muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6000, Karar No: 2013/5918, Tarih: 30.09.2013

Somut olayda mahkemece, davacının dava konusu dairenin davalıdan devralındığı ve devrin kooperatif karar defterine işlendiği iddiası üzerinde hiç durulmadan, dairenin kooperatif tarafından kim adına tahsis edildiği,davacı ve davalının kooperatif ortağı olup olmadığı araştırılmadan men'i müdahale davası açılabilmesi için davacıya ait olan bir yere davalının herhangi bir hakkı olmadan el atması, müdahale etmesi gerektiği, yapılan keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporunda dava konusu edilen yerin davacı adına kayıtlı olmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla davacının böyle bir davayı açmada aktif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddi yoluna gidilmiştir.

Kooperatif ortaklığı, kooperatif yetkili organlarının açık bir kabulü ile gerçekleşebileceği gibi bu hususta açıkça alınmış bir karar olmasa da, kooperatifin kişi ile bu sıfatla yazışmalar yapması, onu genel kurullara çağırması, belirli miktarda ödeme kabul etmesi veya konut tahsisi ve teslim etmesi ve tadilata izin vermesi şeklinde zımnen de gerçekleşebilir.

Bu dava sonunda davanın kabulüne karar verilmesi halinde, bu karar, müdahil kooperatif nezdinde eğer davalı adına oluşmuş üyelik kaydı var ise bu üyeliğe bağlı daireden davalının müdahalesinin önlenmesine, dairenin davalıya ait olmadığına yönelik sonuçlar doğuracağından ve kooperatifin davalıya yönelik konut karşılığı tazminat sorumluluğunu gündeme getireceğinden, verilecek karar, dava dışı S.S. Tan Konut Yapı Kooperatifi'nin hukuki durumunu da etkileyecek olup, anılan kooperatifin taraf olmadığı bir davada verilen kararın ona karşı infaz edilmesi olanağı da bulunmamaktadır.Bu durumda mahkemece, davacı tarafa dava dışı anılan kooperatife karşı dava açılmak üzere uygun bir süre verilmesi, dava konusu dairenin başka bir üyeye tahsisli olduğunun tesbiti halinde ise bu şahsın hukuku da etkileneceğinden bu şahsa karşı da dava açılması için süre verilmesi, dava açılması halinde davaların işbu dava ile birleştirilerek görülüp tarafların iddia, savunma ve delilleri çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Bu durumda mahkemece, genel kurul kararları ile davacı kooperatifin tüm defter, kayıt ve belgelerinin davacı kooperatiften istenilmesi, ibraz edilmezse mahallinde inceleme için keşif yapılması, buna rağmen inceleme yapılamazsa ya da defter ve belgelere ulaşılamazsa genel kurul tutanakları, bilanço ve gelir gider cetvelleri ile yönetim ve denetim kurulu raporlarının ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan veya davacı kooperatifin anasözleşmenin 41. maddesi gereğince Çevre ve Şehircilik ... İl Müdürlüğü'nden getirtildikten sonra üzerinde kooperatif konusunda uzman bir bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak davacı ve daireyi devreden davalının açıkça ya da zımnen kooperatif üyesi olup olmadığı, dava konusu dairenin bu şahıslara üyelik nedeniyle tahsis edilip edilmediği araştırılıp, davacı ve davalının hangisinin tahsis önceliğinin bulunduğu ve buna göre hangisinin önceliğe dayalı üstün hak sahibi olduğunun belirlenmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi, davacı hiç üye olmamış ve dava tarihinde de malik değil ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın sırf tapu kaydına dayalı olarak ele alınması suretiyle kooperatif hukuku ilkeleri hiç tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/4595, Karar No: 2008/1348, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4595 E.  ,  2008/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan Abdullah ve .... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı şirketin vergi dairesine ÖTV beyannamesine istinaden vergi borcu bulunduğunu yapılan araştırma neticesinde borcunu karşılayacak mal varlığının bulunmadığını ancak şirket temsilcilerine ait taşınmazların alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla diğer davalılar ... ve ...'ya sattığını Fetihe ve gülderen'in de başka sahıslara sattığını öne sürerek dava konusu taşınmazların elden çıkarıldıkları tarihteki rayiç bedelleri üzerinden 96.808.30 YTL asıl alacağın ferileri ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ... cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalılardan Abdullah ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafın temyizi yönünden mahkemece borcun tasarruftan sonra doğduğu düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç toplanan delillere ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Somut olayda davalı taraf 22.6.2005 tarihinde beyanname vererek vergi işlemini başlatmıştır. Ancak bu tarihten 1 hafta veya 10 gün öncesine rastlayan tarihlerde tapulu taşınmazlarını satarak devretmiştir. Taşınmazlardan birisi davalı şirketin ortağı Abdullah tarafından baldızı olduğu bildirilen Fetiha'ya diğeride Gülderen'e satılmıştır. 4760 sayılı özel tüketim vergisi yasasının 14. maddesinde ifade edildiği gibi vergi beyanname verme süresi içinde ödenir. Vergiyi doğuran olayın

../...

-2-

2007/4595

2008/1348

ise daha önce gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Tacir konumunda bulunan kişi yaptığı satışlarla ÖTV mükellefi konumundadır. 6183 sayılı kanunun 27. maddesinde düzenlendiği gibi kamu borcunun ödenmesi gereken tarihten itibaren geriye doğru 2 yıl içinde yapılan ivazsız tasarruflar borcun doğum tarihine bakılmaksızın iptale konu olmalıdır. Kaldıki davalı tarafın taşınmazlarını devir tarihinden bir hafta veya 10 gün gibi bir süre sonra vergi beyannamelerini vermesi de davalıların iyi niyetli olmadıklarını gösteren bir durumdur. Açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir. Mahkemece işin esasına girilerek toplanacak delillerin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

2-Davalılar Abdullah ve ... temyiz süresini geçirmiş olup ancak karşı tarafın temyiz dilekçesinin kendilerine tebliği üzerine katılma yoluyla temyiz etmişlerdir. Davacı tarafın temyiz dilekçesi davalılara 16.8.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, HUMK'nun 433 maddesindeki 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 11.9.2007 tarihinde temyiz edilmiştir.

2-Davalılar Abdullah ve ... temyiz süresini geçirmiş olup ancak karşı tarafın temyiz dilekçesinin kendilerine tebliği üzerine katılma yoluyla temyiz etmişlerdir. Davacı tarafın temyiz dilekçesi davalılara 16.8.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, HUMK'nun 433 maddesindeki 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 11.9.2007 tarihinde temyiz edilmiştir.

SONUÇ:Yukarda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalılar Abdullah ve ...'in temyiz dilekçelerinin (istemlerinin) REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalılardan Abdullah ve ...'e geri verilmesine 12.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3268, Karar No: 2023/4991, Tarih: 05.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/3268 E.  ,  2023/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/429 E., 2020/27 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen muhdesatın aidiyetininn tespiti ve zilyetlik şerhi verilmesi talepli davada İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Samsun ili Atakum ilçesi ... Köyü ... Mahallesi 101 ada 253 ve 136 ada 8 parsel ... taşınmazların Hazine'ye ait olduğunu, 1992 yılından beri ecrimisil bedeli ödemek suretiyle arazileri kullandığını, 6831 ... Orman Kanunu' nun 2/B maddesi kapsamında taşınmazları satın almak isteğini, ancak taşınmazlarla ilgisi bulunmayan kardeşlerinin ve ölen kardeşinin çocuklarının da hak sahibi olarak gösterildiğini öğrendiğini ileri sürerek, taşınmazlar üzerindeki davalıların zilyetliklerine ilişkin şerhin kaldırılmasını ve fındık ağaçlarının kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının, dava konusu Samsun ili Atakum ilçesi ... Köyü 136 ada 8 parsel ... taşınmazın beyanlar hanesinde mevcut davalılara dair zilyetlik şerhinin kaldırılması ve fındık ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine dair davasının kısmen kabulü ile 136 ada 8 parsel ... taşınmazın beyanlar hanesinde mevcut "1999 yılından beri ... kızı Havlumurat evlatları ..., ..., ..., ... evlatları ..., ..., ... ve ...'in kullanımındadır ve fındık ağaçları adı geçenlere aittir." şerhinin kadırılması ile "1999 yılından beri ... evlatları ... ve ... kullanımındadır ve fındık ağaçları adı geçenlere aittir" şerhinin düşülmesine; davacının, dava konusu 101 ada 253 parsel ... taşınmazın beyan hanesinde mevcut "parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... evlatları ... ve ...'e aittir" şerhinin kaldırılması suretiyle fındık ağaçlarının kendisine ait olduğunun tespitine dair davasının reddine karar verilmiş; bu karar, davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 09.05.2017 tarihli ve 2015/22663 Esas ve 2017/6700 Karar ... ilamıyla; " taraflar eşliğinde yapılacak keşif ile taraf tanıklarının keşif mahallinde dinlenmesi, tarafların dava konusu taşınmazlardaki zilyet bulundukları alanların nereler olduğu, zilyetliğin kendi adlarına mı muris adına mı olduğu, murisin ölümünden sonra kesintiye uğradığı bildirilen zilyetlikle ilgili sürenin murisin zilyetliğinin terki niteliğinde olup olmadığı hususlarında tanıkların beyanlarının alınması, tespit edilecek bilgilere göre, teknik bilirkişiler aracılığı ile kullanılan alanlarının ölçümlerinin yapılarak kroki üzerinde gösterilmesi ve oluşacak duruma göre bir karar verilmesi " gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, miras bırakan ...'in 1999 yılında öldüğü, ölmeden taşınmazları üç erkek çocuğu olan ..., ... ve ... arasında paylaştırdığı, ... ve ...'in paylaşımdan sonra kendi paylarına düşen yerleri kullandıkları, taksim yapılmadan evvel davalı ...'ın sakatlığının mevcut olması nedeniyle kendisine düşen kısmı kullanamadığı ve bu yerin de yine davacı ... tarafından kullanıldığı hususunun tanık beyanları ile sabit olduğu, bu nedenle davacı tarafından gösterilen sınırlara itibar edildiği, davacı ve davalının zilyetliklerinin taksim yapıldıktan sonra devam ettiği, arazilerde 1 - 2 senelik boş kalma durumu söz konusu olsa da zilyetlik terk durumunun söz konusu olmadığı gerekçesiyle, 136 ada, 8 parsel ... taşınmaz yönünden davanın kısmen kabulü ile beyanlar hanesinde bulunan "1999 yılından beri ... kızı ... evlatları ..., ..., ... ... evlatları ..., ..., ... ve ...'in kullanımdadır ve fındık ağaçları adı geçenlere aittir" şerhinin kaldırılarak, yerine "1999 yılından beri parselin 18492,87 m2'lik kısmı ... evladı ...'in, 7706,20 m2'lik kısmının ... evladı ...'nın kullanımdadır ve kullanım kısımlarındaki fındık ağaçları adı geçenlere aittir" şeklinde şerh düşülmesine; 101 ada, 253 parsel hakkındaki davanın kısmen kabulü ile beyanlar hanesindeki "Parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... evlatları ... ve ...'e aittir" şerhinin kaldırılarak, yerine "Parsel üzerindeki 2718,76 m2'lik kısım üzerindeki fındık ağaçları ... evladı ...'e, 6470,13 m2'lik kısım üzerindeki fındık ağaçları ... evladı ...'ya aittir" şerhinin düşülmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davalı Hazine vekili ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı ... vekilinin ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı ... vekilinin ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflarca, taşınmaz üzerindeki muhdesatların ... ve ... tarafından yapıldığı ve onlara ait olduğu kabul edilmiş olduğundan, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hüküm bu yönüyle isabetli ise de, kullanım şerhi talebi yönünde kurulan hüküm dosya kapsamı ile bağdaşmamaktadır.

Şöyle ki; davacı, taşınmazlarda zilyetliği kendi adına sürdürdüğünü iddia etmiş ise de, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, bir bütün halinde kullanıldığı anlaşılan dava konusu taşınmazların ... ve ...'in babası olan davalı ...'in dedesi ...'den geldiği ve miras bırakanın, 1999 yılında ölmeden önce taşınmazları, oğulları ..., ... ve kendisinden önce ölen oğlu ... ... mirasçılarından ... arasında paylaştırdığı miras bırakan ...'ı tanıyabilecek yaşta olan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile sabittir.

Bununla birlikte, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/684 Esas ... dosyasında, davalı ...'in, davacı ...'in oğlu ... tarafından, arsa kullanımına izin verilmesi konusunda çıkan tartışma nedeniyle taksirle yaralanması nedeniyle açılan ve kesinleşen mahkumiyet hükmü bulunmaktadır.

Dosya kapsamındaki taraf beyanları ile ceza davası dikkate alındığında; davacının, taşınmazı kullanmak isteyen ve miras bırakan tarafından yapılan paylaştırmada kendilerine pay verilen diğer mirasçıları engellediği, davalı ...'in, davacıdan talepte bulunmak suretiyle taşınmazı kullanma iradesini ortaya koymasına rağmen davacı tarafından engellendiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, davacının, taşınmaz üzerindeki zilyetliğini nizasız sürdürdüğünden söz edilemez.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, murisin sağlığında yaptığı paylaştırmaya değer verilerek, 24.07.2018 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde taraflar lehine kullanıcı şerhi verilmesi gerekirken, tespit tarihindeki fiili kullanıma değer verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... vekili ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10370, Karar No: 2023/951, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10370 E.  ,  2023/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı ile 17.04.2015 tarihinde görücü usulü ile evlendiklerini, müşterek çocuklarının olmadığını, her ikisinin de ilk evlilikleri olmadığını, davalının ilk evliliğinden iki çocuğu olduğunu, kendisinin ise on sekiz yaşından küçük çocuğu olmadığını, davalının çocuklarının taraflar ile birlikte kaldığını, davalının kendisine işkence ettiğini ve sürekli iftira attığını, dedikodu yaptığını, başkalarının yanında kendisini küçük düşürdüğünü, rencide edici hareketlerde bulunduğunu, davalının talebi doğrultusunda sürekli davalının ailesinin yanına gezmeye gittiklerini, ..., ..., ..., ..., Tokat ve Niksara sürekli gezmeye götürdüğünü, davalının sürekli elinde telefonla internetten, tanıdığı veya tanımadığı kişileri devamlı gecenin geç saatlerine kadar arayıp görüştüğünü, kendisinin kiminle konuşuyorsun dediğinde sen karışamazsın diye ters cevap verdiğini, ailesinin ve kardeşlerinin ev ihtiyaçlarını, giyim ihtiyaçlarını, kendisinden alarak karşıladığını, evde yangın çıkarttığını, kendi çocuklarında dahi sahip çıkmadığını, aile birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, davalının evindeki eşyaları akrabaları ile birlikte araçlara yükleyerek götürdüğünü, evi terk ettiğini, iki ay kadar sonra arayarak hata yaptığını söyleyerek yapmış olduğu hataları telafi edeceğini söylediğini, götürdüğü eşyaları da geri getireceğini ancak para göndermesini söylediğini, parasını gönderdiğini ancak eşyaları getirmeyip tek başına geldiğini, sonrasında yine kendisini kandırarak Niksar'a eşyaları almaya gittiklerini ancak davalının ailesinin kendisine küfürler ve hakaretler ettiğini, sonrasında yaklaşık bir yıl kadar daha birlikte yaşadıklarını, kendisinin karıştığı bir kavga nedeni ile bir ay cezaevinde kalmış olduğunu, davalının bunu fırsat bilerek bu durumu başına kaktığını, kendisine işkence yaptığını ve dövdüğünü, kendisini şikayet edeceğini anlayınca evde bulunan mutfak eşyalarını, kazada ölen çocuklarının ve eşinin ziynetlerini de giderken götürdüğünü, yine cebindeki paraları da son kuruşuna kadar aldığını beyanla, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının götürdüğü eşya ve altınlarının bedeli olarak 30.000,00 TL maddî, çektiği manevî ızdırabın karşılığı olarak da 30.000,00 TL manevî tazminata, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından sunulan dava dilekçesindeki iddiaların tamamının asılsız ve kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin 23.11.2013 tarihinde davacı ile resmi nikahsız olarak yaşamaya başladıklarını, 17.04.2015 tarihinde de resmi nikah yaptıklarını, müvekkilinin davacının hem fiziksel hem psikolojik şiddetine maruz kaldığını, yine müvekkilinin ilk eşinden olan çocuklarının da davacı erkek tarafından darp edildiğini ve sürekli aşağılanarak küfür ve hakaretlerine maruz kaldığını, müvekkillinin ekonomik özgürlüğü olmayan ve önceki evliliğinden de iki çocuğu bulunan çaresiz bir kadın olarak davacının belirtilen şiddet ve baskılarına boyun eğmek zorunda kaldığını, müvekkilinin çocuğu Beytullah'ı evden dışarı atan davacının bu hareketleri neticesinde Beytullah'ın müvekkilinin önceki yaşadığı yer olan Niksar'a gitmiş olduğunu, müvekkillinin davacıya çocuğa bakalım gelelim dediğinde, "ben o piçin arkasından gitmem" dediğini, davacının müvekkilini, küçük oğlu Berkan ile birlikte Tekkiraz'a getirip bıraktığını ve cebine yol parası dahi koymadığını, müvekkili Niksar'a geldiğinde davacı tarafın hiç arayıp sormadığını, nasıl yaşadığının hiç sormadığını, para da göndermediğini, davacının müvekkilinin beş adet bileziğini de bozdurduğunu ve çekmiş olduğu kredinin borcunu ödediğini, müvekkilinin Niksar'a geldiğinde fakir ve çaresiz olması nedeniyle komşular tarafından bir kısım eşyalar alındığını ve bir eve yerleştirildiğini, aradan iki ay geçtikten sonra davacının Niksar'a geldiğini ve müvekkilini ...'ye götürdüğünü, sonrasında davacının tekrar müvekkilini evden kovduğunu, eşyalarına el koyduğunu ve boşanma davası açmadan önce de üzerine kayıtlı ne kadar mal varlığı varsa başkasının üzerine devrettiğini, müvekkili ile davacı evli iken davacının hapis yattığını, müvekkilinin davacı hapisteyken dahi onu terk etmediğini, davacının bir başka kadınla ilişkisi olduğundan şüphelenen müvekkilinin davacıya bu durumu söylediğinde davacının inkar ettiğini, davacının evin bakımıyla ve çocukların ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, öyle ki Beytullah isimli çocuğunun ayakkabısının yırtık olduğu için öğretmenin müvekkilini aradığını ve fakir misiniz alamıyorsanız biz okuldan size yardımcı olalım dediğini, müvekkilinin çocuğunun bütün ihtiyaçlarının okul tarafından karşılanmış olduğunu, sırf bu nedenle bile davacının müvekkilinin oğlu Beytullah'ı sandalye ile dövdüğünü beyanla, tüm kusur davacıda olmakla boşanma talebinin kabulüne, müvekkili lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI