muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8992, Karar No: 2024/12094, Tarih: 19.09.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yaptığı işin niteliği ile dava konusu işçilik alacaklarından davalı BOTAŞ'ın sorumluluğu bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 854 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin (B) bendi, 6098 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre; bu Kanun kapsamında olan idarelerin mal veya hizmet alımları ile yapım işleri için ihaleye çıkılmadan önce uymaları zorunlu hususlara, Kanun'un 62 nci maddesinde yer verilmiş olup maddenin birinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekildedir:

"(Değişik: 20/11/2017-KHK-696/83 md. Aynen kabul: 1/2/2018-7079/78 md.)

1) 5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatları, il özel idareleri, belediyeler ile bağlı kuruluşları ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birlikleri, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketler; merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü, mahalli idare ve şirket bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı veya niteliği itibarıyla bu sonucu doğuracak şekilde alım yapamaz ve buna imkân sağlayan diğer mevzuat hükümleri uygulanmaz.

2) Bu bendin uygulanmasında personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı; bu Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca ihale konusu işte çalıştırılacak personel sayısının ihale dokümanında belirlendiği, bu personelin çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı, yaklaşık maliyetinin en az %70’lik kısmının asgari işçilik maliyeti ile varsa ayni yemek ve yol giderleri dahil işçilik giderinden oluştuğu ve niteliği gereği süreklilik arz eden işlere ilişkin hizmet alımlarını ifade eder. Mahalli idare veya şirketlerinin bütçelerinden yapılan, yıl boyunca devam eden, niteliği gereği süreklilik arz eden ve haftalık çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı park ve bahçe bakım ve onarımı ile çöp toplama, cadde, sokak, meydan ve benzerlerinin temizlik işlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilir. Hizmet alım sözleşmesi kapsamında niteliği birbirinden farklı hizmet türlerinin bulunması halinde personel çalıştırılmasına dayalı olup olmama yönünden yapılacak değerlendirme her hizmet türü için ayrı ayrı yapılır. Danışmanlık hizmetleri, hastane bilgi yönetim sistemi hizmetleri ve çağrı merkezi hizmetlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilmez.

3) Kurum, hizmet alımının personel çalıştırılmasına dayalı olup olmadığı ya da niteliği itibarıyla bu sonucu doğurup doğurmadığı hususunda (2) numaralı alt bentte sayılan kriterleri ayrı ayrı ya da birlikte dikkate almak suretiyle usul ve esaslar belirlemeye yetkilidir."

3. Değerlendirme

1. Davalı... Şirketi ile Liman İş Sendikası arasında yapılmak istenen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde uyuşmazlık çıkması üzerine, Yüksek Hakem Kurulunun 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararı kapsamında şartları düzenlenen toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacak talepleri dava konusu edilmiş olup davacı vekili; davalı Şirketler arasında yapılan iş alımına ilişkin sözleşmenin gerçek bir iş alımını içermediğini, bu ilişkinin işçi teminine yönelik olduğunu, bu nedenle taraflar arasında tesis olunan iş alım sözleşmesinin muvazaalı olması nedeniyle davalı BOTAŞ'ın diğer davalı Şirket ile birlikte sorumluluğu bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı BOTAŞ vekili ise 854 sayılı Kanun'da asıl işveren alt işveren ilişkisinin düzenlenmediğini ve davalılar arasında 4734 sayılı Kanun çerçevesinde tesis edilen usule ve mevzuata uygun bir iş alım ilişkisi bulunduğunu, bu nedenle davalı Naturel Alt Yapı Şirketi çalışanlarının işçilik alacaklarından müvekkili Kurumun sorumlu olmadığını savunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince; davalılar arasında 854 sayılı Kanun kapsamında bir iş alım sözleşmesi bulunsa da iş alım amacı olmaksızın yapılan sözleşmenin işçi temini amacı taşıdığı ve muvazaalı olduğu, gemiadamları tarafından işçilik alacaklarının davalı BOTAŞ'tan da talep edilebileceği kabul edilerek karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de kararın isabetli bulunması sonrası davalı BOTAŞ vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizce; gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş olup olmadığı tespitinin önem taşıdığı, Mahkemece alanında uzman bilirkişilerden oluşan bir heyetten bilirkişi raporu alındıktan ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildikten sonra sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında İlk Derece Mahkemesince alınan heyet raporu doğrultusunda davacının yaptığı işin asıl iş kapsamında olduğu ve dava konusu alacak kalemlerinden davalı BOTAŞ'ın da sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

3. Dairemizin bozma gerekçesinde açıklandığı üzere; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinin 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten önceki metninde; idarelerce kanun, tüzük ve yönetmeliklere göre istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceği düzenlenmiştir. 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesi mümkündür.

4. Gemiadamı davacının yaptığı iş nazara alındığında; LNG gemisinin davalı... Şirketi (yüklenici) çalışanları (gemiadamı davacı) tarafından iskeleye yanaştırılmasının ardından, yüklenici firmanın işinin sona erdiği, geminin bağlanması akabindeki teknik sürecin BOTAŞ personellerince yapıldığı, gemide yer alan LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin tamamlanması sonrasında, yine BOTAŞ personelince boşaltım kolları sökülerek geminin iskeleden ayrılmaya uygun hâle getirildiği ve yüklenici firma yeniden devreye girerek palamar personellerince halatlar yerinden çıkarılarak, gemi römorkörler vasıtası ile iskelenin açığına alınıp geminin limandan ayrılma manevrasının tamamlandığı, dolayısıyla kılavuzluk, romorkorcülük ve palamarcılık hizmetlerinin yalnızca LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin başlamasından önce ve tamamlanmasından sonra gerçekleştirilen hizmetler olduğu, bu hizmetlerin tesiste yürütülen boşaltma, depolama, gazlaştırma, geri yükleme işlemlerinin bir parçası olmadığı, hammadde yüklü bir geminin yanaştırılması ve uzaklaştırılmasının BOTAŞ'ın anılan tesiste yürüttüğü faaliyetin asli parçası olmadığı, sonuç itibarıyla gemi adamı davacının yaptığı işin asıl iş değil, yardımcı iş olduğu kanaatine varılmıştır.

5. Her ne kadar Dairemizin 02.12.2021 tarihli ve 2021/11842 Esas, 2021/16075 Karar sayılı kararında farklı sonuca varılmış ise de Dairemizce konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinde yapılan ve 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesinin mümkün olduğu, gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, ileri sürülen muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı bir ilişki olmadığı, bozma sonrası alınan bilirkişi heyet raporundaki değerlendirmenin isabetsiz olduğu ve dosya delil durumu ile örtüşmediği anlaşılmış olup davanın davalı BOTAŞ yönünden reddine karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince aksi yöndeki gerekçeyle davalı BOTAŞ'ın işçilik alacaklarından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28415, Karar No: 2022/9294, Tarih: 12.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28415 E.  ,  2022/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında, gündüz saat 09.30 sıralarında evine doğru gitmekte iken komşuları olan tanıklar ... ve ... ile karşılaştığını, komşularının kendisine sanığın kapısının önünde olduğunu ve “...yenge” diye seslendiğini söylediklerini, evine geldiğinde sanığı evinin 2. katında bulunan oda içinde gördüğünü, bağırması üzerine sanığın camdan atladığını ve yanına geldiğini, korktuğundan sanığa bir şey diyemediğini, evine girdiğinde odaların dağıtılmış halde olduğunu tespit ettiğini ifade ettiği, sanığın ise katılanın eşinin eve gelen su tesisatının tamiri için kendisini araması üzerine katılanın ikametinin yanına kadar gittiğini ancak ikamet içerisine girmediğini, bu sırada katılanın da evde olduğunu beyan ederek suçlamaları kabul etmemiş ise de katılanın beyanları ile tanık olarak dinlenen komşularının sanığın katılanın evinin önünde bağırdığı sırada katılanın evde olmadığına yönelik katılanın anlatımı ile uyumlu ve birbirleriyle de çelişmeyen anlatımları ile sanığa suç isnadında bulunmasını gerektiren bir durum bulunmayan katılan beyanlarına göre sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2281, Karar No: 2010/2631, Tarih: 10.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2281 E.  ,  2010/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2004

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, ortak mirasbırakanları F. Ç.'ın diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 401 ve 123 parsel sayılı taşınmazlardaki bir kısım paylarını davalıya bağışladığı halde satış göstererek devrettiğini ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, yargılama sırasında 123 parselle ilgili davalarından vazgeçmişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, murise 25 yıl baktığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; " hükmün davanın reddi beyanı dışında hiçbir açıklık taşımadığı, kararda her iki tarafa yüklenilen ve bahşedilen vazife ve hakların kuşkuya yer bırakmayacak biçimde doğru ve açık yazılmadığı" gerekçeleri ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanı F. Ç. çekişme konusu 401 parsel sayılı taşınmazın tamamına malik iken davalı oğlu Ali ile bir kısım davacıların miras bırakanı A. 14.2.1983 tarihli akitle ve satış suretiyle pay temlik ettiği,1.9.1996 tarihinde ölünce,geride mirasçı olarak davalı oğlu A. ile davacı çocukları Ö., N. ve torunları H.A. , H. ,Nuri ,F. ve N.'ün kaldığı anlaşılmaktadır. Mirasbırakan,sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırma kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, getirtilen kayıt ve belgelerden, miras bırakanın oğulları A. A. ve Ö. lehine bir takım kazandırmalarda bulunduğu anlaşılmakta ise de, mirasçılardan kızı Nazife ile kendinden önce ölen kızı Şerife mirasçıları lehine böyle bir tasarrufun bulunduğu taraflarca iddia ve ispat edilmediği gibi dosyaya bu yönde bir delil de ibraz edilmediğine göre, tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırmanın varlığını kabul etme olanağı yoktur.

Ne var ki, getirtilen kayıt ve belgelerden, miras bırakanın oğulları A. A. ve Ö. lehine bir takım kazandırmalarda bulunduğu anlaşılmakta ise de, mirasçılardan kızı Nazife ile kendinden önce ölen kızı Şerife mirasçıları lehine böyle bir tasarrufun bulunduğu taraflarca iddia ve ispat edilmediği gibi dosyaya bu yönde bir delil de ibraz edilmediğine göre, tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırmanın varlığını kabul etme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; tüm delillerin yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken , yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15077, Karar No: 2010/16044, Tarih: 18.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/15077 E.  ,  2010/16044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma,kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/965, Karar No: 2020/1604, Tarih: 20.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/965 E.  ,  2020/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Düşme Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında: Beraat

I- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2005 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememesi, aynı dönemde en son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında verilmesi karşısında; suç tarihinin en aleyhe 31.12.2005 olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunun 213 sayılı VUK‘nin 359/b-1. maddesinde düzenlenen cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinde yanılgıya düşmek suretiyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; sanığa yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... Hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

III- Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, sanığın hükümden sonra 31.07.2019 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22870, Karar No: 2017/2092, Tarih: 28.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22870 E.  ,  2017/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, dilekçeler aşaması tamamlanmış ve taraflara ön inceleme duruşma günü tebliğ edilmiştir. Ancak, mahkemece usulüne uygun olarak ön inceleme duruşması yapılmamıştır. O halde, mahkemece yapılacak iş; usulüne uygun ön inceleme duruşma gününün tebliğinden sonra, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tespiti (HMK m. 140), taraflarca üzerinde anlaşılamayan ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için usulüne uygun şekilde delil gösterildiği taktirde tahkikat aşamasına geçilerek gösterilen deliller toplanıp, birlikte değerlendirerek bir sonuca ulaşmaktan ibarettir. Açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde davalının yokluğunda hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m. 27) ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Dava dilekçesi ile davacı tanık deliline dayanmış ve sonrasında süresinde tanık listesini sunmuştur. Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmiş, davalı süresinde cevap vermiş, bu cevap dilekçesi ile davaya karşı beyanları ile tanıklarını bildirmiştir. Taraflar dinlenilmeyen tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçmedikleri gibi, mahkemece de bu tanıkların dinlenilmeme gerekçesi de (HMK m.241) açıklanmamıştır. Bu sebeple, tarfların dilekçelerinde bildirdikleri tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak çağırılarak dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/1237, Karar No: 2016/3511, Tarih: 17.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1237 E.  ,  2016/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, kıyı Kanununa muhalefet ve imar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Kıyı Kanununa muhalefet suçundan da hüküm kurulduğu ve katılan hazine vekili tarafından bu hükmün de temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu yönde görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususda yeniden ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.