muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3542, Karar No: 2018/1358, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3542 E.  ,  2018/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet

Sanık ... hakkında beraat

I-)Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-)UYAP sisteminde yapılan araştırmada, sanık hakkında benzer nitelikteki eylemi nedeniyle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2014 tarih, 2012/41 esas ve 2014/17 karar sayılı kararıyla mahkumiyet hükümleri kurulduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkındaki İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/41 esas sayılı dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, mümkünse dosyaların birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olması, her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminin birbirinden ayrı ve kendi içerisinde teselsül eden suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi yıldan hüküm kurulduğu anlaşılamayacak biçimde ve zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın yazılı şekilde tek mahkumiyet hükmü kurulması,

3-)Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan, temel cezanın teşdit uygulanmasına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 18 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, yasaya aykırı,

4-)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19821, Karar No: 2016/201, Tarih: 12.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/19821 E.  ,  2016/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkındaki sosyal inceleme raporu için yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklara yüklenenilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (3) nolu bendinin ilk cümlesindeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar ve sanığın aşamalarda hırsızlık amaçlarının ve kastlarının olmadığını, çam fıstığı topladıkları açık arazideki ağaçların sahipli olduğunu bilmediklerini, bu düşünce ile ağaçlardan çam fıstığı topladıklarını savunmaları, yakınan kurumun özel güvenlik şefi olan tanık suça sürüklenen çocuklar ve sanığın fıstık topladıkları ağaçların bulunduğu yerde tel örgü olmadığını, ağaçların etrafı açık konumda olan yerde bulunduğunu ifade ederek suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmalarını doğrulaması ve olay yerini açıklayan tutanaklara göre de suçun işlendiği alanın sahipli yer olduğuna dair ayırıcı ve uyarıcı bir levha ve işaret bulunmadığının anlaşılmasına göre; suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmalarının aksine hırsızlık kast ve iradesi ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkum edilmiş suça sürüklenen çocuklar ve sanığın kendileri için (her biri için) yapılan yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinden ise eşit oranda sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında alınan sosyal inceleme raporu için yapılan yargılama giderinden sanık de sorumlu tutularak 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2330, Karar No: 2023/5034, Tarih: 13.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/2330 E.  ,  2023/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2604 gün karşılığı olmak üzere 52.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezası yönünden hak yoksunluklarına ve adlî para cezası yönünden 24 eşit taksitte ödenmesine

Kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Resmi belgede sahtecilik suçuna konu belgenin aldatıcılık kabiliyeti bulunmadığından suçun kanunî unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden;

a. Sanığın sergilediği eylem nitelikli hile boyutuna ulaşmadığından suçun kanunî unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine,

b. Suç sebebiyle ortaya çıkan zararın soruşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168 ... maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden;

a. Sanığın sergilediği eylem nitelikli hile boyutuna ulaşmadığından suçun kanunî unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine,

b. Suç sebebiyle ortaya çıkan zararın soruşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168 ... maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Elazığ Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde sportif eğitim uzmanı olarak görev yaptığı, 16.01.2014, 20.01.2014, 24.01.2014 ve 27.01.2014 tarihlerinde görevli olduğu Kurum adına ödeme emirleri düzenleyip bunları parasal konularda işlem yetkileri bulunan ... ... ve ... adına imzalayarak Ziraat Bankası Elazığ Şubesinden toplam 44.590,00 TL para çektiği anlaşılmıştır. Sanığın, her iki suç yönünden aynı suç işleme kararı doğrultusunda kısa süreler içerisinde eyleminin aynı kuruma yönelik olarak birden fazla kez işlediği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin tatbikiyle (1/4) oranlarında artırım uygulandığı ve kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden kovuşturmanın başlamasından sonra zararı giderdiğinin kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 168 ... maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle cezasından yarı (1/2) oranında indirim uygulandığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. ... ... ve ...'in tanık sıfatıyla beyanları tespit olunmuştur.

4. Elazığ Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünce sanığın parasal hususlarda ve ödeme emirlerini düzenleme yetkisinin bulunmadığı belirtilmiştir.

5. Sanığın düzenlediği ödeme emirleri dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Sanığın, dolandırıcılık suçunun tamamlanmasından sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, bizzat pişmanlık göstererek suçtan ... zararı aynen geri verme suretiyle tamamen giderdiği, dava dosyasında mevcut Ziraat Bankasına ait 04.02.2014 tarihli ödeme dekontundan anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu

1. Beraat Talebi Yönünden

Sanığın, görevli olduğu Kurum adına imza yetkisi bulunan kişilerin ismiyle, farklı tarihlerde, aynı Kuruma karşı birden fazla ödeme emri tanzim edip bu belgeleri imza yetkilileri adına imzaladığı ve bu sayede bankadan para çekmek suretiyle resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediği, sanığın ikrarı ve dava dosyasında mevcut ödeme emirleri ile sabit olduğundan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Re'sen Dikkate Alınan Hususlar Yönünden

2. Re'sen Dikkate Alınan Hususlar Yönünden

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçu

1. Beraat Talebi Yönünden

Sanığın, görevli olduğu Kurum adına imza yetkisi bulunan kişilerin ismiyle, farklı tarihlerde, aynı Kuruma karşı birden fazla ödeme emri tanzim edip bu belgeleri imza yetkilileri adına imzaladığı, bu şekilde gerçekleşen hareketin nitelikli hile boyutuna ulaştığı ve sanığın bu sayede bankadan para çekmek suretiyle haksız menfaat elde ettiği, sanığın ikrarı ve dava dosyasında mevcut ödeme emirleri ve banka tarafından, bu ödeme emirlerine istinaden yapılan ödemelere ilişkin dekontlar ile sabit olduğundan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Etkin Pişmanlık Hükmü ve Re'sen Dikkate Alınan Hususlar Yönünden

1. Sanığın, dolandırıcılık suçunun tamamlanmasından sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, bizzat pişmanlık göstererek suçtan ... zararı aynen geri verme suretiyle tamamen giderdiği, dava dosyasında mevcut Ziraat Bankasına ait 04.02.2014 tarihli ödeme dekontundan anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168 ... maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

1. Sanığın, dolandırıcılık suçunun tamamlanmasından sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, bizzat pişmanlık göstererek suçtan ... zararı aynen geri verme suretiyle tamamen giderdiği, dava dosyasında mevcut Ziraat Bankasına ait 04.02.2014 tarihli ödeme dekontundan anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168 ... maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin eklendiği gözetilerek hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuğu karşısında hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81 ... maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A-1 ve A-2) paragraflarında açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/245 Karar sayılı sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A-1 ve A-2) paragraflarında açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/245 Karar sayılı sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-1, B-2 ve B-3) paragraflarında açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/245 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3523, Karar No: 2022/12661, Tarih: 26.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3523 E.  ,  2022/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2015/773 esas, 2018/103 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/1976 esas, 2018/4333 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3/18-son maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 ve 52/2. maddeleri uyarınca 15 ay 13 gün hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2021 tarihli ve 2020/1155 esas, 2021/761 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.02.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-25883 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5607 sayılı Kanun'un 3/18 maddesi delaletiyle 3/5. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 36 gün adli para cezası olarak temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3/10 ve 3/10-son maddelerinin uygulanması sonucu 3 yıl hapis ve 54 gün adli para cezasına hükmedildiği, anılan Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan 7/12 oranında indirime gidilmek suretiyle 1 yıl 3 ay hapis ve 22 gün adli para cezası yerine, yanılgıya düşülerek 11 ay 7 gün hapis ve 22 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 3/8 oranında artırım yapıldığında, 1 yıl 8 ay 18 gün hapis ve 30 gün adli para cezası yerine, 15 ay 13 gün hapis ve 30 gün adli para cezasına hükmedilerek, sonrasında 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesap edilerek 600,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin olunmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2021 tarihli ve 2020/1155 Esas – 2021/761 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 26/09/2022 tarihli oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6767, Karar No: 2008/617, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6767 E.  ,  2008/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya faturalar satmış olduğu mal(kalem) bedellerinin ödenmediğini,mal bedeli alacağı ile vade farkı alacağının tahsili için girişilen icra takibine itiraz edildiğini belirterek, kısmi itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip tarihi itibariyle sadece... nolu mal bedeli faturasının ödenmemiş olup diğer dört adet mal bedeli faturalarının ödenmiş olduğunu, vade farkının ise istenemeyeceğini bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, taraf defterleri ve kayıtları incelenerek düzenlenen bilirkişi raporları, davalı şirket yetkilisinin yemin beyanı toplanan delillere göre ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı yan icra takibine ve cevap dilekçesinde 633.149.647 TL tutarlı fatura borcu olmadığını, bu tutarı ödediğini savunmuştur. Davacı, davalıya keşide ettiği 487.087.221 TL tutarlı fatura ile bu faturaya ilişkin düzenlenen ve teslim alan kısmında İsmail Şahin imzası yer alan sevk irsaliyesini dosyaya sunmuştur. Davalı yan bu şahsın şirket çalışanı olduğunu kabul ettiğinden malın davalıya teslim edildiği ve bu tutar kalemin artık davalı borcu olduğunun kabulü gerekir.Ayrıca davalı ödemesine ilişkin olarak 54.162.794 TL lik iskonto faturasını da bildirdiği halde bu faturanın davacıyı bağlayıcılığına, yada ona tebliğ edildiğine dair dosyaya belge, bilgi sunmadığı gibi faturanın davacı defterine de kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının 54.162.794 TL tutarındaki ödeme savunmasını ispat ettiği söylenemez.

Mahkemece 487.087.221 TL ve 54.162.794 TL toplamı üzerinden davacının alacağını ispat ettiği nazara alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.