muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/39225, Karar No: 2015/24735, Tarih: 09.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/39225 E.  ,  2015/24735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı Belediye dışındaki davalı şirketlerin adi ortaklığınca üstlenilen ... Kongre Merkezi yapım işinde çalıştığını, işin ...'ne ait olup ihale ile alındığını, Belediye yönünden son 3 aylık maaş alacak miktarı yönünden, diğer davalılar için ise tüm alacaklar yönünden ödenmeyen alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Belediye ... Kongre Merkezi Yapım işinin ihale edildiğini, bu işe ilişkin son hak edişin 03/07/2014 tarihinde yapıldığını, bu tarihte ilana rağmen alacağa ilişkin Belediye'ye müracat olmadığını, davacının alacağının 7-8-9-10. aylara ait olduğunu, ihale makamı sorumluluğunun hak ediş dönemindeki 3 aylık maaşından sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Belediye'nin ihale makamı, işin anahtar teslimi verilen ihaleli bir iş olduğu ve İş Kanunu 36.maddesine göre sadece hakediş döneminden önce doğmuş son üç aylık ücretten diğer davalılar ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunduğu, davalı Belediye'den verilen cevapta en son hakedişin 03/07/2014 tarihinde yapıldığı, talebin hakediş sonrası olan 2014/yılı Temmuz-Ağustos-Eylül-Ekim aylarına ait ücret olduğundan, bu ücretten sorumlu tutulması mümkün olmadığından, Belediye aleyhindeki davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, 4857 sayılı Yasanın 36/son maddesi uyarınca, işverenlerin alt işverene iş vermeleri halinde, bunların işçilerin ücretlerinin ödenip ödenmediğini, işçilerin başvurusu üzerine veya aylık olarak re'sen kontrol etmekle ve varsa ödenmeyen ücretleri hakedişlerden keserek işçilerin banka hesabına yatırmakla yükümlü oldukları yolundaki yasal yükümlülükler gözönüne alındığında en son hakedişin 03.07.2013 tarihinde yapıldığı ve bu tarihten sonra doğan ücret borçlarında somut uyuşmazlıkta ihale makamı durumunda olan davalı Belediye'nin sorumlu tutulamayacağı yönündeki gerekçe hatalı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece yapılacak iş 4857 sayılı Yasanın 36/son maddesi uyarınca ihale makamı olan Belediye'nin sorumlu olduğu tutarın belirlenmesi ve bu miktardan davalı Belediye'nin sorumlu tutulmasından ibarettir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş 4857 sayılı Yasanın 36/son maddesi uyarınca ihale makamı olan Belediye'nin sorumlu olduğu tutarın belirlenmesi ve bu miktardan davalı Belediye'nin sorumlu tutulmasından ibarettir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5505, Karar No: 2016/5611, Tarih: 31.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5505 E.  ,  2016/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, sigorta sürelerini iptal eden Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı çocuk geçen çalışmalarının fiili olmadığı gerekçesi ile iptal eden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulü ile yazılı şekilde karar verilmişse de, varılan sonuç hatalı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; doğumlu, yarım gün süreli ilköğretim öğrencisi olan davacının, babasına ait dava dışı geçen 10 günlük çalışmasının Kurumun 11.02.2009 tarihli raporu doğrultusunda iptal edildiği, çalışmaların geçtiği işyerinin davacının babasının da ortağı olduğu şirkete ait olduğu ve şirketin diğer ortaklarının çocukları hakkında da aynı şekilde hizmet bildirimi yapıldığı, davacı ve diğer işveren çocuklarının 30.04.2008 tarihli " başlıklı reklamda resimlerinin yer aldığı, dijital fotoğraf stüdyo çalışması 3 gün bedeli olarak tarafından düzenlenen 28.04.2007 tarihli faturanın dosya arasında bulunduğu, dava dışı işyerinin 01.09.1999 tarihinde yasa kapsamına alındığı ve işin türünün bilgisayar pazarlama işi olduğu, bordro tanıklarının dinlendiği ve tanıkların halen işyeri çalışanı olup, davacının iddiasını doğrular nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

.../..

.../..

Somut olayda; davacının 18 yaşının altında olduğu, şirketin faaliyet konusunun reklam işini ilgilendirmediği, davacının yarım gün süre ile haftanın 5 günü okula gittiği ancak bildirimlerin tam gün süre üzerinden yapıldığı, dinlenen tanıkların halen şirket çalışanı olduğu ve yapılan işlemin 01.10.2008 tarihli 5510 sayılı Yasa yürürlüğe girmeden hemen önce yapılmasının ve o dönem bu tür işlemlerin aileler tarafından çıkacak yasada yaşlılık aylığına hak kazanma yaşının artması nedeni ile sık sık başvuruluyor olması hususu ve dosya kapsamından, davacının yeni çıkacak yasanın yaşa ilişkin hükümlerinden etkilenmemesi için yapıldığı aşikar olup, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, kurum işlemi yerinde olduğundan, davanın reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15576, Karar No: 2011/23193, Tarih: 12.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/15576 E.  ,  2011/23193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin kaybedildiği ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 139. maddesi uyarınca usulüne uygun tebligatın aranmayacağı cihetle, 05.10.2007 tarihli oturumda savunması alınan sanığın vergi dairesi tarafından gönderilen tebligatı aldığını, ancak ibrazı istenen defter ve belgelerin eski ve işe yaramayacağı düşüncesi ile yanlışlıkla imha edilmesi nedeniyle ibraz edemediklerini beyan etmesi karşısında; yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden işyerinin faal olduğu ve incelemenin işyerinde yapılması gerektiğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/948, Karar No: 2011/6303, Tarih: 12.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/948 E.  ,  2011/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR TARİHİ :22.11.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet alacağı davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, boşanma talebi ile birlikte düğünden önce ve düğünde takılan davacıya ait takıların düğün tarihinden bir ay sonra bozdurularak harcandığı iddiası ile takıların bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Yargımla sırasında ziynet eşyalarına ilişkin dava tefrik edilerek yeni esas numarası ile davaya devam olunmuştur. Davacı tanık deliline başvurmuştur. Mahkemece tanıkların dinlenilmesi için talimat yazılmış talimat evrakına boşanma talebini de içeren dava dilekçesi ve cevap dilekçesi eklenmiştir. Talimat mahkemesince dinlenilen tanıklar takılarla ilgili beyanda bulunmayıp sadece boşanmaya ilişkin ifade vermişlerdir. Eksik tanık ifadelerine dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece davacı tanıklarının dinlenilmesi için yeniden yazılacak olan talimat evrakına dava dilekçesi, davacının takılarla ilgili davaya ilişkin alınan beyanı ve beyana karşı davalının cevap dilekçesinin eklenmesi, tanıkların takılarla ilgili beyanda bulunmalarının istenmesi ve gelecek tanık anlatımlarına göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile savunma hakkı kısıtlanmak sureti ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10517, Karar No: 2022/12114, Tarih: 22.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10517 E.  ,  2022/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki birleşen dava davacısı Müflis ... İnşaat Turizm Hizm. Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının mürafaalı olarak yapılmasına HUMK.nin 438. ve İİK'nin 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oy birliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1- Birleşen dava davacısı Müflis ... İnşaat Turizm. Hizm. Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20 Hukuk Dairesi’nin 15.06.2022 tarih ve 2021/3254 E .-2022/2180 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1- Birleşen dava davacısı Müflis ... İnşaat Turizm. Hizm. Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20 Hukuk Dairesi’nin 15.06.2022 tarih ve 2021/3254 E .-2022/2180 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi’nin 07.07.2021 tarih ve 2020/499 E. - 2021/353 K. sayılı kararının hüküm bölümünün birleşen dava yönünden verilen para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “ % 10’u olan 265.000,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i olan 132.500,00 TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4914, Karar No: 2012/18902, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4914 E.  ,  2012/18902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına, bu süre içerisinde 231/8. maddesi gereğince masraflarını sanığın karşılaması şartıyla Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü görevlilerince belirlenecek yer ve zamanda 50 adet ağaç dikme ve üç ay süreyle bu ağaçların bakımının sanık tarafından yerine getirilmesi yükümlülüğüne tabi tutulmasına dair Bayat Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2010 tarihli ve 2010/12 esas, 2011/88 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarihli ve 2011/731 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler,

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına yada takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine,

Şeklinde belirlenmiş olup, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.06.2009 tarihli ve 2009/5644 esas, 2009/13118 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bunların dışında Cumhuriyet Savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak ve sanığa mali külfet getirecek şekilde, masraflarını sanığın karşılaması şartıyla 50 adet ağaç dikme ve üç ay süreyle bu ağaçların bakımının sanık tarafından yerine getirilmesi hususunda yükümlülük belirlenmesinin mümkün bulunmadığı, sanık hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.12.2011 gün ve 65652 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 01.02.2012 gün ve KYB/2012-8 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında CMK.nun 231/8 maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri olarak ağaç dikmesine hükmedilmiş katılan vekili tarafından "katılanın zararı karşılanmadığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği" gerekçesiyle itiraz edilmiş mercii Çorum Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmiştir.

Adalet bakanlığının 21.12.2011 tarih, 2011/16529-65652 sayılı yazısına dayanılarak düzenlenen ihbarnamede "Ağaç dikme tedbirine hükmedilemeyeceğinden" bahisle, Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulması talep edilmiş ise de, anılan mahkemeye bu konuda bir itirazda bulunulmadığı gibi itiraz merciince fidan dikilmesi veya dikilmemesine ilişkin bir karar da verilmediğinden, Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı olarak düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ihbarnamesindeki bozma isteminin CMK.nun 309. maddesi gereğince (REDDİNE), fidan dikimi ile ilgili Bayat Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2010 tarih, 2010/12 esas ve 2011/88 sayılı kararına karşı, kanun yararına bozulması yönünden talepte bulunulup bulunulmayacağının Adalet Bakanlığınca takdir edilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41206, Karar No: 2013/29429, Tarih: 18.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41206 E.  ,  2013/29429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 1.İŞ)

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde çalışmakta iken 2010 yılında emekli olduğunu, santral odasında çalıştığını, normal mesai saatlerinin çok üzerinde çalıştıklarını, işveren tarafından yalnızca yaz sezonları için 3'er saat fazla mesai ücreti ödendiğini, diğer aylarda bu ücretlerin ödenmediğini beyanla fazla çalışma ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının beş yıldan önceki taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacının mevsimlik işçi olduğunu, emekli olması nedeni ile işten ayrıldığını, ücretlerinin kesintisiz ödendiğini, fazla mesai tahakkukunun aylık bordrolarda gösterildiğini, davacının hiçbir ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin fazla mesai ücretlerini aldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, santral görevlisi olarak çalıştığı, 09.04.2010 tarihinde emekliye ayrıldığı, davacıya yaz sezonu için fazla mesai ödemeleri yapıldığı ancak diğer dönemler ile ilgili fazla mesai ödemesinin yapılmadığı , davacının çalıştığı dönemde ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle fazla çalışma ücreti istekleri kabul edilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yangın mevsimi olarak bilinen 1 Haziran -30 Ekim arası günde üç saat fazla çalışma ücreti ödendiği, bunun dışında kalan süre için ödenmediği belirtilerek 1 Kasım- 30 Mayıs dönemleri için günde üç saten fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.

Davacı işçiye orman yangın döneminde günde üç saat fazla çalışma ücreti ödenmesi toplu iş sözleşmesi doğrultusunda gerçekleşmiştir. Davacı işçi orman yangın mevsimi haricinde de aynı şekilde çalıştığını ileri sürmemiş, aksine her iki dönemde farklı saatlerde çalıştığını açıklamıştır. Dosya içinde davacının orman yangın mevsimi haricinde ne şekilde çalıştığını gösteren yazılı delil bulunmamaktadır. Davacı santral odasında çalışmış olup, orman yangın ihbar saatlerine dair kayıtların da davacının çalışma süreleri konusunda delil değeri bulunmamaktadır.

Davacı tanıkları ise kış sezonunda mesainin 08.00-17.00 saatleri arasında olduğunu açıklamışlar, tanıklardan biri bazen 19.00 hatta 21.00 saatlerine kadar uzayabildiğini, diğer ise özellikle Cumartesi ve Pazar günleri 22.00’den önce eve gidemediklerini beyan etmiştir.