muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5648, Karar No: 2010/6869, Tarih: 14.06.2010

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

O halde yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de dava konusu pay miktarı esas alınarak belirlenen dava değerine göre nispi harç ve avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmazın belirlenen tüm değeri üzerinden nispi harç ve avukatlık ücretine hükmedilmiş olması isabetsizdir.

Öyleyse davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri veriulmesine, 14.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/625, Karar No: 2007/2227, Tarih: 07.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/625 E.  ,  2007/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu ..parsel sayılı taşınmazdaki evde 1990 yılından beri ikamet ettiğini, komşu taşınmaza yerleşen davalının bahçesine diktiği ağaçların, evinin deniz manzarasını kapattığını, davalıya ait jeneratörün elektrik kesintilerinde otomatik olarak devreye girdiğini, çıkardığı sesin rahatsızlık verici düzeyde olduğunu ileri sürerek, komşuluk hukukuna aykırılık teşkil eden hususların giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, bahçesine diktiği ağaçların ve elektrik kesintilerinde devreye giren jenaratörün davacıya bir zararının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi.. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu Boğaziçi öngörünüm bölgesi uygulama imar planında ve sahil şeridinde kalan, üzerinde bina bulunan . parsel sayılı taşınmazın davacıya, buna komşu 35 sayılı parselin ise davalıya ait olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, komşu parselde bulunan jenaratörün ses kirliliği yarattığını, ağaçların ise deniz manzarasını kapatmak, ışık ve havasını kesmek suretiyle zararına sebep olduğunu ileri sürmek suretiyle eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, dava konusu jenaratör yönünden mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve özellikle bilimsel verilere uygun olarak düzenlenen teknik bilirkişi raporunda zararın varlığı saptanmak ve giderimi için öngörülen tedbirlerin mahkemece de uygun bulunmak suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının, ağaçlar yönünden temyizine gelince;

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; mahkemece yerinde yapılan keşif sonunda davalının kendi mülkiyet alanında ve fakat davacının sınırına yakın olacak şekilde diktiği ve yetiştirdiği "Leylandi" türü ağaçların davacının parselindeki pencereleri perdeleyecek ve kapatacak nitelikte bulunduğu mahkemece de benimsenen bilirkişi raporu ile sabittir. Öte yandan, davacının kendi taşınmazında bina yapması, pencere açması mülkiyet hakkının kişiye sağladığı hak cümlesindendir. Binanın ve pencerelerin imar mevzuatına aykırılık teşkil etmesinin, idareyi ve idari yaptırımı gerektireceği tartışmasızdır (3194/32,42.md). Devletimizin kabul ve onayladığı İnsan Hakları Sözleşmesinin eki sayılan 1 nolu protokolün 1.maddesi Anayasanın 35.maddesi, Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde öngörülen mülkiyet hakkı karşısında açılan pencerelerin komşu parsel malikinin aile mahremiyetini ihlal ettiği savunmasına da değer verilemeyeceği tabiidir. Elbette, yasaya uygun olmayan bir eylem, davranış yaratmışsa yine yasa hükümlerinin kişiye tanıdığı hakların kullanılması suretiyle giderilebileceği açıktır. Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında taraflar arasındaki ağaç yetiştirmekten kaynaklanan çekişmenin Türk Medeni Kanununun Komşuluk Hukukuyla ilgili düzenlemeler çerçevesinde çözüme kavuşturulacağı da tartışmasızdır.

Ne varki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı, özellikle önlem yönünden doyurucu açıklama taşımayan ve yeterli olmayan rapor esas alınmak ve en son tedbir olarak düşünülmesi gereken ağaçların kesilmesine karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

Ne varki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı, özellikle önlem yönünden doyurucu açıklama taşımayan ve yeterli olmayan rapor esas alınmak ve en son tedbir olarak düşünülmesi gereken ağaçların kesilmesine karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece içlerinde mimar, ziraat ve çevre mühendisi gibi ünvanları taşıyanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde keşif yapılarak yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde taraf taşınmazlarının konumu, nitelikleri, yöresel örf ve adetler de gözetilmek suretiyle iddia ve savunmanın değerlendirilmesi, deniz manzarası kapatılması niteliğindeki doğan zararın en az şekilde ve ağaçların kesilmesi dışında, (örneğin; seyrekleştirme, budama gibi...) başkaca önlemlerle giderilip giderilemeyeceğinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, hak ve zarar dengesi de gözetilmek suretiyle adil olanı seçilip ona hükmedilmesi gerekirken, önlemleri göstermeyen ve yeterli olduğu söylenemeyecek nitelikteki bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince

BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14606, Karar No: 2012/2226, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14606 E.  ,  2012/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan 58 sayılı parselin bir kısmının kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda saptanan kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığı belirtildiğine göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1981, Karar No: 2013/23222, Tarih: 09.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1981 E.  ,  2013/23222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda sanık tali kusurlu ise de; mağdurun vücudunda 5. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, meydana gelen zararın ağırlığı da dikkate alındığında sanık hakkında daha fazla cezaya hükmedilmesi gerekirken, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6499, Karar No: 2023/7880, Tarih: 28.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/6499 E.  ,  2023/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

ASIL 2022/35 ESAS SAYILI DOSYADA;

...

BİRLEŞEN 2022/347 ESAS SAYILI DOSYADA;

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki asıl davanın şikayetçisi borçlu ... ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

A-Alacaklı ... A.Ş.'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

B- Şikayetçinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ

MADDE 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlu ...’in temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 24.05.2023 tarih ve 2022/2275 E. - 2023/1367 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlu ...’in temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 24.05.2023 tarih ve 2022/2275 E. - 2023/1367 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Ayvalık İcra Hukuk Mahkemesi’nin 11.05.2022 tarih ve 2022/35 E. - 2022/91 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1. bendinin 2.cümlesinde yer alan “ % 10 hesabı ile 291.700,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9030, Karar No: 2012/13536, Tarih: 09.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9030 E.  ,  2012/13536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 22.07.2008 tarihli karar ile 2002 takvim yılı için ; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/1-b maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

Sanığın yokluğunda verilen 22.07.2008 gün ve 2007/851 esas, 2008/629 karar sayılı mahkumiyet hükmünün, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 15.12.2008 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; yeni adres araştırılması yapılmadan, talimat mahkemesinde ifadesi alınırken sanık tarafından bildirilen, ancak adli mercilerce daha önce tebligat yapılmamış olan ve 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35/son maddesi kapsamında sayılan adreslerden olmayan adreste yapılan bu tebligatın usulüne uygun olmadığı, 22.07.2008 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleştirilerek infaza başlanması üzerine, sanığın 08.12.2011 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebiyle birlikte yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği,

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 26.12.2011 ve 2007/851 esas, 2008/629 karar sayılı “temyiz isteminin reddine” dair karar kaldırılmış, katılan hazine vekili Maliye Bakanlığı BAHUM Genel Müdürlüğünün 09.09.2008 gün ve 29170 sayılı oluruna dayanarak istemininde vazgeçtiğinden, temyiz incelemesi sanığın temyizine hasren yapılmıştır.

1-)Sanığın, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Koşuları oluştuğu halde teselsül hükmünün uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,

2-)Sanığın, “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince;

2-)Sanığın, “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2002 ve 31.12.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1178, Karar No: 2019/2648, Tarih: 08.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1178 E.  ,  2019/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme

HÜKÜM : TCK'nin 38/1, 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... vekili Avukat ...'ın 04/06/2018 tarihli dilekçesiyle hükmün açıklandığı duruşmaya katılamayacağını bildirir mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, SEGBİS yoluyla ifadesi alınan sanığa Baro tarafından zorunlu müdafii atanarak vekaletnameli müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7526, Karar No: 2007/6779, Tarih: 24.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7526 E.  ,  2007/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Rize 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih               :  16.03.2006
Yargıtay — Esas No: 2014/32166, Karar No: 2015/27212, Tarih: 17.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32166 E.  ,  2015/27212 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında..... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/09/2013 gün ve 2012/662-2013/693 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/645 sayılı dosyası, ... İcra Müdürlüğünün 2011/459 sayılı takibi ve davalı tarafça 2.4.2013 tarihli dilekçe ekinde bulunduğu belirtilen ancak fiziken dosyada bulunamayan "ek-1 ve ek-2" notlu belgelerin temin edilerek eklenmesinden sonra yeniden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.