muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16019, Karar No: 2008/6194, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/16019 E.  ,  2008/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum sigortalılarına ilaç verdiğini, davalının bu sigortalılardan 58 kişi adına fatura ettiği ilaç bedelleri toplam tutarı olan 78.227.49 YTL nı ödemediğini, halbuki bu şahıslara sözleşme ve talimat hükümlerine aykırı olarak ilaç vermediğini ileri sürerek 78.227.49 YTL nın fatura tarihlerinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 1.10.2007 tarihli ek bilirkişi raporu esas alınmak ve talep edilen miktarın 41.182.38 YTL sının yargılama süreci içerisinde ödendiği gerekçe gösterilmek suretiyle ödenmeyen bakiye 37.045 11 YTL nın tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş;hüküm;taraflarca temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davacı 30.3.2006 tarihli dava dilekçesinde düzenleyip kuruma fatura ettiği 58 adet reçete ve bu reçetelerde adına fatura edilen kişilerin isimlerini ve ödenmeyen reçete bedellerinin miktarlarını da tek tek göstermek suretiyle talepte bulunmuştur.Bu talep kendisini ve mahkemeyi bağlar. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep edilen bu reçete ve kişi sayısının dışına çıkılmak suretiyle 62 kişi ve reçete yönünden inceleme yapılmış;

reçete ve belgelerin nereden ve nasıl temin edildiği de raporda açıklanmamıştır.Bu rapora itibar edilerek karar verilemez.Hal böyle olunca öncelikle taraflar arasında düzenlenen sözleşme,davaya konu edilen reçete ve faturalar ile varsa taraflar arasındaki bu konudaki yazışmalar getirtilmeli,davaya konu edilen 58 reçete ve bedelleri ile bu bedellerin ödenmeme gerekçelerinin yerinde olup olmadığı yönünden inceleme ve araştırma yapılmalı, gerektiğinde yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan taraf,mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli açıklayıcı rapor alınmalı, ödenecek borç miktarı belirlenmeli, sonucuna uygun karar verilmelidir.Bu yönlerin göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

3)Davacı bu davasında ödenmeyen 78.227.49 YTL nın tahsili için talepte bulunmuş;mahkemece, dava tarihi itibariyle davalının davacıya talep edilen miktar kadar borçlu olduğu kabul edilmekle birlikte yargılamanın devamı sırasında bir kısım ödemelerin yapıldığından bahisle ödenmeyen miktar yönünden davanın kabulüne,fazla isteğin reddine karar verilmiş;yargılama gider ve vekalet ücreti de kabul ve reddedilen miktarlar üzerinden taraflara tahmil olunmuştur. Oysaki her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilir.Dava tarihi itibariyle talep edilen miktar yönünden ödenen herhangi bir para olmadığı mahkemenin ve tarafların kabulünde olduğuna göre davanın devamı sırasında ödenen miktar yönünden konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi gerekirken davanın reddine karar verilmesi ve reddedilen kısım yönünden de davacının yapılan yargılama giderinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmuş olması kabul şekli bakımından doğru değildir.Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine,temyiz olunan kararın ikinci bentte açıklanan nedenle davalı yararına,üçüncü bentte açıklanan nedenle de davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/665, Karar No: 2016/2068, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/665 E.  ,  2016/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2014/40 esas, 2015/176 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 10/04/2015 tarihli ve 2015/116 esas, 2015/54 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 17/04/2015 tarihli ve 2015/237 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 13/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12510-2015-E.23542/74241 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/04/2015 tarihli ve 2015/237 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/269, Karar No: 2009/8578, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/269 E.  ,  2009/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat .... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin vekili sıfatıyla, şirket hakkında tarh edilen vergi ve cezaların terkini amacıyla, daha önce ... Vergi Mahkemesinde açılan ve reddedilen davaların Danıştay’da temyiz ve takibini üstlendiğini, taraflar arasında 30.000 Doları peşin ödenmek suretiyle 300.000 Dolar üzerinden avukatlık ücret sözleşmesi düzenlendiğini, temyizi üzerine ... 1. Vergi Mahkemesinin dosyalarının Danıştay’a gittiğini, 7. Daireye giden davalar hakkında bozma kararı verildiğini, 3. Daireye giden bazı davalar devam ederken davalının 4811 sayılı Kanundan yararlanmak amacıyla 25.3.2003 tarihinde vergi dairesine başvurması üzerine davaları takip etmesinin olanaksız hale geldiğini, bakiye 270.000 Dolar vekalet ücretinin ödenmediğini, tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, vekile ödenmesi öngörülen ücretin, yalnız taahhüt edilen sonuca bağlı tutulmuş olması nedeniyle vekalet ücret sözleşmesinin geçersiz olduğunu, Vergi Barışı Kanunundan yararlanmak amacıyla davalardan vazgeçtiğinden, davacıya vekalet ücreti ödemekle yükümlü olmadığını, sözleşmenin 6. maddesindeki düzenlemenin de bu durumu kapsamadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle, davalının Vergi Barışı Kanunundan yararlanmak için başvurması ve davaların takibinden vazgeçmesi nedeniyle işin takip ve sonuçlandırılması engellenmiş olduğundan davacı vekilin vekalet ücretinin tamamını talep edebileceği kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne, 353.403,00 YTL’lik takibe ilişkin itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine ilişkin verilen hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizce;

“27.2.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren, 4811 sayılı Vergi Barışı Kanunu’nun 3. maddesi “...dava açılmaması veya açılmış davalardan vazgeçilmesi şartıyla vergilerin %50’sinin, gecikme zammı, gecikme faizi ile vergi cezaları ve bunlara uygulanan gecikme zamlarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.” hükmünü taşımakta olup, vergilerin %50’si ile gecikme zammı, vergi cezaları ve faizlerinin tamamının tahsilinden vazgeçilmesi fırsatını doğuran bu kanundan yararlanmanın ön koşulu, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, dava açılmaması veya açılmış davalardan vazgeçilmesidir. Davalının, önceden öngörülmesi mümkün olmayan ve Devlet politikası gereğince kabul edilmiş olan 4811 sayılı Vergi Barış Kanunundan yararlanmak amacıyla kanunun getirdiği mutlak ön koşulu yerine getirmesi, yasal bir zorunluluk olup, bu durumun, yasaya uygun davranarak davalardan vazgeçen davalı aleyhine sonuç doğurması kabul edilemez. Kaldı ki davalının, yasanın kendisine tanıdığı bu haktan yararlanmak istemesi, az yukarda açıklanan ve mahkemenin hükmüne gerekçe olarak dayandığı sözleşmenin 6. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen “davanın geri alınması”, “dava veya alacağın takibinden vazgeçilmesi” “karşı taraf ile sulh olunması”, “Avukatın işten el çektirilmesi” hallerinden biri olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir. O halde davalı, sözleşmede öngörülen vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz. Ancak vekaletin başladığı tarihten, davalı tarafından yasadan yararlanmak için müracaat edilen 25.3.2003 tarihine kadar, davacının davalıya sağladığı hukuki yardım nedeniyle sarf edilen emek ve mesaiye karşılık hak ve nesafete uygun bir avukatlık ücretinin ödenmesi gerektiği de kabul edilmelidir. Mahkemece, davacı avukatın, davalının vekili sıfatıyla 25.3.2003 tarihine kadar sarf etmiş olduğu emek ve mesaisi değerlendirilerek, 30.000 Dolar vekalet ücretinin peşin ödenmiş olması da göz önünde bulundurulmak suretiyle, davacının hak ve nesafete göre alması gereken vekalet ücreti tespit edilip, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sözleşmede kararlaştırılan vekalet ücretinden davalının tümüyle sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.“ gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda bu kez davanın kısmen kabulüne, 30.000 Dolar’ın takip tarihindeki Türk Lirası karşılığı üzerinden takibe yapılan itirazın iptaline, takipten itibaren alacağa yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin ve inkar tazminatının reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm de taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükmüne uyulan Dairemize ait bozma ilamında, davacının 25.3.2003 tarihine kadar sarf etmiş olduğu emek ve mesaisi değerlendirilerek, 30.000 Dolar vekalet ücretinin peşin ödenmiş olması da göz önünde bulundurularak, davacının hak ve nesafete göre alması gereken vekalet ücretinin tespiti ile, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece bozmaya uyularak alınan 15.9.2008 tarihli bilirkişi raporunda, davacı avukatın yapmış olduğu hukuki yardımlar gözetildiğinde, daha önce davacıya peşin olarak verilmiş olan 30.000 Doların yeterli ve hak ve nesafete göre de uygun olduğu belirtilmiş, ancak bozma ilamının, “avukata peşin ödenen 30.000 Doların dışında, hak ve nesafete göre bir ücret daha ödenmesi gerektiği” şeklinde düşünülmesi halinde ise, 30.000 Doların daha ödenebileceği açıklanmış, mahkemece de, 30.000 Dolar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysaki, anılan bozma ilamında, davacıya ödenmesi gereken vekalet ücretinin hak ve nesafete göre belirlenmesi gerektiği ifade edildikten sonra, 30.000 Doların da daha önce peşin ödenmiş olduğu göz önünde bulundurularak, sonucuna göre, başka bir ifade ile ödenmesi gereken ücretin 30.000 Dolardan az olması halinde aradaki fark üzerinden hüküm kurulması, aksi durumda ise davanın reddedilmesi gerektiğinin belirtildiği açık olup, bilirkişi raporunda da, daha önce davacıya peşin olarak verilmiş olan 30.000 Doların hak ve nesafete göre uygun olduğu belirtilmiş olduğundan, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bozma ilamına yanlış anlam verilmek suretiyle yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : 1. bent gereğince davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 1.60 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28238, Karar No: 2017/3899, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28238 E.  ,  2017/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları temin edilerek üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, mahkemece bilirkişi raporu alınmadan dosya ile ilgisi olmayan başka bir kararının gerekçesi dayanak yapılıp bilirkişi raporu alınmış gibi değerlendirmede bulunularak mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8092, Karar No: 2007/11456, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8092 E.  ,  2007/11456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişilerin tümü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1963 yılında ya da daha önce yapıldığı anlaşılan genel kadastroda çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerin ne gibi bir işleme tabi tutulduğu araştırılarak, bu yerin ilgili 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının (470 ve 467 sayılı parseller ile çekişmeli parselleri bir arada gösterir şekilde),

2) Çekişmeli parselin kuzeyindeki 467 ve 470 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanakları ile kadastro tesbit krokisinin,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma ve sonuçların askı ilan tutanakları ile çekişmeli yeri orman sınır noktaları ile birlikte gösterir 1942 yılı orman kadastro tutanağının,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösteren en eski tarihli memleket haritası ile kadastro tesbit tarihi olan 1990 yılı öncesi veya sonrasında, yakın tarihte düzenlenen memleket haritası orjinalinden renkli fotokopinin,

5) Dosyada bulunmayan komşu 1402, 1405, 1406, 1407, 1505, 1502, 1503, 1539, 1542, 1543, 1544, 1531, 1530, 1529, 1528 ve 1486 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanakları ile tesbitleri kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları davalı ya da hükmen kesinleşmiş ise, ilgili dava dosyalarının,

6) Çekişmeli parsellere komşu 1403, 1404 ve 1401 sayılı parsellerle ilgili dava dosyalarının,

7) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.