muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3567, Karar No: 2021/10129, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3567 E.  ,  2021/10129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

I- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelemesinde;

Sanığın 2009 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’na teslim etmediği iddia edilen olayda; sanığın savunmasında 2010 yılında mükellefiyetini kapatırken defter ve belgelerini teslim ettiğini beyan etmesi nedeniyle Mahkeme’nin 02.02.2015 tarihli müzekkeresi ile Suburcu Vergi Dairesi’nden teslim edildiği iddia edilen defter ve belgelerin mahkemeye gönderilmesininin istendiği, Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 05.03.2015 hakim havaleli üst yazısı ekinde gönderdiği ve dosya arasına alınan belgelerin 2010 takvim yılına ait defter ve belgeler olduğunun anlaşılması karşısında, Vergi Dairesi Müdürlüğü’nden 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerinin sanık tarafından teslim edilip edilmediğinin sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7267, Karar No: 2014/9328, Tarih: 05.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7267 E.  ,  2014/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/278-2014/32

Davacı A.. S.. tarafından, davalılar İ.. İ.. vd aleyhine 02/07/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı İ.. İ.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin davalı Ü.. B.. yönünden husumet nedeni ile reddine, davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 02/07/2013 günlü dava dilekçesi ile 08/10/2012 günü yağan yağmur nedeni ile bahçesini su bastığını, 1 metre seviyesine kadar yükselen sular nedeni ile aracının zarar gördüğünü iddia ederek, harca esas değeri 1.000 TL gösterip uğradığı maddi ve manevi zararının tespiti ile yasal faizi ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunmuş, 16/12/2013 günlü ıslah dilekçesi ile maddi tazminat isteminin 6.000 TL, manevi tazminat isteminin 800 TL olduğunu bildirmiştir.

Davalılar, usul ve esas yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, tespit isteminin reddine ilişkin verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, davalı Ü.. B.. yönünden husumet nedeni ile istemin reddine, İ.. İ.. Genel Müdürlüğü yönünden 6.000 TL maddi tazminatın 1.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine, koşulları oluşmadığından manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalılar, usul ve esas yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, tespit isteminin reddine ilişkin verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, davalı Ü.. B.. yönünden husumet nedeni ile istemin reddine, İ.. İ.. Genel Müdürlüğü yönünden 6.000 TL maddi tazminatın 1.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine, koşulları oluşmadığından manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı 02/07/2013 günlü dava dilekçesindeki talebini 16/12/2013 günlü ıslah dilekçesi ile artırmıştır. Davacının ıslah dilekçesiyle miktarını belirlediği tazminat tutarları yeni bir dava niteliğinde olmayıp dava dilekçesindeki 1.000 TL lik istek sonucunun artırılması biçimindedir. Bu nedenle dava dilekçesinde faiz istemi ıslah dilekçesi ile arttıran bölüm içinde geçerlidir. Islah, 01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. ve devamı Maddelerinde düzenlenmiş olup anılan kanunun 177/1 maddesinde ıslahın, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği açıkça düzenlenmiştir. Şu durumda, mahkemece, ıslah ile açıklanan tazminat tutarının tümünün yasal faizi ile birlikte ödetilmesi yerine, asıl dava dilekçesinde harca esas değer olarak gösterilen kısım ile ıslah ile arttırılan kısım yönünden ayrıma gidilmesi ve ıslah edilen bölüm yönünden faize hükmedilmemesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Tarafların öteki temyiz itirazlarına gelince; davalı Ü.. B.. bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren Belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de davalı belediyenin hizmet kusuruna ilişkindir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir.

Mahkemece, iş bu davalı yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı ve davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1357, Karar No: 2017/2666, Tarih: 21.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1357 E.  ,  2017/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan malzeme bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 01.05.2008 tarihli sözleşme ile hastaneye ait asansörlerin bakım, tamirat, kontrol işlemlerine dair anlaşma imzalandığını, 24.08.2008 tarihinde asansörlerde asansörde meydana gelen arıza nedeniyle nöbetçi teknisyenin de imzası alınarak tutanak altına alındığını, idare tarafından asansörlerin acil olarak yapılması istendiğinden satın alma müdürlüğünün imzası ile listedeki malzemeler kullanılarak arızalı asansörün tamiri yapıldığını, asansörün çalışır hale getirildiğini, davalı idarenin işin bedelini ödemediğini, Sulh Hukuk Mahkemesi'ne tespit yaptırıldığını, bilirkişice 18.935,00 TL değer belirlediğini beyanla 18.935,00 TL alacağın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı ise davacının yedek parça değişimi konusundaki sözleşme maddelerine uygun hareket etmediğini, usullerin hiçbirine uymadan kendi insiyatifine göre hareket ettiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiş, mahkemece 2.714,00 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.05.2008 tarihli asansör bakım sözleşmesi imzalanmış olup, sözleşmeye göre malzemenin belirlenip, onay alındıktan sonra yüklenici tarafından temin edilip takılacağı kararlaştırılmış ise de hizmetin niteliği gereği acil yapılması gerektiğinden ve hastane malzeme müdürü tarafından onay verildiğinden davacı tarafından sarf edilen malzeme bedelinin yükleniciye ödenmesi gerekir. Ne var ki gerek tespit dosyasında, gerekse mahkemede alınan bilirkişi raporlarında yapılan hesaplama doğru değildir.

Sözleşme harici işlerin bedellerinin hesabında mülga 818 sayılı BK'nın 413. maddesi uyarınca, imalâtın yapıldığı yıl itibariyle mahalli serbest piyasa rayicine göre hesap yapılmalı,

piyasa rayici bulunurken de KDV'nin dahil olduğu gözardı edilmemelidir. Hesaplanan malzeme bedeline de KDV eklenmesi doğru olmamıştır. Taraflar arasındaki asansör bakım sözleşmesinde işçilik de dahil olduğundan işçilik bedelinin ayrıca hesaplanarak, malzeme bedeline dahil edilmesi de hatalı olmuştur.

Sözleşme harici işlerin bedellerinin hesabında mülga 818 sayılı BK'nın 413. maddesi uyarınca, imalâtın yapıldığı yıl itibariyle mahalli serbest piyasa rayicine göre hesap yapılmalı,

piyasa rayici bulunurken de KDV'nin dahil olduğu gözardı edilmemelidir. Hesaplanan malzeme bedeline de KDV eklenmesi doğru olmamıştır. Taraflar arasındaki asansör bakım sözleşmesinde işçilik de dahil olduğundan işçilik bedelinin ayrıca hesaplanarak, malzeme bedeline dahil edilmesi de hatalı olmuştur.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, birinci bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle malzeme bedelinin serbest piyasa rayicine göre işçilik ve KDV ilave edilmeden malzeme bedeli hesaplattırılıp, saptanacak bedelin hüküm altına alınması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39405, Karar No: 2017/3517, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39405 E.  ,  2017/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14434, Karar No: 2017/24294, Tarih: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14434 E.  ,  2017/24294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu... Mahallesi 639 ada 291 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 29,03-TL olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11327, Karar No: 2013/20031, Tarih: 04.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/11327 E.  ,  2013/20031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/171225

Ruhsatsız bıçak taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'ün, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 500 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair, (KÜÇÜKÇEKMECE) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2012 tarihli ve 2007/515 esas, 2012/1382 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihi olan 22/02/2007 tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde yer alan düzenleme ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/2. maddesinde yer alan "alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır" hükümlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 7/2, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi gereğince yapılacak değerlendirme sonucunda sanığın lehine olduğu gözetilmeksizin suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda Ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 158. maddesi ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde öngörülen gün para cezası sistemi uygulanarak belirlenen 25 gün adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesaplanarak sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.05.2013 gün ve 28965 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 23.05.2013 gün ve KYB/2013-171225 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 15/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbamame içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2012 tarih ve 2007/515 esas, 2012/1382 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen “6 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın ''6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1981, Karar No: 2025/2897, Tarih: 10.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1981 E.  ,  2025/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2020 E., 2024/309 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/323 E., 2023/342 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; 73 yaşında olup davalı ile anne-kız olduklarını, maliki olduğu dava konusu 117 ada 2 parseldeki E Blok 3 nolu bağımsız bölümü eşi ve diğer çocuklarıyla birlikte yaz aylarında tatil amaçlı kullandıklarını, davalının da bu bağımsız bölümün üst katında yer alan 5 nolu bağımsız bölümde ikamet ettiğini, kendisinin izni ile kış aylarında davalının 3 ve 5 nolu bağımsız bölümleri birlikte kullandığını, süreç bu şekilde devam ederken davalının, kendi dairesinin dar geldiğini söyleyerek 3 nolu dairenin de kendilerine verilmesini istediğini, taşınmazın bedelsiz devri hususunda devamlı baskı yaptığını, bu talebini yinelerken "anne ben bu daireyi kışın siz gittikten sonra da kullandığım için kalorifer tesisatı döşetmeyi düşünüyorum, torunun ve biz kışın üşüyoruz, üst kat küçük geliyor, torununa oda yapmak istiyorum ancak tapu benim üstüme olmadığı için ilerleyen zamanlarda mal paylaşımında diğer kardeşlerim benim bu daireye ettiğim masrafları bana vermezler, o yüzden tapu bende dursun ki masraflarımı aldıktan sonra ileride bu dairenin mal paylaşımı yapılsın, zaten daire senin, istediğin gibi kullanırsın, yazın tüm kardeşlerimle, babamla gelip kalmaya devam edersiniz, hiçbir sorun yaşanmaz" demeye başladığını, eşinin ölümünden yaklaşık 45 gün sonra kederli döneminde davalının baskı ve ısrarı üzerine davalının daireyi kışın kullanması için kalorifer tesisatı döşetmesi ve daha sonra tüm kardeşlerinin haklarını teslim etmesi, yaz aylarında ise tatil amaçlı kullanmalarının devam etmesi için 3 nolu bağımsız bölümünü davalıya bedelsiz temlik ettiğini, ancak Temmuz ayında dava dışı kızı ... ile tatil için dairede kalmaya geldiklerinde davalının evden çıkmaları, kullanmamaları yönünde baskı ve tacizlerine maruz kaldıklarını, hatta bir gece yarısı davalı ve eşinin kendilerini evden çıkartmaya çalıştıklarını, ertesi günü davalı tarafından kapının kilidinin değiştirilerek eve girmelerinin engellendiğini, valizlerinin kapının önüne atıldığını, taşınmazı temlikteki iradesinin fesada uğratıldığını, davalı tarafından kandırıldığını, davalının kötüniyetli hareket ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP