muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4775, Karar No: 2020/5084, Tarih: 29.09.2020

B) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaların gerçek alım- satım karşılığı olduğunu savunması karşısında; faturaları düzenleyen mükellef ... hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise hakkında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, bu kişi hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması, ilgili dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması, faturaları düzenleyen ...'nun CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, kendisinden sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen kişinin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12217, Karar No: 2022/455, Tarih: 24.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12217 E.  ,  2022/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Eşini tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-d, 62, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Katılan ... vekili, re'sen.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, eşi maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın eşi olan maktulden daha önce bir kız çocuğunun bulunduğu, hamile olan maktulden yeniden kız çocuğunun olacağını öğrendiği ve eşini öldürmeye karar verdiği, ancak doğumun gerçekleşmesini beklediği, maktulün ikinci kız çocuğunu doğurduktan 1 gün sonra eve geldiği, sanığın olay günü gündüz saatlerinde çarşıdan üçlü priz ve kontrol kalemi aldığı, gece saatlerinde maktulün iki kız çocuğunu uyuttuktan sonra kendisi de uykuya daldığı esnada üçlü prizin kablo kısmını kontrol kalemi ile sökmek suretiyle hazırlamış olduğu düzenekle maktulün iki yanağına kablo ile elektrik vererek maktulü öldürdüğü olayda;

Cezanın bireyselleştirilmesi sırasında uygulanma yeri bulunmadığı ve 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin bir atıfet maddesi olmadığı göz ardı edilerek, "sanığın sabıkasız olması, duruşmalara yansıyan olumsuz bir durumu olmaması ve eşini öldürdükten hemen sonra 155 Polis ... hattını araması" gerekçeleriyle sanık hakkında TCK'nin takdiri indirime ilişkin 62. maddesi ile indirim yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 24/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1844, Karar No: 2020/3478, Tarih: 26.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1844 E.  ,  2020/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, danışmanlık tedbiri uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen kararlara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen en son işlem olan diğer suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet kararının verildiği 12/11/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3710, Karar No: 2024/3743, Tarih: 20.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3710 E.  ,  2024/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.07.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2015/105 E., 2022/205 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın redddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı ... vekili tarafından tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Temyiz istemi, davacı ... vekili temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 24.10.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 17.07.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4114, Karar No: 2007/5043, Tarih: 07.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4114 E.  ,  2007/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı .nolu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla açılan davada Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1986/233 E. Sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporlarında çekişme konusu davalı adına kayıtlı bulunan ..nolu parselin bir kısmının da kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirtildiğini ileri sürerek, iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre;yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere, son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın,idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Oysa, dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, özellikle mahkemenin 1986/233 esas sayılı dava dosyasına temin edilen 14.12.1998 tarihli bilirkişi raporunda ve krokisinde gösterilen kıyı kenar çizgisi ile idarece çizilen ve ilgililerine şahsen tebliğ edilmediğinden kesinleşmediği anlaşılan 13.6.1984 tarihli kıyı kenar çizgisinin ayrı ayrı yerlerde gösterilmesine karşın eldeki dava için keşfen elde edilen bilirkişi rapor ve eki krokide, idarenin belirlediği 1984 günlü çizgiye itibar edilmiş, mahkemece de bu çizgi kabul edilmek suretiyle neticeye gidilmiştir. Oysa belirlenen bu olgu ve bulgular karşısında bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu açıktır. Kaldı ki, eldeki dava dosyasında temin edilen rapor ve krokiye davacı Hazine tarafından itiraz edildiği de sabittir.

O halde, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin, özellikle raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmesinin doğru ve isabetli olduğu söylenemez.

O halde, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin, özellikle raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verilmesinin doğru ve isabetli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, öncelikle, yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle, sıfatı jeolog veya jeoloji mühendisi olan kişilerden oluşacak 3 kişilik uzman bilirkişi heyeti ve ayrıca bir de tapu fen memuru veya harita mühendisi aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak, gerektiğinde çukurlar kazılarak, toprak numunesi ve yapısıda dikkate alınmak, önceden temin edilen raporlarda gözetilmek, irdelenmek ve değerlendirilmek suretiyle, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, böylesine yapılacak araştırma sonunda taşınmazın tamamı veya bir kısmının belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde belirtilen "kıyı" içinde kaldığının anlaşılması halinde çekişmeli taşınmaza ait tapunun ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarıyla birlikte getirilerek ne şekilde oluştuğunun saptanması, davacı Hazineyi bağlayacak hukuki bir durumun bulunup bulunmadığı üzerinde durulması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/114, Karar No: 2016/378, Tarih: 08.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/114 E.  ,  2016/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : ... hakkında: Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 86/2,86/3-e,32/2,62,63,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 1240 TL adli para cezası,

- Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 86/2,32/2,62,63,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 820 TL adli para cezası

- Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 86/1,86/3-e,87/2-a-son,29/1,32/2,62/1,53/1,63 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezası,

- Katılan sanık ...'a yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olamadığı

... hakkında: Katılan sanık ...'a yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olamadığı

... hakkında : Katılan sanık ...'a yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olamadığı

... hakkında: Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 86/2,62,63,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 2000 TL adli para cezası

-Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 86/2,86/3-e,62,63,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 3000 TL adli para cezası

-Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 151/1,62/1,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 2000 TL adli para cezası

-Katılan sanık ...'a yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olamadığı

... hakkında: Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 86/2,86/3-e,62,63,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 3000 TL adli para cezası

-Katılan sanık ...'a yönelik TCK'nun 151/1,62/1,52/2 maddeleri uyarınca doğrudan 2000 TL adli para cezası

Katılan sanık ...'a yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olamadığı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih, 2015/8 sayılı kararı ile Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ve aynı Kanunla Yargıtay Kanununa eklenen geçici 13. madde uyarınca; mahkeme kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine göre, katılan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak temyiz incelemesi yapma yetki ve görevinin Yargıtay 3. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay 3. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 08/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19455, Karar No: 2014/27001, Tarih: 13.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19455 E.  ,  2014/27001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2012/261-2014/265

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, ihale sonucu satın aldığı taşınmaz üzerine, ihaleden sonra vergi daireleri ve belediye tarafından 6183 Sayılı Yasaya göre konulan hacizlerin kaldırılmasını istemiş, mahkemece tapu sicil müdürlüğü tarafından icra müdürlüğünün talimatına uygun bir şekilde alacaklı adına tescil yapılmıyorsa idarenin bu olumsuz eylemine karşı idari yargıda dava açılması gerektiğinden bahisle; HMK m.114/1-b ve 115/2 uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İcra mahkemeleri, İİK'nun 4.maddesi gereğince, icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Vergi daireleri ve belediye tarafından, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan hacze yönelik şikayetlerin konusu, vergi dairelerince ve belediyece konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu konudaki şikayetlerin, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6/b. maddesi hükmüne göre vergi mahkemelerine yapılması gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken; tapu sicil müdürlüğü olumsuz eylemine karşı idari yargıda dava açılması gerektiğinden bahisle talebin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10035, Karar No: 2013/9043, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10035 E.  ,  2013/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... İl Özel İdaresi vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.