muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5136, Karar No: 2015/11562, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5136 E.  ,  2015/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2012/121-2014/38

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yapılmıştır. Alınan raporlar karar vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olup, arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davanın niteliği gereği taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9447, Karar No: 2013/14920, Tarih: 11.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9447 E.  ,  2013/14920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan; Mahkumiyet,

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; Beraat.

1- Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet ve "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sırasında talimat ile aldırılan Sayıştay Emekli Uzman Denetçileri tarafından düzenlenen bilirkişi raporu, sahte fatura düzenleyicisi şirketlerden biri olan ... Orman Ürünleri Nakliyat Turizm Ticaret Ltd. Şti yetkilileri hakkında Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/799 sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu verilen mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 04.06.2012 tarihli ilamı ile onanması ve fatura düzenleyicisi diğer şirketler hakkında düzenlenen raporlar, bu raporlara istinaden açılan davalar ve tüm dosya kapsamını hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirerek sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun sabit olduğuna karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, yine sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunun ise yasal unsurlarının oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen

2- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen

“2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/838, Karar No: 2020/2778, Tarih: 12.05.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/838 E.  ,  2020/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK nın 85/2,22/3,53/6,63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.01.2020 tarihli, 2019/3545 Esas - 2020/49 Karar sayılı ''istinaf başvurularının esastan reddine" ilişkin karar sanık müdafi ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, meskun mahalde, hız sınırının 70 km olduğu bölünmüş üç şeritli bulvarın sol şeridini takiben seyirle geldiği ışıklı T kavşakta, kırmızı ışıkta seyrine devam ettiği sırada aracının sol yanı ile, karşı yönden gelip kavşakta kendisine yanan yeşil ışıkta sola dönüş yapmak isteyen dava dışı ... idaresindeki otomobilin ön kısımlarına çarpıp yoldan çıkarak, 29 metre ileride sağda yaya kaldırımı üzerinde bulunan elektrik direğine ve yaya kaldırımı üzerinde yürüyen yayaya çarpması ile yayanın 15 metre ileri düştüğü olay sonucu, sanığın aracında bulunan arkadaşı ile aracın çarptığı yaya olmak üzere iki kişinin öldüğü, olay sonrası sanıktan alınan kan ve idrar numunesi üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı'nın 1610 sayılı ve 02.04.2019 tarihli raporuna göre, sanığın kanında ve idrarında esrar metaboliti THC-COOH ile cocain metaboliti Ecgoninemethylester bulunduğunun tespit edildiği,

25.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda, 40 saniyelik kamera görüntüsünde sanığın seyrettiği yol bölümünde 24. saniyeye kadar yanan yeşil ışığın 24. saniyede sarı ışığa, 27. saniyede ise kırmızı ışığa döndüğü, 29. saniyede kamera görüşüne sanık idaresindeki aracın girdiği, 30. saniyede yolun karşısında orta refüj aralığında ışıkta sıralı olarak bekleyen araçların önünde bulunan diğer aracın duraksadığı yerden seyir haline geçtiği sırada, yine aynı saniye içerisinde sanık idaresindeki aracın kırmızı ışıkta geçtiği ve bir saniye sonra yani 31. saniyede kavşak içerisinde kazanın meydana geldiği, kamera görüntülerine göre sanık idaresindeki aracın kavşak yaklaşımında hızının mahal şartlarının çok üzerinde olduğu, bununla birlikte sanığın kavşağa yaklaştığında hızını kesmediği, fren lambalarının da yanmadığı, kavşağa gelmeden kendisine hitap eden kırmızı ışık yanmış olmasına rağmen kavşağa geldiğinde açık bir şekilde kırmızı ışığı ihlal ederek mevcut hızı ile kavşağa girdikten sonra kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği tespitleri ile sanığın tamamen kusurlu olduğunun, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporunda da benzer şekilde sanığın tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas-2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; olay anına ilişkin kamera görüntülerinin heyetçe izlenmesi sonucunda, olay anında kanında ve idrarında esrar ile cocain bulunduğu tespit edilen ve uyuşturucu madde etkisi altında olması sebebiyle güvenli sürüş yeteneği bulunmayan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile kavşağa yaklaşırken, seyir yönüne hitaben kırmızı ışık yanmasına rağmen hızını azaltmadan kavşağa kırmızı ışıkta giriş yaptığı, heyetçe izlenen kamera görüntülerinde trafik akışının canlı ve yoğun olduğu görülen caddede sanığın mahal şartlarının çok üzerinde bir hızla seyrettiğinin açık bir biçimde görüldüğü, sanığın savunmasında da belirttiği üzere, sol taraftan yola giren aracı görmesine rağmen fren mesafesi bulunmadığı ve aracının lastikleri kötü olduğu gerekçesi ile korna çalarak kavşakta hızını azaltmaksızın seyrine devam ettiği, tüm bu tespitler karşısında, kavşak yaklaşımında kendisine kırmızı ışık yandığını gören sanığın hızını azaltmadan kavşağa giriş yaptığı sırada, yolun solundan yeşil ışıkta harekete geçen aracı görmesine rağmen fren tedbirine başvurmayıp, hızını azaltmak için herhangi bir çaba sarf etmeyip, mahal şartlarının çok üzerinde bir hızla kavşaktan seyrini sürdürmesi sebebiyle, öngördüğü muhtemel neticeyi engelleme çabasının ya da neticeyi göze almadığına dair bir davranışının bulunmadığının, bilakis sanığın tüm bu kural ihlallerini gerçekleştirirken muhtemel neticeye kayıtsız kalarak kabullendiğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın eyleminin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğu ve sanığın olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.01.2020 tarihli, 2019/3545 - 2020/49 Karar sayılı ''istinaf başvurularının esastan reddine" dair hükmünün, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 12.05.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7441, Karar No: 2024/9263, Tarih: 29.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7441 E.  ,  2024/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.02.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/325 E., 2022/214 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 28.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 28.02.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15842, Karar No: 2023/919, Tarih: 27.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15842 E.  ,  2023/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.09.2020 tarihli ve 14-2016/177532 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 saylı Kanun) 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen suç tipinin takibinin şikayete bağlı olmadığından düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "İddia, savunma, şikayetçi beyanı ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık hakkında mağdura karşı üzerine atılı bulunan cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırlması istemiyle kamu davası açılmış ise de; mağdurun şikayetten vazgeçtiği, sanığın bu hususu kabul ettiği, sanığın üzerine atılı suçun kovuşturmasının şikayete tabi olduğu anlaşıldığından TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15932, Karar No: 2014/30661, Tarih: 18.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15932 E.  ,  2014/30661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...-Dosyada mevcut tapu kaydında davalı şirketin adının üzeri çizilerek ....08.2009 tarih ve 21866 yevmiye numarası ile kat mülkiyetine geçildiği belirtildiği halde tüm kat maliklerini gösterir kat mülkiyeti tapu kayıtlarının dosya içinde olmadığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın güncel tapu kayıtlarının ilgili ... müdürlüğünden getirtilmesinden,

...-Geri çevirme kararı üzerine gelen güncel tapu kaydına göre dava dışı paydaşların bulunduğunun tespiti halinde mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğe çıkartıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

...-Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığı'nın ....05.2014 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas olan değeir 114,50-TL/m2 bildirildiği halde; bilirkişi kurulu raporlarında aynı mahkemenin 2012/756 esas sayılı dosyasında dava konu taşınmazla aynı caddede olduğu belirtilen 1755 ada ... parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas olan değerinin 1145,05-TL/m2 olduğundan bahisle dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerinin 1145,05-TL/m2 olarak değerlendirildiği ve iki bedel arasında çelişki olduğu anlaşıldığından;

Değerlendirme tarihi olan 2012yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12988, Karar No: 2010/17526, Tarih: 22.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12988 E.  ,  2010/17526 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.11.2009 tarih ve 176-535 sayılı hükmün Dairenin 23.6.2010 tarih ve 2109-9192 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı tarafından keşide edilmiş bulunan 10.05.2005 tanzim tarihli 56.000.000.000 TL lik senet tevdi edildikten sonra taraflar arasında 20.06.2005 tarihli bir protokol düzenlendiğini, her ne kadar senet metnine elli altı milyar yazılmış ise de taraflar arasında akdedilen protokol metninde senedin ...Mahallesi’nde bulunan ...'ında ortak bulunduğu 125 ada 6 nolu parselin kamulaştırılması için verildiği ve gerçek bedelinin 2 dönümlük alan için belirlenecek kamulaştırma bedeli olduğunun kararlaştırıldığını, protokol gereğince ödenmesi gereken 112.000,00 TL’nin ödenmediğini, başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, karar dairemizin 23.6.2010 gün 2010/2109-2010/9192 sayılı ilamı ile onanmış, davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-12.11.2009 günlü Mahkeme Kararı, davacı tarafından 10.12.2009 günlü dilekçe ile mürafaalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosyanın dairemizce zuhulen mürafaa yapılmadan incelendiği, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının talebinin kabulü ile dairemizin 23.6.2010 gün 2010/2109-2010/9192 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve dosyanın duruşma günü verilmek üzere kaleme tevdiine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Karar düzeltme nedenine göre davacının karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile, dairemizin 23.6.2010 gün 2010/2109-2010/9192 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, dosyanın duruşma günü verilmek üzere kaleme tevdiine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.