muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/123, Karar No: 2025/241, Tarih: 16.04.2025

Dava konusu 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kayıtları incelendiğinde; çekişmeli 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 03.12.1999 tarihinde imar uygulaması ile meydana getirildiği ve geldilerinin 2290 ada 1 ve 2 sayılı imar parselleri oldukları; farklı bir ifadeyle, 2290 ada 1 ve 2 sayılı parsellerde yapılan imar düzenlemesiyle oluşturulduğu; 2290 ada 1 sayılı parselin de 07.04.1999 tarihinde 1990 ada 3 sayılı parselde yapılan imar uygulamasıyla meydana getirildiği; 1990 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise ihdastan 10.02.1999 tarihinde şuyulandırmayla... Belediyesi adına tescil edilip, 09.03.1999 tarihinde satış suretiyle davalı kooperatife temlik edildiği; 07.04.1999 tarihinde imar düzenlemesiyle oluşturulan 2290 ada 2 sayılı parselin geldilerinin ise 1990 ada 2, 1530 ada 6, 2030 ada 2, 3, 4, 5 ve 2210 ada 4 sayılı imar parselleri olduğu; 1990 ada 2 sayılı parselin, 05.12.1997 tarihinde imar uygulaması ile 1537 ada 7 ve 8 sayılı imar parsellerinden oluşturulduğu; 1537 ada 7 ve 8 sayılı imar parsellerinin de ihdastan 11.08.1997 tarihinde şuyulandırmayla... Belediyesi adına tescil edilip, 13.08.1997 tarihinde satış suretiyle davalı kooperatife devredildikleri; 1530 ada 6 sayılı imar parselinin, 1530 ada 1, 2 ve 3 sayılı; 2030 ada 2 sayılı imar parselinin, 1530 ada 3 ve 4 sayılı; 2030 ada 3 sayılı imar parselinin, 1530 ada 5 sayılı; 2030 ada 4 sayılı imar parselinin, 1530 ada 4 ve 5 sayılı; 2030 ada 5 sayılı imar parselinin, 1309 ada 2, 1530 ada 3 ve 2030 ada 1 sayılı; 2210 ada 4 sayılı imar parselinin, 1307 ada 4, 1309 ada 2, 1335 ada 3, 1493 ada 4, 1494 ada 3 sayılı imar parsellerinden 10.02.1999 tarihinde imar uygulamasıyla meydana getirildikleri; 1530 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı imar parsellerinin ihdastan 11.08.1997 tarihinde şuyulandırmayla... Belediyesi adına tescil edilip, 13.08.1997 tarihinde satış suretiyle davalı kooperatife temlik edildikleri; 1307 ada 4 ve 1309 ada 2 sayılı imar parselllerinin ise yoldan 26.06.1997 tarihinde şuyulandırmayla... Belediyesi adına tescil edildikten sonra 23.07.1997 tarihinde dava dışı S.S. ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifine satış suretiyle devredildikleri; 2030 ada 1 sayılı imar parselinin de ihdastan ve 2019 ada 1 ilâ 7, 2020 ada 1 ilâ 9, 2021 ada 1 ilâ 9, 2022 ada 1 ilâ 15 sayılı imar parsellerinde yapılan şuyulandırmayla 03.04.1998 tarihinde meydana getirilmiş olup, ... Belediyesi adına imar ile kayıtlı 1284/2400 payın 10.06.1998 tarihinde dava dışı S.S. ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifine satış yoluyla temlik edildiği; 2019 ada 1 ilâ 7, 2020 ada 1 ilâ 9, 2021 ada 1 ilâ 9, 2022 ada 1 ilâ 15 sayılı imar parsellerinin ihdastan şuyulandırmayla 18.12.1997 tarihinde... Belediyesi adına tescilden sonra 31.12.1997 tarihinde satış suretiyle dava dışı S.S.... Konut Yapı Kooperatifine devredildikleri; 1335 ada 3, 1493 ada 4, 1494 ada 3 sayılı imar parsellerinin de ihdastan 03.04.1998 tarihinde imar uygulamasıyla oluşturulup, ... Belediyesi adına tescil edildikten sonra 10.06

.12.1997 tarihinde... Belediyesi adına tescilden sonra 31.12.1997 tarihinde satış suretiyle dava dışı S.S.... Konut Yapı Kooperatifine devredildikleri; 1335 ada 3, 1493 ada 4, 1494 ada 3 sayılı imar parsellerinin de ihdastan 03.04.1998 tarihinde imar uygulamasıyla oluşturulup, ... Belediyesi adına tescil edildikten sonra 10.06.1998 tarihinde dava dışı S.S. ... Arsa ve Konut Yapı Kooperatifine satış yoluyla temlik edildikleri anlaşılmaktadır.

Ayrıca; çekişmeli taşınmazın geldilerinden 1530 ada 2 sayılı imar parselinin oluşumuna esas imar uygulamasının sadece bu parselle ilgili kısmının idari yargı yerinde iptaline karar verilmiş ise de; bu parselin sonradan yeni imar uygulamalarına tâbi tutulduğu görülmekte olup, çekişmeli taşınmazın dayanağı olan imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiği yönünde herhangi bir iddia olmadığı gibi dosya kapsamında İdare Mahkemesi iptal kararı da bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere; tapu kaydının dayanağı olan imar uygulamasının hukuka uygun olmadığından bahisle açılan tapu iptal ve tescil davalarının, anılan idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmediği sürece dinlenme olanağı yoktur. Ayrıca; sicilin illetini teşkil eden son imar uygulaması hukuki geçerliliğini koruduğu sürece, bu uygulama öncesinde yapılan imar düzenlemesinin iptali kararı da uygulanma olanağını yitirmiş olacaktır.

Öte yandan; asli müdahil Hazine ile davacı... Belediyesi arasında düzenlenen protokol ve ek protokolle; “mülkiyeti Hazineye ait olan 1174, 1175 ve 3803 parsellerin (“söz konusu taşınmaz mallar imar sonucu 1530 ada 1 ilâ 5 parsel, 1534 ada 1 ilâ 6 parsel, 1535 ada 9 parsel , 1539 ada 1 ilâ 12 parsel, 1990 ada 1 ve 2 parsel, 1994 ada 1parsel, 1535 ada 10 parsel, 1537 ada 6 parsel, 1537 ada 9 parsel ve 1990 ada 1 parseller olmuştur” açıklamasıyla) Gecekondu Önleme Bölgesi amaçlarında kullanılmak üzere 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 30. maddesine göre Belediyeye satışının uygun görüldüğü” ve 360.000.000.000 TL devir bedelinin 09.12.1998 tarihinde... Belediyesi tarafından ödendiği görülmektedir.

Yukarıda açıklanan dava konusu 2347 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kayıtları ile asli müdahilin dayandığı protokol kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; protokol konusu 1174, 1175 ve 3803 parsel sayılı Hazine taşınmazlarının, Belediyece yapılan imar uygulamaları ile dava konusu 2347 ada 1 sayılı parsele gitmedikleri; diğer bir deyişle, çekişmeli 2347 ada 1 sayılı imar parselinin, 1174, 1175 ve 3803 sayılı Hazine parsellerinden oluşturulmadığı geldi kayıtlarıyla sabittir. Asli müdahilin dayandığı prokolde 1174, 1175 ve 3083 parsellerin gittileri olarak açıklanan parsellerden sadece 1530 ada 1 ilâ 5 sayılı parseller ile 1990 ada 2 sayılı parselin; kayden 1174, 1175 ve 3083 sayılı Hazine parsellerinden gelmeseler de ilk tesisleri ihdas olup, imar uygulamaları ile 2347 ada 1 sayılı imar parseline gittikleri görülmektedir. 2347 ada 1 sayılı imar parselini oluşturan diğer “2290 ada 1 ve geldisi 1990 ada 3; 2290 ada 2 parselin geldilerinden 2210 ada 4 ve onun geldileri 1307 ada 4, 1309 ada 2, 1335 ada 3, 1493 ada 4, 1494 ada 3; 2230 ada 5 parselin geldilerinden 1309 ada 2 ve 2030 ada 1 parsel sayılı” taşınmazlarla asli müdahil Hazinenin mülkiyet bağı bulunmadığı gibi bu parsellerin protokol kapsamında da olmadıkları açıktır. Çekişmeli 2347 ada 1 sayılı parseli oluşturan taşınmazlardan 2290 ada 1 sayılı parselin öncesi itbariyle ilk tesis tarihi dahi protokol sonrası olup, protokol kapsamında bulunmadığı tartışmasızdır.

Diğer taraftan; somut olayda, dava konusu taşınmazın davalılar adlarına olan tescillerinin sahtecilik nedeniyle yolsuz olduğu açık olup, bu hususta bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yine, sahteciliğin Belediye çalışanları tarafından yapıldığı dosya kapsamıyla sabittir. Ayrıca Belediyece yapılan idari işlemler ve gecekodu önleme bölgesi ilanı ile imar planları idari yargı yerinde iptal edilmiş değildir. Davacı ... tarafından 775 sayılı Yasa hükümleri uyarınca işlem yapma olanağı mevcudiyetini korumaktadır.

O hâlde; 2347 ada 1 sayılı imar parselini oluşturan taşınmazlardan 1530 ada 1 ilâ 5 sayılı parseller ile 1990 ada 2 sayılı parsel asli müdahilin dayandığı protokolde belirtildiklerinden, bu parsellerden 2347 ada 1 sayılı parsele giden kısımlar itibariyle Özel Dairenin “...çekişmeli taşınmazın sahte belediye encümen kararına dayalı olarak satış suretiyle davalı kooperatife devredilmesinin, davacı belediyenin protokolde öngörülen amaç dışına çıkarak tasarrufta bulunduğu şeklinde değerlendirilemeyeceği, sahtecilik eylemi belediyenin tasarrufu olmayıp kurumda yer alan kişilerin sahtecilik eylemlerinin kurumların hukuki durumlarını etkilemeyeceği kuşkusuzdur...” şeklindeki bozma gerekçesi kanımızca yerindedir. Dava konusu 2347 ada 1 sayılı imar parselini oluşturan diğer “2290 ada 1 ve geldisi 1990 ada 3; 2290 ada 2 parselin geldilerinden 2210 ada 4 ve onun geldileri 1307 ada 4, 1309 ada 2, 1335 ada 3, 1493 ada 4, 1494 ada 3; 2230 ada 5 parselin geldilerinden 1309 ada 2 ve 2030 ada 1 parsel sayılı” taşınmazlar bakımından ise; bu taşınmazların asli müdahil Hazinenin dayandığı protokol ve ek protokol kapsamında yer almadıkları ve Hazinenin bu taşınmazların maliki olmadığı gözetilerek, bu parsellerden 2347 ada 1 sayılı parsele giden kısımlar itibariyle asli müdahil Hazinenin davasının bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiği kanaatindeyiz.

Hâl böyle olunca; Özel Daire bozma kararının yukarıda açıklanan ilave gerekçelerle yerinde olduğu ve davacı Belediyenin davasının kabulüne, asli müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/25209, Karar No: 2017/35728, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25209 E.  ,  2017/35728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16256, Karar No: 2012/18696, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/16256 E.  ,  2012/18696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin Sarıyer Belediyesine ait Bilişim Genç Evleri işyerinde davalılardan Kent Sosyal Hizmetleri Turz. Org. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin gerekçeli ve yazılı olarak feshedilmediğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili davacının davalı şirketin personeli olarak çalıştığını, yeni ihalenin başka bir firma tarafından kazanıldığını, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı .... Sosyal Hizmetleri Turz. Org. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili davalı şirketin davalı ... Belediyesi ile hizmet alım sözleşmesi yaparak ... Gençlik Evleri kütüphanesinin işletilmesi işini aldığını, sözleşmenin 08.05.2009 ile 30.06.2009 tarihleri arasında yürürlükte olduğunu, davacının da bu sürede çalıştığını, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapıldığını, iş bitiminde istifa ettiğini, davacıyla yapılan akdin belirli süreli olduğunu, işyerinden kendisi istifa ederek ayrıldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmadan feshedildiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın gerekçe kısmında dosya içeriğine göre isabetli olarak davalılar arasında alt işverenlik ilişkisinin geçerli olduğundan davacının davalı .... Sosyal Hizmetleri Turz. Org. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’ne iade edilmesine ve işe iade sonrası tazminatlardan davalıların müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verildiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında

işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacağından tarafların birlikte sorumluluğuna hükmedilmeden ve hangi davalının sorumlu tutulduğu da belirtilmeden sadece davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı Kent Sosyal Hizmetleri Turz. Org. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’ne AİT İŞYERİNDEKİ İŞİNE İADESİNE,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı Kent Sosyal Hizmetleri Turz. Org. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’ne AİT İŞYERİNDEKİ İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 324,30 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5574, Karar No: 2013/19813, Tarih: 03.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5574 E.  ,  2013/19813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- İddianamede 13 adet bıçak ile ilgili dava açıldığı, 08.08.2012 tarihli ekspertez raporuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında adli emanetin 2012/1692 sırasına kayıtlı bulunan 1 adet 8,1 cm. uzunluğunda, sol yüzeyinde "Dimall Columbia Company" ibaresi bulunan kabzası dahil tüm uzunluğu 19 cm olan dava konusu olmayan bıçağın, dava kapsamı dışına çıkılarak gereği için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken sanığa iadesine karar verilmesi,

2- CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak para cezasının taksitlen- dirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 54/4. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölüme " aynı emanete kayıtlı bulunan 1 adet 8,1 cm. uzunluğunda, sol yüzeyinde "Dimall Columbia Company" ibaresi bulunan kabzası dahil tüm uzunluğu 19 cm olan bıçağın gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" ibaresinin ilavesi, hükmün para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümüne "TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca" ibaresinin ilavesi ile hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17961, Karar No: 2011/974, Tarih: 25.01.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/17961 E.  ,  2011/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın geçerli bir mazereti olmaksızın, başvurması gereken tarihlerde askerlik şubesine müracaat ederek son yoklama işlemlerini yaptırmadığı sabit olduğu halde yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.01.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17678, Karar No: 2024/9857, Tarih: 05.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17678 E.  ,  2024/9857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/4 E., 2021/499 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yönünden; suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında 18 yaşını doldurması ve müdafii istemediğini beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafiiliği sonlandırılan müdafiin hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz sebebi, hükmü temyiz ettiğine dair beyanına ilişkindir.

II.GEREKÇE

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında 18 yaşını doldurması ve müdafii istemediğini beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafiiliği sonlandırılan müdafiin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği Yönünden

Olay tarihinde karton kutu üzerine satışa arz amacıyla kaçak sigaraları dizerken yakalanan suça sürüklenen çocuktan 145 paket kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Suça sürüklenen çocuk kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödememiştir.

Ele geçen kaçak eşyaya yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit (KEMT) Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre ''pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri ayrı ayrı uygulanarak lehe kanunun tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3/23. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması netice cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuktan ele geçirilen kaçak sigaraların ticari mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III.KARAR

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6494, Karar No: 2017/983, Tarih: 13.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6494 E.  ,  2017/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezası adli para cezasına çevrilirken hesap hatası sonucu 1.000 TL yerine 2.000 TL'ye hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların, sarfına neden olduğu miktarda yargılama gideri yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1). bendinin (5). paragrafının çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 1 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hükmün yargılama giderine ilişkin paragrafından “sanıklardan” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri oranda” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.