muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12019, Karar No: 2018/5119, Tarih: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12019 E.  ,  2018/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa tebliğ edilen duruşma davetiyesinde İİK'nın 349. maddesinin 5. fıkrasına uygun olarak, duruşmaya gelmediği takdirde yargılamanın yokluğunda yapılabileceğine ilişkin açıklama yapılmadan sanığın yokluğunda yargılama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenip sonuç cezaya hükmedilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4-Suç tarihinin 04/04/2014 olmasına rağmen, karar başlığında 2014 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35419, Karar No: 2017/16021, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35419 E.  ,  2017/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8180, Karar No: 2023/826, Tarih: 23.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8180 E.  ,  2023/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden; mağdur ve vekilinin, 16.12.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.08.2015 tarihli ve 2015/16479 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/784 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; olayın gündüz saatlerinde gerçekleşmiş olmasına rağmen TCK’nın 143. maddesi uyarınca gece hükümleri nedeniyle artırım yapılmasına, mağdurun tüm eşyasının iade edilmesine rağmen TCK’nın 168. maddesinin uygulanmamasına, mağdurun parasını sonradan bulduğu beyanına rağmen sanığın üzerinden çıkan paranın mağdura ait olduğu ve çaldığının kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdura ait telefonu sanığın çantasına ... isimli şahsın koymuş olabileceğine yönelik savunmaya rağmen ...’ın adresinin tespit edilmediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde, sanığın ... mevkiine çıkan yol üzerinde alkol aldığı, mağdurun da yanında bir arkadaşı ile birlikte araçlarıyla sanık ve arkadaşlarının bulunduğu yere gelip bir süre birlikte alkol aldıkları, daha sonra mağdur ve arkadaşının buradan ayrıldığı, akabinde mağdurun tekrar aynı mevkiye dönüp bu sefer aracının içinde tek başına alkol aldığı, bir süre sonra alkolün etkisi ile araç içinde sızdığı, aracın cam ve kapılarının açık olduğu, ilerleyen saatlerde sanığın, mağdurun arabasının bulunduğu yerden geçtiği sırada mağdurun sızmış olduğunu görerek aracın kilitli olmayan kapısını açıp mağdurun cebinde bulunan 6.800,00 TL parayı, mağdura ait araç vites kolunun yanındaki bir adet telefonu ve arka koltukta bulunan 102 ekran TV'yi aldığı, ihbar üzerine polisin olay mahalline intikal ettiği, çevrede yapılan araştırmada mağdurun aracının park halinde bulunduğu yerin yaklaşık 200 metre üst tarafında bir ağaç dibinde 102 ekran TV'nin kutu içinde bulunduğu ve sanığın da televizyonun yanında bulunduğu, karakolda yapılan sanığın üst aramasında iç çamaşırında gizlenmiş vaziyette toplam 3.600,00 TL para bulunduğu ve sanığa ait kol çantasının gizli bölmesinde ise mağdurun cep telefonunun ele geçirildiği kabul edilmiştir.

2. Sanık, suçlamaları kabul etmemiş, soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, mağdur ile arkadaşının yanlarında içki içtiklerini, kısa bir süre sonra ayrıldıklarını, yaklaşık 2 saat kadar geçtikten sonra orada bulunan şahısların bir arabanın şarampole uçtuğunu söylediklerini duyduğunu, ancak merak edip de aracın yanına gitmediğini, bir süre sonra polisin yanlarına geldiğini, üzerinde çıkan paranın kendisine ait olduğunu, çantasında bulunan cep telefonunun ... lakabında tanıdığı olan ...'ın koymuş olabileceğini beyan etmiş, mahkeme beyanında ise mağdurun arkadaşı ile birlikte yanlarına geldiğinde cep telefonunu, sigara ve çakmağını unuttuğunu, mağdura ait telefonu da ortamda gören tanık ...'ın bu telefonu kendisinin çantasına bıraktığını tanık ...'nın da gördüğünü beyan etmiştir.

3.Sanığın arkadaşı ... tanık olarak dinlenmiş, beyanında özetle; sanık ve ... lakaplı ... ile birlikte otururken öğlen saatlerinde iki erkek şahsın yanlarına geldiğini, 15-20 dakika kadar oturduklarını, yanlarından ayrılırken erkek şahıslardan birinin çakmak ve sigarası arabanın üzerinde bıraktığını görünce bunu şahsa camdan uzattığını, herhangi birinin otururken cep telefonunu çıkardığını görmediğini, etrafta telefon da görmediğini, daha sonra ... lakaplı ...'ın sanığın çantasına bir telefon koyduğunu, o sırada sanığın tuvalete gittiğini, viraj nedeni ile polis gelmeden önce şikâyetçinin arabasının çaprazlarında olduğunu görmediğini, sanığın üzerinde para olup olmadığını bilmediğini, sanığın tuvalete gidişi ve polislerle birlikte geri dönüşü arasında 30 dk zaman aralığı olduğunu ve tuvalete gitmek için şikâyetçinin arabasının bulunduğu yerden ve arabanın yanından geçmesi gerektiğini belirtmiştir.

4.Sanık ile tanık ...'nın beyanlarında ismi geçen ... isimli kişinin adres bilgilerinin bildirilmesi için sanığa süre verilmiş ancak ulaşamadıklarını belirttikleri anlaşılmıştır.

5.Tutanak tanığı ..., 24.08.2015 tarihli tutanak içeriğini doğrulamıştır.

6. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden;

Mağdur ve vekilinin, 16.12.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 24.08.2015 tarihli yakalama ve üst arama tutanağına göre, saat 20.45'te gelen ihbar üzerine mağdurun aracının yanına gidildiğinin belirtildiği, mahkemece de eylemin saat 20.30.ile 20.45 saatleri arasında gerçekleştiğinin kabul edilmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin saat 20.52'de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. (1) nolu bozma nedenine göre, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1157 Esas - 2015/80 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yazılı ''tehdit'' suçuna ilişkin olduğu ve UYAP’tan yapılan araştırmada 25.07.2019 tarihli ek kararla uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca verilip 10.12.2013 tarihinde temyizde onanarak kesinleşen ve 1.500,00 TL adli para cezasını içeren ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/238 Esas, 2011/20325 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/784 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/784 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararırına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18489, Karar No: 2024/2077, Tarih: 05.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18489 E.  ,  2024/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2038 E., 2021/671 K.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun' un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...' a tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık ...' ın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18068, Karar No: 2016/10682, Tarih: 07.11.2016

**7. Ceza Dairesi         2016/18068 E.  ,  2016/10682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar ..., ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Banka vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebi ile sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

21.12.2005 tarihli şikayet dilekçesi ile katılan ... vekilinin 21.10.2005 tarihli sanık ... tarafından bankaya ibraz edilen "borç-ödeme taahütü" içerikli dilekçesinde yer alan 27 ayrı işleme ilişkin ve...i. ve ... Şti. adına riskli kredi kullandırılmasına yönelik şikayetçi olduklarını belirttikleri, şikayet dilekçesi üzerine yapılan inceleme neticesinde ise Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2007-97674 Soruşturma nolu evrakıyla yalnızca ... hakkında "sahte belgelerle üçüncü şahıslara kredi kullandırılarak ... İşletmecisi ...'ya para akratılması" ve ... ve ... adına riskli kredi kullandırdığı iddialarına yönelik" takipsizlik kararı verildiği anlaşılmakla; katılan banka vekilinin şikayet dilekçesine konu 25.05.2009 tarihli iddianame dışında bırakılan 20 ayrı işleme ilişkin sanıklar hakkında kamu davası açılması sağlandıktan sonra dosyaların birleştirilerek, anılan 20 kredi işlemine ilişkin ilgili tüm evraklar getirtilip gerektiğinde mudi beyanlarıda alındıktan sonra; mudiler ...,... ve .. adına kullandırılan kredi bedellerinin sanık ...'nın eşi ... hesabına havale edilmesi, yine sanık ...'in eşi ... hesabından 06.09.2005 ve 08.09.2005 tarihlerinde sanık ...'in eski nişanlısı olarak geçen ...'ın hesabına yapılan 5.340 TL havale ile mudiler ..., ... .... ..., ...l ...,...,..., ...

..., ..., ..., ... adına açılan kredilerin taksitlerinin ödendiğine ilişkin işlemler de ayrıca araştırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

1- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e-f-j madde bentlerinde düzenlenen suçlara öngörülen hapis ve adli para cezaları yönünden, 08.07.2005 gün ve 25869 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile anılan maddenin 1. fıkrasına eklenen "ek cümle" ile değişikliğe gidilerek, hapis cezasının alt sınırının arttırılması ve adli para cezasının tayinine dair yeni düzenlemenin, suç tarihi itibariyle sanık aleyhine uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 158/1-j-son maddesinin değişik hali uygulanarak fazla ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında 5411 sayılı kanunun 160/1 maddesi gereğince kamu davası açıldığı halde CMK'nın 226/1 maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1 fıkrası uyarınca yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, ... müdafiinin ve katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07/11/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ...'in ... ... şubesinde Bireysel müşteri ilişkileri yetkilisi olduğu, ...'in güvenlik görevlisi, ...'nın Yağmur gazinosu sahibi olduğu,ve haklarında 25/06/2009 tarih ve soruşturma no: 2007/97674, iddianame no: 2009/1144 sayılı iddianame ile ve bu iddianamede belirtilen eylemlerden dolayı banka zimmeti ve bu zimmete iştirak suçlarından dolayı kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarih - E.2009/247 ve 2016/68 sayılı kararı ile sanık ...'nun zimmet suçundan beraatine ve diğer sanıkların ise TCK.158/1.j-son TCK.37, TCK.43 maddeleri ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Katılan ... vekilinin tüm sanıklar ve mahkum olan sanıklar ... ve ... temyizlerine göre yapılan incelemede Dairemizce iddianame konusu yapılmayan 20 ayrı işlem nedeniyle sanıklar hakkında kamu davası açtırılması ve 20 işlem hakkında kamu davası açtırılmasından sonra yapılması gereken işlemler (mahkeme bu konularda da karar vermiş gibi) bozma nedeni yapılmıştır.

25.06.2009 tarihli iddianamede konu edilmeyen 20 işlem hakkında suç duyurusunda bulunulması ve kamu davası açtırılması hususundaki bozma nedenine katılmaktayım.

Sn Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlığın konusunu 25.06.2009 tarihli iddianame konusu suçlar nedeniyle sanıklar hakkında verilen beraat ve mahkumiyet kararlarına ilişkin olarak Yüksek Daire tarafından temyiz denetiminin yapılmamasına dayanmaktadır.

Şöyle ki;

Mahkeme tarafından sanık ... hakkında verilen beraat kararının konusunu oluşturan iddia konusu suçların subut bulup bulmadığının denetimi yapılmamıştır,

Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasının yargılamasında mahkeme tarafından suç vasfında değişiklik yapılarak TCK. 158. maddeden mahkumiyetlerine karar verildiğine göre Yüksek Daire tarafından sanıkların eyleminin zimmet veya TCK.158 maddeye uygun olup olmadığı yani vasfının belirlenmesi ve subut bulup bulmadığının denetimi yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasının yargılamasında mahkeme tarafından suç vasfında değişiklik yapılarak TCK. 158. maddeden mahkumiyetlerine karar verildiğine göre Yüksek Daire tarafından sanıkların eyleminin zimmet veya TCK.158 maddeye uygun olup olmadığı yani vasfının belirlenmesi ve subut bulup bulmadığının denetimi yapılmamıştır.

Mahkemenin beraat ve mahkumiyete dair kararlarının yukarıda belirtildiği şekilde temyiz denetiminin yapılması ve yeni düzenlenecek olan iddianame ile ve Yargıtay denetimi sonucundaki tespitlerle birlikte yargılamanın devam etmesi gerektiğini düşündüğümden Yüksek Dairenin kararına bu yönden katılmıyorum.