muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4723, Karar No: 2023/6366, Tarih: 08.11.2023

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; DSİ'nin tespit ettiği Van Gölü'nün maksimum yükselme kotu olan 1650,53 metre kot dikkate alınarak ve bu kotun altında kalmayacak şekilde (1995 maksimum su seviyesi etki alanı içerisinde kalan alanlar) kıyı kenar çizgisinin belirlendiği, dolayısıyla kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması gereken alanın 1650,53 m olduğu, davacının davayı ıslah ettiği ve talepten fazlasına hükmedilemeyeceği gerekçesi ile 738 parselin 1029,14 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın olduğu yere ilişkin hali hazırda Van Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından belirlenmiş bir kıyı kenar çizgisi varken Mahkemenin ve görevlendirdiği bilirkişi heyetinin keyfi olarak yeni bir kıyı kenar çizgisi belirlemesinin hatalı olduğunu, taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak bilirkişi raporu doğrultusunda herhangi bir ıslah talebi olmamasına rağmen talepten fazlasına hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na aykırılık nedeniyle tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36A maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 715 inci ve 999 uncu maddeleri,

28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Bilindiği üzere bozma kararına uymakla Mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem ve araştırma yapma zorunluluğu bulunmaktadır. Öte yandan, kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

2. Somut olaya gelince; yargılama aşamasında dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosu (22/a) sonucunda 18.08.2016 tarihinde 106 ada 2 ve 4 parsellere gittiği ve taşınmazın yüz ölçümünün değiştiği “Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgulama” ekranından anlaşılmakla, infaza elverişli olmayacak şekilde kaydı kapatılan eski parsel üzerinden ve bu parsele göre düzenlenmiş kroki esas alınarak hüküm kurulması doğru değildir.

2. Somut olaya gelince; yargılama aşamasında dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosu (22/a) sonucunda 18.08.2016 tarihinde 106 ada 2 ve 4 parsellere gittiği ve taşınmazın yüz ölçümünün değiştiği “Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgulama” ekranından anlaşılmakla, infaza elverişli olmayacak şekilde kaydı kapatılan eski parsel üzerinden ve bu parsele göre düzenlenmiş kroki esas alınarak hüküm kurulması doğru değildir.

3. Hal böyle olunca; öncelikle dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilmesi, dava konusu 738 parselin uygulama kadastrosu sonucu hangi parsele gittiğinin saptanması, 3621 sayılı Kanun'un 9/2 nci maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisi aracılığıyla yerinde yeniden keşif icra edilmesi, taşınmazın farklı noktalarında toprak yapısını net bir şekilde belirleyecek derinlikte gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin önceki raporlardaki saptalamalar da irdelenerek açıklattırılması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17867, Karar No: 2023/523, Tarih: 14.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17867 E.  ,  2023/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 325 ... maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2. Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi

uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme yapıldığına, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın suç kastının bulunduğuna ve benzerlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ..., 28.02.2011 tarihinde emniyet müracaat ederek, geçici olarak kullanması için kendisine verilen dükkanın icra kanalı ile katılan ...'e satılması ile görevliler tarafından aranarak dükkanı boşaltmasının istendiği, köyde olduğunu gelemeyeceğini söylediği, daha sonra işyerine gittiğinde herhangi bir malzeme olmadığı, tüm eşyaların kapı önünde olduğunu, daha önce dükkan içinde bulunan malzemelerin boşaltılmış olduğunu, yapılan işlemin rızası dışında olduğunu, yaptığı kontrolde 9801-9850 arası seri nolu fatura koçanının, tahmini 4 ton ... ile 4 ton kömürün olmadığını fark ettiğini, tahmini zararın 7000 TL olduğu, bu malzemeleri çalan kişi ya da kişileri görmediğini, ancak dükkanı icra kanalı ile ... tarafından dükkan kilidinin değiştirildiğini bildiğini, bu malzemeleri katılan ...'in çaldığından şüphe ettiğini, malzemelerini çalan ...'den şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

2. 28.02.2011 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında; işyeri hırsızlık olayı ile ilgili dükkan kapısının kilitli ve herhangi bir zorlama izi olmadığı, dükkan önündeki kaldırımda gelişi ... konulmuş eşyaların ... ... tespit edildiği,

3. 28.02.2011 tarihli haciz tutanağında, tahliye konusu taşınmazın boş vaziyette bulunduğu, dava konusu taşınmaz anahtarının katılan ...'de olduğu, katılan ... tarafından taşınmaz kapısının kırılarak içeriye girilmiş olduğunun tespit edildiği,

2. 28.02.2011 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında; işyeri hırsızlık olayı ile ilgili dükkan kapısının kilitli ve herhangi bir zorlama izi olmadığı, dükkan önündeki kaldırımda gelişi ... konulmuş eşyaların ... ... tespit edildiği,

3. 28.02.2011 tarihli haciz tutanağında, tahliye konusu taşınmazın boş vaziyette bulunduğu, dava konusu taşınmaz anahtarının katılan ...'de olduğu, katılan ... tarafından taşınmaz kapısının kırılarak içeriye girilmiş olduğunun tespit edildiği,

4. 28.02.2011 tarihli haciz tutanağında; tahliye konusu yeri işgal eden sanık ... ile yapılan görüşmede gelemeyeceğini söylemesi üzerine eşyaların ... ... tespit edildiği belirtilmiştir.

5. Sanık ... hakkında iftira suçundan şikayet hakkını iftira kastı taşıyarak kullandığına dair yeterli somut delil olmadığı gerekçesiyle 05.12.2011 tarih 2011/546 Esas sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

6. Katılan ... hakkında 05.12.2011 tarihli iddianame ile mala zarar verme, nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dava açılmış, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/529 Esas 07.06.2013 tarihli ilamı ile sanık ... hakkında mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından beraat, işyeri dokunulmazlığının ihal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 11.11.2014 tarih ve 2014/30004 Esas 2014/26474 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden temyizin süreden reddine, işyeri dokunulmazlığının ihlali yönünden dosyanın itiraz mercine gönderilmesine karar verildiği, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2014 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak beraat kararı verildiği, Yargıtay 18.Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli onama kararı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

7. Katılan ..., 28.04.2015 tarihli dilekçe ile sanığın aşamalarda verdiği farklı ifadeler ile iftira kastıyla hareket ederek hakkında ceza soruşturması ve kovuşturması açılmasına neden olduğu, yapılan yargılama neticesi beraat ettiği, sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemi ile şikayetçi olmuştur.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu itibarla; sanığın eşyalarının bulunduğu işyerinden rızası olmadan eşyalarının atılması nedeniyle emniyete başvurarak şikayetçi olduğu, katılan hakkında Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/529 Esas, 07.06.2013 tarihli kararı ile mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından beraat, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve itiraz üzerine Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli kararı ile kaldırılarak işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlardan da beraatine karar verildiği olayda, eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25782, Karar No: 2013/9524, Tarih: 11.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25782 E.  ,  2013/9524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sevk ve idaresindeki motosiklet ile kendi beyanına göre 70 km hızla seyrederken karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana çarparak hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık tali kusurlu ise de meydana gelen neticenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz istemi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, suçsuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak,

Yaralanmanın katılanın kemik kırığı ile birlikte yaşamını tehlikeye sokmasına rağmen uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK' nın 89/2 maddesinin -e fıkrasının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) fıkrasının (2) paragrafında sırasıyla "kemik kırığı meydana gelmesi " ve "89/2-b" ibarelerinden sonra gelmek üzere sırasıyla "yaşamını tehlikeye sokması" ve "-e” ibarelerinin eklenmesi, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25237, Karar No: 2014/13158, Tarih: 12.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25237 E.  ,  2014/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 30/05/2013

Numarası : 2011/25-2013/495

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, Türk Telekom Kahramanmaraş İl Müdürlüğünde tek. yrd. ve nakle tabi personel olarak çalışmakta iken 15.03.2010 tarihinde davalı ile ilişiğinin kesildiğini ve Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde göreve başladığını ancak Yüksek Planlama Kurulu kararları uyarınca maaş nakil ilmuhaberine artışların yansıtılmamış bulunduğunu belirterek, maaş nakil ilmuhaberine 01.01.2006 tarihinden itibaren 40,00 TL. ve 01.07.2006 tarihinden itibaren 40,00 TL. yansıtılması gerektiğinin tespiti ile aylıklarının yeniden hesaplanmasına ve 01.01.2006-15.03.2010 tarihleri arasındaki tahakkuk eden ve ödenmemiş bulunan zam ve tazminatlar nedeni ile 5.000,00 TL. alacağın yasal faizi ile birlikte tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafın taleplerinin zamanaşımına uğramış bulunduğunu ve M.. B..’nın mütalaası bulunduğunu belirterek, davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, davacının nakle tabi kapsam dışı personel statüsü ile davalı işverene ait işyerinde çalışmakta iken teknisyen yardımcısı sıfatı ile 4. derecenin 1. kademesi üzerinden ve 5473 sayılı kanun ile ödenmesi gereken 40,00 TL. + 40,00 TL. ilave ücreti ve denge tazminatı aylıklarına ilave edilmeksizin 15.03.2010 tarihinde 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkındaki Kanunun 22. maddesi uyarınca Gençlik ve Spor Kahramanmaraş İl Müdürlüğüne nakil olduğu, Türk Telekom Kahramanmaraş İl Müdürlüğünün cevabi yazıları ile ekindeki Yer Değiştirme Sureti İle Atamalarda Aylık Bildirim ve Türk Telekom A.Ş. Sözleşmeli Personel Ücret Skalaları ve Ücret Bordroları ve 2. Tip Sözleşme İmzalayacaklara ilişkin Ücret Tabloları ve Türk Telekom A.Ş. İcra Kurulu kararları ile diğer belgeler suretleri, bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınarak, davacının taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22’nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararına göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir.

Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davaya bakmaya adli yargı yeri değil idari yargı yeri görevli olduğundan dava dilekçesinin "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esasına girilerek kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.