muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1265, Karar No: 2024/6110, Tarih: 11.11.2024

II. CEVAP

Davalı; kayden maliki olduğu çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile ilgisinin olmadığını, kıyı kenar çizgisinin iptali yönünde Muğla İdare Mahkemesine açmış olduğu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece ilk kararda; 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda açılıp retle sonuçlanan idari yargı kararı ile idarece çizilen kıyı kenar çizgisi 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince tarafları bağlayacağından, fen memuru veya harita mühendisi sıfatını haiz bilirkişi veya bilirkişiler aracılığıyla yapılacak keşifle kesinleşen kıyı kenar çizgisinin saptanmasının, böylece çekişmeli taşınmazın veya bir bölümünün kıyıda kalıp kalmadığının belirlenmesinin, davada yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davacı veya davalı tarafın hangisinin sorumlu tutulacağı yönünden önem arz ettiğine değinilerek tarafları bağlayıcı nitelikteki idari kıyı kenar çizgisinin mahallinde yapılacak keşifle saptanması, çekişmeli yerin kıyıda kalıp kalmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve ondan sonra yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle yargılama giderleri yönünden hüküm bozulmuş, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği ise reddedilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen ikinci kararda; davanın reddine ilişkin kısmın bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuş, bu kararın da davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairece bu kez; 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğü döneminde hak düşürücü sürenin değerlendirilmesinin doğru olduğu, ancak anılan Kanun'un Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği, Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemeyeceğine değinilerek kıyı-kenar çizgisinin yöntemince belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/3372 Esas, 2021/345 Karar sayılı kararı ile; uzman bilirkişilerin, Kanun'un ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar edilmesinin doğru olmadığına, Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğunun söylenemeyeceğine değinilerek 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi, 1 inşaat ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, çekişmeli taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 12.09.2023 tarihli ve 2021/355 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığının alanında uzman bilirkişilerin hükme esas alınabilecek raporundan da anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine karşı dava açılmış ve bu çizgi idari yargının kesinleşen kararı ile saptanmış ise kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinde idari yargıca belirlenen çizginin adli yargıca esas alınmasının zorunlu olduğunu, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin esas alınması gerektiğini, keşfe katılan bilirkişilerin yerleşik içtihatlarda belirtildiği şekilde teşekkül ettirilmediğini, mimar ve şehir plancısının da yer alması gerektiğini, dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan tarım dışı bir arazi olup Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, eksik ve yetersiz raporlara dayanılarak karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ile terkin ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715. ve 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ile terkin ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715. ve 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sonucu, Muğla ili, .... ilçesi, .... köyünde bulunan dava konusu 144 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi heyet raporunda, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinden farklı bir kıyı kenar çizgisi belirlenmek suretiyle dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında kaldığına yönelik tespite yer verildiği anlaşılmaktadır.

2. Hemen belirtilmelidir ki, uyuşmazlığın niteliğine göre öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı-kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

3. Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki, eldeki davada davalı ... tarafından dava konusu taşınmaza ilişkin idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin idari yargıda dava açıldığı, Muğla İdare Mahkemesi'nin 2003/1175 Esas, 2005/1490 Karar sayılı kararı ile; davacının (...) iddialarının ispatlanamadığı, idarece tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından bahsedilerek davanın reddine karar verildiği, verilen kararın onanarak kesinleştiği, bu nedenle 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin tarafları bağlayacağı anlaşılmaktadır.

4. Hal böyle olunca; idari yargı kararı ile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığı gözetilmek suretiyle mahallinde teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte tarafları bağlayıcı nitelikteki idari kıyı kenar çizgisinin taşınmaza uygulanması, kıyı kenar çizgisinin idarenin düzenlediği haritaya değer verilerek saptanması, böylece çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19943, Karar No: 2013/28863, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19943 E.  ,  2013/28863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 31.01.2013 tarih, 26603/2959 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6488, Karar No: 2013/10399, Tarih: 09.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6488 E.  ,  2013/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.05.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ile karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşu taşınmazdaki inşaat çalışmaları sırasında davacının dairesinin bulunduğu binanın hasar gördüğü iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafça temyizi üzerine karar Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.03.2011 tarihli bozma ilamı ile “…Davalılar ... ve ... davacıya ait taşınmazın sınır komşusudurlar. Türk Medeni Kanunu’nun 730. maddesinde düzenlenen kurallara göre, taşınmazın amacı dışında ve taşkın kullanılması nedeniyle meydana gelen zarardan komşu taşınmaz maliki kusursuz sorumludur. Taşınmaz sahibi malını komşu taşınmazlar için tehlike oluşturacak biçimde kullanır veya bırakırsa verdiği zarardan dolayı sorumlu tutulması gerekir. Dava konusu edilen olayda davacının zararı, davalılara ait olan komşu taşınmazdaki inşaat çalışmalarından kaynaklandığından taşınmaz sahibi olan davalılar ...

Kollu ile ...’nun da hükmedilen tazminat ile sorumluluğuna karar verilmesi gerekir….” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrasında davacının davasının kabulüne, 20.100 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalılar ... ve ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece bozma sonrasında davacının davasının kabulüne, 20.100 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalılar ... ve ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalılar ... ve ...’ya ait taşınmaza diğer davalı yüklenici ... tarafından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılan kazı sırasında binasına zarar verildiğini belirterek davalıların tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiş, dava dilekçesinde de fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dairesinin uğramış olduğu 6.000 TL değer kaybı ile kira ve aidat bedeli olarak 1.450 TL’nin faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir. Yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda 24.06.2009 tarihli ıslah dilekçesinde ise kira ve aidata ilişkin istemini 5.100 TL’ye, değer kaybına yönelik istemini de 15.000 TL’ye yükselterek ıslah talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, ıslah ile talep edilen toplam 20.100 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de davacının değer kaybına yönelik talebi yönünden faiz istemi bulunmamakta olup, aleyhine verilen ilk hükmü temyiz etmeyen davalı ... dışındaki diğer davalılar ... ve ... aleyhine de hükmedilen 15.000 TL değer kaybı tazminatı yönünden talep aşılarak faiz işletilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalılar ... ve ...’nun diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun birinci bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacının davasının kabulüne, 5.100 TL aidat ve kira tazminatının dava tarihinden itibaren

işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 15.000 TL değer kaybı tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, değer kaybı tazminatı 15.000 TL'ye ilişkin yasal faizin davalı ...'dan tahsiline ilişkin faiz cümlesinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/176, Karar No: 2017/741, Tarih: 07.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/176 E.  ,  2017/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1- Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin 2012/6069 Esas ve 2012/12751 Karar sayılı ilamında 2003 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçundan düşme kararı verildiği halde, mahkemece aynı takvim yılındaki suç için verdiği düşme kararı yok hükmünde olduğu cihetle, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davanın düşürülmesine dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı sürelerinin karar tarihinde gerçekleşmediği gözetilmeden,765 Sayılı TCK'nın 102/4,104/2. maddelerinde belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı sürelerinin karar tarihinde gerçekleşmediği gözetilmeden,765 Sayılı TCK'nın 102/4,104/2. maddelerinde belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak sanığa yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın mahkeme huzurunda ilk sorgusunun yapıldığı 29.01.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, 1412 sayılı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15438, Karar No: 2024/8177, Tarih: 21.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15438 E.  ,  2024/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden reddine, sanık müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 13.05.2022 tarihli ek kararı ile reddedildiği ve sanık müdafiinin 16.05.2022 tarihli temyiz dilekçesi ile bahsi geçen ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alaplı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8921, Karar No: 2015/2584, Tarih: 28.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/8921 E.  ,  2015/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile sefer primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kötüniyet, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, sefer primi, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı haksız fesih isnadına dayanmış, davacı tanıkları maaş ve sefer primi alacaklarının ödenmemesi nedeniyle işten ayrıldıklarını beyan etmiştir. Davalı davacının kendisinin işten ayrıldığını savunmuş, tanıkları ise savunmayı doğrulamışlardır.

Tüm dosya kapsamı, davacı tanıklarının anlatımı ve davalı işverenin savunması dikkate alındığında iş akdinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı işçi tarafından eylemli olarak haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. Bu durum karşısında ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.