muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20993, Karar No: 2018/8587, Tarih: 17.09.2018

Harcamalara katılma payına tabi gayrimenkullerin listesi belediyelerce ilgili tapu dairelerine bildirilir. Bu gayrimenkullerin satış, hibe ve trampaları halinde tapu dairesi payın tahsilini sağlamak üzere, belediyeyi haberdar eder ve pay ödenmedikçe intikal işlemi yapılmaz.

Yönetmelikle tespit olunacak hususlar:

Madde 94- Harcamalara Katılma Paylarının uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar......görüşü alınarak.... düzenlenecek bir yönetmelikte belirtilir.”

Kanun koyucu 94’üncü maddede konu ile ilgili yönetmelik çıkarma yetkisini ..... vermiş olup, bu yetkiye istinaden .....tarafından hazırlanan 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile İlgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 21.08.1981 tarihli 17435 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış ve 01.07.1981 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiştir.

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Katılma payının hesabında Yönetmeliğin yol harcamalarına katılma payı ile ilgili 5’inci maddesinde düzenlenen usulün izlenmesi gerektiği, 9’uncu maddede “Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı bu yönetmeliğin 5'inci maddesinde belirtilen esaslar dahilinde hesaplanır” denilmek suretiyle belirlenmiştir.

Yönetmeliğin bahsi geçen 5’inci maddesinde “.........o yıllar için tespit ederek yayınlandığı birim fiyatlar ve rayiçlere göre

.....

hesaplanan gerçek bedeli” geçmemesi kaydıyla yapılan işin giderinden, özel Devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işlem için yapılan bağış ve yardımlar ile istimlak bedelleri düşüldükten sonra kalan tutarın üçte birinin hizmetten yararlanan gayrimenkul taşınmaz sahibi mükellefler adına Belediye Encümeninin kararını müteakip tahakkuk ettirileceği düzenlenmiştir.

Aynı usulün, 12’nci maddeye göre yeni içme suyu şebeke tesislerinin yapılması veya mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı hallerinde, dağıtımın yapıldığı saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden tahsil edilecek su tesisleri harcamalarına katılma payının belirlenmesinde de uygulanacağı 13’üncü maddede hükme bağlanmıştır.

Devam eden maddelere göre harcamalara katılma payının üst sınırı bina ve arsaların vergi değerinin yüzde birini geçemez (m.16). Bu esaslara göre hesaplanan tahakkuk cetvelleri bir ay süre ile Belediye ilan tahtasında ve varsa belediye ses yayın aracı ile ilan edilir ve tutarlar mükelleflere ayrıca tebliğ olunacağı gibi tahsilde de bu tebliğ tarihi esas alınır (m. 19).

Devam eden maddelere göre harcamalara katılma payının üst sınırı bina ve arsaların vergi değerinin yüzde birini geçemez (m.16). Bu esaslara göre hesaplanan tahakkuk cetvelleri bir ay süre ile Belediye ilan tahtasında ve varsa belediye ses yayın aracı ile ilan edilir ve tutarlar mükelleflere ayrıca tebliğ olunacağı gibi tahsilde de bu tebliğ tarihi esas alınır (m. 19).

Yönetmeliğin açıklanan bu ayrıntılı düzenlemeleri, dayanağı olan 2464 sayılı Kanunla örtüşmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının.....sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen.....ağımsız bölümü (harici suretle) satın aldığı ve 08.04.2010 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak topalm 5.683,32 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği, ardından 10.08.2010 tarihinde kat irtifakı tesisi suretiyle bağımsız bölüm maliki olarak tapu kaydı oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından dosyaya sunulan cevabi yazıda söz konusu yerleşim alanındaki içme suyu hatlarının kurumları tarafından yapıldığı, yine imar yoluna isabet eden ada dışı pissu hattının kurumları tarafından ada içi kısmın ise .... tarafından döşendiği belirtilmiştir.

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı kurum, .....9. maddesine dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur.

Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan 12.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi itibari ile yürürlükte olan .....maddesine göre hesaplama yapılarak davacının ödemesi gereken katılım bedeli 4.258,21 TL olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi, ......2.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile, Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisinin ...'ne değil İç İşleri Bakanlığı'na ait olduğu gerekçesiyle iptal edilmiş ve bu karar ....... denetiminden geçerek 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih (27.01.2010) itibari ile .... Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih (27.01.2010) itibari ile .... Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; "Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

....

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir..... Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması....

Buna göre, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu.......Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin, kesinleşen iptal kararı ile birlikte geçmişe etkili olarak ortadan kalkmış olması nedeniyle eldeki uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmadığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan yol, su, kanalizasyon hizmetler giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır."

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlıkta Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilerek, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre değerlendirme yapılması, buna göre ise; (davalı kurumun Dairemizin 2016/17235 E.-2018/4397 K., 2016/14976 E.-2018/3984 K. Sayılı gibi diğer emsal dosyalarında sunmuş olduğu, bu bölgede su ve kanalizasyon şebekesinin yapıldığı tarihi bildiri yazı cevaplarına göre) davacının, şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumuda olmaması, diğer bir ifade ile davacının işbu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeni ile davalının dava konusu bedelleri davcıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/11913, Karar No: 2012/5107, Tarih: 08.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11913 E.  ,  2012/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıyier 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.09.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Verilen karar temyiz edenin hukukunu etkilediğinden temyiz edenin davada taraf olmasa dahi hükmü temyiz etmede hukuki yararı mevcuttur. Temyiz edenin davada taraf olmadığı ve daha önceden de kendisine usulünce karar tebliği yapılmadığından temyiz süresinin geçirildiğinden söz edilemez.

Türk Medeni Kanununun 605/1. maddesinde gerçek ret, 605/2. maddesinde ise hükmen ret düzenlenmiştir. Türk Medeni Kanununun 605/1. maddesi uyarınca miras ancak üç ay içinde reddolunabilir (TMK. md. 606). Bu dava hasımsız açılabilir. Görevli mahkeme ise sulh hukuk mahkemesidir. Hükmen ret ise süreye tabi değildir. Alacaklılar davalı gösterilir ve görevli mahkeme ise davanın açıldığı tarih gözönüne alındığında borç miktarına göre belirlenir.

Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça Türk Medeni Kanununun 605/2. maddesine dayanmıştır. Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesindeki hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde tereke borcu, tereke alacaklılarının kimliği konusunda açıklama istenip; o tarihteki hükümlere göre görev yönünden borç miktarının araştırılması, görev hususu da değerlendirilerek, davanın alacaklılara yöneltilmesi taraflara delil birdirme olanağı sağlanması, gösterilen delillere göre terekenin aktif ve pasifinin belirlenmesi ve gerçekleşen sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2021/16394, Karar No: 2022/11834, Tarih: 19.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16394 E.  ,  2022/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1.000,00 ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 3.000,00 TL adli para cezası, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk ... ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2; suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 ve 116/2, 119/1-c, 31/3 maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıl ve 5 yıl 4 ay dava zamanaşımının karar tarihi olan 14.04.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunmaları

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36486, Karar No: 2021/9187, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36486 E.  ,  2021/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret, mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede; sanığın 11.04.2017 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 19.04.2019 günü gerekçeli kararın tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesini de vermediği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 26.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10911, Karar No: 2019/7784, Tarih: 26.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10911 E.  ,  2019/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23.01.2018 tarih 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin geçici olarak geri alınma süresi hakimin takdir yetkisinde olduğunda tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1.c bendinin hükümden çıkartılarak yerine, “Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezası, TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezası belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 gün olarak belirlenmesine, adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü takdiren 25 TL üzerinden paraya çevrilerek 18.250 TL adli para cezasına çevrilmesine," ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1756, Karar No: 2018/2559, Tarih: 22.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1756 E.  ,  2018/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucunda verilen 30.11.2010 tarih ve 2009/423 Esas, 2010/1351 Karar sayılı ilk hükmün herhangi bir temyiz talebinin olmaması nedeniyle kesinleştiği, sadece 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükmün temyiz edildiği, hükmün bozulması üzerine sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından yeniden hüküm kurulmasının hukuki değerden yoksun olduğu ve temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1)Sanığın, ... ... ve ... ...’in kendisini tehdit ederek şirketi devraldıklarını, faturaları da bu kişilerin düzenlediğini savunması; sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; sanığın savunmasında belirttiği ... ... ve ... ... ile şirketin diğer ortağı ... ...’ın CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenmeleri, gerektiğinde faturalardaki imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığına ilişkin imza incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7501, Karar No: 2021/7439, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7501 E.  ,  2021/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare vekili yönünden kabulü ile Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/498 Esas- 2018/1630 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 887, 904, 906, 907 ve 910 parsel sayılı taşınmazların zeminine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edildiği anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 887, 904, 906, 907 ve 910 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;