muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4074, Karar No: 2017/6076, Tarih: 11.09.2017

Somut olayda, davacının çalışmasının mevsimlik olup olmadığı ,yaz-kış çalıştı ise ücretinin her dönem farklılık gösterip göstermediği ortaya konulmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, dosya kapsamında beyanlarına başvurulan tanıkların ifadeleri arasındaki çelişkiyi gidermek, davalı işyerinin dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız başka tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle söz konusu işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, işyerinde mevsimlik çalışma yapılıp yapılmadığını ve davacının çalışmasının sezonluk olup olmadığını,aldığı ücretin döneme göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek , gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan ve ücret konusunda asgari ücret üzerindeki çalışma iddialarının yazılı belgelerle ispatlanacağı göz önünde bulundurarak yazılı belgeleri ve beyanları dikkate alarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ...Tar. .... İhr. San. Ve ....'ne iadesine

11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2044, Karar No: 2020/1086, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2044 E.  ,  2020/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/2-b-e, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre, suç tarihinde geceleyin meskun mahal dışındaki aydınlatma bulunmayan menfez çalışması sebebiyle daralan karayolundan yürümekte olan katılanın, yol kenarında herhangi bir ışıklı uyarıcı levha veya düşmeyici önleyici etkili önlem alınmaması sebebiyle 7 metre derinliğindeki menfeze düşerek hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi 4. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, yol yapım çalışmasını üstlenen firmanın şantiye şefi olan sanığın menfez ağzını şeritle degil de engelleyici tahta veya demir çubuklarla germeyip, gece yeterli uyarıcı ve ikaz edici ışıklı levhalar bulundurmadığından asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda; her ne kadar 03.05.2013 tarihli jandarma görevlilerince tutulan tutanakta yol yapım çalışması kazı ve menfez alanında tabela, levha, ışıklı levha konulmayarak kişilerin can ve mal güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğünün tespit edilmesi sebebiyle suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilmiş ise de; bahsi geçen tutanağın Karayolları Bölge Müdürlüğü’ne bildirdiği, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şirket yetkilisi Özgür’ün ifadesinden de bu tutanaktan haberdar olduğunun anlaşıldığı ancak şantiye şefi olan sanığın tutanaktan haberdar edildiğine dair dosya arasında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK’nın 22/3. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesi olan TCK’nın 89/1. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15006, Karar No: 2010/16258, Tarih: 28.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/15006 E.  ,  2010/16258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporları sonrasında kesilen 2 adet ağacın orman sayılmayan yerde 131 ve 132 nolu taşınmazların ortak sınırında bulunduğunun belirtilmesine ve getirtilen tapu kaydından 132 parselde sanığın hissedar olduğunun anlaşılmasına karşın 131 parselin kime ait olduğu hususunda dosyada bilgi bulunmamasına, fenni bilirkişi raporuna ekli krokideki gösterimde ise ağaçların daha ziyade 131 parsel içinde kaldığının belirlenmesine göre, 131 parselin tapu kaydıda getirtilip sahibin veya sahiplerinin araştırılması, daha sonra tanık olarak dinlenip davaya konu ağaçların hangi taşınmaza ait olduğu ve 131 parsele ait ise sahiplerinin izni olup olmadığı tespiti ile sonucuna nazaran eylemin 6831 sayılı kanunun 116/B maddesi kapsamında veya hırsızlık suçu olarak mı değerlendirileceği tartışılarak bir hüküm kurulması gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22086, Karar No: 2017/11218, Tarih: 06.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22086 E.  ,  2017/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalının boşandığını, müşterek 2000 ve 2002 doğumlu çocuklar için 2003 yılında her bir çocuk yönünden ayrı ayrı hükmolunan 75 er Tl lik iştirak nafakasının; değişen koşullar ve artan ihtiyaçlar nazara alınarak, her bir çoçuk yönünden ayrı ayrı 300 er TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalının hükümlü olması nedeni ile ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/03/2016 tarih 2015/2606 Esas 2016/509 Karar sayılı ilamı ile Ayşe İmrak'in vasi olarak atanmasına karar verildiği görülmüştür.

Davalı vasisi duruşmada alınan beyanında; davalının eşi olduğunu, davalının cezaevinde bulunduğunu, açılan davayı kabul etmediklerini, davalının halihazırda bir gelirinin bulunmadığını açıklayarak davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davalının cezaevinde hükümlü olduğu, bu nedenle sabit bir gelirinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

Yine aynı kanunun 331.maddesinde; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının değişmesi ve hakkaniyetin gerektirdiği hallerde taraflarca her zaman nafaka artırım davası açılabilir (HGK 15.07.2009 gün ve 3-352 E/348 K) .

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocukların 2000 ve 2002 doğumlu oldukları , ilk nafaka ilamı üzerinden 12 yıl geçtiği , davalının Uyap veri sisteminden elde edilen cezaevi kayıtlarından dava tarihinden yaklaşık 7 ay sonra 29.12.2015 tarihinde cezaevine girdiği , 19.08.2016 tarihinde cezaevinden tahliye olduğu , anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocukların 2000 ve 2002 doğumlu oldukları , ilk nafaka ilamı üzerinden 12 yıl geçtiği , davalının Uyap veri sisteminden elde edilen cezaevi kayıtlarından dava tarihinden yaklaşık 7 ay sonra 29.12.2015 tarihinde cezaevine girdiği , 19.08.2016 tarihinde cezaevinden tahliye olduğu , anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 12 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, uygun bir nafaka artışına karar verilmesi gerekir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, davalı babanın cezaevinde hükümlü olduğu, bu nedenle sabit bir gelirinin olmadığı gerekçesiyle, davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5734, Karar No: 2009/127, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5734 E.  ,  2009/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki senet iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının işlerinin kötü gitmesi ve sermayesini bitirmesi üzerine anne-babasına karşı durumunun iyi olduğunu ispat bakımından müvekkilinden iade edilmek üzere tanık huzurunda takibe konu senetleri aldığını, senetlerin iade edilmediği gibi takibe de konulduğunu, senetlerde malen kaydı bulunup müvekkiline herhangi bir mal teslim edilmediğini, müvekkilinin bir markette tezgahtar olduğunu, müvekkiline 40 milyarlık nalburiye malzemesi satışının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek senedin bedelsizlik sebebiyle iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının iddialarını yazılı belge ve delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, delil listesinde “bilcümle alakalı deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekililinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8575, Karar No: 2015/18983, Tarih: 02.07.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8575 E.  ,  2015/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız takipte gönderilen örnek 8 ödeme emrine karşı borçlunun icra dairesine süresi içinde yaptığı itirazda takibe konu borcu senetlerle ödediğini ve daha sonra da senetleri ödediğini ileri sürerek borca itiraz ettiği bunun üzerine alacaklı itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, tarafların iddialarına göre işin çözümünün yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddedildiği görülmektedir.

İİK.nun 147. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken aynı Kanun'un 68/1.maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklı alacağını İİK'nun 68. maddesinde belirtilen belge ile ispatlaması gerekir ise de, borçlu takip dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde borcun ödendiği iddia edildiğine göre ispat yükü borçluya geçmiş olup artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda, borçlu, borcu ödediğini aynı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına göre, mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9983, Karar No: 2014/12661, Tarih: 29.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9983 E.  ,  2014/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/412-2013/467

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36705, Karar No: 2023/6646, Tarih: 03.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/36705 E.  ,  2023/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/237 E., 2022/179 K.

SUÇ : Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ... Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2019/5733 Esas, 2021/2715 ... bozma kararı üzerine;

1.Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/237 Esas, 2022/179 ... kararı ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçundan, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 174 üncü maddesinin bininci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ve 220 inci maddesinin 6 ncı fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin 6 ncı fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 ... Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.10.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle ;

1 Hakkında, usûl, kanuna, oluşa, toplanan delillere, dosya kapsamına aykırı şekilde mahkûmiyet kararı verildiğine,

2- Aleyhe kısımların kaldırılarak yeniden yargılama yapılıp sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

2- Aleyhe kısımların kaldırılarak yeniden yargılama yapılıp sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

17.05.2022 tarihli son celsede sanık müdafiinin mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunmasına rağmen, yasal olmayan gerekçeyle mazeretin reddine karar verilip, savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde sanık müdafii hazır olmadan, mütalaaya karşı savunmaları alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/237 Esas, 2022/179 ... kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 ... Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2032, Karar No: 2025/2821, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/2032 E.  ,  2025/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1437 E., 2019/1706 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.10.2019 tarihli 2019/1437 Esas, 2019/1706 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ve müdafiinin, 16.10.2019 ve 19.10.2019 tarihlerinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulundukları ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmadıkları anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmeleri gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz taleplerinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçeleri ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.