muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7066, Karar No: 2022/18327, Tarih: 07.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7066 E.  ,  2022/18327 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 43, 31/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/144 esas, 2015/890 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/06/2022 gün ve 1519-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2022 gün ve 2022/96785 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun 17/08/2014 tarihinde, gündüz vakti, katılanın işletmiş olduğu işyerine gelerek, bir kaç kez iş yerine girip çıkmak suretiyle, bir adet hilki, çok sayıda vana, uzatma kablosu ve musluk çalması şeklinde gelişen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden de mahkumiyet kararı verilmiş ise de; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28/04/2021 tarihli ve 2020/10987 esas, 2021/9450 karar sayılı ilamındaki "... incelemeye konu olaydaki işyerinin açık olduğu saatlerde işyerine girilmesi şeklindeki eylemde, söz konusu suçun oluşmayacağı ancak bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluyla giderilebileceği olanaklı görülmüştür..." şeklindeki gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuğun işyerinin açık olduğu saatlerde işyerine girmesi şeklindeki eyleminin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ...’in katılan ...’a ait iş yerine, hırsızlık amacıyla iş yerinin açık olduğu saatlerde girdiğinin anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuğun beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak (İZMİR) 2. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 03/12/2015 tarihli ve 2015/144 E., 2015/890 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuğun BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 07/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1289, Karar No: 2023/3388, Tarih: 27.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1289 E.  ,  2023/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Katılan vekilinin temyiz isteğinin 2009 ve 2012 takvim yıllarına ait dönemde sahte belge düzenleme ve kullanma suçundan kurulan beraat, sanığın temyiz isteğinin 2010 ve 2011 yılı vergi dönemlerine ilişkin sahte fatura düzenleyip kullanmak suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyizin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan beraat ve mahkûmiyet hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Mahkemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2013/219 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

1. 2009 ve 2012 yıllarına ait dönemde sahte belge düzenleme ve kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. 2010 yılı vergi dönemine ilişkin sahte fatura düzenleyip kullanmak suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. 2011 yılı vergi dönemine ilişkin sahte fatura düzenleyip kullanmak suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi ileri sürülmediği anlaşılmıştır.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenlediğinin sabit olduğuna, eksik araştırma ve yetersiz araştırmayla verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III: OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi ileri sürülmediği anlaşılmıştır.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenlediğinin sabit olduğuna, eksik araştırma ve yetersiz araştırmayla verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III: OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın yetkilisi ve ortağı olduğu .... Ltd. Şti.nin (mükellef şirket) 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları hesap ve işlemlerinin vergisel yönden incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporunda, mükellef şirket unvanı altında 03.09.2009 tarihi sonrasında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında düzenlenen faturaların tamamının gerçek ticari ilişkiye dayanmayan sahte faturalar olduğu yönünde kanaat ve sonuca ulaşıldığının belirtilmesi üzerine düzenlenen vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası sonrası yapılan suç ihbarı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Mükellef şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna göre, sanığın 03.09.2009 tarihi itibarıyla şirkete ortak olup aynı tarihte şirket müdürü olarak atandığı, 2009 yılının yalnızca 10. ayında verilen KDV beyannamesinde 2.749 TL tutarında matrah beyan edildiği, 2009 yılının diğer ayları ve 2010 yılının 1 ilâ 4. aylarına ilişkin KDV beyannamelerinin matrahsız olarak verildiği, 2010 yılının 5 ilâ 12 ve 2011 yılının 1 ilâ 4. aylarına ilişkin verilen KDV beyannamelerinde matrah beyan edildiği, 2011 yılının Mayıs ayı ve sonraki dönemlerine ilişkin KDV beyannamesi verilmediği, şirketin mükellefiyetinin 30.04.2011 tarihi itibarıyla resen terkin edildiği, Bs-Ba bildirim formları üzerinden yapılan analizde 2009 yılının 9 ilâ 12. aylarında düzenlenen fatura bulunmadığı, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında düzenlenen faturaların mevcut olduğu, 2012 takvim yılında düzenlenen faturaların Şubat, 2011 takvim yılında düzenlenen en son tarihli faturaların Temmuz aylarına ait olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında özetle; müdürü olduğu mükellef şirketin ticari faaliyetinin bulunduğunu, sahte fatura düzenlemediğini, şirket unvanı altında düzenlenen sahte faturalar var ise bunların bilgisi dışında düzenlendiğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece; sanık hakkında, 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçunu işlediğinin sabit olmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiş, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek 2 ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

III. GEREKÇE

A. 2009 Yılına Ait Dönemde Sahte Belge Düzenlemek ve Kullanmak Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

4. Mahkemece; sanık hakkında, 2009 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçunu işlediğinin sabit olmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiş, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek 2 ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

III. GEREKÇE

A. 2009 Yılına Ait Dönemde Sahte Belge Düzenlemek ve Kullanmak Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1. Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; vergi incelemesine tabi tutulan davaya konu mükellef şirketin 2009 takvim yılında fatura düzenlediğine ilişkin herhangi bir veri bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinin sabit olmadığı belirlenmiş ancak zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun 213 sayılı Kanun'daki cezasının türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. 2012 Yılına Ait Dönemde Sahte Belge Düzenleme ve Kullanma Suçundan Kurulan Beraat, 2010 ve 2011 Yılları Vergi Dönemlerine İlişkin Sahte Fatura Düzenleyip Kullanmak Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

1. Dosya kapsamına ve sanığına savunmasına göre, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu ve suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a. Mükellef şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesinden her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları kullanan firmaları gösterir listenin istenmesi,

b. Söz konusu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan firmalardan veya bu firmalar ile mükellef şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilip, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c. Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c. Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

d. Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

e. Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 ... maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanığın hukuki durumunu belirlenerek sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz araştırmayla, "sahte belge düzenlemek ve kullanmak" ile "sahte fatura düzenleyip kullanmak" eylemlerine ilişkin beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;

Sanığa yüklenen suçların sübutu hâlinde, hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 ... maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde,

b. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde,

Zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında 2009 Yılına Ait Dönemde Sahte Belge Düzenleme ve Kullanma Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2013/219 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında 2012 Yılına Ait Dönemde Sahte Belge Düzenleme ve Kullanma Suçundan Kurulan Beraat, 2010 ve 2011 Yılı Vergi Dönemlerine İlişkin Sahte Fatura Düzenleyip Kullanmak Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2013/219 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/361, Karar No: 2018/25735, Tarih: 28.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/361 E.  ,  2018/25735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı temyizi bakımından;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 308,00 TL olup, karar tarihi itibari ile 2.080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Davacı temyizi bakımından;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin iş akdinin geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı taraf, rahatsızlığı nedeniyle raporlu olduğu süre bitiminde görevli olduğu ... şubesine 20.10.2014 tarihinde gittiğinde kendisine buradaki görevinin son bulduğunu, isterse ... Şubesinde çalıştırılabileceği belirtilerek iş akdinin bu tarihte haksız olarak feshedildiğini, iki vardiyalı sistemde akşam 21.00-22.00 saatlerinde paydos edeceğini bu saatte ise ...’den ...’e giden vasıta bulunmadığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise, iş akdinin İş Kanununun 25/ıı-g maddesi gereği haklı nedenle feshedildiğini, davacının deneyimli personel olması nedeni ile ... şubesine geçici olarak görevlendirildiğini, iş akdinin 6. maddesi gereği Türkiye genelindeki şirket mağazalarında yapılacak görevlendirmeler neticesinde çalışabileceğinin açık biçimde kabul edildiğini, ...’de görevlendirmenin ardından devamsızlık yaptığını, 24.10.2014 tarihli ihtarname ile geçerli mazeret sunulmaması halinde iş akdinin haklı nedenle feshedileceğinin bildirildiğini savunmuştur. Mahkemece gerekçeli kararda, davacının geçici görevlendirme ile davalı şirketin ...'deki şubesinde görevlendirildiği, ancak davacının bunu kabul etmeyerek göreve gitmediği ve devamsızlık yaptığı, bunun üzerine iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği, bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı belirtilmiştir. Dosyaya sunulan devamsızlık tutanaklarının 20.10.2014 ile 24.10.2014 tarihleri arasındaki günlere ilişkin olduğu ve bu tutanakların davacının ...’deki görev yerine gelmediğine dair olmayıp ...’deki görev yerine gelmediğine yönelik olduğu, davalı tarafın 24.10.2014 tarihli ihtarnamesinde ise, davacının 20.10.2014 tarihinden 24.10.2014 tarihine kadar izin almaksızın mazeret bildirmeksizin görevine başlamamış olduğunun, mazeretin belgelenmesinin, kabul edilebilir bir mazeretle işe gelmediğinin anlaşılması halinde iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereği 24.10.2014 itibariyle feshedileceğinin bildirildiği görülmektedir. Davacının iş sözl...sinin 6. maddesinde, “İşveren personeli özlük hakları saklı kalmak kaydı ile işverenin Türkiye genelindeki değişik işyerlerinde geçici ve/veya sürekli olarak görevlendirilebilir. İşverenin personeli iş tecrübesine uygun olarak değişik departmanlarda ve/veya görevlerde görevlendirmesini personel, işveren tarafından, işyerinde, çalıştığı görev ve/veya departmanda yapılacak olan değişiklikleri gayri kabili rücu olarak kabul ve bu nedenle herhangi bir hak ve/veya alacak talebinde bulunmamayı kabul ve taahhüt eder. Bu yükümlülüğünü yerine getirmeyen personel 4857 sayılı yasa gereğince hiçbir bildirim ve tazminat ödenmeksizin iş akdinin feshedileceğini, bu durumda hiçbir hak, alacak ve/veya tazminat talebinde bulunmayacağının kabul, beyan ve taahhüt eder.” düzenlemesi bulunmaktadır. Yargılamada dinlenilen tanıkların ortak anlatımlarından ve dosya kapsamından, davacının davalı işverence ...’de görevlendirildiği ancak bu görev davacı tarafından kabul edilmemesi üzerine iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Taraf iddia ve savunmaları, dinlenen tanık beyanları, dosyaya sunulan belgeler ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının devamsızlığının bulunmadığı görülmekte olup davalı işverenin görevlendirdiği yeni işyerine gitmediğinden iş akdinin davalı işveren tarafından geçerli sebeple feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/597, Karar No: 2018/5222, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/597 E.  ,  2018/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların hukuki sorumluluklarının tespiti bakımından, gerçek kişi tacir olarak mı yoksa borçlu tüzel kişi şirketin temsilcisi olarak mı sorumlu tutulduklarının, borçlu şirketin kayıtlı olduğu Ticaret Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, borçlu şirketin ve sanıkların tümü hakkında tacir sıfatı bulunup bulunmadığı, ticari faaliyetlerinin durumu ve suç tarihi itibariyle ticari şirketin yetkili temsilcilerinin sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sanıkların tümü hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.