muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8969, Karar No: 2021/13650, Tarih: 23.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8969 E.  ,  2021/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle yerinde korunamayan muhdesat bedellerinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23/11/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle yerinde korunamayan muhdesat bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra bilirkişi heyetinden 15.01.2020 tarihli ek rapor alınmıştır. Hükme esas alınan ek bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dosya içindeki ... İl Tarım ve Orman Müdürlüğü'nün 29/03/2019 ve 31.05.2019 havale tarihli yazılarına ekli veriler incelendiğinde 19-20 yaşında erik ve vişne ağaçlarının birim fiyatında çelişki olduğu anlaşılmakla; öncelikle bu husustaki çelişki giderildikten ve 2-3 yaşlarındaki ağaçların fidan niteliğinde olduğu da gözetildiğinde, fidanlara ilişkin resmi veriler de getirtildikten sonra raporda yazılı tüm ağaçların yaşları ve cinslerine göre değerlendirme tarihindeki resmi verilerde belirtilen birim fiyatları dikkate alınarak denetime imkan sağlayacak şekilde ağaç bedellerinin tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Davaya konu taş kuyular, sulama göleti ve içme suyu sondajı ile ilgili olarak birim fiyatları, yıpranma oranları, hangi verilere dayanıldığı ayrıca ve açıkça belirtilmeden denetime imkan vermeyecek şekilde soyut ifadelerle yapı bedellerine ilişkin kök raporun uygun olduğu belirtilmek suretiyle eksik inceleme ile bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6576, Karar No: 2012/13036, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6576 E.  ,  2012/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından faturadan kaynaklı alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin kısmi itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu faturaların anlaşmaya aykırı olarak düzenlendiğini, tarafların mutabakatı doğrultusunda müvekkili tarafından 31 Temmuz 2010 tarihli iade faturası düzenlendiğini, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini belirterek, davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller doğrultusunda, taraflar arasındaki ihtilafın davalının kayıtlarında görünen iade faturasından kaynaklandığı, davalı yanca iade faturasının düzenlenmesi konusunda anlaşma olduğuna ilişkin davacıya yemin teklif edildiği, davacının yemine icabet etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı faturaların anlaşmaya aykırı düzenlendiğini, bu nedenle fiyat farkı faturası düzenlenip davacıya gönderildiğini savunmuş ve savunmasını başka delillerle kanıtlayamadığı için yemin deliline dayanmıştır. Yemin metninin uyuşmazlığa, tarafların iddia ve savunmasına ve yemin teklif tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK hükümlerine uygun olması gerekir. Mahkemece, teklif edilen yemin metninin kanuna uygun olmaması halinde kendiliğinden yemin metni düzenlenerek davacıya gönderilmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden 6100 Sayılı HMK.nun 233. madde hükmüne aykırı olarak davalı yanca düzenlenen yemine icabet etmeyen davacının davasının reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1497, Karar No: 2021/3224, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/1497 E.  ,  2021/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 24. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı Temyizi Yönünden;

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi, 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile" yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hal böyle iken davalının artık İlk Derece Mahkemesi kararını doğrudan temyiz etmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle; davalı ...'nin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davacı Temyizi Yönünden;

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine, 02/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/11026, Karar No: 2022/408, Tarih: 20.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11026 E.  ,  2022/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜMLER : 1-... Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2020 tarih ve 2019/328 (E), 2020/60 (K) sayılı;

a-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b-Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2-Kararının istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/03/2021 tarih ve 2020/1154 (E) 2018/662 (K) sayılı;

a-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen istinaf başvurularının kabulü ile CMK 280/2. Maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b-Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/03/2021 tarih ve 2020/1154 Esas - 2021/662 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/03/2021 tarih ve 2020/1154 Esas - 2021/662 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurularının kabulü ile CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...’in katılan ...’ı bıçakla vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği sübuta eren olayda sanık lehine ... BAM Ceza Dairesince cezasından haksız tahrik indirimi yapılmış olup bu kararın temyizi üzerine Dairemiz çoğunluğu tarafından ... BAM Ceza Dairesi kararının onaylanmasına dair kararına olayda sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı kanaati ile katılmıyoruz. Şöyle ki:

Dosya kapsamına göre tanıklar... ve... kardeş, sanık ... ve tanık ...de arkadaş olup, olay öncesinde müşteki ...’in... hakkında kötü yola düştüğüne dair dedikodu çıkardığının duyulması üzerine...,... ve ...’in birlikte arkadaşları olan sanık ...’in evine gittikleri ve bu konuyu ...’e açtıkları, o sırada alkollü olan ...’in evden yanına ekmek bıçağı alarak tanıklar...,... ve ...'le beraber gece 00:30 sularında ... ve ...'in yaşadığı kulübeye gelerek kapıyı çaldıkları, ...’ın kapıyı açtığı taraflar arasında... konusunun konuşulduğu, önce sözlü tartışma ve sonra da itişme yaşandığı bu sırada ...’in yanında getirdiği ekmek bıçağı ile önce ...’a hayati tehlike oluşturacak şekilde 4 kez bıçakla vurduğu, devamında ...’ın yardım istemesi üzerine kapıya gelen ...'i de yine hayati tehlike geçirecek şekilde iki kez yaraladığı sabittir.

Dosya kapsamından kendisi hakkında fuhuş yaptığına dair dedikodu yapılan...’nın arkadaşı ... alkollü şekilde toplam 4 kişi olarak aynı kulübede ikamet eden ... ve...in kapısını gece yarısı çalmış ve... hakkında herhangi bir söz söylemeyen ... ile evinin kapısının önünde tartışmaya başlamış olup, olayın meydana geldiği yer ve saat, ...'in alkollü ve yanında ekmek bıçağı olduğu halde gelip kendi akrabası dahi olmayan... konusunu yine dedikodu yapmayan ... ile konuşması sırasında ...'ın hakaret ve tehdidi olmaksızın sadece alkollü olan ...i tartışma sırasında ittirmesi üzerine ...'in ...'ı bıçaklaması olayında haksız tahrikin tesbiti ile ilgili etki tepki dengesi dikkate alındığında ...’a karşı ilk haksız hareketin gece yarısı, alkollü şekilde ...’ın ikametine tartışmaya gelen...nın arkadaşı sanık ...in ...’ı bıçakla yaralaması nedeniyle sanık ...’den kaynaklandığını düşündüğümüzden ... lehine haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiği kanaati ile Dairezimin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2022/11929, Karar No: 2022/13645, Tarih: 03.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11929 E.  ,  2022/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, mahkemece somut kazaya ilişkin herhangi bir kusur değerlendirmesinin yapılmadığı ve kararda davalıların hangi oranda kusurlu olduğuna dair bir tespit bulunmadığı görülmektedir. Bunun yanında geri çevirme kararı üzerine celp edilen rücuan tazminat dosyasında bulunan, somut olay hakkındaki farklı tespitler ile davalı ... hakkında ceza davasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği de anlaşılmakla, anılan dosyalardaki belirtilen hususların gözetilip, kusur oranları ve maddi olgunun doğru bir şekilde belirlenmesiyle, ilgili çelişkiler ve eksiklikler giderildikten sonra kurulacak hükümde, usulü kazanılmış haklar da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

03/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/90, Karar No: 2011/269, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/90 E.  ,  2011/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13320-14317 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6990-6401 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8476, Karar No: 2013/11763, Tarih: 08.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8476 E.  ,  2013/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın esastan reddi cihetine gidilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla esas karar kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjiisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 13/06/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 13/06/2012 tarihli ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiğinden bahisle 25/02/2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28/02/2013 günü tebliğ edilmiştir. Davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, yani 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince davacının abonelerden almakta olduğu kayıp kaçak ve bir kısım bedellerin alınmaması ve alınanların da iadesi gerektiğine karar verilmesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuruyla yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir. Her ne kadar, mahkemece kararın Tüketici Kanunu 22/5 gereğince kesin olarak karar verildiği belirtilmiş ise de, yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir kararın mahkemece kesin olarak verildiği belirtilerek ve gerçekte kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.

HUMK.'nun 432/4-5. "Temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir. Bu red kararı tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebilir."

Esas karar kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin 25/02/2013 tarihli temyiz talebinin reddi kararı davacı vekiline 28/02/2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili bu ek kararı 7 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiştir.