muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14583, Karar No: 2018/3016, Tarih: 19.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14583 E.  ,  2018/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de, ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçlu şirketin yetkililerine değil de borçlu vekiline yapılan icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının karar yerinde gösterilmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''20.03.2014'' yerine ''2015'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14109, Karar No: 2013/30692, Tarih: 25.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14109 E.  ,  2013/30692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2018/12664, Karar No: 2019/5330, Tarih: 11.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12664 E.  ,  2019/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...'nın mazeret dilekçesi verdiği ve hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21388, Karar No: 2016/14727, Tarih: 05.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21388 E.  ,  2016/14727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 26.09.2002 – 18.02.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; 506 ve 5510 sayılı Yasaların ilgili maddelerinde yurt dışında çalışan işçinin ancak sosyal güvenlik sözleşmesi olması ya da topluluk sigortasına tabi olması ya da isteğe bağlı sigorta yolu ile sigortalı sayılmasının mümkün olduğu, davaya konu olayda bu koşulların hiç birinin gerçekleşmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

K A R A R

Dava; davacının 26.09.2002 – 18.02.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; 506 ve 5510 sayılı Yasaların ilgili maddelerinde yurt dışında çalışan işçinin ancak sosyal güvenlik sözleşmesi olması ya da topluluk sigortasına tabi olması ya da isteğe bağlı sigorta yolu ile sigortalı sayılmasının mümkün olduğu, davaya konu olayda bu koşulların hiç birinin gerçekleşmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinde tekniker olarak çalıştığını beyan eden davacının davalı şirketin Türkiye'deki işyerinden 15.01.1990 – 26.09.2002 tarihleri arasında davalı Kurum'a çalışma bildirildiği, ancak talep edilen dönemde herhangi bir çalışma olmadığı, davacının 15.10.2002 tarihinde isteğe bağlı sigortalı olmak için davalı Kurum'a başvurdupu, ancak hiç prim ödemesi bulunmadığı, bordro tanığı tarafından davacının talep ettiği dönemde yurtdışında davalı şirkete bağlı olarak çalıştığının beyan edildiği, Davacı ile davalı şirket arasında 26.09.2002 – 31.10.2004 tarihleri arasında geçerli olacak ve davacının davalı şirketin .... .ne sattığı araçlar için ...'nde serviste teknisyen olarak çalışacağına dair hizmet sözleşmesi mevcut, sözleşmede davacıya ... primi ödenmeyeceği yazmakta, davalı şirket tarafından “ilgili makama” başlığı ile davacının isteği üzerine verilen belgede; davacının 26.09.2002 tarihinde iş aktinin feshedildiği ve şirketin yurtdışı kadrosunda göreve başladığı, bu tarihten itibaren ... hizmetlerinden yararlandırılmadığının belirtildiği, ... Büyükelçiliği tarafından; davacının ...'nde 17.10.2002 – 0102.2007 tarihleri arasında işçi sıfatı ile çalıştığına dair hizmet belgesi verildiği, davacının yurtdışında çalıştığı dönemde ailesinin Türkiye'deki sağlık masraflarının özel sağlık sigortası kapsamında davalı şirket tarafından karşılandığı, davacının yurtdışında bir takım askeri alanlara girebilmesi yurtdışındaki askeri makamlar tarafından verilen izin belgesinde; davacının davalı şirket adına çalıştığının yazmakta olduğu, iznin bitiş tarihinin 03.08.2006 olduğu, davacı ile... Projeleri Tesisi arasında imzalanan 01.11.2005 tarihli iş sözleşmesinde davacının 17.10.2002 tarihinden itibaren süresiz olarak iş bitene kadar çalışacağının kararlaştırıldığı, davacı tarafından iş bu dosyada talep ettiği süreler yönünden işçilik alacaklarına ilişkin dava açıldığı ve mahkemece; davacının ailesinin davalı şirket tarafından sigortalanmış olduğu, bir takım belgelerde davacının yurtdışında davalı şirketin elemanı olarak çalıştığının bildirildiği gerekçeleri ile davanın kabul edildiği, kararın onanarak kesinleştiği, ..Kurumu tarafından davacı ile davalı şirket arasında yurtdışına gitmek üzere hizmet merkezlerinde iş sözleşmesi imzalanmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Yasa'nın 7. maddesinde; işveren tarafından geçici görevle yabancı ülkelere gönderilen sigortalıların bu Kanunda yazılı hak ve yükümlerinin bu görevi yaptıkları sürece de devam edeceği belirtildikten sonra 86. maddesinde, Kurum'un, 2. ve 3. maddelere göre sigortalı durumunda bulunmayanların .... Bakanlığı'nca onanacak genel şartlarla ( iş kazalariyle meslek hastalıkları), (hastalık), (analık), (malûllük, yaşlılık ve ölüm) sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulmaları için, işverenlerle veya dernek, birlik, sendika ve başka teşekküllerle sözleşmeler yapabileceği, sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerin yurt dışındaki iş yerlerinde çalışmak üzere giden Türk işçilerine istekleri durumunda 85. madde hükümlerinin uygulanacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan 5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5. maddesinin (g) bendinde, ülkemiz ile sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçilerinin 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılacakları ve bunlar hakkında kısa vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanacağı, bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak istemeleri durumunda, 50. maddenin 2. fıkrasındaki Türkiye’de yasal olarak ikamet etme şartı ile aynı fıkranın (a) bendinde belirtilen şartlar aranmaksızın haklarında isteğe bağlı sigorta hükümlerinin uygulanacağı, bu kapsamda, isteğe bağlı sigorta hükümlerinden yararlananlardan ayrıca genel sağlık sigortası primi alınmayacağı belirtilmiş, 10. maddesinde de 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde sayılan sigortalıların işverenleri tarafından geçici görevle yurt dışına gönderilmeleri durumunda, bu görevleri yaptıkları sürece, sigortalıların ve işverenlerin sosyal sigortaya ilişkin hak ve yükümlülüklerinin devam edeceği hüküm altına alınmıştır.

506 sayılı Yasa'nın 7. ve 5510 sayılı Yasa'nın 10. maddeleri kapsamında sigortalı sayılabilmek için Türkiye Cumhuriyeti ile yabancı ülke arasında sosyal güvenlik sözleşmesi düzenlenmemiş olması, tüzel kişi Türk işverenin şirket merkezinin Türkiye’de bulunması, gerçek veya tüzel kişi Türk işverenin Türkiye’de iş yapmak koşulu aranmaksızın Türkiye’de tescil edilmiş ya da tescil edilebilir nitelikte işyerinin olması, Türk işveren ile Türk işçi arasında yabancı ülkede yerine getirilecek iş görme edimine ilişkin bireysel iş sözleşmesinin Türkiye’de yapılması, Türk işçinin işbu yazılı veya sözlü hizmet sözleşmesinin Türk işçiye yüklediği iş görme ediminin yerine getirilmesi gereği olarak yurt dışında yaşamasının sürekli olmayıp geçici nitelik taşıması gerekmektedir. Anılan maddelerde “geçici görev” kavramı bakımından herhangi bir süre sınırlaması öngörülmediğinden, görevin geçici mi yoksa sürekli mi olduğunun belirlenmesinde her somut olayın özelliği, bu yönde hizmet akdinin sigortalıya yüklediği iş görme ediminin niteliği, iş süresini belirlemeye ilişkin iş hayatının olağan akışı ve Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri gözetilmelidir.

Somut olayda ise; davacının davalı şirketin Türkiye'de bulunan işyerindeki çalışmasının 26.09.2002 tarihinde sona erdiği, daha sonra davalı şirket ile davacı arasında; 26.09.2002 – 31.10.2004 tarihleri arasında geçerli olacak ve davacının davalı şirketin ...'ne sattığı araçlar için ...'ndeki servisinde teknisyen olarak çalışacağına dair hizmet sözleşmesi bulunduğu anlaşılmakla; davacının yurtdışında davalı şirkete bağlı olarak geçici görev ile çalışıp çalışmadığı yeterinde irdelenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; 15.01.1990 – 26.09.2002 tarihleri arasında davalı şirketin sigortalısı olduğu anlaşılan davacının, 506 sayılı Yasa'nın 7. maddesi kapsamında geçici görev ile yurtdışına götürülüp götürülmediği, topluluk sigortasına tabi olup olmadığı, davalı şirket ile Kurum arasında 506 sayılı Yasa'nın 86. maddesine göre topluluk sigortasına dair sözleşme olup olmadığı ve var ise kısa vadeli sigorta kollarını kapsayıp kapsamadığı, davacının Türkiye İş kurumu aracılığıyla yurtdışına gönderilip gönderilmediği araştırılıp değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8717, Karar No: 2015/10440, Tarih: 01.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8717 E.  ,  2015/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Asıl dava, davacının ölüm aylığının iptaline yönelik Kurum işleminin iptali istemine, birleşen dava ise, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 16.03.2007 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı ... hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca başlangıçtan itibaren iptal edilerek, 26.10.2008 – 25.03.2012 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı ... ve ... Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesidir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Eldeki davaya konu olayda, Kurum denetim elemanına beyanda bulunan davacının komşularının, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadığını bildirmeleri, mahalle muhtarının 25.11.2010 tarihine kadar davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadığını beyan etmesi de göz önünde bulundurularak, ... davacı ile boşandığı eşinin, boşanma

tarihinden itibaren ... kayıtlı adresleri ve bu tarih sonrasında gerçekleşen adres hareketleri sorularak, davacı-davalı ile boşandığı eşi yönünden ölüm aylığı alınan dönemde “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı-davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24863, Karar No: 2017/35842, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24863 E.  ,  2017/35842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23926, Karar No: 2019/20119, Tarih: 19.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23926 E.  ,  2019/20119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

1-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Erteleme kararı verilirken; cezanın alt sınırdan tayin olmasına karşın, denetim süresinin gerekçe belirtmeden üst sınırdan tayin edilmesi,

3-Sanığın aşamalarda katılanın başka şahıslarla yol tartışması yaptığını ve kendisine de hakaret ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Sabıkasız olan sanık hakkında, TCK' nın 51. maddesinden daha lehe olan CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

B-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen beraat hükmünün temyizi açısından;

Aşamalarda dinlenen tanıklardan Şerife Yılmaz' ın sanığın elinde bıçakla aracından indiğini ancak tehdit sözü söylemediğini belirtmesi karşısında; sanığın katılana bıçağı doğrultup doğrultmadığı, bıçakla araçtan inmesi şeklindeki eyleminin suç oluşturup oluşturmadığı açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5670, Karar No: 2012/8390, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5670 E.  ,  2012/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KA R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 7.750 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, kazanın kavşakta trafik ışıklarının her iki yöne de yeşil yanması nedeniyle meydana geldiğini, davalı idarenin kusurlu olduğunu belirterek 7.750 TL.nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın trafik sinyalizasyonundaki hata sebebiyle gerçekleştiğinin ileri sürüldüğünü, kavşak kontrol cihazlarının herhangi bir kaza sebebiyle oluşabilecek tehlikeli yeşil ışık çalışmalarına karşı korumalı olup böyle bir arıza durumunda mevcut sinyalizayson sisteminin 300 milisaniye içinde devreye girerek, mezkur kazanın olduğu kavşağın çalışmasını kapatarak olası kazaların önüne geçildiğini, kazanın meydana geldiği kavşakta trafik yoğunluğunun fazla olduğunu, iddia edildiği gibi sinyalizasyon hatası olsaydı çok sayıda trafik kazasının gerçekleşmesinin kaçınılmaz olacağını, hasar miktarının fahiş olduğunu, davacının hizmet kusuruna dayandığını bu durumda mahkemenin görevli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava dilekçesinin ... İdare Mahkemesi'nin görevli bulunması sebebiyle görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcının onama harcına mahsubuna 29.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5659, Karar No: 2023/1140, Tarih: 06.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/5659 E.  ,  2023/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle ödürme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2017/104 (E) ve 2017/172 (K) sayılı kararı ile; hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 gün ve 2018/1358 E. 2018/1861 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.09.2021 havale tarihli ve 2019/3415 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekillerinin Temyiz İsteği;

1. Kazada sanığın bilinçli taksir şeklinde kusurlu olduğuna,

2. Tayin edilen cezanın az olduğuna,

3. Cezanın arttırılması ve bilinçli taksir hükümlerine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken Yerel Mahkeme tarafından bu husustaki hükmünün yerinde olduğunu belirterek istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Sanık hakkında takdiri indirim yapılmaması gerektiğine, takdiri indirim yapılmasının hukuka aykırılığına,

5. Sanık ve müdafiinin yolun kusurlu olmasının, kazanın meydana gelmesine katkı sağladığına ilişkin savunmasının doğru olmadığına,

6. Sanığın TCK'nın 22/3 maddesine göre yedi kişinin ölümüne ve birçok kişinin yaralanmasına bilinçli taksirle sebebiyet verme suçundan cezalandırılması ve verilen cezaların ceza üst sınırından verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;