muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3132, Karar No: 2013/7823, Tarih: 20.05.2013

Öncelikle TCK'nın 269. maddesinde yer alan iftira suçunda etkin pişmanlığı düzenleyen cezada indirim hükümlerinin, sanığa isnat edilen 268. maddede düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunda uygulanıp uygulanamayacağı sorusu akla gelebilirse de; 268. maddenin son cümlesinde failin "iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılacağı" belirtildiğine göre, şahsi cezasızlık, suçun nitelikli halleri, cezada indirim, etkin pişmanlık gibi hükümlerin başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerini kullanma suçunda koşulları oluştuğu taktirde sanık hakkında uygulanabileceği sonucuna ulaşmak mümkündür.

Etkin pişmanlığın uygulama koşullarına gelince;

Kanunumuz 269. maddede şahsa bağlı cezayı hafifletici neden olarak gerçeği açıklayan faile cezada indirim öngörmüştür. Madde failin iftirasından dönmesini -failin gerçek kimliğini açıklamasını- esas almış failin iradesine önem vermiştir. İftiradan dönme -failin gerçek kimliğini açıklaması- ceza siyaseti ile ilgilidir ve bu açıklamanın failin serbest iradesi ile kendiliğinden yapılması yeterlidir. Kanun iftiradan dönmenin -failin gerçek kimliğini açıklamasının- saikine önem vermemiştir. Madde metninden gerçeğin başka delillerle açığa çıkması halinde failin cezada indirimden faydalanamayacağı gibi bir sonuç da çıkmamaktadır. Failin isnadından rücu ederek gerçeği açıklaması, bir anlamda suçunu itiraf etmesi ödüllendirilmektedir. O nedenle failin istikrarlı olarak gerçeğe dönmesi, gerçek kimliğini açıklaması halinde etkin pişmanlık nedeniyle cezada indirim yapılmalıdır.

Somut olayda güvenlik kuvvetleri yaptıkları araştırmalarda sanığın gerçek kimliğinin ... değil ... olduğunun yapılan çok detaylı araştırmada tespit edildiğine dair tutanak tutmuşlardır. Sayın çoğunluk ise sanığın gerçek kimliğinin tespit edildiği düşüncesiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı sonucuna varmıştır. Oysa 269. madde iftirasından dönen -gerçek kimliğini açıklayan- fail hakkında başka bir sınırlama olmaksızın cezada indirim öngörmektedir. Maddenin açık lafzına karşın ayrıca bir teşhis veya fotoğraflı bir belge vs. gibi delile dayanmadığı için sanığın ikrarından önce kesin delille ispatlandığı kabul edilemeyecek bir hususta, yapılan telefon görüşme tutanaklarına dayanılarak, failin etkin pişmanlıktan yararlandırılmaması, müessesenin konulmuş amacına aykırıdır. O nedenle çocuk olduğu için karakolda ifadesi alınamayan ve aynı gün Cumhuriyet savcısına verdiği ifadeyle suçunu itiraf edip gerçek kimliğini açıklayan, bu ifadesini de yargılama aşamasında değiştirmeyen sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca sanık müdafisi 28.12.2010 tarihli duruşmada esas hakkındaki savunmasında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını talep etmiştir. Bu konuda mahkeme tarafından kısa ve gerekçeli kararda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu husus da bozma nedeni yapılmalıdır.

Ayrıca sanık müdafisi 28.12.2010 tarihli duruşmada esas hakkındaki savunmasında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını talep etmiştir. Bu konuda mahkeme tarafından kısa ve gerekçeli kararda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu husus da bozma nedeni yapılmalıdır.

Sonuç itibariyle; başkasına ait kimlik bilgilerini kullanan sanık hakkında Cumhuriyet savcısına verdiği ifadede gerçek kimliğini açıklaması nedeniyle TCK'nın 269/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapılmaması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşlerine karşıyım. 20.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2020/230, Karar No: 2020/2305, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/230 E.  ,  2020/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunda; 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme'' suçu yönünden ise, 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 10.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35390, Karar No: 2015/9447, Tarih: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35390 E.  ,  2015/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun borca ve ferilerine itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; alacaklının alacağını İİK'nun 68/1 maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu itirazında "takip konusu faturalara ilişkin ödemenin müvekkil şirketçe gerçekleştirildiği" beyanı ile takibe konu alacak yönününden hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borçtur. Borçlu hukuki ilişkiyi ve borcu kabul edip ödemede bulunduğunu ileri sürdüğüne göre kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı kabul edilmelidir (H.G.K.'nun 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.).O halde mahkemece, borçlunun ödeme iddiası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6779, Karar No: 2013/12188, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6779 E.  ,  2013/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyü, 144 ada 18 parsel sayılı taşınmaz, 4369 m² yüzölçümüyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, kesinleşen orman sınırı içinde kalmasa dahi, fiilen orman örtüsü ile kaplı orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddi yolunda verilen karar, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.01.2009 tarihli ve 14065 E. - 1041 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Aynı gün temyiz incelemesi yapılan benzer nitelikteki dosyalarda uzman bilirkişi raporlarının hükme yeterli olmadığı, taşınmazlar orman sayılmayan yer olarak bildirilmiş ise de, 1963 tarihli memleket haritasında iğne yapraklı rumuzu ile gösterilen alanda bulunduğu, eğimin teraslama ile düşürüldüğü, üzerinde zeytin ve maki florası olduğu, yakın tarihli memleket haritasının incelenmediği, daha önce kimi dosyalarda iki kez keşif yapıldığı ve bu keşifler sonucu alınan raporların birbiriyle çelişkili olduğu, bu nedenlerle, yeniden uzman bilirkişi kurulu marifetiyle keşif ve inceleme yapılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, taşınmazın tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 27.08.1966 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 21.11.1985 tarihinde ilân edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişisi tarafından yapılan inceleme ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın, 1966 yılında kesinleşen orman kadastrosu çalışma tutanaklarında, orman sınırları dışında tarım arazisi olarak bırakıldığının anlaşıldığı, yöreye ait en eski tarihli ve yakın tarihli resmî belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/12/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14918, Karar No: 2017/9464, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14918 E.  ,  2017/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 09.09.2014 günlü ve 2014/4078 esas, 2014/11551 karar sayılı ilamı ile; "... Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada inceleenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalılrın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3194, Karar No: 2008/4904, Tarih: 16.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3194 E.  ,  2008/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE/PAZAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 106 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 26.07 m2'lik bölümünün idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, 26.07 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı İdare, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tamamının mahkemece belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, tamamının tapu kaydının iptali ile elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, kayıt terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptali ve terkini yanında elatmanın önlenmesi istekleri yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalı adına kayıtlı çekişme konusu 1259.99 m2 yüzölçümlü 106 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 1956 yılındaki kadastro çalışmasında Mart 1328 tarih, 117 nolu tapu kaydına dayalı olarak tespit gören 19 sayılı ana kadastral parselden ifrazen geldiği, bunun yanında idarece belirlenen 11.07.2000 tarihli kıyı-kenar çizgisininde taraflar bakımından tebliğ edilmediğinden bağlayıcılık kazanmadığı görülmektedir.

Davacı Hazine, çekişme konusu 106 ada, 1 sayılı parselin 26.07 m2'sinin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Mahallinde yapılan keşfe dayalı olarak üç jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinin, 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı çerçevesinde belirlediği kıyı-kenar çizgisine göre, taşınmazın tamamının (1259.99 m2)  kıyı kapsamında bulunduğu anlaşılmış; mahkemecede belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre taşınmazın tamamı yönünden tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini ile taşınmaza elatmanın önlenmesi istekleri bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK.'nun 87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin artırılması olanaklı hale gelmişse de, somut olay da, davacı Hazinenin usulüne uygun biçimde gerçekleştirdiği bir ıslah söz konusu değildir.

Hal böyle olunca, dava dilekçesinde bildirilen 26.07 m2'lik bölüm üzerinden istekle bağlı kalınmak suretiyle  davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken HUMK.'nun 74. maddesi hükmü gözardı edilerek, istek aşılmak suretiyle taşınmazın tamamının tapusunun iptaline ve elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, dava dilekçesinde bildirilen 26.07 m2'lik bölüm üzerinden istekle bağlı kalınmak suretiyle  davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken HUMK.'nun 74. maddesi hükmü gözardı edilerek, istek aşılmak suretiyle taşınmazın tamamının tapusunun iptaline ve elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14014, Karar No: 2012/44588, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14014 E.  ,  2012/44588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne dair gerekçeli kararın, mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği, tebligat tarihi itibariyle hükümlünün cezaevinde olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede ileri sürülen temyizin reddine dair ek kararın kaldırılması yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 05.06.2012 gün ve 2010/300 esas, 2010/218 kararsayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6122, Karar No: 2012/8534, Tarih: 15.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6122 E.  ,  2012/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 16/11/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili, davalı ... vekili, davalılar ..., ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/05/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... adına gelen olmadı, karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldi ve davalı vekili ... Eren'in mazeret dilekçesi verdiği görüldü, okundu, mazereti yerinde görülmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacılar ile davalılar ..., ..., ..., ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine aykırı olarak davalılar yararına avukatlık ücreti takdiri doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin çıkarılarak yerine "Reddedilen manevi tazminat miktarları üzerinden davalılardan ..., ..., ... ve ... yararına takdir edilen 1.200,00-TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak adı geçen davalılara verilmesine" cümlesinin yazılmasına, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı ...'e yükletilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden tüm davalılara yükletilmesine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.