muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15960, Karar No: 2023/1247, Tarih: 15.03.2023

4. Bozma ilâmına uyan Denizli Çocuk Mahkemesi, 01.03.2022 tarihli ve 2021/552 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyizi kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... saat 01.50'de şikayetçiye ait pastaneye girerek, buradan yazar kasa ve çekmecelerde bulunan 400,00 TL parayı çaldıkları tespit edilmiştir.

2.Olay günü saat 03.15'te plakasız motosiklet üzerindeki suça sürüklenen çocuk durumundan şüphelenilerek durdurulduğunda, şikayetçiye ait işyerinde meydana gelen hırsızlık eylemini kendisinin gerçekleştirdiğini beyan etmiştir.

3.Olay yeri inceleme raporuna göre, apartmanın birinci katında bulunan işyerinin kapı camının kırık olduğu tespit edilmiştir.

4.CD izleme tutanağına göre, saat 01.54'te iki şahsın iş yeri camını kırarak içeriye girdikleri, kasadan paraları aldıkları, şahıslardan birinin suça sürüklenen çocuk ... olduğu tespit edilmiştir.

5.Suça sürüklenen çocuk savunmalarında suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli Çocuk Mahkemesi, 01.03.2022 tarihli ve 2021/552 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7958, Karar No: 2022/10315, Tarih: 12.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7958 E.  ,  2022/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56/2. fıkrası gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması ve yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 12/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2004 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan 2004 yılında bağlanan yetim aylığı 2011 yılında yapılan denetim sonrası 2008-2011 yılları fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2019/7348, Karar No: 2021/10377, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/7348 E.  ,  2021/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Suç tarihlerinin; suça konu faturaların, 2008 takvim yılı için en son Ekim ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı “25.11.2008”, 2009 takvim yılı için en son Mayıs ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı "25.06.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.11.2008 ve 25.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30773, Karar No: 2018/8865, Tarih: 13.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30773 E.  ,  2018/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayetçi vekilinin 06/11/2014 havale tarihli şikayet dilekçesi ile sanığın alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan dolayı İİK'nın 331/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesini talep ettiği ve kabul de bu yönde olduğu halde hükmün İİK’nın 337/a maddesinden kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11301, Karar No: 2018/8419, Tarih: 19.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11301 E.  ,  2018/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar , ... ve ...'ın gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/2-b. maddesine aykırı davranılması ise mahallinde gerekçeli karar başlığına ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Mağdurun... Elektrik Dağıtım A.Ş. Tortum İşletme Şefliğine bağlı çalışan arıza bakım onarım işini yürüten ... Hak İş Ortaklığında elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, alınan arıza ihbarı üzerine düzenlenen görev emri gereğince mağdurun, sanığın ve diğer elektrik teknisyeni olan tanıklar ...'un 17.08.2013 günü arıza onarım için Tortum İlçesi Pehlivanlı Beldesi Derekapı Mahallesine gittikleri, ölen ile sanığın camiinin önünde bulunan elektrik direğindeki lambayı tamir için burada kaldıkları, diğer tanıklar ...'un ise 300 m uzağındaki başka bir direği tamir etmeye başladıkları, tamir işlemlerine başlanılmadan elektrik enerjisinin kesilmediği, sanık ve tanık beyanlarına göre mağdurun direğe çıktığında elinde koruyucu eldivenleri (AG eldiveni) , başında bareti ve düşmesini engellemek için belinden direğe bağlı emniyet kemeri olduğunun anlaşıldığı, bir ara tanıkların telsizle sanıktan bir malzeme istemesi üzerine, sanığın malzemeyi götürmek için mağdurun yanından ayrıldığı, tamir işine devam eden mağdurun eldivenlerini çıkararak gömleğinin cebine koyduğu bu sırada elektrik akıma kapılarak hayatını kaybettiğinin iddia edildiği olayda;

Mahkemece "bilirkişi raporunda sanığın tali kusurlu olduğu ve... elektrik tarafından iş güvenliği sorumlusu olarak sanık gösterilmiş ise de dosyadaki 2013 ağustos ayı vardiya çizelgesi incelendiğinde ölen ve sanığın aynı grupta bulunduğu, Vardiya çizelgesinin altında bulunan 10 maddeye göre ise Ekip şefleri aksi belirtilmedikçe şoför aynı zamanda iş güvenlik sorumlusudur. Bu hali ile değerlendirildiğinde aksine bir belirleme olmadıkça ekip şefi olan maktul aynı zamanda iş güvenliği sorumlusudur. Sanık ve maktul usulünce görev emri düzenlenmeden not kâğıtlarına yazılan yazılar ile arızaya gitmişler, imzaları bulunmayan, usulünce düzenlenmeyen bu nedenle herhangi niteliği bulunmayan görev emri de kaza sonrasında düzenlenmiştir. Usulünce düzenlenmeyen görev emrinde iş güvenliği sorumlusu olarak ... yazılmış, daha sonra bu ibare ... tarafından silinerek sanığın adı yazılmıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, Ekip şefinin aksi belirtilmedikçe iş güvenliği sorumlusu olduğu, aksini belirtebilecek usulüne uygun düzenlenmiş bir görev emri olmadığı, görev emri var kabul edilse dahi görev emrinde öncelikle ...’in adının yazıldığı bunun ... tarafından silinerek sanığın adının yazıldığı bu hali ile sanığın iş güvenliği sorumlusu olduğunu gösterir herhangi bir belge bulunmadığı, sanığa iş güvenliği sorumlusu olduğuna dair herhangi bir bilgi verilmediği " gerekçeleriyle bilirkişi raporu hükme esas alınmamış ve sanığın olayın oluşumunda taksirinin bulunmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmişse de:

Dosya içerisinde bulunan Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın 31.12.2013 tarihli yazısında TEDAŞ'a ait... Elektrik Dağıtım AŞ’nin 28.06.2013 tarihinde özelleştirilmek suretiyle Doğu... Enerji Yatırımları AŞ’ye devredildiğinin anlaşıldığı,

Dosya içerisinde bulunan Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın 31.12.2013 tarihli yazısında TEDAŞ'a ait... Elektrik Dağıtım AŞ’nin 28.06.2013 tarihinde özelleştirilmek suretiyle Doğu... Enerji Yatırımları AŞ’ye devredildiğinin anlaşıldığı,

... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü'nün 26.05.2014 tarihli cevabi müzekkeresinde sanığın iş güvenliği sorumlusu olduğunu belirlemek ve bilgilendirmenin arıza bakım onarım firması sorumlu koordinatör mühendisinin sorumluluğunda olduğunun belirtildiği, Koordinatör mühendis ... hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın itiraz üzerine kaldırıldığının anlaşıldığı, mahkemece dinlenen tanık ...'in beyanında; işletme şefi tarafından ...'a ait kaşeli bir not kâğıdına "17/08/2013 günü Pehlivanlı beldesindeki arıza bakım ve onarım işi için göreve çıkılacaktır" yazılı bir kâğıt işletme şefi tarafından kendisine verildiğini, arkadaşlarının da buna dayanarak görev emri düzenlediklerini belirttiği, tanık ...'in beyanında işletme şefinin araması üzerine ölenin ekip şefi olduğu ekibin görev emrini düzenlemesinin istediği, ölenin ekibinin verilen not kâğıtlarına binaen görev emri düzenlemeden işe çıktıklarını, görev emrini düzenlediğinde öleni ekip şefi olarak yazdığını ancak İş güvenliği sorumlusunu ... olarak yazdığını, iş güvenliği uzmanının sabit olarak olmadığını, ekip şefi ve iş güvenliği sorumlusunun bu görev emrine göre değişiklik gösterdiğini, daha sonra yazdığının karalanıp altına sanığın isminin yazıldığını, görev emrini düzenlemeden önce sanığın iş güvenliği sorumlusu olduğunu bilmediğini belirttiği, tanıklar Muammer ve ...'in beyanlarında koordinatör mühendisi ...'in elektriği kesmeden çalışma talimatı verdiğini belirttikleri,

10.11.2013 tarihli iş güvenliği uzmanı bilirkişisi raporunda olayda ölenin asli kusurlu olduğu, söz konusu iş ile ilgili olarak düzenlenen görev emri kâğıdında belirlenen ekip şefi ve iş güvenliği uzmanının çalışma mahallinde arıza giderme işlerinde iş güvenliği kurallarına uyularak çalışılmasında sorumlu olduklarını bu nedenle enerji kesilmeden tamir işi yapılmasını önlemeyen ekip şefi ve iş güvenliği sorumlusuna tali kusur verilmesi gerektiği kanaatini bildirdiği,

Mahkemece keşif üzerine aldırılan 22.12.2014 tarihli üçlü bilirkişi raporunda işverenin ve koordinatör mühendis ...’in asli kusurlu, ölen ve sanığın ise tali kusurlu olduklarının belirtildiği,

Mahkemece keşif üzerine aldırılan 22.12.2014 tarihli üçlü bilirkişi raporunda işverenin ve koordinatör mühendis ...’in asli kusurlu, ölen ve sanığın ise tali kusurlu olduklarının belirtildiği,

Oluş şekli ve dosya kapsamından, olayın çalışma ve sosyal güvenlik kurumuna bildirilip bildirilmediği, bu konuda çalışma müdürlüğü tarafından bir tahkikat yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, yürütülmüşse bu raporun temin edilmesi, ölenin görev tanımına ilişkin gerek sosyal güvenlik kurumu gerekse taşeron firma nezdinde durumu araştırılıp ilgili belgelerin ve sorumlu kişilerin araştırılıp belirlenmesinde ilgili mevzuat çerçevesinde geniş bir araştırma yapılarak... Elektrik Dağıtım A.Ş. İle taşeron firma olan ...Hak İş Ortaklığı arasındaki taşeronluk sözleşmesinin dosya içerisine alınıp incelenmesi, tamirat, çalışma anında elektriğin kesilmesi yetkisinin ...Hak İş Ortaklığı'nda mı yoksa... Elektrik Dağıtım AŞ’de mi olduğu açıklığa kavuşturulduktan ve olay tarihinde her iki şirketin de iş güvenliği konusundaki sorumlularına ilişkin kayıtlar söz konusu şirketlerden temin edilip işveren iş sağlığı ve iş güvenliği mevzuatından kaynaklanan yükümlülüklerine harfiyen uyup uymadığı irdelenmesi; olayda kusuru olan haklarında soruşturma devam eden kişi veya kişiler hakkında açılacak dava sonucu beklenip, iş bu dava dosyasıyla açılacak dava arasında bağlantı nedeniyle incelemeye konu dava dosyası ile birleştirildikten sonra, dosyada toplanması mümkün tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle özelikle enerji nakil hatlarında yaşanan kazalar konusunda yetkinlikleri tartışmasız bir heyetten rapor aldırılarak ölüm olayı ile sanığın görev ve sorumlulukları arasında illiyet bulunup bulunmadığını somut gerekçelerle gösteren bir rapor alınması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, iddia ve savunmanın doğruluk derecesi açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2654, Karar No: 2010/5002, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2654 E.  ,  2010/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İİK'nın 67/II. maddesi uyarınca itirazın iptâli davalarında borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için alacağın likit ve itirazın haksız olması gerekir. Yanlar arasındaki sözleşmede iş bedeli belirlenmediği gibi taraflar da bunun miktarında anlaşamadığından bedel, alınan bilirkişi raporuyla saptandığından alacak likit değildir. Bu nedenle davacının koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan davalı 27.10.2009 tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacı tarafından kabul edilmeyen ve yazılı delille kanıtlanamayan ödemelerle ilgili yemin teklifine hakkı olduğu davalıya hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi yerine bu husus gözden kaçırılarak ödeme savunmasının kabul edilmemesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12379, Karar No: 2018/13460, Tarih: 28.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12379 E.  ,  2018/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı, hükmün kendisi hakkında kurulduğunu zannederek temyiz dilekçesi sunduğu ve sanık hakkında kurulan hükme yönelik bir temyiz talebinin de bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10065, Karar No: 2013/17785, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10065 E.  ,  2013/17785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2008 tarihli ve 2007/711 esas, 2008/254 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.02.2013 tarih ve 2012/3038-12725 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2013 tarih ve 2013/77046 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61/9. maddesinde yer alan "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin ... biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" hükmünün 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la eklendiği ve suç tarihi olan 26/05/2006 tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde öngörülen adlî para cezasının alt sınırının 5 ... olduğu gözetilmeden 120 ... adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2008 tarih ve 2007/711-2008/254 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların cezası aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 4 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından 80 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.