muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9876, Karar No: 2022/19357, Tarih: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9876 E.  ,  2022/19357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

1) Sanık müdafii 22.06.2016 tarihli mazeret dilekçesi verdiği halde söz konusu mazeret dilekçesi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanık hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın, faaliyetinin gerçek olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini savunması, vergi tekniği raporunda, sanığın anılan yıllarda sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla faaliyet gösterdiğinin belirtilmesine rağmen 2013 takvim yılına ilişkin düzenlediği iddia edilen faturalara ilişkin herhangi bir veriye yer verilmediğinin anlaşılması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 2013 takvim yılında düzenlediği iddia edilen suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, bu yıla ilişkin faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile 2013 takvim yılı yönünden beraatine hükmedilmesi,

3) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8601, Karar No: 2014/14032, Tarih: 16.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8601 E.  ,  2014/14032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2011/474-2014/14

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı F.. B.. tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde taraflardan gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 16.000 TL kiralanan aracın bedeli ile 7500 TL kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 15.500 TL araç bedeli ile 5.307.75 TL kira parasının davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı F.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile, müvekkilesinin kendisine ait NKA plakalı otomobilini davalı F.. B..'in işletmecisi olduğu rent a car firmasına aylık 600 TL bedelle kiraladığını, adı geçen davalının birkaç ay kira parasını ödedikten sonra otomobilini diğer davalı G.. K..'ın işlettiği G. Rent a Car isimli işletmesine kiraladığını, bu konuda davacının görüş ve onayını almadığını, davalı G. K.'ın da aracı 24.03.2010 tarihinde dört günlüğüne dava dışı O. S. A.'a kiralamasına rağmen kira süresi sonunda aracın geri dönmediğini, bunun üzerine davacının C. Başsavcılığı'na başvurduğunu, ancak aracın bugüne kadar bulunamadığını, davalıların da davacının mağduriyetini gidermediklerini, bu şekilde davacının hem otomobilinden, hem de getireceği kira parasından mahrum kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aracın piyasa değeri olan 16.000 TL'nin ve şimdiye kadar işlemiş kira bedeli olan 7.200 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalılar ayrı ayrı kendilerinin kiracı olmadıklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı F.. B.., taraflar arasındaki kira ilişkisine karşı çıkmakla birlikte, 29.02.2012 tarihli cevap dilekçesinde aracın çalınmasından çok önce, davacının eşi M.Y.'nun aracı kiralamak için kendisine getirdiğini, kendisinin de bir hafta süreyle kiralayarak süre sonunda iade ettiğini, daha sonra yine M. Y. otomobili aynı amaçla getirmiş ise de, yeterli aracı bulunduğundan kiralama istemini kabul etmediğini, bunun üzerine davacının eşinin aracı diğer davalıya kiraladığını belirtmiştir. Bu şekilde davalı F.. B.. başlangıçta taraflar arasında bir kiracılık ilişkisi olduğunu kabul etmektedir. Nitekim 25.01.2010 tarihinde araca kasko sigortası yaptırmış ise de, 04.05.2010 tarihinde ödemede bulunulmadığından davalı F.. B..'in isteği üzerine sigorta iptal edilmiştir. Böylelikle taraflar arasında sözlü bir kira ilişkisi bulunduğuna göre, davalı F.. B..'in savunması doğrultusunda çalınma olayı öncesinde kiralananı teslim ettiğini, aracın kiracılığı döneminde çalınmadığını kanıtlaması gerekir. Bu hususta davalı F.. B.. yazılı bir delil sunamamakla birlikte cevap dilekçesinde “tüm yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece davalı F.. B..'e çalınma olayı öncesinde dava konusu edilen otomobili davacıya iade ettiğine ilişkin davacıya yemin teklif etme hakkı hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, adı geçen davalının kiracılık sıfatının devam edip etmediği saptanmadan araç ve kira bedelinden sorumlu tutulması doğru değildir.

Diğer yandan, davacı aylık kira bedelinin 600 TL olduğunu iddia ederek kira parası talebinde bulunmuştur. Her ne kadar mahkemece bilirkişilere hesaplattırılan kira bedelinin tahsiline karar verilmiş ise de, kira sözleşmesinin başlangıç tarihini, süresini, aylık kira miktarını, ödeme biçimini kanıtlama yükümlülüğü davacı kiralayana, kira parasının ödendiğini ispat külfeti de kiracıya aittir. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığından davacı aylık kira parasının iddia ettiği gibi 600 TL olduğuna ilişkin yazılı bir delil sunamamıştır. Alanya Ticaret ve Sanayi Odası 25.07.2012 tarihli yazısı ile aracın bildirilen özelliklerine göre aylık kira getirisinin 350-400 TL olduğunu bildirmiş, bilirkişi de 05.12.2012 tarihli raporunda aylık 350 TL üzerinden ödenmeyen kira parasını hesaplanmıştır. Ancak ortada bir tespit değil eda davası bulunduğundan bilirkişi ya da mahkeme, tarafların yerine geçerek kira parasını belirleyemez. Davacı aylık kira parası konusunda yazılı bir delil ibraz edemese de, davacı vekili dava dilekçesinde “ve sair hukuki deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece davacıya aylık kira miktarı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Alanya Ticaret ve Sanayi Odası'nın yazısı ve bilirkişi raporuna göre kira alacağına hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6957, Karar No: 2019/3420, Tarih: 04.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6957 E.  ,  2019/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmek

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında, TCK'nın 155/2, 43/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık hakkında, TCK'nın 135/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmek suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette 20/07/2006-27/07/2009 tarihleri arasında elektronik teknisyeni olarak görev yaptığı, çalıştığı süre içerisinde yaptığı işin gereği kullanılması için şirket tarafından kendisine teslim edilen şifre çözücüyü işten ayrılırken iade etmesi gerekirken etmediği, yine şirket tarafından işyerinden ayrılmadan bir ay öncesinde Mersin Liman Müdürlüğüne gönderilmek üzere teslim aldığı benzer diğer bir şifre çözücüyü de kargo yolu ile göndermiş gibi göstererek uhdesinde alıkoyduğu, ayrıca işten ayrılırken katılan şirketin ticari sır niteliği taşıyan kişisel verilerini flaş belleğe kopyalayıp şahsi bilgisayarına aktardığı, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmek suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan vekili beyanı, tanık anlatımları ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın katılan şirkette elektronik işçisi olarak çalıştığı, ancak suç tarihinde problemli olarak işten ayrıldığı, ayrılmadan önce katılan firmanın bilgisayarında bulunan şirket ile alakalı gizli bilgileri hard diskine kopyalayarak iş yerinden ayrıldığının iddia ve kabul edildiği olayda; Katılanın iddiaları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık tarafından katılan firmanın bilgisayarından, kendi hard diskine kaydettiği bilgilerin TCK 135/1. madde kapsamında düzenlenen "Kişisel veri" niteliğinde olmadığı, bu bilgilerin aynı yasanın 239/1. madde kapsamında düzenlenmiş olan "Ticari sır" niteliğinde olduğu, bu suçun oluşması için de ticari sır niteliğindeki bilgi veya belgelerin yetkisiz kişilere verilmesi veya ifşa edilmesi ile oluşacağı, olaya konu ticari sır niteliğinde ki bilgilerin veya belgelerin, sanık tarafından yetkisiz kişilere verildiği veya ifşa edildiğine yönelik bir iddianın bulunmadığı gibi, bu konuda teşebbüs aşamasına gelmiş her hangi bir girişime ilişkin delilin olmadığı, bu nedenle sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14402, Karar No: 2015/146, Tarih: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/14402 E.  ,  2015/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2009/149-2013/433

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kumluca 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.07.2013 gün ve 149-433 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas teşkil etmek üzere;

1-Hükmün tebliğine ilişkin tebligat parçaları incelendiğinde; Davalılardan H.. P..'a gönderilen davetiyenin “.....Muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi kapalı olduğundan B.. mahalle muhtarı H.. B..imzasına tebliğ edilmiştir, kapısına 2 nolu haber kağıdı asılmıştır....” açıklamasıyla tebliğ edildiği tebligat parçasına muhatabın adreste bulunmama sebebinin yazılmadığı, en yakın komşuya haber verilmediği görülmektedir. Bilindiği üzere , 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesinde, " Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır”denilmiştir. Anılan yasal düzenleme karşısında tebligatın usulsüz yapıldığı anlaşıldığından gerekçeli kararın davalı H.. P..'a Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesi,

2- Çekişmeli .... ada 7, ... ada 9, .... ada 4 parsel sayılı taşınmazların çap kayıtları, tapulama tutanakları ve dayanakları ile tedavül kayıtlarının merciinden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10155, Karar No: 2010/23165, Tarih: 12.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10155 E.  ,  2010/23165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İhaleye konu Kışla Mahallesi 3 No'lu parsele ilişkin 1.açık artırma tutanağının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12596, Karar No: 2013/2160, Tarih: 07.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12596 E.  ,  2013/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkette ....09.2007-03.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, 01.02.2011 tarihinde Sarıgazi şubesine mağaza müdürü olarak atandığını ve personel yetersizliği gerekçe gösterilerek çalışma şartlarının ağırlaştırıldığını, süresinin de uzatıldığını, rahatsızlığı sebebiyle ....05.2011 tarihinde hastaneye giderek tedavi gördüğünü ve ... gün rapor aldığını, 26.05.2011 tarihinde işbaşı yaptığını ancak ... sözleşmesinin hiç bir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının 06.06.2011 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını ve 09.06.2011 tarihinde keşide edilen ihtarname ile mazeretini bildirmesinin istendiğini, ancak davacının mazeret bildirmemesi ve her hangi bir belge sunmaması sebebiyle ... sözleşmesinin 01.07.2011 tarihinde izinsiz ve mazeretsiz devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabluüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davacı işçi, davalı şirkete ait işyerinde mağaza müdürü olarak çalışmış olup, aylık ücretinin miktarı taraflar arasında tartışmalıdır. Bilirkişi raporunda, ücret bordrolarına göre taşıt yardımı ve her ay ödenen satış priminin son bir yıl içinde ödenen miktarın aylık ortalaması ve yemeğin işveren tarafından karşılanması dikkate alınarak davacının aldığı giydirilmiş ücret bulunmak suretiyle hesaplama yapılmış, mahkemece bu ücrete göre davacı işçinin alacakları hüküm altına alınmıştır. Bilirkişi raporunda davacıya son bir yıl içinde ödenen satış priminin ortalaması alınırken hata yapılarak yıllık miktar ona bölünmüştür. Bu

sebeple davacının giydirilmiş ücretinin belirlenmesi sırasında ücrete eklenecek aylık satış primi miktarı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3728, Karar No: 2022/13047, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3728 E.  ,  2022/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

1) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 15.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin; sahte fatura kullanma suçunda, kullanılan fatura tarihleri ve faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 2009 yılı için 25.12.2009, 2010 yılı için 25.02.2010, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda düzenlenen son fatura tarihine göre 19.01.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5427, Karar No: 2014/9757, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5427 E.  ,  2014/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2011

NUMARASI : 2010/268-2011/332

DAVA :Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı ile davalı arasında düzenlenen belirli süreli iş akdi uyarınca davacının 01/03/2010 tarihinden başlayarak aylık 2.200,00 TL net ücret karşılığı 1 yıl süre ile veteriner hekim olarak çalışması için anlaştıklarını, davacının iş akdinin süresinden önce haksız feshedildiğini iddia ederek, ücret ve bakiye süre ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; işverenin haklı feshi ile sözleşme sona erdiğinden davacının bakiye ücret hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.