muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/498, Karar No: 2015/5547, Tarih: 25.03.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Duruşmada dinlenen davacı tanıklardan B.. İ.. mesainin 07.00-18.00 arasında olduğunu çok nadir olarak akşam 22.00’a kadar çalıştıklarını bu durumun yılda 20 gün kadar olduğunu, ancak fazla mesai yaptıklarında ücretlerinin ödendiğini şirkette yaz kış ara verilmeden çalışıldığını 2012 yılı kışında 3 ay kadar ara verildiğini, bu dönemde 10 günde 1 nöbete gelindiğini cumartesi ve Pazar aynı şekilde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı F.. S.. da aynı beyanlarda bulunmuş yılda ortalama 20 gün kadar saat 22.00’e kadar fazla çalışmalarının ücretinin ödendiğini beyan etmiş, davalı tanıkları ise mesainin 07.30 ve 17.00 arasında olduğunu yazın Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında işin yoğunluğuna göre yaklaşık 20 gün 17.00’dan sonra 2 saat fazla çalışma olduğunu cumartesi öğleye kadar çalıştıklarını ve 1 Aralık-1 Mart arasında çalışma olmadığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda her ne kadar bilirkişi tarafından saat 18.00’dan sonra fazla mesai yapıldığında ödendiği beyan edildiğinden çalışılmadığı beyan edilen 1 Aralık 28 Şubat kış dönemi hariç haftada 9 saat fazla mesai ücreti hesaplanacağı, dosyada bulunan bazı bordrolarda fazla mesai ödemesi görünmekte ise de bu ödemenin davacı tanıklarının beyanlarında geçen 20-60 günlük dönemde yapılan 2-3 saatlik fazla mesainin karşılığı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmışsa da fazla mesai yapıldığının ispatı davacıya, bu fazla mesailerinin ücretlerinin ödendiğinin ispatı ise davalıya aittir. Davalı fazla mesai ücretlerinin ödendiğini tanık beyanlarıyla ispatlayamaz. Ancak yazılı bir belge ile ispatlayabilir. Davalı işverence sunulan davacıya ait bordroların incelenmesinde davacıya değişik aylarda fazla mesai tahakkuklarının yapıldığı ancak davacı tanıklarının yapılan bir kısım fazla mesai çalışmalarına ait tahakkuklarının ödendiği beyanlarının bordrolarda tahakkuk görünen aylara ilişkin olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Davalı tarafça tanıkların beyanlarında bahsedilen ve bilirkişi raporunda ödendiği kabul edilen yılda 20 veya 60 gün arası yapılan fazla mesai çalışmalarına ait ücretin ödendiği yazılı işyeri belgeleriyle ispatlanamamış ise de bordrolarda fazla mesai tahakkukları bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından denetime elverişli bir rapor düzenlenerek tahakkuk bulunan aylarda fazla mesai ödemelerinin hesaplanan fazla mesai ücret alacağından mahsubu suretiyle fazla mesai alacağının tespiti gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle tanıkların beyanlarına dayanarak bir kısım fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin kabulü suretiyle yapılan hesaplamaya dayanarak hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13596, Karar No: 2012/17298, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13596 E.  ,  2012/17298 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Büyükşehir Beld. Başk. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.12.2011 tarih ve 217-434 sayılı hükmün Dairenin 26.3.3012 tarih ve 6250-8227 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı dava dilekçesi ile; maliki bulunduğu ... ilçesindeki 208 m² hissesini davalıyla Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında yaptıkları sözleşme uyarınca devrettiğini, 5104 sayılı Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve belediye meclis kararı gereğince yapılan takdir komisyonu kararı doğrultusunda eksik hisse miktarı kaldığı için enkaz bedeli de düşürüldükten sonra toplam 15.263,32 TL borcun tarafından taksitler halinde tahsil edildiğini ancak daha sonra yapılan analiz raporundan aslında 9.922,81 TL alacaklı olduğu anlaşıldığından tarafından haksız yere tahsil edilen alacak için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.800,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ettiğini belirtmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda 21.11.2011 tarihli dilekçe ile davasını ıslah ederek toplamda 8.480,53 TL talep etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 7.800 TL alacağın dava tarihinden, 680,53 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, davalının temyizi üzerine dairemizin 26.03.2012 tarih ve 2012/6250 esas sayılı karar ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez süresi içinde davalı tarafından karar düzeltme yoluna müracaat edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’ nun 4440/III-1 maddesindeki Karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca Karar Düzeltme parasal sınırı ... Bakanlığınca

tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Buna göre; 2012 yılı için karar düzeltme sınırı 10.300 TL'dir. Bu durumda davalı tarafından karar düzeltmesi istenen hükümde, davacı lehine hükmedilen miktarın dairemizin onama tarihi olan 2012 itibariyle 10.300 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 440/III-1 maddesi gereğince davalının Karar Düzeltme talebinde bulunma hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin Karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 43.90 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1651, Karar No: 2013/3342, Tarih: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1651 E.  ,  2013/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3933, Karar No: 2017/12311, Tarih: 20.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3933 E.  ,  2017/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ili, ...İlçesi, ...Mahallesindeki mülkiyeti Hazineye ait olan 822 parsel nolu ve 346.575 m² yüzölçümündeki kıraç taşınmazda özel ağaçlandırma yapılmak üzere ... Defterdarlığı Milli Eğitim Emlak Daire Başkanlığı ile davacı arasında 13/10/1999 tarihinde 10 yıl süreli (süre sonunda yenilenen) kira sözleşmesi imzalandığını, yıllık kiranın 120 TL'sı olduğunu, onuncu yılın sonunda akdin kendiliğinden yenilendiğini, ikinci on yıllık dönemin 2009 yılı Ekim ayında başladığını ve yıllık kira bedelinin 1.200 TL'sı olarak belirlendiği, kira sözleşmesine uygun olarak davacı tarafından çok büyük emek ve para sarf edilerek bir kısmı meyve ağacı, bir kısmı kerestelik, bir kısmı orman ağacı olmak üzere muhtelif ağaçlar dikildiğini, 10 yaşına gelen 34.000 meyve ağacından verim alınmaya başlandığını, yenilenen ikinci on yıllık dönemde davalının 08/02/2010 tarihli yazı göndererek kiralanan alanın 112.072 m² tenzil edilerek 345.575 m² den 233.503 m² ye indirildiğini, kalan 233.503 m² lik kısmın kiralanması istenirse 2886 Sayılı Yasa gereğince ihaleye girilerek pazarlık usulü ile kiralanabileceğinin tebliğ olunduğunu, davalının akde sadakat ve hukuka bağlı devlet ilkesini zedeleyerek kira sözleşmesini yok saydığını, kiralanan arazinin 1/3 ünün geri alındığını,1999 tarihli ve 49+49 yıllık kira süresince ancak bir kere yapılabilen ve sözleşmeye göre dikilen 34.000 civarındaki ağacın yok sayıldığını, sözleşmenin 15.maddesindeki her 10 yılda bir akdin uzatılacağına dair hükmün yok sayıldığını, geriye kalan arazinin sulama-elektrik-yol-bakım-ürün eldesi gibi bağlantıları yok edilerek yeniden bağlantı yapılamaz hale getirildiğini, idarenin sözleşme yaparken imar planını gizlediğini, kiralama ve ağaçlandırma çalışmalarından sonra alanın villalar ile çevrildiğini, geleceğe güvenin yok edildiğini, davacının davalının yeni teklifini kabul etmediğini, davacının 2009 Ekim ayında yenilenen ikinci on yılın birinci yıl kirası olan 1200 TL'sını ödediğini davalıya 25.2.2010 tarihli yazı ve 10.5.2010 tarihli ihtar ile durumu bildirildiğini , ağaçlandırma çalışmaları sebebiyle büyük oranda masraf edildiği gibi gelecekte ümit edilen gelirden mahrum kalındığını, davalının davacının hem akitten hem de haksız işleminden doğan zararı ödemesi gerektiğini belirterek davacının 1999-2009 tarihleri arasındaki masraftan doğan geçmiş zararı olan 1.500.000 TL'sı masraf bedelinin (345 dönüm vahşi arazinin kaya, çalı vs.den temizlenmesi için şimdilik 100.000 TL'sı, ham toprağın fidan dikilecek hale getirilmesi ve alt toprak ve üst toprak işlenmesi için 200.000 TL'sı, dikilecek her cins ağaç için ayrı ayrı adalar meydana getirip zirai araç geçecek servis yolları oluşturulması için 300.000 TL'sı, arazi çevresine beton direk, tel, vs. gibi muhafaza tesisleri için 100 TL, su kuyusu, su getirme ve iç su şebekesi yapılması için 140.000 TL'sı, hangi meyveli ağacın hangi teknik kurallarla dikileceğinin tespiti için analiz raporu masrafı 10.000 TL'sı, fidanların piyasadan satın alınması için 50

.000 TL'sı, dikilecek her cins ağaç için ayrı ayrı adalar meydana getirip zirai araç geçecek servis yolları oluşturulması için 300.000 TL'sı, arazi çevresine beton direk, tel, vs. gibi muhafaza tesisleri için 100 TL, su kuyusu, su getirme ve iç su şebekesi yapılması için 140.000 TL'sı, hangi meyveli ağacın hangi teknik kurallarla dikileceğinin tespiti için analiz raporu masrafı 10.000 TL'sı, fidanların piyasadan satın alınması için 50.000 TL'sı, fidanların taşınıp dikilmesi için 200.000 TL'sı, her bir fidanın günlük-aylık-yıllık bakımla bilimsel kontrol gideri 10 yıllık 300.000 TL'sı, bugün 10 yaşına gelmiş 34.000 ceviz badem vs. ağaçların sair giderleri için 100.000 TL'sı olmak üzere) yapılış tarihinden itibaren reeskont faizi ile, 2010 sonrası ceviz-badem vs. ağaçların ekonomik ömrünün 120 yılı geçmesine rağmen 49+49=98 yıldan 10 yıl çıkarılınca bakiye 88 yıllık gelecek dönem kazanç yoksunluğu bedeli olarak 1.000.000 TL'sının (3000 civarındaki ceviz ağacının kazanç kaybı 3.960.000 TL'sından şimdilik 200.000 TL'sı,11.000 civarındaki badem ağacı kazanç kaybı 26.410.000 TL'sından şimdilik 300.000 TL'si, 3000 mahlep ağacının kazanç kaybı 1.980.000 TL'sından şimdilik 48.000 TL'sı, 330 civarında fıstık çamı kazanç kaybı 21.780 TL 'sından şimdilik 300.000 TL'sı, 3.000 sedir ağacı kazanç kaybı 4.500.000 TL'sından şimdilik 150.000 TL'sı, 30 iğde ağacı kazanç kaybı 19.800 TL'sından şimdilik 1.000 TL'sı,2.500 akasya ağacının kazanç kaybı 1.875.000 TL'sından şimdilik 1.000 TL'sı, sair niteliği açıklanamayan gelirler itibariyle şimdilik 1.000 TL'sı olmak üzere toplam 61.524 TL'sı kazanç kaybından şimdilik 1.000.000 TL'sı olmak üzere) 1999 yılından dava tarihine kadar ticari reeskont faiziyle olmak üzere toplam 2.500.000 TL'sı tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya 345.575 m² büyüklüğündeki hazine arazisinin ağaçlandırılmak üzere 13.10.1999 tarihli kira sözleşmesi ile 10 yıllığına kiralandığını, bu yerin ...9.bölge imar planı içinde kaldığının anlaşıldığını, bu plana itirazların reddedildiğini, ...Belediye Başkanlığı tarafından hazırlanan imar planının iptali için ... 9. İdare Mahkemesinde açılan davanın reddedildiğini, 345.575 m² büyüklüğündeki 822 parselin imar uygulaması sonucu parsellere ayrılıp bu parselde 130.545 m2 sinin kaldığını, bu kısmın Hazine adına tescil edildiğini, davacının ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/428 D.İş. sayılı dosyasında yaptırdığı tespite göre arazideki çalışmaların toplam değeri 406.484 TL olarak tespit edilmiş ise de Orman Müdürlüğünün yaptığı çalışmada 74.715 TL'sı masraf yapıldığı, toplam harcama giderinin 636.031,36.-TL'sı olduğunun belirlendiğini, davacının küçülmüş arazinin(233.503 m²) kiralanmasına (ağaçlandırma hakları vs. den vazgeçme şeklindeki) ilişkin teklifi kabul etmediğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 16/04/2013 tarihli ilk hükmünde, davanın kabulüne, müspet ve menfi zararı toplam 3.990.763,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, tazminat ödenmesi halinde davacının dava konusu taşınmazdan el çektirilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 15/04/2014 tarihli ilam ile özetle “….Davacı kiracı, kiralananın büyük kısmının elden çıkmış olması nedeniyle kira sözleşmesini feshetmemiştir. Bu durumda davacı kiracı, kira sözleşmesi gereği kendisine kiralanan 345.575 m² büyüklüğündeki yerin büyük oranda azalması ve geriye 130.545 m² büyüklüğünde küçük bir arazi kalması nedeniyle dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK.'nun 249 vd. maddeleri ( 1.7.2012 de yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 305 vd. maddeleri) gereğince davalı kiralayandan kira bedelinin tenzilini ve elden çıkan kısımlarla ilgili menfi zararlarını talep edebilir. Menfi zararlar içinde kiracının kira sözleşmesine güvenerek yaptığı masraflar da bulunmaktadır. Kiralananın bir kısmı kiracının elinden çıkmış olup, kiracı kiralananın bir kısmının elinden çıkması nedeniyle kiranın tenzilini ve elinden çıkan kısma ilişkin olarak yaptığı masrafların tazminini de davalı kiralayandan talep edebilir. Bu durumda mahkemece, kiralanan taşınmazın elden çıkan kısmı belirlenerek bu kısma kiracı tarafından yapılan masraf ve imalat bedelleri tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir gerekçesiyle..” hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen 16/12/2015 tarihli son kararında “Islah edilen davanın kısmen kabulüne, 3.462.452,00 TL alacağın 2.500.000,00 TL sinin dava tarihinden, 962.452,00 tl sinin ıslah tarihi olan 28/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” karar verilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davacı kiracı, kira sözleşmesini feshetmemiştir. Bu durumda davacı kiracı, kira bedelinin tenzilini ve elden çıkan kısımlarla ilgili menfi zararlarını talep edebilir. Kâr kaybı ise müspet zarar kapsamında bulunduğundan davacı yararına ileriye dönük elde edilmesinden mahrum kalınan ürün bedeline hükmedilemez. Bu durumda mahkemece, kiralanan taşınmazın elden çıkan kısmına kiracı tarafından yapılan masraf ve imalat bedellerinin kiracı tarafından talep edilebileceği gözetilerek ve uyulan bozma ilamı gereğince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7308, Karar No: 2021/4227, Tarih: 23.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7308 E.  ,  2021/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62/1, 50, 52/2-4 maddeleri gereğince APC cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şırnak Uludere’de yapılan hava operasyonları sonucu otuz beş kişinin hayatını kaybetmesi olayının yıl dönümünde 28.12.2013 tarihinde Tunceli il merkezinde düzenlenen etkinlik sırasında sanıkların “Biji Serok Apo- Yaşasın Başkna Apo” şeklinde slogan attığının anlaşıldığı somut olayda;

I. Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan slogan dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde TCK'nın 215. maddesinde yazılı "suç ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı gözetilip, atılan slogan dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkıp çıkmadığı

değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II. Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasındaki TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23960, Karar No: 2013/13104, Tarih: 16.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23960 E.  ,  2013/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/157866

MAHKEMESİ : Söke Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

NUMARASI : 2009/74 (E) ve 2009/124 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü suça sürüklenen çocuklar E.. D.., B.. K.., temyiz dışı sanık E. S. ve yaş nedeniyle evrakı ayrılan A. O.'ın, araç ile birlikte gezerlerken, yakıtın bitmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk E. ve sanık E.'ın yakıt alıp geleceklerini söyleyerek araçtan inip, bir süre sonra yakıtla gelmeleri ve yakıtı araca yükleyerek gezmeye devam etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk Bayram'ın, E. ve E. ile birlikte hırsızlık suçuna katıldığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, ancak mazotun hırsızlık malı olduğunu bilerek kullandığının anlaşılması karşısında , suça sürüklenen çocuk Bayram açısından, 5237 sayılı TCK.nun 165/1 maddesinde düzenlenen suç eşyasını bilerek kabul etme suçunun oluştuğu gözetilmeden , eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Yakınan belediye meclis üyesi M.. A..'ün 15.10.2009 tarihli ifadesinden, yakınan belediyeye ait olup park halinde bulunan araçların yakıt deposunun kapaklarının kilitli olmadığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanık E.. D.. hakkında aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması ,

3- Suça sürüklenen çocuk E.. D.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesinin uygulanması sırasında, 1 yıl 2 ay hapis cezasında, 1/3 oranında indirim yapılarak, 9 ay 10 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu, 9 ay 14 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve buna bağlı olarak aynı yasanın 62. maddesinin uygulanması sırasında, 7 ay 23 gün hapis cezası yerine, 7 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk E.. D.. müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine , 16.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.