muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3943, Karar No: 2020/6933, Tarih: 09.12.2020

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Olay günü ... plakalı aracın içerisinde şüpheli şahısların olduğu yönündeki anons üzerine, kolluk ekiplerince aracın durdurulduğu, alınan arama kararına istinaden araçta yapılan aramada, gözyaşı şişesi olarak tabir edilen şişe ile, aracın bagajında toplam 41 parçadan oluşan, dosyada mevcut bilirkişi raporu ile bir kısmının 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu anlaşılan eserler bulunduğu, temyiz dışı sanık...’in beyanında; dava konusu eserleri olay tarihinden 2 ay önce bulduğunu, ... dışındaki sanıkları tanımadığını, ...’yı arayarak Çankırı iline davet ettiğini, müzeye teslim etmesi için eserleri ona verip, malzemeler karşılığında para verilmesi halinde beraber bölüşeceklerini ileri sürdüğü, temyiz dışı sanık ...’nın da; ...’in kendisini arayıp Çankırı’ya davet ettiğini, aracı arızalı olduğu için otogaz bayiinde çalışan ...’ı arayıp araç sorduğunu, ...’ın da taksicilik yapan Sırrı’ya haber verdiğini, Sırrı ile 100 TL karşılığında anlaştıklarını, yine aynı yerde çalışan sanık...’nin de kendileri ile beraber geldiğini, Çankırı’da... ile buluştuklarını, araçtan inip ... ve... ile, ...’in evine gittiklerini, orada...’in eserleri gösterdiğini, poşet ve koli içerisindeki heykelleri arabanın bagajına koyduklarını, araçta...’i beklediklerini ve...’in bu defa elinde küçük camdan bir insan figürü ile araca bindiğini, daha sonra polislerin aracı durdurduğunu beyan ettiği, temyize konu sanık...’nin beyanlarında; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, o gün araç yıkama işi olmadığı için ...’ın teklifi ile Çankırı’ya gittiğini, ...’in evine girmediğini, ...’in arabanın bagajına bir kutu ile bir poşet koyduğunu, daha sonra da insan figürlü bir cam parçası getirdiğini, bunların tarihi eser olduğunu bilmediğini ileri sürdüğü dosya kapsamında; sanık...’nin davaya konu eserlerin sahibi...’i tanıdığına, olay günü...’in evine girdiğine, temyiz dışı sanık ...’nın, ...’den tarihi eser almak amacıyla Çankırı’ya gitme maksadında olduğuna ve üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5402, Karar No: 2016/9798, Tarih: 03.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5402 E.  ,  2016/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekilinin işletici olduğu, davalıya sigortalı ...'daki akaryakıt istasyonundaki 2 nolu akaryakıt tankında meydana gelen arıza ve yağmur nedeniyle tankın içindeki üründe bozulma meydana geldiğini, bu nedenle akaryakıt alan araçlarda arıza oluştuğunu, zarar gören 16 aracın zararın tek satıcı ... A.Ş tarafından ödendiğini ve ... tarafından kendilerine rücu etmesi sonucu durumun derhal davalı ... şirketine ihbar edildiğini ancak davalı ... şirketinin zararın teminat dışı olduğunu belirterek ödeme yapmadığını, zararın teminat dışı olmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalma kaydıyla 10.000,00 TL'nin sigortaya durumun ihbar tarihi olan 20.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini 22.571,22 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, hasarın tanka yanlış dolum nedeniyle meydana gelmediğini, zararın tanktaki yakıta su karışmış olmasından meydana geldiğini, zararın ancak 3. şahıs ve işletme sorumluk teminatı içinde değerlendirileceğini, ancak poliçe genel şartları 3/b 8. maddesine göre sigortalı tarafından işletilen cihaz ya da tesislerde ayıp olması halinde bu teminatın da teminat dışı kaldığını, zararın davacının sorumluluğundaki tankın ayıplı olmasından kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 16.278,02 TL'nin 30.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, akaryakıt paket sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, akaryakıt istasyonundaki 2 numaralı tanka haricen su sızdığı ve bu tanktan akaryakıt alan 16 aracın arızalandığı, arıza şikayetlerinin 06.04.2011 de başladığı ve en son araç arızasının 30.04.2011 tarihinde bildirildiği anlaşılmıştır. Mahkemece alınan ek rapor doğrultusunda, davaya konu sigortalı akaryakıt tankının peryodik bakımını 27.04.2011 tarihinde yaptırdığı, 03.05.2011 de tanktan alınan numunenin temiz çıktığı, bu nedenle tankın bakımının yapıldığı 27.04.2011 ile tanktaki akaryakıtın temizlendiğinin anlaşıldığı laboratuvar sonucunun alındığı 03.05.2011 tarihleri arasındaki araç arızalarına ilişkin zarar görenlere ödenen bedel olarak 16.278,02 TL'yi davacı sigortalının davalı ... şirketinden isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı vekili, toplam 16 araçta ayıplı akaryakıt nedeniyle oluşan zararın tek satıcı dava dışı ... A.Ş tarafından ödendiğini, ...nin bu zararı kendilerine rücu etmesi sonucu durumu davalı ... şirketine ihbar edildiğini belirterek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Ancak dosya içerisinde dava dışı ... AŞ'nin araçların zararlarını ödediğine ilişkin ödeme belgeleri bulunmadığı gibi daha da önemlisi davacı sigortalının araçların zararlarını kendisinin giderdiğine dair bir iddia da söz konusu değildir. Yine dava dışı ... AŞ'nin araç zararlarına ilişkin ödediği iddia edilen bedeli davacıdan rücuen istediğine ilşkin bir bilgi ve belgeye de dosya içersinde rastlanmamıştır. Ancak davacı dava dışı ...'nin yaptığı ödeme nedeniyle kendisine rücu ettiğini iddia ettiğine göre davacı ve dava dışı ...'nin ticari defterlerinde konusunda uzman muhasebeci bilirkişi tarafından inceleme yaptırılarak tutulması gereken ticari defterlerin şirketler tarafından tutulup tutulmadığı, ticari defterlerin usulüne uygun açılış ve kapanış kayıtlarının bulunup bulunmadığı, iddia edilen zarara göre 16 aracın zararı nedeniyle ...'nin bir ödemesinin bulunup bulunmadığı, böyle bir ödeme varsa davacıya rücu ederek davacının dava tarihi itibari ile ticari defterlere geçen bir ödemesi ya da bu araçlara ilişkin olarak bir mahsuplaşmanın olup olmadığı hususlarında rapor aldırılarak rücu şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılmalı sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, davalı ... şirketi vekilinin ise temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8748, Karar No: 2019/2598, Tarih: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8748 E.  ,  2019/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçaların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirzlarının incelenmesine gelince;

2007 ve 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere ibrazı istemine ilişkin yazı,... Vergi Dairesinin ... vergi numarası ile mükellefi olan sanığa 04/05/2012 tarihinde, ikametgah adresinde tebliğ edilmiş olmasına karşın, sanığın 15 günlük yasal süre içerisinde 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri vergi incelemesi için ibraz etmediği ve ibraz edememesine ilişkin mücbir sebepleri vergi dairesine bildirmediği; mükellef olarak, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz etme yükümlülünün sanığa ait olduğu anlaşılmakla sanığın üzerine atılı defter, belge ibraz etmeme suçunun unsurları itibari ile oluştuğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine hatalı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11851, Karar No: 2007/14953, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11851 E.  ,  2007/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 155 ada 4 parsel sayılı 1236.20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 144 ada 47 ila 50, 155 ada 1 ila 4, 6 ila 12, 161 ada 1, 162 ada 1 ila 8, 163 ada 1 ila 11 sayılı parselle bir bütün olarak Mayıs 1289 Y tarih ve 96 ve 161 numaralı sicillerden gelen Nisan 1934 tarih 30 ve K.Sani 1323 tarih ve 3 numaralı tapu kayıtları ve diğer tedavülleri kapsamında kaldığından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.

Karara dayanak alınan ve Uzman Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parselin, memleket haritasında yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alan olarak nitelendiği, orman özelliği gösteren alanlar içinde değil ağaç topluluğu veya sıra halinde gözüken yere isabet ettiği, sınırlarında dikilerek getirilmiş dağınık 25-40 yaşlarında kızıl ağaçlar ile 50-55 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğu, eylemli durumuna göre orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, çekişmeli parsel, rapora eklenen renkli memleket haritası suretinde yeşil ile renklendirilen yapraklı ağaç sembollü alanlarda işaretlenmiştir. Çekişmeli taşınmazın memleket haritasındaki konumu ve bitki örtüsü yönünden açığa çıkan çelişkiler uzman bilirkişi tarafından açıklanıp giderilmemiş, mahkeme de bu çelişkiler üzerinde durmamıştır. Zemindeki fındık ağaçlarının yaşları gözetildiğinde, memleket haritasının düzenlendiği tarihte üzerinde değerlendirme konusu yapılacak fındık ağacı varlığından söz edilemeyeceği gibi, taşınmazda bulunan kızıl ağaç ve diğer ağaçlarının yaşları, sayıları ve kapalılıkları bilimsel olarak açıklanmamıştır. ... parsellerin yapısı ve eğim dikkate alındığında bilirkişinin eylemli durum ile memleket haritası üzerindeki nitelendirme hususunda yaptığı açıklama da yetersizdir.

Diğer taraftan; çekişmeli taşınmaz ile birlikte dava dışı daha bir çok parselin kadastro tesbitine esas alınan İn sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içeren 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının, yüzölçümünden çok fazlaya revizyon gördüğü halde, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince çekişmeli parselleri kapsayıp kapsamadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirir. 6831 Sayılı Yasanın 3373 Sayılı Yasa ile değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.

O halde; mahkemece, çekişmeli parselin de kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı parsellerin tesbit tutanakları, bu revizyonları dıştan çevreleyen komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, aynı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin derdest davalar birleştirilmeli, yada birleştirme olanağı yok ise dosyalardan birisi ... dosya seçilerek, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği, bunun için çekişmeli parselin tapu kaydı kapsamında kaldığının tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanması gerektiği düşünülmeli; esasen 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve bir sayfalık çalışma tutanağı ile ekindeki uygulanabilir nitelikte olmayan haritadan ibaret çalışma, orman kadastro faaliyeti olarak kabul edilemeyeceği gibi, bir an için orman kadastrosu kabul edilse dahi işlem kesinleşmediğinden; yukarıda değinilen memleket haritası, amenajman ve ... fotoğrafları ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ..

... fotoğrafları ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşları, sayısı, taşınmazın hangi bölümünde hangi oranda bulunduğu, kapalılık ile hakim ağaç türü detaylı ve bilimsel olarak belirlenmeli, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı ve çekişmeli parselin bu tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde kalıp kalmadığı tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 22/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25934, Karar No: 2017/35550, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25934 E.  ,  2017/35550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12640, Karar No: 2013/15299, Tarih: 28.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12640 E.  ,  2013/15299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Men'i müdahale-kal-eski hale getirme

Hazine ile ... aralarındaki men'i müdahale, kal ve eski hale getirme davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2012 gün ve 620/465 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle ... İlçesi ... Köyünde bulunan ...'nin ön tarafında ki Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan deniz kenarının 600 m2 yüzölçümünde beton dolgu alan ve iskelenin, ... Sahil sitesi maliklerinin almış olduğu ortak kararla site yönetimi tarafından 2005 yılında yapılarak ortak kullanımlarına açıldığını, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi ve Kıyı Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin 13. maddesine ve İmar Kanunu'na aykırı olarak izinsiz yapılan iskelenin yıkılması gerektiğini açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmaza davalı site yönetiminin müdahalesinin önlenmesine, beton dolgu ve iskelenin kal’ine, eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, cevap dilekçesinde davaya konu iskele ve beton dolgu alanının yeni bir yapılaşma olmadığını, 1960 yıllarda inşa ettikleri yapılar olduğunu, o tarihte kıyı kenar çizgisiyle ilgili bir Kanun bulunmadığını, dava konusu beton dolgu alanının ve iskelenin yapım amacının deniz su akıntıları ve hareketlerinin siteye verdiği ve vereceği zararları önlemek olduğunu, ayrıca davanın site maliklerinin tümüne yöneltilmesinin gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne “...Köyü ...Sahil Sitesi'nin önünde bulunan ve bilirkişi ...’a ait raporda krokisi, Bilirkişi ...’e ait raporda ise resmi gösterilen beton dolgu alanı ile iskeleye davalı sitenin müdahalesinin men’ine, yapıların kal’ine, beton dolgu alanı ile iskelenin yapıldığı yerin eski hale getirilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir. Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermeye ve taşınmazın niteliğini belirlemeye, dolayısıyla da uyuşmazlığı çözmeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya içeriğine ve bilirkişi raporları ve paftaya göre uyuşmazlık konusu taşınmaz ...Denizi'ne bitişik durumdadır. Bu saptamaya rağmen, nitelik yönünden 3621 sayılı Kıyı Kanunu gereğince araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; Adli Yargı Mahkemesi'nce, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4