muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1978, Karar No: 2007/3219, Tarih: 26.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1978 E.  ,  2007/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADIKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan F. H..’nın .. parsel sayılı taşınmazda bulunan zemin kat . nolu bağımsız bölümü davalı Y..’un kayınvalidesi olan Rebeka K..’a satış yoluyla devrettiğini, ondanda davalılara devir yapıldığını, miras bırakanın yaptığı temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı olduğunu ileri sürerek kaydın iptali ile adına miras payı oranında tesciline karar verilmesini istemiş olup, davalı Y.. ise karşı davasında ise; miras bırakan ölümünden sonra intifa hakkı sona erdiğini, buna rağmen taşınmazı davacının kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek 9.000,00 YTL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazı ½ şer pay olarak  R..’dan satın aldıklarını, muvazaa olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,  miras bırakanın R..’ya yaptığı temliki işlemin gerçek satış olduğu, muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı, miras bırakanın ölümünden sonra intifa hakkının sona erdiği ancak davacının taşınmazı kullanmaya devam ettiği gerekçeleri ile davacının iptal-tescil davasının reddine, karşı davacının ecrimisil isteminin kısmen kabulü ile 6.750,00 YTL ecrimisilin tahsiline  karar verilmiştir.

Karar, davacı (karşı davalı) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi S..Y...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, karşı dava  ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.                                      Bilindiği gibi, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle  zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, tanık beyanlarına göre murisin ekonomik durumu gözetildiğinde temlik tarihine göre satma ihtiyacı içinde  olmadığı, ilk el durumunda bulunan davalının kayın validesi olan Rebeka’nın satış tarihi itibariyle alım gücü bulunmadığı, değerler arasında açık fark bulunduğu, içeriği davalı tarafından kabul edilmemiş olmakla beraber tarihsiz belgeye göre bir kısım taşınmazların ileride iadesinin kabul edileceğinin taahhüt edildiği, tüm dosyaya yansıyan tanık beyanları, belge ve bilgiler yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın sağlığında dava konusu taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla ve ara malik kullanmak suretiyle danışıklı olarak davalılara temlik ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin de reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,26.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40198, Karar No: 2017/17009, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40198 E.  ,  2017/17009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2599, Karar No: 2009/5465, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2599 E.  ,  2009/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Köy tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.01.2008 gün ve 2007/13082-2008/698 sayılı bozma kararında özetle: "Davacı Hazinenin vergi kaydı miktar fazlası için dava açtığı, dayanak vergi kaydı toplamının 6000 m2 olduğu ve taşınmazın güney sınırında fiilen orman bulunduğu, vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu, bu nedenle ... ve orman bilirkişiden ek rapor alınması, vergi kaydı miktar fazlasının beklenip orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, ... Köyü 136 ada 8 parselin A=6000 m2 bölümünün tesbit gibi davalı ... Köy Tüzelkişiliği adına, B=8055 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Köy Tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1994 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Köy Tüzelkişiliğine yükletilmesine 31/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22929, Karar No: 2014/40556, Tarih: 08.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22929 E.  ,  2014/40556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/129633

MAHKEMESİ : Manisa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/688 (E) ve 2013/33 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur-sanık Ali' nin eline aldığı bıçakla, diğer mağdur-sanık Sedat' ın ise demir profil boru ile karşılıklı olarak birbirlerine saldırmaları, orada bulunan iş arkadaşlarınca herhangi bir yaralama eylemi meydana gelmeden mağdur-sanıkların ayrılması ve mahkemece kısa kararın 2 numaralı bendinde bıçağın suçta kullanıldığının kabulü karşısında silahla yaralamaya teşebbüs eylemleri nedeni ile sanıklar hakkında şikayetten vazgeçme ile düşme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün  5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2629, Karar No: 2021/3295, Tarih: 15.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2629 E.  ,  2021/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 173 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki 19 nolu bağımsız bölümü, aradaki güven ilişkisi nedeni ile iade edilmek şartıyla davalı babası ...'a temlik ettiğini, davalının taşınmazı temlike yanaşmadığı gibi, sonrasında diğer davalı ...'a muvazaalı olarak temlik ettiğini, bu şekilde yapılan satış işlemlerinin geçersiz olduğu gibi tescil işlemlerinin de yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ve tescile, olmazsa tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ...’ın dava konusu edilen daireyi beş yıl önce devir aldığını, taşınmazı oğlu ...'ın evlilik masraflarını karşılamak amacı ile akrabaları diğer davalı ...'a rayiç bedeli olan 190.000,00 TL' ye sattığını, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davacının hile (aldatma) hukuki nedenine dayanmış olması karşısında davalı ... tarafından aldatıldığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine dair kararı davacı vekilince istinaf edilmiş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davada inançlı işleme dayanıldığı ancak iddianın ispat edilemediği, bu nedenle davanın reddine ilişkin karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2 maddesi uyarınca kararın gerekçesi düzeltilmek sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11312, Karar No: 2013/12954, Tarih: 19.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11312 E.  ,  2013/12954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.1999 tarih, 1997/219 esas, 1999/60 karar sayılı ilamı ile kayden maliki olduğu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline karar verildiğini, anılan kararın derecattan geçerek kesinleşmesinden sonra idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre ise taşınmazının kıyı kenar çizgisi dışında yer aldığının anlaşıldığını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi sebebinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 19,34 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15257, Karar No: 2019/688, Tarih: 13.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15257 E.  ,  2019/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Yapım Yaratıcı ve Sıradışı Fikirler Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve Tic. AŞ ve ... aleyhine 21/12/2015 gününde verilen dilekçe ile internet yayını yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davacı vekiline, mahkeme kaleminde bizzat 16/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz dilekçesinin 08/09/2016 tarihinde kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar temyiz süresinin bitmesinin adli ara verme zamanına tesadüf etmesi karşısında bu süre aynı kanunun 177. maddesi gereğince ayrıca bir karar vermeye lüzum olmaksızın ara vermenin bittiği günden itibaren yedi gün uzatılmış sayılırsa da temyiz dilekçesi belirtilen yedi günlük süre geçtikten sonra verilmiştir. Bu bakımdan temyiz isteminin REDDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11418, Karar No: 2022/2804, Tarih: 02.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11418 E.  ,  2022/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 02/03/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 1999 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı kadına boşandıktan kısa bir süre sonra 1972 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve eski eşi ile 2016 evlenmesi ve fiili birlikteliğinin kurum tarafından denetim raporu ile anlaşılması üzerine 2008-2016 yılları için 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile ödenen aylıklar için borç çıkarılmış, davacı kadın kurum işleminin iptali için dava açmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede mevzuat hükümleri kanun uygulanmalıdır. Anılan mevzuat hükümlerinde ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi ve bu yönde yerel mahkeme kararını onaması Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının kesin olarak bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2017/12071, Karar No: 2017/14030, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12071 E.  ,  2017/14030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Pınarbaşı mahallesi 92 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.05.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın metrekaresine inşaatçı bilirkişiler .... tarafından 1.104,22-TL değer biçildiği, bu rapora diğer inşaatçı bilirkişiler ..... ile mülk bilirkişisi .....tarafından muhalefet şerhi konulduğu, mahkemece hükme esas alınan ve inşaatçı bilirkişiler ..... ile mülk bilirkişisi .... tarafından düzenlenen 10.09.2013 tarihli ek bilirkişi kurulu raporunda ise aynı taşınmazın metrekaresine başka bir emsalle 606,00-TL değer biçildiği, bu rapora da inşaatçı bilirkişiler H.Hüseyin Tunçdemir ve Ümran Soyak tarafından muhalefet şerhi konulduğu anlaşılmış olup, aynı taşınmaz için tespit edilen m2 birim fiyatları arasında fahiş fark

bulunması sebebiyle rapor hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, bilirkişi raporunda kıyas emsal olarak kabul edilen taşınmaz da başka bir ilçede bulunduğundan yapılan karşılaştırma inandırıcı değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu .... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

bulunması sebebiyle rapor hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, bilirkişi raporunda kıyas emsal olarak kabul edilen taşınmaz da başka bir ilçede bulunduğundan yapılan karşılaştırma inandırıcı değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu .... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaçlara değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi birim fiyatları esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 28.02.2012 tarihinde düzenlenen anlaşmazlık tutanağı ile tespit edilen yapı ve ağaç bedellerine hükmedilmesi,

3)Kamulaştırılan taşınmaz yol durumuna dönüştürüldüğünden, davacı idarenin talebi doğrultusunda 4721 sayılı T.M.K'nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine tesciline karar verilmesi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin karar tarihine kadar işletilmesi gerektiği hususunun hüküm fıkrasında belirtilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.