muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5471, Karar No: 2022/10161, Tarih: 08.09.2022

Dosya kapsamına göre, Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/05/2019 tarihli yetkisizlik kararının verildiği Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığınca karşı yetkisizlik kararı verilmeyerek, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 21. maddesi uyarınca soruşturma yapmak üzere evrakın Cizre Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Cizre Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılmasını müteakip karar vermek üzere dosyanın İl (Şırnak) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği halde, 24/08/2021 tarihli yetkisizlik kararı verildiği ancak soruşturma sonunda karar verme yetkisi Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığında olduğundan, merci mahkemesince, bu yetkisizlik kararının yok hükmünde olduğu gözetilerek ortada verilmiş ikinci bir yetkisizlik kararı bulunmadığı kabul edilip, yetkili savcılığın belirlenmesi hususunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerektiği halde yetkili savcılığın belirlendiği, açıklanan noksanlığın bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşıldığından, bu yönden de kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği Yüksek Adalet Bakanlığının takdirinde olduğundan, belirtilen husus değerlendirildikten sonra 31/05/2022 gün ve 94660652-105-34-5710-2022-Kyb sayılı yazıda belirtilen kanun yararına bozma istemi ile birlikte bir karar verilmesi için Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13325, Karar No: 2017/6141, Tarih: 31.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13325 E.  ,  2017/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plakalı araca davalı .... tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı olan ve davalıların sevk ve idaresinde bulunan ...plakalı aracın çarpması sonrasında maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, kaza sonrasın da trafik polisleri tarafından tutulan tutanakta müvekkilinin kusurlu gösterildiğini, kazanın oluşumunda müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını, kazanın oluşumundan önce davalılara ait aracın trafiği tehlikeye sokacak şekilde hareketlerde bulunduğunu, hatta bu konuda 155 polis ihbar hattına şikayette de bulunulduğunu, kaza sonrasında müvekkiline ait araçta meydana gelen hasarın tespiti amacıyla ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/30 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını belirterek, müvekkiline ait araçta kaza sonrasında meydana gelen hasarın tazmini için şimdilik 2.000,00 TL zarar ve 250,00 TL otopark ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiş, 20.03.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 8.625,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalılar ...(Baş) ve ... vekili, davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, davacı tarafından Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığı ile yaptırılan tespite itiraz ettiklerini, tespit bilirkişileri tarafından raporların yanlı tutulduğunu, kazanın oluşumunda müvekkilinin kusurlu bulunmadığını, davacının aracını aniden müvekkilinin önüne kırması sonrasında müvekkilinin davacının aracının sol arka tarafına çarpmak zorunda kaldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ...(Baş) ve ... vekili, davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, davacı tarafından Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığı ile yaptırılan tespite itiraz ettiklerini, tespit bilirkişileri tarafından raporların yanlı tutulduğunu, kazanın oluşumunda müvekkilinin kusurlu bulunmadığını, davacının aracını aniden müvekkilinin önüne kırması sonrasında müvekkilinin davacının aracının sol arka tarafına çarpmak zorunda kaldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusursuzluğu nedeni ile poliçe sorumluluğunun bulunmadığını, araçta meydana gelen hasar ve parça bedelinin poliçe genel şartlarına göre tespit edilmesi gerektiği, bu sebeple davacı tarafından talep edilen tutarın fahiş olduğunu, davacı tarafça tek taraflı olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/30 D.İş ve 2014/39 D.İş sayılı dosyaları ile yaptırılan hasar ve kusur tespitini, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, söz konusu raporların taraflarına tebliğ edilmemiş olduğunu, raporları kabul etmemekle birlikte her iki dosyada yapılan giderlerinde davaya dahil edilmesi talebinin reddinin gerektiğini, müvekkil şirkete tüm belgeler ile birlikte kaza ve hasar ihbarında bulunulmadığını, tüm belgeler tamamlanmadan yapılan ihbarın temerrüde düşülmeyeceği bu sebeple müvekkil şirketin temerrüde düşürülmemiş olduğunu, kaza tarihinden itibaren faiz talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini ve temerrüdün söz konusu olmadığından aleyhlerine masraf, faiz ve avukatlık ücretine hükmolunmamasına karar verilmemesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, tanık beyanları ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazada davalı tarafın %75 kusurlu olduğu, hasarın 11.500,00 TL %75 kusur oranına göre 8.625,00 TL zarar ve otopark ücretinin 187,50 TL olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, 8,625,00 TL maddi tazminatın davalı .... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ve poliçe limitleri dahilinde olmak üzere, diğer davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 24.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ve 187,50 TL otopark ücretinin kaza tarihi olan 24.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin

yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 451,48 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 31.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12873, Karar No: 2022/5164, Tarih: 27.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/12873 E.  ,  2022/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre yasal koşulları oluşmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK.’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8680, Karar No: 2015/8292, Tarih: 15.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8680 E.  ,  2015/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ortadan kaldırılarak davanın düşürülmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında 25/06/2008 tarihinde tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 26/08/2008 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresinin 26/08/2013 tarihinde sona ereceği, her ne kadar mahkemece denetim süresi bitmeden düşme kararı verilmiş ise de, inceleme tarihine kadar bu sürenin dolduğu ve sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçlardan birden çok suç kaydının bulunduğu anlaşılmakla, sabıkasına esas ilamlar getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8861, Karar No: 2011/9458, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8861 E.  ,  2011/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.04.2008 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davalı, taraflar arasında sıva yapımı için sözlü bir eser sözleşmesi bulunduğunu ancak davacıların işi yarım bıraktıklarını, yarım bırakılan eserin başkalarına tamamlattırıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Gerçekten, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan bu gibi davalarda eserin sözleşmeye, amaca, fen ile sanat kurallarına uygun meydana getirilerek teslim edildiğinin ispat yükü bunu iddia eden yükleniciye, eser bedelinin ödendiğini kanıtlama yükü ise iş sahibine düşer. Somut uyuşmazlıkta iş sahibi olan davalı, eserin eksik bırakıldığını savunmuş, yüklenici olan davacılar bunun aksine bir delil getirmemiştir.

./..

2011/8861 - 2011/9458 -2-

Ne var ki, davacılar mahkemeye sundukları 17.07.2008 tarihli delil dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bundan ötürü, davacılara yemin teklif etme hakları hatırlatılmalı, istem bunun sonucuna uygun olarak hükme bağlanmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32702, Karar No: 2018/5274, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/32702 E.  ,  2018/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/06/2017 gün ve 2017/1301 Esas - 2017/16842 Karar sayılı ilama karşı davalılardan...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada Karayolları Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1454 ada 25 parsel olduğu halde, maddi hata sonucu onama ilamına dava ile ilgisi olmayan ... ilçesi, ... mahallesi, 868 ada 1 parsel olarak yazıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.06.2017 günlü 2017/1301E.-16842K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede; Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece Karayolları Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.Mahallinde yapılan keşif sonucu, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1454 ada 25 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı Belediyeden peşin alınna karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3812, Karar No: 2022/4919, Tarih: 13.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3812 E.  ,  2022/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/511 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/511 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/8238 Esas, 2020/18622 Karar sayılı ilâmıyla;

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/511 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/8238 Esas, 2020/18622 Karar sayılı ilâmıyla;

"1) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

2) Sanığın, aşamalarda değişmeyen “sopa kafasına değmiş olabilir.” şeklindeki samimi ikrarı, katılanın, sanığın kendisini sopa ile darp ettiği yönündeki beyanı ve katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda, kafada sıyrıklar bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen teme cezada, eylemin, TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan sopa ile işlendiği gözetilerek, sanığa, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanma ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı da tanınarak (½) oranında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanığın aksi ispat olunamayan savunmasına göre, katılanın elinde bıçak olduğu halde üzerine yürüdüğünü beyan etmesi nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” de gözetilerek makul bir oranda uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri;

1. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması nedeniyle eksik ceza tayin edildiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nın, kovuşturma aşamasında 16.02.2016 tarihli duruşmada sanık hakkında şikâyetçi olduğunu ve kamu davasında katılan sıfatı almak istediğini beyan ettikten sonra 17.06.2017 tarihinde vefat ettiği, kanunî mirasçıları olan Arzu ve Zühal'in kamu davasına katılan sıfatıyla taraf oldukları anlaşılmıştır.

2. Katılan ...'nın, sanığın annesi ile evli olduğu, aynı evde birlikte yaşadıkları, olay günü katılanın mutfakta olduğu sırada sanığın mutfağa geldiği ve katılan ile tartışmaya başladığı, sanığın aksi ispat olunamayan savunmasına göre katılanın elinde bıçak olduğu hâlde sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın da katılanın kafasına sopa ile vurduğu ve kafasında basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir ölçüde sıyrıklar meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği anlaşılmıştır.

4. Olaya ilişkin görgü tanığının bulunmadığı belirlenmiştir.