muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2287, Karar No: 2019/10477, Tarih: 12.11.2019

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise, kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği öngörülmüştür.

Somut olaya bakıldığında; davalıların maliki olduğu konut ile davacı sigortalısının kullanımındaki konutun da bulunduğu anataşınmazın kat mülkiyeti kurulmuş bir taşınmaz olduğu; davacıya sigortalı konuta bina çatı oluk ve çatı kaplamalarından su sızması neticesinde sigortalı konutta hasar meydana geldiği gerekçesiyle davalılara husumet yöneltildiği görülmektedir. Bu durumda, anataşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olması nedeniyle, davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu açıktır.

Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Bu durumda mahkemece; davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek, HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. Maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde işin esasının incelenerek hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4456, Karar No: 2010/4437, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4456 E.  ,  2010/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2007 tarih ve 2007/242-2007/527 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatif ortaklığından haksız olarak çıkarıldığını ileri sürerek, kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 31.07.2007 tarihinde işlemden kaldırılan dosyanın üç aylık yasal sürede yenilenmediği gerekçesiyle HUMK'nun 409 ncu maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kooperatif ortaklığından ihraca ilişkin kararın iptaline ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı ve davacılar vekilinin mazeretinin kabul edilmediği 31.07.2007 tarihli duruşmaya davalı vekili katılmış, mazereti ve davayı kabul etmediğini açıklamıştır. Ancak, davanın kabul edilmediği beyanı dikkate alınıp, davalı vekiline davacı taraf yokluğunda davaya devam edip etmeyeceği hususu sorulmadan doğrudan dosyanın işlemden kaldırılması ve bunun sonucu olarak davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm kurulmasına doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17131, Karar No: 2016/959, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/17131 E.  ,  2016/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bergama Sulh Hukuk ve Dikili Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bergama Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 20.10.2015 tarihli cevabî yazısına göre kısıtlı adayının “.... .../...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bergama Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bergama Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20117, Karar No: 2016/707, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20117 E.  ,  2016/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/763-2014/15

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/3083, Karar No: 2012/5307, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3083 E.  ,  2012/5307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı belediyede fesih tarihine kadar geçici işçi statüsünde çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı belediyeye usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen dava ve duruşmalara katılmamış, cevapta vermemiştir.

Mahkemece, davalı belediyede, davacının iş aktinin fesih tarihinde 25 işçi çalıştığı ... kayıtlarından tespit edilmekle, davacı tanığı ...’un beyanlarında, davalı belediyenin yapılan yerel seçimlerden sonra 15 kişiyi işe aldığı, 8 işçinin ... girişlerinin 5. ayda yapıldığı iddiasının ... kayıtları ve İlçe Emniyet Amirliği araştırma tutanaklarınca doğrulandığı, bu haliyle davalı belediyede davacının iş sözleşmesinin feshi tarihinde 30’dan fazla işçi çalıştığının sabit olduğu, işverence feshin ekonomik nedenlerle yapıldığının iddia edilmesine rağmen, davalının fesihten sonra yeni işçi alımı yaptığı ve araç temini ettiğinin sabit olması karşısında bu iddiasını ispatlayamadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacının 6 aydan fazla süre ile davalıya ait işyerinde geçici statüsünde çalıştığı, 21.04.2009 tarihli belediye meclis kararında; maddi olanakların yetersizliği nedeniyle parasal sıkıntı sona erinceye kadar geçici işçilerin iş akitlerinin feshedilmesine karar verildiği, Sulusaray İlçe Emniyet Amirliği’nce yapılan araştırmada, davalı belediyenin 29.03.2009 tarihli yerel seçimlerden sonra belediyede çalışmak üzere 8-10 kişiyi işe aldığı ve bir itfaiye aracı ile bir adet makam aracı edindiği hususlarının belirtildiği, davalı belediyece, fesih tarihinde belediyede 27 işçinin çalıştığının,doğal arıtma tesislerinde çalışmak üzere fesih tarihinden sonra 8 işçi alındığının, belediyenin fesih tarihinden sonra kendi bütçesinden olmamakla beraber 2 adet doğal arıtma tesisi aldığınının, davacı ile birlikte 15 işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğininin bildirildiği, Tokat ... İl Müdürlüğünce, iş sözleşmesinin feshedildiği tarihten sonra 8 işçinin işe alındığının beyan edildiği, Mahkemece tanık ...’un beyanında geçen, ..., ..., ..., ...,...,... ve ...’ın davacının iş sözleşmesinin feshi tarihinden önce başka bir işyerinde çalışıp çalışmadıklarının tespiti için, Tokat ... Müdürlüğüne müzekkere yazılarak ... kayıtlarının istendiği,müzekkere cevabında, 7 işçinin de davacının iş sözleşmesinin fesih tarihinde başka bir işyerinde çalıştıklarını gösterir ... kayıtlarının bulunmadığının bildirildiği,davalı belediyeyeden tanık ...’un beyanında adı geçen işçilerin çalıştırılıp çalıştırılmadıklarının sorulduğu, Belediyece; ..., ..., ..., ... dışındaki işçilerin (TYÇP) projesi kapsamında 15.10.2009-21.03.2010 tarihleri arasında çalıştırıldıklarının, ayrıca ... dışındaki işçilerin belediyece 21.04.2010-09.08.2010 tarihleri arasında çalıştırıldıklarının bildirildiği, davalıya ait işyerinde, fesih tarihi olan 2009/4. ayda ... kayıtlarına göre 25 işçi , zabıta araştırmasına göre 50 işçi, Belediye Kayıtlarına göre 27 işçi çalıştığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, ... ve davalı Belediye yazılarına göre davalı Belediyede fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısı 30'un altındadır. Bu resmi kayıtların aksi eşdeğer belgelerle ıspatlanamamıştır. Bu durumda davacının iş güvencesinden yararlanamayacağı düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 23.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7428, Karar No: 2014/6806, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7428 E.  ,  2014/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/511-2012/613

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; davacının 16.05.2011 tarihinde Adana Kız Lisesi Okul Aile Birliğinin yaptığı kantin ihalesine girdiği ve ihaleyi kazandığı, ihale şartnamesinde ve özel şartlar bölümünde “yüklenicinin değişmesi durumunda, okul kantinine yapılan sabit tesis masrafları, kullanım süresi ve amortisman dikkate alınarak okul, birlik, varsa ilgili meslek odası temsilcisinin ve gerektiğinde bilirkişi katılımıyla oluşturulan komisyonca takdir edilen meblağ, eski yüklenici L.. T..'e yeni yüklenici tarafından ödenir, bu husus ihale ilânında belirtilir” denildiğini, davacıdan ihaleden sonra 116.407,00.-TL sabit tesis masrafı istendiği, davacının bu bedeli Okul Aile Birliğinin hesaplarına bilirkişi incelemesi yapılması şartıyla yatırdığını, ihaleden sonra yapıldığı söylenen tutanaktaki işlerin yapılmadığının, yapılanların da bedellerinin fahiş gösterilmiş olduğunun tespit edildiğini, ihale özel şartlarının 9.maddesine göre İlçe Milli Eğitimine başvuruda bulunulduğunu ancak reddedildiğini, davacıya verilen dökümanda yapılan işlerin bedeli kalem kalem yazılmış, hiçbirisi faturaya dayanmayan harcamaların toplam kısmında 98.650,00.-TL yazmasına rağmen daha altına da 116.407,00.-TL yazılmış olduğunu belirterek davacının davalıya yaptığını söylediği harcamalar için ödediği 116.407,00.-TL'nin 17.757,00.-TL'sini sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Davalı, söz konusu ihale yapılmadan önce 10 günlük askı süresi olduğunu, bu askı süresinde davacı tarafın söz konusu 116.407,00.-TL sabit tesis masrafları için herhangi bir itirazda bulunmadığı gibi ihale şartları ve ekinde özel şartları kabul ve taahhüt ettiğini beyan ederek imza altına alındığını, ihale yapıldıktan sonra davacının Çukurova İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne yapmış olduğu müracaatın reddedilmiş olduğunu, 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu 19.md. hükmüne göre “ilan yapıldıktan sonra şartname ve eklerinde değişiklik yapılamaz, değişiklik yapılması zorunlu olursa bunu gerektiren sebep ve zorunluluklar bir tutanakla tespit edilerek önceki ilanlar geçersiz sayılır ve iş yeniden aynı ilan olunur” şeklinde belirtildiği, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Kantin İhale Şartnamesinin Genel Şartlar 41. maddesinde “Yüklenicinin değişmesi durumunda, okul kantinine yapılan sabit tesis masrafları, kullanım süresi ve amortisman dikkate alınarak okul, birlik, varsa ilgili meslek odası temsilcisinin ve gerektiğinde bilirkişi katılımıyla oluşturulan komisyonca takdir edilen meblağ eski yükleniciye yeni yüklenici tarafından ödeyeceğini taahhüt eder.” şeklinde belirtildiği, ihale ilanında sabit tesis masrafının 116.407,00.-TL olarak belirtildiği, davacının bu sabit tesis masrafını bilerek ihaleye girdiği ve bağlayıcı olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş,hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, fazla ödendiği ileri sürülen sabit tesis masraflarının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istirdatı isteminden ibarettir.

Tüm dosya kapsamı, Kantin İhale Şartnamesi, yazı cevapları, bilirkişi heyeti ile toplanan delillerin incelenmesi sonucunda; davacı vekili tarafından, davacının 16.05.2011 tarihinde Adana Kız Lisesi Okul Aile Birliğinin yaptığı kantin ihalesine girdiği, 124.060,00.-TL bedelle ihaleyi aldığı, davacıdan ihaleden sonra 116.407,00.-TL sabit tesis masrafı istendiği, davacının bu bedeli Okul Aile Birliğinin hesaplarına bilirkişi incelemesi yapılması şartıyla yatırdığı, ihaleden sonra yapıldığı söylenen tutanaktaki işlerin yapılmadığının, yapılanlarında bedellerinin fahiş gösterilmiş olduğunun tespit edildiği, davacıya verilen dokümanda yapılan işlerin bedeli kalem kalem yazılmış, hiçbirisi faturaya dayanmayan harcamaların toplam kısmında 98.650,00.-TL yazmasına rağmen toplam olarak 116.407,00.-TL yazılmış olduğu belirtilerek davacının davalıya yaptığını söylediği harcamalar için ödediği 116.407,00.-TL'nin 17.757,00.-TL'sini sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Kantin İhale Şartnamesinin Genel Şartlar 41. maddesinde; “Yüklenicinin değişmesi durumunda, okul kantinine yapılan sabit tesis masrafları, kullanım süresi ve amortisman dikkate alınarak okul, birlik, varsa ilgili meslek odası temsilcisinin ve gerektiğinde bilirkişi katılımıyla oluşturulan komisyonca takdir edilen meblağ eski yükleniciye yeni yüklenici tarafından ödeyeceğini taahhüt eder.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Bu hüküm sözleşmenin taraflarını bağlar. Davacı da, yeni yüklenici olup bu hükme uygun ödeme yaptığını ancak hükümde belirtilen sabit tesis masraflarının eski yüklenici tarafından yapılmadığını ileri sürmektedir.

Kural olarak, alacak davalarında davalı olma sıfatı, alacağın borçlusuna aittir. Borçluya değilde üçüncü bir kişiye dava açılması durumunda davanın sıfat yokluğu, bir başka deyişle husumet yönünden reddine karar verilmesi zorunludur. Husumet defi olmayıp bir itirazdır. Bu niteliği dikkate alındığında yargılamanın her aşamasında öne sürülebileceği gibi, taraflarca öne sürülmese dahi mahkemelerce kendiliğinden dikkate alınması ve husumet sorunu çözümlendikten sonra işin esasına girilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Uyuşmazlıkta, taraflar yeni ve eski yüklenici olup, aralarında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. İhaleyi yapan dava dışı Okul Aile Birliğinin kamu tüzel kişiliği statüsü mevcut değildir. Bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliklerinin yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır. Her ikisinin de (davacı ve davalı yüklenicilerin) muhatabı okul aile birliğini temsilen Milli Eğitim Bakanlığıdır. Buna göre, anılan ihale sonucunda kantin kiralama sözleşmesinden doğan ihtilaflar için tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliğine izafeten davanın Milli Eğitim Bakanlığına açılması gerekmektedir. Zaten, ödenen para da ihtirazi kayıt ile Okul Aile Birliği hesabına yatırılmıştır.

Hal böyle olunca; davanın 1086 sayılı HUMK. nun 38. (6100 sayılı HMK.nın 50.) maddesi hükmü gereğince pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve hukuki olmayan gerekçe ile davalı tarafın taraf olmadığı, imzasının bulunmadığı ihale şartnamesinin hükümleri gereğince isteyemeyeceği gerekçesi ile davanın esası hakkında ret kararı verilmiş olması isabetsizdir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.