muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/166, Karar No: 2011/213, Tarih: 18.10.2011

TCY’nın 106. maddesinde düzenlenen tehdit suçuyla, 107. maddesinde düzenlenen şantaj suçu arasında özel norm - genel norm ilişkisi bulunduğu düşünülebilir ise de, 107. maddenin 2. fıkrasında düzenlenen suçun tehdidin özel bir türü olduğu, bu nedenle bir olayda 106. maddedeki genel tehdit suçunun mu, yoksa 107. maddenin 2. fıkrasındaki şantaj suçunun mu gerçekleştiği konusunda tereddüt ortaya çıkarsa, olayın durumuna göre mağdurun şeref ve saygınlığına zarar verebilecek bir hususu açıklamakla veya isnat etmekle tehdit edilip bir yarar sağlamaya zorlama var ise 107. maddenin 2. fıkrasındaki şantaj suçunun oluştuğu kabul edilmelidir. Buna göre TCY’nın 107/2. fıkrasında düzenlenen şantaj suçu, tehdit suçunun özel bir görünümü olup, koşulları var ise öncelikle TCY’nın 107/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıkların yağma suçunu işlemek için bir plan dahilinde olay yerine getirdikleri katılanı, olay günü saat 18.00’den ertesi gün 06.00’ya kadar cebir ve tehdit kullanarak hürriyetinden yoksun bırakıp, hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları, katılanın üzerinde bulunan 600 Lira parası ile banka ve kredi kartlarını aldıkları, tehditle şifresini öğrendikleri kartları kullanarak iki bankaya ait ATM cihazından toplam 1.800 Lira para çektikleri ve katılana toplam 5 adet yüksek miktarlı senet imzalattıkları, anılan eylemler cereyan ederken cep telefonu ile katılanın çıplak görüntü ve fotoğraflarını kaydedip, katılanı olayı polise bildirmesi ve 50.000 USD getirmemesi durumunda görüntüleri internete verecekleri ve ailesine gönderecekleri şeklinde tehdit ettikleri olayda, sanıkların amaçlarının baştan beri yağma suçunu işlemek olduğu, katılanın görüntü ve fotoğraflarını kaydetmelerinin yağma suçunun devamı şeklinde olup, olayda tehdit suçunun özel bir görünüm şekli olan şantaj suçunun ayrıca oluşmadığı, şantaj içerikli ifadelerin yağma suçunun tehdit unsuru içinde kaldığı ve sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının şantaj suçu yönünden reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve ondört Genel Kurul üyesi; “5237 sayılı TCY’na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza’ söz konusu olacağından sanıklar tarafından bir plan dahilinde olay yerine getirilip cebir ve tehditle hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve yaralama eylemlerine maruz kalan katılanın üzerindeki giysilerinin çıkarılıp çıplak görüntü ve fotoğraflarını çekip, polise şikayette bulunmaması ve 50.000 dolar para getirmesi isteğinde bulunmaları, aksi halde görüntülerinin internete verileceği ve ailesine gönderileceği tehdidinde bulunmalarının ayrıca TCY'nın 107/2. maddesinde düzenlenen şantaj suçunu da oluşturacağı” görüşüyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

Sonuç olarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kısmen kabulüne, Özel Daire kararından banka veya kredi kartlarının kötüye kullanma suçuna ilişkin (2) nolu bozma nedeninin çıkarılmasına, yerine banka veya kredi kartlarının kötüye kullanma suçu yönünden sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının isabetsiz olduğuna ilişkin bozma nedeninin eklenmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

a) Şantaj suçu yönünden REDDİNE,

b) Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu yönünden KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.05.2011 gün ve 29973-6581 sayılı kararında yer alan “Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması eyleminde sanıkların, katılanın değişik bankalardan almış olduğu banka ve kredi kartlarını kullanarak yarar sağladıklarının anlaşılmasına göre, banka sayısınca suç oluştuğunun gözetilmemesi” şeklindeki (2) nolu bozma nedeninin KARARDAN ÇIKARTILMASINA,

3- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.05.2011 gün ve 29973-6581 sayılı bozma kararına; “Sanıkların katılana ait banka ve kredi kartlarını değişik zamanlarda birden çok işlemde kullanarak yarar sağladıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi” hususunun (2) nolu bozma nedeni olarak EKLENMESİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanması suçuna ilişkin uyuşmazlık yönünden 04.10.2011 günü yapılan birinci müzakerede oyçokluğu ile, şantaj suçuna ilişkin uyuşmazlık yönünden ise 04.10.2011 ve 11.10.2011 tarihlerinde yapılan ilk iki müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 18.10.2011 günü yapılan üçüncü müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/480, Karar No: 2012/796, Tarih: 25.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/480 E.  ,  2012/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.03.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmazına davalıların taşkın bina yaptıklarını belirterek el atmalarının önlenmesini ve taşkın yapının kal'ni istemiştir.

Davalı ..., dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazı tapu maliki davalı ...’dan haricen satın alıp ev yaptığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar da davanın reddini bildirmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre;

Davalının aşağıdaki bentte yazılı nedenler haricindeki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan uzman bilirkişi raporunda; 3 parsel sayılı taşınmaza yapılan binanın A harfi ile gösterilen 1,49 m2 merdiven, B harf ile gösterilen 2,00 m2 balkon, C harfi ile gösterilen 4,37 m2 odunluk ve D harfi ile gösterilen 112,13 m2 yere de fiilen el attığı belirlenmiştir. Gerekçeli kararın hüküm kısmının 2. bendinde yer alan “b” harfinin “d” olması gerekir iken maddi hata sonucu yanlış yazılması doğru değil ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin 4. satırında yer alan “sarı renkli kalemle boyalı (B) harfi ile” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “sarı renkli kalemle boyalı (D) harfi ile” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesene, 25.1.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20725, Karar No: 2017/6577, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20725 E.  ,  2017/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10322, Karar No: 2017/7559, Tarih: 17.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10322 E.  ,  2017/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

Mahalli Cumhuriyet savcısının sanıkların trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatlerine yönelik temyiz isteminin, bir aylık temyiz süresi bitiminin haftasonuna gelmesi sebebiyle 16.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek ve 24.05.2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

(I)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizi bakımından;

Sanık ...'ın idaresindeki araçla geceleyin çift yönlü yolda seyri sırasında kavşağa geldiğinde sola dönmek isterken manevra kurallarına uymayarak seyrine göre soldan kavşağa giren diğer sanık ...'nin şeridine girerek, idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen olayda, her ne kadar 0.51 promil alkollü olduğu tespit edilmiş ise de; meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun bulunmaması karşısında, sanık hakkında verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

(II)Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizi bakımından;

Sanık ...'ın ise oluşu anlatılan şekilde meydana gelen kazada asli kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesindeki "hususi otomobil sürücüleri bakımından 0,50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0,20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca TCK'nın ilgili hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14356, Karar No: 2013/38880, Tarih: 07.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/14356 E.  ,  2013/38880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, idari para cezası verilmesine yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece sanık hakkında, 2006 yılında yapacak vasıflı ağaç kesme suçundan eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında kalması nedeniyle idari para cezası verilmesine yer olmadığına, 2009 yılında yapacak vasıflı ağaç kesme suçundan ise 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş olup katılan idare vekilinin temyizinin hükmün tamamına ve vasfa yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında, 2006 yılında yapacak vasıflı ağaç kesme suçundan açılan kamu davasında, eyleminin ormandan düşük veya devrikten emval temin etme suçunu oluşturup bunun da kabahat nevine dönüşmesi ve zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle idari para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçe ve takdire göre usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 2009 yılında yapacak vasıflı ağaç kesme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın celbedilen nüfus kayıt örneğinden, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş ve sabıkasız olduğunun anlaşılmasına göre, TCK'nin 50/3. maddesi gereğince tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/.11./2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11536, Karar No: 2012/5304, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11536 E.  ,  2012/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, tek taraflı kaza sonucu hasarlandığını, davalı ... şirketinin başvuruya rağmen hasar bedelini ödemediğini bildirerek 14.752 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyanın taraflarca takip edilmemesi nedeniyle HUMK'nun 409/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1086 sayılı HUMK'nun 409/5. maddesine göre, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. Somut olayda, davacı vekili, 31.03.2011 tarihli celseye katılmamış, mazeret dilekçesini faks ile göndermiştir. Mahkemece, mazeret dilekçesi kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 18.07.2011 tarihinde ise dosyanın 3 aylık yenileme süresi geçtiği halde yenilenmediğinden bahisle HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa, davacı vekilince dosyaya ibraz edilen 30.06.2011 havale tarihli dilekçe suretinde, davacı vekilinin dosyanın yenilenmesi talebinde bulunduğu ve ekinde 30.06.2011 tarihli yenileme harcının yatırıldığına dair makbuzun mevcut olduğu görülmüştür. Bu durumda mahkemece, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildikten sonra üç aylık süre içinde yenilendiği gözetilerek tarafların duruşmaya davet edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9670, Karar No: 2023/12871, Tarih: 30.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/9670 E.  ,  2023/12871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/771 D.İş, 2021/772 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalı vekilinin itirazının reddi/ Davanın kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalanan aracın karıştığı çok taraflı trafik kazası sonucu motosiklette yolcu olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 39.500,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmediğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz yöntemi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini ve başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu kaza nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre yargılama aşamasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 08.02.2021 tarihli maluliyet raporunda davacının % 11.1 oranında malul kaldığının tespit edildiği, Adli trafik bilirkişiden alınan kusur raporunda sigortalı araç sürücünün kazada % 50 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, aktüer bilirkişi raporunda PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile davacının sürekli iş göremezlik tazminatının 49.952,63 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulü ile toplam 39.950,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatın 18.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmediğini, davalı tarafa atfedilen kusur oranın hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi kullanılarak yapılması gerektiğini, davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim uygulanması gerektiğini, davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadığını, bu nedenle davalı şirketin temerrüdünden bahsedilemeyeceğini ve davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan ve Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 08.02.2021 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak hazırlandığı ve yaralanma ile kaza arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varıldığı, Yargıtay kararları ile PMF Yaşam Tablosu dikkate alınarak yaptırılmış olduğundan davalı tarafın hesaplama yöntemine ilişkin itirazının yerinde olmadığı, Uyuşmazlık Hakem Heyetince adli trafik bilirkişiden alınan rapor ile tarafların kusur oranlarının belirlendiği, kaza tespit tutanağında motosiklette yolcu olan davacının kaskının takılı olup olmadığı hususunun tespit edilemediği, davacının yaralanması dikkate alındığında davacının kaskının takılı olup olmaması ile zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı, bu nedenle Uyuşmazlık Hakem Heyetince müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmamasının yerinde olduğu ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında başvuran lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle İtiraz Hakem Heyeti kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, her ne kadar davacı vekili tarafından sunulan ıslah dilekçesi ile dava konusu tutar olan 39.960,00 TL'ye ıslah edilmiş ise de aktüer bilirkişi tarafından belirlenen ihtilaflı tutarın 49.952,63 TL olduğu dikkate alınarak dosyanın 40.000,00 TL olan kesinlik sınırı üzerinde olduğunun anlaşılmasına, davacının maluliyet oranını kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminat hesabının PMF 1931 Yaşam Tablosu belirlenmesi doğru değil ise de TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılacak hesaplamaya göre daha yüksek bir tazminat tutarının belirlenecek olması ve bu durumun davalı aleyhine sonuç doğuracak olmasına, Uyuşmazlık Hakem Heyetince adli trafik bilirkişiden alınan kusur raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine, davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirecek somut neden bulunmadığından bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.