muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13692, Karar No: 2024/9652, Tarih: 12.12.2024

Sanığın, İstanbul'dan Karabük'e uyuşturucu madde getirdiği ve bu maddeleri sattığı yönünde kolluk tarafından bilgi alındığı, sanığın araç içerisinde seyir halinde görülmesi üzerine aracın durdurulduğu, yapılan kaba üst aramasında kutu içerisinde birinde şeffaf kilitli poşet içerisinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın kullandığı araçta yapılan usulüne uygun aramada suç unsuru ele geçirilemediği, sanığın ikametinde yapılan aramada ise pürmüzlü büyük yakıcı, çöpün içerisinde 1 adet yarısına kadar içilmiş içerisinde tütünle karışık skunk olan zıvana, masa üzerinde 3 adet bong ele geçirildiği, uzmanlık raporları ile sanığın idrar örneğinde amfetamin, metamfetamin, ekstazi ve esrar, kanında MDMA ve MDA bulunduğunun, uyuşturucu maddenin bulunduğu kutu ve poşette parmak izi bulunmadığının, tamamına yakını içilmiş elde sarma sigaradaki bitki kırıntılarının hint keneviri bitkisi kırıntıları olduğunun, sanıktan ele geçirilen hint keneviri bitkisi olduğunun anlaşıldığı, sanığa ait telefonun Whatsapp görüşmelerinde değişik tarihlerde "sigara alımı", "borcun ödenmesi" gibi mesajların bulunduğu, görüşmelerin yapıldığı tanıklar K.Y ve U.Ö, konuşmaların içeriklerinin uyuşturucu madde ticaretine ilişkin olmadığını beyan etmişler, sanık da suçlamayı inkar etmişlerdir, tanıkların ve sanığın kabul etmediği ve içeriğine değişik anlamlar yüklenebilen ve maddi bulgularla desteklenmeyen Whatsapp mesajları uyuşturucu madde ticareti suçunun sübutu için yeterli kabul edilmeyerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı hususunda başkaca kesin delil bulunmamakla, sanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı kişisel kullanım sınırlarında kaldığından, sanığın eylemine uyan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan cezalandırılmasına karar verilse de; sanık hakkında 08.01.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak eyleminden dolayı Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/168 soruşturma sayılı dosyasında 03.04.2019 tarih ve 2019/8 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 10.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve kesinleştiği, sanığın bu kararı ihlal etmesi nedeniyle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesi'nde 02.03.2020 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, mahkemenin 22.10.2020 tarih ve 2020/83 Esas, 2020/135 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın da 24.05.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, incelemeye konu 14.01

.04.2019 tarih ve 2019/8 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 10.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve kesinleştiği, sanığın bu kararı ihlal etmesi nedeniyle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesi'nde 02.03.2020 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, mahkemenin 22.10.2020 tarih ve 2020/83 Esas, 2020/135 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın da 24.05.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, incelemeye konu 14.01.2019 tarihli eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından önce olması nedeniyle sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 43/1, 62/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, bulunan sonuç ceza ile sanık hakkında kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar "ek cezaya hükmolunmasına" karar verilmesi gerektiği halde, hüküm fıkrasında bu hususun sehven unutulduğu gerekçeli kararın yazım aşamasında fark edildiği gerekçesiyle sanığın yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya içeriğine göre, sanık hakkında İstanbul'dan yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceği ve satacağı yönünde yapılan ihbarın içeriği, sanığın yakalandığı esnada kolluk görevlilerine mukavemet göstermesi, üst aramasında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa hazır halde ayrı paketler halinde olması, ev aramasında da uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması, tanık olarak dinlenen K. ve U. ile sanık arasındaki mesaj içeriklerinin uyuşturucu madde satışına ilişkin olması, suça konu uyuşturucu maddenin miktarı ve oluşa göre sanık ...'ın eyleminin bir bütün halinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesince suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 05.11.2021 tarih, 2020/779 Esas, 2021/1622 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanunu'nun 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı sanık müdafii tarafından istinaf edildiğinden sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39359, Karar No: 2017/43458, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39359 E.  ,  2017/43458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1145, Karar No: 2012/2447, Tarih: 21.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1145 E.  ,  2012/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... köyü 740, 741 ve 742 parsel sayılı taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı, 740 sayılı taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ...'un, 741 sayılı taşınmaz ...'ın, 742 sayılı taşınmaz ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, 740 ve 742 sayılı parsellerin hatalı tespit edildiğini, bu parsellerdeki narenciye ağaçlarının bulunduğu kısımların 741 sayılı parsele ilave edilmesini istemiştir. Mahkemece 740, 741 ve 742 sayılı parsellerin tespit gibi Hazine adına tesciline, 740 sayılı parselle ilgili davanın reddine, 742 sayılı parsele ilişkin davanın kabulü ile beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" ibaresinin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın ek-4 maddesi uyarınca şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9271, Karar No: 2012/15978, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9271 E.  ,  2012/15978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından davacı aleyhine başlatılan icra takibine konu bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin alacaklıyı tanımadığını belirterek, davacının davalıya borçlu olmadığının olumsuz tespitine ve icra takibinin iptaline, kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçek dışı ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının davalıya verdiği borç para karşılığında dava konusu senedi aldığını, davacının borcunu ödemediğini belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre;dava konusu senetteki imzaların davacının eli ürünü olduğu sonucuna varıldığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine,takip miktarının %40'ı oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili 27.12.2011 tarihli karar duruşmasından önce 22.11.2011 tarihli mazeret dilekçesini göndermiştir.Bu dilekçenin karar duruşmasından bir gün önce mahkeme kalemine teslim edildiği anlaşılmıştır. Mahkemenin bu mazeret konusunda olumlu veya olumsuz karar vermemiş olması doğru görülmemiş,hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Adli Tıp Kurumu Raporu 23.12.2011 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. HMK'nın 281.maddesi uyarınca davacının 2 haftalık itiraz süresi beklenmeden, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmiş olması da doğru görülmemiş,hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2200, Karar No: 2008/6234, Tarih: 22.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2200 E.  ,  2008/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 676 parsel sayılı 38.186,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 20.06.2002 havale tarihli krokili raporda (A) ile işaretlenen 8.186,20 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B) ile işaretlenen 30.000 m2 yüzölçümlü kesiminin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün Orman Yönetimi tarafından temyiz üzerine üçüncü kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.9.2006 gün 2006/11708-11681 sayılı bozma kararında özetle: “Bozma kararına uyulmakla birlikte gereklerinin yerine getirilmediği, kişinin tutunduğu vergi kaydının sabit sınır kabul edilen “... Köyü Yolundan” başlanarak vergi kaydının miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmediği, bu sebeple önceki bilirkişiler bulunamazlar ise ... uzman ve bir ... bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, dayanak vergi kaydının “... Köyü Yolu “ sınırından başlanarak uygulanması, memleket haritasındaki işaretlemeye göre “... Köyü Yolunun” doğusunda çekişmeli parsel ile yol arasında kalan ve öncesi itibariyle orman olarak nitelendirilen dava dışı bölüm dahil olmak üzere dayanak vergi kaydının miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmesi, vergi kaydının miktarı ile geçerli kapsamı içinde kalan ancak dava dışında bulunan ve öncesi itibariyle orman olduğu belirlenen yerin yüzölçümü vergi kaydının yüzölçümünden düşülmesi, sonra çekişmeli taşınmazın vergi kaydının kapsamı içinde kalan bölümü yönünden davanın reddine, kayıt kapsamı dışında kalan kesimi yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek bilirkişiler tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 14.000 m2 yüzölçümlü yerin orman niteliği ile Hazine, çekişmeli taşınmazın (C) ile işaretlenen 22.184,17 m2 yüzölçümlü yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesi ile nitelik belirtilmeksizin Hazine adına, (B) ile işaretlenen 16.000 m2 yüzölçümlü bölümünün davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulmakla birlikte gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Mahkemece bozma öncesinde, hükme dayanak alınan ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 20.6.2002 havale tarihli krokili raporda çekişmeli taşınmazın A ile işaretlenen 8.186,20m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B) ile işaretlenen 30.000 m2 yüzölçümlü kesiminin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Mahkemenin bozma öncesi verilen aleyhteki hükmünü davalı gerçek kişi temyiz etmemiştir. Böylelikle bozma öncesinde çekişmeli taşınmazın “A” ile işaretlenen kesimine ilişkin verilen karar kesinleşmiş ve bozma ilamına uyulmakla davacı ... Yönetimi yönünden usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Bozma sonrasında uzman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda dayanak vergi kaydının miktarı ile geçerli kapsamı çekişmeli taşınmazın güneyinde bulunan ... Köyü Yolundan başlanarak belirlenmiş, rapora ekli krokili raporda (A) ve (B) ile işaretlenen yerlerin vergi kaydının miktarı ile geçerli kapsamı içinde kaldığı, (C) ile işaretlenen yerin vergi kaydının kapsamı dışında olduğu, (A) ile işaretlenen 14.000 m2 yüzölçümlü taşınmazın dava dışı 101 ada 718 sayılı orman parseli içinde kaldığı, eylemli orman olduğundan orman sayılan yerlerden olduğu, (B) ile işaretlenen 16.000 m2 yüzölçümlü yerin çekişmeli taşınmaz içinde kaldığı, 1957 basımı memleket haritasında açık alanda gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu, (C) ile işaretlenen 22.184,17 m2 yüzölçümlü yerin çekişmeli 101 ada 676 parsel içinde kaldığı, 1957 basımı memleket haritasında açık alanda gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklandığı halde mahkemece 101 ada 718 sayılı orman parseli içinde bulunan (A) ile işaretlenen 14.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın mükerrer kayıt oluşturacak şekilde yeniden orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretlenen 16.000 m2 yüzölçümlü bölümünün içinde kalan 8.186,20 m2 yüzölçümlü yer ise bozma öncesinde orman yapıldığı ve kişi temyiz etmediği için kesinleştiği halde bilirkişilere bu bölümün ifrazı yaptırılmaksızın dayanak vergi kaydının miktarı ile geçerli kapsamı içinde kaldığı gerekçesi ile davalı kişi adına tesciline karar verilmiştir. Bu sebeple orman yönetimi yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek çekişmeli taşınmazın ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 20.06.2002 havale tarihli krokili raporda (A) ile işaretlenen 8.186,20 m2 yüzölçümlü kesimini ve hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen krokili raporda (B) ile işaretlenen bölümün geriye kalan kesimini ve (C) ile işaretlenen yeri gösterir şekilde ... bilirkişi ...’dan ek rapor alınarak, çekişmeli taşınmazın usuli kazanılmış hak ilkesi uyarınca bozma öncesinde orman yapılan 8.186,20 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen yerin geriye kalan 7.813,80 m2 yüzölçümlü kesiminin tespit gibi davalı adına, (C) ile işaretlenen 22.184,17 m2 yüzölçümlü bölümü de orman bütünlüğü içinde bulunduğundan orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin ve dahili davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 22/04/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31913, Karar No: 2017/12407, Tarih: 12.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/31913 E.  ,  2017/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan ... Toki Konutları'ndan daire satın aldığını dairelerin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını, taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini bir kısmını kendi imkanları ile tamamladığını buna rağmen tamamlanmayan eksik ve ayıplı imalatın mevcut olduğunu, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu beyanla kendisine ait bağımsız bölümün iç bünyesindeki, bulunduğu bloktaki ortak alanlardaki, site ortak alanlarındaki gizli ayıplı imalatlar ile eksik imalatların tespiti ile iş bu zararların giderilmesi için gerekli bedelin dava tarihi itibariyle tespitine, gizli ayıplı imalat bedeli 50,00 TL ve eksik imalat bedeli 50,00 TL olmak üzere belirsiz bedelli alacak davası sıfatıyla yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.02.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 7.102,29 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nın 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, '' Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.'' Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nın 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 02.07.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...Konutları'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 09.02.2015 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kış mevsiminin geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre beş kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.