muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1016, Karar No: 2021/11035, Tarih: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1016 E.  ,  2021/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/10/2021 günü temyiz eden davalı vekilleri Av.... ile Av....’ın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/292 Esas - 2018/192 sayılı kararının incelenmesinde;

Kapama bağ niteliğindeki Mersin İli, Tarsus İlçesi, ... Köyü 165 ada 13 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın faize ilişkin (2) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 422.576,44 TL’lik kısmına 28/04/2018 tarihinden karar tarihi olan 29/06/2018 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 286.981,86 TL’lik kısma ise 28/04/2018 tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (5) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5081, Karar No: 2024/6976, Tarih: 28.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5081 E.  ,  2024/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2131 E., 2023/1867 K.

DAVA TARİHİ : 31.07.2014

KARAR : Davalı Hazinenin istinaf başvurusunun kabulüne, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/20 E., 2021/377 K.

Taraflar arasındaki sınırlandırmanın tapuya dayalı iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve müşterekleri vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazinenin istinaf başvurunun kabulüne, hükmün kaldırılarak davanın reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve müşterekleri vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.10.2024 Salı gününde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Duruşma için tayin edilen günde temyiz eden davacı ... ve müşterekleri vekili Avukat ... ve Avukat ... geldiler. Karşı taraftan Hazine vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 28.11.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 31.07.2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; muris dedeleri ...'dan intikal eden dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan 13.07.1936 tarihli "Belgrat ormanının tefviz muamelesi yolsuz yapıldığı sıhhati içtimaye ve maliye vekaletinden İstanbul Vilayetine bildirildiği tefviz kararının iptalinden sonra tapusunun da iptali için mahkemeye müracaat edilmesi 14.04.1936 tarihli ve 837/69 nolu tahriratla İstanbul vilayetine bildirilmiş ve bu karar da Vilayet tefviz komisyonundan ittihaz edilmesi için 13.07.1936 tarihli ve 311 no ile makamı vilayete yazıldığı malum olmak üzere şerh verildi" içerikli bir şerhin mevcut olduğunu, idari bir karar ile konulan ve yalnızca idari bir işlem olan bu şerhin hangi amaç ve nedenle konulduğu belli olmadığı gibi, herhangi bir mahkeme kararına dayanmadığını öne sürerek usulsüz ve mesnetsiz şerhin tüm taşınmaz üzerinden kaldırılmasına, bu hususun mümkün görülmemesi halinde ise şerhin sınırlarının taşınmaz üzerinde belirlenerek, bu sınırlar dışında kalan taşınmazların belirlenmesine ve tapunun ortaya çıkacak bu yeni duruma uygun olarak yeniden düzenlenerek müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın üzerindeki şerhin kısmen doğru olduğu kısmende usulsüz olduğu ve taşınmazın murisin mirasçıları arasında elbirliği mülkiyetine tabi olduğu, ancak açılan davanın mirasçıların tamamı tarafından açılmadığı ve talebin davacılar adına tescil istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 03.06.2020 tarihli bilirkişi raporunda sarı renk ile gösterilen 3389000 m2'lik taşınmazdaki şerhin kaldırılmasına tescil talebi yönünden aktif dava ehliyeti olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ilamı ile; davacıların dayanağı tapu kaydının tesciline dayanak olan Çatalca ilçe Tefviz Komisyonunun 27.10.1929 tarihli ve 100 sayılı kararı, İl Tevfiz Komisyonunun 01.12.1936 tarihli ve 76 sayılı kararı ile iptal edildiği, iptal ile birlikte söz konusu tapu kaydının yolsuz tescil mahiyetinde olduğu, ayrıca davacıların Orman İdaresine karşı Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/363 Esas ve 1993/128 Karar sayılı dosyasında açtıkları meni müdahale davasının reddedilmiş olması ve tapu kaydının orman niteliğinde olup, taşınmazın bulunduğu mahalde 3116 sayılı Orman Kanuna (3116 sayılı Kanun) göre yapılan orman tahdit çalışmalarının 1950 yılında kesinleşmesi, söz konusu tapunun nitelik itibariyle kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kalması ve tapunun hukuki değerinin yitirmiş olması nedeniyle, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacılar vekilinin istinaf başvurularının reddine, hükmün kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İ Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ve müşterekleri vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 28.000,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye verilmesine,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11796, Karar No: 2017/6531, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11796 E.  ,  2017/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 15.10.2015 günlü ve 2014/19485 E. 2015/15872 K. sayılı ilamı ile;

(…Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davacının alacağının belirlenmesi konusunda bilirkişi raporu alınarak hesaplanan bedel doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.)

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15057, Karar No: 2014/2455, Tarih: 12.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15057 E.  ,  2014/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 13. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.06.2013

No : 2011/1315-2013/330

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığı değerlendirilerek yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Her uyuşmazlık, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmelidir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25'inci maddeleri, anılan Kanun kapsamındaki Bağ-Kur sigortalılığı koşullarını ve bu sigortalılığa yasal karine sayılan olguları belirlemektedir. Zaman zaman anılan maddelerdeki değişikliklerle farklı kurallar öngörülmüş ise de; “kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma” Bağ-Kur sigortalılığının temel ve ön koşulu olarak varlığını korumuştur. Başka bir deyişle, belirtilen bu ana koşulun gerçekleşmesinden sonra, diğer kural ve unsurlar değerlendirilebilir.

01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24'üncü maddesi ilk şekliyle, çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, sigortalılığın oluşumu için, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanun, Bağ-Kur'lu olabilme yönünden, söz konusu 24'üncü maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece Kanunun temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanun, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkâr sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. Bu arada, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK ile vergi kaydı olanlar ile vergiden muaf olanlardan esnaf ve sanatkâr siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olanlar Bağ-Kur sigortalısı kabul edilmiş ve anılan KHK Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, 08.08.2001 tarihinde yürürlükten kalkmıştır. Ancak bu defa 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunla düzenleme aynen korunmuştur.

Davaya konu uyuşmazlıkta; davacının Bağ-Kur sigortalılık başlangıcı itibariyle 3165 sayılı Kanunla getirilen koşullar geçerlidir. Bu durumda, vergi mükellefiyetinin yanında esnaf ve sanatkârlar siciline kayıtlı olmak veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olmak da, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmak koşuluyla, zorunlu sigortalılık için yeterlidir.

Davacının; 18.11.1986 – 01.01.1988 tarihleri arasında vergi kaydı, 27.10.1987 – 30.04.2000 tarihleri arasında Kamyonetçiler Odası kaydı bulunmaktadır. Söz konusu vergi kaydına istinaden, 22.10.1987 tarihinde davalı Kurum kayıtlarına intikal eden bildirge ile 18.11.1986 tarihi itibariyle davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur tescili yapılmış, 30.04.2000 tarihine kadar sigortalı kabul edilerek primleri 5458 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma hükümlerinden de yararlandırılmak suretiyle tahsil edilmiştir. Ancak, 15.04.2011 tarihinde Kamyoncular Odası kayıtları üzerinden yapılan denetim sonucunda; davacının, oda üyeliğine kabulü sırasında yönetim kurulu kararı alındığına dair kayıt bulunmadığı, davacının, 1993 ve 1996 yıllarında yapılan genel kurul hazirun cetvellerinde adının bulunmadığı ve Esnaf Sicil kaydı bulunmadığı belirlenerek, tutanak altına alınmış ve davacının sigortalılığı davalı Kurum tarafından yeniden düzenlenerek, vergi kaydı bulunan 18.11.1986 – 01.01.1988 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edilip, sonrasındaki sigortalılığı iptal edilmiştir.

Davacı, 18.11.1986 – 30.04.2000 tarihleri arasındaki süreler nazara alınarak 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, davalı Kurumun sigortalılığın iptaline ilişkin gerekçeleri yerinde görülerek davanın reddine verilmiştir.

Dosya kapsamındaki Kamyoncular Odası kayıtlarından; her ne karar, davacının, oda üyeliğine kabulüne ilişkin yönetim kurulu kararı yoksa da, kaydın, 27.10.1987 tarihli kayıt dilekçesine göre oluşturulduğu, üye kayıt defteri noter tasdikli olup herhangi bir kazıntı ve silinti bulunmadığı, davacının kaydının kendisinden önceki ve sonraki kaytılarla, gerek, numara, gerekse kayıt tarihi itibariyle teselsül eder nitelikte olduğu, davacının, 1999 tarihli oda genel kurul hazirun cetvelinde adının bulunduğu, söz konusu kayda itibar edilmemesini gerektirecek sahtecilik iddia ve delilinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle; davacının anılan dönemde de sigortalı olduğunun kabulüyle yaşlılık aylığı tahsis şartlarına ilişkin değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/308, Karar No: 2023/4394, Tarih: 25.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/308 E.  ,  2023/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/3132 E., 2021/527 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/215 E., 2019/462 K.

Taraflar arasındaki sigortalının iş kazasında vefatı nedeniyle hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından murafaa istemli temyiz edilmiş, murafaa yapılmak üzere tayin olunan 04.10.2022 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar adına Av. ... ve Av. ... ile davacılar adına Av. ...'ın geldiği, gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra duruşmaya son verilerek, noksan ikmali için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildikten sonra eksikliğin ikmali ile dosya dairemize gönderilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerin murisi ...'ın davalı işyerinde depocu olarak çalıştığı, 23.03.2017 tarihinde ürün boşaltım yerinde bulunan müteveffanın mal boşaltacak tırın geri geri yanaşması sırasında tır ile duvar arasında sıkıştığı, müteveffanın yaklaşık 6 dk kadar duvara sıkışık vaziyette kaldıktan sonra durumun fark edildiği ve müdahalelere rağmen kurtarılamadığı, müteveffanın 15 yıldır depoculuk yapan tecrübeli bir çalışan olduğu, kazanın davalının gerekli tedbirleri almamasından kaynaklandığı, davalı şirketlerin unvan benzerliğinden de anlaşılacağı üzere ortakları aynı olan aynı iş kolunda faaliyet gösteren grup şirketleri olduğu, müteveffanın aynı mahalde faaliyet gösteren her iki şirkette de çalıştığı, bu nedenle her iki davalıya da husumet düştüğünü maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP