muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8523, Karar No: 2018/472, Tarih: 22.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/8523 E.  ,  2018/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde özetle; 26/09/2013 tarihinde ... lendiklerini, 2014 Ocak ayında davalı... nın özel eşyalarını alarak... de bulunan baba ... ine gittiğini, bu tarihten sonra davalı... nın davacının yanına gitmediğini, onunla ilgilenmediğini, ayrıca davalının müşterek hanenin anahtarını değiştirdiğini, elektriğini de kestirdiğini bu nedenle davacının eşyalarının davalının yanında kaldığını, davalının davacıyı sürekli hakir gördüğünü, davacı ve ... ile ilgilenmediğini, sürekli tartışma ortamı yarattığını buna dayanmayan davacının babasının ... ine gittiğini, davalının tam ve ağır kusurlu davranışlarından dolayı ... lilik birliğinin temelinden sarsıldığını ayrıca davalının sürekli olarak davacıya boşanması için psikolojik baskı yaptığını bu nedenle davacının ayrı yaşama hakkının doğduğunu ancak davacının ekonomik durumunun iyi olmadığını, davalının ise ekonomik durumunun iyi olduğunu bu nedenle aylık 2000 TL'lik tedbir nafaka takdir edilmesini talep etmiştir.

Davalı c... ap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız olduğunu, davalının emekli olduğunu, davacının çalışmaya engel herhangi bir durumunun bulunmadığını, ayrı yaşamaya haklılığın ispatının gerektiğini, davalının ... i terk etmesinin tedbir nafakası için yeterli olmayacağını, davacının sürekli olarak davalıya karşı hakaretler ettiğini, toplum içerisinde kendisini küçük düşürdüğünü hatta bu davranışlarından dolayı davacıya karşı boşanma davası açmış olduklarını bu nedenle davacının hukuka ve gerçeğe aykırı olarak açmış olduğu davasının reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı eş yararına dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 350,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; ayrı yaşamaya dayalı tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler ... lilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre, ... lilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Dava; ayrı yaşamaya dayalı tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler ... lilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre, ... lilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat s... iyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Dosyanın incelenmesinde, davacının ... hanımı olduğu, babasıyla birlikte yaşadığı, babasının aylık 800 TL gelir elde ettiği, davalının ise ziraat mühendisi olduğu, kendisine ait şirkette çalıştığı, aylık 10.000,00 TL gelir elde ettiği, iki adet ... i ve tarlasının olduğu, ailesiyle yaşadığı ve kira ödemediği anlaşılmaktadır.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen m... cut gelir durumuna göre, mahkemece takdir edilen nafakanın miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı... nın tespit edilen geliri ile orantılı olacak ve onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre davacı lehine daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24667, Karar No: 2014/8596, Tarih: 10.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24667 E.  ,  2014/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 16. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2013

NUMARASI :Esas no:2013/460 Karar no:2013/555

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, velayeti anneye verilen müşterek çocukla ilgili özel okul, yemek ve servis masrafları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 10.04.2014 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davasında boşanmanın eki istemler yönünden çekişmenin sürdüğü konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Bir yandan bu çekişmenin sürdüğünü kabul edip diğer yandan anlaşmalı boşanma kararının "boşanma" bölümünün kesinleştiğini kabul etmek çelişki oluşturmaktadır.

Anlaşmalı boşanma davalarında fer'i hükümlerde gerçekleşen temyiz, anlaşmalı boşanma kararının tamamını etkisiz hale getirir.

Temyiz istemini boşanmanın eki istek ile sınırlayarak tarafları boşanmış hale getirmek anlaşmalı boşanmanın "anlaşma" kavramı ile bağdaşmaz. Zira boşanmanın eki istemlerin tamamı yönünden henüz bir anlaşma bulunmamaktadır.

Temyiz sınırlamasına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/1563, Karar No: 2011/2339, Tarih: 02.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1563 E.  ,  2011/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine ile kayden malik oldukları 2 parselde kayıtlı taşınmaza davalının hiçbir hakkı olmadığı halde bina yapmak ve ağaç dikmek sureti ile elattığını  ileri  sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde  bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu taşınmaz hazineye aitken iyiniyetli olarak bina yaptığını ve ağaç diktiğini, imar uygulaması sonucu taşınmazın davacıya geçtiğini, elatmaya karar verilmesi halinde bina ve ağaçların rayiç değerlerinin depo ettirilmesi gerektiğini  belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmadan çekişme konusu yere  bina yapmak ve ağaç dikmek sureti ile elattığı gerekçesi ile elatmanın önlenmesi ve yıkım  istemlerinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne  karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, davacı ile dava dışı kişilerin taşınmazda paydaş bulundukları, davalının ise taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının  bulunmamasına karşın bina yapmak ve ağaç dikmek suretiyle  çekişmeli taşınmaza elattığı mahkemece belirlenerek elatmanın  önlenmesi ile pay oranında  ecrimisile  karar verilmiş bulunmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, çekişme konusu taşınmaz paylı mülkiyet hükümlerine tabi olup dava dışı paydaşlar bulunmaktadır. Davada elatmanın önlenmesi isteği yanında yıkım isteği de vardır. Hemen belirtilmelidir ki, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın Türk Medeni Kanununun 684. maddesi uyarınca taşınmazın bütünleyici parçası (mütemmim cüz) niteliğinde bulunduğu, zeminin mülkiyetine tabi olacağı açıktır.

Buna göre, dava dışı paydaşların da yıkım istekli davada yer almaları zorunludur. Zira, aynı zamanda aralarında iddianın niteliğine göre zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Mahkemece bu hususun gözetilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazın diğer paydaşlarının da davada yer almalarının sağlanması, taraf teşkilinin oluşturulması ondan sonra   yıkım isteği  bakımından bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  02.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/872, Karar No: 2025/8230, Tarih: 06.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/872 E.  ,  2025/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/766 E., 2019/784 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2019/766 Esas, 2019/784 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2019/766 Esas, 2019/784 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, üzerine atılı suçu işlemediğine, anahtarı yerde bulduğuna, hırsızlık yapmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın 07.11.2016 tarihinde ambarından şeker çuvalının çalındığı, 16.11.2016 tarihinde de traktör kabininden 2 kutu antifrizin çalındığı olayda, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eylemler ayrılarak 16.11.2016 tarihli eylem için uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2016 tarihli ve 2015/886 Esas sayılı ilâmının suç tarihi olan 07.11.2016 tarihinden sonra 14.11.2016 tarihinde kesinleştiği ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığı nazara alınmadan, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli ve 2019/766 E., 2019/784 K. sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereğince, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20627, Karar No: 2017/36408, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20627 E.  ,  2017/36408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4336, Karar No: -, Tarih: 11.06.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/4336 E., 2009/ 5513 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/4336 E., 2009/ 5513 K.**

**- TAHLİYE TAAHHÜDÜ

- TAHLİYE TALEBİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 275 ]

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeni ile yapılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne,taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiralananın tahliyesi için taahhütnameye dayanarak icra takibi yapıldığını, tahliye emri tebliği üzerine, itiraz edilip takibin durdurulduğunu, davalının itirazının haksız olduğunu iddia ile itirazın kaldırılarak taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı duruşmalara katılmamış ve beyanda bulunmamıştır. Mahkemece, tahliye taahhüdü altındaki imzanın davalıya ait olduğu, 15.11.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu ve 01.11.2007 tarihinde düzenlenen taahhütname gereği 01.08.2008 tarihinde tahliye taahhüt edildiği kabul ile, davalının itirazı haksız olduğundan, istemin kabulüne, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davacı 01.11.2007 tanzim tarihli adi yazılı tahliye taahhüdüne dayanarak icra takibi yapmıştır. Borçlu süresi içinde icra müdürlüğüne yaptığı itirazında, tahliye taahhütnamesi altındaki imzayı kabul ederek, taahhütnamedeki tarihlerin sonradan yazıldığını, bu nedenle taahhüdün geçersiz olduğunu ileri sürmüştür. Bu, tahliye taahhüdünün tarihine itiraz niteliğindedir. İ.İ.K 275. maddesi ile “

“tahliye talebi noterlikçe resen tanzim veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup da kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itiraz kaldırılır. Aksi takdirde itirazın kaldırılması talebi reddolunur. İtirazın kaldırılması üzerine tahliye ve teslim icra edildikten veya kaldırılma talebi reddolunduktan sonra kiracının veya kiralayanın genel hükümlere göre mahkemeye müracaat hakları saklıdır”

” hükmü düzenlenmiştir.

Alacaklı, noterlikçe resen tanzim edilmiş veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir belgeye dayanmadıkça, takibe itiraz edilmesi halinde icra mahkemesinden kiralananın tahliyesi istenemez. İtiraz edilen tahliye taahhüdü nedeni ile uyuşmazlık yargılama gerektirdiğinden tahliyenin genel yetkili mahkemeden istenmesi gerekirken, kararda yazılı olduğu şekilde istemin kabulüne, tahliye taahhüdü nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10940, Karar No: 2017/12454, Tarih: 21.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10940 E.  ,  2017/12454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik aboneliği nedeni ile haksız yere tahsil edilen kayık kaçak vd. bedellerin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21 .maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17 maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup 6719 sayılı yasanın geçici 20. maddesi uyarınca da yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair ve davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.