muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12254, Karar No: 2017/5769, Tarih: 11.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/12254 E.  ,  2017/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...' nin, dava dışı müteahhit şirketlere inşa ettireceği “... ... Toplu Konut Projesi”' den ... 2 sitesi C2-4 blok 10 nolu daireyi 18.10.2006 tarihli sözleşme ile satın aldığını ve teslim edildiğini, reklam, tanıtım ve broşürlerde yüksek inşaat kalitesi vaadinde bulunulduğunu ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalıya ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek , fazla hakları saklı kalarak 10.000 TL.nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığından reddine, eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olarak 8.745,00 TL' nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 18.10.2006 tarihinde satın ve teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 18.10.2006 tarihinde satın ve teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; her ne kadar mahkemece dairede alçı kartonpiyerin yapılmaması ve balkonlara kapaklı priz telefon ve Tv prizinin konulmaması, eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.ve 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/567, Karar No: 2024/559, Tarih: 17.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2020/567 E.  ,  2024/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/304 Esas, 2013/210 Karar

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme, irtikap

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 ... Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ... Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2012 tarihli ve 2012/5736 Soruşturma, 2012/2532 Esas, 2012/249 numaralı İddianamesiyle tüm sanıklar haklarında icbar ve ikna suretiyle irtikap suçlarından, (sanıklar ..., ... ve ... için 48'er kez, ... için 12 kez, ... için 5 kez, ... için 3 kez, ... için 1 kez), sanıklardan ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, ... ve ... hakkında bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından, 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun (5237 ... Kanun) 220 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 250 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları, haklarında aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2012/304 Esas, 2013/210 ... Kararı ile irtikap suçundan, sanıklardan ... hakkında 45 kez, ... ile ... haklarında 30'ar kez, ... ve ... hakkında 5'er kez, ... için 3 kez ve ... için 1 kez olmak üzere 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, kalan isnatlar hakkında irtikap suçundan açılan kamu davalarında eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından ise 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık ...'nin, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte tüm olaylarda beraberce hareket ettiklerinin sabit olması karşısında sanıklardan ..., ... ve ...'ın suç işlemek için örgüt kurma, ... ve ...'ın örgüte üye olma, diğer sanıklar ... ve ...'in ise örgüt adına suç işleme suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği, doğrudan iştirak etmemiş olmakla birlikte örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır maddesi gereği, sanıklardan ...'nin 40 müştekiye, ...'un, 25 müştekiye, ...'ın 27 müştekiye yönelik ayrıca ...'un, katılanlar ... ve ...'e, ..., ... ve ...'in, ...'a, ... ve ...'ın, mağdur ...'ye, ..., ..., ... ve ...'un mağdur ...'ye, ...'nin katılanlar ... ve ...'a, ... ve ...'ın, mağdur ...'a, ... ve ...'un, mağdur ...'na, ..., ... ve ...'un, mağdurlar ... ve ...'a, ..., ... ve ...'in, mağdur ... 'ye, ...'un, ... ... 'e, ... ve ...'ın, mağdur ...'e, ...'ın, mağdur ...'na, ...'ın, mağdurlar ..., ... ve ...'na yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken beraat kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde sanıklardan ...'nin ... Belediye başkanı, ...'ın başkan yardımcısı, ...'un Fen İşleri müdür vekili, ...'in başkan yardımcısı ve meclis üyesi, ...'un İmar ve Şehircilik Müdür vekili, ...'ın aynı müdürlükte memur, ...'ın ise meclis üyesi olarak görev yaptıkları, sanıkların, görevlerinin sağladığı kamusal güçten faydalanmak suretiyle, yapı ruhsatı verilmesi ve mühürleme işleminin geri alınması amacıyla gelen mağdur ve müştekileri taleplerinin yerine getirilmesi karşılığında ... Belediye Spor Kulübü ile ... Yüksek Okul Yaptırma Derneğine bağış yapmaya zorladıkları, bu eylemlerinin süreklilik arzetmesi ve belirli bir hiyerarşi içinde gerçekleşmiş olması sebebiyle haklarında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme ile irtikap suçlarından açılan kamu davalarında, Mahkemece; sanıkların irtikap suçuna ilişkin eylemlerinin bir kısmının görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kalan irtikap isnatları ile suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından ise 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklardan ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, ... ve ... hakkında bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme, tüm sanıklar haklarında irtikap suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde ise;

1.5237 ... Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan irtikap suçunun, görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlanmasına veya bu yolda vaatte bulunulmasına kişinin icbar edilmesiyle oluşacağı, somut olayda ise sanıkların ... Belediye Spor Kulübü ile ... Yüksek Okul Yaptırma Derneği lehine menfaat temin ettikleri veya etmeye çalıştıklarının iddia olunduğu, kendilerine veya başka bir kişiye menfaat sağlamaya yönelik eylemlerinin söz konusu olmadığı nazara alındığında irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemlerinin sübutu halinde kül halinde zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, söz konusu suçun ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarının 5237 ... Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ile 220 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 ... Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.01.2013 tarihli sorgular olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2012/304 Esas, 2013/210 ... Kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanıklardan ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, ... ve ... hakkında bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme, tüm sanıklar haklarında irtikap suçlarından verilen hükümler yönünden

B.Sanıklardan ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, ... ve ... hakkında bu örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme, tüm sanıklar haklarında irtikap suçlarından verilen hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2012/304 Esas, 2013/210 ... Kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 ... Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar haklarındaki kamu davalarının 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15141, Karar No: 2016/3736, Tarih: 10.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15141 E.  ,  2016/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05.02.2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ...1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1-3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ...21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/336 esas, 2015/187 sayılı kararını müteakip, ...2. Çocuk Mahkemesinin 24.04.2015 tarihli ve 2015/190 esas, 2015/133 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14.05.2015 tarihli ve 2015/499 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde “Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.”, 142. maddesinde “Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.”, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde “Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.”, 4/1. maddesinde “Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.”, 5/1. maddesinde “İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.”,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki “(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.”,

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.