muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6164, Karar No: 2019/1143, Tarih: 11.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6164 E.  ,  2019/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.07.2012 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin yukarı ... Köyü ... Mevkiinde bulunan 510 ve 512 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, müvekkilinin taşınmazlarını bahçelerinin üst kısmında bulunan çeşmeden sulamakta iken davalı ... Başkanlığının dava konusu suyun gözesinde kazı yapıp suyu oldukça uzakta bulunan bahçelere sulama suyu olarak götürdüğünü ve suyun mecrasını değiştirdiğini belirterek davalının haksız müdahalesinin önlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu su hakkında ... Belediye Meclisi Kararı uyarınca tasarrufta bulunulduğunu, bu nedenle Belediye Meclis Kararı iptal edilmeden ya da değiştirilmeden davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesinin mümkün olmadığını, görev ve dava şartları yönünden davanın reddedilmesi gerektiğini, esasen davacının dava konusu suda hiçbir hakkının bulunmadığını, müvekkilinin kamunun ortak su ihtiyacı için tasarrufta bulunduğunu ve davacının sulama ihtiyacının gerçekçi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu suyun mecrasının değiştirilmesinin önlenmesi ve suyun 513 sayılı parselde bulunan eski çeşme kısmından akıtılması talebinin reddine teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 30/10/2014 tarihli raporda gösterilen Beton Havuzda toplanan sudan 9 günde 4 gün davacının yararlanmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gereğince; arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer.

Bu madde hükmüne paralel olarak düzenlenen Türk Medeni Kanununun 756. maddesi gereğince de; "Kaynaklar, arazinin bütünleyici parçası olup bunların mülkiyeti ancak kaynadıkları arazinin mülkiyeti ile birlikte kazanılabilir. Başkasının arazisinde bulunan kaynaklar üzerindeki hak, bir irtifak hakkı olarak tapu kütüğüne tescil ile kurulur. Yeraltı suları, kamu yararına ait sulardandır. Arza malik olmak onun altındaki yeraltı sularına da malik olmak sonucunu doğurmaz. Arazi maliklerinin yer altı sularından yararlanma biçimi ve ölçüsüne ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır."

Gerek Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gerekse 756/2. maddesinde sözü edilen kaynaklar, yeraltı sularından farklıdır.

Gerek Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gerekse 756/2. maddesinde sözü edilen kaynaklar, yeraltı sularından farklıdır.

Kaynak, kökeni yeraltı suyu olan tabi ve sürekli olarak yeryüzüne çıkan özel mülkiyete girecek nitelikte özel bir su olup, suni bir şekilde veya ara sıra yeryüzüne çıkan su kaynak niteliğini kazanmaz (Gürsoy/Eren/Cansel, Türk Eşya Hukuku, ... 1978, s.618). Ayrıca, kaynaktan çıkan suyun yararı kamuya ait bir akarsu oluşturacak kadar bol çıkması halinde kaynak artık özel mülkiyete konu olamaz. Yine, yeraltı suyundan sondaj gibi suni yollarla çıkartılan sulardan yararlanma usulü de 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununa tabidir.

Başka bir ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bunun yanında kaynak suyu tapulu olmayan araziden (örneğin mera,orman vb) çıkıyorsa suyun debisine bakılmaksızın genel sudur. Bu sudan ise kadim ve öncelik hakkı ihlal edilmemek suretiyle herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Özel su ise tapulu taşınmazdan çıkan ve sadece o taşınmazın ve malikinin kişisel ihtiyacını karşılamaya yeterli olan sudur. Arazinin mülkiyetine tabi olan kaynak suyu yani özel su üzerinde, hak sahibi dilediği gibi tasarruf etme yetkisine sahiptir. Bu suyu kendisi kullanabileceği gibi kaynağındaki suyu kullanması hususunda bir başkasına irtifak hakkı da tanıyabilir. Ayrıca mülkiyet hakkına dayanarak kaynağa elatma varsa elatmanın giderilmesi için davalar açmak yetkisi de bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda suların en az olduğu dönemin Ekim ve Kasım ayları olduğunun anlaşılmasıyla fen, jeoloji ve ziraatçi bilirkişiler ile mahallinde 24.10.2014 tarihinde keşif yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda suların en az olduğu dönemin Ekim ve Kasım ayları olduğunun anlaşılmasıyla fen, jeoloji ve ziraatçi bilirkişiler ile mahallinde 24.10.2014 tarihinde keşif yapılmıştır.

Keşif sonrasında alınan Fen bilirkişisinin 30/10/2014 tarihli raporunda davacının suyundan istifade ettiğini iddia ettiği ve keşif tarihi itibarı ile suyu kurumuş olan çeşmenin köy tüzel kişiliği adına tespit gören 513 sayılı parsel içerisinde kalmakta olduğu ..., ... ait 479 sayılı parselde yaptığı kazı neticesi çeşmenin suyunun kuruduğu, ... Belediyesince suyun dağıtımı için 2007-2008 yıllarında beton havuz yaptırıldığı, ziraat bilirkişisinin 07/01/2015 tarihli raporunda davacının suyundan istifade ettiği ve keşif tarihi ile kurumuş olan çeşmenin köy tüzel kişiliği adına tespit edilen 513 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı, keşif tarihi ile davacının taşınmazları içerisinde bulunan 2 adet kuyunun sularının kurumuş olduğu, davacının taşınmazları üzerinde bulunan ağaçların bir sezondaki toplam su ihtiyacının 2280 ton olduğu, jeoloji bilirkişisinin 18/11/2014 tarihli raporunda, dava konusu suyun köy tüzel kişiliğine ait 513 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunduğu, davalı belediyenin 479 parsel sayılı taşınmaz içerisinde yaptığı kazı sonucunda davacının kullandığı iddia edilen 513 sayılı parsel içerisinde yer alan çeşmenin kuruduğu, davalı tarafından yaptırılan havuzda bulunan suyun keşif tarihi itibariyle debisinin Q=0.071 lt/sn olduğu, bölgede yapılan incelemede alternatif su kaynağının bulunmadığı, dava konusu suyun genel su olduğu belirtilmişse de adı geçen bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli nitelikte değildir.

O halde mankemece, suların en az olduğu dönemde mahallinde yeniden keşif yapılarak davacının ve etrafındaki diğer parsellerin suya ihtiyacının olup olmadığı bilimsel verilere uygun olarak tespit ettirilmeli, havuzda biriken su miktarı saptanmalı ve 1 hafta 7 günlük süre esas alınarak davacıya ne kadar su verileceğinin belirlenmesi ve infaza uygun hüküm kurulması gerekir. Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/451, Karar No: 2021/1884, Tarih: 30.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/451 E.  ,  2021/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali davası istemine ilişkindir.

Bodrum 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/631 E., 2018/121 K. sayılı ilamı ile davanın reddine dair verilen 06/03/2018 tarihli kararın davacı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi sonucunda, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 05/11/2020 tarihli ve 2018/1564 E.-2020/1279 K. sayılı ilamı ile açılan bu davanın ek dava olduğu, asıl davanın Yargıtayp 15.Hukuk Dairesi incelemesinden geçmiş olduğu, bu sebeple ek davanın da temyiz incelemesine tabi olduğu gerekçesi ile dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi için mahkemesine iade edilmesine karar verildiği görülmüştür.

Her ne kadar İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından incelemeye tabi dava ek dava olduğu ve asıl davanın kanun yolu ile bağlı olduğu belirtilmiş ise de; ek dava ayrı bir dava niteliğinde olup, asıl dava ile varılan sonuç ek davada değerlendirilse bile, ek davada verilen karar, kararın verildiği tarihteki kanun yoluna tabidir.

Bölge Adliye Mahkemeleri 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığının 07.11.2015 tarihli 29525 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlamışlardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar istinaf yoluna tabidir.

Yerel mahkemece itirazın iptali istemine ilişkin görülmekte olan davada nihai karar 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sebeple kanun yolu inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğundan, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesi için mahalli mahkemesine İADESİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8595, Karar No: 2016/8444, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8595 E.  ,  2016/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar... ve arkadaşları haklarındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle ... Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2015 tarihli ve 2014/540 Esas, 2015/182 sayılı kararını müteakip, bu kez ... 1. Çocuk Mahkemesince verilen 19/06/2015 tarihli ve 2015/644 Esas, 2015/423 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 10/07/2015 tarihli ve 2015/832 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/06/2016 gün ve 94660652-105-34-5065-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/832 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14616, Karar No: 2016/3072, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14616 E.  ,  2016/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2015

NUMARASI : 2014/574-2015/158

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20299, Karar No: 2014/5139, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20299 E.  ,  2014/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, vakıf senedindeki değişikliğin tescili istemine ilişkindir. Davacı vakfa ait senedin resmi senette değişiklik başlığını taşıyan 30.maddesinde, vakıf senedi değişikliklerine Yönetmenler Kurulu’nun önerisi üzerine Vakıf Kurucu Meclisi kararı ile karar verileceği hükme bağlandığı halde; dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, tescili istenen bir kısım noter senetleri hakkında bu yönde alınmış bir Kurucu Meclisi kararı bulunmadığı anlaşıldığından; mahkemece, davanın bu gerekçeyle reddi yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçe değiştirilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17698, Karar No: 2023/558, Tarih: 15.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17698 E.  ,  2023/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2011 tarihli ve 2010/15264 Soruşturma ve 2010/15264 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası;

sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2011/15 Esas, 2013/400 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mühürde sahtecilik suçundan 202 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve ve hak yoksunluklarına; mühürde sahtecilik suçundan 202 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2011/15 Esas, 2013/400 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyizleri üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/22052 Esas, 2017/13930 Karar sayılı kararı ile;

"Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mühürde sahtecilik  suçları yönünden;

Sahte olduğu iddia edilen mühürlerin, T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğüne gönderilerek sahtelikleri konusunda bilirkişi raporu alındıktan sonra aldatma kabiliyetine haiz olup olmadıkları mahkemece tespit edilip sonucuna göre sanıkların, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde  mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2018/127 Esas, 2020/352 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığa esas hakkında beyanda bulunma hakkı tanınmadan ve son sözü sorulmadan karar verildiğine,

2. Davaya bakmakla görevli mahkemenin ağır ceza mahkemesi olmadığına,

3. Mühürde ve sahte belgeler üzerinde sanığın parmak izlerinin çıkmadığına, bu nedenle suçun sabit olmadığına, bilgisayarda ele geçirilen parmak izlerinin sanığa ait olsa bile bu delilin başkaca deliller ile desteklenmediğine,

4. Atılı suçların, suç tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığın yüzüne karşı bozma ilamını kabul ... etmediği ve bu ilama ilişkin diyeceklerinin ve son sözü sorulmadan karar verilerek savunma hakkının ihlal edildiğine,

2. İddia olunan suçların zamanaşımına uğradığına,

3. Davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye ceza mahkemeleri olduğuna ilişkindir.

C. Sanık ...'ın temyiz sebepleri;

1. Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, belgede aldatma yeteneğinin bulunmadığına, sahte olduğu iddia edilen belgeler olmadan hakkında mahkumiyet kararı verildiğine,

2. Takdiri indirim nedenlerinin hiçbir gerekçe gösterilmeden uygulanmadığına,

3. Adli sicil kaydındaki silinme şartları bulunan kayıt esas alınarak hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığına,