muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22552, Karar No: 2015/12296, Tarih: 03.06.2015

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 06.09.2011 olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür.

Tüm bu açıklamalar kapsamında Dairemizce, mahkeme kararının, alacaklı vekilinin şikayetinin kabulü ile icra müdürü kararının iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle alacaklı lehine bozulması gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle bozulduğu anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile, Dairemizin 09.07.2014 tarih ve 2013/22104 Esas, 2014/14569 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7466, Karar No: 2012/14529, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7466 E.  ,  2012/14529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Kamu davasının reddine dair

Kamu davasının mükerrer olduğunun anlaşılması durumunda zamanaşımı nedeniyle düşürülmeyeceği cihetle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında düzenlenen 27.06.2007 gün ve VDENR-2007-1020/32 sayılı Vergi Suçu Raporunda özetle; sanığın, ... tarafından adına düzenlenen sahte faturaları bilerek kullanmak suçunu işlediği öne sürülmüş ve bu rapora dayalı olarak Antalya Vergi Dairesi Başkanlığının 03.07.2007 gün ve 3701 sayılı dava şartı mütalaası ile vaki suç duyurusu üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2007 gün ve 2007/11950 esas sayılı iddianamesiyle sanığın, 2002 takvim yılında ...'tan aldığı sahte faturaları kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece sanığın ... ve ... isimli kişilerden aldığı sahte faturalara ilişkin eylemi ile ilgili Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/971 Esas sayılı dosyası ile 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yargılamasının devam ettiği ve aynı yıldaki eylem nedeniyle ikinci kez yargılanamayacağı gerekçesiyle açılan kamu davasının CMK’nun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verildiği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi bakımından; öncelikle aynı takvim yılında başka mükelleften temin edilen sahte faturaların kullanıldığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/971 Esas sayılı dosyasının tekrar celbi ile davaların birleştirilmesi, bu mümkün değil ise davayı ilgilendiren iddianame, Vergi Suçu Raporu, Vergi Tekniği Raporu ve Vergi İnceleme Raporları ile mütalaanın ve bu dosyayı ilgilendiren diğer belgelerin denetime olanak sağlayacak şekilde onaylı birer suretlerinin dosyaya intikali sağlandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12766, Karar No: 2017/2811, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12766 E.  ,  2017/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25619, Karar No: 2017/15979, Tarih: 21.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25619 E.  ,  2017/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından nafaka ara kararına dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçede, talep edilen nafaka bedellerini ödediğini ileri sürerek borca ve fer’ilerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece bilirkişi raporu aldırılarak istemin kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan İstanbul Anadolu 8. Aile Mahkemesi'nin 2014/416 E. sayılı dosyasında 05.06.2015 tarihli ara kararı ile; tedbiren, dava tarihi olan 23.05.2014 tarihinden itibaren 800 TL nafakanın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine karar verilmiştir. Borçlu ise cevap dilekçesinde, tüm nafaka borcunun, boşanma davasından sonra alacaklı eşe ödendiğini, bütün ödemelerin nafakaya mahsuben yapıldığını ve bu hususun ödemelere ilişkin belgelerde yazılı olduğunu beyan etmiştir.

Borçlu tarafından mahkemeye ibraz edilen ödemeye ilişkin belgelerin incelenmesinde, tamamının boşanma davasından sonra, ancak nafaka ara karar tarihi olan 05.06.2015 gününden önce olduğu görülmektedir. Alacaklının, ödemelerin nafakaya mahsuben alındığı yönünde bir kabulü de bulunmadığına göre, asıl alacak yönünden itirazın kaldırılması talebinin tümden kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.

Ancak borçlunun icra müdürlüğüne vermiş olduğu dilekçede faize de itiraz etmiş olduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece; borçlunun faize yönelik itirazı da incelenerek, asıl alacak yönünden itirazın kaldırılmasına, faize yönelik itirazın kaldırılması talebi yönünden ise oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ancak borçlunun icra müdürlüğüne vermiş olduğu dilekçede faize de itiraz etmiş olduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece; borçlunun faize yönelik itirazı da incelenerek, asıl alacak yönünden itirazın kaldırılmasına, faize yönelik itirazın kaldırılması talebi yönünden ise oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre, alacaklının tazminat ve yargılama giderine yönelik sair temyiz itirazları ile borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7511, Karar No: 2015/11526, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7511 E.  ,  2015/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/83-2013/564

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.11.2014 gün ve 2014/13647 Esas - 2014/27465 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13786, Karar No: 2018/18653, Tarih: 14.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13786 E.  ,  2018/18653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı 3.kişi vekili ve davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili; 05.06.2014 tarihli haciz esnasında borçluya ait malların haczedildiğini, borçlunun haciz adresinden 08.01.2014 tarihinde taşındığını, 3. kişi şirketin ise haciz adresinde 11.12.2013 tarihinde kurulduğunu, bu bilgilere göre 11.12.2013- 08.01.2014 tarihleri arasında aynı adreste birlikte faaliyet gösterdiklerini, 3. kişi şirket kurucusunun borçlu eski çalışanının ağabeyi olduğunu, yine bir kısım borçlu işçilerinin 3. kişi şirkette çalışmaya devam ettiğini, haciz sırasında işyeri dışında bahçe kısmında borçluya ait kartvizitlerin bulunduğunu öne sürerek, davanın kabulü ile haksız istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili; haciz adresi işyerinin müvekkilince 10.12.2013 tarihli sözleşme ile kiralandığını, önceki tarihli hacizlerde yapılan evrak araştırmasında borçluya ait belge bulunamadığını, dava konusu haciz esnasında bulunan kartvizitin yeri ve üçüncü haciz sırasında bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kapanan işyeri çalışanlarının yeni açılan ve aynı işi gören işyerinde çalışmasını engelleyecek bir yasal düzenleme olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu vekili, müvekkilinin önceki adresinin haciz adresi olduğunu, ancak 3. kişi şirket ile birlikte faaliyet göstermesinin söz konusu olmadığını, haciz esnasında bulunduğu iddia edilen kartvizitin müvekkilinin kullandığı kartvizitlerden olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu haciz esnasında borçlunun şahsi işletmesine ait belgelerin bulunduğu, daha öncesinde borçlunun yanında çalışan iki işçinin 3. kişi şirkette çalışmaya devam ettiği, 3. kişi şirketin tek ortağının borçlunun eski çalışanının kardeşi olduğu, davacı tanığının da dosya borçlusundan alacağı olması nedeniyle haciz adresine tahsilat yapmaya gittiğinde mağazanın isminin değiştiğini, ... Züccaciye yazdığını ve başında da borçlunun bulunduğunu açık bir şekilde beyan ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı 3. kişi vekili ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu haczin, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmadığı, 3. kişi şirketin 11.12.2013 tarihinde haciz adresinde kurulduğu, borçlunun ise 08.01.2014 tarihinde haciz adresinden ayrıldığı, davacı alacaklı tarafça borçlu ile 3. kişi şirketin bir süre aynı adreste birlikte faaliyet gösterdikleri iddia olunmuş ise de, haciz adresine ilişkin 24.12.2013 tarihli vergi yoklama fişi ile; 16.12.2013 tarihinde işyerinin tadilat ve yapı safhasında olduğunun, 24.12.2013 tarihi itibarıyla da satış amaçlı emtianın raflarda hazır olduğunun tespit edildiği, dava konusu 05.06.2014 tarihli hacizden önce 24.02.2014 ve 05.03.2014 tarihlerinde aynı adreste yapılan haciz işlemleri esnasında borçluya ait evraka rastlanmadığı, dava konusu haciz esnasında ise işyeri dışında kolilerin içerisinde borçluya ait kartvizitlerin bulunduğu, haciz esnasında hazır bulunan 3. kişi ve vekilince bulunan kartvizitlere ilişkin işyeri kamera kayıtlarının incelenmesi talebi üzerine alacaklı vekilinin bu kartvizitlerin 3. bir kişi tarafından atılmış olma ihtimalinin bulunduğunu beyan ettiği, yine yargılama aşamasında beyanına başvurulan icra memurunun, kendisinden önce haciz mahalline giden alacaklı vekilince çalışanlar tarafından işyerinden market arabasıyla çıkarılan evrak ve kutuların yan tarafa konulduğu söylenerek orayı aramasının talep edildiğini ve kartvizitleri orada görerek zapta geçtiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.Buna göre, mülkiyet karinesi davalı 3. kişi lehine olup mülkiyet karinesinin aksinin davacı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. Borçlu ile 3. kişi şirketin bir kısım çalışanlarının aynı kişiler olması ve 3. kişi şirketin tek ortağının borçlunun eski çalışanının kardeşi olması tek başına karineyi tersine çevirmeye yeterli değildir.

Davacı alacaklı tarafından delil olarak gösterilen takip dosyası, ticaret sicil ve SGK kayıtları mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine, HMK’nin 318. maddesi gereğince; tarafların dilekçeleri ile birlikte, tüm delillerini açıkça ve hangi vakıanın delili olduğunu da belirterek bildirmek; ellerinde bulunan delillerini dilekçelerine eklemek ve başka yerlerden getirilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayan bilgilere dilekçelerinde yer vermek zorunda oldukları nazara alınmaksızın, davacı alacaklı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamasına rağmen, davacı tanıklarının beyanları da hükme esas alınarak oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi vekili ve borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1026, Karar No: 2019/9850, Tarih: 06.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1026 E.  ,  2019/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 27.07.1997 tarihinden itibaren kesintisiz (askerlik süresi hariç) olarak forklift operatörü olarak çalışmaya başladığını ancak davalı tarafından müvekkilinin işe giriş tarihinin 1998 yılı Şubat ayı olarak gösterildiğini, almakta olduğu son maaşın net 1.156,00 TL olduğunu, maaşının asgari ücrete kadar olan kısmının bankaya yattığını kalan kısmının elden ödendiğini, ... SGK İl Müdürlüğü tarafından müvekkiline 29.08.2014 tarihi itibariyle 15 yıl sigortalılık süresi ve 3600 prim ödeme gün sayısını doldurduğu ve yürürlükteki 1475 sayılı Kanunun 14. maddesi 1. fıkrasının 5 numaralı bendi gereğince kıdem tazminatı almaya hak kazandığı hususunun bildirildiğini, müvekkilinin bu durumu ... 1. Noterliği 29.08.2014 tarihli ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile işverene bildirdiğini ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve diğer alacaklarının kendisine ödenmesini talep ettiğini fakat herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin haftanın 6 günü çalıştığını, kışın sabah 08:00-19:00 saatleri arasında, yazın ise sabah 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, işyerinde düzenli bir yemek molası veya çay molası olmadığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramlarda çalışma olmadığını ancak resmi bayramlarda çalışıldığını, buna ilişkin ücret alacaklarının ödenmediğini, müvekkilin 2012 yılına kadar yılık izinlerini kullanmadığını, 2012, 2013, 2014 yıllarında birer hafta yıllık izin kullandığını, kullanmadığı yıllık izinlerin ücretinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının işyerinde forklift operatörü olarak çalıştığını kabul ettiklerini, forklift operatörü olarak görev yaptığı esnada işyerinde taşıdığı malları özensiz bir şekilde taşırken kırılıp ziyan olmasına neden olduğu ve yapılan hasar tespitinde piyasa değeri 6.000,00 TL olan malların ziyan olduğunun tespit edildiğini, bu hususla ilgili davacının savunmasının istendiğini ancak davacının savunma vermediğini, olay tutanağını ve iş akdinin feshedildiği yazıyı da imzalamayarak işyerini terk ettiğini, davacının işyerinde yaz kış 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, resmi tatillerde çalışmadığını, 2012 yılına kadar yıllık izinlerini kullanmadığı iddiasının gerçek dışı ve hayatın olağan akışına ters olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatının belirlenmesine esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde 27.07.1997-29.08.2014 tarihleri arasında askerlik süresi hariç kesintisiz olarak çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuştur.

Dosyaya getirtilen askerlik şubesi yazısından davacının 23.05.2000-23.11.2001 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığı anlaşılmaktadır.

Karara dayanak bilirkişi raporunda SGK kayıtlarına itibarla davacının hizmet başlangıcının 01.05.1998 olarak kabul edildiği ve hesaplamaların bu tarih ile 29.08.2014 tarihleri arasında yapıldığı görülmüştür. Ancak davacının askerde olduğu dönem yıllık ücretli izin hesabında dışlandığı halde kıdem tazminatı hesabında dışlanmamıştır.

Buna göre hizmet süresi yönünden hatalı bilirkişi raporuna itibarla kıdem tazminatının yazılı şekilde kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9374, Karar No: 2019/4474, Tarih: 30.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9374 E.  ,  2019/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın eski ismi... sigorta olup... firmasına devredilen sigorta şirketinin 03.08.2010 tarihine kadar acentesi olduğu, suç tarihinde acente ilişkisi bitmesine rağmen eski müşterisi olan müştekiyi arayarak süresi dolan sigorta poliçesini yenileyeceğini söyleyip sigorta bedelinin çekilmesi için müştekinin Finansbank kredi kartı bilgilerini istediği, akabinde bu bilgileri kullanarak mailorder yöntemiyle AXA sigorta şirketine olan başka müşterilerden kaynaklanan kendi şahsi borçlarına karşılık 1.138,98 TL ödeme yaptığı, sanığın da bunu doğruladığı, müştekinin kasko sigortasının 14/10/2010 tarihinde yapıldığı ancak poliçe bedeli ödenmediğinden 01/12/2010 tarihinde mebdein 14.10.2010 tarihi itibarı ile iptal edildiği anlaşılmakla, sanığın sigorta bedelinin tahsil edimesi için verilen kredi kartı bilgilerini müştekinin rızasına aykırı şekilde kendi şahsi borcunu ödemek için kullanmak suretiyle para çekmesi şeklinde gerçekleştirilen eylemin TCK'nun 245/1 maddesi kapsamında düzenlenen banka ve kredi kartını kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile dolandırıcılık suçundan beraatine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.