muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3657, Karar No: 2023/4164, Tarih: 09.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/3657 E.  ,  2023/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2744 E., 2021/1378 K.

SUÇ : Zehirli madde imali ve ticareti

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak değişen suç

vasfı nedeniyle, Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak

biçimde ilaç yapma veya satma suçundan

mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. HUKUKİ SÜREÇ

A. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2018 tarihli ve 2018/3591 Esas, 2017/16008 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 43 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 193 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2018/654 Esas, 2020/635 Karar sayılı kararı ile sanıkların zehirli madde imali ve ticareti yapmak suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

C. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/2744 Esas, 2021/1378 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1. Sanık ... hakkında Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 3.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanık ... hakkında Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Sanık ... hakkında Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanıkların suç kastının bulunmadığına, 3. Sanıklar hakında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Adli Tıp Kurumu

mütalaasının objektif, genel geçer olmadığına, sanığın tabletlerin içinde ne gibi maddeler olduğunu bilmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince, kolluk görevlileri tarafından yapılan ihbara istinaden ortak tekel bayisi işleten sanıkların işlettikleri tekel bayisinde yapılan arama neticesinde sildenafil sitrat etken maddesi içeren 513 adet kutu içerisinde 600 mg hap şeklindeki maddenin ele geçirildiği olayda; ele geçirilen söz konusu ilaçların içerdiği etken madde yönünden satışının ruhsata tabi olup olmadığı, ilaçların ruhsatının bulunup bulunmadığı ve etken maddesinin insan sağlığına zararının olup olmadığına ilişkin alınan Adli Tıp Kurumu raporunda sildenafil etken maddesinin risk grubundaki kişiler yönünden, kişinin sağlık ve hayatını tehlikeye sokabilecek yönünde görüş bildirildiği, söz konusu rapor ve içeriğindeki mütalaa birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesinde düzenlenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun unsurlarını oluşturduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılarak sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.10.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.10.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/2744 Esas, 2021/1378 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/2744 Esas, 2021/1378 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyon 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14401, Karar No: 2015/7204, Tarih: 02.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14401 E.  ,  2015/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 21/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/06/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeretinde başka duruşması olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, muriste kalan ve haksız elkonulan mücevherlerin bedelinin tahsili, olmazsa miras hissesi olan yarı bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Yerel mahkemece mücevherlerin tam bedeline yönelik davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, murisi ... tarafından mücevherlerine el konulduğunu, yaptığı şikayet sonucu Cumhuriyet Savcılığınca takipsizlik kararı verildiğini, Hazırlık soruşturması sırasında muris tarafından mücevherlerinin çok az bir kısmının iade edildiğini, iade edilmeyen ve murisin kendisine ait olduğunu belirttiği mücevherleri yurt dışından fatura ile satın aldığını, davalı tarafından murisin sağlığında mallarına el konulduğunu belirterek el konulan mücevherlerin bedelinin tahsilini, olmazsa (murise ait olduğu kabul edilirse) miras hissesi olan mücevherlerin yarı bedelinin ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, ölümünden önce yoğun ve masraflı bir tedavi süreci geçiren muristen kendisine herhangi bir mücevher kalmadığını, iddianın asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacı tarafından dosyaya sunulan faturalardan ihtilafa konu mücevherlerin davacı tarafa ait olduğunun anlaşıldığı, davalının murisle birlikte yaşam sürdüğü ve murisin ölümüyle mücevherlerin davalı tarafta kaldığı, davalı tanıklarının mücevherlerin murisin sağlığında satıldığına ilişkin beyanlarına, davalının satış sonucu elde edilen paranın akıbetini ve satış işlemlerini yazılı olarak ispatlayamadığı gerekçesiyle itibar edilmediği belirtilerek, bilirkişi raporuyla belirlenen ve buna göre ıslah edilen değer üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tarafların ortak murisi ...'in Cumhuriyet savcılığındaki 05/11/2012 tarihli ifadesinden, kendisine fotoğrafları gösterilen takıları davacı ile Almanyada satın alarak bedelini birlikte ödediklerini, bu takılardan bir kısmını davacının sonradan sattığını, resimlerde gösterilen 16 parça ziynet eşyasının davacıya, diğerlerinin kendisine ait olduğunu belirttiği ve davacıya ait olduğunu belirttiği 16 parça ziynet eşyasını 05/11/2010 tarihinde davacının vekili avukat ...'e teslim ettiği anlaşılmaktadır. Somut olayda; dosyaya ibraz edilen faturaların her zaman temini mümkün olduğundan, dava konusu mücevherlerin davacıya ait olduğunu ispata yeterli değildir. Davacı, dava konusu mücevherlerin kendisine yada murisine ait olduğunu, davalı tarafından el konulduğunu, yada murisin ölümü ile davalıya kaldığını somut delillerle ispat edememiştir. Kaldı ki, davalı tanıkları murisin sağlığında tedavi için mücevherlerini sattığını belirtmişlerdir. Mahkemece, ispat yükü davacıda bulunduğu halde ispat yükünün ters çevrilerek davalının murisin sağlığında satılan mücevherlerin satış bedelinin akıbetini ispatlayamadığı ve satış işlemlerini de yazılı olarak ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, davacıya iade edilen mücevherlerin bedelinin de hüküm altına alınması doğru değildir.

Yerel mahkemece açıklanan hususlar gözetilerek, davanın tümden reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21664, Karar No: 2020/13845, Tarih: 30.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/21664 E.  ,  2020/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04/09/2019

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair, 04.09.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1823, Karar No: 2018/2658, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1823 E.  ,  2018/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... ... Ürünleri San. Tic. Ltd. şirketinin ortakları ve müdürleri olan sanıklar hakkında "2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura kullanmak suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; her takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıkların kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece “denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına” denilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11289, Karar No: 2008/774, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11289 E.  ,  2008/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, sözleşme gereği davalının mağazadan yaptığı alışveriş bedelini ödemediğini,yapılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, 4.835,00 YTL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline, asıl alacağın % 40 ı oranında inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı, mağazalarından alışveriş yapan davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış ve dosyada mevcut imzalı faturalara dayanmıştır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, bir adet farklı imzalı fatura ile iki adet imzasız faturanın bakiye borçtan mahsubu ile 3.245,00 YTL den davalının sorumlu olmasının gerekliliği bildirilmiştir. 25.10.2005 tarihli 270,00 YTl bedelli farklı imzalı fatura için davalıya isticvap davetiyesi çıkarılmış davalı tebliğe rağmen duruşmaya katılmamıştır.Bu durumda davalının 270,00 YTL lik faturadan da sorumlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Davalı tarafça bilirkişi tarafından yapılan hesaba itibar edilmesi gerektiği kabul edilmiş olduğuna göre mahkemece 3.515,00 YTL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde tanık beyanları gözetilerek hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 24.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2145, Karar No: 2009/5248, Tarih: 05.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2145 E.  ,  2009/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babalarının dava konusu 12 sayılı parseldeki 7 numaralı bağımsız bölümünü davalı 2. eşine mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptali-tescil istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın kendi parasıyla alındığını ancak miras bırakan adına tescil ettirildiğini, mal kaçırma iradesi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuş, ölünce dava mirasçısına karşı devam ettirilmiştir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı mirasçısı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 5.5.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat S... H... geldi,davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 5 sayılı parseldeki iki adet mesken ve 12 sayılı parseldeki 7 numaralı mesken ile 10 ve 11 numaralı dükkanlar miras bırakan Hasan’a ait iken, miras bırakanın davaya konu 12 sayılı parseldeki 7 numaralı meskenini 25.4.1989 tarihinde davalı ikinci eşine satış yoluyla devrettiği, ; 5.8.2002’de ölünce, geriye mirasçıları olarak ilk eşinden olma dört çocuğu ile davalı ikinci eşinin kaldığı, eldeki davanın miras bırakanın üç çocuğu tarafından açıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, temlikin mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlar; davalı ise, taşınmazın kendi birikimiyle alındığını ancak bazı özel nedenler sebebiyle geçici süre için miras bırakan adına tescil edildiğini, nedenler ortadan kalkınca da miras bırakan tarafından kendisine aktarıldığını, mal kaçırma amacı bulunmadığını savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.