muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10895, Karar No: 2014/11474, Tarih: 13.11.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/10895 E.  ,  2014/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, örgüte yardım etme, Vergi Usul Kanununa muhalefet, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, nüfuz ticareti, müstehcenlik

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında;

a- TCK'nın 220/1 maddesi uyarınca mahkumiyet

b- 213 sayılı Kanunun 359/b, TCK’nın 43. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- Ayrıca sanık ... hakkında;

6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında;

a- TCK'nın 220/2-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 213 sayılı Kanunun 359/b, TCK'nın 43. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- Ayrıca sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

TCK’nın 226/3. maddesi uyarınca mahkumiyet

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; 213 sayılı Kanunun 359/b, TCK'nın 43. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve sahta fatura düzenleme, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve nüfuz ticareti, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve ... hakkında ise sahte fatura kullanma suçlarından beraat kararı

Temyiz edenler : Mahkum olan sanıklar ve müdafileri, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak, sanıklar ... ve ... hakkında ise suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve yardım etme suçlarının niteliği itibariyle doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan katılan Maliye Hazinesinin, bu suçlardan davaya katılmasına yasal olarak imkan bulunmadığından, hukukî değerden yoksun katılma kararı da hükmü temyize hak vermeyeceğinden, vekilinin anılan suçlardan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanık ... hakkında müstehcenlik, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve nüfuz ticareti suçlarından hükmolunan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

II- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanık ... hakkında müstehcenlik, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve nüfuz ticareti suçlarından hükmolunan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Kasıtlı suçtan mahkum olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, madde ile düzenlenen hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması, ayrıca TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; örgüt yöneticisi olmaktan mahkum olan sanık ... ile örgüt mensubu olmaktan mahkum olan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş,

Gerçekte ticari faaliyet göstermeyen şirketler üzerinden hizmet veya mal alım satımı olmaksızın düzenlenen sahte faturaları komisyon karşılığında satmak amacıyla sanık ... liderliğinde faaliyet gösteren suç örgütünün, sahte faturaları düzenlemekte kullandığı şirketlerin kendi adlarına kurulmalarını sağlayan, oluş ve tüm dosya içeriği de nazara alındığında anılan örgüt ile organik bağ içinde bulundukları anlaşılan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in eylemlerinin, hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle örgüte üye olma suçunu oluşturacağı gözetilerek, sanıkların TCK'nın 220/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması, aynı Kanun ve maddesinin 7. fıkrasındaki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında bozma nedeni yapılmamış,

Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2009 gün 2009/150 Değişik iş sayılı kararı ile sanık ...’in, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 gün 2009/123 Değişik iş sayılı kararı ile sanık ...’ın, Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2009 gün 2009/4 Değişik iş sayılı kararı ile de sanık ...’in sorgularının yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki (11/1 ve 15) nolu, sanıklar ... ve ... hakkında mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından da tebliğnamedeki (13) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mahkumiyet ve beraatlere ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, Vergi Usul Kanununa muhalefet, sanıklar ..., ..., ..., ....,

..., ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme ve Vergi Usul Kanununa muhalefet, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet, sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan hükmolunan beraat kararlarının temyizlerine gelince;

"Sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçları birbirinden bağımsız ve ayrı suç oluşturup iddianame ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında her iki suçtan da kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, sahte fatura kullanma suçundan mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Oluş, iletişim tespit tutanakları içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün, hizmet veya mal alım satımı olmaksızın düzenlenen sahte faturaları komisyon karşılığında satmak amacıyla sanık ... liderliğinde faaliyet gösteren suç örgütünün üyesi oldukları ve buna göre de TCK’nın 220/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden anılan Kanunun 220/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,

c- TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da nazara alındığında, örgüt mensubu olmaktan mahkum olan sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,

c- TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da nazara alındığında, örgüt mensubu olmaktan mahkum olan sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak; “sahte fatura kullanma” ile “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden bağımsız suçlar olması nazara alındığında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanıkların sahte fatura düzenlediklerinden dolayı cezalandırılmalarına karşın, gerekçeli kararda sahte fatura kullanıp devleti zarara soktuklarından bahsedilerek cezalandırıldıkları belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak; sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçuna dair vergi denetmenleri tarafından düzenlenmiş “vergi tekniği” ve “vergi suçu” raporları bulunmadığı gibi, defterdarlık mütalaası da alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesine muhalefet edilmesi,

4- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

5- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak; “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden bağımsız suçlar olduğu, iddianamede adı geçen sanıklar hakkında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı ve anılan suçların birbirlerine dönüşmeyeceği de gözetilmeden sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

6- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak;

a- İkametlerinde yapılan aramada ele geçen dava konusu birer adet tabancayı taşıdıklarına ilişkin delil bulunmayan sanıkların 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı biçimde anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

6- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak;

a- İkametlerinde yapılan aramada ele geçen dava konusu birer adet tabancayı taşıdıklarına ilişkin delil bulunmayan sanıkların 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı biçimde anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b- Sanık ...’ın ikametinde ele geçen tabancanın muhtar ... üzerine görevi süresince taşıma ruhsatlı olduğunun beyan edilmesi ve buna ilişkin ruhsat fotokopisinin dosyaya sunulması karşısında, şahsi hak sahibi ...r’in suç tarihi itibariyle taşıma ruhsatının bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre silahın müsadere hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, Vergi Usul Kanununa muhalefet ile sanık ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından kurulan hükümlerine ilişkin olarak; UYAP'tan alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneklerine göre hükümden sonra temyiz aşamasında, 25.01.2012 tarihinde sanık ...’ın, 16.10.2014 tarihinde de sanık ...’ın öldüğüne ilişkin kayıtlar araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/564, Karar No: 2024/1134, Tarih: 13.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/564 E.  ,  2024/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2607 E., 2023/2560 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/275 E., 2023/347 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesinin Adıyaman Gölbaşı garında vagondan ahşap travers boşaltma işçisi olarak çalışmakta iken 11.06.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, Kurum tarafından % 24 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik derecesi oranına karşı Ankara 7. İş Mahkemesinin 2012/1618 E. sayılı dosyasına kayden açılan davada, sürekli iş göremezlik derecesinin % 34,2 olduğuna karar verildiğini, anılan kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiğini, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda maluliyet başlangıç tarihinin SGK kayıtlarında kazalı işçinin sürekli iş göremezliğe girdiği tarih olan 01.07.2009 tarihi olduğunun belirtildiğini, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde % 25 maluliyeti geçen kişiler için uygulanacak asgari iş kazası geliri tutarının belirlendiğini, bu hüküm uyarınca günümüz itibariyle 6.000 TL'nin üzerinde iş kazası geliri bağlanması gerektiğini, Kurum tarafından kazadan sonra 01.07.2009 tarihi itibariyle yürürlükte olan yasaya göre gelir bağlandığını ileri sürerek, 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde yer alan "iş göremezlik derecesi %25 veya daha yukarı olanlara bu Kanun'un 20 nci maddesinin 3 üncü fikrası uyarınca bağlanacak sürekli kısmi iş göremezlik gelirinin aylık tutanı bu Kanunun 78 inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olamaz" hükmü uyarınca davacının iş kazası gelirinin 01.07.2009 tarihinden itibaren yukarıda belirtilen 96 ncı madde hükmü ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde % 34,2 oranına göre düzeltilmesine ve maluliyet derecesi %25'i aştığından 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olmamak üzere hesaplanacak iş kazası aylık gelirinin 01.07.2009 tarihinden itibaren davacıya ödenmesine, iş kazası gelirlerinin 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi ve ilgili mevzuat hükümlerine göre hesaplanması sonrasında her aya ilişkin oluşacak iş kazası gelirleri farkları ile bu gelir farklarının işleyecek en yüksek yasal faizlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde herhangi bir hata bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde herhangi bir hata bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacının iş kazası gelirinin 01.07.2009 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi gözetilerek %34,2 oranına göre düzeltilmesi ve maluliyet derecesi %25’i aştığından 506 sayılı Kanun'un 78 inci maddesi uyarınca tespit edilen günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70’inden az olmamak üzere hesaplanacak iş kazası aylık gelirinin 506 sayılı Kanun'un 111 inci maddesi de dikkate alınarak 01.07.2009 tarihinden itibaren davacıya ödenmesi gerekeceğin tespiti ile ödenmeyen fark gelirlerin ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davacıya ödenmesi gerekeceğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davacının Kuruma başvurusunun bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davacının Kuruma başvurusunun bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya 11.06.2008 tarihinde 24.01.2010 tarihinden geçerli olmak üzere %24 SİD oranı üzerinden gelir bağlandığı, davacının iş göremezlik oranının belirlenmesi istemiyle dava açtığı, Ankara 7. İş Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli 2019/12 E. ve 2019/295 K. sayılı kararı ile iş göremezlik oranının % 34,2 olduğunun tespitine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 17.11.2021 tarihli, 2021/492 E. ve 2021/1761 K. sayılı kararı ile iş kazası neticesinde oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin %34,2 olduğunun ve %24 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden ödenen sürekli iş göremezlik gelirinin, 01.07.2009 tarihinden itibaren düzeltilerek %34,2 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden ödenmesine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 09.02.2022 tarihli 2022/694 E. ve 2022/1535 K. sayılı kararı ile onandığı, Kurum tarafından Mahkeme kararı üzerine % 34,2 oranı üzerinden aylık değişiklik kararı ile fark gelirlerin ödendiği, davacının 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi uyarınca gelirlerin güncellenmesi talebinde bulunduğu, anılan düzenleme uyarınca iş göremezlik derecesi % 25 ve daha yukarı olanlar bakımından günlük 78 inci maddeye göre tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının % 70 inden az olamayacağı düzenlemesi gereğince bilirkişi tarafından 01.07.2009 tarihinden ödenmesi gereken ve ödenen gelir tutarlarının tespit edildiği ve kaza tarihi itibariyle 506 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğine ilişkin Mahkemenin kabule dair maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik gelirinin eksik bağlandığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3.Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik gelirinin eksik bağlandığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11180, Karar No: 2010/12071, Tarih: 23.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11180 E.  ,  2010/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 289 ada, 7 parsel sayılı taşınmazın denize bakan kısmında devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerde davalının dolgu ve iskele yapmak suretiyle tasarrufta bulunduğunu, işgal edilen alanın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazı 1963 yılında iktisap ettiğini, kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunmadığını, kıyı kenar çizgisinin mahkemece yeniden belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının kıyı kenar çizgisi içinde, fen bilirkişisinin 08/06/2010 havale tarihli krokili raporunda A harfi ile gösterilen 42 m2'lik taş dolgu üzerine beton dökmek suretiyle tasarrufta bulunduğunun ve fuzuli şagil olduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmaza, beton dolgu ve iskele yapmak suretiyle elatıldığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.