muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17027, Karar No: 2019/4719, Tarih: 20.05.2019

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu

vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7542, Karar No: 2019/9572, Tarih: 24.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7542 E.  ,  2019/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun atılı iş yeri dokunulnmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlemesine rağmen ilgili 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulamaması sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, gerekçeli karar başlığında ve hükümde suçun iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi olmayan mağdur ...'un gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir hatalar olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği, UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 14/04/2015 tarihinde başka bir suçtan dolayı Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Suç tarihinde 12 - 15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmasına rağmen hırsızlık suçundan kurulan hükümde söz konusu maddenin uygulanmaması suretiyle çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10147, Karar No: 2009/3870, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10147 E.  ,  2009/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 221, 223, 784 ve 785 sayılı taşınmazların tapusunun iptali ile belediye adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisinde bulunan ve... tarafından açılan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/285-1977/684 sayılı kararı kesinleşmiş ise buna dair kararın bir suretinin adı geçen mahkemeden; bu dosyada ödenmesine karar verilen bedel ödenmiş ise buna dair belgelerin davalı ... ve ilgili bankadan,

2-Taşınmaz maliki...’nin mirasçısı olan ...’un hisseleri üzerine 1062 Sayılı Yasa gereğince şerh verildiği beyan edilmiş olmasına rağmen dosyadaki tapu kayıtlarından sadece 784 sayılı taşınmazda böyle bir şerh görünmektedir. Dava konusu taşınmazlardan 221, 223, 784 ve 785 sayılı taşınmazların hangisine 1062 Sayılı Yasa gereğince şerh verildiğinin ve tarihinin Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dosyadaki belgelere göre... mirasçısı ... adına ... 2. Noterliğinin 19.07.1970 tarih 5805 yevmiye sayılı belgesiyle tebligat çıkarıldığı anlaşıldığından, adı geçene tebliğ yapılıp yapılmadığı ilgili noter ile davacı ... Başkanlığından,

Getirtilmesinden,

4-Kamulaştırma tarihi olan 25.04.1969 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazlarda 1062 Sayılı Yasa gereğince şerh verilmiş ise kamulaştırma belgelerinin Maliye Hazinesine tebliğ edilip edilmediğinin davacı İdareden sorulup, alınan cevabi yazıların dosyaya konulmasından ve ayrıca;

Getirtilmesinden,

4-Kamulaştırma tarihi olan 25.04.1969 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazlarda 1062 Sayılı Yasa gereğince şerh verilmiş ise kamulaştırma belgelerinin Maliye Hazinesine tebliğ edilip edilmediğinin davacı İdareden sorulup, alınan cevabi yazıların dosyaya konulmasından ve ayrıca;

5-Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir. Somut olayda davalı ...’ye mahkeme kararı Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince yapılmışsa da, tebligat mazbatasında muhatapların adreslerinde bulunup bulunamadığı tespit edilmemiş, komşunun ismi yazılmadığı gibi imzası da alınmamıştır. Bu durum karşısında Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeni ile davalılar adına yapılan tebligatlar geçersizdir. Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak mahkeme kararının adı geçen davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten,

Sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1766, Karar No: 2009/8334, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1766 E.  ,  2009/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile...., İsviçre Sigorta AŞ. arasındaki dava hakkında Ankara 3 . Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.01.2008 gün ve 2007/442 -2008/10 karar sayılı hüküm Dairenin 07.11.2008 gün ve 2008/1848-5167 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00.-YTL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 14.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11985, Karar No: 2013/6109, Tarih: 11.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11985 E.  ,  2013/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Sanıktan, vergi incelemesine esas olmak üzere 2002 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin istenmesine rağmen kanuni süresinde sanığın defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığı "...Benden belgeleri istediler, muhasebecim götürdü. Benim tüm vergilerim SSK. primleri, zamanında yatırılır, bunların hepsi resmi ve banka kanalıyla yapılır, ben suçlamayı kabul etmiyorum, belgeleri ibraz etmeme gibi bir durum olmamıştır, halen de belgelerimiz Fatih Vergi Dairesinde bulunmaktadır.." şeklindeki savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ilgili vergi dairesinden ibrazı istenen 2002 yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilip edilmediği sorulmadan ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230. ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargatay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, yüklenen suçun yasal unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği de gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20114, Karar No: 2017/8258, Tarih: 18.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/20114 E.  ,  2017/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı avukata, alacaklısı olduğu 18.000,00 TL tutarındaki bonoyu icra yolu ile tahsil etmesi amacıyla gerekli masraflar ile birlikte vekaletname verdiğini, davalı tarafından ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/1907 E. sayılı dosyası ile 24/09/2007 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığını, takibin kesinleştiğini ve dosyada işlemler yapıldığını, ancak takip dosyasında 25/10/2007 tarihinden sonra 4 yıla yakın bir süre hiçbir işlem yapılmadığını, dosyanın düşmesi nedeniyle 4 yıla yakın süre geçtikten sona yenileme talep edildiğini, bu sefer dosya borçluları tarafından ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/126 E. sayılı dosyası ile icranın geri bırakılması için davası açıldığını ve mahkemece bono için geçerli olan 3 yıllık zamanaşımı dolduğundan bahisle icranın geri bırakılması kararı verildiğini, verilen bu kararında davalı tarafından temyiz edilmeden kesinleştiğini ve bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.000,00 TL maddi tazminatın işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki ilişki vekalet sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Vekil, özen yükümlülüğüne riayet ederek elindeki işi takip etmek zorundadır. Davalı avukatın, davacı tarafından masrafın yatırılmadığını yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Bu hususta dosyada yazılı bir delil bulunmamaktadır. Davalı avukat, haczin düşmesine, takibin iptaline ve kambiyo senedinin zamanaşımına uğramasına sebebiyet vererek özen yükümlülüğünü ihlal etmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece davacının bu alacağının tahsil imkanının kalıp kalmadığı, bunun sonucunda da zararının oluşup oluşmadığı hususunda gerektiğinde uzman bir bilirkişiden rapor alınması gerekirken eksik inceleme nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13582, Karar No: 2018/11773, Tarih: 04.07.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/13582 E.  ,  2018/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden,1933 doğumlu mirasbırakan ...’in 30.03.2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ... ile davacı oğlu ... ve dava dışı çocukları...,...,... ve ...’nin kaldıkları, murisin eşi ...’nin ise muristen sonra 29.10.2011 tarihinde öldüğü ve geriye yukarıda belirtilen kişilerin mirasçı olarak kaldıkları, davalı ...’in murisin eşi ...’nin kardeşi olduğu, çekişme konusu 40 ada 87 parsel sayılı taşınnmazın ½ payı, 176 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tamamı muris adına kayıtlı iken 19.02.2007 tarihli satış işlemi ve yine 156 ada 47 parsel sayılı taşınmazın tamamı muris adına kayıtlı iken 13.12.2007 tarihli resmi akitle satış yolu ile davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; her ne kadar dinlenen davacı tanıkları temliklerin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmuş iseler de bu davanın kabulü halinde mirasçı sıfatı ile hak sahibi olacak davacının kardeşleri olan dava dışı mirasçılar murisin borçlandığını, borçlarını ödemek amacı ile taşınmazları sattığını, yapılan işlemlerin gerçek satış olduğunu bildirdikleri gibi murisin mirasçıların mal kaçırmasını gerektirir bir neden de ortaya konulamamıştır. Mirasçıları ile hiçbir problemi olmayan mirasbırakanın kayınbiraderi olan davalı lehine işlem yapması hayatın olağan akışına terstir. Öte yandan salt bedeller arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde dava konusu temlik işlemlerinin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu açıklamalar karşında davacının temyiz itirazlarının reddine,davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.