muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6694, Karar No: 2019/1902, Tarih: 14.03.2019

Somut olayda, söz konusu ilkeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, HMK'nin 184. maddesi hükmü gereğince, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için taraflara söz verilip tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra, taraflara sözlü yargılama için duruşmanın başka bir güne bırakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde başka bir gün tayin edilmesi; başka bir duruşma gününü istememeleri halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek aynı Kanunun 186. maddesi gereğince taraflara sözlü yargılama yoluyla beyanda bulunma hakkı verilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yasal düzenlemeler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmadığından anılan yasal düzenlemeler gözetilerek usulü hükümler yerine getirilmek ve ondan sonra hüküm oluşturulmak üzere karar bozulmalıdır.

Davacıların bu yöne değinen ve yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyize konu diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35306, Karar No: 2017/33771, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35306 E.  ,  2017/33771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2370, Karar No: 2016/629, Tarih: 10.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2370 E.  ,  2016/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davacının ikamet ettiği dairenin kat irtifakı tapusunun, davacı yerine arsa sahibi adına çıkartıldığını, arsa sahibinin borcu nedeniyle başlatılan takip sonucunda da söz konusu dairenin satıldığını, bunun üzerine dairenin mahkemece tespit edilen 75.000,00 TL rayiç değerinin tahsili amacıyla davalı kooperatif hakkında başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yapması gereken ödeme tutarı ile yaptığı ödeme tutarının oranının (25.035,00 TL /18.648,00TL) % 74.48 olduğu, dava konusu dairenin sözleşmeye uygun şeklinde teslim edilmesi durumunda dava tarihindeki değerinin 75.000,00 TL olduğu, % 74.48 oranı üzerinden yapılan hesaplamada ortaya çıkan 55.865,79 TL'nin davalı kooperatiften alınarak davacıya verilmesi gerektiği, ayrıca davacının daireye 14.500,00 TL zorunlu ve faydalı masraf yaptığı, bu miktarın tarafların kusuru oranında bölüştürülmesi gerektiği, buna göre sözleşme dışı gerçekleştirilen 4.833,00 TL'den davalı kooperatifin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 59.575,00 TL asıl alacak, 8.298,00 TL işlemiş faiz üzerinden devamına dair verilen kararın Dairemizin 27.09.2012 tarih ve 2012/2591 Esas, 2012/5520 Karar sayılı ilamıyla kendisine daire tahsis edilmeyen üyeye ödenmesi gereken tazminat hesabının hatalı yapıldığı ve takip talebinde alacak kalemi olarak yer almayan faydalı masraflarında hükme bağlanarak talep dışında hüküm tesis edildiği gerekçesiyle kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılamada davalı kooperatife normal aidatlarını ödeyen bir ortağın ödemelerinin güncel değeri 61.770,55 TL olup, dairenin tespit tarihindeki değerine (75.000,00 TL) göre normal ödemelerini yapan ortağın bu ödemelerden 13.229,45 TL yararlanma elde edeceği; davacının ödemelerinin güncel değerinin ise 51.005,69 TL olduğu ve normal ödemelerin sağlayacağı yararlanma ile orantı kurulduğunda, davacının ödemelerinden 10.923,93 TL yararlanma elde edeceği; davacının ödemelerinin güncel değeri olan 51.005,69 TL ile, bu ödemesinden elde edeceği 10.929,93 TL yararlanma bedeli toplamı 61.929,62 TL'nin ise davacının davalı kooperatiften talep edebileceği miktar olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile takibe yapılan itirazın 61.929,62 TL asıl alacak ve 8.688,81 TL işlemiş faiz olmak üzere devamına Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı kooperatifçe davacıya daire teslim edilememesi nedeniyle tazminat bedelinin tahsili için 75.000,00 TL asıl alacak ve 12.593,84 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 87.593,84 TL'nin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin davada mahkemece bozma öncesi yapılan yargılama sonunda 20.01.2012 tarihinde verilen kararda takibin 59.575,00 TL asıl alacak, 8.298,00 TL işlemiş faiz üzerinden devamına karar verilmiş, bu kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.09.2012 tarih ve 2012/2591 Bu durumda, mahkemece, verilen ilk kararın davacı yanca temyiz edilmemesi ve davalı yararına bozulması hususu nazara alınarak, davalı yararına oluşan usuli müktesep hak nazara alınmak suretiyle, takibin 59.575,00 TL asıl alacak, 8.298,00 TL işlemiş faizden fazlasına hükmedilmemesi gerekirken, bu lazimeye aykırı davranılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve davalı yararına bu yönden yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34619, Karar No: 2015/12459, Tarih: 24.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34619 E.  ,  2015/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Sanıkla katılanın kardeş oldukları ve aynı konutta birlikte yaşama- dıklarının anlaşılması karşısında, tayin olunan cezadan TCK.nun 167/2. maddesi gere- ğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4369, Karar No: 2024/8710, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4369 E.  ,  2024/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/1349 Esas, 2024/315 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin 03.10.2023 Tarihli ve 2018/267 Esas Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun adresinin Muğla olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Fethiye Aile Mahkemesinin 27.02.2024 Tarihli ve 2023/1349 Esas, 2024/315 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca verilen danışmanlık ve eğitim tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) alt bentleri şöyledir:

"Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin 2018/267 Tedbir Talep sayılı kararında korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 05.11.2021, 02.03.2022 tarihli ek kararlarıyla bakım tedbirinin devamına karar verildiği, mahkemece 19.06.2023 tarihli ek kararında ise korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbir kararının kaldırılmasına , danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 03.10.2023 tarihli kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2029, Karar No: 2020/2488, Tarih: 06.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/2029 E.  ,  2020/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ..... numaralı işyerlerinin batı ve kuzey tarafında yer alan ve sitenin ortak alanlarından olan 500 m2'lik açık alanın üzeri, işyerini kiralayan firma tarafından kapatılarak 500 m2'lik ortak alanın işyerine katıldığını, bu durumu öğrendikten sonra noter ihtarıyla ilgili firma olan ........ ....şubesine göndererek sitenin ortak alanını boşaltmaları istendiğini, ilgili şirketin cevabı ihtarında 27/07/2015 tarihli apartman yönetim planı ile apartmana ait bahçenin 29 yıllığına sulama giderlerinin karşılanması karşılığında bahsi geçen alanın kullanımının 25/26 numaralı işyeri maliki ....kiralandığı, apartman yönetimince yetkilendiril.....le 25/26 numaralı işyeri maliki .....arasında ......6/08/2015 tarih ve 13209 yevmiye numarası ile kira sözleşmesi imzalandığını beyan ettiği, apartman karar defterinde dava dışı şirketin bahsettiği genel kurul kararlarının bulunmadığı, bahsi geçen sözleşmeye ulaşıldığında sözleşme ekinde 28/07/2015 ve 31/07/2015 tarihli iki sayfadan ibaret kararların bulunduğu ancak bunların hangi karar defterine ait kararlar olduğunun anlaşılamadığı, apartmana ait .....16784 yevmiye numarası ile onaylanmış karar defterinde bu kararların bulunmadığı, apartman yönetimi teşkil ettirilmeden ve apartman sakinleri haberdar edilmeden alınan bu kararların yok hükmünde olduğunu beyanla ......25/26 numaralı iş yerlerinin batı ve kuzey tarafında yer alan ve sitenin ortak alanlarından olan 500 m2'lik açık alanın kiralanmasına ilişkin sözleşmenin ve dayanak kararların iptali ile davalının ortak alana haksız müdahalesinin önlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, .......7/08/2015 tarihinde onaylanmış 12529 yevmiye nolu Günışığı sitesi yönetim kurulu karar defterinde bulunan; 31/07/2015 tarihli "A Blok altı 25/26 numaralı dükkanlar etrafından bulunan 500 m2 alanlı açık alanlı sahanın 29 yıl süre ile 25/26 numaralı bağımsız bölüm sahibine kiralanması" yönündeki genel kurul kararının iptaline, 28/07/2015 tarihli site yönetimimin oluşturulmasına yönelik iptal talebinin reddine, dosya içerisinde bulunan 02/04/2018 tarihli bilirkişi raporunun 12, 13 ve 14. sayfalarında kırmızı çizgi ile sınırlandırılmış ve ok imleci ile gösterilmiş ortak alanlara davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmiş, hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine......i 26/04/2019 tarih 2019/264 - 2019/416 karar sayılı ilamı ile I)İstinaf talebinin değerlendirilmesi açısından; davacıların istinaf talebinin reddine, davalının istinaf talebinin kısmen kabulüne...... Mahkemesinin 2017/299 Esas- 2018/1242 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, II)İlk derece mahkemesi hükmünün yeniden kurulması açısından; davanın kısmen kabulüne, 28/07/2015 ve 31/07/2015 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptaline yönelik davanın reddine, ortak alanda projeye aykırı müdahalenin giderilmesine yönelik davanın kabulüne, inşaat bilirkişisi .....8 tarihli raporunun 12, 13 ve 14. sayfalarında kırmızı çizgi ile sınırları belirtilen ve kırmızı ok imleci ile gösterilen kısımlara davalının müdahalesinin önlenmesine ve bu kısımların mimari projeye uygun hale getirilmesine, davalıya projeye aykırılıkları gidermesi hususunda kararın kesinleşmesinden itibaren 2 ay süre verilmesine karar vermiş, hüküm davacılar vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kat malikleri kurulu kararının iptali ile ortak alana müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 4. maddesine göre anataşınmaza ait ana duvarlar, avlular, çatılar, bacalar, genel dam terasları her halde ortak yerlerden olup, nitelikleri itibariyle mimari projesinde yer almadığı sürece kat maliki/malikleri tarafından işgal edilip kendi ihtiyaçları için kullanılamaz. Aynı Kanunun 5711 sayılı Kanun ile değişik 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre ise kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Yine Kanunun 45. maddesinde ise anayapının dış duvarlarının çatı veya damının kiralanması gibi önemli yönetim işleri ancak bütün kat maliklerinin oybirliği ile verecekleri karar üzerine yapılabilir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 45. maddesindeki ortak yerlerin kiraya tüm kat maliklerinin oybirliği ile alacakları karar üzerine verilebileceği amir hükmü karşısında iptali istenilen kat malikleri kurulu kararı ile yönetim planının buna aykırı hükümleri geçersiz olacağından..... kat malikleri kurulu kararlarının iptali yönünden süre yönünden davanın reddine karar vermesi doğru olmayıp iptali istenilen kararın KMK'nın 45. madde hükmü şartlarını taşıyıp taşımadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Ayrıca dosyanın incelenmesinde, davalının kat maliki olduğu işyerinin, sürekli faydalananı olan kiracı şirketin davaya dahil edilmediği anlaşılmıştır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar sürekli faydalanan olan kiracının da hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi de gözetilerek kiralanan bağımsız bölümün kiracısının da davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek anataşınmazın tapuya kayıtlı cari yönetim planı tespit edilerek gerekirse yeniden keşif yapılması sureti ile davalıların ortak alanlardaki kullanım payını aşıp aşmadığı araştırılmalı, varsa projeye aykırılıklar yönünden eski hale getirilmesine ve ortak alan olan yerlerde müdahalenin meni açısından bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu nedenlerle taraflara ait tüm deliller toplanarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan, eksik araştırma ve inceleme sonucu işin esası hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/07/2020 günü oy birliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/932, Karar No: 2015/485, Tarih: 09.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/932 E.  ,  2015/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; olay tarihinde sanık ...’ın, katılanların birlikte işlettiği iş yerine gelerek, perde diktirmek istediğini söylediği, katılan ...'nin sanığa ölçüleri getirmesi halinde dikeceklerini söylemesi üzerine sanığın, 15-20 dakika sonra tekrar gelerek ölçüleri verdiği, katılanın 4.000 TL hesap çıkarması üzerine, sanığın, kızının...’da olduğunu, kendisine 5.000 euro göndereceğini söyleyerek katılandan hesap numarasını istediği, katılan ...'nin, eşi olan diğer katılan ...'i arayarak eşine sanığa ait banka hesap numarası verdiği, 15-20 dakika sonra sanığın söz konusu iş yerine tekrar gelerek, katılan ... ile görüştüğü ve hesabına 5.000 euro para yattığını söyledikten sonra ayrıldığı, 5 dakika sonra...Bankasından aradığını söyleyen bir şahsın katılana hesabına 5.000 euro para yattığını söylediği bu telefon görüşmesinden bir süre sonra sanığın tekrar işyerine gelerek bankadan arayıp aramadıklarını sorduğu katılanın " evet aradılar" dediği, sanığın kızıile konuştuğunu parayı gönderdiğini söylediği, bu sırada katılanın eşi...’ın diğer katılanı arayarak sanığa 1500 TL para vermesini söylediği, katılanın eşine bu kadar para yok dediği, katılanın komşusu olan ...’den borç para istediği, ...’in para olmadığını ancak eşinin bileziklerinin olduğunu bunları verebileceğini söylediği, ... ile sanığın çarşıya kuyumcuya gidip altınları 2035 TL ye bozdurdukları ve sanığın 2000 TL parayı ...’den aldığı, katılanın şüphelenerek eşini aradığını ve bankaya gidip hesabı kontrol etmesini istediği katılan ...’ın bankaya gittiği ve hesabı kontrol ettiğinde para olmadığını öğrendiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.