muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2192, Karar No: 2017/2415, Tarih: 23.02.2017

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam ... adanın, ... adasında 5280 modern konut ve ... adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı, market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1960, Karar No: 2018/2831, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1960 E.  ,  2018/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi inclemesi yaptırılmıştır. ... Köyü, 4292 parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığı yazı cevaplarına göre taşınmaz arsa vasfında olduğundan kayısı ve kiraz bahçesi olarak değer biçen rapor geçersizdir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığı da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı Kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu mağrifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2015, Karar No: 2010/4560, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2015 E.  ,  2010/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurumca kabul edilen sigortalılık süresi dışında 01.01.1988-22.01.1992 tarihleri arasında da zorunlu ... sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı Kurumca kabul edilen sigortalılık süresi dışında 01.01.1988-22.01.1992 tarihleri arasında da zorunlu Bağ Kur sigortalısı olduğunun ve Kurum kayıtlarına 05.05.2004 tarihinde intikal eden 28.04.2004 tarihli tahsis dilekçesine dayalı olarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de davacının Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine yönelik talebi yönünden bir inceleme yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden , yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, Bağ Kur'lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yetersiz görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının 18/03/1983 tarihli bildirge üzerine bildirgede vergi kaydının 16/06/1981 tarihinde başladığının yazılması nedeniyle 20/04/1982 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği, 16/06/1981-31/12/1981, 04/04/1982-31/12/1987, 22/01/1992-14/12/1995 tarihleri arasında vergi, 12/11/1986-12/11/1995 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu , 1992 yılı Affından yararlandığı, davalı Kurumca 2005 yılında yapılan bir işlem ile sigortalılığının vergi kaydı esas alınarak 31/12/1987 tarihinde terkin edilerek 22/01/1992 tarihinde başlatılıp 04/12/1995 tarihinde sona erdirildiği ve yaşlılık aylığı talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacının 01.01.1988-22.01.1992 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmamasına rağmen, 12.11.1986-14.12.1995 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu, anılan döneme ilişkin prim borçlarının 3780 sayılı Yasa kapsamında 1992 yılında tahsil edildiği, tahsil edilen primin Kurum tarafından uzun yıllar kullanılıp davacıda sigortalı olduğu yönünde ... oluşturulduğu dolayısı ile davacının oda kaydı nedeni ile de sigortalılık vasfının bulunduğu gözetilerek MK 2. maddesi hükmüne göre de 01.01.1988-22.01.1992 tarihleri arasında sigortalı sayılması gerektiği ortadadır.

Yapılacak iş; davacının Bağ Kur sigortalılık koşullarını taşıdığı dönemi tam tespit ederek yaşlılık aylığı koşullarını buna göre inceleyip elde edilecek sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1596, Karar No: 2022/11787, Tarih: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1596 E.  ,  2022/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/01/2021 tarihli ve 2020/7224 soruşturma, 2021/346 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İnegöl Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/06/2021 tarihli ve 2021/2101 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/12/2021 gün ve 23957-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2022 gün ve 2021/158339 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Somut olayda, müşteki ... ile evli ...nın, müşteki ceza infaz kurumunda iken beraberlik yaşadığı şüpheli ...'ı, müşteki ile ortak ikametlerine kabul etmesi suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal ettikleri iddiası ile şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, atılı suçun unsurlarının bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Somut olayda, müşteki ... ile evli ...nın, müşteki ceza infaz kurumunda iken beraberlik yaşadığı şüpheli ...'ı, müşteki ile ortak ikametlerine kabul etmesi suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal ettikleri iddiası ile şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, atılı suçun unsurlarının bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03/06/2020 tarihli ve 2020/6815 esas, 2020/7017 karar sayılı ilamında yer alan " …kadın eşin, sanığın eve girmesine rıza göstermesi, yukarıda açıklanan, sanığın yakalanma şekli karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 116/3-son cümle ve ifade edilen evlilik birliğinde aile bireylerinden birinin göstereceği rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması hükmü çerçevesinde değerlendirilemeyeceği, bu nedenle sanık R. hakkında atılı suçla korunan, TCK'nun 116. maddesinin gerekçesinde “Konut dokunulmazlığının ihlali, kişinin kendisine özgü barış ve sükununu ve yuvasındaki yaşamının sulh ve selametle cereyanı için var olması gerekli güvenlik duygusunun sarsılmasını ifade etmektedir. Bireylere karşı işlenen ve aynı zamanda onların muhtaç oldukları güvenlik ve sükunu ihlal eyleyen bu fiillerin, hürriyete karşı işlenen suçlar arasında bir suç olarak tanımlanması uygun görülmüştür.” şeklinde ifade edilen hukuki yararın ihlal edilmesi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş..." şeklindeki gerekçede belirtildiği üzere, müşteki ile resmi nikahlı ...nın, müştekinin cezaevinde bulunduğu sırada şüpheli ... ile birliktelik yaşadığı, bu birliktelik esnasında müşteki ... ve müşterek iki çocuklarının ikamet ettikleri konutlarına, şüpheli ...'ın birkaç kez gelerek müştekinin eşi ile birlikte olduğu, bu hususun şüpheli ve tanık ifadeleri ile doğrulandığı, meşru olmayan amaca yönelik ev sahibi rızasının geçerli olamayacağı ve şüphelinin müştekinin eşinin evli olduğunu bilmediğine dair beyanının ise suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilemeyeceği nazara alındığında, şüphelinin üzerine atılı suçla ilgili delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibarıyla itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Somut olayda, müşteki ... ile evli ...nın, müşteki ceza infaz kurumunda iken beraberlik yaşadığı şüpheli ...’nu, müşteki ile ortak ikametlerine kabul etmesi suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali iddiası ile şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, atılı suçun unsurlarının bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Müşteki ile resmi nikahlı ...nın, müştekinin cezaevinde bulunduğu sırada şüpheli ... ile birliktelik yaşadığı, bu birliktelik esnasında müşteki ... ve müşterek iki çocuklarının ikamet ettikleri konutlarına, şüphelinin birkaç kez gelerek müştekinin eşi ile birlikte olduğu, bu hususun şüpheli ve tanık ifadeleri ile doğrulandığı, meşru olmayan amaca yönelik ev sahibi rızasının geçerli olamayacağı ve şüphelinin müştekinin eşinin evli olduğunu bilmediğine dair beyanının ise suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilemeyeceği nazara alındığında, şüphelinin üzerine atılı suçla ilgili delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İNEGÖL) Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 03.06.2021 tarihli ve 2021/2101 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine,08/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17938, Karar No: 2023/6085, Tarih: 04.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17938 E.  ,  2023/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1402 E., 2021/1119 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ancak, sanık ...'nın temyiz

dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ...'nın temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/15 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1402 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Tanık ifadelerinin soyut ve çelişkili olduğuna,

2. Uyuşturucu maddeler üzerinde sanığın parmak izine rastlanmadığına,

3. Sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Çelişkili tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Tanık ifadelerinin soyut ve çelişkili olduğuna,

2. Uyuşturucu maddeler üzerinde sanığın parmak izine rastlanmadığına,

3. Sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Çelişkili tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların birlikte hareket ederek ''....; Mah. ...., Sok. ...., Sitesi.... Blok No:....'' adresinde uyuşturucu madde sattıkları, kullanıcı şahıslarla telefon ile irtibata geçtikleri şeklinde bilgilere ulaşılması üzerine bahse konu adresin ve çevresinin kontrol edildiği, sanıkların ikamete girip çıktıklarının görülmesinin ardından fiziki takibe başlandığı, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar...in anılan binanın önüne geldikleri, tanık ...'in binanın önünde beklediği, tanık ...'ın ise bina içerisine girerek sanık ...'nın ikametine girdiği ve birkaç dakika sonra çıktığı, akabinde tanıklar durdurulup üzerilerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda tanık ...'ın alüminyum folyo ve çizgili defter kağıdına sarılı eroini rızaen teslim ettiği, kısa bir süre sonra hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...ın bahse konu ikamete girdiği ve birkaç dakika sonra çıktığı, tanık ...a müdahale edileceği sırada aynı ikamete hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...'in girdiğinin görüldüğü, tanık ...ın cebinde bulunan alüminyum folyo ve çizgili defter kağıdın sarılı eroini rızen teslim ettiği, fiziki takibi fark eden sanık ...'in binadan çıktığı esnada durdurulduğu, bu sırada sanık ...'nın ikametin penceresinden bir şey attığı, atıldığı yer kontrol edildiğinde kullanıcı tanıklardan ele geçen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu pakete birebir benzerlik gösteren, bir adet iç içe geçmiş alüminyum folyo ve çizgili defter kağıdının bulunduğu, ikamette bulunan sanık ... ile tanıklar ... ve...ün çatı istikametine doğru kaçtıkları sırada yakalandıkları, tanık ...'in çizgili defter kağıdına sarılı bir paket eroini rızen teslim ettiği, usulüne uygun arama kararına istinaden sanık ...'nın ikametinde yapılan aramada, tuvaletin musluğunun açık olduğunun görüldüğü, ikamette ameliyat eldivenine sarılı vaziyette eroin, uyuşturucu maddelerin paketlenmesinde kullanıldığı değerlendirilen bir adet rulo halinde alüminyum folyo ve iki