muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17573, Karar No: 2023/4032, Tarih: 01.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17573 E.  ,  2023/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenini hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinini süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cizre Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iddianamesiyle sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un( 6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 yıl 10 ay hapis cezası ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli kararı ile ''Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği hususunun kararda gösterilmemesi hususu hukuka aykırı ise, bu hususun düzeltilmesi mümkün görüldüğünden istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ''karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği ; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, mühimmatların ele geçirildiği poşetlerden birinde sanığın parmak izinin çıktığına, ancak bu poşetler üzerinde başka parmak izleri de bulunduğuna, sadece parmak izi nedeniyle mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, aramaya ilişkin kayıtların dava dosyasına getirtilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın savunmalarına itibar edilmesi ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay,temyiz dışı sanık ...K'ye ait bahçede yapılan aramada (7) adet Kaleşnikof marka seyyar dipçikli silah, (19) adet şarjör, (1) adet ahşap dipçik ve (1) adet ahşap kabze bulunduğu, ele geçirilen mühimmatlar üzerinde sanık ...'a ait parmak izi tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay,temyiz dışı sanık ...K'ye ait bahçede yapılan aramada (7) adet Kaleşnikof marka seyyar dipçikli silah, (19) adet şarjör, (1) adet ahşap dipçik ve (1) adet ahşap kabze bulunduğu, ele geçirilen mühimmatlar üzerinde sanık ...'a ait parmak izi tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında silah ticareti suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmış ise de, ticaret yapıldığına dair delil bulunmadığından vahim nitelikte silah bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından belirlenen suçun niteliği ve yaptırımlar yönünden kararda bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle birlikte, Hukuki Süreç başlığı altında (3) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası ve deliller birlikte değerlendirildiğinde,

Silopi Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan istihbari çalışmalar neticesinde, Silopi ilçesi, ... Köyü girişinde 38.... koordinatında bulunan bahçenin belirlenemeyen bir yerine, 2016 yılı Nisan ayının ilk haftasından itibaren sandık içinde 25 adet Kaleşnikof marka silah ile miktar ve nevi tespit edilemeyen silah/mühimmat gömülü olduğu ve PKK/KCK Terör örgütüne ait olduğu değerlendirilen silahların ... isimli şahsın mevye bahçesinde gömülü olduğu bilgisine ulaşıldığı, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında savcılıktan arama ve el koyma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında savcılık tarafından verilen arama ve el koyma kararına istinaden, 07.04.2016 tarihinde yapılan aramada, temyiz dışı sanık ...'a ait meyve bahçesinin güney istikametinde asma fidelerinin bulunduğu yerine altında gömülü vaziyette demir bir kutu tespit edildiği ve kutu içerisinde (7) adet Kaleşnikof marka tüfek, (19) adet şarjör, (1) adet ahşap dipçik ve (1) adet ahşap kabza ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Van Jandarma Kriminal Laboratuvarı Amirliği tarafından düzenlenen 22.07.2016 tarihli raporda, tüfeklerin yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip, 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında vahim nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

Silopi İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı olay yeri inceleme grup amirliği tarafından düzenlenen 30.06.2016 tarihli parmak izi raporunda, ele geçirilen materyallerdeki vücut izlerinden APFİS'e kayıtlı vücut izleri sorgulamasına göre, F-12 ismi ile adlandırılan parmak izinin ...'a ait olduğu tespit edilmiştir.

Sanık savunmasında, silahların kendisine ait olmadığını, babasına ait bahçeye yardım amaçlı ve piknik yapmak için zaman zaman gittiğini, piknik için poşet kullandıklarını, silahların bu poşetler ile gömülmüş olabileceğini, bu nedenle poşette parmak izinin çıkmış olduğunu, silahlardan haberinin olmadığını beyan etmiştir.

Sanık savunmasında, silahların kendisine ait olmadığını, babasına ait bahçeye yardım amaçlı ve piknik yapmak için zaman zaman gittiğini, piknik için poşet kullandıklarını, silahların bu poşetler ile gömülmüş olabileceğini, bu nedenle poşette parmak izinin çıkmış olduğunu, silahlardan haberinin olmadığını beyan etmiştir.

Silopi Jandarma Komutanlığı tarafından istihbari çalışma neticesinde alınan ihbarlar, arama ve el koyma tutanağı, kriminal rapor, parmak izi raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ele geçen silahlardan haberinin olmadığına ilişkin hayatın olağan akışına aykırı savunmasına itibar edilemeyeceğinden, sanık müdafinin sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelen temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; PKK/KCK terör örgütü adına silah saklandığına ilişkin ihbar içeriği , ele geçirilen vahim nitelikte silah sayısı, silahın sandık içerisinde yerleşim yerine uzak bir bahçede toprağa gömülü vaziyette ele geçirilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ticari amaçla hareket ettiği ve silah ticareti suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre ise,

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından ceza tayin edilirken dava açılan diğer sanık hakkında beraat kararı verildiği ve uygulama yeri olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle şeklinde yazılarak hüküm kurulması,

3. Suça konu eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerekirken, aynı maddenin birinci fıkrasına göre müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1746, Karar No: 2009/1549, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1746 E.  ,  2009/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 137 ada 36, 136 ada 32 ve 110 ada 18 parsel sayılı 2831,52, 1268,92 ve 35.392,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ırmak yatağı niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 136 ada 32 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tamamının muris ... mirasçıları adına, 137 ada 36 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokide (D) harfi ile gösterilen bölümünün Hazine adına, (C) harfi ile gösterilen bölümü ile 110 ada 18 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün ... mirasçıları adına, 18 parsel sayılı taşınmazın kalan bölümünün ise Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Kadastro bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişiden ayrı ayrı rapor alınmış, taşınmazların kadastro paftasında kıyı kenar çizgisine göre konumları yeterince belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesine göre idarece yapılmış bir kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığının Bayındırlık İl Müdürlüğü'nden sorulması, varsa kesinleşmiş kıyı haritasının getirtilerek jeolog ve teknik bilirkişi aracılığıyla mahallinde dava konusu yere uygulanması, kıyı haritası kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, idarece yapılmış kıyı kenar çizgisinin bulunmaması halinde ise 28.11.1997 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi kıyı kenar çizgisinin mahkemece usulüne uygun şekilde tespiti gerekir. Bu tespit yapılırken 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarih, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü gözönünde tutulmalıdır. Somut olayda dosyadaki belgelere göre çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde idarece belirlenmiş bir kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre bu işlerde uzman olan jeolog, harita mühendisi ve taşınmazın niteliğine göre ziraat mühendisi bilirkişi kurulu huzuru ile yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişiden

taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, kıyı ve kıyı kenar çizgileri açıkça belirlenmeli, 3 kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazların kadastro paftası üzerinde kıyı ve kıyı kenar çizgisi çakıştırılarak taşınmazların konumu belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/527, Karar No: 2010/1768, Tarih: 30.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/527 E.  ,  2010/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle duruşma için tebliğ edilen 23.3.2010 günü belirlenen saatte temyiz eden Tüpraş A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili Av. Burç Onat ve aleyhine temyiz istenilen ... vekili Av.Adnan Günaydın geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Tetkik hakiminin raporu okundu. Dosyada belgeler incelendi. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına, daha önce temyiz itirazı olarak öne sürülen ancak yerinde görülmediği için reddedilen hususların kesinleşmiş sayılmasına, kesinleşmiş konuların yeniden temyize getirilmesinin mümkün olmamasına, mahkemece tazminine karar verilen mal ve bina hasarı yönünden bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Müdürlüğünün aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı ... Müdürlüğünün kira kaybı ve binada meydana gelen değer kaybı yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf için kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Önceki günlü bozma kararında açıkça belirtildiği üzere binada meydana gelen değer kaybına hükmedilebilmesi için değer kaybının kalıcı nitelikte olması zorunludur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporu ve dosya içerisine getirtilen belgelerden, binadaki değer kaybının patlama nedeniyle yörede meydana gelen geçici sebeplerden açık bir anlatımla psikolojik nedenlerden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nitelikteki değer kayıpları ileride tazmin ve telafi imkanı bulunduğundan kalıcı değer kaybı olarak nitelendirilemez.

Öte yandan; HUMK’un 74. maddesi hükmüne göre de mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin istekten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Bu kurallar yalnızca toplam istemde değil, her bir zarar kalemi için de uygulanır. Toplanan delillerden davacı ...’nin dava dilekçesinde aylık 500,00 TL olmak üzere toplam 5.500,00 TL kira kaybı isteminde bulunduğu bu isteme göre kira kaybının 11 ay için olduğu, bozmadan sonra görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda ise 12 ay üzerinden hesaplama yapıldığı, mahkemece de benimsenen rapor doğrultusunda bu istem kalemi yönünden talep aşılarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Talebi aşar şekilde hüküm verilemez.

Hal böyle olunca; mahkemece değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi, ayrıca kira kaybı yönünden de taleple bağlı olarak aylık 450,00 TL üzerinden 11 aylık kira kaybına hükmedilmesi gerekirken, bina değer kaybı yönünden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, kira kaybı istem kalemi yönünden de talep aşılarak yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Müdürlüğü yararına takdir ve tespit olunan 750,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı ... Müdürlüğüne verilmesine, peşin ödenen 1.278,80 TL harcın istek halinde davalı ... Müdürlüğüne iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2582, Karar No: 2024/964, Tarih: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/2582 E.  ,  2024/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.01.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/2440 E., 2022/3215 K.

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Sanık hakkında, Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli kararı ile eziyet suçundan kurulan “3 yıl 4 ay" hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın. temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca. Akseki Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27651, Karar No: 2015/15314, Tarih: 16.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/27651 E.  ,  2015/15314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı mirasçılar, murislerinin davalı işyerinde 01.08.2005-08.04.2011 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin murislerinin ölümü nedeniyle sona erdiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, davacının alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda davacıların murisinin hafta tatili ücreti tanık beyanları esas alınarak ve çalışma süresi boyunca tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Gerek davacı gerekse davalı tanıkları davacıların murisinin kamyon şoförü olarak hafriyat taşıdığı, kış aylarında yağışlı günler hariç haftada yedi gün çalışıldığını beyan etmişlerdir. O halde hafta tatili ücreti hesaplanırken yapılan işin niteliği ve tanık beyanları dikkate alınarak kış-yaz ayrımı yapılmalı, kışın yağışlı günlerin yoğun olduğu kabul edilerek bu dönem için hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile davacılar murisinin tüm hafta tatillerinde çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

3- Mahkeme kararında hükmedilen alacakların brüt veya net miktarlar olup olmadığının belirtilmemiş olması da infazda tereddüte yol açacağından isabetli değildir.

Öte yandan taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücreti karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dava değeri üzerinden kabul ve reddedilen miktarlara göre hesaplanmalıdır. Somut olayda kabule göre davalı yararına reddedilen miktar yönünden hükmedilen vekalet ücretinin eksik şekilde hesaplanması dahatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.