muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7161, Karar No: 2024/1637, Tarih: 15.02.2024

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yararın olmadığını, uzlaşma hususunun araştırılmadığını, karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, kusur tespiti gerektiğini, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun bulunduğu, kusur belirlemesinin dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamında bulunduğu, nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; poliçenin kaza meydana geldikten sonra düzenlendiğini, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, taraflar arasında uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının araştırılmadığını, hükme esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olup TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini ve tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alındığı ileri sürülen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir sorumluluk sigortası türüdür. Bu sigorta kapsamında sigortacının zarardan sorumlu tutulabilmesi için, rizikonun poliçe vadesi içinde gerçekleşmesi gerekir.

Somut olayda; davaya konu kazanın tarih ve saatinin, kaza tespit tutanağında 22.12.2019 saat 12:50 olarak belirtildiği, davalıya husumet yöneltilmesine yol açan trafik sigorta poliçesinin tanzim tarihinin 22.12.2019 ve poliçe başlangıç saatinin ise aynı gün saat 13.11 olduğu görülmektedir. Anılan bu belgelere göre poliçenin tanzim saati, davacının bedensel zarara uğradığı kazanın saatinden sonraki bir zaman dilimine ilişkin görünmekle sigortacının üstlendiği rizikonun gerçekleşmesinden sonra poliçenin tanzim edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı sigortacının, poliçe gereği sorumluluğunun başlamasından önce davaya konu kazanın gerçekleştiği, davalı sigortacının zorunlu trafik sigortası poliçesi kapsamında davacının zararından sorumluluğunun doğması için poliçe vadesi içinde gerçekleşmiş bir kazanın olması gerektiği ve davaya konu kazanın, sigorta güvencesiyle teminat altına alınan zaman diliminde gerçekleşmediği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma ilamının neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29295, Karar No: 2013/31932, Tarih: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29295 E.  ,  2013/31932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, İİK'nun 67 maddesinden kaynaklanan ticari dava niteliğindeki itirazın iptali talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10950, Karar No: 2014/13364, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10950 E.  ,  2014/13364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2013/8-2013/94

Davacı murisi, 20/04/1982-01/02/1984 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 01/06/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, 20.4.1982-1.12.1984 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında bağ-kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 1.6.2010 tarihi itibari ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde; zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmak için, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine, 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de; kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ- Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; davacının oda kaydına istinaden 20.4.1982 tarihi itibari ile tescili yapılmış ise de, 20.4.1982-1.12.1984 tarihleri arasında vergi kaydının bulunmadığının tespit edilmesi üzerine, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydına istinaden 1.12.1984 olarak değiştirildiği anlaşılmış olup, davacının vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı olmayan 20.4.1982-1.12.1984 tarihleri arasında kalan dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabulü mümkün değildir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile, davanın reddi yerine yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16326, Karar No: 2014/24575, Tarih: 22.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16326 E.  ,  2014/24575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2010/1062-2013/200

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde 799,00 TL net ücret ve bir öğün yemek karşılığı çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 625,00 TL net ücretle çalıştığını, asgari geçim indirimi, yakacak ve yol yardımı ile net 799,68 TL ücret aldığını ve iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı işveren işyerinde 05.08.208-29.04.2010 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalışmış olan davacı, 799,00 TL net ücret ve bir öğün yemek karşılığı çalıştığını ileri sürerken; davalı işveren davacının 625,00 TL net ücretle çalıştığını, asgari geçim indirimi, yakacak ve yol yardımı ile net 799,68 TL ücret aldığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücreti, 799,00 TL net ücret, 13,96 TL yakacak yardımı, 153,67 TL yol yardımı ve 117,00 TL yemek yardımı aldığı kabul edilerek belirlenmiştir. Dosyadaki bordrolar imzasız olup davalının savunmasını doğrular niteliktedir. Dinlenen taraf tanıkları, işyerinde yol ücreti ve yemek verildiğini beyan etmişler ve davacının 700,00- 750,00 veya 800,00 TL civarında ücret aldığını belirmişlerdir. Tanık anlatımlarından yol ücretinin, ödenen ücretin içinde olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Bu durumda; davacı dava dilekçesinde net 799,00 TL + yemek yardımı karşılığı çalıştığını belirttiğine ve ücret bordrolarında yol ve yakacak yardımı ile birlikte ücretin 799,00 TL olarak tahakkuk ettirildiğine göre; davacının 625,00 TL net ücretle çalıştığı ve yol ve yakacak yardımı ile birlikte ücretinin net 799,00 TL olduğunun (yol ve yakacak yardımının iddia edilen 799,00 TL 'nin içinde olduğu ) kabulü gerekir. Davacının çıplak ücreti net 625,00 TL ve giydirilmiş ücreti ise, net 625,00 TL ile birlikte yol, yakacak ve yemek yardımı eklenince bulunacak miktar olarak belirlenmeli, kabul edilen alacaklar da bu miktarlara göre yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14633, Karar No: 2023/15564, Tarih: 25.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/14633 E.  ,  2023/15564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 E., 2022/201 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2015/107 Esas, 2015/223 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 31/2, 168/3, 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2015/107 Esas, 2015/223 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2019/850 Esas, 2019/2164 Karar sayılı kararı ile;

"a- Suç tarihinde kayden 12-15 yaş aralığında olan sanıklar ..., ..., ... ... ve ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

b- Mağdur ...'ın suç tarihinde okuldan çıkıp evine doğru gittiği sırada sanıklar ..., ..., ... ... ve ...'in önüne çıktıkları, mağdura 50 Kuruş parasının olup olmadığını sordukları, mağdurun da cebindeki telefona karışmasınlar diye sanıklara 1,00 TL verdiği, bu sırada sanık ...'in, mağdurun ceplerini kontrol ettiği ve diğer sanıklara mağdurun cebinde para olduğunu söylemesi üzerine sanık ...'in mağdura elindeki sopa ile vurarak mağdurun cebinde bulunan 5,00 TL'yi aldıktan sonra olay yerinden uzaklaştıkları olayda; mağdurun cüzdanında bulunan 5 TL'yi alıp, üzerinde bulunan cep telefonunu almadan ayrılan sanıkların özgülenen kastı da gözetilerek haklarında 5237 sayılı TCK'nin 150/2. madde ve fıkrasının uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılmaması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/274 Esas, 2019/408 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 150/2, 31/2, 168/3-2, 62/1 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuğun, denetim süresi içerisinde hırsızlık suçu işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz Sebebi

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur, 18.02.2015 tarihinde saat 16.30 sıralarında yolda yürürken dosyamızın suça sürüklenen çocuğu ...'in ve diğer suça sürüklenen çocukların mağdurun karşısına çıktıkları ve mağdurun yolunu kestikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdura 50 kuruşu olup olmadığını sorduğunu, mağdurun ise cebindeki telefonu almalarından korkarak 1 lira verdiği, parayı aldıktan sonra suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurun cebini yoklayarak diğerlerine "bunda para var" dediği, suça sürüklenen çocuk ...'in, suça sürüklenen çocuk ...'den aldığı sopa ile mağdurun bacağına vurduğu, bu sırada suça sürüklenen çocukların mağdurun cebindeki 5 TL'yi alarak kaçmaları şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdur, suça sürüklenen çocukları soruşturma aşamasında fotoğraf üzerinden, kovuşturma aşamasında ise yüz yüze teşhis etmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasındaki ifadesinde "Olay tarihinde arkadaşlarım ile geziyorduk. ... yolda çocuğu durdurdu ve 50 Krş'un var mı diye sordu, çocuk da 1 TL verdi. Bu sırada ... çocuğun cebini kontrol etti ve bunda para var dedi. Bundan sonra ... sopa ile çocuğun bacağına vurdu ve ... çocuğun cebinden 5 TL parayı aldı, biz de ordan uzaklaştık." diyerek atılı suçu ikrar etmiştir.

4. Mağdurun zararı kovuşturma aşamasında giderilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı ve tutarları iddiaları, teşhis tutanakları, suça sürüklenen çocuğun tevil yollu ikrarı ile Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/59 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20787, Karar No: 2012/5764, Tarih: 26.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/20787 E.  ,  2012/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, katılanın işyerine gelerek bıçak tehdidi ile 500,00 TL parasını aldıktan sonra, katılanın cebinde bulunan diğer paraları da istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine aralarında boğuşma yaşandığı,sanığın katılanı bıçak ile yaralayıp işyerini dağıtarak ayrıldığı, bu esnada yağmaladığı 500,00 TL parayı işyerinde düşürdüğü, yağma suçunun paranın alınmasıyla tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3110, Karar No: 2013/3690, Tarih: 25.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/3110 E.  ,  2013/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Teknik Sorumlu Sözleşmesi gereğince 01.12.2011 – 31.05.2012 tarihleri arasında teknik sorumlu olarak çalışan davacıya 15.06.2012 vadeli 20.000,00.-TL bedelli senet verildiğini ancak karşılığında herhangi bir ödeme yapılmadığını, Profesyonel Futbolcuların Statüsü ve Transferleri Talimatının (PFSTT) transfer yasağı başlıklı 12. maddesinin 1. bendi gereğince futbolcuya kesinleşmiş mahkeme kararı gereği borcu olan Kulübün yeni transfer ettiği futbolcular için lisans çıkartabilmesi ve bu futbolcuların davalı kulüp adına oynayabilmeleri için borçlarını ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek 20.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4/g maddesi kapsamında sporcu vasfında olan antrenörün alacak hakkı için iş kanunu hükümleri uygulanamayacağından genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde davanın görülmesi gerektiğini, davacı ile davalı Kulüp arasında yapılan 14.03.2012 tarihli Profesyonel Futbolcu Sözleşmesi Fesihnamesi sonucu 01.12.2011 tarihli 2011/2012 dönemini kapsayan profesyonel teknik adam sözleşmesinin sona erdirildiğini, davalı kulübün davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonunun Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunla uyuşmazlıkların çözüm yeri olarak arasında uyuşmazlık Çözüm Kurulunun da bulunduğu İlk Derece Hukuk Kurulları ile bunların üstünde olmak üzere Tahkim Kurulu gösterilmişse de, bu kurulların görevine girecek uyuşmazlıklara ilişkin açık bir düzenleme getirilmediği, ancak TFF Ana Statüsünün 56. maddesine göre, taraflar arasında Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun görevinin kabul edildiğine dair bir anlaşma bulunduğu ispat edilmediğinden davaya bakma görevinin genel mahkemelerde ve bu bağlamda davanın niteliği itibariyle Asliye hukuk mahkemesinde olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanun'u kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Kanun'un 114/1. maddesine göre mahkemenin görevi dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen ve öncelikle dikkate alınmalıdır.