muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1355, Karar No: 2016/2703, Tarih: 25.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1355 E.  ,  2016/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,., maktul . kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık . müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık . müdafiinin usule ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; hakkında kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararı kesinleşen. ile maktul . arasında çıkan tartışmanın, tanık .. ile sanıklar .,., araya girmesiyle sonlandırıldığı, maktul . kahveye girip, elinde bıçakla dışarı çıkarak . yanına gittiği, .,., karşılıklı olarak birbirlerine bıçak sallamaya başladıkları, . yaralandığını gören sanık. ayırmak istediği, soda şişesi ile. sırtına bir kez vurduğu,.,., karşılıklı bıçak sallamaya devam ettikleri, birbirlerinden 2-3 metre

kadar ayrıldıkları sırada sanık . araç ile yaralı olan .,., alıp götürmek için yanlarına geldiği, aracın önüne geçip engel olmak isteyen . çarparak yaraladığı olayda,

2-) Soda şişesi ve aracın 5237 sayılı TCK.nun 6/1-f maddesi uyarınca saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler kapsamında silah sayıldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3-) Sanıkların eylemlerini maktulden kaynaklanan haksız tahrik altında gerçekleştirdikleri halde TCK.nun 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve . sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümler doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık . ve sanık . müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36520, Karar No: 2015/36359, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36520 E.  ,  2015/36359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı....Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 830 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12423,90 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10884,06 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 10884,06 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 830 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12423,90 TL yapı bedeli ile 1539,84 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2020/1948, Karar No: 2020/6208, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1948 E.  ,  2020/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/06/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, bayram tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğine göre davalı temyiziyle gelen dosyada bozma nedenlerinden biri olarak 4. bendinde imzalı bordroların bir kısmında fazla mesai tahakkuku bulunduğu halde değerlendirilmeye alınmamasının hatalı olduğu belirtilmiştir. Dairemizin bozma ilamında maddi hata sonucu fazla mesai alacağının talep aşılarak hesaplanmasının bozma sebebi yapılmaması, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarih ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarih ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, davacı işçi yönünden usuli müktesep hak oluşturmaz.

Somut olayda davacı vekili davacının sabah saat 08.00’de işe başladığını, akşam saat 18.00’a kadar çalıştığını, öğlen istirahatinin bile verilmediğini ancak müvekkiline fazla mesai ücretinin ödenmediğini, müvekkili yönetici olarak çalıştığı için her ay 2 defa ..., 2 defa ... olmak üzere, her ay 4 defa toplantı yapıldığını ve gece 24.00’a kadar çalıştığını, ayrıca denetimler nedeniyle her yıl 1 ay denetim yaptığını ve gece 24.00’a kadar çalıştığını ancak fazla mesai ücretinin ödenmediğini, böylece müvekkilinin bir yıl içerisinde 10 ay saat, 08.00- akşam 18.00’a kadar çalıştığını, en az 2 ay sabah saat:8.00’dan gece 24.00’a kadar çalıştığını beyanla fazla çalışma alacağı talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ayda 2 defa ..., 2 defa ... olmak üzere, her ay 4 defa toplantı yapıldığını ve gece 24.00’a kadar çalıştığını, ayrıca denetimler nedeniyle her yıl 1 ay denetim yaptığını ve gece 24.00’a kadar çalıştığına yönelik iddiasının ispat edilemediği, 04.03.2010-31.03.2010 ile 15.04.2011-07.03.2013 arası çalışma dönemi itibariyle ise kış sezonunda sabah 08.00 de başlayıp 18.00 de, yaz sezonunda 08.30 da başlayıp 18.30 sona erdiği, talep aşılarak haftanın 3 günü ortalama 3 saat çalışmasının uzayarak kışın 21.00’ e, yazın 21.30’a kadar uzadığı her yaz ve kış haftalık 16,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Davacı talebi10 aylık dönem için 08.00-18.00 saatleri arasında çalışma yaptığı yönündedir. Bu çalışmadan 1 saatlik ara dinlenme düşüldüğünde haftalık fazla çalışmanın 9 saat olduğu gözetilmeksizin haftalık 16,5 saat fazla çalışma yaptığı yönünde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir. Ayrıca imzalı olup tahakkuk bulunan bordroların da mahsup edilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL. duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1860, Karar No: 2023/5981, Tarih: 11.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/1860 E.  ,  2023/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 16.12.2022 tarih ve 2021/1256 E. - 2022/2474 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 16.12.2022 tarih ve 2021/1256 E. - 2022/2474 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 11.02.2021 tarih ve 2020/669 E. - 2021/221 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10 oranında hesap edilen 25.000 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,11.10.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15609, Karar No: 2017/12444, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15609 E.  ,  2017/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10315, Karar No: 2010/12098, Tarih: 17.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10315 E.  ,  2010/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kadının boşanma davası, velayet, kusur, manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı kadının velayet yönünden temyizinde;

Velayette aslolan çocuğun menfaatidir. Çocuğun 2007 ...ayından bu yana anne yanında olduğu anne ile aralarında duygusal bağ oluştuğu, anneyi istediği, okul ve yaşadığı çevreye alıştığı, alınan uzman raporlarından da velayetin anneye verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Bu yönler gözetilmeden davacı-davalı annenin velayetin verilmesi talebinin reddi ile yazılı şekilde velayetin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davalı-davacı kocanın temyizine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya yol açan olaylarda mahkemenin de kabulünde olduğu üzere güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-davalı kadının daha ziyade kusurlu bulunmasına, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının da gerçekleşmesine göre davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kocanın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı koca yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün; yukarıda 1. ve 2/b.bentlerinde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan davalı-davacı kocanın temyizine konu yönlerinin ise yukarıda 2/a bentte yazılı nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.06.2010(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/20649, Karar No: 2013/17026, Tarih: 22.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20649 E.  ,  2013/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temyizine gelince; Davacı vekili, davacının 01.09.2008 tarihinden itibaren davalı Üniversite ile ... İnş. Tem. Şti. arasında imzalanan ihale sözleşmesi uyarınca davalıya ait Tıp Fakültesi hastanesinde sekreter olarak çalıştığını, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının İş müfettişlerince yapılan inceleme ve hazırlanan rapor uyarınca asıl işveren ile alt işveren arasında muvazaa tespit edildiğini,bu raporun kesinleştiğini, 4857 sayılı İş Yasası 3/2.maddesi uyarınca davalı ... ile işyerinde ihale suretiyle iş alan ... İnş. Tem. Tur. Tah. ve Tic. Ltd. Şti ile ... Temizlik Tur. Gıda ve Taş. AŞ.’ ye tebliğ edildiğini 6 iş günü içinde itiraz edilmediğinden muvazaa raporunun kesinleştiğini, davacının da davalı üniversitenin, muvazaalı olduğu belirlenen ihale sözleşmeleri ile işe başladığı tarihten itibaren ilave tediye alacağının ödenmediğini beyan ederek İlave tediye ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına iş kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, 4857 sayılı Yasanın 2/8.maddesine göre davacının yüklenici firma elemanı olduğundan davacını işverenin davalı idare olarak kabul edilemeyeceğini, davacının bahsettiği ÇSGB iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, muvazaa kararı dayanak göstererek davacının kamu işçisi sayılmasının mümkün olmadığını ve zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.