muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13447, Karar No: 2024/978, Tarih: 25.01.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; maluliyet oranının hatalı belirlendiğini, davacının maluliyet oranının Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre %14.1 olduğunu ve tazminat hesabının bu oran üzerinden yapılması gerektiğini, hesaplamada uygulanan yöntemin hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosuna ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili; davacının kasten yaralama sonucunda yaralandığını, bu nedenle talebin teminat kapsamı dışında kaldığını, geçici iş göremezlik zararının teminat dışında kaldığını, vekalet ücreti konusunda hatalı karar verildiğini belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

V. BOZMA KARARI

Dairemizin 29.12.2022 tarih ve 2021/22226 Esas, 2022/18069 Karar sayılı ilamıyla davacı vekilinin temyiz dilekçesi sehven incelenmeyerek, davalının temyiz itirazlarının kısmen kabulüyle kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME/MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİ

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairemizin 29.12.2022 tarih ve 2021/22226 Esas, 2022/18069 Karar sayılı ilâmına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme/Maddi Hatanın Düzeltilmesi Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde; mahkeme kararını temyiz etmelerine rağmen Yargıtay ilamında temyiz nedenlerine yer verilmediğini belirterek temyiz taleplerinin incelenmesini talep etmiştir.

C.Değerlendirme

1. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin maddi hata neticesinde Dairemizce incelenmediği anlaşıldığından maddi hatanın giderilmesi talebinin kabul edilmesi ile Dairemizin 29.12.2022 tarih ve 2021/22226 Esas, 2022/18069 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, karara esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmasına, geçici iş göremezlik zararının davalının sorumluluğu kapsamında kalmasına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının belirlenmesi için bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir.

3.Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının belirlenmesi için bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Yine Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile tazminat hesabının progressif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; İtiraz Hakem Heyetince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, her ne kadar hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun uygulanması doğru ise de progresif rant yönteminin kullanılması gerekirken %1.8 teknik faizin uygulanması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; tazminat miktarı belirlenirken davacının %10 maluliyet oranına göre, işleyecek devre bakımından progressif rant formülü kullanılmak suretiyle ve davacının muhtemel bakiye ömür süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre belirlenmesi suretiyle hesaplama yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile Dairemizin 29.12.2022 tarih ve 2021/22226 Esas, 2022/18069 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile Dairemizin 29.12.2022 tarih ve 2021/22226 Esas, 2022/18069 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Değerlendirme bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (4) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ve davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10752, Karar No: 2016/10760, Tarih: 02.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10752 E.  ,  2016/10760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/09/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim sırasındaki staj eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken ücretin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, çok programlı lisede öğrenim görürken, mevzuat gereği davalı kuruma bağlı birimde staj yaptığını ancak davalı kurumun 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca ödenmesi gereken staj ücretini ödemediğini beyanla, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari işlemden kaynaklandığını, 2577 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca bu tür ihtilafların çözüm yerinin idari yargı olduğunu, davacının öncelikle davalı idareden talepte bulunması ve reddi hâlinde idari yargıya başvurabileceğini, yargı yolu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı definde bulunduğunu, davacının staj yaptığı dönemde kurumun işletme olmadığından anılan Yasa uyarınca ücret almaya hak kazanamayacağını, kaldı ki staj süresince ücret ödenmesine dair bir yasal düzenlemenin de bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının, gerçek üretim ve hizmet ortamı sağlayan bir işletmede değil, davalı kuruma bağlı bir anaokulunda staj yaptığı, 3308 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca, işletmelerde staj yapan öğrencilere yönelik bir düzenleme bulunduğu, bunun kurumda stajını tamamlayan öğrencileri kapsamadığı, başkaca bir yasal düzenlemenin de bulunmadığı belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu ve ilgili mevzuatta; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanısıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. Mesleki Eğitim Kanunu'nda yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Yönetmeliğinde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

Bu durumda mahkemece; davacının, Veysalkarani Çok Programlı Lisesinde öğrenci iken, Gazi Mustafa Kemal İlköğretim Okulunda çocuk gelişimi ve eğitimi alanında, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi kapsamında mesleki eğitim ya da staj yapıp yapmadığının araştırılması, staj yaptığının belirlenmesi hâlinde, yapılan staj ya da mesleki beceri eğitiminin 3308 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6424, Karar No: 2024/5042, Tarih: 19.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6424 E.  ,  2024/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1242 E., 2023/1078 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/344 E., 2022/110 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın ve davalı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından ve katılma yoluyla davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.'' hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, Bursa ili, İnegöl ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında ... Deresinin yatağı olmakla tescil harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Dava konusu edilen taşınmazın, teknik bilirkişinin 22.02.2021 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü olduğu ve nizalı taşınmaz bölümünün dava tarihindeki zemin değerinin 29.12.2021 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda 149.226,00 TL olarak belirlendiği, nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-6 ncı maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre; kabul edilen ve temyize konu toplam miktar 149.226,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinin değer yönünden ayrı ayrı REDDİNE,

Dosya içeriğine göre; kabul edilen ve temyize konu toplam miktar 149.226,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinin değer yönünden ayrı ayrı REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6685, Karar No: 2021/15408, Tarih: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6685 E.  ,  2021/15408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’in iş yerinin kilitli kapısı haksız yere elde bulundurulan anahtarla açılarak iş yeri içerisinde bulunan suça konu dizüstü bilgisayar ve matkabın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 31/3 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede, tebliğnamedeki düşmeye ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde, duruşma açılarak ve suça sürüklenen çocuğun duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin suça sürüklenen çocuğa hiç tebligat yapılmadan yokluğunda hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1516, Karar No: 2018/1190, Tarih: 01.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1516 E.  ,  2018/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : ..... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda 08/09/2015-2015/125 esas ve 2015/281 sayılı karar sayılı ilamı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hüküm sanık müdafii tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 10/05/2016 tarihinde 2015/ 125 esas ve 2015/281 sayılı karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün ve itiraza konu olmayan sanık hakkındaki hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; “Bursa 5 inci Ağır Ceza Mahkemesi, 08.09.2015 gün ve 2015/125-2015/281 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanık ...’ın 5237 Syl. TCK 188/3, 62, 52/2, 53/1, 63, 54/1, 4 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80.TL adli para cezası ile tecziyesine karar vermiştir.

Çözümlenmesi gereken sorun, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit midir?

Dosya içerisindeki yakalama tutanakları ve beyanlara göre; aşağıdaki hususlar belirlenmiştir.

14.2.2015 gün saat 20.30 da, .... Mahallesi, .... Sokak üzerinde, ... üzerinde 2 gr esrar maddesi ele geçmiştir. .... uyuşturucu maddeyi, .... evi önünde, ....’in torbacısından aldığını belirtmiştir. ....’ın gösterdiği, yakalandığı sokaktaki, .... Sokak no 16 ‘da .... evinde 15.2.2015 gün saat 01.40 da yapılan arama sonrasında uyuşturucu madde ele geçmemiştir.

14.2.2015 gün saat 21.00 de, .... Mahallesi, .... Sokakta ... üzerinde de 7 gr esrar maddesi ele geçirilmiştir. ....’in gösterdiği, .... Sokak üzerindeki, iki katlı metruk evde 14.2.2015 gün saat 22.30 arama yapılmış, evde üç kişi, sanık ... ile diğer sanıklar ...., ... yakalanmış, sanık ... üzerinden 0.1 gr sentetik kannabinoid ve 0.2 gr MDMA ele geçmiş, .... ve .... üzerinde uyuşturucu madde ele geçmemiş, evde ise net 18.6 gr esrar bulunmuştur. ... soruşturma aşamasında uyuşturucu maddeyi ....’ten aldığını belirtmiş, ....’i teşhis etmiş, beyanını kovuşturma aşamasında tekrar etmiştir. .... 15.2.2015 gün, saat 00.37 de, kendisine uyuşturucu maddeyi ....’ın sattığını belirtmiş, 14.2.2015 gün saat 22.15 de, ...’ı teşhis etmiştir. Evde yakalanan .... ve .... serbest bırakılmış, haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davası, Bursa 5 inci Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/125 esas sayılı dosyası ile birleştirilmiştir.

Ayrıca .... hakkındaki ihbar sonrasında 21.2.2015 günü saat 21.30 da, .... sokak no 16 da arama yapılmış, .... 750 gr esrar ve boş siyah poşet ile yakalanmış, poşette .... parmak izi bulunmuş, açılan kamu davası Bursa 5 inci Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/125 esasına kaydedilmiştir.

Ayrıca .... hakkındaki ihbar sonrasında 21.2.2015 günü saat 21.30 da, .... sokak no 16 da arama yapılmış, .... 750 gr esrar ve boş siyah poşet ile yakalanmış, poşette .... parmak izi bulunmuş, açılan kamu davası Bursa 5 inci Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/125 esasına kaydedilmiştir.

Yerel mahkeme .... ve .... hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet kararları vermiş, hükümler Yargıtay incelenmesi sonucunda onanmıştır.

Ancak ... açısından araştırma yeterli midir?

.... 17.6.2015 tarihli duruşmada, .... evinin orada, 20 yaşında roman erkek bir şahıstan, sokak üzerinde uyuşturucu madde aldığını, 5-10 dakika sonra polislerin yakaladığını, karakolda teşhiste satan burada yok dediğini, okuması olmadığını, yazılı kağıdı imzaladığını belirtmiş, uyuşturucu madde satın aldığı şahsın duruşma salonunda da olmadığını da söylemiştir.

Sanık ile yakalanan uyuşturucu madde ticareti suçundan iki eylemden mahkum olan ...., sanık ...’ı tanımadığını belirtmektedir. Sanık ...’da, yakalandığı evdeki diğer kişiler .... ve ....’i tanımadığını bildirmiştir.

Sanık ... olay yerine uyuşturucu madde almak için geldiğini, polis baskını sonrası, metruk evden kaçamadığını, ele geçirilen esrarın kendisine ait olmadığını, ....’a uyuşturucu madde satmadığını savunmuştur.

.... sokak üzerindeki evde 14.2.2015 tarihli aramada ele geçen 18.6 gr uyuşturucu maddeden edilen 1 adet parmak izi olay yerinde yakalanan .... ve ....’e ait değildir.

Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünde ....’ın soruşturma aşamasındaki beyanı ve teşhisi esas alınmıştır. Ancak, ....’ın soruşturma aşamasındaki beyanında ve teşhiste müdafisinin hazır bulunmadığı gözlenmiştir. Ayrıca .... kovuşturma aşamasında, duruşmada, farklı beyanda bulunmuştur. Sanığı tanımamış, üzerinde yakalanan uyuşturucu maddeyi fırtına sokak üzerinde cesim evi önünde cesim torbacısı roman erkek şahıstan aldığını belirtmiştir. .... soruşturmada da ayrıntı olarak 15.2.2015 günü adresi gösterdiğini, ikamet önünde bekleyen kişiden aldığını beyan etmiştir. .... evindeki aramaya ait Cumhuriyet savcısı kararı üzerinde de, .... ifadesi olarak, cesim evi önünden alındığı beyanı bulunmaktadır. Sanık ..., .... sokak üzerindeki metruk evde yakalanmıştır. Tutanaklara göre .... ile sanık aynı tarih ve yakın saatlerde yakalanmıştır. Ancak sokaklar farklıdır.

Bu tespitler ve beyanlar dikkate alındığında, araştırma yeterli değildir. .... ve sanık ...’ın yakalanmasına ilişkin tutanakları düzenleyen ve ....’ın soruşturma aşamasındaki teşhis işlemini yapan zabıt düzenleyicileri dinlenmelidir.

Bu tespitler ve beyanlar dikkate alındığında, araştırma yeterli değildir. .... ve sanık ...’ın yakalanmasına ilişkin tutanakları düzenleyen ve ....’ın soruşturma aşamasındaki teşhis işlemini yapan zabıt düzenleyicileri dinlenmelidir.

Tutanak düzenleyicilerinden sorulup, 14.2.2015 ve 21.2.2015 tarihli .... sokak üzerindeki arama yapılan evlerin aynı ev olup olmadığı, bu evin .... kullanımında olup olmadığı saptanmalıdır. 14.2.2015 tarihinde .... ile ....’ın yakalanma tarih ve saatleri duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, fırtına sokak ile .... sokak arasındaki mesafe saptanmalıdır. ....’ın değişen beyanı değerlendirilmelidir. Sonrasında savunmanın aksini gösterir nitelikte, aleyhte somut, kesin ve inandırıcı deliller karar yerinde gösterilmelidir.

Sanık ... hakkında eksik inceleme ile karar kurulmuştur. Bu sebeplerle, sanık ... hakkındaki, dairenin anılan kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM:

Yargıtay 20 uncu Ceza Dairesinin 10.5.2016 gün ve 2015/16127-2016/2870 sayılı ilamının kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün eksik inceleme sebebiyle bozulması, itirazın yerinde görülmemesi durumunda, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, arz ve talep olunur. Denilerek sanık lehine olarak itirazda bulunulmuştur.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirildiğinde,