muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2786, Karar No: 2012/518, Tarih: 06.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/2786 E.  ,  2012/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine ve Mesudiye Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.12.2009 gün ve 375/420 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 15.09.2008 tarihli dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın 23.01.1962 yılında vekil edeni tarafından Mustafa Yavuz’dan satın aldığını, 2000 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle tespit dışı bırakıldığını, kıyı kenar çizgisinin iptali için Bursa İdare Mahkemesinde iptal davası açıldığını, Bursa 2.İdare Mahkemesinin 2000/1100 Esas, 2001/1027 Karar sayılı kararıyla kıyı kenar çizgisinin iptaline karar verildiğini, Danıştay 6.Dairesinin 26.05.2003 gün ve 2002/1354 Esas, 2003/3299 sayılı kararıyla iptal kararının onandığını, daha sonra yeniden idarece 3621 sayılı Kanun hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisinin belirlendiğini ve çizildiğini açıklayarak mevkii ve sınırları açıklanan 6000 m2 yüzölçümlü taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, teknik bilirkişi ...ve uzman bilirkişi ziraat mühendisi ...’nun ortaklaşa düzenleyip sundukları 30.01.2009 tarihli rapora ekli krokide A harfiyle gösterilen 3244,40 m2’lik taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide B harfiyle işaretlenen 892,50 m2’lik taşınmaz bakımından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından kabul edilen bölüm bakımından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma ve eklemeli zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma ve eklemeli zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Mudanya Kadastro Şefliğinin 19.01.2009 günlü karşılık yazılarında; dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle kadastro harici bırakıldığını bildirmiştir. Taşınmaza komşu 130 ada 117 ve 118 sayılı parsellerin kadastro tespitleri 12.12.2000 tarihinde yapıldığına göre dava konusu ve tescili istenen taşınmaz bölümünün de aynı tarihte kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması nedeniyle tespit harici bırakıldığının kabulü gerekir. Kural olarak; kadastro tespitinin yapılmasıyla kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik, kadastrodan sonra başlayacak olan zilyetliğe eklenmez. Çünkü kadastro tespitinin yapılmasıyla kadastrodan önceki zilyetlik kesintiye uğrar. Kadastro tespitinin yapıldığı ve dava konusu yerin tespit harici bırakıldığı 12.12.2000 tarihinden davanın açıldığı 15.09.2008 tarihine kadar davacının kazanmayı sağlayan 20 yıllık zilyetlik süresi henüz dolmamıştır. Tespit harici bırakılma tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar geçen uzun süre gözetildiğinde, davanın Dairece kabul edilebilir makul süre içinde açıldığının kabulüne de olanak bulunmamaktadır. O halde, kazanma süresi dolmadığına göre davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğundan söz edilemez.

Açıklanan nedenlerle 20 yıllık kazanma süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kazanma koşullarının oluştuğu görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1007, Karar No: 2021/5492, Tarih: 13.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1007 E.  ,  2021/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin istinafı üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, muvazaa iddiasının davacı yanca kanıtlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanının ... parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu dükkan ile 5 nolu bağımsız bölümü oğlu davalı ...’e, aynı yerdeki 4 nolu bağımsız bölümü ise diğer oğlu davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakana hastalığında baktıklarını, taşınmazların minnet duygusuyla ve elden alınan borçlar karşılığı verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle tapu iptal-tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın minnet duygusuyla çekişmeli taşınmazları temlik ettiği ve muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nin 04.10.2015 tarihinde öldüğü, geriye davacı kızı, davalı oğulları ile dava dışı eşi ve iki çocuğunun kaldığı, mirasbırakan tarafından 04.07.2014 tarihinde çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu dükkan ile 5 nolu bağımsız bölümün davalı ...’e, aynı yer 4 nolu bağımsız bölümün ise diğer davalı ...’ye satış suretiyle devredildiği, geriye aynı yerde bulunan zemin kat 1 nolu dükkan, 1. kat 3 nolu bağımsız bölüm ile 2. kat 6 nolu bağımsız bölümün kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mirasbırakanın eşi üzerinden sağlık hizmetlerinden faydalandığı, davalılara devredilen taşınmazlarla geriye kalan taşınmazlar kıyaslandığında malvarlığının büyük bir kısmını oluşturduğu gibi mirasbırakanın asıl irade ve amacının son zamanlarında yanında kaldığı çocuklarını koruyup gözetmek olduğu anlaşılmakla yapılan temliklerin mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırma amaçlı ve muvazalı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının değinilen yön itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 371/1-a maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın yatırana iadesine, 13/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1720, Karar No: 2023/3001, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1720 E.  ,  2023/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/284 E., 2022/433 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tespit davasında malüllüğün ve malüllük maaşı bağlanması gerektiğinin verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının çalışma gücünün 2/3 ünü kaybettiği halde malulen emeklilik talebi ile kuruma başvurduğunu kurum tarafından talebinin reddedildiğini belirterek kurum işleminin iptali ile davacının malullüğünün tespiti ve malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile hak ettiği aylıkların davalıdan tahsilinin tespitini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.10.2015 tarihli ve 2013/1126 Esas- 2015/447

Karar sayılı kararıyla;

Kurum raporu, Adli tıp ihtisas dairesi ve tüm dosya kapsamı birlikte dğeerlendirilerek davacının çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği bu nedenle maluliyet aylığı bağlanması talebinin reddine ilişkin kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından,

Açılan davanın reddine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin kararını başvurunun esastan reddi ile sonuçlandıran Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 06.06.2016 tarih, 2015/23537, 2016/9287 Karar sayılı Bozma İlamında;

2.1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin kararını başvurunun esastan reddi ile sonuçlandıran Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 06.06.2016 tarih, 2015/23537, 2016/9287 Karar sayılı Bozma İlamında;

2.1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.2.(08.11.1980-22.02.2012) tarihleri arası aralıklı (4/a) sigortalı 301 gün, 17.03.1998- 08.01.2013 tarihleri arası 1479 sayılı Kanuna tabi 4422 gün sigortalılığı bulunan davacının, 13.1.2013 tarihinde Kurumdan malullük aylığı talebinde bulunduğu ve malullük şartları bulunmadığı için Kurumca talebinin ret edildiği, Kurumun ret kararı üzerine açılan davada; Kurumdan anılan yasal düzenleme çerçevesinde yaşlılık aylığı tahsis talebi bulunmayan davacının, dava tarihi ve sonrası itibari ile yaşlılık aylığı tahsisini gerektirecek düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, öncelikle tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28 inci maddenin 5 inci fıkrası çerçevesinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı ayrı irdelenmeli, anılan maddenin 10 uncu fıkrasının hükmü gözetilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Konuya ilişkin yasal mevzuat ve Yüksek Mahkeme'nin yerleşik içtihadı gözetilerek, 18.11.2022 tarihli celsede kurulan 1 numaralı ara karar gereği davacı vekiline, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranının net olarak belirlenmesi için Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'na başvuruda bulunmak üzere kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde ara karar gereği yerine getirilmediği için Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'na bozma ilamı kapsamında başvuruda bulunmaktan davacı tarafça vazgeçilmiş sayılarak dosyada mevcut delil ve talep durumuna göre değerlendirme yapılması gerektiği, dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu raporlarına göre davacının çalışma gücünün %60 ını kaybetmediği, malul sayılamayacağı, davacı tarafça SSYSK'ya başvuruda bulunulmaması nedeniyle davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranının (bozma ilamı doğrultusunda) net olarak belirlenemediği, davacı tarafça maluliyete yönelik iddianın ispat edilemediği, malûllük aylığının reddine ilişkin kurum işleminin yerinde olduğu ve maluliyetinin tespiti ile malullük aylığı tahsisine ve aylıklarının ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile tahsiline ilişkin istemin hukuken olanaklı olmadığı anlaşıldığından sübut bulmadığı gerekçesiyle;

Davanın reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1.1. Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesidir. 5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesinin 5 inci fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25 inci madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan sigortalıların yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır.

1.2. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un "Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları" na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı, diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı Başkanlıklarınca ya da Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin 6754 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 26. maddesi gereği Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2.Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

2. Değerlendirme

Mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve gerekse de ATK 3. İhtisas Dairesi raporu nazarında yazılı şekilde karar verilmiş ise de, mahkeme kararı sonrası 28.09.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile 03.08.2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu’ndan rapor alınıp (maluliyetin bulunduğuna karar verilmesi durumunda başlangıcın, yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının usulden BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6678, Karar No: 2012/12196, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/6678 E.  ,  2012/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait .....Şeker Fabrikasında çalıştığını,  müvekkilinin alt işverenin işçisi olarak gözükmekle birlikte yaptığı işin davalıya ait asıl işlerden olduğunu ve alt işverene gördürülmesinin mümkün olmadığından davalıyla alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin davalıya ait işyerlerinde 2009-2011 döneminde geçerli olmak üzere imzalanan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan Şeker İş Sendikasına 29/11/2010 tarihinde üye olduğunu, 30/11/2010 tarihinde de üyeliğinin davalı işverene bildirildiğini, davalı işverenin 10/12/2010 tarihli yazıyla üyelik formlarının kendileriyle ilgisinin olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davalıyla alt işverenin ilişkisinin muvazaalı olması sebebiyle müvekkilinin baştan itibaren davalının işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, bu durumda da sendika üyeliğinin davalı işverene bildirildiği tarihten itibaren TİS'ten yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları  saklı kalmak kaydıyla; ücret farkı, ilave tediye, kıdem zammı, yemek yardımı, giyim yardımı, sosyal yardım, şeker ikramiyesi, aile yardımı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı ..... ihaleyle iş alan müteahhit firmanın işçisi olduğunu, aralarında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, ihaleyle verilen işlerin davalının asli işlerinden olmadığını, müvekkiliyle davacının işvereni olan şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasıyla açılan davanın mahkemece reddedildiğini ve  Yargıtay'ca da onandığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesi, 23. Dönem TİS'in 5. maddesi gereğince davacı TİS kapsamına giren işyerinin işçisi olmadığı için TİS'ten yararlanamayacağını,  davacının çalıştığı işverenin farklı bir işkolunda faaliyet gösterdiğini, davacı işçinin de  alt işverenin kendi iş kolunda kurulmuş bir işçi sendikasıyla imzaladığı TİS                                                                           varsa ondan yararlanabileceğini, bu durumda müvekkilinin de 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi kapsamında alt işverenle birlikte sorumluluğunun söz konusu olabileceğini, alt işverene ihaleyle verilen işin yardımcı işlerden olduğunu, müvekkilinin yetkisinin sadece işin kontrolü ve işin sözleşme ve şartnamelere uygun yapılmasının denetimiyle sınırlı olduğunu  savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl işveren ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı, bu sebeple alt işveren işçilerinin asıl işverenin işyerinde uygulanan TİS'den yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.