muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4085, Karar No: 2022/5648, Tarih: 09.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4085 E.  ,  2022/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma kapsamında 2009 yılında düzenlenen ve sahte olduğundan şüphelenilen 55 reçetenin 32'sinin usulsüz olduğunun kurum müfettişi tarafından tespit edildiğini, bu nedenle hakkında davalı Kurumca ... Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk ... Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.9. maddesi uyarınca 1. kez uyarılması ile 6.17. maddesi uyarınca 109.401,70 TL cezai şart bedeli ve 4.3.6. maddesi uyarınca 32 adet reçete bedeli olan 10.940,17 TL'nin tahsili işleminin uygulandığını, söz konusu işlemin hukuki dayanaktan yoksun olması nedeniyle iptalini, borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/16642 ve 2014/6239 sayılı dosyalarında yürütülen soruşturmalarda davacının da dahil olduğu şüphelilerin kastına yönelik bir tespit yapılamadığından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, belgelerin içerik olarak sahte olduğu varsayılsa dahi şeklen ilk bakışta sahteliği anlaşılamayacak nitelikte olduğu, dolayısıyla kastı ve kusuru bulunduğu yolunda tespit yapılamayan eczacı bakımından, henüz ... sisteminde manuel reçete ve raporların kontrolünün yapılmadığı dönemde kuruma fatura edilen reçeteler yönünden sorumluluk doğmayacağı, mahkeme tarafından tekrar ifadesi alınan reçete sahiplerinin genel olarak reçete içeriği ilaçları aldıkları ve kullandıkları yolunda beyanda bulunmaları nedeniyle reçetelerin gerçeğe aykırı olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından davanın kabulü ile davalı kurum tarafından düzenlenen 14/11/2014 tarih ... sayılı işlem nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, işlemin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı aleyhine yargılama gideri olarak harca hükmedilmesine yönelik re’sen yapılan temyiz incelemesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı aleyhine yargılama gideri olarak harca hükmedilmesine yönelik re’sen yapılan temyiz incelemesinde;

Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı ... Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından karşılanan 25,20 TL başvuru harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; 4 nolu bendi çıkartılarak yerine “4-Davacı tarafından yapılan toplam 2.761,50 TL yargılama giderinin (1.800,00 TL bilirkişi ücreti, 961,50 TL posta ve talimat masrafları) davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9017, Karar No: 2011/7703, Tarih: 26.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9017 E.  ,  2011/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Ödeme emrine karşı, borçlunun yasal 5 günlük süre içinde İİK’nun 168.madde koşullarında ileri sürdüğü dayanak belgenin zamanaşımına uğradığına ilişkin itirazı sonucunda, anılan madde gereğince takibin iptaline karar vermek gerekirken somut olayda uygulanma yeri bulunmayan İİK’nun 33/a maddesi uyarınca icranın geri bırakılmasına karar verilmesi doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5215, Karar No: 2023/407, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5215 E.  ,  2023/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/265 Esas, 2020/245 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/3535 Esas, 2020/920 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna,

2. Mahkûmiyete ilişkin kesin delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Rutin kolluk uygulaması sırasında sanığın, tanık ...'a peçete içinde madde verdiğinin görülmesi üzerine sanık ve tanığın yakalandığı, tanığın üzerinde beş adet MDMA içeren tabletin ele geçirildiği, kolluk tutanağı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın vasisi olduğunu belirten babası...'in, Bölge Adliye Mahkemesinin incelemeye konu kararından sonra, 27.11.2020 tarihli dilekçeyle, sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmış olup, bu hususta Bölge Adliye Mahkemesince herzaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın vasisi olduğunu belirten babası...'in, Bölge Adliye Mahkemesinin incelemeye konu kararından sonra, 27.11.2020 tarihli dilekçeyle, sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmış olup, bu hususta Bölge Adliye Mahkemesince herzaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, tanık ...'a uyuşturucu madde sattığı kolluk tutanağı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Şahit numunelerin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/3535 Esas, 2020/920 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının, cep telefonunun iadesine ilişkin on birinci bendinden sonra gelmek üzere "İstanbul Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından alınan şahit numunenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7561, Karar No: 2011/5265, Tarih: 20.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7561 E.  ,  2011/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 29 parsel sayılı 6.583,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğinde olduğundan söz edilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında vergi kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 18.05.2010 günlü haritada (B) harfi ile işaretli 1846,23 m² yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ifraz edilerek davacı ... adına, (D) harfi ile işaretli 46,01 m² yüzölçümündeki bölümün yeni parsel numarası verilerek, (B) ve (D) harfleri ile işaretlenen bölümler çıktıktan sonra geriye kalan 4891,38 m² yüzölçümündeki bölümün tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 105 ada 29 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 18.05.2010 günlü haritada (B) harfi ile işaretli 1846,23 m² yüzölçümündeki bölümünün mera niteliğinde olmadığı, tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21328, Karar No: 2015/22404, Tarih: 11.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/21328 E.  ,  2015/22404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : El Atmanın Önlenmesi ve Kal

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı adına tapulu 110 parsel sayılı taşınmaza, davalının adına kayıtlı 109 parsele diktiği servi ağaçlarının zarar verdiği iddiası ile açılan el atmanın önlenmesine karar verilerek ağaçların kesilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde zarar veren ağaçların dallarının kesilerek zararın önlenmesi isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2082, Karar No: 2013/21952, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2082 E.  ,  2013/21952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, e, 62, 52/2-4, 53/6, 63 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, meskun mahalde geliş yönünde 47 metre geride okul geçidi levhası ve 30 km hız sınırı levhası bulunan okul önündeki okul geçidine geldiğinde, geçit öncesi elindeki uyarı levhası ile aracına dur işareti yapan öğrenciye rağmen hız kesmeyerek, okuldan çıkarak okul geçidini kullanıp karşıya geçmek için sağdan yola giren yayaya çarparak nitelikli yaraladığı şeklinde olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde düzenlenen bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen husus dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5477, Karar No: 2019/8444, Tarih: 08.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/5477 E.  ,  2019/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde, müşteki ...'ün iş yerine kapı camını kırarak girdiği, iş yerinden müşteki ...'a ait 5,00-10,00 TL kadar parayı çaldığı ve müşteki ...'ın dükkan komşusu olan diğer müşteki ...'in iş yeri içinde bıraktığı ... marka aracını gördüğü, dükkan içerisindeki raf üzerinde saklanmış olan aracın kontak anahtarını da bularak müşteki ...'a ait aracı çaldığının anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuğun kovuşturmada alınan ifadesinde, müştekileri tanımadığına dair beyanı da nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun, iş yerinden birden fazla müştekiye ait eşyayı çaldığını açıkça bilebilecek durumda olmadığı ve eylemlerinin kesintiye uğramadan aynı zaman içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle tek suç olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, iş yerinden müşteki ...'a ait paranın çalınmasının TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen suçu, müşteki ...'a ait aracın çalınmasının ise TCK'nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğun iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında, suçu gece saatlerinde işlediğini belirtmekle birlikte suç saatine ilişkin kesin bir beyanda bulunmadığı, şikayetçilerin soruşturma aşamasındaki ifadelerine göre ise, atılı suçların 27/06/2013 günü saat 21.30 ila 28/06/2013 günü saat 07.50 arasında işlendiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak saat 05.27 olduğu, gece vaktinin ise saat 04.27'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerektiği gibi atılı suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde açıklanıp gösterilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuğun, 27-28/06/2013 günü atılı suçları işledikten sonra 01/07/2013 günü müşteki ...'a ait aracın terk edilmiş halde... Mahallesi ...Sokak üzerinde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun ise 17/07/2013 günü başka olaylar nedeniyle yakalandığında, temyize konu suçu da kendisinin işlediğini beyan edip, müşteki ...'a ait aracı ... yanına bıraktığını ve aracın anahtarını da baraka gibi bir yerin çatısına attığını beyan etmesi üzerine, kolluk görevlilerince suça sürüklenen çocuğun beyan ettiği yer çevresinde yapılan araştırmada tek katlı barakanın çatısında müşteki ...'a ait ... marka aracın uzaktan kumandalı kontak anahtarının bulunarak soruşturma aşamasında müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi üzerine, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozulması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 330/1. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş masrafının suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25289, Karar No: 2014/2376, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25289 E.  ,  2014/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/325-2013/292

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davalı İ.. B.., Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, Ç.. B.. hakkındaki davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı duruşmalı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Ç.. B.. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan İ.. B.., Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Ç.. B.. hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamının 1/1000 ölçekli imar planında ''Olimpiyat Park Alanı'' lejantında kaldığı, ancak mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ