muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5242, Karar No: 2024/2648, Tarih: 30.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5242 E.  ,  2024/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/995 E., 2023/1126 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Acıpayam 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/305 E., 2021/411 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 03.09.2017 tarihinde badem topladığı sırada elindeki alüminyum sopanın orta gerilim hattı tellerine çarpması sonucu akıma kapıldığını ve yaşanan elektrik çarpması neticesinde sol ayağının diz altından kesildiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 29.01.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 520.188,44 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; yaşanan olayın davacının dikkatsiz ve sorumsuz davranışından kaynaklandığını, müvekkili şirketin faaliyetlerinden kaynaklı herhangi bir olumsuzluk bulunmadığını, olay tarihlerinde hat bakımının ... .. San. Tic. Ltd. Şti tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının sorumluluğuna dair illiyet bağının kesilmediği, davacının %20, davalı asıl işverenin %30, ihbar olunan alt işverenin %50 kusuru olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 513.114,53 TL sürekli iş göremezlik, 7.073,90 TL geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; illiyet bağının zarar görenin ağır kusuru sebebiyle kesildiğini, kusur raporunun hatalı olduğunu, maluliyetin fazla olduğunu, PMF 1931 yaşam tablosuna göre muhtemel yaşam süresinin 31 gün fazla alınması sebebiyle usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatların bakımı işlerinin anahtar teslimi olarak ihbar olunan şirkete verildiği için müvekkili hakkındaki davanın husumetten reddi icap ettiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili; illiyet bağının zarar görenin ağır kusuru sebebiyle kesildiğini, kusur raporunun hatalı olduğunu, maluliyetin fazla olduğunu, PMF 1931 yaşam tablosuna göre muhtemel yaşam süresinin 31 gün fazla alınması sebebiyle usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatların bakımı işlerinin anahtar teslimi olarak ihbar olunan şirkete verildiği için müvekkili hakkındaki davanın husumetten reddi icap ettiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan 04.10.2021 tarihli ve TRH 2010 yaşam tablosuna göre düzenlenmiş olan hesap raporunda davacının bakiye ömrünün usulünce 54 yıl olarak tespit edildiği, Mahkemenin değerlendirmesi ve vardığı neticede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik akımından kaynaklı yaralanma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle olayın meydana gelmesinde davalı ... şirketinin tehlike sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğunun bulunmasına, davalının enerji hattının tehlike taşımayacak bir durumda bulunmasını sağlama yükümlülüğünü yerine getirmemesine, alınan kusur ve tazminat raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26044, Karar No: 2014/27325, Tarih: 13.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26044 E.  ,  2014/27325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2011/449-2013/73

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde teknisyen olarak işe başladığını, davalı kurumun doğrudan bu işyerinde işçi çalıştırmadığını, bunun yerine işleri ihale ile taşeron firmalara gördürdüğünü davalı Ö.. Grup Ltd. Şti.'nin ihaleyi alamayınca kendisini işten çıkardığını, beyan ederek yıllık ücretli izin ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum ile şirket arasında İstanbul Dinlenme ve Bakımevi Müdürlüklerinin teknik destek ve ulaşım hizmetlerinin yürütülmesi hizmet alımı konulu Teklif Birim Fiyat Hizmet Alımı Sözleşmesi akdedildiğini, müvekkil kurumun işveren olarak nitelendirilmesi mümkün olmadığından asıl işveren olarak da nitelendirilmesinin mümkün olmadığını, davacının talep etmiş olduğu kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarından diğer davalının sorumlu olup müvekkil kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Ö.. Grup Ltd. Şti.'nin vekili müvekkil firmanın bir işveren sıfatı bulunmaması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin muhatabının müvekkil değil davalı idarenin olduğunu, müvekkilinin somut olayda işveren sıfatı bulunmadığından bahisle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yargılama giderlerinden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326, Avukatlık Kanunu'nun 169 ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1. maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin; haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır. Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise, vekalet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir.

Somut olayda, kendisini vekille temsil ettirmediği gözetilmeksizin davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Hükmün altıncı fıkrasında yazılı "Kabul edilen miktar bakımından nisbi tarife uyarınca hesaplanan 1.276,60 TL avukatlık parasının davalılardan alınıp, davacıya verilmesine," ifadelerinin çıkarılarak, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Ö.. Grup Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14114, Karar No: 2010/1609, Tarih: 12.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14114 E.  ,  2010/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.04.2007 gün ve 2003/799-2007/52 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.07.2009 gün ve 2007/12056-2009/8227 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “FERRERO ROCHER” ve “FERRERO ROCHER+Şekil” ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, söz konusu markaları taşıyan ürünleri çeşitli gramajlarda ve özgün ambalaj kompozisyonları içerisinde 1990 yılından itibaren Türkiye’de de satışa sunduğunu, davalı şirketin müvekkili markası ile iltibas yaratacak şekilde “ROCHERS TROCADERO” ibaresini ürettiği ürünler üzerinde kullanarak davacının marka hakkına tecavüz ettiğini, ayrıca davalının “ROCHERS TROCADERO” ve “DİAMOND” ürün ambalaj ve kompozisyonlarının da müvekkilini ürün ambalaj kompozisyonu ile aynı olup, davalı tarafın adına tescil ettirdiği çoklu tasarım tescillerinin müvekkiline ait ürün tasarımlarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının kullandığı “ROCHERS TROCADERO” ibaresinin davacı adına tescilli markalara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalının “Rochers Trocadero” ve “Diomond” ismi altında üretilen ürün ambalaj kompozisyonlarının davacının ürün ambalaj kompozisyonları ile iltibas oluşturduğunun ve bu suretle haksız rekabete yol açtığının tespitine, davalı adına tescilli 2001/00297 ve 2002/02001 sayılı tasarımların ve 2000/21207 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, fiili durumun ortadan kaldırılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının “ROCHERS TROCADERO” ve “DİAMOND” ismi altında ürettiği ürün ambalaj kompozisyonlarının davacının “FERRERO ROCHER” markalı ürün ambalajları ile iltibas ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalının ürünleri üzerinde “ROCHERS TROCADERO” ibaresini kullanmasının davacının tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalı adına tescilli 2001/00297 ve 2002/02001 sayılı tasarımlar 2001/21207 sayılı ”DİAMOND+Şekil” markasının hükümsüzlüğüne, hüküm özetinin ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizce, 2002/2001 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü davasının erken açılması nedeniyle reddi gerektiği, 2001/297 sayılı çoklu tasarım tescil belgesindeki 1,2,3 ve 9 nolu tasarımlarla ilgili “kalpli kutu” ve “selefonlu paket” ambalajları dışındaki ürün ambalajları bakımından yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı ve hükümsüz kılınan marka ve tasarım tescil belgeleri yönünden de ilana karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili karar düzeltme talep etmiştir.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin ve davalı vekilinin bütün karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Dava konusu 2002/2001 sayılı çoklu tasarım tescil başvurusunun TPE’nce 01.10.2002 tarihinde yayınlanması üzerine, dava dışı bir şirket tarafından başvuruda yer alan (3) ve (4) nolu tasarımlara yönelik olarak itirazda bulunulduğu, (1) ve (2) nolu tasarımların ise itiraza uğramaksızın 01.04.2003 tarihinde tescilin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava konusu 2002/2001 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan (1) ve (2) nolu tasarımla ilgili hükümsüzlük davasını 01.07.2003 dava tarihi itibariyle süresinde açıldığının kabulü gerekir. Ancak, Dairemizin 03.07.2009 tarih ve 12056/8227 sayılı kararının (3). bendinde süresinde açılan (1) ve (2) nolu tasarımların hükümsüzlük talebi yönünden de davanın erken açıldığından bahisle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiğinden, davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü de Dairenin bozma ilamı (3). bendinin dava konusu 2002/2001 sayılı çoklu tasarım belgesinde yer alan (1) ve (2) nolu tasarımlar bakımından ortadan kaldırılması ve söz konusu tasarımlarla ilgili olarak davalı vekilinin temyiz itirazlarının esastan incelenmesi gerekmiştir.

3- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin dava konusu 2002/2001 sayılı çoklu tasarım tescil belgesindeki (1) ve (2) nolu tasarımların hükümsüzlüğüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin dava konusu 2002/2001 sayılı çoklu tasarım tescil belgesindeki (1) ve (2) nolu tasarımların hükümsüzlüğüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün ve davacı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 03.07.2009 tarih ve 12056/8227 sayılı kararı (3). bendinin dava konusu 2002/2001 sayılı tasarım tescil belgesindeki (1) ve (2) nolu tasarımlara ilişkin olarak ORTADAN KALDIRILMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle de, dava konusu 2002/2001 sayılı çoklu tasarım tescil belgesindeki (1) ve (2) nolu tasarımlara yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan tasarımların hükümsüzlüğüne dair usul ve yasaya uygun bulunan mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği temyiz ilam, temyiz peşin ve karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12.02.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dairemizin 03.07.2009 tarih ve 12056/8227 sayılı kararına karşı açıkladığınız karşı oy görüşünde “2000/2001” olarak belirtilen marka tescil numarasının “2000/21207” olarak düzeltilmesi suretiyle, anılan karşı oy gerekçesinde (c) ve (d) harfleriyle özetlenen gerekçe itibariyle kararın (1) nolu bendine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/3947, Karar No: 2016/8384, Tarih: 05.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3947 E.  ,  2016/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asıl, davalı işyerinde 01.02.1993 tarihinden başlamak üzere 01.07.2009 tarihine kadar hem mağaza personeli, hem de mal yükleme, boşaltma, taşıma işlerinde çalıştığını, işverenden sözlü olarak izin istediğini, kendisi de izin verdiği halde pazartesi sabah işe 09.30’da gittiğini, işverenin kendisine işe geç kaldığı için önce sözlü olarak hakaret etmeye başladığını, daha sonra da kendisi ile artık çalışmak istemediğini, işine son verdiğini söyleyerek kendisini işyerinden kovduğunu, işçilik alacaklarını talep etmesine rağmen hiçbir bedel ödemeyeceğini beyan ettiğini, sonradan ... kayıtlarında yaptığı incelemeye göre aynı işyerinde kesintisiz çalışmasına rağmen işçilik alacaklarını engellemek amacıyla defalarca işyerine çıkış giriş yaptığının gösterildiğini tespit ettiğini, oysaki çalışmaya başladığı tarihten itibaren işyerinde aralıksız çalışmaya devam ettiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakılmaya devam edilmesi gerektiğini, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, davacının 05.07.1993 tarihinde ilk defa işe girdiğini, çalıştığı tarihte yürürlükte bulunan asgari ücretle çalışmaya başladığını, 01.02.2011 tarihinde kendi isteği ile işi bırakarak işten ayrıldığını, daha sonra 02.07.2002 tarihinde tekrar asgari ücretle işe girdiğini ve 17.07.2009 tarihine kadar çalıştığını, 17.07.2009 tarihinde kendi arazilerinde çalışmak istediğinden kendi el yazısı ile ibraname belgesi yazıp vererek kendi isteği ile işten ayrıldığını, istifa suretiyle işi bırakan işçinin İş Kanununa göre kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı olmadığını, aksine istifa edip işten ayrılan işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini, çalışma sürecinde haftalık 45 saatlik çalışma süresi dışında fazla çalışma yaptırılmadığını, Pazar günleri hafta tatili kullandırıldığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştırılmadığını, yıllık izin haklarının kullandırıldığını ve tüm hak ve alacaklarının da ödendiğini, ... mevzuatı yönünden muhasebe kayıtlarını 10 yıl, vergi mevzuatı yönünden ise 5 yıl süre ile saklama mecburiyeti olduğundan 31.12.2001 tarihinden geriye doğru olan muhasebe kayıtlarının muhasebecileri tarafından imha edildiğini, muhasebe kayıtlarını tutan muhasebecinin 2008 yılı sonlarına doğru vefat ettiğini, 01.01.2009 tarihinden itibaren muhasebe kayıtlarının ...’de muhasebecilik yapan Gürkan Uygun tarafından 01.01.2010 tarihinden bu yana da Feray Uygun tarafından tutulduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının, davacının kendi isteğiyle istifa ettiğini iddia ederek, davacı tarafından imzalanmış istifa dilekçesini delil olarak sunduğu, dinlenen davalı tanıklarının da davacının kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığı yönünde beyanda bulunduğu, ancak davalı tanıklarının halen davalı işveren yanında çalışmakta olduğu ve işyerinden ayrılan işçiden baskı ile istifa dilekçesi ve ibraname alınmasının sıkça rastlanan durumlar olduğu dikkate alınarak, yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda davalının bu delilleri ile davacının kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığı iddiasını kanıtlayamadığı, dosya kapsamı itibariyle feshin işverence haksız olarak gerçekleştirildiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, 17.07.2009 tarihli ibraname başlıklı belgede davacıın işyerinden kendi isteği ile ayrıldığının yazılı olması nedeniyle belge aslının getirtilerek davacının imza inkarında bulunması nedeniyle imzanın davacıya ait olup olmadığının belirlenerek sonuca gidilmesi gerektiği ve ıslah dilekçesine karşı ileri sürülen zamanaşımı definin değerlendirilememesi nedeniyle hatalı karar verildiği belirtilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında özetle, 17.07.2009 tarihli ibraname başlıklı belgede davacıın işyerinden kendi isteği ile ayrıldığının yazılı olması nedeniyle belge aslının getirtilerek davacının imza inkarında bulunması nedeniyle imzanın davacıya ait olup olmadığının belirlenerek sonuca gidilmesi gerektiği ve ıslah dilekçesine karşı ileri sürülen zamanaşımı definin değerlendirilememesi nedeniyle hatalı karar verildiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda davacının iş akdinin haksız feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin istemlerin kabulüne, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.