muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2157, Karar No: 2024/5163, Tarih: 09.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2157 E.  ,  2024/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/765 Esas, 2024/151 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6 ve 63/1.maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 01.11.2023 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63/1.maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi sunularak kararın hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.03.2015 günü saat 17.20 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobille M.Süleyman Paşa Bulvarı üzerinde seyri sırasında olay yerine geldiğinde gidiş yönüne göre sağdan yola girerek sol tarafa geçmek isteyen yayaya aracının sol ön kısımları ile, yaya geçidi yakınında çarpması sonucu 2007 doğumlu yaya ...'ın ölmesi ile ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde soruşturma aşamasında trafik uzmanından alınan bilirkişi raporuna göre, sanığın 2918 sayılı KTK'nın 48. maddesi gereğince alkolü araç kullanmak, 74. maddesi gereğince durarak yayalara ilk geçiş hakkını vermek ve 52/1-b. maddesi gereğince hızını aracın yük ve teknik özellikleri yol hava ve trafik durumuna göre ayarlamamak kuralları ihlal ederek asli kusurlu olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04.08.2015 tarihli raporuna göre;

sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobille seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, hızını mahal şartlarına göre ayarlaması, yaya geçidinin olduğu yere asgari hız düzeyinde yaklaşması, müteyakkız olup müteveffayı farkettiğinde de zamanında aracını durdurarak kazayı önlemesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, ifadeler, aracında meydana gelen hasar ve yayanın savrulma mesafesinden de anlaşıldığı gibi, aşırı hızlı seyretmiş ve bu hız durumu olayın meydana gelmesindeki ana unsuru oluşturmuş olup bu hali ile neden olduğu olayda asli kusurlu olduğu mütalaa edilmiş, kazanın 23.03.2015 günü 17:20 sıralarında meydana geldiği, sanığın olay yerini terk ettiği, meydana gelen kazadan 160 dk sonra sanıkta ölçülen 1,25 promil alkol düzeyinin kaza anında 1,63 promil olduğu anlaşılmakla, Yerel Mahkemece alkollü olarak araç kullanan sanığın şehir içerisinde yüksek hızla yoluna devam ederek kaza mahalline geldiğinde ölen çocuğun yola çıktığını görmesine rağmen aşırı hızın ve almış olduğu alkolün etkisi ile zamanında tedbir almayarak çocuğa çarpmak suretiyle ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12933, Karar No: 2016/11356, Tarih: 20.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/12933 E.  ,  2016/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve Birleşen dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra davaların reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 20.10.2009 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesildiği ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Dairemizce verilen 01.06.2015 tarih ve 2015/7579 Esas sayılı kararda “506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanunu'nun “Gelir ve aylık bağlanmayacak hâller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu sebeple inceleme konusu davaya ilişkin olarak; Kurum’dan, ölüm aylığının kesilmesinin kaynağını oluşturan ilgili Kurum raporu celbedilip, irdelenmeli, davalı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında; tarafların yersiz aylığın tahsili istenen tarihlerde nerede oturdukları, davacı ve eşinin oturduğu adres ve tespit edilecek bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaate yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eşinin boşanma sonrası müşterek

çocuklarının velayeti ile baba ve çocuklar arasında şahsi ilişkinin nasıl tesis ettirildiğinin araştırılması, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmasının gerektiği belirtilmesine karşın anılan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup isabetsiz bulunmuştur.

Eldeki davada bozma sonrası tutulan 28.01.2016 tarihli tutanakta “davalı ve eski eşinin 5-6 yıldır beraber yaşadığı” tespiti bulunmasına karşın, ilgili tutanağın usule uygun olmadığının belirtilerek hükme esas alınmaması yanlıştır. Mahkemece yapılacak iş, ilgili kolluk birimine usulüne uygun biçimde tutulacak tutanağın esaslarını belirterek yeniden kapsamlı araştırma yapılmasını sağlamak, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarıyla çevre komşulardan kanaate yetecek sayıda olanların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ile hizmet aldıkları sağlık kuruluşlarını araştırmak ve kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurmak olmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/6783, Karar No: 2022/3766, Tarih: 03.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6783 E.  ,  2022/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... hakkında mahkemece alınan 22.01.2015 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden radyolojik yaşının 21-22 yaş ile uyumlu olduğu belirtilmiş ise de, CMK.nın 218/2. maddesine göre bu meselenin çözümü hususunda bir karar da verilmediği, kaldı ki katılanın doğum tarihinin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile 25.03.1997 olarak düzeltilmiş olduğu, sanık ...'in kardeşi olan Cihan tarafından uğradığı cinsel istismar suçunun mağduru olan katılan hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/47 Esas sayılı dosyasında alınan 01.03.2012 tarihli raporda ise kemik yaşının 17 yaş ile uyumlu olduğunun belirtilmesi, bu durumda mağdurun yaş tespitine ilişkin mahkemelere sunulan raporlar arasında birbirinden uzak çelişkili tespitlere yer verilmesi karşısında ilgili raporlarda imzası olan hekimler hakkında suç duyurusunda bulunması mümkün görülmüştür.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/919 Esas, 2015/972 karar sayılı 23.12.2015 tarihinde kesinleşen ve 25.03.2001 tarihli doğum tarihinin, 25.03.1997 olarak düzeltilmesi karşısında olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin, sanığın kardeşi olan Cihan ile gayri resmi olarak evlendirildiği ve bu süreçte sanık ...'ın katılan ile Cihan'ın kendi evinde kalmalarına yardım ettiği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen ... Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza

hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17136, Karar No: 2013/4667, Tarih: 21.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17136 E.  ,  2013/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2005 yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80/1, 59/2. maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası

2006-2007-2008 yılları için 3 kez; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince 18 ay 22 gün hapis cezası ve hak yoksunluğu

Tebliğnamedeki, CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtiğinden temyiz isteminin reddi gerektiğine yönelen görüşe, sanığın yokluğunda verilen 14.12.2009 tarihli hükmün usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle iştirak edilmemiş, müdafiince 11.02.2010 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olması nedeniyle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2010 tarihli ek kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

17.03.2009 gün, 2009/6091-3979 sayılı iddianame ile sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan da dava açıldığı halde, bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1- Sanık hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminde suç tarihinin 31/12/2005 olduğu ve bu halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 43 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapmak suretiyle eksik ceza verilmesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik olarak müdafiince yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6751, Karar No: 2018/1129, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6751 E.  ,  2018/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Şikayetçi vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen duruşmaya katılmayan ve CMK'nın 237. madesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almayan şikayetçi kurum adına vekilinin vaki vekalet ücreti ile sınırlı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise;

II-Sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise;

1-Sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında faturaları gerçek satışlar karşılığında düzenlendiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde suça konu faturalara ilişkin olduğunu beyan ettiği bir kısım ödeme belgesi suretlerini ibraz ederek, müvekkilinin suç tarihlerinde sigortalı işçisi bulunduğunu, şirket üzerine kayıtlı araçları olduğunu, işyerinde yüklü miktarda mal bulundurduğunu bildirmesi, dosya içerisinde adı geçen takvim yılında sanığın yetkilisi olduğu şirket adına düzenlenmiş faturalar mevcut olmakla birlikte, söz konusu şirket tarafından düzenlenmiş herhangi bir fatura aslı yada suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanık tarafından düzenlenen 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan... Giyim Dış Ticaret Ltd Şti ve ...Fotoğ. Reklam Hayv. Paz. Tic. Ltd Şti dışındaki diğer şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.11.2011 tarih ve 2011/56174 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının yalnızca “sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla sanık hakkında hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Düzenlenen son fatura tarihi olan 2006 takvim yılı için “20.12.2006“, 2007 takvim yılı için “20.01.2007“ şeklindeki suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2006-2007“ olarak eksik yazılması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11798, Karar No: 2021/1502, Tarih: 16.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11798 E.  ,  2021/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada; ana kampüs ihtiyacı için 30/04/2013-30/06/2014 tarihleri arasında davalıdan elektrik enerjisi satın alındığını, davalının satın alınan elektrik enerjisi ile ilgili düzenlediği faturalarla fiili elektrik tüketimi ve kanunen tahsili mümkün diğer kalemler dışında perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli adı altında bedelleri tahsil ettiğini, söz konusu bedellerin tahsilinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; tahsil edilen toplam 208.636,09 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada; ana kampüs ihtiyacı için 30/04/2013-30/06/2014 tarihleri arasında davalıdan elektrik enerjisi satın alındığını, davalının satın alınan elektrik enerjisi ile ilgili düzenlediği faturalarla fiili elektrik tüketimi ve kanunen tahsili mümkün diğer kalemler dışında kayıp bedeli adı altında bedelleri tahsil ettiğini, söz konusu bedellerin tahsilinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; tahsil edilen toplam 271.922,46 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulü ile 271.922 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine Dairece verilen 28/09/2017 tarihli ve 2016/1805 E. 2017/12908K. sayılı ilamla karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.