muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6658, Karar No: 2023/2084, Tarih: 05.04.2023

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde; ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde ... yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

3. Anayasa Mahkemesinin 25.07.2017 karar tarihli 2014/6673 başvuru numaralı "Yaşar Çoban Başvurusu" kararı

4. Yargıtay HGK'nın 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 E., 2009/517 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Anayasa Mahkemesinin 25.07.2017 karar tarihli 2014/6673 başvuru numaralı "Yaşar Çoban Başvurusu" kararı

4. Yargıtay HGK'nın 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 E., 2009/517 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle TMK'nın 1007. maddesi gereği açılan tazminat davalarının, 18.11.2009 tarihinden önce 10 yıllık süre geçmişse 18.11.2011 tarihine kadar açılabileceği, eldeki davanın açılma tarihinin ise 23.01.2013 olduğu, öte yandan davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine ilişkin olarak ileri sürdüğü hükmün 5 no.lu bendinde yapılan hatanın (dava reddedilmesine rağmen, davalı yerine davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması hususunun) her zaman mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata o olduğu görülmekle, davacılar ve davalı vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin, yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 154,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

03/09/2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen taraf vekilleri için 8.400,00’er TL duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı alınıp verilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.04.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6962, Karar No: 2021/4233, Tarih: 23.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6962 E.  ,  2021/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 1- Suça sürüklenen çocuğun 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 50/3, 50/1-c maddeleri uyarınca mahkumiyetine, iki yıl süreyle bir meslek veya sanat edinmesi amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırıma çevrilmesi (14.02.2015 tarihli eylem yönünden)

2- Suça sürüklenen çocuğun 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 50/3, 52/4 maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar (13.02.2015 tarihli eylem yönünden)

3- Suça sürüklenen çocuğun 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 50/3, 52/4 maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar (26.01.2015 tarihli eylem yönünden)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan UYAP sorgulamasında suça sürüklenen çocuk hakkında Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarih ve 2015/122 - 2015/159 sayılı kararı ile suç tarihi 13.02.2015 olan örgüt propagandası suçundan mahkumiyet kararı verildiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarih ve 2015/131 - 2015/160 sayılı kararı ile suç tarihi 13.02.2015 olan örgüt propagandası suçundan mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu dava dosyalarının

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/ 7767 ve 2019/7751 esasına kaydedildiği ve temyiz incelemesi aşamasında olduğu, İlk Derece Mahkemesince her bir olaya ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; suç ve iddianame tarihleri itibarıyla dosyalar arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirme yapılması için dosyaların temyiz aşamasında birleştirilmesine karar verilerek yargılamaya 2019/6962 E. sayılı birleşen dosya üzerinden devam edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı duruşmalarda gerçekleştirilmesi ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerekirken; 10.09.2015 ve 28.01.2016 tarihli duruşmaların kapalı yapıldığı belirtilmesine rağmen hükmün açık duruşmada açıklanması suretiyle CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Suça sürüklenen çocuğun suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I) Olay, CD izleme ve çözüm tutanakları, suç ve iddianame tarihleri ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun silahlı terör örgütü propagandası niteliğindeki eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlemesine rağmen tek cezaya hükmedilip bu cezanın TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması gerektiği gözetilmeden ayrı suçlar olarak kabulü ile ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

I) Olay, CD izleme ve çözüm tutanakları, suç ve iddianame tarihleri ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun silahlı terör örgütü propagandası niteliğindeki eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlemesine rağmen tek cezaya hükmedilip bu cezanın TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması gerektiği gözetilmeden ayrı suçlar olarak kabulü ile ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

II) Kabule ve uygulamaya göre de;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporları kapsamında; suça sürüklenen çocuğun 9 yaşında merdivenden düşüp kafasına darbe aldığının, sağlık sorunları nedeniyle okulu bırakmak zorunda kaldığının, bu olaydan sonra iletişim ve sağlık sorunları yaşadığının öğrenildiği, suça sürüklenen çocuk ile yapılan telefon görüşmesinde suça sürüklenen çocuğun zihinsel gelişiminin yaşına uygun olmadığı, agresif cevaplar verdiği ve kendini tam olarak ifade edemediğinin düşünüldüğü, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulanmasının uygun olacağı kanaatine varıldığı hususlarının belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 26.01.2015 ve 13.02.2015 tarihli eylemler yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin;

A) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 1 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında belirlenen tam gün sayısının kararda belirtilmemesi ve uygulanan kanun ve maddesinin TCK'nın “50/1-a ve 52/2” maddeleri yerine aynı Kanunun “50/1-a” maddesi olarak gösterilmesi,

B) Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 23.06.2021 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12034, Karar No: 2014/14021, Tarih: 05.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12034 E.  ,  2014/14021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2013

No : 2011/1304-2013/317

Dava, Esnaf Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

10.10.2002 tarihli işlemle, 06.09.2002 tarihinden itibaren zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilen davacı, oda veya vergiye kayıtlı olduğu 31.05.1982 – 17.08.1983, 01.01.1984 – 25.01.1985 ve 22.03.1985 – 04.06.2002 tarihleri arasında da sigortalı olduğunun tespitini istemiştir.

Dosyadaki belgelerden, davacının 06.09.2002 yılında başlayan sigortalılığa ilişkin 1146401558 Bağ-nolu şahsi dosyasından ayrı olarak, dava dilekçesine ekli belgede belirtilen 24.03.1982 tarihli işlemle vergi kaydına dayalı olarak 217681760 Bağ-nolu tescil belgesi, 31.03.1982 tarihinde giriş aidatı ve 1982 yılı Mart ayı primine ilişkin ödeme makbuzunun sunulduğu görülmüştür.

Mahkemece, öncelikle, anılan şahsi dosya getirtilerek davacıya aidiyeti ve bu dosya ile verilen sigortalılık süreleri Kurum’dan sorularak, tespiti istenilen döneme sigortalılık verilip-verilmediği belirlenmeli; davacının uyuşmazlık konusu sürenin tamamında sigortalı olduğunun belirtilmesi durumunda, davanın konusunun bulunup-bulunmadığı veya dava açılmasındaki hukuki yarar üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmelidir.

Anılan tescilin davacıya ait olmadığının veya uyuşmazlık konusu sürenin tamamına sigortalılık verilmediğinin anlaşılması durumunda ise, vergi kaydının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmanın karinesi olacağı esas alınmalı, vergi kaydı olan döneme sigortalılık verilmeli; davacının vergiye kayıtlı olmayıp, sadece, Ankara Gölbaşı Şoförler ve Otomobilciler Odasına kayıtlı olduğu dönemlerle sınırlı olarak üzerine kayıtlı araç bulunup-bulunmadığı vs. araştırılıp, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının varlığı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8094, Karar No: 2014/9131, Tarih: 08.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8094 E.  ,  2014/9131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2011/583-2013/142

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.12.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının kendi taşınmazındaki merdivenini kaldırıp bahçesinin ortasına alması nedeniyle deposunda çatlaklar oluştuğunu, taşınmazlarını ayıran duvarın davalı tarafından kısmen yeniden yapıldığını ancak duvarın davalının taşınmazına bakan kısmın sıvatıldığı halde kendi taşınmazına bakan kısmın sıvasının yapılmadığını bu yüzden fare ve kuş yuvası haline geldiğini, davalının yaptırdığı duvardan kalan harfiyatın da halen temizlenmediğini ve anlaşmalarına göre duvarın diğer yarısını ortak yapacakları halde davalının buna yanaşmadığını, kötü bir görüntüye neden olduğunu ileri sürerek bu eksikliklerin davalı tarafından giderilmesini olmadığı takdirde kendisi tarafından giderilip masrafının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, merdiveni fonksiyonsuz kaldığı için kaldırdığını ve merdiven kalkınca duvarın yıkılma ihtimali olunca yeniden kısmen yaptırdığını, davalı tarafının sıvanmadığını ancak esasen müşterek duvar olduğu için davacı tarafından üstlenilmesi gerektiğini, yine de davacı tarafını da sıvatmak istediğini bildirdiğini ancak davacının karşı çıktığını, inşaattan herhangi bir artık kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile masrafın davacı tarafça karşılanarak duvarın yapılması için davacıya izin verilmesine, sıva ve inşaat artıklarını, yabani otları temizlemesi için davacıya izin verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, zarar henüz doğmadığı halde, zararın doğacağı muhakkak ve pek muhtemel ise veya beklenen taşkın kullanma ile ileride telafisi mümkün olmayacak zarar meydana gelecekse, davalının alacağı önlemlerle zararı önleme ihtimali yoksa, zarar verme tehlikesi taşıyan eylem ve işlemler hakkında davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davlarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Zarar tehlikesinin belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında davanın niteliğine, tarafların iddia ve savunmalarına göre, en uygun ihtisas grubu ve meslek erbabından seçilecek bilirkişiler hazır bulundurulmalı; düzenlenecek bilirkişi raporlarında, alınması gereken önlemler ile tazminat, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme istekleri varsa, bunlar gerekçeli olarak gösterilmelidir. Davacının zararının önlenmesi esas olmakla birlikte, davalıya da en az zarar verecek veya külfet yükleyecek önlem veya önlemler belirtilmelidir.

Davaya konu olayda davacı, davalının iki taşınmazı ayıran duvarı kısmen yaptırması nedeniyle nedeniyle taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

TMK’nın 738. maddesiyle, 737. maddeye benzer daha özel bir düzenleme getirilmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre "Malik, kazı ve yapı yaparken komşu taşınmazlara, onların topraklarını sarsmak veya tehlikeye düşürmek ya da üzerlerindeki tesisleri etkilemek suretiyle zarar vermekten kaçınmak zorundadır. Komşuluk hukuku kurallarına aykırı yapılar hakkında taşkın yapılara ilişkin hükümler uygulanır.”

TMK’nın 738. maddesiyle, 737. maddeye benzer daha özel bir düzenleme getirilmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre "Malik, kazı ve yapı yaparken komşu taşınmazlara, onların topraklarını sarsmak veya tehlikeye düşürmek ya da üzerlerindeki tesisleri etkilemek suretiyle zarar vermekten kaçınmak zorundadır. Komşuluk hukuku kurallarına aykırı yapılar hakkında taşkın yapılara ilişkin hükümler uygulanır.”

Bir kimsenin kendi taşınmazında yaptığı hafriyat veya inşaat nedeniyle komşusunun taşınmazına bir zarar vermiş veya onu zarara maruz bırakmışsa, bu zararın hoşgörü sınırlarını aşıp aşmadığını aramaya gerek yoktur. Küçük bir zarar doğmuş olsa dahi, gerekli önlemlerin alınmasına karar verilmelidir. Bu özellik TMK’nun 737. maddesi ile 738. maddesi arasındaki önemli farklardan biridir. Öteki önemli fark ise; genellikle TMK’nun 737. maddesine göre zarar meydana geldikten sonra dava açılır. Bu madde uyarınca zarar tehlikesi nedeniyle çok istisnai durumlarda dava açılırken, TMK’nun 738. maddesine dayanılarak açılan davaların çoğunluğu zarar tehlikesinin ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Aksi halde, telafisi mümkün olmayan zararların doğmasına sebebiyet verilmiş olur. Mahkemece böyle durumlarda men ve yasaklama yönünde hüküm kurulabilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkin olup mahkemece davanın niteliği komşu taşınmaza geçici girme hakkı gibi değerlendirilerek yanılgılı hüküm kurulmuş ve kurulan hükümle davacının talepleri karşılamamıştır. Bu durumda mahkemece Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma niteliğine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine 08.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6638, Karar No: 2024/3484, Tarih: 14.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6638 E.  ,  2024/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/73 E., 2020/243 K.

HÜKÜM : Asıl ve Birleştirilen Davaların Reddine

Taraflar arasında görülen tapu iptali ile terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl ve birleştirilen davalarda davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davalarda davacı Hazine vekili; davalılar adına tapuda kayıtlı 241 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, kıyıda kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapunun iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davalarda bir kısım davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.05.2008 tarihli ve 2003/745 Esas, 2008/153 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın 2018,13 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davalarda bir kısım davalılar vekili asıl ve birleştirilen davalarda davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 07.10.2010 tarihli ve 2010/8784 Esas, 2010/10090 Karar sayılı kararı ile; davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği, ayrıca Mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına göre davalıların tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Dairenin bozma kararına karşı asıl ve birleştirilen davalarda davacı Hazine vekili asıl ve birleştirilen davalarda bir kısım davalılar vekili karar düzeltme başvurusunda bulunmuştur.

C. Karar Düzeltme Başvurusu Üzerine Daire Kararı