muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24656, Karar No: 2013/21703, Tarih: 24.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24656 E.  ,  2013/21703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tedbir nafakası miktarı ve tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına ilişkin talebin reddedilen kısmı, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davalı-davacı B. Ö. ile vekili Av. E.Ş. geldiler. Karşı taraf davacı-davalı F. Ö. ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. U. S.'ın duruşmaya gelemeyeceğine ilişkin mazeret telgrafı gönderdiği görüldü. Davacı F. Ö.'in U. S. haricinde başka vekilleri de olduğu anlaşıldığından, mazereti uygun görülmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm fıkrasında .. parsel yerine .. parsel yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 199. maddesi gereğince davacı-davalı kocanın tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına ilişkin dava maktu harca tabi olduğu halde, nispi harç alınması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadının, kocanın tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına ilişkin davası kabul edildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına bu dava yönünde maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin F..ıp B..'a verilmesine,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/3, Karar No: 2013/9, Tarih: 14.05.2013

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/3 E.  ,  2013/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 11 ve 15. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 29.05.2007

Sayısı : 9-153

Sanık ... hakkında Havran Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2005 gün ve 164-82 sayılı iddianamesiyle; resmi belge düzenlenirken yalan beyanda bulunmak suçundan 765 sayılı TCK’nun 343/1 ve 80. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Havran Asliye Ceza Mahkemesince 12.10.2006 gün ve 95-215 sayı ile sanığın TCK'nun 504. maddesi uyarınca yargılamasının yapılabilmesi için görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesince 29.05.2007 gün ve 9-153 sayı ile, sanığın 765 sayılı TCK'nun 339, 80 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve dolandırıcılık suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığından suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 19.09.2012 gün ve 23800-15512 sayı ile;

“Görevsizlik kararındaki sevk ve tavsife, sevkin ağırlığına, temyizin kapsamına, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 27.12.2012 gün ve 15873-46594 sayı ile;

“Sanık hakkında düzenlenen iddianamede izah edilen fiilde, Havran Kaymakamlığı'nın yazılarında Gençlik ve Spor İlçe Müdür vekili olarak görev yapan sanığın görevi kapsamında bulunan amatör futbol müsabakalarında yer alan kişiler hakkında bordro düzenleyerek ücret tahakkuk ettirmek görevinin bulunduğu, bu görevi sırasında görev almayan hayali kişiler adına düzenleme yaparak içeriği itibariyle sahtecilik suçunu işlediğinin anlatıldığı, görevsizlik kararında da bunun belirlendiği, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 339/1. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmakla;

İddianamedeki sevk maddeleri ve tavsife, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre, sahtecilik suçunun temyiz incelemesinin Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, resmi belge düzenlenirken yalan beyanda bulunmak suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulan hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yukarıda belirtilen aşamalar da gözetilerek dosya incelendiğinde;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, resmi belge düzenlenirken yalan beyanda bulunmak suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulan hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yukarıda belirtilen aşamalar da gözetilerek dosya incelendiğinde;

İddianame ve Havran Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.10.2006 gün ve 95-215 sayılı dava açan belge niteliğinde olan görevsizlik kararında yargılama konusu eylem; “..Havran Stadyumunda oynanan amatör futbol karşılaşmaları sırasında sahada görev yapmayan veya sürekli olarak görev yapmayan bazı kişilerin görev yapmışlar gibi isimlerini Balıkesir Amatör Spor Kulüpleri Federasyonu İl Temsilciliğine bildirdiği...” şeklinde anlatılarak, sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, ancak görevsizlik kararında sevkin 765 sayılı TCK’nun 504. maddesi olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun,14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki:

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetildiğinde, iddianame ve görevsizlik kararı içeriğinden sanık hakkında sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin, sahtecilik suçundan kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 11. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.09.2012 gün ve 23800-15512 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12021, Karar No: 2006/18608, Tarih: 28.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/12021 E.  ,  2006/18608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uzun süre ayrı yaşama başlı başına boşanma nedeni değildir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/6673, Karar No: 2013/6357, Tarih: 30.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6673 E.  ,  2013/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine aralarındaki muhdesat tesbiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.02.2009 gün ve 410/42 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı Hazineye ait 3340 (yeni 3843) ve 3482 sayılı parseller üzerinde üç kısımdan oluşan çiftlikte vekil edenine ait bir adet ahır, bir adet yığma kargir ev (beyaz), depolar, işçi evleri ve kamelya ile ceviz, fıstık çamı, dallı selvi, çınar ağaçları ve kivi benzeri ağaçlar ile meyve ağaçlarının yer aldığını, büyük emekler ile bunları yetiştirdiğini açıklayarak ... Mevkiinde bulunan 3482 ve 3843 sayılı parseller ile tescil dışı parseller üzerinde üç bölüm halinde kurulu çiftlikte bulunan ağaçlar, binalar ve tüm muhtesatın vekil edenine ait olması nedeniyle zilyetliğinin tespitine, muhtesatın cins, nitelik ve bedel yönünde tespitin yapılmasına beyanlar hanesinde vekil edeninin adına kaydına karar verilmesi istemiştir.

Davalı ... vekili, 15.03.2007 tarihli cevap dilekçesi ile temyiz dilekçesinde dava konusu yerlerin Hazine adına tapuda kayıtlı yerler olduğunu, davacının böyle bir davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, Hazine arazisini haksız yere işgal ettiğini açıklayarak davacının davasının reddine, davacıya karşı men’i müdahale ve kal davası açma haklarının saklı tutulmasına, ... Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, teknik bilirkişi krokisinde 4044 sayılı parsel içerisinde kalan A, 4057 parsel kapsamındaki B, 4047 parsel üzerinde C, 4048 parselde E, F, 3843 parselde de G ve H harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümleri üzerinde bulunan bina ve müştemilat ile meyveli ve meyvesiz ağaçların "zilyetliğinin" davalı ...’a ait olduğunun tespitine, bilirkişi raporunda tespit edilen mevcut muhtesatların tapuların beyanlar hanesine cins ve nevileri itibariyle tespit ve tescil edilmesine karar verilmesi üzerine hükmün esası davalı ... vekili, harç yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava dilekçesinde açıklanan 3843 ve 3482 parsellerin daha sonra hüküm fıkrasında da açıklandığı gibi 4044, 4057, 4047, 4048 ve 3843 sayılı parsellere dönüşmesi üzerine anılan taşınmazlar üzerinde yer alan bina ve müştemilatlar ile meyveli ve meyvesiz ağaçların davacıya ait olduğunun tespiti isteğine ilişkindir. Haksız işgalci de olsa davacının böyle bir davayı açmakta hukuki yararının olduğunun kabulü gerekir. Çünkü alacağı bir aidiyet ve tespit kararını ileride doğacak bir takım iş ve işlemler için kullanabileceği düşünülmelidir.

Mahkemece, hükmün 1. ve 2. fıkrasında açıklanan "tüm muhtesatların davacıya ait olduğunun tespitine ve üzerinde yer aldıkları parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesine yazılması ile yetinilmesine karar verilmesi gerekirken" tapulu taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuken işgalcisine herhangi bir hak bahşetmeyeceği göz ardı edilerek, bundan ayrı zilyetliğin tespitine, beyanlar hanesinde tespit ve tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Davacı, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazları işgal etmek suretiyle söz konusu bina ve müştemilatları yapmış, ağaçları dikmiştir. Bu bakımdan taşınmazların tapulu olduğu gözetilerek davacının taşınmazlar üzerindeki zilyetliğinin tespitine karar verilemeyeceği gibi muhtesatların sözü edilen parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde sicil oluşturulacak biçimde tespit ve tesciline de karar verilemez. Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında verilen karar usul ve kanuna aykırıdır.

Davacı vekilinin harca yönelik temyiz itirazları ise yerinde görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 18,40 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10747, Karar No: 2012/17057, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10747 E.  ,  2012/17057 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ...... A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 23.3.2011 tarih ve 295-334 sayılı hükmün Dairenin 19.1.2011 tarih ve 10465-589 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıya ait alışveriş merkezinin otoparkına bıraktığı aracının camı kırılarak içinden çantasının çalındığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile dava değerini 52.700,85 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, davanın kabulüne dair mahkeme kararı Dairemizce onanmıştır.

Davalı, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-9.2.2009 tarihinde davalıya ait alışveriş merkezine giden davacının otoparka bıraktığı aracının camının kırılmasıyla çantasının çalındığı dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, olayın akabinde aynı gün otopark güvenlik görevlilerince düzenlenen tutanakda davacı çalınan Benberto marka çanta içindeki eşyalarını saymış olup, bunlar arasında mahkemece hükmedilen altın saat, altın kalem altın kartvizitlik bulunmadığı gibi ertesi gün 10.2.2009 tarihinde saat 01.00'de davacının emniyette alınan ifadesinde de bu eşyalardan bahsedilmemiştir. Emniyetteki bu ifadesinde hükmedilen kalemlerden biri olan ... elektronik küçük el bilgisayarının da çanta içinde olduğu bildirmiştir. Ayrıca çalındığına hükmedilen saat, kalem gibi eşyalar kişinin üzerinde bulunması gereken eşyalar olup, araçta bulundurulması da hayatın olagan akışına aykırıdır. Saat sertifikasının delil olarak sunulması bunun 2012/10747-17057

araçta bulunduğunun ispatı olarak kabul edilemez. Davacının hemen olayın akabinde alınan ifadelerinde belirttiği çanta ile el bilgisayarının değerinin konusunda uzman bilirkişiye hesaplattırılarak bu miktar için davanın kısmen kabulü gerekirken talebin tümüne hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 19.1.2011 gün 2011/10435 2012/589 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39855, Karar No: 2021/13366, Tarih: 23.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/39855 E.  ,  2021/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede; katılan vekilinin temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16082, Karar No: 2018/3106, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16082 E.  ,  2018/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak,şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının ,cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7557, Karar No: 2007/9249, Tarih: 01.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/7557 E.  ,  2007/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 27/09/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, birleşen davalar ile, çekişmeli taşınmazların Akşehir Gölü kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağı gibi devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek tapuların iptali ile kıyı olarak terkini isteğinde bulunmuştur.

Davacı Hazine vekili 21.06.2004 tarihli oturumda, 4285 parselle ilgili davayı takip ettiklerini, dava konusu diğer taşınmazlara yönelik taleplerini müracaata bıraktıklarını beyan etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4285 parselin 4000 m2'lik kısmının keşfen belirlenen kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu bölüm yönünden tapunun iptali ile kıyı olarak terkinine, çekişme konusu diğer taşınmazlar yönünden ise HUMK'nun 409/5 maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve sicilin terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen kısmının, tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak dava kabulle sonuçlandığı halde davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve avukatlık ücretinin karar altına alınmaması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20666, Karar No: 2017/36419, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20666 E.  ,  2017/36419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.