muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1677, Karar No: 2024/7570, Tarih: 21.10.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...tarafların 23.04.2009 tarihinde anlaşmalı boşandıkları, boşanma kararı ile ortak çocuk lehine aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına ve davalı lehine aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, anlaşmalı boşanma protokolüne göre; tarafların ev eşyaları konusunda anlaştıkları, bu konuda taleplerinin bulunmadığı, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiği, ortak çocuk için ödenecek aylık 1.000,00 TL iştirak nafakası dışında çocuğun ileride özel okulda okutulması durumunda ve tüm eğitim giderlerinin baba tarafından karşılanacağı, davacının, davalıya her hangi bir gelirinin olmaması nedeniyle aylık minimum 2.000,00 TL nafaka ödeyeceği, davalının çeşitli nedenlerle elde ettiği bir gelirinin bulunması durumunda bu hususu davacıya beyan etmek zorunda olduğu, davalının gelirinin aylık 2.000,00 TL'den az olması halinde kalan kısmının aylık 2.000,00 TL olacak şekilde davacı tarafından tamamlanacağı, davalının aylık gelirinin 2.000,00 TL'nin üzerine çıktığı taktirde davacı tarafından ödeme yapılmayacağı, davalı ve ortak çocuğun oturmakta olduğu taşınmazda 15.06.2008 tarihine kadar ikamet edebilecekleri, davacının her iki tarafın rızasının olduğu bir ev alacağı, evin 1/2 hisse ile taraflar adına kayıtlı olacağı, yeni alınacak evde davalı ve ortak çocuğun kira ödemeden oturacakları, yeni eve taşınma masraflarının davacı tarafından karşılanacağı, davalının evlenmesi halinde evde davacı ve çocuğun oturacağı, taraflar adına kayıtlı araçların birinin davacıda, diğerinin davalıda kalacağı, kart numaraları belirtilen mastercart ile kart finans kredi kartları ile Nisan ayı sonuna kadar müşterek yapılan alışverişlere dair tutarların ve bu tutarlara ait taksitlerin davacı tarafından ödeneceği şeklinde anlaştıkları, protokole göre alınması kararlaştırılan taşınmazın 26.05.2008 tarihinde 1/2 hisseli olarak satın alındığı, taşınmazın, 25.08.2010 tarihinde 1/2 hissesinin davalı tarafından davacıya devredildiği, davacının ise taşınmazı 03.10.2011 tarihinde 3. bir şahsa sattığı, davalı tarafından 16.03.2017 tarihinde Ankara 23. İcra Müdürlüğü'nün 2017/5837 sayılı takip dosyası ile davacı hakkında 281.557,53 TL üzerinden icra takibi başlatıldığı, iş bu davanın 13.04.2017 tarihinde açıldığı, İlk Derece Mahkemesince davalının davaya konu zaman dilimi içinde çalışmasının bulunup bulunmadığı, kendisine yetim maaşı bağlanıp bağlanmadığı konusunda araştırma yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince de kabul edildiği üzere alınan son bilirkişi raporunun gerek taraflarca sunulan gerekse İlk Derece Mahkemesince dosyaya kazandırılan delil ve belgelere, dosya kapsamına, hak ve nesafet kurallarına uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddedilen kısmı ve icra inkar tazminatının reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabul edilen kısmı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, nafaka alacağından kaynaklanan menfi tespit davasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı erkek vekilinin menfi tespit davasında reddedilen miktara yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin Yonca'dan alınarak Hüseyin'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden Hüseyin'e iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6834, Karar No: 2014/7585, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6834 E.  ,  2014/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/483-2013/568

Taraflar arasında görülen Tüketicinin Hakem Heyeti Kurulu kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı Elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin (sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin) alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararını yerinde görülerek faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.''

Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c)

Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde; “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı Kanunun 6352 sayılı Yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde; tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir. ” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu açıklanmasına rağmen, dava konusunun idari yargı yetki alanında olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş; kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

O halde; tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir. ” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu açıklanmasına rağmen, dava konusunun idari yargı yetki alanında olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş; kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; “Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, yada gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır. Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; bozma ilamında, tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak, davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerektiği açıklanmıştır. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir Bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden, bozma kararına aykırı biçimde hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan olgular ve hükmüne uyulan bozma kararı göz önüne alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21685, Karar No: 2017/2750, Tarih: 18.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21685 E.  ,  2017/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve tazminat davaları sonunda, yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil, birleşen dava tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacılar, kayden maliki oldukları 34495 ada 1 parsel ve 34496 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara davalının hiçbir haklı ve hukuki gerekçesi olmaksızın tel örgü ile çevirmek ve kaçak yapı yaparak şantiye olarak kullanmak sureti ile işgal ettiğini, yapılan uyarılara ve gönderilen ihtarnameye rağmen davalının işgaline son vermediğini ileri sürerek 34495 ada 1 parsel 34496 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara davalının müdahalesinin menine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 20000 TL ecrimisilin ve 5000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, imar öncesi 493 parsel sayılı taşınmazdan 4000 m2 yer aldığını ve hissesi oranında gösterilen yere 50 adet meyve ağacı diktiğini,bir ev inşaa ettiğini ve büyük bir şantiye binası yaptığını, belediye tarafından yapılan imar çalışması sonucunda 2006 yılının sonunda bu yerin davacıya verildiğini, taşınmaz üzerindeki yapıların yıkılnasının 20000 TL masraf gerektirdiğini, bu nedenle arzın bütünleyici parçası haline gelen taşınmaz üzerindeki yapılar ve ağaçlar için davacılar aleyhine tazminat davası açtığını belirterek davanın reddini savunmuş, birleşen davasında, satın aldığı 493 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait kısmına iyiniyetle diktiği ağaçların ve yaptığı yapıların bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15000 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosya yönünden davalıya ait yapı, eklenti ve ağaçların bedelinin depo edilmesi için verilen kesin süreden sonuç alınamadığı, davalının kötüniyetli olmadığı ve tazminat isteminden de davacıların vazgeçtiği gerekçesi ile davanın reddine, birleşen dava yönünden ise, birleşen dava dosyasının açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı gerekçesi ile davanın konusu kalmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, asıl dosya yönünden davalıya ait yapı, eklenti ve ağaçların bedelinin depo edilmesi için verilen kesin süreden sonuç alınamadığı, davalının kötüniyetli olmadığı ve tazminat isteminden de davacıların vazgeçtiği gerekçesi ile davanın reddine, birleşen dava yönünden ise, birleşen dava dosyasının açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı gerekçesi ile davanın konusu kalmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 34495 ada 1 parsel ve 34496 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların paydaş olarak yer aldıkları,(davalının ise daha önce 493 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu,) Keçiören Belediye Meclisi tarafından yapılan imar uygulması sonucu 34495 ada 1 parsel ve 34496 ada 1 parsellerin oluştuğu, davalı tarafından çekişme konusu davacı parseli üzerinde bulunan yapı ve ağaçların imar öncesi kadastral parselde hak sahibi olduğu dönemde tesis edildiğinin savunulduğu, dava konusu edilen tapu kayıtları ve imar dağıtım cetvelleri ile temyiz aşamasında davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen tapu senedinden taşınmazda yeni bir imar uygulaması yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere yasal ayrıcalıkların dışında ayrılmaz parçanın (mütemmim cüz'ün) mülkiyeti ve buna bağlı olarak tasarruf hakkı üzerinde bulunduğu arza bağlıdır. Bu husus M.K.nun 684. maddesinde açıkca vurgulanmıştır. Ne var ki, yürürlükten kalkmış olan 6785 sayılı yasanın l605 sayılı yasa ile değişik 42/c ve halen yürürlükte bulunan 3l94 sayılı imar yasasının l8. maddelerinde özel hükümler getirilmek suretiyle ayrılmaz parça (mütemmim cüz) olan yapı ile arz arasındaki hukuki ilişki kesilmiş bazı durumlarda yapı, üzerinde bulunduğu yerin malikinden başkasına bırakılarak imar parsellerinin oluşturulabileceği öngörülmüştür. Böylece yapıların bedelleri ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı yada ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma imkanı sağlanmıştır.

Öte yandan, zeminin maliki olan kişinin taşınmazı bizzat kullanma yetkisi sınırlanmış, ayrılmaz parça (mütemmim cüz) durumunda olan yapı üzerinde tasarruf etme gücü özel yasa ile kısıtlanmıştır.

298l sayılı yasanın 3290 sayılı yasa ile değişik l0/c maddesi de aynı doğrultuda hüküm getirmiştir.

Gerçekten, bir kimse kendisine veya yasanın himaye ettiği bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir taşınmaz üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşaa etmiş imar uygulaması sonucu bu yer davacıya ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamaz. İşte bu nedenle yukarıda değinildiği gibi yasa koyucu imar parseli malikine karşı yapı sahibini koruma zorunluluğunu duymuştur.

Gerçekten, bir kimse kendisine veya yasanın himaye ettiği bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir taşınmaz üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşaa etmiş imar uygulaması sonucu bu yer davacıya ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamaz. İşte bu nedenle yukarıda değinildiği gibi yasa koyucu imar parseli malikine karşı yapı sahibini koruma zorunluluğunu duymuştur.

Hal böyle olunca çekişme konusu parsellere ilişkin tüm imar kayıtları ve imar öncesi tarafların malik olduğu çap kayıtları ve krokiler getirtilerek mahallinde üç kişilik uzman (kadastro ve inşaat mühendisi) bilirkişi heyeti ile yeniden uygulama yapılarak dava konusu edilen ağaçların, şantiye binasının ve evin imar öncesi yapılıp yapılmadığının,bu yapıların imar öncesi mülkiyet hakkına dayalı olarak davalı tarafından yapılıp yapılmadığının, elatmanın imar ile oluşup oluşmadığının açık ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanması, bilirkişiden imar öncesi ve sonrası mülkiyet durumunu gösterir kroki alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10408, Karar No: 2012/3630, Tarih: 12.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10408 E.  ,  2012/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2010/230-2010/421 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Üniversitelerarası Kış Oyunlarında kullanılması planlanan amblemin müvekkiline ait olduğu yönünde davalılar hakkında açtıkları tecavüzün önlenmesi ve maddi, manevi tazminat istemli davanın kısmen kabulle sonuçlandığını, ancak davalıların müvekkiline ait olan fikir ve sanat eseri niteliğindeki amblemi kullanmaya devam ettiklerini ileri sürerek, davalıların tecavüzünün önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı üniversite tarafından, davaya konu amblemin marka olarak tescil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait esere tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 2011 Üniversitelerarası Kış Oyunlarında kullanılan amblemin müvekkiline ait bir eser olduğunu ancak davalılar tarafından söz konusu eserin izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davaya konu amblemin davalı üniversite tarafından kendi adına marka olarak tescil ettirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemize intikal eden ve tarafları aynı olan ve eldeki davadan daha önce açılan bir başka davada ise davacı tarafça, davalıların söz konusu esere tecavüz ettikleri iddiası ile dava açıldığı ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 6.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak her iki dava dosyası içeriği incelendiğinde esasen davacı vekilinin ilk açtığı davada, davalıların tecavüzünün önlenmesine karar verilmesini talep ettiği ve talebini dava tarihine kadar olan bölümle sınırlı tutmadığı görülmektedir. Bir başka anlatımla, davacı tarafça talep edilen ve tecavüzün önlenmesini içerir her iki davanın konusu aynıdır. Bu durumda, her iki davanın sonucu birbirini etkileyeceğinden mahkemece her iki dava dosyası birleştirilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2 – Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2 – Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.