muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17496, Karar No: 2016/1944, Tarih: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17496 E.  ,  2016/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muhtesat bedelinin tahsili, ecrimisil ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne karşılık ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı (k.davacı) .... davalı (Birleşen Davacı) ... ile davalı .... vs. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı (birleşen ve karşı davalı) vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının, davalılar ile birlikte 1081 sayılı parsel üzerinde hissedar olduğunu, davacının bu taşınmaza ev, ahır, samanlık, odunluk yaptığını, ağaçlar diktiğini, bu ağaçların sulanması için sulama kanalları yaptığını, kısaca taşınmazı imar ve ihya ettiğini, bir kısım hissedarlar tarafından bu taşınmaza ilişkin olarak ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, taşınmaz üzerindeki muhtesatlar ile birlikte satılması durumunda, diğer hissedarların sebepsiz yere zenginleşeceklerini beyan ederek, muhtesat bedelleri olarak şimdilik 60.000 TL'nin davalılardan hisseleri oranında yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davacı (davalı) .... vekili birleşen dava dilekçesinde; davacının bu taşınmazı yaklaşık 45 yıldır kullandığını, bu nedenle de davacıdan ecrimisil talepleri olduğunu, ayrıca taşınmazın evveliyatında üzerinde 500'e yakın ağaç bulunduğunu, davacının bu ağaçları sattığını, ve kendilerine de bu satıştan düşen bedelin verilmediğini beyan ederek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile, 6500 YTL ecrimisil yönünden, 5 yıllık, eski ağaç bedelleri yönünden ise 10 yıllık faizi ile birlikte davacı(birleşen davalı)dan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşılık davacı ) ... vekili ise, davacı aleyhine açtığı karşılık davasında ise; davacının bu taşınmazı yaklaşık 45 yıldır kullandığını, bu nedenle de davacıdan ecrimisil talepleri olduğunu, ayrıca taşınmazın evveliyatında üzerinde 500'e yakın ağaç bulunduğunu, davacının bu ağaçları sattığını, ve kendilerine de bu satıştan düşen bedelin verilmediğini beyan ederek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile, 6500 YTL ecrimisil yönünden, 5 yıllık, eski ağaç bedelleri yönünden ise 10 yıllık faizi ile birlikte davacı( karşılık davalı)dan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile 60.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan hisseleri oranında tahsiline, birleşen ve karşılık davaların ise reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm davalı (k.davacı) ... davalı (Birleşen Davacı) ... ile davalı .... vs. tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile 60.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan hisseleri oranında tahsiline, birleşen ve karşılık davaların ise reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm davalı (k.davacı) ... davalı (Birleşen Davacı) ... ile davalı .... vs. tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı (k. davacı) davalı (birleşen davacı) ve bir kısım davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Asıl dava yönünden;

Dosya kapsamından, davacının, davalılar ile birlikte hissedar olduğu taşınmaz üzerinde, uzun süreden beri, bina yapmak ve ağaç dikmek suretiyle istifade ettiği ihtilafsız bulunmaktadır.

Dava konusu taşınmaz, üzerinde bulunan ve davacı tarafından yapılmış olan muthesatlar ile birlikte satılması durumunda, davalı tarafın, malvarlığında haklı bir hukuki bir nedene dayanmayan artış olacağı kuşkusuzdur.

Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 61 ve ardından gelen maddelerindeki (TBK'nun 77 ve ardından gelen maddelerindeki) düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan veya tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Dosyanın incelenmesinden; bir kısım hissedarlar tarafından, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, davanın kabulüne karar verildiği, satış dosyasında kıymet takdirinin yapıldığı, dosyanın satış aşamasına geldiği, ancak eldeki davada verilen ihtiyati tedbir kararı sonucunda satış dosyasının derdest olarak beklediği, kısacası henüz taşınmazın satılmadığı ve dolayısıyla satış bedelinin henüz davalılar tarafından alınmadığı böylelikle de davalıların henüz sebepsiz zenginleşmedikleri anlaşılmıştır.

Paylı taşınmaza paydaşlardan birisi tarafından yapılan zorunlu ve yararlı giderlerden dolayı sebepsiz iktisap hükümleri gereğince dava açılabilmesi için, masraf yapan paydaşın o yerden men ettirilmesi veya taşınmazın satılarak paraya çevrilmiş olması gerekir.

Davacı dava konusu taşınmazlardan yararlandığından ve henüz taşınmazın satışı gerçekleşmediğinden, haksız iktisaplarının oluşmadığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece, asıl dava yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Birleşen ve karşılık dava yönünden ise;

Yerel mahkeme tarafından, davalılar (karşılık ve birleşen davacıların) ecrimisil taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazlarda taraflar paydaştır. MK.md.693.maddesi uyarınca paydaşlardan herbiri diğerlerinin hakları ile bağdaştığı ölçüde paylı maldan yararlanabilir, onu kullanabilir. O nedenle diğer paydaş rıza göstermediğini iletmedikçe, başka bir anlatımla diğer paydaşı intifadan men etmedikçe ecrimisil isteyemez.

2-Birleşen ve karşılık dava yönünden ise;

Yerel mahkeme tarafından, davalılar (karşılık ve birleşen davacıların) ecrimisil taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazlarda taraflar paydaştır. MK.md.693.maddesi uyarınca paydaşlardan herbiri diğerlerinin hakları ile bağdaştığı ölçüde paylı maldan yararlanabilir, onu kullanabilir. O nedenle diğer paydaş rıza göstermediğini iletmedikçe, başka bir anlatımla diğer paydaşı intifadan men etmedikçe ecrimisil isteyemez.

Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, kural olarak iştirak ya da müşterek mülkiyette, paydaşların birbirlerinden ecrimisil isteyebilmeleri için, intifadan men şartının gerçekleşmesi gerekir.

Paydaşlar, (kural olarak) intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler...İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası yemin dahil her türlü delille ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı niteliğinde olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılarak saptanması gerekmektedir.

Ancak, birleşen davacı ve karşı davacı vekilleri dilekçelerinde herhangi bir delil bildirmedikleri, böylelikle de intifadan men koşulunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, farklı gerekçeler ile birleşen davacı ve karşı davacı ecrimisil taleplerinin reddine karar verilmesi doğru değil ise de gerekçesi değiştirilerek onanmasına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden temyiz olunan kararın yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalılar-(birleşen ve karşı davacılar ve bir kısım davalılar) yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 2.bentte açıklanan nedenlerle birleşen ve karşılık dava yönünden GEREKÇESİ DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6100, Karar No: 2022/11644, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6100 E.  ,  2022/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 25/11/2021 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 15/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30613, Karar No: 2016/26918, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30613 E.  ,  2016/26918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davalı Belediyenin ihale makamı olduğunu, davalı firma ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı ... Şirketine ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin sona erdirildiği davalı ... ile bu firma arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu, davacının davalı Belediyenin işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar kanuni süresi içinde davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan 14. maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafi ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine- teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Ancak, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davalı belediyenin çalışma alanı içerisinde yardımcı iş kategorisinde değerlendirilebilecek hizmet sektöründe çalışmaktadır. Davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin “destek personel” alımına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davalı belediyenin, yardımcı işlerinden olan temizlik, büro, kat görevi, şoförlük, mutfak ve bahçe çalışması gibi destek hizmetlerini alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi ve 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67. maddesine göre mümkün olduğundan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de, davacı işçinin alt işveren nezdindeki işyerine iadesine ve iş güvencesi hükümlerinin mali sonuçlarından her iki davalının müştereken sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken; asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı alt işveren Simge Temizlik Şirketindeki işine İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4--Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 432,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 13.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1323, Karar No: 2016/1765, Tarih: 25.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/1323 E.  ,  2016/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 17/11/2003 - 15/09/2009 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, aylık net maaşının 1.150,00 TL olduğunu, sabah saat 08:00-22:00/23:00 saatleri arası haftanın altı günü çalıştığını, davalı işverenlikten 4.555,00 TL ücret alacağı kaldığını, resmi ve dini bayramlar da çalışmasına rağmen alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ücret, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti çalışma alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının 17/01/2009 - 31/07/2009 tarihleri arasında çalışmış olduğu için kıdem tazminatı talebinde bulunamayacağını, ... sicil numaralı iş yerinde 17/01/2009 tarihinde işe başladığını, 31/07/2009 tarihine kadar şirketin farklı şubelerinde çalıştığını, önceki çıkışlarının nakil sebebi ile olduğunu, ...ile ... arasında bir devrin söz konusu olmadığını, davalı şirket ... ile aralarında bir kira sözleşmesi olduğunu, diğer davalı şirketlerden..i. ile ise aralarında hiç bir bağlantının olmadığını, davacının 1.150,00 TL'lik ücret iddiasının doğru olmadığını, davacının davalı işverenlikten ücret alacağının bulunmadığını, davacının 1 yıllık çalışma süresini doldurmamış olduğundan yıllık ücretli izne hak kazanmadığını, davacının çalıştığı süreler içinde resmi ve dini bayram tatil günü bulunmadığını ve bu sebeple ücretini talep edemeyeceğini, fazla çalışma yapmadığını, en yüksek banka mevduat talebinin yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile fazla mesai, ücret, yıllık izin ve genel tatil çalışma alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Diğer yandan her kısmi dava alacağın tümüne yönelik tespit hükmü de içermelidir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Diğer yandan her kısmi dava alacağın tümüne yönelik tespit hükmü de içermelidir.

Somut uyuşmazlıkta, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması yerinde ise de, hükme dayanak bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil alacağının hüküm altına alınan miktarlardan daha fazla olduğu saptanmıştır. Tanık beyanı ile kanıtlanan fazla mesai ve genel tatil alacakları takdiri indirime tabi olup, karar gerekçesinde mahkemece bir takdiri indirimden söz edilmediği görülmektedir.

Ayrıca hüküm fıkrasında herhangi bir ayrım yapılmaksızın "fazlaya ilişkin talebin reddine" denildiği halde aynı satırda "fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına" şeklinde yazılması da kendi içinde çelişkilidir.Bu şekilde kurulan ve açıklanan hükümde taraflara yüklenen hak ve borçların açık olmadığı ve şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirtilmediği ortadadır.

Mahkemece yapılacak iş, hangi kalemde ne kadar hakedildiğini ve fazla mesai ve genel tatil çalışma alacaklarında hangi oranda takdiri indirim yapıldığını karar gerekçesinde açıklayıp, hangi kalem alacakta fazlaya ilişkin hakkın saklı olduğunun ve hangi kalem alacakta fazlaya ilişkin talebin reddedildiğinin gösterilmesinden ibarettir. Bu nedenle HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.