muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15374, Karar No: 2019/4078, Tarih: 02.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/15374 E.  ,  2019/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekili tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin abonesi olduğunu, davalı tarafından gönderilen faturalarla enerji bedelleri dışında haksız ve hukuktan yoksun olarak kayıp kaçak bedeli altında tahakkuk yapılarak yüksek bedellerin tahsil edildiğini belirterek davalı tarafından 2006/5- 2011/3 dönemlerinde haksız şekilde tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL'nin ticari avans faizi ile beraber tahsilini talep etmektedir.

Davalı, davada husumetinin bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, 6719 sayılı Kanun değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddinin dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın, yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca, davacıdan alınan kayıp kaçak bedellerinin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetlenmesi ile sınırlı yetkisi bulunduğu gerekçesiyle; davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, yasal değişiklikten dolayı davanın reddedilmesi nedeniyle taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümlerini değerlendiren ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre ilk derece mahkemesince, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni Yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13949, Karar No: 2021/17185, Tarih: 19.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13949 E.  ,  2021/17185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen müşteki Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin 05/04/2021 hakim havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların Koza Ortaokulu’nun penceresini ele geçirilemeyen bir tornavidayla açarak, içeri girdikleri ve kapısı kilitli müdür odasının kapısını kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan, suça sürüklenen çocuk ... açısından TCK’nun 152/1-a, 31/2. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuk ... açısından da aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 15/12/2015 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... müdafi ve katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca da farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, hükmün açıklandığı son oturumdu hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nın ve başka suçtan Anamur T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... müdafi ve katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3925, Karar No: 2008/4974, Tarih: 11.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3925 E.  ,  2008/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.04.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu 238 ada 20 parsel sayılı taşınmazına sınır komşusu olan 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların maliki davalının sınıra çok yakın diktiği fındık ağacının dallarının gerek kendi taşınmazına geçerek gerekse yolunu kapatmak suretiyle zarar verdiğini, davalının genel yol kenarına taş duvar yaparak yolu belli kesimlerde daralttığını ve geçişi engellediğini, diğer yandan yine davalının evinden çıkan pis suları ile çeşme ve ... sularının eski su kanalları toprakla kapatılarak güzergah değiştirildiği için taşınmazına ve evine doğru akarak zarar verdiğini, davalıya ait foseptik çukurunun da evine çok yakın olup koku ve ... kirliliği açısından tehlike yarattığını ileri sürerek, açıklanan şekilde oluşan tüm el atmasının önlenmesini, fındık ağacının dallarının kesilmesini, yola tecavüzlü duvarın kal’ini, foseptik çukurunun kaldırılmasını ve ... suların eski mecrasına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, fındık ağacının davalı parseli içinde bulunduğu, davacı taşınmazına yaptığı gölgenin başlı başına müdahale sayılmayacağı, duvarın davalıya ait 14 parsel sayılı taşınmaz sınırında yer aldığı ve davacının taşınmazına müdahalesinin bulunmadığı, foseptik çukuru ve kanalın keşifte gösterilmediği ve davacı tarafından ne şekilde zarar verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece, fındık ağacının davalı parseli içinde bulunduğu, davacı taşınmazına yaptığı gölgenin başlı başına müdahale sayılmayacağı, duvarın davalıya ait 14 parsel sayılı taşınmaz sınırında yer aldığı ve davacının taşınmazına müdahalesinin bulunmadığı, foseptik çukuru ve kanalın keşifte gösterilmediği ve davacı tarafından ne şekilde zarar verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Medeni Kanunun 683.(önceki Medeni Kanunun 618.) maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırları içinde kullanılabileceğini düzenlemiştir. Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde “Kullanım biçimi” başlığı altında yer ... 737.(önceki Medeni Kanunun 661.) maddesi “Herkes taşınmaz mülkiyetinden ... yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan ..., buğu, kurum, toz, koku çıkartarak gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel adete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan ... denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir. Diğer yandan aynı kanunun 740.maddesi başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin ... kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla giderilmesini de isteyebilir. Burada esaslı unsur zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak yada köklerin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaydının olup olmadığı saptanmalıdır.

Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hakim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde, zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Davacı, tüm bu açıklanan hususlar ile birlikte yola elatmanın önlenmesi ve duvarın kali isteminde de bulunmuştur. Doğrudan yoldan yararlanma hakkı bulunan ve bu hakkı engellenen kişilerin dava açmakta hukuki yararları vardır. Davacı çekişmeli yerin (yolun) bitişiğindeki taşınmazın maliki olduğundan bu yoldan doğrudan yararlanma hakkı vardır. Bu nedenle, eldeki davayı açma hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Davacı, tüm bu açıklanan hususlar ile birlikte yola elatmanın önlenmesi ve duvarın kali isteminde de bulunmuştur. Doğrudan yoldan yararlanma hakkı bulunan ve bu hakkı engellenen kişilerin dava açmakta hukuki yararları vardır. Davacı çekişmeli yerin (yolun) bitişiğindeki taşınmazın maliki olduğundan bu yoldan doğrudan yararlanma hakkı vardır. Bu nedenle, eldeki davayı açma hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Mahallinde yapılan keşifte hazır edilen teknik bilirkişiler iddia edilen konularda tatmin edici rapor vermişlerdir. Ne var ki, bu raporlarda belirtilen kusurlar ... bilirkişisi tarafından çizilen krokide gösterilmemiştir. Sadece 26.06.2007 tarihli krokili raporda kırmızı ... olarak gösterilen ve davalı tarafından yapılan duvarın yine krokide görülen ve davacının 20 parsel sayılı taşınmazına kadar ulaşan çıkmaz yolun 2.32 m2’lik kısmın ... olduğu belirtilmiştir. Davanın kabulü halinde, infaz için reddi halinde ise taraflar bakımından kesinleşen hükmün neleri kapsayıp kapsamadığını ölçekli kroki ortaya koyacaktır.

... mühendisi bilirkişi 05.07.2007 günlü raporunda dava konusu fındık ocağının davalı taşınmazında bulunmakla birlikte davalının çıkmaz yola olan sınırında ve davacının 20 parselinin sınırına bitişik olduğu, 45-50 yaşlarında ve 4-5 metre boylarındaki geniş taç yaprak ihtiva eden bu ağacın dallarının davacı parseline geçerek gölge yapmak suretiyle ... ışınlarını engellediği ve ürün kaybına neden olduğu, bununla birlikte çıkmaz yolun üzerine uzanan dalları ile de araç geçişin engellediği hususları açıklıkla saptanmıştır.

... Sağlık Teknisyeni bilirkişi de 06.07.2007 günlü raporunda taraf taşınmazlarının bulunduğu arazinin eğimli oluşundan dolayı bölgede kanalizasyon sisteminin bulunmadığını, davalıya ait tuvalet ve mutfaktan çıkan pis su akarlarının yolun alt kısmında bulunan ... arazisi üzerinde yaptığı nizami olmayan bu foseptik çukuruna bağlayarak üzerini dal ve yapraklarla kapattığını, ne var ki, bu kirli suların foseptik çukurundan sızarak çevreye yayıldığını, ... ve insan sağlığı yönünden sakıncalı olduğunu belirleyerek açıklamıştır.

O halde, yerinde yeniden keşif yapılmalı, ... bilirkişiye çekişme konusu olan tüm konularda keşfi izlemeye ve infaza elverişli kroki düzenlettirilmeli, fındık ağacının yeri krokide işaretlenerek davacı taşınmazına ve genel yola verdiği zarar belirlendiğine göre ziraatçı bilirkişiden bu zararın giderim şekline yönelik ek rapor alınmalıdır. Davalının krokide gösterildiği biçimde kamuya ait yola duvar yaparak elattığı sabit olmakla bu yöndeki istemin de kabulüne karar verilmelidir. Diğer yandan davalının ... sularının ulaştığı ve toplandığı foseptik çukuru da krokide gösterilerek bu zararlı davranışın giderim şeklininde ... sağlık teknisyeni bilirkişiden alınacak ek raporda gösterilmesi ve açıklanması istenmelidir. Davalının ... sularının toplandığı yerin ... sağlığını olumsuz yönde etkilediği açık olmasına rağmen krokide yer almadığından söz edilerek, mahkemece yaptırılması gereken işlerin eksik bırakılmasının istemin bu bölümü hakkında davanın reddine gerekçe yapılması yargıdan beklenen amaca uygun düşmez.

Dosyada mevcut bilirkişi raporları ile davalının komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım biçimi saptandığından, zararlı davranışın giderim şekli ve taraf yükümlülükleri yukarıda açıklanan hususlar da gözetilerek belirlenmeli ve dava kabul edilmelidir. Elatmayı ve komşuluk hukukuna aykırılığı saptayan bilirkişi raporları varken yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi doğru olmadığından hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.