muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9355, Karar No: 2020/15081, Tarih: 07.07.2020

&7. Suçun hukuki konusu yani suçla korunmak istenen hukuki yarar bakımından, TCK’nın 228. ve 1072 sayılı Kanun’un 1. maddesindeki suç olarak tanımlanan fiiller arasında farklılıklar bulunmaktadır.

TCK’nın “Topluma Karşı Suçlar” başlıklı Üçüncü Kısmının “Genel Ahlaka Karşı Suçlar” başlıklı Yedinci Bölümünde “kumar oynanması için yer ve imkan sağlama” fiili “Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlar” olarak tanımlanmıştır (md. 228/1,6). Bu suçla korunan hukuki yarar, kazanç amacıyla oynanan ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu kumar oyunlarının alışkanlık haline gelmesini engellemek, böylelikle kumarın yol açabileceği muhtemel ekonomik ve sosyal tehlikeleri önlemek suretiyle toplumun genel ahlakının korunmasıdır.

1072 sayılı Kanun ise, adından da anlaşılacağı üzere, toplum ve özelinde gençlik için zararlı olarak gördüğü bazı oyun alet ve makinalarını tamamıyla yasaklamaktadır. Bu tür makinaların umuma açık yerlerde bulundurulması veya çalıştırılmasının yanında “üretimi veya ithalinin dahi suç olarak tanımlandığı gözetildiğinde” bu makinaların ne denli tehlikeli olarak görüldüğü ortaya çıkacaktır. Kanun genel olarak “baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen oyun alet ve makinalarını” yasaklamaktadır. 27 Aralık 1968 tarihinde yürürlüğe giren bu Kanun’daki suç tipiyle korunmak istenen hukuki yararın ne olduğu konusunda Cumhuriyet Senatosu Milli Eğitim Komisyonu Raporu’nda ve Kanun’un Gerekçesinde yer verilen şu ifadeler dikkat çekicidir:

“…Mâlum olduğu üzere yukarıda isimleri ifade olunan baht ve talihe bağlı oyun alet ve makinalarının bir salgın halinde gençlik arasında yayıldığı, gerek yetişme çağındaki gençlerimizde ve gerekse yetişmiş gençlerimizde kötü alışkanlıklara sebeb olduğu ve bunun da cemiyetimizin bünyesinde derin yaralar açacağı bir gerçektir. …

Söz konusu oyun âlet ve makinalarının büyük kısmının yurt dışından ithal edilmesi de, zaruri maddeler için muhtaç bulunduğumuz dövizin kötü maksatlar uğruna harcanmasına sebebiyet vermektedir...”(Cumhuriyet Senatosu Milli Eğitim Komisyonu raporu ve Gerekçe için bkz.

https://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/kanunlar\_erisim.tutanak\_hazirla v\_meclis=&v\_donem=&v\_yasama\_yili=&v\_cilt=&v\_birlesim=&v\_sayfa=&v\_anabaslik=KANUNLAR&v\_altbaslik=1072&v\_mv=&v\_sb=&v\_ozet=&v\_kelime=&v\_bastarih=&v\_bittarih=).

1072 sayılı Kanundaki normla birden fazla hukuki yararın korunmasının amaçlandığı görülmektedir. Bir taraftan, gençlerin şans oyunları makinalarına bağlanması suretiyle sorumluluk duygularının kaybıyla kötü alışkanlık edinmelerinin engellenmesi; diğer taraftan ise, şans alet ve makinalarının ithaline döviz harcanması engellenerek milli ekonominin korunması anılan suçla korunmak istenen hukuki yararlardır.

1072 sayılı Kanundaki normla birden fazla hukuki yararın korunmasının amaçlandığı görülmektedir. Bir taraftan, gençlerin şans oyunları makinalarına bağlanması suretiyle sorumluluk duygularının kaybıyla kötü alışkanlık edinmelerinin engellenmesi; diğer taraftan ise, şans alet ve makinalarının ithaline döviz harcanması engellenerek milli ekonominin korunması anılan suçla korunmak istenen hukuki yararlardır.

Kısacası, TCK’nin 228. maddesinde “toplumun genel ahlakının korunması” olan suçla korunmak istenen hukuki değer; 1072 sayılı Kanun’daki suç tipinde ise “gençlerin şans oyunları gibi kötü alışkanlık edinmelerini engellemek ve milli ekonominin korunmasıdır.” Bu itibarla, “her iki norm ile korunmak istenen hukuki değerin yani anılan suçların hukuki konularının da farklı olduğu” ortaya çıkmaktadır.

&8. Yukarıda açıklanan iddianameye konu oluşturan fiil; sanığın işyerinde 2809/2013 tarihinde ika ettiği ve (kısaca) “1072 sayılı Kanuna göre yasak olan tombala makinasıyla kumar oynatmak” şeklinde ifade olunabilecek faaliyettir. Sanığın gerçekleştirdiği iddia olunan bu faaliyetiyle birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olunup olunmadığının yani farklı neviden fikri içtima kurumunun uygulanma şartlarının somut uyuşmazlıkta mevcut olup olmadığı hususu irdelenecektir.

&9. Fikri içtima kurumu, ceza hukukunda ihlal sayısınca suç oluşacağı ve dolayısıyla suçların sayısınca failin cezalandırılacağı kuralının en önemli istisnalarındandır. Fikri içtima kurumunun kabul edilmesinin ve dolayısıyla faile tek ceza verilmesinin sebebini suç işleme kararındaki birlikte aramak gereklidir (İçel, Kayıhan: Suçların İçtimaı, İstanbul 1972, s. 60). Birden çok suçu tek suç haline getiren unsur; fikri içtimada “tek fiil bulunması” dır. Bu itibarla, bir suç işleme kararıyla ve tek fiille kanunun birden çok normunu ihlal eden failin bu ihlallerin sadece en ağırıyla cezalandırılmasının sebebi; hukuk düzenine karşı gelmek, sosyal barışı bozmak konusunda iradesi tek olan faile (Toroslu, Nevzat: Ceza Hukuku Genel Kısım, 12. Baskı, Ankara 2008, s. 319) hakkaniyetli davranmak düşüncesidir.

Fikri içtimadan söz edebilmek için; i) Tek ve aynı fiilin mevcut olması, ii) Bu tek fiil ile birden fazla farklı suçun oluşması yani fiilin farklı kanun hükümlerini ihlal

etmesi gereklidir (İçel, s. 64-80). Ayrıca, ihlal edilen hükümler arasında eskilik- yenilik ilişkisi veya görünüşte içtimaın kapsamına giren bir ilişkinin de bulunmaması gereklidir.

Fikri içtimadan söz edebilmek için; i) Tek ve aynı fiilin mevcut olması, ii) Bu tek fiil ile birden fazla farklı suçun oluşması yani fiilin farklı kanun hükümlerini ihlal

etmesi gereklidir (İçel, s. 64-80). Ayrıca, ihlal edilen hükümler arasında eskilik- yenilik ilişkisi veya görünüşte içtimaın kapsamına giren bir ilişkinin de bulunmaması gereklidir.

&10. Fikri içtimaın ilk unsuru tek ve aynı fiilin varlığıdır. Öncelikle fiil tek olmalıdır. Fiil kavramının ne olduğu konusunda (hareketin sayısına, neticenin sayısına ve suç işleme kararına önem veren görüşler bulunmakta ise de) TCK’nin 44. maddesindeki “fiil” kavramını sırf hareket suçlarında “tipik davranış (hareket veya ihmal)”; neticeli suçlarda ise “davranış, netice ve nedensellik bağı”nın bütünü olarak anlamak gereklidir TCK’nin 44. maddesinin gerekçesinde yapılan açıklama ve verilen örnek “fiil” kavramının “davranış” olarak algılandığını ve davranış tek ise fikri içtima hükümlerinin uygulanacağını ortaya koymaktadır (Toroslu, s. 320. Aynı yönde bkz. Centel, Nur/ Zafer, Hamide: Ceza Muhakemesi Hukuku, 14. Bası, İstanbul, 2017, s. 520).

Somut uyuşmazlığımızın konusunu oluşturan “yasak nitelikteki tombala makinasıyla kumar oynatmak” şeklinde gerçekleştirilen faaliyetin “aynı ve tek fiil olup olmadığının” belirlenmesi gereklidir. İfade etmeliyiz ki, hem kumar oynanması için yer ve imkan sağlama fiili hem de 1072 sayılı kanuna aykırılık fiili, sırf hareket suçu (neticesi harekete bitişik suç) niteliğindedirler. Sırf hareket suçlarını sonuçlayan ihlallerin kanunun farklı hükümlerine ilişkin olmaları halinde, tek fiilin bulunup bulunmadığını ve dolayısıyla fikri içtimaın gerçekleşip gerçekleşmediğini tespit ederken esas alınacak kriter; “hareket” olarak ortaya çıkmaktadır (İçel, s. 65). Bu bağlamda, TCK’nin 228/1. maddesinde “kumar oynanması için yer ve imkan sağlama hareketinin gerçekleştirilmesi”; 1072 sayılı Kanun’daki fiil bakımından ise “yasak nitelikteki oyun makinalarını bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme şeklindeki seçimlik hareketlerden birisinin gerçekleştirilmesi” anılan fiillerde hareket unsurunu oluşturmaktadır. Her iki suç tipinin de sırf hareket suçu niteliğinde olması sebebiyle, fikri içtimaın gerçekleşmesi için “hareket unsurunun tekliği” nazara alınmalıdır. Bu itibarla, somut uyuşmazlıktaki hareketin tek olup olmadığı hususu irdelenecektir.

Hareket, belli, bilinçli hedeflere ulaşmak için faaliyette bulunmayı ifade etmekte olup; bu anlamda harekete bir bütün olma özelliğini veren bilinçli bir hedefe yönelmiş olmasıdır. Belirtilen birden çok faaliyetin, aralarında önemli sayılabilecek bir zaman aralığı bulunmaksızın birbirini izlemesi durumunda bir tek hareket ve bir tek suçun varlığı kabul edilecektir (Toroslu, s. 115-116). Bu bağlamda, somut uyuşmazlıkta failin gerçekleştirdiği yasak oyun makinasını işyerinde bulundurma, bu makinayı çalıştırarak gelen müşterilere kumar oynamaları için yer ve imkan sağlama şeklindeki faaliyetlerin, (kısaca) “kumar oynatmak” olarak tarif edilebilecek bilinçli ve belirli bir hedefe, amaca yönelmiş olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Failin belirli amaca yönelik söz edilen faaliyetleri irdelendiğinde yasak nitelikteki makinayı bulundurma veya çalıştırma ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama faaliyetleri arasında önemli sayılabilecek bir zaman aralığı bulunduğuna ilişkin bir iddia ya da delil bulunmadığı gibi; oyun makinasının bulundurulma veya çalıştırılma faaliyetinin gerçekleştirildiği andan itibaren kumar oynanması için yer ve imkan sağlanma

faaliyetinin yapılabileceği de kuşkusuzdur. Bir diğer anlatımla, failin tüm bu faaliyetleri gerçekleştirirken “kumar oynatma amacı” olarak adlandırılabilecek suç işleme kararında birlik düşüncesiyle hareket ettiği ortaya çıkmaktadır.

1072 sayılı Kanun’daki suçun tanımında yer verilen ve görülmekte olan davada da “hareket” unsurunu oluşturan “oyun alet ve makinasını çalıştırma” şeklindeki seçimlik hareketi oluşturan faaliyetin, aynı zamanda TCK’nin 228. maddesindeki “kumar oynamak için imkan sağlama” şeklinde yer alması da dikkat çekicidir. Kısacası, oyun alet ve makinasını çalıştırma faaliyeti (1072/ md. 1) ile kumar oynanması için imkan sağlama faaliyeti (TCK md. 228/1) belirli bir hedefe, amaca yönelmiş olan ve aynı nitelikte olan faaliyetlerden başka bir şey değildir. Bu itibarla, söz edilen her iki faaliyetin belirli bir amaca yönelmiş ve “aynı nitelikte olmaları” dolayısıyla aralarında bir zaman aralığı bulunmadığı da belirlenmektedir. Belirtilen kriterler çerçevesinde, “yasak olan tombala makinasıyla kumar oynanmasına yer ve imkan sağlamak” şeklinde gerçekleşen fiilin bir tek “hareket” ile gerçekleştirildiği ve bu bağlamda “aynı ve tek fiil olduğu” ortaya çıkmaktadır.

&11. Fikri içtimaın ikinci unsuru bu tek ve aynı fiil ile birden fazla farklı suçun oluşması yani fiilin farklı kanun hükümlerini ihlal etmesidir. (İçel, s. 75-80).

765 sayılı mülga TCK’nin “kanunun muhtelif ahkamını ihlal” olarak ifade ettiği unsur 5237 sayılı TCK’de “birden fazla farklı suçun oluşması” olarak yer almıştır. Tek ve aynı fiilin birden fazla farklı suç oluşturması, tek fiilin farklı kanun hükümlerini, farklı suç tiplerini düzenleyen ceza normlarını ihlal etmesidir.

&11. Fikri içtimaın ikinci unsuru bu tek ve aynı fiil ile birden fazla farklı suçun oluşması yani fiilin farklı kanun hükümlerini ihlal etmesidir. (İçel, s. 75-80).

765 sayılı mülga TCK’nin “kanunun muhtelif ahkamını ihlal” olarak ifade ettiği unsur 5237 sayılı TCK’de “birden fazla farklı suçun oluşması” olarak yer almıştır. Tek ve aynı fiilin birden fazla farklı suç oluşturması, tek fiilin farklı kanun hükümlerini, farklı suç tiplerini düzenleyen ceza normlarını ihlal etmesidir.

Bir fiille “farklı hukuki konuları koruyan suçların ihlal edilmiş olması halinde” fikri içtima kuralları uygulanacaktır (Centel/ Zafer, s. 522). İhlal edilen hükümlerin farklı suç tiplerini öngörmeleri şartı gerçekleştiği takdirde, genel ceza kanunu hükümleri ile yan ceza kanunları hükümleri arasında da fikri içtima ilişkisi meydana gelebilecektir (İçel, s. 77).

Somut uyuşmazlıkta TCK’de yer alan kumar oynanması için yer ve imkan sağlama fiiliyle “toplumun genel ahlakının korunması” olarak ortaya çıkan suçla korunmak istenen hukuki değer; 1072 sayılı Kanun’da “gençlerin şans oyunları gibi kötü alışkanlık edinmelerini engellemek ve milli ekonominin korunması” olarak ortaya çıkmaktadır. Bu itibarla, her iki norm ile korunmak istenen hukuki değerin yani anılan suçların hukuki konularının da ayrı olduğu ve bu itibarla farklı suçlar olduğu ortaya çıkmaktadır.

&12. Fikri içtimadan söz edilebilmesi için ayrıca, ihlal edilen hükümler arasında eskilik- yenilik ilişkisi veya görünüşte içtimaın kapsamına giren bir ilişkinin de bulunmaması gereklidir. Bu anlamda, görünüşte içtima hâlleri olan; i) özel normun önceliği, ii) bir normun diğeri tarafından tüketilmesi, iii) yardımcı normun sonralığı ilkelerinin de (Ayrıca bkz. İçel, s. 173-183) somut uyuşmazlığa ilişkin normlar bakımından uygulanma imkanı bulunmadığını şöyle açıklamalıyız:

i) Gerçekten, ne 1072 sayılı Kanun’un 1. maddesi ne de TCK’nin 228/1. maddesi, diğer normun unsur ve özelliklerinin yanı sıra ayrı bazı özelliklere sahip olmadığından aralarında özel-genel norm ilişkisi bulunmamaktadır.

ii) Söz edilen her iki norm yönünden de “bir normun diğer normun koruduğu hukuki değerlerin tümünü ortak bir şekilde koruma” durumu mevcut değildir. Bu itibarla, farklı hukuki değerleri koruyan bu normlarda bir normun diğeri tarafından tüketilmesi halinden söz edilemeyecektir.

i) Gerçekten, ne 1072 sayılı Kanun’un 1. maddesi ne de TCK’nin 228/1. maddesi, diğer normun unsur ve özelliklerinin yanı sıra ayrı bazı özelliklere sahip olmadığından aralarında özel-genel norm ilişkisi bulunmamaktadır.

ii) Söz edilen her iki norm yönünden de “bir normun diğer normun koruduğu hukuki değerlerin tümünü ortak bir şekilde koruma” durumu mevcut değildir. Bu itibarla, farklı hukuki değerleri koruyan bu normlarda bir normun diğeri tarafından tüketilmesi halinden söz edilemeyecektir.

iii) Görünüşte içtima ilkelerinden üçüncüsü olan yardımcı normun sonralığı da her iki norm arasında bulunmamaktadır. 1072 sayılı Kanun’un 1. maddesindeki “Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile …” ibaresi anılan hükmün “yardımcı norm” niteliğinde olduğunu akla getirebilecektir. Ancak, yardımcı norm olarak kabul edilmenin temel unsuru “diğer normların uygulanamadığı hallerde başvurulan bir niteliğe sahip olmaktır. Bu anlamda, 1072 sayılı Kanun’daki normun TCK’nin 228. maddesindeki suç tipinde yer verilenlerden farklı seçimlik hareketlere yer vermesi (çalıştırmak dışında) ve farklı hukuki değerleri koruma altına alması sebebiyle “yardımcı norm” olarak kabulüne imkan bulunmamaktadır. 1072 sayılı Kanun’un 1. maddesindeki fiil ile TCK’nin 228/1. maddesindeki fiil arasında görünüşte içtima kapsamına giren bir ilişki bulunmadığı da böylelikle ortaya çıkmaktadır.

Sanığın “işyerinde yasak nitelikteki oyun makinasıyla kumar oynatmak olarak adlandırılabilecek faaliyetini” suç işleme kararında birlik ile tek ve aynı fiille işlediği, ancak bu fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiği, ayrıca incelenen iki norm arasında görünüşte içtima ilişkisinin de bulunmadığının kabulü gerekmiştir. Bu itibarla, sanığın uyuşmazlığa konu fiili sebebiyle hakkında TCK’nin 44. maddesindeki fikri içtima normunun uygulanması gereklidir.

IV- SONUÇ

Temyiz davasına konu uyuşmazlığa ilişkin olay ve olgular ile uyuşmazlığa uygulanacak ilgili hukukun değerlendirilmesi sonucunda açıklanan gerekçelerle; incelememize dair kamu davasına konu edilen “işyerinde yasak nitelikteki oyun makinasıyla kumar oynatmak” olarak adlandırılabilecek faaliyeti, sanığın suç işleme kararındaki birlik ile tek ve aynı fiille işlediği ancak bu fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiği hususu sübut bulmuştur. Bu cihetle, sanığın uyuşmazlığa konu fiili sebebiyle hakkında TCK’nin 44. maddesindeki (farklı neviden) fikri içtima kuralının uygulanarak, sadece en ağır cezayı gerektiren 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dolayı cezalandırılması gereklidir.

Anılan gerekçelerle Sayın çoğunluğun hükmün bozulması gerektiği yönündeki düşüncesine değişik gerekçeyle katılıyorum. 07/07/2020.
Yargıtay — Esas No: 2013/13939, Karar No: 2014/5005, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13939 E.  ,  2014/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Açılan davanın niteliğine göre Maliye Bakanlığının suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...'ın temyiz talebi yönünden yapılan inccelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarının sanık taraından giderilmediği cihetle, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından, tayin edilen ceza bakımından "Sanığın 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesi gereğince etkin pişmanlıkta bulunmadığından bahisle CMK'nın 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi bozma sebebi yapılmayarak yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

MUHALEFET

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

MUHALEFET

Sanık ...'ın 22.04.2011 tarihli savunmasında, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istemesi üzerine mahkemesince gümrüklenmiş değerin iki katını ödemesi için gelecek celseye kadar süre verildiği, sanığın anılan sürede gümrüklenmiş değerin 2 katını ödemediği anlaşılmış ise de, son sözü sorulduğunda süre tanınması halinde ödemeye çalışacağını beyan etmesi ile kaçakçılık suçlarında kamu zararının dairemizce, 'eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı olarak kabul edilip kamu zararının gümrüklenmiş değerden daha az olacağının anlaşılması karşısında, sanığa eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarının bildirilip sonucuna göre CMK 231 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken "etkin pişmanlıkta bulunarak kamu zararını gidermediğinden" bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu cihetle kararın bozulması gerekirken sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/3641, Karar No: 2013/4533, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3641 E.  ,  2013/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ..., ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 148 ada 11 ve 12 parsel sayılı 129,13 ve 53,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı  zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 148 ada 11 parsel sayılı taşınmaz davalı ..., 12 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, miras yoluyla gelen hak ve  kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların miras bırakanı ... Emanet adına tescili istemi ile dava açmış, yargılama sırasında taşınmazların kendi adına tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında davalılar tarafı da ayrı bir tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 148 ada 12 parsel sayılı taşınmazın uzman fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide kırmızı renk ile gösterilen 13.37 metrekarelik bölümün ifrazı ile aynı adanın son parsel numarası verilerek "fındık bahçesi" vasfında davacı ... adına, taşınmazın kalan 40.13 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aynı ada parsel altında tespit maliki ... adına, çekişmeli 148 ada 11 parsel yönünden açılan davanın reddi ile taşınmazın tespit gibi tesciline karar   verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taraflar arasında güçlü delil oluşturan mahkeme ilamına göre karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

29.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

... 4/B
Yargıtay — Esas No: 2010/12137, Karar No: 2010/11219, Tarih: 22.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/12137 E.  ,  2010/11219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup asliye hukuk mahkemesince karar verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 22.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15355, Karar No: 2010/1751, Tarih: 09.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15355 E.  ,  2010/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen şeftali ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama şeftali bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.