muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12260, Karar No: 2019/8767, Tarih: 04.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12260 E.  ,  2019/8767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu "...varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesi" şeklinde oluşacağı cihetle, somut olayda, ... Vergi Dairesi mükellefi olan sanıktan 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin 23.07.2013 tarihinde tebliğ edilen yazı ile istenildiği, sanığın talebi üzerine kendisine ek süre verildiği ve verilen süre geçmesine rağmen defter ve belgelerin mücbir sebep olmaksızın ibraz edilmediği anlaşılmakla atılı suçun unsurları itibariyle oluşacağı gözetilmeden, sanığın 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri bir yıl sonra vergi mahkemesine ibraz etmesi nedeniyle suçun unsurlarının oluşmayacağı şeklindeki yanlış gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1520, Karar No: 2017/3313, Tarih: 17.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1520 E.  ,  2017/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tedavi bedeli alacağı için maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, tedavi bedeli alacağına ilişkin olarak davacının özel hastahanelere ödediği tüm bedelin kısmen kabulüne, manevi tazminata ilişkin istemin reddine, davacının geç ödeme nedeni ile doğan emeklilik aylıkları faiz talepleri ile ilgili davasını atiye terk etmesi nedeniyle bu talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4/b bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olmakla beraber, geçiş hükümlerini içeren aynı kanunun geçici 7.maddesi gereğince 1479 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, söz konusu mevzuat hükümleri gereği inceleme yapılmıştır.

1479 sayılı Kanunun “sağlık sigortasının kapsamı” başlıklı Ek 11. maddesinde ... yaşlılık aylığı alanların ... sağlık sigortası yardımlarından yararlanacağı, “Sağlık yardımının kapsamı”nı belirleyen Ek 13. maddesinde, sağlık sigortası yardımlarının, hastalık durumunda muayene, teşhis, tedavi ve sağlık müessesesine yatırılma hallerini kapsayacağı; “Sağlık hizmetleri giderlerinin karşılanması” başlıklı Ek 17. maddesinde ise, sağlık hizmetlerinin gerektirdiği giderlerin, Sağlık Bakanlığının yataklı tedavi kurumları için belirlediği fiyat tarifesini geçemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 20. maddesinde de aynı düzenleme yer almaktadır.

1479 sayılı Kanunda yer alan bu düzenlemeler karşısında; sağlık hizmeti giderlerinin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Mahalli idareler, Üniversiteler, Kamu İktisadi Teşekküllerinin yataklı tedavi kurumlarında yapılacak muayene, tedavi, tahlil, müdahale ve ameliyat tedavilerine ait fiyat tarifeleri esas alınarak Kurum tarafından ilgili kuruluşlara ödenmesi, diğer sağlık kuruluşlarında yapılan tedavilerde ise, Sağlık Bakanlığının resmi sağlık kuruluşları için belirlediği ücret tarifelerinin esas alınması ve bunu aşan kısmının da ilgili tarafından karşılanması gerekir. Bir başka ifade ile, sağlık hizmeti giderinin, acil olsun ya da olmasın (protokol yapılmamış) diğer sağlık kuruluşlarında yapılan tedavi ve diğer giderlerin, belirtilen ücret tarifeleri dikkate alınarak, Kurum tarafından karşılanması gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 05.04.1989 tarih 1989/10-121 E, 1989/228 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; Yönetmeliğin (Vak'anın aciliyetinin raporla belgelenmesi ve bu raporun Kurum tarafından kabul olunması gerektiğine ilişkin) 7. maddesi 1479 sayılı Kanunun geçici 17. maddesine aykırı olup, anılan madde de açıkça acil olsun veya olmasın diğer sağlık kuruluşlarında yapılan tedavi ve sair masrafların Kurum tarafından ödeneceği öngörüldüğü, bu durumda sağlık sigortasından yararlanma bakımından yasal olarak daha geniş haklar verilmekte iken yönetmelikle bu hakların daraltılması yönüne gidilmesinin hukuka ve kanuna aykırı olduğu, başka bir deyişle yönetmelikteki hüküm ile yasadaki hüküm çelişkili ise, mevzuat hiyerarşisi bakımından yasa maddesinin uygulama önceliğine sahip olduğu gözetilmelidir.

Mahkemenin kısmen kabule yönelik önceki kararı Dairemizin 2010/6100 Esas - 2011/1969 Karar sayılı, 21.02.2011 tarihli ilamı ile "davacının davaya konu tedavisi için ödediği tedavi giderlerinin karşılanması gereken bölümünün öncelikle davalı Kurumdan sorulmak suretiyle tespit edilerek; davacının itiraz etmesi halinde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı'nın resmi sağlık kuruluşları için tespit ettiği (tedavi tarihinde geçerli Bütçe Uygulama Talimatına göre) ücret tarifeleri esas alınarak, konusunda uzman tıp doktoru, eczacı ve hukukçudan oluşan bilirkişi kurulundan denetime elverişli, karşılaştırmalı ve davalı Kurumun sorumlu olduğu miktarı saptayan rapor alındıktan sonra istem hakkında karar verilmesi gerektiği yönünden bozulmuştur." Bozmadan sonra yapılan yargılamada bilirkişi raporu alınmış ise de, incelemenin Dairemiz bozma ilamında belirtilen hususlar doğrultusunda yapılmadığı ve bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından davacının resmi tedavi kurumlarında tedavi görmüş olması halinde ödenecek tedavi giderlerinin ne kadar olacağı tespit edilerek sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedinr.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6539, Karar No: 2015/6047, Tarih: 22.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6539 E.  ,  2015/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/577-2013/137

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,24.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/2658, Karar No: 2021/7162, Tarih: 30.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/2658 E.  ,  2021/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin reddine ve alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine, alacaklının istinaf başvurusunun ise kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, yerine istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına, borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verildiği, kararın borçlu yanca temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Öte yandan; İİK’nun 63. maddesi uyarınca, nasıl ki itiraz eden borçlu, itirazın kaldırılması duruşmasında, alacaklının dayandığı senet metninden anlaşılanlar dışında itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez ise, alacaklının da takip konusu yapmadığı ve takip dosyasına sunmadığı bir belgeyi itirazın kaldırılması aşamasında ileri süremeyeceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, UYAP’ta taralı olan icra takip dosyasının incelenmesinde; ilamsız takibin dayanağının “06.12.2018 tarihli asıl alacak 310.000,00 TL” olarak gösterildiği, alacaklı tarafından, takip açılırken takip dosyasına herhangi bir belge sunulmadığı, dolayısıyla İİK’nun 68/1. maddesinde düzenlenen belgelerden birine dayanılmadığı, borçlunun icra dairesine süresi içerisinde sunduğu itiraz dilekçesinde borca ve ferilerine itiraz ettiği, alacaklı yanca ilk kez 04.11.2019 tarihli dava dilekçesinin delil kısmında “borçlu tarafından imzalanan borç içerir belge” olarak belgeye dayanıldığı ve 26.12.2019 tarihli dilekçe ile de mahkemeye senet sureti sunulduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi’nce takipte bir belgeye dayanılmadığı hususu yerinde olarak tespit edilmişse de; alacaklı yanca ilk kez itirazın kaldırılması aşamasında sunulan senedin takip konusu alacakla aynı ve kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren belge niteliğinde olduğuna yönelik gerekçesinin, yoruma dayalı olması ve alacaklının takipte sunmadığı bir belgeye itirazın kaldırılması aşamasında dayanamayacağı kuralı gereğince kabulü mümkün değildir.

O halde İlk Derece Mahkemesi’nin itirazın kaldırılması isteminin reddi ve tazminata yer olmadığına dair kararı yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesi’nce tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 29.12.2020 tarih ve 2020/567 E. - 2020/1423 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 30/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9230, Karar No: 2015/6908, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9230 E.  ,  2015/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez), çocuğun basit cinsel istismarı (6 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (7 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de; temel cezaların alt sınırdan tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinde yapılması halinde dahi 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin sanık aleyhine olduğu anlaşıldığından, anılan noksanlık sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında, dosyada taraf olmamalarına rağmen .... ile .....'ın katılan mağdure olarak gösterilmeleri mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun basit cinsel istismarı (7 kez) suçundan kurulan hükümler ile mağdure ....'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri ve katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (6 kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre, .... İmam Hatip Ortaokulunda okul servisi şoförlüğü yapan sanığın, taşıdığı 5. sınıf öğrencileri olan mağdurelere karşı suç tarihlerinde servis güzergahı dışına çıkmadan tenha yerlerde aracı durdurarak basit cinsel istismarda bulunması şeklinde kabul olunan eylemlerde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdureleri hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma biçimindeki maddi unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, kanuni unsurları itibariyle oluşmayan suçtan dolayı (6 kez) sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ve katılan mağdure Aleyna vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8064, Karar No: 2015/20202, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8064 E.  ,  2015/20202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2011/837-2014/990

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ağaçların bulunduğu bölümün, kapama nar ve fıstık bahçesi niteliğinde kabul edilip, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihine olan 2011 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilen net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenen bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilen değeri düşülmek suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Bilirkişi raporlarında değer biçmeye esas alınan nar ve antep fıstığı ağaçlarının yaşlarına göre verim miktarları ile münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, bilirkişi raporunun denetlenmesi düşünülmeden eksik inceleme sonucunda hüküm kurulması,

2) Delil tespiti dosyasında idarece yol geçirilmeden önce dava konusu taşınmazın davacı tarafından kullanılan 5.838,05 m²'si üzerindeki ağaçların tespitinin yapıldığı, bu dosyada yapılan keşif ve fen bilirkişisi raporuna göre de yol geçirilen kısmının 563,92 m² olduğu gözetildiğinde ek rapora göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yerinde olmayan gerekçelerle ilk bilirkişi raporu hükme esas alınıp fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen Geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4925, Karar No: 2018/2763, Tarih: 20.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/4925 E.  ,  2018/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Suç konusu uyuşturucu maddeye ilişkin ekspertiz raporu ile sanığın savunmasını da içeren soruşturma evrakının aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre; sanığın savunmasında, kızının hastalığı nedeniyle Şube'nin verdiği randevuya gidemediğini belirtmesi karşısında, sanığın mazeretinin geçerli ve haklı bir nedene dayanıp dayanmadığının araştırılması, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37374, Karar No: 2015/37221, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/37374 E.  ,  2015/37221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...Dönüşüm projesi kapsamında arsasını davalı belediyeye verdiğini, karşılığında verilmesi taahhüt edilen dairenin taahhüt edilen yerden başka bir yerde verildiğini, verilen dairenin değerinin düşük olduğunu ileri sürerek uğranılan zarardan dolayı şimdilik 5000 TL ve şerefiye bedeli olarakda şimdilik 5000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İdari Yargının görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, kendisine verilmesi gereken daireden başka bir dairenin verildiğini, değer kaybı oluştuğunu ileri sürerek talepte bulunmuş, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün..... karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Yukarıda açıklandığı üzere davacının talebi özel hukuk hükümlerine göre yapılan işlem neticesinde eksik ödenen bedele ilişkin olduğundan olayda görevli mahkeme adli yargı mahkemesidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.