muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16132, Karar No: 2017/6749, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/16132 E.  ,  2017/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1) İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen suçun cezası üç aydan bir yıla kadar hapis cezası olmasına rağmen mahkemece İİK'nın 337/a maddesi gereğince üç aya kadar tazyik hapsine hükmedilmesi,

2) 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu taktirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı anlaşıldığından, sanığa ait sabıka kaydı dosya arasına alınarak sanık hakkında tayin olunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

3) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

./..

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21996, Karar No: 2011/3452, Tarih: 16.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/21996 E.  ,  2011/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu Şube1 Şube Müdürlüğünün 14.8.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sol infraobtil rimde deplase kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17756, Karar No: 2014/19600, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17756 E.  ,  2014/19600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 22. İş (Sosyal Güvenlik) Mahkemesi ile ... 13. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sağlık sigortası poliçesi uyarınca hak sahiplerine ödenen tedavi giderinin 6111 sayılı Kanun uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsili istemine ilişkindir.

... 22. İş (Sosyal Güvenlik) Mahkemesi, davanın haksız fiile dayalı rücuen tazminat davası olduğunu belirterek görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın 5510 sayılı Kanunun 101. maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Yasasının 98. maddesine dayanmış olup, dava sağlık ... sözleşmesi nedeniyle trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı için ödenen tedavi giderlerinin davalı kurumdan rücuen tazminine ilişkindir.

Diğer yandan ... İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 22.03.1944 Tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, ... poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticarî dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

Buna göre, ... şirketinin sigortalısının halefi olarak açtığı davanın haksız fiilden kaynaklandığı ve yargılama görevinin Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği anlaşılmaktadır. Buna göre uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19507, Karar No: 2015/4478, Tarih: 19.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19507 E.  ,  2015/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi dışında davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkemece verilen 19.09.2013 tarihli hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen ek karar, davacılar vekiline 24.09.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve ek karar davacılar vekilince 6100 Sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulanması gereken mülga 1086 Sayılı HUMK’nun 434. ve 432/son. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra 23.10.2013 tarihinde temyiz edilmiştir.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1800, Karar No: 2019/14693, Tarih: 25.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1800 E.  ,  2019/14693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu ... Mahallesi 198 ada 1 parsel sayılı taşınmazın emsal taşınmazdan 5,56 kat daha değerli olduğu kabul edilerek bedel belirlendiği, dava konusu taşınmazla emsal arasında 100 metre mesafe bulunduğu gözetildiğinde bu denli farklı bedel tespiti, aynı kamulaştırma kapsamında, dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan 216 ada 2 parsel sayılı taşınmaza idarece düzenlenen kıymet takdir komisyon raporunda 13.04.2010 tarihi itibariyle 9.150,00-TL metrekare birim bedeli belirlenmesi de nazara alındığında taşınmaza bir yıl sonrası için 7.200,00-TL metrekare birim bedeli belirleyen rapor inandırıcı bulunmamıştır. Ayrıca; somut emsal olarak değerlendirilen ... Mahallesi 223 ada 50 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosu ilgili Tapu Müdürlüğünden, somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilip alınacak cevaplar da dikkate alınarak bilirkişi raporu düzenlenmesi gerekirken, denetime elverişli ve inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, ikinci bozma ilamı öncesi tespit edilen bedelden ilk karar ile tespit edilen bedel mahsup edildikten sonra kalan fark 16.715,51-TL’ye 07.05.2011 tarihinden ikinci karar tarihi olan 10.04.2013 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14817, Karar No: 2018/9116, Tarih: 17.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14817 E.  ,  2018/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağduru, bıçak ile yaraladığının kabulü karşısında, mağdurun adli raporundaki bulgulara göre suçta kullanılan bıçağın fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli olması sebebiyle, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. bendi kapsamına giren silah niteliğinde olduğu ve eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla yaralama suçunu oluşturduğu ve suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, mağdurun şikayetten vazgeçmesinden söz edilerek yasal olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15916, Karar No: 2012/11350, Tarih: 05.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15916 E.  ,  2012/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34662, Karar No: 2017/15873, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34662 E.  ,  2017/15873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9421, Karar No: 2017/6722, Tarih: 12.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9421 E.  ,  2017/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Şikayet süresinin tespiti bakımından sanıkların, yetkilileri oldukları şirketin bağlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsar şekilde en az bir yıl ve öncesi vergi beyannameleri ile resen terk işlemine dayanak olan yoklama fişleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- UYAP sisteminde sanıklar hakkında aynı suçtan, İstanbul 7. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2012/149, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2012/239, İstanbul Anadolu 13. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2013/554 Esas, Adana 5. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2013/705 Esas, İstanbul 6. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2014/514 Esas sayılı dosyalarında kovuşturma yürütülmesi ve suçun sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında dosyaların getirtilerek birleştirme hususunun değerlendirmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18446, Karar No: 2020/16531, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18446 E.  ,  2020/16531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkil davacı davalı işletmede 07/07/2007 tarihinde nakliyat tırlaerında şoför olarak çalışmaya başladığını müvekkil davacının almakta olduğu en son ücret 1.800,00 TL olduğunu, davacının almakta olduğu ücret elden ödendiğini, davacının haftada 6 gün çalışmış olup çalışma saatleri sabah saat 06.00 akşam saat 23:00 olduğunu, ay içerisinde iki defa Pazar günleri de çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 27/12/2013 tarihinde trafık kazası yaparak ... adlı kişiye zarara verdiğini, ...nin davalıdan ve davacıdan şikayetçi olduğunu, hukuki sürecin devam ettiğini, bu trafik kazası nedeni le ... Sİgorta’nın davalıdan talepte bulunduğunu, davacıya, davalı tarafından gönderilen cevabi ihtarda bu zararlar nedeni ile davalının ödeyeceği zarar, rücu, tazminatlar nedeni ile davacıya rücu edileceğinin, bunun için soruşturma/yargılama sürecinin sonucunun beklendiğinin bildirildiğini, ayrıca, davacının 16/09/2013 tarihinde yani ... ile kazadan önceki bir tarihte aldığı 2.558,00 TL trafik cezasını davalının ödediğini, sigorta şirketinin istediği 7.000,00 TL ve ... adlı kişinin kazasından önceki farklı konulu 2.558,00 TL trafik cezası hakkında takas mahsup talep ettiklerini, Mahkeme’nin aksi kanaatte ise rücu alacakları için karşı dava açmak için taraflarına süre verilmesini ve bu hususun bekletici mesele yapılmasını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, davalı işyerinde 07/07/2007-14/03/2014 tarihleri arasında ( 6 yıl 8 ay 7 gün ) 2437 gün çalıştığı, en son günlük brüt 46,63 TL ücretle çalıştığı, davacının kıdem tazminatı talebine ilişkin; 07/03/2014 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu yazı cevabı ve tüm belgeler doğrultusunda sosylal güvenlik kurumundan alınan yazı ile yaş şartı dışındaki sigorta süresi ve prim gün sayılarını doldurduğu belgelendirilerek işyerinden ayrılmak sureti ile kıdem tazminatını talep eden davacı tarafça iş akdini İş Kanunun 14/1 maddesinin 5 nolu bendine uygun olarak feshedildiği, davacının yıllık izin ücreti talebine ilişkin; Davacının çalışma süresine göre 6 yıllık 90 günlük yıllık ücretli ize hak kazandığı, yasa gereği yıllık izinlerinin kullandırıldığı yada ücretlerinin ödendiğini ispatlama yükünün işverende olduğu ancak işverence davacının yıllık izin kullandığı yada ücretinin ödendiği yönünde bir belge ve delil sunmadığı bu nedenle davacının 90 günlük izin alacağı olduğu, davacının ulusal bayram genel tatil alacağı talebine ilişkin; tanık ...nin ve ...nin alınan beyanlarında, davacının ( dini bayramlar dışında ) ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını beyan ettikleri yine işçilerin bu günlerde çalışmadan 1 yevmiye alacak, çalışırsa 1 yevmiye daha alacağı bu günlere ait ücretin ispatının yazılı belge koşuluna bağlı olduğu ancak dosyaya herhangi bir belgenin ve delilin sunulmadığı, zamanaşımı itirazında bulunularak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32/son maddesinde, işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu, buna göre ücret niteliği ağır basan genel tatil çalışma ücreti alacaklarının 09/06/2014 dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunun kabulü ile 09/06/2009 tarihinden önceki dönem hesaplama nazara alınmayarak davacının mazeret, hastalık izin, rapor ve sair nedenlerle çalışılmayan gün ve saatler nazara alınarak davacının sürekli çalışmasının hayatın olağan akışına uymaması nedeni ile hakkaniyet indirimi yapılmış ve davacının ulusal bayram genel tatil alacağı yönünden 922,82 TL olduğunun tespiti ile % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 645,98 TL nin 250,00 TL için dava, 395,48 TL si için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği, davacının fazla mesai ücreti talebine ilişkin; davacının günlük ve haftalık çalışma sürelerine ilişkin giriş çıkış kayıtları,puantaj ve sair belge bulunmadığı, dinlenen tanık beyanları ile davacının, haftada kaç gün, günde ne kadar süre ile araç kullandığı, yükleme boşaltma ve diğer nedenlerle araç başında bekleme yaptığı saatlerin tespitinin mümkün olmadığı ve davacının fazla mesai yaptığına dair yazılı belge ve kaydın da bulunmaması nedeni ile ispatlanamayan talebin reddine karar verildiği gerekçesi ile fazla mesai ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz: