muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3117, Karar No: 2009/6489, Tarih: 14.04.2009

... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanması, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde bulunduğu ada bazında gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması, çekişmeli taşınmazların etrafındaki parsellerin kadastro tesbitinin kesinleşmesi suretiyle yada hükmen belirlenen hukuki durumlarına göre orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı, orman içi açıklıkların etrafındaki orman alanları ile bütünlük arz eden ve orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, davanın KABULÜNE,dava konusu taşınmazın ORMAN niteliği ile HAZİNE adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve çekişmeli taşınmaz ile bunun bitişiği ve yakınında bulunan ve birlikte keşif yapılıp müşterek rapor verilen ve aynı gün incelemesi yapılan birbirinin yakınında ve bitişiğinde bulunan parsellerin tümünün belgesiz zilyetlikten tespitlerinin yapıldığı, bu parsellerle ilgili olarak bilirkişi kurulu tarafından 1940 tarihli ... fotoğrafları ile 1959 tarihli memleket haritalarının incelenmesi sonucu taşınmazların bir kısmının tamemen, bir kısmının kısmen orman örtüsü ile kaplı olup toprağının orman toprağı olduğu, üzerindeki orman bitki örtüsü kaldırılarak kısmen fındıklık ve kısmen tarla haline getirilmiş ise de, halen rapora ekli taşınmazın güncel durumunu yansıtan fotoğraflarda kısmen orman örtüsü ile kaplı olduğu, dava konusu taşınmazlar saptanan bu niteliklerinin birlikte değerlendirilmesinde öncesinin ve halen eylemli durumunun orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, komşu parsellerden bazıları hakkında dava açılmaması nedeniyle tespitleri kesinleşmiş ise de, çekişmeli taşınmazlarla aynı konumda olan bu parseller hakkında Hazine ya da Orman Yönetimi tarafından dava açma olanağı bulunduğu, aynı yasanın 169 ve 3402 Sayılı Yasanın 17 ve 18. maddesi hükümleri uyarınca devlet ormanlarının zilyetlikle kazanılamaycağı gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin daasının kabulü ile davaya konu parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19191, Karar No: 2014/10068, Tarih: 21.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19191 E.  ,  2014/10068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/389-2013/750

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde ;

2-Şikayet eden borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Kamulaştırmasız elatma tazminat alacağı ilamına dayalı olarak vekili edeni aleyhine başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddenin son fıkrası ve 6111 sayılı Yasa Geçici 2. maddeleri gereğince, idarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini ayrıca 5393 sayılı Kanun 15/son ile İ.İ.K. 82. Maddeleri gereğince de haczin mümkün olmadığını Halk Bankası E. Şubesi'nde bulunan hesapları üzerine konan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece takip konusu ilamdaki alacağın 04.11.1983'den sonraki elatma nedenine dayalı tazminat alacağı olduğu, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın Geçici 6. maddesi'nin 04.11.1983 den sonraki kamulaştırmasız elatma işlemlerine uygulanacağını hükme bağlayan 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi'nin Anayasa Mahkemesi'nce 01.11.2012'de iptal edildiği, ancak bu hükmün 22.08.2013'e kadar yürürlükte olduğu ve bu yasal düzenleme gereğince idarenin mal, hak ve alacakları haciz edilemeyeceğinden bahisle, şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, alacaklı vekilince hüküm temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 03.05.2012 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesap ekstreleri getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet nedenleri kapsamında değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/5601, Karar No: 2018/6906, Tarih: 06.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5601 E.  ,  2018/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Finansal Kiralama A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Şikayetçi vekili tarafından icra dosyasında borçlu şirkete gönderilen ödeme emrininin bila tebliğ dönmesi nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca ödeme emri tebliği için 23.07.2013 tarihinde icra dosyasına talep açıldığı ve takip kesinleşmeden 25.06.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Şikayetçi vekili 25/06/2013 tarihli şikayet dilekçesi ile sanıkların alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan dolayı İİK'nın 331. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece de kısa kararla anılan suçtan Kanun maddeleri ile sanıkların cezalandırılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda İİK'nın 345/a maddesinde tanımlanan “sermaye şirketlerinin iflasını istememek” suçunun yasal unsurları tartışılarak bu suçun oluştuğu kabul edilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6989, Karar No: 2012/4845, Tarih: 28.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6989 E.  ,  2012/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 2.Aile Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 307/735 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Güler vekili dava dilekçesinde, vekil edeni ile davalının 1981 yılında evlendiklerini, ... İkinci Aile Mahkemesinde açılan 06.03.2007 tarih, 2006/421 Esas- 2007/115 Karar ... kararı ile boşandıklarını, mal rejimi ile ilgili olarak boşanma davası ile birlikte herhangi bir istekte bulunmadıklarını, davalının belirli bir işinin bulunmadığını, ara işlerde çalışan bir insan olduğunu, vekil edeninin ise, evliliği boyunca yaz aylarında kayısı bahçelerinde ve kayısı fabrikalarında gündelikçi olarak çalıştığını, bu tür işlerin olmadığı kış aylarında ise, evinde halı dokuyarak gerek evinin geçiminin sağlanmasında, ev eşyalarının alınmasında ve gerekse halen davalının ikamet ettiği evin inşasında büyük katkılarda bulunduğunu açıklayarak, ev eşyaları nedeniyle 5.000,00 YTL ve evin yapımına yaptığı katkı sebebiyle ayrıca 25.000,00 YTL maddi tazminatların dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., 11.07.2007 havale tarihli cevap dilekçesinde; evin bulunduğu arsanın ... ile birlikte satın aldıklarını, davacının arsanın alımına herhangi bir katkısının bulunmadığını, evi de kendi imkanları ve ailesinin yardımıyla yaptığını, davacı ev hanımı olup, düzenli bir gelirinin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1432,50 TL eşya bedelinin 08.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteğinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 743 ... TKM.nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mallara yapılan katkı payı alacağı ile ev eşyalarının bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1432,50 TL eşya bedelinin 08.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteğinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 743 ... TKM.nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mallara yapılan katkı payı alacağı ile ev eşyalarının bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, eşya bedeli olarak hüküm altına aldığı 1432,50 YTL alacağa yönelik davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değil ise de, davacının eve yaptığı katkı bakımından yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taraflar 22.10.1982 tarihinde evlenmişler, 21.08.2006 tarihinde ... 2. Aile Mahkemesinde açılan ve Yargıtay denetiminden geçerek 15.09.2008 tarihinde kesinleşen davanın kabulüne ilişkin ilam ile boşanmışlardır. Eşlerin evlendiği 22.10.1982 tarihinden 4721 ... TMK. yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 ... TKM.nin 170. maddesi uyarınca taraflar arasında mal ayrılığı, eşler başka bir mal rejimin seçtiklerini ileri sürmediklerine (4722 S.K. md.10 ) göre 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 21.08.2006 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Mahkemece, “… davacının katkı payı isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle bir katkısının olması gerektiğini, tarafsız tanıklar davacının ev kadını olduğunu, kısa süreliğine kayısı işi ile uğraştığını, sürekli ve yeterli bir gelirinin olmadığını açıkladıkları, böylece arsanın alımına ve evin yapımına ne oranda katkıda bulunduğunun kanıtlanamadığını gerekçe göstermek suretiyle bu istek yönünden davanın reddine" karar verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu, 4063 ... parselin, 16.03.1999 tarihinde davalı ... ile ... tarafından birlikte satın alındığı, ½'şer pay oranında taraflar adına tapuda kayıtlı bulunduğu, cins düzeltilmesinin yapılmadığı ve taşınmazın tapu kaydında arsa olarak görüldüğü, ancak; taşınmaz üzerinde iki katlı evin bulunduğu bu katlardan birinin davalıya diğerinin ise ...’a ait olduğu belirlenmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde, vekil edeninin evin yapımına kayısı bahçelerinde ve fabrikalarında gündelikçi olarak çalışmak suretiyle elde ettiği para ile kış aylarında ise dokuduğu halılardan kazandığı parayla evin yapımına ve geçimine katkıda bulunduğunu açıklayarak katkı payı isteğinde bulunmuştur. Davalı ise aksini savunmuştur.

Aslında dosyadaki bilgi ve belgelere göre her iki eşinde düzenli bir işleri ve gelirleri bulunmadığı görülmektedir. Davalıda gündelik işlerde çalışmaktadır.

Aslında dosyadaki bilgi ve belgelere göre her iki eşinde düzenli bir işleri ve gelirleri bulunmadığı görülmektedir. Davalıda gündelik işlerde çalışmaktadır.

TKM.nin 6. maddesi gereğince, herkes iddia ve savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı yemin deliline dayandığı halde bu hakkını kullanmayacağını açıklamıştır. Yargılama sırasında dinlenen tanıklardan ... ve İbo Çelik, davacının yaz aylarında kayısı bahçelerinde ve fabrikalarında çalıştığını, kış aylarında ise halı dokuduğunu bildirmişlerdir. Dosyadaki diğer bilgi ve belgelerde kısmen bu beyanları doğrulamaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde gereği gibi durulmamıştır. Mal rejimi davalarında hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri gözönünde tutulmaktadır.

Bu nedenle, davacının yaz aylarında kayısı bahçelerinde normal koşullarda kaç gün ya da kaç ay çalışabildiği ve gündeliğinin kaç TL olduğu, yine kayısı paketleme fabrikalarında da aynı biçimde yıllık ortalama kaç ay ya da kaç gün çalıştığı ve gündeliğinin ne olduğu hususlarında taraf tanıkları yeniden dinlenmek suretiyle açıklığa kavuşturulması, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK.nun 261.maddesi gereğince aykırılığın giderilmesi, şayet kış aylarında kendi evinde halı dokumakta ise, dokuduğu halıların evi için mi yoksa satmak suretiyle kazanç elde etmek için mi dokuduğu konusunun da aynı şekilde dinlenecek kişilerden sorulması, kazanç elde etmek için yıllık dokunan halı sayısı ile normal koşullarda satılması halinde elde edeceği gelirinin gerekirse uzman bilirkişi aracılığıyla saptanması, bu tür gelirlerini evliliğinin başlandığı taşınmaz üzerinde davalıya ait dairenin yapıldığı tarihe kadar olan bölüm bakımından belirlenmesi, yine davalının da buna benzer biçimde gelirinin hesaplanması her birinin yapacağı kişisel harcamalarının saptanması, davalı bakımından 743 ... TKM.nin 152.maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü gözetilerek yapacağı giderlerin kişisel masraflarına eklenmesi, her birinin ayrı ayrı toplam giderlerinin, toplam gelirlerinden düşürülmesi, böylece toplam tasarruf miktarı karşısında her birinin ayrı ayrı katkı oranlarının bulunması, davacıya ait katkı oranının dairenin dava tarihindeki sürüm değeri ile çarpılması sonucu davacıya ait katkı payı alacağının belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekmektedir.

Bu yöntemle yapılacak hesaplama sonucu, davacının katkı payı alacağının bulunmaması halinde, bu takdirde hakkaniyet ilkesi ile fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gözönünde tutularak BK.nun 43 ve 44.maddeleri gereğince davacı yararına bir miktar katkı payı alacağının hüküm altına alınması düşünülmelidir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.