muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2504, Karar No: 2022/5898, Tarih: 19.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2504 E.  ,  2022/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın, davalı ... vekili ve davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve ilgili Yönetmeliği doğrultusunda İznik Gölü kıyı kenar çizgisi düzenlemesi’nin T.C. Bursa Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nce yaptırıldığını ve askı süresi içerisinde itiraz edilmeyerek kesinleştiğini, kıyıların; Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, özel mülkiyete konu olmayacağını öne sürerek 35 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 35 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1552,10 m² ve 35 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 1734,89 m² yüzölçümündeki kısımlarının tapu kaydının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kıyı kenar çizgisinin tespitine ilişkin idari işlemin davalıya tebliğ edilmediğini, kıyı kenar çizgisinin idari yoldan kesinleştirilmeden işbu davanın açıldığını, çizginin usulüne uygun olarak kesinleştirilmemesi halinde mahkemece tespitinin gerekeceğini, müvekkili iyi niyetli olup davanın açılmasında kusuru bulunmadığından yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını, çizginin idarece kesinleştirilmemesi nedeniyle davanın kabulünün de mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı Yapı Kredi Bankası vekili dilekçesinde; ipoteğin hukuka uygun olarak kurulduğunu, tapu kaydına güvenerek hareket ettiklerini, iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunduklarını öne sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19/11/2020 tarihli ve 2016/112 E., 2020/343 K. sayılı kararıyla; 35 ada 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın haklı olduğu ancak 35 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 35 ada 15 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi ek raporunda (C) harfi ile gösterilen 1.734,89 m²'lik kısmının ve 35 ada 14 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.316,01 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 35 ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğunu, müvekkilinin davanın açılmasına sebep olmadığını, davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava tamamen kabul edilmesi gerektiğini, idare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisinin uygulanmadığını ve tespit edilen çizgi ile arada meydana gelen çelişkinin giderilmediğini, davaya konu taşınmazlar ve civarının “sulak alanların korunması yönetmeliği” ve “ekolojik etkilenme bölgesi” sınırları içinde kalıp kalmadığının araştırılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19/01/2022 tarihli ve 2021/1014 E., 2022/58 K. sayılı kararıyla; araştırma çukurlarının idarece belirlenen su kotundan daha yüksek olarak 85,10-86,10 kotunda açılarak, araştırma çukurlarının kuzeyinde dava konusu parselin tamamında tarıma elverişli killi silt boyutunda materyal gözlemlendiği gerekçesiyle maksimum su kotu dikkate alınarak kıyı kenar çizgisinin raporda belirtildiği şekilde belirlenmesinin isabetli olduğu, bu nedenle tarafların sair istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, ancak 35 ada 15 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacı Hazine vekilinin 20/03/2018 havale tarihli dilekçesinde "35 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptalinin istendiğini ve taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını" bildirdiği, bu nedenle taşınmazın tamamı yönünden davanın kabulünün gerektiği, 35 ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesine rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, hüküm kaldırılarak esas hakkında karar verilmesine, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 35 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinine, 35 ada 14 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 3316,01 m2 yüz ölçümündeki bölümüne ait tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinine, 35 ada 9 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

3.2.2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

3.2.3. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı olan ve (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV/3.) no.lu paragrafta gösterilen gerekçeyle ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

19/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9765, Karar No: 2010/3243, Tarih: 16.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9765 E.  ,  2010/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar ... Trade Company avukatınca duruşmalı diğer davalı ... Ltd. Şti. avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kurum, bünyelerinde bulunan mamoğrafi cihazının parçası olan X Ray tüpünün arızalanması sonucu davalı ... Mak. San. Tic. Ltd. Şti.'den 17.10.2006 tarihinde yeni bir tüp aldıklarını, tüpün mamografi cihazına ... firması tarafından monte edildiğini, cihazın peryodik bakım ve onarımından sözleşme ile sorumlu olan diğer davalı ... Trade Company firmasınında tüpün kullanımını sağlamak için cihazın kalibrasyon ayarlarını yaptığını, ancak 25.12.2006 tarihinde tüpün tekrar yandığını, davalıların her ikisininde sorumlu olmadıklarını ileri sürdüklerini belirterek tüp bedeli olan 20.638,80 TL'nın davalılardan birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, tüpün yanmasında kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tüpte imalat hatası olup olmadığının belirlenemediği, her iki davalınında kusurlu bulundukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, tüpün yanmasında kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tüpte imalat hatası olup olmadığının belirlenemediği, her iki davalınında kusurlu bulundukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, ... Ltd. Şti. tarafından tedarik edilen ve cihaza montajı yapılan X Ray tüpünün kalibrasyon ayarlarının diğer davalı tarafından yapıldığını, tüpün akabinde yandığını belirterek tüp için ödenen bedelin her iki davalıdan tahsilini istemiş, davalılar ise tüpün yanmasında kusurlarının bulunmadığını savunmuşlardır. Dava konusu olayda tarafların hukuki durumlarının belirlenebilmesi içien öncelikle, tüpün, yanmasının kullanım hatasından mı, imalat hatasından mı, montaj veya kalibrasyon ayarlarının yapılması sırasında yapılan hatadanmı kaynaklandığının açıklığa kavuşturulması gerekir. Davacı tarafından yapılan delil tesbiti sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda tüpteki arızanın imalat veya kullanım hatası nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediğine dair bir belirleme bulunmadığı gibi tüpteki arızanın hangi davalının eylemi sonucu gerçekleştiğine dair bir saptamada yoktur. Yargılama sırasında teknisyen ve doktordan oluşan bilirkişi kurulundan alınan raporda da öncelikle tüpün arızalı olup olmadığının yetkili bir firma tarafından değerlendirilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca, mahkemece dava konusu ihtilafın çözümü için gerekli araştırma ve inceleme yapıldığının kabulü olanaksızdır. Bu itibarla mahkemece öncelikle, mamografi cihazı ile bu cihaza bağlı X Ray tüpü konusunda uzman olan bilirkişi veya bilirkişi kurulundan mamografi cihazı ile X Ray tüpünün arızalı olup olmadığı, cihazda arıza var ise bu arızanın tüpünün arızalanmasına etkili olup, olmadığı, tüpün yanmasında kullanıcı hatasının bulunup bulunmadığı tüpteki arızanın imalat hatasından ve kalibrasyon ayarlarının yapılmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda rapor alınarak davalıların hukuki sorumluluklarının dosyada bulunan diğer bilgi ve belgelerde değerlendirilerek saptanması zorunludur. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek, eksik ve yetersiz incelemeyle düzenlenen bilirkişi raporuna itibar etmek suretiyle yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın her iki davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 16.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6843, Karar No: 2019/1058, Tarih: 20.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6843 E.  ,  2019/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9-6 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarını FETÖ/PDY'ye müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5507, Karar No: 2012/383, Tarih: 30.01.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5507 E.  ,  2012/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalılar vekili Avukat .. ile davalı-k.davacı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, süresinde işin bitirilip teslim edilmemesi nedeniyle gecikme tazminatı, yükleniciye ait olup da ödenmeyen yapı denetim harç bedelleri ile işçi sigorta primlerinin yatırılmasına karar verilmesi, birleşen dava ise aynı sözleşme sebebiyle, ödenmeyen iş bedeli ile fazla imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 17.12.2005 tarihli sözleşmeyle davalı birleşen dosya davacısı olan yüklenici şirket, davacı-birleşen dosya davalıları arsa sahiplerine ait sözleşmede kararlaştırılan işlerin yapımını 150.000,00 TL+KDV bedelle, üstlenmiştir. İş programı başlıklı sözleşmenin 5. maddesinde işin toplam süresinin 6 ay olduğu, sözleşmenin imzalanmasını takiben 6. ayın sonunda teslimi geciken işin ceza kapsamında değerlendirileceği ve aylık gecikme bedelinin iş bedelinin toplamın %05’ini geçemeyeceği kararlaştırılmıştır. İnşaat ruhsatı 14.12.2005 günü alındığından, 6 aylık inşaat süresi ve 15 günlük fazla imalâtın süreye etkisi dikkate alındığında, teslimi gereken tarih 29.06.2006 olmaktadır. Davacı ...’e 03.07.2006, davacı ...’e 17.06.2006 tarihinde eser teslim edilerek kullanılmaya başlanılmış olmakla, davacı ... 17 gün, davacı ... ise 3 günlük gecikme tazminatı istemeye hak kazanmıştır. Sözleşme bedeli 150.000,00 TL + %18 KDV=177.000,00 TL olduğu ve aylık gecikme tazminatının toplam bedelin %05’ini geçemeyeceği kararlaştırıldığından, davacı ... ve Zafer için ayrı ayrı sözleşme bedelinin %05’i oranında aylık gecikme tazminatı hesaplanıp, bunun gecikilen güne bölünmek

suretiyle istemekte haklı oldukları, gecikmeden doğan alacaklarının tespit ve hüküm altına alınması gerekirken, sözleşmenin 5. maddesine yanlış anlam verilerek, gecikme tazminatı oranının, bağımsız bölüm sayısına bölünmek suretiyle hesaplama yapılmak suretiyle eksik gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

suretiyle istemekte haklı oldukları, gecikmeden doğan alacaklarının tespit ve hüküm altına alınması gerekirken, sözleşmenin 5. maddesine yanlış anlam verilerek, gecikme tazminatı oranının, bağımsız bölüm sayısına bölünmek suretiyle hesaplama yapılmak suretiyle eksik gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan sözleşmenin 7. maddesinin son cümlesinde iş sahibi tarafından zamanında yapılmayan ödemelere aylık %7 gecikme faizi konulacağı hükmü konulmuştur. Burada kararlaştırılan akdî faiz olduğu ve mahkemece birleşen karşı dava ile ilgili ödenmeyen iş bedeline, kesin vade tarihlerinden itibaren hesaplanan akdî gecikme faizi olduğu halde, yanlış değerlendirme ile akdî faizin munzam zarar olarak nitelendirilmesi ve hesaplanan işlemiş faiz asıl alacağa eklenerek, bulunan toplam miktar üzerinden dava tarihinden itibaren akdî faiz uygulanması, faize faiz uygulanmasını yasaklayan BK'nın 104/son maddesine aykırı olmuştur.

Birleşen karşı davada talep edilip, hüküm altına alınan fazla imalât bedeli ile ilgili, yüklenicinin Kemer Noterliği’nden keşide ettiği 12.09.2006 tarihli ihtarnamenin 22.09.2006 tebliğ tarihine verilen 10 günlük ödeme süresi eklendiğinde, temerrüt 03.10.2006 tarihinde gerçekleştiği halde, bu alacak kalemi yönünden, daha sonraki dava tarihinden faiz yürütülmesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 825,00’er TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4943, Karar No: 2024/2005, Tarih: 21.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4943 E.  ,  2024/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/718 E., 2023/336 K.

SUÇ : Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma

SUÇ TARİHLERİ : 25.08.2012, 31.11.2012

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma suçundan, iki kez 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.05.2023 tarihli ve 2022/718 Esas, 2023/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma suçlarından iki kez 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'un (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; etkin pişmanlık için vergi dairesinden gönderilen bilgilerin mükellefe değil ...isimli şirkete ait oldukları, sanığın aldığı malları aynen faturalardaki bilgilerle sattığından muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı gözetilerek mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın ...isimli firmadan aldığı muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeleri kullandığı ve aldığı malları muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyerek sattığı iddiasıyla, dava şartı olan mütalaaya uygun olarak dava açılmıştır.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiş, alış ve satış faturalarının gerçek olduğunu savunmuştur.

3. Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda suça konu faturaların muhteviyatı itibariyle yanıltıcı nitelikte oldukları kanaati bildirilmiştir.