muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18768, Karar No: 2015/33510, Tarih: 18.11.2015

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır.Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa;dava konusu konutunun 13.09.2012 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ....'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 05.01.2015 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre iki kış mevsiminin geçtiği görülmektedir.Kaldı ki, konutların bulunduğu .... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir.Diğer bir söyleyişle,daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise;aynı yerde açılan diğer emsal davaların mahkeme gerekçelerinde ve davalının cevabi yazılarında,davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği,bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde,idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 339,42 TL harcın istek halinde iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12609, Karar No: 2015/9403, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12609 E.  ,  2015/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah., ... Cad., No: ... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemes tarafından ise, hükümlünün MERNİS adresi olarak gözüken adresin, ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Geçidi ... Sok., No: ... ... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre, cezaevine girmeden önce “... Geçidi ... Sok., No: ... ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3325, Karar No: 2018/10135, Tarih: 09.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3325 E.  ,  2018/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkeme kararının 11/03/2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanığın kararı CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 16/05/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında 08.08.2016 tarihli temyiz isteminin reddi kararının incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5271 sayılı CMK.nın 42/1. maddesinin “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanık ... müdafii tarafından verilen dilekçenin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 08.08.2016 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemenin sanığın yokluğunda verilen 16/02/2016 tarihli kararın sanığın duruşmada beyan ettiği adresine usulüne uygun olarak 10/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği, incelenen UYAP verilerine göre karar tarihi olan 16/02/2016 tarihinde ve gerekçeli kararın tebliğ tarihinde sanığın herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın temyiz süresini başlattığı, sanığın hükmü, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 28.07.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 08.08.2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

../...

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışlan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

../...

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışlan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1-Suç tarihinde, saat 04.20 sularında Avcılar Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı ekiplerin ring görevinde oldukları sırada, şüpheli bir araç görerek araçta yapıtıkları kontrolde aracın arka koltuğunda, yağmur mazgalları bulunarak emniyette şahıslarla yapılan şifahi görüşmede, sanıklardan ...’ın beyanında, bir sokaktan mazgalları çaldıklarını söyleyerek yer gösteriminde bulunduğu ve şikayetçinin hırsızlık suçu nedeniyle henüz müracaatının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesiyle hüküm kurularak 3 yıl hapis cezasından mahkemece gece vakti işlendiğinin kabulü nedeni ile TCK'nın 143/1. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken sanığın 4 yıl 6 ay yerine 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmanın süreden temyiz istemleri reddedilen sanıklar ... ve ...’a da sirayetine 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17163, Karar No: 2013/24430, Tarih: 01.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17163 E.  ,  2013/24430 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17163

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 30.07.2012 tarihli fesih protokolü başlıklı belgeye dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 nolu ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlu vekilinin borca itiraz ettiği ve takibin durdurulduğu, alacaklınında itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince takip talebine itiraz edilen alacaklının  takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Takip dayanağı olan fesih protokolü başlıklı belgenin incelenmesinde,  Üniversitesi adına Rektör Prof. Dr. S.S .S adı ve imzasının yanı sırada  Üniversitesi Mütevelli Heyeti ibaresi ile imza ve alacaklının adı, soyadı ile imzasının yer aldığı görülmüştür. Dosya içerisinde bulunan 01.06.2012 tarihli imza sirkülerine göre ise borçlu üniversitenin başta Mütevelli Heyet Başkanı Prof. Dr. S. A imzası şart olmak üzere Başkan Yardımcılarından C. D ve H.A'den herhangi birinin müşterek imzası ile temsil olunacağı belirlenmiştir. Buna göre takip dayanağı belgede  Mütevelli Heyeti Başkanı ve Rektör Prof.Dr.S.S S'in imzasının bulunduğu, takip dayanağı bu belge borçlu yönünden usulünce imzalanmış bir belge olmadığından itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40112, Karar No: 2017/16991, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40112 E.  ,  2017/16991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6257, Karar No: 2019/6276, Tarih: 26.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6257 E.  ,  2019/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanık, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; söz konusu ağaçların bir kısmının elektrik tellerine değmesi nedeniyle yangın çıkmasının önlenmesi amacıyla ilgili TEDAŞ görevlileri tarafından kesildiğini, bu durumdan muhtar ve azalarında bilgisinin olduğunu söylemesi karşısında olay tarihinde görevli olan muhtar ve azalarında beyanları alınarak, bir kısım ağaçların ise orman işletme müdürlüğü tarafından kesildiğini belirtmesi nedeniyle, mahkemece orman işletme müdürlüğüne de müzekkere yazılarak suça konu yerde ağaç kesim işlemi yaptırıp yaptırmadıkları sorularak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

1-Suça konu ağaçlar yakacak vasfında olmamasına rağmen mahkemece yakacak vasfında olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanunun 91/1-2. cümlesinden indirim yapılması,

2-Suça konu orman emvali üzerinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporunda emvallerin motorlu testere ile kesilmiş olduğunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında belirlenen temel cezadan 6831 sayılı Kanunu'nun 91/4. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3070, Karar No: 2009/520, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3070 E.  ,  2009/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş, davacı vekilince cevap dilekçesiyle duruşma talep edilmiş olmakla, duruşma için tayin edilen 10.2.2009 Salı günü davacı ...'a velayeten ... ve ... vekili Avukat ...ile davalı ...Sigorta AŞ. vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar Avukatları dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan ...’nın meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda yaralandığını ileri sürerek, ıslah ile poliçe limiti olan 50.000,00 YTL’nin temerrüt tarihi olan 25.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini, ancak gerçek zarardan sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davacı ...’ın, davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kazada yaralanarak, % 35 oranında daimi maluliyete uğradığı gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne, 50.000,00 YTL maddi tazminatın, temerrüt tarihi olan 25.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinini davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.025.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Sigorta AŞ'den alınmasına 10.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/171, Karar No: 2016/8816, Tarih: 12.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/171 E.  ,  2016/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait akaryakıt istasyonunda kullanılmak üzere davalı şirketten jeneratör alındığını, jeneratör montajının davalı şirket tarafından yapıldığını, jeneratör ayıplı olduğundan müvekkiline ait akaryakıt istasyonunda bir kısım cihazların hasar görmesi nedeniyle 15.294,42 TL zarar meydana geldiğini, söz konusu zararın tazmini için davalıya yapılan başvuruyu davalının kabul etmediğini ileri sürerek, ayıplı jeneratör nedeniyle uğranılan zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu jeneratörün davacıya çalışır şekilde teslim edildiğini, davacının taşeron firmaları tarafından düzenlenen tutanakları kabul etmediklerini, jeneratördeki arızanın davacı taşeron firma çalışanlarının hatalı müdahalesinden ileri geldiğini, bu nedenle oluşan ısıtıcı arızasının giderildiğini, bu arızanın davacının iddia ettiği hasarlara sebebiyet vermesinin mümkün bulunmadığını, dava konusu jeneratörde açık veya gizil bir ayıp bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait istasyonda meydana gelen hasarın davalının satarak montajını yaptığı jeneratörün üretim hatasından meydana geldiğine dair hiç bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/16353, Karar No: 2014/22521, Tarih: 05.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16353 E.  ,  2014/22521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/48231

MAHKEMESİ : Görele Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2011/38 (E) ve 2013/268 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık yönünden, 20/4/2011 havale tarihli dilekçe ile müdahale talebinde bulunan orman idaresinin bu talebiyle ilgili bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca suçtan zarar görme ihtimaline binaen orman idaresinin müdahale talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede ;

Katılan idare vekilinin temyiz talebinin katılan sıfatı almadığından reddine ilişkin mahkemenin 16/07/2013 tarihli Ek Kararının kaldırılmasına;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık hakkında ağaç kesme eylemi ile ilgili kurulan hükümde ; yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunun ilk sayfasında kesilen ağaçların yakacak vasıflı olduğunun, tazminat hesabında emvalin yakacak odun olarak değerlendirildiğinin; raporun 4. sayfasında ise emvalin yapacak vasıflı olduğunun ; raporun sonuç ve kanaat bölümünde ise yakacak vasıflı ağaçların kesildiğinin belirtilmek suretiyle çelişki yaratılmasına göre suça konu kesilen ağaçların yapacak mı yakacak vasıflı mı oldukları hususunda yemini verdirilerek bilirkişiden ek rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1 maddesi hükümlerinin uygulanamayacağının nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31041, Karar No: 2017/3092, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31041 E.  ,  2017/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.