muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/737, Karar No: 2024/7189, Tarih: 04.12.2024

Birleşen 2018/32 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl Merkez ... Erdoğan mahallesinde 5831 Sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (5831 Sayılı Kanun) 8 inci maddesi ile 3042 sayılı kadastro Kanunun Ek 4 üncü maddesi gereğince fiili kullanımlarına yasal itiraz süresi içerisinde itiraz ettiğini, söz konusu kadastro çalışması alanı içerisinde kalan tüm taşınmazlara ilişkin çalışma 2013/2015 yıllarında yapıldığını, itiraza konu taşınmazların tümü kamu hizmetine tahsisli yerler olduğunu, şehir imar planlarında yeşil alan, park ve yol olarak yada kamu kurumlarına tahsislik taşınmazlar olduğunu, üçüncü şahıslar lehine tespitler yapılmadığını, çoğu belediye meclisi üyesi yada eski mahalli muhtarı olan bazı kişiler siyasi nüfuslarını kullanmak suretiyle önce imar planında mevzii değişiklikler yaparak hiç yasal gereği yokken üçüncü kişiler lehine bu çalışma yapıldığını, bu şekilde kamu yararının zedelendiğini, 6269 sayılı kanunda ön görülen 31.12.2012 tarihli fiili durum nazara alınmadan bu tarihten sonraki oluşturulmuş fiili durumlara göre tespitler yapıldığını, kaldı ki 31.12.2012 tarihli hava fotoğrafları yapılan bu tespitlerin tamamının siyasi saiklerle yapılan bu çalışmanın varlığı söz konusu olduğundan ve tamamen kanunlara aykırı çalışma sonucunda askıya çıkarılmış taşınmazların tamamına yönelik askı ilanında belirtili beyanların iptali, fiili kullanımlarına göre üzerindeki muhdesatın kim ve kimler tarafından kullanıldığının tespiti ile beyanlar hanesine işlemek üzere beyanların iptaliyle yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, dava konusu parsellerin park, bahçe vb. kamu alanı olarak bırakılmasını talep etmek, o yer belediye sınırları içerisinde ikamet eden kişilere değil, Belediye Tüzel Kişiliğine ait olan bir yetki olması sebebiyle bu dosyada davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığı sonuç ve kanaatine varılarak davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir. Kadastro tutanağınındaki kullanım şerhinin iptaline ilişkin davaların, kayıt maliki olan hazinenin ve kadastro tutanağında lehine fiili kullanım şerhi verilen kişi hasım gösterilerek açılması gerektiği, davacılar ... ve arkadaşları vekilinin ayrıca Orman İdaresine karşı da bu davayı açtığı, Orman İdaresinin bu davada taraf sıfatı olmaması sebebiyle, Orman İdaresi aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir. Davacılar vekilleri tarafından karar istinaf edilmiştir.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dosya davacılar vekili tarafından; Dava konusu taşınmazın TOKİ konutları sakinleri tarafından park, bahçe olarak kullanıldığı, davacıların dava açma hakkı olduğu, Erzurum 1. İdare Mahkemesi 17.05.2018 tarihli ve 2016/2163 Esas, 2018/975 Karar sayılı kararında taşınmazların imar planının iptaline karar verildiği, belediye görevlilerinin davalılar ile birlikte hareket ettiği rant ve haksız kazanç elde etmek amacıyla her yolu denedikleri, Bingöl Belediyesi'nin dava konusu taşınmazı yeşil alan olmaktan çıkarıp ranta çevirmek için yapmış olduğu imar uygulamasının idare mahkemesince iptal edildiği, bu durumda sadece Belediyenin iş bu davayı açabileceğini söylemek mantığa aykırı olacağı ve dava konusu taşınmazın hukuka aykırı bir şekilde davalılara verileceğinden verilen kararın usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle bozulması istemiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup asıl dosya davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35894, Karar No: 2012/40477, Tarih: 29.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/35894 E.  ,  2012/40477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanda oluşan dış kayıplarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27724, Karar No: 2014/349, Tarih: 14.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27724 E.  ,  2014/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2009/854-2012/386

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan Aşıt Mahallesi 293 ada 16 parsel sayılı taşınmazın belirtilen tarihteki satışına ilişkin tapu kaydının incelenmesinde emsal alınan parselin yüzölçümünün 283,63 m² olduğu kabul edildiği halde, gelen kayıtta 5.156,00 m² olduğu ve değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle bir işlem kaydına rastlanılmadığı anlaşılmakla bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30256, Karar No: 2022/3875, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/30256 E.  ,  2022/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, ...tarihli dilekçesiyle süre tutum talebinde bulunan sanık müdafisine yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1969, Karar No: 2019/9486, Tarih: 28.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1969 E.  ,  2019/9486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ve ...İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği aralarındaki tazminat davasına dair Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09/06/2016 tarihli ve 2015/416 E. - 2016/758 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 28/11/2018 tarihli ve 2017/12308 E. - 2018/12163 K. sayılı ilama karşı davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ...İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği'ne gerekçeli kararın ve Dairemizin 28.11.2018 tarihli 2017/12308 Esas, 2018/12163 Karar sayılı onama ilamının tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçalarına dosya arasında rastlanılmamıştır.Varsa onama kararının tebliği evraklarının gönderilmesi aksi halde adı geçen davalıya gerekçeli kararın ve ilamın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tebligat parçaslarının evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15941, Karar No: 2013/15980, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15941 E.  ,  2013/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı aracın tek taraflı kazada hasara uğradığını, davalının ihbara rağmen sigorta tazminatı ödemediğini ve hasarı tespit ettirdiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (araç hasarına ilişkin) 171.067,21 TL. nın hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, sürücünün yasaklanan miktardan fazla alkollü olması nedeni ile tazminatın sigorta teminatı kapsamında bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Ayrıca, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamları)

Somut olayda; davacı taraf hasarın sigorta teminat kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmış, davalı vekili ise araç sürücüsünün alkollü olduğunu ve rizikonun teminat dışında kaldığını savunmuştur.

Uyuşmazlık, kazanın münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumundan rapor alınmış isede, heyette Nörolog bulunmadığı gibi kazanın oluş şekli, saati, yol ve hava koşulları vs. hususlar göz önünde alındığında kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, alkol dışındaki başka unsurların olayda etkili olup olmadığı tereddütsüz olarak açıklanabilmiş değildir. Bu haliyle, bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, mahkemece seçilecek nöroloji uzmanı ve bir trafik kusur uzmanı bilirkişi heyetinden, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, alkol dışındaki başka unsurların olayda etkili olup olmadığı yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alındıktan sonra dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6408, Karar No: 2021/1802, Tarih: 23.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6408 E.  ,  2021/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Ret, Mahkumiyet

213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak düzenlenen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 10.04.2012 tarih ve 2012/12085 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006, 2007 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, zamanaşımı hükümleri dikkate alınarak mahkemesince ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- 2009 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2- 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet ve 2008 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen davanın reddi hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2008 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen davanın reddi hükmü yönünden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.04.2012 tarihli 2012/12085 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 3010077171 vergi kimlik numaralı ... mükellefiyetle ilgili VDENR-2011-2374/16 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, 08.05.2014 tarihli 2014/20240 Esas sayılı iddianame ile ise 4090373900 vergi kimlik numaralı... mükellefiyeti üzerinden 2013-A-2213/12 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı, her iki iddianamenin konusu olan mükellefiyetlerin farklı olduğu, mükellef sayısınca suç oluşacağı, dikkate alınarak dava dosyaları arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; dava zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3-2009 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen davanın reddi hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.04.2012 tarihli 2012/12085 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 3010.... vergi kimlik numaralı ... mükellefiyetle ilgili VDENR-2011-2374/16 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, 08.05.2014 tarihli 2014/20240 Esas sayılı iddianame ile ise 4090373900 vergi kimlik numaralı... mükellefiyeti üzerinden 2013-A-2213/12 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı, her iki iddianamenin konusu olan mükellefiyetlerin farklı olduğu, mükellef sayısınca suç oluşacağı, dikkate alınarak dava dosyaları arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15363, Karar No: 2024/2520, Tarih: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/15363 E.  ,  2024/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/710 E., 2021/847 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2019/710 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafii sıfatıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz eden Av. ...'ın suça sürüklenen çocukların müdafii olduğuna dair dosyada vekâletnamesi veya baro görevlendirme yazısına rastlanmadığından Av. ...'ın suça sürüklenen çocukların müdafii olduğuna dair vekâletnamesi olup olmadığı veya baro görevlendirme yazısı bulunup bulunmadığı hususu araştırılıp adı geçen avukatın suça sürüklenen çocukların müdafii olduğuna dair vekâletname veya görevlendirme yazısı varsa dosyaya eklenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.