muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3640, Karar No: 2020/2056, Tarih: 26.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3640 E.  ,  2020/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 22/05/2019 tarih ve 2019/1013 E- 2019/1153 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin APAÇİLER adlı bir senaryo çalışması yaptıklarını, bu projede davacılardan ...’a ait Hoş Geldin Hayat adlı çalışmadan da yararlandıklarını, sonrasında dava dışı ...’in de senaryo ekibine dahil olduğunu, bir süre sonra yapımcı ... ...’in de yapımcı olarak bu çalışmaya dahil olduğunu, hikayeyi proje kapsamında senaryolaştırıp tretmanı ortaya çıkarmaya başladıklarını, bu dönemde yapımcı ... ...’in projeyi Yeşilay’ın desteklediğini ve TRT’ye sunacaklarını söylediğini, Temmuz 2014 tarihinde projenin adının SON ÇIKIŞ olarak değiştirdiklerini, son halini alan dizi projesini TRT’ye sunmak üzere yapımcı ... ...’e teslim ettiklerini, bu kişinin davacılara hiç ödeme yapmamasına rağmen başka bir ekibe aynı öyküyü yazdırıp para verdiğini kabul ve ikrar ettiğini, Yeşilay’ın tanıtım gecesinde SON ÇIKIŞ projesinin yakında TRT 1’de yayınlanacağının duyurulduğunu, önceki adı APAÇİLER, şimdiki adı ise, TRT’den gelen talep üzerine senaryo üzerinde iki defa revizyon yaptıklarını, 1.bölümün parasının daha sonra gecikmeli olarak ödendiğini, dizinin çekimlerine başlandığının öğrenilmesi üzerine TRT kurumuna ihtarname gönderdiklerini ancak sonuç alamadıklarını, müvekkilleri tarafından yaratılmış bir esere başkaları tarafından müdahale edilerek yeni bir senaryo yazılmış gibi gösterilemeyeceğini, esinlenmenin dahi intihal sayıldığını, dizideki karakterlerin müvekkilleri tarafından oluşturulduğunu ileri sürerek, SON ÇIKIŞ adlı dizinin yayınının tedbiren durdurulmasını, davalıların tecavüzünün durdurulmasını, men’ini, davalıların eylemlerinin tecavüz oluşturduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TRT vekili, yetki itirazında bulunarak BK 72 gereği iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, SON ÇIKIŞ adlı dizi nedeniyle husumetin müvekkili TRT kurumu ile sözleşme imzalayan diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini, diğer davalının kendilerine bildirdiğine göre davacıların dava konusu eserle ilgili bir haklarının ve dolayısıyla aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TRT vekili, yetki itirazında bulunarak BK 72 gereği iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, SON ÇIKIŞ adlı dizi nedeniyle husumetin müvekkili TRT kurumu ile sözleşme imzalayan diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini, diğer davalının kendilerine bildirdiğine göre davacıların dava konusu eserle ilgili bir haklarının ve dolayısıyla aktif husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ESTET Film Ltd. Şti vekili, TRT kanalında yayınlanmakta olan SON ÇIKIŞ adlı tv dizisinin yapımcısının müvekkili şirket olduğunu, bu yapımın Doç. Dr. ...’ın hazırlayıp, telif hakları Yeşilay kurumunda bulunan APAÇİ GENÇLİK adlı eserden esinlenerek hazırlandığını, bu projenin

müvekkili şirket tarafından tasarlandığını, başlangıçta 3 ayrı ekiple çalışıldığını, senaryo yazım ekibinin liderliğini ...’in yaptığını, davacılar ile de bu kişi aracılığıyla tanıştıklarını, proje koordinatörünün ... ...olduğunu, 3 farklı proje ekibi ile yapılan çalışmalar için anlaşılan bedellerin ... ...aracılığıyla yazım gruplarına ödendiğini, davacıların da içinde yer aldığı 3 kişilik grubun hazırladığı senaryonun TRT’ye teslim edildiği ancak beğenilmediğini, TRT tarafından revizyon istendiğini ancak revizyonların istenilen biçimde yapılmadığını, davacıların da içinde olduğu grupla ilişkiyi kestiklerini, sonrasında başka bir senaryo yazım grubu ile çalıştıklarını, davacıların eser sahibi olmadıklarını, eğer ortada bir eser sahipliği varsa ...’de dahil olmak üzere gruba dahil herkes eser sahibi olduğunu, davanın ...’e ihbarı gerektiğini, davacıların yaptıkları senaryo çalışmasının tüm mali haklarının müvekkiline ait olduğunu, FSEK 10/son madde gereği müvekkilinin artık tam ruhsat sahibi olduğunu, davacıların çalışmasının yapıma esas alınmadığını, benzerlik sebebinin tüm grupların senaryosunun aynı kitaba dayanmasından kaynaklandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı tarafın senaryosunda yer alan karakterlerin, senaryonun ve hikayenin davacı tarafa ait senaryodan alındığı, bu alıntının boyutunun esinlenme değil, intihal düzeyinde olduğu, davalı tarafın davacının senaryosundaki karakterlerin isimlerini değiştirerek kullandığı karakterlerin hikayelerinin de davacının senaryosundan alınmış olduğu, böylece davacıların eser sahipliğinden kaynaklanan hakların davalı tarafça ihlal edildiğinin tespit edildiği, aksi yöndeki istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, davalı Estet film şirketinin dava konusu senaryo üzerinde hukuka uygun biçimde mali hak sahibi olmadığından davalı TRT'nin bu davalı ile yaptığı sözleşme ile hukuka uygun olarak hak elde etmesinin de FSEK 54. maddesi karşısında söz konusu olamayacağı, davalılar arasındaki ilişkinin ise FSEK 53. maddeye tabi olup bu davanın konusunu oluşturmadığı gerekçesiyle, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile davacıların dava dışı ... ile birlikte senaristi olduğu "SON ÇIKIŞ" isimli dizinin TRT 1 logolu TV kanalında yayınlanan 1.bölüm dışındaki 16 bölüme yönelik davacıların mali ve manevi haklarına tecavüzün tespiti ile vaki tecavüzün önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 26/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13372, Karar No: 2016/4549, Tarih: 14.07.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/13372 E.  ,  2016/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 12/07/2016 tarihli dilekçesinde yer alan "..cezamın bitmesine çok az bir süre kaldığından dosyamın tarafınızdan onaylanıp tarafıma gönderilmesini saygılarımla arz ederim." şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 14/07/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5202, Karar No: 2023/404, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5202 E.  ,  2023/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/149 Esas, 2020/276 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2020/3440 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik araştırma yapıldığına,

2. Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne,

3. Eylemin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

4. Mahkûmiyete ilişkin kesin delil bulunmadığına,

5. Aramanın usulsüz olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

06 FD.... ile başlayan ve diğer rakam gurubu belirtilmeyen araçta Gökhan isimli şahsın eroin sattığına dair ihbar üzerine başlatılan çalışma neticesinde ihbarda geçen aracın kolluk görevlileri tarafından tespit

3. Eylemin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

4. Mahkûmiyete ilişkin kesin delil bulunmadığına,

5. Aramanın usulsüz olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

06 FD.... ile başlayan ve diğer rakam gurubu belirtilmeyen araçta Gökhan isimli şahsın eroin sattığına dair ihbar üzerine başlatılan çalışma neticesinde ihbarda geçen aracın kolluk görevlileri tarafından tespit

ediliği, araca on sekiz yaşından küçük tanık ... bindikten sonra görevlilerin aracı durdurduğu, araçtan inen sanığın fişeklenmiş halde eroini yere atarak kaçtığı, kovalamaca sonrası görevliler tarafından yakalandığı ve kaba üst aramasında da aynı tür uyuşturucu madde ele geçtiği olayda; ele geçen maddenin nitelik ve miktarı, yakalanış şekli ve paket sayısı nazara alınarak eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa, suça konu maddenin niteliği, ele geçiriliş şekli, paket sayısına ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin suç vasfına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, suça konu maddelerin hukuka uygun olarak ele geçirildiği, soruşturma ve kovuşturma aşamasında yeterli araştırma yapıldığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2020/3440 Esas, 2021/5 karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8754, Karar No: 2007/10616, Tarih: 07.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8754 E.  ,  2007/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılara ait 242 sayılı parselin bir kısmının 438 sayılı Hazine parselinde bir kısmının da kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın, Hazinenin de taraf olduğu tescil ilamıyla tapuya bağlandığını bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Kesin hüküm nedeniyle davanın reddine ilişkin mahkeme kararı Dairece, tescil ilam ve krokisinin uygulanması ve belirlenecek mülkiyet alanına göre bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak tamamlanan soruşturma sonunda taşınmazın Hazine parseline ve kıyı-kenar bölümüne taşmadığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan uygulamadan, çekişmeli 242 sayılı parselin tescil krokisindeki kapsamının belirlendiği; jeolog bilirkişi raporunda, keşfen saptanan kıyı kenar çizgisinin idari kıyı-kenar çizgisiyle örtüştüğünün ve parselin kıyı-kenar çizgisi dışında kaldığının bildirildiği ve anılan raporun hükme esas alındığı görülmektedir.

Ne var ki, keşifteki kıyı-kenar araştırmasının ve bu yönde düzenlenen bilirkişi raporunun hüküm vermeye elverişli bulunduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, üç jeolog bilirkişisi aracılığı ile yeniden keşfe gidilmesi, yeterince  gözlem çukuru da açılmak suretiyle zemin incelemesi yapılması, bilimsel veriler değerlendirilmek suretiyle kıyı-kenar çizgisinin nereden geçtiğinin açıklığa kavuşturulması, harita mühendisine keşfi izlemeye yarayan kroki düzenlettirilmesi, taşınmazın tescil krokisi kapsamı dışındaki bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığının anlaşılması halinde bu bölüm yönünden davanın kabul edileceğinin düşünülmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Hazine’nin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10250, Karar No: 2017/216, Tarih: 17.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10250 E.  ,  2017/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 2005 takvim yılında herhangi bir mal ve hizmet almadan piyasadan temin ettiği faturaları kullanarak vergi kaçırdığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda ve eki olan 09.10.2010 tarihli tutanakta belirtilen sanığın defterlerine kaydederek dönem KDV beyannamelerinde indirim konusu yaptığı suça konu 16 adet faturayı düzenleyen firmalardan bir kısmının mükellefiyet kaydının olmadığı, diğer firmaların ise faturaların düzenlendiği tarihten önce faaliyetlerine son verdiklerinin tespit edildiğinin belirtilmiş olması, sanığın ise suça konu faturaların sahte olduğunu bilmediğini savunarak suçlamayı kabul etmemiş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespiti açısından; ilgili ticaret sicili müdürlükleri ve vergi dairesi müdürlüklerinden söz konusu raporda ve eki tutanakta belirtilen faturaların düzenlendiği tarihten önce faaliyetlerine son verdikleri belirtilen firmaların kuruluş ve kapanış tarihlerinin yine raporda mükellef kaydı bulunmadığı belirtilen firmaların fatura tarihlerinde kayıtlarının bulunup bulunmadığı sorularak tespit edilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucuna yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22523, Karar No: 2012/21331, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22523 E.  ,  2012/21331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.