muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12948, Karar No: 2023/6238, Tarih: 19.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/12948 E.  ,  2023/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/39 E., 2022/166 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli ve 2013/987 Esas, 2014/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 14.12.2020 tarihli ve 2019/10118 Esas, 2020/19554 Karar sayılı kararı ile "...koli içindeki suça konu eşyanın dışarıdan bakıldığında görülmesinin mümkün olmadığı gibi ele geçirilen gümrük kaçağı sigaraların bir kısım koli indirildikten sonra altta kalan kutuların içinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'in suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.11.2013 tarihinde güvenlik güçleri tarafından oluşturulan uygulama noktasına giriş yapan diğer sanık ...'nun kullandığı, sanık ...'in ise yolcu olarak bulunduğu araçta, Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/17574 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, 153 çift kullanılmamış ayakkabı ve bir kısım ayakkabı kutuları içerisinde 1190 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.11.2013 tarihinde güvenlik güçleri tarafından oluşturulan uygulama noktasına giriş yapan diğer sanık ...'nun kullandığı, sanık ...'in ise yolcu olarak bulunduğu araçta, Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/17574 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, 153 çift kullanılmamış ayakkabı ve bir kısım ayakkabı kutuları içerisinde 1190 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen eşyalar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ile bilirkişi raporları dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık aşamalardaki savunmalarında, ele geçen sigaralardan haberinin olmadığını, Van ile Gaziantep arası uzak olduğu için iki şoför olarak yola çıktıklarını, ayakkabılardan haberinin olduğunu ancak faturasız olduklarını bilmediğini, sigaralardan ise haberinin olmadığını beyan etmiştir.

4.Diğer sanık ... aşamalardaki savunmalarında, ayakkabı satarak geçimini sağladığını, Gaziantep'ten satın aldığı ayakkabıların bir kısmı satılmayınca iade etmek amacıyla diğer sanığı da yanına alarak yola çıktığını, gidiş geliş yakıt bedelini karşılamak için de Van'dan sigaraları satın aldığını, diğer sanığın olayla bir alakasının olmadığını beyan etmiştir.

5.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve

2021/39 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararında katılan vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5323, Karar No: 2012/24974, Tarih: 17.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5323 E.  ,  2012/24974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.7.2011
Yargıtay — Esas No: 2009/12053, Karar No: 2010/954, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/12053 E.  ,  2010/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında ...igortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava hukukî nitelikçe; davacının, primi ödenmiş 06.03.1988 – 05.10.1997 döneminde 1479 sayılı Kanun kapsamında ...... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24. maddesi ilk şekliyle, çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, sigortalılığın oluşumu için, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı ........ olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece Kanunun temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanun, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkâr sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. Bu arada, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK. İle vergi kaydı olanlar ile vergiden muaf olanlardan esnaf ve sanatkâr siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olanlar........ sigortalısı kabul edilmiş ve anılan KHK. Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, 08.08.2001 tarihinde yürürlükten kalkmıştır. Ancak bu defa 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunla düzenleme aynen korunmuştur.

./..

-2-

./..

-2-

Davacının 25.02.1999 intikalli bildirge ile ........ kaydına istinaden 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılık tescili yapılmış, davalı Kurum görevlileri tarafından anılan Oda kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonrası tanzim edilen 23.06.1999 tarihli tutanak ile kaydın 06.03.1988 tarihinden başladığı ve tutanak tarihi itibariyle devam ettiği tespit edilerek sigortalılığı 06.03.1988 tarihinden başlatılmış ve davacı tarafından bu döneme ilişkin primler ödenmiştir. Ancak oda kaydı üzerinde 07.03.2007 tarihinde yapılan ikinci inceleme neticesinde oda kaydının 06.03.1998 tarihinden başladığının tespiti üzerine; davalı Kurum tarafından davacının sigortalılığı vergi kaydının başladığı 05.10.1997 tarihinden başlatılarak yeniden düzenlenmiştir.

Açıklanan maddi olgular ve yasal düzenlemeler çerçevesinde; her ne kadar davacı uyuşmazlığa konu 06.03.1988 – 05.10.1997 tarihleri arasında herhangi bir vergi ya da kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı bulunmadığından sigortalılık şartlarını taşımıyor ise de; yanıltıcı bir fiili bulunmadan başvurusu kabul edilmiş olan davacı, zorunlu sigortalı olarak kabul edilerek yukarıda anılan dönem prim borçlarını Kuruma ödemiş ve Kurum da bu ödemeleri itirazsız kabul ederek uzun süre kullanmıştır. Hal böyle olunca, kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca anılan dönemde davacıyı sigortalı sayan Kurumun, davacıya sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı hatanın farkına vararak sigortalılığı iptal etmesi iyi niyetten uzaktır. Yargıtay H.G.K.’nun 03.12.2008 gün ve 2008/10-732 E., 2008/736 K.sayılı kararında da belirtildiği üzere...... ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak primlerin alındığı anılan dönemde davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı kabul edilerek tespite karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/4040, Karar No: 2019/3948, Tarih: 04.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4040 E.  ,  2019/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin reddine dair 26.11.2014 tarih ve 2013/650 E. – 2014/482 K. sayılı ek karara yönelik 23.01.2015 tarihli temyiz istemi hakkında tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, adı geçen suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine dair 26.11.2014 tarih ve 2013/650 E. – 2014/482 K. sayılı ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1008, Karar No: 2022/12560, Tarih: 19.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1008 E.  ,  2022/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonucunda; davacıların davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile kararın düzeltilmesine dair verilen kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili 26/08/2019 tarihinde davacıların desteği ...’nun yolcusu olduğu araç ile davalıya trafik sigortalı araç arasında gerçekleşen çift taraflı trafik kazasında desteğin vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 25.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebi 390.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile murisin eşi ... için 138.257,85 TL, kızı ... için 73.038,95 TL, oğlu ... için 63.323,62 TL, babası ... için 48.293,06 TL ve annesi ... için 67.086,52 TL olmak üzere toplam 390.000,00 TL destek tazminatının 08/10/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsil edilerek başvuru sahiplerine ödenmesine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince sigorta şirketinin yaptığı itirazın kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 24/04/2020 tarih ve K-2020/34850 sayılı kararının karar (5.) kısmının 2 nolu bendinin karardan çıkartılarak yerine "Başvuru sahiplerince yapılan 375,00 TL başvuru harcı, 5.475,00 TL ıslah harcı ve 800,00 TL bilirkişi ücretinden ibaret toplam 6.650,00 TL yargılama giderinin ve kabul edilen miktar üzerinden AAÜT 17.maddesine göre hesaplanan başvuru sahipleri başvuru sahibi ... lehine 3.417,00 TL, ... için 3.400,00 TL, ... için 3.400,00 TL, ... için 3.400,00 TL, ... için 3.400,00 TL vekalet ücretinin davalı ... şirketinden tahsil edilerek başvuru sahiplerine ödenmesine" ibaresi yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve itiraza konu kararın düzeltilmiş hali ile aynen infazına karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda; davacılar anne-babanın TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, 100 yaşına kadar yaşama ihtimali olduğu kabul edilerek (desteğin bakiye ömür süresi ile sınırlı olarak) hesaplama yapılmış olup, bu yönüyle raporun hatalı olduğu görülmüştür.

Bu durumda; davacı anne-babanın TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre (kararı bu hususta yalnızca davalının temyiz ettiği gözetilerek rapordaki diğer veriler aynı kalmak kaydıyla) hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21337, Karar No: 2013/20395, Tarih: 21.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21337 E.  ,  2013/20395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden, benzer özelliklerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Değerlendirmede somut emsal olarak alınan taşınmazın emlak vergisine esas olan m2 değeri 2,50-TL dava konsu taşınmazın ise 3,00-TL olduğu halde dava konusu taşınmazı emsalden 33 kat değerli kabul eden, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle taşınmaza değer biçen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10184, Karar No: 2022/5021, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10184 E.  ,  2022/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kamyoneti ile köy içinde seyyar satıcılık yaptığı, gündüz vakti Börk köyü 63 numaralı evin önündeki dört yönlü yola aracını park ettiği, alım-satım işlerinin bitmesini müteakip, aracın arkasından dolaşarak hareket ettirdiği esnada, aracın ön kısmında oynamakta olan iki yaşındaki ölene, eşdeğer kusurlu olarak çarptığı olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin ise gözlüksüz araç kullanan sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7576, Karar No: 2024/17674, Tarih: 26.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7576 E.  ,  2024/17674 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/401 E., 2020/389 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, iade

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin itirazının, Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2020/470 D.İş sayılı kararı ile incelendiği belirlenerek; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma üzerine kurulan hırsızlık; suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma üzerine kurulan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Nüfus kayıtlarına göre; 11.03.2000 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ... ile 04.11.1997 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını tamamlamış oldukları gözetilmeden, savunmalarının alındığı 26.12.2019 tarihli duruşma ile 20.02.2020 tarihli duruşmaların 5271 sayılı Kanun'un 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.