muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4238, Karar No: 2023/6406, Tarih: 21.06.2023

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.12.2020 tarihli ve 2018/7692 Esas, 2020/17482 Karar sayılı ilâmıyla;

7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2020/3514 Esas, 2022/1893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'run (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca neticeten 1 yıl 15 gün erteli hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; aramanın usulsüz olduğu, suçun manevi unsurlarının gerçekleşmediği, somut gerekçe olmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi ve re'sen gözetilecek sebepler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.28.11.2012 tarihinde sanığa ait işyerinde dışarıdan görünür vaziyette karton kutu içinde sigara olduğu görülmekle sanıktan 1030 paket kaçak sigara, 04.12.2012 tarihinde ise aynı iş yeri önünde sanığın koli içinde sigara sattığı görülmekle sanıktan 270 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık her iki eyleme ilişkin savunmasında, suça konu sigaraları sattığını beyan ederek, atılı suçu ayrı ayrı kabul etmiştir.

3.Sanık müdafiine etkin pişmanlık için yasal ihtaratın yapıldığı, 05.07.2022 tarihli celsede sanık müdafiinin sanığın kamu zararı ve etkin pişmanlık için ödeme yapmayacağını beyan ettiği, dosyanın mevcut haliyle karara bağlanmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

4.Kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden;

1.Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı bentte ayrıntıları belirtildiği şekilde etkin pişmanlık için sanığın ödeme iradesinin bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinden sonra değer hafifliği nedeniyle indirim yapıldıktan sonra zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması netice cezayı değiştirmeyeceğinden sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamıştır.

B.Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden;

1.Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı bentte ayrıntıları belirtildiği şekilde etkin pişmanlık için sanığın ödeme iradesinin bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinden sonra değer hafifliği nedeniyle indirim yapıldıktan sonra zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması netice cezayı değiştirmeyeceğinden sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin mahkemenin kabul ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiş, dava konusu olaylarda sigaralar satışa arz ve görünür vaziyette olup arama işlemi olmadığından sanık müdafiinin usulsüz arama yapıldığına ilişkin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2020/3514 Esas, 2022/1893 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18995, Karar No: 2014/3202, Tarih: 03.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18995 E.  ,  2014/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/20-2013/256

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak davacı N.. için 500 TL tedbir nafakası ile ergin olduğu halde eğitimi devam eden (müşterek çocuk) davacı Ö.. C.. için 500 TL yardım nafakası takdir edilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı N.. lehine 350 TL tedbir nafakası ve davacı Ö.. C.. lehine 250 TL iştirak nafakası takdir edilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; belediyede işçi olup aylık 2.150 TL maaş alan davalının, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediği, bu nedenle davacı N..'ün geçimini sağlamak ve müşterek konutun kirasını ödemek için pazarda sebze sattığı, davacı Ö.. C..'ın ise Lüleburgaz'da bulunan yüksekokulda eğitimine devam ettiği gözetildiğinde, mahkemece davacılar N.. ve Ö.. C. lehine takdir olunan nafakalar azdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacı Nilgün'ün davalı ile birlikte yaşarken alışmış olduğu yaşam seviyesi ile davacı Ö.. C..'ın egitimi nedeniyle doğan ihtiyaçları ve özellikle de davalının tesbit edilen mevcut gelir durumu dikkate alınarak, davacılar N.. ve Ö.. C.. yararına TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun daha üst düzeyde nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde nafaka takdiri doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, davacı Ö.. C.. davanın açıldığı tarihte e.. olup, eğitiminin devam etmesi nedeniyle nafaka talebinde bulunulmuş olduğuna göre; mahiyeti itibariyle (TMK.nun 328/2, 364/1 maddeleri) istenilen nafaka yardım nafakası niteliğindedir. Mahkemece, yanlış nitelendirme sonucu "iştirak nafakası" olarak hüküm oluşturulması, usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9/son maddesine göre, nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30949, Karar No: 2017/74, Tarih: 16.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/30949 E.  ,  2017/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine ve davacının belediyeye ati işyerinde işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davalı Belediyenin ihale makamı olduğunu, davalı firma ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, davalıya husumet düşmediğini; davalı şirketler ortaklığı ise davaı belediye ile arasındaki ilişkinin muvazaalı bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Belediye binasında müdür sekreteri olarak çalıştığı, Belediye Kanunu gereğince Belediyelerin asıl işlerini dahi alt işverene gördürebilecekleri, ancak Belediye Kanunundaki hükmün muvazaa iddiasını irdelemeye engel olmadığı, alt işverenin ayrı bir organizasyonu olmadığı, yapılan sözleşmenin tamamen işçi teminine ilişkin olduğu, emir ve talimatların bizzat Belediye Yetkilileri tarafından verildiği, işverenin kim olduğunun bazen işçiler tarafından dahi bilinmediği, elaman alımı ve çıkarılmasının idarenin inisiyatifinde olduğu, şartnamede açıkça bunun belirtildiği, alt işverenlerin sadece işçilerin sigorta primlerini yatırdığı ve ücretlerini ödediği dikkate alındığında ortada asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve feshin geçerli bir nedeni bulunmadığı gerekçesiyle davacının Belediyeye ait işyerinde işe iadesine, işe iadenin mali sonuçlarından davalıların birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar kanuni süresi içinde davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren îşkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan 14. maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Ancak, Belediyeler Kanunu’nun 67. maddesi uyarınca bir işin belediye tarafından alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Somut olayda, iş akdine 31.12.2015 tarihinde ihale süresinin bitmesi gerekçe gösterilerek sözlü olarak son verilmiş olup, feshin geçerli bir nedeni bulunmadığından geçersiz olduğunun tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda, iş akdine 31.12.2015 tarihinde ihale süresinin bitmesi gerekçe gösterilerek sözlü olarak son verilmiş olup, feshin geçerli bir nedeni bulunmadığından geçersiz olduğunun tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki; davacı sekreter olarak davalı belediyenin çalışma alanı içerisinde yardımcı iş kategorisinde değerlendirilebilecek hizmet sektöründe çalışmaktadır. Davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin “destek personel” alımına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davalı belediyenin, yardımcı işlerinden olan temizlik, büro, kat görevi, şoförlük, mutfak ve bahçe çalışması gibi destek hizmetlerini alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi ve 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67. maddesine göre mümkün olduğundan, geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu kabul edilmelidir. Bu anlamda, mahkemece davacı işçinin alt işveren nezdindeki işyerine iadesine ve iş güvencesi hükümlerinin mali sonuçlarından her iki davalının müştereken sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken; asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Kabule göre Mahkemece, davalılar arasındaki ilişki muvazaalı olarak kabul edilmesine karşın iyiniyetli olan davacı işçiye karşı taraf olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği, akdin hükümsüzlüğünün davacıya karşı ileri sürülmesinin MK.'nun 2. maddesindeki iyiniyet kurallarına aykırı olması ve hiç kimsenin kendi hilesinden yararlanamayacağı ilkesi gereğince muvazaalı işlemi yapan davalı Şirket ortaklığının iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklardan davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilmemesi de isabetli bulunmamıştır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

...-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı alt işveren .... Yemek Ltd. Şti.-...

3-Davacınm kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen ....980,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 490,90 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı belediyeye iadesine, kesin olarak 16.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5932, Karar No: 2013/721, Tarih: 30.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5932 E.  ,  2013/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/141347

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/04/2012, 2012/67 (E) ve 2012/85 (K)

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık H.. T..'nun 05/12/2012 tarihinde öldüğü, elektronik ortamda mernisten alınan nüfus kayıt örneği içeriğinden anlaşılmakla, sanığa ait ölüm kaydı düşülmüş nüfus kaydı getirtildikten sonra hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün (BOZULMASINA), 30/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37453, Karar No: 2017/1883, Tarih: 16.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37453 E.  ,  2017/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “Ispartakule” adlı projeden ... ada ... nolu parselde kayıtlı taşınmazdan ... sitesi ... Blok ... numaralı bağımsız bölümü 1.5.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 29.5.2009 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı ... adada konut ve ... adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek , fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 3.700 TL. Eksik ifa yönünden 15.000 TL. Olmak üzere toplam 18.700 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 18.700,00 TL' lik kısım için dava tarihinden itibaren , 5.320,00 TL' lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte toplam 24.020,00 TL ' nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre , tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.