muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11147, Karar No: 2019/8002, Tarih: 09.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11147 E.  ,  2019/8002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde yat kaptanı olarak 1997 yılında işe başlamasına rağmen kuruma işe girişinin 15.10.1999 tarihinde bildiridiğini, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiği 30.09.2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, en son aylık 3.500,00 TL ücret almasına rağmen çalışmalarının asgari ücretten gösterildiğini, turizm sezonu olan 15 Nisan - 1 Kasım arasında haftanın 7 günü 06.00-23.00 arası çalıştığını, özellikle tatil olan milli bayram ve genel tatillerde yoğun geçtiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ücretinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı yetki ve zamanaşımı itirazında bulunarak davacının kar ortağı olarak çalışmakta olduğunu, dava dilekçesindeki ücretee ve çalışma şekline ilişkin beyanların gerçeği yansıtmadığını, davacının işverenin izni olmadan tekneye yolcu aldığını, bir kısım masraflar için para ödenmesinde rağmen tekneye masrafın yapılmadığını, haksız kazanç elde ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili talebinin reddine diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, yasal süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.

Somut olayda davacı vekili davacıya çalışma süresi boyunca yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia etmiştir. Mahkemece davacının yaz sezonunda yoğun olmakla birlikte kış aylarında da calışmasının devam ettiği, bu hali ile mevsimlik iş olmadığı ancak özellikle kış sezonunda sadece yatın bakım ve onarım işi için çalışıldığı fırtına olduğu zamanlar teknede bulunulduğu bunun dışında çalışanların organize edildiği tanık beyanlarından anlaşılmış olup, hakkaniyete uygun kabulün işyerinde üst düzey yönetici olduğu ve tüm yıl boyunca yüksek ücret aldığı kabul edilen davacının yıllık izinlerini kış aylarında kendi belirlediği günlerde kullandığının kabulünün uygun olacağı gerekçesiyle yıllık izin talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, ispat yükünün işveren üzerinde olduğu ve işverence ispat yükünün yerine getirilemediği de göz önünde bulundurulmakla birlikte, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK 194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacının 13 yıllık çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmaması hayatın olağan akışına ters olduğundan, davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığı, kullandı ise ne kadarını kullandığı hususunda beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin hafta tatili ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık konusudur.4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.Somut olayda, tanık beyanları ve yapılan işin niteliğine göre davacının işlerin yoğun olduğu yaz döneminde turların haftalık, 10 günlük ve aylık olması nedeniyle ayda iki hafta tatilinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 15 Nisan-1 Kasım arası sezon döneminde davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağının hesaplanması gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7741, Karar No: 2021/3702, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7741 E.  ,  2021/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın defter ve belge gizleme suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında; defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, Vergi Denetim Kurulu ...'nın 30.11.2012 tarihli yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun 21.11.2012 tarih ve 233 sayılı mütalaa yazısının dosya içerisinde bulunmadığı, defter ve belge istem yazısının 24.08.2012 tarihinde tebliğ edildiği, vergi inceleme raporuna göre, varlığı sabit alış ve gider faturalarının yetkili sanık tarafından ibraz edilmediği, sanığın savunmasında da alış faturalarında eksik olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; dava şartı olan mütalaa yazısının dosya içerisine alınmasından sonra, sanığın sübut bulan üzerine atılı defter ve belge gizleme suçundan mahkumiyeti yerine eksik inceleme ile beraatine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de; Defter ve belge isteme yazısının 24.08.2012 tarihinde tebliğ edilmesi ve 15 günlük sürenin sonu olan suç tarihinin 10.09.2012 yerine, gerekçeli karar başlığında 2007 şeklinde gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19032, Karar No: 2016/26994, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19032 E.  ,  2016/26994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulan:

1-...İkmal Merkezi Komutanlığı ile ...Elektronik San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan, 17.12.2008 tarihli ve 582 sayılı, “22 Kalem ...... Bölge Komutanlıkları ve Bağlı İl Komutanlıklarına kurulacak...Telsiz Sistemi Malzemelerine ait mal ve hizmet işi tedariki” konulu sözleşme ve eki şartnameleri ile,

2-Yukarıdaki bentte belirtilen sözleşme konusu işle ilgili olarak, ...Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile ...Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin ve eki şartnamelerinin, ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5070, Karar No: 2011/44196, Tarih: 18.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/5070 E.  ,  2011/44196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanların aşamalarda alınan beyanlarında, sanık ...’in sanık ...’a bıçak çıkart dediğini ancak hiçbir aşamada bıçağı görmediklerini açıklamaları ile, sanıkların istikrarlı olmayan aşamalarda değişen anlatımları karşısında, yakınanların beyanına üstünlük tanınması yerinde olacağı inancı ile tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Hükmolunan cezanın süresine göre yasal olanak bulunmadığından sanıklar ... ve ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 (5271 sayılı CMK’nun 299/1.) maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35549, Karar No: 2017/16049, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35549 E.  ,  2017/16049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5668, Karar No: 2017/7320, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5668 E.  ,  2017/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/01/2016 tarih ve 2014/471-2016/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2012/84473 sayılı "MIRACLE SHINE" ibareli marka başvurusuna müvekkilinin "Shine" ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı Kurumun YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, işaretler ve kapsadıkları emtia arasındaki aynılık/benzerlik nedeniyle başvurunun tescilinin iltibasa sebebiyet vereceğini, tüketicinin markalar arasında bağlantı kuracağını ileri sürerek TPE YİDK'nun 2014-M-11548 sayılı kararının iptalini, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2012/84473 sayılı işaretin tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında bir benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusundaki asıl unsurun "MIRACLE" ibaresi olduğunu, "parlayan" anlamına gelen ve tanımlayıcılık içeren "SHINE" kelimesinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, markaların farklı malları kapsadığını, ayrıca müvekkili adına tescilli bir kısım markaların kazanılmış hak sağladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "Powerdent Shine" ve "Shine" ibareli markalarıyla davalının "MIRACLE SHINE" ibareli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, davacı markaları ile davalı başvurusu arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, davalının başvurusundan önceki 2007/19086 sayılı markasında "SHINE" ibaresi varsa da bu kelimenin esaslı unsur olmadığı, ayrıca dava konusu marka başvurusunda emtia listesine ekleme yapılarak önceki markanın kapsamın genişletildiği, bu itibarla müktesep hak koşullarının somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK'nın 2014-M-11548 sayılı kararının iptaline, 2012/84473 başvuru sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin ve davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin ve davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, TPE YİDK kararının iptali ve davalı şirket adına başvurusu yapılan markanın tescili halinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Dairemizin yerleşik kararları uyarınca markaların kapsadıkları ürünlerin benzer tür ürünler olarak nitelendirilebilmesi için piyasanın anlayışı, benzer alıcı çevresine hitap edip etmediği, benzer ihtiyaçları giderip gidermediği, birbirleri yerine ikame edilebilme ve rekabet olanaklarının olup olmadığı, dağıtım kanalları, kullanım yöntem ve amaçları ile hedeflenen halk kesimleri gibi hususların dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda başvuruya konu işaretin kapsadığı 3. sınıftaki emtia ile davacı adına tescilli markaların kapsamında yer alan bir kısım 3. ve 21. sınıftaki malların aynı tür/ benzer/ tamamlayıcı mal oldukları mütalaa edilmiştir.

Uyuşmazlığın niteliği itibarıyla ürünlerin aynı ve/veya benzer tür olup olmadıkları hususunda değerlendirme yapılması hususunun özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği de dikkate alınarak, bu konuda uzman bilirkişi heyetinden görüş alınmalıdır. Her ne kadar mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmışsa da bilirkişi heyetinde uyuşmazlık konusu emtianın aynı ve/veya benzer tür olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi bulunmamaktadır. Bu itibarla içinde kimyager ve eczacı birer bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden görüş alınarak ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekili ve davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalı TPE ve davalı şirkete iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8469, Karar No: 2016/14273, Tarih: 31.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/8469 E.  ,  2016/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Keşifte hazır bulunan orman bilirkişisi...'nın 3.6.2011 tarihli raporunda dava konusu emvalin yapacak nitelikte olduğu açıkca belirtildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden nisbi vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında; ... (...) Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; 02/05/2013 gün, 2012/307 E-2013/257 K sayılı karar ile 6831 Sayılı Kanunun 91/1-4, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a ve 52 Maddeleri uyarınca 3.000 TL ve 160. TL Adli Para Cezasına hükmedilmiştir.

Bu karara karşı sanık ve katılan vekili tarafından süresinde açılan temyiz davası üzerine, Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, 31/03/3016 gün, 2015/8469 E sayılı ilam ile yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet kararının ONANMASINA karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek 19.Ceza Dairesinin 31/03/2016 tarihli kararına konu edilen eylemde maddi gerçeğin daha iyi anlaşılabilmesi için incelemeye konu ... (...) Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/307 E sayılı dosyasının ana hatlarıyla özetlenmesi gerekmektedir.

1-)30/07/2008 tarihinde, ... Plaka sayılı araç üzerinde; yakacak nitelikte yapraklı yaş ve damgasız meşe odunu bulunduğundan bahisle suç tutanağı düzenlenerek suça konu emvalin muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2-)Suça konu emval üzerinde 12.09.2008 tarihinde mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda; emvalin tamamının yapraklı yakacak odun niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

3-)Mahkemece 20/05/2011 tarihinde suça konu emvalin kesildiği iddia edilen 110 numaralı bölmede tutanak imzacısının gösterdiği dip kökler üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda ; 110 numaralı bölmenin yapacak emval üretimi için planladığı, ancak kesilen ağaçların yeterince gelişmediği, yapacak emval verecek nitelikte oldukları belirtilmiştir.

Temyiz incelemesine konu eylemin ana hatlarıyla belirlenmesinden sonra; yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesi yapan Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin “DÜZELTİLEREK ONAMA” kararına aşağıda arz ve izah edilecek sebeplerle iştirak edilmemiştir.

Yukarıda özetlenen dava dosyasında; olay tarihinden kısa bir süre sonra yapılan keşifte bilirkişi olarak tayin edilen orman yüksek mühendisi tarafından; araç içerisinde yakalanarak muhafaza altına alınan emval üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda; suça konu emvalin yakacak nitelikte olduğunun belirtilmesine karşın, olayın üzerinden üç yıla yakın bir süre geçtikten sonra 20/05/2011 tarihinde bu kez suça konu emvalin kesildiği iddia edilen bölme de yine bilirkişi olarak tayin edilen orman yüksek mühendisi tarafından kesilen ağaçların dip kökleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda; kesilen ağaçların yapacak nitelikte olduğu belirtilmiştir. 20/05/2011 tarihli bilirkişi raporunda; kesildiği iddia edilen ağaçların dip kökleri üzerinde inceleme yapılmasına karşın, araç içerisinde yakalanarak muhafaza altına alınan emvallerin, 110 nolu bölmedeki kesilen ağaçların dip köklerine uygun olup olmadığı hususunda herhangi bir incelemenin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda her iki bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu gibi davanın dayanığını teşkil eden suç tutanağında ele geçirilen emvalin; 110 nolu bölmede kesilen ağaçlardan elde edildiğine dair herhangi bir tespite yer verilmediği anlaşılmıştır.

Yerel mahkeme tarafından; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilirken, her iki bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediği gibi sanık aleyhine sonuç doğuracak 20/05/2011 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilme nedeni de karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmamıştır.

Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşünün; gerek orman suçlarının temyiz incelemesini yıllarca yapan Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesinin aşağıda açıklanan içtihadına gerekse diğer dairelerin içtihatlarına aykırı olacağı gibi ceza hukukunun en temel ilkelerinden birisi olan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesine de aykırı olacağı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır.

Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesinin 15/07/2009 gün, 2007/16443 E-2009/15194 K sayılı ilamında;

13.3.2006 günü emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suç konusu emvalin 2 ster ibreli çam odunu ve aralarında sırıklar olan en az üç-dört yıl önce yaşamını tamamen kaybetmiş, kuru, kabukları yer yer dökülmüş ve zararlı böceklerce kısmen tahrip edilmiş budaklı ve gövdeleri genelde düzgün olmayan yakacak nitelikte olduğu köylülere verilen zati yakacak odunları içinden seçilmiş olup zati yakacak nakliye tezkeresine uygun bulunduğunun belirtilmesine karşılık 10.04.2006 tarihinde yapılan keşif sonrası düzenlenen raporda ise emvalin yapacak nitelikte, 2005 yılı yaz aylarında kesildiği, ibraz edilen nakliye tezkeresindeki emvale uymadığının bildirilmesine ve sanık ...'nın sorgusunda emvali 4-5 sene önce taşıdığını ileri sürmesine göre bilirkişi raporları arasındaki oluşan çelişkinin giderilerek mümkün olmadığı takdirde emval üzerinde konusunda uzman orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile yeniden keşif yapılarak hangi tarihte kesildiği, dosyada mevcut nakliye tezkerelerindeki emvale, cins, miktar kesim tarihi ve kesim aleti olarak uygun olup olmadığı kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanık ...'nın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verildiğinden bahisle yerel mahkemece verilen beraat kararının bozulmasına karar verilmiştir.