muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1200, Karar No: 2016/5615, Tarih: 31.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1200 E.  ,  2016/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; ...nun 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-f, 142/1-a, 143, 31/3, 62, 50/1-f;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; ...nun 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-f, 142/1-a, 143, 31/2, 62, 50/1-f; maddeleri gereğince mahkumiyet; Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat

Mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocukların beraatine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a,142/1-a ve 116/2-4 maddesindeki mala zarar verme,hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 08/06/2008 olan suç tarihinden karar tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının dolduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, hükümden sonra 02/11/2014 tarihinde öldüğünün UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklen çocuk ve müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3387, Karar No: 2019/4529, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3387 E.  ,  2019/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/02/2017 tarih ve 2014/371 E. - 2017/41 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul- kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 11/04/2018 tarih ve 2017/513-2018/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 22.11.2011/114223 sayılı ve 05., 29., 30., 35. sınıftaki mal ve hizmetleri içeren "OPTINATUREL", 04.09.2012/75174 sayılı ve 05., 30., 35. sınıftaki mal ve hizmetleri içeren "NATURPY ATOM ÇAYI" markaları ile 2014/04431 sayılı endüstriyel tasarım başvurusunun ve 2012/12810 sayılı patent başvurusunun sahibi olduğunu, davalı tarafın müvekkili şirketin imal ve satışını yaptığı "ATOM ÇAYLARI" ve "MILK TEA" ambalaj tasarımları ve renkleri ile birebir aynı şekilde taklit ederek satışa sunduğunu, sınai mülkiyet haklarına tecavüz ettiğini ve TTK'nın 55 ve devamı maddelerine göre haksız rekabet yarattığının tespit edildiğini, kendisine gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını, davalıya ait iş yerinden toplam 14.658 adet "BİTKİM ATOM ÇAYI VE BİTKİM MİLK TEA" ürünlerinin toplandığını ve yedd-i emin deposuna bırakıldığını, davalının müvekkilinin bayiliğini yaptığı dönemde öğrendiği ticari sırları kullanarak kendi adına ürün imal ettiğini ileri sürerek, davalının fiillerinin 554 sayılı KHK'nın ihlali ile haksız olduğunun tespitine, tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin men'ine, şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından herhangi bir taklit ürünün imal edilmediğini ve satılmadığını, çayları üretici firma olan Helin Köryusuf Gıda İnş. Kozm. Teks. San. Tic. Ltd. Şti.'den temin ettiğini,"ATOM ÇAYI" ve "MILK TEA" ürünlerinin davacıya ait markalar ve ürünler olmadığını, birer bitkisel çay ürününden ibaret olduğunu, ambalaj tasarımlarının da davacının tasarım ve renkleriyle aynı veya benzer olmadığını, üretici firmanın acil olarak ürün göndermesi gerektiğinden ve ellerinde başka sevkiyat kolisi kalmadığından mecburen ürünleri davacıya ait markaları içeren kolilerle sevk etmek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; toptan olarak gelen ürünlerin kolileri üzerinde davacıya ait markaların yer almasına rağmen, koliler içerisinde yer alan "BİTKİM" markalı ürünler görüldüğünde ve satışın yapılacağı yerlerde kolilerden çıkarılmak suretiyle ve kendine has kutular içinde satışa sunulacağından iltibas ihtimalinin bulunmadığı, tüketicinin kolilere değil ürün kutularına bakmak ve bunları değerlendirmek suretiyle ürün alışını gerçekleştireceği, dolayısıyla üzerinde davalıya ait "BİTKİM" ibaresinin yer aldığı ürün kutuları ile muhatap olacağı, somut olaydaki kullanımların, taklit ve halkı aldatıcı düzeydeki benzerlik boyutuna ulaşmadığı, tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet halinin bulunmadığı, dolayısıyla maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini gerektirecek bir durum da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda ve tüm dosya kapsamına göre; dava dilekçesinin davacı vekili tarafından tereddüt edilen hususlarda açıklanması ve bilirkişi incelemesi yaptırılması için incelemenin HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılmasına karar verildikten sonra, davalının, basiretli bir tacir gibi davranıp, Helin Köryusuf Ltd. Şti. tarafından, kendisine gönderilen kolilerin, davacının markasını taşıdığını görür görmez, bunları kendi kolileriyle değiştirmek yerine, kendisine ait ürünleri, davacının markasını taşıyan kolilerin içinde ve deposunda satışa hazır halde muhafaza etmesinin TTK'nın 55/1-a.4 maddesi kapsamında haksız rekabet oluşturduğu, davalının haksız rekabet oluşturan ikinci eyleminin ise, kendi ürün kutularının üzerinde davacıya ait 2012/75174 sayılı "Naturpy" esas unsurlu markasını İngilizce metin içinde ve baş harfleri büyük olacak şekilde "Naturpy Milk Tea" ibaresiyle kullanması olduğu, bu durumda davacının TTK'nın 56/1-d,e maddelerine dayanarak maddi ve manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul ve kısmen reddi ile Ankara 4 Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 08.02.2017 tarih ve 2014/371 esas 2017/41 karar sayılı kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kısmen kabulüne, davalının deposunda bulunan ürün kutularının içine konulduğu kolilerde davacının 2011/114223 numaralı "OPTİNATUREL" markasını, ürün kutularında da davacının 2012/75174 sayılı "NATURPY" asıl unsurlu markasını kullanmak suretiyle yarattığı haksız rekabetin tespitine, davalının tecavüzünün önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, davalı tarafından imal edilen ürünlerin davacıya ait kutu ve kolilerde satışa sunulmasının önlenmesine, bu şekilde satışa sunulmuş bulunanların Türkiye'nin her yerinden toplatılmasına, davacının tasarım hakkına dayalı sair tecavüz tespit ve önlenmesi istemlerinin reddine, taleple bağlı kalınarak 1000 TL maddi ve 1000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacının fazlaya ait maddi tazminat haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 100,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24107, Karar No: 2012/6098, Tarih: 21.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/24107 E.  ,  2012/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun varsa film, grafi ve tedavi evrakları temin edilerek en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek yaralanmasının niteliği belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3820, Karar No: 2020/269, Tarih: 03.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3820 E.  ,  2020/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık ve silahla tehdit suçlarından Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2017 tarihli ve 2017/10 değişik iş sayılı içtima kararı ile 3 yıl 19 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun, denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Aydın İnfaz Hâkimliğinin 20/10/2017 tarihli ve 2017/1760 esas, 2017/1752 sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Denizli İnfaz Hâkimliğinin 07/11/2017 tarihli ve 2017/3469 esas, 2017/3486 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2017/1204 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 82. maddesinde yer alan, "(1) Hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına karar verilen hükümlü ceza infaz kurumundan çıktıktan sonra üç gün içerisinde talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmek zorundadır. (2) Müdürlüğe müracaat için gereken üç günlük süre, hükümlünün ceza infaz kurumundan ayrılışını takip eden günden itibaren başlar. Son gün bir tatile rastlarsa, süre tatilin ertesi günü mesai saati bitiminde sona erer... (6) Hükümlü, denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içerisinde müracaat etmezse beşinci günü mesai bitimine kadar beklenir. Beşinci günden sonra kayıt kapatılarak herhangi bir işlem yapılmadan infaz hâkiminden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi istenir. (7) Hükümlünün dördüncü veya beşinci günü müracaat etmesi ve mazeret bildirmesi halinde kayıt kapatılmaz; hükümlünün beyanı, varsa mazereti ve buna ilişkin belge, bilgi veya beyan tutanak altına alınarak, hazırlanan tutanak dosyası ile birlikte karar verilmek üzere infaz hâkimine gönderilir. İnfaz hâkiminin kararına göre işlem yapılır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre; Aydın İnfaz Hâkimliğinin 20/10/2017 tarihli kararı ile şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ve 3 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesine karar verilen hükümlünün, ikamet adresinin Denizli olması nedeniyle dosyasının Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 24/10/2017 tarihinde nakil olarak gönderildiği anlaşılmış ancak hükümlünün belirtilen 3. gün olan 23/10/2017 tarihine kadar Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi nedeniyle koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlü tarafından Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmek üzere Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne sunulan 24/10/2017 tarihli dilekçe ile Aydın ilinde ikamet edecek olması ve sabit adres göstermesi nedenleri ile nakil talebinde bulunmuş olması karşısında, yükümlülüğünü yerine getirmemekte geçerli bir mazereti olup olmadığının tespiti için hükümlünün ileri sürdüğü sebebin gerçekliği araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/10/2019 gün ve 94660652-105-20-3875-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2017/1204 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16154, Karar No: 2013/6572, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2010/16154 E.  ,  2013/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.06.2010 tarih ve 2009/118-2010/371 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.03.2013. günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ticari risk sigorta poliçesi ile sigortalı mahalde 19.03.2008 tarihinde yangın meydana geldiğini, yangının prize takılı televizyon kablosunun bağlantı yerlerinde herhangi bir sebepten meydana gelen kısa devre kontak sonucu oluşan şerarelerin kabloyu tutuşturması nedeni ile başladığının tespit olunduğunu, yangının başladığı alanın davalılar tarafından kullanıldığını, meydana gelen hasar nedeniyle 59.900,00 YTL ödendiğini ileri sürerek, şimdilik bu meblağın ödeme tarihinden itibaren banka reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın meydana geldiği sırada müvekkilinin evde bulunmadığını, televizyonun yapısı itibariyle tehlikeli bir cihaz olmadığını, dürüst, makul, orta zekalı hiç kimseden sürekli televizyon kablosunda kaçak olup olmadığını kontrol etmesinin beklenemeyeceğini, üstelik söz konusu televizyonun 2 yıllık, yeni ve son teknoloji ürünü bir cihaz olduğunu, müvekkilinin kusurundan söz edilebilmesi için kullanımdan kaynaklanan bir zararın meydana gelmesi gerektiğini, oysa kullanımdan kaynaklanan bir zarar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, yangının çıkmasına binadaki elektrik tesisatının neden olmadığı, davalının davacıya sigortalı şirketin kiracısı olarak dava konusu mecuru kira sözleşmesine uygun olarak kullanmak ve aldığı şekilde kiralayana teslim etmek yükümlülüğü altında bulunduğu, kendi kusuru ile gerçekleşen zarardan bu kiracılık ilişkisine göre sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın davalı ... ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, ticari risk sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, kısa devre kontak sonucu oluşan şerarelerin kabloyu tutuşturması sonucu çıktığı iddia edilen yangında davalı kiracının kusurlu olup olmadığı, bu bağlamda kendisine bir sorumluluk yüklenip yüklenemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, içinde kimya mühendisinin bulunduğu bilirkişi kurulundan alınan rapor benimsenip hükme dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

1- Dava, ticari risk sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, kısa devre kontak sonucu oluşan şerarelerin kabloyu tutuşturması sonucu çıktığı iddia edilen yangında davalı kiracının kusurlu olup olmadığı, bu bağlamda kendisine bir sorumluluk yüklenip yüklenemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, içinde kimya mühendisinin bulunduğu bilirkişi kurulundan alınan rapor benimsenip hükme dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davalı vekili hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna karşı özellikle kimya mühendisi olduğu anlaşılan bilirkişinin uzmanlık alanı dahil olmak üzere sonuca etkili, ciddi ve esaslı itirazlardan bulunmuş olmasına rağmen, mahkemece, itiraz noktalarını karşılayan ek rapor alınmadığı gibi itiraz noktaları da denetime elverişli bir şekilde tartışılıp değerlendirilmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, temel uyuşmazlık konusu olan yangının iddia edilen çıkış şekli de gözetilerek içinde elektrik mühendisi bilirkişilerinde bulunduğu başka bir bilirkişi kurulundan davalı vekilinin itirazlarını karşılayan ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınmak ve sonucuna göre karar verilmek gerekirken, yetersiz bilirkişi kurulu raporuna dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2- Kabule göre de, davacıya sigortalı taşınmazın tahliye edilmiş olması ve esasen kısmen de yıkılmış bulunması nedeniyle bilirkişi incelemesinin dosya üzerinden yapılmış olmasına rağmen mahkemece, hükme esas bilirkişi kurulu raporunun sanki yapılmış keşif sonucu düzenlendiğinin karar gerekçesine de yazılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...-... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19084, Karar No: 2012/23320, Tarih: 13.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19084 E.  ,  2012/23320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakası istenilmiştir.

Mahkemece; “Davacı ve davalının halen evli oldukları, müşterek çocuklarının bulunmadığı, davalının sosyo ekonomik durumunun tespit edilemediği; ancak, SGK’dan emekli maaşı aldığı, davacının ise ev hanımı olup, herhangi bir işte çalışmadığı bildirilmiş ise de; davacının bakmakla sorumlu olduğu kimsenin olmadığı, herhangi bir fiziksel engelinin bulunmadığı, yaşının henüz genç olduğu, isterse çalışabilecek konumda olduğu; davalının emekli maaşının ancak kendi geçimine yetecek miktarda olduğu anlaşıldığından, davacının davasını açmakta haklı olmadığı kanaatine varılmıştır. Gerekçesiyle” davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.4721 sayılı Kanunun 197/2.maddesine göre; “Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.Eşlerden biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de yukarıdaki istemlerde bulunabilir (TMK. madde 197/3).

Somut olayda; davacı (kadın) ayrı yaşama hakkına dayalı olarak tedbir nafakası istemektedir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği davalı (koca) birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Davalının emekli maaşı bulunduğu, davacının ise ev hanımı olduğu anlaşılmaktadır. Hakim, nafakayı takdir ederken günün ekonomik koşullarını, tarafların gelirlerini ve sosyal yaşantılarını esas almakla birlikte, davalı kocanın birlikte yaşarken eşine sağladığı geçim şartlarını ayrı yaşama halinde de sağlaması gerektiğini gözetecek ve sonucu dairesinde karar verecektir. Davacı kadının, sağlıklı ve genç olması kendisine nafaka bağlanmasını engelleyen bir durum değildir.Toplanan delillerden davacının, ayrı yaşamada haklı olduğunun anlaşılmış olmasına göre; mahkemece, davacının geçim şartlarını sağlayacak, davalının geliri ile orantılı, hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir.Yanılgılı değerlendirme sonucu, davacının nafaka talebinin reddine dair hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.