muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3454, Karar No: 2024/4247, Tarih: 05.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci, 999 uncu maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 18 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tevhit ve ifrazı işlemleri neticesinde 18 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, 18 ada 10 parselin 1.029,37 m²'lik; 18 ada 11 parselin 124,42 m²'lik; 18 ada 12 parselin 15,87 m²'lik kısımlarının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5310, Karar No: 2013/4600, Tarih: 27.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5310 E.  ,  2013/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13376, Karar No: 2013/16831, Tarih: 28.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13376 E.  ,  2013/16831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeye konu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan O.B.'in kat mülkiyeti kurulu 321 ada 74 parseldeki 7 nolu meskeninin intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 17.06.2005 tarihinde satış suretiyle davalı yeğenine devrettiği, 1925 doğumlu olan murisin 05.02.2009 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kardeşi Z., kendisinden sonra ölen kardeşi Ş.'nin çocukları olan diğer davacılar, yeğeni olan davalı ile dava dışı yeğenleri G., G., N., K.., Ö. F. ve O.'ın kaldıkları  anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalının, miras bırakana 10 yıl boyunca baktığını savunduğu, gerçekten de tanık olarak gösterilen ve bilgilerine başvurulan, taraflarla akrabalığı bulunmayan, miras bırakanın komşusu oldukları anlaşılan  M.E., A.Ç.D.ve  S. T.'ın; miras bırakana davalının bakıp ilgilendiğini, her türlü ihtiyacını giderdiğini, hatta çekişme konusu yeri de bakması sebebi ile davalıya verdiğini muristen ve çevreden duydukları şeklinde davalıların savunmalarını teyit eder biçimde beyanda bulundukları, görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın değerinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin, başka bir ifadeyle, malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda değinildiği üzere, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuksal dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifadeyle, murisin iradesi önem taşır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirastan mal kaçırmak olmadığı bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği  kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken  delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11407, Karar No: 2023/5277, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11407 E.  ,  2023/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/439 E., 2023/19 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.01.2014 tarihli ve 2014/52 esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, şikâyetçiye ait iş yerinden hırsızlığa teşebbüs etmesi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35, 31/3, 116/4, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Van 2. Çocuk Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2014/98 Esas, 2014/206 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 11 ay 20 ... ve 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 04.09.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Van (Kapatılan) 2. Çocuk Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/86 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde ... bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 11 ay 20 ... ve 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/6565 Esas, 2022/15030 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/6565 Esas, 2022/15030 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Van 1. Çocuk Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/439 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62, 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 7.000,00 TL. adlî para cezası ve 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Oto sanayi sitesinde gece bekçisi olarak çalışan ...'ın, 03.08.2013 günü gece saat 03.30 civarında, iki şahsı sanayi sitesinde gördüğü, şahısları takip etmeye başladığı, şahıslardan birinin suça konu iş yerine tuvalet penceresinden girdiğini ve diğer şahsın da dışarıda gözcülük yaptığını fark etmesi üzerine müdahale ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'ı, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte yakaladığı, iş yerinde yapılan incelemede çalınan bir şey olmadığının anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinde suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Çocuk Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/439 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35592, Karar No: 2017/16065, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35592 E.  ,  2017/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24928, Karar No: 2014/246, Tarih: 13.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/24928 E.  ,  2014/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/304-2013/482

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı taşınmazın ayıplı inşa edilmesi nedeniyle su sızıntısı sonucu evinin zarar gördüğünü, mahkemece ayıplı imalat olduğunun tespit edildiğini belirterek; ayıplı konutun iadesi ile satış bedeli olan 142.560 TL'nin satış tarihinden itibaren faiziyle tahsiline, mümkün olmaması halinde % 15 değer kaybının tahsiline ve 5.000 TL manevi zararın dava tarihinden itibaren faiziyle tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında taşınmazın ayıplı inşa edildiği iddiasının doğru olmadığını ve davacı tarafından ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ayıba ilişkin ihbarın süresinde yapılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın alının taşınmazın ayıplı olarak inşa edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davacının, davalıdan satın aldığı taşınmazı 23.12.2008 tarihli teslim tutanağı ile teslim aldığı, dava konusu hususa ilişkin 05.07.2010 tarihinde mahkemeden tespit talebinde bulunduğu, yapılan tespite ilişkin hazırlanan 18.08.2010 tarihli bilirkişi raporunun davalıya 24.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve 11.03.2011 tarihinde eldeki davanın açıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

2013/24928-2014/246

2013/24928-2014/246

4077 sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanununda gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanununun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK.’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Mahkemece davacının taşınmazında meydana gelen su basma olayı sonrasında davalı şirket görevlilerince düzenlenen 07.06.2010 tarihli tutanakla davacının ayıbı öğrendiği, bu ayıbı davalıya derhal bildirme yükümlülüğünü yerine getirmediği kabul edilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının 07.06.2010 tarihli tutanağa konu su basması olayının gerçekleşmesi ile ayıbı öğrendiği kabul edilmiş ise de, bu tutanakta davacının imzası bulunmadığı gibi tutanak içeriğinde su basma olayının taşınmazdaki imalat hatasından kaynaklanmadığı, teras süzgecinin tıkalı olması nedeniyle meydana geldiğinin belirtildiği görülmektedir. Nitekim davacı tarafından dava konusu taşınmazda meydana gelen su basma olayının sebebinin tespiti amacıyla 05.07.2010 tarihinde mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş olup, mahkemece yapılan tespit sonucu hazırlanan 18.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın inşası sırasında teras balkon eğiminin yeterli olmadığı ve yağmur suyu tahliye giderinin yeterli büyüklükte yapılmadığı, PVC doğramalarının yerle birleştiği noktada yapılması gereken mermer eşiğin konulmadığı, bu ayıplı imalatların gizli ayıp niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca eldeki davada yargılama aşamasında yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda, taşınmazdaki mevcut hasarın sadece 2013/24928-2014/246

tespit bilirkişi raporun da yer verilen ayıplı imalattan kaynaklanmış olamayacağı, asıl sebebin taşınmazın projesinde olması gereken gizli dereli metal çatı kaplamasının yapılmayarak terasın projesine aykırı olacak şekilde büyütülmesinden dolayı terasta yer süzgecinden tahliye edilemeyecek kadar suyun biriktiği ve bu suyun tahliyesini sağlayacak kanal borusunun yapılmamasından kaynaklanan gizli ayıplı olarak imal edildiği tespit edilmiştir. Her iki bilirkişi raporundaki ayıplı imalata ilişkin teknik tespitler ve ayıplı imalatın gizli ayıp olarak nitelendiği gözönüne alındığında sıradan bir tüketici konumunda bulunan davacının bu ayıplı imalattan tespit bilirkişi raporu ve yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu ile bilgi sahibi olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacının taşınmazın inşası sırasındaki ayıplı imalatı bilirkişi raporu ile öğrenmesinden sonra yasal süre içinde bilirkişi raporunu davalıya tebliğ ettirmek suretiyle ihbarda bulunduğu ve davanın süresinde açıldığı kabul edilerek davanın esasına girilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ayıbın süresinde ihbar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6792, Karar No: 2014/17508, Tarih: 22.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6792 E.  ,  2014/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hırsızlık, Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... yönünden resen yapılan incelemede, sanık ... ve sanıklar ..., ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7740, Karar No: 2012/8250, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7740 E.  ,  2012/8250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içinde bulunan ... Belediyesinin 27.05.2011 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, mücavir alan içinde belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiş, ... İl Özel İdaresi İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğü'nün 12.05.2011 tarihli yazısında ise dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı sınırı ve belediye mücavir alan sınırı dışında kaldığı meskûn olmadığı ve belediye hizmetlerinden faydalanmadığı belirtilmiştir.

Bu nedenle, dava konusu ... Köyü 88 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının ... Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 07.03.2011 değerlendirme, emsal alınan 6521 parsel sayılı taşınmazın 26.09.2001 satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 88 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.