muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3301, Karar No: 2018/2095, Tarih: 08.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3301 E.  ,  2018/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

TCK.nun 86/1, 87/4, 39/1, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası (ayrı ayrı).

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde ..., ... ve maktul ...'nın Tütünçiftlik sahilinde alkol aldıkları; aynı yere gelen ..., ..., ... ve ...'nun da alkol almaya başladıkları, alkolün de verdiği etkiyle taraflar arasında başlayan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ...'in Cüneyt'i yaralaması üzerine maktul ...'ın da olaya dahil olduğu, sanıklar Mahir, Yaşar, Yücel ve Halil'in maktule saldırdıkları, içlerinden birinin maktule vurması üzerine maktulün yere düştüğü, ancak maktule kim tarafından vurulduğu dosya kapsamından belirlenemediği gibi olaya tanıklık eden Sinan Zengin ve ...'in anlatımlarında yerde yatmakta olan maktulün arkadaşı tarafından doğrultulmak istenirken kendisini geriye doğru attığı, kafasının asfalt zemine çarptığı sırada çıkan kemik sesinin kendilerince duyulduğunu beyan etmeleri karşısında; hareketli kavga ortamında ani gelişen olayda sanıkların iştirak iradeleri olmaksızın maktule vurdukları, öldürücü darbenin hangi sanık tarafından meydana getirildiğinin tespit edilmemiş olması; ATK 1. İhtisas Kurulu Raporu ile bozma ilamı doğrultusunda yapılan keşif ve bilirkişi raporunda da maktulün arbede sırasında yere düşmesi sonucu ya da müşteki Cüneyt tarafından yerden kaldırılma sırasında şuursuz vaziyette yere düşmesi sonucu kafatasındaki lineer

kırığın meydana gelmesinin mümkün olduğunun belirtmesi karşısında; sanıkların eylemleri ile meydana gelen ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunduğuna dair kesin ve her türlü şüpheden uzak somut deliller elde edilemediği, oluşan bu şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmiş olması;

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25436, Karar No: 2017/3084, Tarih: 02.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/25436 E.  ,  2017/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 08/01/1997 tarihinde çalışmaya başladığını ve işten çıkarıldığı 22/11/2012 tarihine kadar 15 yıl 10 ay ve 15 gün kesintisiz olarak çalıştığını, en son planlama ve kontrol işçisi olarak çalıştığını, davalı şirket tarafından iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde yedek parça ambarından dışarı satışların yapıldığını, bunun yerleşik uygulama olduğunu, bu satışların talep eden müşteriden önce yedek parça siparişi alındığını, sevk irsaliyesi ile birlikte orada çalışan işçiler vasıtası ile parçanın müşteriye ulaştırıldığı ve müşteriden parası alındığında, para şirkete teslim edilerek faturasının alındığını, dışardan bir sipariş olduğunun bildirildiğini, sevk irsaliyesi ile müvekkilinin parçayı müşteriye teslim ettiğini, fakat bu parça ile başka bir parçanın gerekli olduğunun anlaşıldığını, eksik olan bu parçanın ertesi gün iş çıkış saatinden önce saat 16:15 civarında işyerinden teslim aldığını, 16:30 sırasında günlük raporunu vermek için ofislerin olduğu bölüme geçtiğini, günlük raporu verdikten sonra soyunma odasına geçerek bu parçayı malzeme dolabına bıraktığını, malzeme dolabının kapısını açık bıraktığını, kendisine şef tarafından çağırıldığı söylendiğinden şefin yanına gittiğini, yedek parçanın dolapta kaldığını, şef ile birlikte toplam 6 kişinin parçayı çaldığını kabul etmesi için baskı kurulduğunu, bu ithamları kabul etmediğini ve evrak imzalamayacağını beyan ettiği, bunun üzerine iş akdine son verildiğini, olaya konu parçanın 70 Euro değerinde olduğunu, daha önce müşteriye götürdüğü parçanın değerinin ise 1.000 Euro olduğunu, mesai sonunda işçilerin güvenlikten geçtiğini ve sıkı bir biçimde arandığını, işyerinden herhangi bir parçanın dışarı çıkartılmasının mümkün olmadığını, 16 yıla yakın çalışması olan bir kişinin 70 Euro değerindeki bir parça için işinden olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalı tarafın icra takibine itiraz ettiğini, bunun üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 08/01/1997 tarihinde kaynakçı olarak çalışmaya başladığını, en son planlama ve kontrol işçisi olarak görev aldığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, yedek parça ambar yönetimi bölümünde birim yöneticisi olan ...'in 22/11/2011 tarihinde yedek parça ofisinin bulunduğu 1. Katta mavi yakalı bir personelin elinde bir parça gördüğünü, parçanın numarasının kutunun etiketinden okuduğunu, parçayı yedek parça sisteminden kontrol etmesi üzerine parçanın ithal ve aksesuar ambarında kayıtlı olduğunu tespit ettiğini, durumu amirine aktardığını, güvenlik kameralarının incelendiğini, davacının 01/01/2012 tarihinde aksesuar ambarına giriş çıkış yaptığının tespit edildiğini, ambar yetkililerinin bir parçanın eksik olduğunu tespit ettiklerini, yapılan aramada kayıp parçanın davacının dolabında bulunduğunu, davacıdan bunun ile ilgili yazılı savunma istendiğini, ancak davacının yazılı savunma vermediğini, davacının disiplin kuruluna sevk edildiğini, disiplin kurulunun 22/11/2012 tarihli kararı ile davacının haklı nedenle işten çıkarılmasına karar verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, dinlenen davacı tanık beyanları, alınan bilirkişi raporu, sunulan CD ve belgelere göre davacının dolabında bulunan parçanın davacı tarafından özel araba servisi bulunan tanık ...'ya verilmek üzere alındığı, davacının aynı kişiye daha öncede bir parça götürdüğü, bu parçanın da parasını bu kişiden aldığı, şirkete verdiği ve şirket tarafından bu parça ile ilgili fatura düzenlendiği, ...'nın işyerinde bulunan aracın tamiri için başka bir parçanında gerektiği, bu parça için de davacının arandığını ve bu parçanın davacıdan talep edildiği, bu parçayı davacıya ve ... ye tarif edildiği, parçanın resmini çekip gönderdiği, bu parça için de davacının arandığını ve bu parçanın davacıdan talep edildiği, bu parçayı davacıya ve ...'ye tarif edildiği, parçanın resmini çekip gönderdiği, davacının bu parçayı müşteriye teslim etmek üzere alarak dolabında tuttuğu, davalı işyerinde 16 yıla yakın kıdemi bulunan davacının hırsızlığın önlenmesine yönelik birçok tedbirin alındığı işyerinde bu şekilde parçayı hırsızlık amacıyla alması halinde kendisine ulaşılabileceğinin bilmemesinin imkansız olduğu, olaya konu parçadan önce yine davacı tarafından müşteriye verilen parçaya ilişkin irsaliye ve faturalar ile davacı tanık beyanları göz önüne alındığında, davacının ileri sürdüğü gibi işyerinde müşteriye parça satıldığı ve bunlara ilişkin sonradan faturalandırma işlemi yapıldığı ve bedellerinin işyerine ödendiği, bu şekilde uygulamanın bulunduğu hususları göz önüne alındığında, davacının dolabından çıkan parçayı hırsızlık amacı ile almadığı, davacının amacının daha önce müşteriye götürdüğü parçaya ek olarak istenen bu parçayı müşteriye götürüp bedelini alarak işyerine vermek ve faturalandırmak olduğu, davacının iş akdinin fesih işleminin haklı nedene dayanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgeler ile tutanak tanığı olarak dinlenen yedek parça ambar yönetimi bölümünde birim yöneticisi olarak çalışan ...'in beyanından, kayıp parçayı davacının elinde görmesi ve sistemden kontrol ettiğinde davacının elinde bulunan parçanın aksesuar ambarında bulunması gereken parça olduğunu anlaması üzerine durumu ambar şefi Barış Sever'e ilettiği, kamera kayıtlarına bakıldığında davacının ambara gittiği, önce ambardakilerle görüştüğü ve bir süre sonra ambardan çıktığının görüldüğü, ambarda yapılan sayımda 1 adet eksik parça çıktığı, davacının planlama ve kontrol işçisi olup ambarda görevli olmadığı anlaşılmıştır.

Olayla ilgili olarak davacı ile yapılan görüşmeye ilişkin ve davacının imzasının da bulunduğu 21/11/2012 tarihli tutanakta davacının, "aksesuar ambarına yetkiniz olmadığı halde neden girdiniz" sorusuna "ordaki bir parçanın doğru olup olmadığına bakmak için girdim" şeklinde cevap verdiği, "Parçayı ambar yerinden aldınız mı" sorusuna ise önce "Hayır" şeklinde verilen cevabın "Evet aldım" olarak değiştirildiği, "Parçanın yerini biliyor musunuz" sorusuna "sistemde gösteriyor. Parçanın nerde olduğunu bilmiyorum" şeklinde cevap verdiği, güvenlik görevlilerince dolapların arandığı ve parçanın davacının dolabındaki elbisesinde bulunduğu, bunun üzerine işverence 22/11/2012 tarihinde hak düşürücü süre içinde iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmakta olup, işveren feshinin haklı olduğunun kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile bu alacakların hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6670, Karar No: 2012/12188, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/6670 E.  ,  2012/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ....  Şeker Fabrikasında çalıştığını,  müvekkilinin alt işverenin işçisi olarak gözükmekle birlikte yaptığı işin davalıya ait asıl işlerden olduğunu ve alt işverene gördürülmesinin mümkün olmadığından davalıyla alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin davalıya ait işyerlerinde 2009-2011 döneminde geçerli olmak üzere imzalanan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan Şeker İş Sendikasına 29/11/2010 tarihinde üye olduğunu, 30/11/2010 tarihinde de üyeliğinin davalı işverene bildirildiğini, davalı işverenin 10/12/2010 tarihli yazıyla üyelik formlarının kendileriyle ilgisinin olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davalıyla alt işverenin ilişkisinin muvazaalı olması sebebiyle müvekkilinin baştan itibaren davalının işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, bu durumda da sendika üyeliğinin davalı işverene bildirildiği tarihten itibaren TİS'ten yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları  saklı kalmak kaydıyla; ücret farkı, ilave tediye, kıdem zammı, yemek yardımı, giyim yardımı, sosyal yardım, şeker ikramiyesi, aile yardımı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı ..... ihaleyle iş alan müteahhit firmanın işçisi olduğunu, aralarında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, ihaleyle verilen işlerin davalının asli işlerinden olmadığını, müvekkiliyle davacının işvereni olan şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasıyla açılan davanın mahkemece reddedildiğini ve  Yargıtay'ca da onandığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesi, 23. Dönem TİS'in 5. maddesi gereğince davacı TİS kapsamına giren işyerinin işçisi olmadığı için TİS'ten yararlanamayacağını,  davacının çalıştığı işverenin farklı bir işkolunda faaliyet gösterdiğini, davacı işçinin de  alt işverenin kendi iş kolunda kurulmuş bir işçi sendikasıyla imzaladığı TİS                                                                             varsa ondan yararlanabileceğini, bu durumda müvekkilinin de 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi kapsamında alt işverenle birlikte sorumluluğunun söz konusu olabileceğini, alt işverene ihaleyle verilen işin yardımcı işlerden olduğunu, müvekkilinin yetkisinin sadece işin kontrolü ve işin sözleşme ve şartnamelere uygun yapılmasının denetimiyle sınırlı olduğunu  savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl işveren ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı, bu sebeple alt işveren işçilerinin asıl işverenin işyerinde uygulanan TİS'den yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece asıl işveren ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı, bu sebeple alt işveren işçilerinin asıl işverenin işyerinde uygulanan TİS'den yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı  Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Kanuni olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından  farklı bir uygulamaya  gidilmesi   hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Somut olayda; davacının davalı işyerinde ihaleyle iş alan ..... Şti.'nin işçisi olarak çalışmakta olduğu, mahkemece getirtilen asıl işveren-alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnamelerin incelenmesinde ihaleyle alınan işin “meydan hizmetleri, fabrika atölyelerinde ve malzeme ambarlarında yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi” olarak belirtildiği görülmektedir. Talimatla dinlenen, davalı işyerinin kadrolu işçilerinden olan davacı tanıkları; davacının alt işverenin işçisi olduğunu, montaj atölyesinde kaynak işlerinde çalıştığını söylemişlerdir.

Mahkemece sendika üye kayıt fişiyle davacının sendika üyeliğini davalıya bildirmesine ilişkin bilgi ve belgeler getirtilmeden, davalıdan ya da ihbar olunandan davacının işyeri şahsi sicil dosyası istenmeden, mahallinde davacının yaptığı işin ihaleyle alınan işin kapsamında olup olmadığının tespiti bakımından uzman bilirkişi refakatiyle keşif  yapılmadan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı ve arkadaşları, davalı işverenle dava dışı  ...... Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını ileri sürerek baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmalarının tespitiyle dava konusu yaptığı alacaklaların hüküm altına alınması istemişlerdir.

Davada alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu iddia edildiğine göre, dava dışı olup davanın ihbar edildiği  alt işveren .....Ltd. Şti.'nin de davalı safında yer alması gerektiğinden dava alt işverene de yöneltilerek alt işverenin davada taraf olarak yer alması sağlanmalıdır.

Davada alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu iddia edildiğine göre, dava dışı olup davanın ihbar edildiği  alt işveren .....Ltd. Şti.'nin de davalı safında yer alması gerektiğinden dava alt işverene de yöneltilerek alt işverenin davada taraf olarak yer alması sağlanmalıdır.

Açıklanan biçimde taraf teşkili sağlandıktan ve sendika üye kayıt fişiyle davacının sendika üyeliğini davalıya bildirmesine ilişkin bilgi ve belgeler, davacının işyeri şahsi sicil dosyası dosya arasına getirtildikten sonra; ihale yoluyla alt işverenle kurulan ilişkinin gerçek bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi mi, yoksa muvazaaya dayanan bir ilişki mi olduğunun belirlenebilmesi bakımından davacıların çalıştıkları işyerinde yapılan işin niteliğine göre üçlü uzman bilirkişi kurulu oluşturularak bilirkişiler eşliğinde işyerinde keşif yapılıp ihale konusu işin asıl işe yardımcı iş niteliğinde olup olmadığı belirlenmeli, asıl işe yardımcı iş değilse "işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren" işlerden olup olmadığı, alt işverene verilmesi için kanunda öngörülen şartların mevcut olup olmadığı saptanmalı ve alt işveren işçileriyle davacıların aynı ortamda birlikte aynı işi yapıp yapmadıkları, davacının fiilen yaptığı işin ihaleyle verilen işin kapsamında kalıp kalmadığı  belirlenerek buna göre ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14579, Karar No: 2017/12282, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14579 E.  ,  2017/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8350, Karar No: 2017/20894, Tarih: 03.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8350 E.  ,  2017/20894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine,... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu,... İlçesi ... Mahallesi 498 ada 30 ve 33 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.