muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5292, Karar No: 2010/6575, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5292 E.  ,  2010/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı .... hakkında açılan davanın reddine, davalı ... A.Ş. hakkında açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 23.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı TEDAŞ vekili ve davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı TEDAŞ vekili, 15.04.2005 tarihli dilekçesiyle dava dışı şahıslar adına kayıtlı iken 669 parsel sayılı taşınmaz üzerinde Malatya Belediyesinin 06.02.1992 tarihli ve 39 sayılı Meclis Kararı ile TEK adına tahsis edilen ve imar planında onaylanan trafo binası için Türkiye Elektrik Kurumu Genel Müdürlüğünün 06.04.1993 tarihli ve 8/169 sayılı yönetim kurulu kararıyla kamulaştırılması kesinleşen ve malikleri adına kıymet takdiri yapılıp istimlak bedelleri ödenen 235 m2'lik trafo yerinin belediye imar uygulaması ile davalıya ait taşınmaz içerisinde kaldığı, ancak davalının inşaat çalışmalarının zarar vermesi nedeniyle ve davalı ile yapılan 07.08.1998 tarihli yazılı protokole göre kamulaştırma işlemi bitip henüz tapusu alınmamış 235 m2'lik yer kadar davacıya yeni bir trafo yeri verilmesinin protokole bağlandığı iddiasıyla tapu iptali ve tescil ayrıca yıkılan trafonun bina bedeli ile yapılacak yeni trafonun bedeli olarak 18.499,02 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ...., davaya cevap vermemiştir.

Davalı tapu maliki ... A.Ş. vekili protokolün kendilerini bağlamadığını, resmi şekle aykırı olduğunu, davacıya yeni trafo binası yapılmış olup zarar görmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 669 sayılı parselin imar uygulaması sonucu 4985 ada 1 ve 2 sayılı parsellere ayrıldığı, imar planında trafo alanı olarak belirlenen 4985 ada 1 no'lu parsel 448.40 m2 arsa cinsli taşınmazın davalı ... A.Ş. adına kayıtlı olup faaliyette bulunan yeni trafo binasının ise dava sırasında 26.11.2007 tarihinde dava dışı Asya Katılım Bankası A.Ş.'ne devir edilen 4985 ada 2 parsel sayılı "alış veriş merkezi" cinsli taşınmaz üzerinde kaldığı belirlenmiş, davacının dayandığı protokolün davalı ... A.Ş. adına yapıldığı anlaşılmış ise de protokolün resmi şekle aykırı olduğu, belediye meclisinin yazıları ile trafo alanı içerisinde kalıp üçüncü kişilere devir ve temliki imar mevzuatı açısından mümkün bulunmayan 4985 ada 1 sayılı parselin 235 m2'lik alanın ifrazının imar yasası açısından mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...Ş. hakkında açılan davanın reddine, davalı ... A.Ş. aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine, tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davacı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, kamulaştırma ile kazanılan mülkiyet hakkının iadesi, 07.08.1998 tarihli protokole bağlanıp imar planında trafo yeri olarak ayrılan 4985 ada 1 parsel sayılı 448,40 m2 arsa cinsli ve davalı ... A.Ş. adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali, tescil ve tazminat isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 705. maddesi uyarınca istimlak işlemi yapıldığından mülkiyet tescilden evvel davacıya geçmiştir. İmar uygulamasında istimlak konusu yer 4985 ada 1 parsel sayısını aldığından bu parselin davacı adına tescili gerekir. Ne var ki; istimlak edilen taşınmazın yüzölçümü 235 m2 olduğu halde 4985 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 448,40 m2 yüzölçümündedir. Fark bedeli bilirkişiye hesap ettirilerek bu bedelin davalı ... A.Ş. adına ödenmek üzere depo ettirilip, tapu iptali ve tescil talebinin kabul edilmesi, davacının diğer tazminat isteğinin ise reddi gerekir. Davacı vekili 06.10.2005 tarihli celsedeki beyanında da tescil konusunda davalı tarafça muvafakat edilirse sair taleplerinden vazgeçeceğini beyan etmiştir. Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2080, Karar No: 2016/7440, Tarih: 07.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2080 E.  ,  2016/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1. Sanık ... hakkında ölüm nedeniyle düşme

2. Sanık ... hakkında;

a) 2004 yılında sahte fatura düzenleyip kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme

b) 2005, 2006, 2007 ve 2008 yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan mahkumiyet

c) Defter ve belgeleri gizlemek suçundan mahkumiyet

3. Sanık ... hakkında;

a) 2004 yılında sahte fatura düzenleyip kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme

b) 2005, 2006 ve 2007 yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan mahkumiyet

c) Defter ve belgeleri gizlemek suçundan mahkumiyet

4. Sanık ... hakkında;

a) ...'in sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak suçundan beraat

b) 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme

c) 2006 yılında sahte fatura kullanmak suçundan beraat

d) 2005 yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet

5. Sanık ... hakkında; 2007 yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet

6. Sanık ... hakkında 14.03.2014 tarihli temyiz talebinin reddi,

Sanık ... hakkında “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davası nedeniyle mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme karşı sanık ...'nın; sanık ... hakkında kurulan düşme hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” ve sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan düşme hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yokluğunda verilip usülüne uygun olarak 07.11.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 13.03.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılan sanık ...'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 14.03.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı vaki sanığın temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve ... hakkında yargılaması yapılan “2004 yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanık ...'ın ise hükümden önce 22.05.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından kamu davalarının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlenmesine iştirak” suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlenmesine iştirak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında “2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ...'in, sanık ... hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında “2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmesine iştirak” ve “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nun 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nun 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, her bir sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; her bir sanık yönünden ilgili yıllara ait düzenlenen veya kullanılan suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeden, Tokat C. Başsavcılığının 13.02.2009 tarihli iddianamesi ile 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla hakkında açılan davada sanık ...'in, Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/115 esas ve 2011/172 karar sayılı dosyasında yargılanıp mahkum olduğu anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından, belirtilen davaya ilişkin dosya celp edilip, incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, mümkünse kamu davalarının birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdiki, belge basım-teslim formu gibi belgelerle sabit olan defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla kanuni saklama süresi içerisinde istenmesi gerektiği cihetle, sanık ... hakkında düzenlenen vergi suçu raporundan varlığı anlaşılan 15.01.2009 tarih ve 1529 sayılı defter ve belge isteme yazısı ve bu yazının tebliğine ilişkin mazbata temin edilerek, defter ve belge isteme yazısının sanık ...'ye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak sanıklardan defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlenip, katılan idareden ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin denetime olanak verecek biçimde dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan 20.10.2009 tarihli mütalaanın “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

6- Sanık ... hakkında “2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmesine iştirak” suçundan açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde belirlenebilmesi için, sahte düzenlendiği iddia olunan faturaları kullanan şahıs ve şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, gerektiğinde faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

7- “Sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden düzenleme ve kullanma suçlarından tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

8- Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son fatura tarihi olduğu sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; sanıklar ... ve ...'in 2007 yılında suça konu faturaları sadece Katma Değer Vergisinde kullandıkları gözetilmeden, faturaların gelir vergisinde kullanıldığının kabulü ile suç tarihinin yanlış belirlenip suç tarihlerinden sonra 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, yasaya aykırı,

9- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2076, Karar No: 2020/1331, Tarih: 12.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2076 E.  ,  2020/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurlar ..., ... ve tanık ...'ün olayın hemen akabinde kolluk tarafından alınan beyanları ile bu beyanları doğrulayan 15.01.2016 tarihli görgü, tespit ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, mağdurlar ... ve ...'ın tanık ...ile birlikte kumar oynamak amacıyla geldikleri ... ilçe merkezinde tanık ...'e ait kahvehanede bir müddet kumar oynadıktan sonra bir eve giderek kumar oynamaya devam ettikleri, bu sırada sanık ...'ın da gelerek kumar oyununa dahil olduğu, oyun sonunda mağdur ...'ün 1.500 TL para kazandığı ve diğer mağdur ... saatin geç olduğunu söyleyerek oyunu bitirmeyi teklif ettiğinde, sanık ...'ın mağdur ...'a ''Oturun nereye gidiyorsunuz lan, senin ananı avradını sinkaf ederim'' diyerek hakaret ettiği, mağdurların evden çıkıp geldikleri araca bindikleri sırada, arkalarından gelen sanığın elinde bulunan bardağı aracın sağ ön camına vurarak camı kırdığı, buna rağmen mağdurların olay yerinden araçla ayrılmaya çalıştıkları, ancak sanığın kendi aracı ile mağdurları takip ederek önlerini kestiği ve üzerinde taşıdığı bıçakla mağdur ...'ın üzerine doğru yürüdüğü, fakat mağdurun araçtan çıkardığı sopayla karşı koyması üzerine mağdura birşey yapamadığı, sonrasında da mağdur ...'e ait aracın sağ ön tekerleğine bıçağı sapladığı ve mağdur ...'e elindeki bıçakla yönelerek kumarda kaybettiği parayı geri istemesi üzerine, mağdur ...'in 1.500 TL parayı sanığa verdiği olayda, sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdurların sanığı suçtan kurtarmaya yönelik değişen beyanlarına itibar edilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5465, Karar No: 2022/8461, Tarih: 02.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5465 E.  ,  2022/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla, 02/06/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davalı kadın 24.05.2008 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşandıktan sonra 1972 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve Kurum denetim raporu ile 2008-2011 yılları ödenen aylıklar için fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Davalının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/3288, Karar No: 2018/2949, Tarih: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3288 E.  ,  2018/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.10.2011 tarih, 2011/1569 esas sayılı iddianamesi ile “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün vergi usul kanuna aykırılıktan kurulduğu ancak sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilip; 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulup, dava açılması halinde birleştirilerek, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan "mütalaa" verilmeyen "sahte fatura kullanma" suçundan açılan davanın düşürülmesine, sahte fatura düzenleme suçundan ise dava açılması halinde sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dava şartı olan “mütalaa” bulunmayan sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.