muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18221, Karar No: 2018/9168, Tarih: 12.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/18221 E.  ,  2018/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili; dava konusu ... kıyısı ile sahil şeridinde bulunan devletin hüküm ve tasarrufun altındaki taşınmazda, ... Site Yönetimi tarafından 2 iskele, voleybol sahası, kayık koyma yeri olmak üzere toplam 1392,75 m2 lik alana yapılan müdahalenin önlenmesi ile muhdesatların kal’ini talep etmiştir. Davacı vekili 25.12.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 24.11.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda nitelikleri ve yüzölçümleri belirtilen yapı ve muhdesatların kal’ini istemiştir.

Davalı vekili; Haksız inşa edildiği iddia edilen iskele hususunda , 2 adet iskeleden tahta olanın dava tarihinden önce yıkıldığını, kalan demirli iskelenin akıbeti hakkında Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne başvuru yapıldığını, neticesinin beklenildiğini, Voleybol Sahası hakkında anılan voleybol sahasının davadan önce kaldırıldığını, kayık konulan yer hakkında bu yerin Spor Kulübüne ait olduğunu, ve ayrı tüzel kişiliğinin bulunduğunu teknelerin de şahıslara ait olduğunu, davalıyla ilgisinin bulunmadığını, ancak davalı tarafından uyarının şahıslara yapıldığını, devletin tasarrufunda olan kıyı ve sahil şeridine gelince henüz ilçede kıyı kenar çizgisinin belirlenmediğini, davalıya yöneltilen davanın isabetsiz olduğunu, hukuki yararın bulunmadığını, dava konusunun davalıyla alakalı olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece;davanın kısmen kabul kısmen reddine, fen bilirkişisinin 24.11.2014 tarihli rapor ve krokisinde kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı bildirilen kısma davalının yaptığı müdahalenin men’ine, krokide (a) harfi ile gösterilen 239,74 m2 lik iskelenin, (d) harfi ile gösterilen basit kuruluğun 33,32 m2 lik kısmının, (e) harfi ile gösterilen voleybol sahasının 117,80 m2 lik kısmının ve (f) harfi ile gösterilen 14,06 m2 lik iskelenin kal’ine karar vermiştir. Hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere yapılan müdahalenin men’i ve kal talebine ilişkindir.

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere yapılan müdahalenin men’i ve kal talebine ilişkindir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede; 12.11.2014 tarihinde dava konusu yere yapılan keşif sonrası fen bilirkişisi tarafından dosyaya sunulan 10.12.2014 havale tarihli ve kararda, 24.11.2014 tarihli olduğu belirtilen raporda, dosya içerisinde bulunan kıyı kenar haritasının zemine uygulandığı, zeminde bulunan iskele, pompa istasyonu, kayık çekilen yer ve plaj voleybolu sahası olarak kullanılan yerde ölçümlerin yapıldığı, buna göre krokide sarı boyalı (a) ile gösterilen yerin 239,74 m2 olduğu ve kıyı kenar çizgisi ve göl içinde kaldığı, yeşil boyalı (b) harfli kayık vb. çekilen yerin 2318.47 m2 olduğu ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, bunun 247.80m2 sinin kıyı kenar çizgisi dışında kadığı, kırmızı boyalı ( c) harfli 7m2 lik pompa istasyonu olarak kullanılan yerin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı, kahverengi boyalı (d) harfli yerin 33.32 m2 olan kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, 11.60m2 lik kısmının ise dışında kaldığı, mavi boyalı (e) harfli plaj voleybolu için kullanılan kısmın 117.80 m2sinin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, 35.49m2sinin ise dışında kaldığı, mor boyalı (f) harfli yerin zeminde sökülü olarak duran 14.06m2lik küçük iskele olduğu ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı tespit edilmiştir. Fen bilirkişisinin keşif esnasında uyguladığını belirttiği kıyı kenar haritası dosya içerisinde mevcut olup, 1978 yılına aittir.

Yine Mahkemece; ... Belediye Başkanlığı’na ... kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi ile ilgili bir çalışma olup olmadığı, çalışma var ise hangi aşamada olduğu hususunda yazılan 06.03.2014 tarihli müzekkereye verilen 25.03.2014 havale tarihli müzekkere cevabında söz konusu ... Mahallesi, ... Tatil Köyünün bulunduğu alanla ilgili sayısal hali hazırda harita çalışmalarının tamamlanmış olduğu , İller Bankasına teslim edildiği, İller Bankası onayından sonra bu bölgenin kıyı kenar çizgisi tespiti yapılması için ... Çevre ve Şehircilik Müdürlüğüne müracaat yapılacağı, işlemlerin devam etmekte olduğu, kıyı kenar çizgisi tespiti tamamlandığında mahkemeye bilgi verileceği belirtilmiştir.

O halde; Fen bilirkişinin raporunu düzenlerken uyguladığını belirttiği kıyı kenar çizgisi ile Belediye Başkanlığından gelen yazı cevabı arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece yapılması gereken iş, yeniden Belediye Başkanlığına müzekkere yazılarak bu çelişkiyi gidererek ,gelen yazı cevabına göre ilgili yerden kıyı kenar haritasını dosya arasına alınmak ve Harita Mühendisi ve Fen Bilirkişisi ile yeniden keşif yapmak olup mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

O halde; Fen bilirkişinin raporunu düzenlerken uyguladığını belirttiği kıyı kenar çizgisi ile Belediye Başkanlığından gelen yazı cevabı arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece yapılması gereken iş, yeniden Belediye Başkanlığına müzekkere yazılarak bu çelişkiyi gidererek ,gelen yazı cevabına göre ilgili yerden kıyı kenar haritasını dosya arasına alınmak ve Harita Mühendisi ve Fen Bilirkişisi ile yeniden keşif yapmak olup mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 12.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/604, Karar No: 2016/961, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/604 E.  ,  2016/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gelibolu Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “K.../İ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “Ç...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dava dilekçesinden kısıtlı adayının “Ç...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda kısıtlının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26818, Karar No: 2017/36392, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26818 E.  ,  2017/36392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23497, Karar No: 2018/206, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23497 E.  ,  2018/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet hakkının düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede 27/11/2013 tarihli celse için 25/11/2013 tarihinde mazeret dilekçesi verildiği belirtilmişse de dosya kapsamında bu dilekçenin örneği bulunmadığı anlaşıldığından;

Yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22819, Karar No: 2017/7625, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22819 E.  ,  2017/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticareti terk suçunun oluşabilmesi için sanığın fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8442, Karar No: 2019/5658, Tarih: 15.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8442 E.  ,  2019/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/1, 62/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ... Rent A Car isimli işyerini işlettiği, sanık ...'ın katılanın işlettiği rent a car dükkanından 05.12.2007 ve 07.12.2007 tarihleri arasında 2 günlüğüne ... plakalı aracı kiraladığı, 2 günlük kira süresinin bitmesine rağmen aracı getirmediği, katılanı telefonla arayarak kira süresinin 2 gün daha uzatarak katılanın hesabına 100 YTL. havale yaptığı, sanığın kira süresinin bitmesine rağmen aracı teslim etmediği,katılanın aramalarına cevap vermediği,suça konu aracın kayıtlarına çalıntı kaydının konması nedeniyle Mut Bölge Trafik Ekipleri tarafından 17.01.2008 tarihinde ...'nun sevk ve idaresindeyken ele geçirildiğinin iddia edildiği olayda,sanığın savunmaları,katılan beyanları, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ve dosya kapsamından, mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19669, Karar No: 2018/7257, Tarih: 04.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19669 E.  ,  2018/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, ortak çocuk 24.02.2010 doğumlu ... ile yanında bulunduğu davacı babanın yaşam koşullarının incelenmesi bakımından alınan 10.03.2016 tarihli sosyal inceleme raporunda, babanın velayet görevini yerine getirebileceği ancak anne ile ilgili sosyal inceleme raporu alındıktan sonra velayet konusunda karar verilmesi gerektiği rapor edilmiş, mahkemece davalı anne bakımından sosyal inceleme raporu alınmaksızın "...tarafların ortak yaşamlarının sona ermesinden sonra çocuğun baba ile birlikte yaşadığı..." gerekçesiyle ortak çocuğun velayeti davacı babaya bırakılmıştır.

Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m, 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m, 1; TMK m. 339/1. 343/1. 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumlan gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde gözönünde tutulur. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Mahkemece, davalı annenin ortak çocukla ilişkisi ile barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının ortak çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre velayet düzenlemesi konusunda karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5021, Karar No: 2021/4902, Tarih: 09.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5021 E.  ,  2021/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.03.2019 tarih ve 2010/394 E. - 2019/289 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.10.2019 tarih ve 2019/1432 E. - 2019/1368 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, muris ... tarafından hazırlanmış olan "Çorum Binevler Uydu Kent Projesinin" Çorum Binevler bölgesinden Çorum eski yerleşkesine ve Çorum Çimento Fabrikasına kadar olan alanın tip konut alanı işaretli parseller üzerine yapılması öngörülen konut mimari projeleri ile merkez çarşı işaretli parsel üzerine yapılması öngörülen merkez çarşı projesini kapsadığını, bu projenin hızlı nüfus artışının ve köyden kente göçün neden olduğu kentleşme ihtiyacını karşılayarak gecekondulaşma ve çarpık yapılaşmayı ortadan kaldırmayı amaçlayan aynı zamanda Anadolu kültür ve yaşam tarzına uygun ve bölgenin ekonomik ve sosyal kalkınmasını da hedef alan ilim ve güzel sanat eseri olduğunu, davalının mülkiyetindeki arsa üzerinde bulunan villasında projeye aykırı değişiklik ve eklentilerin yapıldığının tespit edildiğini, yapılan değişikliklerin murisin hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, esere tecavüzün ref’ine, projeye aykırı olarak yapılmış eklenti ve değişikliklerin kal’ine, projeye uygun hale getirilmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davalının davaya konu taşınmazı 1997 yılında arsa olarak aldığını, belediyenin kontrolünde inşaatını yaptığını, davacıların murisine ait projenin Belediye tarafından değiştirildiğini, bu nedenle davacıların muhatabının ancak Belediye olabileceğini, bir bütün halindeki proje ve binaların iddia edildiği gibi FSEK maddesi 2/3 ve 4/3 anlamında bir proje ve mimari eser olmadığını, davalının hak ihlalinde bulunmadığını ve davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacıların murisinin çizdiği mimari projeye davalı tarafından yapılan bir tecavüzün söz konusu olmadığı, keşif sonrası düzenlenen teknik bilirkişi raporunda davaya konu binanın mimari projeye aykırı yapıldığı belirtilmiş olmakla birlikte bu değişikliklerin davacıların murisinin mimari projesine değil ruhsata konu başka bir mimari projeye aykırı olduklarının belirlendiği, davacıların murisinin mimari projesine aykırı bir durum değil binanın yapılmasına dayanak mimari projeye aykırı bir husus olduğundan tespit edilen aykırılığın davanın konusunu oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının ve dava konusu alanı da içine alan bölgede şehir plancısı ... ’a yeni bir imar planı yaptırıldığı ve söz konusu imar planının Çorum Belediye Meclisi’nin 30.10.1990 tarihli kararı ile kabul edildiği, dolayısıyla dava konusu alanı da kapsayan bölgenin davacı ... tarafından yapılan planların yeni planla yürürlükten kaldırıldığı, davacıların daha sonra Belediyece yapılan imar planlarının iptali için Çorum İdare Mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğinin anlaşılmasına, Belediye nazım ve uygulama imar planı değişikliği ile davalıya isnat olunan eylem arasında illiyet bağının bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davacıların murisinin Çorum Belediyesi için “Binevler Uydu Kent Projesi” adı ile 1974 yılında hazırladığı nazım ve uygulama imar planlarında, çeşitli tiplerde konut yapılması için, L, K, T, V ve Y tipi mimari projeler öngörüldüğünü, ancak işaretli parseller üzerinde yapılması öngörülen tip projelere aykırı olarak davalı tarafından inşa olunan konutun tip projesinde, önemli değişiklikler yapılması nedeniyle eserden doğan haklarının ihlal edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

FSEK'in 22/2. maddesi uyarınca, mimarlık eserlerine ait plan, proje ve krokilerin uygulanması da eserin çoğaltılması sayılır. Kanun'un 16. maddesi uyarınca, kural olarak eserde ve eser sahibinin adında değiştirme yapılamaz. Keza Kanun'un 21. maddesi uyarınca, bir eserden "işlenme" suretiyle yararlanma hakkı da münhasıran eser sahibine aittir. Eser sahibi FSEK hükümleri gereğince mali ve manevi haklarının ihlali halinde esere tecavüzün men ve ref’i ile maddi ve manevi tazminat talep edebilecektir. Dava konusu mimari projenin 5846 sayılı FSEK'in 2. maddesi çerçevesinde eser vasfına haiz olduğu, proje üzerinde projeyi çizen mimar olarak mali ve manevi hak sahibinin davacıların murisi olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının Çorum Belediyesi için “Binevler Uydu Kent Projesi” adı ile 1974 yılında hazırladığı nazım imar planı ve uygulama imar planı ile bu planlar üzerinde tip konut alanı işaretli parsellerde yapılması öngörülen konutlar için çizilen mimari projelere aykırı olarak davalı tarafından izinsiz değişiklik ve eklentiler yapılıp yapılmadığı, davalı tarafından inşaa ettirilen yapının mimari projesinin, davacılar murisine ait projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı ve önceki projede izinsiz değişiklik yapılıp yapılmadığı hususlarında toplanmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince Çorum Belediyesine yazılan 09.08.2010 tarihli müzekkere ile “dava konusu taşınmazın Çorum Binevler Uydu Kent Projesine ilişkin imar planları, tip projelerinin gönderilmesi” istenilmiş olup, Belediyenin 27.08.2010 tarihli cevabi yazısı ile 1723 ada-4 parsele ait imar plan örneği ve tip projesinin onaylı suretinin ekte gönderildiği belirtilerek davacı ...’ye ait olan, 19.06.1991 tarihinde Belediyece onaylandığı anlaşılan V Tipi proje fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir.