muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16095, Karar No: 2023/8057, Tarih: 15.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16095 E.  ,  2023/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/927 E., 2022/926 K.

SAYISI : KIT/ 2022-1874

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Kısmen Kabulü İle Davanın Kısmen Kabulü

SAYISI : 2020/50416

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılamasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.08.2018 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile davacının sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası neticesinde davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının başvuru tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 294.656,11 TL’ye, geçici iş göremezlik tazminatı talebini ise 29.196,35 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; poliçe limitiyle sınırlı olarak sorumlu olduğunu, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik talebinin poliçe teminat kapsamı dışında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 294.156,11 TL sürekli iş göremezlik, 29.196,35 TL geçici iş göremezlik olmak üzere toplam 323.352,46 TL iş göremezlik tazminatının 25.10.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Sigorta A.Ş.’nden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir.

IV....

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin 27.10.2020 tarih ve 2020/İHK-23058 sayısı belirtilen kararı ile davalının itirazlarının kısmen kabulüyle kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine, toplam 248.393,36 TL tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin 27.10.2020 tarih ve 2020/İHK-23058 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin 27.10.2020 tarih ve 2020/İHK-23058 sayısı belirtilen kararı ile davalının itirazlarının kısmen kabulüyle kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine, toplam 248.393,36 TL tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin 27.10.2020 tarih ve 2020/İHK-23058 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 28.03.2022 tarih ve 2021/10854 Esas, 2022/6002 Karar sayılı ilamında; "...1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan 15.04.2020 tarihli aktüer bilirkişi raporunda; kaza tarihinde 28 yaşında olan davacının TRH 2010 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, TRH Tablosu'na göre davacının 99 yaşına kadar yaşama ihtimali hesaba dahil edilerek,ortalama yaşam süresi ile sınırlama yapılmadan hesaplama yapılmış, işleyecek aktif dönem ile işleyecek pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihleri açık bir şekilde yazılmamış olup bu yönüyle rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda;davacının bakiye ömür süresi belirlenerek, aktif ve pasif dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle denetime elverişli daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanun’unda 30/17 maddesi ile 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13.maddesine "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın karar tarihinde AAÜT’de belirlenen maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Yargıtay bozma kararında tazminatın hesaplama yöntemine ilişkin olarak ek rapor alındığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği ile yapılan hesaplamada 442.765,57 TL bakiye zararın olduğu, poliçe limitinin ise 360.000,00 TL olup davadan önce 111.606,36 TL ödeme yapıldığı geriye kalan poliçe limitinin 248.393,36 TL olduğu gerekçesi ile davalı ... şirketinin itirazının kısmen kabulü ile ... kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına, davacının talebinin kısmen kabulü ile bakiye sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı olarak toplam 248.393,36 TL 'nin 25.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanılmış haklar gözetilmeden karar verildiğini, kök rapordaki veriler esas alınmadan hesaplama yapıldığını, maluliyet raporunun hatalı ve maluliyetin yüksek olarak belirlendiğini, geçici iş göremezlik talebinin poliçe teminat kapsamında kalmadığını, sigorta şirketine eksik belgelerle başvuru yapıldığını, kusur oranlarını kabul etmediklerini, hesap raporunda tazminat miktarının yanlış metod ile hesaplandığı ve tazminatın yüksek tespit edildiğini belirterek ... kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3.Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İtiraz Hakem Heyetince, bozma ilamından sonra, tazminata ilişkin ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmişse de anılan karar ve hesaplama yöntemi hatalıdır. Zira ilk karar davalı vekilince temyiz edilmiş olup davalı lehine usulü kazanılmış haklar gözetilerek bozmadan önce hükme esas alınan hesap raporundaki hesaplama yöntemi olan TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre hesap yapılması gerekmektedir. Bu nedenle bozma ilamından sonra kazanılmış hakları ihlal edilecek şekilde TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği kullanılarak hesaplama yapılması doğru görülmemiştir. Buna göre, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre (ilk bozma ilamındaki hususlar dikkate alınarak ve ilk bozmadan önceki raporun diğer verileri aynen kullanılarak) hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4199, Karar No: 2019/377, Tarih: 22.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4199 E.  ,  2019/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında GSM ekipmanlarının montajının yapılması amacıyla 30/04/2009 imza tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini ve kira bedellerinin peşin ödendiğini, halkın tepkisi nedeniyle 25/02/2014 tarihinde baz istasyonu sökülerek tahliye edildiğini ve eksiksiz olarak davalıya teslim edildiğine dair tutanak tuttuklarını, taşınmazın davalının muvafakatı ile tahliye edildikten sonra kullanılmayan 25/02/2014 - 17/12/2014 tarihlerine ilişkin olarak davalının yersiz olarak uhdesinde kalan kira parası 9.698,63 USD'nin ödenmesinin 18/3/2014 tarihli ihtarname ile talep edildiğini, davalının cevabi ihtarname ile 21 günlük kira bedeli karşılığı olan 691 USD borcu olduğunu beyan ederek bu miktarı ödediğini, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ilk kira ödemesinin yapıldığı 17/12/2009, sürenin sonunun ise 17/12/2014 tarihi olup bu itibarla davalının yaptığı ödemenin eksik olduğunu belirterek 9.007,63 USD kira bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözleşmenin fiili başlangıç tarihinin 30/4/2009 olduğunu, davacının tek taraflı ve kötü niyetli olarak sözleşmeyi feshettiğini, kiracının tek taraflı sözleşmeyi feshedip kullanmamış olduğu aylar için iade talep etme hakkı bulunmadığını, 21 günlük fazla ödemenin davacıya iade edildiğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların kira sözleşmesinde, kiralananın, kiracı tarafından tek taraflı bildirimde bulunulmak suretiyle kira süresinin bitiminden önce tahliye edileceğini de kararlaştırabilecekleri ancak bu bildirimin sözleşmede belirli bir şekle ve süreye tabi tutulmuş ise bildirimin geçerli olabilmesi için kararlaştırılan koşullara uyulmasının zorunlu olduğu, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca davacı kiracının tahliye işleminden 15 gün önce yazılı ihbarda bulunarak tahliyeyi haber vermesi gerekirken buna dair bir belge dosyaya ibraz edilmediği, taşınmazın fiili teslimi gerçekleşmiş olmakla birlikte sözleşme uyarınca yerine getirilmesi gereken feshe ilişkin irade beyanının 18/03/2014 tarihli ihtarname ile yerine getirildiği, ihtarnamenin davalıya 25/03/2014 tarihinde tebliğ edildiğinin beyan edildiğini, sözleşmede, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin kira bedelinin kiralayan adına havale edildiği tarih olduğunun kabul edildiğini, bu nedenle sözleşmenin 30/04/2009

tarihinde imzalanmış olmasının, sözleşmenin başlangıç tarihini 30/04/2009 yapmayacağı, davacı tarafın, ilk ödemesi 17/12/2009 tarihinde yapıldığına göre kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 17/12/2009 olacağını, davacının fesih ihbarında bulunduğu ihtarnamesinin davalıya tebliğini takip eden 15 günden sonraki kiraların davacı tarafça fazladan ödenmiş olup, fazla ödenen kira bedelinin iadesi gerektiği, davacının iade talebine haklı olduğu kira döneminin 09/04/2014 - 17/12/2014 dönemi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.663,93 ABD dolarının 25/03/2014 tarihinden itibaren bu tarihte devlet bankalarınca ABD doları cinsinden bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiz oranında faiz uygulanarak davalıdan tahsiline, bakiye talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, 30/04/2009 düzenleme tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 5/2 maddesinde kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin, kira bedelinin kiraya veren adına havale edildiği tarih olduğu kararlaştırılmış olup, kiraya verene, 17/12/2009 tarihli dekont ile kira ödemesi yapıldığı anlaşılmakla, Mahkemenin kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 17/12/2009 olduğuna ilişkin tespitinde bir usulsuzlük bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 9. maddesinde "kiracı, herhangi bir sebep göstermeksizin 15 gün önceden yazılı ihbarda bulunmak suretiyle tazminatsız olarak kira sözleşmesini feshedebilir. Kiracının kira sözleşmesini feshetmesi halinde kiralayan geriye kalan kira süresi bakımından hiçbir kira bedeli, hak, alacak, müspet zarar, kar yoksunluğu vb. herhangi bir nam altında tazminat vb. bedel talep etmeyecektir. " düzenlemesi yer almaktadır. 25/02/2014 tarihli, "montaj sonrası hasarsızlık tutanağı" başlıklı belgede, baz istasyonunun söküldüğü, binanın kiraya verene teslim edildiği belirtilmektedir. Kiralananın 25/02/2014 tarihinde tahliye edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacı kiracı, kira sözleşmesinin kiraya verenin muvafakati ile sona erdirildiğini veya haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamamıştır. Kira sözleşmesinde, kiralananın kira süresinin bitiminden önce tek taraflı bildirimde bulunmak suretiyle feshedilebileceği kararlaştırılmış olup bu halde bildirimin sözleşmede belirlenen fesih süresine uygun olarak yapılması zorunludur. Kiracının bu ihbar şartına uymadan taşınmazı 25/02/2014 tarihinde tahliye ettiği anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinde kiracıya 15 gün önce ihbarda bulunarak sözleşmeyi fesih ve boşaltma hakkı tanındığına, kiracı tarafından 25/02/2014 tarihinde taşınmaz tahliye edilerek, davalı kiraya verene teslim edildiğine göre tahliye tarihi ihbar tarihi kabul edilerek davacının 25/02/2014 tarihinden itibaren 15 günlük kira parasından sorumlu tutulması gerekirken, ihbar şartının yerine getirilmediğinden söz edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20722, Karar No: 2017/6575, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20722 E.  ,  2017/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7203, Karar No: 2021/11731, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/7203 E.  ,  2021/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 15/05/2013 tarih ve 2013/74 sayılı mütalaasında sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açılması mütalaa edilmesine rağmen dava açılmadığı anlaşılmakla, bu suçtan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

A) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Vergi tekniği raporunda, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı sanığın iş yerinde yapılan yoklamalarda, ticari emtiasının ve faaliyetinin bulunduğuna dair bir tespitin olmadığı, 2009 takvim yılında haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi tekniği raporları bulunan 11 mükelleften 1.601.000 TL tutarında 125 adet fatura alarak kullandığı, fatura tutarlarının toplam alışlar içindeki oranının % 99,5 olduğu, faturaları düzenleyen mükelleflerden ....... Ltd. Şti. hakkında Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinde ve ....... Ltd. Şti. yetkilisi hakkında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinde 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan davalar açıldığı, mahkumiyet kararı verildiği ve kararların Dairemiz tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; Mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

B) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16821, Karar No: 2014/934, Tarih: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16821 E.  ,  2014/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/487-2013/128

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu 154 ada 8 parsel (eski 624 parsel) sayılı taşınmazın tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday ve kavunun (kuru şartlarda) dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.