muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26100, Karar No: 2015/35459, Tarih: 03.12.2015

Mahkemece, 4.650,53 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Öyle olunca,4077 sayılı ...nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde,satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da,bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. ...’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacılar ile sözleşmelerin 2007 tarihinde düzenlendiği, konutların çoğunun 2009 yılının 3. ayında teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.8.2009 tarihinde dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...t'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 30.6.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacıların konutları teslim ile dava tarihine göre dört kışın geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak,işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır.

Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacıların konutları ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise, davalı idarenin 18.04.2014 tarihli ve 614 sayılı başkanlık makam oluru ile kurulan nam ve hesap komisyonu tarafından giderilmekte olduğunun mahkemeye gönderilen cevabi yazı ile anlaşıldığı ve eksikliklerin tamamlanması konusunda Sofulu Konut'larına ilişkin idare tarafından kurulan komisyon tarafından giderilmekte olduğunun mahkemece de gerekçede belirtilmesine karşın, dava ve keşif tarihi itibariyle sözkonusu eksik imalatların ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile davaya ihbar olunan yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2021/24883, Karar No: 2024/5394, Tarih: 25.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24883 E.  ,  2024/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/60 E., 2016/520 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın atılı suçtan cezalandırılması, kabule göre de, beraat kararı verilmesi nedeniyle bıçağın iadesine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, uyuşturucu madde nedeniyle kendisi hakkında işlem yapmak isteyen polis memurlarına elindeki bıçakla saldırmaya teşebbüs etmek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, suçun sabit olmaması nedeniyle beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın atılı suçlamayı inkar etmesi, olay tutanağı ile polis memurlarının beyanları arasındaki çelişkiler bulunması, tanık beyanının sanık savunmasını doğrulaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, hakaret suçunun işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

6136 sayılı Kanun uyarınca bulundurulması veya taşınması yasak olmayan bıçağın, beraat kararı verilmesi nedeniyle sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karardan "müsadereye ilişkin hüküm fıkrası" çıkarılıp, yerine "Adli Emanetin 2015/2063 sırasında kayıtlı bıçağın sahibine iadesine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39250, Karar No: 2015/36400, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39250 E.  ,  2015/36400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4346 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9.352 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.024,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8.024,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4346 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9.352 TL yapı bedeli ile 1.327,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 548,15 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32579, Karar No: 2021/2168, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32579 E.  ,  2021/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : İki sanık hakkında; TCK.'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın kendisine ait olmayan... plakalı aracın satışı için internette satışa sunduğu, katılanın ilanda belirtilen telefon numarasından sanıkla irtibat sağlayarak, satış konusunda anlaştığı, kapora olarak sanığın banka hesabına 500 TL. EFT yaptığı, sanığın paranın gelmediğini söylemesi üzerine, bu kez diğer sanık ...'ın kullandığı TC. kimlik numarasıyla 500 TL. havale yaptığı, sanığın yine paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek para istediği, ancak katılanın söz konusu parayı göndermediği ve bir daha sanıklara ulaşamadığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini belirtmişlerse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, banka ve GSM şirketi cevabi yazıları ve dosya kapsamı birlikte değerlendiriliğinde; sanıkların eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümler kurulurken TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince hükmolunacak hapis cezasının üç yıldan, adli para cezasının ise elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağının düzenlenmesine rağmen, temel cezanın 2 yıl hapis ve 25 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenip, TCK'nın 158/1-son maddesi uyarınca hapis cezasının 3 yıl, elde edilen menfaatin 1.000 TL. olduğu dikkate alınıp 100 gün adli para cezası yerine adli para cezasının da 50 güne çıkarılması, adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den hesap edilerek 820 TL adli para cezasına çevrilmesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin eksik soruşturmaya ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına gerekçesine ilişkin, sanık ...’ın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4919, Karar No: 2008/5787, Tarih: 02.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4919 E.  ,  2008/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2007 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1299 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının ise komşu 1300 parsel maliki olup taşınmazı üzerinde ahırının bulunduğunu, ahır duvarının, saçaklarının 1299 parsele tecavüz ettiğini, ayrıca davalının su giderini maliki olduğu 1299 parsele verdiğini, bu yüzden taşınmazının akan ... sularından dolayı çamur olduğunu, ortaya çıkan muarazanın kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 14.12.2007 günlü bilirkişi rapor ekindeki krokide 2 m2 olarak ölçülen ve kırmızı ile boyanan taşınmaz bölümüne davalının elatmasının önlenmesine, 02.11.2007 günlü krokide kırmızı ile boyanan saçak payı taşırılması suretiyle oluşan elatmanın da önlenmesine, su giderinin kal’ine, yıkım ve kaldırma masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

HUMK.nun 363 ve 364.maddeleri gereğince keşif; “münazaalı mahallin” mahkeme hakimi gereğinde bilirkişi ve iki tarafın hazır bulundurulması suretiyle incelenmesidir. Bilirkişilerin keşif yerini sonradan tartı, ölçüm ve detaylı inceleme yapmak üzere yetkilendirilmeleri mümkün ise de, mahkeme hakiminin yapmadığı bir keşif incelemesini bilirkişi sonradan düzenlediği raporla mahkeme önüne getiremez. Aksi takdire, tarafların iddia ve savunma hakları kısıtlanmış, eldeki davanın kaderi bilirkişinin eline terk edilmiş olur.

Somut uyuşmazlıkta keşif, fen bilirkişisi ile inşaatçı bilirkişinin huzuru ile yapılmış, hem fen bilirkişisi hem de inşaat mühendisi bilirkişi ayrı ayrı raporlar vermiştir. Kadastro Teknisyeni bilirkişinin “ek rapor” adı altında verdiği 14.12.2007 tarihli rapor ve kroki hakim huzurunda yapılan bir incelemenin sonucu değil, bilirkişinin kişisel değerlendirmesi sonucudur.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemenin yapması gereken iş; davacının çapa dayalı ahır duvarı ve saçak tecavüzü iddiasını Türk Medeni Kanununun 683.maddesi, komşusunun diğerinin zararına su akışını değiştirdiği iddiasını ise Türk Medeni Kanununun 742 ve 743.maddeleri çerçevesinde yerinde taraflar, bilirkişiler de hazır bulundurulmak suretiyle ve taleple bağlılık kuralları çerçevesinde etraflıca incelemek, bilirkişilerden yeniden ve düzenli rapor almak, sonucu dairesinde bir hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen yönlerin gözardı edilmesi suretiyle isteğin yazılı şekilde hükme bağlanması doğru değildir.

Kabul şekline göre de;

Kabul şekline göre de;

Mahkeme kararlarının hangi hususları kapsayacağı HUMK.nun 388 ve 389.maddelerinde gösterilmiştir. Yasanın 389.maddesi hükmünce, mahkemelerden verilen kararlarda iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve hakların şüphe ve tereddüt doğurmayacak şekilde karara açıkça yazılması, başka bir deyişle hükmün infaza elverişli olması gerekir. Aksi takdirde taraflar hükümden sonra da yeni bazı çekişmeler içine düşer. Kurulan karar, yasanın 388 ve 389.maddelerine uygun değildir.

Karar, açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4254, Karar No: 2023/565, Tarih: 25.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4254 E.  ,  2023/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kenevir ekme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a)

bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25/11/2020 tarihli ve 2020/564 Esas, 2020/303 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık hakkında Kenevir ekme suçundan kurulan hüküm yönünden:

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 20.12.2022 ve 26.12.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25/01/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5245, Karar No: 2016/4731, Tarih: 29.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5245 E.  ,  2016/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedeli iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin, müvekkili davacının elektrik aboneliğine ilişkin olarak tanzim ettiği faturalarda enerji bedeli dışında haksız olarak kayıp kaçak bedeli tahsilatı yapıldığını belirterek, 10.536,27 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kayıp kaçak bedeline ilişkin düzenlemelerin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından belirlendiği ve lisans sahibi davalı şirketin bu belirlemelere uymakla yükümü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.,

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından davacı şirket hakkında kayıp kaçak bedeli olarak tahakkuk ettirilen bedelden davacının sorumlu olmadığının tespiti ve ödenen bedelin istirdatı istemine ilişkin olup, davanın, 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. ve 5. maddelerinin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde Tüketici Mahkemesi sıfatı ile açıldığı anlaşılmaktadır.

Anılan Yasanın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olmasının gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiş; müteakip 5. maddesinde ise, “Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılır. Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.