muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1168, Karar No: 2016/4507, Tarih: 18.02.2016

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir. Ancak, sözkonusu hüküm, alt işverene devir sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için feshin son çare olması gibi iş güvencesi hukukunun genel ilkelerine uyma zorunluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Keza, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Sözkonusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda, yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda her ne kadar davalı belediye ile alt işveren ... Ltd. Şti. arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı gerekçesi ile davacı işçinin belediye nezdindeki iş yerine iadesine karar verilmiş ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Davalı belediyece, 5393 sayılı Kanun'un 67. maddesi uyarınca verilen yetkiye istinaden su ve kanalizasyon hizmeti alt işverenlik ilişkisi kapsamında temin edilmiş ve işçi de bu ilişkinin dayanağı olan ihale şartnamesinin kapsamında alt işveren işçisi olarak istihdam edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi mütalaasındaki bulgular nazara alındığında alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun kesin ve inandırıcı bir şekilde kanıtlandığı söylenemez. Böyle olunca işçinin alt işveren nezdindeki işyerine iadesine ve iş güvencesi hükümlerinin mali sonuçlarından her iki davalının müştereken sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi mütalaasındaki bulgular nazara alındığında alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun kesin ve inandırıcı bir şekilde kanıtlandığı söylenemez. Böyle olunca işçinin alt işveren nezdindeki işyerine iadesine ve iş güvencesi hükümlerinin mali sonuçlarından her iki davalının müştereken sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...Ltd. Şti.'ne ait işyerindeki İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 122,00 TL posta masrafı ve tebligat gideri, 60,00 TL tanıklık ücreti ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 482,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 18.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30279, Karar No: 2023/8522, Tarih: 17.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/30279 E.  ,  2023/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/884 E., 2021/565 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli ve 2013/606 Esas, 2014/285 Karar sayılı

kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2019/8522 Esas, 2020/4054 Karar sayılı kararı ile Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli kararı, 5607 sayılı Kanun'da, 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

4.Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/884 Esas, 2021/565 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, zamanaşımının gerçekleştiğine, İstanbul'daki tanıdıklarına hediye olarak götürdüğüne, cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Önleme araması kararına istinaden oluşturulan kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bağajında yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan kutu içerisinde, gümrüklenmiş değeri 5.114,59 TL olan 90 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında sigaraları İstanbul'da yaşayan tanıdıklarına hediye olarak götürdüğünü beyan etmiştir.

3.Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sırasında sanığa etkin pişmanlık hususunda ihtarda bulunulmadığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında sigaraları İstanbul'da yaşayan tanıdıklarına hediye olarak götürdüğünü beyan etmiştir.

3.Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sırasında sanığa etkin pişmanlık hususunda ihtarda bulunulmadığı anlaşılmıştır.

4.Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli kararının Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi tarafından bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama kapsamında, sanığa etkin pişmanlık hususunda ihtarda bulunulduğu, ancak sanığın ödeme imkanının olmadığını beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendilerine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine

ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilerek, sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması kanuna aykırı bulunmuştur.

2.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 E., 2014/171 K. ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 E., 2017/272 K. sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Temyiz incelenmesine konu bu dosyada suç tarihi 08.07.2013 olup, iddianame 23.09.2013 tarihinde düzenlenmiştir.

Temyiz incelenmesine konu bu dosyada suç tarihi 08.07.2013 olup, iddianame 23.09.2013 tarihinde düzenlenmiştir.

Yapılan UYAP sorgulamasında, derdest olan Derik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/231 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 10.07.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.10.2013 olduğu görülmüştür.

Bu dosyadaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

3.Suça konu kaçak eşyanın tamamının, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi gerekirken yalnızca emanete alınanların müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/884 Esas, 2021/565 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26917, Karar No: 2014/677, Tarih: 21.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/26917 E.  ,  2014/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... AŞ.vekili ile ... Ltd.Şti.vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Elektrik bakım/arıza ve onarım işlerinde elektrik teknisyeni olarak işe başladığını beyan eden davacı, davalı ... şirketinin 28.11.2012 tarihinde hem hile ve hem de ayrıca zorlama ile istifa dilekçesi alarak dilekçede başka bir işyerinde işe başlayacağından bahisle işyerinden 01.12.2012 tarihi itibariyle istifa ettiğinin beyan edildiğini, aynı tarihte ibraname imzalatılarak iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunurken davalı ... AŞ. vekili de husumet itirazında bulunarak sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur.

Diğer davalı ise yargılama sürecinde yazılı olarak cevap dilekçesi vermediği gibi yargılamayı da takip etmemiştir.

Mahkemece, davalı ... AŞ. ile ...Ltd.Şti. arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu ve feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş iken hüküm fıkrasında davacının hangi işverene iade edildiği belirtilmemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar ... AŞ.ile ... Ltd.Şirketi arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu belirtilmesi ve davanın 3 ayrı tüzel kişiliğe karşı açılması karşısında hüküm fıkrasında davacının alt işverene iade edildiğinin belirtilmemesi infazda tereddüt oluşturacak niteliktedir. Dolayısıyla asıl işveren olan ... AŞ, asıl işveren olduğundan alt işveren olan ...Ltd Şti ile birlikte işe iadenin maddi sonuçlarından birlikte sorumlu olmakla birlikte davacının gerçek işvereni olan ...Ltd Şti'deki işe iade edilmesi gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20.maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretile ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı alt işveren olan ...Ltd Şti tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan davalılar ... AŞ ile ... Ltd Şti'den müştereken ve müteselsilen alınmak suretiyle miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

2-Davalı alt işveren olan ...Ltd Şti tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan davalılar ... AŞ ile ... Ltd Şti'den müştereken ve müteselsilen alınmak suretiyle miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılar ... AŞ ile ...Ltd Şti'den müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile kalan 4,05 TL harcın davalılar ... AŞ ile ...Ltd Şti den müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 334,55 TL yargılama giderinin davalılar ...AŞ, ...Ltd Şti den tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalılar ... AŞ ile ...Ltd Şti'den alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider Ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... AŞ ile davalı ... Ltd Şti'ne iadesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12548, Karar No: 2019/5652, Tarih: 04.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12548 E.  ,  2019/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinde iş yerinden 20 TL tutarında bozuk parasının çalınmış olduğunu ifade etmiş olması karşısında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9847, Karar No: 2022/1646, Tarih: 09.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9847 E.  ,  2022/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk İlk Derece

Mahkemesi : ... 37. İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşi ile birlikte yaşadığından bahisle aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 09/02/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 1995 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı kadına boşandıktan kısa bir süre sonra 1991yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve eski eşi ile fiili birlikteliğinin kurum tarafından denetim raporu ile anlaşılması üzerine 2008-2018 yılları için 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile ödenen aylıklar için borç çıkarılmış, davacı kurum işleminin iptali için dava açmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede mevzuat hükümleri kanun uygulanmalıdır. Anılan mevzuat hükümlerinde ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi ve bu yönde yerel mahkeme kararını onaması Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının kesin olarak bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/21281, Karar No: 2013/38148, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21281 E.  ,  2013/38148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın boş mezrada otlamakta iken kaybolan ya da çalınan hayvanlarının yaklaşık 1,5 ay sonra yakın köye ait köyün sürüsünde otlarken ele geçirilmesi ve sanıkların beyanları karşısında, sanıkların bu hayvanları hırsızladıklarına ilişkin yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.