muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/538, Karar No: 2016/1572, Tarih: 11.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 06/11/2015 gün ve 94660652-105-34-9133-2015-E.22898/72189 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/481 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5019, Karar No: 2016/5104, Tarih: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5019 E.  ,  2016/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklı kayıp kaçak bedeli istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10687, Karar No: 2023/8867, Tarih: 26.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10687 E.  ,  2023/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/191 E., 2023/195 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/14220 Esas, 2022/1196 Karar sayılı kararı ile " Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla dosya kapsamına göre sarkıntılık düzeyini aşan eylemle ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/271 Karar sayılı kararı ile Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/191 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

4. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/191 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, davanın zamanaşımına uğradığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin anne ve babasının boşanmış oldukları, mağdurenin bir süre koruyucu ailenin yanında kaldığı, annesinin, ... .... isimli şahısla evlendiği, sanığın, mağdurenin üvey babası olan ...'in arkadaşı olduğu, mağdurenin ilkokul 1. sınıfa gittiği sırada annesinin yanında kaldığı, mağdurenin ilk okul 1. sınıfta öğrenim gördüğü sırada annesinin eşi olan ... ....'nın işe gitmiş olması, annesi ...'ün adliyede işinin bulunması nedeniyle mağdureyi üvey babası ...'in arkadaşı olan sanığın okuldan aldığı, eve getirdiği, evde mağdurenin, sanıktan "evcilik oynayalım" teklifi üzerine sanığın kabul ettiği, bir süre oyun oynadıktan sonra mağdurenin üzerindeki giysileri çıkarttığı, kendi giysilerini de çıkarttığı, o tarihte 7 yaşında olan mağdurenin cinsel organına dokunduğu, öptüğü ve okşadığı, kendi cinsel organını mağdureye gösterdiği, yaklaşık 5-10 dakika kadar bu suretle mağdurenin cinsel organını ellediği mağdurenin tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde gerçeğe uygun beyanda bulunduğu, sanığa bilinçli ve kasten iftira atmasını gerektirir bir durum olmadığı gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin üvey babası olan ...'in arkadaşı olduğu beyan edilen sanığın aşamalarda mağdureyi, anne ve babasını tanımadığına beyan etmesi, kovuşturma aşamasında mağdure ve annesinin sanık ile yüz yüze gelememiş olması, soruşturma aşamasında usulüne uygun teşhis işleminin de yaptırılmamış olması nazara alınarak olay hakkında bilgisi de olan mağdurenin üvey babası ...'in mümkünse sanığın da hazır olduğu duruşmaya değilse fotoğraflar üzerinden tanık sıfatıyla teşhis işlemi işlemi yaptırılması gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/191 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17204, Karar No: 2013/2022, Tarih: 24.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/17204 E.  ,  2013/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin, Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.10.2011 tarihli ve 2010/1179 esas, 2011/1079 karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca 20.04.2012 gün ve 24323 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2012 gün ve 124599 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak adlî para cezasına hükmolunan sanık hakkında anılan maddedeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. fıkrasında " Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak;

a)Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b)Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan,

c)Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,

d)Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasî parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

e)Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılır.

(2)Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz. "hükümleri öngörülmekte ve sonuç ceza ancak hapis cezası ise, TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilebilmektedir.

TCK'nın 106/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL. adli para cezasına mahkum olan sanığın cezası, seçenek yaptırıma çevrildiğinden ve TCK'nın 50/5. maddesinin "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir." hükmüne göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

TCK'nın 106/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL. adli para cezasına mahkum olan sanığın cezası, seçenek yaptırıma çevrildiğinden ve TCK'nın 50/5. maddesinin "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir." hükmüne göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.10.2011 tarihli ve 2010/1179 esas, 2011/1079 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, "sanığın TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına" hükmün diğer kısımlarının olduğu gibi bırakılmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6664, Karar No: 2010/2725, Tarih: 11.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/6664 E.  ,  2010/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 tarih ve 2006/479-2007/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.03.2000 gününde davacı ve karşı davalı vekili Nagihan Bayalan ile davalı ve karşı davacı vekili Ömer Kalkan gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-k.davalı vekili, müvekkilinin uzun süredir otel ve restoran hizmetleri ile iştigal ettiğini,otellerine işletme adı olarak kullanıp meşhur ve maruf hale getirdiği ... ibaresini davalının marka olarak otelcilik, konaklama ve restoran hizmetlerinin yer aldığı 43.sınıfta tescil ettirdiğini, müvekkilinin marka tescil başvurusunun davalının tescili mesnet gösterilerek reddedildiğini, öncelikli kullanım hakkının müvekkilinde olduğunu ileri sürerek davalı markasının hükümsüz kılınması, davalının ... ibaresini marka olarak tescil ettirmesinin ve kullanımının müvekilinin tescilsiz marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, men ve refine, haksız rekabet sonucu yaratılan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-k.davacı vekili, asıl davanın reddi ile birlikte karşı davasında, davacı- k.davalının müvekkilinin tescilli markasına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespiti ve menini, tecavüzün sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, bu ibarenin karşı tarafın ticaret ünvanından kaldırılmasını, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-k.davacı vekili, asıl davanın reddi ile birlikte karşı davasında, davacı- k.davalının müvekkilinin tescilli markasına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespiti ve menini, tecavüzün sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, bu ibarenin karşı tarafın ticaret ünvanından kaldırılmasını, hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre davalının hükümsüzlüğü istenilen ... markasının 43.sınıf kapsamında kalan hizmetler için 2006 yılında tescil edilmesine karşın, davacı-k.davalının 1998'den bu yana ... marka ve ismiyle İstanbul'da otel ve restoran işlettiği, yurt dışı ve içine yönelik tanıtım ve promosyonlarla markaya ayırt edici nitelik kazandırdığı, 556 sayılı KHK'nin 8/3.maddesi uyarınca anılan ibare üzerinde otel ve restoran faaaliyetleri için kullanımla hak sahibi olduğu, tescilli marka kullanımının ise marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçeleriyle, asıl davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2004/39239 nolu markanın hayvan bakım evi hizmetleri, huzur evleri hizmetleri, gündüz bakım evleri hizmetleri, çadır kiralama hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri dışında kalan tüm hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, davacının diğer taleplerinin ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00' şar TL vekalet ücretinin her iki taraftan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 06,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10281, Karar No: 2016/6851, Tarih: 28.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/10281 E.  ,  2016/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kasten işlemiş olduğu suçlardan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde belirtilen;

Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmek, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmak, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasî parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmak, Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tâbi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmek haklarından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

5237 sayılı TCK.nın 53(c) maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından ise kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar, alt soyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli ...'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ... 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/624, Karar No: 2011/6605, Tarih: 01.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/624 E.  ,  2011/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 163 ada 31, 77, 169 ada 16 ve 170 ada 23 parsel sayılı sırasıyla 1657,40 m2, 2374,10 m2, 2221,94 m2 ve 2567,97 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 163 ada 77, 169 ada 16 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, 163 ada 31 ve 170 ada 23 parsel sayılı taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ile davacı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tespitlerinin iptali ile davacı ... mirasçıları adına, payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların öncesinde davacıların babası ... ile davalının annesi ...(...)'ın babasına ait olduğu, ölümü ile davacıların babası ve davalının annesi arasında yapılan paylaşım sonucunda davacıların babasının payına düştüğü, davalı ...'ın dava konusu taşınmazlarda terekeden gelen bir hakkının kalmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 10.95 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 01.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.