muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13324, Karar No: 2014/15700, Tarih: 02.06.2014

çalışma saatlerini esnek olarak kullanmalarına izin verildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerine karşı zaman aşımı definde bulunduklarını iddia ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ile bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenlikte 08.04.2006- 15.04.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olarak davalıya ait işyerinde taş kırma ustası olarak çalışmakta olan davacının hizmet süresine ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 08.04.2006- 15.04.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak 1468 gün çalıştığı kabul edilerek işçilik alacakları hüküm altına alınmışsa da, dosya içeriği ve davacının yaptığı işin niteliği gözetilerek, davacının hizmet döküm cetvelinde bildirilen sürelerde çalıştığının kabulü gerekirken aralarında menfaat birliği bulunan davacı şahitlerinin beyanları ile sonuca gidilmesi ve bu sonuç çerçevesinde davacının hizmet süresinin kabulü hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi aylık net 1.600,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacıya ait ücret bordroları ibraz edilmiş olup, imzasız 2010 yılı Nisan ayı bordrosuna göre davacının aylık ücretinin brüt 750,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırması kapsamında Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü emsal ücreti aylık 1.200,00TL olarak bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının en son aylık net 1.600,00 TL (brüt 2.234,95 TL) ücret aldığı, kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacının ücreti konusunda mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda emsal araştırmasının dikkate alınmamasının isabetsiz olup, davacının ücretinin emsal taş kırma ustası için Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün bildirdiği 1.200,00 TL aylık ücret üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

4-Mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai alacağı hesaplanırken işin niteliği gereği açıkta çalışılması gözetilerek yaz ve kış dönemi dikkate alınarak hesaplama yapıldığı halde hafta tatili ücreti hesaplanırken bu hususun dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2570, Karar No: 2012/9273, Tarih: 16.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2570 E.  ,  2012/9273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Hükmün, davacı ... ve arkadaşları vekili Avukat ...'e kalemde 06.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği tebligat parçasından anlaşılmakta ise de, temyiz incelemesi aşamasında dahi bu tarih gelmediğinden, davacılar vekiline hüküm usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ise, tebligat parçasının bulunduğu yerden alınarak dosya arasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin açıklanması, hüküm hiç tebliğe çıkarılmamış ise, bu noksanlığın yerine getirilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11612, Karar No: 2012/15597, Tarih: 19.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11612 E.  ,  2012/15597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.400 TL'lik takibe vaki itirazın iptali ve inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, davacı ile davalının 01.10.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzaladıkları, ancak davalının 04.10.2010 tebliğ tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, davalının gördüğü lüzüm üzerine akdi feshedemeyeceği iddia edilerek, bir yıllık kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki davalının itirazının iptali ile inkar tazminatının tahsili talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, ispat yükü davalı tarafta olup, davalı taraf verilen kesin mehilden sonra delil listesi sunduğundan savunmalarına itibar edilmemiş, ihtarnamenin, kira döneminin başlangıç tarihinden sonra davacıya tebliğ edildiğinden kira sözleşmesinin geçerli olarak başladığı kabul edilerek bir yıllık kira döneminin tamamından davalının sorumlu olduğuna bu şekilde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kural olarak, kiracı kiralananı sözleşme süresi bitmeden önce tahliye etse dahi kira dönemi sonuna kadar olan kira bedelinden sorumludur. Ancak, BK.nun 98.maddesi yollaması ile BK. 44.maddesi gereğince de, kiralayan zararın artmasına neden olmuşsa bunun sonuçlarına da katlanmalıdır. Diğer bir deyişle kiralayan mecurun erken tahliyesi üzerine, yeniden kiraya verebilmek için gereken çabayı göstermelidir. Yani, kiracının sadece, tahliye tarihi ile kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarih arasındaki dönemin; eş söyleyişle yeniden kiralama için gereken makul sürenin kira parasından sorumlu tutulması icabeder.Davalı kiracı, mecuru sözleşme süresi bitmeden önce tahliye etmiş ve davacıya 04.10.2010 tarihinde tebligat yapılmıştır.O halde, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak dava konusu mecurun tahliyeden sonra aynı koşullarla ne kadar sürede kiraya verilebileceği saptanmak suretiyle, bu dönem kira bedelinden davalının sorumlu tutulması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25808, Karar No: 2015/23213, Tarih: 16.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/25808 E.  ,  2015/23213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No :KYB - 2015/352407

Y A R G I T A Y İ L A M I

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk Doğan Çevarün hakkında yapılan yargılama sonunda, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemeleri'nin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı kanunun geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesi'ne gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/03/2015 tarihli ve 2014/424 esas, 2015/116 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesi'nin 19/06/2015 tarihli ve 2015/634 esas 2015/425 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/946 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19/10/2015 gün ve 67504 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/11/2015 gün ve KYB.2015/352407 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210 - 16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir,", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1 maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına, kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevi aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk Mahkemesi, Asliye Ceza Mahkemesi ile Sulh Ceza Mahkemesi'nin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2)Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve Ağır Ceza Mahkemesi'nin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3)Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4)Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17'nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

(2)Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve Ağır Ceza Mahkemesi'nin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3)Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4)Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17'nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Aynı kanunun geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan Çocuk Mahkemelerinde derdest bulunan ve bu kanun ile kurulan Çocuk Mahkemesi'nin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2)Genel Ceza Mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemelerine devredilmez.

(3)Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır."

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yürürlük ve uygulama şekli hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde " Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi........." hükümlerinin yer aldığı,

Merci Bakırköy 1 Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan Çocuk Mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2015 gün ve 2015/946 D. İş sayılı kararının CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2581, Karar No: 2021/5782, Tarih: 14.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2581 E.  ,  2021/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 06/10/2014 günü saat 16:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahal dışı, düz, eğimsiz ve asfalt yolda seyir halindeyken, kendisine hitap eden dur levhasına rağmen kontrolsüzce girdiği üç yönlü kavşakta katılanın sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdirdiği kazada iki kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmalarına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21319, Karar No: 2014/1943, Tarih: 27.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/21319 E.  ,  2014/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2010/64-2012/23

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme kapsamında 2008 ve 2009 yıllarına ait akaryakıt ihtiyacının karşılanması amacıyla akaryakıt alımı yaptıklarını,davacı kurumun hesaplarında yapılan kontrol sonucu, davalıya fazla ödeme yapıldığının tespit edilerek, yapılan fazla ödemenin 09.02.2010 tarihli yazı ile davalıdan talep edilmesine rağmen ödenmediğini,bunun üzerine bu fazla ödemenin geri tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunmuş ve davanın esasına ilişkin olarak dava konusu yıllara ait ödemelere ilişkin bütçelerin belediye meclisi tarafından onaylanarak kesinleşmesi nedeniyle talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile,davalı borçlunun Karaburun İcra Müdürlüğünün 2010/41 esas sayılı dosyasında borca yapmış olduğu itirazından 51.805,5 TL lik kısma ilişkin itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile yapılan sözleşmeler kapsamında davalıdan satın alınan akaryakıt bedeline ilişkin olarak fazla ödeme yapıldığını iddia ederek,söz konusu fazla

ödemenin tahsili amacıyla davalı aleyhine Karaburun İcra Müdürlüğünün 2010/41 esas sayılı dosyası kapsamında icra takibi yapmıştır. Davacı icra dosyasında 48.935,16 TL asıl alacak üzerinden ödeme emri düzenleyerek talepte bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sürecinde davacı alacağının tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yapılmış olup,bilirkişi raporunda davacının yaptığı fazla ödeme miktarı 2008 yılında 23.096,49 TL ve 2009 yılında 28.709,01 TL olmak üzere toplam 51.805,50 TL olarak tespit edilmiştir. Mahkemece bu bilirkişi raporu karara esas alınarak bilirkişi tarafından tespit edilen 51.805,50 TL asıl alacak yönünden davanın kısmen kabulü ile bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece davacının icra takibine konu ödeme emrinde talep ettiği asıl alacak miktarının 48.935 TL olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda hesaplanan 51.805,50 TL asıl alacağa göre karar verildiği anlaşılmaktadır. HUMK.nun 74.maddesi gereğince "Hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez" mahkemece asıl alacağa ilişkin talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan bozma nedenine göre tarafların bu aşamada sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davacıların ve davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5469, Karar No: 2012/39501, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5469 E.  ,  2012/39501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın diktiği ağaçların, sanıklar tarafından arazinin mülkiyetinin kendilerine ait olduğu iddiasıyla kesilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; dikili ağaç ve fidanlara zarar verme suçunun oluşup oluşmadığı bakımından gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması için, suça konu arazinin tapulu olup olmadığı araştırılıp, olay mahallinde keşif yapılarak, mülkiyetinin veya zilyetliğinin kime ait olduğu saptandıktan ve zeytin ağaçlarına verilen zararın şekli ile boyutu hususunda inceleme yaptırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/411, Karar No: 2018/3562, Tarih: 23.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/411 E.  ,  2018/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu gönderme, örgütle iltisaklı zaman gazetesi ve sızıntı dergisine abone olma eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği, yine dosya kapsamı nazara alındığında sanığın örgüt liderinin talimatı üzerine örgütle iltisaklı Bank Asya' ya para yatırdığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilme suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.