muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7193, Karar No: 2014/8030, Tarih: 22.05.2014

O halde; tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak, davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu açıklanmasına rağmen, dava konusunun idari yargı yetki alanında olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş; kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K.sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; “Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır. Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K.sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda; bozma ilamında, tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak, davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerektiği açıklanmıştır. Kural olarak, bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece, bozma kararına uyulduğu halde; gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden, bozma kararına aykırı biçimde hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan olgular ve hükmüne uyulan bozma kararı gözönüne alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11983, Karar No: 2014/20063, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11983 E.  ,  2014/20063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2012/83-2013/104

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan N.. A.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan N.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiği gibi, mahkemece hakkaniyete uygun olduğu belirtilerek soyut ifadelerle ve resen taşınmazın m2 birim fiyatının 90,00-TL olarak tespiti suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

3)Davalılar ile tapu maliki arasındaki hukuki ilişkiyi hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamı getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 07.07.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılardan N.. A.. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3280, Karar No: 2013/7280, Tarih: 09.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3280 E.  ,  2013/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2008

Yanlar arasında görülen tapu  iptali tescil ve  pay tashihi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen  kabulüne ilişkin olarak verilen karar  bir  kısım davalılar vekili  tarafından duruşma  istekli   temyiz edilmiş olmakla,dosya incelendi,  duruşma  isteği  dava  değeri  yönünden  reddedildi.Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl ve birleşen dava; tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın bir kısım davalılar tarafından temyizi üzerine Dairece; “... Kısa karara çelişkili olarak karar yazılmasının doğru olmadığı ” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş  ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı Yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 376. ve 377. maddesi ile 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186. maddesinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan; karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi ile;  bozmadan sonra mahkemenin temyiz edenden peşin almış olduğu gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar vereceği açıkça hüküm altına alınmıştır. Temyiz aşamasında yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/3. maddesi ile de aynı ilkeler korunmuştur.

Somut olaya gelince, bozma üzerine taraflara  duruşma gününü bildirir davetiye gönderildiği, hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. Mustafa Günşat Aksu'nun pul eklemek suretiyle mesleki  mazeret dilekçesi gönderdiği halde,  mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve mazeret bildiren davalılar vekilinin bozmaya karşı diyecekleri dinlenmeden  mahkemece bozma ilamına uyulması, öte yandan; devamında ise “ dosyanın geldiği aşama itibariyle ” denilmek suretiyle hukuki olmayan gerekçelerle bir kısım davalılar vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek  savunma hakkının kısıtlanması suretiyle sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

Davacılar, kök muris Ş.'tan intikal eden çekişme konusu 58 parça taşınmazın miras bırakanları Asiye'nin ketmedilmesi sebebi ile kadastro tespiti sırasında davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, öte yandan, tespit ve tescil edilen hisse dağılımının da hatalı ve yolsuz olduğunu ileri sürerek, tapuların iptali ile miras payları oranında tescile, H.'in karısı B..'ın hisselerinin de veraset ilamına göre düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Ne var ki; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olduğu söylenemez Şöyle ki; kök muris Ş.'un son mirasçılarını gösterir yakın tarihli mirasçılık belgesi ile H.in karısı B.'ın mirasçılık belgesinin temin edilip evrak arasına alınmadığı,  çekişmeye konu taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile kadastro tutanaklarına dayanak belgelerin getirtilmeden dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek rapor düzenlettirildiği, alınan raporunda kayıtlarla denetiminin yapılmadan  bilirkişi raporu doğrultusunda  sonuca gidildiği, öte yandan, eksiğin tamamlanması yoluyla temin edilen tedavüllü tapu kayıtlarına göre, çok sayıda paydaşı olan çekişme konusu taşınmazların  kadastro tespitinden sonra birden çok intikale konu olduğu görüldüğü halde, bilirkişi tarafından bildirilen  pay ve payda uyumsuzluğunun  hangi aşamada ve ne şekilde gerçekleştiğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmadığı, öte yandan pay ve payda uyumsuzluğunun giderilmesine ilişkin davalarda taşınmazların tüm paydaşlarının davada taraf olarak yeralması gerektiğinin de gözetilmediği görülmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki; yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hiç bir zamanaşımı veya hak düşürücü süreye tabi olmaksızın her zaman için açılacağı kuşkusuzdur. Bunun istisnalarından birisi ise miras bırakanın kadastro tespitinden önce ölmesi halidir. 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesine göre, kadastro tespit tarihinden önceki sebebe dayalı olarak tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık süre geçmiş ise, açılan davanın dinlenemeyeceği öngörülmüştür.

Hemen belirtmek gerekir ki; yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hiç bir zamanaşımı veya hak düşürücü süreye tabi olmaksızın her zaman için açılacağı kuşkusuzdur. Bunun istisnalarından birisi ise miras bırakanın kadastro tespitinden önce ölmesi halidir. 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesine göre, kadastro tespit tarihinden önceki sebebe dayalı olarak tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık süre geçmiş ise, açılan davanın dinlenemeyeceği öngörülmüştür.

Hal böyle olunca; öncelikle taraflardan kök muris ş..son mirasçılarını gösterir yakın tarihli mirasçılık belgesi ile H. karısı B.ın mirasçılık belgesinin temin edilmesi, tüm mirasçılar ile çekişme konusu taşınmazların dava dışı paydaşlarının davada taraf olarak yeralıp almadıklarının denetlenerek, taraf olarak yeralmayan mirasçılar ile paydaşların davada taraf olarak yeralmalarının sağlanması, taraf teşkili sağlandıktan sonra eksiğin tamamlanması yolu ile getirtilen kayıtlarda gözetilerek dava konusu taşınmazların kadastro tutanakları, kadastro tutanaklarına dayanak belgeler (revizyon gören tapu kayıtları, veraset ilamı, mahkeme kararı vs.) ile tedavüllü tapu kayıtlarının eksiksiz evrak arasına alınması sağlandıktan sonra dosyanın konusunda uzman teknik bilirkişiye tevdi edilerek çekişme konusu yapılan hususlarda denetime elverişli rapor alınması, yukarıda değinilen ilkeler ile 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186. maddesi hükmü de gözetilmek suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken  yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar CK.., G.r K.., ŞK.., KK.., H. K. YK.., H. V., Ç. K., H.K., N.K.., A..h K.., E..K.., K. K.., M.K.., A.F. P.K.., A. T.K.., F.K.. ve G.A. vekili ile, davalılar T. S.Z. D., O.Ş., C.D., C. D., Z.D.., K.D.. ile Ü. D.. vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.5.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10368, Karar No: 2012/4002, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10368 E.  ,  2012/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait traktör sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada römorkta yolcu olan ...'ın yaralandığını, davacının yaralanan kişi için toplam 71.372 TL tedavi gideri ve iş göremezlik tazminatı ödediğini, yolcu taşınması yasak olan traktörde yolcu taşındığı ve istiab haddi aşıldığından davacının rücu hakkı bulunduğu bildirilerek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 30.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 30.000 TL'nin ödeme tarihi olan 12.10.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, faizin türüne yönelik fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.336,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 3.4.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; sigortalı aracın sigortalı dönemde yaptığı kaza nedeniyle dava dışı kişiye yapılan ödemenin, aracın yolcu taşımaya ruhsatlı olmadığı gerekçesiyle rücuen tazminine ilişkin olarak açılmıştır.

Davalı aracına römork takılamayacağı, bu durumda yolcu taşınamayacağı, traktörün yolcu taşırken kaza yaptığı üçüncü kişiye ödemenen tazminatın ZMSS Genel Şartları B 4/E maddesi gereğince sigortalıdan istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin hükmün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

ZMSS'da rücu hakkı KTK'nun 95/2.maddesinde düzenlenmiştir. Birinci fıkraya göre sigortacı "sigorta sözleşmesinden veya sigorta sözleşmesine ilişkin kanun hükümlerinden doğan ve tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının azaltılması sonucunu doğuran haller zarar görene karşı ileri sürülemez" hükmü gereğince zararı öder yasa ve sözleşme gereği tazminatın kaldırılmasını ve azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene başvura

ZMSS'da rücu hakkı KTK'nun 95/2.maddesinde düzenlenmiştir. Birinci fıkraya göre sigortacı "sigorta sözleşmesinden veya sigorta sözleşmesine ilişkin kanun hükümlerinden doğan ve tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının azaltılması sonucunu doğuran haller zarar görene karşı ileri sürülemez" hükmü gereğince zararı öder yasa ve sözleşme gereği tazminatın kaldırılmasını ve azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene başvura

bilir. Ancak tazminatın kaldırılmasını ve azaltılmasını gerektiren haller yasal düzenlemede sayılmamıştır.Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B/4 maddesinde zarar görenlerin haklarının saklı tutulması ve sigortacının işletene rücu hakkı düzenlenmiştir. Bunlardan birisi de (e) bendinde belirtilen hallerdir.

Bunlar; Tazminat gerektiren olay

- Yolcu taşıma ruhsatı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya;

- Yetkili makamlarca tesbit edilmiş olan istiab haddinden fazla yolcu ve yük taşınması veya,

- Parlayıcı, patlayıcı ve tehlikeli maddeleri taşıma ruhsatı bulunmayan araçlarda bu maddelerin parlama, tutuşma ve infilakı yüzünden meydana gelmesidir.

Yüksek daire istiab haddinin aşılması nedeniyle kaza meydana gelmiş ise illiyet rabıtası aramakta ve kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması sonucu meydana gelmesi halinde rücu edilebileceğini kabul etmektedir.

Somut olayla ilgili kısım ise "tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarla yolcu taşınması ......yüzünden meydana gelmiş ise rücu nedenidir. Yani kaza ile bu neden arasında illiyet rabıtası olmakla kaza münhasıran bundan kaynaklanmalıdır. Bilirkişiler tarafından verilen raporda sürücünün eğimli yolda vites değiştirmeye çalışması kaza nedeni olarak görülmüş kazanın münhasıran yolcu taşınmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı tartışılmadığı gibi mahkeme tarafından da bu husus tartışılmamıştır. Kazanın münhasıran yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçta yolcu taşımadan kaynaklandığı belirlenirse davanın kabulüne aksi taktirde reddine karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2017/18724, Karar No: 2019/12355, Tarih: 02.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/18724 E.  ,  2019/12355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra ek kararla verilen müsadere kararına ilişkin itirazını, bağlı olduğu asıl hükümle birlikte incelenebileceği, buna ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/07/2015 tarih ve 2015/301 D.İş sayılı kararı ile de itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Mağdur ... vekilinin, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen 15/05/2015 tarihli asıl karar ile 11/06/2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ...'ın 15/05/2015 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan ederek katılma talebinde bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın eylemi dolayısıyla katılan sıfatı olmadığı için hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, mağdur ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3924, Karar No: 2014/7915, Tarih: 19.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3924 E.  ,  2014/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/409-2013/924

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.12.2013 tarih, 2013/33916-40150 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun itirazı üzerine takip durmuş olup, alacaklı icra mahkemesine başvurusunda borçlunun itirazının kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece istemin kabulü ile itirazın kısmen kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK'nun 68/1. maddesine göre; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.”

Somut olayda, alacaklının "ödünç sözleşmesi" başlıklı belgeye dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibi yaptığı anlaşılmaktadır. Bu belge, belge içeriğinde de belirtildiği üzere senetlerin düzenlendiğine ilişkin bir tutanak olup, borçluya ödünç para verildiğine ilişkin başlık kısmında yer alan "ödünç sözleşmesi" ibaresinden başka bir düzenleme yoktur. Anılan belge paranın takip borçlusu tarafından alındığına dair bir kayıt içermediğinden, dolayısıyla İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde olmadığından alacağın tahsili yargılamayı gerektirir.

Öte yandan, borçlunun takibin dayanağı olan ödünç sözleşmesindeki kefilliği adi kefalet olup, takip tarihi itibariyle yürürlükte olup olayda uygulanması gereken 818 sayılı BK'nun 486.maddesi gereğince adi kefilden alacağın talep edilebilmesi, asıl borçlunun iflas etmesi veya hakkında takibat icra olunup da alacaklının hatası olmaksızın takibin semeresiz kalması yahut borçlu aleyhinde Türkiye'de takibat icrasının imkansız hale gelmesi ile mümkündür. Bu şartlar oluşmadan doğrudan kefil hakkında takip yapılamaz. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir. Alacaklı tarafından asıl borçlu hakkında takibin semeresiz kaldığına dair bir belge de sunulmamıştır.

O halde mahkemece; alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.