muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7376, Karar No: 2018/2238, Tarih: 08.03.2018

Payların ilanı:

Madde 92- Yukarıdaki maddelerde yazılı esaslar dairesinde hesaplanan paylar, mükelleflerin soyadları, adları, adresleri ve kendilerine isabet eden pay miktarını gösteren ve mahiyetlerine göre mahalle, cadde ve sokak itibariyle düzenlenecek tahakkuk cetvellerinin bir ay süre ile belediye ilan yerlerine asılması suretiyle ilan olunur.

Katılma payları tutarları mükelleflere ayrıca tebliğ olunur.

Tahsil şekli:

Madde 93- Harcamalara katılma payları belediyelerce veya bunlara bağlı müesseselerce, 92 nci maddeye göre payların ilan ve tebliğ edildiği yılı takip eden yıldan itibaren iki yılda ve dört eşit taksitte, peşin ödemelerle tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde tahsil olunur. Ancak, yukarıda yazılı ödeme sürelerini, ilgili belediyelerin teklifi üzerine, 5 yıla (peşin ödemelerde bir yıla) kadar uzatmaya ve buna göre taksit sürelerini tespit etmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bakanlar Kurulunca bu yetkinin kullanılması halinde, uzatılan ödeme süreleri için belediyeler, belediye meclislerinin kararı üzerine ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca alınan tecil faizi oranını aşmamak üzere faiz alabilirler.

Satış, hibe ve trampa gibi devir hallerinde ferağ sırasında o tarihe kadar ödenmemiş taksitler peşin olarak tahsil olunur.

Harcamalara katılma payına tabi gayrimenkullerin listesi belediyelerce ilgili tapu dairelerine bildirilir. Bu gayrimenkullerin satış, hibe ve trampaları halinde tapu dairesi payın tahsilini sağlamak üzere, belediyeyi haberdar eder ve pay ödenmedikçe intikal işlemi yapılmaz.

Yönetmelikle tespit olunacak hususlar:

Madde 94- Harcamalara Katılma Paylarının uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye, Bayındırlık ve İmar ve İskan Bakanlıklarının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca düzenlenecek bir yönetmelikte belirtilir.”

Kanun koyucu 94’üncü maddede konu ile ilgili yönetmelik çıkarma yetkisini İçişleri Bakanlığına vermiş olup, bu yetkiye istinaden İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile İlgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 21.08.1981 tarihli 17435 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış ve 01.07.1981 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiştir.

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Katılma payının hesabında Yönetmeliğin yol harcamalarına katılma payı ile ilgili 5’inci maddesinde düzenlenen usulün izlenmesi gerektiği, 9’uncu maddede “Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı bu yönetmeliğin 5'inci maddesinde belirtilen esaslar dahilinde hesaplanır” denilmek suretiyle belirlenmiştir.

Yönetmeliğin bahsi geçen 5’inci maddesinde “Bayındırlık Bakanlığı ve İller Bankası Genel Müdürlüğünün o yıllar için tespit ederek yayınlandığı birim fiyatlar ve rayiçlere göre hesaplanan gerçek bedeli” geçmemesi kaydıyla yapılan işin giderinden, özel Devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işlem için yapılan bağış ve yardımlar ile istimlak bedelleri düşüldükten sonra kalan tutarın üçte birinin hizmetten yararlanan gayrimenkul taşınmaz sahibi mükellefler adına Belediye Encümeninin kararını müteakip tahakkuk ettirileceği düzenlenmiştir.

Aynı usulün, 12’nci maddeye göre yeni içme suyu şebeke tesislerinin yapılması veya mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı hallerinde, dağıtımın yapıldığı saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden tahsil edilecek su tesisleri harcamalarına katılma payının belirlenmesinde de uygulanacağı 13’üncü maddede hükme bağlanmıştır.

Devam eden maddelere göre harcamalara katılma payının üst sınırı bina ve arsaların vergi değerinin yüzde birini geçemez (m.16). Bu esaslara göre hesaplanan tahakkuk cetvelleri bir ay süre ile Belediye ilan tahtasında ve varsa belediye ses yayın aracı ile ilan edilir ve tutarlar mükelleflere ayrıca tebliğ olunacağı gibi tahsilde de bu tebliğ tarihi esas alınır (m. 19) düzenlemelerini içermektedir.

Yönetmeliğin açıklanan bu ayrıntılı düzenlemeleri, dayanağı olan 2464 sayılı Kanunla örtüşmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi 29086 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen ...Konutları A-2 Blok 29 no.lu bağımsız bölümü 14.02.2011 tarihinde satın aldığı ve davalı kuruma 22/07/2011 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak toplam 5.345,74 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının ... İli ... İlçesi 29086 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen ...Konutları A-2 Blok 29 no.lu bağımsız bölümü 14.02.2011 tarihinde satın aldığı ve davalı kuruma 22/07/2011 tarihinde abonelik talebi ile başvurarak toplam 5.345,74 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemek sureti ile abonelik işlemini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından dosyaya sunulan yazıda, söz konusu yerleşim alanındaki içme suyu hatlarının 01.04.1990-01.08.1990 tarihleri arasında, ada dışı pis su hatlarının periyodik bakım ve onarımlarının ise 12/04/2006 ve 12/05/2009 tarihleri arasında yüklenici firmalara ihale edilmek sureti ile kurumlar tarafından yapıldığı, imar yollarındaki içme suyu hatlarının ise T.C. Başbakanlık TOKİ tarafından yapılarak 12.01.2010 tarihinde geçici ve kesin kabul tutanağı onaylandığı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının abonelik talebi üzerine davalı Aski tarafından, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine dayalı olarak pay bedeli tahakkukunda bulunmuştur. Yargılama sırasında düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da aynı şekilde abonelik başvuru tarihi itibari ile yürürlükte olan Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesine göre hesaplama yapıldığı ve davacının ödemesi gereken katılım bedeli 5.295,36 TL olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. Maddesi, ... 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile, Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisinin ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne değil İç İşleri Bakanlığı'na ait olduğu gerekçesiyle iptal edilmiş ve bu iptal kararı Danıştay denetiminden geçerek 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki uyuşmazlığın doğduğu, eş söyleyiş ile davacı tarafça abonelik başvurusunun yapıldığı tarih itibari ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin henüz mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Bu noktada değinilmesi gereken husus, iptal kararının ardından, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.12.2017 tarih ve 2017/3-2120 Esas, 2017/1544 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

"Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ./..

"Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ./..

ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (..., G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi ..., C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Buna göre, düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin, kesinleşen kararla iptal edildiği, adı geçen Yönetmeliğin 39.maddesinin iptal kararıyla birlikte geçmişe etkili olarak ortadan kalkmış olması nedeniyle eldeki uyuşmazlıkta uygulanmasının mümkün olmadığı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan su ve kanalizasyon hizmetleri giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği açıktır."

O halde mahkemece, eldeki uyuşmazlıkta Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 39. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilerek, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre yapılan değerlendirme yapılması, buna göre ise davacının şebeke veya kanalizyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumu da olmaması diğer bir ifade ile davacının iş bu taşınmazı hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte satın alarak abonelik talebinde bulunması nedeniyle davalının dava konusu bedelleri davacıdan talep edemeyeceği göz önüne alınarak, davanın kanal katılım ve şebeke hisse bedelleri yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10924, Karar No: 2010/13900, Tarih: 16.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10924 E.  ,  2010/13900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 20.000.-TL kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye 8800.-TL ödemenin icra müdürlüğünde dikkate alınmasına karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalının alacak yönünden temyiz itirazlarının reddi ile kararın alacak yönünden onanmasına karar verilmiştir.

2- Davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 19.11.2009 tarihinde icra takibine başlamış olup 01.09.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Örnek 7 ödeme emri ile kira alacağı istenebilir ise de tahliye isteminde bulunulamaz. İcra dosyası incelemesinde 13.07.2010 tarihinde davacı vekiline taşınmazın anahtarının teslim edildiği görülmüştür. Her ne kadar icra dosyasında anahtar teslimi gerçekleşmiş ise de örnek 7 ile tahliye istenemeyeceğinden ve bu takip esas alınarak tahliyeye karar verilemeyeceğinden mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın alacak yönünden ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliye yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1147, Karar No: 2021/3728, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1147 E.  ,  2021/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I-“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en son faturanın düzenlendiği 26.11.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-“2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

1-Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her ne kadar sanığın sorumlu olduğu şirketin 2008 yılında sahte fatura kullandığına dair savunması aleyhine kesin ve inandırıcı deliller bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmiş ise de; vergi suçu raporu ve ekleri, karşıt inceleme raporu ile UYAP üzerinden yapılan inceleme neticesinde, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilisi Yaşar Ildız hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/880 Esas 2015/127 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2018/3551 E., 2020/2351 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek sanığın sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, beraat hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; suça konu 2008 yılına ait sahte faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle, 26.04.2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10022, Karar No: 2007/8033, Tarih: 14.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10022 E.  ,  2007/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Trabzon  İş Mahkemesi

Tarih                : 27.04. 2006
Yargıtay — Esas No: 2016/3893, Karar No: 2018/5219, Tarih: 11.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3893 E.  ,  2018/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 02/05/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü ... Caddesi üzerindeki parkta dinlenmekte olan mağdur ...'ın yanına gelen sanık ...'ın, mağdurdan konuşmak için cep telefonunu istediği, mağdurun konuşması için cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın konuşması bitmesine rağmen telefonu geri vermemesi üzerine, mağdurun sanığın yanına giderek cep telefonunu geri istediği, sanığın ise mağdura tokat atarak bisikletiyle uzaklaştığı olayda; eylemin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13489, Karar No: 2015/9932, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13489 E.  ,  2015/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2015/638-2015/638

TALEP EDEN : Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

Vesayet hukukuna ilişkin davada Emirdağ Sulh Hukuk ve Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

Çorum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden yetkisizlik kararı verilerek kendilerine gönderilen dosyada, Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.2011 tarih, 2019/555 Esas, 2011/183 Karar sayılı ilamı ile hükümlü E.. N..'ın kısıtlanmasına ve kardeşi Y.. N..'ın vasi olarak tayin edilmesine karar verilmiştir.

Vasi Y.. N.., 24.03.2015 tarihli dilekçe ile vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS kayıtlarına göre, “A. Mah. Adalet Sk. No:80/F Sincan/ANKARA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün MERNİS adresi olarak bildirilen "A.Mah.Adalet Sk. No:80/F Sincan/ANKARA” adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki en son yerleşim yeri adresinin "Veysel köyü Emirdağ/AFYON" olduğu ve cezaevi adresinin hükümlünün en son ikamet adresi olamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi göre, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412 maddesine göre de, "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.2011 tarih 2019/555 Esas 2011/183 Karar sayılı ilamı ile kısıtlanmasına karar verildiği ve bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamınca verilmiş bir kararın bulunmadığı, ayrıca, kısıtlının Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu dilekçede cezaevine girmeden önceki son ikamet adresini "Veysel Köyü Emirdağ/AFYON" olarak belirttiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2487, Karar No: 2016/8521, Tarih: 31.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2487 E.  ,  2016/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 31.05.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Karşı taraf davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacı şirketin elektrik ihtiyacının, bünyesinde faaliyet gösterdiği davalı ... tarafından karşılandığını, ancak davalının 2011 yılı Nisan ayından itibaren elektrik faturalarına haksız olarak kayıp enerji bedelini yansıttığını ileri sürerek; davacı şirketçe kayıp enerji bedeli olarak ödenen 71.556,07 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ... Bölgesinin, dava dışı Fırat EDAŞ ile yaptığı abonelik sözleşmesi uyarınca almış olduğu elektriği, herhangi bir kar ve ticari amaç gütmeden bünyesinde yer alan işletmelere dağıttığını, bu nedenle davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden ise davalının aynı konuda abonesi bulunduğu Fırat EDAŞ aleyhine açtığı davanın sonucuna göre alacağı kayıp/kaçak bedelini, davacının da içinde bulunduğu işletmelere dağıtacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; elektrik abonelerinin elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım ve iletim bedelleri ile ilgili düzenleme yapma yetkisinin EPDK'na ait olduğu, EPDK'nın mevcut kararı, yürürlükte ve bağlayıcı olarak kaldığı sürece, abonelerin istirdat davasını açmaları için dava şartının gerçekleşmediği, ancak EPDK kararının idari yargı yerinde iptali halinde dava açma hakkının doğabileceği, bu sebeple henüz doğmamış bir hakka dayanarak dava açılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

-2-

Uyuşmazlık, elektrik dağıtım lisansı sahibi olan davalı ... Bölgesinin (OSB), elektrik abonesi olan davacı şirkete satmış olduğu elektrik enerjisi nedeniyle tahakkuk ettirdiği faturalarda yer alan kayıp bedelinin, haksız olarak alındığı iddiasıyla istirdadı istemine ilişkindir.

İşin esasına geçilmesinden önce, davaya bakmakla görevli mahkemenin belirlenmesi gerekmektedir.

Temyize konu dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra, 04.03.2013 tarihinde açılmıştır.