muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/37454, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30270 E.  ,  2013/37454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

Bakırköy  3. Asliye   Ticaret  Mahkemesi' nin    12.07.2013  tarih ve 2013/395  Esas sayılı dosyasında görülen iflasın ertelenmesine ilişkin dava ile ilgili tensip kararının 11. maddesinde   borçlu şirket ile ilgili "İİK 179 maddesi uyarınca ; borçlarına kefil olanlar yönünden  devam eden takipler  ve İİK 206 maddesinin 1.sırasında  yazılı alacaklara   ilişkin olanlar  hariç olmak  üzere 6183 sayılı  kanuna dayalı takipler de dahil , hangi  nedene dayanırsa dayansın  iflas erteleme  talebinde bulunan  şirket hakkında    yapılmış ve yapılacak takipler ile  ihtiyati haciz ve  tedbir uygulamalarının  durdurulmasına " karar verildiği ve  kambiyo senetlerine mahsus   takibin  ihtiyati haciz kararına dayalı  olarak   30.07.2013 tarihinde yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda  mahkemece  Bakırköy 3.Asliye Ticaret  Mahkemesi'nin 2013/395  Esas sayılı iflasın ertelenmesi davasında verilen 12.07.2013  tarihli ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda   takibin durdurulmasına  ve   tedbir kararından sonra konulmuş ihtiyati    hacizlerin  satış aşamasına geçilmeyerek  aynen muhafaza edilmesine     karar  verilmesi    gerekirken    yazılı şekilde takibin iptali ile  ihtiyati hacizlerin fekkine yönelik   hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14138, Karar No: 2014/9337, Tarih: 07.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/14138 E.  ,  2014/9337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.09.2012 tarihinde sanığın yokluğunda mahkumiyetine karar verildiği, sorguda bildirdiği adreste bizzat kendi imzasına 23.10.2012'de tebliğ edildiği, kararın süresi içinde temyiz edilmeyerek kesinleşmesinden sonra Mahkemece dosya re'sen ele alınarak, cezanın belirlenmesinde hesap hatası yapıldığı gerekçesiyle 27.11.2012 tarihli ek karar ile sanık hakkında yeni bir cezaya hükmolunduğu, 27.11.2012 tarihli bu ek kararın hukuken yok hükmünde ve geçersiz olduğu halde, bu ek kararın tebliğinden sonra sanık tarafından yapılan 25.12.2012 tarihli temyiz isteminin, 12.09.2012 tarihli asıl karar ile 27.11.2012 tarihli ek karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 23.10.2012 tarihinde tebliğ edilen 12/09/2012 günlü hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25.12.2012 tarihinde temyiz eden ve 27/11/2012 tarihli hukuken geçersiz olan hükme yönelik konusu bulunmayan sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1385, Karar No: 2016/3227, Tarih: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1385 E.  ,  2016/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 52, 58, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirketten kiraladığı aracı kira süresi bitmesine rağmen teslim etmeyip başka kişilere vermek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda ;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanığın eylemine uyan, TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunun cezasının 6 aydan 2 yıla kadar hapis ve adli para cezasından ibaret olduğu, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt ve üst sınır arasında belirlenmesi gerektiği gözetilmeden üst haddin üzerinde ceza belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

2-CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca, yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarını Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderlerin Devlet Hazinesine yükletilmesine karar verileceğinin gözetilmeyerek terkin tutarı olan 20 TL altındaki 9 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nın 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9262, Karar No: 2014/16700, Tarih: 08.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9262 E.  ,  2014/16700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kilis 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 28.01.2014

No : 2011/546-2014/22

Dava, maluliyet oranını tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.12.2005 tarihinden itibaren sigortalılığı bulunan davacının, 06.01.2011 tarihinde Kurumdan malullük aylığı talebinde bulunduğu, Kurumca %60 oranında meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığı için talebinin ret edildiği, Kurumun ret kararı üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 25 ve devamı maddeleridir.

Anılan Kanunun 25. maddesinin 1. fıkrasının “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmü ile sigortalıların hangi hallerde malul sayılacağı belirlenmiş, 26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü ile de malul sayılan sigortalıların malullük aylığından yararlanabilmeleri için gereken şartlar düzenlenmiştir.

Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 95. maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmalıdır.

Somut olayda; Yüksek Sağlık Kurulunun 08.06.2011 tarihli raporunda çalışma gücü kayıp oranının %60 olmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun18.02.2013 tarihli çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğunu bildiren raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, raporlar arası çelişkinin bulunması nedeni ile, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının %60 oranında çalışma gücünü kaybedip etmediği ve hangi tarih itibariyle çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğu tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10368, Karar No: 2012/4002, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10368 E.  ,  2012/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait traktör sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada römorkta yolcu olan ...ın yaralandığını, davacının yaralanan kişi için toplam 71.372 TL tedavi gideri ve iş göremezlik tazminatı ödediğini, yolcu taşınması yasak olan traktörde yolcu taşındığı ve istiab haddi aşıldığından davacının rücu hakkı bulunduğu bildirilerek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 30.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 30.000 TL'nin ödeme tarihi olan 12.10.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, faizin türüne yönelik fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.336,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 3.4.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; sigortalı aracın sigortalı dönemde yaptığı kaza nedeniyle dava dışı kişiye yapılan ödemenin, aracın yolcu taşımaya ruhsatlı olmadığı gerekçesiyle rücuen tazminine ilişkin olarak açılmıştır.

Davalı aracına römork takılamayacağı, bu durumda yolcu taşınamayacağı, traktörün yolcu taşırken kaza yaptığı üçüncü kişiye ödemenen tazminatın ZMSS Genel Şartları B 4/E maddesi gereğince sigortalıdan istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin hükmün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

ZMSS'da rücu hakkı KTK'nun 95/2.maddesinde düzenlenmiştir. Birinci fıkraya göre sigortacı "sigorta sözleşmesinden veya sigorta sözleşmesine ilişkin kanun hükümlerinden doğan ve tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının azaltılması sonucunu doğuran haller zarar görene karşı ileri sürülemez" hükmü gereğince zararı öder yasa ve sözleşme gereği tazminatın kaldırılmasını ve azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene başvurabilir. Ancak tazminatın kaldırılmasını ve azaltılmasını gerektiren haller yasal düzenlemede sayılmamıştır.

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B/4 maddesinde zarar görenlerin haklarının saklı tutulması ve sigortacının işletene rücu hakkı düzenlenmiştir. Bunlardan birisi de (e) bendinde belirtilen hallerdir.

Bunlar; Tazminat gerektiren olay

- Yolcu taşıma ruhsatı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya;

- Yetkili makamlarca tesbit edilmiş olan istiab haddinden fazla yolcu ve yük taşınması veya,

- Parlayıcı, patlayıcı ve tehlikeli maddeleri taşıma ruhsatı bulunmayan araçlarda bu maddelerin parlama, tutuşma ve infilakı yüzünden meydana gelmesidir.

Yüksek daire istiab haddinin aşılması nedeniyle kaza meydana gelmiş ise illiyet rabıtası aramakta ve kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması sonucu meydana gelmesi halinde rücu edilebileceğini kabul etmektedir.

Somut olayla ilgili kısım ise "tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarla yolcu taşınması ......yüzünden meydana gelmiş ise rücu nedenidir. Yani kaza ile bu neden arasında illiyet rabıtası olmakla kaza münhasıran bundan kaynaklanmalıdır. Bilirkişiler tarafından verilen raporda sürücünün eğimli yolda vites değiştirmeye çalışması kaza nedeni olarak görülmüş kazanın münhasıran yolcu taşınmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı tartışılmadığı gibi mahkeme tarafından da bu husus tartışılmamıştır. Kazanın münhasıran yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçta yolcu taşımadan kaynaklandığı belirlenirse davanın kabulüne aksi taktirde reddine karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/15016, Karar No: 2013/15469, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15016 E.  ,  2013/15469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği ve kararın icra mahkemesince verilmiş olmasına göre duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeni ile yapılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiralananın tahliyesi için taahhütnameye dayanarak icra takibi yapıldığını, tahliye emri tebliği üzerine, itiraz edilip takibin durdurulduğunu, davalının itirazının haksız olduğunu iddia ile itirazın kaldırılarak, taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, tahliye taahhüdü altındaki imzanın davalıya ait olduğu, davalının kira süresinin uzatıldığı veya kira sözleşmesinin yenilendiği yönünde yazılı bir belge sunamadığından itirazın haksız olduğundan bahisle, istemin kabulüne, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davacı, 26.12.2012 tanzim, 01.03.2013 tahliye tarihli, adi yazılı nitelikte, tahliye taahhüdüne dayanarak icra takibi yapmıştır. Davalı süresi içinde icra müdürlüğüne yaptığı itirazında, tahliye taahhütnamesi altındaki imzayı kabul ederek, tanzim tarihi ve tahliye tarihi doldurulmadan imza edilip alacaklıya verildiğini bu nedenle taahhüdün geçersiz olduğunu ileri sürmüştür. Bu nitelikteki itiraz tahliye taahhüdünün "tarihine" itiraz niteliğindedir. 04/12/1957 tarih 11/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve İ.İ.K 275. maddesi uyarınca tahliye talebi noterlikçe resen tanzim veya '' tarih '' ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup da kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itiraz kaldırılır. Aksi takdirde itirazın kaldırılması talebi reddolunur. İtirazın kaldırılması üzerine tahliye ve teslim icra edildikten veya kaldırılma talebi reddolunduktan sonra kiracının veya kiralayanın genel hükümlere göre mahkemeye müracaat hakları saklıdır hükmü düzenlenmiştir. Alacaklı, noterlikçe resen tanzim edilmiş veya '' tarih '' ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir belgeye dayanmadıkça, takibe itiraz edilmesi halinde icra mahkemesinden kiralananın tahliyesi istenemez. İtiraz edilen tahliye taahhüdü nedeni ile uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden tahliyenin genel yetkili mahkemeden istenmesi gerekirken, kararda yazılı olduğu şekilde istemin kabulüne, tahliye taahhüdü nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1684, Karar No: 2019/4704, Tarih: 03.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1684 E.  ,  2019/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri gereği mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın örgüte müzahir okullara çocuğunu göndermesinin ve... Gazetesine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1, Karar No: 2009/11375, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1 E.  ,  2009/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-HUMK' nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda " 40,00 TL" olan kesinlik sınırı "1.000,00 TL'ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00-TL'yi geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, 17.07.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yararına 1.000,00-TL manevi tazminat verilmesine ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E.1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak manevi tazminata yönelik davalının temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz, itirazlarının reddine;

3- Dava 20.11.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 14,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davaya İş Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğine ilişkin Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince İş Mahkemesi sıfatıyla yargılamanın sürdürülmesi doğrudur. Ne var ki, sonuçta bozmadan önceki hesap raporuna dönülerek buna göre, davayı kabul etmek usul ve yasaya aykırı olmuştur. Gerçekten, hesap raporunun yeniden yapılması halinde, raporun düzenlendiği tarihte bilinen verilerin esas alınması gerekir. Önceki rapordaki ücret ve diğer unsurlar değiştiğinden, yeni ve bilinen dönemlerin esas alınması zorunludur. Ne var ki, ilk rapora ve hükme davacının itiraz etmemesi hallerinde, davalı yararına oluşan kazanılmış hakkın da korunması Hukuk Usul Sistemimiz gereğidir. Bu kazanılmış hakkın sınırı da; maddi zarar hesabı sonucu ve varsa sigorta tahsisleri peşin değerinin düşülmesinden sonra bulunan fark sonuçtur. İşte, bu fark veya bulunan sonuç, maddi tazminat yönünden kazanılmış hak sınırını oluşturur. Yoksa ilk hesap raporunun tüm verilerini kazanılmış hakkın kapsamı içinde düşünmek maddi zarar hesabına ilişkin kurallara ters düşer.

Dava, nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, sigortalının zararı belirlendikten sonra, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, hüküm tarihine en yakın tarihteki veriler dikkate alınarak 506 sayılı yasanın ek 38. maddesi gereğince hesaplanan ve sigortalıya bağlanan gelirdeki artışların Kurumdan sorulmak sureti ile tazminattan indirilmesi gerektiği açıktır. Oysa. açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın 17.01.2007 ödeme dönemine kadar geçerli bulunan peşin sermaye değerinin tazminattan indirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, 506 sayılı yasanın Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri Kurumdan sorularak bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirilmek, ilk rapora göre kurulan kararın davacı tarafça temyiz edilmemesi nedeniyle, davalı yararına oluşan kazanılmış hakta gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.