muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/846, Karar No: 2019/9881, Tarih: 06.05.2019

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre; İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanunu'nun 1'inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4'üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, ... konularına bakılmaksızın bu Kanun'un uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir. İş mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında iş ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) veya iş ilişkisi olmakla birlikte Yasanın 4. maddesinde sayılan işler ve iş ilişkilerinde çalışan işçi olması halinde genel hukuk mahkemelerinin(görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinde, “İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir” tanımlaması yapılmıştır. Belirtmek gerekirse, 4857 sayılı İş Kanunu'nda “Hizmet akdi” sözcüğü terkedilmiş, yerine “İş sözleşmesi” ifadesi kullanılmıştır.

Hizmet sözleşmesinin, “Hizmet akdi, bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeği ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeyi taahhüt eder” şeklindeki tanımı Borçlar Kanunu'nun 313/1. maddesinde yapılmıştır. Bu tanımda sadece hizmet ve ücret unsurları belirginken, 4857 sayılı yeni İş Kanununda, daha önce Anayasa Mahkemesi ve öğretinin de kabul ettiği gibi “bağımlılık” unsuruna da yer verilmiştir.

Bağımlılık, iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasında temel bir ilke olup, bu unsur, hizmetini işverenin gözetimi ve yönetimi altında yapmayı ifade eder. Ne var ki, iş hukukunun dinamik yapısı, ortaya çıkan atipik iş ilişkileri, yeni istihdam modelleri, bu unsurun ele alınmasında her somut olayın niteliğinin göz önünde bulundurulmasını zorunlu kılmaktadır.

Zaman unsurundan amaç; bir kimsenin günlük belirli bir zaman dilimi içerisinde iş gücünü bir işveren emrine tahsis etmesidir.

Bağımlılık, iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasında temel bir ilke olup, bu unsur, hizmetini işverenin gözetimi ve yönetimi altında yapmayı ifade eder. Ne var ki, iş hukukunun dinamik yapısı, ortaya çıkan atipik iş ilişkileri, yeni istihdam modelleri, bu unsurun ele alınmasında her somut olayın niteliğinin göz önünde bulundurulmasını zorunlu kılmaktadır.

Zaman unsurundan amaç; bir kimsenin günlük belirli bir zaman dilimi içerisinde iş gücünü bir işveren emrine tahsis etmesidir.

Az yukarıda değinildiği üzere; ücret, BK m.313 anlamında hizmet akdini oluşturan unsurlardandır. Görülen iş karşılığı işverenin belli bir zaman dilimi için ... olduğu bedel, ücret unsurunu oluşturur.

Sonuç itibariyle, hizmet sözleşmesini karakterize eden unsurlar, “zaman”, “bağımlılık” ve “ücret” olarak sıralanmakta ve “ücret” unsurunun yokluğu durumunda ... ya vekalet sözleşmesine, ya da bir sözleşme ilişkisi bulunmaksızın hatır, yardım, dayanışma, arkadaşlık gibi bir nedene dayanmaktadır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 09.05.2007 gün ve 2007/13-247 E., 2007/262 K.sayılı kararı)

Dosya içeriğine göre, davacının davalıya ait işyerinde 1989 yılında 657 Sayılı Kanun'a tabi devlet memuru olarak, ... A.Ş. ... Yakası İl Telekom Müdürlüğü'nde 399 Sayılı ... ile sözleşmeli teknisyen olarak çalıştığı ... A.Ş. ... Santrali'nde ofis sorumlusu olarak görev yaptığı sırada 05.05.2000 tarihinde ... Emniyet Müdürlüğü tarafından göz altına alındığı, ... 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nde tutuksuz yargılandığı, göz altına alınması ve yargılanması nedeni ile çalıştığı kurum tarafından açığa alındığı, hakkında açılan davanın 13.04.2008 tarihinde kesinleştiği, yargılama sırasında ... A.Ş'nin özelleştirilmesi üzerine Devlet Personel Dairesi havuzuna iade edildiği ve 2007 yılı Aralık ayında ... Valiliği Savunma Müdürlüğü'nde görevlendirildiği anlaşılmıştır.

Davacı 29.04.2010 tarihinde aynı taleplerle ... 6. İdare Mahkemesinin 2010/834 Esas sayılı dosyasında dava açmış olup, olumlu görev uyuşmazlığı sonucu Uyuşmazlık Mahkemesince 03.10.2011 tarih ve 2011/122 E., 2011/191 K. sayılı ile "...iptali istenilen işlemin tesis edildiği tarihte davalı mevkiinde kamu kuruluşu niteliği taşımayan ....'nin olması karşısında, idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz edilemeyeceğinden; uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır." şeklinde karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde çalıştığı dönemde 399 sayılı ... kapsamında sözleşmeli personel olduğu tartışmasızdır. Taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olmadığı anlaşıldığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüm yeri iş mahkemeleri olmayıp Uyuşmazlık Mahkemesinin adli yargıyı görevli sayan kararı uyarınca uyuşmazlığın çözüm yeri genel mahkemelerdir.

Davanın görevsizlik nedeni ile usulden reddi yerine esastan incelenerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Davanın görevsizlik nedeni ile usulden reddi yerine esastan incelenerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemenin karar numarasının gerekçeli kararın 1. sayfasında 2015/718, 2 ve 3. sayfalarında 2015/691 olarak yazılması da hatalıdır.

Karar numarası kayıtlara uygun olmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4010, Karar No: 2018/4873, Tarih: 06.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4010 E.  ,  2018/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre

yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve örgütle iltisaklı Zaman gazetesine abone olma ile örgüte ait okullara çocuğunu göndermenin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11081, Karar No: 2017/24245, Tarih: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11081 E.  ,  2017/24245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... İli ... ilçesi ... Mahallesi 1438 ada 19 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5615, Karar No: 2020/3086, Tarih: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5615 E.  ,  2020/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/04/2016 gün ve 2012/262 - 2016/191 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/09/2018 gün ve 2016/14583 - 2018/5619 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılar ile davalının dava dışı ASC Mob. Orm. Teks. İnş. Taş. Pet. Ür. Tar. Hayv. Gıd. Day. Tük. Mal. Oto. San. Tic. Ltd. Şti.’nin ortakları olduğunu, davalının şirketteki tüm paylarını davacılara eşit şekilde noterden devrettiği, pay karşılığını aldığını, ortaklığın fiilen sona erdiğini, bu durumun tescili için yapılan başvurunun İnegöl Ticaret Sicili Müdürlüğü’nce reddedildiğini, davacı ortaklar ile davalı ortak arasındaki ticari menfaat ve güven ilişkisinin yok olduğunu, şirketin planlanan şekilde faaliyetlerini yürütemediğini ve şirketin geleceğinin tehlikeye girdiğini iddia ederek TTK’nın 551. maddesi gereğince davalının haklı sebeple şirketten çıkarılmasına, davalıya ait payların şirkette iadesine, müdürlük yetkisinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığını, dava açma hakkının şirkete ait olduğunu, davalının sermaye payının ayni sermaye olduğunu, kuruluştan itibaren 3 yıl boyunca devredilemeyeceğini, davalının haklı nedenle şirketten çıkarılmasını gerektiren bir durumun mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığını, dava açma hakkının şirkete ait olduğunu, davalının sermaye payının ayni sermaye olduğunu, kuruluştan itibaren 3 yıl boyunca devredilemeyeceğini, davalının haklı nedenle şirketten çıkarılmasını gerektiren bir durumun mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalının 16.12.2011 tarihinde yapılan devir sözleşmesi ile limited şirketteki 14.850 nakdi ve ayni payını davacılara eşit şekilde devrettiği, pay devirlerinin 16.12.2011 tarihli ortaklar genel kurul toplantısı ile kabul edilip ortakların oy birliği ile pay defterine işlenmesine karar verildiği, ayın pay devrinin TTK’nın 520/3. maddesi gereğince 3 yıllık devir yasağından dolayı geçersiz olduğu, nakdi pay devrinin noterce onanmış, ortaklar genel kurulunun dörtte üçünün muvafakatı ile devrin şirket pay defterine işlenmesine karar verildiği, ancak şirketin bahse konu pay defterini 03.08.2015 tarihli noter tasdiki ile tutmaya başladığı, sonradan oluşturulan pay defterinin delil niteliğinde bulunmadığı, devrin pay defterine usulünce kaydedilmemesi nedeniyle geçersiz olduğu ve devrin şirkete karşı hüküm ifade etmeyeceği, davalının şirket ortaklığından çıkarılması talebi yönünden taraflar arasındaki yapılan pay devri ve eldeki davanın açılması nedeniyle ortaklar arasında bir takım anlaşmazlıklar yaşandığı, güven ilişkisinin sarsıldığı ancak yaşanan olayların neler olduğu ve bu olaylarda davalının kusurunun bulunduğunun davacılar tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1954, Karar No: 2020/7499, Tarih: 22.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/1954 E.  ,  2020/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın elinde bulunan bıçak ile katılanı "keserim" demek suretiyle tehdit etmesi ve ardından elindeki bıçağı katılana savurması suretiyle katılanı kasten yaralaması biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde sadece silahla kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılıp değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26192, Karar No: 2015/37024, Tarih: 04.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/26192 E.  ,  2015/37024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/122440

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2010/2196 (E) ve 2012/87 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık M.. D..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanığın, mağduru “uzaklaştırma kararının bitmesine az kaldı, seninle görüşeceğiz” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eylem TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesindeki sair tehdit suçunu oluşturduğu halde, aynı maddenin 1. cümlesi kapsamında kabul edilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık M.. D..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4852, Karar No: 2022/6942, Tarih: 08.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4852 E.  ,  2022/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 29/04/2021 tarih, 2021/2668 Esas - 2021/4693 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun icra mahkemesine süresi içerisinde yaptığı başvuruda; takip konusu senetlerin ödeme emri ile birlikte borçluya gönderilmediği, alacaklı şirketin tasfiyeye girmiş olması nedeniyle tüm işlemlerin tasfiye memurunca verilecek vekaletle vekil tarafından yapılabilecek olmasına rağmen böyle bir vekalet bulunmadığı, takip dayanağı senedin teminat senedi olup, vade tarihinin iptal edilmiş olmasına rağmen tahrifatla yeni bir ödeme günü yazıldığı, işlemiş faizin fahiş olduğu ve lehtarın belirli olmaması nedeniyle senetlerin kambiyo vasfında bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece, Dairemizin 29.4.2021 tarih ve 2021/2668 E. - 2021/4693 K. sayılı bozma ilamı gereğince verilen son kararla şikayetin reddine hükmedildiği, karara karşı borçlunun karar düzeltme talebinde bulunduğu görülmektedir.

Dairemizin yukarıda yazılı bozma ilamında, senedin kambiyo vasfında olmadığına ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığı belirtildikten sonra şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde kesin bozma yapılmış ise de; borçlunun mahkemeye başvuru dilekçesinde, takip konusu senetlerin ödeme emri ile birlikte borçluya gönderilmediği, takip dayanağı senedin teminat senedi olduğu, işlemiş faizin fahiş olduğu ve lehtarın belirli olmaması nedeniyle senetlerin kambiyo vasfında bulunmadığına ilişkin itiraz ve şikayetleri de olduğundan, söz konusu itiraz ve şikayetlerin esası incelenerek sonuca gidilmesi gerekirken, bu hususlarda inceleme ve değerlendirme yapılmadan karar verilmesi ve Dairemizce de senette çift vade bulunmadığına yönelik tespitten sonra borçlunun sair itiraz ve şikayetlerinin incelenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulması yerine şikayetin tümden reddi gerektiğinden bahisle bozulması maddi hataya müstenittir.

O halde mahkemece; takip dayanağı senetlerde çift vade bulunmadığından bu yöne ilişkin iddianın yerinde olmadığı nazara alınarak, borçlunun sair itiraz ve şikayet nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi ve Dairemizin maddi hataya müsteniden şikayetin tümden reddi gerektiğine yönelik bozma ilamı yerinde olmadığından, borçlunun karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile Dairemizin bozma ilamı kaldırılarak mahkeme kararının farklı gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 29.4.2021 tarih ve 2021/2668 E. - 2021/4693 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6847, Karar No: 2014/8023, Tarih: 22.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6847 E.  ,  2014/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/496-2013/581

Taraflar arasında görülen Tüketicinin hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin (sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin ) alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı yerinde görülerek, faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce; “ 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''