muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19475, Karar No: 2015/24073, Tarih: 07.09.2015

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir. Ancak, sözkonusu hüküm, alt işverene devir sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için feshin son çare olması gibi iş güvencesi hukukunun genel ilkelerine uyma zorunluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Keza, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Sözkonusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda davalı belediyece yapılan ihale sonucunda temizlik ve çöp toplama işi davalı şirkete verilmiş, davacı davalı şirketin işçisi olarak bu işte çalışmakta iken, iş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan feshedilmiştir.

Somut olayda davalı belediyece yapılan ihale sonucunda temizlik ve çöp toplama işi davalı şirkete verilmiş, davacı davalı şirketin işçisi olarak bu işte çalışmakta iken, iş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan feshedilmiştir.

Yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler gereği belediyenin temizlik ve çöp toplama işi görev ve sorumlulukları kapsamında bu tür hizmetleri üçüncü şahıslara yaptırması mümkündür. Davalı asıl işverenin işin düzenli ve sağlıklı yürütümü bakımından verdiği emir ve talimatların alt işverenin yönetim hakkını ortadan kaldırıcı nitelikte değerlendirilmemesi gerekir. Davalılar arasında kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi sözkonusu olduğunda işe iade hükmünün sadece alt işveren aleyhine kurulması gerekir.

Davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygun olduğundan ve muvazaaya da dayanmadığından davacının gerçek işvereni olan davalı şirkete ait işyerine iadesine karar verilmesi gerekir.

3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı .......'ye ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 119,40 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 119,40 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 07.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26035, Karar No: 2016/8115, Tarih: 08.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26035 E.  ,  2016/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanık ... hakkında hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi vekilinin sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Gümrük idaresi vekilinin sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Gümrük idaresinin kamu davasına katılma isteği reddedilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca gümrük idaresinin müdahilliğine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık ...'ün oğlu olan sanık, dava konusu kaçak eşyanın ele geçirildiği İzmir Caddesi'ndeki babasına ait işyerinde çalışmadığını, tesadüfen orada bulunduğunu savunmuş ise de, olay tutanağında kendisinin imzasının bulunması, olay öncesinde yapılan araştırmaya ilişkin 12.02.2011 tarihli tutanakta, dava konusu eşyanın ele geçirildiği İzmir Caddesi .....adresinde faaliyet gösteren işyerinin sanığa ait olduğu yönünde bilgilerin bulunması ve tüm dosya kapsamına göre, sübut bulan atlı suçtan sanığın cezalandırılması yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Sanık ... ve gümrük idaresi vekilinin adı geçen sanık hakkında TCK'nun 44. maddesi yollaması ile 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uygulanmak suretiyle oluşturulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

Gümrük idaresinin kamu davasına katılma isteği reddedilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca gümrük idaresinin müdahilliğine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre; sanığın, dava konusu kaçak ve bandrolsüz sigara ve purolar yönünden 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca, dava konusu diğer kaçak eşya yönünden ise 5607 sayılı Yasa'nın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1- Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre; sanığın, dava konusu kaçak ve bandrolsüz sigara ve purolar yönünden 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca, dava konusu diğer kaçak eşya yönünden ise 5607 sayılı Yasa'nın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Olay öncesinde yapılan araştırmaya ilişkin 12.02.2011 tarihli tutanakta, Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Mali Büro Amirliği Kaçakçılık Kısım Amirliği görevlileri tarafından yapılan istihbarı çalışmalarda, ...isimli şahsın yurt dışından gümrük işlemine tabi tutulmaksızın ülkemize kaçak yollardan getirilen sigara ve puroları doğu illerinden Ankara'ya gelen yolcu otobüsü ile getirttirdiği, işyerlerinde de piyasaya sürdüğü istihbar edildiği, konu ile ilgili çalışmalarda, gelen kaçak sigaraların ... ve babası olan sanık ... tarafından alınıp, ..... Ankara adresinde bulunan yere depoladıkları, buradan da kaçak sigara ve puroların sanık ... tarafından oğlu ...’e ait..... Kızılay Ankara adresinde bulunan işyeri ile sanık ...'e ait İzmir Caddesi.....7 Kızılay Ankara adresinde faaliyet gösteren işyerine getirdiği ve bu işyerlerinden da perakende ve toptan olarak sigara ve puroların satışının yapıldığının tespit edildiği yönünde bilgilere yer verildiği;

Ankara Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.02.2011 tarih ve 2011/174 D.İş sayılı kararı ile, sanık ...'e ait ....Kızılay Ankara; sanık ...'ün oğlu ... isimli şahsa ait İzmir Caddesi.... Kızılay Ankara; yine sanık ...'ün oğlu sanık ...'e ait İzmir Caddesi ..... Kızılay Ankara adreslerinde arama yapılmasına karar verildiği;

14.02.2011 tarihinde İzmir Caddesi ..... Kızılay Ankara adreslerinde yapılan arama nedeniyle, 5607 ve 4733 sayılı Yasa'lara muhalefet suçlarından sanık hakkında temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin davanın açıldığı;

UYAP kayıtları üzerinden yapılan incelemeye göre, ise yine aynı tarihte, bu kez Kızılay Ankara adresinde yapılan arama sonucu

ele geçen 3298 paket sigara, 48 paket tütün, 44 paket puro, 171 kutu ile poşetlenmiş vaziyette 16 paket cinsel gücü artırıcı hap niteliğindeki eşya nedeniyle sanık hakkında 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan dava açıldığı, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/783 E. - 2012/1394 K. sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nun 44. maddesi yollaması ile 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyet hükmü kurulduğu, anılan kararın Dairemizin 2013/18635 E. - 2014/8762 K. sayılı kararı ile düzeltilmek suretiyle onandığı gözetilerek;

Anılan diğer dosya getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin denetime olanak verecek biçimde dosyaya konulması;

Anılan diğer dosya getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin denetime olanak verecek biçimde dosyaya konulması;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet niteliğindeki eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılması ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanığın üzerine atılı 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan zarar gören gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi, yasaya aykırı;

4- TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan ... idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18166, Karar No: 2014/28477, Tarih: 21.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18166 E.  ,  2014/28477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/640-2013/183

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 03.01.2009-19.04.2011 tarihleri arasında yat kaptanı olarak çalıştığını, işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız ‘'feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma devam ettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacağına hak kazandığını şahit beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı işçi özel yat niteliğindeki işyerinde sürekli kalmakta ve orada ikamet etmektedir İş yaşamı ile normal yaşamı iç işe girmiş durumdadır. Davacının bu çalışma düzenine göre günlük çalışma programını kendisinin belirlediği anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, fazla çalışma ücret alacağı yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15790, Karar No: 2023/3688, Tarih: 19.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15790 E.  ,  2023/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/670 E., 2022/57 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2016 tarihli ve 2016/237 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, katılana ait iş yerinden hırsızlığa teşebbüs etmesi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 35, 31/2, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 151/1, 31/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/35 Esas, 2016/303 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 35, 31/2, 62, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay 3 gün hapis, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 01.11.2021 tarih 2021/12987 Esas, 2021/18081 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmamasından dolayı hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/670 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 35, 31/2, 62, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50 maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay 3 gün hapis, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii dilekçesinde, sadece hükmü temyiz ettiğini ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii dilekçesinde, sadece hükmü temyiz ettiğini ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.07.01.2016 günü gece saat 02:50 civarında, bir iş yerine girmek isteyen şahıslar olduğu ihbarı üzerine olay yerine intikal eden polis ekiplerinin, bir lokantanın kapısının zorlanarak açılmış olduğunu tespit ettikleri, iş yeri içerisinde suça sürüklenen çocuğun, yanında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar Savaş ve Veysel ile birlikte yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun üst aramasında 2 adet tornavida ve 1 adet demir kesme makası ele geçtiği, iş yerinde yapılan araştırmada çalınan bir eşyanın olmadığının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun ifade ve savunmasında suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/670 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1567, Karar No: 2013/4136, Tarih: 11.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1567 E.  ,  2013/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın şehir yerleşim planı içindeki konumu, Valilik ve Adliye gibi resmi binalara olan mesafeleri belirlenip işaretlendikten,

2) Dava konusu taşınmazın ve yakın çevresinin fotoğrafı çektirilip, tasdik edildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/389, Karar No: 2021/19367, Tarih: 20.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/389 E.  ,  2021/19367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, mağdure'nin boynuna bıçağı dayayıp, yerde otuz saniye kadar sürükleyip bu esnada mağdurenin çığlık atmaya başlayıp, çığlık atmayı sürdürmesi sebebiyle, olay mahallini bırakıp kaçan suça sürüklenen çocuğun eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 109/2,3-a, 35. maddelerinde belirtilen bıçakla, hile, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilerek hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde tehdit ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından iki ayrı hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.