muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3511, Karar No: 2019/308, Tarih: 14.03.2019

Hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Kanunun 167. maddesinde (Mülga 1086 sayılı HUMK md.46); “(1) Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder.”

Hâkim, HMK'nın 167. maddesi uyarınca, aralarında bağlantı bulunduğu iddiası ile birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davalarda yargılamanın daha iyi bir şekilde yürümesini sağlamak için davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden ayrılmasına karar verebilir. Ayrıca HMK'nın 30. maddesinde hâkimin yargılamanın düzenli bir biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlü olduğu kabul edilmiştir.

Somut olay bakımından, davacının tefrik kararından önce davalı- karşı davacı sıfatı ile dosyada yer almış olması, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin aynı olması, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek farklılık bulunmaması, her iki davada verilecek kararların birbiriyle bağlantılı olması, yargılamanın daha iyi bir şekilde yürütülebilmesi için tefrik edilen her iki davanın birleştirilerek birlikte görülmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Nitekim; yerel mahkemece, asıl dava dosyasında ve tefrik edilen işbu dosyada verilen ilk kararın (Havza Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 10.05.2013 tarihli ve 2012/41 E., 2013/174 K.) doğru olduğu gerekçesiyle aynı bozma kararına (10. Hukuk Dairesinin 02.07.2014 tarihli ve 2013/15148 E., 2014/16445 K.) direnilmiştir. Tefrik kararı bulunmasına ve dosya yeni bir esasa kaydedilmiş olmasına rağmen direnmeye konu gerekçeli karar başlığında ve kararın içeriğinde Bilgin Karacaoğlu davacı – karşı davalı, ... ise davalı – karşı davacı sıfatıyla yer almıştır.

Öte yandan; asıl dava dosyasında verilen direnme kararı da yapılan temyiz sonucu Hukuk Genel Kurulu önüne gelmiş (HGK’nın 2015/10-2684 E. sayılı dosyası) olup davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin aynı olması ve her iki dava dosyasında verilecek kararın birbirini etkileyecek nitelikte olması gözetilerek Hukuk Genel Kurulunca her iki dava dosyası aynı tarihli gündemde görüşülmüştür.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Özel Daire bozma kararına konu asıl dava dosyası ile tefrik edilmesine karar verilen işbu dava dosyası hakkında HMK’nın 166. maddesi uyarınca birleştirme kararı verilmeli, birleştirme kararından sonra tarafların davaya konu istemleri hakkında yasal dayanaklar dikkate alınarak Hukuk Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli 2015/2684 E., 2019/295 K. sayılı kararında belirtilen hususlarda araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen ilave nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.03.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16731, Karar No: 2017/2817, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16731 E.  ,  2017/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11777, Karar No: 2015/34995, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/11777 E.  ,  2015/34995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3698 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 19.712,56 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 17.553 TL bakiye bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 17.553 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3698 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 19.712,56 TL yapı bedeli ile 2.159,36 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ....Dönüşüm ve Gelişim Projesi Belgesiz Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.199,05 TL harcın istek halinde iadesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2268, Karar No: 2011/3670, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2268 E.  ,  2011/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 23.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19202, Karar No: 2013/18571, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19202 E.  ,  2013/18571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsiline, yıllık izin ücreti talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hizmet süresinin ne kadar olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı işyerinde 15/02/2004 - 05/05/2009 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiş, davalı işveren ise davacının sadece iki yıl kış dönemi çalıştığını savunmuştur.

Davacının çalışma süresini kanıtlayacak resmi bir kayıt ve sigortalılık bildirimi yoktur. Davacı tanıklarının da davacının ne zaman çalışmaya başladığı ve çalışmanın ne kadar sürdüğü konusunda yeterli anlatımları bulunmamaktadır. Bu nedenle Mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek davacının ne zaman işe girdiği, çalışmasının ne kadar süre olduğu konusunda ayrıntılı beyanlarının tespit edilmesi ve işçilik alacaklarının buna göre hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22747, Karar No: 2013/10934, Tarih: 24.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22747 E.  ,  2013/10934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-a-b, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın taksirli eylemi sonucu meydana gelen olaydan dolayı katılan ile sanık arasında hukuk mahkemesinde tazminat davası olması, katılanın beyanına göre sanığın tedavi giderlerinin bir kısmını gidermekle birlikte tamamını ödemediği yönündeki beyanı dikkate alındığında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durmuna ve katılanda meydana gelen yaralanamaların niteliğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4895, Karar No: 2011/1119, Tarih: 01.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4895 E.  ,  2011/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2010 gün ve 283/13 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde; dosya kapsamına göre, sanığın mağdur ...'e bıçakla vurarak sol meme üst dış tarafına isabet eden bıçak derbesinin sol göğüs boşluğunu geçerek kalp sol ventrikül, koroner arter ve sol akciğer yaralanmasına neden olarak, mağdur ...'in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, meydana gelen zararın ağırlığı ve mağdurun ameliyata alınarak kurtarıldığı dikkate alındığında, 9 yıl ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın makul bir ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs ve kasten bıçakla yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin öldürme kastının olmadığına, suç vasfına, tahrikin varlığına, delillerin hatalı değerlendirilmesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 01.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6431, Karar No: 2023/7193, Tarih: 17.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6431 E.  ,  2023/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ... AŞ (... Kimya Şirketi) arasında kurulan ... sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğinin taahhüt altına alındığını ancak işverenin taahhüt ettiği ikramiyeyi ödemediği gibi eşit işlem yapma borcuna aykırı davranışlarda bulunduğunu, ... Kimya Şirketi çalışanları arasında ücret eşitsizliği bulunduğunu, işveren tarafından aynı kıdem ve aynı birimde çalışan işçiler arasında ücret eşitsizliği yapıldığını, davalı işverenin eşit davranma borcuna aykırı hareket etmesinden dolayı davacının etkilendiğini ve mağdur olduğunu, davacının ... yıllar işverenin hizmetinde çalıştığını fakat aynı hizmeti sunan ve aynı birimde çalışan işçilerden düşük ücret aldığını, işveren tarafından uygulanan ücret politikasının haksız olduğunu, işçiler arasında eşit davranma borcuna aykırılık teşkil ettiğini belirterek aynı işi yapan emsal işçi ücreti oranında ücret fark alacağını, eşitsizlik tazminatını (ayrımcılık tazminatı) ve işyeri şartı hâline geldiği hâlde ... taraflı kaldırılan ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.09.2003 tarihinden itibaren davalı Şirkette yükleme boşaltma formeni olarak hâlen çalıştığını, bu nedenle 01.09.2013 tarihinden öncesine ilişkin iddia ve taleplerin muhataplarının davalı Şirketin olmadığını, davacının bu tarihten önceki iddia ve talepler yönünden davacının muhatabının o tarihlerdeki işveren olduğunu, davacının ikramiye alacağı olmadığını, hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için böyle bir alacağın olduğu kabul edilecek olsa dahi davacı tarafından 12 yıl öncesine ilişkin olarak ortaya atılan ikramiye alacağı iddiaların zamanaşımına uğradığını, davacının taleplerinin zamanaşımı yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının ikramiye alacağının olmadığını, davalı Şirkette ikramiye uygulaması veya bu yönde verilmiş ... taraflı bir taahhüdün söz konusu olmadığını taraflar arasında da bu hususu içerir bir sözleşmenin olmadığını, davacı tarafından ortaya atılan ücret alacağı iddiasının da zamanaşımına uğradığını, davacıya Şirket tarafından hiçbir zaman eşit işlem borcuna aykırı şekilde davranılmadığını, davacının hiçbir ücret farkı alacağının olmadığını, ayrıca dava tarihinden önceki bir döneme faiz uygulanmasının da mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafça ikramiye alacağı talebinde bulunulduğu, davalı vekilince ikramiyenin ücrete yansıtıldığının savunulduğu, işverence sunulan ücret bordrolarına göre 2004 yılında ikramiye uygulamasında değişikliğe gidilerek giydirilmiş ücretin de üzerinde zam yapılarak ücret ödemesi yapıldığı, işçinin ikramiye miktarının birim ücretine eklenmesinin fazla çalışma, hafta tatili çalışması ile ... ... ve genel tatil ücretlerinde uygulanacak saat ücretinin artışı ile işçi için işveren tarafından olumlu işyeri uygulama değişimine neden olduğu kanaatine varılmakla davacının ikramiye alacağı talebi haksız bulunarak talebin reddine ve davacının davasını ispatlayamadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddia ve beyanlarını tekrarla, işyerinde ikramiye uygulaması bulunduğunu, sözleşmede hüküm olduğunu, davalı işverenin sözleşmeleri sunmadığını, davalının ikramiye uygulamasına ilişkin çelişkili beyanlarda bulunduğunu; önce ikramiye uygulaması olmadığını sonra ise 2004 yılına kadar ikramiyenin ödendiğini, bundan sonra ücrete giydirilerek ödendiğini savunduğunu; istinaf kaldırma kararı gereği karşılaştırmalı hesaplama yapılmadığını, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu; Mahkemenin gerekçesinde davacının ikramiye uygulamasının kaldırılmasına itirazı olmadığı hususunun gerçeği yansıtmadığını, davacının işverene belirli aralıklarla ikramiye bedellerinin ödenmesi için başvurduğunu, amirlerinden ve müdürlerinden ikramiye bedellerinin ödeneceğine dair taahhüt almış olmasına rağmen ikramiye ödemelerinin yapılmadığını; kaldı ki işveren tarafından ikramiye uygulamasının kaldırılmasına ilişkin herhangi bir yönetimsel karar alınmadığını ve müvekkili tarafından ikramiye uygulamasının kaldırılmasına ilişkin işverene muvafakat vermeyerek itiraz niteliğinde eylemde bulunduğunu; fark ücret ve ayrımcılık tazminatının reddinin hatalı olduğunu; ıslah için süre talep etmelerine rağmen talebin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dairenin, davalı işyerinde işçiler arasında hizmet süresi vs. nedeniyle az da olsa ücret farkları olmakla birlikte geneli kapsayan objektif olarak belirlenmiş bir ücretin davacı işçi için daha düşük şekilde uygulanmasının söz konusu olmadığı, davalı işverenin 4857 sayılı ... Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 5 ... maddesi tanımına uyan bir işlem veya eylemi saptanamadığı, ikramiye uygulamasının ... taraflı kaldırılmasının veya işçiler arasında hizmet süresi, eğitim durumu vb. objektif ve kabul edilebilir nedenlere bağlı olarak ücret farkları oluşmasının, anılan Kanun'da yer ... "ve benzeri sebepler" kapsamında olmadığına dair emsal nitelikteki 10.09.2020 tarihli ve 2019/3958 Esas, 2020/720 Karar sayılı ilâmının Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2021/2990 Esas, 2021/7233 Karar sayılı ilâmı ile onandığı; emsal kararlar, dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporunda belirtilen nedenlerle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde istinaf başvuru nedenlerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işverence aynı işi yapan işçiler arasında ücret yönünden eşit işlem borcuna uygun davranılıp davranılmadığı, fark ücret ve ayrımcılık tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı, ikramiye alacağının ... taraflı kaldırılıp kaldırılmadığı, olumlu-olumsuz işyeri şartı hâline gelip gelmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 5 ve 32 ... maddeleri.

3. 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 405 ... maddesi.

4. Dairemizin 31.03.2021 tarihli ve 2021/2990 Esas, 2021/7233 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.