muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2922, Karar No: 2014/5777, Tarih: 27.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2922 E.  ,  2014/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/3 D.İş - 2013/3

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 14.11.2013 tarihli dilekçe ile özetle; "...19.02.2013 tarihli ön inceleme duruşmasına ilişkin olarak bildirilen mazeret taleplerinin reddedilmesi, mahkeme ara kararlarının kanunun amir hükmüne aykırı olduğu, savunma haklarının kısıtlandığı, iddianın değiştirilmesi yasağının gözardı edildiği, vekaletname tarihinin eski olması, cevap ve beyan dilekçelerinin süresinde olmadığı nedenleriyle zamanaşımı defilerinin, mesleki mazeretinin ve delil bildirmek için süre taleplerinin reddedildiği, adil yargılanma yapılabilmesinin mümkün olmadığından hâkimin tarafszılığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim .... (39.....)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...davalının 30.05.2013 tarihinde ret sebeplerini öğrendiği..." gerekçesiyle İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi.... 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, dava dosyasının karar ile birlikte mahkemesine iadesine, kararın davacı vekili ile davalı vekiline tebliğine ilişkin verilen karar, davalı vekili Av. ......tarafından temyiz edilmiştir.

Merci tarafından, davalı vekilinin reddi hâkim istemi konusunda, H.M.K.'nun 42 ve 292 ve devamı maddeler gözetilmek suretiyle nihai bir karar verilmesi gerekirken merci tarafından "İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi ........ 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, dava dosyasının karar ile birlikte mahkemesine iadesine" şeklinde karar verilmesi, davalı tarafın reddi hâkim talebine ilişkin H.M.K.'nın yukarıda belirtilen hükümlerine uygun nitelikte değildir. Açıklanan bu nedenlerle, merci kararı usûl ve kanuna aykırı olduğundan, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/05/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2388, Karar No: 2018/8310, Tarih: 04.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2388 E.  ,  2018/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın savunması alınırken yakalama evrakları ve eklerinin okunduğu yakalama evrakı ekinde de iddianame ve eklerinin bulunduğu sanığın savunmasında iddianame içeriğine uygun düştüğü gözetilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11566, Karar No: 2013/13003, Tarih: 21.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11566 E.  ,  2013/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 05.05.2011 tarih ve 2008/279-201/170 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gemi acenteliği ve brokerlik işi ile iştigal ettiğini, davalı şirketin müvekkilinin brokerlik hizmetlerinden yararlandığını, müvekkili tarafından davalı için gemi temin edildiğini, müvekkili tarafından sağlanan bu hizmet karşılığında komisyon alacağı doğduğunu ancak davalının söz konusu komisyon bedelini ödemediğini, bu amaçla başlatılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve davacı yararına icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiliyle davacı arasında varılan mutabakat sonucunda, komisyon bedelinin navlun ve demuraj miktarının %1,25’i olarak belirlendiğini ve müvekkili tarafından bu bedelin davacıya ödendiğini, geri kalan %2,5 oranındaki komisyonu ödeme zorunluluğunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkiliyle davacı arasında varılan mutabakat sonucunda, komisyon bedelinin navlun ve demuraj miktarının %1,25’i olarak belirlendiğini ve müvekkili tarafından bu bedelin davacıya ödendiğini, geri kalan %2,5 oranındaki komisyonu ödeme zorunluluğunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı arasında ticari bir ilişki bulunduğu, davacı tarafından davalıya gönderilen 24/04/2007 tarihli mesajla taşınacak yük için sıralanan birçok detayı takiben son paragrafta toplam %3,75 oranında komisyon içeren gemi kiralama sözleşmesi özetine dayanarak ifadesiyle davalının teyidinin istendiği, davalı tarafından davacıya gönderilen 31/05/2007 tarihli mesajla yük, gemi liman yükleme boşaltma süreleri, tonaj, konişmento gibi birçok konuda bilgi bulunduğu ve son altı satırda komisyon oranının %3,75 oranında olduğuna dair ibare bulunduğu, aynı ibarenin davalı tarafından davacıya gönderilmiş olan 28/02/2007 tarihli mesajda da yer aldığı, söz konusu tutarın davacının defterlerinde kayıtlı olduğu, dosya içerisine bulunan ve özellikle yazışmalar ile şekillenen ticari ilişki sürecinde başlangıçtan itibaren komisyon oranının %3,75 olduğunu belirten ifadeler bulunmasına rağmen davalının ilk itirazını seferlerin yapılmasından ve davacının faturalarını keşide etmesinden sonra yapmış olması ve tarafların muhasebe defterlerinin yasa karşısındaki durumu birlikte ele alındığında davacının 31/12/2008 tarihi itibariyle davalıdan 10.447,79 USD alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının 10.447,90 USD asıl alacağı olan itirazının iptali ile işlemiş faiz kısmı çıkartılarak, takip tarihinden itibaren asıl alacağa kamu bankalarınca USD ye verilen en yüksek yıllık faiz oranının tahakkuku ile fiili ödeme tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru TL karşılığı üzerinden takibin devamına ve asıl alacak üzerinden hesap olunan %40 oranında icra inkar tazminatı tutarı olan 5.182,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1– Mahkemece verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu temyiz dilekçesi hakime havale ettirilmiş ise de, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1– Mahkemece verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu temyiz dilekçesi hakime havale ettirilmiş ise de, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt bulunmadığından, bu İBK'nın uygulanması gerekmemektedir.

Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2– Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, gemi brokerliği işleminden kaynaklanan komisyon alacağına ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, komisyon ücretinin oranının tespiti noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, müvekkilinin gemi acenteliği ve brokerlik işi ile iştigal ettiğini, davalı şirketin müvekkilinin brokerlik hizmetlerinden yararlandığını, müvekkili tarafından davalı için gemi temin edildiğini, müvekkili tarafından sağlanan bu hizmet karşılığında komisyon alacağı doğduğunu ancak davalının söz konusu komisyon bedelini ödemediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı taraf ise komisyon oranının %1.25 olarak belirlendiğini, daha önceki ticari ilişkilerinin hep bu oran üzerinden gerçekleştiğini, geminin bizzat acente elinde olması ya da birden fazla sayıda acente bulunması halinde davacı tarafça ileri sürülen oranın uygulanmakta olduğunu savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda değinilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında önceye dayalı ticari ilişki olduğu, bu kapsamda davacı tarafça düzenlenen ve davaya konu olmayan faturaların davalı tarafça ödendiği dosya kapsamı itibari ile çekişmesiz olmakla birlikte, dosya içinde örneği mevcut, icra takibine ve davaya konu faturalar incelendiğinde, bir kısmının fark faturasına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davacı tarafça, dava konusu uyuşmazlıkla ilgili olarak, davalıya hangi tarihlerde hangi hizmetlerin sunulduğu ve bu kapsamda dosyaya sunulan faturaların hangi hizmetlere matuf olduğu, dava konusu hizmetlere ilişkin olarak başkaca komisyoncuların bulunup bulunmadığı, varsa davacı tarafça bu kişilere ödeme yapılıp yapılmadığı hususları incelenip değerlendirilmiş değildir. Bu durumda, öncelikle taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi taşımalardan kaynaklandığı ve yapılan taşımalara ilişkin olarak hangi faturaların düzenlendiği detaylı şekilde belirlendikten sonra, davalı tarafça, komisyon oranının %1,25 oranında olduğu savunulduğuna göre, mahkemece, davaya konu olan tüm faturalar davacı defterleri kapsamında incelenip değerlendirilerek, uyuşmazlıkla ilgili olarak, %1,25 oranında komisyon tahsilatının yapılıp yapılmadığı, davacının öncelikle komisyon oranını %1,25 oranı üzerinden tahsil edip sonradan geri kalan %2,5 oranındaki alacağına ilişkin olarak fark faturası düzenleyip düzenlemediğinin tespiti ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 691,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1394, Karar No: 2024/7320, Tarih: 03.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1394 E.  ,  2024/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/811E., 2021/837 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, istinaf başvurusunun esasa girilmeksizin süre yönünden red edilmesi ile 02.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.03.2023 tarihli ve 2022/13650 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37542 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37542 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sanık hakkında 08/04/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak eylemi nedeniyle 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve sanığın erteleme süresi zarfında yükümlülüklere aykırı davranmadığının anlaşıldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi gereğince Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/10/2020 tarihli ve 2015/45581 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

Dosya kapsamına göre,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15/12/2020 tarihli ve 2019/12580 esas, 2020/19596 karar sayılı ilâmında da "Başka suçtan tutuklanarak Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na alınması sırasında sanığın üzerinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçmesi karşısında; hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Anayasa'nın 38/5. maddesine göre sanıktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında, cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; ceza hukukunun ... prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında eyleminin TCK.nın 191. maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,...BOZULMASINA ... " şeklinde belirtildiği üzere 08/04/2015 tarihinde infaz kurumuna giriş işlemleri sırasında üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün hırsızlık suçundan tutuklanarak Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na alınması sırasında yapılan üst aramasında pantolonunun gizli bölmesinde 4 ayrı paket halinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın savunmasında uyuşturucu maddeyi orada unuttuğunu beyan etmesi karşısında; hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38 inci maddesinin beşinci fıkrasına göre sanıktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; ceza hukukunun ... prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı bu suç yönünden ise Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2020 tarihli ve 2015/45581 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli 2021/811 Esas, 2021/837 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükümlü hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA , hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3358, Karar No: 2024/11558, Tarih: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3358 E.  ,  2024/11558 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/1279 Esas, 2024/403 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20863, Karar No: 2013/15319, Tarih: 20.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/20863 E.  ,  2013/15319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın katılan ...'yı bıçakla yaraladığı ve olay yerinde bulunan tanıklar ... ve ...'in sanığı tuttukları ancak sanığın elinde bıçakla eylemlerine devam ettiği sırada “bana Mustafa'yı verin onu öldüreceğim” şeklinde tehditte bulunduğunun aşamalardaki değişmeyen katılan ve tanık beyanlarından anlaşılması karşısında, tanıkların anlatımlarına hangi sebeplerle itibar edilmediği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6295, Karar No: 2019/3090, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6295 E.  ,  2019/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçların zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, eylem tek suç kabul edilerek ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8909, Karar No: 2019/9354, Tarih: 19.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8909 E.  ,  2019/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 27.11.2014 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verdiği, bu kararı suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasal süresinde temyiz ettiği, mahkemenin 19.08.2015 tarihli ek kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararların kesin olması nedeniyle temyizin reddine karar verdiği, ancak bu red kararının suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğ edildiğine ilişkin dosyada herhangi bir belgeye rastlanmadığından varsa dosyasına konulması, aksi halde;mahkemece 19.08.2015 tarihli işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından temyizin reddine ilişkin red kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafiine usulüne uygun olarak tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarlarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.