muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7408, Karar No: 2013/10266, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7408 E.  ,  2013/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması, tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdüne dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiralananın tahliyesi için davalı tarafından taahhütname verildiğini, bu taahhüde dayalı olarak icra takibi başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılarak taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, taahhütnamenin tarih kısımları boş olarak düzenlenip, kira sözleşmesi ile birlikte verildiğini, icra takibinin taahhütnamedeki bu kısımlar sonradan doldurularak haksız bir şekilde yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece imzasına karşı çıkılmayan takip dayanağı taahhütnamenin kiracıyı bağlayacağı, imzalı belgenin sonradan doldurulduğu itirazlarına itibar edilmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 01.06.2012 tanzim tarihli adi yazılı tahliye taahhüdüne dayanarak icra takibi başlatmıştır. Borçlu süresi içinde icra müdürlüğüne yaptığı itirazında, tahliye taahhütnamesi altındaki imzayı kabul ederek, taahhütnamedeki tarihlerin sonradan yazıldığını, bu nedenle taahhüdün geçersiz olduğunu ileri sürmüştür. Bu, taahhütnamedeki tarihe itiraz niteliğindedir. İ.İ.K.nun 275. maddesi ile “tahliye talebi noterlikçe re'sen tanzim veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup da, kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itiraz kaldırılır. Aksi takdirde itirazın kaldırılması talebi reddolunur. İtirazın kaldırılması üzerine tahliye ve teslim icra edildikten veya kaldırılma talebi reddolunduktan sonra kiracının veya kiralayanın genel hükümlere göre mahkemeye müracaat hakları saklıdır” hükmü düzenlenmiştir.

Davacı, noterlikçe re'sen tanzim edilmiş veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir belgeye dayanmadıkça, takibe itiraz edilmesi halinde icra mahkemesinden kiralananın tahliyesini isteyemez. Mahkemece itiraz edilen tahliye taahhüdü nedeni ile uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden, tahliye talebinin genel yetkili mahkemeden istenmesi gerekmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin kabulüne, tahliye taahhüdü nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4736, Karar No: 2024/3985, Tarih: 19.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4736 E.  ,  2024/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2707 E., 2023/713 K.

KARAR : Davacılar ve davalılardan ... vd. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davalı ... yönünden ise, istinaf talebinin feragat nedeniyle reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/411 E., 2022/159 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleştirilen davalarda el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar ve davalılardan ... vd. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davalı ... yönünden ise, istinaf talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vd. tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde; müvekkillerinin Alman vatandaşı olduğunu, uzunca bir süredir yurt dışında yaşadıklarını, davaya konu 6382 ada 11 parselde tapuya kayıtlı 8 ve 10 No.lu bağımsız bölümlerin davacı ...'e, 2 No.lu bağımsız bölümünün davacı ...'e, 4 No.lu bağımsız bölümünün ise davacı ...'e ait olduğunu, davacıların bilgisi ve talimatı dışında söz konusu taşınmazların eski malik-arsa sahibi tarafından davalılara kiraya verildiğini, davalıların taşınmazları uyarılarına rağmen tahliye etmediklerini belirterek el atmanın önlenmesi ile ecrimisil ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin gayrimenkullerde önceki malikle yapılan kira sözleşmesine dayalı olarak oturmaları sebebiyle işgalci olmadıklarını, kiracı olarak oturduklarını, ecrimisil taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kötü niyetli olmadıklarını, taşınmazlar inşaat halinde iken değer katıcı iyileştirmeler yaptıklarından kira bedelinin düşük tutulduğunu, davacıların ihtar göndermeden dava açtıklarını, bunun TBK uyarınca dava şartı olduğunu, kira bedellerinin ödenmesi için tevdi mahalli belirlenmesini istediklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar tarafından sunulan beyan dilekçesinde taşınmazı kullandıklarının sabit olduğunu, her ne kadar bir önceki malik ile kira sözleşmelerinin mevcut olduğu iddiasında bulunulmuş ise de, paylı mülkiyete tabi taşınmazlar hakkında yapılan kira sözleşmelerinin geçerliliğinin pay ve paydaş çoğunluğuna bağlı olduğunu, yapılan sözleşmelerde bu husus sağlanmadığından davacılar yönünden bağlayıcılığının bulunmadığını, tapu kaydında malik olarak görünen davacılara ait taşınmazlara davalılar tarafından haksız olarak el atıldığını, ecrimisil talebine ilişkin yapılan değerlendirmede ise davalıların kötü niyetlerinden bahsedilemeyeceğini, ecrimisil şartlarının oluşmadığını belirterek, asıl dava yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu 2, 4 ve 8 No.lu bağımsız bölümlere yapılan haksız el atmanın önlenmesine, ecrimisil taleplerinin ise reddine karar verilmiş; birleştirilen davada ise davacı vekilince üç aylık süre içerisinde harç yatırılmadığı, yenileme talebinde de bulunulmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalılardan ... vd. vekili ile davalılardan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili; fuzuli şagil durumunda olan davalıların müvekkillerine ait taşınmazlara yaptıkları müdahale sebebi ile ecrimisil ödemeleri gerektiğini belirterek yerel Mahkeme kararının ecrimisil yönünden itirazları doğrultusunda düzeltilerek kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalılardan ... vd. vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece ecrimisil kararı yönünden doğru bir karar verildiğini, haksız el atma yönünden ise hatalı değerlendirme yapıldığını, müvekkillerinin mevcut gayrimenkullerde kiracı sıfatında olduğunu, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğunu, uygulamada davalının yeri eski malikten kiraladığı durumlarda kötü niyetli zilyet olarak kabul edilmediğini, eski malik ile davalı arasında yapılan kira akdi sonra ermeden dava konusu yerin davacıya satılması halinde de kira sözleşmesinin sona ermiş olduğunun kabul edilemeyeceğini, yeni malikin TBK'nın 351 inci maddesi uyarınca 1 ay içinde yasal önel ile gayrimenkulün el değiştirdiğini ve daireleri boşaltmaları veya kira paralarının kendisine ödenmesi yönünde noter ihtarı göndermediğini, yasal önellere uyulmadığı için kira kontratlarının her iki davacı yönünden ve müvekkilleri yönünden devam ettiğini, taşınmazların kötü niyetli veya iyi niyetli olarak kiraya verilmesinin müvekkilleri açısından bir sonuç doğurmayacağını, davalıların resmi şekilde yapılan kira kontratı ile gayrimenkulde oturmakta olduklarını, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, el atmanın önlenmesi kararı yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek hükmün kaldırılmasını istemiştir.

3. Davalılardan ... vekili istinaf dilekçesinde; 2 No.lu bağımsız bölüm hakkında eski malik ... ile 2015 yılından 2022 yılına kadar geçerli bir kira sözleşmesi yaptıklarını, davacı taraf müvekkilinin bir bedel ödemediğini beyan etmişse de bu beyanın gerçekten uzak olduğunu, davacı tanıklarının kira bedelinin alındığını ifade ettiğini, davalının yapılan kira sözleşmesine dayalı oturması sebebiyle işgalci olmadığından el atmanın önlenmesine ilişkin talepte bulunulamayacağını, davanın reddi gerektiğini belirterek kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyasındaki tapu kayıtlarında dava dışı paydaşın hissesini sattığı, bu paydaş ile yapılan, dosyaya davalılar tarafından sunulan kira sözleşmesinin geçerli olmayıp davacı ve diğer paydaşları bağlamadığı, bu nedenle davalıların kiracılık iddialarına itibar edilemeyeceği, davalıların daireleri kullandığını beyan ettiği, bu nedenlerle kira sözleşmesi geçerli olmadığından davalılara ihtarname tebliğ edilmediği, dosya içeriğine göre kira bedellerinin önceki paydaş ...'e ödendiğinin belirtildiği, bu durumda önceki paydaştan talep edebileceği, davalılardan ecrimisil talep edilemeyeceği gerekçeleriyle Mahkemece asıl ve birleştirilen dosya yönünden verilen karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacılar ve davalılardan ... vd. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davalı ... yönünden ise, vekili Avukat ... tarafından verilen 15.06.2023 tarihli dilekçe ile istinaftan feragat edildiğinden istinaf talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleştirilen davalarda el atmanın önlenmesi ile ecrimisil taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 125 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. 6100 Sayılı HMK'nın 125/2 nci maddesine göre, davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder.

2. Somut olayda, UYAP sistemi üzerinde yapılan kontrollerde davacılardan ...’in dava konusu 4 No.lu bağımsız bölümü İlk Derece Mahkemesi karar tarihinden sonra, 19.09.2022 tarihinde dava dışı şahsa satış sureti ile devrettiği anlaşıldığından Mahkemece HMK'nın 125/2 nci maddesine göre işlem yapılması, davanın kayıt malikine ihbarı ile davayı takip edip etmediği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu sebeple bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7740, Karar No: 2009/8185, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7740 E.  ,  2009/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın tazminat talebi yönünden kabulüne dair verilen 05.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 28.11.1983 tarihli sözleşme uyarınca tapu iptali tescil, ikinci kademedeki istek ise nedensiz zenginleşmeye dayalı tazminat taleplerine ilişkindir.

... ... mirasçısı davalılar, sözleşmenin yerine getirilmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., iyiniyetli kayıt maliki olduğunu, davanın reddini belirtmiştir.

Mahkemece, davalı ... iyiniyetli kayıt maliki olduğundan onun hakkındaki davanın reddine, davalılar...ve ... tapuda malik olmadıklarından onlar hakkındaki tapu iptal, tescil davasının reddine, bilirkişi raporuna bağlı kalınarak 7500 TL. tazminatın ... ... mirasçısı olan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ve ... ... mirasçısı davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle çekişme konusu taşınmaz 25.03.2008 tarihinde davalılardan ...’a tapuda temlik edilmiş ise de davacıların bu kişinin kötüniyetli malik olduğunu kanıtlayamamasına ve bu davalının Türk Medeni Kanununun ./..

1023. maddesinin koruması altındaki üçüncü kişi olduğunun anlaşılmasına göre davacıların mülkiyet aktarımına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada yer alan ve tarafların mirasbırakanları arasında düzenlendiği anlaşılan “anlaşma” başlıklı sözleşmeden bir kısım davalılar mirasbırakanı ... ...’e ait tarla niteliğindeki taşınmaz üzerine davacılar mirasbırakanının masrafları kendisi tarafından karşılanmak koşuluyla fıstık fidanı dikip yetiştirmeyi borçlandığı, fıstık fidanı dikilip yetiştirildikten sonra fidanlar mahsul vermeye başlayınca taşınmazın yarı mülkiyetinin davacılar mirasbırakanına ferağ edileceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmenin 4. maddesindeki hükme göre ise davacılar mirasbırakanı tarafından meydana getirilecek fıstıklar on senede yetişmez ve mahsul vermeye başlamazsa emek ve masraf olarak ... Fıstık’ın hak isteyemeyeceği hükmüne yer verildiği görülmektedir.

05.07.1944 tarih 12/26 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere bir kimsenin tarla niteliğindeki taşınmazını bir başka kimseye vererek onun yerine bahçe yaptırmasına ilişkin sözleşmelerde mülkiyet hakkı talep edilmesi üzerine olayda Türk Medeni Kanununun 724. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği aranır. Ancak, somut uyuşmazlıkta 709 parsel sayılı taşınmaz kayıt malikleri tarafından yukarıdaki bentte belirtildiği üzere Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki korumadan yararlanan iyiniyetli üçüncü kişi davalı ...’a temlik edildiğinden davacıların mülkiyet talepleri bakımından bu husus üzerinde durulması gerekmemiştir.

Tarafların hüküm altına alınan tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Karara dayanak yapılan bilirkişinin 02.02.2009 tarihli raporunda; 709 parsel üzerindeki ağaç sayısı 582, bunların değeri ise 87.700.00 TL. olarak saptanmıştır. Ancak, raporda bilirkişinin 709 parsel üzerindeki Antep fıstığı ağaçlarının 28.11.1983 olan sözleşme tarihinden itibaren 10 yıl içinde yetiştirilip mahsul vermeye başlayıp başlamadığı hakkında bir görüşü olmadığı gibi zemin üzerinde 582 adet olduğu bildirilen ağaçları da tahmine dayalı olarak saydığı görülmektedir. Üstelik davalılar, 02.03.2009 günlü dilekçeleri ile bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Mahkemece, bu itirazların hangi nedenlerle yerinde görülmediği karar gerekçesinde açıklanmamıştır.

Mahkemece öncelikle uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişiler marifetiyle yerinde keşif yapılarak 709 parselde yetiştirilen antep fıstığı ağaçlarının 28.11.1983 olan sözleşme tarihinden itibaren 10 yıl içinde mahsul

vermeye başlayıp başlamadığı, zemin üzerindeki ağaç sayısı ve bunların dava tarihindeki değerleri saptanmalıdır. Kuşkusuz, 709 parsel üzerindeki antep fıstığı ağaçları 10 yıl içinde mahsul vermeye başlamışlarsa davacılar Borçlar Kanununun 96. maddesine dayanarak sözleşmenin ademi ifasından kaynaklanan zararlarının tahsilini davalı kayıt maliklerinden isteyebilir.

vermeye başlayıp başlamadığı, zemin üzerindeki ağaç sayısı ve bunların dava tarihindeki değerleri saptanmalıdır. Kuşkusuz, 709 parsel üzerindeki antep fıstığı ağaçları 10 yıl içinde mahsul vermeye başlamışlarsa davacılar Borçlar Kanununun 96. maddesine dayanarak sözleşmenin ademi ifasından kaynaklanan zararlarının tahsilini davalı kayıt maliklerinden isteyebilir.

Borçlar Kanununun 149. maddesi hükmünce bir sözleşmenin ilerideki bir şartın gerçekleşmesine bağlı olarak yapılması mümkündür. Yeniden yapılacak keşif ve bilirkişilerden alınacak ek raporda 709 parsel üzerindeki fıstık ağaçlarının 10 yıl içinde mahsul verir hale gelmediğinin belirlenmesi durumunda ise, 28.11.1983 tarihli sözleşmenin 4. maddesindeki “…10 senede yetiştiremez ve mahsul vermeye başlamazsa, emek ve masraf olarak mal sahibinden bir hak isteyemeyecektir…” hükmünün cezai şarta ilişkin olduğunun düşünülmesi gerekir. Yukarıda aynen yazılan sözleşme hükmüne göre de, antep fıstığı ağaçlarının 10 yıl içinde mahsul vermeye başlamadığının saptanması halinde davacılar şarta bağlı sözleşme hükmü gereğince alacak talebinde bulunamaz. Ne var ki, Borçlar Kanununun 161/son maddesi hükmü gereği “hakim, fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir ve hakimin bu durumu görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gereklidir. O yüzden, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, 709 parsel üzerindeki davalılar mirasbırakanın emeği dikkate alınarak davacıların tazminat istemlerinin sözleşmenin 4. maddesindeki hüküm ve Borçlar Kanununun 161. maddesi çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözden kaçırılmak suretiyle alacak istemi yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2). bent gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 30.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1829, Karar No: 2014/9396, Tarih: 11.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1829 E.  ,  2014/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2011/360-2013/537

Taraflar arasında görülen elektrik abonelik sözleşmesi tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü;

Davacı vekili dilekçesinde; A.. Gıda San. ve Tic.A.Ş. den tüm ekipmanları ile birlikte dava konusu fabrikayı 5 yıllığına kiraladığını, kira sözleşmesi gereğince kendi adına abonelik tesisi için davalı kuruma yaptığı başvurunun muvazalı olduğu gerekçesi ile reddedildiğini, davalı kurumun red gerekçesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, taleplerinin reddine dair kurum yazısında belirtilen kişilerle müvekkili şirket arasında hiçbir bağlantı olmadığını, mevcut fabrikadaki işletmenin önceden herhangi bir borcu olmadığını, aboneliğin tesis edilmemesi nedeniyle mağdur olduklarını ileri sürerek, davalı şirketin abonelik tesisine ilişkin talebin reddi sonucu oluşan muarazanın men'i ile müvekkili şirket adına elektrik aboneliği tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacı tarafın kiraladığı fabrikanın bulunduğu aboneliğin borçları dolayısıyla Adana 4.İcra Müdürlüğü'nün 2007/6201 E., Adana 14.İcra Müdürlüğü'nün 2006/5917 E., Ceyhan İcra Müdürlüğü'nün 2007/409 ve 2007/411 E. sayılı dosyaları ile takip başlatıldığını, borçlular ile davacı şirket ortakları arasında akrabalık ilişkisi mevcut olup, borçlarından kurtulmak amacıyla davacı adına yeniden abonelik tesisi talebi kanuna karşı hile oluşturduğunu, ortada muvazaalı işlem olduğunun açık olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ''...davalı kayıtlarına göre davacı şirket ile temsilci ve ortakları olan S.., G.. ve A.. M.. A.. 'a ait borç bulunmadığı, yine icra dosyalarında A.. Gıda San ve Tic A.Ş. ile AYD Gıda Ltd. Şti'nin borçlu olarak yer almadıkları, daha önceki şirketlerin elektrik borçlarından dolayı davacı şirketin sorumlu tutulmasının mümkün olamayacağı, davalının kamu hizmeti mahiyetinde olup, zaruri ihtiyaç maddesi kapsamında bulunan elektrik enerjisini dağıtan kurum niteliği ile elektrik enerji dağıtım tekelini elinde bulundurması sebebiyle ihtiyaç sahibi olduğu anlaşılan davacı şirket ile abonelik sözleşmesi yapmak zorunda olduğu'' gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; elektrik aboneliği tesisinde oluşan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Kural olarak; abone sözleşmesi kimin adına düzenlenmiş ise, tüketim bedelinden o kişi, eş söyleyişle sözleşmenin tarafı olan abone sorumludur. Dolayısı ile elektrik dağıtım şirketleri, önceki abonenin borcunu yeni aboneden talep edemeyeceği gibi yeni aboneliğin tesisi için de bu borcun ödenilmesini isteyemez.