muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4290, Karar No: 2023/422, Tarih: 19.01.2023

5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince, birlikte görülen sanık ... ile tanıklar .... ve .....'un ayrılmalarından sonra kolluk görevlilerini fark eden sanık ...'ın uzmanlık raporuna göre uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5F-MDMB-PICA etken maddesini içeren daralı ağırlığı

1,4 gram olan uyuşturucu maddeyi yere attığı, tanık ...'in de aynı nitelikte ve daralı ağırlığı 4,5 gram olan maddeyi yere attığı, tanık ...'in tanık ... tarafından doğrulanan soruşturma aşamasındaki beyanında uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını belirttiği, kovuşturma aşamasında beyanlarından vazgeçen tanıkların soruşturma beyanlarına ve tutanak düzenleyicilerin olay tutanağını doğrulayan beyanlarına üstünlük tanınarak, sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları gözetilip mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tutanak görevlilerince içeriği doğrulanan olay tutanağı, tanık beyanları, sanığın soruşturma aşamasında alınan müdafi huzurundaki beyanı, sanıkta ve tanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Olay tutanağı içeriğine göre sanık ile tanık ... arasında herhangi bir alışverişin görülmediği, diğer tanık ...'un olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı aşamada, kollukta alınan beyanında tanık ...’e uyuşturucu madde verdiğini kabul ederek ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı görülerek Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22/12/2020 tarihli ve 2020/3196 Esas, 2020/3321 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/873, Karar No: 2017/4221, Tarih: 23.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/873 E.  ,  2017/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, Görevi kötüye kullanmak, Suçu ve suçluyu övmek

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; Görevi kötüye kullanma, suçu ve suçluyu övmek ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından CMK'nın 223/2-a, e maddesi uyarınca; Beraat

2-Sanıklar ... ve ... haklarında;

a-TCK'nın 215/1, 62, 50/1-a, 3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

b-TCK'nın 257/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

c-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Hınıs Malmüdürlüğünün suçu ve suçluyu övmek ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından verilen kararları temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Tüm sanıklar hakkında; silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek ve görevi kötüye kullanmak suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların mahkumiyetine dair hükümlerde suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen beraate dair hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

III-Tüm sanıklar hakkında suçu ve suçluyu övmek suçundan kurulan hükümler ile ilgili olarak Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu gözetilerek Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede,

1- Sanıklar ... ile ... yönünden;

Kesin hükümle suç işlediği sabit olup mahkum edilen kişinin heykelinin yapılması övme niteliğinde olacağından heykelin yapılması kararı aşamasında etkin rol üstlenen sanık ... hakkında sözleşmede imzası bulunduğu halde beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de her iki sanık hakkında 11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı Kanunun 215. maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması kriteri getirilmiş olup, bu yasal değişiklik doğrultusunda sanıkların eyleminin kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlike oluşturup oluşmadığı karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanık ... ... yönünden;

2- Sanık ... ... yönünden;

Tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere sanığın Hınıs Belediye Başkanlığı ile yüklenici firma arasında düzenlenen sözleşmede her ne kadar imzası bulunsa da karar alma sürecinde herhangi bir görev ve sorumluluğunun bulunmadığı ve gerçekleştirme (tahakkuk) görevlisi olarak meclis kararının gereğini yerine getirdiğinden dolayı eyleminin üzerine atılı suçu oluşturmayacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin mahkumiyet hükümlerine, Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33989, Karar No: 2013/5267, Tarih: 21.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33989 E.  ,  2013/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 20.10.2011 tarih, 22755/19523 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemiz bozma kararının alacaklı tarafından karar düzeltme istemi üzerine, Dairemizin 20.10.2011 tarih ve 2011/22755 E, 2011/19523 K. sayılı kararı ile: “Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 03.10.2010 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 12.11.2010 tarihinde verildiğinden karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından reddine” karar verilmiş ise de; düzeltilmesi istenen Dairemiz kararının 05.10.2010 tarihinde verilmiş olduğundan 3.10.2010 tarihinde tebliğ edilmesinin mümkün bulunmadığı ve dosyada mevcut PTT Genel Müdürlüğü Konyaaltı Müdürlüğü’nün 30.01.2012 tarihli yazısı ile de tebligatın 03.11.2010 tarihinde yapıldığı, 03.10.2010’da tebliğ edildiğini belirten 11.07.2011 tarihli önceki yazının sehven yazıldığı bildirildiğinden; buna göre 12.11.2010 tarihli karar düzeltme isteminin süresinde olduğu dikkate alındığında, Dairemizin ret kararının maddi hataya müstenit bulunduğu anlaşıldığından; alacaklı vekilinin maddi hatanın düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.10.2011 tarih ve 2011/22755 E, 2011/19523 K. sayılı süre aşımı bakımından ret kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra alacaklı vekilinin 12.11.2010 havale tarihli karar düzeltme dilekçesinin incelenmesine geçildi:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5958, Karar No: 2015/6608, Tarih: 20.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5958 E.  ,  2015/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/5-2014/187

Uyuşmazlık; asıl ve karşı davada boşanma ile ferileri olan tazminat ve nafaka istemlerine ilişkin olup, birleşen davada; taraflarca boşanma ve ferileri yönünden temyiz edilmiştir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görev Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4564, Karar No: 2025/2606, Tarih: 21.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4564 E.  ,  2025/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 2017/43862 sayılı "..." ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin, ''...'' ibareli başvurusuna anılan markaya dayalı olarak yaptıkları itirazlarının nihai olarak dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla reddedildiğini, dava konusu konu marka ile itirazlarına mesnet markanın iltibasa neden olacak düzeyde benzer bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış olması sebebiyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/4 ve 6/5 hükümlerinin gerçekleştiğini, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığını, ilgili tüketici doktor ve eczacılar olduğundan, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, SMK'nın 6/5 hükmündeki şartların oluşmadığını, kötüniyet iddiasının ispatlanamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin 1928 yılından bu yana ilaç üretimi ve pazarlaması ile iştigal eden, Türkiye’nin en eski kuruluşlarından biri olduğunu, taraf markaları aynı ve benzer bulunmadığı gibi mal ve hizmetlerin de aynı ve benzer olmadığını, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, zira nihai kullanıcıların doktor, veteriner, eczacı gibi kimseler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 5. sınıf mallar ile davacının itirazına mesnet markasının tescilli bulunduğu 5. sınıfta yer alan "... ... (... müstahzarlar)" mallarının aynı tür, benzer ve ilişkili olduğu, tarafların marka işaretlerinin benzer bulunduğu, tarafların markaları arasında ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olduğu, davacının diğer iddialarının ise yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline, 2017/79580 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince, SMK'nın 6/1 hükmü kapsamında markalar arasında iltibas koşullarının bulunmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulü kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davalı ... vekili ile davalı şirketin istinaf başvuruları kabul edilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8977, Karar No: 2011/13257, Tarih: 29.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8977 E.  ,  2011/13257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine, davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 28.09.2010 günlü başlatmış olduğu tahliye istemli icra takibi ile ödenmediği iddia olunan 2.900,00 TL'nin tahsilini istemiş, icra takibinde 01.08.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Yazılı kira sözleşmesi davacı kiralayan ile kiracı davalı şirket tarafından, şirket kaşesi basılmak suretiyle düzenlenmiştir. Davalı kiracı şirket icra takibine itirazında yazılı kira sözleşmesinin varlığına ve kira miktarına karşı çıkmamış, şirket kaşesinin kendileri tarafından takip tarihinden önce basıldığını kabul ederek, kira karşılığı adı altında, karşı tarafça 3.000,00 TL değerinde spor malzemeleri alındığını bildirmiştir. Bu durumda, takibe dayanak yazılı kira sözleşmesindeki şirket kaşe ve imzasına ve istenilen kira alacak miktarına karşı çıkılmadığına göre, taraflar arasındaki kira ilişkisinin varlığının kabulü gerekir. Uyuşmazlığa, genel mahkemede bakılmasını gerektirecek bir durum olmadığından, mahkemece işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31499, Karar No: 2019/2849, Tarih: 06.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31499 E.  ,  2019/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/08/2007 tarihinde davalılardan asıl işveren ... a ait hazır beton imalatı ile iştigal eden İkitelli'de kain Beton santralinde pompa operatörü olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmanın aralıksız olarak 16/05/2013 tarihine kadar devam ettiğini, davalılardan ... A.Ş.'nin kendi tesislerinde ürettiği hazır betonu taşeron sıfatıyla diğer davalıya taşıttırdığından davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunu, bu nedenle davalıların davacıya karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, iş sözleşmesinin son bulduğu tarihte davacının aylık net 2.100 TL ücret aldığını, iş akdinin haksız bir şekilde feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Nak. Tur. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...Ş. vekili ; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, faize ilişkin itirazları olduğunu, davanın belirsiz alacak şekilde açılmasının doğru olmadığını, davacının müvekkil şirket çalışanı olmadığını, aralarında iş akdi bulunmadığını, davacının diğer davalı çalışanı olduğunu, bu nedenle husemet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tüm bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi, belgeler ve delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalı işverenliğin davacının sabit ücretle çalışmayıp ayrıca prim aldığını ispata yönelik delil sunmadığının anlaşılmasına göre davacı ile davalı ...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı tarafın fazla mesai ücreti talebine ilişkin olarak, bir hafta 12 saat, sonraki hafta 9 saat üzerinden her hafta için ayrı hesaplama yapılması gerekirken 2 haftanın ortalaması üzerinden haftalık fazla mesai hesaplaması yapılması hatalıdır.

2- Davacı tarafın fazla mesai ücreti talebine ilişkin olarak, bir hafta 12 saat, sonraki hafta 9 saat üzerinden her hafta için ayrı hesaplama yapılması gerekirken 2 haftanın ortalaması üzerinden haftalık fazla mesai hesaplaması yapılması hatalıdır.

Ayrıca bilirkişi tarafından, kış aylarına denk gelen 4 aylık çalışma dönemi açısından fazla mesai çalışması yapılmadığı yönündeki değerlendirmeye ilişkin olarak ise, davalı işverenlik tarafından çalışmanın kış aylarında azaldığına yönelik delil sunulmadığı ve tanıkların da bu konuda beyanı bulunmadığı gözetildiğinde fazla mesai hesaplamasında kış aylarına denk gelen 4 aylık çalışma döneminin dışlanması yerinde değildir. Fazla mesai çalışmasının açıklanan şekilde hesaplatılarak hüküm altına alınması gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 06/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23974, Karar No: 2013/14405, Tarih: 03.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23974 E.  ,  2013/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkındaki hükmün, tefhim edildiği celsede sanık müdafiinin hazır bulundurulmaması, sanığın hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmuş olmasından dolayı bozma nedeni yapılmamış, TCK.'nun 50.maddesinin 2.fıkrasında hapis ve adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği öngörülmüş olmakla birlikte, daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyip, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olanlar yönünden aynı maddenin 3.fıkrasındaki düzenlemede, kısa süreli hapis cezasının birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu öngörülürken, bu kişiler yönünden hapis cezasının adli para cezasına çevrileceği hallerde, seçimlik cezalardan hapsin tercih edilemeyeceği yönünde herhangi bir

hükme yer verilmediği gibi maddenin 1.fıkrası uyarınca adli para cezası dışında başka seçenek yaptırımların tercih edilebilmesi de söz konusu olup, mahkemece seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilip, takdir hakkının adli para cezasına çevrilmesi yönünde kullanılmasında yasaya aykırılık bulunmadığından, tebliğnamenin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.