muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/268, Karar No: 2018/1491, Tarih: 01.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/268 E.  ,  2018/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik müşteki kurum vekilince 14/11/2014 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulması üzerine, mahkemece müşteki kurumun katılan sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle 23/12/2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, bahse konu ek kararın 05/01/2015 tarihinde müşteki kurum vekiline tebliğine rağmen bu ek karara ilişkin temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5060, Karar No: 2020/7636, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/5060 E.  ,  2020/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

2008 takvim yılı en son matrahlı KDV beyannamesinin 10. ayda verilmesi dikkate alınarak en aleyhe kabul ile suç tarihi 31.10.2008 şeklinde tespit edilip yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun vergi mükellefi olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu, somut olayda; 2007 ve 2008 yıllarına ait, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının 13.04.2012 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği halde, sanığın defter ve belgelerini vefat eden babasının yaktığını savunarak ibraz etmediği, sanığın savunmasının kanunun aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmadığı ve suç tarihinin, defter belge isteme yazısının tebliğ edildiği 12.04.2012 tarihinden 15 gün sonrası olan 30.04.2012 tarihi olduğu gözetilmeden, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter ve belge gizleme" suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9063, Karar No: 2019/1770, Tarih: 31.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9063 E.  ,  2019/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, beyanlara, iddianamedeki sevk maddelerine ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanığın olayda bıçak kullandığını kabul etmesi ve bu nedenle mağdur ...'e yönelik eylemin bıçakla işlendiğine dair mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, aynı uygulamanın devamı olarak, mağdur ...'e karşı yapılan eylemin de silahla işlendiğinin kabul edilmesi ve bu suçun şikayete tabi olmadığının gözetilmesi gerekirken, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/246, Karar No: 2018/1033, Tarih: 15.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/246 E.  ,  2018/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko poliçesi ile sigortalı bulunan aracın seyir halindeyken can ve mal emniyeti açısından gerekli düzenleme ve işaretleme yapılmayan yol üzerindeki kum yığınına çarparak maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, araçta meydana gelen hasarı tespit tespit amacıyla bağımsız ekspertize inceleme yaptırdığı ve raporda tespit edilen 6.931,00 TL'nin ödeme tablosunda görüldüğü üzere 2.287,00 TL, 4.314,00 TL, 330,00 TL olmak üzere müvekkili tarafından ödendiğini, kazanın Karayolları 8.Bölge Müdürlüğünün sorumluluk alanı içerisinde meydana gelmesi sebebiyle ödediği bedelin %75'ine tekabül eden 5.198,25 TL istendiği beyanla fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 5.198,25 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 4.851,70 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 15.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32118, Karar No: 2024/4249, Tarih: 18.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/32118 E.  ,  2024/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/855 E., 2021/424 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, 4733 sayılı Tütün,Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER :1.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan

mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi,

2.Sanıklar hakkında 4733 sayılı sayılı Kanun'a muhalefet suçundan

mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin, sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz etme iradesi gösteren süre tutum dilekçesinden ibaret olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, dosyanın zamanaşımına uğradığına, sanıkların üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suç eşyalarının hukuka aykırı olarak ele geçirildiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıkların sevk ve idaresinde olan ...plaka sayılı araçta önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, 250 kutu makaron ve 2603 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ...'in savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'in ise savunmasında bir şahıstan borcu karşılığında suça konu kaçak sigara ve makaronları aldığını beyan ettiği, kanun iadesi sonrasında sanıklara dosyadaki kaçak sigara ve makaronların toplamı için düzenlenen KEMT (kaçak eşyaya mahsus tespit) varakasındaki gümrüklenmiş değer toplamının iki katı tutarı ihtar edilmesine rağmen sanıklar müdafiinin 16.12.2020 tarihli dilekçesiyle sanıkların maddi durumları nedeniyle ödeme yapamayacaklarını ifade ettiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanıkların suça konu kaçak eşyaları ticari amaçla bulundurduklarının kabulü ile haklarında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanıkların suça konu kaçak eşyaları ticari amaçla bulundurduklarının kabulü ile haklarında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin ele geçen sigaralar yönünden 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında; ele geçen makaronlar yönünden ise 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında kaldığı ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ancak; suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler sonucunda ise her iki eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesindeki "fikri içtima" hükümleri gereği tek suç kapsamında olacağı ve 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları gereğince cezalandırılmayı gerektireceği, 5607 sayılı Kanun'da 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanun'lar ile yapılan değişiklikler sonrasında ise eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereği 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesi kapsamında olduğu, ancak ele geçen eşyaların gümrüklenmiş değerleri toplamının Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre "fahiş" değerde olduğu nazara alınarak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanıkların lehine olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un gereğince, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen "fikri içtima" hükümlerine göre her iki eylemin tek suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, buna göre eylemin kül halinde 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15843, Karar No: 2013/2985, Tarih: 22.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/15843 E.  ,  2013/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 Sayılı Yasanın 26. maddesi hükmü gereğince davalı işverenin rücu alacağından sorumluluğu ancak maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının, sigortalının, 25.10.2999 tarihinde ... Merkezindeki 31.5 kw 'lık fiber kesicilerine fleksibil takma işini yapmakta iken gerilime kapılarak vefat etmesi biçiminde gerçekleştiği, hükme dayanak kılınan kusur raporunda davalı işverene %75, sigortalıya %25 oranında kusur izafe edildiği, anlaşılmaktadır. Diğer yandan, ...1. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davada iş güvenliği sorumlusu ... hakkında beraat, trafo işletme teknisyeni ... hakkında ise TCK 451/son, 59.madde uyarınca verilen ağır para cezasının tecil edildiği anlaşılmaktadır.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerekmektedir.

Kabule göre, gerek gerekçede gerekse hüküm fıkrasında ilk peşin değerli gelirin %75 kusur karşılığı yerine artışları da içeren gelirin %75 kusur karşılığı esas alınarak istek gibi gelir ve masraf tutarına hükmedilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

O halde; davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3583, Karar No: 2010/4904, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3583 E.  ,  2010/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun “Beyanın muhteviyatı” başlıklı 74.maddesindeki, “Mal beyanı, borçlunun gerek kendisinde ve gerek üçüncü şahıslar yedinde bulunan mal ve alacak ve haklarında borcuna yetecek miktarın nevi ve mahiyet ve vasıflarını ve her türlü kazanç ve gelirlerini ve yaşayış tarzına göre geçim membalarını ve buna nazaran borcunu ne suretle ödeyebileceğini yazı ile veya şifahen icra dairesine bildirmesidir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,sanığın tüm bu unsurları taşıyan, 29.1.2008 tarihli mal beyanı dilekçesinde .... plaka sayılı motosikletini bildirmemesi nedeniyle isnat edilen suçun oluştuğu gözetilmeksizin farklı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28404, Karar No: 2017/16878, Tarih: 03.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/28404 E.  ,  2017/16878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 (beş kez), 168/2 (beş kez) ve 52/2 (beş kez). maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis, 1 yıl 9 ay hapis, üçer kez 1 yıl 6 ay hapis ile 2.000,00 Türk lirası, 6.000,00 Türk lirası, 6.000,00 Türk lirası, 10.000,00 Türk lirası ve 15.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli ve 2014/84 esas, 2014/230 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11/11/2015 tarihli ve 2015/3942 esas, 2015/30802 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip kararın infazı aşamasında, hükümlünün uzlaşma yasasından yararlanma talebinin reddine ve infazın devamına ilişkin Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2017 tarihli ve 2014/84 esas, 2014/230 sayılı ek kararına yapılan itirazın reddine dair ilişkin Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/02/2017 tarihli, 2017/39 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/04/2017 gün ve 94660652-105-07-3610-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2017 gün ve 2017/25082 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, 5237 sayılı Kanun'un 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesinde ki düzenleme karşısında, sanığın katılan ...'ya yönelik dolandırıcılık suçu ile birlikte belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşıldığından, katılan ...'ya yönelik dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Hükümlü tarafından uzlaşma talebinde bulunulması üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2017 tarihli ek kararıyla, hükümlünün yeni kanun ile birlikte uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yanında uzlaşma kapsamı dışında kalan özel belgede sahtecilik suçunu da işlemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3-son cümle uyarınca uzlaşma yoluna gidilmesinin mümkün bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,

Hükümlü tarafından uzlaşma talebinde bulunulması üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2017 tarihli ek kararıyla, hükümlünün yeni kanun ile birlikte uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yanında uzlaşma kapsamı dışında kalan özel belgede sahtecilik suçunu da işlemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3-son cümle uyarınca uzlaşma yoluna gidilmesinin mümkün bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,

Somut olayda, sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'ya karşı sadece dolandırıcılık eylemleri yönünden yargılama yapıldığı ve Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, sanığın her bir müştekiye yönelik eyleminin birbirinden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği cihetle hükmün infazının durdurularak, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2017 tarih ve 2017/39 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1783, Karar No: 2020/5239, Tarih: 16.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/1783 E.  ,  2020/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Çekişmeli taşınmazın kısmen kapsamında kaldığı belirtilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylı kıyı kenar çizgisi haritasının dosya içinde bulunmadığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylı kıyı kenar çizgisi haritalarının hangisinin uygulandığının anlaşılamadığı, keşif sırasında teknik bilirkişilerin yanlarında ölçü aleti bulunmadığından şerit metre ile ölçüm yapıldığı, kadastro paftası ile kıyı kenar çizgisi haritasının büro ortamında çakıştırılmak suretiyle uygulandığı, kıyı kenar haritasının zeminde uygulamasının yapılmadığı belirtilerek; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılarak, yöntemine uygun şekilde kıyı kenar çizgisi haritasında belirtilen noktaların zeminde tek tek bulunup birleştirilmeleri suretiyle haritanın uygulanması, hangi kıyı kenar çizgisi haritasının uygulandığının belirtilmesi, ziraatçı bilirkişi raporunda göle dolgu yapılması suretiyle edinildiği belirtilen bölümlerin krokisinde gösterilerek ayrıntılı şekilde inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne,  çekişmeli parselin tapu kaydının iptali ile fen bilirkişisinin 26.06.2012 tarihli rapor ve ekli krokisinde 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfi ile gösterilen toplam 208,341 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması dolayısıyla tescil dışı bırakılarak terkin edilmesine, kalan 8998.10 metrekarelik kısmın davalı ... adına tarla ve kargir dinlenme tesisi vasfı ile tapuya tesciline karar  verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının ise temyiz eden davalıdan alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.