muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3326, Karar No: 2010/11327, Tarih: 15.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3326 E.  ,  2010/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen karşılığın arttırılması davasında davacılardan ... yönünden HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 15.06.2010 günü temyiz eden davacılar vekili Av....'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av....'in yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davacılardan ... yönünden HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; .... Belediyesi'nin 02.02.1999 tarih, 99/70 sayılı Encümen Kararına istinaden dava konusu taşınmazın imar uygulaması gördüğü, davacıların murisi ...'in hissesine düşen 3490,62 m2'den 908,16 m2'sinin Düzenleme Ortaklık Payı olarak kesildiği kalan 2582,46 m2'sinin de bedele dönüştürüldüğü, anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece söz konusu imar uygulamasının İstanbul 5. İdare Mahkemesi'nin 2001/1563-2003/776 sayılı kararı ile iptal edildiği ve bu kararın Danıştay 6. Dairesi'nin 2004/166-2005/6564 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği belirtilerek, davaya konu imar uygulaması ortadan kalktığından bahisle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, söz konusu imar uygulamasının iptaline ilişkin idare mahkemesi kararında davacılar taraf olmayıp ...mirasçıları tarafından dava açılmıştır.

İdari yargı kararlarının niteliği itibariyle subjektif olup, sadece taraflarını bağlayacağı tartışmasızdır. Davacılar veya murislerinin yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclisi kararına karşı idari yargı yoluna başvurmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, idare mahkemesince verilen karar davacılar için sonuç doğurmayacağından işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermeye yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

İdari yargı kararlarının niteliği itibariyle subjektif olup, sadece taraflarını bağlayacağı tartışmasızdır. Davacılar veya murislerinin yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclisi kararına karşı idari yargı yoluna başvurmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, idare mahkemesince verilen karar davacılar için sonuç doğurmayacağından işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle karar vermeye yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16600, Karar No: 2013/14302, Tarih: 04.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16600 E.  ,  2013/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çavdır (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.06.2012 tarih ve 2011/118-2012/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait işyerinin davalı şirkete akaryakıt servis istasyonları poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, davacıya ait işyerinde aracını yıkayan...ın elektrik çarpması neticesinde öldüğünü, ceza yargılamasının Çavdır Asliye Ceza Mahkemesinde yapılıp müvekkili tarafından müdahillere 45.000,00 TL tazminat ödendiğini, işyerinin davalıya sigortalı olduğundan dolayı ödenen tazminattan davalının müvekkiline karşı sorumlu olduğunu ileri sürerek 45.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket tarafından davaya konu taksirli eylem nedeniyle ölenin eşi ve çocukları için 45.000,00 TL tazminat ödendiği, davacı iş yerinin davalı ... tarafından sigortalı olduğu, sigorta şirketine rücu hak ve imkanı şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, tensip ara kararıyla dosya bilirkişi incelemesi yapılması için talimat mahkemesine gönderilmiş, davalı vekilinin mazeret dilekçesi göndererek duruşmaya katılamadığı üçüncü celsede dosyanın bilirkişiden döndüğü anlaşılmış ve aynı celsede davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek, iki gün sonraki tarih olan 01/06/2012 tarihine duruşma günü verilmiş, yeni duruşma günü davalı vekiline usulüne uygun olarak bildirilmeyerek, anılan celsede davalı vekilinin yokluğunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Böylelikle, bilirkişi raporu davalı vekiline tebliğ edilmemiş, ayrıca davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen iki gün sonrasına duruşma günü verilip, belirtilen duruşma tarihinden haberdar edilmeyerek yokluğunda karar verilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 280. maddesi, “Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir.” hükmünde olup devamı maddelerinde bilirkişi raporuna itiraz usulü düzenlenmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 280. maddesi, “Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir.” hükmünde olup devamı maddelerinde bilirkişi raporuna itiraz usulü düzenlenmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 73. maddesi ve Anayasanın 36. maddesi hükmü uyarınca, kanunun gösterdiği istisnalar dışında hakim, her iki tarafı dinlemedikçe veyahut sav ve savunmalarını bildirmeleri için yasal şekillere uygun olarak davet etmedikçe karar veremez. Yasanın bu açık hükmüne aykırı olarak mahkemece usulüne uygun duruşma günü tebligatı yapılmayıp, davalının bilirkişi raporuna karşı diyecekleri, ortaya koyacağı deliller toplanıp sav ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılmaması, davanın yazılı olduğu şekilde davalının yokluğunda sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11358, Karar No: 2013/17758, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11358 E.  ,  2013/17758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15.04.2001 – 15.09.2008 tarihleri arasında Şanlıurfa ... Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;..... sicil numaralı davalı işyerinin 1.10.2001 – 31.1.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında olduğu, davalı işverence davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği ve davacı adına davalı işverene ait işyerinden çalışma bildirilmediği görülmüştür.

Somut olayda; davacı tanıklarının, dava konusu dönemde davacının çalıştığını belirtmelerine rağmen, davalı tanıklarının çalışmadığını, okulun üç kadrolu hizmetlisi olduğunu beyan ettikleri, davacıdan başka 3 kişinin daha aynı dönemlerde hizmetli olarak çalıştığını belirterek dava açtıkları, Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi’nin 2012/487, 2013/146 ve 2013/147 Esas sayılı dava dosyaları üzerinde görülen bu davalarda da aynı dönemler için kabul kararı verildiği, okulda çok sayıda öğretmen olmasına rağmen ... Müdürlüğünden sorulmak suretiyle dava konusu dönemin tamamında çalışan öğretmenler tespit edilerek bu kişiler arasından resen tanık seçilerek dinlenilmediği ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, keşif yapılarak ve ... Müdürlüğünden bilgileri getirtilerek okulun büyüklüğünün, öğrenci sayısının, çalışan hizmetli sayısının tespit edilmediği, davacıya ücret ödemesinin kim tarafından ne şekilde yapıldığının açıklattırılmadığı, okuldaki defter ve belgelerde davacının hizmetli olarak imzasının olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, ilgili ... Müdürlüğü’nden okul bilgileri (kaç derslikli, kaç öğrencisi olduğu, hizmetli sayısı, öğretmen sayısı, kaloriferli-sobalı gibi) istenilmek ve gerekirse keşif yapılmak suretiyle okulun büyüklüğünü saptamak, belirlenen kriterlere göre okulda görev yapması gereken hizmetli sayısının belirlenerek, okulun kadrolu hizmetlilerinin yeterli olup olmadığını tespit etmek, ihtilaflı dönemde görev yapan öğretmenleri ve diğer çalışanları ... Müdürlüğünden sorarak tespit etmek, ihtilaflı dönemin tamamında çalışan öğretmen ve diğer çalışanlar arasından kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bu kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, öğrenci, veli, köy halkından resen tanık araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, okuldaki defter ve belgelerde davacının hizmetli olarak imzası olup olmadığını araştırmak, davacıya ücret ödemesinin kim tarafından ne şekilde yapıldığını açıklattırmak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; davanın kısmen kabul, kısmen reddedilmesi karşısında davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9911, Karar No: 2007/11642, Tarih: 03.12.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9911 E.  ,  2007/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2004

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalar ile;

Davacı, davalılar adına kayıtlı çekişmeli 7 ayrı taşınmazın Akşehir Gölü kıyı-kenar çizgisinin göl tarafından kaldığını, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapuların iptali ile kıyı olarak terkinini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan bölümlerinin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinini karar verilmiştir.

Karar, davalı H...A....ve davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazların sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; kayden davalılara ait çekişme konusu taşınmazların kabul kapsamında kalan bölümlerinin 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı aynı yasanın 4.maddesinde kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Yasasının 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyılar doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır. Bunun sonucu; kıyının zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş, düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne varki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken; T.C.Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS. Hükümlerince AİHM tarafından oluşturulan 30.5.2006 tarih 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere; “… bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin…”, “kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği…”, bu önlem alınırken “… başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği…”, kişinin “… kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı…” açıktır.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer kıyı kapsamında kalmakla, temel vasfı yani kamu malı olma niteliği değişmemekle birlikte, kişinin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi korunması gerekeceği muhakkaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Bu durumda, kıyılar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise tapunun iptalinde, Anayasanın 43., Tapu Kanununun 33., Kadastro Kanununun 16.maddesi gözönüne alınarak, kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminatın nedeni yasa dışı bir işlemden değil hak dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerini karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, AİHM.’sinin bir kararında “…Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde AİHM.’ni uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar…” şeklinde dile getirilmiştir.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde, kamu yararı nedeni ile davalıların tapusunun iptal edilerek taşınmazın kayıt dışı bırakılmasında hukuka aykırı bir durum bulunmayıp,davalının tapu kaydının iptalinden dolayı ancak tazminat talebinde bulunabileceği açıktır. Oysa, davada savunma yoluyla dahi olsa böyle bir istek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

Davacı Hazinenin temyizine gelince; Dava kabulle sonuçlandığı ve davalınında davaya karşı çıktığı halde davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi ve davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılması ve avukatlık ücretinin karar altına alınmaması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince davalının temyizindeki gerekçe nedeniyle oyçokluğu ile neticede oybirliği ile BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.12.2007 tarihinde karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava konusu taşınmaz, kadastro sırasında zilyetliğe dayanılarak davalı taraf adına tespit edilmiş; süresinde (30 günlük askı ilanı içinde) kadastro tespitine itiraz edilmemiş olması sebebiyle sicil oluşmuştur.

Davacı Hazine, davalı taraf adına oluşan tapu sicil kaydının kamu malı niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki denizel alanda kaldığını zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürmüş, iptal ve tescil isteği ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, uzman bilirkişiler aracılığı ile yapılan uygulama ve inceleme sonucu temyize konu taşınmaz bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, kamu malı nitelikli bu gibi taşınmazların özel mülkiyete konu edilemeyeceği belirlenmek suretiyle, bu bölümle ilgili davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu bölüme yönelik, davanın kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Çoğunluğun bu yöndeki onama görüşüne aynen iştirak edilmiştir. Çoğunluğun tazminata ilişkin değerlendirmesine gelince;

Dairemizin çoğunluk görüşünde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bazı kararlarına yollama yapılmış, “… kamu yararı ile mülkiyet hakkından yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir hak ve adalet dengesi sağlayacak bir oranın kurulması asıldır…” denilerek tapu kaydının iptalinden dolayı uygun bir tazminat istenebileceğine dikkat çekilmiştir.

Türkiye Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde taraf ülke durumundadır. Şüphesiz ki, AİHM. tarafından verilen kararların taraf ülkeleri bağlayacağı, iç hukuk bakımından da sözleşmeye değer verileceği muhakkaktır. Ancak, yüksek sözleşmeci tarafın iç hukuku, sözleşmenin 41.maddesi uyarınca tazminata izin vermesi halinde hakkaniyete uygun bir tazminatın zarar görene verileceği öngörülmektedir.

Türkiye Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde taraf ülke durumundadır. Şüphesiz ki, AİHM. tarafından verilen kararların taraf ülkeleri bağlayacağı, iç hukuk bakımından da sözleşmeye değer verileceği muhakkaktır. Ancak, yüksek sözleşmeci tarafın iç hukuku, sözleşmenin 41.maddesi uyarınca tazminata izin vermesi halinde hakkaniyete uygun bir tazminatın zarar görene verileceği öngörülmektedir.

Gerçekten, sözleşmenin ek protokol bölümündeki mülkiyetin korunması ile ilgili Madde 1 de; “… Her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır. Bir kimse ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir…” denilmektedir.

Sözleşmenin ilgili maddeleri ve insan hakları mahkemesi kararları dikkatlice incelendiğinde, kişinin özellikle yasalar karşısında korunmaya değer bir mülkiyet hakkının varlığı ve bu nitelikteki mülkiyet hakkından yoksun bırakılması halinde hakkaniyete uygun bir tazminatın verilmesi gerektiğine işaret edilmektedir. Ancak, bunun için geçerli ve muteber bir mülkiyet belgesinin, bu bağlamda bir tapu kaydı olması asıldır. Esasen, gerçek ve tüzel kişilere ait geçerli bir tapu kaydı kamu yararının gerektirdiği hallerde devlet tarafından bedeli ödenmek suretiyle kamulaştırılmaktadır. Mülkiyet hakkı yasalarla güvence altına alınmıştır. Her somut olayı kendi özgün durumu içinde değerlendirmek gerekir. Somut olay incelendiğinde kişinin bu taşınmaz üzerinde hak sahibi olmadığı ve olamayacağı görülmektedir. Anayasanın 43, Medeni Kanunun 715, 3621 Sayılı Yasanın 5.maddesine göre kıyılar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, kamu malı niteliğindedir ve özel mülkiyete konu edilemez. Her nasılsa, tapuya bağlanmış olması, bu yerde kişinin hak sahibi olduğu anlamına gelmez. Kadastro tespitlerinde zamanla bu gibi hatalı tespitler yapılmaktadır. Bu tespitler Hazinenin isteği dışında yapılmaktadır. Şöyle ki; 3402 Sayılı Yasanın 3.maddesi kadastro ekibi ve komisyonun kuruluşunu açıklamaktadır.