muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8484, Karar No: 2013/11770, Tarih: 08.07.2013

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesi gereğince kesin olarak verildiği karara dercedilmek suretiyle dava esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, “ek kararla asıl kararın kesin olarak verildiği” gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28.02.2013 günü tebliğ edilmiş, davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, 08.03.2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Kanun yoluna (ve bu arada temyiz yoluna) başvurma belli bir süreye tabidir. Temyiz süresinin ne kadar olduğu kanun hükmü ile açıkça belirtilmiştir. (HUMK 163.md-HMK 94.md) Bu nedenle, temyiz süresi kesin ve hak düşürücü niteliktedir.

Temyiz talebini reddetmek yetkisi Yargıtay’a aittir. Ancak; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı vermiş olan mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verir.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

Temyiz talebi reddolunan taraf yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararını kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süreyi geçirdikten sonra bu red kararını temyiz ederse bu (ikinci) temyiz dilekçesi süre açısından dolayı reddine karar verilir. Bu halde esas hakkındaki temyiz talebi de incelenmez.(HGK. 18.04.990 tarih 2/115-1144). Ancak, hakimin kesin olmayan bir karar hakkında kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı (hükmün kesin olarak verildiğinin karara derc edilmesi) temyiz incelemesine engel olmaz. Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra vaki temyiz incelemesine geçilir.

Somut olayda ise; mahkemece esasa ilişkin kararın kesin olarak verildiği yazılmış, davacı bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece; "usul ve yasaya uygun olarak esas hakkında verilen ilk karar kesin olduğundan" bahisle temyiz talebi ek kararla reddedilmiştir. Ek karar 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmiştir. Esasa ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenebilmesi için bu kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan ve izah olunan nedenler ve gerekçelere göre; temyiz talebinin reddine ilişkin olarak mahkemece verilen 25.02.2013 tarihli ek karar süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin süreden reddi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esas kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/33772, Karar No: 2017/15765, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33772 E.  ,  2017/15765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2881, Karar No: 2023/4754, Tarih: 16.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2881 E.  ,  2023/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/369 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına, gümrük kaçağı eşyalardan numune olarak alınanların 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2019/32140 Esas, 2020/18338 Karar sayılı ilâmıyla 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedenleriyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, gümrük kaçağı eşyaların 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesinin hatalı olduğuna, ele geçen kaçak eşyanın değerinin fahiş olmasına karşın, pek hafif kabul edilerek indirim yapılmasının Kanun'a aykırı olduğuna, sanığın Kanun'da belirtilen şartları taşımamasına karşın, gerekçe gösterilmeden hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin bozmayı gerektirdiğine, suçun işlenmesinde kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi gerekirken bu hususta bir hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğuna, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın isnat edilen suç bakımından kastının bulunmadığına, suça konu sigaraların yurda kaçak olarak girdiğini öngöremediğine, 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun

taksirle işlenemeyeceğine, Mahkemece kamu zararı tespit edilmeden önce sanığın sosyal durumuna ilişkin bilgi verilmesinin istenilmesinin hatalı olduğuna, sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, öncelikle sanık hakkında beraat kararı verilmesi, aksi kanaatin hasıl olması durumunda ise sanık lehine hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerekçeleri ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan denetimlerde, sanığa ait 3 adet karton kutu içerisinde toplam 1.160 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçtiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın, aşamalarda alınan savunmalarında, olay tarihinde işsiz olduğu ve ekonomik sıkıntıları nedeni ile satmak amacı ile sigarları satın aldığını, pişman olduğunu beyan etti görülmüştür.

3.Sanığa, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmadığı görülmüş, bozma sonrasında ise suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde, cezada 1/3 oranında indirim yapılacağı ihtar edilmiştir.

4.Sanığın 20.09.2021 tarihinde tespit edilen savunması esnasında bildirilen kamu zararının 6.308,17 TL yerine, 1.504.347,06 TL olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Nakil Aracının Müsaderesi Gerektiğine Dair Katılan Vekili Temyizi Bakımından;

İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

B. Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz Talepleri Bakımından;

Sanığın aşamalarda tespit edilen savunmaları, adlî sicil kaydı, ele geçen gümrük kaçağı sigaraların değeri uyarınca, sanık müdafii ve katılan vekilinin aşağıda yer alan hukuka aykırılık nedenleri dışındaki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

B. Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz Talepleri Bakımından;

Sanığın aşamalarda tespit edilen savunmaları, adlî sicil kaydı, ele geçen gümrük kaçağı sigaraların değeri uyarınca, sanık müdafii ve katılan vekilinin aşağıda yer alan hukuka aykırılık nedenleri dışındaki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun' un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''...Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı

verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz...'' hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun' un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun' un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında ''...Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır...'' düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, indirim oranının 1/3 olarak gösterilmesi sureti ile sanığın yanıltılması,

Kabule göre ise;

Aşamalarda alınan savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa, dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarların kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde aynı maddenin dokuzuncu fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının dosya ile uyumlu olmayacak şekilde 1.054.347,06 TL olduğu bildirilerek, zarar giderilmediği yönündeki gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5321, Karar No: 2014/4780, Tarih: 07.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5321 E.  ,  2014/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :25.04.2013

Numarası :2010/895-2013/276

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı hakedişinden ödeme safhasında kesilen 20.100,00 TL cezanın iadesi istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici 02.01.2008 tarihli sözleşme ile şehir içindeki park ve yeşil alanların bakım, onarım, koruma ve şartnamede belirtilen diğer işlerin yapımını üstlenmiş, iş 31.08.2009 tarihinde bitirilmiştir. Sözleşmenin eki olan teknik şartnamenin 5.3. maddesinde yer alan “sulama görevinin ihmalinden dolayı kuruyan beher ağaç için 5 yaşına kadar ağaçlar için 150,00 TL, 5 yaşın üzerindeki kuruyan beher ağaç için 250,00 TL ve kurutulan çim sahalar için m2 başına 60,00 TL zarar ziyan bedeli ve cezası olarak tutanak tutulur ve istihkaktan düşülür” hükmüne dayanarak davacı istihkakından ödeme safhasında 14.09.2009 tarihinde 20.100,00 TL ceza kesilmiş, davalı 15.09.2009 tarihli dilekçeyle, yapılan ceza kesintisine itiraz etmiştir. 31.08.2009 tarihinde düzenlenen tutanakla isim ve miktarları yazılı alanlardaki fidanların ve çim alanların sulama ihmalinden dolayı kuruduğu tespit edilmiş, (74 adet ağaç, 150 m2 çim) tutanak davalı idare yetkilisi ile ziraat mühendisi ve davacı şirket çalışanları tarafından imzalanmıştır. Sözü edilen tutanakta fidanların ve çim alanların davacı yükümlülüğünde olan sulama ihmalinden dolayı kuruduğu belirtildiğinden davalı idare sözleşme eki teknik şartnamenin 5.3. maddesi uyarınca ceza uygulamakta haklı olduğundan açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeyerek fidan ve çimlerin davacı ihmali nedeniyle kuruduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7179, Karar No: 2019/6889, Tarih: 14.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7179 E.  ,  2019/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... San. Tic.Ltd.Şti.vekilince süresinde, ... vekilince de süresi dışında temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 24/10/2018 tarihli ek kararıyla davalılardan ... vekilinin temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine karar vermiştir. Ek kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılardan ... San. Tic.Ltd.Şti.vekilinin 26/07/2018 tarihli gerekçeli karara ilişkin temyiz itirazları ile davalılardan ... vekilinin 24/10/2018 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52584, Karar No: 2014/2263, Tarih: 29.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52584 E.  ,  2014/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2009/971-2011/478

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 21.02.2005 tarihinde Laboratuvar Teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, işverenin son 2-3 aydır yaptığı psikolojik baskıyla davacıyı istifaya zorladığını, davacının bu süreçte ruhen ve bedenen çok yıpranmasına rağmen işini kaybetmemek için sabrettiğini, sonunda istifa etmeyeceğini anlayan işverenin haksız olarak işten çıkardığını, brüt maaşının 1.813,00 TL. olduğunu, yemek ve servis imkanı bulunduğunu, ayrıca aylık 71,26 TL. özel sağlık sigorta priminin işverence ödendiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen dava ile de, (Davalı - ACIBADEM... kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davacı vekili birleşen dava ile de, (Davalı - ACIBADEM... kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 21.02.2005 tarihinden 23.12.2009 tarihine kadar dava dışı Acıbadem .. Sağlık Hizmetleri AŞ’de çalıştığını, iş akdinin 30.12.2009 tarihinde anılan şirket tarafından haklı nedenlerle feshedildiğini, davacı ile müvekkili arasında hizmet ilişkisi bulunmadığını, husumet itirazlarının olduğunu, bir an için müvekkilinin sorumlu tutulabileceği düşünülse dahi, davacının görev yerinin Kocaeli biriminde yaşanan istihdam fazlalığı nedeniyle genel müdürlük merkez laboratuvarı olarak değiştirilmesinin uygun görüldüğünü, davacının deneyim ve tecrübeleri göz önünde bulundurularak atamasının yapıldığını, çalışma koşullarında herhangi bir değişiklik olmayacağı, genel müdürlüğe geliş gidişinin servis aracılığı ile sağlanacağının yazılı ve sözlü olarak açıklandığını, hizmet sözleşmesinin ilgili maddesine ve Yargıtay emsal kararlarına atıfla, davacının şirket yetkililerince 14.12.2009 tarihinde kendisine iletilen görev yeri değişikliğine dair yazıyı okuduğunu, ancak tebellüğden kaçındığını, bu durumun tutanaklarla tespit edildiğini, davacının yeni görev yerine gitmediğini, şirket yetkililerine herhangi bir bildirim yapmadığını, savunma vermekten kaçındığını, bu görev değişikliğini haklı herhangi bir neden ileri sürmeden ısrarla yerine getirmediği gibi, 23.12.2009 tarihinden itibaren eski görev yerine de gitmediğini, iş akdinin devamını istemeyenin davacının kendisi olduğunu, davacının devamsızlığı nedeniyle dava dışı Acıbadem LABMED tarafından noter kanalı ile ihtarname keşide edildiğini, davacının buna rağmen işyerine gelmediğini, herhangi bir haklı neden bildirmediğini, iş akdinin Acıbadem LABMED tarafından haklı nedenle feshedildiğini, hizmet sözleşmesinde kabul edilen ücretin yasal fazla çalışma süresi olan 270 saati kapsadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline, hafta tatili ve ücret alacağına dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınırken % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması hakkın özünü zedeleyecek düzeyde olup, daha makul oranda bir indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınırken % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması hakkın özünü zedeleyecek düzeyde olup, daha makul oranda bir indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.