muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2633, Karar No: 2019/7875, Tarih: 08.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2633 E.  ,  2019/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 15/04/2008 tarihinden itibaren her yıl 15 Aralık tarihinden izleyen yılın 14 Aralık gününde sona eren taahhütname başlıklı evraklara imzası alınmak suretiyle ... Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanlığı Gençlik ve Çocuk Şube Müdürlüğü bünyesinde faaliyet gösteren ... Aile Yaşam Merkezinde rehber ve usta öğretici olarak çalıştırıldığını, ancak talep ettiği işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle yaptığı yazılı bildirim ile 15/03/2013 tarihi itibariyle iş akdinin davacı tarafından feshedildiğini belirterek davacının talepte haklı olduğu 200,00 TL kıdem tazminatı, 25.500,00 TL eksik ödenen ücret, 300,00 TL ücretli izin alacağı, 8.000,00 TL ilave tediye alacağı olmak üzere toplam 34.000,00 TL alacağın faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin haklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle usul yönünden davada idari yargının görevli olduğunu belirterek yargı yolu yanlışlığı nedeniyle davanın reddini talep etmiş, esasa ilişkin olarak da davanın subut bulmadığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma öncesi yapılan ilk yargılamada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Dairemiz tarafından, davacının hizmet süresinin tespitinde SGK kayıtlarının dikkate alınması, davacının yıllık izin alacağının hesabında fiilen çalışılan sürelerin toplanarak yeniden hesaplanması, davacının ücretinin, davacının ders saat ücreti ile günlük çalıştığı saat süresinin çarpılması, çıkan sonucun ayda çalışılan gün sayısı ile çarpılıp aylık ücretin belirlenmesi ve günlük ücretin ise hesaplanan aylık ücretin çalışılan gün sayısı olan yirmi altıya bölünmesi ile tespit edilmesi gerektiği, davacının zmaanaşımı def'i hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği ve tediye alacağının miktarının hüküm fıkrasında yanlış yazılmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile bozulmuş, bozma ilamına uyulması sonrasında yapılan yargılama neticesinde mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdem tazminatına esas fiilen çalıştığı süre konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda, bilirkişi tarafından davacının SGK kayıtlarına göre, kıdem tazminatı alacağı 1606 gün üzerinden hesap yapılmış ise de, davacının SGK kayıtlarına göre çalışması 1572 gündür. Davacının kıdem taziminatı alacağı 1572 gün üzerinden hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.İşçinin işe iade davası açması durumunda, izin ücretinin talep edilip edilemeyeceği davanın sonucuna göre belirlenmelidir. Gerçekten işçinin dava sonucu işe başlatılması durumunda önceki fesih ortadan kalkmış olmakla ve iş ilişkisi devam ettiğinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca izin ücreti istenemez. İşçinin işe başvurusuna rağmen yasal bir aylık işe başlatma süresi içinde işe alınmaması halinde ise işe başlatmama anı fesih tarihi olarak kabul edildiğinden, izin alacağı bu tarihte muaccel olur.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.Yıllık izinle ilgili ispat külfeti davalı tarafa ait olup, yıllık izinlerin kullandırıldığını, yıllık izin defteri ve benzeri eş değer belgelerle ispat etmesi gerekecektir.Somut olayda, davacının hizmet süresine göre 56 gün yıllık ücretli izne hak kazandığı, 14 gününü kullandığı ve bakiye 42 gün izin alacağı bulunduğu kabul edilerek 42 gün üzerinden yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır. Dosya içeriğinde bir kısım imzalı ve onaylı yıllık izin belgeleri mevcut olup söz konusu belgeler bilirkişi raporunda dikkate alınmamıştır. Hal böyle olunca Mahkemece yapılacak iş davacı asil çağrılarak izin belgelerindeki imzaların kendisine ait olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre yıllık izin ücreti alacağını belirlemekten ibaret belgelere göre, davacının 16.11.2010-29.11.2010 tarihleri arası 3 gün, 15.10.2010-01.11.2010 tarihleri arası 17 gün, 16.09.2011-29.09.2011 tarihleri arası 13 gün, 22.10.2011-27.10.2011 tarihleri arası 5 gün, 16.07.2012–19.07.2012 tarihleri arası 3 gün, 27.11.2012-02.12.2012 tarihleri arası 5 gün, 07.09.2012-17.09.2012 tarihleri arası 10 gün, 27.03.2012- 29.02.2012 tarihleri arası 2 gün ve okunamayan bir belgeye göre de 03.08.2012 tarihinde izin kullandığı anlaşılmakta olup, belirlenebilen toplam kullandığı izin süresi 58 gündür. Sunulan belgelere göre, davacının kullanmamış olduğu yıllık izin hakkı bulunmadığından, davacının yıllık izin alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1646, Karar No: 2015/2563, Tarih: 06.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1646 E.  ,  2015/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İ

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve...2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi tayin edilmesine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince; kısıtlı adayı hükümlünün mernis adresinin “Yeni Mah. 2015 Sokak no: 31 D.2 Erenler/SAKARYA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sakarya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayı hükümlü ...’in cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin hükümlü beyanına göre “'.. olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”....” adresi olduğu ve Annesi...Kömür’ün de aynı adreste ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4553, Karar No: 2015/8876, Tarih: 20.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/4553 E.  ,  2015/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme

Hazine ile .... aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.05.2014 gün ve 352/276 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 5561 ada 1 parsel (imarla 13198 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın tahminen 1.100 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, ayrıca bu parselin devamında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan 732 m2'lik yerin de davalı tarafından işgal edildiğini açıklayarak davalının yaptığı müdahalenin menine, bu taşınmazlar üzerinde bulunan yapıların kaline (yıkımına) ve taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin Hazineden kiralandığını, kullanım nedeniyle Hazineye ecrimisil ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının teknik bilirkişi raporunda sarı renkle boyalı olarak gösterilen 732 m2'lik taşınmaz bölümüne davalının vaki elatmasının önlenmesine, bu alan üzerinde bulunan yapıların kaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; teknik bilirkişi tarafından düzenlen 04.06.2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak mahkemece hüküm kurulmuştur. Söz konusu rapor incelendiğinde; kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadığı, sadece Bakanlık tarafından onaylanan 15.03.1976 tarihli kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmaza uygulanması suretiyle kıyı kenar çizgisinin ve buna göre taşınmazın durumunun belirlendiği anlaşılmaktadır. İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi onanmış olsa bile mahkemeyi bağlayıcı değildir. Bu nedenle, uzman bilirkişiler vasıtasıyla kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadan, mahkemece sadece idare tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinin uygulanması suretiyle inceleme yapılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi farklılık olursa sebebinin açıklattırılması ve anılan eksiklikler giderildikten sonra gerçekleşecek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece açıklanan yönde işlem ve inceleme yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8341, Karar No: 2012/13212, Tarih: 21.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8341 E.  ,  2012/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 62, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “30.12.2010” yerine “2010” yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümlü olduğu ... Açık Cezaevinden özel izinle çıktıktan sonra izin bitiminde dönmeyen ve talimatla alınan savunmasında İnegöl savcılığına teslim olduğunu beyan eden sanığın kendiliğinden teslim olup olmadığı veya yakalanıp yakalanmadığının araştırılarak sonucuna göre hakkında TCK'nın 293. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7197, Karar No: 2019/3188, Tarih: 10.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7197 E.  ,  2019/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-...... bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 14.720.41 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp-...... bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Uyuşmazlık; kayıp ...... bedelinin istirdatı talebine ilişkin olup, davalı aleyhine açılan davada tüketici mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde; “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygula.........arı kapsar..” hükmüne; Kanun'un 3/l maddesinde ise tüketici işlemi: ......... veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem, olarak tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 73. maddesinde ise bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağla.........ıdır.

Somut olayda davacı aboneliğinin, "özel okul" aboneliği olduğu anlaşıldığından, davacının 6502 sayılı Yasa kapsamındaki tüketici tanımına uymadığı ve tüketici olmadığı açıktır. O halde, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir.

Somut olayda davacı aboneliğinin, "özel okul" aboneliği olduğu anlaşıldığından, davacının 6502 sayılı Yasa kapsamındaki tüketici tanımına uymadığı ve tüketici olmadığı açıktır. O halde, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir.

Hal böyle iken mahkemece; görevsizlik kararı verilmesi ve talep halinde dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazları bu aşamada inceleme konusu yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15700, Karar No: 2013/14402, Tarih: 10.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15700 E.  ,  2013/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların.... mirasçıları olduğunu, murisin, dava konusu taşınmazda hissedar olan davalının hissesinin 2.000 m2'lik kısmını harici satım sözleşmesi ile satın aldığını, bu sözleşme gereğince 3.000.000 TL ödediğini, murisin ölünceye kadar taşınmaza zilyet olduğunu, ağaçlar diktiğini, murisin ölümünden sonra taşınmazın davacılara kaldığını, davalının davacılardan Süleyman'a karşı müdahalenin önlenmesi davası açtığını, davanın derdest olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, taşınmazın değeri olan 14.000 TL ile davacılar ve murisleri tarafından yetiştirilen ağaçların bedeli olan 6.500 TL'nin toplamı 20.500 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, taşınmazın davalılar tarafından haksız olarak işgal edildiğini, taşınmaz üzerindeki ağaçların davalının murisi tarafından dikildiğini, talep edilen taşınmaz değerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 39.584,86 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

02.02.1991 gün 1990/1 E.-1991/1 K.sayılı YİBK.'da vurgulandığı gibi iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın mal varlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir.

Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur. Dava tarihi itibari ile dava konusu taşınmaz ve ağaçların davacıların zilyetlik ve tasarrufunda olduğundan, ağaç bedelleri yönünden, dava tarihi itibari ile sebepsiz zenginleşme şartları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeksizin mahkemece ağaç bedellerinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur. Dava tarihi itibari ile dava konusu taşınmaz ve ağaçların davacıların zilyetlik ve tasarrufunda olduğundan, ağaç bedelleri yönünden, dava tarihi itibari ile sebepsiz zenginleşme şartları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeksizin mahkemece ağaç bedellerinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak, davacı taraf 10.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile taşınmaz bedeline ilişkin taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda 34.169,86 TL'ye yükseltmişlerdir. Davacılar, murisleri tarafından satın alınan taşınmazı iade etmeden ödenen satış bedeli için faiz talep edemezler. Mahkemece hükmedilen alacağa taşınmazların iadesi tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu husus gözardı edilerek, hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3268, Karar No: 2020/1856, Tarih: 10.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3268 E.  ,  2020/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyadaki mevcut delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılmasını teminen sanığın iş yerinde yapılan aramada ele geçirilen senetler Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından incelenmesi için Tarsus Kızılırmak Vergi Dairesi Müdürlüğüne gönderilmiş ve anılan vergi dairesince 22/03/2013 tarihli cevabi yazısında Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığına mükellef (sanık) hakkında Mersin Denetim Grup Müdürlüğünce yapılması istenen vergi incelemesinin henüz sonuçlanmadığı bildirildiği halde bu vergi incelemesinin akıbeti araştırılması; yine yapılan aramada sanığın iş yerinde ele geçen ... , ... , ..., ... , ...’a ait boş senetlerle ilgili olarak boş senetlerin borçluları çağrılıp tanık olarak dinlenerek bu boş senetleri neden verdiklerinin sorulup araştırılması, sanıkta senetleri bulunan ..., ..., ..., ... , ..., ..., ... , ..., ... , ..., ...'nin tanık olarak dinlenerek senetlerin hangi ilişki nedeniyle sanığa verildiğinin sorulmasından sonra hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümde CMK'nın 223/2-e madde ve fıkra hükmü yerine 223/2-2 fıkrası yazılarak CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.