muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14197, Karar No: 2020/9376, Tarih: 24.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14197 E.  ,  2020/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun velisinin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 04/02/2016 tarihli kararın, suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından atanan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuğun duruşmalarda müdafii huzurunda beyanda bulunduğu ve atanan müdafiinden haberdar olduğu, bu nedenle karara karşı temyiz süresinin suça sürüklenen çocuğun müdafiine tefhiminden itibaren başladığı anlaşılmakla; 04/02/2016 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 15/02/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun velisinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. ve 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 04/02/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8608, Karar No: 2014/11075, Tarih: 05.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8608 E.  ,  2014/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Hakimliğinden verilen 12.9.2013 gün ve 489-349 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı vekilinin temyiz talebinin süresinde olup olmadığının tespiti açısından, 17.02.2014 tarihinde kalemde yapıldığı anlaşılan tebligat dışında, gerekçeli kararın tebliği için daha önce tebligat çıkartılıp çıkartılmadığı, çıkartılmış ise akıbetinin ne olduğunun ve başkaca tebligat bulunup bulunmadığının tespiti ile ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06..2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/7861, Karar No: 2021/3409, Tarih: 12.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/7861 E.  ,  2021/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli ... savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 17:30 sıralarında sanık ...’ün 164 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobili ile gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, sola virajlı, eğimli, yağmurun etkisi ile ıslak olan meskun mahalde seyir halinde iken, olay mahalli olan yaya geçidine geldiğinde yolun sağından soluna geçmekta olan yaya katılanlara çarparak, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, iki kişinin hayati tehlike geçirecek ve vücutlarında 6. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, bu iki kişiden bir kişideki yaralanmanın ise işlev kaybı niteliği taşıdığı, sanığın aracının hızını, yol, hava, aracın teknik özelliklerine uyduramamaktan birinci derecede kusurlu olduğu,

A- Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1- İkinci paragrafta anlatılan şekilde meydana gelen olay sebebiyle üç kişinin yaralandığı, bu üç kişinin de sanıktan şikayetçi olup uzlaşmak istemediği, ayrıca TCK’nın 89/5. maddesinde belirtildiği üzere, taksirle yaralama suçunun bilinçli taksirle işlenmesi halinde suçun soruşturulmasının ve kovuşturulması için şikayet şartı aranmadığı, sanığın eyleminin TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında olup birden fazla kişinin yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/4. maddesi gereğince taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kaza anında 164 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Adli tıp gideri 300.00-TL yargılama giderlerine katılmış ise de; 26/12/2014 tarihli adli tıp faturasının Tahsin Ünür'e ait olup bu dosyayla bir ilgisinin bulunmadığından sanıktan 300.00-TL yargılama giderinin fazla tahsil edilmesi,

2- Katılanların kendilerini tek bir vekaletnameye dayalı olarak aynı vekille temsil ettirdikleri anlaşılmakla, sanık aleyhine tek bir vekalet ücreti yerine, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli ... savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA;

B- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli ... savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA;

B- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun ise tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması gerektiği buna göre; sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi ya da şikayetten vazgeçme nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının kabul edilmesi karşısında; yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olayda, sanığın bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli ... savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/708, Karar No: 2012/8092, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/708 E.  ,  2012/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza su sporları deposu, tekne rayı, beton zemin üzeri kapalı çocuk alanı, balık restaurantı, yeşil alan ve yol, dalgıç okulu, şemsiye, şezlong alanı ve iki adet iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevcuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4652, Karar No: 2025/1476, Tarih: 25.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4652 E.  ,  2025/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1985/41 E., 2002/3 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Erzurum ili Tekman ilçesi ... köyü çalışma alanında 1982 yılında yapılan kadastro çalışma sırasında, 324 parsel sayılı 17.400 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kayıt miktar fazlası olarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, Hazine adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile Erzurum ili Tekman ilçesi ... köyü 324 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; "... dinlenen mahalli bilirkişi, tutanak bilirkişisi ve zilyetlik bilirkişisi beyanlarına ve fen bilirkişisince hazırlanan rapora göre davacının dayanak yaptığı 1937 tarihli ve 144 nolu vergi kaydının davacı ve müşterekleri adına tespit görüp kesinleşen 322 ve 323 nolu parseller ile bilirkişi krokisinde A harfi ile gösterilen 324 nolu parseli kısmen kapsadığının ve söz konusu vergi kaydının kadastro çalışmaları sırasında 322 ve 323 nolu parsellere uygulandığının anlaşıldığı, 1937 tarihli ve 144 nolu vergi kaydının güney hududunda mera okuduğu, 322 ve 323 nolu parsellerin güney hududunun 246 nolu mera parseli olduğu, yine dava konusu parselin doğu hududunda kısmen mera parseli olan 246 nolu parselin bulunduğu, komşu 326 nolu parselinde mera olarak tespit edildiği, esasen 324 nolu parselin 322 ve 323 nolu parsellere uygulanan 1937 tarihli ve 144 nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına kayıt edildiği dikkate alınarak söz konusu vergi kaydının miktarı 322 ve 323 nolu parsellerle birlikte düşünüldüğünde, dava konusu parsellerden bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taralı 3300 m2 kısmını kapsadığı, vergi kaydının güney hududunun mera okuduğu, zemindede mera olarak tespit gören 246 nolu parselin bulunduğu, hududun gayri sabit olduğu, genişletilmeye elverişli olduğu, meranın zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı, zeminde güney, kısmen doğu kısmen de güneybatı hudutlarınından mera parsellerinin bulunduğu, herhalükarda güney hududunun tereddüte yer bıramayacak şekilde mera olduğu ve gayri sabit hudutlu olduğu, mahalli bilirkişi, tanık beyanları, fen ve ziraatçi bilirkişi raporlarından anlaşıldığından 3402 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi uyarınca kayıt miktarına itibar edilmesi gerektiği, 322, 323 ve dava konusu 324 nolu parseller bir bütün olarak düşünüldüğünde dayanak vergi kaydının davacılar ve müşterekleri adına tespit gören 322,323 ve kısmende 324 nolu parselin A harfi ile gösterilen kısmını kapsadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 21 inci maddesi hükümleride dikkate alınarak davacıların talebinin kayıt miktarı kadarı olan bilirkişi raporundan (A) harfi ile gösterilen kısmının kabulüne karar verilmesi gerektiği kanatine varılmış olduğu, yine mahalli bilirkişi beyanlarına göre 1937 tarih 144 nolu vergi kaydında ismi geçen malikin varislerinin zilyet ve tasarruf ettikleri anlaşıldığından 3402 sayılı Kanun gereği kök murisinnin varisleride davaya dahil edilerek hisseleri oranında dava konusu parselin (A) harfi ile gösterilen 3300 m2'lik kısmının adlarına tespit ve tesciline karar verilmesi gerektiği ..." gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine, Erzurum ili Tekman ilçesi ... köyü ... mevkiinde kain 324 nolu parselin tesbitinin iptali ile bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3300 m2'lik kısmın ifraz edilerek aynı köyün son parsel numarası verilerek vergi kaydı kök murisi ..

..." gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine, Erzurum ili Tekman ilçesi ... köyü ... mevkiinde kain 324 nolu parselin tesbitinin iptali ile bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3300 m2'lik kısmın ifraz edilerek aynı köyün son parsel numarası verilerek vergi kaydı kök murisi ... mirasçıları adına 56 pay kabul edilerek, 7'şer pay ..., ... , ... , ..., ..., ..., ..., 1'er pay ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 324 nolu parselin (A) harfi ile gösterilen 3300 m2 kısmın ifrazı ile geriye kalan 14.100 m2'lik kısmın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4211, Karar No: 2011/7835, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4211 E.  ,  2011/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin 2008/97-152-153 sayılı dosyalarında dava konusu edilen yerlerin birbirine bitişik olduğu bildirildiği halde, her bir dosyada taşınmazlar farklı yerlerde, bazıları orman içi poligonda, bazıları orman sahasında işaretlenmiştir. İncelenen memleket haritasında ise hem tarihsiz hem de renksiz (siyah-beyaz) olup, bu hali ile denetlenememektedir.

Bu nedenle temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede ait en eski memleket haritasının orjinal renkleri içerir ve tarihi de yazılmış olarak dosyaya getirtilmesi,

2) Davacıların tutunduğu ... (...) köyü Ocak 1952 tarih 112, 116 ve 220 numaralı iskan tapu kayıtlarının krokisi varsa bulunduğu yerden getirtilmesi,

3) Taşınmazların 1978 arazi kadastrosunda neden tapulama harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak orjinal kadastro paftasının ve varsa yakın komşu parsellere ait kadastro tespit tutanağı ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilip dosyasına konulduktan sonra,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21914, Karar No: 2010/279, Tarih: 29.01.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/21914 E.  ,  2010/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Katılan vekilinin temyiz isteminin hakkında beraat hükmü kurulan sanık ...’ye yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında 2002 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiilerinin temyiz itirazları ile sanık ... hakkında 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ... hakkında bozma üzerine toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen 2002 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış , savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı gerekçeleri gösterilmiş,dosya içeriğine göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanıklar lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ve sanık ... hakkında 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlediğine" ilişkin elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve taktir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ve ... müdafiinin sübutun bulunmadığına,mahkemenin görevsiz olduğuna,zamanaşımı sürelerinin gerçekleştiğine,lehe hükmün hatalı belirlendiğine,katılan vekilinin sanık ...’nin de mahkumiyeti gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

-2-

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2001 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiilerinin temyiz itirazlarına gelince;

-2-

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2001 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen müdafiilerinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2001tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 29.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.