muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/570, Karar No: 2005/637, Tarih: 23.11.2005

Yerel Mahkeme, davalı vekilinin bu dilekçesi üzerine dosyayı Hukuk Genel Kurulu’na göndermiştir.

Görüldüğü üzere, davalı vekilinin anılan dilekçesi, Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme istemini içermemektedir. Tersine, dilekçedeki açıklamalardan, davacı vekilinin Hukuk Genel Kurulu’nca yapılmış olan temyiz incelemesinden ve sonuçta verilen karardan haberdar olmadığı; o nedenle de, Özel Dairenin Hukuk Genel Kurulu kararı çerçevesinde verdiği onama kararının zuhule müstenit bulunduğu inancıyla, sonuçta, bu kararın bozulmasını yine Özel Daireden istemekte olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu duruma göre, davalı vekilinin maddi bir yanılgıya dayandığı açık bulunan 27.6.2005 tarihli dilekçesi bu çerçevede değerlendirilmek suretiyle, usulen gerekli ve uygun işlem yapılmak üzere dosyanın 6. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekir.

**SONUÇ:** Davalı vekilinin 27.6.2005 tarihli dilekçesi hakkında işlem yapılmak üzere dosyanın **6. Hukuk Dairesine gönderilmesine** 23.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22239, Karar No: 2017/5407, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22239 E.  ,  2017/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Duruşmada tefhim olunan kısa kararın asıl olduğu gözetildiğinde,

Dosya içinde birbirinden farklı 12.09.2013 tarihli iki adet duruşma tutanağı bulundurularak hükmün karşılaştırılmasına neden olunması,

Kabule göre de;

1- Sanığın kendisine ait araçlarını alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğinin iddia edilmesine karşın, sanığın söz konusu araçları diğer borçlarını ödemek amacıyla sattığını savunması karşısında, suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, ticari defterleri ve banka kayıtları da incelenerek, devredilen araçlardan elde edilmiş olan meblağların diğer borçların ödenmesi amacıyla kullanılıp kullanılmadığı hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Hükmedilen 180 gün adli para cezanın TCK’nın 52. maddesine göre 3600 TL adli para cezasına çevrilmesinden sonra neticeten 3600 TL ağır para cezasına çarptırılmak suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11637, Karar No: 2025/1345, Tarih: 03.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11637 E.  ,  2025/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1067 E., 2024/1015 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/138 E., 2022/5 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalılar yanında 1981 yılı Haziran ayından, -askere gittiği süre dışlanarak- dava tarihine kadar hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilin hal kompleksinde yaş meyve ve sebze komisyonculuğu yaptığı, davacının yılın belli aylarında toptancılar haline geldiği, kendi nam ve hesabına hamallık yaptığı, havaların ısınmaya başladığında da memleketi olan Adıyaman'a giderek yaklaşık 5-6 ay orada kaldığını, havaların serinlemesiyle Mersin'e gelerek aynı şekilde iş yapmaya devam ettiğini, müvekkil ile davacı arasında işçi- işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, davacının çalıştığı iddiası ile hizmet tespitine talep ettiği dönem hak düşürücü süreye uğradığını, diğer davalı ...’e gönderilmiş olan tebligatın müvekkil tarafından sehven alındığını, bu iş yerinin müvekkili ...'e ait olduğunu, bu iş yerinde ... isminde biri olmadığını, müvekkilce sehven alınmış olan ...'e gönderilen tebliğ evraklarını ekte Mahkeme ibraz ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve yersiz yere açıldığını, yasal dayanaktan yoksun olduğunu, Kurumun mevcut kayıtlarının tetkikinden, davacının hizmet tespiti talep edilen dönemde davalı iş yerinde çalışmalarına rastlanılmadığını iddia ederek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü ile davacının 18.04.2002 - 15.06.2017 tarihleri arasında (her yılın 15 Haziran - 15 Ekim arasında kalan 4 aylık sezon dönemi boşluğu hariç) davalı ... adına kayıtlı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü ile davacının 18.04.2002 - 15.06.2017 tarihleri arasında (her yılın 15 Haziran - 15 Ekim arasında kalan 4 aylık sezon dönemi boşluğu hariç) davalı ... adına kayıtlı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçezinde özetle; Mahkemece tanık beyanları dikkate alınmadan karar verildiğini, davanın tamamen kabul edilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesinin hatalı olduğunu belirterek verilen karar hakkında istinaf isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkili arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını, zira iş yerinde işçi olarak çalışan birinin her yıl ortalama 7-8 ay çalışıp 4-5 ay tatil yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu iddia ederek verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının isteminin hak düşürücü süre yönünden zamanaşımına uğradığını, eksik inceleme ile verilmiş olan Mahkemenin kısmen kabul kararının istinaf incelemesi neticesinde müvekkil Kurum lehine kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talebinin 1981 yılı haziran ayından 22.06.2017 tarihleri arasına ilişkin olduğu, talep edilen dönemde davacının her hangi bir sigortalılık kaydının bulunmadığı, Hamallar Odasının davacının 03.08.1989 tarihinden itibaren davacının oda ile ilişiğinin kalmadığına dair cevabı, dinlenen bordro tanıkları, taraf ve komşu iş yeri tanıklarının beyanı, yaptırılan bilirkişi incelemesi ve tüm dosya kapsamından davacının davalı ... unvanlı 4010 sicil numaralı iş yerinde sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığı, her yıl 15 haziran-15 ekim arasındaki sezon boşluğunda köyüne gittiği, çalıştığı dönemde davalının iş yerinde yatıp kalktığı ve tüm mesaisini davalı iş yerine hasrettiği anlaşılmakla, Mahkemenin kabul kararının usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varıldığı,

Ne var ki 10.05.2018 tarihli oturumda davacı vekili, davalı ... yönünden açtıkları davayı takip etmeyeceklerini imzalı beyanı ile bildirmesine rağmen bu davalı yönünden tefrik kararı verilmediği gibi hakkında bir hüküm kurulmaması da hatalı olup hükmün bu yönden düzeltilmesi gerektiği,

Ne var ki 10.05.2018 tarihli oturumda davacı vekili, davalı ... yönünden açtıkları davayı takip etmeyeceklerini imzalı beyanı ile bildirmesine rağmen bu davalı yönünden tefrik kararı verilmediği gibi hakkında bir hüküm kurulmaması da hatalı olup hükmün bu yönden düzeltilmesi gerektiği,

Bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gerekçesiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b2. maddesi gereğince HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulü, kısmen reddi ile davacının 18.04.2002 - 15.06.2017 tarihleri arasında (her yılın 15 Haziran - 15 Ekim arasında kalan 4 aylık sezon dönemi boşluğu hariç) davalı ... adına kayıtlı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine, davalı ... hakkında açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkile ait komisyon evinde ve diğer komisyon evlerinde, gelen ve giden malların yükleme ve boşaltmasına ilişkin hamal bulmak ve hamal ücretini ödemek mal getiren ve götüren mal sahiplerine ait olup hamal ücreti komisyon evi işletene ait olmadığını, bu nedenle müvekkilin iş yerinde hamal çalıştırmış olması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının sırf müvekkiline ait işyerine gelen giden mal sahiplerinin işlerini almak için müvekkile ait komisyon evi civarında bulunduğunu ve müvekkile ait iş yerini referans olarak kullanarak iş yerine mal getiren ve götüren mal sahiplerinin hamallık işlerini kolayca aldığını, davacı ile müvekkili arasında işçi iş veren ilişkisi olmadığını, iş yerinde işçi olarak çalışan birinin her yıl ortalama 7-8 ay çalışıp 4-5 ay tatil yapması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bir an için davacının müvekkile ait iş yerinde çalıştığı kabul edilse bile kesintili çalışma nedeni ile 2012 yılı öncesi yönünden davanın hak düşürücü süreye uğramış olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre geçildikten sonra açıldığını, dinlenen tanıkların ifadelerinin kamu düzenini de ilgilendiren bu tür hizmetin tespiti için yeterli olmadığını, bordro tanığı olmayan soyut tanık anlatımlarına itibar edilerek hüküm kurulmasının yerinde olmadığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5481, Karar No: 2023/5534, Tarih: 03.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5481 E.  ,  2023/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/555 Esas, 2022/364 Karar

DAVA TARİHİ : 07.04.2014

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Electro World merkez depoya gönderilmek üzere davalıya teslim edilen 12 adet televizyonun taşınma esnasında kutu ve ambalajlarında meydana gelen hasar nedeniyle depo tarafından kabul edilmediğini, hasarın tazmini amacıyla başlatılan takipte yapılan yetkiye ve borca itirazın mesnetsiz olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına, mülkiyeti müvekkiline ait televizyonların teslimine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin yerleşim yeri olan İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, itirazın iptali istenen takipte alacaklı Önder Yiğit olduğundan davacının aktif husumetinin bulunmadığını, ürünlerin müvekkilince teslim edilmediği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, malların davacı yanca kabul edilmediğini, tespit dosyasına ibraz edilen raporda 12 adet üründen 8 adedinde fiziksel hiç bir hasarın görülmediğini, 4 adet üründe ise küçük hasarlara rastlandığının belirtildiğini, ambalaj sorumluluğunun gönderene ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 21.06.2017 tarih, 2016/562 E. ve 2017/510 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 27.02.2019 tarih, 2017/3699 E. ve 2019/1601 K. sayılı kararıyla mahkemenin davalının ambalaj yetersizliğini ispatlayamadığına dair eksik incelemeye dayalı tespitinin doğru görülmediği, bildirilen deliller üzerinde taşıma konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, ayrıca 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 882 nci maddesi uyarınca, zıya veya hasar sebebiyle taşıyıcının sorumluluğu, gönderinin net olmayan ağırlığının her bir kilogramı için 8.83 özel çekme hakkı ile sınırlı olup mahkemece anılan madde uyarınca sınırlı sorumluluğa ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinin yerinde görülmediği gerekçesi ile bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ambalaj sorumluluğunun gönderici tarafta olduğu ancak hasarın ambalajlamadan kaynaklı olduğunun ispat külfetinin taşıyıcıda olduğu, davalı şirketin bu hususu ispatlayamadığı, davalı taşıyıcının ambalajlamadan kaynaklı taşıma esnasında gönderilen yükte meydana gelen hasarlanmada kasten ve pervasızca bir davranıştan bahsedilemeyeceği, dolayısıyla taşıyıcının sorumluluğunun sınırlanmasını kaldıran 6102 sayılı Kanun'un 886 ncı maddesinin uygulanamayacağı; taşıyıcının ancak sınırlı sorumluluğuna gidilebileceği kanaati ile Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere 6102 sayılı Kanun'un 882 nci maddesi uyarınca hesaplama yapılarak bilirkişi raporunda belirtilen konu emtianın brüt ağırlığının 243,5 kilogram olduğu kabulü ile, taşıyıcının yükte meydana gelen hasardan mütevellit sorumluluğunun 678,02 TL ile sınırlı olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının Diyarbakır 8. İcra Dairesi'nin 2014/175 E. sayılı takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 11.738,89 TL asıl alacak üzerinden takip talebindeki koşullar ile devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, icra İnkar tazminatının şartları oluşmadığından bu talebin de reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının savunmalarını ispatlayacak delillerinin olmadığını, mahkemece hukuki dinlenilme hakkına uygun olarak savunma ve kanıtlar yönünden değerlendirme içeren hukuki denetime elveren gerekçe oluşturulmaksızın karar verildiğini, dava konusu televizyonlara taşıma haricinde hasar geldiğini gösterecek evrakın bulunmadığını, yetersiz ambalajlamanın söz konusu olmadığının bilirkişi raporları ile sabit olmasına rağmen mahkemece bu hususların değerlendirilmediğini, somut olaya taşıyıcının sorumluluğunun sınırlanmasını kaldıran 6102 sayılı Kanun' un 886 ncı maddesinin uygulanması gerektiğini, bu durumda taşınan emtianın kilogram ağırlığı değerlendirilmesinin kabul edilemez olduğunu belirterek kararın bu nedenlerle bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; icra dosyasına yapılan itirazın sadece 678,02 TL yönünden iptaline karar verildiğini, gerekçede kısa kararda yazım hatası yapıldığı ve yargılama giderlerinin de buna göre hesaplanacağı belirtilmesine rağmen kısa kararda yapılan hatanın gerekçeli kararda tekrar edilerek 11.738,89 TL üzerinden takibin kısmen iptaline karar verildiğini, ancak hüküm fıkrasının 3., 4. ve 5. fıkralarından anlaşılacağı üzere iptaline karar verilen itirazın 678,02 TL yönünden olduğunun anlaşıldığını, kararda gerekçe kısmı ile hüküm fıkraları arasında ve hüküm fıkralarının kendi arasında da açıkça çelişkiler mevcut olduğunu, esas yönünden dava konusu emtia hasarının eşyanın kötü ambalajlanmasından kaynaklandığını, taşıyıcının ambar tesellüm fişine ihtirazi kayıt koymadığı için davalıya ait olan ve yetersiz ambalajlamadan kaynaklı sorumluluğun müvekkil firmaya yükletilmesinin kabul edilemeyeceği, davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti, yargılama giderlerinin fahiş ve hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bu nedenlerle bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt içi kara taşımasından kaynaklanan zararının tazmini için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Kanun'un 882 ve 886 ncı maddeleri.

2.6100 sayılı Kanun'un 294, 297 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 298 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi hâlde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 298 inci maddesinin ikinci fıkrasında gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da imkansız kılmaktadır.

2.Somut olayda, mahkemenin 15.12.2022 tarihli kararı gerekçesinde, taşıyıcının yükte meydana gelen hasardan mütevellit sorumluluğunun 678,02 TL ile sınırlı olacağı kanaati ile davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına ve icra inkar tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulduğu belirtilmiş ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “Davanın kısmen kabulü ile, davalının Diyarbakır 8. İcra Dairesinin 2014/175 esas sayılı takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 11.738,89 TL asıl alacak üzerinden takip talebindeki koşullar ile devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, icra inkar tazminatının şartları oluşmadığından reddine” denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde taraflara iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.