muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8126, Karar No: 2011/9465, Tarih: 29.09.2011

tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, yine bu tarih itibariyle kısmen kesinleşmiş 1/1000 ölçekli imar planında ise bu plan dışında kalan bölümünün belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca nazım imar planına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın tüm tedavül tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7101, Karar No: 2014/10774, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7101 E.  ,  2014/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/40-2013/269

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında, dava konusu taşınmazın üzerinde F.E. adına intifa hakkı tesis edildiği anlaşıldığından, bu hak sahibinin de davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hükme esas alınan 28.08.2013 tarihli bilikişi raporunda "dava konusu taşınmazın dikili tarım arazisi olduğu (kapama mandalin bahçesi ) içinde bakımlı ve verimde 15-20 yaşlarında, standart aralıklarla dikilmiş şeftali ağaçları bulunduğu" belirtilerek, mandalin bahçesi olarak dava tarihi itibariyle yıllık getireceği net gelir hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece dava tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde kaç adet ne tür ağaç olduğu, verim çağında olup olmadığı, ekonomik ömrünü tamamlayıp tamamlamadığı saptanıp, verim çağındaki meyve ağaçlarının sayısına göre kaplayacağı alan belirlenerek tamamına kapama bahçe niteliği vermiyorsa kısmen kapama bahçe, kısmen tarım arazisi ağaçların verim çağında olmaması durumunda taşınmazın zemininin açık tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların da yaş ve cinslerine göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek rayiç değerleri esas alınarak bulunacak değere eklenmek suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek kapama mandalin bahçesi olarak değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

3-Davacı dava dilekçesinde 2577,93 m² 'lik irtifak hakkı ve 62,33 m²'lik direk yeri için bedel tespit ve tescil talebinde bulunduğu, ancak mahkemece, belirlenen 2577,93 m²'lik irtifak hakkı ve 62,33 m²'lik direk yeri kamulaştırması bedeli toplamı 19.224,69 TL nin, gerekçeli kararda 2577,93m²'lik irtifak hakkı bedeli olarak tespitine karar verilmiş olması ve 62,33 m²'lik direk yeri hakkında kamulaştırma bedeli ve tescil kararı hakkında hüküm kurulmamış olması,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan şerh ile birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan şerh ile birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/553, Karar No: 2024/2021, Tarih: 04.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/553 E.  ,  2024/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk Derece Mahkemesi'nin ihalenin feshi talebinin kabulüne ilişkin kararına karşı davalılardan ...’nın istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davacının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup, olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ..., İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemini esastan reddi kararını ise ... temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalılardan ... İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalılardan ...’nın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 04.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4950, Karar No: 2021/10911, Tarih: 19.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4950 E.  ,  2021/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Olay tarihinde birlikte kaçmaya karar veren diğer sanık Cuma Çarbuğa ile suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureyi İlker Sığırcı'nın kullanmış olduğu araçla Yeşilova Köyü'nde ikamet eden Oğuz Karaşoğlu'nun evine bırakan sanığın eyleminin;, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, 5237 sayılı TCK’nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

../..

S/2

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1 maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 19.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11943, Karar No: 2015/23157, Tarih: 24.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11943 E.  ,  2015/23157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki ecrimisil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.01.2014 gün ve 397/15 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili ve davalılar Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekili ile ... Büyükşehir Belediyesi ... Plaza Otelcilik ve Turizm İşletmeleri A.Ş. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 24.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava ... tarafından Belediye aleyhine açılmış, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kapsamında kalması nedeniyle tapudan terkin edilmiş, devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan eski deniz dolgu alanının kullanımından doğan “ecrimisil alacağı” davası niteliğindedir.

Mahkemece yapılan tahkikat sonucu, davalı belediyenin alanının bir bölümüne günlük kullanıma açık “kafeterya" inşa edip bu şekilde kiraya verdiğini kabul ederek, .//.

kafeterya tarzında bir işletmenin kira gelirini esas alarak “emsal kira yöntemiyle belirlenen toplam kira alacağını ecri misil olarak hükmetmiş; davacı öncelikle talebin tümden reddi gerektiği en azından kafeterya kiralanması üzerinden ecrimisil hesaplanamayacağı, miktarın fazla olduğu; davacı ise miktarın düşük olduğu gerekçesiyle hükmü temyiz etmişlerdir.

Ecrimisil konusunda açık bir yasal düzenleme olmayıp, bu hukuki kurum Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları (09.121931 t. 23/44;25.05.1938 t. 29/10; 10.07.1940 t. 2/77; 08.03.1950 t. 22/4; 04.06.1958 t. 15/6; 08.05.1969 t. 3/11 sayıl Y.İBK.kararları) ve Yargıtay HGK. ve Daire içtihatlarıyla şekillenmiştir. Bu kararlarda ecrimisil tazminatının bir haksız işgal tazminatı niteliğiyle kira hükümleri örneksenerek belirleneceği, tazminatın en az kira bedeli kadar olacağı benimsenmiştir.

Ecrimisil talep edilen taşınmazın, Belediyenin yaptığı deniz dolgusuyla elde edilmiş,... İlçesi'nin merkezinde gelişkin kıyı alanında bulunduğu ve sicilden terkin nedeniyle tapuya kayıtlı olmadığı dosyadaki kayıt ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yine ... BŞB.nin 5393 S. Kanun'un 79. maddesi uyarınca bu alanı kıyı düzenlemesi yapılmak üzere kendisine tahsisi için Maliye ...sine başvurmuş; ...nin ... t. ... sayıl olur yazısıyla alanın kullanımı belirli yasal şartlarla kısıtlı olarak davalı Belediyeye bırakılmış olduğu da görülmektedir.

Davacı ..., davalı belediyenin kullanım kısıtlamasına aykırı bir tasarruf ve düzenlemede bulunduğuna ilişkin bir iddia ileri sürmemiştir. Davacı 01.01.2007- 18.02.2009 tarihleri arası dönem için ecrimisil talebinde bulunmuştur. Şartlı kullanıma terk olgusuna aykırı bir kullanım iddiası bulanmadığına göre; Davacı Maliye hâzinesinin olur tarihi olan 23.05.2008 tarihinden sonraki dönem için ecri misil talebinde bulunması, haklı görülemez. Diğer yandan, söz konusu alan davalı tarafından kendisine devirden önce “boş ve düzenlenmemiş bir halde” kullanılmaya başlanmış; daha sonra kıyı düzenlemesi gerçekleştirilmiş ve kıyının bir bölümüne 3621 sayılı Kıyı Kanun'un 8. maddesinin izin verdiği şekilde olduğunu iddia edilen bir kafeterya inşa edilmiştir. Davalı belediye bu kafeteryayı bir süre kendi iktisadi kuruluşu eliyle işlettikten sonra üçüncü bir kişiye kiraya vermiştir. Bu gibi durumlarda ecrimisil bedeli nasıl hesaplanacaktır? Bu konudaki yerleşik Yargıtay İçtihatlarında uygulama; “ taşınmazın olduğu gibi (mevcut haliyle) kiraya verilmesi halinde elde edilebilecek en az kira bedelinin ecrimisil miktarı olacağı şeklindedir. O halde, davalı Belediye, taşınmazı boş ve düzenlenmemiş bir şekilde kullanmaya başladığına göre; ecrimisil miktarının bu niteliğiyle kiraya verilmesi halinde getirebileceği en az kira bedeli olması gerekir. Kendisi kıyı düzenlemesini yapmadığı ve taşınmazın üzerine bir tesis inşa etmediği halde; yaratılan bu ek değerden de ayrıca Maliye ...sinin yaralandırılması TMK.m. 4 ve TBK. m.50 (eBK.m.42) anlamında hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurur.

Açıklanan nedenlerle; ecrimisil miktarının sadece 23.05.2008 tarihine kadar gerçekleşmiş dönem için ve taşınmaz boş ve alan düzenlenmemiş olarak kiraya verilseydi getirebileceği en az kira bedelinin hesaplanması için gerekirse yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmak ve gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmek üzere, yetersiz tahkikat sebebiyle bozulması gerektiğini düşünüyor; değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 24.12.2015
Yargıtay — Esas No: 2016/19030, Karar No: 2016/26992, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19030 E.  ,  2016/26992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulan:

1-...İkmal Merkezi Komutanlığı ile ...Elektronik San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan, 17.12.2008 tarihli ve 582 sayılı, “22 Kalem .... Bölge Komutanlıkları ve Bağlı İl Komutanlıklarına kurulacak....Telsiz Sistemi Malzemelerine ait mal ve hizmet işi tedariki” konulu sözleşme ve eki şartnameleri ile,

2-Yukarıdaki bentte belirtilen sözleşme konusu işle ilgili olarak,.... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile ....Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin ve eki şartnamelerinin, ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24266, Karar No: 2015/16396, Tarih: 08.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/24266 E.  ,  2015/16396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakası talimat evrakına eklenmeksizin talimat yoluyla alınan savunmasında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel halin bulunmaması hususları nazara alınarak davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun talimat evrakına eklenecek kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ile sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken Gümrük İdaresi'nce bildirilen ve kemt varakasındaki gümrük vergilerinden daha yüksek olan 463,40 TL'nin zarar olarak bildirilmesi ve bu zararın giderilmemesi gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4 maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.