muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15920, Karar No: 2016/3737, Tarih: 10.03.2016

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.”,

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.”,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.”, anılan Kanun'un 308. maddesinde “Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...” hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 19.10.2015 gün ve 67555 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 gün ve 2015/352376 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 31.03.2015 tarihli ve 2015/268 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/933, Karar No: 2018/3862, Tarih: 03.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/933 E.  ,  2018/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a)Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b)Sanık Emin hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Hapis cezasına mahkum edilen sanık ... hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

c-Şikayet dilekçesinde, sanık ... hakkında İİK’nın 333 ve 345. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmesine karşın, bu suçlar yönünden herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22222, Karar No: 2022/4048, Tarih: 09.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22222 E.  ,  2022/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamından önce müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen ceza sebebiyle kazanılmış hak gözetilirken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan neticeten 4800 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4800 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Dairemizin 08/04/2014 tarihli bozma ilamından önce verilen, yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafiileri tarafından temyiz edilen 20/03/2012 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik 4800 TL ve katılan ...’a yönelik 7300 TL adli para cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde bozmadan sonra verilen 25/02/2021 tarihli kararda 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmeyerek sonuç cezaların ertelenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; müşteki ...’a ilişkin hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak 4800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 4800 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi ve suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen adli para cezalarının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine ibaresinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11452, Karar No: 2008/1341, Tarih: 06.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11452 E.  ,  2008/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 1505 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre taşınmazın kısmen kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmişitr.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasa’dan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının terkini elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1505 sayılı parselin 69 sayılı ana kadastral taşınmazdan taksimen geldiği ve anılan taşınmazın 1969 yılında yapılan kadastro sırasında tapu kaydına dayalı olarak tespit gördüğü anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun kıyı kenar çizgisini belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda " kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna, ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir.

Somut olayda, idarece 1980 yılında belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi haritasının mahalline uygulanmasıyla yetinilerek buna göre düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınmış, anılan idari kıyı-kenar çizgisinin taraflar bakımından kesinlik kazanıp kazanmadığı hususu üzerinde durulmadığı gibi, ana taşınmazın kadastro tespitinde dayanağını oluşturan tapu kaydının tedavülleri getirtilip, aralarında davacı Hazineyi bağlayan bir kayıt bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.Hal böyle olunca, öncelikle taşınmazın dayanak tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmesi, içlerinde hükmen oluşan bir kayıt bulunduğu takdirde, hükmün Hazineyi bağlayıcı özellik taşıyıp taşımadığı ya da taraflar açısından kesin hüküm teşkil edip etmediği yönü üzerinde durulması ; ondan sonra, üç jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği üzere idari kıyı-kenar çizgisinin davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması halinde hükme esas alınması, harita düzenlenmediğinin ya da düzenlenip de 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise kıyı kenar çizgisinin, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcı nitelik kazanmamış haritadan da yararlanılarak belli edilmesi, belirlenen çizginin infazda kuşkuya yer bırakmayacak ve keyfi işlemeye olanak sağlayacak biçimde tapu fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine yansıtılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ve yetersiz uygulama ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 6.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9174, Karar No: 2018/4537, Tarih: 26.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9174 E.  ,  2018/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının sürücüsü olduğu araç ile meydana gelen tek taraflı kazada davacı ...'ın yaralandığını ve malul kaldığını, davalının sorumluluğunda olan yolda bulunan refüjün sağ ve sol tarafında refüje sabit bir şekilde durması gerekli olan taşların yerinde olmadığını, yolun üzerine mucur döküldüğü ve yolun mucur kaplı olduğunu, yol ile refüj arasında 1 metre genişliğinde bir çamur toprak karışımının bulunduğunu, yolda direnaj sistemi sağlıklı yapılmadığından yukarıdan gelen sularına yol kenarından akıp aşağı doğru gittiğini, yolun üzerinde şerit çizgisi bulunmadığını, kazanın meydana geldiği yer viraj yakınlarında uyarıcı trafik işaretinin bulunmadığını, yol ile ilgili gerekli olarak gerekli gözetim denetim ve bakımın yapılmadığını, bu nedenlerden dolayı davacının aracın hakimiyetini kaybedip kaza yaptığını açıklayıp 2.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre meydana gelen kazada davalının kusuru bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17239, Karar No: 2015/6707, Tarih: 24.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17239 E.  ,  2015/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 10.06.2014 tarih, 2014/12152 Esas, 2014/12050 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden ..... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; takip dayanağı ilamın imar uygulamalarından kaynaklı bedel arttırım alacağı olduğunu, 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi gereğince idarenin mal hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, öte yandan 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine ve İİK'un 82. maddesine göre de haciz konulamayacağını açıklayarak ..... Bankası ..... Şubesi ..... nolu hesaba konulan haciz ile birlikte icra dosyasındaki tüm hacizlerin kalırılmasını istemiştir. Mahkemece ilam karar tarihi (07.11.2013) itibariyle 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesindeki değişiklik nedeniyle haciz yasağı bulunduğundan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, İdarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Yukarıda açıklanan Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı iptal kararından önceki yasal düzenlemeler kapsamında imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasından kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların icra takibine konu edilmesi halinde, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden önce ise; (5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasa’nın geçici 2. maddesindeki düzenlemelerde yalnızca kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat alacakları haciz yasağı kapsamında bulunduğundan) İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra ise; 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile yapılan değişiklik gereği İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği kabul edilmekteydi.

Somut olayda; imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasına ilişkin takibe konu ilamın karar tarihi 07.11.2013 olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmadığından imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen ilamlardan kaynaklı davalarda borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur. Açıklanan nedenlerle Anayasa Mahkemesi'in anılan iptal kararı kapsamında 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin reddi ile diğer şikayet sebepleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 10.06.2014 tarih, 2014/12152 Esas, 2014/12050 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1631, Karar No: 2018/2444, Tarih: 08.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1631 E.  ,  2018/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yönelik menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilâmına uyularak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemiz'in 10.02.2016 günlü, 2015/4675 Esas, 2016/860 Karar sayılı bozma ilâmında; "...Mahkemece öncelikle belediye imar işlem dosyası temin edilerek hükme esas alınan raporu hazırlayan bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile yapılan inşaatın yasal durumunun ve tadilat projesiyle yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin mümkün olup olmadığının tespit edilmesi, yasal olduğunun anlaşılması halinde imalâtın yapıldığı 2009 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedelinin hesaplatılması, bulunacak toplam iş bedeli miktarından davacı iş sahibince ödendiği kanıtlanan ve ihtilâfsız olan 47.871,00 TL ödemenin mahsubu ile davalı yüklenicinin alacaklı olup olmadığının belirlenerek hüküm altına alınması" gerektiğine değinilmiş, hüküm temyiz eden taraflar yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama aşamasında bilirkişi heyetinden alınan ek rapora göre davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtlar incelenmiş, zemin katta, 1. katta ve çatı katında yapılan imalâtların emsal uygulamasını aştığı, yapılan ilave kapatma alanlarının bina çekme payı içerisinde kaldığı, çatı katında yapılan imalatların... Belediye Meclisi'nin aldığı çatı eğimi vs. kararlara uymadığı, söz konusu aykırı imalâtların projelendirilmesinin imar kuralları gereği mümkün olmadığı, yüklenicinin ayıplı olarak yaptığı işin bedelini isteyemeyeceği, davalının, davacı iş sahibinden herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, verilen karar davalı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.