muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7409, Karar No: 2019/13143, Tarih: 24.09.2019

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; müştekiler ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmaması,

2-Müşteki ...’un işyerinden toplam 25 TL para ve bir paket çay ve 2-3 kğ şeker yine müşteki ...'ün işyerinden 65 TL para ve bir kutu çikolata çalan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7364, Karar No: 2014/7174, Tarih: 12.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7364 E.  ,  2014/7174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/67-2013/347

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09/02/2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42435, Karar No: 2017/11216, Tarih: 18.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42435 E.  ,  2017/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece sanık hakkında yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak, ilerde suç işlemekten kaçınacağı yönünde olumlu kanaat oluşmadığı belirtildiğinden tebliğnamede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Mahkemenin kabulüne göre olay günü bilirkişi olarak mahkemeye gelen sanığın, hakim olarak görev yapan katılan tarafından dışarıya çıkması söylenince " terbiyesizlik yapma" şeklinde kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın, katılanın hakim olarak görev yaptığı mahkeme tarafından bilirkişi sıfatıyla çağrılması üzerine mahkeme kalemine gidip, mahkemede zabıt katibi olarak görev yapan tanık ...'ın oturup kısa bir süre beklemesini söylemesi üzerine kalemde oturduğu sırada, kalemde talimat duruşmasını yapan katılanın, oturmakta olan sanığa sert bir şekilde '' bayan burada ne oturuyorsun çık dışarı'' diyerek yüksek sesle bağırması üzerine sanığın yargılamaya konu sözleri sarf etmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4086, Karar No: 2019/9562, Tarih: 22.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/4086 E.  ,  2019/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın müştekilerden otopark ücreti istediği, müştekilere bıçak doğrultarak ''ben kimseyi tanımam, ücret ödeyeceksin, yoksa sizi öldürürüm'' şeklindeki sözlerle tehdit ettiği ve bıçakla yaraladığının iddia ve kabul edilmesine, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1887, Karar No: 2021/503, Tarih: 20.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/1887 E.  ,  2021/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere; 26.09.2016 tarihli ek kararla temyiz isteğinin süre yönünden reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 26.09.2016 tarihli ve 2011/24 Esas ve 2011/902 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın ONANMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9701, Karar No: 2014/13838, Tarih: 04.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9701 E.  ,  2014/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cihanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2012/57-2014/140

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. M.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu.parsel sayılı taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmaması nedeniyle ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. M.. vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, dava konusu 4301 m2 yüzölçümündeki, kerpiç ev, mandıra ve arsa vasıflı ..parsel sayılı taşınmazın aynen taksiminin mümkün olup olmadığına ilişkin olarak kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ifrazının mümkün olduğu belirtilmiş ise de ek bilirkişi raporlarında üzerindeki binalar düşünüldüğünde ifrazının mümkün olamayacağı ifade edilmiş, mahkemece bilirkişi ve ek bilirkişi raporları arasındaki bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, dava konusu 4301 m2 yüzölçümündeki, kerpiç ev, mandıra ve arsa vasıflı ..parsel sayılı taşınmazın aynen taksiminin mümkün olup olmadığına ilişkin olarak kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ifrazının mümkün olduğu belirtilmiş ise de ek bilirkişi raporlarında üzerindeki binalar düşünüldüğünde ifrazının mümkün olamayacağı ifade edilmiş, mahkemece bilirkişi ve ek bilirkişi raporları arasındaki bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman harita mühendisi marifetiyle yeniden keşif yapılarak, taşınmazın imar durumu ile pay ve paydaş sayısı ve üzerindeki binalar itibarıyla ifraz edilip edilemeyeceği, ifrazının mümkün görülmesi halinde buna ilişkin kroki düzenlenmesi, birden fazla seçenek olması ve tarafların anlaşamamaları halinde kur’a ile yerlerin belirlenmesi, taşınmaz üzerinde bulunan yapılar nedeniyle diğer taraflara ivaz verilip verilmeyeceği belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3054, Karar No: 2016/8629, Tarih: 20.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3054 E.  ,  2016/8629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma eylemi sebebiyle açılan davada sanığın beraatine dair karara yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın savunmasının alındığı 21.03.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 2004 takvim yılındaki suç için 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri, 2005 takvim yılı için ise 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkındaki kamu davasının "sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı, iddianame anlatımında "yasal defter ve belgeleri gizlemek'' suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan suçtan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3898, Karar No: 2013/7503, Tarih: 27.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3898 E.  ,  2013/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili bankaya devredilen ... A.Ş., ... A.Ş., ... Bank A.Ş. ile müflis şirket arasında genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, bu sözleşmelerden dolayı iflasına karar verilen davalı şirketten nakdi ve gayrinakdi alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, 24.01.2008 tarihi itibari ile kullanılmamış 139 adet çek yaprağından kaynaklanan 8.340,00 TL ve 64 adet meri teminat mektubundan kaynaklanan 61.655,99 TL olmak üzere toplam 69.995,99 TL gayrinakdi ve komisyon borcu ve tazmin olunan teminat mektubundan kaynaklanan toplam 155.746,00 TL nakdi alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket iflas idaresine davetiye tebliğine rağmen davaya cevap verilmemiştir.

Davalı şirket iflas idaresine davetiye tebliğine rağmen davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı bankaya devredilen ... A.Ş., ... A.Ş., ... Bank A.Ş. ile müflis şirket arasında genel kredi sözleşmeleri imzalandığı, bu sözleşmelere istinaden davacı banka tarafından davalı müflis şirketin talebi üzerine teminat mektupları verilmek suretiyle toplam 78.078,55 TL karşılığı teminat mektubu kredisi kullandırıldığı, bu mektupların 20.000,00 TL lik kısmının 24.01.2008 tarihinden önce tazmin edilmiş olduğu, 58.078,55 TL lik kısmının ise 24.01.2008 iflas tarihi itibari ile meri bulunduğu, iflas tarihinden sonra ise 14.200,00 TL lik mektubun tazmin edilmiş olduğu, toplam 1.233.572 USD bedelli mektupların ise iflas tarihinden önce iade edilmiş olduğu, davacı banka tarafından müflis şirkete ihtarnamelerin gönderildiği, ancak borcun ödenmediği, kredi sözleşmesinin 14. maddesi gereğince davacı banka tarafından her zaman depo talebinde bulunulabileceği, müflis şirketin komisyon borcu ve tazmin edilen teminat mektubu nedeniyle risk unsurunun gerçekleştiği, depo talebinin yerinde olduğu, sözleşmenin 46/2 maddesi gereğince temerrüt tarihindeki cari faiz oranının %50 fazlasının temerrüt faizi olarak belirlenmesinin kabul edildiği, bankacılık uygulamasında teminat mektupları için üçer aylık dönemlerde mektup tutarının %1'i oranında komisyon ve bunun BSMV sinin istenilmesinin makul ve rayiçlere uygun bulunduğu, davacı tarafça asgari 30,00 TL üzerinden komisyon talep edilmiş ise de sözleşmenin 37/1. maddesi gereğince "sözleşme gereğince verilen teminat mektubu ve diğer garantiler için 3 aylık devrelerde yetkili merciler tarafından saptanan veya sonradan değiştirilecek olan hadlerin en yükseğini geçmemek koşulu ile veya serbesti tanınması halinde banka tarafından saptanan ve müşteri tarafından kabul edilerek istek mektubuna yazılacak oran üzerinden komisyon ve bu komisyonun gider vergisi ile diğer vergilerinin

ödeneceğinin" hükme bağlandığı, davacı banka tarafından bu maddeye uygun işlem yapıldığı, 30,00 TL komisyon bedeli uygulanacağının müflis şirkete tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belge sunulamadığı, bu durumda genel olarak teminat mektuplarına uygulanan komisyon oranı her 3 ay için %1 olmak üzere yıllık %4 olduğundan bu komisyon oranı uygulanabilecek iken davacı bankanın hesap ekstrelerinin incelenmesinde her 3 ay için %0,5 komisyon hesaplandığının tespit edildiği, iflas tarihi itibari ile ... Bank A.Ş. ile ilgili 95.601,49 TL nakit, 6.780,00 TL çek yaprakları nedeniyle gayrinakit, 58.078,55 TL teminat mektupları nedeniyle gayrinakit, ... A.Ş. Ile ilgili 1.560,00 TL çek yaprakları nedeniyle gayrinakit, ... A.Ş. ile ilgili 601,51 TL nakit, 8.340,00 TL çek yaprakları nedeniyle gayrinakit, 61.656,00 TL teminat mektupları nedeniyle gayrınakdi olmak üzere toplam 96.203,00 TL nakdi, 69.996,00 TL gayrinakdi alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27189, Karar No: 2023/507, Tarih: 23.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27189 E.  ,  2023/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Süre tutum dilekçesinin sadece katılan ... vekili olarak verilmesi karşısında, katılan ... vekilinin yüzüne karşı verilen 11.05.2016 tarihli hükümleri 22.06.2016 tarihinde, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, temyiz isteğinde bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeni ile kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği suçlar sübut bulduğu halde verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğu ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın eşi ve çocuklarının kaldığı eve giderek katılanın çocuklarına yönelik tehdit ve hakaret ettiği iddiası ile açılan davada tüm dosya içeriği ve katılanların beyanları dikkate alındığında sanığın savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeter delil bulunmadığından beraat kararları verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan ... vekilinin yüzüne karşı verilen hükmü süresi geçtikten sonra katılan adına 22.06.2016 tarihinde temyiz ettiği, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunulduğu, katılan ... vekilin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B .Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

B .Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanların aşamalardaki beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Katılan ... Vekilinin Temyizi Yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... Vekilinin Temyizi Yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.