muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10657, Karar No: 2022/10130, Tarih: 21.09.2022

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; fazla çalışma ücreti talebinin reddinin hatalı olduğunu, geçici görevlendirme ve harcırahları hesaplama şekli toplu ... sözleşmelerinde açık ve net belirtilmişken her bilirkişi tarafından farklı tutarlarda hesaplanması ve her hesapta tutarın düşmesini anlamanın mümkün olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; gerekçeli kararda davalı olarak Efes Varlık Yönetimi A.Ş. yazılmış olsa da davanın davalısının müvekkili Akbank T.A.Ş. olduğunu, geçici görevlendirme ve seyahatlerde harcırah ve ikamet yevmiye alacağı ile ilgili olarak hatalı inceleme yapıldığını, davacının asli görevlerini yerine getirmekte olup geçici görevlendirilmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, bilirkişinin fahiş hatalı değerlendirmesi neticesinde davacının geçici görevlendirme ve seyahatlerde harcırah alacağı yönünden verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; geçici görev ve seyahat harcırahı alacağı ile fazla çalışma ücretinin doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında davalı olarak Akbank T.A.Ş. yazılması gerektiği hâlde dosya kapsamı ile örtüşmeyen şekilde Efes Varlık Yönetim Anonim Şirketi yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata mahiyetinde kabul edilmiştir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24670, Karar No: 2020/775, Tarih: 13.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2015/24670 E.  ,  2020/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'nin temyizine göre yapılan incelemede;

Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünden "54" ifadesinin çıkarılması, yerine "54/4" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık ... tarafından kargoyla sanık ...'in kalfa olarak çalıştığı eczaneye gönderilen kolide 100 kutu kaçak kemoterapi ilacı ele geçirilen olayda; sanık ...'in mahkemede usulüne göre alınan ifadesinde, ilaçları sipariş etmediğini, sanık ...'in sonradan İstanbul’a geleceği için suça konu ilaçları kontrol amaçlı olarak işyerine göndermiş olduğunu savunması ve sanık ...'in de mahkemede usulüne göre alınan ifadesinde sanık ...'in savunmasın doğrulaması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in diğer sanık ...'in eylemine iştirak ettiğine ilişkin savunmasının aksine kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle sanık ...'in beraatı yerine yazılı şekilde, mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III) Sanıklar ... ve... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanıkların talimat mahkemeleri tarafından alınan savunmalarında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinde bulundukları ancak talimat evrakı eklerinde KEMT varakası bulunmadığından sanıkların kamu zararından haberdar olmadığı gözetilmeden CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel halleri bulunmayan sanıklara dava konusu eşyanın KEMT varakasında yer alan vergiler toplamının kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, zararı gidermedikleri gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve sanık ...... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV) Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'nın hüküm tarihinden sonra 12.05.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiş,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10263, Karar No: 2012/15583, Tarih: 11.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10263 E.  ,  2012/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiş,

Davacı idare vekilinin temyize ilişkin dilekçesi 15 günlük temyiz süresi içerisinde verilmediğinden HUMK.'nun 432. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu karar tekrar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

H.U.M.K.'nun 432. maddesine göre verilecek nihai kararlara karşı tebliğden itibaren 15 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi süre geçtikten sonra verildiğinden, dilekçenin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlit görülmemiştir.

Davalıların temyizine gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken şirketlerce yapılan taşınmaz alımları değer biçmede esas alınmıştır.Şirketlerin ticari rekabet nedeniyle yapmış oldukları alımlar özel amaçlı olup, emsal olarak kabul edilemez.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36567, Karar No: 2017/6950, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36567 E.  ,  2017/6950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24502, Karar No: 2017/7061, Tarih: 20.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24502 E.  ,  2017/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin ödeme gücüne sahip olmasına rağmen hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle borcu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, takibin kesinleştiği 07.08.2012 tarihi itibariyle borçlunun ödeme gücünü tespit etmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9667, Karar No: 2013/12463, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9667 E.  ,  2013/12463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...'a temyiz dilekçesinin tebliğine dair tebligata dosya içinde rastlanmamıştır. Adı geçen davalıya temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmişse tebligatın dosyaya konulmasından, edilmemişse usulüne uygun tebliği sağlanıp cevap süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kayısının 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir liste ile 15 yaş kayısı ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2011 yılı) rayiç değerlerinin ve değerlendirmeye alınan buğday (saman), domates ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir listenin Malatya Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden ve Hekimhan Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan,

4-Dava konusu taşınmazın tapu maliki Elif Aydın ile davalılar arasındaki bağlantıyı gösterir belgeye dosya içerisinde rastlanamadığından söz konusu belgenin (veraset ilamı vs. belgelerin) ilgilisinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1233, Karar No: 2018/7529, Tarih: 05.07.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1233 E.  ,  2018/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 30.06.2015

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 29.12.2010 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince 500 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 06.01.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 116/2, 62, 52. maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezasına, TCK'nın 151/1,168/1,62,52. maddeleri gereğince 660 TL adli para cezasına, TCK'nın 142/1-b,168, 62, 50, 52. maddeleri gereğince 4000 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçlardan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 20.10.2012 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafının devamına ''ve TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 25 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18557, Karar No: 2014/3195, Tarih: 03.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18557 E.  ,  2014/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YÜKSEKOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2010/14-2013/233

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirkete ait enerji nakil hattından sarkan tele teması sonucunda yaralandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 4.000 TL maddi ve 1.600 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, esas yönünden ise olayla ilgili ceza davasının beklenilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkeme, 02.04.2008 günlü birinci kararında, olayda kuş yuvasını almak için elektrik direğine çıkan davacı küçüğün kusurunun, kusursuz sorumlu olan davalı şirket yönünden illiyet bağını kestiği gerekçesiyle davanın reddine hükmetmiş; bu karar Yargıtay 4. Hukuk Dairesince, dava konusu olay nedeniyle davalı kurum görevlilerinin sanık olarak yargılandığı ceza davasının sonuçlanmasının bekletici mesele yapılmamış olması gerekçesiyle bozulmuş; Mahkeme bozmaya uyduktan ve bozma doğrultusunda yeniden inceleme ve araştırma yaptıktan sonra; alınan kusur konusundaki bilirkişi raporunda, davalı şirketin % 50 oranında kusurlu bulunduğu, Adli Tıp raporunda, davacı çocuğun % 37 oranında meslekte kazanma gücünü yitirmiş sayılacağının belirtildiği, hesap konusundaki bilirkişi raporuna göre de toplam zararın 72.501 TL. olduğu, dava dilekçesindeki 4.000 TL. maddi tazminat isteminin, bilirkişi raporundaki hesaplama esas alınarak sonradan ıslah yoluyla artırıldığı gerekçesiyle ve ıslahın geçerliliğini benimseyerek, 10.05.2013 günlü ikinci karar ile toplam 72.501 TL. maddi ve 1.600 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Uyuşmazlık; yerel mahkemenin birinci kararı ile ona ilişkin bozma ilamı, bozmaya uyularak verilen karar ve bozmanın içerik ve kapsamları itibariyle, birinci kararın bozulmasından sonra istek miktarı yapılan ıslahın geçerli olup, olmadığı; bu ıslah esas alınmak suretiyle hüküm kurulmasına usulen olanak bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; yerel mahkemenin birinci kararı ile ona ilişkin bozma ilamı, bozmaya uyularak verilen karar ve bozmanın içerik ve kapsamları itibariyle, birinci kararın bozulmasından sonra istek miktarı yapılan ıslahın geçerli olup, olmadığı; bu ıslah esas alınmak suretiyle hüküm kurulmasına usulen olanak bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlıkla doğrudan ilgisi bulunan, 04.02.1948 gün ve 1948/3 esas, 1944/10 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla kabul edilen, bozmadan sonra ıslahın mümkün olmadığı yönündeki kural, HUMK. nun 84. maddesi (HMK. nun 177. maddesi) hükmüyle birlikte değerlendirildiğinde; bir davadaki istem/istemler hakkında mahkemece tahkikat (tarafların duruşmaya çağırılmaları, çekişmeli yönlere ilişkin delillerin toplanması, toplanan delillerin değerlendirilmesi) yapılarak, bunların ortaya koyduğu sonuç çerçevesinde bir hükmün kurulduğu ve Yargıtay'ın ilgili Dairesinin de, kurulan bu hükmü, herhangi bir nedenle usul ve yasaya aykırı görerek bozduğu hallerle sınırlı bir içeriktedir. Yerel mahkemenin, davadaki istemlerden biri veya daha fazlası hakkında açıklanan şekilde bir tahkikat yapmadığı, bu konuda olumlu veya olumsuz herhangi bir karar vermediği; kurulan hükmün de bu eksiklik nedeniyle bozulduğu durumlar, anılan kararın kapsamı dışında kalmaktadır.

Somut olayda; yerel mahkeme, 02.04.2008 günlü birinci kararından önceki aşamada davacının tazminat istemleri hakkında, yukarıda açıklanan şekilde, Kanunun öngördüğü nitelikte bir tahkikat yapmamış ve özellikle de bu konuda açıkça herhangi bir hüküm kurmamıştır. Dolayısıyla, HUMK. nun 84. (HMK. nun 177.) maddesindeki, ıslahın tahkikata tabi davalarda tahkikat bitinceye kadar yapılabileceğine ilişkin kuralın bu aşamada uygulama yeri yoktur. Bu yöndeki tahkikat, anılan hükmün Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin açıklanan gerekçesiyle bozulmasından ve bozmaya uyulmasından sonra yapılmış, bu tahkikatın sonucunda da 10.05.2013 günlü hüküm kurulmuştur. Başka bir ifadeyle, davacının maddi tazminat istemine ilişkin tahkikat evresi, 02.04.2008 günlü birinci karara yönelik bozmaya uyulmasından sonra başlamıştır. Dolayısıyla, davacının bu tahkikatın bitiminden önce, ıslah yoluyla davadaki talep miktarını artırması hukuken olanaklıdır. Varılan bu sonuç, 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında yer alan "Bir Mahkeme kararının her ne sebeple olursa olsun temyizce bozulması sonunda mahkemenin bozma kararına uyması ile dava yeniden duruşma (muhakeme) safhasına girmiş olacağı cihetle duruşma henüz bitmemiştir." şeklindeki değerlendirmeyle de paralel niteliktedir(Bakınız aynı yöndeki HGK.nun 16.03.2005 günlü ve 2005/13-97 E. 2005/150 K., 15.03.2006 günlü ve 2006/9-21 E. 2006/72 K. sayılı ilamları).

Açıklanan bu duruma göre, davacı vekilinin, davadaki maddi tazminat istemi miktarını, o yöndeki bilirkişi raporunda yapılan hesaplama çerçevesinde, 09.05.2013 günlü dilekçeyle ıslah yoluyla artırması hukuken olanaklı ve yerel mahkemenin bu ıslahı esas almak suretiyle hüküm kurması yerindedir.

Bu itibarla, yukarıda yapılan açıklamalara göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.796.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/409, Karar No: 2020/1307, Tarih: 17.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/409 E.  ,  2020/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair Çatalca 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 20/06/2014 tarihli ve 2013/274 E. - 2014/475 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 01/11/2018 tarihli ve 2018/6499 E. - 2018/10949 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezası ile 38,50 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 17/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.