muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1874, Karar No: 2010/5220, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1874 E.  ,  2010/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacılar murisinin, ... kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödeilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan .... Tic.Ltd.Şti.vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacılar ile temyiz eden davalı .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava: 04.01.2006 tarihli sözleşme ile 05.01.2006 ile 31.12.2006 tarihleri arasında davalı ...Ş’ne ait şeker fabrikasının, bina ve açık alanlarında her türlü bakım, mekanik bakım, arıza önleyici düzeltici bakım, ekipman temizliği, kumlama boyama, projelendirme, ..., demontaj, ürün ambalajlama, yükleme, boşaltma, temizlik işleri ile fabrikanın modernizasyonunun gerçekleştirilmesi işinin yapımı üstlenen .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’de 14.03.2006 tarihinden itibaren sözleşme konusu işte kaynakçı olarak çalışmaya başlayan davacı murisinin bu işin yapımı sırasında 25.07 2006 tarihinde davalılar arasında imzalanan şeker fabrikasında 2.kireç kulesinin imalat, ..., fabrikaya entegrasyonu ve devreye alınması işinde görevlendirilmesi üzerine, 13.09.2006 günü çelik kireç kulesi içindeki geçici demir merdivenin sökümü sırasında trifor halatının aniden boşalması ile üzerinde çalıştığı platformun dengesinin bozulması ile 20 m yüksekten zemine düşerek ölen işçinin hak sahiplerinin manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; ... Şeker Fabrikası A.Ş’nin kazanın meydana geldiği fabrika sahasında 2.kireç kulesinin imalat, ..., fabrikaya entegrasyonu ve devreye alınması işinin diğer davalı şirkete anahtar teslimi verildiği, şeker fabrikasının kusurunun da bulunmadığından bahisle davalı ...Ş’ne yönelik davanın reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davalı .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’den tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile davalı .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ... kazası sonucu sürekli ... göremezliğe uğrayan sigortalı yararına hüküm altına alınan manevi tazminatların miktarı ve hüküm altına alınan tazminatlardan davalıların sorumluluğuna ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... şeker Fabrikası A.Ş’ne yönelik davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğu gibi manevi tazminatların takdirinde de yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ... kazası sonucu sürekli ... göremezliğe uğrayan sigortalı yararına hüküm altına alınan manevi tazminatların miktarı ve hüküm altına alınan tazminatlardan davalıların sorumluluğuna ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... şeker Fabrikası A.Ş’ne yönelik davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğu gibi manevi tazminatların takdirinde de yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten ... kazası sonucu zarara uğrayan işçinin tazminat davası işveren veya kusurlu 3.kişilere yöneltilir. Bundan başka aracı olarak nitelendirilen kişilerce ise alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı 4857 sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereğidir.

Somut olayda çözümlenmesi gereken sorun davalılar ... Şeker Fabrikası A.Ş ile .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti arasındaki hukuki ilişkinin işveren-aracı ya da üst alt işveren biçiminde olup olmadığıdır. 4857 sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereğince aracıdan söz edebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir ... olmalı ve bu işverenden görülmekte olan bu işin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler bir ... alt işverene devir edilmelidir. Davalı .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’nin diğer davalı ...Ş ait fabrikada 05.01.2006 tarihinden itibaren bakım onarım işleri yaptığı, yapılan işin üretim faaliyetinin gereği olduğu, her iki davalının işçilerinin aynı fabrika sahası içerisinde çalıştıkları, davacılar murisinin bakım onarım işinde çalışmakta iken sonradan alınan kireç kuyusu imalat ... işine geçici olarak gönderildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca ... Şeker Fabrikası A.Ş ’nin işi anahtar teslimi devrinin söz konusu olmadığı ortadadır. ... Şeker Fabrikası A.Ş ile .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti arasındaki hukuki ilişkinin mahiyetine göre ...’nin işverenlik sıfatının ortadan kalkmadığından aralarındaki ilişkiyi üst-alt işveren olarak değerlendirmek gerekir. Bunun sonucunda da ... Kanununun 2/6 maddesi gereğince hüküm altına alınacak tazminattan üst işveren olan. ...’nin de sorumluluğu yoluna gitmek gerekirken, sözleşme ve ekleriyle fiili durumun yanlış yorumlanarak ve şeker fabrikasının üst işveren olduğu işyerinde davacı murisinin geçici olarak kireç kuyusu imalat ... işinde görevlendirilmesinin anılan davalının üst işverenlik durumunu ortadan kaldırmayacağı, giderek kusuru bulunmasa bile tazminattan sorumlu olacağı göz ardı edilerek, işin anahtar teslimi verildiğinden ve kusurunun bulunmadığından bahisle davalı ...’ne yönelik davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Manevi tazminata yönelik temyize gelince:

3-Manevi tazminata yönelik temyize gelince:

Davacılar murisinin ölümüyle sonuçlanan ... kazasında sigortalının % 40, davalı işveren .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’nin % 60 oranında kusurlu olduğu, davalı ...’nin kusurunun bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş Berna ve çocuklar ... ile anne ... yararına hüküm altına alınan manevi tazminatların az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar ile temyiz eden davalı .... İzalasyon Taah. İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9901, Karar No: 2011/11666, Tarih: 21.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9901 E.  ,  2011/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiası ile tapu iptali ve yıkım talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava şartı yokluğundan red kararı verdiği, yargılama gideri konusunda davaya devam edilemeyeceğini belirterek direnme kararı vermiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptal, kayıt terkini ve yıkım isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece 25/03/2010 tarih 2008/13 Esas 2010/75 Karar sayılı kararın temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak mahkemece yargılamaya devam edilip hazinenin haklılığının anlaşılması durumunda davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulduğu gerekçesi ile kararın bozulduğu, mahkemece önceki kararda direnildiği, direnme kararının Hazinece temyiz edildiği, bu sırada ret kararına dayanak yapılan yasanın iptal edildiği, Yargıtay Hukuk genel Kurulu'nun 2011/1-36 Esas 2011/390 Karar Sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesi'nce verilen iptal kararından sonra oluşan durum dikkate alınarak davanın incelenip karara bağlanması için Daire kararının kaldırılarak dosyanın Daireye gönderilmesine karar verildiği görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.O halde, bu belirlemeye göre işin esastan karara bağlanması gerekeceği açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5. ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Belirlenen ilkeler göz önüne alındığında; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı geçici 3. maddesi delaletiyle) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5301, Karar No: 2019/16516, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5301 E.  ,  2019/16516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyada yer alan 23.01.2014 tarihli olay yeri inceleme tutanağına göre, hırsızlığın gerçekleştiği ikametin boş olup ve kullanılmadığı; müştekinin 20.05.2015 tarihli duruşmadaki beyanında, “Davaya konu taşınmaz bana aittir, ev boştu, sadece ikamet etmiyorduk, boş olarak duruyordu” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; müştekiye ait evin içinde oturanın olmadığı, konut olarak kullanılmadığı gözetilmeden, unsurları itibari ile oluşmayan konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanığın beraatı yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13299, Karar No: 2019/11966, Tarih: 28.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13299 E.  ,  2019/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde aşçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, ayrıca feshin sendikal nedenle yapıldığını ileri sürerek sendikal tazminat, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının sendikal sebeplerle işten çıkartılması halinde sadece işe iade davası açabileceğini, ayrıca iş sözleşmesinin İstanbul Şubesine yapılan görevlendirmeyi kabul etmemek suretiyle davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Somut olayda her ne kadar davalı taraf temyiz dilekçesinde sendikal tazminat koşullarının oluşmadığını ileri sürmüş ise de, aynı işverene karşı aynı dönemde iş sözleşmesi feshedilen işçilerce ‘sendikal sebeple fesih’ iddiası ile açılan alacak davalarında ilk derece mahkemeleri tarafından verilen sendikal tazminatın kabulüne dair kararlar Dairemizce onanmış olduğundan, Dairemizin 2014/31345 esas ve 2014/31421 esas sayılı emsal kararları dikkate alınarak davalının sendikal tazminata yönelik temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece tanık anlatımları doğrultusunda hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanıklarca davacının kışın 11.30-21.30, yazın 10.30-21.30 saatleri arasında çalıştığının ifade edildiği ancak taleple bağlı kalınarak (Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart, Nisan aylarından oluşan) kış döneminde 11.30-20.30, (Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim aylarından oluşan) yaz döneminde ise 11.00-21.00 saatleri arasında haftada 6 gün çalıştığı kabul edilmiştir. Böylece davacının kış döneminde 3 saat, yaz döneminde ise 9 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmıştır. Ancak yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından Emrahcan Doğramacı ile Ali Demirel’in husumetli tanık olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde husumetli olmayan davacı tanığının ve ayrıca davalı tanıklarının anlatına itibar edilerek sonuca gidilebileceğinin göz önüne alınmaması hatalıdır. Ayrıca fazla çalışmanın ispatında, tanıkların davacının çalışma düzenini bilebilecek kişiler olmasına ve davacı ile birlikte çalıştıkları sürenin belirlenmesine özen gösterilmelidir. Mahkemece belirtilen yönler dikkate alınmadan karar verilmesi hatalıdır.

Davacı dava dilekçesinde işyerinde önce "İleri İşlem" bölümünde çalıştığını, daha sonra "..." kısmında aşçı olarak çalışmaya başladığını ileri sürmüştür. Davalı taraf da, davacının çalışma süresinin tamamında aynı işi yapmadığını, bir dönem başka bir görevde bulunduğunu, tanıkların bu döneme ilişkin bilgi sahibi olup olmadığının yeterince araştırılmadığını, ayrıca yaz ve kış döneminin hangi aylardan ibaret olduğunun işverenden veya tanıklardan sorulmadığını ileri sürmüştür. Gerçekten de yargılama sırasında dinlenen tanıkların belirtilen hususlara yönelik anlatımı bulunmamaktadır. Bilirkişi raporunda yılın Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ayları yaz dönemi; Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart, Nisan ayları ise kış dönemi olarak kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu kabul şeklinin gerekçesi ortaya konulmamıştır. Hal böyle iken belirtilen yönler açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ile fazla çalışma ücretine hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

Tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla çalışma ücretinden uygun oranda bir indirim yapılması gerekmekte ise de, kararda bu konuda bir açıklık bulunmadığı tespit edilmektedir. Fazla çalışma ücretinin tanık anlatımlarına göre belirlenmesi halinde, hesaplanan ücretten uygun oranda bir indirim yapılması gerektiğinin göz önüne alınmaması bir başka bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmının tashih yolu ile düzeltilip düzeltilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla çalışma ücretinden uygun oranda bir indirim yapılması gerekmekte ise de, kararda bu konuda bir açıklık bulunmadığı tespit edilmektedir. Fazla çalışma ücretinin tanık anlatımlarına göre belirlenmesi halinde, hesaplanan ücretten uygun oranda bir indirim yapılması gerektiğinin göz önüne alınmaması bir başka bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmının tashih yolu ile düzeltilip düzeltilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesine göre, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece dosya üzerinden verilen 10.03.2016 tarihli kararda “gerekçeli kararının hüküm kısmının 7.maddesinin hesaplama hatası sonucu yanlış yazıldığı anlaşılmakla hüküm kısmının 7.maddesinin "7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.595,75 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde tashih edildiği ifade edilmiştir. Böylece hükümde daha önce davacı lehine 2.674,49 TL olarak belirtilen vekalet ücretinin 4.595,75 TL olarak düzeltildiği tespit edilmekte olup, somut olayda tashih yolu ile hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

4-Taraflar arasında davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile birlikte toplam 11.166,00 TL kıdem tazminatı, 21.590,04 TL fazla çalışma ücreti talep etmiş olup, Mahkemece diğer alacakların kabulüne, kıdem tazminatı olarak 11.162,38 TL, fazla çalışma ücreti olarak 6.773,88 TL alacağın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, sadece reddedilen kıdem tazminatı miktarı dikkate alınarak davalı vekili lehine 2,24 TL vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakta olup, reddedilen fazla çalışma ücretinin kabul ve ret oranında dikkate alınmaması yerinde değildir. Diğer taraftan, Dairemiz uygulamasına göre fazla çalışma ücretinden yapılan indirim sebebiyle vekalet ücretine hükmedilmesi mümkün değil ise de, somut olayda fazla çalışma ücretinden herhangi bir indirim yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından tespit edilememektedir. Hal böyle iken, öncelikle fazla çalışma alacağı yönünden ikinci bentteki bozma sebebine uygun araştırma yapılarak davacının varsa hak kazandığı fazla çalışma ücreti belirlenmeli, bu araştırmanın sonucuna göre açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda davalı lehine hükmedilecek vekalet ücreti yeniden belirlenmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.