muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1066, Karar No: 2025/1735, Tarih: 18.02.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, dosya kapsamı uyarınca davacının haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığına ilişkin kabul yerinde olmakla birlikte haftanın 2 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalışma yaptığına ilişkin kabulün isabetsiz olduğu, buna göre davacının haftanın 2 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabulüne göre fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; fazla çalışma ücreti yönünden uygulanan indirim haricinde reddedilen kısım bulunmadığını, indirim yapılan kısımdan davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmeyeceğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun Irak hukuku olduğunu,

b. Irak hukukuna göre talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını,

c. Davacının ücretinin sözleşmede belirtildiği gibi olduğunu,

d. Kabul edilen çalışma saatlerinin ve çalışma düzeninin işçinin takatini aşar nitelikte ve hayatın olağan akışına aykırı nitelikte olduğunu,

e. Yapılan ödemelerin mahsubunun gerektiğini,

f. Uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

3. Davalı ... Şirketi vekilinin temyiz istemi reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ve davalı yararına belirlenen vekâlet ücretine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili ile davalı ... Şirketi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı ... Şirketi Temyizi Yönünden

Davalı ... Şirketi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacı ve Davalı ... Şirketi Temyizi Yönünden

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı ... Şirketi Temyizi Yönünden

Davalı ... Şirketi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacı ve Davalı ... Şirketi Temyizi Yönünden

Davacı vekili ile davalı ... Şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edelerden davalı ... Şirketi'ne yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11449, Karar No: 2008/2243, Tarih: 26.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11449 E.  ,  2008/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden 155 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu parsel maliki olan davalıların sınıra yakın ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.2.2008  Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat    ile  temyiz edilen vekili Avukat  geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan zararın giderilmesi ve elatmanın önlenmesi ile yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 155 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya, buna komşu 157, 229 parsel sayılı taşınmazların ise, davalılara ait olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, davalıların taşınmazlarına dikmiş oldukları ağaçlarının kendi taşınmazına zarar  verdiğini ve aynı zamanda sınırı aşmayacak şekilde ağaç dikildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki;  mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda davalıların davacı taşınmazına doğrudan bir elatmalarının bulunmadığı gibi, sınırı aşmak suretiyle çekişme konusu taşınmaza ağaç dikildiği iddiasının da, kanıtlanmadığı  dosya kapsamıyla sabittir.

Ne varki, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalıların kendi taşınmazlarına dikmiş oldukları meyve ağaçlarının kök ve taçlarının davacıya zarar  verdiği kabul edilmek ve ağaçların kesimi suretiyle zararın giderim tarzı benimsenerek, davanın kabul cihetine gidilmiştir.

Ne varki, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalıların kendi taşınmazlarına dikmiş oldukları meyve ağaçlarının kök ve taçlarının davacıya zarar  verdiği kabul edilmek ve ağaçların kesimi suretiyle zararın giderim tarzı benimsenerek, davanın kabul cihetine gidilmiştir.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş  haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince;  davalıların kendi taşınmazına ağaç dikmek suretiyle taşınmazı tasarruf etmeleri devletimizin kabul ve onayladığı İnsan Hakları Sözleşmesinin eki sayılan 1 nolu protokolun 1.maddesi, Anayasanın 35.maddesi ve Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde öngörülen mülkiyet hakkının bir gereğidir.

O halde, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriği itibariyle taraflar arasındaki çekişmenin yukarıda değinildiği üzere, Türk Medeni Kanununun komşuluk hukukuyla ilgili düzenlemeler çerçevesinde  çözüme kavuşturulacağı tartışmasızdır.

Ne varki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma  ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olmadığı, özellikle önlem yönünden doyurucu açıklama taşımayan ve hüküm kurmaya elverişli bulunmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve en son tedbir olarak düşünülmesi gereken ağaçların kesilmesine karar  verilmesi isabetli görülmemiştir.

Ne varki, mahkemece bu konuda yapılan araştırma  ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olmadığı, özellikle önlem yönünden doyurucu açıklama taşımayan ve hüküm kurmaya elverişli bulunmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve en son tedbir olarak düşünülmesi gereken ağaçların kesilmesine karar  verilmesi isabetli görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece işlerinde ziraat, çevre mühendesi ve mimar gibi ünvanları taşıyan kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde keşif yapılarak yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde taraf taşınmazlarının konumu, nitelikleri gözetilmek suretiyle iddia ve savunmanın değerlendirilmesi, davacı  bakımından bir zararın varlığının tesbiti halinde, ağaçların kesilmesi dışında (örneğin seyrekleştirme, budama gibi ...) başkaca önlemlerle zararın giderilip giderilmeyeceğinin duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi hak ve zarar dengesi de gözetilmek suretiyle adil olanın seçilip, ona hükmedilmesi gerekirken, önlemleri göstermeyen ve yeterli olduğu söylenemeyecek nitelikteki bilirkişi raporuna itibar edilerek, yazılı olduğu üzere karar  verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün  açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 26.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20718, Karar No: 2014/6428, Tarih: 20.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20718 E.  ,  2014/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/04/2013

Numarası : 2011/97-2013/122

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde çoğunlukla şoför olarak, bir dönem ise yıkama yağlama bölümünde emekli olana kadar çalıştığını, haftada bir gün izinli olmak kaydıyla sabah 05.30-06.00 ile akşam 09.00-09.30 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, şoförlerin 8 saat çalıştığını, maaş bordroları ve puantaj cetvellerinin celp edildiğinde davacının ne kadar mesai yaptığının anlaşılacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai yaptığını tanık beyanları ile ispat ettiği gerekçesiyle bilirkişi raporuna itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı M.. B.. kamu kurumu olup davacının çalıştığı döneme ait davalı şoförlerinin işe başlama ve bırakma saatlerini gösterir çalışma çizelgesi ve bu dönemde davalı bünyesinde kaç şoförün çalıştığını bildirir kayıtların ve işyeri şahsi sicil dosyası davalı belediyeden, davacının maaşının yatırıldığı banka kayıtları ilgili bankadan getirtilmeli, davacının hangi dönemde şoför olarak hangi dönemde yıkama yağlama bölümüne çalıştığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının yaz ve kış dönemine ait fazla çalışma ücretinin hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12037, Karar No: 2011/11047, Tarih: 27.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12037 E.  ,  2011/11047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2009 tarih ve 2008/33-2009/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2011 gününde davacı avukatı ...ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının tescilli 9208 nolu pralin tasarımının müvekkilince yıllar önce kamuya sunulan pralin şeklindeki tasarımına benzediğini, 3996 nolu şeffaf kutu tasarımının ise daha önce kamusal alana giren ve tekel konumu olamayacak tasarım niteliği taşıdığını ileri sürerek, davalı tasarımlarının hükümsüzlüğünü, davalının haksız rekabetinin tespitini ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımların yeni ve ayırtedici olduğunu, tescilli tasarımı kullanmanın haksız rekabet iddiasına konu edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının 9208 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmya uyulmuş, bir kez daha davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-HUMK’nun 417 ncü maddesi hükmünce, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılması gerekmekte olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı tarafın tüm istemleri nazara alındığında davalının yargılama giderlerinin ancak 1/3' ünden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde 4/5 'inden sorumlu tutulması doğru bulunmadığı gibi hükmün (3) ve (4) nolu bendinde maddi hataya dayalı olarak avukatlık ücreti ibaresi yerine bilirkişi ücreti ibaresi yazılması da doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, söz konusu eksikliklerin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın üç ve dört nolu bendindeki “... bilirkişi ücretinin...” ibaresinin hükümden çıkartılmasına,yerlerine “...avukatlık ücretinin” ibaresinin konulmasına, yine kararının yargılama gideri ile ilgili beş nolu bendindeki “... 4/5 ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “...1/3...” ibaresinin konulmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Ülker Gıda San. ve Tic. A.Ş.'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17518, Karar No: 2018/570, Tarih: 29.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17518 E.  ,  2018/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

A) 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan ... Tic. Ltd Şirketinin ortağı ve sorumlu müdürü olan sanığın, şirketle bir ilgisinin olmadığını, 5-6 yıl önce ... isimli bir şahısın inşaatımda çalışacaksın diyerek sanığı Kırıkkale'ye götürdüğünü, burada birkaç gün çalıştıktan sonra bu şahsın ortadan kaybolduğunu, hiçbir yere imza atmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık sıfatı ile dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanlarının alınması; sanığın şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura veya şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması; düzenlenen faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, “25.05.2006“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2006“ olarak eksik yazılması,

B) Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, “25.05.2006“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2006“ olarak eksik yazılması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/632, Karar No: 2010/9679, Tarih: 14.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/632 E.  ,  2010/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Tarih : 18.6.2009

Nosu : 164-124

2- ... Elektrik Dağ.A.Ş. vek.Av. ...

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin mermer kesme tesisi bulunduğunu, tesiste bulunan kendisine ait trafosu ile davalı şirketin abonesi olduğunu, sektördeki durgunluk, ekonomik kriz nedeniyle işletmedeki faaliyetin durdurulduğunu, 2008 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında elektrik sarfiyatı yok sayılacak kadar az olduğu halde bilgisayar programından ya da hesaplama tekniğinden dolayı 2008 yılı Temmuz ayı için 5.022.02.-YTL, Ağustos ayı için 144.31.-YTL.tutarlı fatura düzenlendiğini, ihtirazı kayıtla bu fazla tahakkukun ödendiğini ileri sürerek şimdilik fazla ödenen 7.000.00.-YTL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Elekt. Dağ.A.Ş. vekili, 15.8.2008 tarihi itibariyle müvekkili kurumun faaliyetlerinin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile diğer davalı ... Elek. Dağıtım A.Ş. ye fiilen devredildiğini, müvekkiline husumetin yönlendirilemeyeceğini, Temmuz ayına ilişkin faturanın müvekkili tarafından Ağustos ayına ait faturanın ise devir nedeniyle ... tarafından çıkartıldığını, EPDK tarafından 24.8.2006 tarih ve 875 Sayılı Kurul Kararı ile onaylanan “20 Dağıtım Şirketi için Tarife uygulamalarına ilişkin Usul ve Esaslar”ın 9.maddesindeki transformatörün enerjili olması ve ölçülen aylık elektrik tüketiminin, transformatörün etiketinde yer alan boşta çalışma kayıplarının altında olması halinde faturalama transformatörünün etiketindeki aktif kayıtlar dikkate alınarak yapılır” şeklindeki düzenleme gereği sadece tüketim esas alınarak faturalandırma yapılamayacağını belirterek haksız davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, işletme hakkının fiili devrinin 15.8.2008 tarihli olduğunu, Temmuz ayı ile Ağustos ayının ilk 15 günlük kısmından diğer davalının sorumlu olduğunu, davaya konu dönem tüketimi, transformatörün etiketinde yer alan boşta çalışma kayıplarının altında kaldığı için faturalama işleminin aktif kayıplar dikkate alınarak yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller bilirkişi raporu ve davalı tarafın itirazları üzerine alınan ek rapor nazara alınarak davacının davasının kabulüne, 7.000.00.-TL.alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm her iki davalı vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

.../...

S.2

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller bilirkişi raporu ve davalı tarafın itirazları üzerine alınan ek rapor nazara alınarak davacının davasının kabulüne, 7.000.00.-TL.alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm her iki davalı vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerince yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 14.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

415.80.-O.H.

189.00.-P.H.

226.80.-Kalan

Aslı gibidir.