muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21420, Karar No: 2018/8577, Tarih: 17.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21420 E.  ,  2018/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine;temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı kurum tarafından aleyhine 26/06/2011 tarih 70153 seri no'lu kaçak tespit tutanağı ile işlem yapıldığını ve 41.072,79 TL borç tahakkuk ettirildiğini, kendisinin kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek, davalı kuruma 41.072,79 TL borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu kaçak tespit tutanağıyla davacıya ait sulama kuyusunda sayacın gerilim uçlarından T fazını boşta bırakarak 1/3 oranında eksik tüketim kaydettirildiğinin tespit edildiğini, bu şekilde davacının kaçak elektrik kullandığının belirlendiğini, dolayısıyla ...... müşteri hizmetleri yönetmeliği ve .... kurul kararları doğrultusunda kaçak tahakkuku yapıldığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile;davacının davalı kuruma 26/06/2011 Tarih 70153 seri no'lu kaçak tutanağı nedeniyle 30.148,32 TL borcu olmadığının, 10.924,47 TL borcu olduğunun tespitine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;kaçak elektrik kullanımından kaynaklı borca yönelik borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği 01.03.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.

./..

-2-

..... uygulanmasına ilişkin olarak 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olayda;davacının davalı ... şirketinin tarımsal sulama abonesi olduğu,davalı ... şirketi görevlilerince yapılan kontrolde davacı sayacının gerilim uçlarından T fazı boşta bırakılarak 1/3 oranında eksik tüketim kaydettiğinin tespit edildiği belirlenerek 26.06.2011 tarihli kaçak tespit tutanağının tutulduğu ve davacıya davaya konu edilen kaçak tahakkuku ve ek tahakkukun yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda;davacının davalı ... şirketinin tarımsal sulama abonesi olduğu,davalı ... şirketi görevlilerince yapılan kontrolde davacı sayacının gerilim uçlarından T fazı boşta bırakılarak 1/3 oranında eksik tüketim kaydettiğinin tespit edildiği belirlenerek 26.06.2011 tarihli kaçak tespit tutanağının tutulduğu ve davacıya davaya konu edilen kaçak tahakkuku ve ek tahakkukun yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece,dosya kapsamında alınan bilirkişi asıl ve ek raporu hükme esas alınarak karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporları davaya konu uyuşmazlığın çözümü noktasında hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığından söz konusu raporlara dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır.

2-Bundan ayrı olarak,17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı kanunun 17.maddesinin birinci,üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a),(ç),(d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,kayıp ve diğer bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....’nun kanundaki yetkileri genişletilerek söz konusu bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Bu kapsamda bilirkişi tarafından yapılacak hesaplamada ,kaçak tahakkuku noktasında kayıp kaçak,dağıtım,iletim ve psh bedeli hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması,ek tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması,buna göre kayıp kaçak,dağıtım,iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyatı üzerinden belirleme yapılması gerektiğinin de gözetilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece;alanında uzman ayrı bir 3’lü bilirkişi heyetinden davaya konu edilen kaçak elektrik tüketim bedellerinden davacının davalıya borçlu olup olmadığının tespiti noktasında kaçak tutanak tarihinde yürürlükte olan yukarıda ifade edilen yönetmelik ve kurul kararına göre hesaplamayı içerir,Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınması,alınacak raporda kayıp kaçak vb. bedeller ile ilgili ikinci bentte belirtilen hesaplama yöntemine de uyulması ve mahkemece de alınacak bu rapora göre sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/1802, Karar No: 2017/5585, Tarih: 17.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1802 E.  ,  2017/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 11/11/2014 tarihinde başlattığı tahliye talepli icra takibi ile 67.897,50 TL kira ve 3.639,17 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş , davalı borçlunun itiraz etmemesi üzerine icra takibi kesinleşmiştir.Davacı alacaklı 01/10/2012 tarihli sözleşmeye dayanmıştır. Davalı borçlu, yargılama aşamasında 02/02/2015 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli aylık 3.000,00 TL bedelli yazılı kira sözleşmesini ibraz ederek taraflar arasındaki kira ilişkisinin yenilendiğini savunmuştur.Mahkemece 02/02/2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin dava konusu kiralanan taşınmaza ait olup olmadığı üzerinde durulup anılan sözleşmeye ilişkin davacı beyanı alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4534, Karar No: 2012/6922, Tarih: 26.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4534 E.  ,  2012/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında beraat

2- Sanık ... hakkında TCK 81/1, 29 maddeleri gereği 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'a karşı kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ...'in maktul ...'a karşı kasten insan öldürme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin sair temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ...'ın maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ... ve sanık ... arasında

.../...

s-2-

bilinmeyen bir nedenle husumet bulunduğu, olay günü, sanık ...'ın, olay günü yanında tanık ... ile hakkında beraat kararı verilen ve maktulle de arkadaş olan sanık ... bulunduğu halde, kendisine ait araçla olay yerinden geçtiği sırada, maktul ...'ın ıslık çalması üzerine aracını durduğu, sanıkların araçtan inmeleri ile birlikte alkollü olan maktulün, sanık ...'a bıçak çektiği ve sinkaflı şekilde küfrederek sanığın üzerine yürüdüğü; diğer sanık ...'in, maktulü durdurmak için araya girdiği sırada, maktul tarafından darp edildiği, ardından maktulü yere düşürerek etkisiz hale getirdiği ve olay yerinden uzaklaşmak için sanık ... ile birlikte araca bindikleri, maktulün, ayağa kalkarak aracın arka kısmı ile şoför kapısına tekme attığı ve sanık ...'ın üzerine ikinci kez bıçakla yürüdüğü, bunun üzerine şoför mahallinden elinde bıçak ve sopa ile aşağı inen sanık ...'ın, maktulü biri öldürücü olmak üzere iki bıçak darbesiyle yaralayarak ölümüne yol açtığı olayda; maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan hakaret, mala zarar verme ve silahla kasten yaralamaya tetebbüs niteliğindeki haksız hareketler dikkate alınarak, sanık hakkında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca, makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ...'ın tahliye talebinin reddine, 26.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15512, Karar No: 2014/19212, Tarih: 25.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15512 E.  ,  2014/19212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/456-2013/72

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı müvekkilin 1995 yılından 10.02.2012 tarihine kadar davalı Y. Apartmanı . Sitelerinde kapıcı, kaloriferci, bekçi ve bahçıvan olarak çalıştığını, 25.12.2011 tarihinde site yönetiminin toplanıp yaşanan depremleri ileri sürülerek işine son vermeyi kararlaştırdıklarını, 30.10.2011 tarihinde habersiz olarak işine son verildiğini, davacının yaşanan depremden sonra site sakinlerinin siteyi terk etmiş olmalarına rağmen 10.02.2012 tarihine kadar sitede bekçilik yaptığını, son aldığı ücretin 1.050,00 TL olduğunu, fiilen çalıştığı halde Ekim, Kasım, Aralık, Ocak ve Şubat aylarına ait ücretinin ödenmediğini, kış aylarında 04.00 ila 24.00 saatleri arasında, yazlarında 07.30 ila 24.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Y. Sitesinin 23.10.2011 tarihli deprem yıkıldığını, bu tarihten itibaren sitede kimsenin oturmadığını, ortada kat maliki kalmadığını, ücret, fazla çalışma, yıllık izin ücreti gibi tüm taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının 10.02.2012 tarihine kadar fiilen çalışmadığını, fiilen işyeri olmadığından hizmetin 23.10.2011 tarihi itibarıyla mücbir sebeple son bulduğunu, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, iddia ettiği çalışma şeklinin doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin mücbir sebep sebebiyle haklı sebeple feshedildiği diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın ispatı bağlamında fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın ispatı bağlamında fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile ispatlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; dosya kapsamı ile davacının yaptığı işin niteliğine göre, davacının yazın fazla çalışmasının olmadığı, kışın ise günde bir saat fazla çalışmasının olduğu anlaşılmıştır. Diğer taraftan davacının hafta tatillerinde çalıştığı yönünde açık bir iddiası olmadığı dikkate alındığında davacının kış dönemi için haftalık fazla çalışma süresinin haftada altı saat olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu tespite göre davacının fazla çalışma ücreti alacaklarının kabulü gerekirken bunun yapılmaması isabetsizdir.

3-Diğer taraftan mülga 1475 sayılı İş Kanunu zamanı için davacının yıllık izin süreleri hesaplanırken beşinci yıl için oniki gün yerine onsekiz gün yıllık izne hak kazandığının kabul edilerek mülga 1475 sayılı Kanun'nun 49. maddesine aykırı davranılması ve bu şekilde fazladan yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Diğer taraftan mülga 1475 sayılı İş Kanunu zamanı için davacının yıllık izin süreleri hesaplanırken beşinci yıl için oniki gün yerine onsekiz gün yıllık izne hak kazandığının kabul edilerek mülga 1475 sayılı Kanun'nun 49. maddesine aykırı davranılması ve bu şekilde fazladan yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir.

Zamanaşımı, bir maddi hukuk kurumu değildir. Diğer bir anlatımla zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden gözönünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, kanunda öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur.

Somut olayda, davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı definde bulunulmuştur. Bu zamanaşımı definin dikkate alınmaksızın davacının taleplerinin hüküm altına alınması yerinde olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14026, Karar No: 2007/14978, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14026 E.  ,  2007/14978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...’ın ... ilçesindeki doğalgaz boru ... ve kamulaştırma işinde yüklenici firma olan davalı ... şirketi ile dava dışı ... A.Ş. tarafından yapılacak müştemilat listesi belirleme işinde ... teknisyeni olarak görev aldığını ve 440 adet taşınmazda müştemilat listesi hazırladığını ancak davalı tarafından 650 YTL. avans ödeme dışında bakiye bilirkişi ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 6.000 YTL.nin faizi ile ödetilmesini istemiş ve davacının aynı nedenle ... A.Ş. aleyhine açtığı dava eldeki dava ile birleştirilmiştir.

Davalı ... A.Ş. , müteaahit firmanın ... A.Ş. olup bu firma tarafından iletilen ücreti aracı olarak davacıya ödediklerini, müştemilat listesi hazırlama işinin kendi yükümlülüklerinde olmadığını ayrıca davacı ile yapılmış bir sözleşmenin de bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Birleşen davanın davalısı ... A.Ş. de taşeron sözleşmesi ile mühendislik, v.s.tüm kamulaştırma işlerinin davalı Mateleks firmasına devir edildiğini, davacı ile bir sözleşmenin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl dava açısından davalı aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, birleşen davanın tefriki ile ayrı bir esasa kayıt edilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dışı ... ile ... A.Ş. arasında imzalanan sözleşme ve eki teknik şartnamenin 9.15 maddesinde, kamulaştırmaya konu sahanın müştemilat listesinin müteahhit tarafından hazırlanacağının belirtildiği ve müştemilat tesbit

2007/14026-14978

listelerinin davacı ve yüklenici elemanı ... tarafından imzalandığı ancak firma adının yazılı olmadığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Yine ... Müh. A.Ş. ile ... A.Ş. arasında imzalanan 6.5.2002 tarihli taşeron sözleşmesi ile de , sözleşmenin konusunun işveren tarafından ... A.Ş tarafından yapılmakta olan doğalgaz iletim hattı projesi işinin kapsamında yer ... mühendislik,jeolojik zemin etüdü, kamulaştırma işlerinin v.s. yapılması olduğu açıklandıktan sonra, taşeronun bu işleri işverenin ana sözleşmesine ekli teknik şartnamesine göre yapacağı açıklanmıştır. Kaymakamlık tarafından 16.7.2003 tarihli yazı ile de, ... A.Ş.ye hitaben; istenen dağalgaz iletim hatlarının geçtiği yerlerdeki ağaçların özelliklerinin tesbiti için tekniker davacı ...’ın görevlendirildiği bildirilmiştir. 28.2.2003 tarihli makbuz ile de, ... A.Ş. tarafından davacıya zirai bilirkişi ücreti adı altında 650 YTL.nin ödendiği ve ... A.Ş aleyhine açılıp tefrik edilen dosyanın da derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı gibi, doğalgaz iletim hattı projesi kapsamında işin yüklenici firmasının ... A.Ş ve taşeronunun ... A.Ş. olduğu ve bu ... kapsamında hazırlanmış olan müştemilat listelerindeki bilirkişilik ücretinin davanın konusunu oluşturduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacıya yapılan ödeme makbuzunun davalı ... tarafından yapıldığı ve kamulaştırma işleri ile ilgili tüm işlerin yapılmasının taşeron sözleşmesi ile bu firma tarafından yükümlenildiği gözetilerek, davalı ... firmasının bu davada hasım olarak kabulü zorunludur. Yine davanın konusunun ve biri hakkında verilen hükmün diğerini etkileyeceği dolayısıyla davalar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu da gözetildiğinde , tefrik kararı yerinde olmayıp, her iki davanın birleştirilerek görülmesi gereklidir. Açıklanan nedenlerle, davalar birleştirilerek diğer davalı ...Ş.nin de sorumluluğu irdelenerek, davacı talebi hakkında işin esası incelenmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.