muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3812, Karar No: 2022/4919, Tarih: 13.06.2022

3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği anlaşılmıştır.

4. Olaya ilişkin görgü tanığının bulunmadığı belirlenmiştir.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılan ...'da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; İnegöl Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan, 18.08.2015 tarihli; "Kafada 2 adet yüzeysel sıyrık, basit bir tıbbî müdahale ile giderilir." görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Temel Ceza Yönünden

1. Tebliğnamenin Bu Husustaki Görüşü Yönünden

Katılan ..., 20.05.1932 doğumlu olup suç tarihinde 83 yaşında ise de ileri yaş sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma ihtimalinin gündeme geldiği hâllerde ilgilinin, adlî tıp kurumu tarafından yapılacak muayenesi neticesinde beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığının belirlenmesi ile buna ilişkin adlî muayene raporunun düzenlenmesinin gerektiği, adı geçenin 17.06.2017 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle belirtilen hususta araştırma yapılmasının mümkün olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, şüpheli kalan bu hâlin sanık lehine yorumlanması gerektiği anlaşıldığından, Tebliğname'nin (1) numaralı bendinde açıklanan görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Katılan Vekilinin Bu Husustaki Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığın aksi ispat olunamayan savunmasına göre katılan ...'nın elindeki bıçakla kendisine saldırdığını, bunun üzerine yargılama konusu suçu işlediğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanıkta ani gelişen suç kastı ve suçun işleniş biçimi karşısında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden

Sanığın aksi ispat olunamayan savunması gereği ilk haksız hareketin katılandan geldiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik hükmünün uygulanması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen "cezada orantılılık ilkesi" gözetilerek asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken üst hadden (3/4) uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında (B) paragrafında açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/19 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5598, Karar No: 2024/2884, Tarih: 14.03.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/5598 E.  ,  2024/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/620 Esas, 2022/456 Karar

SUÇ : Zimmet

EK KARAR : Ölüm nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilen sanık ve oğlu ...'e ait taşınmazlara ve hesaplara el konulmasına ilişkin tedbir kararlarının kaldırılmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 256-259. maddeleri kapsamında; müsadere kararı verilmesi gereken hallerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla birlikte bir karar verilmemesi halinde bu hususta bir karar verilmesi usulü düzenlenmiş ise de; 17.01.2023 tarihli ek Karar müsadereye ilişkin olmayıp 5271 ... Kanun'un 128. maddesi kapsamında verilen el koyma tedbirlerinin kaldırılmasına ilişkin olmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, el koyma tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların kaldırılmasına dair ek Karar itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, gerekli inceleme itiraz merciince mahallinde yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9234, Karar No: 2008/12923, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9234 E.  ,  2008/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... sitesi içindeki 1066 numaralı villanın sahibi olduğunu sitenin etrafının duvarlarla çevrili olup, sitenin güvenliğini davalı site yönetiminin sağladığını, güvenliği sağlayan güvenlik şirketine ödenmek üzere her ay davalı yönetimce aidat toplandığını, 14.6.2005 tarihinde villanın bahçesindeki çam ağaçlarının meçhul kişilerce kesilerek zarara uğratıldığını, sitede güvenliği sağlamakla yükümlü bulunan ve bu amaçla aidat toplayan davalı site yönetiminin bu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 6000 YTL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı site yönetimi, yönetimin bağımsız bölümler ve alanları içindeki tamirat, tadilat, yapım ve bakım çalışmalarına müdahale yetkisinin bulunmadığını, davacının zararına neden olmadıklarını, yönetimin görevini layıkıyla ifa ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kesildiği iddia edilen ağaçların davalı yönetim tarafından kesilmediği, ağaçların kesilmesine neden olabilecek kusurununda bulunmadığı, yönetimin villa bahçesini koruma yükümlülüğününde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2008/9234-12923

Mahkemece, kesildiği iddia edilen ağaçların davalı yönetim tarafından kesilmediği, ağaçların kesilmesine neden olabilecek kusurununda bulunmadığı, yönetimin villa bahçesini koruma yükümlülüğününde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2008/9234-12923

Davacının davalı site yönetimince yönetilen sitede bağımsız bölüm sahibi olduğu, davalı yönetimin sitenin güvenliğini sağlamak üzere dava dışı güvenlik şirketiyle anlaştığı ve güvenlik şirketine ödenmek üzere bağımsız bölüm sahiplerinden ve bu bağlamda davacıdan aidat aldığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, davalı site yönetimince korunması lazım olan sitedeki villasının bahçesindeki ağaçların kesildiğini, güvenliği sağlamakla görevli olan davalı yönetimin görevini yapmaması nedeniyle olayın vuku bulduğunu ileri sürerek maddi zararın tazminini istemektedir. Bizzat davalı tanıklarının beyanlarından ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının villasına gidebilmek için güvenlik noktalarından geçilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacının villasının bahçesine faili meçhul kişilerin girmesinden ve ağaçların kesilmesinden siteyi korumakla görevli güvenlik şirketi ve davacıya karşıda davalı site yönetimi sorumludur. Site yönetim planının 42/9 maddesinde ana taşınmaz ve ortak yerlerin korunması görevinin site yönetimine ait olması, davacıdan güvenlik için ayrıca aidat toplayan ve bu ... için dava dışı güvenlik şirketiyle anlaşan davalı yönetimin dava konusu olaydaki sorumluluğunu ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir. Hal böyle olunca mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 3.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/775, Karar No: 2015/2373, Tarih: 19.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/775 E.  ,  2015/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli .... İlçesi... Köyü 367 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dava konusu 367 parsel sayılı taşınmaza 1978 yılında el atıldığı anlaşıldığından, bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorulması talep edilmişse de, dava konusu taşınmazın ilk defa 1994 yılında imar planına alındığı belirtilmekle birlikte taşınmazın durumunu 1978 yılı itibariyle yukarıda yazılan hususları belirtecek şekilde ayrıntılı cevap verilmediği görülmüştür.

Bu itibarla; dava konusu 367 parsel sayılı taşınmaza 1978 yılında el atıldığı anlaşıldığından, bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorulduktan sonra alınacak yazı cevaplarıyla birlikte ve yeterliliği mahkeme hakimince bizzat yeterince denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3598, Karar No: 2020/2884, Tarih: 18.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/3598 E.  ,  2020/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ-TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup; yargılama aşamasında ıslahla bedel isteğine dönüştürülmüştür.Davacı, miras bırakanları ... ve ...'nin kayden paydaşı bulundukları 1099 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümü davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiklerini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında davalının taşınmazı üçüncü kişiye satış yoluyla devretmesi üzerine verdiği 13.06.2014 tarihli dilekçesiyle davasını ıslah ederek talebini bedele dönüştürmüştür.Davalı, zamanaşımı itirazı ile birlikte satışın gerçek olduğunu, iş hayatında sıkıntılar yaşayan muris ...'in çekişmeli taşınmazı satmak istediğini bildirmesi üzerine bedelini ödeyip satın aldığını ve murislere kiraladığını, mirasbırakan ...'nin ölümünden önce geçirdiği rahatsızlık esnasında aralarındaki eski dostluğa dayanarak sağlık masraflarını karşıladığını, bu durumun da taraflar arasındaki samimiyetin delili olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1917 doğumlu miras bırakan ...'in 23.02.2006 tarihinde ve 1928 doğumlu muris ...'nin 27.06.2012 tarihinde ölümleriyle geriye tek mirasçıları olarak 21.03.1989 tarihinde evlat edindikleri davacı kızları ...'ın kaldığı, miras bırakanlar ...ve ...'nin 1/2 oranında paydaş oldukları 1099 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümü 18.11.1991 tarihinde satış suretiyle davalı ...'e temlik ettikleri, davalının da dava tarihinden sonra üçüncü kişiye satış yoluyla devrettiği görülmektedir.Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Somut olaya gelince; tüm bu olgu,delil ve özellikle tanık beyanları yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakanların satış tarihinde satışa ihtiyaçlarının bulunmadığı, her iki murisin de temlik tarihi olan 18.11.1991'den ölüm tarihlerine kadar çekişmeli meskende oturdukları, tek mirasçı konumundaki davacının murislerinin istemediği bir evlilik yapması nedeniyle murisleri ile arasının açıldığı, davalı ...'in ailenin yakın dostu olduğu anlaşılmakta olup; bu durumda, murislerin tek mirasçıları olan davacıdan mal kaçırma amacıyla hareket ettikleri ve temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.Hal böyle olunca, davacının bedel isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23545, Karar No: 2024/8007, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/23545 E.  ,  2024/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1968 E. 2024/1778 K.

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2024 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 10.07.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği;

1. Savunma hakkının kısıtlanması suretiyle eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

2. Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. İhbara dayalı olarak verilen arama kararının hukuka aykırı olduğuna ve elde edilen delillerin de hükme esas alınamayacağı,

2. Sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

3. Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkumiyet hükmü verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz silahları ticari amaçla naklettiği ve bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

3. Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkumiyet hükmü verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz silahları ticari amaçla naklettiği ve bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. 22.06.2023 ve 20.07.2023 tarihlerinde sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında silah ticareti yaptıkları ve Hüseyinoğlu Pasajını depo olarak kullandıklarına dair ihbarlar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında mahkemeden alınan arama kararı ile söz konusu pasajın önüne gidilip güvenlik önlemleri için takviye ekip beklenildiği sırada sanık ...'in bir araç ile geldiği, pasaj içerisine girdiği, bir müddet daha beklenildikten sonra sanığın siyah-gri renkli büyük boy bir yolcu valizi ile pasajın içinden çıkıp aynı araca doğru yöneldiği sırada polisin müdahale ettiği, valizin içerisinde ne olduğu sanığa sorulduğunda sanığın ruhsatsız tabanca olduğunu beyan ettiği, valiz içerisinde yapılan aramada 50 adet tabanca ve şarjörünün ele geçirildiği, pasaja ilk kapıdan içeri girildiğinde elektrik sayaç makinalarının olduğu yerde yapılan aramada, beyaz çuvala sarılı karton koli içerisinde 4 adet tabanca ve şarjörleri, beyaz çuvala sarılı ağzı açık karton koli içerisinde 14 adet tabanca ve 14 adet şarjörü, yine aynı koli içerisinde bir adet tabanca ve şarjörü, iç içe konulmuş vaziyette siyah çöp poşeti içerisinde 18 adet tabanca ve 18 adet şarjörü, aynı çöp poşeti içerisinde 5 adet tabanca ve 5 adet şarjörünün ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.11.2023 tarihli raporu ile ele geçen 91 adet tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz oldukları, ele geçen 1 adet tabancanın ise fişek yatağının yamuk vaziyette olduğu, ateşleme iğnesi ile aynı eksende olmadığı, bu nedenle çap ve tipine uygun fişekleri patlatamadığı, söz konusu tabancanın mevcut durumu ile 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü