muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11316, Karar No: 2022/11916, Tarih: 10.11.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 28.12.2021 tarih ve 2021/1972 E. - 2021/1965 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 28.12.2021 tarih ve 2021/1972 E. - 2021/1965 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Sorgun İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.09.2021 tarih ve 2021/30 E. - 2021/81 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “ % 10’u olan 42.500,00TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/770, Karar No: 2017/4587, Tarih: 30.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/770 E.  ,  2017/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş ve çocukların maddi tazminat istemlerenin ayrı ayrı kabulüne, davacı eş, çocuklar ... lehine ayrı ayrı 20.000 TL manevi, çocuk M.Fatih lehine 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İş kazası nedeniyle işçinin ölümü halinde eş ve çocuklar yararına maddi tazminata karar verilebilmesi için eş ve çocuklar yararına ... Kurumu tarafından kısa vadeli sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerekmektedir. Kendilerine gelir bağlanan eş ve çocukların destekten yararlandığı varsayılmaktadır. Bu nedenle mükerrer ödemeyi önlemek için tespit edilen tazminat miktarından bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri düşülmelidir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü durumunda eş ve çocuklara ölüm geliri bağlanması koşullarının belirlenmesi ile ilgili yasal düzenlemelere baktığımızda; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun hak sahiplerine gelir bağlanılması ile ilgili 20/1. maddesinde, İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17 nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanacağı, kabul edilmiştir.

Somut olayda, sigortalının Irak ülkesinde, inşaat işyerinde davalı şirkette ekskavatör operatörü olarak çalışırken 26.05.2009 tarihinde geçirdiği kalp krizi neticesinde vefat ettiği, Mahkemenin 2009/761 Esas, 2012/392 Karar sayılı ilamıyla olayın iş kazası olarak kabul edildiği ve temyiz incelemesinden geçerek onanmak suretiyle kararın kesinleştiği, .... Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 29.08.2012 tarihli cevabi yazısından davacılara iş kazası ölüm gelirinin bağlanmadığının belirtildiği, Mahkemece davacılara gelir bağlanmama nedeninin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, maddi tazminat isteminde bulunan davacı eş ve çocuklara iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmama nedenini Kurumdan sorarak, gelen yanıta göre gerekirse davacılara ... Başkanlığını hasım göstererek iş kazası sigorta kolundan kendilerine ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti davası açmaları için önel vermek, süresi içerisinde davanın açılmaması halinde ise davacı eş ve çocukların sigortalının vefatı nedeniyle destekten yoksun kaldıklarının sabit olması karşısında, Kurumdan davacılara bağlanabilecek olan iş kazası ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değerini tespit ettirerek, bu gelirin rücuya kabil kısmını tazminat alacağından tenzil etmek, oluşan usuli kazanılmış hakları gözeterek bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmekizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1915, Karar No: 2014/11676, Tarih: 06.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1915 E.  ,  2014/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hakaret ve kasten yaralama

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat, hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının bulunmadığına ve cezanın paraya çevrilmemesine, Üst Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik hükümlerinin tartışılmamasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık, C.Savcısı ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede ise;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Oluşa, tüm dosya kapsamına ve yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre suça konu sustalı bıçağın sanığa ait olduğunun kabulü gerektiği ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1. madde ve fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Suça konu sustalı bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak nitelikte olduğunun ekspertiz raporunda belirtilmesi karşısında TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde sahibine iadesine karar verilmesi,

3- Katılan Muharrem Yavuz'da meydana gelen yaralanmanın bıçakla oluştuğunun anlaşılmasına göre, kasten yaralama suçunda TCK.nun 86/3...e hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin hükümde tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14802, Karar No: 2015/22196, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14802 E.  ,  2015/22196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait ...’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları uzmanı tarafından insan kaynakları bölümüne çağrılıp iş akdinin tazminatsız ve işsizlik maaşı alamayacak şekilde feshedileceği eğer bu şekilde iş akdinin feshedilmesini istemiyor ise kendilerine bir istifa dilekçesi yazıp vermesi gerektiğini beyan ettiğini, bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine şifahi olarak iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu beyanla feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, davacının işyerinde başka bir çalışanı sendikaya üye olması konusunda tehdit ettiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, sendikaca için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece fesih bildiriminin yazılı yapılmadığı, davacının konuyla ilgili savunmasının alınmadığı belirtilerek feshin geçerli olmadığı kabul edilmişse de, davalı işverenliğin fesihte haklı nedene dayandığı, bu nedenle feshin yazılı yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, mahkemenin bu yöndeki gerekçesinin hatalı değerlendirmeye dayandığı anlaşılmaktadır. Ancak davacının başka bir çalışanı sendikaya üye olması konusunda tehdit ettiği belirtilmekteyse de davacının fesih konusu davranışı gerçekleştirdiği konusunda somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü üzerinde olan davalı işverenin bu yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşıldığından feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

İş akdinin fesih bildiriminde gösterilenin aksine sendikal nedene dayandığını ileri süren davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayandığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendika davacının çalıştığı Aksaray’daki fabrikada 532 işçinin üye olduğunu bu işçilerden 90 işçinin sendikadan istifa ettiğini, Karacabey’deki fabrikada 244 işçi üye olduğunu bu işçilerden 90 işçinin istifa ettiğini, sendikaya üye olmaları nedeniyle 85 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini bildirmiştir. Sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihlerinin ne olduğu, fesih dönemi toplam kaç işçi çıkarıldığı araştırılmalı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranı tespit edilmeli, ayrıca fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan .... Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucu da değerlendirilerek, dosyadaki tüm delillerle birlikte feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı somut olarak tespiti gerekir. Eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1108, Karar No: 2016/440, Tarih: 30.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1108 E.  ,  2016/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “vakfın tasfiyesi (dağıtılması)” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 08.03.2012 gün ve 2009/80 E., 2012/72 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 02/04/2013 gün ve 2012/10662 E.-2013/5397 K. sayılı ilamı ile;

(…Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili dilekçesinde; davalı 68’liler Birliği Vakfının, gayesini gerçekleştirmek için herhangi bir mal varlığının bulunmadığı ve bu haliyle amaçlarını gerçekleştirmesinin imkansız hale geldiği yapılan teftiş sonunda düzenlenen müfettiş raporu ile tespit edildiği ileri sürülerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 116/1. ve Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzüğün 7. ve 30. maddeleri uyarınca dağılmasına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 68’liler Birliği Vakfı, Beyoğlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/271 E.-293 K. sayılı ilamıyla tescil edilerek faaliyete geçmiş ve senedinin 3. ve 4. maddelerinde amacı "68 kuşağını oluşturanların ve dostlarının sosyal, kültürel dayanışmasını ve birliğini amaçlamak, üyelerin bir araya gelebileceği sosyal, kültürel, eğitsel, sanatsal, sportif, sağlık gereksinimlerini karşılayabilecek nitelikte eğitim ve kültür merkezleri, lokaller, gençlik merkezleri, kulüpler vb. birimler açmak, amacına uygun olarak bilimsel araştırmalar yapan enstitü ve akademi gibi çalışma merkezleri kurmak, amaçları doğrultusunda yazılı, basılı, görsel, süreli ve süresiz yayın faaliyetleri için basım ve yayım merkezleri kurmak, bu amaçlar için gerekli yayınları çıkarmak, konferanslar, paneller, açık oturumlar, sempozyumlar, sergiler, yarışmalar düzenleyerek amaçlarına doğrudan veya dolaylı olarak hizmet eden her türden etkinliklere katılmak ya da yapmak" şeklinde belirlenmiş ve vakıf bu amaçlarını gerçekleştirmek için 1992 yılında 130 TL nakdi sermaye ile kurulmuştur. Davalı vakfın denetime tabi tutulduğu 2005-2007 yılları arasında amacını gerçekleştirmek için bazı faaliyetlerde bulunmuş ise de bu yılları borçla kapattığı, bunun dışında menkul veya gayrimenkul herhangi bir malının bulunmadığı, vakıf senedi, inceleme raporları ile birlikte tüm dosya içindeki belgelerin incelenmesinden anlaşılmakta, esasen vakıf da yaptığı savunmalarında bu durumu kabul etmektedir.

Davalı vakıf, 743 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmuş ve kurulduğu zamanda yürürlükte bulunan bu Yasanın 73.maddesinde, vakıf, başlı başına mevcudiyeti haiz olmak üzere, bir malın belli bir gayeye tahsisi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 101. maddesinde de gerçek ve tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal toplulukları olarak tanımlanmış 101.maddedeki tanımdan da anlaşılacağı gibi, vakfın kurulmasının sadece mal ve hakların özgülenmesiyle değil, “yeterli” mal ve hakların özgülenmesiyle olacağı vurgulanmış, yine vakfın tüzel kişiliğe sahip mal topluluğu olması niteliği de vakfın tanımında bir unsur olarak belirlenmiştir.

Bu tanımlamalara göre vakfın üç önemli unsuru taşıması gerekli olup bunlardan birincisi, vakfı yapan kimse ve bunun irade beyanı; ikincisi ve en önemlisi vakfın konusunu teşkil eden mal; üçüncü unsur ise vakfın temin edeceği fayda ve bundan yararlanacaklar olarak ifade etmek mümkündür. Bu üç unsurun bulunmadığı hallerde hukuken bir vakıftan söz etmek imkansızdır. Bir vakfın kuruluş aşamasında sahip olduğu koşulları sonradan kaybetmesi onun dağılması sonucunu doğuracağında şüphe yoktur. Şunu da özellikle belirtmek gerekir ki, bir vakfın, amaçlarını gerçekleştirmesi onun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde ve sürekli olarak gayesine özgülenmiş bir mal veya hakka sahip olmasıyla mümkün bulunup sürekliliği ve bunu sağlayacak herhangi bir hukuki alt yapıya sahip olmayan yardım veya hayır kuruluşunu vakıf saymak imkansızdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun vakfın nihayete ermesi başlığını taşıyan 116. maddesinde, amacın gerçekleşmesi olanaksız hâle geldiği ve değiştirilmesine de olanak bulunmadığı takdirde, vakfın kendiliğinden sona ereceği ve mahkeme kararıyla sicilden silineceği hükmü yer almaktadır. Yasada vakfın dağılmış olması kendiliğinden gerçekleşecek bir olgu olarak gösterilmiş ise de, uygulamada bu hususun mahkeme kararına bağlanması aranmaktadır. Yasanın bu hükmünün, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesinin 2. fıkrasıyla birlikte değerlendirildiğinde kamu düzenine ilişkin bulunduğu şüphesizdir.