muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/121, Karar No: 2024/995, Tarih: 22.04.2024

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd maddeleri,

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayalı hakedişlerden yapılan kesinti, fazla imalat bedeli, fiyat farkı ve ödenmeyen imalat bedellerinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesinde; 60.021,65 TL hakedişten kesilen gelir vergi stopajının, 15.000,00 TL pursantajda yer almamasına rağmen projede olmayan bu nedenle kesilen 791-410 poz no.lu yer altı besleme kablosu bedelinin, 17.748,10 TL ihale dosyasında karşılığı olmadığı halde mukayeseli keşifte gösterilen kablo bedellerinin, 15.000,00 TL pursantaj listesinde olmadığı halde projede olduğu gerekçesi işe kesilen sözleşme kapsamı içerisinde yer almayan taahhüt dışı kablolar bedelinin, 15.000,00 TL fiyat farkının,15.000,00 TL işin devamında ihtiyaç duyulması nedeni ile imalat miktar artışının ve 15.000,00 TL hakedişten kesilen %3 geçici kabul teminatının tahsilini talep etmiş, ıslah ile hakedişten kesilen %3 geçici kabul teminatını talebini 324.013,29 TL'ye çıkartmıştır.

Mahkemece 02.02.2021 tarihinde bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile; 324.000,00 TL geçici kabul teminatı eksiklikleri tutarının, KDV dahil 17.748,26 TL ihale dosyasında görülmediği halde mukayeseli keşifte yer alan imalatlar bedelinin, 15.000,00 TL işin devamı esnasında ihtiyaç duyulması sebebiyle artan miktarlara ait bedelin, 15.000,00 TL taahhüt dışı kablolar nedeniyle kesilen bedelin tahsiline, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/4739 Esas, 2021/2486 Karar sayılı ilam ile davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek 15.000,00 TL işin devamı esnasında ihtiyaç duyulması sebebiyle artan miktarlara ait bedel yönünden kararın bozulmasına karar verilmiş, davacı vekili yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunmuş ve bozmaya konu yapılan talebinden feragat ettiğini bildirmiş, dairemizce 20.04.2022 tarihli ve 2022/1421 Esas, 2022/2274 Karar sayılı kararı ile feragatinin etkisi de gözetilerek kesinleşmeyen ve yargılaması devam eden talebe yönelik feragat iradesi doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak ek karar verilebilmesi için dosyanın uyuşmazlıkla ilgili yeniden esas hakkında karar veren mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda; dairemizin 22.12.2022 tarihli ilamında davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine dair verilen karar ile 324.013,29 TL hakedişten kesilen %3 geçici kabul teminatı, 17.748,10 TL ihale dosyasında karşılığı olmadığı halde mukayeseli keşifte gösterilen kablo ve 15.000,00 TL pursantaj listesinde olmadığı halde projede olduğu gerekçesi ile kesilen sözleşme kapsamı içerisinde yer almayan taahhüt dışı kablo bedellerine yönelik 356.748,26 TL'ye yönelik kabul kararının ve 60.021,65 TL hakedişten kesilen gelir vergi stopaj, 15.000,00 TL pursantajda yer almamasına rağmen projede olmayan bu nedenle kesilen 791-410 poz no.lu yeraltı besleme kablosu ve 15.000,00 TL fiyat farkı bedelinin reddine dair verilen 90.021,65 TL'ye yönelik ret kararın kesinleştiği ve bu kalemlere yönelik vekalet ücreti hesaplamasında karar tarihi olan 02.02.2021 tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin esas alınması ve ek kararla feragatten reddine karar verilen 15.000,00 TL işin devamında ihtiyaç duyulması nedeni ile imalat miktar artışı bedeline yönelik ek karar tarihi 16.11.2023 tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin esas alınması gerekirken kesinleşen talepler yönünden de ek karar tarihi esas alınarak vekalet ücretine karar verilmesi hatalı olmuş ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalının mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının "8" numaralı bendinde yer alan “55.512,24” sayısının çıkartılarak yerine “33.422,37” sayısının, "10" numaralı bendinde yer alan "17.900,00" sayısının çıkartılarak yerine "12.502,05" sayısının yazılmasına, ayrıca hüküm fıkrasına "12" numaralı bent eklenerek "Feragat nedeni ile reddedilen talebe yönelik olarak karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/2. maddesi gereğince davalı lehine taktir olunan 15.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33977, Karar No: 2013/4208, Tarih: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/33977 E.  ,  2013/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın mağdureyi demir soba maşası ile darp ettiği ve soba maşasının çift kollu 40 cm. uzunluğunda, 1 cm. kalınlığında olduğunun anlaşılması karşısında, soba maşasının TCK'nin 6. maddesinde sayılan saldırı ve savunma amaçlı yapılmamış olsa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanmaya elverişli olduğu, buna göre silahtan sayılması gerekip, sanığa TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yanlış bilirkişi raporuna istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1993, Karar No: 2012/4330, Tarih: 16.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1993 E.  ,  2012/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları F.T.’in, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak kayden maliki olduğu tarla vasıflı, 116 ada, 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazları, tapuda satış gibi göstermek suretiyle kızı olan davalıya temlik ettiğini, gerçekte bağış yapıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazların bakım karşılığında temlik edildiğini, bedel ödemediğini, anne ve babasına ölünceye kadar baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tapu kayıtlarının saklı pay oranında iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası  hukuksal  nedenine dayalı tapu  iptal ve tescil  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında davacı adına tesciline karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden; mirasbırakanın 23/08/2010 tarihinde öldüğü, çekişme konusu Tarla vasıflı, 116 ada, 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazlarını, 14.05.2009 tarihli akitle kızı olan davalı M..'ye satış suretiyle temlik ettiği, dava dışı mirasçılardan N.ve N.in de aynı taşınmazlar hakkında, aynı hukuksal nedenle açtıkları Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/512 Esasına kayıtlı davanın redle sonuçlandığı ve temyiz aşamasında olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l-04-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, bedelin sadece para olmayıp bakımın da semen yerine geçebileceği   gerek Daire, gerek Hukuk Genel Kurulu kararları ve gerekse öğretide de benimsendiği göz ardı edilmemelidir.

Hal böyle olunca; davacı iddiasının yukarıdaki ilkeler uyarınca incelenmesi, dava dışı mirasçılar tarafından aynı taşınmazlar bakımından davalı aleyhine açılan Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/512 esasına kayıtlı dava dosyasıda değerlendirilerek miras bırakanın gerçek irade ve amacının açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının  temyiz  itirazı  yerindedir. Kabulüyle  hükmün  açıklanan  nedenlerden  ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2064, Karar No: 2021/9983, Tarih: 14.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2064 E.  ,  2021/9983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 09.08.2012 günlü iddianame ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı halde ayrıca bu suçtan da karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 tarihinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden üyeler ... ile ...’ün karşı oyları ve oy çokluğuyla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı oy)

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 tarihinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden üyeler ... ile ...’ün karşı oyları ve oy çokluğuyla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı oy)

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin Haydarpaşa Numune Hastanesi tarafından 26.03.2012 tarihinde yapılan vajinal muayenesinde eski yırtık olduğunu belirtir rapor bulunduğu gözetildiğinde iddia edilen olay tarihine göre mağdurede tespit edilen eski yırtık bir başkası tarafından gerçekleştirilmiş olabileceği gibi eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği de şüphelidir, bu şüpheyi mağdurenin okuduğu okulda söylentiler çıkmasından sonra intikalin gerçekleşmesi ve mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin ayrıntı içermemesi hususları desteklemektedir. Yine mağdure aşamalarda sanığın cep telefon numarasını bilmediğini ve cep telefonuyla sanıkla iletişim kurmadığını belirtirken, sanık istikrarlı savunmalarında kendisiyle ısrarlı şekilde görüşmeye çalışan mağdureyi nişanlı olması ve işten atılabileceği gerekçesiyle rahatsız olup terslediğini belirtmiştir. Sanıkla aynı iş yerinde çalışan tanık ... da sanığın bu savunmalarını doğrular şekilde mağdurenin sanıkla arkadaşlık kurmaya çalıştığını, bir kaç kez de işyeri müdürünün mağdureyi ve arkadaşlarını işyerinden kovduğuna şahit olduğunu belirtmiştir. Sanığın olay günü evinden dışarı çıkmadığına dair savunması nazara alındığında ise sanığın cep telefonuna ait baz bilgilerinin kısıtlı bir kapsama alanından aldığı, sanığın savunmasındaki gibi ikametinden ayrılmış olmayabileceği de değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi sebebiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2007/9302, Karar No: 2007/13979, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9302 E.  ,  2007/13979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazının meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacılık yaptığını, davalı kurumda görevli personelin ve aile fertlerinin reçetelerinin karşılanması için davalı ile 1998 yılında sözleşme imzalandığını, sözleşmesel ilişkinin 25.2.2004 tarihine kadar devam ettiğini, 26.2.2004 tarihinde tekrar sözleşme yapmak için davalı kuruma müracaat ettiğini, ancak olumlu ya da olumsuz bir cevap alamadığını, davalının sözleşme yapmak zorunda olduğunu belirterek bu hususundaki muarazaanın önlenmesini, 500.000.000 TL manevi, 500.000.000 TL da maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı idare, sözleşmenin yenilenmesi veya sona erdirilmesinin tarafların ihtiyarında olup, sözleşmeyi devam ettirme zorunluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... Bakanlığı ile Türk Eczacılar Birliği arasındaki protokolün 3. maddesinin davalıya sözleşme yapma mecburiyeti yüklemediği, davacı ile davalı kurum arasında bazı sorunların yaşandığı, davalının sözleşmeyi keyfi olarak imzalamadığına dair delil bulunmadığı, davalı tarafın maddi ve manevi tazminata ilişkin talebin atiye terkine ... göstermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2005/11728 esas 2005/18735 karar sayılı ve 12.12.2005 tarihli ilamı ile özetle, “davacının sair temyiz itirazlarının reddine, Davacı eczacının 1998 yılından bu yana davalı kurum ile sözleşme ilişkisi içinde bulunduğu, bu süre içinde davalı kurumun hiçbir fesih sebebine dayanmadığı bu aşamada sözleşme yapmaktan kaçınmasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiği sabit olduğundan mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, davalı ile sözleşmenin yapılması yönündeki davacı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu kalem isteğin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” Denilmek suretiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, 2004 yılında sözleşme imzalamayarak yaratılan muarazanın önlenmesine, 145.500.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şumulu dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şumulu dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının kendisi ile sözleşme yapmayarak yarattığı muarazanın meni ile birlikte maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, yargılama sırasında maddi ve manevi tazminat talebini atiye bıraktığını bildirmiş ise de bozmadan önceki ilk kararda mahkemece bu talebe davalı yanın muvafakat etmediğinden bahisle davanın tümden reddine karar verilmiştir. Dairemizin hükmüne uyulan bozma ilamı ise sadece muarazanın meni isteği yönünden olup, tazminat taleplerinin reddine ilişkin kısım hakkında bozma yapılmamış olup, tazminat istekleri yönünden mahkemece verilen ret kararı kesinleşmiş davalı yönünden usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Hal böyle olunca bozma kapsamı dışında kalan tazminat isteği yönünden yeniden kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 22.11.1007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1474, Karar No: 2024/6564, Tarih: 02.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1474 E.  ,  2024/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/506 E., 2023/698 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacı Hazine vekili; .... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan davalılara ait dava konusu 293 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine dair verilen ilk kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairece; davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından bahsedilerek yargılama giderleri yönünden mahkeme kararı bozulmuş, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği üzerine Dairece bu kez; 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğü döneminde verilen kararın doğru olduğu, ancak anılan Yasa'nın Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla iptal edildiği, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine dair verilen kararın doğruluğundan söz edilemeyeceğine değinilerek işin esası hakkında değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle önceki bozma kararının ortadan kaldırılmasına, yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, parselin tamamının kıyı-kenar çizgisi dışında kaldığı, kıyı vasfında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.