muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33891, Karar No: 2015/34454, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/33891 E.  ,  2015/34454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2015

NUMARASI : 2014/918-2015/764

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan A.. Y.. A.. Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL'nin yasal faiziyle tahsilini, ıslah ile de talebini 2.625,00 TL artırarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı,dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;davacıya konutunun 24.09.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Y.. A.. Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.12.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler,gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kış mevsimi sonrasında takriben 8 ayın daha geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir.Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1211, Karar No: 2017/2274, Tarih: 22.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1211 E.  ,  2017/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, davalının sözleşme gereğince enkaz bedelini eksik ödediğini, eksik bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz tirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz tirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı ve davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9060, Karar No: 2018/22140, Tarih: 03.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/9060 E.  ,  2018/22140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 12.07.2008 tarihinde davalı kurumun alt işvereni olan davalı şirket bünyesinde Akdeniz Üniversitesi'nde bulunan yurt binasında güvenlik personeli olarak çalışmaya başladığını, 17.06.2013 tarihinde evlilik nedeni ile iş akdini sona erdirdiğini, işverenin de bu şekilde ...'ya bildirimde bulunduğunu ancak tazminatının ödenmediğini, bunun üzerine ihtarname ile alacaklarını talep ettiğini ancak halen kendisine ödeme yapılmadığını, davalılar bünyesinde belirtilen tarihler arasında sürekli ve aralıksız çalıştığını iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Yurt-Kur vekili, usul yönünden husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili ile davacı arasında iş akdinin bulunmadığını, yine müvekkili kurum ile yüklenici şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, işin anahtar teslimi esasına göre ihale mevzuatı kapsamında ihale edildiğini, davacının 2008-2013 yılları arasında çalıştığı şirketlerden her türlü alacağını almış olduğunu, davacının iş mevzuatından kaynaklanan alacaklarından sorumlu tutulamayacaklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... Eğt. Hiz. Ltd. Şti vekili, açılan davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, dava konusu ilişkiler bakımından muvazaanın bulunduğunu, bu kapsamda işçilerin baştan beri asıl işverenin işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, işçilerin yazılı kayıtlar dışında fiilen müvekkili şirket ile bağları bulunmadığını, davacının da dilekçesinde başından beri davalı kurumda çalıştığını belirttiğini, bordroda davacıya 16 gün izin karşılığı olarak ücret ödendiğini, davacının ücretinin de banka maaş hesabına ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Eğt. Hiz. Ltd. Şti. vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı ...’nün harçtan muaf olduğunun gözetilmeden davalı Yurtkur’a harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin paragrafının tamamen çıkartılarak, yerine;

“Davalı Yurt-Kur harçtan muaf olduğundan kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 477,26 TL. harçtan peşin alınan 135,65 TL. harcın mahsubu ile eksik olan 340,61 TL'nin davalı Yurt-Kur dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yatırılan 160,80 TL. harcın davalı Yurt-Kur dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/143, Karar No: 2017/350, Tarih: 18.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/143 E.  ,  2017/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4095, Karar No: 2013/5588, Tarih: 21.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4095 E.  ,  2013/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22...2010 tarih ve 2007/198-2010/716 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....03.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... Urus dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "İzin ve Teşvik Belgesi"ne istinaden Kentbank A.Ş. ve Toprakbank AŞ'den 2000 yılında döviz kredisi kullandığını, kredilerin yatırım teşvik belgesine dayalı olarak yıldan uzun vadeli olması nedeniyle Kaynak Kullanımını Destekleme Fonu (KKDF) ve Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi(BSMV) muafiyeti uygulandığını, 2000 yılının ikinci yarısından itibaren döviz kurundaki aşırı yükselme nedeniyle kredi kullanılan bankalar yüksek faiz uyguladığı için müvekkilinin daha fazla zarara uğramaması için kredilerin bir kısmının 2000 yılında kapatıldığını, bir kısmının da 2001 yılında ödendiğini, davalı bankanın kullanılan kredilerin vadesinin bir yıldan az olduğu iddiasıyla müvekkiline ait teminat mektubunu 28...2006 tarihinde nakde çevirerek KKDF ve BSMV kesintileri ve bunların gecikme faizlerini tahsil ettiğini ve yetkili vergi dairesine yatırdığını bildirdiğini, söz konusu ödemeler VUK’nun 114. maddesindeki zamanaşımı süreleri dolduktan sonra yapıldığı için müvekkilinden talep edilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin 31...2005 tarihinde dolduğunu, 28...2006 tarihi itibarıyla KKDF ve BSMV kesintisi yapılamayacağını, 2001 yılında yapılan ödemeler için de kredi 1 yıldan uzun vadeli olduğu için KKDF ve BSMV muafiyetinden yararlanacağını ileri sürerek, teminat mektubunun nakde çevrilmesi şeklinde yapılan ....059,95 YTL kesintinin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yatırım teşvik belgesi kapsamında kullandığı kredilere BSMV ve KKDF istisnası uygulandığını, ancak kredi vadesinin 1 yıldan az olması nedeniyle BSMV ve KKDF istisnasının uygulanmayacağının tespit edildiğini, bunun üzerine müvekkilince vergi ve cezaların tamamının ödendiğini, bu ödemelerden davacının sorumlu olduğunu, KKDF ve BSMV ödemelerinin zamanaşımına uğramadığını, davacının imzaladığı taahhütname ile müvekkili bankanın vergi dairesine yatıracağı tutardan sorumlu tutulmayacağını kabul ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı süresinin VUK'nun 114. maddesinde "Vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergiler zamanaşımına uğrar" şeklinde düzenlendiği, madde metninde 5228 sayılı Kanun'la

yapılan değişiklikle 31.07.2004 tarihinden geçerli olmak üzere "Şarta bağlı istisna veya muafiyet uygulamaları sonucu kısmen veya tamamen alınmayan vergilere ilişkin zamanaşımı süresi, istisna veya muafiyet şartlarının ihlâl edildiği tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren başlar." düzenlemesine yer verildiği, vergi hukukunda kanunilik ilkesinin esas olduğu, olayda Vergi Dairesi’nin Merkez Bankası’nın talimatını esas aldığı, bu düzenlemenin vergi hukuku bakımından asli kaynak sayılamayacağı, VUK’nun 114/.... fıkrası 31.07.2004 tarihinden geçerli olmak üzere kabul edildiği için bu tarihten önceki olaylara uygulanamayacağı, zamanaşımı konusunda VUK’nun 114/1 maddesinin olaya uygulanması gerektiği, zamanaşımı süresinin kredinin kullanıldığı 01.01.2001 tarihinde başlayıp, 31...2005 tarihinde dolduğu, bu sebeple davacı şirketten 28...2006 tarihinde yapılan kesintinin zamanaşımı süresinin dolmasından sonra gerçekleştiği, davacı şirketin BSMV’den muaf tutulmasını gerektirecek herhangi bir husus bulunmadığı, BSMV yönünden de zamanaşımı süresinin 31...2005’te dolduğu, KKDF ve BSMV açısından tahsilâtın zamanaşımı süresinin dolmasından sonra gerçekleştiği, davalı taraf, davacının söz konusu kesintiler nedeni ile davalı bankayı sorumlu tutmayacağına dair taahhütname imzaladığını savunmuş ise de davalının söz konusu durumun ortaya çıktığı tarihte KKDF ve BSMV bakımından zamanaşımı süresini kontrol edip zamanaşımı dolmuş ise bu hususta gerekli yasal yollara başvurarak müeyyide uygulanmasının önüne geçmesi gerekirken yasal yollara başvurmayıp kendiliğinden söz konusu ödemeleri yaptığı, hiç kimsenin kendi fiili ile başkasının hukuki durumunu ağırlaştıramayacağı, davalının ilgili mercilere karşı zamanaşımı savunmasında bulunmamasının olumsuz sonuçlarını davacıya yükleyemeyeceği gerekçesiyle ....059,95 TL’nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının davalı bankadan yatırımı teşvik belgesi kapsamında kullandığı krediden kaynaklanan KKDF ve BSMV vergilerinin davalı tarafından ödendikten sonra, davacı hesabından resen çekilmesi iddiasına dayalı istirdat istemine ilişkindir. Vergiyi doğuran olay, davacı tarafından yatırımı teşvik belgesi kapsamında alınan kredinin erken kapatıldığı yıl olan 2001 yılında doğmuş olup 213 sayılı VUK’nun 114/.... fıkrasında da “zamanaşımı süresinin, istisna veya muafiyet şartlarının ihlâl edildiği tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren başlayacağı düzenlenmiştir. Bankaca ödeme 28...2006 tarihinde yapıldığına göre zamanaşımına uğramış bir ödemeden söz edilemez. Bu itibarla mahkemece, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6245, Karar No: 2023/1076, Tarih: 23.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6245 E.  ,  2023/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı banka vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde açtığı hesaplara değişik zamanlarda döviz, TL ve menkul kıymet yatırdığını, bir kısmını çekmek istediğinde hesaplarının kapatılmış olduğunun bildirildiğini, müvekkilinin fazlaya ilişkin istemlerini saklı tutarak davalı aleyhine açtığı Kadıköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesindeki davanın Yargıtay aşamasından da geçerek kesinleştiğini ve bu davada müvekkilinin hisse senetlerinin toplam adedinin tespit edildiğini ileri sürerek şimdilik 13.641,00 TL ve 10.076,00 DM’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, muhtelif hisse senetlerinin 24.02.1998 ilk dava tarihinden itibaren yapılan bedelli bedelsiz sermaye artırımları göz önünde bulundurularak iadesini, anılan hisse senetlerine 24.02.1998 ilk dava tarihine kadar verilen temettü bedellerinin, her birine ayrı ayrı yürütülecek en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 03.04.2008 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 957.937,54 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, uyuşmazlığın davacı ile arkadaşı ve aynı zamanda müvekkili bankanın eski müdürü olan ...arasındaki ilişkiden kaynaklandığını, davacının ilk davada fazlaya dair haklarını saklı tutmadığını ve davanın zamanaşımına uğradığını, davacının otoparkta bilet gişesinde çalıştığını, maddi durumunun iyi olmadığını ve bu hesaplardaki işlemlerin kaynaklarını açıklayacak durumda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI