muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7113, Karar No: 2013/11559, Tarih: 10.09.2013

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01.11.2012 tarihinden sonra, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olmak koşuluyla bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 20.06.2012 olup, borçlunun hesabına 28.12.2012 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edilmiş ve o tarihte 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesi yürürlüktedir. Bu iki yasadan hangisinin uygulanacağına karar verilebilmesi için ilama konu taşınmaza elatma tarihinin bilinmesi gerekir. Dayanak ilamda taşınmaza fiilen değil, 09.10.1956 tarihinden sonra imar planında resmi kurum alanı olarak ayrılmak suretiyle hukuken elatıldığı belirtilmiş ise de; hukuki elatma tarihinin 08.11.1983 yılından önce olduğuna ilişkin açık bir ifade yoktur. Bu durumda Mahkemece, hukuki elatma tarihinin ilgili imar müdürlüğünden sorularak tespit edildikten sonra hangi Yasa’nın uygulanacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 10.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/6406, Karar No: 2020/11150, Tarih: 09.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6406 E.  ,  2020/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun talimatla alınan ifadesinde 18 yaşını tamamladığı ve müdafii istemediğini belirttiği, suça sürüklenen çocuğun mernis adresine yapılan tebligatın Tebligat Kanununda belirtilen en yakın komşuya haber verilmemesi ve geçersiz olması nedeniyle, ilgiliye usulüne uygun şekilde mahkeme hükmü tebliğ edilerek, vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/478, Karar No: 2017/813, Tarih: 24.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/478 E.  ,  2017/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2008 yılından itibaren davalı ... işyerinde, ihale yüklenicisi firmalar nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli veya haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak yazılı gerekçeyle, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin davalı ... işyerinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davalılar arasında "...-... Adi Ortaklığı” gösterilmiştir. Ne var ki, söz konusu adi ortaklığın tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, bu halde, davacı tarafa, adi ortaklık yerine, davalıları “....” ve “... şeklinde düzelterek değiştirmesi için uygun süre verilmeli, neticeye göre taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15992, Karar No: 2022/16926, Tarih: 13.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/15992 E.  ,  2022/16926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yığılca Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın tetkikinde davalı .... vekili tarafından bölge adliye mahkemesi kararı temyiz edildikten sonra temyizden feragat edildiği, bölge adliye mahkemesince ek karar ile adı geçen davalının temyiz başvurusunun reddine karar verildiği, ek kararın taraflara tebliğ edildiği, ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığı halde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın bölge adliye mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 13/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/587, Karar No: 2010/2008, Tarih: 24.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/587 E.  ,  2010/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, ortak miras bırakan eşi S.'in 2107 ada 1 sayılı parselde çocuklarına birer daireye tekabül eden paylar verdiğini, işlemin muvazaalı olduğunu, diğer çocuklarının miras payı karşılığında kendisine para verdiklerini, ancak davalı oğlunun buna yanaşmadığını ileri sürerek, payı oranında iptal-tescil istemiştir.

Davalı, taşınmazın bedelini ödediğini, davacı annesinin eşiyle geçinememesi ve onu istememesi nedeniyle bu davayı açtığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın çocukları arasında yaptığı paylaştırmaya davacının rıza gösterdiği, resmi aktin aksinin tanık anlatımlarıyla da kanıtlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların ortak miras bırakanı S.in, üzerinde kat karşılığı inşaat yaptırdığı 2107 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 960/2400 payının 240'ını oğlu A.'a, 240'ını oğlu V.'e, 240'ını oğlu B.'ye, 240'ını da üçüncü kişiye  07.12.1998 tarihli resmi akitte satış yoluyla devrettiği, sonradan taşınmazda kat irtifakı kurulduğu ve çekişmeli 2 numaralı bağımsız bölümün A.'a isabet ettiği; miras bırakanın 14.12.2005'te öldüğü, geride mirasçısı olarak eşi ve 4 oğlunun kaldığı, eldeki davanın eş tarafından oğlu A. aleyhine açıldığı görülmektedir.

Mahkemece, miras bırakanın, sağlığında üç oğluna birer daire, bir oğluna da üçüncü kişiye satılan dairenin parasını verdiği, çocukları arasında paylaştırma amacıyla hareket ettiği, davacı eşin de buna rıza gösterdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de miras bırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapması halinde mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden, olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, miras bırakanın çocukları lehine bir takım kazandırmalarda bulunduğu anlaşılmakta ise de, mirasçılarından olan eşi lehine böyle bir tasarrufu bulunmadığı gibi, açıkça feragati olmadığı sürece eşinin çocuklar lehine gerçekleştirilen tasarruflara ses çıkarmamasının, hakkından feragat ettiği anlamına geleceğini söyleyebilme ve böylece tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırmanın varlığını kabul etme olanağı yoktur. Esasen muvazaalı işleme rıza gösterilmesi veya icazet verilmesine hukuken sonuç bağlanamayacağı açıktır.

Bu durumda, mahkemece işin esasının değerlendirilmesi gerekeceği açıktır.

Bu durumda, mahkemece işin esasının değerlendirilmesi gerekeceği açıktır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Bu tür muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemekte, ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, tüm delillerin yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9647, Karar No: 2014/23295, Tarih: 26.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/9647 E.  ,  2014/23295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan vekilinin hastalığı nedeniyle temyiz süresini geçirdiği ve mazeretinin geçerli nedene dayandığı doktor raporundan anlaşılmakla, temyiz talebinin eski hale getirme talebi olarak kabulüyle yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15799, Karar No: 2017/8863, Tarih: 10.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15799 E.  ,  2017/8863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin kardeşi olan ...'in sevk ve idaresindeki müvekkiline ait ...plakalı aracın 03/12/2013 günü saat 15:30 sularında ... ili, ... ilçesi, ... Caddesi üzerinde trafik kurallarına uygun bir şekilde seyir halinde iken, ...'ın maliki olduğu ve ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ...plakalı aracın ... Caddesi Hükümet Konağı önünde durakladığı sırada arka sırada koltukta bulunan yolcunun inmek için sol arka kapıyı kontrolsüz açması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, karşı tarafın kusurlu olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL araçta meydana gelen değer kaybı, 375,00 TL yoksun kalınan kar ve 279,05 TL tespit davası masrafının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine;davacı vekilinin araçtaki değer kaybına yönelik talebinin reddine, 112,50 TL yoksun kalınan kar bedelinin kaza tarihi olan 03/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... (...) ve ...'dan müştereken ve müteselsil alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı ve araç mahrumiyet bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında aracın daha önce kazaya karıştığı da dikkate alınarak değer kaybı meydana gelmeyeceği belirtilmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı ve araç mahrumiyet bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında aracın daha önce kazaya karıştığı da dikkate alınarak değer kaybı meydana gelmeyeceği belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2. el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2. el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın değerlendirme yapıldığı ve denetime açık olmadığı anlaşılmıştır. Araçta meydana gelen değer kaybının; aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği ve daha önce karışmış olduğu kazada dikkate alınarak kazadan sonraki onarılmış halinin rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler ışığında araçtaki değer kaybının tespiti hususunda yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16821, Karar No: 2016/23598, Tarih: 15.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/16821 E.  ,  2016/23598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığı, örnek ... ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra müdürlüğüne başvurarak mezkur mahkeme kararından doğan tüm tazminatların alacaklı vekiline ait hesaba 02.02.2015 tarihinde yatırıldığını, takip alacaklısına bir borcu bulunmadığını ileri sürerek borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, alacaklının ödenen kısım dışında kalan alacağını İİK'nun 68/.... maddesinde belirtilen belgelerle ispatlayamadığı gerekçesi ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/.... maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmiş ve bu ilişkiden doğan borcu ödediğini iddia etmiş ise, alacaklının artık İİK'nun 68/.... maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, her ne kadar takip dayanağı alacağın kaynağı olarak gösterilen belge İİK'nun 68/.... maddesindeki belgelerden değil ise de, borçlu, borca itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, alacaklının itirazın kaldırılması isteminde, İİK'nun 68/.... maddesinde belirtilen belgelere dayanması gerekmez. Bu ilke HGK'nun 01/.../1985 tarih ve 1984/...-257 E.-984 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

Alacaklı vekili gerek itirazın kaldırılması istemine ilişkin dilekçesinde, gerekse temyiz dilekçesinde, borçlunun, takibe başladıkları 02.02.2015 günü saat ....01'de takibe konu asıl borcu ödediğini, yapılan bu ödeme dikkate alınarak, vekalet ücreti ve masraflar yönünden takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

O halde, mahkemece, alacaklı vekilinin yukarıdaki beyanına göre, borçlunun yaptığı ödeme dikkate alınarak, icra vekalet ücreti ve takip masrafları yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/14894, Karar No: 2018/13611, Tarih: 04.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/14894 E.  ,  2018/13611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava itirazın kaldırması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırması ve tahliye kararı verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili 23.05.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 19.01.2011 tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak 19.04.2009 ila 19.04.2011 tarihleri arasında ödenmeyen kira bedellerinin tahsili ile tahliye talebinde bulunmuştur. Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ..., kira sözleşmesi gibi bir evrak ile ilgisi olmadığını, borcunun bulunmadığını, imzasının olmadığını belirterek, borçlu ... ise alacaklının eşi ile aralarında satış sözleşmesinin olduğunu, satış sözleşmesinin tam bir muamma olduğunu dolayısıyla ile gayrımenkulün kira kontratının yasal olmadığını ifade ederek takibe itiraz etmişlerdir. Davalılar vekili yargılamadaki beyanında geçerli bir kira sözleşmesi olmadığını, adi satış sözleşmesinin cezai şartı niteliğinde bir kira akdi olduğunu ancak bu akdin gerçek bir kira akdi niteliğinde olmadığını tapu kaydının halen vekil edenleri üzerinde olduğunu beyan etmiştir. Takip sözlü kira sözleşmesine dayanmış olup davalılar ile davalılar vekilinin beyanları karşısında kira alacağının varlığı yargılamayı gerektirir. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü kararı yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.