muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/239, Karar No: 2021/1004, Tarih: 20.10.2021

Bozma ilamında da belirtildiği üzere, Yargıtay kapatılan 15. Hukuk Dairesi yerleşik içtihatlarına göre Anılan şartnamenin 21. maddesinde sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave iş artışının olması ve a ve b bentlerindeki koşulların varlığı halinde götürü bedelli işlerde sözleşme bedelinin %10, birim fiyatlı sözleşmelerde %20’sine kadar fazlasının süre hariç sözleşme hükümlerine göre aynı yükleniciye yaptırılabileceği belirtildikten sonra 22. maddesinde idarenin gerekli görerek yapılmasını istediği ve sözleşme kapsamında olmayan yeni iş kalemlerinin ve sözleşme kapsamında yaptırılacak ilave iş bedellerinin maddenin 2. fıkrasında belirtilen hükümler çerçevesinde yüklenici ile birlikte tespit edilen birim fiyatlar üzerinden yükleniciye ödeneceği hükmü getirilmiştir. 22. maddenin 2. fıkrasında yeni birim fiyatının nasıl tespit edileceği sırasıyla gösterilmiştir.

Sözleşme dışı iş bulunması ve bu işlerin sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 21. maddesindeki sözleşme kapsamında kalması halinde götürü bedelli işlerde %10 fazla imalâtın sözleşme fiyatlarıyla, %10’u aşan imalâtın sözleşme ve işin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 413 ve devamı maddeleri gereğince iş sahibi yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle (Mahalli piyasa rayici içerisinde yüklenici kârı ve KDV bulunduğundan ayrıca eklenmeyecektir.), sözleşmede ve eki belgelerde bulunmayıp idare tarafından talep edilen ihale dökümanı ve teklif kapsamında fiyatı verilmemiş yeni iş kalemleri ve gruplarının bedellerinin de şartnamenin 22. maddesinin 2. fıkrası uyarınca belirlenerek yükleniciye ödenmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş ; oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak , sözleşme ve eklerine göre davacı yüklenicinin gerçekleştirdiği ilave işler ve ek imalâtların ayrı ayrı nelerden ibaret olduğu, bunlardan hangilerinin sözleşme kapsamında yaptırılan ilave işler olduğu, hangilerinin de sözleşmede bulunmayan işler kapsamında kaldığı tespit ettirildikten sonra sözleşme kapsamında yaptırılan ilave işlerin işin götürü bedelli olması sebebiyle %10’una isabet eden kısmının sözleşme fiyatlarıyla bu oranı aşan bölümünün iş sahibi yararına ise yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli, bu aşamada mahalli piyasa rayiçlerine KDV dahil olduğundan KDV ilave edilemeyeceğinin dikkatten kaçırılmaması , sözleşmede bulunmayan yeni iş kalemleri veya gruplar olup da bunların ihale dökümanı ve tebliğ kapsamında fiyatları varsa kararlaştırılan fiyatlara göre yoksa, Yapı İşleri Genel Şartnamesi’nin 22. maddesi’nin 2. fıkrasına göre yeni tespit edilecek fiyata göre bedeli denetime elverişli ve gerekçeli olarak hesaplattırılıp, ödendiği anlaşılan 30.810,49 TL bedel düşülmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken mukayeseli keşifte artan eksilen imalatlar nazara alınarak belirlenen artan imalaat bedelinden ödemenin mahsup edilerek eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır. .

Bu hususlar gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna göre eksik inceleme ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz peşin harcın talep halinde davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 20.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34823, Karar No: 2020/8167, Tarih: 17.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34823 E.  ,  2020/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 04.12.2007-26.10.2008 tarihleri arasında mali ve idari işler direktörü olarak çalıştığını, iş akdinin feshedilmesi üzerine işe iade davası açıldığı ve 08.02.2010 tarihinde işe iade kararı verildiğini, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin kararı ile onandığını, 27.12.2011 tarihli ihtarname ile işe iade talebinde bulunduğunu, 09.01.2012 ve 27.01.2012 tarihli cevabi ihtarnamelerle işe davet etmediklerinin bildirildiğini, 20.02.2012’de banka hesabına 48.232,24 TL ile 47.131,99 TL ödemelerin yapıldığını, iş sözleşmesine göre işe girdiği zamanki yıllık baz ücreti brüt mesai dahil 230.000 TL olup her ay yıllık maaşının 13 de 1'i ödendiğini ve biriken 1/13 oranındaki farkın ise Temmuz ve takip eden yılın Ocak ayı içerisinde ödeneceğinin vaat edildiğini, şirket üst yönetimi yıl sonu bonus planından yararlandığını, bu hususun yazılı sözleşme ile de belgelendiğini, bonus ödemesinin bir şarta bağlı olmadığını, yıl sonu primleri olarak 50.000-70.000-90.000 TL olmak üzere 3 farklı seviyeli prim belirlendiğini, yıllık izin hakkını kullanamadığını, şirket politikası dahilinde kapsamlı bir sağlık sigortası sağlanacağını, şirketin araç temin edeceğini, iş akdi haksız olarak feshedildiği halde kıdem-ihbar tazminatı ödenmediğini, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ve diğer hakları işe iade edilmediği tarihteki duruma göre belirlenmesi gerektiği ve emsal çalışanlara yapılan zamların da dikkate alınması gerektiğini iddia ederek Kıdem tazminatı, İhbar tazminatı, İşe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti, ücret, prim, izin ücreti, sağlık sigortası, sair diğer haklar alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesi olarak belirttiği evrakın hukuki bir geçerliliği olmadığını, bu evrakın 09.10.2007 tarihli bir yazının eki olup belgede davacının imzasının da bulunmadığını, sözleşme niteliğinde olmadığını, davacının işe alınacağına dair bir teklif yazısı olduğunu, 09.10.2007'de taraflar bu şartlarda anlaşamamış olup hiçbir sözleşme imzalanmadan Aralık ayında işe alındığını, bir an geçerli sayılsa bile bonus planına göre göstereceği performans kriterleri doğrultusunda yıl sonu primine hak kazanacağını, davacının bu kriterleri ve bu kriterlere göre primlerini hak ettiğini ispat etmesi gerektiğini, davacının prime hak kazanmadığını, Ödül ve Disiplin Yönetmeliği’nin 6. maddesinde finansal konuların takibinde karlılık yaratacak çabalar sergilemek/kar sağlamak şartıyla personelin primlere hak kazanacağı belirtildiğini, davacının grup şirketlerin idari işler direktörü olduğunu, grup bünyesindeki ... AŞ ve ... AŞ. 2008 yılında zarar ettiğini, dolayısıyla davacının prime hak kazanmadığını, yönetmeliğe göre prime hak kazandığı düşünülse dahi ilgili yönetmeliğin 10.3.2010 tarihinden itibaren uygulanmaya başlaması nedeniyle bundan önceki dönemlere ilişkin bir hak iddia etmesinin hukuken mümkün olmadığını, bundan sonraki dönemlerde şirketin sürekli zarar ettiğini, boşta geçen süre, işe başlatmama tazminatı ve bakiye ücret alacağı bulunmadığını, fesih bildiriminde 24 günlük ücret ve ikramiyesinin ödeneceği belirtildiği ve toplam 14.533,80TL banka hesabına ödendiğini, bakiye ücret alacağı olmadığını, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı 20.02.2012'de toplam 95.364,23 TL olarak ödendiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, haklı nedenle fesihte ihbar öneline uyulduğunu, en azından sürenin mahsubu gerektiğini, yıllık İznini kullandığı ve özel sağlık sigortası da yapıldığını, izin alacağı ve sağlık sigortası alacağı olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı temyizi yönünden;

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı temyizi yönünden;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen, temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Gerekçeli kararın davalı vekiline 08/08/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz talebinin 17/08/2016 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından mülga 1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE,

Davacı Temyizi Yönünden;

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, bilirkişi raporu ile hesaplanan net 70.232,10 TL işe başlatmama tazminatının 47.131,99 TL'sinin davacıya ödenmiş olduğu, buna göre davacının bakiye 23.100,11 TL işe başlatmama tazminatı alacağı bulunduğunun tespit edildiği, davalı işverenin 23.212,63 TL'nin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi kesintisinin vergi dairesine yatırdığı, vergi yükümlüsünün işçi, kesinti yaparak vergi dairesine işçi adına ödeme yükümlüsünün ise işveren olduğu, bu durumda davalı işverenin sorumluluğunun ortadan kalktığı, ancak, 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nda değişiklik yapılarak, işe başlatmama tazminatının gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiş olduğu ve vergi tahakkuk tarihinin 22/05/2012 olmasına göre vergilendirme işleminin hatalı ve dayanaksız bulunduğu, bu miktarın davacıya ödenmesi gerektiği ancak mükerrer ödeme olmaması bakımından işverenden tahsil edilemeyeceği, davacının ilgili vergi dairesinden talep etmesi gerektiği belirtilerek bakiye işe başlatmama tazminatı alacağı talebinin husumet yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 Sayılı Kanun ile 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Mahkemece, gelir vergisinden istisna edilen işe başlatmama tazminatından hatalı olarak gelir vergisi kesintisi yaparak vergi dairesine ödemesi nedeniyle işverenin sorumluluğunun ortadan kalktığı, davacının ilgili vergi dairesinden talepte bulunabileceği gerekçesi ile işe başlatmama tazminatının husumetten reddine karar verilmiş ise de, 5904 Sayılı Yasa’yla 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’na eklenen geçici 77. maddede; “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklindeki düzenleme, yasa değişikliği öncesi dönemler için uygulama ve yapılacak esaslara ilişkindir.

Somut olayda ise, davacı işçinin, işe başlatmama tazminatının gelir vergisinden istisna edildiği 16/06/2009 tarihli yasa değişikliğinden sonra, vergi yükümlüsü olmadığı bir dönemde işverenin hatasından kaynaklanan vergilendirme işlemi nedeniyle alacağından yoksun kaldığının, bu durumda vergi dairesinden iade talebinde bulunması gerekenin davalı işveren olduğunun anlaşılmasına göre, davada aktif husumeti bulunan davacının bakiye işe başlatmama tazminatı alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken husumet yönünden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7569, Karar No: 2010/8872, Tarih: 17.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7569 E.  ,  2010/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1000 lira manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece 13.5.2009 günlü kararla davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 11.6.2009 günlü ek kararla miktar yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Ek kararın davacıya tebliğ edilmediği ve ek karara karşı temyiz bulunmadığı anlaşılmakla temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10688, Karar No: 2019/2114, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10688 E.  ,  2019/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması ile sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış; sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesi yazılması gerekirken 359/a-2. maddesinin yazılmış olmasının mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7493, Karar No: 2013/7587, Tarih: 01.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7493 E.  ,  2013/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Arpalık Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 50 ve 116 ada 2 parsel sayılı 8.439,47 ve 17.011,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, pay satışı, ifraz, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle; tamamı 345.600 pay kabul edilerek, 337.488 payı davalı ... Kaptan (Kapdan) adına, 8.112 payı ise; iştirak halinde dava dışı ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacılar, tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Müdahil ... da tapu kaydına dayanarak, davalı oğlu ... payının iptali ile adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kesin süre nedeniyle reddine, müdahil ...'nın davasının esastan reddine, çekişmeli 113 ada 50 ve 116 ada 2 parsel sayılı taşınmazların malik hanesinde adı geçen davalı ...'ın soyadının Kapdan olarak düzeltilerek tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında, tespit bilirkişileri huzurunda müdahil tarafından oğlu olan davalıya bağışlandığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli olmadığı gibi, değerlendirme de usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Davaya konu taşınmazların tespit sırasında uygulanan ve müdahilin paydaş olduğu tapu kaydının kapsamında kaldığı, ayrıca; tapunun kayden hukuki değerini koruduğu konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; bağışlandığı kabul edilen taşınmazlar üzerinde davalı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-a,b maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır. Öncesi tapulu olan davaya konu taşınmazlarda, müdahilin tespit sırasında kadastro teknisyeni huzurunda alınmış yazılı muvafakati veya 13/son maddesinde sayılan belgelerden biri ibraz edilmediğine göre, 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-a maddesindeki koşulun gerçekleştiğinden söz edilemez. Ancak; tespit sırasında, davaya konu taşınmazların 1995 yılında müdahil tarafından davalıya bağışlandığı belirtilmesine karşılık, mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve inceleme, davalı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-b maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitine imkan vermemektedir. Bu konuda ispat külfeti davalıya ait olup; davalı tarafından, bağışlamanın gerçekleştiğinin ve bağışlama tarihinden tespit gününe kadar en az 10 yıl boyunca zilyetliğin sürdürüldüğünün kanıtlanması zorunludur. Bu nedenle doğru sonuca ulaşılabilmek için mahkemece; müdahil ve davalıya yeniden delilleri sorulup toplanmalı, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yapılacak keşifte, mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarına; taşınmazların müdahil tarafından bağışlanıp bağışlanmadığı, bağışlanmış ise hangi tarihte bağışlandığı, zilyetliğin ne zaman devredildiği ve kim tarafından hangi sıfatla sürdürüldüğü hususları sorulup tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, bağışlamadan tespit tarihine kadar 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-b maddesinde öngörülen en az 10 yıl zilyet olma şartının davalı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, müdahilin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21453, Karar No: 2006/24231, Tarih: 19.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21453 E.  ,  2006/24231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Genel haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu vekili bakiye borç hesabına itiraz ederek yeniden bakiye borcun hesaplanmasını İcra Mahkemesinden şikayet yolu ile talep etmiştir.

Mahkemece 4489 Sayılı Yasa ile değişik 3095 Sayılı Kanunun 1.maddesi hükmü ile 5335 Sayılı Kanun hükümlerini gözönüne alarak gerektiğinde bilirkişi incelemesine başvurmak sureti ile bakiye borç hesabının belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken 14.01.2005 itibariyle ödemeler düşüldükten sonra bakiye borç kalacağından bahisle konusuz kalan şikayetin esası hakkında hüküm verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23083, Karar No: 2014/8083, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23083 E.  ,  2014/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 11. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.07.2013

No : 2012/613-2013/910

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 17.01.2002 tarihinde kesinleşen davacıya, 16.03.1988 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 21.10.2008 tarihi itibariyle kesildiği ve 21.10.2008-21.12.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden icra takibine yoluna gidildiği ve boşanan eşlerin 28.12.2009 tarihinde yeniden evlendikleri anlaşılmaktadır.