muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14769, Karar No: 2010/15899, Tarih: 30.11.2010

“Bildirim Zorunluluğu” başlıklı, 16. maddesinde, “Kart hamili, kendisine tevdi edilen kartı ve kartın kullanılması bir kod numarası, şifre veya kimliği belirleyici başka bir yöntemin kullanılmasını gerektiriyorsa bu bilgileri güvenli bir şekilde korumak ve başkaları tarafından kullanılmasına engel olacak önlemleri almak, kartın kaybolması, çalınması veya iradesi dışında gerçekleşmiş herhangi bir işlemi öğrenmesi halinde kart çıkaran kuruluşu derhal haberdar etmek zorundadır.”

“Kartın Haksız Kullanımı ve Sigortalanması” başlıklı 12. maddesinde ise, “Kartın ya da 16 ncı maddede belirtilen bilgilerin kaybolması veya çalınması halinde kart hamili, yapacağı bildirimden önceki yirmi dört saat içinde gerçekleşen hukuka aykırı kullanımdan doğan zararlardan yüzelli Yeni Türk Lirası ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Hukuka aykırı kullanımın, hamilin ağır ihmaline veya kastına dayanması veya bildirimin yapılmaması hallerinde bu sınır uygulanmaz.” hükümleri bulunmaktadır.

2010/14769-15899

Yine taraflar arasındaki kerdi kartı sözleşmesinin, “Kart ve Şifrenin Kullanımından Sorumluluk” başlıklı 89. maddesinde de, kart şifresinin gizli tutulması gerektiği, aksi halde kart sahibinin sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kredi kartı sahibi, Banka ile sözleşme imzaladığı ve kartın kendi zilyetliğine geçtiği andan itibaren anılan yasa gereğince kendisine tevdi edilen kredi kartını, gerekse bu kartın kullanılması ile ilgili bilgileri koruma ve saklama ile yükümlü olup dava konusu olayda da, kartın fiziken kullanılmadığı, söz konusu işlemlerin, bilgisayarla internet ortamı üzerinden ve davacı kart sahibine ait şifrenin kullanılması suretiyle yapılmış olması nedeniyle, gerek açıklanan yasa hükümleri, gerekse imzalanan sözleşme gereğince, kartın üçüncü kişilerce kullanımından davacı kart sahibinin sorumlu olduğu, bununla beraber, davalı Bankanın da, internet üzerinden yapılan alışverişlerde statik şifre yerine, her işlemde değişen dinamik şifre kullanılmasını gerektiren bir sistemi oluşturmaması, işlemlerin tamamının, gece yarısından sonra ve yüksek tutarlarda, peş peşe bölünerek, kontör alımına ilişkin yapılmış olması karşısında, olağan olmayan bu tip harcamaları kart sahibi davacıya bildirmeyerek, objektif özen borcunu yerine getirmemiş olması nedenleriyle, olayda sorumluluğu bulunduğunun kabulü gerekir. Olay nedeniyle tarafların müterafik kusurlarının bulunduğu, bilirkişi ve mahkemece de kabul edilmişse de, olayın oluş şekli itibariyle, az yukarda açıklanan Yasa ve sözleşme hükümleri gereğince, davacının müterefik kusur oranının bilirkişice belirlenen orandan fazla olduğunun kabulü ğerekir. Mahkemece bu konuda yeniden bilirkişice incelemesi yaptırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. Bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 146,20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35906, Karar No: 2012/7357, Tarih: 26.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/35906 E.  ,  2012/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/92103

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

NUMARASI : 2007/421 (E) ve 2008/594 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ikamet ettiği evde bulunan sayacın diskinin dönmesinin engellenerek kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiği olayda; sanığın savunmalarında eve tutanak tarihinden 10 gün önce taşındığını, elektrik faturalarını çiftlik sahibinin ödediğini, suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi, sanıktan önce evde ikamet eden A.. Ş..'in tanık sıfatıyla alınan 15.09.2008 tarihli beyanında, 2006 yılı içinde 1 yıl kadar eşiyle birlikte evde kaldığını, 13.10.2008 tarihli beyanında ise, evde 2004 yılının 8.ayından itibaren kalmaya başladığını belirtmesi karşısında, sanığın suça konu sayacın bulunduğu eve hangi tarihte taşındığı zabıta aracılığıyla araştırılarak, tanık A.. Ş.. hakkında dava açılması sağlanıp her iki davanın birleştirilerek, aboneye ait suç tarihi öncesi ve sonrası birer yıllık tüketim föyleri getirtilip evdeki kurulu güce göre tutanak tarihinden önceki ve sonraki birer yıllık dönemlere ait tüketim ortalamaları tespit edilerek, tutanak tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22345, Karar No: 2016/387, Tarih: 19.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22345 E.  ,  2016/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 20. İş Mahkemesi

Tarihi :15.09.2015

No :2015/1016-2015/355

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda açıklanan sebeplerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K.. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 17.04.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren ve 506 sayılı Kanunun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 01.11.2008 tarihinde kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen 01.11.2008-01.07.2014 dönemine ilişkin aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü

./..

öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında somut olayda; Davalı ve eşinin anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamında davalı ve eşinin yazılı adreslerinin aynı yer olduğu; 07.05.2014 tarihli ve 73 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmeninin hazırlamış olduğu rapor kapsamında alınan davacı oğlu ve boşanılan eşin yaklaşık üç yıldır denetim yapılan Yenimahalle/Ankara adresinde kaim sitede birlikte ikamet ettiklerine, konutun boşanılan eş Kamil'e kiralandığına, site yönetim toplantısına boşanılan eşin de katıldığına yönelik komşuların imzalı beyanları; davacı ve eşinin boşandıkları dönemi kapsayan süre içerisinde 2011 yılından itibaren kendi tedavileri amacıyla Ankarada bulunan çeşitli sağlık merkezlerine başvurduklarına ilişkin Medula kayıtları; boşanılan eşin 01.01.2012 tarihinde davacının fiilen oturduğu sabit, denetim yapılan Yenimahalle/Ankara adresine taşındığına ilişkin Adres Bilgileri Raporu; davacı tanıklarının, davacı ve eşinin boşandıklarından haberleri olmadıklarını yönelik mahkeme huzurunda alınan yeminli beyanları, birlikte nazara alındığında artık tespit edilen hususların davacı yanca ileri sürülen sebeplerle açıklanamayacağı, bu itibarla davalı K.. tarafından tanzim edilen raporun aksinin ispat edilemediği, 5510 sayılı Yasanın 56 ve 96. maddelerine göre ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin yerinde olduğu, burada davanın reddi gerektiği gözetilmeksizin yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı K..vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3168, Karar No: 2013/5326, Tarih: 12.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3168 E.  ,  2013/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası işbölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; ham koza yağının teslimi, rafine edilmesi ve paketleme işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12403, Karar No: 2013/13842, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12403 E.  ,  2013/13842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır, Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup;söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9669, Karar No: 2016/7417, Tarih: 06.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9669 E.  ,  2016/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın kullanıldığı tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, en son faturanın deftere kayıt tarihinin 20 Haziran 2005 olması nedeniyle suç tarihinin 21.07.2005 olduğu gözetilmeden, eylemlerinin bölünerek 2005 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında kullanılan faturalar yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına, 2005 yılı Haziran ayında kullanılan faturalar bakımından ise sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31190, Karar No: 2023/5729, Tarih: 05.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/31190 E.  ,  2023/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/165 E., 2016/39 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 Tarihli ve 2013/165 E., 2016/39 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve son cümlesi, 43, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 98.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, beraat etmesi gerekir iken cezalandırılması yönünde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair süre tutum dilekçesi sunmuş; gerekçeli kararın tebliğinden sonra başka dilekçe sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, beraat etmesi gerekir iken cezalandırılması yönünde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair süre tutum dilekçesi sunmuş; gerekçeli kararın tebliğinden sonra başka dilekçe sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Antalya vergi dairesi mükellefi S.Y.C. Tekstil Turizm Ticaret Ltd Şti yetkilisi olan sanığın Antalya Döşemealtı Belediye Başkanlığına yetkilisi olduğu şirketin vergi borcunun bulunmadığına dair faksla gönderdiği 25.04.2011 tarihli yazının Kurumlar Vergi Dairesince düzenlenmediği ve mükellef (sanık) tarafından sahte olarak düzenlendiğini tespit edildiği, yapılan soruşturmada 23.03.2011, 27.05.2011 ve 21.07.2011 tarihli vergi borcu bulunmadığına dair Kurumlar Vergi Dairesi başlıklı belgeleri de sahte olduğu ve bu belgeler esas alınarak Döşemealtı Belediye Başkanlığınca sanığın yetkilisi olduğu şirkete 29.03.2011 tarihinde 4.244,40 TL, 30.03.2011 tarihinde 9.240,48 TL, 06.04.2011 tarihinde 3.056,63 TL, 14.04.2011 tarihinde 1.701,00 TL, 25.04.2011 tarihinde 16.161,12 TL, 26.04.2011 tarihinde 3.427,92 TL, 30.05.2011 tarihinde 3.100,57 TL, 10.06.2011 tarihinde 3.045,89 TL, 14.06.2011 tarihinde 648,00 TL ve 22.07.2011 tarihinde 2.514,35 TL ödendiğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık, tekstil işi ile uğraştığından belediyeden aldığı ihale ile kıyafetleri teslim ettiğini, ancak sunduğu hizmet karşılığında ödeme alabilmesi için vergi borcu yoktur yazılarını fakslaması gerektiğini, ekonomik olarak zor durumda olduğundan daha önceden kendisinde bulunan vergi borcu yoktur belgesini baz alarak bilgisayarda sahtesini düzenleyip faks çektiğini, suç kastının olmadığını savunmuştur.

3. Antalya Döşemealtı Belediye Başkanlığının yazısına göre; sanığın yetkilisi olduğu şirketin belediye ile yaptığı doğrudan temin mal ve hizmet alımı karşılığı çeşitli tarihlerde altı adet fatura düzenlendiği, Maliye Bakanlığının Tahsilat Genel Tebliğleri hükümleri uyarınca vergi borcu yoktur belgeleri talep edilerek ödeme işleminin yapıldığı anlaşılmıştır.

4. Vergi Dairesi yazısına göre, sanığın suç tarihlerinde güncel vergi borcunun olduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, tüm deliller ile sanığın zincirleme şekilde olarak resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunun zararına dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

4. Vergi Dairesi yazısına göre, sanığın suç tarihlerinde güncel vergi borcunun olduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, tüm deliller ile sanığın zincirleme şekilde olarak resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunun zararına dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, değişik zamanlarda belediyeye doğrudan temin usulü ile mal teslim ettiği, daha sonra ödeme alabilmesi için suça konu belgeleri sahte olarak oluşturup faksladığı olayda, kamu kurumunu olayın en başında sahte belgelerle kandırma ve ona göre menfaat elde etme durumunun bulunmadığı ve belediyenin gerekli malları teslim alması nedeniyle bir zararının bulunmadığı, sanığın suça konu sahte belgeleri fakslamasının kendi alacağından vergi borcunun mahsup edilmemesine yol açtığı, ancak vergi borcunun her zaman tahsil edilebileceği anlaşıldığından unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

a.5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel günün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda, sanığın suça konu sahte belgeleri fakslamasının kendi alacağından vergi borcunun mahsup edilmemesine yol açtığı göz önüne alındığında haksız menfaatin vergi borcu kadar olduğu gözetilmeden Belediyeye teslim ettiği malların fatura bedelleri toplamı olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

b.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05.12.2012 tarihli ve 2012/3763 Esas 2012/12570 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşıldığından adli sicil kaydındaki diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerinin getirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

b.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05.12.2012 tarihli ve 2012/3763 Esas 2012/12570 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşıldığından adli sicil kaydındaki diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerinin getirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı, sanığın belgeleri belediyeye faksladığı, asıllarının ele geçirilemediği anlaşıldığından, belgelerin aldatıcılık niteliği bulunmadığı gözetilerek unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan ilamının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05.12.2012 tarihli ve 2012/3763 Esas 2012/12570 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşıldığından adli sicil kaydındaki diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerinin getirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetelmemesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) kısımlarında açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2013/165 E., 2016/39 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.