muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13922, Karar No: 2019/19133, Tarih: 10.12.2019

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve katılan ...'na karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

IV -Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Tüm dosya içeriğine göre; katılanın müdürlüğünü yaptığı ilk öğretim okulundan çalınan malzemelerden bir kısmının soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuklar tarafından iade ederek katılana teslim edildiği, yaşları nedeniyle dosyaları ayrı yürütülen ... ve ...'ın Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2009 tarihli 2009/607-2009/966 esas sayılı dosyalarında katılanın kalan zararlarının giderildiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında yapılan kısmi iade nedeniyle katılana, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ile katılanın kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi durumunda zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, rıza göstermemesi durumunda katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiğinin kabulü ile TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5023, Karar No: 2021/2818, Tarih: 24.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5023 E.  ,  2021/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.03.2019 tarih ve 2010/407 E. - 2019/296 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemini esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.10.2019 tarih ve 2019/1226 E. - 2019/1382 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, muris ... tarafından hazırlanmış olan "Çorum Binevler Uydu Kent Projesinin" Çorum Binevler bölgesinden Çorum eski yerleşkesine ve Çorum Çimento Fabrikasına kadar olan alanın tip konut alanı işaretli parseller üzerine yapılması öngörülen konut mimari projeleri ile merkez çarşı işaretli parsel üzerine yapılması öngörülen merkez çarşı projesini kapsadığını, bu projenin hızlı nüfus artışının ve köyden kente göçün neden olduğu kentleşme ihtiyacını karşılayarak gecekondulaşma ve çarpık yapılaşmayı ortadan kaldırmayı amaçlayan aynı zamanda Anadolu kültür ve yaşam tarzına uygun ve bölgenin ekonomik ve sosyal kalkınmasını da hedef alan ilim ve güzel sanat eseri olduğunu, davalının mülkiyetindeki arsa üzerinde bulunan villasında projeye aykırı değişiklik ve eklentilerin yapıldığının tespit edildiğini, yapılan değişikliklerin murisin hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, esere tecavüzün ref’ine, projeye aykırı olarak yapılmış eklenti ve değişikliklerin kal’ine, projeye uygun hale getirilmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davalının davaya konu taşınmazı 1992 yılında arsa olarak aldığını, belediyenin kontrolünde inşaatını yaptığını, davacıların murisine ait projenin Belediye tarafından değiştirildiğini, bu nedenle davacıların muhatabının ancak Belediye olabileceğini, bir bütün halindeki proje ve binaların iddia edildiği gibi FSEK maddesi 2/3 ve 4/3 anlamında bir proje ve mimari eser olmadığını, davaya konu projenin

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davalının davaya konu taşınmazı 1992 yılında arsa olarak aldığını, belediyenin kontrolünde inşaatını yaptığını, davacıların murisine ait projenin Belediye tarafından değiştirildiğini, bu nedenle davacıların muhatabının ancak Belediye olabileceğini, bir bütün halindeki proje ve binaların iddia edildiği gibi FSEK maddesi 2/3 ve 4/3 anlamında bir proje ve mimari eser olmadığını, davaya konu projenin

tamamlanmadığını, dava konusu edilen projenin sadece bir binanın planından ibaret olmayıp davacının da iddia ettiği gibi bir yaşam alanı oluşturmak amacı ile düşünüldüğünü, bu proje ve uygulamasının nasıl yapılacağına, hangi kriterlerin uygulanacağına, sorumluluğun kimde olacağına ilişkin olarak yapılan sözleşmelerin bulunmasının zorunlu olduğunu, işlevsellik özelliklerinden dolayı mimari eserde değişiklik yapılabileceğini, değişen teknoloji ve yasal düzenlemeler nedeniyle bu değişikliklerin yapılmasının zaruret haline geldiğini, davalının hak ihlalinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacıların murisinin çizdiği mimari projeye davalı tarafından yapılan bir tecavüzün söz konusu olmadığı, keşif sonrası düzenlenen teknik bilirkişi raporunda davaya konu binanın mimari projeye aykırı yapıldığı belirtilmiş olmakla birlikte bu değişikliklerin davacıların murisinin mimari projesine değil ruhsata konu başka bir mimari projeye aykırı olduklarının belirlendiği, davacıların murisinin mimari projesine aykırı bir durum değil binanın yapılmasına dayanak mimari projeye aykırı bir husus olduğundan tespit edilen aykırılığın davanın konusunu oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının ve dava konusu alanı da içine alan bölgede şehir plancısı ...’a yeni bir imar planı yaptırıldığı ve söz konusu imar planının Çorum Belediye Meclisi’nin 30.10.1990 tarihli kararı ile kabul edildiği, dolayısıyla dava konusu alanı da kapsayan davacı ... tarafından yapılan planların yeni planla yürürlükten kaldırıldığı, davacıların daha sonra Belediyece yapılan imar planlarının iptali için Çorum İdare Mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğinin anlaşılmasına, Belediye nazım ve uygulama imar planı değişikliği ile davalıya isnat olunan eylem arasında illiyet bağının bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davacıların murisinin Çorum Belediyesi için “Binevler Uydu Kent Projesi” adı ile 1974 yılında hazırladığı nazım ve uygulama imar planlarında, çeşitli tiplerde konut yapılması için, L, K, T, V ve Y tipi mimari projeler öngörüldüğünü, ancak işaretli parseller üzerinde yapılması öngörülen tip projelere aykırı olarak davalı tarafından inşa olunan konutun tip projesinde, önemli değişiklikler yapılması nedeniyle eserden doğan haklarının ihlal edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

FSEK'in 22/2. maddesi uyarınca, mimarlık eserlerine ait plan, proje ve krokilerin uygulanması da eserin çoğaltılması sayılır. Kanun'un 16. maddesi uyarınca, kural olarak eserde ve eser sahibinin adında değiştirme yapılamaz. Keza Kanun'un 21. maddesi uyarınca, bir eserden "işlenme" suretiyle yararlanma hakkı da münhasıran eser sahibine aittir. Eser sahibi FSEK hükümleri gereğince mali ve manevi haklarının ihlali halinde esere tecavüzün men ve ref’i ile maddi ve manevi tazminat talep edebilecektir. Dava konusu mimari projenin 5846 sayılı FSEK'in 2. maddesi çerçevesinde eser vasfına haiz olduğu, proje üzerinde projeyi çizen mimar olarak mali ve manevi hak sahibinin davacıların murisi olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının Çorum Belediyesi için “Binevler Uydu Kent Projesi” adı ile 1974 yılında hazırladığı nazım imar planı ve uygulama imar planı ile bu planlar üzerinde tip konut alanı işaretli parsellerde yapılması öngörülen konutlar için çizilen mimari projelere aykırı olarak davalı tarafından izinsiz değişiklik ve eklentiler yapılıp yapılmadığı, davalı tarafından inşaa ettirilen yapının mimari projesinin, davacılar murisine ait projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı ve önceki projede izinsiz değişiklik yapılıp yapılmadığı hususlarında toplanmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince Çorum Belediyesine yazılan 09.08.2010 tarihli müzekkere ile “dava konusu taşınmazın Çorum Binevler Uydu Kent Projesine ilişkin imar planları, tip projelerinin gönderilmesi” istenilmiş olup, Belediyenin 27.08.2010 tarihli cevabi yazısı ile 1932 ada 5 parsele ait imar plan örneği ve tip projesinin onaylı suretinin ekte gönderildiği belirtilerek davacı ...’ye ait olan, 16.01.1980 tarihinde Belediyece onaylandığı anlaşılan T Tipi proje fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Çorum Belediyesine yazılan 09.08.2010 tarihli müzekkere ile “dava konusu taşınmazın Çorum Binevler Uydu Kent Projesine ilişkin imar planları, tip projelerinin gönderilmesi” istenilmiş olup, Belediyenin 27.08.2010 tarihli cevabi yazısı ile 1932 ada 5 parsele ait imar plan örneği ve tip projesinin onaylı suretinin ekte gönderildiği belirtilerek davacı ...’ye ait olan, 16.01.1980 tarihinde Belediyece onaylandığı anlaşılan T Tipi proje fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir.

Davalının, taşınmazını 1992 yılında arsa olarak satın almasından ve belediye imar planı değişikliğinden sonra 10.03.2004 tarihinde kendisine yapı inşaat ruhsatı verildiği, ancak bu ruhsata ekli proje ile zemine inşa edilen binanın oturum alanı ile kat sayısında da farklılık bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi tespitlerine göre; davalıya ait yapının, davacıların murisine ait mimari projeye göre değil, birbaşka mimara ait mimari projeye ve yapı inşaat ruhsatına aykırı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosyanın incelenmesinde, ruhsatta belirtilen 237 m2'lik alana sahip projenin dosyada bulunmadığı ve bu nedenle bilirkişilerin bu hususta herhangi bir inceleme yapmadığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, yapı inşaat ruhsatında adı geçen uygulamaya esas mimari projenin dosyasına kazandırılarak, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak ve bilirkişilerden ek rapor alınarak söz konusu projenin, davacılar murisine ait mimari projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı, Belediye kayıtlarında uygulamaya esas mimari projede davacıların murisinin adının gözüküp gözükmediği ve bu suretle mali ve manevi haklarının ihlal edilip edilmediği hususunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4498, Karar No: 2015/10997, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4498 E.  ,  2015/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ

HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2012/4-2014/256

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2012/4-2014/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinin tescilli “B.” ve “R. B.” markalarına görsel ve işitsel olarak yoğun benzerlik ve iltibas yaratan “B. B.” ibaresini müvekkilinin izni olmaksızın dava konusu B.B.ibareli enerji içeceği tipi ürün ve bu ürünün yanında verilen gıda takviyesi ürünü üzerinde kullanarak müvekkili aleyhine marka tecavüzü ve haksız rekabet yarattıklarını, B. B. ibareli performans içeceği ürünün davalı A. Doğal Besin Ltd. Şti. tarafından üretildiği ve her iki ürünün de davalı E.. T..' nun yetkilisi olduğu ADT pazarlama firması tarafından dağıtılıp piyasaya sürüldüğünü, davalıların haksız kullanımlarının en kısa sürede önlenmesi için mahkeme nezdinde 2011/123 D.iş sayılı ihtiyati tedbir talebinde bulunduklarını, mahkemece 23.12.2011 tarihli karar ile ihtiyati tedbir kararı verildiğini, HMK. 397 uyarınca yasal süresi içinde iş bu davayı açtıklarını ileri sürerek, müvekkilinin R. B.markalarına ve ürün ambalajına iltibas oluşturmak sureti ile yaratılan marka tecavüzü ve haksız rekabet durumunun tespitine, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı E.. T.. vekili, "B." ibaresinin tekel altına alınamayacağı için marka tecavüz koşullarının oluşmadığını, müvekkilinin kullanımının TPE nezdinde başvurusunu yaptıkları "Q7 B. B.+18" ibareli markanın kullanımına ilişkin olduğunu, kendi markalarının ticari hayatta bilinen ve tercih edilen bir marka olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A. Doğal Besin ve Bitkisel Destek Ürünleri Gıda Kozm. Turizm ve İnş. Paz. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, diğer davalı E.. T.. ile müvekkili şirketin herhangi bir ilgi ve bağlantısının olmadığını, işyerindeki yapılan aramada "B. B." ibareli ürün ambalaj ve broşürüne rastlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A. Doğal Besin ve Bitkisel Destek Ürünleri Gıda Kozm. Turizm ve İnş. Paz. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, diğer davalı E.. T.. ile müvekkili şirketin herhangi bir ilgi ve bağlantısının olmadığını, işyerindeki yapılan aramada "B. B." ibareli ürün ambalaj ve broşürüne rastlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; dava tarihi itibariyle davalılar adına tescilli bir marka ya da tasarım bulunmadığı, her iki kullanımda yer alan “B.” ibaresinin, boğa anlamına geldiği, davalı ürünlerinde kullanılan Q7 ibaresinin “Q7 B. B.” ve “R. B.” kelimelerine işitsel olarak ayırt edicilik kazandırdığı, ayrıca davacı ürününün tenekede, davalı ürünün ise şişede satıldığı, her iki üründe kullanılan tasarım ve renklerin farklı olduğu, performans içeceklerinin tüketicisi olan 18 yaş üzeri kitle göz önüne alındığında ürünlerin karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı adına tescilli "R. B." ve "B." ibareli marka hakkına tecavüzün önlenmesine ilişkindir. Davacı, davalı tarafından piyasaya sürülen, enerji içeceği emtiası üzerinde kullanılan "B. B." ibaresinin markasal kullanımının tescilli markaları ile iltibasa yol açtığından tecavüzün tespitini ve önlenmesini talep etmiştir. Davacı adına tescilli "R. B." ve "B." ibareli kelime ve şekil markalarında geçen söz konusu ibareler markaların asli unsuru niteliğindedir. 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca tescilli olduğu mal ve hizmetler ile aynı ya da benzer tür mal ve hizmetler için iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer işaretlere ilişkin marka tescil başvurularına karşı itiraz yoluyla tescilin önlenmesini talep hakkı verdiği gibi, aynı KHK'nın 9. ve 61. maddeleri uyarınca marka hakkı sahibi bu nitelikteki işaretlerin kullanımının engellenmesini isteyebilir. Somut uyuşmazlıkta da, "R. B." ve "B." markaları ile davalı kullanımındaki "B.B." ibareli marka arasında 556 sayılı KHK'nin 9/1-(b) bendi anlamında ilişkilendirme ihtimalinide içerecek derecede benzerlik bulunduğu ve taraflar arasında söz konusu markaların üzerinde kullanıldığı şişe ve kutu ambalajları bakımından bir uyuşmazlık da mevcut olmadığı halde, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/69, Karar No: 2017/3471, Tarih: 28.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/69 E.  ,  2017/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve eksik inceleme yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunununda tanıkların ne zaman gösterileceği belirtilmemiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir (HMK m. 137). Davacı erkek dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, 30.11.2012 tarihli tanık listesinde dört adet tanık ismi ve adresi bildirmiş, ön incelemeden önce dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında cevaba cevap dilekçesi ile daha önce bildirdiği tanıklar yanında iki tanık ismi daha eklemiştir. Mahkemece, davacı erkeğin 24.12.2012 tarihli cevaba cevap dilekçesinde bildirdiği tanıklar ikinci tanık listesinde bildirildikleri gerekçesiyle dinlenmeden hüküm verilmiştir. Ön inceleme duruşmasından önce ve henüz delillerin sunulması aşamasına geçilmeden tanık bildirilmesi halinde bunun ikinci tanık listesi olarak kabulü mümkün değildir. Davacı erkek, tanıklarının dinlenmesinden de vazgeçmemiştir. Mahkemece, davacı erkeğin 24.12.2012 tarihli cevaba cevap dilekçesinde bildirdiği tanıklar Şehriye Özkan ile Kadir Orkun'un 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/2835, Karar No: 2021/5083, Tarih: 18.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2835 E.  ,  2021/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp- kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2.000 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini yargılama aşamasında ıslah ederek 232.244,04 TL ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile dava konusu Ocak 2011 – Şubat 2013 arası dönemlere ilişkin KDV dahil toplam 274.047,96 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar , davalı tarafın temyizi üzerine; Dairece verilen 14/12/2017 tarihli ve 2016/19442 E. 2017/17690 K. sayılı kararla;

(...Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir...) gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine (Davacı tarafından yapılan yargılama giderleri ile maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline) karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.