muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26337, Karar No: 2013/19528, Tarih: 23.09.2013

3.Somut olayda, dava dilekçesinde, tüzel kişiliği bulunmayan ... hasım gösterilmiş ve tebligat bu adrese yapılmıştır. Islah dilekçesi ile hasım adı Sağlık Bakanlığı olarak düzeltilmiş, takip eden ilk oturuma katılan Sağlık Bakanlığı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Bu anlamda mahkemece, Sağlık Bakanlığı yönünden zamanaşımı def'i süresinde kabul edilerek fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın hüküm tesisi hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23745, Karar No: 2016/2983, Tarih: 10.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23745 E.  ,  2016/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 20.10.2015

Dava, 1998-22.03.2013 arası kış döneminde verilen bir aylık ara dışında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9742, Karar No: 2014/1663, Tarih: 11.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9742 E.  ,  2014/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

NUMARASI : 2007/54-2012/12

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi ile davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .. Köyü 103 ada 1 parsel sayılı 254 H. 930 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın yirmi dönüm kadarının kendi zilyedliklerinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) harfiyle gösterilen 8586 m2 bölümünün davacı adına tapuya tesciline, (B) harfiyle gösterilen bölümünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan ziraat, fen ve orman bilirkişilerden oluşan kurul raporunda taşınmazın eğiminin % 5-10 olduğu, üzerinde kapalılık oluşturan 100 yaşlarında aşılı kestane ve yaşlı meyva ağaçları bulunduğu açıklanmış, mahkemece (A) harfi ile işaretli 8586 m2 taşınmaz bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyedlik koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle bu bölümün davacı adına; (B) harfli bölümünün ise orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tesbit gibi tesciline karar verilmiştir. Ancak, dosyadaki fotoğraflara göre (A) ve (B) harfli bölümleri arasında bir fark görülmediği gibi, uzman bilirkişiler tarafından kestanelerin hangi bölümde olduğu açıklanmamış, çekişmeli 103 ada 1 sayılı parselin davaya konu (A) ve (B) harfli bölümleri dışında kalan bölümleri hakkında sicil oluşturulacak şekilde hüküm kurulmamış, yine 103 ada 1 sayılı parselin sınırında yer aldıkları için tutanakları davalı hale getirilen ve tutanak asılları dosyada bulunan, tesbit malikleri de davada taraf olan 229 ada 6, 8, 9, 11, 12, 13, 17 ile 216 ada 1 ve 2 sayılı parseller hakkında açılmış bir dava bulunmadığından tutanaklarının olağan yollardan kesinleştirilmek üzere tapu müdürlüğüne devredilmesine karar verilmemiştir

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile topoğrafik fotogrametri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte sözü edilen belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp taşınmazın niteliğinin ne şekilde görüldüğü konusunda rapor alınmalı, memleket haritasındaki yapraklı ağaç rumuzunun kestane ağaçlarından mı, diğer yaşlı meyva ağaçlarından mı kaynaklandığı, bu ağaçların taşınmazın hangi bölümünde yer aldığı, sayısı, yaşı, kapalılık durumu, baskın ağaç türünün hangisi olduğu, kestane ağaçlarının tamamının aşılı olup olmadığı belirlenmeli, 4785 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince "sahipli fıstık çamı, palamut meşesi ve aşısız kestane ormanlarının" Devletleştirme kapsamı dışında bulunduğu, buna göre sahipsiz aşısız kestanelikler ile tapusu olsa bile aşılı kestane ormanlarının Devletleştirme kapsamında olduğu, "sahipli"den, taşınmazın tapulu olmasının kastedildiği ve davacının dayandığı tapu kaydı bulunmadığı gözetilmeli; orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenirse, yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihya yapılmış ise hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyedliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü sorulmalı, taşınmazın konumu, eğimi ve bitki örtüsü dikkate alındığında, sürdürülen zilyedliğin ekonomik amacına uygun, zilyedlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, önceki bilirkişi raporlarındaki bulgularda değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükme yöneltilen temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 11/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6227, Karar No: 2024/5969, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6227 E.  ,  2024/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1659 E., 2024/231 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/918 E., 2023/423 K.

Taraflar arasındaki çocuğun annesinin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların evlilik dışı doğan çocuklarının anne kütüğüne kaydedildiğini, Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi'nin 2019/905 Esas, 2022/434 Karar sayılı ilamıyla küçüğün babasının davalı olduğuna ilişkin kararın kesinleştiğini, babasının kütüğüne geçen çocuğun "..." soy ismine geçtiğini ve küçüğün okulda sorun yaşadığını, soy isminde meydana gelen değişikliğin çocukta kafa karışıklığına sebep olduğunu, günlük hayatında da sorunlar meydana geldiğini, müvekkilinin ve çocuğun yaşamını olumsuz etkilediğini, bazen çözülmesi ciddi zaman ve emek isteyen sorunların ortaya çıkmasına neden olduğunu, velâyeti annede olan küçüğün babasıyla iletişimi olmadığını, babayı tanımadığını belirterek küçüğün "..." olan soy isminin "..." olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddiaları kabul etmeyerek davacı ile müvekkili arasında görülen soybağına ilişkin davanın kesinleşmesinin üzerinden henüz bir ay geçtiğini, davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu, küçüğün 2019 doğumlu olup idrak çağında olmadığını ve görüşünün alınmasının isabetsiz olacağını, davacının bir evlilik yapması halinde veya gelecekte velâyetin müvekkiline verildiği durumda çocuk ile davacı veya müvekkili arasında soy isim farklılığının çocukta kimlik çatışmasına sebebiyet vereceğini, çocuğun yüksek yararı gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocuğun annesi olan davacı, ihbarda bulunulan babası, çocuğun yaşam alanında bulunan bireyler, çocuğun yaşam alanı, sosyal imkanları, davacının işi ve iş çevresi gibi çocukla ilgili tüm hususlar incelenerek bilirkişiden rapor tanzim edilmesi istenildiği, rapor dikkate alınarak çocuğun yüksek menfaati de gözetilerek davanın kabulü ile küçüğün soy isminin annesinin soy ismi olan "..." soyadı ile değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, aşamalardaki dilekçelerindeki iddialarını tekrarla, davanın reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 19.01.2019 doğumlu İlke Umay'ın evlilik dışı dünyaya geldiği ve babasıyla davacı anne tarafından açılan babalık davası ile soybağının kurulduğu, velâyetinin annede olduğu, anne ile soyadı farklılığının çocuğu olumsuz etkilediği, günlük ve sosyal hayatlarında soyadı farklılığının zorluklara neden olduğu, soyadı değişikliğinin çocuğun yüksek yararına olacağı ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumunun değişmeyeceği belirlendiğinden yasal mevzuat, Uluslararası Sözleşmeler, Anayasa Mahkemesi kararları, Yargıtay içtihatları ve çocuğun yüksek yararı ilkesi uyarınca davanın kabulü kararında ve gerekçesinde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çocuğun annesinin soyadını kullanmasına izin davası olup, uyuşmazlık, annenin gebeliği ile, çocuğun doğumu ile ilgilenmediği ve çocuğu nüfusa kaydettirmediği kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olan babanın soyadını kullanmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 10 uncu, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2015 ve 2013/3434 numaralı, 11.11.2015 tarih ve 2013/9880 numaralı, 20.07.2017 tarih ve 2014/1826 numaralı bireysel başvuru kararları, Anayasa Mahkemesi'nin 08.12.2011 tarihli ve 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33212, Karar No: 2014/2480, Tarih: 30.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/33212 E.  ,  2014/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/425-2012/522

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mali müşavir olan davalının 2000-2006 yılları arasında ticari defterlerini tuttuğunu, bu süre zarfında zaman zaman vergi dairesine verilmesi gereken beyannameleri vermediğini, bu nedenle vergi dairesince takdir komisyonuna sevk edildiğini ve büyük bir zarara uğradığını, davacının uğradığı zararların tahsili için takip yaptıklarını, davalının itiraz ettiğini davalı iddialarının aksine davacı şirket yetkilisinin beyannameleri imzalaması için hiçbir şekilde terkinde bulunulmadığını, davalının 3 yıl boyunca muhasebeye hiç gelmeyen mükellef hakkında istifa kararı vererek defterlerini kendisine iade etmesi gerekirken istifa etmediği gibi davacı yetkilisinin uyarısına rağmen defterlerin tesliminden imtina ettiğini, defterlerin ancak 6.3.2007 de teslim alınabildiğini, bu nedenle oluşan zararlarının tahsili yönünde Bakırköy 2 İcra Müdürlüğünün 2009/5272 E. Sayılı dosyası ile takibe geçtiklerini, davalının haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline alacağın %15 oranında icra inkar tazminatının hükmolunmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davalı mali müşavirin kusurlu hizmet ifasından doğan zarara ilişkin yürütülen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davacıya ait beyannamelerin zamanında verilmemesi nedeni ile davacının vergi dairesine 5.053,97 TL gecikme cezası ve vergi ziyaı ile 8.424,71 TL gecikme zammı ödemiş olduğu, davacının meydana gelen 13.478,68 TL zararından %30 müterafik kusuruna isabet eden kısmın düşülmesi neticesi davalının 9.435,07 TL zarar bedelinden sorumlu olduğu sonuç ve kanaati davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, kabul edilen bu miktar içerisinde davacının zaten ödemek zorunda olduğu vergi miktarı var ise bundan davalının sorumlu tutulamayacağı gözetilerek, taraf itirazlarını karşılar, Yargıtay denetimine açık bilirkişi incelemesi ile kabul edilen miktarın vergi ziyaı, gecikme zammı, faiz gibi hangi kalemlerden oluştuğu ayrı ayrı belirlenerek davalının sorumlu olduğu miktarın tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10437, Karar No: 2022/13206, Tarih: 13.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10437 E.  ,  2022/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK.'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK.'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 18.05.2022 tarih ve 2021/2592 E. - 2022/1270 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 18.05.2022 tarih ve 2021/2592 E. - 2022/1270 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Osmaneli İcra Hukuk Mahkemesi’nin 26.03.2021 tarih ve 2020/36 E. - 2021/9 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “% 10’u olan 53.600,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.