muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8469, Karar No: 2013/11760, Tarih: 08.07.2013

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesi gereğince kesin olarak verildiği karara dercedilmek suretiyle dava esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, “ek kararla asıl kararın kesin olarak verildiği” gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28.02.2013 günü tebliğ edilmiş, davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, 08.03.2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Kanun yoluna (ve bu arada temyiz yoluna) başvurma belli bir süreye tabidir. Temyiz süresinin ne kadar olduğu kanun hükmü ile açıkça belirtilmiştir. (HUMK 163.md-HMK 94.md) Bu nedenle, temyiz süresi kesin ve hak düşürücü niteliktedir.

Temyiz talebini reddetmek yetkisi Yargıtay’a aittir. Ancak; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı vermiş olan mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verir.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

Temyiz talebi reddolunan taraf yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararını kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süreyi geçirdikten sonra bu red kararını temyiz ederse bu (ikinci) temyiz dilekçesi süre açısından dolayı reddine karar verilir. Bu halde esas hakkındaki temyiz talebi de incelenmez.(HGK. 18.04.990 tarih 2/115-1144). Ancak, hakimin kesin olmayan bir karar hakkında kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı (hükmün kesin olarak verildiğinin karara derc edilmesi) temyiz incelemesine engel olmaz. Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra vaki temyiz incelemesine geçilir.

Somut olayda ise; mahkemece esasa ilişkin kararın kesin olarak verildiği yazılmış, davacı bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece; "usul ve yasaya uygun olarak esas hakkında verilen ilk karar kesin olduğundan" bahisle temyiz talebi ek kararla reddedilmiştir. Ek karar 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmiştir. Esasa ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenebilmesi için bu kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan ve izah olunan nedenler ve gerekçelere göre; temyiz talebinin reddine ilişkin olarak mahkemece verilen 25.02.2013 tarihli ek karar süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin süreden reddi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esas kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/12546, Karar No: 2015/9518, Tarih: 08.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12546 E.  ,  2015/9518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/661-2014/172

Davacı S.. M.. vekili Avukat Mehtap tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 27/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ormandan ağaç kesilmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ormandan izinsiz ağaç kestiğini belirterek, 6931 sayılı kanunun 113 ve 114 maddelerine dayalı zararlarının giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Ceza dosyası kapsamına göre idarenin zararının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Erfelek Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/118 esas, 2010/24 karar sayılı dosyası içeriğinden; davacı hakkında her ne kadar “ormandan dikiliden yakacak nitelikte ağaç kesme” suçundan kamu davası açılmışsa da, yapılan yargılama sonucunda ağacı davalının kestiği ispatlanamadığından ön ödeme ihbarı çıkarıldığı ve ödemenin yapılması nedeniyle davanın düşmesine dair verilen kararın yargıtay aşamasında zamanaşımından düşmesine ve suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere orman idaresine teslimine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının davaya konu orman emvalini kesmeyip devrikten temin ettiği ve el konulan emvalin orman idaresine teslimine karar verildiği de nazara alındığında, davacı orman idaresinin 6831 sayılı yasanın 113 ve 114. maddelerinden kaynaklı bir zararının olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12960, Karar No: 2018/13378, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12960 E.  ,  2018/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 09/09/2011-30/04/2014 tarihleri arasında soğutma teknikeri olarak çalıştığını, maaşların bankadan ödendiğini, 2014 yılı Şubat ve Nisan ayı maaşlarının eksik ödendiğini, hiçbir gerekçe gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini... gelmediği yönünde tutanaklar tutulmasına rağmen o gün gece vardiyasında çalıştığını, asıl sebebin işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan eşinin hamileliği nedeniyle raporlu olmasından dolayı sıkıntı olması olduğunu belirterek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf; davacının onarım teknisyeni olduğunu, vardiyalı çalıştığını, 29-30/04/2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığını, mazeret bildirmediğini, sonrasında işten çıkarıldığını, davacının işini savsakladığını, klima servis elemanlarının kontrolü sırasında başka firma elemanlarınca verilen zararın davacı tarafından yönetime bildirilmediğini, bu yönde uyarı aldığını, işyerinin 20.000,00 TL'den fazla zarara uğradığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, yıllık izinlerini kullandığını, vardiyalı çalıştığından fazla mesaisinin olmadığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalışmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde 09/09/2011-30/04/2014 tarihleri arasında tekniker olarak çalışmıştır. Davacı; hiçbir gerekçe gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini... gelmediği yönünde tutanaklar tutulmasına rağmen o gün gece vardiyasında çalıştığını, asıl sebebin işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan eşinin hamileliği nedeniyle raporlu olmasından dolayı işyerinde sıkıntı olduğunu beyan etmiş davalı ise; davacının 29/04/2014-30/04/2014 tarihleri arasında mazeretsiz olarak... gelmemesi nedeni ile feshedildiğini beyan etmiştir. Mahkemece davacının 29/04/2014-30/04/2014 tarihleri arasında mazeretsiz olarak... gelmemesi nedeni ile hakkında düzenlenen tutanaklar sonucunda iş akdinin fesih edildiği, davacının aksini ispatlayamadığını, haklı nedenle...akdinin sona erdirildiği kabul edilmiştir.

Davacı 02.05.2014 tarihinde; davalının kendisini 01.05.2014 te sebepsiz olarak çıkardığını kendisine bir daha işe gelmemesinin söylendiğini içeren ihtar göndermiş ve davalıya ilgili ihtarın 02.5.2014 te tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu ihtardan sonra davalının 05.5.2014 tarihinde davacıya kusurlu ve dikkatsiz çalışmış olmasına rağmen 29.4.2014 itibaren 30.4.2014 tarihi dahil olmak üzere sebepsiz işe gelmediği ve 30.4.2014 tarihi itibariyle iş akdinin feshedildiğini bildirmiş ancak davacının önceki ihtarına dair beyan savunma içermediği görülmüştür. Dosya kapsamındaki ihtarlara ve özellikle davalı tanığı Sedat’ın beyanlarına göre davacının devamsızlık tutanaklarının, davalı işyerine davacı tarafından ihtar çekildikten sonra tutulduğu, davacı ile birlikte yapılan konuşmaya göre davacının eşinin işçilik alacakları ile kendisinin ücretinin eksik olduğuna yönelik uyuşmazlıkların olduğu, en son alacaklarının hesaplamasının yapıldığını ama davacının ertesi gün ihtar gönderdiğini ifade etmesi karşısında davacının iş akdinin devamsızlık sebebi ile değil, öncesinde feshedildiği anlaşılmıştır. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29/5/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9325, Karar No: 2017/3788, Tarih: 04.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/9325 E.  ,  2017/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2017 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği karşı dava dilekçesinde... ve ...'ın tanık olarak dinlenilmesini talep etmiştir. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m.27). Davalı-karşı davacı kadın yargılama sırasında dinlenmeyen tanıkların dinlenmesinden vazgeçmemiştir. Davalı-karşı davacı kadının dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmeyen tanıkları ... ve....'ın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenilmesi, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, "ön inceleme duruşmasında verilen kesin süreye rağmen davalı-karşı davacı kadının tanık ve delil bildirmediği" gerekçesiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası ile boşanmanın fer'ilerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp...'ye verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/4682, Karar No: 2012/5242, Tarih: 11.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4682 E.  ,  2012/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin zamanaşımının gerçekleştiğine, sübutun bulunmadığına, fazla ceza verildiğine ilişen katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-01.05.2005-01.05.2006 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına hatalı yazılması suretiyle CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın Vergi Dairesi Başkanlığı’nın mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna göre 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanarak Kurumlar ve KDV ziyaına neden olduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, değişik vergi dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemlerinin teselsül ettiği ve fatura sayısı ve miktarları ile sanığın kastı da gözönüne alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve 2004 (01.05.2005) takvim yılında işlenen suç yönünden de suç tarihlerinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin tüm hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/91, Karar No: 2011/270, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/91 E.  ,  2011/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13319-14316 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6991-6400 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5210, Karar No: 2021/11877, Tarih: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5210 E.  ,  2021/11877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin kollukta ve mahkemedeki beyanlarında, hırsızlığa konu paranın 30,00 TL olduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin iş yerine tuvalete gitmek için kısa süreliğine kapısını kilitlemeden ayrıldığı sırada, mesai saatleri içinde girmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığı suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9175, Karar No: 2023/3172, Tarih: 31.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9175 E.  ,  2023/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/208 E., 2016/475 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarihli ve 2015/227 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sanığın eşinin, şikâyetçinin yakın arkadaşı olduğu, sanığın, eşi ve şikâyetçinin birlikte gezmesine ... göstermediği, olay günü eşinin şikâyetçi ile gezdiğini görmesi üzerine, cadde üzerinde park halinde duran şikâyetçiye ait motosikleti bulunduğu yerden alarak bir başka yere park ettiği, şikâyetçinin müracaatı sonrasında da kolluk görevlilerine motosikletin bulunduğu yeri söyleyerek teslimini sağladığının anlaşıldığı olayda, sanığın eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 168/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/208 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 168/1, 62, 50/1-a, 63. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik incelemeyle karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, lehine olan hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın eşi D.D.İ. ile şikâyetçinin yakın arkadaş oldukları, sanığın şikâyetçi ile kendi eşinin birlikte dolaşmalarına ... göstermediği, bu nedenle olay günü eşi ile şikâyetçinin birlikte gezdiğini gören sanığın, şikâyetçiye ait olay yerinde park halinde bulunan kilitsiz motosikleti ittirmek suretiyle şikâyetçinin rızası dışında çaldığı ve 419. Sokak üzerine park ettiği, şikâyetçinin kolluk görevlilerine müracaatı sonrasında sanığın, etkin pişmanlık gösterip kolluk görevlilerine motosikletin yerini söyleyerek teslim ettiği, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen açıktan hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında motosikleti hırsızlık amaçlı almadığını, eşi ile şikâyetçinin birlikte gezmesini istemediğini, olay günü eşi ve şikâyetçiyi yine gezerken gördüğünü, sinirlendiği için ve şaka amaçlı olarak şikâyetçinin motosikletini bulunduğu yerden alıp iterek 150 metre mesafede bir yere bıraktığını savunmuştur. Sanığın savunması ile uyumlu olan tanık D.D.İ ve şikâyetçinin aşamalarda alınan ifadeleri dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, sanığın savunmasıyla uyumlu olan şikâyetçi B.K. ve tanık D.D.İ.'nin ifadeleri ile kolluk görevlilerince düzenlenen 20.12.2014 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın eşi D.D.İ. ile şikâyetçinin yakın arkadaş oldukları, sanığın ise eşinin, şikâyetçi ile birlikte gezmesini istemediği, bu hususu bir kaç kez eşine söylediği, olay günü sabahı eşinin şikâyetçi ile birlikte gezdiğini görüp şikâyetçi ile tartıştığı, eşini çağırmamasını, eşiyle görüşmemesini söylediği, aynı gün saat 13.00 ila 14.00 arasında sanığın eşi ile şikâyetçinin yaya olarak gezdiği sırada, sanığın cadde üzerinde park halinde duran şikâyetçiye ait motosikleti iterek bir arka sokağa götürüp bıraktığı, şikâyetçinin müracaatından sonra sanığın aynı gün saat 15.55 sıralarında polisi arayarak motosikleti bıraktığı yeri söyleyip iadesini sağladığının anlaşıldığı olayda; 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine göre hırsızlık suçunun oluşması için, zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malın kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alınmasının gerekli olduğu, somut olayda, sanığın sinirlendiği için ve şaka amaçlı olarak motosikleti bulunduğu yerden alıp iterek yakın bir sokağa bıraktığı, hırsızlık amacının bulunmadığına dair savunmasının aksi yönünde dosya içerisinde herhangi bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık kastıyla hareket ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine, suçun manevi unsurunun ne şekilde oluştuğuna dair yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de ;

Sanığın cadde üzerinde park halinde duran şikâyetçiye ait motosikleti alıp götürmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR