muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21646, Karar No: 2017/11623, Tarih: 26.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21646 E.  ,  2017/11623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ticareti terk suçunun oluşabilmesi için sanığın fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın gerçek kişi tacir olarak ticaret siciline kayıtlı olup olmadığı, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip, sicile kayıtlı adresinde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Temel ceza tayin edilirken, sanığın 3 ay hapis cezası yerine 3 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4511, Karar No: 2009/5719, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4511 E.  ,  2009/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMAN İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ... ’ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama talepli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına 10.10.2007 tarihli mal bildiriminde borçlu sanığın yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanaklarını bildirmemesi nedeniyle mal beyanının İİK'nun 74. maddesinde düzenlenen unsurları taşıdığının kabulü mümkün olmaması karşısında, isnat edilen suç da oluşmayacağına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 28.09.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17201, Karar No: 2009/25656, Tarih: 21.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17201 E.  ,  2009/25656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye şikayetinde, banka hesabına konan haczin kaldırılması talebinde bulunmuştur.

5393 sayılı Kanunun 15/son maddesi aynen "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri; şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsis edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" hükmünü içermektedir. Anılan maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde  fiilen kullanılması gerekli olup, bu husus hiçbir tereddüde yer bırakmayacak açıklıkta ve Yargıtay denetimine imkan tanıyacak biçimde  belirlenmek zorundadır.

277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar, 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez. 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesinde belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği vurgulandığına ve mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre hesap hareketlerinin üçüncü kişiler tarafından yatırılan vergilerden oluştuğu tespit edildiğine göre, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1614, Karar No: 2024/4339, Tarih: 21.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1614 E.  ,  2024/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/354 E., 2023/478 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan dava açılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 25.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28.Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki adli para cezasına ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine, arama kararı olmadığına, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü uyuşturucu satışı yapıldığına dair ihbar üzerine durdurulan sanığın şoförlüğünü yaptığı 34 \*\* 3085 plakalı araç vites konsol kısmında ele geçen toplam 11 adet benzer şekilde ve satışa hazır halde paketlenmiş uyuşturucu maddenin kokain olduğunun tespit olunması, bu maddelerin yanında MDMA etken maddesini ihtiva ettiği anlaşılan toplam 227 adet tabletin de bulunması nazarında, sanığın sadece içici olduğu yönündeki savunmalarına itibar edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün adli para cezasına ilişkin kısmının hesap hatası ile eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle eleştirilip, adli para cezasının tahsiline karar verilmesinden sonra ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde uyuşturucu satışı yapıldığına dair ihbar üzerine durdurulan sanığın şoförlüğünü yaptığı ......., plakalı araçta herhangi bir adli arama kararı olmaksızın yapılan aramada; vites konsol kısmında olay tutanağı içeriğine göre poşet içinde toplam 227 adet ekstazi hap ve demir kutu içerisinde satışa hazır 11 adet şeffaf poşet içinde kokain olan suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; yapılan işlemin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 4/A maddesine uygun olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 116, 117 ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde "adlî arama kararı veya adli arama emri" alınmadan sanığın aracında hukuka aykırı şekilde arama yapılması sonucunda bulunan uyuşturucu maddenin hem "suçun maddî konusu" hem de "suçun delili" olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamayacağı, sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair dosya kapsamında mahkumiyete yeterli başka delil olmadığı, ancak sanığın aşamalarda olay günü temyiz dışı sanık ... ile birlikte Örnek Mahallesinde bulunan bir gecekonduya giderek kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın aldığı yönündeki beyanları değerlendirildiğinde sanık ...'un eyleminin uyuşturucu madde kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama” suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 4.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY GEREKÇESİ

İhbar üzerine, sanığın bulunduğu aracın durdurularak yapılan aramayla ilgili Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 7 inci maddesine göre usulüne uygun bir önleme kararı veya suç şüphesi üzerine alınan bir adli arama kararı mevcut olmadığından, söz konusu araçta yapılan arama işleminin Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 4/A, 9 ve 13 üncü madde ve fıkraları kapsamında kalmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğu, ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmalarından dolayı hükme esas alınamayacağına ilişkin kabule katılmakla birlikte, suça konu ve hükme esas alınamayacak uyuşturucu maddeler dışında sanıkta ele geçen uyuşturucu madde bulunmadığı ve uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının tespiti açısından herhangi bir kan, kıl ya da idrar örneği alınarak teknik yöntemlerle inceleme yapılıp beyanı desteklenmediği anlaşılan sanığın, atılı suçtan beraati ile yetinilmesi gerekirken madde kullanıcısı olduğu yönündeki soyut beyanına dayanarak suç vasfında değişiklik yapılarak uyuşturucu madde kullanma suçundan cezalandırılması kararı yerinde olmadığından sayın çoğunluğun bu yöndeki kararına katılmıyorum. 21.05.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/33767, Karar No: 2017/15762, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33767 E.  ,  2017/15762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8131, Karar No: 2024/14809, Tarih: 16.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8131 E.  ,  2024/14809 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/85 E., 2022/427 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/427 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafii hükmü temyiz etmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun 13.05.2022 tarihli savunmasında 18 yaşını doldurduğu, suça sürüklenen çocuğun mahkeme huzurunda "...müdafii talebinin olmadığını, savunmasını kendisinin yapacağını..." bildirmesi nedeniyle zorunlu müdafiinin görevinin sona ereceği, 13.05.2022 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuğa usulünce tefhim edildiği, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla; görevi sona eren zorunlu müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17631, Karar No: 2011/18456, Tarih: 30.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17631 E.  ,  2011/18456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 09.09.2007 tarih ve BLS 2007/2746 numaralı ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11312, Karar No: 2016/4989, Tarih: 31.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11312 E.  ,  2016/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın ifadesinde, kendisinden sanık 'in telefonunu istediğini vermeyince yanından koşarak uzaklaştıklarını kontrol ettiğinde üzerindeki telefonun alınmış olduğunu, peşlerinden koştuğunu sanık 'in telefonu diğer sanık Ümit'e attığını, sanık bıçak çektiğini ve kendisini tehdit ettiğini beyan etmesi, sanık hakkında ayırma kararı verilerek bıçakla tehditten soruşturma açılması karşısında sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine, davaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26900, Karar No: 2018/1988, Tarih: 26.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26900 E.  ,  2018/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayet dilekçesinde tazminat yönünden talep bulunmadığından Tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Şikayet konusu eylemin İİK’nın 355 ve devamı maddelerine yönelik olması ve İİK’nın 338. maddesinde düzenlenen suçu oluşturmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Şikayet dilekçesine İİK’nın 355 ve 356. maddelerine ilişkin talepte bulunulduğu halde bu talebe yönelik bir hüküm kurulmaması,

Kabule göre de;

1-Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanık hakkında İİK’nın 337/a maddesinden mahkumiyet kararı verildiği halde gerekçeli kararda İİK’nın 338. maddesinden mahkumiyet kararı verilerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması,

2-TCK’nın 50/2. maddesinde paraya çevirme zorunluluğuna ilişkin hüküm bulunmadığı halde, zorunluluk bulunduğu gerekçesi ile hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.