihbari bilgi ile kargoda uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, kargo firması sahibi tanık E.K.'nın beyanı ve teşhisi ile sanık ...'nin gönderim yapmaya çalıştığının anlaşıldığı, sanık ...'nin evinde gönderim yapılan uyuşturucu maddelerin devamı niteliğinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanıkların ele geçen uyuşturucu maddeleri ticari saikle bulundurdukları, sanıklardan ... kendisinin gönderim için teslim edilen filtrelerin içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini savunmuş ise de sadece kargo gönderimi için yüksek bir ücret alması ve diğer sanıklar kendileri gönderebilecekken sanığın kargo göndermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın uyuşturuculardan haberinin olmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmediği, diğer taraftan sanığın beyanları ile sanıklar Usama'ya ve Kuteyba'ya ait suçun ortaya çıkmasını sağladığı, bu şekilde etkin pişmanlık gösterdiği belirtilmiştir. Ayrıca sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti suçunu üç kişi ile işledikleri ve bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği cezalarında artırım yapılması talep edilmiş ise de sanıklardan ... ve ...'nin ayrı, sanık ... ve ...'nin ise ayrı bir fikir ve eylem birlikteliği içerisinde olduğu, haklarında ilgili madde hükmü gereği artırım yapılmaması gerektiği değerlendirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar hakkında iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti yapmaları nedeni ile şartları oluşmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan artırımın yapılmamasının hatalı olduğu bildirilmiş, aleyhe istinaf bulunmadığından bu husus eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir. Ayrıca, inceleme dışı sanık ...'nin ikametinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği kutunun yanında bulunan 1.800,00 Amerikan Dolarının uyuşturucu satışından elde edilmiş olduğu, bu hukuka aykırılığın düzeltilmesinin mümkün bulunduğu belirtilerek hüküm fıkrasında ilgili bendin çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2022/456 sırasında kayıtlı 1800 ABD Dolarının suçtan elde edildiği sabit görülmekle 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine" ibaresi eklenmesine, diğer kısımları usul ve kanuna uygun bulunan hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden,

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden,

Temyiz davasının görülmesi istek şartına bağlı olup, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra sanık ...'nın 28.02.2024, sanık ...'nin 24.04.2024 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiklerini bildirdikleri anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı bentte açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçmeleri nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/333 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2015/35414, Karar No: 2017/16019, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35414 E.  ,  2017/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4244, Karar No: 2019/4423, Tarih: 14.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/4244 E.  ,  2019/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 24/09/2018 tarihli ve 2018/11450 Esas - 2018/8580 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 05.02.2013 tarih ve 2012/596 E. - 2013/83 K. sayılı ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibine başlandığı, örnek 4-5 numaralı icra emrinin borçluya 25.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 04.11.2014 tarihinde icra mahkemesine başvurarak, aynı ilama dayalı olarak alacaklı tarafından ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/25533 Esas sayılı dosyasında da ilamlı takip yapıldığını, dayanak ilamda borçlular arasında mecburi takip arkadaşlığı bulunduğundan borçlular hakkında ayrı ayrı takip başlatılmasının usulsüz olup şikayete konu ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/30617 Esas sayılı icra takibinin mükerrer olduğunu, ayrıca takip konusu borcun tamamının, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/33 D. İş sayılı tevdi mahalli tayinine ilişkin kararı gereğince 25.9.2013 tarihinde alacaklıya ödendiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, önceden başlatılmış olan takip ile şikayete konu işbu takibin borçlularının farklı olması nedeniyle mükerrerlik şikayetinin esastan reddine, itfa itirazının ise süreden reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.9.2018 tarih ve 2018/11450 E. - 2018/8580 K. sayılı ilamı ile mükerrerlik şikayetinin süreye tabi olmadığından bahisle işin esasının incelenmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu, alacaklı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu görülmektedir.

Dairemizce her ne kadar mahkemenin kararı, mükerrerlik şikayetinin süreden reddinin isabetsiz olduğundan bahisle bozulmuş ise de, mahkemece, borçlunun takibin mükerrer olduğuna ilişkin isteminin esası incelenerek; ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/25533 Esas sayılı takip dosyasının borçluları ile şikayete konu aynı icra müdürlüğü'nün 2013/30617 Esas sayılı takip dosyasının borçlusunun farklı olması nedeniyle takibin mükerrer olmadığının tespitiyle şikayetin esastan reddine hükmedildiğinden, mahkeme kararı yerinde olup Dairemizin bozma gerekçesinin maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, borçlunun takip konusu alacağın tamamının takipten önce alacaklıya ödendiğine yönelik başvurusu, İİK'nun 33/1. maddesine dayalı olarak icra emri tebliğinden önceki döneme ilişkin itfa itirazı olup, anılan madde uyarınca itfa itirazı 7 günlük süreye tabi olduğundan, mahkemenin bu yöne ilişkin ret gerekçesi de isabetlidir.

Öte yandan, borçlunun takip konusu alacağın tamamının takipten önce alacaklıya ödendiğine yönelik başvurusu, İİK'nun 33/1. maddesine dayalı olarak icra emri tebliğinden önceki döneme ilişkin itfa itirazı olup, anılan madde uyarınca itfa itirazı 7 günlük süreye tabi olduğundan, mahkemenin bu yöne ilişkin ret gerekçesi de isabetlidir.

Hal böyle olunca; Dairemizce, mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.9.2018 tarih ve 2018/11450 E. - 2018/8580 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 14/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22452, Karar No: 2013/20237, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22452 E.  ,  2013/20237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar ve davacı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.