muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/87, Karar No: 2011/266, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/87 E.  ,  2011/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 20.12.2010 gün, 13324-14321 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün 6987-6405 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9546, Karar No: 2010/10543, Tarih: 18.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9546 E.  ,  2010/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı 1203 nolu parselin  kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalıların bir kısmı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne   karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,  3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle  davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 28.02.1937 tarihinde kesinleştiği, davanın  ise 28.06.2004  tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.02.1937 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 9.5.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 9.5.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine; her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacının dava tarihi itibarıyla davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceği gözetilmek suretiyle bir  karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalıların,  temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  18.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14229, Karar No: 2013/17198, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14229 E.  ,  2013/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle davacının zilyetliğinde bulunan ağaçların ve havuzun bedelinin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 05.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili dava dilekçesinde Pozantı İlçesi ... Köyü 101 ada 918 parsel sayılı taşınmaz içinde zilyetliği davacıya ait ağaçlar ve sulama havuzu bulunduğu, davalı tarafından otoyol yapımı sırasında yok edildiğini belirterek 6.000 TL ağaç, 1.000 TL havuz bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece 918 parselin orman parseli olduğu ve muhtesatın davacı tarafından yapılıp inşa edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, 101 ada 918 parselin orman parseli olduğu, tanık ve bilirkişi beyanlarından davacının dava konusu havuzu 40-50 yıl önce ... lakaplı kişiden satın aldığı ve ağaçların kendisi tarafından yetiştirildiği anlaşılmaktadır. Orman Kanunu'nun 17. maddesinde orman içinde her çeşit bina inşası, toprağın işlenmesi ve ekilmesinin yasak olduğu, buralara orman idaresince el konulacağı hükmü yer almış ise de, bu hüküm davacı ile Orman İdaresi arasındaki ihtilaflarda dikkate alınması gerekip muhtesata el atan ... olması nedeniyle bu hükme dayanarak bedelini hak sahibine ödemekten kaçınamaz. Açıklanan nedenlerle zemin orman arazisi olmakla birlikte davacının dava konusu muhtesatın zilyeti olduğu anlaşıldığından Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesinin son bendi de dikkate alınarak belirlenecek bedeline hükmetmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin mahkeme kararının bozulması gerektiğinden çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/2640, Karar No: 2025/6421, Tarih: 09.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2640 E.  ,  2025/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2473 E., 2021/2436 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2022 tarihli ek kararıyla, İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli 2018/1035 E., 2019/592 K. sayılı kararıyla vermiş olduğu mahkumiyet kararının kaldırılmasına, bu suç yönünden dosyanın yeniden müzakere edilmesi için yeni bir esasa kaydedilmesine karar verildiği anlaşılmakla, temyiz kapsamının hakaret suçundan verilen hüküm ile sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığı temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, üzerine atılı suçu işlemediği, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet kararı verildiği, katılanların soyut beyanları dışında delil bulunmadığı, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; katılanların çalışmakta olduğu Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle, anılan şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan katılanların kamu görevlisi sayılamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1.maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'un 125/3-a maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. TEDAŞ’ın 02.04.2004 tarihinde özelleştirme kapsam ve programına alınması ve işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında Bursa İlinde elektrik dağıtım faaliyeti yürüten UEDAŞ'ın (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) 01.09.2010 tarihinde özelleştirme faaliyetlerinin tamamlanması, katılanların çalışmakta oldukları UEDAŞ'ın (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle; anılan şirkette elektrik teknikeri olarak görev yaptıkları anlaşılan katılanların kamu görevlisi sayılamayacaklarının anlaşılması karşısında, suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanığın hakaret eylemini aleni yer olan bina girişinde gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2746, Karar No: 2012/9158, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2746 E.  ,  2012/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış ve eksik yazılan suç tarihlerinin “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu yönünden 13.06.2003, “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” yönünden ise 31.12.2002 olarak düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın “sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyetine hükmolunması, Yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında defter ve belgeleri ibraz etmemek” ve “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği “defter ve belgeleri ibraz etmemek” yönünden 13.06.2003, “sahte fatura kullanmak ” yönünden ise 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihlerine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2354, Karar No: 2009/3575, Tarih: 23.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2354 E.  ,  2009/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 18/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 136 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, özel mülkiyete konu teşkil edemeyeceğini ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptaline ve üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın 184,24 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .. raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin  kütükten  terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan  delillere göre; çekişme  konusu taşınmazın  kadastro tespitinin 11.06.1979 tarihinde yapıldığı,  10.02.1981 tarihinde  kesinleştiği ve davanın 04.10.2006 tarihinde açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı  taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde  kalan bölümü devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince  )  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz kesin   hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  10.02.1981 ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre  olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, herne kadar anılan yasa karardan sonra yürürlüğe girmişsede kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanacağı gözetildiğinde davanın  hak düşürücü süreden  dolayı  reddine karar verilmesi  için karar bozulmalıdır.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre  olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, herne kadar anılan yasa karardan sonra yürürlüğe girmişsede kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanacağı gözetildiğinde davanın  hak düşürücü süreden  dolayı  reddine karar verilmesi  için karar bozulmalıdır.

Öyleyse davacının tüm temyiz  itirazlarının reddine, Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile  hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.  maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   23.3.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29352, Karar No: 2016/1965, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29352 E.  ,  2016/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacıya çok aşırı fazla mesai yaptırıldığını, davacının bu durumun değiştirilmesini istediğini, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, son 3 aydır primlerinin bordroya fazla mesai olarak yazıldığını, bordroları imzalamayana maaş verilmeyeceğinden herkesin bu bordroları imzaladığını, davacının kanuna aykırı bu şartların düzeltilmemesi halinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayet edeceğini belirtmesi üzerine davalının davacı ile çalışamayacaklarını, tazminatlarını alıp gitmesini, tazminatlarını alabilmesi için ise öncelikle ayrılma dilekçesi vermesini söylediğini, davacının tazminatlarının ödeneceğine inanarak ayrılma dilekçesi verdiğini, davalının ayrılma dilekçesini alması üzerine davacının tüm alacakları için 2000 TL. ödemeyi önerdiğini, davacının Avukatına vekaletname vererek dava açtığını, davalının davayı duyunca davacıyı çağırarak Noter'den ibraname alıp 4212,82 TL. ödediğini, davayı sonuçsuz bırakmak için davalının davacıya avukatını azlettirdiğini, böylece ilk davanın açılmamış sayıldığını, davacıya ödenen 4212,82 TL.'nın 1730 TL. kısmının 2010 yılı Nisan ayının ücret ve sefer primi alacakları olduğunu, tazminatlar için 2481,82 TL. ödendiğini, bu meeblağın mahsubundan sonra bakiye alacağın ödenmesi gerektiğini, davacının aylık net sabit ücret olarak 1050 TL. ve her ay ortalama 680 TL. devamlılık arzeden sefer primi ile çalıştığını ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini, davacıya kıdem -ihbar tazminatları hariç diğer işçilik aklacakları için Noterlik ibranamesinde belirtilen 4212,82 TL.'nın ödendiğini, akabinde davacının dava açmak istediğini ama sonra 15/05/2010 tarihinde vekilini azlettiğini, bilahare davacı vekilinin vekalet ücreti iddiası ile davacı ve davalı aleyhine icra takibi başlattığını, icra takibine itiraz üzerine uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesi'ne itirazın iptali davası olarak intikal ettiğini, hâlen de derdest olduğunu, yani davacının bu davayı kendi avukatı ile yaşadığı sorunlar yüzünden açtığını, yoksa davacının davalıdan alacağı bulunmadığını, hafta tatilllerini kullanadığını, davalı işverenlikte fazla mesai uygulaması bulunmadığını, 1 saat yemek molası ve 2 kere toplamda 30-40 dakika olan çay molası verildiğini, kışın hava şartları nedeni ile normal mesai saatlerinin bile doldurulmadığını, davacının maaşının iddia ettiği gibi 1050 TL. olmadığını, bordrodaki tahakkuk olduğunu, devamlılık arzeden 600 TL. sefer primi kazancının da söz konusu olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı iş yerinde 19/09/2005-30/04/2010 tarihleri arasında 4 yıl 7 ay 11 gün hizmet süresinin bulunduğu, davacının aylık brüt ücretinin 1800 TL. olduğu, buna 115 TL. servis ücreti ile 100 TL. yemek ücreti ilave edildiğinde, davacının giydirilmiş aylık brüt ücretinin 2015 TL. olduğu, iş aktinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olmakla birlikte davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının yıllık izinlerini kullandığını ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu da ispatlayamadığı, bu nedenle davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığını, bayram ve genel tatiller ile hafta tatilinde çalıştığını ispatladığı, ancak fazla mesai ücretinin, bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretinin ödendiğini ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin bu işçilik alacaklarını ödediğini ispatlayamadığı gerekçesi ile yıllık izin ücreti talebi açısından davanın tam kabulüne, diğer talepler açısından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacıya ödenen ücretin miktarı, prim ödenip ödenmediği ve primin ücrete dahil olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.