muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/314, Karar No: 2019/7581, Tarih: 09.12.2019

Dava,sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına verilen 19/02/1975 tarihli işe giriş bildirgesinin ... sicil numaralı... Ltd Şti. ünvanlı (... tankeri adresinde) işyerinden 21 Şubat 1975 tarihinde kurum kayıtlarına alındığı, işe giriş bildirgesi üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olduğunun bilirkişi incelemesi ile tespit edildiği, işyerinin 01/01/1973 ile 01/11/1982 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, Kurum tarafından işyerinden 1975 yılında dönem bordrosu verilmediğinin bildirildiği, 1976/1 dönem bordrosunun dosyada olduğu, davacının ablası ve eniştesinin tanık olarak dinlendiği, 1975 yılında davacının kısa bir süreliğine gemicilik şirketinde işe girdiğini, gemide miço olarak ... ve ...'ya gittiğini, kış aylarında 4-5 ay kadar çalıştığını beyan ettikleri, ilk derece mahkemesi tarafından liman başkanlığından ve dava dışı şirketin işyeri adresinden, komşu işyerleri araştırması yaptırıldığı, liman başkanlığınca ... Tankerinin 1975 yılındaki seferlerinin tespit edilemediği ve tanık bulunamadığının" bildirildiği,davacı vekilinin, gemide aşçı olarak çalıştığını bildirdiği Kemal Kurnal isimli kişinin ayrıntılı kimlik bilgileri olmadığından Sosyal Güvenlik Kurumundan sorulmasına rağmen adresinin tespit edilemediği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir" hükmü düzenlenmiştir.Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir. Somut olayda, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan davacının ablası ve eniştesinin beyanlarına dayanılarak karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Yapılacak iş, davacının miço olarak gemide çalıştığı belirtildiğinden, ... tankerinin bildirge tarihindeki kaptan ve mürettebatını tespit ederek dinlemek, her ne kadar 1975 dönem bordrosu verilmemişse de işyerinin 01/01/1973 tarihinden itibaren kanun kapsamında olduğu dikkate alınarak öncesinde veya sonraki dönem bordrolarında kayıtlı davacının göstereceği gemi mürettebatından başka tanıklar varsa bunları dinlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. O halde davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.G)SONUÇ : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11257, Karar No: 2019/19822, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11257 E.  ,  2019/19822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2007 tarih 2007/172 E.ve 2007/226 K. sayılı hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, Bursa 13. Asliye Ceza mahkemesinin 14/10/2010 tarih, 2010/582 esas ve 2010/878 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2007 tarih 2007/172 E.ve 2007/226 K. sayılı hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Bursa 13. Asliye Ceza mahkemesinin 14/10/2010 tarih, 2010/582 esas ve 2010/878 karar sayılı kararına konu 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanından, yatak odasındaki içerisinde 35.00 TL’nin bulunduğu kutunun çalındığının tespit edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki Dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

a- Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanından, yatak odasındaki içerisinde 35.00 TL’nin bulunduğu kutunun çalındığının tespit edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki Dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2007 tarih 2007/172 E.ve 2007/226 K. sayılı hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2010 tarih, 2010/582 esas ve 2010/878 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde tekerrür hükmü açısından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 19.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17749, Karar No: 2023/10499, Tarih: 29.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/17749 E.  ,  2023/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/1085 E., 2023/601 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 13.03.2023 tarihli ve 2020/1085 Esas, 2023/601 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Katılan ... İdaresi vekilinin yokluğunda verilip 20.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 09.03.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 13.03.2023 tarihli ve 2020/1085 Esas, 2023/601 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5207, Karar No: 2023/401, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5207 E.  ,  2023/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/197 Esas, 2020/449 Karar sayılı

kararı sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11/02/2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, resen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

2. Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İletişimin tespiti çözüm tutanakları, fiziki takip ve yakalama tutanakları, güvenlik kamera kayıtları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, 02.01.2020 tarihinde tanık ...'a askeri lojman içerisinde sentetik kannabinoid içeren madde vermek; 15.01.2020 tarihinde tanık ...in sentetik kannabinoid içeren madde temin etmesine aracılık etmek; 26.02.2020 tarihinde de tanık ...'a askeri lojman içerisinde sentetik kannabinoid içeren madde satmak suretiyle zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık

hakkındaki hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendlerindeki nitelikli hallerin gerçekleştiğinin kabul edilmesine rağmen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu eleştirilip, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesi nedeniyle bu husustaki hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın, 02.01.2020 tarihinde tanık ...'a askeri lojman içinde sentetik kannabinoid içeren madde verdiğine, 15.01.2020 tarihinde tanık ...in sentetik kannabinoid içeren madde temin etmesine aracılık ettiğine, 26.02.2020 tarihinde de tanık ...'a askeri lojman içinde sentetik kannabinoid içeren madde sattığına, eylemlerin zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğuna ilişkin kabul ve uygulamada, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiride bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11/02/2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27285, Karar No: 2015/2576, Tarih: 17.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27285 E.  ,  2015/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/505-2013/377

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir.Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar, somut emsal olarak alınan 540 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli olduğundan bahisle, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 sayılı parselin de imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında; bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra kalan bedele faiz yürütülmesi gerekirken, kamulaştırma bedelinin tamamına faiz uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14941, Karar No: 2017/6544, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14941 E.  ,  2017/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6794, Karar No: 2006/9164, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6794 E.  ,  2006/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 8.760,11 YTL eğitim ve öğretim masrafının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kuleli Askeri Lisesinde eğitim gören ... Gökseven’in Disiplin Kurulu kararıyla okulla ilişiğinin kesildiğini, davalıların okula başlarken verilen yüklenme senedi gereğince sorumlu olduklarını, eğitim ve öğretim gideri olarak 8.810 YTL borç çıkarıldığını, bunun 50 YTL’lik kısmının ödendiğini, geriye 8.760,10 YTL borç kaldığını, bu miktarın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Yargılama aşamasında davacının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için mahkemece alınan raporda bilirkişi, Kara Kuvvetleri Komutanlığı broşürüne göre, bir eğitim ve öğretim yılında yapılan masrafların yıl sonunda derlenmekte ve bir sonraki yıl için uygulanacak rakamları ifade etmek üzere yayınlandığını, öğrencinin öğrenim gördüğü döneme ilişkin masrafların dosyada bulunmadığını, broşürdeki masrafların yıl içinde farklı sınıflarda ve farklı süreyle öğrenim gören öğrenciler için gördükleri öğrenim süresine bakılmaksızın hazırlanan ortalama maliyet olduğunu, her öğrenci için ayrı maliyet hesaplanması yapılması gerektiğini ileri sürerek bu doğrultuda rapor hazır hazırlamış, davalıların hazırlık dönemi için 4425,56 YTL, 1. sınıf için ise 2567,29 YTL toplam 6992,85 YTL borcu olduğunu, bunun 50YTL’si ödendiğinden geriye 6942,85 borcu kaldığı belirtilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş, karar davacı vekilince temyiz edilmiş, temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü

1-Dosya içerisine getirtilen ve öğrenci ... Gökseven’e yapılan masrafları gösteren çizelgesinin, hazırlık ve 1. sınıf maliyetinin hesaplanmasında kullanıması gereken 2003-2004 ve 2004-2005 eğitim ve öğretim yılı maliyet broşürleri Kara Kuvvetleri Komutanlığı tarafından yayımlanmadığından, Kara Kuvvetleri tarafından yayımlanmış en son broşür olan 2002-2003 eğitim ve öğretim yılı verileri esas alınarak hazırlandığı belirtilmiş, bu çizelge hazırlanırken de öğrencinin okulda bulunduğu dönem dikkate alınıp güncelleme yapılarak masraflar tespit edilmiştir.