muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4292, Karar No: 2012/2249, Tarih: 28.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4292 E.  ,  2012/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ... 8.3.2007 havale tarihli dilekçesinde, davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.03.2001 tarih, 1999/53-2001/98 E.K sayılı kesinleşmiş dava dosyasında, mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 08.06.2000 tarih, 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava HUMK'nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tespit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tespitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Davacı ve dava dışı kişiler Samsun 1.İdare Mahkemesinde 2007/1497, 1498, 1499 ve 1500 esas sayılı dosyalar da idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali istemiyle de dava açtığı, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelere göre bu davaların reddedildiği ancak temyiz yoluna başvurulduğundan kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin 1999/955-2000/440 E.K sayılı iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, +Kadastro Mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan davacı ve dava dışı kişiler tarafından idare mahkemesinde açılan iptal davalarının da sonuca etkili olmadığı gözetildiğinde bekletici mesele yapılmamasında da bir isabetsizlik yoktur.

Az yukarıda açıklanan nedenler gözetildiğinde mahkemece iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5805, Karar No: 2016/4614, Tarih: 06.09.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5805 E.  ,  2016/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak "Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının idda edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı" uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2861, Karar No: 2018/8824, Tarih: 11.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2861 E.  ,  2018/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12154, Karar No: 2019/7344, Tarih: 17.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12154 E.  ,  2019/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 13.12.2014 tarihinde, saat: 03:15’de, meskun mahal dışında, iki şeritli, bölünmüş, ıslak, virajlı asfalt yolda sanık sevk ve idaresindeki aracıyla Malatya’dan Adıyaman‘a seyir halinde iken aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkıp yolun sağında bulunan şarampole yuvarlanması sonucu aracında yolcu olarak bulunan iki kişinin öldüğü olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın lehine bozulması talebine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Hükmedilen, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırı hareket edilmesi

2-Hükmedilen, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6 maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ve hükmün 6. fıkrasının başına “TCK’nın 52/4 maddesi gereğince” ile hükmün 6. fıkrasının sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28156, Karar No: 2017/3291, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28156 E.  ,  2017/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8573, Karar No: 2013/11254, Tarih: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/8573 E.  ,  2013/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın yokluğunda verilip 12.11.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 18.12.2012 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2474, Karar No: 2021/7814, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2474 E.  ,  2021/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

4-..., 5-...

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, mala zarar verme,

huzur ve sükunu bozma

Hükümler : 1)Huzur ve sükunu bozma suçundan tüm sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat,

2)Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ayrı ayrı beraat

3)..., ..., ..., ... hakkında müşteki Özkan'a yönelik mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat

4)..., ..., ..., ... hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan ayrı ayrı beraat

5)Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile huzur ve sükunu bozma suçundan ve mala zarar verme suçundan verilen beraat hükümleri mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, tüm sanıkların gece saat 03.00 sıralarında alkollü bir şekilde bağırarak Şuhut ilçe merkezinde gezdikleri sırada, 24.04.2013 tarihli iki polis memuru tarafından tutulan "kamera kaydı inceleme tutanağına" göre, saat 03:07:31 itibarı ile sanık ...'in şehitlik önündeki çöp konteynerini yola devirdiği, sanık ...’in yol kenarındaki inşaat halindeki binaya ait inşaat korkuluğunu yola getirip barikat kurduğu, yine sanık ...'in mağdur ...'a ait ... plaka sayılı aracın arka camını kırdığı, sanık ...'in ise Özel ... Dersanesinin kapı camlarını kırdığı, yine saat 03:25:29 itibarı ile kamera kaydına giren sanık ...’in eli beyaz bandaj ile sarılı halde, sanık ... ile birlikte Gençlik Caddesi girişinde bulunan manavın açıkta bulunan mallarına zarar verdiklerinin tespit edildiği, diğer üç sanığın ise kamera kaydında görünmekle birlikte eylem halinde olduklarının tespit edilemediği olayda;

1-Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle, CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında, huzur ve sükunu bozma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında, huzur ve sükunu bozma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “huzur ve sükunu bozma” suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmış ise de, sanıkların belirli bir kişiyi yada kimseyi hedef almaksızın ve genel kastla sokaklarda bağırdıkları iddia edilmiş olup bu şekilde eylemleri kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun mağdurunun ancak belirli kişi yada kişiler olabileceği ve suçun sırf huzur ve sükunu bozmak maksadıyla yani özel kasıtla işlenebileceği, bu nedenle suçun unsurları oluşmadığından verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ..., ... hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında çöp konteynerlerini yola devirdikleri ve inşaat malzemesi ile yola barikat kurdukları, böylelikle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri, kamera görüntülerinde iki kişinin çöp konteynerlerini yola devirdiklerinin ve inşaat korkuluğunu yola atarak barikat kurduğunun göründüğü, bu iki kişiden birisinin sanık ... diğerinin ise kamera görüntülerinin uzak olması, çözünürlüğün düşük olması, gece olması sebepleriyle kim olduğunun anlaşılamadığı, buna göre sanıkların “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, somut bir delil elde edilemediği, gerekçesi ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

4-Sanıklar ..., ..., ... hakkında araç sahibi müşteki ...’a yönelik; sanıklar ..., ..., ... hakkında dersane yetkilisi müşteki Ömer’e yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmedikleri sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

6-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmedikleri sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

6-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’in 25.06.2016 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 09.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4291, Karar No: 2012/2251, Tarih: 28.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4291 E.  ,  2012/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacılar ... ve arkadaşları 8.3.2007 havale tarihli dilekçelerinde, davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.03.2001 tarih, 1999/21-2001/135 E.K sayılı kesinleşmiş dava dosyasında, mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 08.06.2000 tarih, 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.