muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/131, Karar No: 2024/15691, Tarih: 05.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/131 E.  ,  2024/15691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1405 E., 2021/2014 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 29.12.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği görülmüştür.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/342 Esas, 2021/109 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1405 Esas, 2021/2014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olacağına,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in ... Mahallesi 46/2 Sokakta bulunan ikametinde uyuşturucu muhafaza edip sattığı ve gelenlere burada içirdiği, Sezgin'in arkadaşı olan Dilara'nın da bu adreste kaldığı, sanık ...'in de zaman zaman bu adrese gelip uyuşturucu satışı yaptığı, polis memurlarının bu evde uyuşturucu muhafaza edilip satıldığı bilgisi edinilince 12.08.2020 günü saat 23:00 sıralarında adresin yakınına gelip fiziki takip başlattıkları, olay gecesi ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli şahısların gece geç saatte belirli aralıklarla bu eve gelip burada kendilerine verilen uyuşturucudan içtikleri, ...'ın telefonla ...'i arayarak uyuşturucu alacağını belirtip bulunduğu yeri sorduğu, ...'in bulunduğu yeri söylemesi üzerine ...'ın saat 23:35'de 35 AHL ... plakalı araçla bu evin önüne geldiği, ...'in evden çıkarak alüminyum folyoya sarılı vaziyette olan 1,16 gram metamfetamini araçta bulunan ...'a verdiği, ...'ın araçla ilerlediği, fiziki takip yapan ve olayı gören polis memurlarının ileride aracı durdurdukları, ...'ın ...'den aldığı ve çorabına koymuş olduğu uyuşturucuyu çıkararak ağzına sokmaya çalıştığı, polis memurlarının engelledikleri, ...'ın bunu yere atarak üstüne bastığı, polis memurlarının yere atılan maddeyi topladıklarında bunun 1,16 gram metamfetamin olduğunu gördükleri, fiziki takip devam ederken ...'un gelip eve girdiği, saat 23:55'de ...'la ...'in evden çıkıp ileri doğru yürüdükleri, ...'in alüminyum folyoya sarılı 5,14 gram ağırlığındaki metamfetamini ...'a verdiği, ...'un bunu pantolonunun ön kısmına soktuğu, karşılığında ...'un ona kağıt para verdiği, bu alışverişi gören polis memurlarının müdahale edip sorduklarında ...'un pantolonunun ön kısmına gizlemiş olduğu alüminyum folyoya sarılı 5,14 gram metamfetamini teslim ettiği, Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına dayalı olarak saat 04:00 sıralarında polis memurlarının arama için eve geldikleri, polis olduğu belirtilip kapının açılması istendiğinde kapının açılmadığı, içerideki şahısların koşuşturduğu görülünce kapı kırılıp açıldığında ... isimli şahsın bahçede kaçmakta olduğu görülüp muhafaza altına alındığı, evde ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli şahısların olduğunun görüldüğü, yapılan aramada evin salon kısmından komşu binanın bahçesine atılmış vaziyette kutu içinde 22,99 gram metamfetamin ve beyaz çarşaf kağıdına sarılı bir içimlik esrar, salon kısmında koltuğun altında beyaz renkli sağlık raporu kağıdına sarılı 1,98 gram metamfetamin, odadaki yatağın altında uyuşturucu meşelemekte kullanılan çok sayıda kilitli poşet ve ayrıca koltukla duvar arasına sıkıştırılmış vaziyette uyuşturucu meşelemekte kullanılan folyo kağıdı bulunduğu, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen raporda 0,27 gram ağırlığındaki maddenin 0,2180 gram metamfetamin, 4 gram ağırlığındaki maddenin 3,4 gram metamfetamin, 9,3 gram ağırlığındaki maddenin 7,347 gram metamfetamin, 0,9 gram ağırlığındaki yeşil bitkinin 0,18 gram esrar ihtiva ettiğinin belirtildiği, ..

...'in gelenlere uyuşturucu verilmesine katkıda bulunduğu gibi saat 23:35'de evin önüne gelen ... ve saat 23:55'de evin önüne

gelen ...'a uyuşturucu sattığı sabit olup sanığın bu eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ... ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 29.12.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla bu sanık yönünden dava dosyasının iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan hüküm nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu halde birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz incelenen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2021/1405 Esas, 2021/2014 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/873, Karar No: 2012/1934, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/873 E.  ,  2012/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 64.222,55 TL. alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'un Kara Harp Okulu öğrencisi iken kendi isteğiyle 17.07.2009 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiğini, davalıya eğitimi boyunca 64.222,55 TL masraf yapıldığını belirterek yapılan bu masrafın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davalıların 30 Haziran 2010 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6000 sayılı “Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklik çerçevesinde personel ve amortisman giderleri düşülmek suretiyle borcu belirlenmiş ve mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve davalı ... tarafından yükümlünün askeri liseye girişi sırasında vermiş olduğu kefalet senedinde “... tarafından … yüklenme senedindeki taahhütlere aykırı hareket etmesi sebebi ile okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masrafını ve bu masrafların sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 4 yıllık 26.807.454.000 lirayı geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceği”, davalı ... tarafından yükümlünün harp okuluna girişi sırasında vermiş olduğu kefalet senedinde de “... tarafından … yüklenme senedindeki taahhütlere aykırı hareket etmesi sebebi ile okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masrafını sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçensüre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 74.595,57 YTL'yi geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile ödeyeceği” taahhüt edilmiştir. Bu durumda; davalılar ... ve ...'un kefil oldukları döneme ilişkin olan borçtan sorumluluklarının kefalet senetlerindeki üst limitler ile sınırlı tutulması gerekirken, mahkeme hükmünde sorumluluklarının sınırının bilirkişi tarafından hesaplanan asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı üzerinden belirlenmiş olması,

2-Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa hükümlerine göre yeniden belirlendiğinden; taraf vekilleri yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; Mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7884, Karar No: 2012/8130, Tarih: 20.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7884 E.  ,  2012/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu’na SUNULMASINA, 20.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3843, Karar No: 2025/5389, Tarih: 28.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/3843 E.  ,  2025/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1450 E., 2025/50 K.

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/17 E., 2022/184 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davalı erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı erkeğin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı kadının, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı kadının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2640, Karar No: 2015/14808, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2640 E.  ,  2015/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/60-2014/208

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazın, Çaykara Belediye Başkanlığının, 08.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı sınırları ve belediye sınırları dışında olduğu, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre ise imar planı dışında olmakla birlikte belediye sınırları içinde bulunduğu bildirildiğinden taşınmazın, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının söz konusu cevabi yazılardaki çelişkiyi giderecek şekilde, Çaykara Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2) Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtildikten,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

4) Dava konusu taşınmazın ile bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16339, Karar No: 2022/16183, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16339 E.  ,  2022/16183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, basit yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanın yokluğunda verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından katılana tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılanın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10291, Karar No: 2022/1854, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10291 E.  ,  2022/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda davanın kabulüne dair verilen hükmün kesinleşmesinden sonra davacı tarafça tavzih talebinde bulunulması üzerine, tavzih isteminin reddine ilişkin olarak verilen ek karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili, davalı adına kayıtlı 2 ada 17 parsel, 317 ada 2 parsel, 317 ada 7 parsel (26.01.2011 tarihli ifrazen taksimden sonra 317 ada 28 parsel), 317 ada 11 parsel ve 317 ada 12 parsel sayılı taşınmazların dava dilekçesinde belirtilen kısımlarının 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, tapu iptale dayanak yapılan kıyı kenar çizgisi belirleme işleminin kesinleşmediğini, halen Bursa 2. İdare Mahkemesinin 2010/732 Esas sayılı dava dosyasında derdest davaya konu olduğunu, kıyı kenar çizgisini belirleme yetkisinin Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince adli yargıya ait bulunduğu, davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

1. Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/309 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile bilirkişi raporunda ve ekli krokide gösterilen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümlerin dava konusu olan Yalova, Bahçelievler Mah. 2 ada 17 sayılı parselin krokide (A) harfi ile gösterilen 193,32 m2'lik kısmının 317 ada 2 sayılı parselin (C) harfiyle gösterilen 364,85 m2'lik kısmının, 317 ada 11 sayılı parselin (E) harfiyle gösterilen 555,40 m2'lik kısmının dava konusu 317 ada 12 sayılı parselin (G) harfiyle gösterilen 25.620,77 m2'lik kısmının ve dava konusu 317 ada 28 sayılı parselin (L) harfiyle gösterilen 2.563,38 m2'lik kısmının tapularının iptaline kumsal olarak terkinine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 10/05/2017 tarihinde karar onanmış, davalı vekilinin karar düzeltme talebi Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 27/02/2019 tarihinde reddedilerek karar kesinleşmiştir.