muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27100, Karar No: 2016/5228, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27100 E.  ,  2016/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak genel haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçluların itirazı üzerine duran icra takibinin devamı için alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; alacaklının İİK'nun 68. maddesi uyarınca alacağı ıspatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra dairesine itiraz eden borçlu, zamanaşımı itirazında bulunmasa dahi, İİK'nun 63. maddesi uyarınca, senet metninden anlaşılması nedeniyle itirazın kaldırılması aşamasında zamanaşımı itirazında bulunabilir.

Somut olayda da, borçlu icra dairesine verdiği dilekçede zamanaşımı itirazında bulunmamış ise de, icra mahkemesinde zamanaşımı itirazını ileri sürdüğü, bu takipten önce de, takip konusu çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile alacaklı tarafından yapılan takibin, Aşkale İcra Mahkemesi'nin 14.09.2011 tarih ve 2011/11 E.-2011/17 K. sayılı kararı ile zamanaşımından dolayı iptaline karar verildiği görülmektedir. Kambiyo senetlerinde takip yolunun değiştirilmiş olması, bu senetlerle ilgili olarak TTK'nunda düzenlenen zamanaşımı ile ilgili hükümlerin uygulanmasına engel değildir.

O halde çekin ibraz tarihi itibariyle geçerli olan 6 aylık zamanaşımı süresi dolduğundan, bu nedenle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, İİK'nun 68. maddesi anlamında belge bulunmaması nedeniyle ret kararı verilmesi isabetsiz ve bozmayı gerektirir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9318, Karar No: 2014/17259, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9318 E.  ,  2014/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/419-2013/710

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23629, Karar No: 2017/35883, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23629 E.  ,  2017/35883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1272, Karar No: 2011/5691, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1272 E.  ,  2011/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2006 gün ve 2005/252 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre; 765 sayılı TCK.nun 421/2. maddesinde öngörülen suçun cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine karar verilen 30.01.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/971, Karar No: 2023/1356, Tarih: 07.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/971 E.  ,  2023/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/3742 E., 2021/42 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/208 E., 2018/348 K.

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.06.2013 tarihinde davalının sürücüsü olduğu aracın müvekkili yayaya çarpması neticesinde müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını ve %58 oranında maluliyetinin oluştuğunu, bu maluliyeti nedeniyle ızdırap çektiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının kusurlu ve oluşan zararlardan sorumlu olduğunu belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olay tarihinde müvekkilinin aracı ile arkadaşı olan dava dışı ...' i kaldığı ...' in evinden eşyalarını almak için götürdüğünü, bu esnada ...' in ...'e hakaretler ederek darp ettiğini, müvekkilinin araya girmesi nedeniyle, ...'in müvekkilini de darp ettiğini, ...' in arkadaşı olan davacının da bu esnada elinde bıçakla gelerek ...'le birlikte müvekkilini darp ve tehdit ettiğini, davacı ve arkadaşının alkollü olduğunu, müvekkilinin canını kurtarmak için güçlükle aracına bindiğini ve olay yerinden uzaklaşmak istediğini, seyir istikametindeki park etmiş araçlar arasında müvekkilinin göremeyeceği şekilde gizlenmiş olan ...' in müvekkilinin önünden geçeceği anı kollayarak, bir anda yola fırlayıp elindeki kalası müvekkilinin aracının ön camına fırlattığını, fırlatılan kalasın aracın ön camının %40 civarında bölümünün patlamasına neden olduğunu ve müvekkilinin yol görüşünü yitirerek, büyük panik içerisine düştüğünü ve direksiyon hakimiyetini yitirerek, bir anda taşıt yoluna çıkan davacıya çarptığını, kazanın davacının ağır kusuru ile meydana gelmiş olmasına göre davanın haksız olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacı ve arkadaşının asli kusurlu olduğunu ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda da sabit olduğunu, 3.kişinin veya zarar görenin ağır kusurunun müvekkilinin sorumluluğunu kaldırdığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...meydana gelen kaza neticesinde davacının %58 oranında sürekli maluliyetinin ve 9 ay iş göremez kaldığının anlaşıldığı, ceza dosyasındaki delil durumuna göre, davalının meskun mahalden hızlıca geçtiği esnada, davacının arkadaşı ... tarafından davalının aracına atılan kalas nedeniyle aracının camının kırılması neticesinde davalının direksiyon hakimiyetini kaybettiği, hakimiyeti sağlamaya çalıştığı esnada da, ileride başka bir aracın arkasında yol üzerinde bulunan davacı ...'a çarptığının anlaşıldığı, kazanın meydana gelmesinde olay esnasında seyir hızını mahal şartlarına göre ayarlamayan, aracın cama darbe aldıktan sonra hızın da etkisi ile hakimiyetini kaybeden davalının tali derecede kusurlu olduğu, kasıtlı olarak cama kalası atan dava dışı ...' in ve araç yolunda bekleyen ... 'un asli kusurlu olduğunun değerlendirildiği, kazadan önceki olaylar, tarafların kazadaki kusurları, davacının maluliyet durumu ve sosyal ekonomik durumları nazara alındığında 7.500 TL manevi tazminatın uygun olduğu" gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen miktarın olayın oluş şekli, kusur durumu ve maluliyet oranı açısından düşük kaldığını belirterek kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; olayın oluş şekline göre davanın reddedilmesi gerektiğini, mahkemenin kazanın meydana gelmesinde davacının ve arkadaşının asli kusurlu olduğunu belirtmesine rağmen tazminattan sorumlu tutulmasının doğru olmadığını, çelişkili olduğunu, müvekkilinin meskun mahalden geçmesinin nedeninin mahkemece araştırılmadığını, ...' un elinde bıçakla gelerek ... ile birlikte müvekkilini darp ettiğini ve canını kurtarmak isteyen müvekkilinin aracına binerek hızla uzaklaşmak isterken davacı ve arkadaşının aldıkları alkolün verdiği cesaretle saldırma kastı ile yola atlamaları neticesinde kazanın meydana geldiğni, müvekkilinin kazanın oluşunda hiçbir sorumluluğunun olmadığını, zira müvekkilinin fiili ile zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğini ve hukuka uygunluk nedenlerinin müvekkili açısından oluştuğunu belirterek kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...dosya kapsamına göre olay tarihinde davalının arkadaşı ...' in yanında kaldığı dava dışı ...' in evinde kalan eşyaları almak üzere gece saat 01.35 sıralarında geldiği sırada ... ve arkadaşı ... ile davalı arasında çıkan tartışma ve kavga sonrasında, olay yerinden ayrılan davalının, ceza dosyasındaki beyanlara ve yapılan keşfe göre aynı sokaktan yeniden geçmesini gerektirecek zorunluluk bulunmamasına rağmen, geri dönerek hızlı şekilde aracı ile geçtiği sırada dava dışı ...' in aracın ön camına inşaatlarda kullanılan tahta kalas fırlatması sonrasında davalının yolun az ilerisinde bulunan davacıya çarptığı ve davacının yaralandığının anlaşıldığı, davalı vekili tarafından kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığı ve ayrıca hukuka uygunluk nedenleri olduğu iddia edilerek davacı vekili tarafından ise mahkemenin kusura ilişkin değerlendirmesinin dosya kapsamına uygun olmadığı ileri sürülerek kararın istinaf edildiği, ancak ceza dosyasındaki araca ait fotoğraflara göre kaza esnasında aracın camının tamamen görüşü engelleyecek şekilde kırılmamış olmasına, aracın kaza esnasında hızlı olduğunun ceza dosyası kapsamından anlaşılmış olmasına ve kazanın taşıt yolu üzerinde meydana gelmiş olmasına göre tarafların kusura ilişkin itirazlarının yerinde görülmediği ve davacının taraflar arasındaki kavgadan sonra olay yerinden ayrılmasına ve ceza dosyasındaki beyanlar ile yapılan keşfe göre gittiği yönde yoluna devam ederek uzaklaşma imkanı bulunmasına rağmen, geri dönerek aynı yerden hızlıca geçtiği sırada olayın meydana gelmiş olmasının yanı sıra ceza dosyasında davalı hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada eylemin taksirle yaralama kabul edilmiş olması karşısında, davalının taksirli eylemi yönünden Türk Borçlar Kanunu' nun 63.maddesi kapsamında hukuka aykırılığı ortadan kaldıran nedenlerin bulunmamasına göre İlk Derece Mahkemesi tarafından kusur durumunun değerlendirilmesinin dosya kapsamına ve olayın oluş şekline uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin kusurun belirlenmesine ilişkin istinaf taleplerinin reddine, tarafların manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf taleplerinin ise 6098 sayılı Kanun' un 56 ıncı maddesinin 2 inci fıkrasına ve 51 inci maddesine göre somut olayda, olay tarihi, olayın oluş şekli ve kazanın öncesinde meydana gelen olaylara davacının etkisi, kazada davacının iddiasının aksine davalının tali kusurlu olması, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, davacının yaralanmasının boyutu, manevi tazminat miktarının bir taraf için zenginleşme aracı, diğer taraf için de yıkım olmaması ilkesi ve davacının uğradığı manevi zarar göz önüne alındığında, hükmedilen tazminatın hakkaniyet ilkesine de uygun belirlenmiş olduğu" gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri temyiz dilekçelerinde; istinaf başvurusunda ileri sürdükleri sebeplerle kararın bozulması gerektiğini belirtmişlerdir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaya konumunda olan davacıya davalının çarpması neticesinde davacıda oluşan maluliyet sebebiyle talep edilen manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci, 56 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, hükmedilen manevi tazminat miktarının içtihatlara uygun olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir suretin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6842, Karar No: 2015/8636, Tarih: 07.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6842 E.  ,  2015/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... Asliye Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın, davacı ile davalı arasında akdedilen 03/03/2003 tarihli kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh hukuk mahkemesi tarafından ise, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin sona erdiği, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4/1. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilâmsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda; davacı ile davalı arasında 03/03/2003 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre 80000 m2'lik boş tarla, ... tarafından 2005 yılı kasım ayına kadar kullanılmak üzere davacı ...'a icara verilmiştir. Sözleşmede 2003 yılı aralık ayında taşınmazın şeftali fidanı dikilecek şekilde hazırlanmış olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı, davalı ile aralarında imzalanan sözleşmesi gereğince taşınmaza 330 adet şeftali fidanı diktiğini ve 2003 yılından bu yana ağaçların bakımını yaptığını, davalı ile aralarındaki yazılı sözleşmenin sona ermesinden sonra şifahi olarak aralarındaki ortaklığın 25 yıllık süre için devam etmesi yönünde anlaştıklarını, ağaçların en verimli çağına geldikleri şu dönemde, davalının 2014 yılı mart ayından beri tarlayı kullanmasına engel olduğunu, mahsulü toplayamadığını, bu sene mahsul elde etmek içim yaptığı giderlere ilişkin 1000.- TL ile, tarlaya dikmiş olduğu 330 adet şeftalı ağacı sebebiyle ağaçların tarla bedeline yaptığı katkı ve davalının malvarlığında gerçekleşen zenginleşme nedeniyle 50.000.- TL ağaç ve ürün bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin kira sözleşmesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davaya bakma görevi HMK'nın 4/1. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesine aittir. Buna göre kira sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenecek olan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2158, Karar No: 2021/2305, Tarih: 15.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2158 E.  ,  2021/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 4 nolu bağımsız bölümü önce ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, gerçekte taşınmazın kendisine ait olduğunu, ilerleyen aşamalarda ekonomik sorunlar nedeniyle bankadan kredi çekebilmek için dava dışı ...'e tapuda devir yapıldığını, karşılığında alınan kredi taksitlerinin kendisi tarafından ödendiğini, taksit ödemesinin bitmeden yine aynı amaçla taşınmazı bu kez torunu ...e tapuda devrettiğini, karşılığında bankadan kredi alındığını, bu kredininde ödenmesinde güçlük çekince taşınmazı ...'in eşi davalıya tapuda devrettiğini ve bankadan kredi alındığını, bu kredinin taksitlerinin kendisi tarafından ödenmeye devam edildiğini, yapılan temliklerin gerçek satış olmayıp kredi borcunun bitmesinden sora taşınmazın iadesinin kararlaştırıldığını ancak davalının tahliye için ihtarname gönderdiğini ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada ... davaya dahil edilmiştir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., babası olan davacı ile kardeşinin ortak olarak yaptıkları gemi taşıma işinde her zaman borçları olduğundan bankadan kredi çekmek için teminat olarak göstermek amacı ile çekişmeli taşınmazı kendi adına tescil ettirdiklerini, ama gerçek bir satış olmadığını, kredi borçlarını ödeyemeyince tekrar kredi alarak borcu borçla kapatmak için önce babasının 15 yıllık işçisi olan davalının eşi ...’e, sonra yeğeni ...’ya, sonra da davalıya satıldığını ama tüm satışlardaki amacın kredi almak olduğunu, bu daireyi babası davacının yüklenici olarak 40-50 yıl önce yaptığını ve her zaman içinde yaşadığını, çünkü babası davacının hep gerçek malik olduğunu, kendisinin ve ailesinin hiç bir gelirleri olmadığını, davalının hiç bir hakkı bulunmadığını, davalının eşi ...in babasından ve kardeşinden çalıştığı döneme ilişkin bulunan bir miktar alcağa karşılık babasının evine eşi olan davalı vasıtası ile el koymaya çalıştığını belirtmiştir.

Mahkemece, aktif husumet yokluğu gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar Dairece; “Dava kayıt maliki davalı ... aleyhine açılmış ise de taşınmazın son malikleri bakımından iddianın incelenebilmesi için, davacı ile davacının çekişmeli taşınmazı devrettiği ilk el durumundaki dava dışı ... arasındaki hukuki ilişkinin inançlı işleme dayalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, bu nedenle davada yer almayan ...'in davada yer almasının sağlanması, davacı ile Sevinç arasındaki temlikin inançlı işlem olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.