muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1859, Karar No: 2024/5617, Tarih: 01.07.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, hükmün müsadereyle ilgili paragrafında düzeltilme yapılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın bulunduğu ve sürücülüğünü yaptığı araç hakkında ihbarın bulunması, sanığın üzerinden ve aracında uyuşturucu maddeler ile beraber 2 adet hassas terazinin ele geçirilmesi, sanığın aşamalarda alınan istikrar içermeyen ve suçtan kurutulmaya yönelik savunmaları ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 2022/3306 Esas, 2022/5056 Karar ve 27.12.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme

neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10199, Karar No: 2021/700, Tarih: 03.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/10199 E.  ,  2021/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili tarafından dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06/01/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11122, Karar No: 2010/14324, Tarih: 21.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/11122 E.  ,  2010/14324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yasak bıçak bulundurmak suçundan sanık ...'nın, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 416,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine, davanın niteliği gereği hapis ve para cezasını birlikte içermesi sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6. maddesindeki şartlar gerçekleşmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair (FATİH) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.2.2010 tarihli ve 2009/882 esas, 2010/139 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 158. maddesiyle değiştirilmeden sonraki hâline göre temel cezanın 25 gün adlî para cezası olduğunun gözetilmemesinde,

2-5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca, hükmolunan ceza miktarının iki yıl hapis cezasını veya adlî para cezasını içermesi ve işlenen suçun da inkılâp kanunlarında yer alan suçlardan olmaması durumunda, Türk Ceza Kanunu ve özel kanunlardaki istisnalar dışında kalan diğer suçlar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin olanaklı olduğu, anılan maddedeki kararın verilebilmesi için aranan 6. fıkranın (c) bendindeki zararın giderilmesi koşulunun ise, yalnızca zarar suçları bakımından uygulama yeteneğinin bulunduğu cihetle, sanığın sabıkasız olması ve ortada herhangi bir zararın bulunmaması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.6.2010 gün ve 42619 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.7.2010 gün ve KYB-2010/165850 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suç tarihi 15.5.2009 olduğu halde, sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 158. maddesiyle değişik 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesindeki hüküm uygulanırken temel adli para cezasının "25 gün" yerine "500 TL" adli para cezası olarak fazla tayini,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suç tarihi 15.5.2009 olduğu halde, sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 158. maddesiyle değişik 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesindeki hüküm uygulanırken temel adli para cezasının "25 gün" yerine "500 TL" adli para cezası olarak fazla tayini,

2- Sanığa yüklenen yasak bıçak taşıma suçuna ilişkin olarak 6136 sayılı Yasanın 15/1. TCK.nun 62. madde ve fıkrası uyarınca cezanın 5 ay hapis ve 416 TL adli para cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında; adli sicil kayıtlarına göre sabıkası bulunmayan, mahkemece de duruşmadaki tutumu ve kişiliği olumlu kabul edilip, suça eğilimli bir kişiliği bulunmadığı kanaatine varılan sanık hakkında, CMK.nun 231. maddesi hükmü yanlış yorumlanarak, takdir edilen temel cezanın hem hapis, hem de para cezasını gerektirdiğinden sözedilip CMK.nun 231. maddesinin salt bu nedenle uygulanamayacağı gerekçesiyle sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi yasaya aykırı olduğu,

Bu nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle;

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.6.2010 tarihli kanun yararına bozma istemine dayanılarak düzenlenen 2010/165850 sayı, 12.7.2010 tarihli ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.2.2010 tarih ve 2009/882-2010/139 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde tamamlanmasına 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8812, Karar No: 2018/8062, Tarih: 21.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/8812 E.  ,  2018/8062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.03.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın elatmanın önlenmesi ve kal suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait trafo binasının, maliki olduğu 95 ada 3 parsel sayılı taşınmazına tecavüzlü olduğunu; can ve mal güvenliğini tehdit ettiğini, kışın çatısında biriken karların binasına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine mahkemece verilen karar Dairemizin 27.03.2014 tarihli, 2014/2259- 4092 E- K sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olayda, bozmaya uyulduğu halde bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Bozma sonrasında inşaat mühendisi ve elektrik-elektronik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan raporlarda trafonun davacının güneş almasını engellediği, ayrıca kış aylarında trafonun çatısından düşen karların davacıların can ve mal güvenliğini tehlikeye attığı bildirilmiş ancak davacıların uğradıkları zararın ne şekilde giderileceği, hangi önlemlerin alınması gerektiği araştırılmamış, alınması gereken önlem bulnup bulunmadığı da belirtilmemiştir.

Öte yandan, davaya konu trafonun bulunduğu 14 parsel ile davacının maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazların sicil kayıtlarının 3402 sayılı Kanunun 22/A maddesi gereğince yenilemenin tescili terkin sebebiyle kapatıldığı UYAP’tan yapılan kontrolde anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazların akibeti araştırılarak yeni parsel numarası alıp almadıklarının belirlenmesi, yeni parsel numarası almışlarsa ... kayıtlarının getirtilmesi, daha sonra mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılması, yapılacak keşif sonunda alınması gereken önlemlerin, zararın nasıl ve ne şekilde giderileceğinin bilirkişilerden sorulması, bu konuda düzenlenecek rapora göre alınması gereken önlemler hükümde gösterilmek suretiyle infaza elverişli bir karar verilmesi gerekir.

Hukuki olmayan gerekçeyle trafonun kaldırılması yönünde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5178, Karar No: 2017/1027, Tarih: 13.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5178 E.  ,  2017/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün mahkemede sorgusu sırasında bildirdiği mernis adresinde aynı konutta oturan sanığın oğluna tebliğ edildiği ve sanığın geçerli bir mazeret bildirmediği anlaşıldığından eski hale getirme talebi ile 16/08/2013 tarihinde tebliğ edilen hükmün süresinden sonra 21/11/2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından sanığın temyiz isteğinin, CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2030, Karar No: 2017/2786, Tarih: 04.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2030 E.  ,  2017/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16/07/2014

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/2, 89/2-b-e ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2014 tarihli ve 2014/27 esas, 2014/122 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, incelemeye konu dosyada sanık ...’in maktül ...’ya karşı işlemiş olduğu taksirle öldürme ve yaralama suçlarına ilişkin Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24/04/2016 tarihli ve 2015/11200 esas, 2016/8756 sayılı ilamında, “...3-Sanık hakkında taksirle yaralama ve taksirle öldürme suçlarından açılan davaların birleştirilerek eylemin TCK'nın 85/2. maddesine uygun bulunduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı üzerine, ağır ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonunda, eylemin tek olup bölünemeyeceği, suçun bir vasfından düşme, diğer vasfından mahkumiyet ve ret kararı verilemeyeceği, kaldı ki, sanık hakkında açılan davalar birleştirilmiş olup, başka dava bulunmadığı ve olayda Derya Köseler ile ...'nun yaralanmaları nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş olduğu da gözetilerek, trafik kazasına bağlı olmayan nedenle ölen ...'nun ölümünden önce meydana gelen kazada ... ile birlikte yaralanması nedeniyle, katılan ...'nın taksirle yaralanmasından dolayı sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı olağan veya olağanüstü kanun yollarına başvurularak, kararın kaldırılması sağlandıktan sonra, TCK'nın 3, 22/4. maddeleri de gözetilerek anılan yasanın 89/4 ve 22/3. maddeleri ile cezalandırılması gerekirken, davaların Asliye Ceza Mahkemesinde birleştirilmesinden sonra görevsizlik kararı verildiği ve suçun bölünemeyeceği gözetilmeden taksirle öldürmeden davanın reddine, ölen ...'nun taksirle yaralanması nedeniyle davanın düşürülmesine, katılan ...'ın taksirle yaralanması nedeniyle sanığın TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi...” şeklinde açıklandığı üzere, ambulans şoförü olan sanığın yapmış olduğu kaza nedeniyle maktül ... ile mağdur ...’ın yaralanması şeklindeki eylemi ile ilgili olarak tek bir hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 25.01.2017 gün ve 94660652-105-16-182-2017-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2014 tarihli ve 2014/27 esas, 2014/122 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9281, Karar No: 2014/14558, Tarih: 10.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9281 E.  ,  2014/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/260976

MAHKEMESİ : Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

NUMARASI : 2010/302 (E) ve 2011/219 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların yetkilisi bulunduğu Kale Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin firması adına, kendi üretimlerinde hammadde olarak kullanmak üzere ithal lisansları kapsamında, 2 Mersin Gümrük Müdürlüğünden 08/07/2005 tarih ve 13100 sayılı beyannamesiyle vergiden muafen ithal edilen ham ayçiçeği yağını, A.. S.. firmasına 01.08.2005 tarihli fatura ile satılması, söz konusu beyannamenin ekinde yer alan Eur.l Dolaşım Sertifikalarının C.. (Alıcı) kutusunda; N..: O..San Dış Tic. Ltd. Şti. yazılı olması ve ithalat bedeli olan paraların Kale Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş. Firmasına A..S.. Firması tarafından aynı miktarda havale edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; dava konusu muafen ya da az vergi ödeyerek gerçekleştirilen ithalatların baştan beri A..S.. tarafından kendi firması adına yapıldığının kabulü gerektiği; bu kabule göre de sanıkların gerçekte gümrük kontrolü altında işlenmek üzere vergiden muafen eşya ithal etme hakkı bulunmayan şahsa ait eşyayı kendilerine aitmiş gibi sahte içerikli belgelerle yurda ithal etme fiilini işlediklerinin sabit olduğu, eylemin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kanun'un 3/1-c madde bendinde öngörülen, "Gerçeğe aykırı belge ile gümrük idaresini yanıltarak, vergilerini hiç ödememek veya eksik ödemek, ...suretiyle eşya ithal veya ithale teşebbüs etmek” ve 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kanunun 3/2 madde fıkrasında öngörülen “Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” hükümleri kapsamında kaldığı nazara alınıp, sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlannın takdiri ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ile katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 10.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7271, Karar No: 2021/2573, Tarih: 08.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/7271 E.  ,  2021/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Bir adet bonoya dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde; borçlunun borca, faiz oranına, işlemiş faize ve fer'ilerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın davalı borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan senet üzerindeki imzaya, borçlu tarafından ayrıca ve açıkça itiraz edilmediğinden bu belge, İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olup, buna karşılık borçlu, borcun aslına yönelik itirazını aynı nitelikte belgelerle kanıtlayamamışsa da; mahkemece, borçlunun işlemiş faize ve faiz oranına da itirazda bulunduğu ve alacağın vade tarihinde muaccel olacağı gözetilerek bu yönlerden de inceleme yapılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 22.06.2020 tarih ve 2019/2033 E. - 2020/997 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21.11.2018 tarih ve 2018/460 E.- 2018/1492 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.