muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5071, Karar No: 2014/1479, Tarih: 22.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/5071 E.  ,  2014/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2011/34-2012/122

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat Ö.. B.. ile davalı vekili Avukat A.. B..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ekim 2010 dönemine ait reçetelerin incelenmesi sırasında 11.10.2010 tarihli H.. K..”a ait reçetenin, hastane protokol kayıtlarında karşılığının olmadığı, ilgili protokol kaydında gözlük alma hakkı olmayan A..K..isminin tespit edildiğini, A.. K.. kendi parası ile gözlük aldığını, A.. K. ait gözlük reçetesi barkodunun sökülerek gözlük alma hakkı olan H.. K. ismi yazılmak suretiyle kurumdan haksız bir şekilde gözlük bedeli tahsil edilmeye çalışıldığı gerekçesi ile davalının 2010 yılına ait optik sözleşmesinin 6.3.17 maddesine aykırı hareket ettiğini belirterek 6.01.2011 tarihli yazıyla 6 ay fesih ve 10000 TL cezai şart uygulandığının bildirildiğini, söz konusu Ali Karaya ait gözlük reçetesi barkodunun H.. K.. “ın isminin yazılması suretiyle haksız kazanç elde edilmediğini, zira barkodların üst üste olması sebebiyle yanlışlıkla yapışmış olduğunu, yanlışlığı fakettiğinde durumu davalı kuruma bildirdiğini, H.. K... gözlüğünün teslim edildiğini, Optik sözleşmesinin 6.3.17 maddesindeki koşulların oluşmadığını, fesih ve cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, fesih ve cezai şart işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile kaldırılmasını ve muarazanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hayatın olağan akışına göre gözlük almaya müstehak olmayan bir sigortalının gözlük almaya müstehak olan

başka bir sigortalının isminin yazılmasının tesadüfi olmadığı, yapılan işlemde bir yanlışlık olmadığı, kasten yapıldığı, optik sözleşmesinin 6.3.17 maddesi uyarınca uygulanan cezanın doğru olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, hayatın olağan akışına göre gözlük almaya müstehak olmayan bir sigortalının gözlük almaya müstehak olan

başka bir sigortalının isminin yazılmasının tesadüfi olmadığı, yapılan işlemde bir yanlışlık olmadığı, kasten yapıldığı, optik sözleşmesinin 6.3.17 maddesi uyarınca uygulanan cezanın doğru olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı ile davalı kurum arasında imzalanan 2010 yılına ait optik sözleşmesinin 6.3.17 maddesinde “Reçetede/reçete eki belgede haksız kazanç elde etmek amacıyla tahrifat yapıldığının veya sahte reçetenin/reçete eki belgenin Kuruma fatura edildiğinin tespit edilmesi halinde, 10.000,00 (onbin) TL cezai şart uygulanarak 6 (altı) ay süreyle sözleşme feshedilir. Aynı fiilin tekrarı halinde 10.000,00 (onbin) TL cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 3 (üç) yıl süreyle sözleşme yapılmaz. “hükmü düzenlenmiştir.Davacı optikçi, gözlük alma hakkı olmayan A.. K.. ait gözlük reçetesi barkodunun, sehven H.. K.. ın ismi yazıldığını, 6.3.17 maddesindeki haksız kazanç elde etme kastının olmadığını, H.. K.. gözlüğünün reçeteye uygun teslim edildiğini ileri sürerek aleyhindeki cezanın iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Reçete sahibi H.. K..ıkın babası olan tanık C..K.. ifadesinde, H. “ın oğlu olduğunu, muayene sonrası gözlüğünü davacı optikten teslim aldığını beyan etmiştir. Mahkemece itibar edilmeyen bilirkişi raporunda da yanlış barkod yapıştırma ile ilgili davacının eyleminde, 6.3.17 maddesinden ziyade sözleşmenin 3.15,4.2.6,4.3.5,4.3.8 maddelerinde yer alan uyarı yapılarak düzeltme imkanı verilmesi gerektiğine değinilmiştir. Kaldı ki davacı tarafından yapılan bu yanlışlığı derhal kuruma bildirdiğinden, 6.3.17 maddesinde yazılı haksız kazanç elde etme kastı olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6760, Karar No: 2021/5865, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/6760 E.  ,  2021/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suçtan zarar gören kurum vekilinin tensip ile duruşmaya çağrılmasına karşın gelmediği ve 30/04/2014 tarihli mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçede şikayetlerinin devam ettiğini beyan katılma ile ilgili bir talepte bulunmadığı, bu kapsamda Sosyal Güvenlik Kurumu’nun katılan olmadığı, duruşmaya gelmeyen ve katılma talebinde bulunmayan müşteki vekilinin hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılma ve hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz talebinin CMUK 317. maddesi gereği REDDİNE, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42318, Karar No: 2016/9625, Tarih: 28.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/42318 E.  ,  2016/9625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle yaptığı işin şantiye şefliği olması nedeniyle davacının yaz-kış ayrımı yapmadan çalıştığının anlaşılmasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan fazla harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1047, Karar No: 2013/15659, Tarih: 16.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1047 E.  ,  2013/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2011 tarih ve 2010/74-2011/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 27.02.2008 tarihinde 41. sınıf hizmetleri içeren "şekilden" ibaret işaretin marka olarak tescil amacıyla TPE'ye başvuruda bulunduğunu, 2008/10721 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olduğunu, bunun üzerine davalılardan IOC’nin TPE nezdinde tescilli markalarına dayanarak iltibas ve tanınmışlık vakaları ile işaretin uluslararası olimpiyat komitesinin işareti ile benzer olduğundan tescil edilemeyeceği gerekçesiyle itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, davalının aynı gerekçelerle ikinci kez itirazda bulunduğunu, YİDK'nın 2010/M-384 sayılı kararıyla itirazı kabul ederek müvekkili başvurusunun reddine karar verdiğini, bütünsel olarak davalının markaları ile müvekkilinin başvurusunun konusu olan işaret arasında iltibasa neden olabilecek bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin düzenlediği etkinliklerin spor olimpiyatlarıyla bir ilgisinin bulunmadığını, bu nedenle karışıklık doğmasının mümkün olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve başvurunun hükmen tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; davacı başvurusunun konusu olan işaretin davalıya ait markalar ile iltibasa neden olabilecek derecede benzer bulunduğunu, bu nedenle itiraz üzerine davacı başvurusunun reddinin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili; davacı başvurusunun konusu olan işaretin davalıya ait markalar ile iltibasa neden olabilecek derecede benzer bulunduğunu, bu nedenle itiraz üzerine davacı başvurusunun reddinin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı International Olympic Committee (IOC) vekili; müvekkilinin olimpiyat hareketinin en büyük otoritesi olduğunu, Türkiye dahil 205 ulusal olimpiyat komitesinin üyeliğinden oluştuğunu, kış ve yaz oyunları olmak üzere 4 yılda bir modern olimpik oyunları düzenlediğini, 5 farklı renkte iç içe geçmiş halkadan oluşan işaretinin tüm dünya tarafından bilinen bir marka olduğunu, ayrıca tüm dünyada bilinen bir olimpiyat sembolü olduğunu, Türkiye'yi Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü çatısı altında yapılanmış olan Türkiye Milli Olimpiyat Komitesinin (TMOK) temsil ettiğini, bu işaretin ve bu işareti içeren komposizyonların 1-45. sınıf mal ve hizmetleri içerecek biçimde TPE nezdinde tescillerinin bulunduğunu, dünyanın bir çok ülkesinde de tescilli olduğunu, başvuruda olimpiyat kelimesinin bulunmadığını, müvekkilinin yargılama konusu başvuru bakımından olimpiyat kelimesinin kullanıldığına yönelik bir itirazının da olmadığını, davacının ... İktisadi İşletmesi adı altında ticari işletmesinin olduğunu, davacının müvekkili markaları ile iltibasa neden olan işaretlerinin tescili istemine gerekli itirazları yaptığını, davacıya ait 2006/12835 ve 2006/12836 sayılı marka tescil başvurularında olimpiyat sembolüne yönelik bir tecavüzün bulunmadığını, bu nedenle itiraz edilmediğini, olimpiyat sembolüne benzer nitelikteki 2007/38545 sayılı başvurusuna itiraz edildiğini ve başvurunun TPE tarafından reddedildiğini, başvurunun tescilinin müvekkili markalarıyla iltibasa neden olabileceği gibi onları sulandırma ihtimalinin de bulunduğunu, bu hâlin müvekkili markasının itibarına zarar vereceğini ve ayırt edici karakterini zedeleyeceğini, 3796 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleriyle olimpiyat ad ve ambleminin ticaret propaganda ve benzeri amaçlarla üçüncü kişiler tarafından kullanımın yasaklandığını, olimpiyat sembolünün benzeri nitelikteki işaretleri marka olarak tescil ettirmeye çalışan davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Paris Sözleşmesi'nin 2. mükerrer 6. maddesi kapsamına giren işaretlerin yetkili mercilerden izin almaksızın marka olarak tescil edilemeyeceği, bu hususun 556 sayılı KHK’nın 7/g maddesi hükmü gereğince bir mutlak red nedeni olduğu, İç içe geçmiş farklı renkteki beş (5) adet halkadan oluşan işaretin, Uluslararası Olimpiyat Komitesinin tüm dünya tarafından bilinen ve ancak onun izniyle kullanılabilen olimpiyat sembolü olduğu,

Uluslararası Olimpiyat Komitesinin üyelerinin tamamına yakınının ve Türkiye'nin Paris Sözleşmesi'ne taraf olduğu, Paris sözleşmesine taraf olan ülkelerin, üyesi olduğu uluslararası kuruluşlara ait resmi kontrol ve garanti işaret ve mühürlerin Paris Sözleşmesi'nin 2. mükerrer 6 ve 556 sayılı KHK'nın 7/g maddesi uyarınca yetkili makamlardan izin alınmaksızın marka olarak tescil edilemeyeceği, Türkiye'nin olimpiyat sembollerinin korunmasına ilişkin Nairobi Anlaşması'na taraf olmamasının Paris Sözleşmesi'nden doğan yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, kaldı ki 556 sayılı KHK'nın bu korumayı iç hukukta temin ettiği, IOC'nin anılan işareti marka olarak tescil ettirmesi hâlinde, hem 556 sayılı KHK'nın 7/g maddesi uyarınca, hem de 7/b, 8/a, 8/b ve şartları varsa 8/4. madde hükümleri uyarınca koruma elde edeceği,davacının 2008/10721 sayılı, birbiri içine geçmiş ikisi kırmızı diğerleri farklı renkte, 3 adedi kısmen baloncuk biçiminde olan şeklin bir meşale içerisinde olduğu, ayrıca bu meşalenin bir sporcu tarafından elinde tutulduğu hâli temsil eden işaretin, düzenleme tarzı ve biçim itibariyle davalı kuruluşa ait olimpiyat sembolü ile bütünü itibariyle bıraktığı intiba bakımından benzer mahiyette bulunduğunun derhâl fark edildiği,bu sebeple başvuru konusu işaretin, davalının Paris Sözleşmesi'nin 2. mükerrer 6. maddesi ile koruma altına alınmış olimpiyat sembolünden doğan haklarına zarar verici nitelikte bulunduğu ayrıca IOC'nin TPE nezninde 1-45

. mükerrer 6. maddesi ile koruma altına alınmış olimpiyat sembolünden doğan haklarına zarar verici nitelikte bulunduğu ayrıca IOC'nin TPE nezninde 1-45. sınıf mal ve hizmetleri içerecek biçimde 2002/29221, 2000/10479, 2000/11664, 2002/12460, 2003/19259, 2005/48747, 2005/51627, 2006/8715, 2008/3418, 2008/3465, 2008/3505, 2008/3506, 2008/3507, 2008/3572, 2008/3601 ve 2008/20605 sayılar ile marka tescillerinin sağlandığı,bir mal ve hizmetle kullanımı gerekmeksizin, anılan tescile konu olimpiyat sembolünü içeren markaların daha başlangıçta ayırt ediciliği yüksek ve tanınmışlık vasfı taşıyan tanıtım işareti olduğu, görsel olarak bıraktığı umumi intiba itibariyle başvuru konusu işaretin, davacı markaları ile ortalama yararlanıcı kitlesini, her iki işaret arasında bir bağlantılandırma kurmaya itecek derecede benzer mahiyette oldukları, başvuru konusu işaret kapsamındaki hizmetler ile redde mesnet davalıya ait markaların kapsamındaki hizmetlerin aynı türden oldukları, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaları aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan, davalıya ait markaların göz ve kulağında kalan izine dayanarak değerlendirme yapacak ortalama yararlanıcı kitlesinin, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markalar arasında idarî ve ekonomik manada bir bağlantı kurmasının, bu meyanda davacının anılan işareti davalının vermiş olduğu izin veya lisansla tescil ettirip kullandığı yönünde bir kanıya kapılmalarının kaçınılmaz bulunduğu, başvuru konusu işaretin bir hizmet markası olduğu, böyle bir niyet taşınmadığı samimi biçimde ifade edilmesine karşın, ticarî faaliyetlerde kullanılma imkân ve olasılığının bulunduğu, en azından marka tescilinin bu hakkı davacıya sağlayacağı, ticarî amaçla kullanımlarda başvurunun tescilinin davalının ayırt ediciliği ve tanınmışlığı yüksek markalarının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı, hiçbir masraf ve çaba göstermeden ve reklâm yapmadan davalı markalarının olumlu imajını devralacağı ve bunun sonucu olarak toplumun dikkatini kolayca çekebileceği, ayırt ediciliği yüksek seviyede bulunan ve tek olan davalı markasının bu eylemlerle ayırt edici karakterinin zayıflayacağı, bir çok firma tarafından kullanılıyor olmaktan dolayı sıradanlaşacağı ve etkileme alanının zayıflayacağı, ortalama yararlanıcı kitlesinin davacının sunduğu hizmetlerle ilgili olası herhangi bir memnuniyetsizliğinin doğması hâlinde bunu davalı kuruma da tahvil edeceği,gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10670, Karar No: 2012/16545, Tarih: 13.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/10670 E.  ,  2012/16545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanım bedeli kiralananın geç tahliyesi nedeniyle tazminat ve aidat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından hor kullanım tazminatına ilişkin temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, kiracı olan davalının, kira sözleşmesine göre teslim aldığı gibi teslim etme yükümlülüğü olmasına rağmen kiralananı hor kullandığını, eksikliklerin tespit edilerek icra takibi başlattıklarını, davalı tarafından takibe haksız itiraz edildiğini belirterek itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece bilirkişi tarafından tespit edilen hasarların hor kullanımdan değil normal kullanımdan kaynaklandığını, kiracının ancak normal kullanımı aşan hor kullanımdan sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Takipte dayanılan ve hükme esas alınan 20/10/2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralanan temiz, boyalı, diyafon çalışır vaziyette, mutfak dolapları parke ve banyo dolapları yeni ve kullanılmamış olarak kiracıya teslim edilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 4. maddesinde kiracının kiralanan yeri tahliye ettiğinde teslim aldığı gibi eksiksiz ve kusursuz olarak teslim edeceği belirlenmiştir. Tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı tarafından İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/256 D.İŞ sayılı delil tespit dosyası ile yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda özetle; tespit konusu dairenin içinin boya ve badanasının yenilenmesi, ahşap parkelerin onarımı, her türlü malzeme alımı, söküm, kırım, tamir yeniden yapma, temizleme, nakliye, taşıma, alet ve edavat giderleri olarak toplam 3.000 TL hasar giderim bedeli tespit edilmiş ise de, bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece kiralanan da keşif yapılarak sözleşmenin 4. maddesi hükümlerine göre giderilmesi gereken onarım bedelleri belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sözleşme içeriği ile uyuşmayan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2248, Karar No: 2015/16294, Tarih: 11.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2248 E.  ,  2015/16294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Acıpayam Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/1003-2014/1381

Dava dilekçesinde, davalının akıl zayıflığı, savurganlık, yaş ve kötü yaşam tarzı nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine, (asliye hukuk mahkemesine itiraz edilmekle, asliye hukuk mahkemesince temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine) karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7568, Karar No: 2010/5700, Tarih: 05.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7568 E.  ,  2010/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1-2002 yılı için; 213 S.Y.nın 359/b-1 ve 765 Sayılı TCK.nun 59. mad.ce 15 ay H.C.

2-2003 yılı için; 213 S.Y.nın 359/b-1 ve 765 Sayılı TCK.nun 59. mad.ce 15 ay H.C.nın TCK.nun 71. mad.ce toplanarak neticeten 30 ay H.C.

Hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede, Defterdarlık mütalaası ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" ve aynı takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davalarının açıldığı ve bu suçların birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu halde "sahte fatura kullanmak" suçlarından hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; 2002-2003 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle arttırılması ve faturaların adet ve tutarlarına, zarar miktarına, kast yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması, itibariyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesi uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 Sayılı TCK. nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca lehe yasaya göre hüküm kurulduğu anlaşılmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31852, Karar No: 2017/15522, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31852 E.  ,  2017/15522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.