muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14976, Karar No: 2018/3984, Tarih: 16.04.2018

Davalı kurum tarafından dosyaya sunulan cevabi yazılar ile söz konusu yerleşim alanındaki içme suyu hatlarının 01.04.1990-01.08.1990 tarihleri arasında, ada dışı pissu hatlarının periyodik bakım ve onarımlarının ise 12.04.2006 ve 12.05.2009 tarihleri arasında yüklenici firmalara ihale edilmek suretiyle kurumları tarafından yaptırıldığı, imar yollarındaki içme suru hatlarının ise T.C. Başbakanlık TOKİ tarafından yapılarak 12.01.2010 tarihinde geçici ve kesin kabul tutanağının onaylandığı belirtilmiştir.

./..

-5-

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı kurum, ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur. Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 11.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi itibari ile yürürlükte olan ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine göre hesaplama yapılarak davacının ödemesi gereken katılım bedeli 3.191,44 TL olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki, ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi, ... 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile, Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisinin ...'ne değil İç İşleri Bakanlığı'na ait olduğu gerekçesiyle iptal edilmiş ve bu karar Danıştay denetiminden geçerek 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih (dava tarihi olan 25/07/2011 tarihinden önce) itibari ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

"Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (Kaplan, G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Buna göre, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin, kesinleşen iptal kararının kararı ile birlikte geçmişe etkili olarak ortadan kalkmış olması nedeniyle eldeki uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmadığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan yol, su, kanalizasyon hizmetler giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır."

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlıkta ... Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilerek, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre değerlendirme yapılması, buna göre ise; davacının, şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumuda olmaması, diğer bir ifade ile davacının işbu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeni ile davalının dava konusu bedelleri davcıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17362, Karar No: 2015/3385, Tarih: 03.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17362 E.  ,  2015/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/158-2014/63

Taraflar arasındaki tazminat(sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 03.03.2015 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı asil N.. C. vekili Av. S.. E.. geldi. Karşı taraftan davalı vekili Av. M.. Y.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; .. Köyü - .. parsel sayılı taşınmazda zilyet olan davacının, bu taşınmaza diktiği zeytin ağaçları, yapılan damla sulama sistemi ve tel örgü bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; husumet itirazında bulunmuş, davanın esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının bedelini talep ettiği ağaçların, mülkiyeti hazineye ait iken dikilen ağaçlar olduğu; davalı kooperatifin taşınmazın bedelini ödeyip satın aldığını, bu nedenle sebepsiz zenginleşmesinden sözedilemeyeceğini; ayrıca, davalının tapu iptali tescil davası kesinleştikten 2 yıl sonra ağaç diktiğini, iyiniyetli olmadığı gerekçeleriyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12054, Karar No: 2023/11565, Tarih: 25.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/12054 E.  ,  2023/11565 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine; sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin ise aynı Kanun hükmü gereği süresinden sonra yapılması nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/169 Esas, 2020/221 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 337.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2021/87 Esas, 2021/363 Karar kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmadan, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince belirlenen temel cezaların 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere ve üçüncü maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlendiği gerekçesiyle, hükümdeki temel cezaların 12 yıl 6 ay hapis ve 6000 gün adli para cezası olarak belirlenmesi ve sonuç olarak 23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 225.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi, ayrıca uyuşturucu maddelerin müsaderesi sırasında uygulama fıkrasının gösterilmemesi nedeniyle de düzeltme yapılmak suretiyle, re'sen de istinafa tabi hükümler yönünden düzeltilerek istinaf istemlerinin esastan reddi karar verilmiştir.

C. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.02.2021 tarihli ve 2021/87 Esas, 202/363 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.10.2022 tarihli ve 2021/11651 Esas, 2022/10481 Karar sayılı kararı ile; " CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince , "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, bölge adliye mahkemesince, “Sanıklar hakkında TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen

temel cezaların TCK’nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesine ve 61. maddesindeki ölçütlere ayrı şekilde alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak tayin edildiği kabul edilerek, TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen ‘15 yıl hapis ve 9000 gün adli para cezası’ ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine ‘12 yıl 6 ay hapis ve 6000 gün adli para cezası’ ibarelerinin yazılması; TCK’nın 188/4-a, 5 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen ‘22 yıl 6 ay hapis ve 13500 gün adli para cezası’ , ‘33 yıl 9 ay hapis ve 20250 gün adli para cezası’, ‘28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 16875 gün adli para cezası’ ibarelerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla ‘18 yıl 9 ay hapis ve 9000 gün adli para cezası’, ‘28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 13500 gün adli para cezası’ ve ‘23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 11250 gün adli para cezası’ ibarelerinin yazılması, TCK’nın 52. maddesi uyarınca gün cinsinden para cezasının, adli para cezasına dönüştürülmesiyle sonuç cezanın, ‘28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 337.500 TL adli para cezası’ yerine, ‘23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 225.000 TL adli para cezası’ olarak tespit edilmesi” yönünde karar verilebilmesi için, CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, CMK'nın 280/1-a maddesi kapsamına girmediği halde, duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi," nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/2665 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 225.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/2665 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 225.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün usule ve yasaya uygun olması nedeniyle temyiz istemlerinin reddi ile hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin sabit olmadığına, "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesinin ihlal edildiğine,

2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma " suçunu oluşturduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna,

3. Sanık hakkında pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin ve beşinci fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

5. Eksik araştırma ile karar verildiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Eylemin sabit olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda;

Dosya kapsamında yer alan olay ve arama tutanaklarının, uzmanlık raporlarının, uyuşturucu madde kullanım analizlerinin, parmak izi inceleme raporlarının içerikleri ile sanıkların aşamalardaki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde önleme araması kararına dayanılarak yapılan uygulama sırasında durumundan şüphelenilen ve içerisinde sanıkların bulunduğu aracın durdurulduğu, yapılan aramada aracın torpidosunda folyo içinde 0,26 gram metamfetamin, aracın ön boşluğunda 8 adet yarım litrelik şişeler içinde 2078,06 gram metamfetamin, araçta poşet içinde 782,98 gram ve 155,85 gram gelen eroin, 1 adet elektronik tartı, sanık ...'in iç çamaşırında 0,84 gram metamfetaminin ele geçtiği, sanık ...'in eşi ile yaptığı telefon görüşmesi sonrası araçta yapılan ikinci aramada 23,9 gram eroin ve 11,62 gram metamfetaminin ele geçtiği; aracın ön boşluğuna gizlenmiş olup, içinde metamfetamin bulunan plastik kutu üzerinde sanık ...'in parmak izine rastlandığı ve sanıkların uyuşturucu madde kullandıklarının tespit edildiği olayda, sanıkların kendi içlerinde ve birbirleriyle çelişen savunmaları, Hal Mehmet ve Armin' in aşamalardaki çelişkili savunmaları, araçta ve sanık ...'in üzerinde ele geçen uyuşturucu maddelerin niteliği ve miktarı, sanık ...'in zulalanmış uyuşturucu maddelerin bulunduğu kutu üzerinde parmak izine rastlanması, sanık ...'in eşiyle yaptığı

telefon görüşmesi sonrasında şüphe edilmesi üzerine araçta ikinci kez yapılan aramada da uyuşturucu maddeye rastlanması, aracın sanık ...'e ait olması, sanık ...'ın ele geçen maddelerden, 100 gram metamfetaminin kendisine ait olduğunu beyan etmesi, sanık ...'in bozma sonrasında 04.04.2023 tarihli dilekçesindeki ikrarı birlikte dikkate alındığında; sanıkların birlikte ticari kasıtla uyuşturucu madde nakletmek suretiyle "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediklerinin sabit olduğu, temel cezanın uyuşturucu maddenin miktarı ile 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği, suç konusunun "eroin" olması nedeniyle 1/2 oranında ve üç sanık tarafından "aynı yönde" hareket edilmek suretiyle birlikte işlenmesi nedeniyle 1/2 oranında arttırım yapıldığı, ardından 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığı, ayrıca sanık ...'in 04.04.2023 tarihli "etkin pişmanlık" konulu dilekçesinde belirttiği şahıslar yönünden Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, adı geçenler hakkında bu suçtan kamu davası açılması halinde kovuşturma sonuçlarına göre sanık lehine her zaman yargılanmanın yenilenmesi yolu ile etkin pişmanlık hükmün uygulanması mümkün olduğundan, yargılamanın geldiği aşama gereği bu hususun bekletici mesele yapılmadığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Dosya kapsamından sanıkların aşamalardaki savunmalarında adları geçen ve sanık ...'in 04.04.2023 tarihli "etkin pişmanlık" konulu dilekçesinde ele geçen uyuşturucu maddeyi tedarik eden şahıslar olarak belirttiği "Mehmet Şirin Gülmez ve Zafer " isimli şahıslar hakkında 17.04.2023 tarihli suç duyurusu nedeniyle açılan soruşturmanın akıbetinin araştırılması, adı geçenler adı geçenler hakkında dava açılmış ve derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dava dosyalarının bu dosya içine konulması, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/2665 Esas, 2023/365 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18357, Karar No: 2017/13214, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18357 E.  ,  2017/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4075, Karar No: 2012/40904, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4075 E.  ,  2012/40904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; Polis memuru olan müştekilerin devriye görevini yaptıkları sırada hareketlerinden şüphelendikleri sanıklar ... ve ...'u kimlik kontrolü için durdukları, sanıkların "bizi ne durduruyorsunuz lan" diyerek kaçmaya başladıkları, müştekilerin sanık ...'yi yakaladığı sırada ...'nin belindeki silahı çekerek direndiği, diğer sanık ...'un da bıçak çekerek arkadaşını kurtarmaya çalıştığı, görevlilerin biber gazı sıkarak etkisiz hale getirdikleri, ...'un kaçarak yoldan geçmekte olan bir yolcu minibüsüne binip saklandığı sırada yerini tespit eden polis memurlarına bıçak çekmek suretiyle direnmeye devam ettiği, biber gazı sıkılarak etkisiz hale getirildiği, diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın kimliği tespit edilemeyen bir kısım şahıslarla birlikte arkadaşlarını kurtarmak amacıyla polis memurlarına taş, sopa, şişe atmak ve bıçak çıkarmak suretiyle saldırdıkları, sanıkların yakalanarak karakola götürüldükleri, sanıklardan ....'un karakolun giriş kısmında bulunan kapı camına kafa ve tekme atmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarının oluştuğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK.nun 43/2.maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyizolmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.