muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18216, Karar No: 2012/28780, Tarih: 05.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18216 E.  ,  2012/28780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında Orman kadastrosu sınırları içerisinde ormanda işgal ve faydalanma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında, TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca yaşı sebebiyle birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluğunun gözetilmeden hüküm tesisi,

2)Sanık hakkında ormanda ağaç kesme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

TCK'nin 52/2 maddesi tatbikinde eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

a)Keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda suç konusu ağaçların orman sayılmayan yerden kesildiğinin belirtmesine rağmen 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

b)Kabule göre; tarla açma suçundan sanık hakkında TCK'nin 62. maddesi uygulandığı halde ağaç kesme suçundan uygulanmaması,

c)TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca yaşı sebebiyle birinci fıkradaki seçenek yaptırımlara çevrilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19143, Karar No: 2023/18642, Tarih: 30.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19143 E.  ,  2023/18642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/84 E., 2023/454 K.

DAVA TARİHİ : 03.12.2012

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece Mahkeme kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiş ve Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Kurumda teknisyen olarak çalıştığını, ... Sendikasına üye olduğunu ve bu tarihten itibaren sendikalı olarak çalıştığını, günlük yevmiyelerinin yaklaşık 31,00 TL iken ... Sendikası ile ... Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince toplu ... sözleşmesinin imzalanması ile birlikte davalı Kurum tarafından yevmiyelerinin 24,00 TL’ye indirildiğini, davacının almış olduğu ücretlerin yanında yevmiyeleri baz alınarak ödenen diğer ücretlerin de kendisine sendika üyesi olmadan önceki ücretlerine kıyasla eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti, ilave tediye, ... güçlüğü tazminatı, vardiya tazminatı, bakım tazminatı ve ikramiye fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... Sendikası ile ... Genel Müdürlüğü arasında 31.05.2004 tarihinde imzalanan protokolün 2 nci maddesi gereğince 01.03.2003-28.02.2005 yürürlük süreli 10. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin EK-2 cetvelinin 6 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca; işçilerin, sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren EK-2 cetvelindeki 4. derece karşılığı yevmiyelerinin verilmesinin ve yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 15.....2004 tarihi itibarıyla yararlandırılmasının imza altına alındığını, sendika üyesi olan işçilerden tekniker (arazide çalışan) ve teknisyenlere protokol hükmü gereği toplu ... sözleşmesinin EK-2 cetvelinde yer alan 4. eşdeğer dereceli teknisyen ünvanına günlük 24,44 TL ücretinin uygulanmasının bildirildiğini, söz konusu yevmiye değişikliğinin 4857 sayılı ... Kanunu’nun 22 nci maddesi uyarınca davacıya bildirilmesinin gerekmediğini, davacının sendikaya üye olması ile birlikte sendikanın imzaladığı toplu ... sözleşmesine tâbi olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.12.2014 tarihli ve 2012/641 Esas, 2014/659 Karar sayılı kararı ile; sendika üyeliğinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin ... taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00 TL’den 24,44 TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu ... Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan toplu ... sözleşmesine bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.05.2015 tarihli ve 2015/7655 Esas, 2015/18877 Karar sayılı kararıyla; işveren tarafından toplu ... sözleşmelerinin uygulanması neticesinde ... sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya başlaması üzerine düşürülmesinin mülga 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun (2822 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ........2018 tarihli ve 2015/552 Esas, 2018/532 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmı sonrasında celp edilen hesap dönemine ilişkin bordroların incelenmesi sonucunda davacının ücretinin %21,16 oranında düşürüldüğü, bu durumun 2822 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, davacı vekili tarafından ....03.2018 tarihinde ıslah harcının yatırıldığı ve ....03.2018 tarihinde ıslah dilekçesinin sunulduğu, bozmadan sonra ıslaha değer verilmemesi gerektiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.01.2023 tarihli ve 2022/16834 Esas, 2023/167 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine göre davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı, bozma kararından sonra davacı tarafından ....03.2018 tarihli talep artırım dilekçesi ile talep sonucunun artırıldığı, Mahkeme kararının gerekçesinde belirtildiğinin aksine, somut uyuşmazlıkta bozmadan sonra yapılan bir ıslah işlemi söz konusu olmayıp davacı tarafından talep artırım hakkının kullanıldığı, bu nedenle Mahkemece davacının talep artırımı dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken davacının talep artırımı dilekçesi kabul edilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davacının ilk Mahkeme kararı öncesi herhangi bir ıslah dilekçesi sunmadığı, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, talep artırım dilekçesi sunulduğundan talep artırım dilekçesine itibar etmek gerektiği, toplanan ve değerlendirilen delil durumuna göre bilirkişi raporunun gerekçeli, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığını, bilirkişi raporunda tespit edilen miktarların hatalı olduğunu, davacının ücretinin hatalı belirlendiğini, davalının hesaplanan alacaklardan sorumluğunun bulunmadığını, tanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının alacaklarının bozma doğrultusunda hüküm altına alınıp alınmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8078, Karar No: 2016/9095, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8078 E.  ,  2016/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:1 İç Kapı No:4 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:1 İç Kapı No:10 Merkez/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının, davacı kızı ile birlikte güncel MERNİS adresi de olan “... Mah. ... Sk. No:1 İç Kapı No:10 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23535, Karar No: 2013/32728, Tarih: 21.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23535 E.  ,  2013/32728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Belediye vekilinin, ödeme emrinin Tebligat Kanunu ve 5393 sayılı Belediye Kanunu hükümlerine aykırı olarak tebliğ edildiğini iddia ederek tebliğ tarihinin, öğrenme tarihi olan 15/03/2013 tarihi olarak tespitini; ayrıca borca ve faize itiraz ederek takibin iptalini talep ettiği; mahkemece, tebligatın Belediye Başkanlığı'nca yetki verilen memura yapıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi ile ilgili Tebligat Yönetmeliği'nin 20/1. ve 21. maddelerine göre tebliğ işleminin tüzel kişinin selahiyetli mümessiline yapılması zorunludur. Aynı Kanun'nun 13.maddesine göre de tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları taktirde tebliğ, hükmi şahsın o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 37. maddesine göre Belediye Başkanı, belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisidir. Aynı Kanunu'nun 42.maddesine göre Belediye Başkanı, görev ve yetkilerinden bir kısmını uygun gördüğü takdirde, yöneticilik sıfatı bulunan belediye görevlilerine devredebilir.

"Tebligatı yapan memurun, TK.nun 12. ve 13. maddeleri gereğince tebligatı öncelikle Belediye Başkanına, olmadığı takdirde usulüne uygun şekilde yetkili kılınan Hukuk İşleri Müdürü ya da belediye avukatlarından birine, bunlarda yoksa veya tebligatı alamayacak durumda iseler bu durumu tebliğ evrakına şerh ederek hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapması, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin belediyenin teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle görevlendirilmiş kimse olması gerekir, bunların da bulunmadığı hallerde ancak o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılması gerekir. Daha da önemlisi tebliğ memuru, tebligatı yetkili temsilciye yapmama ve sıralı kişilere yapma nedenlerini de açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazmalıdır.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30/12/2009 tarihli 2009/12-563 Esas ve 2009/600 Karar sayılı kararı.)

Somut olayda ödeme emrinin, borçlu Mezitli Belediye Başkanlığı adına evrak kayıt servisinde görevli yazı işleri personeli Ümmühan Toker'e 26/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebliğ işleminde tebliğ memurunca belediye başkanının veya ondan sonraki yetkili kişinin belediyede olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmıştır. Bu haliyle yapılan tebligat usulsüzdür.

O halde mahkemece, Tebligat Kanun'un 32. maddesi uyarınca borçlu belediyenin şikayeti kabul edilerek ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 15/03/2013 tarihi olarak düzeltilerek borçlunun diğer itirazlarının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22516, Karar No: 2014/12645, Tarih: 18.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22516 E.  ,  2014/12645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/102218

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

NUMARASI : 2007/133 (E) ve 2008/810 (K)

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay gecesi mağdura ait market camının kırılarak içerisinden çeşitli markalarda sigaralar ile 100 TL bozuk paranın çalındığı, bir başka suç nedeniyle yakalanan sanık Menduh'dan alınan ve olay yerinden elde edilen parmak izlerinin karşılaştırmasında izlerin sanık Menduh'a ait olduğunun tespit edildiği adı geçen sanığın Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde suçu, sanıklar Serkan, Mesut ve suçun hukuki anlam ve sonuçlarını anlayamadığı tespit edildiğinden hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen Sinan ile birlikte işlediklerini söylemesi üzerine, yakalanan sanık Serkan'ın aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini savunduğu, sanık Mesut'un ise mahkemede suçu Sinan ve Menduh'la birlikte işlediklerini söyleyip sanık Serkan'ın olaya karıştığından hiç bahsetmemiş olduğunun anlaşılması karşısında;

A-Sanık S.. Y.. yönünden yapılan incelemede;

Sanık Serkan'ın suça katılıp katılmadığı hususu sanıklar Menduh ve Mesut'a açıkça ve ayrıntılı şekilde, kuşku ve duraksama oluşturmayacak biçimde açıklattırıldıktan sonra, sanık S.. Y..'ın hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden, genel ifadelere itibar edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

B-Sanıklar M.. Ö.. ve M.. Ç.. yönünden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar M.. Ç.. ve M.. Ö.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanıkların işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işledikleri halde haklarında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,

b-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesi uyarınca “iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi” şeklinde tedbire çevrilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde “İnegöl Çıraklık Eğitim Merkezinde Marangozluk eğitimi almasına” şeklinde seçenek yaptırıma karar verilmesi,

C-Suç tarihi itibarıyla 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamayan sanıklar hakkında sosyal inceleme raporu alınmayarak veya sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeyerek, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı davranılması,

C-Suç tarihi itibarıyla 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamayan sanıklar hakkında sosyal inceleme raporu alınmayarak veya sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeyerek, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı davranılması,

d-5271 sayılı Yasa’nın 150/3 ve 234/2. maddeleri uyarınca, 18 yaşını doldurmamış sanıklar için zorunlu savunman görevlendirmeleri nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Y.., M.. Ç.. ve M.. Ö.. savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 18.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6831, Karar No: 2014/7582, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6831 E.  ,  2014/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/476-2013/561

Taraflar arasında görülen Tüketicinin Hakem Heyeti Kurulu kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin (sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin) alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından söz konusu bedellerin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmaması gerektiğine karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini bildirerek, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, alınan bedellerin açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yıldızeli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının yerinde görülerek, faturalarda yer alan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin elektrik kullanan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal niteliğinde görüldüğünden tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce; “ 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.''

Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''