muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23583, Karar No: 2017/35855, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23583 E.  ,  2017/35855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17889, Karar No: 2014/1301, Tarih: 06.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17889 E.  ,  2014/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/368272

Mahkemesi : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12.04.2011

Numarası : 2010/267 - 2011/262

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16.02.2010 yerine 18.02.2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

15.09.2009 tarihinde haczedilerek borçlu şirketin yetkilisi olan sanığa yediemin olarak teslim mahcuzların satışı için 11.02.2010 tarihinde haciz mahalline gidildiği, ancak alıcı çıkmaması nedeniyle satışın ikinci artırma gününe bırakılmasına karar verildiği, 16.02.2010 tarihinde ikinci artırma için haciz mahalline tekrar gidildiğinde ise mahcuzların yerinde olmadığının tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın unsurları yönünden oluşan ve sübuta eren yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3826, Karar No: 2013/8235, Tarih: 24.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3826 E.  ,  2013/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/7, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ... ile sanık ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Silahlı terör örgütünün kırsalında faaliyet gösteren ... Kod adlı ... ...'nın talimatları doğrultusunda terör örgütü mensuplarına götürülmek üzere diğer sanık ...'dan erzak ve yaşam malzemelerini teslim alan sanığın, eylemlerinin işleniş biçimi ve niteliğinden hareketle örgütünün hiyerarşik yapısına dahil örgüt üyesi olarak kabul edilip TCK'nın 314/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK'nın 314/3. maddesindeki atfın ve 220/7. maddesindeki düzenlemenin niteliği karşısında sonuca etkili görülmeyip bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yakalama, el koyma, iletişim tutanakları, ikrar içeren sanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın kırsalda faaliyet gösteren silahlı terör örgütü mensuplarına erzak ve yaşam malzemesi temin etmek biçimindeki eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 3713 sayılı Kanunun 8/1 ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6415 sayılı Kanunun 4. maddelerinde düzenlenen terörizmin finasmanı suçunu oluşturacağı gözetilerek, hukuki durumunun TCK'nın 7/2, maddesi uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki Kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sanığın lehine olan Kanunun tespiti ve uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı icabettirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3390, Karar No: 2013/681, Tarih: 08.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/3390 E.  ,  2013/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın akdin feshi talebinin kabulüne, diğer taleplerinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilerinin davalı yüklenici ile ....05.2005 ve ....06.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerini imzaladıklarını, buna göre inşaat süresinin sözleşmeden itibaren 32 ay olduğunu, ancak sürenin dolmasına rağmen inşaatın sadece %31'inin yapıldığını ve davalının da bu suretle temerrüde düştüğünü ileri sürerek, öncelikle sözleşmenin feshini, bundan başka davalının sözleşme gereğince ödemesi gereken kira alacakları ile inşaatın süresinde tamamlanmaması sebebiyle kira kayıplarının yasal faizleriyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların temerrüt iddialarının doğru olmadığını, öncelikle inşaattaki proje değişikliğinin ve bir takım bürokratik engeller ve taşınmazlar üzerindeki takyidatların kaldırılmasının zaman kaybına neden olduğunu, dolayısıyla gecikmede davalının kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların taşınmazların birleştirilerek tek parsele dönüştüğü, sözleşmelerin bütünlük arzettiği, 32 aylık inşaat süresinin dolduğu, tüm inşaat seviyesinin % 34 olduğu, yüklenicinin böylece temerrüde düştüğü ve fesih şartlarının oluştuğu, ancak fesih halinde BK'nın 108/.... maddesi gereğince müspet zarar istenemeyeceği belirtilerek akitlerin feshine, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davada, iki ayrı tazminat isteği olup, birisi sözleşme konusu inşaattaki bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmemesi durumunda ödenmesi kararlaştırılan gecikme tazminatıdır. Bu talep müspet zarar niteliğinde olup, sözleşmenin feshine karar verildiği ve sözleşmede aksi öngörülmediği için talep edilmesi mümkün değildir. İkinci talep ise, inşaat süresi boyunca arsa sahibinin eski dairelerinden istifade edememesi nedeniyle ödenmesi kararlaştırılan tazminata ilişkindir. Bu istem sözleşmenin ifa edileceğine dair duyulan güven nedeniyle oluşan zarara ilişkindir ve hukuki niteliği itibariyle de menfi zarardır. Şu halde, taraflar arasındaki sözleşmeler feshedilmiş olmakla belirtilen bu istek kalemi yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde bu talebin de reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacılardan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9934, Karar No: 2013/9019, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9934 E.  ,  2013/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... İl Özel İdaresi vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/9086, Karar No: 2018/6170, Tarih: 15.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9086 E.  ,  2018/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/07/2013 gününde verilen dilekçe ile taşınmaza verilen zarar nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...1219 parselde bulunan tavuk çiftliğinin sahibi olduğunu, çiftliğin çevresinde yer alan 1217-1225- 1220-1221-1222 ve 1223 parsel sahibi olan davalıların, arazide bulunan toprakları gayri kanuni olarak satmaları sonucu zeminde bir kod farkı oluştuğunu, bu fark sonucunda yağmur yağdığı zamanlarda Gediz nehrinin taştığını ve usulsüz toprak alımı nedeniyle yaklaşık 2-3 metre derinlik oluşan arazilere su dolduğunu, bunun sonucunda da arazisine ait toprakların boşaltılmış olan araziye kaydığını, arazisini ve kümes binasını kaybetmekle karşı karşıya kaldığını belirterek, toprak kaybından kaynaklanan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile istinat duvarı bedelinin de her bir davalıdan ayrıca tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, arazilerinden toprak satmadıklarını, bu satışların çok önceden yapıldığını, ayrıca bölgenin taşkın bölgesi olduğunu, davacının arazisinde meydana gelen zararla bir ilgilerinin bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının taşınmazı ediniminden sonra davalıların kot farkı oluşumuna dair bir eylemlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TMK m. 683'teki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Diğer taraftan TMK'nın 749. maddesi gereğince her arazi maliki taşınmazının sınırının çit veya duvar gibi sınırlıklarla çevrilmesi için yapılan giderleri karşılamak zorundadır. TMK'nın 750. maddesi gereğince de bu giderlere kendi yararlanması oranında katılması gerekmektedir.

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden davacıya ait 1219 sayılı parsel ile bu parsele komşu olan ve davalılara ait 1217-1225- 1220-1221 parsel sayılı taşınmazlar arasında kot farkı bulunduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasa maddeleri gereği davalıların eyleminden kaynaklanan bir zarar tespit edilememiş olsa dahi istinat duvarı yapımının zaruri bulunması halinde davacı ve davalı taşınmaz maliklerinin masrafları ortak olarak karşılamaları gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece uzman bilirkişilerden zararın giderilmesi için alınması gereken önlemlerin neler olabileceği konusunda yeniden rapor alınması, zararın giderilmesi için yapılacak masrafların belirlenmesi, tarafların bu masraflara müştereken katılmaları suretiyle uyuşmazlığın çözümü yoluna gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7562, Karar No: 2011/2496, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7562 E.  ,  2011/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı araç, alkollü sürücünün kullanımında iken meydana gelen kazada, hasara uğrayan karşı araç malikine 2.318.46 TL ödendiğini belirterek, poliçe genel ve özel şartları uyarınca, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, dava dışı Mehmet Mehteroğlu’na aracını ödünç olarak verdiğini ve rızası dışında Mustafa Güneş tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiğini, işleten olmadıklarını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiği, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları b.4.d maddesi uyarınca, davacı ... şirketinin ödediği tazminatı sigortalısından rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.300.00 TL’nın, 21.02.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 12,40.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.