muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/156, Karar No: 2022/984, Tarih: 24.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/156 E.  ,  2022/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 30. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalı şirkette 2010 yılı Haziran ayından 26.01.2018 tarihine kadar havaalanı içerisinde bulunan uçakların ikramlarını yükleme ve boşaltma servisinde şoför olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın sonlandırıldığını, davacının sendika üyesi olduğunu ve bu nedenle ikramiye alacağının bulunduğunu, ayrıca kullanmadığı yıllık izinlerinin bulunduğunu ve karşılıkları ödenmediği gibi, fazla mesai alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, ikramiye alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı İsteminin Özeti:

Davalı vekili, davacının diğer çalışan ...'ün kullandığı aracın boşaltımı esnasında söz konusu araçtan “...” ürünü aldığının tespit edildiğini, alınan savunmasında davacının durumu kabul ettiğini, şirket kuralları gereği çalışanların ikram malzemelerini tüketmelerinin yasak olduğunu, bu olay neticesinde davacının iş akdinin feshedildiğini, davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını, ödemelerin banka kanalıyla yapıldığını, fazla mesai yapılması halinde bordrolara yansıtılarak ödendiğini, davacının yıllık izin alacağının ve ikramiye alacağının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı savunmasında söz konusu ürünü aldığını kabul etmiş ise de fiile uygun bir yaptırımın uygulanmasının gerektiği, davacının uzun süreli bir çalışan olması, ilk defa isnad edilen eylemin gerçekleşmesi ve geçmiş dönemdeki davranış biçimi de göz önüne alındığında, hafif bir ceza verilebilecekken, iş sözleşmesinin feshi gibi ağır bir ceza yoluna gidilmesi doğru olmadığından davacının iş akdinin haklı neden olmaksızın sonlandırıldığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne, yıllık izin, ikramiye ve fazla mesai alacağı taleplerinin ise ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının işverenden izin almadan, işyerinde ve mesai saatleri içerisinde işverenin veya işverenin hizmet sunduğu/verdiği hava yolu şirketinin bir malını aldığı ve tükettiği, bunu şirket kuralları gereği çalışanların ikram malzemelerini tüketmelerinin yasak olduğunu bile bile yaptığı, izinsiz alınan şey ne olursa olsun davacının bu eylemi ile işverenin güvenini kötüye kullandığı, bu davranışın ahlak ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı, işverence gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kararın yıllık izin ücreti, fazla mesai ücret ile ikramiye alacakları taleplerinin reddi yönünden isabetli olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedenle sona erdirilip erdirilmediği ve buna bağlı davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde, işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan yasalarla düzenlenmiştir.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde, işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan yasalarla düzenlenmiştir.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar. İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçelerle kabul edilen kıdem ve ihbar tazminatı talepleri, Bölge Adliye Mahkemesince davacının eyleminin niteliği, izinsiz alınan ürünün alkollü içecek veya meşrubat olmasının sonucu değiştirmeyeceği, işverenin güvenini kötüye kullanıldığı, doğruluk ve bağlılığa uymayan davacı davranışı nedeniyle feshin davalı işveren yönününden haklı nedene dayandığı kabul edilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davalı işveren tarafından, dava dışı Pegasus adlı hava yolu şirketi yolcularına sunulması için temin edilen 1 kutu meşrubatın uçuş sonrası davacı tarafından tüketildiği ve iş akdinin de bu sebeple feshedildiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davalı tanığı S.Ç’nin yeminli beyanında, davalı işyerinde bu şekilde uçuş sonrası iade edilmesi gereken tüketim malzemelerinden alkollü içecekler konusunda taviz verilmediği, ancak meşrubat, çikolata gibi diğer ürünlerin çalışanlarca tüketilmesi durumunda fesih yoluna gidilmeyip, işçinin uyarılması ile yetinildiği anlaşılmaktadır. Şu halde, davalı işveren uygulaması, izinsiz tüketilen malın değeri ile tüketilme zamanı ve davacı işçinin kıdemi hususları birlikte nazara alındığında, feshe konu edilen eylemin, davalı işveren açısından haklı fesih sebebi sayılabilecek ağırlıkta olmadığı kabul edilmelidir. Buna göre de kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12625, Karar No: 2020/3184, Tarih: 08.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12625 E.  ,  2020/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 00:15 sıralarında, 1,32 promil alkollü vaziyette olan sanık ...‘ın sevk ve idaresindeki aracı ile Mudanya istikametinden Bursa istikametine doğru seyir halindeyken Korupark kontrollü kavşağına geldiğinde, kendisine yanan kırmızı ışıkta durmaksızın kavşağa girmesi neticesinde aracının sağ ön kısmı ile Ahmet Işın'ın sevk ve idaresindeki aracın sol ön köşe kısmına çarpması neticesinde maddi hasarlı kazaya sebep olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 ile numaralandırılan 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13021, Karar No: 2021/523, Tarih: 02.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/13021 E.  ,  2021/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra bila tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2427, Karar No: 2014/2176, Tarih: 20.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2427 E.  ,  2014/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/656-2013/537

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin uzun süreli filo araç kiralama işi ile iştigal ettiğini, bu sebeple dava dışı L.. F.. Hizmetleri A.Ş.'ne uzun süreliğine kiralanan araca, davalı tarafa ait aracın çarparak hasarladığını, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunu, araçta meydana gelen hasarın sigorta şirketlerince karşılandığını ancak değer kaybı ve kazanç kaybı zararının giderilmediğini belirterek şimdilik 1.500 TL değer kaybı ve 557,66 TL kazanç kaybı zararının kaza tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı O.. Ö.., kazanın Konya'da meydana geldiğini, kendisinin de Konya'da ikamet ettiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, kusuru kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.. E.., Konya'da ikamet ettiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK'nun 7/1 ve 16. maddeleri gereğince haksız fiilin işlendiği Konya mahkemeleri davalılar için ortak yetkili mahkeme olduğundan mahkemenin yetkisizliğine, davanın usulden reddine, karar kesinleştiğinde istek halinde dosyanın yetkili Konya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.'nun 16. maddesi gereğince "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir."

Davaya konu trafik kazasında, davacı şirket adına kayıtlı araç hasarlanmıştır. Davacı vekili, kazada davalı tarafın %100 kusurlu olduğunu belirterek değer kaybı ve kazanç kaybı zararının tazminini istemiştir. Olay yeri ve davalıların ikamet adresleri Konya ise de; davacı şirketin dosya kapsamına göre (merkez adresi) yerleşim yeri Ankara'dır. HMK'nun 16.maddesi hükmüne göre, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de haksız fiilden kaynaklanan davalarda yetkilidir. Bu durumda mahkemece, yetki itirazının reddi ile işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyizitirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20614, Karar No: 2011/6700, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20614 E.  ,  2011/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi rapor ve ek raporunda emsal satışlar değerlendirme tarihine endekslenerek m² değerleri 40,87 ve 140,94-TL olarak bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla yasaya uygun karşılaştırma yapılmadan iki fiyatın ortalaması alınmak suretiyle m²'sine 90,00-TL değer belirlendiğinden hükme esas alınacak nitelikte olmadığı gibi mahkemecede resen bilirkişisinin belirlediği bedelden ayrılarak belediyece bildirilen vergi değerine göre isabetsiz bir bedel belirlenmesi de doğru değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6820, Karar No: 2013/3977, Tarih: 12.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/6820 E.  ,  2013/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Hazine vekilinin 05.02.2008 havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü anlaşılan Hazinenin CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilip incelenerek gereği görüşüldü;

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 08.10.2007 gün ve 22455 sayılı mütalaasının Ahmad Memedov adlı şahsa yönelik olduğu, sanık hakkında verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12836, Karar No: 2019/15357, Tarih: 23.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/12836 E.  ,  2019/15357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 156, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu şirket ile katılanın yetkilisi olduğu şirket arasında gerçekleşen ticari ilişki sonucunda bir kısım senetler düzenlenerek sanığa teslim edildiği, daha sonra yapılan sözleşme gereği sanığın tarih ve senet miktarlarını belirterek 34 kalem senedin katılana iade edileceği 34 kalem senet karşılığı 121.000 TL'lik kısımdan alacağının olmadığını belirtildiği, ancak sanığın bu senetleri iade etmeyip, ciro ederek kullandığı ve senetlerle Ankara 14. İcra Müdürlüğü ve İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nde icra takibi başlatıldığı, bu şekilde sanığın bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığa yüklenen ve TCK 156. madde de düzenlenen “bedelsiz senedi kullanma” suçunun takibinin şikayete bağlı bulunduğu, TCK 73. maddesinde de şikayet süresinin “fiil ve failin öğrenildiği günden itibaren 6 ay” olduğu ve şikayetin süresi içerisinde yapılıp yapılmadığının yargılama şartı olarak kabul edildiği, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, suça konu senet ile ilgili olarak Ankara 14. İcra Müdürlüğü’nün 2007/5162 ve İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2007/16437 sayılı dosyaları ile icra takibi başlatıldığı ve ödeme emrinin de katılana Ankara 14. İcra Müdürlüğü’nün 2007/5162 sayılı dosyasından 07/11/2007 tarihinde, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2007/16437 sayılı dosyasından 24/10/2007 tarihinde tebliğ edildiği, dolayısıyla katılanın en geç bu tarihte bedelsiz kalan senedin aleyhine olarak icra takiplerine konulduğunu öğrenmiş sayılacağı, bu şekilde yapılan icra takiplerinden haberdar olan katılanın, altı aylık şikayet süresi geçtikten sonra 17/11/2008 tarihinde sanık hakkında şikayetçi olduğu dikkate alınarak, şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam etmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4482, Karar No: 2022/6305, Tarih: 29.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4482 E.  ,  2022/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

FERİ MÜDAHİL : ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde feri müdahil vekili ve duruşma talepli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma talebinin miktar itibariyle reddine karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıdan verim arttırdığı belirtilen ... 20 SL isimli ilacı satın aldığını, ilacı patates ekili tarlalarında kullandığını, davalının ilacı satarken kendisine ilacı ne zaman, ne şekilde kullanması gerektiği, ilacı kullanmaya ihtiyaç olup olmadığı konusunda bilgi vermediğini, sadece on ton patatese bir kutu ilaç kullanılması gerektiğinin söylendiğini, ilacı kullandığı patates bitkilerinin normal şekillerinden farklı gelişim gösterdiğini, yaprak yapısının bozulduğunu, anormal derecede boy attığını, ilaç kullanılmayan patateslerin ise normal şekilde geliştiğini, davalının sattığı ilacın bitkilerine zarar verdiğini, zararının ve zarar nedeninin tespiti amacıyla Gemerek Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/8 ve 2012/14 değişik iş sayılı dosyalarında tespit yaptırdığını, bu dosyalarda alınan bilirkişi raporlarında her ne kadar zarar, gerçek zararın çok altında tespit edilmiş ise de bitkilerin davalı tarafından satılan ilaç sebebiyle zarar gördüğünün belirlendiğini, zarar gören patatesleri hayvan yemi olarak satmak zorunda kaldığını ileri sürerek, ürünlerinde meydana gelen zarar sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 16.000,00 TL'nin zararın gerçekleştiği 15.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 21.04.2021 havale tarihli ıslah dilekçesi ile; dava dilekçelerinde belirttikleri 16.000,00 TL maddi tazminat taleplerini 1.349,56 TL daha arttırarak, 17.349,56 TL maddi tazminatın zararın gerçekleştiği 15.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ve davalının yanında feri müdahil olarak davaya katılan ......A.Ş, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak; davanın kabulü ile 17.349,56-TL maddi tazminatın dava tarihi olan 17.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karara karşı davalı ve feri müdahil vekilleri temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı feri müdahilin tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.