muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3166, Karar No: 2024/5156, Tarih: 20.03.2024

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddesileri.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta Yargıtay Hukuk Genel Kurulu bozmasından sonra davalı tarafından dosyaya sunulan evrakta davacının 14.09.2015 tarihinden önceki dönemde prim almadığı, 26.03.2018 tarihinden sonrası için bu primin verilmesine karar verildiği bildirilmiştir.

2. Dairemiz incelemesinden geçen bir kısım dosyalarda; kalibrasyon formlarında kalite kontrolcülere ait mühür olmamasına rağmen davacıların kalibrasyon kontrol kısmına mühür vurduğu ve bu nedenle kalibrasyonla ilgili bir kontrol faaliyetinde bulundukları gerekçesiyle verilen kabul kararları onanmış ise de konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde, kalibrasyon işlemi yapıldığını belirten mühürlerin kullanılmasının (C) grubu idareci primine hak kazandırmayacağı, bu prime hak kazanma için öncelikle kalite kontrol işleminin yapıldığını gösteren mühürlerin kullanılmasının gerektiği, bu hâlde idareci primi alacağına hak kazanabilmek için hem kalite kontrol mührüne sahip olunması hem de fiilî olarak kalite kontrol işi yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

3. Toplu ... sözleşmesinin 59 uncu maddesinde ''İşyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol eden, performansını imzalayarak sorumluluk yüklenen, kalite kontrol ve teknik kontrol görevlileri ile ... emniyetçilerine, C grubu pirimi verilir." hükmü bulunmaktadır. Davacının form sicil kontrolörü kadro isminin form ve sicil inceleme teknisyeni olarak değiştirildiği, fiilen form kontrolörlüğü görevini yaptığı, bu işlemin toplu ... sözleşmesinin 59 uncu maddesinde düzenlenen (C) grubu idareci primi alan işçilerin yaptığı kontrol işlemleri ile aynı olmadığı, sorumluluğun kontrolü yapan işçi tarafından üstlenildiği, davacının aynı maddede belirtilen kalite kontrol ve teknik kontrol görevlisi veya ... emniyetçisi grubunda yer alan çalışanlardan olmadığı, (M) mührü kullandığı, kalite kontrol mührü kullanmadığı görülmektedir. İdareci primine hak kazanabilmek için hem kalite kontrol mührüne sahip olunması hem de fiilî olarak kalite kontrol işi yapılması gerektiği, bu hâliyle davacının (C) grubu idareci primi almaya hak kazanamadığı anlaşılmakla; davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30218, Karar No: 2021/1470, Tarih: 02.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30218 E.  ,  2021/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 142/1-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 06/11/2014 tarihli ve 2013/1157 esas, 2014/535 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/09/2020 gün ve 12319-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2020 gün ve 2020/81628 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’un 142/1-e, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 06/11/2014 tarihli ve 2013/1157 Esas, 2014/535 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Hüküm tarihinde aynı yargı çevresindeki Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06/11/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasında,

2-Kayden 28/04/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 16/10/2013 tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği halde, aynı Kanun'un 31/2 maddesi uygulanmak suretiyle 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesinde;

3-Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki düzenleme uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın yokluğunda ancak haberdar olmadığı müdafinin yüzüne karşı verilen İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli kararının cezaevinde olan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ...’a tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (İSTANBUL ANADOLU) 6. Çocuk Mahkemesinden verilen 06.11.2014 tarihli ve 2013/1157 Esas – 2014/535 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5899, Karar No: 2022/7705, Tarih: 12.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5899 E.  ,  2022/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozmaya uyularak mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı TOKİ'nin, dava dışı müteahhit ... Toplu Konut İş. Ltd. Şti.ne inşaa ettireceği “İstanbul ... Toplu Konut Projesi”'nden 18/07/2006 tarihinde satın alınan bağımsız bölümün 16 aylık süre içinde teslimi gerekirken Ağustos 2008 tarihinde geç olarak teslim edildiğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu öğrendiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkı (semen tenzili) ile geç teslimden kaynaklı kira kaybının tespit edilerek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak süresinde teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin "eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olmak üzere 17.362,00 TL ile kira kaybı yönünden 4.500,00 TL olmak üzere toplam 21.862,00 TL'nin davalıdan tahsiline dair" verdiği ilk kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 30/03/2016 gün 2015/12552 -2016/9108 sayılı ilamı ile ‘‘1-davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden;...18.07.2006 tarihinde satın alınan bağımsız bölümün Ağustos 2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 06/02/2013 tarihinde bu davayı açtığı dosya kapsamı ile sabittir.Hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen bu ayıplar yönünden (mesela projeye aykırı inşa edilen kanalizasyon sistemi ve buna bağlı tıkanma sorunları, radyatör borularının zemine saplandığı boru çevresinde yalıtımın sağlanamaması gibi ayıplar ile diğer ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve varsa ihbar, tespit tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK.’nin 223. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin ve diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve varsa ihbar tarihleri de gözönünde bulundurularak) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir

.3-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden; Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında, kartonpiyerin yapılmaması, balkonda elektrik prizi, mutfakta Tv anten prizi ve telefon prizinin bulunmaması, gergi sistemi, gölgelikler, pergola ile açık – kapalı kafeterya, sosyal donatı alanı ve müştemilatının yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bu eksiklikler, davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu eksikliklerin açık ayıp niteliğinde olmasından ve süresinde ayıp ihbarında bulunulmamasından dolayı bu taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.’’ gerekçesiyle karar davalı yararına bozulmuştır.

Bozma ilamına uyan mahkemece;Yasada ihbar için herhangi bir şekil şartı aranmadığını, somut olayda İSKİ tarafından yazılan 2008 tarihli yazı içeriği, dava konusu bağımsız bölümün yer aldığı ... Sitesi Toplu Yönetim Kurulu tarafından ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/15 D.İş sayılı tespit dosyası üzerinden yapılan inceleme sonunda 20/05/2013 tarihinde düzenlenen bilirkişi raporunun davalıya tebliğ edildiğini, ... Sitesi Toplu Yapı Temsilciler Kurulunun 22/01/2013 tarihli yazısı içeriğine göre davalıya ayıp ihbarı yapıldığının kabulü gerektiğini, dava tarihi itibari ile gizli ayıplar giderilmediğini, gizli ayıpların anlaşılabilmesinin teknik bilgiyi gerektirir olması, kullanımla zamanla ortaya çıkar nitelikte olması nedeni ile satıcının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerektiği ve davalı vekilinin davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı yönündeki itirazlarının reddi gerektiğini,taraflar arasında 18/07/2006 tarihinde düzenlenen konut satış sözleşmesinde en son teslim tarihinin 18/11/2007 olarak kararlaştırıldığını, ancak dosyaya sunulan belgelere göre teslimin Ağustos 2008 tarihinde yapıldığını, bilirkişi raporu içeriğine göre dava konusu konutun taahhüt edilen tarihe göre 9 ay geç teslim edildiğinin anlaşıldığını, taraflar arasındaki sözleşmede konutun 18/11/2007 tarihinde tesliminin kararlaştırıldığına göre bu sürenin dolması ile davalı satıcının borcunu yerine getirmede direndiği ve bu olgunun hukuksal sonuçlar doğurduğu kabul edilmesi gerektiği,davalının sözleşmeyi 9 ay geç ifa etmesi nedeni ile davacının isteyebileceği toplam kira alacağının 4.500,00 TL olduğunun anlaşıldığını, davacının geç teslim iddiasına dayalı kira alacağının haklılığının kanıtladığı belirtilerek bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusında davanın kısmen kabulü ile;13.561,00 TL maddi tazminatın 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden 3.561,00 TL'sinin 06/05/2014 ıslah tarihinden itibaren değişken reeskont faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,4.500,00 TL kira alacağının 06/05/2014 ıslah tarihinden itibaren değişken reeskont faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş,hüküm,davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara bozmaya uygun kararın dayandığı deliller ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kira tazminatına ilişkin kabul kararının daha önce kesinleştiği anlaşılmakla delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara bozmaya uygun kararın dayandığı deliller ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kira tazminatına ilişkin kabul kararının daha önce kesinleştiği anlaşılmakla delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Bozma sonrası hükme esas alınan raporda; gizli ayıpla ilgili hususların kullanım ile ortaya çıkan çevre, mevsim şartlarına göre değişkenlik gösteren, en erken bir yıl içinde en geç olarak üç yıl içinde ortaya çıkacak nitelikte olduğu kanaatine varıldığı, konut teslim tarihi ile ayıpların tespit tarihi dikkate alındığında süresinde ayıp ihbarında bulunulduğu belirtilmiştir.

Davacıya dava konusu taşınmazın Ağustos 2008 tarihinde teslim ediliği anlaşılmasına ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/164 değişik iş sayılı dosyasıyla tespit talebinde bulunanın davacı olmadığı görülmekle 4,5 yıl sonra açılan davada süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nin 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13919, Karar No: 2019/2183, Tarih: 04.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/13919 E.  ,  2019/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 241 ada 37 parsel numaralı davalılara ait taşınmazın 321 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle bu kısmın tapusunun iptalini talep etmiştir. Islah ile daha sonrasında ise 386,082 m2 lik kısmının iptalini talep etmiştir.

Davalılar Vekili; davanın reddini savunuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda 22.03.2005 tarihli ve 2004/14815 Esas, 2005/3258 Karar sayılı ilamla yerel mahkeme hükmünün Anayasaya aykırılık iddiası ciddi görülmemekle birlikte onanmasına karar verilmiştir. Davalılar vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda 30.12.2005 tarihli ve 2005/10575 Esas ve 2005/14100 Karar sayılı ilam ile karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş olup yerel mahkeme hükmü 30.12.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Davalılar vekil tarafından 15.05.2017 havale tarihli dilekçe ile maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur.

Dava; 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Dava; 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Davalılar vekili maddi hatanın düzeltilmesi dilekçesinde; dava konusu parsel açısından kıyı kenar çizgisinin Kıyı Kanunu'na uygun tespit edilmediği, idari işlem ile kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine yönelik işlemin taşınmaz maliklerine tebliğ edilmediğini, dolayısıyla idari işlemin davalılar açısından kesinleşmediğini, bu nedenle mahkemece resen kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken belirmediğini, diğer dosyalarda dairenin bozması sonra yapılan bilirkişi raporlarında idarece yapılan kıyı kenar çizgisinin hatalı olduğunun tespit edildiğini, bitişik parsel için kararın bozulduğunu, idari işlem kesinleşmediğinden davacılar açısından yeniden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi yönünde kararın bozulması gerektiğini, bu nedenlerle onama ve karar düzeltme taleplerinin reddine ilişkin kararların maddi yanılgı sonucunda verildiği kanaati ile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin davalılara tebliğ edilmeden kesinleşmiş olması, Kıyı Kanunu'na aykırı çizilmiş olması, tapu iptali nedeniyle ödenecek olan tazminat bedeli nedeniyle kamunun uğrayacağı zarar dikkate alınarak çizginin kanuna uygun olup olmadığının tespiti doğrultusunda onama kararının kaldırılarak bozma kararı verilmesini talep etmiştir. Dairece davalılar vekilinin bozma yapılması doğrultusunda sunmuş olduğu sebepler incelenmiş olmakla; Davalılar vekilinin talebinin HMK’nin 304. maddesinde “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.” hükmünün aradığı anlamda bir maddi hataya ilişkin olmayıp kesinleşmiş karar üzerinde talep doğrultusunda değişiklik ya da yeniden inceleme yapılması da mümkün değildir. Bu nedenlerle davalılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi yönündeki talebinin REDDİNE, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7485, Karar No: 2015/6062, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7485 E.  ,  2015/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... 3. Sulh Hukuk ve ..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “.....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ..... Ceza İnfaz Kurumlarının adresi olduğu, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce "....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce "....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10346, Karar No: 2023/864, Tarih: 07.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10346 E.  ,  2023/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne tarafların boşlanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, erkek lehine tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk lehine 500,00 TL, kadın lehine 750,00 TL nafakaya, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde; kadının davasının reddi ile erkeğin davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, erkek için 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle her iki davanın da kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, çocuk lehine 350,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, karşılıklı tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası, tazminat taleplerinin reddi yönünden ve kadının telefon görüşme kayıtlarının getirtilmediğini iddia ederek eksik inceleme nedeniyle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç