muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4823, Karar No: 2015/9183, Tarih: 25.06.2015

Dava konusu trafik kazasına ilişkin olarak .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/877 Esas ve 2009/97 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davalı sanık ...'ın kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beratına karar verilmiş ve karar onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamında herhangi bir kusur raporu alınmamıştır. Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise davacının tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davacı tarafından tanık olarak gösterilen ve soruşturmada dinlenilen tanıklar Abdullah Simli ile Cevher Oturmak ifadelerinde davacılayla beraber yeşil ışık yanarken yaya geçidinde geçerken davalı sürücünün kırmızı ışık ihlali yaptığını beyan etmiştir. Davacı tarafından dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kaza tespit tutanağını tanzim eden tutanak mümziileri dinlenilmemiştir.

Yine kaza tutanağında kazanın ışıkların 42 metre ilerisinde meydana geldiği, davacının ışıklı yaya geçidinden karşıya geçmediği için tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bu haliyle dava konusu trafik kazasına ilişkin olarak alınan bilirkişi raporu ve kaza tespit tutanağı ile tanık beyanları arasında çelişki bulunmaktadır. Bilirkişi raporları ve tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, yapılacak iş davacı tanıkları ve tutanak mümziileri dinlenilerek gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2086, Karar No: 2008/3591, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2086 E.  ,  2008/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise ... ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Dosyada mevcut İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde ... pancarının dekara verimi 5000 kg olarak bildirildiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda 5461 kg olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Bilirkişilerce ... pancarının fabrikada işlenmesinden sonra elde edilen küspesinin de gelir kapsamına alınarak yüksek gelir belirlemek suretiyle taşınmaza fazla değer biçilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın tamamı 12100 m2 olup bunun 4564 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda ... parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1641, Karar No: 2020/5772, Tarih: 15.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1641 E.  ,  2020/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 15/07/2015 tarihinde ... eşi ... ve çocukları ... ve ... ile birlikte yola çıktıklarını ... Mahallesinden İnegöl istikametine seyir halindeyken, viraja girişte direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında ...'nın hayatını kaybettiğini, davacılar ..., ... ve ...'nın destekten yoksun kalma maddi zararına uğradıklarını, her bir davacının fazlaya ilişkin hakları ve üçüncü şahıslara karşı dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Ş.'den tahsiline ve müvekkil davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın davacı ... yönünden kabulü ile 226.401,12 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davacıya verilmesine, davanın davacı ... yönünden kabulü ile 25.843,47 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davacıya verilmesine, davanın davacı ... yönünden kabulü ile 37.755,41 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince, davalı ...Ş.'nin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nun 353/1-b/2 maddesi gereğince davalı ...Ş. aleyhindeki kararın kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, davanın reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi kararında, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin maddi tazminat yönünden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 15/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13447, Karar No: 2023/2582, Tarih: 15.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13447 E.  ,  2023/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı ... için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacı ... için davalı idare vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idarenin ... dışında kalan davacılar yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 5923 ada 1 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın park yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğine, imar planında semt spor sahası olarak ayrılan dava konusu taşınmaz yönünden kamulaştırma yetkisinin Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne ait olduğunu, ayrıca Antalya Belediyesi döneminde imar planında semt spor sahası olarak ayrıldığından, Antalya Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olacağını, dava konusu taşınmazın el atma tarihindeki niteliği dikkate alınarak değer biçilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı idareden tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tapu kaydında hisse hatası şerhi bulunduğunu ve hisse hatası giderilmeden karar verilmesini hatalı olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan trafo binasına ilişkin sorumluluğun TEDAŞ Genel Müdürlüğüne ait olduğunu, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, emsal alınan taşınmazın uygun olmadığını, dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri ile emsal olarak incelenen taşınmazın emlak vergi değeri arasında fahiş fark bulunduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini, dava konusu taşınmaz için daha önce kamulaştırma bedeli ödenip ödenmediğinin tespit edilmesi gerektiğini, el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırmasız el atılan arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin yerinde olduğu, aynı yer ile ilgili olarak diğer hissedarlar tarafından açılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davalarında belirlenen metrekare birim bedelinin eldeki davada tespit edilen metrekare birim fiyatıyla uyumlu olduğu, dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan hisse hatası şerhinin giderildiği ve güncel tapu kaydına göre davacı hisselerinin tespitinin yapıldığı; ancak dava konusu taşınmaz üzerinde fiilen bulunan 29,11 m² trafo alanının toplam alandan mahsubu ile kalan kısımdaki davacı paylarının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olduğundan bu hususta alınan 24.05.2022 tarihli bilirkişi raporu ile davacıların talep edebileceği tazminat miktarının hesaplanmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacıların maliki olduğu arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve fiilen park olarak el atılan kısımlarının bedelinin fiilen el atan davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdarenin Davacı ...’e İlişkin Temyizi Yönünden

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdarenin Davacı ...’e İlişkin Temyizi Yönünden

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B. Davalı İdarenin Davacı ... Dışındaki Davacılara İlişkin Temyizi Yönünden

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2515, Karar No: 2017/2800, Tarih: 19.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2515 E.  ,  2017/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, izinsiz tabanca taşıma

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın suç kastı olmadığına, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tarafların olayın cereyan ettiği Almanya'nın Heilbronn şehrinde yaşadıkları, kardeşinin kızı olan ... ailesinin rızasını almaksızın mağdur ... ile kaçarak evlenmesine öfkelenen sanığın bir süredir aradığı mağduru olay günü araç içerisinde şehir merkezinde bulduğu, kapıyı açarak direksiyon başındaki mağduru tenha bir yere gitmeye zorladığı ancak istediği yere götüremediği, bir yandan konuşurken yanındaki tabancayı çıkararak mağduru dizüstü hizasını hedef alarak bacağından vurduğu, boğuşmaya başlamaları üzerine de karın sol tarafından bıçakla yaraladığı, mağdurun aniden aracın kapısını açarak kaçtığı, sanığın da henüz polis gelmeden kaçarak bölgeden uzaklaştığı, mağdur hakkında düzenlenen rapora göre bıçak yarasının hayati tehlike geçirmesine neden olduğunun anlaşıldığı olayda;

1- Sanığın kızgın olduğu mağduru bir süredir aradığı ve saldırı planları yaptığı sabit ise de, soruşturma aşamasında Alman polisi ile yaptığı ve rızasıyla kayıt altına alınan mülakat tutanakları içeriği ve dosya kapsamına göre, yaralayarak ömür boyu sakat bırakmak istediği mağduru tabanca ile bacağından vurduğu, esasen istese idi ölüm sonucunu garantileyecek şekilde doğrudan yaşamsal bir bölgesine ateş etmesinin de mümkün olacağı, mağdurun beklemediği bir direnç göstermesi ve tabancanın tutukluk yapması üzerine bu kez aniden ortaya çıkan kasıtla beraberinde getirdiği bıçakla batın bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı mağdurun kaçmayı başarması üzerine sanığın eylemini tamamlayamadığı dikkate alınarak, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçunun işlendiğinin kabulü ile sanığa bu suçtan ceza tayin edilmesi;

2- Ateşli silahlarla ilgili ruhsat koşul ve esaslarını da belirleyen 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 1. maddesinin, "Ateşli silahlarla mermilerinin ve bıçaklarla salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel olarak yapılmış bulunan diğer aletlerin memlekete sokulması, yapılması, satılması, satınalınması, taşınması veya bulundurulması bu kanun hükümlerine tabidir" hükmünü amir olduğu, anılan Kanunun 13/1. maddesinde de "Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak ateşli silahlarla bunlara ait mermileri satın alan veya taşıyanlar veya bulunduranlar" hakkında hapis ve adli para cezası öngörüldüğü, konu ile ilgili yasal düzenleme ve korunan hukuki yarar itibarıyla, ülke sınırları haricinde Almanya ülkesinde bulundurulan veya taşınan bir tabancanın Türkiye mülkî makamlarınca ruhsatlandırılmasının sözkonusu olamayacağı, suça konu tabancanın memleket sınırları içerisinde taşındığına ilişkin bir tespit ve iddianın da bulunmadığı, buna göre ulusal mevzuatımız açısından suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 19/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.