muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6254, Karar No: 2010/14762, Tarih: 22.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/6254 E.  ,  2010/14762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Evrakta Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Menzil Orman Ürünleri İnşaat Gıda Tekstil Petrol ve Ürünleri Madencililik Hayvancılık Otomotiv Turizm İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketini temsile yetkili olan sanıkların, 09.02.2000 ve 17.02.2000 tarihli gümrük giriş beyannamelerinde belirtilen “Tır karneleri” ve “Nomotoh antetli faturaları” sahte olarak düzenlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanıklar savunmalarında, faturada adı geçen Rus firması ile yaptıkları anlaşmanın ve fatura değerlerinin Moskova Türk Büyükelçiliğinde bulunduğunu beyan etmeleri, T.C Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığının 30.06.2004 günlü soruşturma raporunda, “Rusya Federasyonundan faturalardaki eşyaların ihracıyla ilgili bilgi istenilmesi üzerine Rusya Gümrük İdaresinin 14.05.2002 tarihli yazısında gümrük beyannamelerinde belirtilen "lif levhaları" adı verilen eşyaların gümrük beyannamelerinde yazılı Tır Karneleri kapsamında teslim edilmediğinin bildirildiği, beyannamelerde beyan edilen birim kıymetlerin emsallerine göre düşük olduğu, daha az gümrük vergisi ve KDV ödemek kastıyla eşyaların kıymetlerini düşük gösteren sahte faturalarla yurtdışından ithalat yapıldığı” tespitinin yapılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; suça konu gümrük giriş beyannameleriyle ithalatı yapılan eşyaların gerçek kıymetlerini yansıtıp yansıtmadığının ve buna göre ekindeki faturaların sahte olup olmadıklarının tespiti amacıyla, ithal edilen mallara ilişkin satıcı firmada kalan fatura nüshalarının, tarih, sayı, miktar ve meblağ olarak gümrük giriş beyannameleri ekindeki faturalarla uyumlu olup olmadıklarının, bu ithalatların satıcı firmanın ülkesindeki Gümrük ve Vergi İdarelerine beyan edilip edilmediklerinin, edilmişler ise ne şekilde ve ne miktarda beyan edildiklerinin ihracatı gerçekleştiren firma ile Rusya Gümrük İdaresi ve Moskova Türk Büyükelçiliğinde sorularak araştırılması, buna göre gerçekte ithal edilen mallarla Gümrük İdaresine beyan edilen mallar arasında sayı ve kıymet yönünden fark olup olmadığı, eksik beyan ve vergi kaybının bulunup bulunmadığı veya anılan faturaların sanıklar tarafından tamamen sahte olarak üretilip üretilmediğinin tespit edilmesi, aynı olaya ilişkin olarak Kaçakçılık Kanununa muhalefet suçundan Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesine açılan 2004/1247 esas sayılı dosya ile sanıklar adına tahakkuk ettirilen gümrük vergisi ve KDV’nin kaldırılmasıyla ilgili Kayseri Vergi Mahkemesine açılan 2005/70-367 ve 2005/71-368 sayılı dava dosyaları bulunduğunun anlaşılmasına göre,

Asliye Ceza Mahkemesi ile Vergi Mahkemesine açılan dava dosyaları getirtilip özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra toplanan tüm deliller ve soruşturma raporundaki somut olgular birlikte değerlendirilip gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, tahakkuk ettirilen vergiler vergi mahkemesince kaldırıldığından bahisle eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8148, Karar No: 2008/10069, Tarih: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8148 E.  ,  2008/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ıslah ettiği dava dilekçesinde davalı adına tapuda kayıtlı 490 parsel sayılı taşınmazın Yeşilırmak Nehrinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapunun iptali ile terkine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle niza konusu taşınmazın, 28.11.1997 gün 5/3 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararındaki ilkeler uyarınca yapılan bilirkişi incelemesi sonucu devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 277,85 YTL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15610, Karar No: 2017/12445, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15610 E.  ,  2017/12445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18667, Karar No: 2015/20563, Tarih: 26.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18667 E.  ,  2015/20563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına göre ihbar işleminin usulüne uygun şekilde yapılıp yapılmadığının denetlenmesi gerekmektedir.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe vermiş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına çıkarılan tebligat ise bila ikmal iade edilmiş, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanıp, tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz temin edilerek ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa belgeleri dosyaya alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile getirtilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3994, Karar No: 2019/702, Tarih: 07.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3994 E.  ,  2019/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’ın 203 ada 2 parsel sayılı taşınmazını 17.05.2007 ve 20.10.2009 tarihlerinde satış suretiyle oğulları olan davalılar ... ve ... a devrettiğini, taşınmazın gerçek değerinin çok altında bir bedelle satıldığını, murisin malvarlığında bir artış olmadığını, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakanın mallarını paylaştırdığına yönelik savunmada bulunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 15.05.2010 tarihinde ölümü ile geriye davacı torunu Ali, davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı çocukları ... , ... , ... , ... , torunları ... ve ... ’in mirasçı olarak kaldıkları, davaya konu 203 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 17.05.2007 tarihinde ½ payını ... ’a ¼ payını ... ’a satış suretiyle temlik ettiği, yine mirasbırakanın 20.10.2009 tarihinde taşınmazdaki ¼ payının 575/2866 payını ... ’a satış suretiyle temlik ettiği, halen muris adına bir bağımsız bölümün kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olayların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı HMK'nun 190/1.maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olaya gelince; dinlenen tek davacı tanığının muvazaayı kanıtlar bir beyanı bulunmamaktadır. Ayrıca dosyaya mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir bir delil de girmemiştir. Her ne kadar davalılar denkleştirme savunmasında bulunmuş iseler de, mirasbırakanın tüm mirasçıları kapsar biçimde bir denkleştirmesi yok ise de temlikin muvazaalı olduğu da kanıtlanmış değildir. Eğer murisin mal kaçırma gibi bir amacı olsaydı diğer taşınmazı da elden çıkarması mümkünken bunu yapmamış, hatta çekişmeli taşınmazdaki bir kısım payını da üzerinde bırakmıştır. Salt bedeller arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile açıklanan nedenden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/545, Karar No: 2024/2634, Tarih: 20.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/545 E.  ,  2024/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2616 E., 2022/2792 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 11.12.2021, 20.12.2021

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/324 Esas, 2022/314 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/2616 Esas, 2022/2792 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 11.12.2021 tarihinde çarşı ve mahalle bekçileri tarafından şüphe üzerine durdurulduğu ve aranan şahıslardan olduğunun tespit edilmesi üzerine yapılan kaba üst yoklamasında 1,74 gr metamfetamin ele geçirildiği; 20.12.2021 tarihinde ise yine aranan şahıslardan olduğu tespit edilen sanığın durdurulduğu, karakola giriş yapacağı esnada kapıda belinden çıkarıp cebine bir şeyler koymaya çalışırken yakalanması üzerine rızayla teslim ettiği kutunun içinde ve arama kararına istinaden çantasında yapılan aramada olmak üzere toplam 2 parça net 34,3 gr metamfetamin ve 4 adet telefon ele geçirildiği olaylarda; sanığa ait cep telefonu üzerinde mahkeme kararına istinaden yaptırlan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlen raporda, sanığın birçok kişiyle uyuşturucu madde ticaretine yönelik görüşmeler yaparak açık şekilde bu şahsılara madde temin etmek üzere uyuşturucu maddenin miktarı, fiyat ve yere ilişkin mesajlaşmalarda bulunduğu ve tespit edilen görüşmelerin ilk yakalandığı 11.12.2021 tarihinden önce başlayıp ikinci kez yakalandığı tarihe kadar devam ettiği, sanığın ilk olayda uyuşturucu madde kullanma suçundan serbest bırakılması üzerine ikinci kez yakalanana kadar uyuşturucu madde ticaretine yönelik konuşmalarına devam ettiği, bu anlamıyla sanığın her iki olayda uyuşturucu madde ticareti yapma kastıyla hareket ettiği, sanığın kanında metamfetamin ve esrar tespit edilmesinin tek başına uyuşturucu madde ticareti yapmadığına delil olamayacağı anlaşılmakla, sanığın satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan hükmedilen 10 yıl 6 ay hapis ve 1200 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 12 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılması yerine 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde yazılmak suretiyle sonuç cezanın hatalı belirlenmesi nedenleriyle oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin fıkrası ile aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla birlikte,

Sanık hakkında 11.12.2021 ve 20.12.2021 tarihlerinde uyuşturucu madde ticareti yapma eylemlerinden dolayı 06.07.2022 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; ancak UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede 07.11.2021 tarihinde işlediği ileri sürülen uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı da Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/23467 Soruşturma dosyasının derdest gözüktüğü ve bu soruşturma dosyası ile ilgili iş bu dosya kapsamında bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmakla; mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından bahsi geçen soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılarak, getirtilerek incelenmesi kamu davası açılmış ve halen derdest ise mümkün olduğunda davanın incelemeye konu dava dosyasıyla birleştirilmesi, eylemlerinin tek suçmu, iki ayrı suç ya da zincirleme suçmu oluşturduğu tartışılıp değerlendirildikten sonra zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca belirlenecek sonuç cezada artırım yapılmasında zorunluluklar bulunması nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/2616 Esas, 2022/2792 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.