muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20889, Karar No: 2011/1556, Tarih: 03.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20889 E.  ,  2011/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davalının sebepsiz yere göstermiş olduğu geçimsizlik, kavgacı tutum, olumsuz tavırlar neticesinde davacının huzursuz kalmış olması ve hırsızlık ithamıyla suçlanması nedenleriyle ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak aylık 500 YTL tedbir nafakası talep edilmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık 250,00 TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.197.madde gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir.

Dosya içerisinde bulunan Mahkemenin 2006/738 Esas sayılı dosyasında; davacı tarafından şiddetli geçimsizlik nedeniyle açılan ve taraflar arasında görülen boşanma davasında, davacının müşterek haneyi babası ile terk etmesi üzerine, davalının Cumhuriyet Savcılığına “ evdeki altınları davacının götürdüğüne, kendisinin bir şikayeti olmadığına, ancak ileride altınlarla ilgili iddialar olabileceğinden, altınları eşinin götürdüğünün tespitine” ilişkin yaptığı ihbarın kendisini sorumluluktan kurtarma amacına yönelik olması, davalının az da olsa kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile reddedilerek, evdeki eşyaların davacıya teslimine karar verildiği, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından da onanarak kesinleştiği görülmüştür.

O halde; bu durumda evlilik birliğini kurma görevi, açtığı boşanma davası reddedilen ve evdeki tüm eşyalar kendisine verilen davacı kadına aittir. Davacı eve dönme arzusu göstermemiş, önceki davanın temyiz dilekçesinde bir araya gelerek müşterek hayatı devam ettirmelerinin mümkün olmadığını vurgulayarak boşanma talebini yinelemiştir. Kaldı ki reddedilen boşanma davasından sonra, davalı kocanın babası, annesi ve davalının istemi üzerine halası evlilik birliğinin kurulması için gerekli girişimde bulunmuş, davacı annesinin istemediğini söyleyerek eve dönmemiştir.

Bu durumda, ayrı yaşamda haklı olduğunu ispat edemeyen davacı için yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde tedbir nafakasına hükmolunması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1322, Karar No: 2025/5229, Tarih: 26.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1322 E.  ,  2025/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2286 E., 2024/2523 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/763 E., 2023/929 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise duruşma istemli olarak erkek hakkında adli yardım kararı verilmesi, erkeğin davasının feragat nedeni ile reddedilmemesi ve reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı-davalı erkek vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve kanuna uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ... yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ... yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2100, Karar No: 2024/2116, Tarih: 26.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2100 E.  ,  2024/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/673 E., 2024/12 K.

DAVA TARİHİ : 11.10.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1425 E., 2023/349 K.

Taraflar arasındaki çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmaya izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, tarafların boşandıklarını, kararın kesinleştiğini, 2016 doğumlu ortak çocuk ...'ın velâyetinin davacı anneye bırakıldığını, davacı ile velâyeti altındaki ortak çocuk ...'ın soyadlarındaki farklılığın, hem davacının hem de çocuğun hayatında çeşitli zorluklar ortaya çıkardığını, anne ile çocuğun soyadının farklı olmasını çocuğun bu durumu açıklamak zorunda kalmasının ve okul arkadaşlarının çocukla alay etmeye başlamalarının çocuğun psikolojisini etkilediğini iddia ederek çocuğun ''Bektaş'' olan soyadının annesinin soyadı olan ''Sarıca'' olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; çocuğun yaşı itibariyle soyadının değiştirilmesini talep edebilecek bilinç ve iradeye sahip olmadığını, babanın çocuk ile ilgilendiğini, maddî ve manevî yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının çocuk bakımından yarar sağlamayacak hatta çocuk ile babanın bağını koparma amaçlı olan talebinin çocuğun yararına aykırı bir talep olduğunu, soyadının değiştirilmesinde çocuğun üstün yararının bulunmadığını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; tanık beyanları, Adli Destek Merkezinin raporu, taraf beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak soyadı değişikliğinin çocuğun üstün yararına olmayacağı kanaatine varıldığı gerekçesi ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada yer alan 15.02.2023 tarihli bilirkişi raporun tamamen bilimselliğe aykırı olduğunu, kaldı ki raporda, eğer çocuğun soyadı değişirse çocuğun kişisel durumunda olumsuz bir değişiklik olup olmayacağının irdelenmediğini, çocuğun beyanının dikkate alınmadığını, ortak çocuğun üstün yararına aykırı bir durum olmadığı gibi; aksine kişisel hayatına olumlu sonuçlu da olacağını belirterek davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, davanın reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velâyeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin bekarlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10474, Karar No: 2022/1657, Tarih: 08.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10474 E.  ,  2022/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2012 tarihli, 2012/4216 Esas ve 2012/1423 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu, atılı suç yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/280, Karar No: 2012/10926, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/280 E.  ,  2012/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının alacaklısı olduğu dava dışı şirket aleyhine icra takibine giriştiğini, üçüncü kişiden alacağı için müvekkili şirkete uygulanan haksız haciz işlemi üzerine İcra Hukuk Mahkemesinde; istihkak davası açıldığını, anılan mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini haksız haciz neticesi uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini amacıyla girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, yapılan haciz işleminin hukuka uygun olduğunu, İcra Hukuk Mahkemesince malın gerçek sahibinin usulüne uygun olarak araştırılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi kurul raporu doğrultusunda; davacının haksız haciz nedeniyle mallarının satılmasından ötürü bakiye alacağının 66.365,51 TL olduğu, bu miktar üzerinden takip tarihine kadar işlemiş faizin 56.392,26 TL olarak hesaplandığı, manevi tazminat anlamında ticari itibar kaybı talebinin yerinde görülmediği, davaya konu alacak miktarı yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı isteminin de reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Uyuşmazlık haksız haciz tatbiki nedeniyle satılan malların bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı yan satıma konu menkul malların değerinin 108.165,51 TL olduğunu ne var ki bu malların 41.800 TL bedelle satıldığını belirterek 96.688.24 TL asıl alacak, 67,236,23 TL işlemiş faiz talep etmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, istihkak davası sonucu kabul edilen ve takip dosyasındaki bedelin ödenmesine dair verilen karar uyarınca tahsil edilen 41.800 TL'ye haksız fiil tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu kalem talebin reddinde isabet görülmemiştir.

2)Davacı yan satıma konu menkul malların değerinin 108.165,51 TL olduğunu ne var ki bu malların 41.800 TL bedelle satıldığını belirterek 96.688.24 TL asıl alacak, 67,236,23 TL işlemiş faiz talep etmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, istihkak davası sonucu kabul edilen ve takip dosyasındaki bedelin ödenmesine dair verilen karar uyarınca tahsil edilen 41.800 TL'ye haksız fiil tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu kalem talebin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı şirket vekilinin tüm, davacı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2850, Karar No: 2024/7641, Tarih: 25.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2850 E.  ,  2024/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/286 Esas, 2013/186 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından temyizi üzerine Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onandığı ve karar düzeltme talebinde bulunulmadığından, hükmün 10.02.2015 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Davalı idare vekili 27.04.2023 tarihli tavzih dilekçesinde, dosyada mevcut fen raporu ekindeki krokide sayısal koordinatların bulunmadığı için tapuya tescilin yapılamadığından bahisle kararın tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 21.08.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrasında ''Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir '' hükmü yer almakta olup, davalı idare vekili temyiz dilekçesinde, dosyanın sel felaketi nedeniyle bulunamadığına dair Mahkemenin 22.10.2021 tarihli yazısını eklemek suretiyle, tesçil işlemlerinin yapılabilmesi için fen raporuna ihtiyaç olduğunu belirterek ek kararın bozulmasını talep etmişse de dosyanın bulunmuş olduğu ve dosyanın incelenmesinde karara esas fen raporu ve sayısal koordinatlı krokinin dosya içerisinde yer aldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; Mahkemece sayısal koordinatlı krokinin dosya içerisinde bulunduğundan bahisle tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 21.08.2023 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2141, Karar No: 2025/7436, Tarih: 05.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2141 E.  ,  2025/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/873 E., 2024/2445 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/384 E., 2020/68 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ..., ... ve ... isimli kişilerin müvekkilin evinin inşaatında çalıştıklarına dair tutanak düzenlendiğini, Kurum tarafından resen tescil işlemi yapıldığını belirterek davalı idare tarafından 01.11.2017 tarihli resen tescil işlemi ve çalışanlara yönelik aylık prim hizmet belgelerinin iptaline dair karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacının iddiasını tanık beyanları dışında resmi ve yazılı kanıtlarla ispat etmesi gerektiğini ve Kurum aleyhine hüküm kurulmaması gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli kararı ile davanın kabulüne Gerede Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından tesis edilen 01.11.2017 tarih ve 13.231.740 sayılı işlemin iptaline dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli kararı ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davacının davasının reddine dair karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Mahkemece somut olay kapsamında yapılması gereken iş, öncelikle inşaatın mahiyetinin araştırılarak tek katlı basit usullerle yapılacak bir yapı mı yoksa teknik gerektiren, fazlaca işçinin inşaatta çalışmasını gerektirecek, inşaat işinde usta eli ile yapılmasını gerektirecek bir yapı mı, olup olmadığı tespit edilmeli; yine bu kapsamda inşaat sahibinin yalnızca hafta sonu çalışması ile tamamlanılabilecek bir yapı vasfı olup olmadığı değerlendirilmeli; sonrasında zabıta marifeti ile komşular tespit edilerek; re’sen beyanlarına başvurulmak suretiyle yapının kim veya kimler tarafından ne kadar sürede inşaa edildiğine, inşaatta çalışanların ..., ..., ... olup olmadığına dair bilgi ve görgüleri sorulmalı; beyanlar arasında çelişki var ise giderilmeli; öte yandan ...’in Kuruma verdiği dilekçede kar yağmurda kontrol amaçlı inşaatta durduklarına bekçilik yaptıklarına dair beyanı da sorulmalı, ifadelerdeki çelişkiler giderilmelidir. ... " şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulüne dair karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.