muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22089, Karar No: 2014/649, Tarih: 20.01.2014

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, dayanak ilam tarihinin 25.02.2011 tarihinden sonra olması koşulu ile Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 29.11.2012 tarihli takip konusu ilamda idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013 'ten öncesine ait olduğuda nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu durumda, Mahkemece, borçlunun hesaptaki paranın niteliğine ilişkin şikayetininde bulunduğu nazara alınarak, haciz yazısında belirtilen hesap numarasına ait ekstrelerinin getirtilip, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ve eksik inceleme ile şikayetin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken anılan eksiklik bozma nedeni yapılmadan hükmün bozulduğu anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.09.2013 tarih ve 2013/14358 Esas 2013/12769 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

20.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/7320, Karar No: 2018/14455, Tarih: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7320 E.  ,  2018/14455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve karşı dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine (TMK m. 166/1) dayalı açılan boşanma davasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı -karşı davacı kadının davasının reddine, davacı-karşı davalı erkeğin davasının ise kabulü ile tarafların boşanmalarına hükmedilmiştir.

Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde usulünce tanık deliline dayanmış, süresinde sunduğu 21.09.2015 tarihli delil listesinde de üç tane tanık ismi bildirmiştir. Mahkemece davalı kadının bildirmiş olduğu bu tanıklar dinlenmeden 21/10/2015 tarihli duruşmada, dosyada delillerin toplanmış olduğu ve karar vermek için yeterli delilleri ihtiva ettiği, bu nedenle önceki ara kararlardan dönülerek sözlü yargılama aşamasına geçilmesine karar verilmiş ve yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm kurulmuştur. Davalı-karşı davacı kadın vekili tanıklarının dinlenmesinden açıkça vazgeçmemiş, bilakis mahkemece 21/10/2015 tarihli duruşmada kurulan ara karardan dönülmesini istediklerini beyan etmişlerdir. O halde mahkemece, davalı-karşı davacı kadının dinlenmeyen tanıkları ..., .... ve ...'ın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3301, Karar No: 2024/534, Tarih: 18.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3301 E.  ,  2024/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/864 E., 2016/471 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın kaçakçılık suçundan beraatine, sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü, 52 nci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, diğer sanık ...'ın hakkında isnatta bulunduğuna, sanık ...'ın suç ortağı olduğuna, ikametinde sigara ele geçirilmediğine, sigaralar üzerinde parmak izi incelemesi yapılmadığına, suç kastının bulunmadığına, günlük sigara tüketim miktarının göz ardı edildiğine ilişkindir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanık ... hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1.26.08.2015 tarihinde ihbar üzerine arama kararı ile sanık ... ve ... isimli şahısların aynı bahçe içinde yer alan ikametlerinde yapılan aramada suç unsuruna rastlanılmadığı, çevre duvarların etrafı kontrol edildiğinde ikametin sol tarafında bulunan ve ...'a ait olduğu anlaşılan arsada, açık olan kapağından içinde kaçak sigara olduğu anlaşılan iki adet kutu içinde toplam 1000 paket kaçak sigara tespit edildiği, bu esnada olay yerine gelen sanık ...'ın sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.04.10.2015 tarihinde kolluk tarafından tarlada kaçak sigara olduğu bilgisinin alınması üzerine bahse konu yere gidildiği, etrafı tamamen açık olan boş arazide sigara kartonlarının ve kartonların yanında bekleyen sanık ...'ın görüldüğü, şahıstan sorulduğunda sigaraların ... isimli birine ait olduğunu beyan ettiği ve 6000 paket sigaranın muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

3.Sanıklar hakkında 04.10.2015 tarihli eylem nedeniyle 28.12.2015 tarihli iddianame ile açılan davada Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/6 Esas sayılı dosyası temyiz incelemesine konu dava dosyası ile birleştirilmiştir.

4.Sanık ... 26.08.2015 tarihli eylem bakımından savunmasında, sigaraların sanık ... 'e ait olduğunu, sanık ... 'in yanında çobanlık yaptığından alacağı olduğunu, sanığın sigaraları üstlenmesi karşılığında alacağının kalan kısmını ve sigaraların parasını vereceğini söylediğini, bu nedenle suçu üstlendiğini beyan etmiştir. 04.10.2015 tarihli eylem bakımından savunmasında ise alacağına karşılık suçu üstlendiğini, alacağını her iki dosyadaki suçu üstlendiği zaman aldığını ifade etmiştir.

5.Sanık ... 26.08.2015 tarihli eylem bakımından savunmasında, sanık ...'ı babasına çobanlık yaptığı için tanıdığını, sanığın her iki dosyada kendisi hakkında isnatta bulunduğunu, sanık ...'a herhangi bir borcu olmadığını ve suç üstlenmesini istemediğini beyan etmiştir. 04.10.2015 tarihli eylem bakımından savunmasında ise olay günü evinin yanındaki arazide poşetleri görünce polise ihbarda bulunduğunu ifade etmiştir.

6.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları dosyada mevcuttur.

7.Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/6 Esas sayılı dosyasında mevcut 23.10.2015 tarihli ekspertiz raporunda incelenen naylon poşetlerde iz bulunamadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin temyiz isteminin münhasıran sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede

1.Olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına yapılan ekleme uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.08.2015 ve 04.10.2015 yerine 26.01.2016 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar bakımından herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar bakımından herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik İncelemede

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4429, Karar No: 2024/4809, Tarih: 02.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4429 E.  ,  2024/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1562 E., 2023/1781 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/801 E., 2022/275 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile aylık bağlanmasına ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı taraf dava dilekçesinde ve aşamalarda; müvekkilinin babasının 15.07.1996 tarihinde vefat ettiğini, babasının ölümü ile babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığını 1996 yılından bu yana ölüm aylığı daha öncesinde kesintiye uğradığını, müvekkilin 18.12.1978 tarihinde evlenmiş, 16.10.1991 tarihinde ise boşandığını, 19.07.1993 tarihinde tekrar evlendiğini, 29.12.1997 tarihinde boşandığını, ölüm aylığı kesilen müvekkilin bila tarihli dilekçesi ile yeniden ölüm aylığı bağlanması talebiyle davalı kuruma başvuru yaptığını, talebinin reddedildiğini, eski eşi ile birlikte yaşamadığını, SGK başkanlığının 60991618-3/625885 sayılı yazısı ile reddolunan ölüm aylığı bağlanmamasına yönelik işlemin iptali ile müvekkilin kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına müvekkilinin fakir olması nedeni ile dosyanın adli müzaheretli olarak görülmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının müvekkil Kurumdan hak sahibi olarak yetim aylığı alabilmek için boşandığı ancak eski eşi ile birlikte fiili olarak yaşamaya devam ettiği ve aynı zamanda aylık aldığına dair bir ihbar yapıldığğını, Alo 170 ihbar hattına gelen ihbara dayalı olarak Ordu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Denetmenliği tarafından soruşturma başlatıldığını, soruşturma sonucunda davacının eski eşi ile birlikte fiilen yaşamaya devam ettiği aynı zamanda müvekkil kurumdan hak sahibi olarak aylık aldığı tespit edildiği, 22.01.2010 tarihli, 2010/Y-20 sayılı soruşturma raporu ve ekleri ile bu durum ortaya konulduğu, davacının bu nedenle almakta olduğu yetim aylığı kesilmiş, haksız ve yersiz olarak aldığı aylıkların yasal faizi ile birlikte müvekkil kuruma ödenmesi için davacıya borç tebliği çıkarıldığını, davacı tarafça müvekkil kuruma herhangi bir ödeme de bulunulmadığı, davacıya yersiz olarak ödenen aylıkların tahsili için Fatsa 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi'nde alacak davası açıldığını, davacı tarafça da kurumun aylık kesme işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti için Ordu İş Mahkemesi'nin 2015/54 esas sayılı dosyasında dava açıldığını, yapılan yargılama sonucunda müvekkil kurum işleminin yerinde olduğu ve davacının davasının reddine karar verilmiş ve söz konusu karar 16.02.2015 tarihinde kesinleştiğini, Fatsa 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi'nin 2010/669 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davanızın kabulüne karar verildiğini, Fatsa 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi'nin 2010/669 esas, 2015/557 karar sayılı ilamının kesinleştiğini, ilamın icrası için Ordu İcra Müdürlüğü'nün 2017/47439 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, halen derdest olduğunu, davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI