muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35353, Karar No: 2017/16008, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35353 E.  ,  2017/16008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5598, Karar No: 2018/6839, Tarih: 13.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5598 E.  ,  2018/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kulllanma suçundan: Mahkumiyet, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan: Beraat

A)- Sanık hakkında defter belge ibraz etmeme suçundan verilen beraat kararı yönünden katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B)-Sanık hakkında 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, 2006 ve 2008 takvim yıllarından her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek ve 2007 takvim yılından dosya içerisinde bulunan asıllarının incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

a) Her takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1078, Karar No: 2018/4163, Tarih: 26.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1078 E.  ,  2018/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 16.04.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir.

25.08.2015 tarihli kusur raporunda; davalı işveren 'in %30, sigortalının %70 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, 02.11.2015 tarihli raporda ise, sigortalının %30 oranında kusurlu olduğu ve kazada %70 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğunun belitildiği ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin tazminat dosyası olan ... 3. İş Mahkemesi'nin 2011/718 esas sayılı dosyasında alınan 14.01.2012 tarihli kusur raporunun hükme esas alındığı, anılan raporda işverenin %70 oranında, sigortalının ise %30 oranında kusurlu olduklarının belitildiği anlaşılmıştır.

İş kazası ve meslek hastalıklarının büyük bölümü işverenler tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki mevzuat hükümlerine uyulması ile önlenebilecek niteliktedir. Ancak kaçınılmaz dış etkenler ve kötü rastlantılar nedeniyle işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda hukuki ve teknik tüm gerekler yerine getirildiği halde iş kazası veya meslek hastalığı gerçekleşebilmektedir ki; bunlar “kaçınılmazlık” olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda; kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte ve iş kazaları bakımından süreçte bilimsel ve teknik kurallar ve olanaklar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen zararın kısmen veya tamamen meydana gelmesi durumu olarak tanımlanabilir. Bu gerçekten hareketle 5510 sayılı Kanun’un 21/1’inci maddesinde “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme gereği; kaçınılmazlığın varlığı durumunda işverenin rücu tazminatı sorumluluğunu aynı oranda sınırlandırması gerekecektir.

Kaçınılmazlık olgusunda, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı hususunda ve dosya içindeki raporlar ile tazminat dosyasında hükme esas alınan 14.01.2012 tarihli rapor arasındaki çelişkiyide giderecek şekilde yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı hususunda ve dosya içindeki raporlar ile tazminat dosyasında hükme esas alınan 14.01.2012 tarihli rapor arasındaki çelişkiyide giderecek şekilde yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4731, Karar No: 2019/391, Tarih: 04.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4731 E.  ,  2019/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacılar ile davalılar ... ve ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, mahkemece verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce kararın kaldırılarak sözleşmenin geriye etkili olarak feshi ile tapu iptâli ve tescil, parsel üzerinde bulunan binanınyüklenici tarafından kal’ine ve kal bedeli ile imalât bedelinin %50’sine isabet eden bedelin davalılardan alınarak, davacı yükleniciye verilmesine dair verilen hüküm, davacılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalı şirket adına kayıtlı bulunan hissenin iptâli ile davacılar adına 1/3’er oranda kaydına, diğer davalılar yönünden davanın reddine, dava konusu taşınmaz üzerindeki inşaatın yıkım ve enkaz uzaklaştırmanın davalı şirket tarafından yapılmasına ve 842.093,24 TL toplam inşaat bedeli ile 168.418,64 TL bina yıkım ve enkaz uzaklaştırma bedelinin davacılar ile davalı gerçek kişilerden toplam arsa payları oranında tahsili ile davalı şirkete verilmesine karar verilmiş, bu karar karşı davalı şirket ve gerçek kişilerce istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, davalılar tarafından harcın noksan yatırıldığı

gerekçesiyle mahkemece, 04.08.2017 ve 02.03.2017 tarihlerinde iki ayrı muhtırayla, hacın tamamlanması istenmesine karşın, davalıların bu noksanlığı yerine getirmediklerinden istinaf başvuruları reddedilmiş ve böylece haklarında verilen hüküm kesinleşmiştir. Bu durumda, mahkeme kararına karşı, istinaf yoluna başvurmayan davalılar 3. şahısların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

3-Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece verilmiş bulunan karara yönelik olarak davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nce, ... ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararı kaldırılmak suretiyle, davaya konu sözleşmenin ifa imkânsızlığı nedeniyle geriye etkili olarak feshine, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile davacılar adına eşit oranda tesciline, 1547 ada 110 parsel üzerinde bulunan mevcut binanın davalı yüklenici şirket tarafından yıkılmasına, davaya konu olan inşaatın belirlenen 842.093,24 TL imalât bedeli ile mevcut binanın yıkılarak enkazlarının uzaklaştırılması bedeli olan 168.418,64 TL olmak üzere toplam 1.010.511,88 TL’nin takdiren %50’si oranına isabet eden 505.255,94 TL’nin davalı yüklenici tarafından mevcut binanın yıkılarak enkazının taşınmazdan uzaklaştırılarak taşınmazın arsa sahiplerine boş olarak teslimi sonrası dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacılardan alınarak davalı yüklenici şirkete verilmesine karar verilmiştir.

Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında eser sözleşmesi niteliğinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi 25.11.1994 tarihinde düzenlenmiş olup, sözleşmenin imzalanmasını takiben tapu devri yükleniciye yapılmıştır. Ne var ki, sözleşmeye konu inşaatın yapılacağı parselle ilgili 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile 1/5000 ölçekli nazım imar planında yapılan değişikliğin iptâli davası sonucunda, imar planları ile ruhsatın iptâline karar verildiği, bu kararın Danıştay 6. Daire’since onandığı anlaşılmış olup, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi’nce objektif imkansızlığa bağlı olarak sözleşmenin geriye etkili feshi ile sebepsiz zenginleşme hükümleri gözetilerek, yüklenici tarafından yapılan imalâtın %50 oranındaki imalâtın yasal olmayıp, inşaatın arsa sahiplerini yararına olduğundan söz edilememekle birlikte, davalı yüklenici tarafından imar durumunun iptâli ve inşaatın durdurulması tarihine kadar imar mevzuatına ve inşaat ruhsatına uygun sözleşmenin ifa edileceği inancına dayalı yapmış olduğu imalâtlar nedeniyle masraflarının talep edebileceği gerekçesiyle, davada sözleşmenin feshiyle birlikte tasfiyeyi temin için eldeki davada hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle bilirkişi raporunda belirtilen imalât bedeli ile yıkım ve enkazın uzaklaştırılması bedeli toplamının yarı oranında davacı ile yüklenici arasında paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Oysa, davalı yüklenici şirket tarafından gerek cevap dilekçesinde gerekse aşamalarda bu yönde, yani imalât bedeli ile ilgili olarak herhangi bir talebi, diğer bir deyişle takas ve mahsup

isteminde bulunmamıştır. Bu konuda açılmış ayrı bir dava bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Bu durumda imalâtın bedeli ile ilgili olarak kalem gözetilmeden sadece yıkım ve uzaklaştırma masrafı ile ilgili değerlendirme yapılıp, kazanılmış haklar gözetilerek hüküm kurulması gerekir.

Kararın bu yönden bozulması uygun bulunmuştur.

isteminde bulunmamıştır. Bu konuda açılmış ayrı bir dava bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Bu durumda imalâtın bedeli ile ilgili olarak kalem gözetilmeden sadece yıkım ve uzaklaştırma masrafı ile ilgili değerlendirme yapılıp, kazanılmış haklar gözetilerek hüküm kurulması gerekir.

Kararın bu yönden bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3. bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi’nin 17.05.2018 gün ve 2017/1617 Esas ve 2018/560 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.796,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19240, Karar No: 2016/367, Tarih: 14.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19240 E.  ,  2016/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait özel donanımlı otokar marka zırhlı personel aracının takla atması neticesinde kaza meydana geldiğini, trafik kazası tespit tutanağına göre sürücünün kusurunun bulunmadığını, kazanın gizli buzlanma neticesinde meydana geldiğinin belirlendiğini, hasar tespiti için ........ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/11 D.İŞ dosyası ile tespit yapıldığını belirterek araçta meydana gelen 13.270,28 TL zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'nü hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. İdari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunan zararın ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararında değinildiği üzere tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davaların ise 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir. Yargı yolu dava şartlarından olup mahkemece resen incelenmesi ve dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.