muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28145, Karar No: 2024/5962, Tarih: 06.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/28145 E.  ,  2024/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/137 E., 2016/441 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, davaya konu yazının, katılanın adının karıştığı bir rüşvet meselesi hakkında sanığın kaleme aldığı köşe yazısı sebebiyle katılanın gazete ofisine gelerek burada tehdit ve hakaretler savurması üzerine yazıldığına, yazıda yer alan "S... ettim" ibaresinin argoda "Kovmak" anlamına geldiğine, diğer ifadelerde de herhangi bir hakaret unsuru bulunmadığına, katılanın siyasi bir kişilik olması sebebiyle eleştiriye açık olması gerektiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın belediye meclis üyesi olduğu, sanığın ise bir yerel gazetede yazarlık yaptığı, sanığın belediye hakkında yazdığı bir yazı sebebiyle katılanın sanık ile konuşmak için sanığın iş yerine gittiği, bu konuşma hakkında yazarlık yaptığı gazetede sanığın "Son Mohikan, ... Y..." başlıklı yazıda "Gazeteye geldin ne oldu? 25 yıllık esnafım, ilk defa dükkanımdan birini s... ettim. Seni gazeteden s... ederken, neler söylediğimi yazmayacağım okuyucularımıza ayıp olur", "Yediğin hurmalar bir gün gelir adamı tırmalar", "Projektör görmüş tavşan gibi oldu" ve "Tavşan bir sıçrar, iki sıçrar, üçüncüde s…çar." şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde yürürlükte olan 5187 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinde "(1) Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür. (2) Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, bu Kanun'da öngörülen suçlara ilişkin yetkili mahkemenin özel olarak düzenlenerek, bir yerde birden fazla asliye ceza mahkemesinin bulunması durumunda 2 numaralı mahkemenin bu tür suçlarda yetkili olacağına ilişkin özel yetki kuralı getirilmesi ve somut olayın da günlük yerel gazete yoluyla işlenmesi karşısında, kamu davasının görevsizlikle Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1466, Karar No: 2013/10491, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1466 E.  ,  2013/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre müdahil vekili ve üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmasında bahse konu ağaçların kendisi tarafından dikilip bakımları yapılarak büyütüldüğünü belirtmesi karşısında, ağaçların sanık tarafından dikilip dikilmediği kesin olarak araştırılıp saptandıktan sonra, ağaçları sanık tarafından dikildiğinin tesbiti halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 154. maddesi kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., müdahil vekili ve üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15430, Karar No: 2024/24225, Tarih: 17.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/15430 E.  ,  2024/24225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisininin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik İlk Derece Mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

4. Sanığın uluslararası bir çete tarafından dolandırıldığına, dolandırılma sonucu içeriğini bilmediği kağıt kutuyu taşıdığına, kağıt kutu içinde çıkan uyuşturucudan sanığın heberinin bulunmadığına, hataya düştüğüne, hata hükümlerinden faydalanması gerektiğine soruşturmanın hukuka aykırı yapılıp sanığın ana dilde savunmasının engellendiğine, adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın dolandırıcalarla iki yıl boyunca yapmış olduğu görüşmelerin binlerce sayfadan oluşan çıktılarının çıkartılıp türkçeye çevirisi taleplerinin mahkemece dikkate alınmaması nedeniyle eksik yargılama yapılıp savunma haklarını kısıtlandığına oysa bu çıktılar incelense sanığın masum olduğunun ve dolandırıldığının ve hataya düştüğünün ispat edilebileceğine,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, hata hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz

sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15320, Karar No: 2017/4938, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15320 E.  ,  2017/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı TCK'da “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi ve adli para cezası öngörüldüğü halde ağır para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve Şikayetçi vekili ile Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın kararı temyiz etmeyen sanık ...’e teşmiline, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5987, Karar No: 2015/750, Tarih: 26.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5987 E.  ,  2015/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/475-2013/1983

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalının ... İlköğretim Okulu kantininin 04.102011 tarihli sözleşme ile işleticisi olduğunu,8.550,00 TL kira alacağının ödenmesi için davalı hakkında icra takibi başlattıklarını davalının itiraz ettiğini belirterek davalıya ait malların değeri olan 1.500,00 TL.nin mahsubu ve davalı borçlu tarafından kabul edilen 1.745,00 TL düşüldükten sonra kalan 5.305,00 TL kira alacağı yönünden itirazın iptaline takibin devamına karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 04.10.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kantin işletme sözleşmesi kiraya veren olarak okul müdürü G.. Ç.. ve Okul Aile Birliği Başkanı S.. S.. ile kiracı olarak S.. D.. arasında imzalanmıştır. Kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Okul Aile Birliği Milli Eğitim Temel Kanun'una göre ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda kurulmuş olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır.Buna karşın yönetmelik hükümleri gereğince Okul Aile Birliğine özel hukuk alanında hukuki işlem, kiralama sözleşmesi yapma yetkisi verilmiştir.Bu durumda davacı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından dava açma hakkı bulunmamaktadır. Ancak Okul Aile Birliği tarafından açılan davanın Milli Eğitim Bakanlığı adına açıldığının kabulu gerekir. Bu nedenle Milli Eğitim Bakanlığına dava dilekçesinin tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10735, Karar No: 2015/21551, Tarih: 04.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/10735 E.  ,  2015/21551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, davalı işveren bünyesinde sorumlu baş şoför olarak çalıştığını, davaya konu işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle alacak taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının, davalı işyerinde çalışırken işe devam etmemekle hizmet akdini feshettiğini, kaldı ki 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g bendinde işverenin haklı sebeple hizmet akdini fesih edebileceğinin açıkça ifade edildiğini, davacının davalı müvekkili firma nezdinde her türlü işçilik haklarının ödendiğini bu nedende davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, delil durumu, tanık beyanlarına göre, davacının hizmet akdinin, davalı işveren tarafından feshedildiği, davalı işverenlerin davacının hizmet akdinin tazminat gerekmeyecek şekilde sona erdirildiğine dair ispat yükümünü yerine getiremediği, feshin haksız olduğu, akdin feshinde ihbar önellerine uyulmadığı gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin taleplerinin; davacı tanıkları ile ispatlanan fazla çalışma ve genel tatil ücretlerine ilişkin taleplerinin; davalı işveren tarafından ödendiği ispat edilemeyen yıllık izin ve asgari geçim indirimi taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, olağandışı fazla çalışma iddiasında bulunan işçi bu iddiasını ispatlamakla mükellef olup, davacı fazla çalışma alacak iddiasını kanıtlamak için tanık deliline dayanmış ve buna göre sonucuca gidilmiştir. Her iki davacı tanığının da işveren aleyhine açtıkları dava olduğu kendi beyanlarından anlaşılmaktadır. Beyanlarından kendi lehlerine de sonuç çıkması kaçınılmaz olup anlatımlarına bu nedenle ihtiyatla yaklaşılması gerekir.

Dava dilekçesinde davacının çalışma sürelerine yönelik herhangi bir açıklama bulunmadığı gibi sadece 45 saatin oldukça üzerinde çalışma yapıldığı belirtilmiştir. Davacı tanıklarının beyanlarına göre 04:00 – 20:00 saatleri arasında ve gerektiğinde bu saati aşan çalışma iddiası hayatın olağan akışına ve insan takatine uygun görülmemektedir. Yapılması gereken iş HMK'nın 31. maddesi gereği hakimin davayı aydınlatma görevi doğrultusunda davacının işinin niteliği, işyerinin özellikleri, gerekirse mahallinde keşfen belirlenerek tanık beyanlarının buna göre denetlenip değerlendirilerek davacının çalışma saatlerini belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

O halde davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7023, Karar No: 2017/8798, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7023 E.  ,  2017/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kendisinin davalı işyerinde 15.02.2013-28.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, kendisinin İzmir Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'ne şikayette bulunduğunu, şikayet sonucunda kendisine ödenmeyen Ekim 2013 maaşı olan 1.500,00 TL ücretin ve 4 haftalık ihbar tazminatının ödenmesi gerektiği sonucuna varıldığını ve işverene tebliğ edildiğini, ancak davalının ödeme yapmaması üzerine Karşıyaka 4. İcra Dairesi'nin 2014/424 esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalının dosyaya haksız yere itirazı üzerine takibin durduğunu ve iş bu davayı açmak zorunda kaldığını belirterek, icra takibine haksız itirazın iptali ile icranın devamına, %20 icra inkar tazminatı ile 1.500,00 TL 2013 Ekim ayı maaşı, 28 günlük ihbar tazminatı alacağı olan 1.179,00 TL olmak üzere toplam 2.679,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş kanunlarına aykırı olarak 28.10.2013 tarihinde işe gelmediğini, mazerette bildirmediğini, bunun üzerine......Noterliği’nin 16195 yevmiye ve 01.11.2013 tarihi ile davacıya ihtarname keşide edildiğini, bu ihtarname ile mazeretsiz işe gelmediğinin tespit edildiğini, mazereti var ise 3 gün içinde mazereti kanıtlar evrakların ibrazının talep edildiğini, davacının ise uygun bir mazereti ve evrakları işyerine iletmediğini, işe gelmemeye de devam ettiğini, dolayısıyla ihbar önellerine uymadığını, bu sebeple davacının iş akdini haklı feshettiğini ve ihbar tazminatını hak etmediğini, davacının dava dilekçesinde Ekim 2013 maaş alacağının bulunduğu iddiasının haksız olduğunu, davacının işyerinde asgari ücretle çalıştığını, ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini, ücret alacağının bulunmadığını, davacının Mayıs ayında Bulgaristan’a gitmesine izin verildiğini, 1 ay işe gelmemesine rağmen ücretinin ödendiğini, buna karşın davacının işine gereken sorumluluğu göstermediğini, işe gelmediğini, mazeret de bildirmediğini, davacının kötü niyetli olduğunu, taleplerinin maddi gerçekten ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçilik alacaklarıyla ilgili olarak yapılmış olan icra takibine itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında icra inkar tazminatına karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel haciz yoluyla ilamsız icra takiplerinde borçlunun itirazı üzerine takip durur ve alacaklının takibin devamını sağlamaya yarayan imkanlarından biri İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesinde öngörülen itirazın iptali davasıdır. İtirazın iptali davası, takip alacaklısı tarafından itiraz etmiş olan takip borçlusuna karşı açılır. İcra takibinde yer alan ve borçlu tarafından itiraza uğrayan kısım davanın konusunu oluşturur. Borcun tamamına ya da bir kısmına itiraz hallerinde olduğu gibi imzaya itiraz ile faize itiraz edilmesi durumunda da itirazın iptali davası açılabilir. İcra İflas Kanunu'nun 68 ve 68 (a) maddelerinde sözü edilen belgelerden birine sahip olmayan alacaklı, itirazın giderilmesini sağlayabilmek için yalnız itirazın iptali yoluna başvurabilir. Borçlu ödeme emrine itiraz etmemiş ya da itiraz geçerli değilse alacaklının itirazın iptali davası açmasında hukuki yarar yoktur. İtirazın iptali davası süreye tabidir. Alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren bir yıl içinde davayı açabilir.

İcra takibi konusu alacak (davası) iş mahkemesinin görevine girmekte ise, itirazın iptali davası da iş mahkemesinde açılır. Buna göre davada 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca sözlü yargılama usulü uygulanır.

İtirazın iptali davasında, işçilik alacaklarıyla ilgili olarak tahsil hükmü kurulması mümkün olmaz.

İtirazın iptali davasında borçlunun haksızlığına karar verilmesi halinde ve alacaklının talep etmiş olması şartıyla, borç miktarının yasada gösterilen orandan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilir. İcra inkar tazminatına karar verilebilmesi için alacağın belirli ya da belirlenebilir olması gerekir. Özellikle işçinin kıdemi, ücreti gibi hesap unsurları, işverence bilinen ya da belirlenebilecek hususlardır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8 ve 28. maddelerinin işverene bu gibi konularda belge düzenleme yükümü yüklediği de gözden uzak tutulmamalıdır. Ancak, hak tartışmalı ise icra inkar tazminatına hükmedilemez. Alacağın likit olması şartıyla, itirazın iptali davası sonunda borçlunun itirazının kısmen kabulü halinde dahi, kabul edilen kısım bakımından icra inkar tazminatına hükmedilmelidir. İcra inkar tazminatı, asıl alacak bakımından söz konusu olur. İşlemiş faiz isteği yönünden icra inkar tazminatına hükmedilmesi mümkün değildir.