muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11422, Karar No: 2015/12076, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11422 E.  ,  2015/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 20.05.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "..21.04.2015 tarihli celsede UYAP üzerinden gönderilen bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi gönderildiği, bu itirazlarla ek rapor aldırılması talep edildiği, hâkimin bu talep hakkında karar vermeden; "Son kez davacı vekilin mazeretinin kabulüne ve tahkikatın bittiği bildirilmek sureti ile sözlü yargılama ve hüküm duruşmasının yapılmasına bu hususun davacı vekiline ihtarına” şeklinde ara karar kurulduğu, oysa davacı vekilin önceki 11 celsede mahkeme hâkimliğinden kaynaklanan mazeret dışında tüm duruşmalarda hazır olduğunu, mahkemenin bu tavrının HMK'nın 36. maddesinin (a) ve (b) fıkrası gereğince hakimin reddi sebebi olduğu...” gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından red isteminin reddine, red isteminde bulunan davacı vekilinin 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, duruşmayı müvekkili nam ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkil namına yaptığına göre, davacı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölümünün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/614, Karar No: 2024/2503, Tarih: 19.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/614 E.  ,  2024/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2405 E., 2022/3201 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 16 yıl 6 ay hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/2405 Esas, 2022/3201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın kullanıcı olup ele geçen maddeleri kullanım amacıyla bulundurduğuna ve tahlil sonuçlarının da bunu desteklediğine, sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin somut ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, yerel mahkeme gerekçesinin kişisel kullanım miktarına ilişkin objektif ve denetlenebilir kriterler içermediğine, kriminal raporda belirtilen saf etken madde oranlarının hükme esas alınması gerektiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, hükümde etkin pişmanlığın neden uygulanmadığına ilişkin nedenlerin net olmadığına, sanık hakkında teşdiden ceza uygulanmasının ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık aşamalarda verdiği beyanlarında üzerine atılı suçu işlemediğine dair savunma yaptığı görülmüş olmakla, sanığın aşamalardaki çelişkili, özde değişen, hayatın olağan akışına uygun olmayan yine dosya kapsamı ile tutarlı bulunmayan savunmalarının suçtan ve ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın suç tarihinden önce Antalya iline gidip Antalya ilinden yüklü miktarda uyuşturucu madde temin edeceği ve piyasaya süreceği şeklindeki ihbar üzerine sanığın adresinde yapılan aramada küçük kutu içerisinde 3 parça halinde aliminyum folyaya sarılı metanfatemin maddelerinin, kavanoz içerisinde 110 gram eroin maddesinin, 6 adet sentetik ezca maddesinin ele geçirildiği ve Yargıtay İçtihatları ve Adli Tıp Kurumunun mütalaası nazara alındığında söz konusu maddelerin kullanım sınırları dışında kaldığı, ele geçen maddelerin çeşitliliği, folyalara sarılmış olması vaziyette satışa arz edilmesi ve bilhassa eroin maddesinin miktarca fazlalığı bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübuta erdiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, etkin pişmanlık ve takdiri indirim nedenlerinin uyuglanmamasına, ele geçen madde miktarına göre teşdiden hüküm kurulmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/2405 Esas, 2022/3201 karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4807, Karar No: 2007/6614, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4807 E.  ,  2007/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalılar 1) ... 2) ... San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı-k.davacılar 1) ... 2) ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.02.2004 gün ve 2004/46-39 sayılı hükmü onayan Dairemizin 14.02.2007 gün ve 2005/6550-2007/902 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Daire’miz onama ilâmının davalı-k.davacı vekiline tebliğine dair belge dosyasında bulunmadığından, tebliğ belgesinin kalemce dosyasına eklenmesi, bulunamadığı takdirde kayıtlara göre tebliğ tarihinin saptanarak bildirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3955, Karar No: 2012/7715, Tarih: 07.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/3955 E.  ,  2012/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, CMK.nun 223/8. maddelerine göre davanın düşürülmesine

Gerekçeli karar başlığında eksik gösterilen suç tarihlerinin suçun konusunu oluşturan sahte faturaların düzenlendiği 1999 takvim yılı için 29.11.1999, 2000 takvim yılı için ise 16.08.2000 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19999, Karar No: 2011/797, Tarih: 24.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/19999 E.  ,  2011/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4598 TL tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, muhdesat bedeli istemine ilişkindir. Davacının hazine adına su kanalı niteliği ile tapulu bulunan yerde meyve ağaçları yetiştirdiği, davalı bakanlığa bağlı DSİ Genel Müdürlüğünün kamulaştırma amacıyla muhdesatların bedelini tespit ettirdiği, muhdesat bedeli yönünden bu davanın açıldığı, davadan önce ve yargılama sırasında yapılan keşifler sonucunda ağaçların mevcut bulundukları anlaşılmaktadır. Davacı ileride kesileceğini ... sürerek ağaçların bedelini istediğine göre dava tarihinde fiilen gerçekleşmiş bir zararı bulunmamaktadır. Gelecekteki bir zarar için dava açılmasına hukuki olanak bulunmadığından davanın reddedilmesi gerekirken mahkemece davalının sorumluluğuna karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9637, Karar No: 2016/2027, Tarih: 29.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9637 E.  ,  2016/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2-4, 58 maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 5000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, davaya katılmasına karar verilen ...'nin ''katılan'' olarak gösterilmesi gerekirken ''müşteki'' olarak yazılması şeklinde yapılan yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Olay günü hesabına para havale etmek amacıyla adı belirtilen bankaya gelen katılanın yanına yaklaşan sanığın, kendisini banka müdürü olarak tanıtıp bu duruma inandırdığı katılana, havale işlemini kendisinin yapacağına dair yalan söyleyip 5000 TL' yi katılandan almak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, teşhis tutanağına, güvenlik kamerası görüntülerine, katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 250 gün olarak tayin edilmesi,

2-Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 9.90 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

2-Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 9.90 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılıkların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. Maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 250 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması ve ayrıca hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan tahsiline'' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresinin eklenmesi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10402, Karar No: 2021/13119, Tarih: 06.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10402 E.  ,  2021/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık ... müdafiinin, yüzüne karşı 19/10/2015 tarihinde tefhim olunan kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06/11/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE karar verilmiştir.

B)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul

Marko'ya yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık ...'nin savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ..., ...,..,..,..,...,..hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerindeki ve duruşmalı incelemedeki; sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, meşru savunmaya, hukuka aykırı şekilde yapılan aramadan elde edilen delile dayanılarak hüküm kurulduğuna, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, sanıklar ..., ...,...müdafiilerinin; beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanık Kadir hakkında takdiri indirim uygulanmasına, maktulün hiçbir haksız tahrik teşkil eden eyleminin bulunmadığına, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının gerekçesiz olduğuna, sanık ...'ın TCK'nin 37. maddesi uyarınca, diğer sanıkların ise TCK'nin 39. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle;

1) Sanıklar... ...,...hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ...ve ...hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Beraat eden ve kendilerini vekille temsil ettiren sanıklar ..., ... ...yararına, hazine aleyhine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanıklar ..., ...ve ...hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Beraat eden ve kendilerini vekille temsil ettiren sanıklar ..., ... ...yararına, hazine aleyhine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanıklar hakkındaki hüküm fıkrasına "Sanıklar ..., ... ve ...kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden, sanıklar lehine hazine aleyhine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 3.000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak beraatine karar verilen sanıklar ..., ... ve Atakan'a ayrı ayrı verilmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

a) Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı sürenin, tutuklu kaldığı tarih ile sürenin ve halen tutuklu olduğunun gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-d maddesine aykırı davranılması,

b) Dosya kapsamına göre; Suç tarihinde Galatasaray ile Sırbistan'ın Kızılyıldız takımları arasında yapılacak olan basketbol maçı öncesinde, her iki takım taraftarlarının maçın oynanacağı Abdi İpekçi Spor Salonu civarında karşılaşıp, birbirlerine taş, sopa, meşale atarak kavgaya başladıkları, kavga sırasında sanık ...'nin maktul ...'yu sol göğüs kısmına isabet eden bıçak darbesi ile kalbinin sol tarafından ve sol akciğer üzerinden yaraladığı ve maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda;

Sanığın savunmasında, kavga sırasında Sırp taraftar grubundan eşgalini hatırlayamadığı bir Sırp taraftarın kendisine tekme ve yumruk ile vurduğunu, burnunun kanamaya başladığını, bunun üzerine elinde bulunan çakı bıçağını kendisini darp etmeye çalışan kişinin bacak kısmına doğru salladığını belirtmesi, sanığın adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması ve tanıklar ..., ... ve ...'in sanığın burnunun kanadığına dair anlatımları karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 06.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.