muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11739, Karar No: 2022/20516, Tarih: 07.12.2022

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 23/03/2021 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 30/03/2021 tarihli dilekçesiyle hırsızlık suçunun yanında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da istinaf ettiği, mahkemece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden istinaf isteminin reddine karar verilmediği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15/11/2021 tarihli 2021/1746 esas ve 2021/3547 karar sayılı kararıyla sadece hırsızlık suçundan inceleme yapılmış olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün henüz kesinleşmemesi nedeniyle (BAKIRKÖY) 1. Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 23.03.2021 tarihli ve 2019/79 E., 2021/123 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 07/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3479, Karar No: 2012/6405, Tarih: 30.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3479 E.  ,  2012/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı bulunan 489 ada 19 nolu parseline davalıların ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, müdahalenin menini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının iddia ettiği yerin kendi tapusunda kaldığını bu nedenle ağaçları diktiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli nedenleri olmaksızın ağaç dikmek suretiyle müdahale ettikleri saptanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 454.05.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21489, Karar No: 2017/15636, Tarih: 12.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/21489 E.  ,  2017/15636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 10/10/2014-21/06/2015 tarihleri arasında öğretmen olarak çalıştığını, devamsızlık gerekçesi ile işten çıkarıldığını, bu feshin usul ve yasaya aykırı olduğunu, o dönemde dershanelerin kapatılmasına ilişkin Anayasa Mahkemesine itirazda bulunulduğunu ve durumun belirsiz hale geldiğini, bu nedenle kayıtların durdurulduğunu, davalı işverenin davacıya, o dönemde kimsenin kayıt yaptırmadığını, şimdilik işe gelmesine gerek olmadığını beyan ettiğini, bu beyandan sonra işe gitmeyen davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile sona erdirildiğini iddia ederek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davayı kabul etmediklerini, davacının 1 yıl olmak kaydı ile yeni süreli sözleşme ile 10/10/2014 tarihinde çalışmaya başladığını, sözleşmesinin 10/10/2015 tarihi ile sona erdiğini, davacının ... süresi boyunca zaman zaman yöneticilerle sorun yaşadığını, davacının kendisi ile ilgili haciz yazısını müvekkili muhasebe yetkililerine teslim etmemesi üzerine müvekkili şirketin zor durumda kaldığını, hiç bir mazereti yokken 23-24 ve 25 Haziran 2015 tarihlerinde işe gelmediğini, şifai görüşmelerin sonuçsuz kalmasından dolayı devamsızlık nedeni ile iş akdinin sona erdirildiğini, tüm ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını, hiç bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; davalı işverenin her ne kadar devamsızlık tutanağı tutsada devamsızlığın nedenini öğrenmek için davacıya mazeret ihtarnamesi çekmediği, devamsızlığın 3. gününde iş akdinin feshine dair ihtarname gönderen davalının devamsızlık nedenine dayanan fesihte aranan şartları yerine getirmediği gerekçesiyle; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde, ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni göz önünde bulundurularak takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine, davacının işe iadesi için işverene süresi içerisinde başvurması halinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içerisinde hak kazanılacak olan en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı vekili davacının devamsızlık yaptığını savunmuştur. Somut uyuşmazlıkta; davalı vekili devamsızlık savunmasına ilişkin olarak tanık deliline dayanmış, mahkemece tanıklara yönelik ara kararlar oluşturulmuş ve karar duruşması olan 06/04/2016 tarihinde mahkemece “...Her ne kadar davalı tanıkları için tebligat çıkarılmış ise de, devamsızlık tutanaklarını takip eden gün iş akdinin feshedildiği, davacıya mazeretini bildirmesi için bir bildirim yapılmadığı anlaşılmakla bu aşamada davalı tanıklarının dinlenmesinin dosya açısından bir yenilik getirmeyeceği anlaşıldığından davalı tanıklarının dinlenmesinden vazgeçilmesine...” şeklindeki ara kararla davalı tanıkları dinlenmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafın devamsızlık olgusunu ispat etmek için dayandığı delilleri, tutanaklar ve tanık beyanlarıdır. Tanıkların davaya katkısının ne olacağının tanıklar dinlenmeden bilinmesi mümkün değildir.

Mahkemece davalı tanıkları dinlenmeden karar verilmesi, hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/589, Karar No: 2009/10728, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/589 E.  ,  2009/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılara rücu edilen meblağın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8528, Karar No: 2017/5548, Tarih: 22.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8528 E.  ,  2017/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. ve 5. bentlerinin çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hükmün 5. bendinden “tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,(İhtarat Yapıldı),” ibaresinin çıkarılması suratiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/278, Karar No: 2010/786, Tarih: 11.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/278 E.  ,  2010/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat,

765 sayılı TCK'nun 510, 80, 522, 81/1. md. 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın, katılanın muhasebe işlerini takip etmek üzere aldığı, bir cilt fatura koçanı içerisinden, 6 adet faturayı kendi ticari ilişkisi nedeniyle tanıklar ... ve... adına düzenlemekten ibaret sübutu kabul edilen eylemlerinin, 213 Sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturduğu gözetilmeden, anılan suçun failinin vergi mükellefi olması gerektiği ve sanığın vergi mükellefi olamaması nedeniyle eylemin hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçu içerisinde değerlendirildiğinden bahisle yazılı şekilde 213 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davanın reddine ve hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçundan mahkümiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16114, Karar No: 2017/15435, Tarih: 07.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16114 E.  ,  2017/15435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21 .maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12769, Karar No: 2016/10136, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12769 E.  ,  2016/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ...'de ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No :... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının ... adresinde yazları ikamet ettiği, sürekli kalmak amacıyla oturduğu yerin “... Mah. ... Sok. No: ... .../...” olduğu anlaşıldığından kısıtlı adayının vefat etmiş olması da dikkate alınarak uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nIn 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1791, Karar No: 2021/1664, Tarih: 24.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1791 E.  ,  2021/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.12.2017 tarih ve 2016/293 E. - 2017/457 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.03.2020 tarih ve 2019/21 E. - 2020/374 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010/09207 numaralı "LİMSA" ibareli ve 5. sınıfta tescilli markanın sahibi olduğunu, davalının 2014/92537 numaralı “LİMA” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalının marka başvurusunun yayınına karşı müvekkilince yapılan itirazın Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, müvekkilince bu ret kararına itirazda bulunulduğunu, bu itirazın YİDK tarafından verilen 09.05.2016 tarihli ve 2016-M-4825 sayılı karar ile kısmen kabul edildiğini, markaların benzer olduğunu, YİDK’nın 05. sınıftaki emtiaların tüketici kitlesini adeta ikiye ayırarak eksik bir değerlendirme yaptığını, bu şekilde yapılan ayrıma dayalı olarak verilen kararın çelişkiye sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, taraf markalarının benzemediğini ve iltibas oluşturmadığını, müvekkilinin markasının hitap ettiği tüketici kitlesi dikkate alındığında benzerlik iddialarının dayandırıldığı 05. sınıfta ortalamanın üzerindeki bilinçli tüketiciler nezdinde davacının mesnet markası ile herhangi bir karışıklık ihtimalini doğurmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 05. sınıftaki emtialar bakımından söz konusu sınıfın ilgili tüketici kitlesinin uzman tüketici bulunan doktor, eczacı, diş hekimi, ilaç mümessilleri gibi tüketiciler olduğu ve bu tüketiciler açısından taraf markaları arasında 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalının 2014/92537 numaralı “lima” ibareli başvurusunun tıp alanında, özellikle koroner bypass ameliyatları alanıyla ilgili yoğun şekilde "sol iç meme arteri" teriminin kısaltması olarak kullanıldığının mahkemece görüşüne başvurulan uzman bilirkişi raporunda belirtildiği, markalar arasında 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.