muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10294, Karar No: 2019/1171, Tarih: 14.02.2019

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalıların, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücreti hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3583, Karar No: 2017/3119, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3583 E.  ,  2017/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2007 tarihli iddianamesi ile diğer sanık... ...(...)'un sürücü belgesi almak için emniyet müdürlüğü trafik tescil bürosuna ibraz ettiği sağlık raporunun sahte olduğu iddiası ile açılan davada, hakkında beraat kararı verilen sanık...'ün savunmalarında suça konu belgeyi kendisine sanık ...'in verdiğini beyan etmesine rağmen sanık ...'in yargılamanın tüm aşamalarında böyle bir belge vermediğini savunduğu anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından suça konu belge üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılıp sanığın eli ürünü olup olmadığının belirlenmesi ve sanığın bu şekilde başka kişilere de sağlık raporu verip vermediği hususları da araştırılıp sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm tesisi;

2-Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK'nun 210/2. maddesinde yer alan "Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur." şeklindeki düzenleme ile; kamu görevlisi olmayan sağlık mesleği mensuplarının görevlerinin gereği olarak düzenledikleri belgelerin gerçeğe aykırı olması haline özgü özel bir sahtecilik suçu düzenlenmiştir. Buna göre fıkranın ilk cümlesi uyarınca gerçeğe aykırı belge düzenlenmesi halinde özel belgede sahtecilik suçu ancak düzenlenen bu belge ile TCK'nun 210. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesindeki menfaat veya zarar koşulunun gerçekleşmesi halinde ise resmi belgede sahtecilik suçuna göre cezaya hükmolunacaktır. Anılan fıkrada belirtilen suç faili sağlık mesleği mensubu olmalıdır ve bunların kimler olduğu hususu ise 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun ve ilgili diğer mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlenebilir. Kamu görevlisi olmayan hekim tarafından düzenlenen içeriği sahte raporu kullanan kişinin eylemi ise TCK'nun 207/2. maddesinde düzenlenen sahte özel belgeyi kullanmak suçunu oluşturur. Bu açıklamalar karşısında somut olaya gelince;

Sürücü belgesi almak için trafik tescil müdürlüğüne diğer sanık tarafından ibraz edilen, Özel Kahramanoğlu Polikliniğinden alınmış gibi gözüken 08.11.2006 tarih ve 78 nolu tanzim edilmiş suça konu sağlık raporun tümden sahte olduğu, kaşe ve imzaların adları yazılı müşteki doktorlara ait olmadığının tespit edilmesi karşısında; suça konu rapor özel poliklinik tarafından verilmiş olup sanığın sağlık mesleği mensubu olmaması nedeniyle eyleminin TCK'nın 207/2. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

b-Hakkında beraat kararı verilen sanık......'un emniyet görevlilerince bir gözünün kaydığından bahisle yeniden sağlık raporu alması talepleri üzerine sanığın Gaziantep Devlet Hastanesinden yeniden aldığı raporda da sanığın B sınıfı sürücü belgesi alabileceğinin belirtilmesine rağmen, adli tıp uzmanından aldırılan bilirkişi raporunda, bir gözü tamamen görmeyen kişinin sürücü belgesi alabilmesi için diğer gözün 10/10 oranında görme yetisini haiz olması gerektiği ve...'ün diğer gözünün tam olarak göremediğinden bahisle sürücü belgesi alamayacağının belirtilmesi karşısında, bu hususta Adli Tıp İhtisas Dairesinden rapor alınarak, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve... Yılmazsoy'un sürücü belgesi alabilecek durumda olmasının tespiti halinde de TCK'nın 211. maddesinin tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizliği, yasaya aykırı;

c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/130, Karar No: 2023/2800, Tarih: 04.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/130 E.  ,  2023/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Mühürde Sahtecilik, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Temyiz talebinin reddi

Mahkemece verilen hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 27.12.2022 tarihli tevdii kararı ile sanığın resmi belgede sahtecilik hükmüne yönelik temyiz yasa yoluna başvuruda bulunduğu halde temyize ilişkin görüş bulunmadığı anlaşılmakla ek tebliğname istenilmesine rağmen bu konuda görüş bildiren ek tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla, sanığın resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyizi konusunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12565, Karar No: 2023/1696, Tarih: 27.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12565 E.  ,  2023/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli ve 2016/559 Esas, 2016/757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 18.000 TL adli para cezasına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 06.03.2020 tarih, 14-2016/262118 sayılı kısmen onama, kısmen bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın hatalı olduğunu, sanık lehine bozulması gerektiğini, bilirkişi raporunda da cinsel tacizle ilgili bir söz olmadığına, kararın bozulmasına yöneliktir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Ceza verilmesine yer olmadığı kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, sanığın hem katılanın kapısına CD bırakması hem de sürekli araması ve bu aramaları sırasında konuşmadan beklemesinin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesindeki suçu oluşturduğuna ve kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Ceza verilmesine yer olmadığı kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, sanığın hem katılanın kapısına CD bırakması hem de sürekli araması ve bu aramaları sırasında konuşmadan beklemesinin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesindeki suçu oluşturduğuna ve kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın amca çocukları olduğu, gençlik yıllarında sanığın, katılanda gönlü bulunduğu, ancak ikisinin de başka şahıslarla evlendikleri, 2007 yılında katılanın kocasının ölümünden sonra sanığın değişik zamanlarda ve çok defa katılanı telefonla arayarak ve mesajlar göndererek "Eşimden ayrılacağım, seninle evleneceğim, seni seviyorum vb" şeklinde sözler sarfederek tacizde bulunduğu, bu durumun yaklaşık sekiz yıl devam ettiği, sanıkla olan akrabalık bağı sebebiyle katılanın uzunca bir süre sanıktan şikayetçi olmadığı, sanığın aramalarına bazen katılanın ev halkı olan yakın akrabalarının çıktığı, sanığın katılanı taciz edici mahiyetteki sözlerini bunlara dahi söylediği, süreçte katılanın telefonlarını değiştirdiği ancak sanığın katılanın yeni telefon numaralarını öğrenerek benzer taciz içeren davranışlarına devam ettiği, yine sanığın süreç içerisinde katılanın evinin ve hane halkının görüntülerini içeren ve bizzat kendisinin seslendirdiği aşk şarkılarının kayıt olunduğu CD leri katılana gönderdiği, sanığın bu eylemlerinin de cinsel taciz mahiyetinde bulunduğu, yine en son 18.10.2015 günü "Aşkım neredesin, seni seviyorum, kalbim seninle canım, aşkım seviyorum, seni seviyorum, neredesin bitanem, karımdan boşanacağım, seni alacağım, seninle evleneceğim, sensiz yaşayamıyorum" şeklinde sözlerle arayarak ve mesajla cinsel tacizde bulunduğu, katılana karşı çok uzun bir zaman sürecini kapsayan zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılmış ve mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2. Sanık hakkında katılanın huzur ve sükununu bozduğundan bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın eylemi bütünü ile katılana karşı zincirleme cinsel taciz suçunu oluşturmakta olup sanığın huzur ve sükununu bozma özel kastı bulunmadığından ve sanık cinsel taciz suçundan cezalandırılmış olduğundan sanığa ayrıca bu suçtan ceza verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın değişik zamanlarda ve çok defa katılanı telefonla araması ve mesaj göndermesi dışında süreç içerisinde katılanın evinin ve hane halkının görüntülerini içeren ve bizzat kendisinin seslendirdiği aşk şarkılarının kayıt olunduğu CD leri katılana göndermesi eylemlerinin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli ve 2016/559 Esas, 2016/757 Karar sayılı kararına sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli ve 2016/559 Esas, 2016/757 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/822, Karar No: 2023/6595, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/822 E.  ,  2023/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/34 E., 2021/135 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesi uyarınca 6 ... hapis ve 200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça

konu emvallerin müsaderesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2018/4910 Esas, 2020/2380 Karar sayılı ilâmıyla;

''UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında 03/04/2015 tarihinde aynı yerde işlediği suçla ilgili olarak, 20/05/2015 tarihinde iddianame düzenlenip, aynı suçtan Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2015 tarihli ve 2015/99E, 2015/239K sayılı kararı ile sanık hakkında ağaç kesmek suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu, yine aynı sanık hakkında temyizde görülmekte olan Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/59 E. 2015/140 K. sayılı dava dosyasının ise suç tarihi 03/03/2015 olup, 26/03/2015 tarihinde iddianame tanzim edildiği, suç tarihlerinin yakın olduğu da gözetilerek, kesilen ağaçların aynı yerden kesilen ağaçlar olup olmadığı, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1-Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda, önce kesilen ağaç sayısının alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirdiği belirtilip, daha sonra alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir gerekçe olmadığının belirtildiği ve fakat daha sonra bu son cümlenin üstü çizilerek paraflanıp, alt sınırın üzerinde ceza tayin edilerek, gerekçeli kararda da bu defa bu son cümle çıkarılarak, teşdiden ceza tayin edildiği yazılarak, çelişkili hüküm kurulması,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nispi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140E.,2015/85K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2020/34 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanunu'nun 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 53 ünc, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 ... hapis ve 160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suça konu emvallerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç konusu emvalleri düşük ve devrikten temine ettiğine, dikiliden ağaç kesmediğine, motorlu testere kullanmadığına, teşdidin haksız olduğuna, cezanın paraya çevrilmesi ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde hayatiyetini kaybedecek şekilde 9 adet ağaç kesildiğinin tespiti üzerine yapılan araştırmada sanığın ikametinin ve ahırının önünde suça konu emvaller ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmalarında ağaç kesmediğini, çürümüş haldeki odunları topladığını beyan etmiştir.