muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9889, Karar No: 2023/4263, Tarih: 11.09.2023

2. Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/688 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62. ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; "tarafıma verilen cezayı temyiz etmek istiyorum" şeklindedir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın 19.12.2014 tarihinde yazlık olarak kullandığı dubleks şeklindeki evinden saat 13.30 sıralarında ayrıldığı, 23.12.2014 tarihinde evine gittiğinde, evin birinci katının ön camının açık ve menteşelerinin kırılmış vaziyette olduğunu; içeride yapmış olduğu araştırmada elektrik kabloları ve sigortaları ile musluk bataryalarının sökülmüş ve üç adet radyatör peteğinin çalınmış olduğunu gördüğü, giriş kapısı arkasında yerde bulunan plastik kutu parçası üzerinden elde edilen parmak izi üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen ekspertiz raporuna göre, parmak izinin, sanığın sol el orta yüzük parmak iziyle aynı olduğunun tespit edildiğinin ve sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, katılanın da aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, Olay Yeri İnceleme Raporu ve 11.01.2015 tarihli Ekspertiz Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken "Sanığın üzerine yüklenen ve sabit olan bina içinden hırsızlık suçundan dolayı eylemine uyan 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi sanığın kastının yoğunluğu, sanığın sabıkasında çok sayıda suç bulunması ve daha önceden de hırsızlık suçundan da kayıtlarının bulunması göz önünde bulundurularak takdiren ve teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde hüküm kurulması suretiyle, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi kapsamında kalan ve temel cezası 5 yıl olan suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hatalı sevk maddesi ve ifadelerle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/688 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/688 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8382, Karar No: 2019/11541, Tarih: 24.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/8382 E.  ,  2019/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarında, cebindeki bıçağı çıkarmadan eşi olan mağdur ...'a "seni öldürürüm" şeklinde beyanda bulunduğunu kabul etmesi, buna karşı tanık ile mağdurun kovuşturma aşamasında, önceki ifadelerinden farklı olarak, bıçakla tehdit eylemini doğrulamamaları karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10914, Karar No: 2012/14389, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10914 E.  ,  2012/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın 3989,49 m²'si kapama ceviz bahçesi olarak değerlendirildiğine göre, taşınmazın üzerinde bulunan değişik yaş ve cinsteki ağaçların da kapama bahçe kabul edilen kısım içerisinde kalacağı ve böylece bu ağaçlara herhangi bir değer verilmeyeceği düşünülmeden bu ağaçlar içinde ayrıca bedel tespit edilmesi ve bu bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4530, Karar No: 2024/89, Tarih: 09.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4530 E.  ,  2024/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : Yusufeli Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/11 Değişik İş

İNCELEME KONUSU KARAR : Başvurunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yusufeli Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/11 Değişik İş sayılı kararı ile; ... Zabıta Yönetmeliğine aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... Adi Ortaklığı hakkında Yusufeli Belediye Başkanlığının 28.12.2020 tarihli ve 00029 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 2.000,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan idarî para cezasının kaldırılmasına, itiraz eden kabahatli kendisini vekille temsil ettiğinden 1.600,00 Türk lirası vekâlet ücretinin kararına itiraz edilen kurumdan tahsil edilerek kabahatliye verilmesine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 21.04.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2022 tarihli ve KYB-2022/66290 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2022 tarihli ve KYB-2022/66290 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “... Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Ceza davalarında ücret” başlıklı 14. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Ceza hükmü taşıyan özel yasa, tüzük ve kararnamelere göre yalnız para cezasına hükmolunan davalarda tarifeye göre belirlenecek avukatlık ücreti hükmolunan para cezası tutarını geçemez.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, vekâlet ücretinin itiraz konusu para cezasının miktarı olan 1.000,00 Türk lirasından fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla vekâlet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yusufeli Sulh Ceza Hâkimliğinin 2021/11 Değişik İş sayılı karar tarihini 24.06.2021 olmasına karşın, ihbarnamede 07.01.2021 olarak gösterilmesi ve başvuruya konu idarî para cezası miktarının 2.000,00 TL olmasına karşında ihbarnamede 1.000,00 TL olarak gösterilmesinin maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

II. GEREKÇE

Yusufeli Sulh Ceza Hâkimliğinin 2021/11 Değişik İş sayılı karar tarihini 24.06.2021 olmasına karşın, ihbarnamede 07.01.2021 olarak gösterilmesi ve başvuruya konu idarî para cezası miktarının 2.000,00 TL olmasına karşında ihbarnamede 1.000,00 TL olarak gösterilmesinin maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Her ne kadar ihbarnamede Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, muteriz lehine hükmolunan vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilmiş ise de, başvuruya konu kararın, idarî yaptırım kararının kaldırılması talebine ilişkin olduğu, bu nedenle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ''(5) Ceza mahkemelerinde görülen tekzip, internet yayın içeriğinden çıkarma, idarî para cezalarına itiraz gibi başvuruların kabulü veya ilk derece mahkemesinin kararına yapılan itiraz üzerine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması halinde işin duruşmasız veya duruşmalı oluşuna göre ikinci kısım birinci bölüm 1. sıradaki iş için öngörüldüğü şekilde avukatlık ücretine hükmedilir. Ancak başvuruya konu idarî para cezasının miktarı bu Tarifenin ikinci kısım birinci bölüm 1. sıradaki iş için öngörülen maktu ücretin altında ise idarî para cezası kadar avukatlık ücretine hükmedilir.'' hükmünü içeren 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca muteriz lehine hükmolunacak vekâlet ücretinin belirlenmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin farklı gerekçe ile KABULÜNE,

2.Yusufeli Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/11 Değişik İş sayılı kararı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasında yer alan ''...1.600,00 TL...'' ibaresi çıkartılarak yerine ''...910,00 TL...'' ibaresinin yazılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen muhafazasına, dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15787, Karar No: 2012/488, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15787 E.  ,  2012/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHTİYATİ HACZE İTİRAZ

EDEN (BORÇLU) : ... Vekili : Av. ... Akça

KARŞI TARAF

(ALACAKLI) : Türk Ekonomi Bankası A.Ş. Vekili : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2011 tarih ve 2008/52 - 2008/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, ihtiyati hacze konu çeklerin lehdarı olan şirketin kredi borcu için bu çekleri ciro ederek alacaklı bankaya teminat amacıyla verdiğini ve şirket adına kayıtlı gayrimenkuller üzerinde ipotek tesis edilmiş olduğundan müvekkili çek keşidecisi hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesinin yasal olmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, alacağın ipotek ile teminat altına alındığı gerekçesiyle itirazın kabulüyle ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihtiyati haciz kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

İhtiyati haciz kararına itiraz eden ...’ın, ihtiyati haciz isteminin dayanağı olan çeklerin keşidecisi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı halde ihtiyati haciz kararına itirazın kabul edilerek ihtiyati haczin kaldırılması doğru olmamıştır. Zira; İcra İflas Kanunu’nun 45. maddesinde, rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceğine ilişkin düzenleme yanında poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmünün mahfuz olduğu da belirtilmiş olup, 167. maddede; alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacağı rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflas yolu ile takipte bulunabileceği açıkça düzenlenmiştir.

../...

2011/15787

2012/488

-2-

Bu itibarla mahkemece, ihtiyati haciz kararına karşı yapılan itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

06.02.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2016/3351, Karar No: 2017/6271, Tarih: 24.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/3351 E.  ,  2017/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ...San. ve .... aleyhine 17/07/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/10/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı şirket vekili gelmedi, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı şirket vekilleri tarafından mazeret dilekçesi gönderildiği görüldü. Başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceklerini bildirdikleri anlaşıldı. Mazeret reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davacı ... üyesi olan davalıdan yönetim aidatı, arıtma tesisi katılım payı, gecikme zammı gibi alacaklarından dolayı yapılan icra takibinde itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, son alınan bilirkişi raporuna göre işlemiş faiz talebi yönünden istemin bir bölümü reddedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4562 sayılı ... Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun "Gelirler" başlıklı 12/j maddesinde "gecikme cezaları" organize sanayi bölgelerinin gelirleri arasında sayılmıştır. Davacı .... Sanayi Bölgesi (...) girişimciler kurulu (müteşebbis heyeti) her yıl için alınacak gecikme cezalarını belirlemiş olup, ... içinde tesis ve üyeliği bulunan davalı şirket gecikme cezasından sorumludur.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, davalının gecikme bedeli yerine yasal faiz ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacı yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9486, Karar No: 2021/11145, Tarih: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9486 E.  ,  2021/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihlerinin 2008 takvim yılında en son aralık aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle, "31.12.2008"; 2009 takvim yılı yönünden ise düzenlenen en son fatura tarihi olan "31.07.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenlenme " suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13831, Karar No: 2019/5660, Tarih: 23.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/13831 E.  ,  2019/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.04.2015 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kal'i istenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı, 483 ada 231 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki apartmanın 7 no’lu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, 19 no’lu komşu apartmanın çatı katına baz istasyonu kurulduğunu, kendisinin kanser hastası olması sebebiyle tedavisinin sekteye uğrayacağından endişe ettiğini ve psikolojisinin de bozulduğunu belirterek baz istasyonunun kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hastalığının baz istasyonundan kaynaklı olup olmadığının bilinmediğini ve baz istasyonunun güvenlik sertifikasının da olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 17.04.2018 tarihli Resmî Gazete’de adı ile birlikte bazı maddelerinde değişiklik yapılan “Elektronik Haberleşme Cihazları Güvenlik Sertifikası Yönetmeliği”nin 12. maddesi gereğince, bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği;