muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6061, Karar No: 2007/7229, Tarih: 12.06.2007

Görülüyor ki; somut olayda dikilen ağaçların değerinin zemin değerinden açıkça daha fazla olduğu bilirkişi raporlarıyla saptanmış, olayda objektif unsur gerçekleşmiştir. Ancak, bir kimsenin Türk Medeni Kanunun 729. maddesinden yararlanabilmesi için yasanın aradığı en önemli unsur ağaç dikenin iyi niyetli olması, diğer bir söyleyişle ağaç diktiği zeminin kendisine ait olduğu ya da mülkiyetinin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesidir.

Çekişme konusu 536 parsel 1993 yılında ölen tarafların ortak miras bırakanı ...’e aittir. Davacıda davalılar gibi muris ... ...’nin mirasçısıdır. Yasanın aradığı iyiniyet unsuru mülkiyet devri talebinin bir koşulu olduğundan tarafların iddia ve savunmaları olmaksızın mahkemece resen üzerinde durulması gereken bir sorundur. İyiniyetin bulunup bulunmadığı ise her olayın özelliğine olay ve karinelere göre belirlenmelidir. Somut olayda; davacı 536 parselin murisi annesine ait olduğunu ve ölümü halinde taşınmazın tüm mirasçılarına intikal edeceğini bilebilecek durumda olduğundan, hal ve karinelere göre iyi niyet iddiasında bulunamaz. Kötü niyetli olarak taşınmazı ağaç dikerek tasarruf eden davacının Türk Medeni Kanununun 729. maddesinden yararlanma olanağı yoktur.

Dava konusu olayda subjektif unsur (iyi niyet unsuru) gerçekleşmediğinden, açılan davanın reddi yerine istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; bilirkişilerin zemin bedeli olarak saptadıkları 1.650.000.000 TL davalı paydaşlara ödenmek üzere peşinen mahkeme veznesine depo ettirilmeden istemin hüküm altına alınması da doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4405, Karar No: 2022/20549, Tarih: 19.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4405 E.  ,  2022/20549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

1)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden önce 24.05.2020 tarihinde vefat ettiği belirlendiğinden, 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/2879, Karar No: 2011/4633, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2879 E.  ,  2011/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ek kararın temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalının davacılar aleyhine 10.000.00 EURO bedelli bono ile giriştiği icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının ... 8. İcra Müdürlüğünün 2010/6004 nolu icra dosyasına konu 10.000.00.EURO bedelli bonodan dolayı davalı yana borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekiline temyiz edilmiş, mahkemece 24.01.2011 günlü ek kararla, kararın davalı vekilince 5.01.2011 günü tebliği edildiği, tebliği tarihinden itibaren 15 günlük temyiz süresi dolduktan sonra 24.01.2011 tarihinde kararın temyiz edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, 24.01.2011 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 07.04.2011.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3354, Karar No: 2018/2813, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3354 E.  ,  2018/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade davası sonrası işe başvurma talebinde bulunmasına rağmen, samimi bir işe başlatma teklifi olmadığını beyanla kıdem, ihbar, yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacağı, işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacağı yönünden, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin tazminat ve alacaklara yansıyacak emsal ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

SGK kayıtlarından davacının, davalılardan alt işveren Teknolojik Yapılar Şirketinde kaynak ustası olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin 30/06/2011 tarihinde feshedilmesi üzerine açtığı işe iade davasının kabulüne karar verildiği, Yargıtay incelemesinden geçerek 23/09/2014 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Ardından davacı kanuni süresi içinde iş müracaatında bulunmuş davalı Teknolojik Yapılar Şirketinin 15/11/2014 tarihli yazısı ile davacıya asgari ücret ile Mersinde çalışması yönünde davette bulunduğu, bu yazıya davacı vekilince işe başlatma davetinin samimi olmadığına ilişkin cevap verildiği, ancak adresin kapalı olması nedeniyle cevabı ihtarın iade edildiği anlaşılmıştır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olmakla, işverence gerçekleşen bu feshe bağlı olarak ihbar tazminatı ile süre yönünden şartları mevcutsa kıdem tazminatı ve işe başlatmama tazminatı, işçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretine göre ödenmelidir. İşçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin tespiti için ise emsal ücret araştırması yapılabileceği gibi, davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan çalışanların işe başlatmama tarihindeki ücretlerini gösterir kayıt ve belgelere de başvurulabilir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında borucu ve izole metal ustalarının asgari ücretin 2 katı tutarında: formen, ekip başı usta, teknisyen ve argon kaynakçılarının ise asgari ücretin 2,5 katı tutarında ücret alabilecekleri tespit edilmiştir. Bu araştırma neticesinde asgari ücetin 2.5 katı olan 2.835,00 TL ücret hesaplamaya esas alınmıştır. Ancak söz konusu araştırma yetersiz olmakla birlikte emsal işçi ücreti değerlendirmeye alınmamıştır. Mahkemece; davacı ile görev ve ünvan bakımından aynı nitelikte olan işçilerin geçersiz sayılan fesih tarihindeki ücret bordroları ile işe başlatmama tarihindeki ücret bordroları celp edilerek, emsal işçilerin ücret bordroları incelenerek işe başlatmama tarihinde davacının alabileceği emsal ücret belirlenmelidir. Davacının ücreti belirlendikten sonra gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile işe başlatmama tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4567, Karar No: 2012/5251, Tarih: 04.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4567 E.  ,  2012/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 04.04.2012 tarihli eksik iade kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Dava konusu 131 ada 12 parsel sayılı taşınmaza komşu 131 ada 14 parsel sayılı taşınmazla ilgili Kadastro Mahkemesinin 2004/130 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden, kesinleşmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 04.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11819, Karar No: 2012/4712, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11819 E.  ,  2012/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-İlgilisinden öğrenilen ve dava konusu amme alacağına ilişkin açılıp Danıştay 9. Dairesi'nin 2009/71727 sayılı esasında derdest olduğu belirtilen dosyanın akıbetinin araştırılıp sonucuna ilişkin evrakların,

2-Vergi Dairesi tarafından davalı borçlu ...'ın vergi borç ve cezalarının tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin okunaklı suretlerinin,

3-Davaya konu İstanbul, Maltepe, 1. Bölge, Başıbüyük Mh.... ada 31 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada bulunan 1. bodrum kat, 2 No.'lu meskenin ilk tesisinden itibaren tüm işlemleri gösterir tapu kaydının ve devre esas tüm akit tablolarının, ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11303, Karar No: 2019/9056, Tarih: 18.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11303 E.  ,  2019/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/05/2004-26/03/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işverence feshedildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, ücret, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.Somut olayda, davacının ulusal bayram ve genel tatil çalışması ile fazla mesaisi tanık beyanlarına göre kış döneminde haftanın altı günü 09.00-20.00 saatleri arası bir saat ara dinlenme sonrası haftada on beş saat, yaz döneminde haftanın altı günü 09.00-21.00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme sonrası haftada on sekiz saat fazla çalışma yaptığı ve dini bayramların ilk iki günü dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır.Davacının işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtları bulunmadığından genel tatil çalışması ve fazla mesaisi tanık beyanlarına göre tespit edilmiş ise de dinlenen davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalışmadıkları ve davacının işyerindeki çalışma düzenini bilemeyecekleri gözetildiğinde, tanık beyanlarının genel tatil ve fazla çalışma iddiaları yönünden hükme esas alınması mümkün olmadığı anlaşılmış olup söz konusu alacaklar yönünden çalışmanın kanıtlandığı kabul edilerek hüküm tesis edilmesi isabetli olmamıştır. Hal böyle olunca fazla çalışma yaptığı sabit olmayan davacının söz konusu taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16822, Karar No: 2017/8598, Tarih: 04.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16822 E.  ,  2017/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı asil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde özetle; davalı tarafın maliki ve sürücüsü olduğu ... plaka nolu aracın, müvekkili sigorta şirket nezdinde kasko sigortalı... plakalı araca çarptığını, meydana gelen kazada hasar sebebiyle sigortalısına hasar tazminat bedeli ödendiğini, 6100 sayılı Yasanın 107. Maddesi uyarınca toplanacak delillere göre ve fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 11.437,50-TL rücu tazminat alacaklarının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı asil cevap dilekçesinde; meydana gelen trafik kazasında kusurunun bulunmadığını, tutulan tutanağın taraflı ve kendi içinde çelişkileri olduğunu, bu tutanağı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasından davalı sürücünün % 75 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile kusur derecesine göre sorumlu olunan miktar ve davacı tarafça ödeme için tanınan süre de gözetilerek davanın kabulü ile 11437,50 TL nin 09.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsisi ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı asil ... tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı asil ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına, aşağıda dökümü yazılı 586,29 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 04.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/647, Karar No: 2024/8388, Tarih: 27.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/647 E.  ,  2024/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1831 Esas, 2023/1312 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/352 E., 2019/408 K.

Taraflar arasındaki marka ve tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1999 yılında Lübnan’da kurulduğunu ve kadın/erkek bakım ve kozmetik ürünleri üzerine pek çok ülkede ticari faaliyet gösteren tanınmış bir firma olduğunu, ürünlerinin, dünya üzerinde 25 ülkede satıldığını, pek çok ülkede “...” ve “... Plus” markalarının kozmetik ve bakım ürünleri üzerinde kullanıldığını, müvekkiline ait “...” markasının tanınmış marka olduğunu, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, davalının kötüniyetli tescili bulunduğunu, markaların hükümsüz kılınması halinde davalının müvekkilinin haklarını ihlal eden kullanımların tasarım tescili nedeniyle devam edeceğini, bu nedenle ayrıca 2018/02317 tasarım tescillerinin görsellerinde yer alan "marka ibareleri" yönünden de kısmen hükümsüz kılınmasının gerekli olduğunu, hükümsüzlüğü talep olunan çoklu tasarımda yer alan her bir desende "..." ibaresi yer aldığından 2018/02317 sayılı çoklu tasarım tescilinde 13 farklı tasarım yer aldığını, söz konusu tasarımların her birinde de "..." ibaresinin yer aldığını, dolayısıyla tescilde yer alan her bir desen yönünden kısmen hükümsüzlük talepleri olduğunu ileri sürerek davalı adına 2018/18036 "... ..." markasının hükümsüzlüğüne, yine 2018/02317 tasarım tescillerinde yer alan tüm desenler yönünden "..." ibaresine yer veren kısımları ve 1, 3, 4, 6, 7 numaralı desenlerde "..." ibaresine yer verilen kısımları yönünden kısmen hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait "... ..." markasında zikredilen "..." kelimesinin İngilizce’de ’'zariflik, şıklık, İncelik" anlamına gelen bir "sıfat" olduğunu, "..." ibaresinin markada tali unsur olarak yer aldığını, davacı firmanın "..." ve "... Plus" marka ürünlerinde aynı zamanda davacı firmanın da ticaret unvanının da büyük harflerle yer aldığı hususu göz önüne alındığında ayrıca ayırt edicilik unsuru bakımından "by ..." ibaresinin ekli olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, 2018/02317 sayılı çoklu tasarımlarında ... ibaresi yer alsa da piyasaya ilgili desenlerle sunulan emtialarda ... ibaresini kullanmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, marka hükümsüzlüğü davasında markaların tescil edilmiş şekliyle değerlendirildiği, davalının salt tescilli markasında yer alan ... ibaresi markada yer alan asli unsur olup, ... ibaresi tamamlayıcı bir ibare olduğu davalı markası ile davacı markası arasında iltibas bulunmadığından hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, ancak teknik bir zorunluluktan kaynaklanmadığı hâlde, tasarım tescilleri üzerinde de birebir bir aynılığa yakın derecede markasal kullanımları itibariyle, davalının davacı markasına yaklaştırdığı, bu eyleminin davacı ürünlerini almak isteyenleri yanılarak davacı ürününü almak isterken davalı ürününü almak biçiminde bir yanılgıya düşüreceği, bu eyleminin haksız iktisadi rekabete girişilmesi olarak nitelendirilmesinin ve kötüneyetli bir davranış olduğu, davalının tescilli tasarımını da yine tescilli olduğu şekli ile kullanmayarak yani ambalaj üzerinde markasal olarak ... ile ayrıca SADA PACK ibaresinin de yer aldığı şekilde kullanarak bilgi sahibi olmuş bilgilenmiş kullanıcılarında davacı ve davalı arasında idari bir bağlantı olduğunu düşünmeye sevk edecek şekilde hareket ettiği, Türkiye’de aynı sektörde faaliyet gösteren tacir sıfatını taşıyan davalının, bu sektörde kullanılıp da Türkiye’de davacının bilinen markalarından haberdar olmamasının mümkün bulunmadığı, davacının gerek markanın hükümsüzlüğünü gerekse tasarımın hükümsüzlüğünü talep etmesinde hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle markanın hükümsüzlüğü isteminin reddine, ancak tescilli kutu/tasarım görseli üzerinde bizatihi ... ibaresine yer aldığı halde, davalının tasarımın kullanımında tescilli olduğu halden farklı şekilde ... ibaresi ile birlikte (SADA PACK) ibaresine de yer verdiği, davalının bu kullanımının davacının markasına tecavüz eder şekilde yani gerçek hak sahibinin haklarını gasp edecek şekilde gerçekleştiği bu durumda kötüniyetin korunamayacağı gerekçesiyle 2018/02317 tasarım tescillerinde yer alan tüm desenlerdeki "..." ibaresine yer veren kısımların kısmen hükümsüzlüğüne, tasarım kutularında yer alan hayvan başları, damla şekilleri yönünden her hangi bir hükümsüzlük talebi bulunmadından sadece ihlal teşkil eden ELGEGANCE ibareli desenlerin kısmı olarak hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI