muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2481, Karar No: 2023/335, Tarih: 19.01.2023

Sanığın örgütsel faaliyet gösterdiği Dicle ve Yenişehir Mahallelerinde hendek kazma, barikat kurma ve kamu binalarını siper olarak kullanma suretiyle kamu malına zarar verdiği, bu hususun dosya kapsamı ile de sabit olduğu, bu bağlamda toplanan deliller ve yukarıda değinilen gerekçelere göre, sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin sabit olduğu,

Kolluk kuvvetleri tarafından yürütülen arama ve tarama faaliyetleri sırasında 07.12.2016 tarihinde ... Mahallesi ... Sokak üzerinde yapılan terör nitelikli aramada ele geçirilen materyaller üzerinde Mardin Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 10.01.2017 tarih ve 2017/17 sayılı uzmanlık raporunda bomba imha ekipleri tarafından çıkartılmış roket başlıklarının sarılı olduğu 3 adet her biri rulo yapılmış bantlı şeffaf ibaresiz ince naylon (şeffaf bant yapışkan yüzey üzerinden geliştirilen izler)'den olan L4, L9 numaralı 2 adet parmak izinin sanık ...'ın (L4) sağ el orta ve L(9) sağ el yüzük parmak izleri ile aynı izler olduğunun tespit edildiği, sanığın örgütsel faaliyet gösterdiği Dicle ve Yenişehir mahallesinde çok sayıda patlama olayının olması birlikte nazara alındığında söz konusu patlayıcının 5237 sayılı TCK'nın 174 üncü maddesi kapsamında tehlikeli madde olarak değerlendirilmesinin gerektiği, bu bağlamda toplanan deliller ve yukarıda değinilen gerekçelere göre, sanığın üzerine atılı tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçunu işlediğinin sabit olduğu,

Her ne kadar sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de, sanığın soruşturma aşamasında usulüne uygun alınan savunmalarında üzerine atılı eylemleri kabul ettiği, bu kapsamda teşhis işlemlerinde bulunduğu yine kovuşturma aşamasında da tevil yoluyla bir kısım eylemlerini kabul ettiği, bu nedenler ve yukarıda ayrıntılı şekilde izah edilen deliller ve anlatım karşısında, sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmadığı; kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise hukuka aykırı olduğu Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabul edilerek sanığın anılan suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilerek hukuka aykırılığın bu şekilde düzeltilerek giderilebileceği belirlenmiştir.

.

IV. GEREKÇE

.

IV. GEREKÇE

Zorunluluk nedeni gösterilmeden SEGBİS vasıtasıyla savunma alınmasına, sanığın itiraz ettiği 09.07.2018 tarihli celseden sonraki celselerde sanığın bizzat Mahkeme önünde hazır edilmiş ve savunmasının alınmış olması, 04.07.2019 tarihli celsede SEGBİSLE ifade vermek istediğini beyan etmesi ve bu celseden sonraki celselerde de SEGBİS ile savunmasının alınmış olmasına itiraz etmeyen sanığın, SEGBİS ile hazır edilip bu yöntemle savunmasının alınmasının silahların eşitliği ve yargılama ilkesi çerçevesinde savunmasında zaafiyet yaratmadığı anlaşılması karşısında, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık Hakkında Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü ve Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, katılan vekili, sanık ve müdafiinin temyiz kapsamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, dava dışı sanıkların beyanlarının soruşturma aşamasında müdafileri eşliğinde alındığı, olayın belirleyici delilinin yalnızca dava dışı sanıkların beyanları olmadığı, sanığın diğer terör örgütü mensupları ile çatışma bölgesinde teslim olması, her ne kadar sanığın işkence ile beyanda bulunmuş olduğu savunması sanık ve müdafii tarafından temyize getirilmiş olsa da, sanığın soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak alınan ifadesinde, PKK/KCK terör örgütü içinde faaliyet gösterip hendek ve barikat yapımına katıldığını ikrar etmesi gözetildiğinde bu savunmalara itibar edilmemiş, sanığın sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat hükmünde ise bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık Hakkında Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değitirmesi Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık ve müdafiinin temyiz kapsamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık Hakkında Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değitirmesi Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık ve müdafiinin temyiz kapsamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

"Kolluk kuvvetleri tarafından yürütülen arama ve tarama faaliyetleri sırasında 07.12.2016 tarihinde ... Mahallesi ... Sokak üzerinde yapılan terör nitelikli aramada ele geçirilen, bomba imha ekipleri tarafından çıkartılmış roket başlıklarının sarılı olduğu 3 adet her biri rulo yapılmış şeffaf ibaresiz naylonlar üzerinde sanığın parmak izlerinin tespit edilmesi" şeklinde gerçekleşen olayda roket başlıkları üzerinde kolluk birimlerince düzenlenen 10.01.2017 tarih ve 2017/17 sayılı uzmanlık raporunda söz konusu patlayıcıların "5237 sayılı Kanun'un 174. Maddesi kapsamında patlayıcı madde vasfında olduğunun" belirtilmesi karşısında öncelikle suça konu mühimmatların 6136 sayılı Kanun'un EK 5 inci maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tespiti için mühimmatlar üzerinde gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılarak suça konu mühimmatların nitelikleri şüpheye yer açmayacak şekilde belirlenmesi, bu kapsamda 6136 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2020/36 Esas 2020/163 sayılı Kararında katılan ... vekili, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2020/36 Esas 2020/163 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, oybirliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 4. Ağır

Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza

Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9627, Karar No: 2023/6628, Tarih: 23.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/9627 E.  ,  2023/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2043 Esas, 2022/849 Karar

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/2043 Esas, 2022/849 sayılı Kararı ve 28.06.2022 tarihli ek Kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu kararların, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ... vekiline tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu asıl Karar ve ek Kararın adı geçen katılan kurum vekiline tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde asıl Kararın ve ek Kararın usûlüne uygun şekilde katılan kurum vekiline tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına konulması ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi sonrasında dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1392, Karar No: 2012/2651, Tarih: 24.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1392 E.  ,  2012/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2009 gün ve 2008/41 - 2009/346 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.10.2011 gün ve 2009/13016 - 2011/14584 sayılı kararı aleyhinde davacı asil tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30.07.1998 tarihinde Halk Yaşam Dövize Endeksli Yaşam Sigortası başvuru talebinde bulunduğunu, 01.01.1998 tarihinden başlayan poliçe düzenlendiğini, müvekkilinin davalı sigortacının talebi doğrultusunda primlerini her yıl belirlenen şekilde ödediğini, 10-15-20 yıl sonra sigortadan emekli olabileceğinin vaat edildiğini, müvekkilinin buna göre primlerini arttırdığını, davalının 03.10.2007 tarihli yazısı ile poliçe süresinin 01.01.2008 tarihide sona ereceğini kapatma formunu imzalayarak müvekkilinden gönderilmesini talep ettiğini, müvekkilinin süre uzatım talebinde bulunduğunu, sigortacının bunu reddettiğini, müvekkilinin prim ödemesi ve verilen vaatlere göre kandırıldığını, ödenmesi teklif edilen iştira bedelinin ödenen primlerin karşılığı olmadığını, poliçe süresinin uzatılmamasının verilen taahhütlerin yerine getirilmemesinin müvekkilini maddi ve manevi zarara soktuğunu ileri sürerek prim tutarı, kar payı ve tazminattan oluşan toplam 27.756,30 Euro karşılığı 47.843,00 TL'nın 01.01.2008 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerinin temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/13016 Esas, 2011/14584 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı asil karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı asilin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı asilin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

43,90 KDH

38,20 KDPH

05,70 KDBH

203,00 Ceza / 07.03.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2015/12140, Karar No: 2015/9388, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12140 E.  ,  2015/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2015

NUMARASI : 2015/261-2015/273

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Batman Sulh Hukuk ve Aliağa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Batman Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “B. Mah. Bahçedere Küme Evleri No:63 Aliağa/İZMİR” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün cezaevine girmeden önce “İ.. Mah. 608 Sok. No:26 BATMAN” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “İ. Mah. 608 Sok. No:26 BATMAN” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Batman Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Batman Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15136, Karar No: 2010/5255, Tarih: 18.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/15136 E.  ,  2010/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Taşova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :5.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, terekenin borca batık olması sebebiyle mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir. (TMK.md.605/2) Mirasbırakan İbrahim, 11.5.2008 tarihinde ölmüş, bu dava 14.8.2008 tarihinde açılmıştır.

Ret süresi bitmeden, mirasçı olarak tereke işlemlerine karışan, terekenin olağan yönetimi niteliğinde olmayan veya mirasbırakanın işlerinin yürütülmesi için gerekli olanın dışında işler yapan ya da tereke mallarını gizleyen veya kendisine mal eden mirasçı mirası reddedemez. (TMK.md.610/2) Red hakkının yitirilmesine ilişkin bu hüküm hükmen red durumunda da uygulanır. Açıklanan nedenlerle bir mirasçı, kesin şekilde mirasa sahip çıkıp, yukarıdaki tasarruflarda bulunduktan sonra hükmen ret talebinde bulunamaz.

Borca batıklık her çeşit delille ispatlanır. Davalı, mirasbırakanın ölümünden sonra davacıların, mirasbırakana ait araç ve tarlalarını kullandıklarını ileri sürdüğüne göre, taraflardan bu konuda delillerinin sorulması, mirasçıların mirası kabul anlamına gelen davranışlarının bulunup bulunmadığının tespiti, mirasbırakanın taşınır ve taşınmaz mallarının ölüm günündeki değerlerinin, başka bir ifade ile ölüm günü itibariyle terekenin aktifinin belirlenmesi ve borç miktarına göre ölüm tarihi itibariyle borçlarını karşılamaya yeter miktarda olup olmadığının objektif olarak tespiti ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3078, Karar No: 2014/11148, Tarih: 30.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3078 E.  ,  2014/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ertelemeye engel ve tekerrüre esas nitelikte sabıkası olduğu gözetilmeden, hapis cezasının ertelenmesi ve TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Suçta kullanılmayan ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen av bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “adli emanetin 2012/466 sırasında kayıtlı bıçağın sahibine iadesine” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1975, Karar No: 2022/3776, Tarih: 14.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1975 E.  ,  2022/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2017 tarihli ve 2017/155265 soruşturma, 2017/14658 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/05/2018 tarihli ve 2017/5365 soruşturma, 2018/677 sayılı yetkisizlik kararını takiben, suç yeri itibarıyla dosyanın Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02/07/2018 tarihli ve 2018/87352 soruşturma, 2018/16673 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/08/2018 tarihli ve 2018/931 Değişik iş sayılı Kararını takiben, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/07/2018 tarihli ve 2018/104893 soruşturma, 2018/8432 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2018 tarihli ve 2018/7401 soruşturma, 2018/1132 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2018 tarihli ve 2018/130040 soruşturma, 2018/27806 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/1312 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04/05/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/05/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Giresun Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/01/2022 gün ve 94660652-105-52-23121-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07/08/2018 tarihli ve 2018/931 ile ... 12. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20/12/2018 tarihli ve 2018/1312 Değişik iş sayılı Kararların CMK'nin 309. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.