muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25409, Karar No: 2023/3198, Tarih: 08.03.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; aktüer bilirkişi raporunun denetime elverişli bulunmasına, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanmasında isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından varsa geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastanelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıkları ve benzeri kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre sağlık kurulu raporu alınmalıdır.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 16.12.2016 tarihinde meydana gelmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde yukarıda açıklandığı üzere yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10709, Karar No: 2022/13829, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10709 E.  ,  2022/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesindeki “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” hükmü ile aynı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık ...'a yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13022, Karar No: 2023/5020, Tarih: 01.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/13022 E.  ,  2023/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1315 E., 2022/1419 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/498 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1315 Esas, 2022/1419 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Hükümlerin gerekçesiz olduğuna, 4. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hükümlerin gerekçesiz olduğuna, 3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Hükümlerin gerekçesiz olduğuna, 3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kardeş olan sanıklar Emirhan ve Mustafa Canberk’in ikametlerinde uyuşturucu madde bulundurdukları ve bunları 35 T .... plakalı ticari taksi ve 35 KE ....plakalı motosiklet ile sattıklarına dair edinilen bilgilere istinaden mahkemeden alınan adli arama kararıyla sanıkların ikametlerine arama işlemi için gidildiği; ikametin dış kapısında iken sanık ...’in pencereden görevlileri görmesi üzerine hızlı bir

şekilde ikametin içine doğru yöneldiği, akabinde kapının açılmaması üzerine kırılarak ikamete girildiğinde sanık ...’in ikametin girişine göre sağ tarafta bulunan salondan balkon kısmına kaçtığının görüldüğü, kolluk görevlilerince arkasından koşulması üzerine sanık ...’ın da balkon kısmında olduğu ve balkon kısmına çıkan kolluk görevlilerini engellemeye çalıştığı, bu esnada sanık ...’in elindeki bir şeyleri balkondan aşağı atarak ikametin açık olan penceresinden içeri girdiği ve kolluk görevlilerine direnmeye devam ettiği, akabinde sanıkların kontrol altına alınmaları sonrası yapılan aramada; sağdan ikinci tarafta bulunan odadaki bilgisayar masasının üzerinde çay tabağı içinde net 0,08 gram esrar ile bilgisayar kasasının içine gizlenmiş halde çalışır vaziyette THC etken maddesi kalıntıları olan hassas terazi ve çok sayıda boş kilitli şeffaf poşetler ele geçirildiği, sanık ...’in balkondan bahçe kısmına attığı maddeler kontrol edildiğinde 5 adet kilitli şeffaf poşette net 1,68 gram esrar ve balkon kısmının altında uyuşturucu arama köpeğiyle aramada cam kavanoz içerisinde 19 adet kilitli şeffaf poşette net 6,12 gram esrar ele geçirilen olayda; sanıkların eylemlerinin uyuşturucu madde satışı yaptıklarına dair edinilen bilgi, aynı evde yaşamaları ve arama esnasında ayrı ayrı icrai hareketlerde bulunmaları, uyuşturucu maddelerin çok sayıda küçük paketçikler halinde ve kullanım sınırının üzerinde bulunması, satışta kullanılan içi boş kilitli pek çok poşetin ele geçirilmiş olması, uyuşturucu maddenin tartımında kullanılan kalıntı ihtiva eden terazinin gizlenmiş halde ele geçirilmesi, tutanak tanığının mahkeme beyanından da anlaşılacağı üzere sanık ...'ın diğer sanığa hitaben ''abi direnme, babam ihbar etmiş bizi..'' şeklinde ifadesiyle sabit olduğu sanıkların beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanıklar hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesininin gerekçesine dayandığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1315 Esas, 2022/1419 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11551, Karar No: 2018/1066, Tarih: 05.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11551 E.  ,  2018/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2017/20373

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...’nin anılan Kanun’un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 375,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2006 tarihli ve 2006/286 esas, 2006/552 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle, erteli cezanın tamamının aynen infazına ilişkin Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2014 tarihli ve 2014/272 esas, 2014/520 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/485 değişik iş sayılı kararını müteakip, Urla Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinde 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle karar verilmesi talebi üzerine, sanık hakkında hükmolunan para cezasını ödediğinden bahisle adli para cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına, sanığın 6136 sayılı Kanun’un 13/1 ve 5237 sayılı Kanun’un 62. maddeleri gereğince 10 ay hapsi cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2016 tarihli ve 2014/272 esas, 2014/520 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesinde yer alan, “Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak ateşli silahlarla bunlara ait mermileri satın alan veya taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın ruhsatsız ateşli silah bulundurma eylemi nedeniyle hem hapis hem para cezasının gerektiği, bununla birlikte Urla Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2006 tarihli ve 2006/286 esas, 2006/552 sayılı kararıyla verilen adlî para cezasının ödenmiş olduğu gerekçesiyle sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda adlî para cezası bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, tek bir eylem nedeniyle verilen bir bütün olan cezaların ayrılamayacağı, hem hapis hem adlî para cezası gerektiren eylemler yönünden verilen cezaların tümü açısından değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.03.2017 gün ve 862 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2017 gün ve KYB/2017...20373 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında, mahkemenin 29.12.2006 tarih, 2006/286...552 esas sayılı kararı ile 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCK.nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası verilerek cezanın TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş, hükmedilen adli para cezasının infaz edildiği, hükümlünün deneme süresi içinde ikinci bir suç işlemesi nedeniyle bu kez mahkemece 23.12.2014 tarihinde erteli cezanın aynen infazına karar verilmiş, bu kararın itiraz üzerine kesinleşmiş, infaz C. Savcısının hükümlü hakkkında CMK.nun 231. maddesinin değerlendirilmesi talebi üzerine mahkemece duruşma açılarak 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCK.nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ve adli para cezasının infaz edilmiş olması nedeniyle de bu yönden karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; hükmün bir bütün olup bölünemeyeceği ve cezanın infaz edilmiş olmasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 4.4.2016 tarihli 2014/272 esas 2014/520 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümden 1, 2, ve 3. Fıkraların çıkarılmasına ve hükümlünün eylemine uyan, suç tarihinde yürürlükte ve lehine olan 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlünün geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları nedeni ile 5237 Sayılı TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 10 AY HAPİS ve 375 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3068, Karar No: 2018/2928, Tarih: 02.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3068 E.  ,  2018/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşmasında defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2008 takvim yılına ait varlığı ... Noterliğinin ..., ... ve ... yevmiye numaralı tasdikli kayıtlarıyla sabit defter ve belgeler ile matbaa fatura basım bilgi formuyla sabit faturaların 29.11.2010 ile 21.01.2011 tarihli yazılarla istenildiği halde sanığın, istenilen defter ve belgelerin, işyerini devrettiği 2008 yılında, işyeri personelince atılması gereken kağıtlarla birlikte atıldığından ibraz edemediğini beyan etmesi, ... Vergi Mahkemesinin 2011/824 Esas sayılı dava dosyasının gerekçeli kararında atıf yaptığı Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/101 değişik iş sayılı dava dosyası ile toplanan delillerden sanığın defter ve belgeleri gizleme kastının bulunmadığı sonucuna varması, sanığa yapılan tebligat parçalarının dosya içersinde bulunmaması karşısında, belirtilen dava dosyalarının istenerek incelenmesi, onaylı suretlerinin dosya içersine alınması, vergi inceleme raporunda detayları belirtilen tebligat parçalarının veya onaylı suretlerinin ilgili vergi dairesinden celp edilerek dosya arasına alınması, sanığın savunmasına konu eylemle ilgili herhangi bir kamu kurumuna müracaatının olup olmadığının araştırılması, 213 sayılı VUK’nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplerin veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birinin somut olayda gerçekleşip gerçeklemediği kararda tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8479, Karar No: 2017/1796, Tarih: 27.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8479 E.  ,  2017/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma suçundan sanık ... hakkında 22.03.2013 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 171/1-a madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; YUSUFELİ Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 gün ve 2015/76 esas, 2016/9 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin temyiz süresi içerisinde tedavi gördüğü ve raporlu olduğu, rapor süresi bitmeden, süresinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 75. maddesi uyarınca sanığa yüklenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun temas ettiği, TCK.nun 171/1-a madde ve fıkrasında düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.