muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12852, Karar No: 2013/19331, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12852 E.  ,  2013/19331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıkların katılanlara ait iş yerinde kiracı olarak market işlettikleri, katılan tarafından tadilat nedeniyle çevre güvenliği için konulan iskelenin iş bitmesine rağmen kaldırılmaması üzerine, sanıkların hukuk mahkemesinden tespit yaptırdıktan sonra iskelede bulunan saç levhaları vidalarından sökerek bulunduğu yere bırakmak suretiyle mala zarar verdikleri iddiasıyla açılan davada, katılanın zarar görmemesi nedeniyle sabit bulunmayan suçtan dolayı sanıkların beraatlerine dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13956, Karar No: 2025/4917, Tarih: 25.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13956 E.  ,  2025/4917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1728 E., 2024/2761 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum ve davalı ... Mağazaları A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ...' davalı .... şirketin mağazasında çalıştığını, 13.02.2022 tarihinde izinli olmasına rağmen iş yerine çağrıldığını ve mağazada yoğun bir şekilde çalıştıktan sonra 14.02.2022 tarihinde kaza geçirdiğini, konusu olayın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; ...'nun kendi kontrolündeki aracın kaza yapması neticesinde vefat ettiğinden olayın iş kazası olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, aracın şirket tarafından sağlanmadığını, kazanın meydana gelmesinde müteveffanın ağır kusurunun bulunduğunu, illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kaza ile davacının iddia ettiği olay arasında illiyet bağının söz konusu olmadığını, Kurum tarafından yapılan inceleme ve araştırma sonucunda yaşanılan olayın iş kazası olarak kabul edilmediğinin anlaşıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında:

''Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Manisa 3. İş Mahkemesince verilen 22.02.2024 tarih, 2023/216 Esas ve 2024/85 Karar sayılı ilâmının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle kaldırılmasına,

Davanın kabulüne,

-... ...'nun 14.02.2022 tarihinde gece 02.00 sıralarında geçirdiği trafik kazasının trafik iş kazası olduğunun tespitine'' kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmiştir.

2.Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya bir araç tahsis edilmediğini, davacının kendi kontrolünde kaza yaptığını, tanık beyanlarının kendi iddialarını doğruladığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

1-Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

2.Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya bir araç tahsis edilmediğini, davacının kendi kontrolünde kaza yaptığını, tanık beyanlarının kendi iddialarını doğruladığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

1-Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

a- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c-Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

2-Somut olaydaki kaza; 14.02.2022 günü, davalı iş yerinden çıktıktan sonra, saat 02:30 sıralarında ...’nun idaresindeki... plakalı motorlu bisiklet ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeniyle gidiş istikametine göre yolun sağ tarafına devrilmesi sonucu trafik kazası meydana geldiği, geçirdiği kaza sonrası tedavisi yürütülen ...’nun 29.09.2022 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

3-Dava konusu kazanın meydana geldiği sırada sigortalının işinin bitiminden sonra işten çıkmış olduğu, iş yerinde kazanın meydana gelmediği gibi davalı iş veren tarafından başka bir yere gönderilmediği, sigortalı tarafından kullanılan... plakalı aracın, davalı işveren tarafından sağlanan bir taşıt olmadığı, aracın davacının kendisine ait olduğu ve yakıtının da davalı işveren tarafından verildiğinin sabit olmadığı, bu durumda olayın meydana gelmesinde iş kazası unsurlarının gerçekleşmediği açık iken olayın iş kazası sayılması şeklindeki yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının ilgilsinden alınmasına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/842, Karar No: 2024/4441, Tarih: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/842 E.  ,  2024/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1021 E., 2022/1292 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin/süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası , 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/268 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmen tutuklanmasına karar verilmiştir.

C. Kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/1021 Esas 2022/1292 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun esastan reddine ve sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Eksik araştırma ile karar verildiğine, delil yetersizliğine, duruşmalı inceleme yapılmasına ve sanığın tahliye edilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Eksik araştırma ile karar verildiğine, delil yetersizliğine, duruşmalı inceleme yapılmasına ve sanığın tahliye edilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

27.01.2021 günü kolluk tarafından sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına yönelik edinilen bilgiler üzerine, ikametinin fiziki takibe alındığı, fiziki takip sırasında temyiz dışı diğer sanık ...'ın, sanık ...'ın sanığın ikametine geldiği, evde 15 dakika kadar kaldığı, çıktığında kollukça ...'a müdahale edildiği, üzerinden metanfetamin maddesinin ele geçirildiği, sanık ...'ın evinde yapılan aramada da 10,20 gr metamfetamin maddesinin bulunduğu, 30.01.2021 günü bölge halkından yapılan ihbarlara binaen sanık ...'ın ikametinin yeninden kolluk görevlilerince fiziki takibe alındığı, bu kapsamda sanığın ikmaetine giren tanık D.M 'nun bir süre sonra ikametten ayrıldığının tespit edildiği, tanığın durdurulması akabinde üzerinden 0,84 gram metamfetamin maddesinin ele geçtiği ve kollukça muhafaza altına alındığı, tanığın alınan beyanlarında metamfetamin maddesini sanık ...'dan 100 TL para karşılığında satın aldığını, daha önce de ...dan uyuşturucu satın aldığını, bu alışveriş için de önceden sözleştiklerini beyan ettiği ve sanığı emniyette fotoğraftan teşhis ettiği, sanık ...'ın ikametinde 30.01.2021 tarihinde yapılan aramada; komodinin çekmecesinde metamfetamin kırıntıları ile metamfetamin maddesinin meşelenmesinde/ ambalajlanmasında yararlanılan alüminyum folyo parçaları ele geçirildiği ve bunlara el konulduğu, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen Uzmanlık Raporuna göre; olayda ele geçirilen ve laboratuvar görevlilerince 1, 2 ve 3 rakamları ile numaralandırılan toplam 0,44 gram net ağırlındaki beyaz renkli kristalize katı madde parçalarının, uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiğinin belirlendiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince aynı zuladan çok yakın tarihlerde ticarete konu edilen ele geçen maddelerin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmemesi gerektiği, her iki eylemin bir bütün halinde tek bir uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince, 27.01.2021 tarihli olayda sübut koşullarının oluşmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamış olmasının, sonucu itibariyle doğru olduğu kabul edilmiş ve istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince, 27.01.2021 tarihli olayda sübut koşullarının oluşmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamış olmasının, sonucu itibariyle doğru olduğu kabul edilmiş ve istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

26.01.2021 tarihinde Emniyet birimlerine sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına yönelik ihbar üzerine sanığın ikameti çevresinde yapılan takipte, temyiz dışı sanık ...'ın, sanık ...'ın evine girip kısa bir süre sonra çıktığında üzerinde metamfetamin ele geçmesi, aynı gün sanığın evinde yapılan aramada aynı nitelikteki uyuşturucu maddenin bulunması, ...'ın olay sonrası kollukta müdafi huzurunda alınan savunmasında uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını söylemiş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin sabit olduğu, 30.01.2021 tarihinde tanık D.M'ya uyuşturucu madde satması nedeniyle de sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık beyanı, kriminal rapor, olay, arama ve diğer kolluk tutanakları ve dava dosyasındaki tüm delilleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 22.04..2022 tarihli ve 2022/1021 Esas,2022/1292 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5380, Karar No: 2013/64, Tarih: 15.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5380 E.  ,  2013/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/93517

MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/04/2011, 2010/389 (E) ve 2011/95 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, bu suça teşebbüs, bu suça iştirak

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık Şerif Ali'nin "tasarlayarak öldürme" suçu ve mağdur Zehra'ya yönelik eyleminden kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ş. A.'nin "tasarlayarak öldürme" suçu ve mağdur Zehra'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde "tasarlayarak öldürme" suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta; maktulden müdahil Fuat vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık Ş.A.'nin mağdur Zehra'nın eşi, maktul Çilem'in de Zehra'nın kardeşi olduğu, Çilem'in bir süre birlikte yaşadığı erkek arkadaşının askere gitmesinin ardından babasının evine dönmek istediği, ancak babasının kendisini kabul etmemesi üzerine, ablası Zehra ve eniştesi sanık Ş. A.'nin yanına sığındığı, bu süreç içinde Ş. A.'nin Çilem'le gönül ilişkisi yaşadığı, 03.08.2008 gününde TCK.nun 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk" olan Çilem'le cinsel ilişkiye girdiği ve İzmir Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2009 gün ve 325/16 sayılı kararıyla, "reşit olmayanla cinsel ilişkiye girme" suçundan on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu olayın ardından Çilem'i sahiplenmeye çalışan Ş. A.'nin, eşi Zehra ile aralarında çekişme başladığı, bu çekişmenin sonucu olarak da Ş. A.hakkında maktule ve mağdureyi kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçlardan da Kemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesinin 29.05.2009 gün ve 517/413 sayılı kararıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu suçlardan tutuklu olarak cezaevine giren Şerif Ali'nin, kendisini aldattığını ve eşi Zehra ile birlikte ahlak dışı bir yaşam sürmeye başladığı düşüncesine kapıldığı Çilem'i öldürmeye karar verdiği, cezaevinde tanıştığı sanık Erdal'a Çilem'in yanında Zehra'yı da öldüreceğini söyleyerek, bu düşüncesini paylaşmak suretiyle kendisinden yardım istediği, bir süre sonra tahliye olan sanıkların olay günü buluştukları, buluşmadan hemen önce Erdal'ın, Ş. A.'nin telefonla karşısındaki kişiyle konuşurken, evinden ayrılan eşi Zehra ve baldızı Çilem'in yerlerini tespit ettiğini ve onları öldüreceğine yönelik sözlerine şahit olduğu, Ş. A.'nin, sabıkalı olduğu ve silah temin edemeyeceği düşüncesiyle, parasını da vererek, Erdal'dan kendisi için bir av tüfeği almasını istediği, Erdal'ın bu isteği kabul ederek Ş. A.'nin gösterdiği bayiden, suçta kullanılan av tüfeğini satın alarak Ş. A'ye teslim ettiği, akabinde Ş. A.'nin Erdal'a eylemi birlikte gerçekleştirmeyi teklif ettiği, ancak Erdal'ın bu teklifi kabul etmemesi üzerine, dipçik kısmını kestiği av tüfeğini bir kutu içine sakladığı, akabinde Ş. A.'nin tek başına, eşi Zehra'nın, baldızı Çilem'le birlikte kaldığı eve gittiği, evin önünde bulunan Zehra'nın başına tüfeği dayadığı, Zehra'nın zile basması üzerine içerde bulunan Ş.. A.'yi fark eden Çilem'in korkusundan önce kapıyı açmadığı, Ş. .'nin ablası Zehra'yı öldürmekle tehdit etmesi üzerine Çilem'in kapıyı açmak zorunda kaldığı, akabinde içeri giren Ş.f A.'nin Çilem'e doğru ateş etmeye çalıştığı, tutukluk yapan tüfeğine yeni bir fişek koyduğu, kaçmakta olan Çilem'in arkasından giderek, "ben ablanı istemiyordum, seni istiyordum, senin yüzünden cezaevinde yattım, sen ise başka birini seçtin, benim olmayacaksan, ben de seni başkasına yar etmem" demek suretiyle, yakın mesafeden başına doğru ateş ettiği Çilem'i öldürdüğü, ardından Zehra ile yardıma gelen tanık Musa'nın elinden kurtularak kaçtığı olayda,

a)"Tasarlayarak öldürme" suçu yönünden,

a)"Tasarlayarak öldürme" suçu yönünden,

Maktul Çilem'den sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Mağdur Zehra'ya yönelik eylem yönünden,

aa)Sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı, sanığın asıl hedefinin maktul Çilem olduğu, mağdur Zehra'ya yönelik eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen "silahlı tehdit" suçunu oluşturduğu ve bu suçtan cezalandırılması gerektiği halde, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması,

bb)Mağdur Zehra'dan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c)Sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkalarının tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Ş.A. müdafii, müdahil Fuat vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35409, Karar No: 2017/29046, Tarih: 25.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/35409 E.  ,  2017/29046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/2, 52/2-4, 51/1-3-6-7 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında mahkumiyet hükmünden sonra verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 21.06.2017 tarih ve 2016/415 Esas, 2017/213 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9665, Karar No: 2023/5811, Tarih: 02.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9665 E.  ,  2023/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/925 Esas, 2022/1381 Karar

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 35. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2020/540 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararı ile; Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin 1 ... fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/925 Esas, 2022/1381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddeleri uyarınca başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri: meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü