muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/21599, Karar No: 2011/5522, Tarih: 29.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21599 E.  ,  2011/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2010 günü temyiz eden davacı idare vekili ve davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geriçevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaza yakın, aynı amaçla kamulaştırılan ve Dairemize intikal eden Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/132 esas, 2007/484 karar sayılı dava dosyasında 02.04.2007 değerlendirme tarihi itibariyle 1634 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 150,00-TL değer biçilmiştir. Bu tarihten iki yıl sonra dahi dava konusu taşınmaza daha az değer belirleyen bilirkişi kurulundan, yakın parsel için tesbit edilen m² değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 750,00-TL vekalet ücretinin verilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13086, Karar No: 2019/8105, Tarih: 11.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13086 E.  ,  2019/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden 5 gün önce katılanın ortağı olduğu ... Petrol Ürünleri isimli iş yerinde kasiyer olarak çalışmaya başladığı, suç tarihinde birlikte işe başlayan tanık ...'ü mallar eksik olmamasına rağmen sürekli depoya göndererek mağazada yalnız kaldığı, bu süre içerisinde sürekli birileri ile telefonda görüştüğü daha sonra mesaisi bitmeden saat 02:45 sıralarında işi bıraktığını söyleyerek iş yerinden ayrıldığı, durumdan şüphelenilmesi üzerine olay sabahı yapılan sayım sonucu sigaralarda 6.994,25 TL açık olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın çalıştığı iş yerinde kendisine teslim edilen kasadan yaklaşık 7.000 TL değerindeki sigarayı alarak uhdesine geçirmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın inkara yönelik savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5953, Karar No: 2013/16780, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/5953 E.  ,  2013/16780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, itirazın iptaline, takibin devamına icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Malatya 3.İcra Müdürlüğünün 2009/7448 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline ve davalıdan icra inkar tazminatın tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, Malatya 3. İcra Müdürlüğünün 2009/7448 sayılı takip dosyasına yapılan itizarın iptali ile takibin 2.369.00 TL asıl alacak, 1.569.00 TL faiz üzerinden devamına asıl alacak üzerinden %40 icra takip inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; Malatya İş Mahkemesinin 2005/393E sayılı dosyasında davacı sigortalının 29/01/2004 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle hesaplanan maddi zararının 4.869.66 TL olduğu, hesaplanan bu miktar tazminatın Mahkemenin 12/11/2009 tarihli kararı ile taleple bağlı kalınarak 2.500 00 TL' sinin hüküm altına alındığı, hüküm altına alınmayan 2.369.66 TL ile 488.70 TL kıdem tazminatı alacağının 13/11/2009 tarihinde davacı tarafından Malatya 3.İcra Müdürlüğünün 2009/7448 Esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibinde konulduğu, davalı şirket vekilince süresinde yapılan itiraz ile icra takibinin durduğu ve davacı vekili tarafından süresinde işbu itirazın iptali davasının açıldığı, Malatya İş Mahkemesinin 2005/393 E sayılı dosyasının Dairemizin 07/02/2011 tarih 2010/778E -2011/787K.sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

İcra İflas Kanununun 67. Maddesi hükmüne göre icra inkar tazminatına karar verilebilmesi için diğer koşullar yanında itiraz edilen alacağın likid ve muayyen olması da zorunludur. Haksız fiilerden kaynaklanan davalarda hükmedilecek alacak miktarı ancak yapılacak yargılama sonucunda hakim tarafından belirlenebilecek bir alacaktır. Zira alacağının hesaplanmasına tesir eden unsurlardan, olan tarafların kusur dağılımı da dahil olmak üzere maddi hesaplamasına tesir eden sigortalının gerçek ücreti, bakiye ömrü, maluliyeti v.s. gibi başkaca pek çok unsur bulunup bu unsurlar kesinleşmeden borçlunun haksız fiilden kaynaklanan tazminat borcunu bilecek durumda olduğundan söz etmek olanaklı değildir. Buna göre de yargısal yönden kesinleşmemiş bir hesap raporuna dayanan alacağın likid ve muayyen olduğundan bahsetmek imkanı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda; Malatya İş Mahkemesinin 2005/393E sayılı dosyasına konu davada 12/11/2009 tarihinde verilen kararın 07/02/2011 tarihinde onanarak kesinleştiğinin anlaşılmasına göre bakiye alacağın 12/11/2009 tarihli karardan bir gün sonra takibe konulması durumda ortada muayyen ve likid bir alacak olduğu söylenemez. Hal böyle olunca da Mahkemece alacağın likid olduğu gerekçesi ile davalı aleyhine olarak % 40 oranında icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4416, Karar No: 2021/3957, Tarih: 12.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4416 E.  ,  2021/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kayseri 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hüküm özlü olarak bulunan ...'un, örgün eğitim gören çocuğu olması sebebi ile açık ve kapalı ziyaretleri ile haftalık telefon görüşmelerini haftasonu yapma talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 09/10/2019 tarihli ve 2019/4506 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin Kayseri 2. İnfaz Hâkimliğinin 08/11/2019 tarihli ve 2019/2917 esas, 2019/3090 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/2821 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 83. maddesinde yer alan "(1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha değiştirilmemek üzere, ad ve adreslerini bildirdiği en fazla üç kişi tarafından, yarım saatten az ve bir saatten fazla olmamak üzere çalışma saatleri içinde ziyaret edilebilir. (Ek cümle: 24/1/2013-6411/9 md.) Çocuk hükümlüler için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir.(2) Birinci fıkrada belirtilenler dışındaki kimselerin ziyaretine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yazılı olarak izin verilebilir.(3) Görüşler, koşul ve süreleri Adalet Bakanlığınca hazırlanan yönetmelikle kapalı ve açık olmak üzere iki biçimde yaptırılır." şeklindeki ve Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinde yer alan "Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir. Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez. Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, ziyaret günlerine ilişkin kurumun ve çalışanların mevcut yapısı da dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması hususunda gerçekten de idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi, şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı nazara alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş ve telefon hakkı talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/10/2020 gün ve 94660652-105-38-579-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/2821 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5046, Karar No: 2024/8491, Tarih: 02.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5046 E.  ,  2024/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/116 E., 2020/181 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, Uyuşmazlık Mahkemesince davanın çözümünde adli yargının görevli olduğundan görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.12.2010 tarihinde, 25305100816300 poliçe nolu kasko sigorta sözleşmesi ile davacı ... şirketine sigortalı araç ile trafik kazası meydana geldiğini, dava konusu trafik kazasının kamu hizmetinin kötüye işlemesi nedeniyle meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla Kasko Sigortası Genel Şartları mucibince yaptırılan ekspertiz neticesinde müvekkil şirketçe sigortalı olan araçta tespit edilen ve 24.02.2011 tarihinde sigortalı .... San. Tic. Ltd. Şti. adına ilgili tamir atölyelerine ödenen 3.536,53 TL hasar miktarının ödeme tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bahse konu kavşak kontrol cihazında yeşil koruma bulunduğunu, her ne kadar trafik kazası tespit tutanağında ışıklı sinyalizasyon sisteminin hatalı çalışması nedeni ile kazanın meydana geldiği belirtilmişse de bu tespitin yerinde olmadığını, sinyalizasyon sistemlerinde sistemi kontrol eden kavşak kontrol cihazı elektrik enerjisi ile çalışan elektronik kartlardan oluşmakta olduğunu, her iki araç sürücüsünün de Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin kavşaklarda geçiş hakkı başlıklı 109-a maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğunu, kamyon sürücüsünün trafik işaretleri uyma başlıklı 2918 Karayolları Trafik Kanunu'nun 47-c ve 47-d maddesini ve Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 95c ve 95-d maddesini ihlal ettiğininden kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20/05/2014 tarih, 2012/37 Esas ve 2014/87 Karar sayılı kararı ile davanın idari yargı yolunda görülmesi gerekli davalardan olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 30/30/2016 tarih ve 2016/3127 Esas, 2016/2712 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 20/05/2014 tarih, 2012/37 Esas ve 2014/87 Karar sayılı kararı ile davanın idari yargı yolunda görülmesi gerekli davalardan olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 30/30/2016 tarih ve 2016/3127 Esas, 2016/2712 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 20/04/2018 tarih ve 2018/222 Esas, 2018/273 Karar sayılı ilamı ile davanın çözümünde adli yargının görevli olduğundan bahisle Baykan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4. Dosya, Baykan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/116 Esasına kaydedilerek yargılamaya devam edilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, HDI Sigorta A.Ş. tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 22.12.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasında kendisine yeşil ışık yandığı, karşı istikametinde bulunan sürücüye de eş zamanlı olarak yeşil ışık yandığı bu şekilde meydana gelen çift taraflı trafik kazasının kamu hizmetinin kötü işlemesi nedeniyle meydana geldiği, bu nedenle sigortalının zarar gören sıfatıyla üçüncü kişilere karşı tazminat isteme hakkına sahip olduğu, davacı sigortacının sigorta tazminatını sigortalıya ödemiş olduğu anlaşıldığından davalı tarafın bu kusurlu eyleminden dolayı davacı ... şirketini zarara uğrattığı kanaatine varılarak davanın kabulü ile 17.992,71 TL rücuen tazminat tutarının ödeme tarihi olan 24.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2. Davacı vekili tarafından sunulan tavzih dilekçesiyle davanın tashih edilmesi talebinde bulunulmuştur.

3. Mahkemenin tavzih şerhi ile; hükümde 3.536,53 TL yazılması gerekirken sehven 17.992,71 TL şeklinde maddi hata yapıldığı görülmekle kararın tavzihine; "1-Davacı tarafça açılan davanın KABULÜ ile, 17.992,71 TL rücuen tazminat tutarının ödeme tarihi olan 24/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE," şeklindeki hükümdeki 17.992,71 TL'nin çıkartılarak hükmün 1-)Davacı tarafça açılan davanın KABULÜ ile, 3.536,53 TL rücuen tazminat tutarının ödeme tarihi olan 24/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, şeklinde TAVZİHİNE," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

1-Kazanın meydana gelmesinde müvekkil idarenin herhangi bir kusuru bulunmadığını, kazanın meydana geldiği kesimde tüm önlemler alınmış olup bu nedenle kazadan sorumlu olmadıklarını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

1-Kazanın meydana gelmesinde müvekkil idarenin herhangi bir kusuru bulunmadığını, kazanın meydana geldiği kesimde tüm önlemler alınmış olup bu nedenle kazadan sorumlu olmadıklarını,

2-Araç sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 47/1.C ve 52/1.B ve 52-a maddelerini ihlal ederek dava konusu kazaya sebebiyet verdiğini,

3-Trafik Kaza Tutanağı Bölüm D (Yol Güvenlik Ekipmanları ile Çevre ve Diğer Özellikler) de belirtildiği üzere, bahse konu yer ve tarihte kaza noktasında yolun trafiğe açık, herhangi bir yol yapım ve bakım çalışması yapılmadığı trafik kaza tutanağı bölüm G (Yol sorunu) kısmında yoldan kaynaklı bir sorun bulunmadığı işaretlenmiş olup sürücü aracını yol ve iklim şartlarına uygun dikkatle götürmediğinden kazanın meydana geldiğini,

4- Onarım bedellerinin fahiş hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kasko sigorta şirketinin sigortalıya ödediği hasar tazminatının kusurlu olduğu iddia edilen davalı idareden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd. maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle tavzihte taraflara tanınan haklar ve borçlar artırılamaz ve eksiltilemezse de; sonuçta tavzihle hüküm altına alınan miktarın davalı lehine olduğunun anlaşılmış olmasına göre, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1612, Karar No: 2024/3040, Tarih: 25.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1612 E.  ,  2024/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/671 D.İş - 2021/671

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/26778

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-... Kılıç

vekili Avukat ...

BAŞVURU TARİHİ : 17.03.2021

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulüne/Tarafların İtirazlarının Reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/72897

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraf vekilleri tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 21.07.2019 tarihinde, davacılardan ... ve ...in kızları ve davacı ... Kılıç'ın annesi olan desteğin, yolcu olduğu aracın tek taraflı trafik kazası yapması neticesi vefat ettiğini, müvekkillerinin bu kazada desteklerini kaybettiğini, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin zararı karşılamadığını, bakiye zararın tazmini için sigorta şirketine başvuru yapıldığı ancak olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, anne ... için 5.000,00 TL, baba ... için 2.600,00 TL, çocuk ... için 2.600,00 TL olmak üzere toplam 10.200,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bu taleplerini anne ... için 40.319,04 TL, baba ... için 22.394,87 TL, çocuk ... için 33.565,02 TL olmak üzere toplam 96.278,93 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ödeme yapıldığından davalı ... şirketinin sorumluluğu kalmadığını, annenin başkaca çocuğu bulunduğunu ve bunun da hesaplamada dikkate alınması gerektiğini, emniyet kemeri takmadığından müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, TRH-2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz ile hesap yapılması gerektiğini, hakeme başvuru tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebileceğini, başvuru sahibi lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini savunarak talebin reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI