muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35387, Karar No: 2024/2900, Tarih: 06.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/35387 E.  ,  2024/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/194 E., 2016/261 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrası e bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 83.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, takip eden duruşmada 04.05.2016 olarak belirtilen duruşma tarihinden önce 28.04.2016 tarihinde duruşma açıldığını ve karar verildiği, bu nedenle savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkili hakkındaki soruşturmanın yalnızca Sağlık Bakanlığı Müfettişi marifetiyle yapıldığını, müvekkilinin maaş hesabındaki ekstreler esas alınarak düzenlenen raporda maaş dışında yatan bütün ödemelerin haksız ödeme olarak göründüğünü, hangi kısmın geçici görevle, hangi kısmın maaş veya ek ödeme olduğunun kalem kalem belirtilmesinin zaruri olduğunu, çünkü her bir ödemenin kalem ve mevzuatlarının farklı olduğunu, bunları içeren bilirkişi incelemesinin yaptırılmadığını, harcama yetkilisi konumunda olan müvekkilinin hastaneye geçici görevle gelen (yalnızca 1-2 günlüğüne) personele ayrı banka hesapları açılmamış, bu kişilerin ücretlerini müvekkilinden aldıklarını, müvekkilinin hesabında kalan 72.802.54TL'lik meblağın 22.694.81 TL'lik kısmını hastaneye iade altında bankaya yatırdığını ve diğer kalan kısmı için de yapılandırma dilekçesi verdiğini, müvekkilinin eyleminin TCK uyarınca görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceğini gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Mahkemece, 17.03.2016 tarihinde yaptığı üçüncü celse oturumunda, sanık müdafiine esas hakkında savunmasını hazırlaması için gelecek celseye kadar süre verilmesine yönelik ara karar kurduktan sonra 04.05.2016 tarihinde duruşma günü verildiği, ancak duruşma zaptına ve dosyaya yansıyan hiçbir gerekçe yok iken 28.04.2016 tarihinde yapılan dördüncü celsede duruşmaya gelen olmadığı ve ancak sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu dosya içeriğinden anlaşılmakla; usulüne uygun şekilde duruşma tarihi ve saati tebliğ edilmeyen sanığın yokluğunda hükümler kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/261 sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16120, Karar No: 2015/16245, Tarih: 14.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/16120 E.  ,  2015/16245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2015

NUMARASI : 2015/285-2015/409

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin alınan 27,70 TL temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3386, Karar No: 2020/913, Tarih: 27.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/3386 E.  ,  2020/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğname gibi ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2202, Karar No: 2016/6481, Tarih: 03.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2202 E.  ,  2016/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Belediye vekili cevap dilekçesinde, davalı Belediyenin ihale makamı olduğunu, davalı firma ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı ...ne ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin sona erdirildiği davalı belediye ile bu firma arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu, davacının davalı Belediyenin işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar kanuni süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan 14. maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir. Ancak, sözkonusu hüküm, alt işverene devir sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için feshin son çare olması gibi iş güvencesi hukukunun genel ilkelerine uyma zorunluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Keza, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda, davacının yaptığı iş yardımcı iştir. Muvazaa yoktur. Davacının alt işverene iadesi gerekir. Fesih geçersizdir.

Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi mütalaasındaki bulgular nazara alındığında alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun ilişkin kesin ve inandırıcı bir şekilde ispatlandığı söylenemez. Böyle olunca işçinin alt işveren nezdindeki işyerine iadesine ve iş güvencesi hükümlerinin mali sonuçlarından her iki davalının müştereken sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...Şirketine ait işyerindeki işine İADESİNE,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...Şirketine ait işyerindeki işine İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 534,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 03.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5353, Karar No: 2012/10968, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5353 E.  ,  2012/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in mağdureler ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik fuhuş suçundan altışar kez, sanık ...'in mağdureler ..., ..., ... ve ...'e yönelik fuhuş suçundan dörter kez, sanıklar ... ve ...'nin mağdureler ..., ..., ..., ... ve ...'ye karşı işledikleri fuhuş suçundan beşer kez ve sanık ...'in ise atılı suçtan birer kez mahkûmiyetlerine dair Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2008 gün ve 2007/156 Esas, 2008/976 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında mağdureler ..., ..., ... ve ...'ye yönelik işlediği fuhuş suçundan (dörter kez) ve sanık ... hakkında ise mağdureler ... ile ...'ya karşı işlediği fuhuş suçundan (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... haklarında kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik işlediği fuhuş suçundan (ikişer kez) kurulan mahkûmiyet hükümleri ve sanık ... hakkında ise mağdureler ..., ... ile ...'e karşı işlediği fuhuş suçundan (üç kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ın mağdureler ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın fuhuş yapmalarına aracılık edip suç işlemeyi kolaylaştırdıkları hususunda dosyada mevcut telefon görüşmelerine ait dökümler ve tüm deliller nazara alınıp tartışılarak adları geçen sanıkların hangi mağdurelere karşı fuhuş suçunu işledikleri gerekçeli kararda açıklanıp belirlenmeden ve yetersiz değerlendirme ve gerekçeyle altı mağdureye karşı fuhuş suçunu işlediklerinden bahisle mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Sanık ...'ın mağdureler ... ve ... ile sanık ...'nin mağdureler ..., ... ve ...'nin fuhuş yapmalarına aracılık edip suç işlemeyi kolaylaştırdıkları hususunda telefon görüşmelerine ait dökümler ve dosya içeriği göz önüne alındığında sanıkların adları geçen mağdurelere yönelik eylemleri nedeniyle atılı suçtan cezalandırılmalarını gerektirir biçimde kesin kanıt bulunamadığı gözetilerek müsnet suçtan beraatlarına karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Sanık ...'in Sarımsaklı beldesinde bulunan evini fuhuş yapan mağdureler ..., ..., ... ile ...'e kiralamak suretiyle tahsis ettiğinden bahisle mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de, sanık ...'in anılan evi kendisini temsilen anlaştığı emlakçı vasıtasıyla, hiç tanımadığı mağdureler ... ile ...'e kiraladığını ve kira parasını da emlakçının tahsil ederek kendisine verdiğini savunması, mağdureler ... ile ...'in aşamalardaki beyanlarında savunmayı doğrular mahiyette söz konusu evi mülk sahibi olan sanıktan değil emlakçıdan kiraladıklarını ve kira parasını da aylık olarak emlakçıya ödediklerini bildirmeleri, dosyada mevcut telefon görüşmelerine ait dökümlerde hiç bir şekilde sanığın isminin geçmemesi ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Sanık ...'in kayden maliki olduğu ... plakalı taksiyi şoför olarak anlaştığı diğer sanık ...'e, boşandığı eski eşi olup halen gayri resmi birlikte yaşadığı sanık ... ile suç ortağı sanık ...'ın istemleri doğrultusunda bunların yanında çalışan mağdureleri fuhuş maksadıyla söylenen yerlere nakletmesi için talimat vermek suretiyle teslim edip bu şekilde fuhuş kazancından pay aldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmiş ise de, sanığın inkara yönelik savunması, bu savunmayı doğrular mahiyetteki sanıklar ... ile ...'nin ifadeleri, dosyada mevcut telefon görüşmelerine ait dökümlerde hiç bir şekilde sanığın isminin geçmemesi ve tüm dosya içeriğine göre adıgeçen sanığın müsnet suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediği gözetilerek, beraati yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık ...'un eski kayınvalidesi olan diğer sanık ...'ın evinde kalıp hem fuhuş yaptığı hem de ...'ın diğer isimleri geçen mağdurelere yönelik işlediği fuhuş suçlarını onunla birlikte işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanık ...'un olay tarihinden önce ...'ın oğlu ...'tan boşanıp İzmir iline yerleşmesi nedeniyle fiilen ...'ın evinde yaşamadığını beyan etmesi, bu savunmayı destekler nitelikteki sanıklar ... ile ...'ın ve ...'ın evinde kalan mağdurelerin beyanları, telefon görüşme dökümlerinde adı geçen sanığın mağdurelere fuhuş yaptırdığı hususunda hiç bir kaydın bulunmaması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10842, Karar No: 2015/29263, Tarih: 01.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10842 E.  ,  2015/29263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/369251

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013 (ek karar tarihi 11.10.2013)

NUMARASI : 2012/501 (E) ve 2013/561 (K)

SANIK : A.. E..

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin "ceza türü ve miktarı yönünden" reddine dair mahkemenin 11.10.2013 tarih ve 2012/501 E; 2013/561 K, sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 30.10.2013 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7951, Karar No: 2012/4302, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7951 E.  ,  2012/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmazların yakın çevresini oluşturan 184 ada 8, 9, 10, 11, 12, 182 ada 126, 214 ada 1, 10, kıyıda 183'e kadar taşınmazlar ile dava konusu taşınmazların tüm komşu parsellerine ait onaylı kadastro tespit tutanaklarının davalı ise dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşenler var ise onaylı Mahkeme ve Yargıtay ilamlarının getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.