muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20984, Karar No: 2014/12230, Tarih: 12.06.2014

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise Hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, Hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. M.. Ü.. Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden İdare'nin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 05.07.2011 olup, 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve ilam tarihi itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü ile hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/3444, Karar No: 2018/1782, Tarih: 28.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3444 E.  ,  2018/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

...Metal San...Ltd.Şti.' nin ortağı ve müdürü olan sanık hakkında, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın faturaların gerçek alışveriş karşılığı olduğunu savunması; suça konu sahte faturaları kullanan gerçek ve tüzel kişiler hakkında düzenlenen karşıt inceleme raporları kısmen getirtilmesine rağmen, bir kısmının vergi incelemesinin devam ettiği yönünde cevap verilmesine rağmen akabinde incelemesi sonlandırılan karşıt inceleme raporlarının dosya kapsamına intikalinin sağlanmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve (her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda ) faturaların dosyada bulunmaması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; karşıt inceleme raporlarının eksiksiz olarak dosyaya intikalinin sağlanıp, faturaları kullanan kişi ve şirket yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması; şirketin faaliyetleri ile ilgili olarak CMK'nın 48. maddesi de gözetilerek diğer ortaklar ...ve...ile (vergi raporlarında sözü edilen) şirkete ait A 395401 sıra nolu sevk irsaliyesi uhdesinde ele geçirilen...'ın tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması; toplanan tüm delillerin sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile sanık hakkında beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19, Karar No: 2015/18335, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/19 E.  ,  2015/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanıklar ... ve ..... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..... ve ....'nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan .....'in Kütahya Belediyesinde şoför, sanık ....'nın ... Belediyesinde makine ikmal servis bölümünde başşoför ve sanık ....'ın ise... Müdürlüğünde şef teknisyen olarak görev yaptığı, olay günü gündüz vakti, ..... idaresindeki römorklu tıra paletli iş makinesinin yüklendiği ve önde telsiz ile eskortluk yapan zabıta aracı ile meskun mahalde iş makinesini götürdükleri esnada, ... şirketine ait telefon tellerine, tır üzerindeki dozerin egzoz borusunun takılması neticesi, ahşap telefon direğinin kırılarak yaya kaldırımında yürümekte olan ölene çarptığı olayda; olay yeri inceleme raporu ve kaza tespit tutanağında, olaya neden olan tırın yüklü olarak yerden yüksekliğinin 4.30 metre olduğu, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 128. maddesine göre, araçların yüklü halde maksimum yüksekliğinin 4 metre olması gerektiği, bu iki telefon direği arasının 44 metre olduğu ve telefon kablosunun yerden yüksekliğinin 4.50 metre olması gerektiği hususlarının tespit edilmesi karşısında; olayın meydana gelmesinde yükleme hatası ile birlikte telefon kablolarının sarkmasının etkili olduğu, iş makinesinin yükleme işinin daha önce de birçok kez bu şekilde taşıma işini yapan sanık ..... tarafından yapıldığı, taşıt görev emri formunun sanık .. tarafından hazırlanıp, araç ve şoförün görevlendirildiği, ancak yükleme işine nezaret etmeyerek denetimi yapmadığı, sanık ....'ın iki direk arasındaki sarkmayı önleyici tedbirler almadığı, nitekim olaydan sonra araya üçüncü telefon direğinin yapıldığının anlaşıldığı, bu nedenle kusurlu olan sanıklar hakkında mahkumiyetlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..... ve sanık ... müdafiinin, sanıkların yüklemeden sorumlu olmadıklarına, sanık H.. K.. müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...' ın .. Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğünde formen olarak görev yaptığı, .. Belediye Başkanlığı'nın 10.07.2013 tarihli yazısında, iş makinelerinin tıra yüklenmesi, yüksekliği, genişliği ve sevkiyatı gibi benzer konularda Makine İkmal Servisi'nin sorumlu bulunduğunun yazıldığı, yine.. Belediyesi'nin Destek Hizmetleri Müdürlüğü Görev, Yetki, Sorumluluk ve Çalışma Yönetmeliği'nin, Makine ve İkmal Servisi başlıklı 12. maddesinin 12.8.bendinde “...tüm taşıt ve iş makinelerinin sevk ve idaresini sağlamak...” görevinin bu servise ait olduğu hükmüne yer verildiği, sanığın fen işleri formeni olarak, görev tanımında “işyerinde çalışmalara başlamadan önce, yaya ve araç trafiğini yönlendirmek üzere gerekli levhaların ve işaretlemelerin yapılmasını sağlamak görevi bulunduğu”, olay tarihinde sanığın, Belediyenin su işleri yetkilisine ... bölgesinde çalışacak olan dozerin müsait olup olmadığı konusunda, makine ikmal servisi ile yaptığı görüşmeler sonucu bilgi verdiğinin anlaşıldığı, sanığın yükleme ve sevkiyat konusunda bir görevinin bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığa yüklenecek bir kusur bulunmadığından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17079, Karar No: 2011/622, Tarih: 09.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17079 E.  ,  2011/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı düzenlenen sahte ikametgah ilmuhaberini bilerek kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 356, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4,6.mad.uy.810 Lira para cezası ve erteleme

797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Suvarlı beldesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyorlarmış gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberlerle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdıklarından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21533, Karar No: 2012/22202, Tarih: 17.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21533 E.  ,  2012/22202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kazada asli kusurlu oldukları anlaşılan sanıklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklardan ...'un, meydana gelen kazada ölenin tam kusurlu olduğuna ilişkin, sanık ... müdafinin ise, olayda sanığın kusurunun bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2836, Karar No: 2015/3036, Tarih: 11.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2836 E.  ,  2015/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Katılan-sanık .. müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde hükmü sadece “sanık” sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra “katılan” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ..’ın mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

A) Oluşa, dosya içeriğine göre; olay günü sanık ..’ın kardeşleri .. ve .. ile birlikte karşı grupta bulunan mağdur .. ve .. tartışmaya başladıkları, kimin başlattığı tespit edilemeyen kavga sırasında, sanık .. mağdur .. sırt ve karın bölgesine bıçakla toraksa nafiz olacak şekilde iki kez vurduğu, sanık ... de .. karnına ve koluna bıçakla vurarak birbirlerini karşılıklı olarak yaraladıkları, sanık ..’ın darbelerinin sayısı, yeri ve şiddeti gözetildiğinde; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 14 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

B)İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi ve başlayan tartışmada karşılıklı olarak tarafların birbirlerine silahtan sayılan bıçakla saldırmaları gözönüne alındığında oluşan şüpheli durumun lehine yorumlanarak 1/4 ila 3/4 arasında indirim öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca sanık lehine makul düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/187, Karar No: 2019/7295, Tarih: 10.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/187 E.  ,  2019/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... ve End. Meslek Lisesi Koruma Derneği Başkanlığı'na izafeten ... 2- ... adına Av. ... 3- ... ve fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Konya 4. İş Mahkemesi'nden verilen 01.11.2018 günlü ve 2016/623-2018/431 sayılı hükmün davalılar ve fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.”

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, öncelikle ihya edilen davalı derneğin yetkilisi tespit edilerek usule uygun bir şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanmalı, bunun yanında davalı Okul Aile Birliği Başkanlığı’nın başkanının, kararı temyiz eden okul müdürü olup olmadığı araştırılmalı, değilse davalı Okul Aile Birliği başkanına kararın usulüne uygun bir biçimde tebliği sağlanmalı, şayet davalı Okul Aile Birliği Başkanlığı’nın başkanının kararı temyiz eden okul müdürü olması halinde kararı temyiz için gereken başvurma ve temyiz harcının yatırılması gerekirken, harç yatırılmadığı anlaşıldığından;

(a) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten,

(b) Adına temyiz harcı yatırılmayan davalı yönünden temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse ilgili ek kararın davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde ise doğrudan incelenmek amacıyla iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34695, Karar No: 2021/5234, Tarih: 18.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/34695 E.  ,  2021/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK158/1-f, 35, 43/2, 62, 52/2 ve 53, TCK'nun 204/1, 62 ve 53 md gereği mahkumiyet

Sanık ... hakkında: TCK 157/1, 62, 52, 53 md gereği mahkumiyet

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında ise dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK158/1-f, 35, 43/2, 62, 52/2 ve 53, TCK'nun 204/1, 62 ve 53 md gereği mahkumiyet

Sanık ... hakkında: TCK 157/1, 62, 52, 53 md gereği mahkumiyet

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında ise dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan ...'in kereste işi yaparak geçimini temin ettiği, 2011 yılının Temmuz ayında daha önce hiç tanımadığı bir şahsın arayarak kendisini ... ... adıyla tanıttığı ve telefonda katılana Karadona Köyü'nde kerestelik kavakları olduğunu, bunları satmak istediğini söylediği, tarafların alım-satım konusunda telefonda anlaştıkları, sanık ...'ın katılanın iş yerine gelerek ... ...'ye ait kavakları göstereceğini söyleyip katılana bazı kavaklar gösterdiği, katılanın 30 adet kavak ağacını keserek karşılığında 900 TL parayı ...'a verdiği, iki gün sonra ...'ın katılanı tekrar arayarak Narlı köyünde 160 adet kavak daha satabileceğini söylediği, katılanın yine ... ile buluşarak kavakların olduğu köye gittiği, kavaklara karşılık olarak 3.000 TL parayı sanık ...'a elden verdiği, ... ...'nin katılanı tekrar arayarak Çağşak Köyünde kavakları olduğunu ...'ın işleri olması nedeniyle gelemeyeceğini ... isimli kişinin kavak ağaçlarının olduğu araziyi gösterebileceğini söylediği, bunun üzerine katılanın yol üzerinde bekleyecek olan kendisini ... olarak tanıtan sanık ... ile buluşarak Çağşak köyünde bulunan araziye gittiği ve kavakları 1000 TL bedelle satın aldığı, katılan ve sanık ...'ın iki gün sonra Alaca İlçesi Yenice Köyü'nde bulunan kavak ağaçlarını görmeye gittikleri, katılanın sanık ...'a Çağşak ve Yenice Köyündeki kavak ağaçları için toplamda 3.500 TL para verdiği, katılanın ... ...'ye ait olduğunu ve parasını vererek satın aldığını düşündüğü kavak ağaçlarını kestiği ancak Yenice köyünde bir kısımını kestikten sonra ... ... isimli şahsın gelerek tarlanın ve kavak ağaçlarının kendisine ait olduğunu, ... ...'yi tanımadığını beyan ettiği, Çağşak köyünde ikamet eden ve kavak ağaçlarının asıl sahibi olan ... ... ve ... ... isimli şahısların kavakların kesilmesi nedeniyle İl Jandarma Komutanlığına şikayette bulundukları, bunun üzerine katılanın ... ...'yi arayarak konuyu anlattığı, ... ...'nin katılanı...'ın kendisine yanlış tarlayı göstermiş olduğunu söylediği, birkaç gün sonra ...'ın katılanı tekrar arayarak elinde 22.500 TL'lik çek olduğunu, 7.000 TL nakit paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, sanık ...'ın katılanın yanında tanık ... bulunmaktayken adli emanetin 2011/817 sırasında kayıtlı alacaklısı ... ..., 12/09/2011 keşide tarihli, 22.500 TL değerindeki çeki katılana teslim ettiği, katılanın çek karşılığında 7.000 TL parayı vermediği, bankadan çeki sorduğunda çekin 17/02/2011 tarihinde çalındığını ve üzerindeki yazıların sahte olduğunu öğrendiği iddia olunan olayda;