muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7579, Karar No: 2019/4605, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7579 E.  ,  2019/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nun 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasa'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların iş yerinden çaldığı paranın 20-25 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nun 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasa'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7430, Karar No: 2017/7878, Tarih: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7430 E.  ,  2017/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Bu nedenle sanığın şikayet tarihi itibariyle başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin ve şikayetin süresinde olup olmadığının belirlenmesi için öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle ve 30/09/2012 tarihinden itibaren geçmişe yönelik bir yıllık en son beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12695, Karar No: 2024/4247, Tarih: 16.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12695 E.  ,  2024/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1940 E. 2019/1156 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde

kullanmak

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak

aynı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

mahkumiyetine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf talebinin kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Sanık hakkında aynı eylemden dolayı erteleme ve mahkumiyet kararlarının verildiği, erteleme süresi zarfında suça konu eylemi gerçekleştirdiği, bu nedenle sanık hakkında kovuşturma yapılamayacağı, düşme kararının verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Sanık hakkında aynı eylemden dolayı erteleme ve mahkumiyet kararlarının verildiği, erteleme süresi zarfında suça konu eylemi gerçekleştirdiği, bu nedenle sanık hakkında kovuşturma yapılamayacağı, düşme kararının verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. 29.06.2018 tarihli ev arama, yakalama, elkoyma ve mesafe tespit tutanağı ile sanık ... ve ölen sanık ...'nin birlikte ikamet ettikleri adreste uyuşturucu madde satıcılığı yaptıklarına dair bilgi alınması üzerine bahse konu adres civarında beklenilmeye başlandığı, yaklaşık 1 saat sonra adresten çıkan... isminde bir şahsın üzerinden alüminyum folyoya sarılı vaziyette bir miktar metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, şahsın bahse konu maddeyi yakalanmadan 10 dakika önce sanık ...'dan 100,00 TL'ye satın aldığını beyan ettiği, Cumhuriyet savcısının yazılı emriyle yapılan ikamette yapılan aramada, giriş kapısının karşısında bulunan koltuğun yan tarafına gizlenmiş vaziyette bir adet mavi renkli metal kutu içerisinde bir adet kırmızı reçeteye tabi ilaçlardan reçeteyle satılan ve uyuşturucu bağımlılarının tedavisinde kullanılan üzerinde Subox one 8 mg/2 mg yazan ilaç ile yine aynı kutu içerisinde bir adet alüminyum folyaya sarılı vaziyette ıslanmış şekilde bir miktar metamfetamin maddesi olduğu değerlendirilen madde ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. a) Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.07.2018 tarihli raporu ile... isimli şahıstan ele geçen beyaz renkli kristalize katı madde parçalarının uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiği ve içerdiği metamfetamin miktarının %75 oranında olduğu belirlenmiştir.

b) Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 01.08.2018 tarihli raporu ile ikametten ele geçen beyaz renkli kristalize katı madde parçalarının uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiği ve metamfetamin miktarının %74 oranında olduğu, N8 ibareli 1 adet tabletin Naloxone ve Buprenorphine maddelerini ihtiva ettiği, Naloxone ve Buprenorphine maddelerinin kırmızı reçeteye tabi ilaçlardan Suboxone ticari ismiyle pazarlanan ilacın aktif maddesi olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık Hasan ve diğer sanık ... ile tanıklar V. ve H.'nin aşamalardaki savunma ve beyanları dava dosyasında mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, sanık ...'ın kullanıcı olduğu kimseye uyuşturucu vermediği ve satmadığı şeklindeki beyanlarına, sanık ...'nin ve kullancı tanıklar ..... ve ....'nin soruşturma beyanlarının olayın oluşu ile uyumlu olup yakalama tutanakları doğrulanması karşısında itibar edilmeyerek sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, sanık ...'ın kullanıcı olduğu kimseye uyuşturucu vermediği ve satmadığı şeklindeki beyanlarına, sanık ...'nin ve kullancı tanıklar ..... ve ....'nin soruşturma beyanlarının olayın oluşu ile uyumlu olup yakalama tutanakları doğrulanması karşısında itibar edilmeyerek sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ın tanık .'ye uyuşturucu madde sattığına dair tanığın daha sonra döndüğü beyanı dışında delil bulunmaması ve arama esnasında evde tespit edilen tanık .....'nin ölen sanık ...'den satın aldığını iddia ettiği uyuşturucu madde ile suç tarihinden önce sanık ...'dan iki kez satın aldığını iddia ettiği uyuşturucu maddelerin ele geçirilip niteliklerinin tespit edilememiş olması sebebiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın ikametinde ele geçen 0,20 gram metamfetamin maddesinin ise kullanım sınırları içerisinde olup sanığın bunu kullanmak amacıyla bulundurduğu şeklindeki savunmasının aksinin ispat edilememesi sebebiyle sanığın eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu belirterek ilk derece mahkemesince uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kurulan hükmün kaldırılarak kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2. 29.06.2018 tarihli ev arama, yakalama, elkoyma tutanağı, sanık ...'ın ikametinden çıkan .....'nin üzerinden ele geçen maddenin ikamette ele geçenle aynı nitelikte uyuşturucu madde olduğuna dair kriminal rapor ve sanık ... ile aralarında herhangi bir husumeti bulunmayan bu şahsın soruşturma aşamasında söz konusu maddeyi sanık ...'dan satın aldığına ilişkin ilk ifadesi ile sanık ...'ın birlikte yaşadığı ölen sanık ...'nin sanık ...'a uyuşturucu madde satışı konusunda yardımcı olduğunu, aracı olması karşılığında kendisine uyuşturucu madde temin ettiğine dair savunması karşısında, sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken, hatalı değerlendirme ile suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarihli ve 2018/1940 Esas 2019/1156 Karar sayılı kararının sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2024 tarihinde karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2012/1563, Karar No: 2013/12089, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/1563 E.  ,  2013/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 151 ada 3 parsel sayılı 16127,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına ve paylaşmaya dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 151 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 151 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın tutunduğu 1937 tarih 520 tahrir sayılı vergi kaydı kapsamında kalmadığı, bir an için mülkiyet belgesi olmayan vergi kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı düşünülse dahi zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına hukuken değer verilemeyeceği, öte yandan taşınmaz üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin ispatlanamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 18,10 TL temyiz harcının davacılar ... ve ...'dan alınmasına, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11732, Karar No: 2018/4616, Tarih: 16.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11732 E.  ,  2018/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

“2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21651, Karar No: 2014/11683, Tarih: 12.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21651 E.  ,  2014/11683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SALİHLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/622

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimiraporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karara verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan H.T..’ın çekişme konusu 3558 ada 3 parsel sayılı taşınmazı intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 10.01.2011 tarihli akitle satış suretiyle ikinci eşi davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; mirasbırakanın ilk eşinden 09.01.1971 tarihinde boşandıktan sonra 30.11.1972 tarihinde ikinci eşi davalı ile evlendiği, o tarihten beri birlikte yaşayan murisin ikinci eşinden Hatice ve Mutlu adında 2 çocuğu olduğu, davacının ise murisin ilk eşinden olma çocuğu bulunduğu, murisin bakımının davalı tarafından yapıldığı görülmektedir.

Öte yandan; davalı, dava konusu taşınmazın alımına ve üzerindeki evin yapımına maddi katkı sağladığını, daha sonra murisin Bağ-kur borcunun ödemesine ve tedavisi için gerekli parayı bulmasına yardım ettiğini, annesinden kalan taşınmazı satıp bedelini murise verdiğini, bütün bu katkılarının karşılığı olarak dava konusu yeri murisini kendisine devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, anılan davalı savunması dosya kapsamı ve davalı tanık beyanları ile de doğrulanmıştır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı temlikinde gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, dava konusu taşınmazın edinilmesine ve üzerindeki evin yapımına katkı sağlayan, ayrıca yıllardır bakımını yapan eşine duyduğu minnet sonucu devri yaptığının kabulü gerekir. Diğer taraftan, akitte gösterilen bedel ile gerçek bedel arasında fahiş fark var ise de, bu hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı da açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.