muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7395, Karar No: 2021/232, Tarih: 28.01.2021

Hükümlü müdafiinin 04.10.2020 tarihli dilekçesiyle hükmün onanmasına ilişkin daire kararına karşı CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasını istediği görülmüştür.

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün TSK içerisine sızmış unsurlarının tespitine yönelik başlatılan soruşturma kapsamında 12. Hava Ulaştırma Üs Komutanlığında görevli astsubaylardan sorumlu örgüt mensubu Nadir kod adlı ...'nin şüpheli sıfatıyla beyanının alındığı, bu şahsın etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini belirterek örgütle bağlantılı sanık ...'ın da aralarında bulunduğu bir çok kişi hakkında bilgiler verdiği, bu kapsamda sanık ... hakkındaki 09.04.2018 tarihli beyan ve teşhisinin "8 nolu fotoğraftaki şahıs X-2 olarak belirttiğim şahıstır. 2009 yılında Tahir (K) a bağlı olarak astsubaylardan sorumlu öğretmendi. 2009 yılında bekardı. Daha sonra katalog evliliği yaptı. Eşi öğretmendir ancak detaylı bilgim yoktur. ERÜ Tıp Fakültesinde çocuk doktoru olarak ihtisas yaptı. 2013-2014 yıllarında Batman'a çocuk uzmanı olarak tayininin çıktığı söylenmişti. Mardinlidir. Kısa boylu, renkli gözlü, kıvırcık saçlı, zayıf yapılıydı. Talas Mevlana Mahallesi Elçibey caddesi üzerinde bulunan Aydınkent sitesinde otururdu. Citröen C5 aracı vardır. Kod adını hatırlamıyorum." şeklinde olduğu, sanık ...'ın ise soruşturma aşamasındaki beyanlarında ...'nin kendisine yönelttiği suçlamayı kabul etmediğini, eşinin eğitim fakültesi mezunu olduğunu, ancak katalog evliliği yapmadıklarını, eşiyle hasta doktor ilişkisi içinde tanışıp evlendiklerini, 2007-2012 yılları arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesinde asistan çocuk doktoru olarak çalıştığını, 2012 yılında Batman Kozluk Devlet Hastanesine tayin olduğunu, mecburi hizmeti bitince kamudan istifa ederek Elazığı ilindeki özel sağlık kuruluşlarında çalıştığını, ...'nin söylediği yerde oturduğunu, Nusaybinli olduğunu, eşgal bilgilerinin kendisini tarif ettiğini, aracının Citröen C5 değil C4 olduğunu ifade ettmiştir.

Sanığın evinde 11.04.2018 günü yapılan aramada ele geçen sanığa ait Iphone 5 marka cep telefonu ile bu telefonda takılı Turkcell 64 K ibareli sim karta el konulduğu, ele geçen bu materyaller üzeride inceleme yapılarak analiz raporu hazırlanmasının istendiği ancak inceleme sonuçlarının dosya içerisinde bulunmadığı görülmüştür.

Kovuşturma aşamasında tanık ...'nin, hakkındaki soruşturma kapsamında şüpheli sıfatıyla vermiş olduğu beyanlarını tekrar ederek sanığın Tahir (K) a bağlı olarak astsubaylardan sorumlu öğretmen olduğunu, segbis ortamında gördüğü şahsın ifadesinde bahsettiği şahıs olduğunu beyan ettiği, sanığın ise tanık ...'yi tanımadığını, hakkındaki iddiaları kabul etmediğini ifade ettiği görülmüştür.

Kovuşturma aşamasında tanık ...'nin, hakkındaki soruşturma kapsamında şüpheli sıfatıyla vermiş olduğu beyanlarını tekrar ederek sanığın Tahir (K) a bağlı olarak astsubaylardan sorumlu öğretmen olduğunu, segbis ortamında gördüğü şahsın ifadesinde bahsettiği şahıs olduğunu beyan ettiği, sanığın ise tanık ...'yi tanımadığını, hakkındaki iddiaları kabul etmediğini ifade ettiği görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine, istinaf ön incelemesi sırasında sanığın kullandığı cep telefonu hatlarına ilişkin BTK'dan hts kayıtları istenip analiz raporu düzenlendiği, yine sanık hakkında Fetönün TSK'da bulunan mahrem imamlarının tespitine yönelik büfe/ankesör soruşturması kapsamında bir bilgi bulunup bulunmadığının sorulduğu, HTS kayıtlarına göre oluşturulan analiz raporunda sanığın aleyhine tanıklık yapan ... ve ...'nin ifadesinde geçen Kayseri 12. Hava Ulaştırma Üs Komutanlığı yapılanmasında görevli mahrem imam veya asker kişilerle telefon bağlantısı kurduğuna dair bir tespit bulunmadığı, yine ankesör soruşturması kapsamında sanık hakkında bir bilgiye ulaşılmadığının bildirildiği görülmüştür.

CMK'nın 217. maddesi "(1) Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir. (2) Yüklenen suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir." şeklindedir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere ceza yargılaması sistemimizde delil serbestisi ilkesi benimsenmiş ve hakime de delillerin değerlendirilmesi noktasında takdir hakkı tanınmıştır. Ancak bu yetki keyfiliğe yol açacak şekilde geniş olmayıp, yerinde kullanılıp kullanmadığı denetime açık bir yetkidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı üzere, "Ceza yargılamasının amacı hiç bir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu araştırmada yani maddi gerçeğe ulaşmada mantık yolunun izlenmesi gerekir. Gerçek, akla uygun ve realist, olayın bütünü veya bir parçasını temsil eden kanıtlardan veya kanıtların bütün olarak değerlendirilmesinden ortaya çıkarılmalıdır. Yoksa birtakım varsayımlara dayanılarak sonuca ulaşılması ceza yargılamasının amacına kesinlikle aykırıdır. Ceza yargılamasında kuşkunun bulunduğu yerde, mahkumiyet kararından söz edilemez. Bu ilke evrenseldir."

Nihai hedefi tüm kurumlara sızıp devleti ele geçirmek olan ve 15 Temmuz 2016 tarihinde Anayasal düzeni ilga teşebbüsünde bulunan FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün devleti ele geçirme politikasında gizliliğin ana prensip olarak benimsendiği ve hücre tipi yapılanma yoluna gidildiği, TSK, yargı, emniyet, MİT gibi kritik öneme sahip kurumlarda gizliliğin en üst seviyede tutulup faaliyet ve organizasyonların mahrem imam denilen ve belirli bir hiyerarşiye tabi örgüt mensuplarınca icra edildiği, dolayısıyla bu yapının deşifre edilip, faaliyetlerinin ortaya çıkarılmasında ve örgüt mensuplarının tespit edilmesinde etkin pişmanlık gösteren örgüt üyelerin verdiği bilgilerin hayati öneme haiz olduğu bilinen bir gerçektir. Bu kişilerin şüpheli, bilgi sahibi veya tanık sıfatıyla başka kişiler hakkında verdikleri bilgiler CMK'nun 217. maddesi kapsamında hakim tarafından vicdani kanaatle takdir edilip değerlendirilecektir.

Somut olaya gelince; Sanığın Kayseri 12. Hava Ulaştırma Üs Komutanlığında görevli astsubaylardan sorumlu öğretmen konumunda Fetö mensubu olduğu kabul edilmiş ve bu kabul yine hakkında Fetö soruşturması bulunan ve etkin pişmanlık gösteren Nadir kod adlı ...'nin sanık aleyhine olan anlatımlarına dayandırılmıştır. Sanık, ...'nin hakkındaki iddialarını hem soruşturma, hem de kovuşturma aşamasında reddetmiş ve kendisini tanımadığını belirtmiştir.

Sanığın T.C. Kimlik numarasına göre yapılan araştırma sonucunda örgütün gizli haberleşme sistemi olarak kullandığı ByLock sistemine dahil olmadığı, yine örgütün finans kaynaklarından olan BankAsya'da hesabının bulunmadığı, örgütle iltisaklı herhangi bir dernek veya sendika kaydının tespit edilmediği, sosyal medya hesaplarında aleyhine olacak bir bulgu elde edilemediği, istinaf aşamasında alınan hts analiz raporunda aleyhine beyanda bulunan ... ve onun beyanlarında isimleri geçen kişilerle iletişim kurduğuna ve yine FETÖ'nün üst yönetiminde olan kişilerle bağlantılı olduğuna dair bir belirleme yapılamadığı, sanığın kendi ifadesine ve sunduğu belgelere göre Türkiye Gençlik Konseyi adlı bir derneğe üye olup yakalandığı tarihte bu derneğin Elazığ il temsilcisi olduğu, adı geçen derneğin Fetöyle iltisakının tespit edilmediği ve halen faal olduğu, yakalandığı sırada kendinde ele geçen cep telefonu ve sim kart üzerinde yapılan dijital materyal inceleme sonuçlarının dosyaya girmediği görülmüştür.

Sanığın FETÖ/PDY mensubu olduğuna dair ...'nin anlatımları dışında herhangi bir bilginin dosya içerisinde bulunmaması, sanığın aşamalarda tanığın iddialarını reddetmiş olması karşısında tanık beyanının doğruluğunun ve mahkumiyete esas alınabilir nitelikte olup olmadığının tespiti bakımından mahkemece yapılması gereken araştırmaların yapılmadığı görülmüştür. Tanık ...'nin Kayseri 12. Hava Ulaştırma Üs Komutanlığındaki mahrem yapılanmayla ilgili anlatımlarında adları geçen mahrem imamlar ile bu imamlara bağlı olan askeri personelin tanıklıklarına başvurulmamış ve yine UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.

Dosya kapsamına göre gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından sanıkta ele geçen cep telefonu ve sim kart üzerinde yapılan dijital materyal inceleme sonucunun beklenip düzenlenecek analiz raporunun dosya içerisine alınması, tanık ...'nin ifadelerinde adı geçen mahrem imamlar ile askeri personelin tanık olarak dinlenilmeleri, bu kişiler hakkında açılmış soruşturma ve dava bulunup bulunmadığının araştırılıp varsa ilgili evrakların getirtilip incelenmesi, UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunup bulunmadığının araştırılması varsa denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınıp incelenmesi ve yine TSK'daki mahrem yapılanmaya ilişkin yürütülen ankesör soruşturması kapsamında sanık hakkında bir bilgi bulunup bulunmadığının sorulması sonrasında sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yoluna gidilmesi gerekirken eksik araştırmayla tanık beyanına itibar edilerek verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiği halde yüksek dairece hükmün onanmasına karar verilmesinin isabetli olmadığı düşünülmüştür. " şeklinde belirtilmiştir.

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

C)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dosya kapsamı incelendiğinde; sanık hakkında ankesör soruşturması bulunup bulunmadığının kovuşturma aşamasında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığından sorulduğu, Kayseri İl Emniyet Müdürlüğü'nün 22.02.2019 tarihli cevabi yazısında, askeri şahısların kontör/büfe üzerinden ardışık aranmalarına ilişkin yürütülen soruşturmalarda sanık hakkında herhangi bir kayda rastlanılmadığının belirtildiği, ayrıca temyiz incelemesinden bugüne kadar sanık hakkında ankesör soruşturması bulunduğuna dair gelen bir bilgi veya belgenin de bulunmadığı; bizzat mahkeme heyeti tarafından duruşmada tanık olarak dinlenen ...'nin beyanlarının ayrıntılı olduğu, askeri mahrem imam olduğunu belirterek kendi örgütsel konumu ve örgüt hiyerarşisi içerisindeki yeri hakkında detaylı anlatımlarda bulunduğu gibi sanığın da benzer şekilde askeri mahrem yapılanma içerisinde öğretmen olarak yer aldığı ve sanıkla aynı mahrem yapılanma grubunun içerisinde bulundukları yönünde bilgiler verdiği, yine tanığın, sanık hakkında ancak yakın tanışıklık sonucu öğrenilebilecek, sanığın fiziksel özellikleri, öğrenim bilgisi, tayin bilgisi, eşinin mesleği, araç markası ve açık adres bilgileri gibi kişisel verilere ilişkin beyanlarda da bulunduğu, tanığın anlatımlarının yer ve zaman kaydı içerdiği, ayrıca tanığın genel olarak verdiği beyanların, etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunan dava dışı astsubaylar Enes Baytar, Mücahit Gürel, Ömer Faruk Aslan ve Eren Günaydın'ın anlatımları ile de örtüştüğü anlaşıldığından tanığın beyanlarına itibar edilmesi gerektiği; bu nedenle sanıktan ele geçen IPhone marka cep telefona ilişkin dijital inceleme raporunun dönüşü beklenilmeden, tanık ...'nin ifadelerinde adı geçen mahrem imamlar ile askeri personel tanık olarak dinlenilmeden ve sanık hakkında UYAP havuz araştırması yapılmadan karar verilmiş olmasının sonuca etkili olmadığı anlaşılmıştır.

D)SONUÇ:

1)Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE,

2)Dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oybirliğiyle 28.01.2021 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13928, Karar No: 2012/9721, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13928 E.  ,  2012/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Müşteki olaydan hemen sonra alınan ilk ifadesinde kendisini darp eden kişilerin isimlerini bildirdiği ve bıçakla yaralayan kişinin sanık olduğunu söylediği, olayın tarafsız tanığı olan olay yerinde başka bir görev için bulunan polis memurlarından ... ... ve Levent .., kendilerine koşarak sığınan müştekiyi kovalayan ve darp eden kişilerden sanığın, müştekiye bıçakla saldırması üzerine kahvehaneye kendisini attığını, sanığın kovaladığını, kendilerinin diğer şahısları tuttuklarından bıçaklanma anını görmediklerini ve sanığın olay yerinden kaçtığını beyan etmeleri karşısında sanığın müsnet suçu işlediği halde delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4706, Karar No: 2021/11083, Tarih: 28.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4706 E.  ,  2021/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, Kapatılan 21. Hukuk Dairesince verilen bozma kararına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... vekilinin aşağıda işaret olunan şekilde temyiz itirazlarının kabulüne karar verilmiştir.

2- Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazasında işverenin sorumluluğunun tespiti noktasında toplanmaktadır.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makineleşmenin artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

Anayasanın 17. maddesinde; “Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir.” “Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz; rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz.” hükmü getirilerek yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde İş ve Sosyal Güvenlik Mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinde; “İş sahibi, aktin özel halleri ve işin mahiyeti noktasından hakkaniyet dairesinde kendisinden istenilebileceği derecede çalışmak dolayısıyla maruz kaldığı tehlikelere karşı icabeden tedbirleri ittihaza ve münasip ve sıhhi çalışma mahalleri ile, işçi birlikte ikamet etmekte ise sıhhi yatacak bir yer tedarikine mecburdur.” “İş sahibinin yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareketi neticesinde işçinin ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalanların bu yüzden uğradıkları zararlara karşı isteyebilecekleri tazminat dahi akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi olur.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu maddeye göre, işverenin, işçinin yaşam, sağlık ve bedensel bütünlüğünü korumak için gerekli önlemleri alma yükümlülüğü öngörülmektedir. Burada işverenin özellikle iş kazalarına karşı gerekli önlemleri alma yükümlülüğü söz konusudur. Buna göre işveren, hizmet ilişkisinin ve yapılan işin niteliği göz önünde tutulduğunda, hakkaniyet gereği kendisinden beklenen; deneyimlerin zorunlu kıldığı, teknik açıdan uygulanabilir ve iş yerinin özelliklerine uygun olan önlemleri almakla yükümlüdür. Aynı maddelere paralel olarak, 4857 sayılı İş Kanunu’nun "İşverenlerin ve İşçilerin Yükümlülükleri" kenar başlıklı 77. maddesinin 1. fıkrasında da benzer bir düzenlemeye yer verilmiştir. Bu fıkraya göre; "İşverenler iş yerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler." düzenlemesi yer almıştır.

Bundan başka işveren, mevzuatta öngörülmemiş olsa dahi bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak zorundadır. Bilim, teknik ve örgütlenme düşüncesi yönünden alınabilme olanağı bulunan, yapılacak gider ve emek ne olursa olsun bilimin, tekniğin ve örgütlenme düşüncesinin en yeni verileri göz önünde tutulduğunda işçi sakatlanmayacak, hastalanmayacak ve ölmeyecek ya da bu kötü sonuçlar daha da azalacaksa her önlem işverenin koruma önlemi alma borcu içine girer.

Bu önlemler konusunda işveren iş yerini yeni açması nedeniyle tecrübesizliğini, bilimsel ve teknik gelişmeler yönünden bilgisizliğini, ekonomik durumunun zayıflığını, benzer iş yerlerinde bu iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını savunarak sorumluluktan kurtulamaz. Gerçekten, çalışma hayatında süregelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı işverenin önlem alma borcunu etkilemez. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal önem taşıyan araç ve gereçlerin işçiler tarafından kullanılması sağlandığında, kaza olasılığının tamamen ortadan kalkabileceği de tartışmasız bir gerçektir.

Mevzuatta yer alan teknik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır. Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Diğer yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, sigortalının otopark işletmesinde işçi olarak çalıştığı, olay günü davalı ...’in otoparka gelip, davacı işçinin de bulunduğu kulübenin kapısını açıp hedef gözetmeksizin elindeki silahla birden fazla kere yakın mesafeden ateş etmek şeklinde iş kazası olarak kabul edilen eylemi gerçekleştirdiği sabittir. Davalı ...’in ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/329E, 2012/327K sayılı dosyasında yargılanarak adam öldürmeye teşebbüs etmek eyleminden dolayı mahkûmiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği de anlaşılmaktadır.

Temyize konu davada ise ilk derece mahkemesince 18.06.2015 tarihli ilk kararın (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 24.01.2017 tarih ve 2016/8246 E- 2017/419 K sayılı ilamıyla öncelikle “Davalı ...’in kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle iş kazası ile Davalı ... arasında illiyet bağının kesilip kesilmediğinin değerlendirilmesi” gerekçesiyle bozulduğu, bozmaya uyan mahkemece yapılan inceleme neticesinde bilirkişi heyetinden alınan 16.10.2017 tarihli kusur raporunda bozmadan önce bilirkişiden alınan 02.02.2015 tarihli rapordaki kusur oranlarını doğrular mahiyette davalı belediyeye %30, Davalı ...’e ise %70 kusur verildiği anlaşılmakta ise de; olayın gerçekleşme şekline göre Belediye Başkanlığının silahlı saldırı şeklinde gerçekleşen bu somut olayda otoparkta çalışan davacı için alabileceği güvenlik tedbirinin bulunmadığı gibi, illiyet bağının davalı ...’in ağır kusur oluşturan eylemiyle kesildiği açıktır. Bu yönle davalı ...’in somut olayda %100 oranında kusurunun varlığı kabul edilerek davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde Belediye Başkanlığı yönünden illiyet bağının varlığı kabul edilmek suretiyle bu davalının da tazminat alacaklarından sorumluluğu yönünde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

O halde yapılacak iş davalı ... yönünden davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'na iadesine,

28.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.