muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10174, Karar No: 2007/12266, Tarih: 11.10.2007

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Çekişmeli ...Köyü 106 ada 10 sayılı parsel, dava dışı yanı köy aynı ada 106 ada 1 sayılı parsele uygulanan 1937 tarih ve 33 yazım numaralı, çekişmeli aynı köy 104 ada 13 sayılı parsel ise yine aynı köy ve aynı ada 10 sayılı parsele uygulanan 1981 yılı vergi beyanı miktar fazlası olarak Hazine adına kadastro tesbitleri 28.11.1992 tarihinde kesinleşmiştir.

Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parsellerin eski tarihli memleket haritası, amenajan planı ve ... fotoğrafında açık ziraat alanı olarak nitelendirildiğinin, eylemli tarla olduğu sonuç itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğunun, davacı yararına tesbit tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmişse de, vergi kayıtları, tutunanların yararına olduğu kadar aleyhlerine de delil teşkil eder. Çekişmeli taşınmazlar, güneyindeki dava dışı 104 ada 10, 106 ada 1 sayılı parseller ve bu parsellerin arasında bulunan şerit şeklindeki kadastro dışı alanla birlikte bir bütün olarak düşünüldüğünde, Kuzeyden Devlet Ormanına sınır olup, 1937 yılına ait 33 yazın numaralı vergi kaydı ve 1981 yılı vergi beyanları 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince ayrı ayrı, miktarlarınca dava dışı 104 ada 10 ve 106 ada 1 sayılı parsellere uygulandıklarından, kayıt fazlasını teşkil eden çekişmeli parsellerin 1937 yılından sonra, orman bilirkişisinin uyguladığı memleket haritasının düzenlendiği 1962 yılına kadar, sınırdaki

ormandan açılarak kazanıldığının ve zilyetlikle edinilemeyeceğinin kabulü zorunludur. üzerindeki bitki örtüsünün yok edilmesi, taşınmazlın orman niteliğini değiştirmeyeceği gibi, ileriki tarihlerde yapılacak bir orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılması olanağı mevcuttur.

Ayrıca, çekişmeli taşımazların bir an için orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilse dahi, 1981 yılında düzenlenen vergi beyanlarında bildirilen miktarda taşınmazın ( 104 ada 10 ve 106 ada 1 Parseller), kadastro tesbiti davacı adına itirazsız kesinleştiğine, çekişmeli taşınmazlar vergi beyanlarında bildirilen miktarın fazlası olduğuna göre, davacının çekişmeli taşınmazlar üzerindeki zilyetliğinin, iradesine dayalı vergi beyanlarının verildiği 1981 yılında başladığı, o tarihten sonra, Hazine adına kadastroca tesbit edildikleri 1992 yılına kadar, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolmadığı düşünülmemiştir.

Açıklanan hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı Hazinenin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11/10/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4577, Karar No: 2023/8964, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4577 E.  ,  2023/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 Esas, 2022/272 Karar ( Tedbir Talep Dosyası)

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 06.12.2019 Tarihli ve 2019/392 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 05.06.2022 tarihli ek karar ile küçüğün yerleşim yeri adresinin Kayseri ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 04.10.2022 Tarihli ve 2022/228 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Gaziantep ilinde anneannesi ile yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 21.10.2022 Tarihli ve 2022/423 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Kayseri 1. Çocuk Mahkemesinin 03.11.2022 Tarihli ve 2022/272 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda korunmaya ihtiyacı olan küçüğün anneannesinin yanında İslahiye/Gaziantep adresinde yaşadığının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/392 Tedbir Talep sayılı dosyasında 06.12.2019 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 05.06.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar Gaziantep 1. Çocuk ile Kayseri 1. Çocuk Mahkemeleri tarafından verilen karşılıklı yetkisizlik kararlarında yargı yerinin belirlenmesi için dosya Dairemize gelmişse de, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Antalya 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24669, Karar No: 2017/6101, Tarih: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24669 E.  ,  2017/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179. ve TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip, şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş tüm icra takip dosyaları da tespit edilerek, bu takip dosyalarındaki alacak miktarları da şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını müteakip, şikayet tarihi olan 01.08.2012 tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, 31.12.2011 tarihi itibariyle mevcut durumu gösteren bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17723, Karar No: 2020/9065, Tarih: 21.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17723 E.  ,  2020/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ‘’takdiren ve teşdiden’’ uygulama yapıldığı belirtildiği halde alt sınırdan hüküm kurularak çelişkiye neden olunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçudan hüküm kurulurken ‘’takdiren ve teşdiden’’ uygulama yapıldığı belirtildiği halde alt sınırdan hüküm kurularak çelişkiye neden olunması,

2. Suçun işlendiği 15.03.2015 tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin olunan cezalardan TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,

3. 5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, iş yerinin dokunulmazlığı suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocukların adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31723, Karar No: 2022/26272, Tarih: 28.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31723 E.  ,  2022/26272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Şantaj

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yokluğunda verilen hükme ilişkin, 27/07/2020 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 28/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1621, Karar No: 2018/6982, Tarih: 24.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1621 E.  ,  2018/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalı ...'ya yersiz olarak yapılan ödemelerin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın, davalı ... yönünden esastan reddine, davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki kayıt ve belgelerden; hak sahibi kız çocuğu olan davalıya, vefat eden sigortalı annesi ve babası üzerinden bağlanan ölüm aylıklarının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi gerekçesiyle kurumca kesilerek, 22.10.2008 – 16.03.2010 tarihleri arasında yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar kadar borç tahakkuk ettirilerek ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/391 E. sayılı dosyasıyla hak sahibi ve birlikte yaşadığı eşi aleyhinde icra takibi başlatıldığı, davalı/borçluların itirazları üzerine huzurdaki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun'un 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili nüfus müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili nüfus müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz ettiğinden; eşlerin adres hareketleri ilgili nüfus müdürlüklerinden temin edilmeli, boşanılan kocanın işyeri ve yaşadığı ev adresleri tespit edilmeli ve birlikte yaşama olgusu yönünden komşu tanıklar ile varsa kapıcı ve yöneticiler de dinlenerek, dosyada toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15851, Karar No: 2014/7506, Tarih: 09.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15851 E.  ,  2014/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2011/177-2013/219

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait .. numaralı dükkanı 01.01.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, daha sonra 16 nolu dükkanı da kiralayarak her iki dükkanın birlikte kullanmaya başlandığını, her iki dükkanın aylık kira bedelinin 1.900 TL olduğunu, davalının kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının 16 nolu dükkanı davalıya kiraladığını ispatlayamadığı gerekçesi ile itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 16 numaralı dükkanın kiralanmasına ilişkin yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı bu dükkana ilişkin kira ilişkisini yazılı bir delil ile kanıtlayamamış ise de, dava dilekçesinde sair deliller demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Kira ilişkisinin varlığının ispatı için davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.