muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11032, Karar No: 2011/12808, Tarih: 15.12.2011

Öte yandan; davacı Hazinenin davalı adına kayıtlı olan 1, 2 ve 966 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın, "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l Sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5. ve 9. maddeleri Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9. maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda "kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu 1, 2 ve 966 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı yönünden mahkemece bir araştırma ve uygulama yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, davadaki istek yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapılması, infaza elverişli biçimde uzman bilirkişilerden rapor ve kroki alınarak, ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek bir hüküm tesisi için karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, davadaki istek yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapılması, infaza elverişli biçimde uzman bilirkişilerden rapor ve kroki alınarak, ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek bir hüküm tesisi için karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9813, Karar No: 2020/10962, Tarih: 08.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9813 E.  ,  2020/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/523 E. - 2018/277 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince; esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/523 -2018/277 E/K. sayılı kararının incelenmesinde,

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1)Davacı idare tarafından tanzim edilen kıymet takdir raporunda tespit edilen bedelin derhal ödenmesine karar verildiği, fark bedelin ise karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edildiği anlaşıldığından, kıymet takdir raporunda tespit edilen bedele 2942 sayılı yasanın 10/9. fıkrası uyarınca karar tarihine kadar, fark bedelin ise hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine (3-)Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedelinin davacı idare tarafından takdir edilen 125.000,00.- TL'lik kısma 16/04/2018 tarihinden karar tarihi olan 21.06.2018 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine, b)Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 12.575,74.- TL'lik kısma16/04/2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek faizin, karar kesinleştiğinde davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) (6) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12779, Karar No: 2019/7712, Tarih: 18.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12779 E.  ,  2019/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilleri tarafından talep edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.06.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldi. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ile davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlular ... ve ... hakkında takip başlatıldığını, borçlu ...'in alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazını 21.06.2006 tarihinde davalı ...'ye, onun 27.04.2007 tarihinde davalı ...'ye onun da 26.03.2008 tarihinde davalı ...'a, onun da 12.06.2009 tarihinde yine davalı ...'ye devrettiğini belirterek, bu devirlere ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı borçludan değil davalı ...'den aldığını, daha sonra davalı ...'a sattığını, ancak taşınmazı borçlulardan ...'un boşaltmayıp fiilen teslim edilmemesi nedeni ile ...'dan geri almak durumunda kaldığını, daha sonra ... hakkında yasal işlem başlattıklarını belirterek haksız açılan davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, tasarrufun borcun doğumundan sonra mal kaçırma amacı ile yapıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davalı ...'nin borçlular ile yakın ilişki içinde olan, davalı ...'nin iş ortağının avukatı olarak, borçlunun mali durumu hakkında bilgi sahibi oldukları davalı ...'ın aldığı taşınmazın 2 yıla yakın süre boşaltılmamasına rağmen hiçbir işlem yapmayarak yeniden satın aldığı kişiye devrinin yapılmasının yaşam deneyimlerine aykırı olup ...'un alacaklılarını ızrar kastını bilmesi gereken kişilerden olması nedeni ile karar sonuç itibari ile doğru bulunduğundan davalılar ... ve ... vekilerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ...'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 5.743,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20991, Karar No: 2013/4951, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20991 E.  ,  2013/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan ... şirketinin acentası olup, acenta olarak yapılan sigorta poliçelerinden alınan sigorta primlerinden 9.500,00 TL’yi katılan şirkete aktarmayarak, uhdesinde tuttuğu şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 150 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/826, Karar No: 2025/1929, Tarih: 18.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/826 E.  ,  2025/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/482 Esas, 2022/713 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen davada mahkemece verilen kararı bozan Dairenin kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup görüşüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin akaryakıt dağıtım şirketi olduğunu, davalılardan ...'un maliki bulunduğu taşınmaz üzerinde davacı şirketin 12.06.2006 tarihinden itibaren 15 yıl süreyle intifa hakkı sahibi olduğunu, davalı şirketin ise bayi olarak faaliyet gösterdiğini, taraflar arasındaki dikey ilişkinin davalı şirket tarafından 13.06.2011 tarihinde sonlandırıldığını ileri sürerek müvekkilinin, davalı şirkete peşin ödediği işletme yatırım destek bedelinin geçersiz ve müvekkili tarafından kullanılamayacak süresine karşılık gelen 646.181,65 TL kısmının davalı şirkete ödenme tarihinden itibaren faiziyle ve davalı şirketin elde ettiği tüm semerelerin ve müvekkilinin uğradığı ekonomik kayıpların karşılığı 292.074,11 TL’nin KDV’si ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı şirketten, müvekkilinin intifa süresinin tamamını nazara alarak peşin ödediği intifa bedelinin geçersiz ve müvekkilince kullanılamayacak intifa süresine karşılık gelen 52.387,73 TL’lik kısmının ödeme tarihinden itibaren faiziyle ve davalı ...’un elde ettiği tüm semerelerin ve müvekkilinin uğradığı ekonomik kayıpların karşılığı 23.162,09 TL’nin KDV’si ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı ...’dan, müvekkilinin davalı akaryakıt istasyonuna yaptığı sabit yatırım bedelinin geçersiz ve müvekkilince kullanılamayacak süresine karşılık gelen 1.107,20 TL kısmının ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ve davalıların elde ettiği semerelerin ve müvekkilinin uğradığı ekonomik kayıpların karşılığı 316,72 TL’nin KDV’si ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece, davacının talebini açıklamak üzere verilen sürede davacı vekili, intifa bedeli ile ilgili taleplerini her iki davalıdan talep ettiğini bildirmiş ve davacı vekili yargılama devam ederken 15.06.2015 tarihinde sabit yatırım ile ilgili toplam 1.423,92 TL’lik talebinden feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, intifa hakkının tesisi için davalılara herhangi bir bedel ödenmediğinden, yapılmayan bir ödemenin iadesinin talep edilemeyeceğini, müvekkili şirkete ödenen yatırım destek bedeli ve sabit yatırım bedelinin geçerli bir sözleşmeye istinaden yapılan ödemeler olduğundan haksız zenginleşme addedilemeyeceğini, davacının herhangi bir zararının olmadığını, faiz, KDV ve ekonomik kayıpların karşılanması taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 27.06.2022 tarihli duruşmada davacı vekilinin, önceki karar temyiz aşamasındayken taraflar arasında sulh protokolü düzenlendiği, karar düzeltme ilamında protokolün Mahkemece değerlendirilmesine karar verildiği, bozmaya protokol kapsamında bir diyeceklerinin olmadığını beyan ettiği, davacı vekilinin ise bozma ilamına uyulmasını ve beyanda bulunmak için süre talep ettiğini bildiridiği, sözlü yargılama için taraflara süre verildiği, davalılar vekilinin sözlü yargılama ara kararından rücu talepli dilekçe sunduğu, davalılar vekilinin sözlü yargılama ara kararından rücu talebinin reddine karar verildiği, bozma ilamında davalı ...'un işletme yatırım bedelinden sorumlu tutulamayacağı belirtildiğinden anılan davalı yönünden işletme yatırım bedeli talebinin (fazla talebin reddine) karar verilmesi gerektiği, bozma ilamı doğrultusunda yapılan incelemede bayilik sözleşmesinde işletme yatırım bedelinin davacıya iade edileceğine dair bir düzenlemeye rastlanılmadığından davalı Şirketin 759.989,34 TL işletme yatırım bedelinden sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (KDV dahil) 47.711,75 TL intifa bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen 05.10.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, sabit yatırım bedelinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 20.11.2024 tarihli, 2023/5057 E. ve 2024/8087 K. sayılı kararı ile Mahkemece, davacının ibraz ettiği ve davalıyı bağlayan 11.12.2018 tarihli sulh protokolünün nazara alınarak bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, Dairemiz ilamına karşı davalılar tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

IV. KARAR DÜZELTME İNCELEMESİ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bayilik sözleşmesinin feshine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalıların 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

V. SONUÇ: Davalıların karar düzeltme isteminin HUMK'un 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'un 442/3 hükmü uyarınca takdiren 3.605,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1793, Karar No: 2015/6906, Tarih: 06.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1793 E.  ,  2015/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın, 14.08.2009 tarihinde kolluk kuvvetine müracaat ederek 29.12.2008 tarihinde evinden gerçekleşen hırsızlık olayına ilişkin olarak, evinde 5 adet orient profesional marka gümüş renkli krom tamir anahtarlarının eksik olduğunu tespit ettiğini belirterek diğer 4 adet tamir anahtarını Jandarma görevlilerine teşhis için teslim ettiği, bunun üzerine 20.10.2010 tarihinde ...'ın ikametinde yapılan aramada bulunan 5 adet aynı marka numaralı tamir anahtarlarının katılan tarafından teşhis edildiği, sanığın ise bu anahtarların ağabeyi Kemalettin tarafından kendisine verildiğini iddia ettiği, katılanın yargılama aşamasında beyanında, 2009 yılı Ağustos ayı içerisinde Köylüsü olan ...'ın kızı...'ın dayısı olan ...'ın ikametinde kendi evinden çalınan Tansiyon aleti ve kamayı gördüğünü söylemesi üzerine bu durumu Jandarmaya bildirdiklerini ifade etmiş olması karşısında, sanığın anahtarları kendisinden aldığını iddia ettiği ...'ın ve sanığın evinde katılana ait bir kısım eşyayı gördüğü iddia edilen...'ın tanık olarak dinlenildikten sonra delillerin bir bütün halinde takdir edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden sanığın beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38564, Karar No: 2015/36395, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38564 E.  ,  2015/36395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2816 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8426 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 7556,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7556,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2816 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8426 TL yapı bedeli ile 869,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.