muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17564, Karar No: 2019/7729, Tarih: 03.04.2019

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde haftada altı gün çalışmakta olup fazla mesai talebi, kullandığı aracın GPRS kayıtlarının bulunduğu dönem açısından bu kayıtlar dikkate alınarak, bulunmadığı dönem açısından ise tanık beyanlarına göre değerlendirilmiştir. GPRS kayıtlarının olmadığı ve tanık beyanı ile sonuca gidilen dönem açısından davacının beş gün 08:00-17:00 arası, iki gün 08:00-20:00 saatleri arasında, ayda iki Cumartesi ise 08:00-17:00 arası çalıştığı kabul edilerek haftalık 5 saat fazla mesai yaptığı, ayrıca davacının ayda iki kez nöbete kaldığı, nöbet gününde ise günlük 14 saat çalıştığı şeklinde belirleme yapılmıştır. Davacının nöbete kalıp ayda iki kez 14 saat çalıştığı günlerin 10,5 saati, daha önceki haftalık 5 saat fazla mesai yaptığı şeklindeki belirlemede değerlendirilmiş olup nöbet nedeniyle davacının nöbet tuttuğu hafta bakımından haftalık 5 saate ilave çalışması 14 saat -10,5=3,5 saat olup davacının nöbet tuttuğu hafta için 8,5 saat, nöbet tutmadığı hafta için ise 5 saat fazla mesai yaptığı, keza GPRS kayıtlarına göre hesaplanan dönem bakımından da nöbet nedeniyle haftalık çalışma saatine ilavesi gereken sürenin 1 saat 45 dakika olduğu nöbet iki haftada bir olduğundan haftalık fazla mesai süresinin 6 saat 45 dakika olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken fazla mesainin yazılı şekilde tespiti hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/04/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4224, Karar No: 2021/4741, Tarih: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4224 E.  ,  2021/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A-“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B-“2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılına ait farklı tarihli birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde ise her yıl için zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, incelenen dosya kapsamına göre, 2010 yılına ilişkin yalnızca bir mükellef tarafından sanıktan 7 belge karşılığında 179.060 TL’lik fatura alındığı BA formu ile bildirilmiş ise de, faturaların tarih ve ayrıntı bilgileri mevcut olmadığından, bu husus araştırılıp sonucuna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

02.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20786, Karar No: 2021/5172, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20786 E.  ,  2021/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...3. Çocuk Mahkemesinin 2012/68E-2014/165 Karar sayılı ve 12/09/2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 18/04/2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 13.06.2014 tarihinde “Silahla kasten yaralama” suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e maddesinde tanımlanan suçtan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 07.01.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan ...1. Çocuk Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/1325 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/3-e maddesinde tanımlanan silahla kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçlardan kesinleşen mahkumiyetlerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; Müştekiye ait iş yerinden çalınan eşyalardan bir kısmının yer gösterme suretiyle soruşturma aşamasında müştekiye iade edildiğinin müşteki beyanından anlaşılması karşısında; müştekiden suça sürüklenen çocuk hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11123, Karar No: 2015/25701, Tarih: 15.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11123 E.  ,  2015/25701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/328786

MAHKEMESİ : İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2013/31 (E) ve 2014/39 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmediği gözetilmeksizin hakkında 5237 sayılı TCK'nin 31/3. madde hükümlerinin uygulanmaması,

b) Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen bir yıldan az süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/9/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10769, Karar No: 2023/5224, Tarih: 21.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10769 E.  ,  2023/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/384 E., 2016/698 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii mazereti hakkında bir karar verilmeden talepleri dikkate alınmadan hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlandığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin 07.06.2016 günü saat 15.00'e bırakılan karar celsesi için, aynı gün saat 10.13 de harçlandırılan vekaletname ile birlikte bir mazeret dilekçesi göndererek, savunmalarını sunmak için süre istediği ancak mahkeme tarafından bu hususta bir karar verilmeden hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3583, Karar No: 2017/13497, Tarih: 05.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3583 E.  ,  2017/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine; yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ili,..ilçesi, ....245 pafta, 1942 ada, 9 parsel sayılı arsa üzerinde bulunan 3 kapı nolu ..... Apartmanına davalı ile yarı yarıya malik olduklarını, binanın zemin katındaki daire ile birinci katındaki iki adet dairenin kendisine, bodrum katındaki dört nolu daire ile binanın ikinci katındaki dört nolu dairenin davalıya ait olduğunu, binanın bakımsız, eski, aşırı bir şekilde tahrip olması, ayrıca üzerinde çatısının da olmamasının binanın ortak yeri olan açık terastan yağmur sularının sızarak davalının dairesine, binanın kolon ve kirişlerine, duvar ve tavan sıvalarına zarar verdiğini, binada mukavemeti kıracak derecede tahribatların meydana geldiğini ve binanın ön ve arka cephelerinin de büyük zararlara uğradığını, binadaki bu durumun can güvenliği ve sağlık bakımından tehlike arz ettiğini,davalı tarafa bu hususlarla ilgili olarak ihtarlarda bulunduğunu, davalı tarafın dairelerin kendisinin olduğunu, fakat içinde yaşamadığından harcama yapmayacağını kendisine bildirmesinden dolayı ..Sulh Hukuk Mahkemesinin..... D.İş nolu dosyası ile binadaki tehlikeli tahrip durumları tespit ettirdiğini,annesi olan Saide Kesici'nin ilgilenmesi ve yardımı ile dava konusu binada zarar gören yerlerin tümünün tamiratlarını yaptırdığını ve bu harcamaların dosyadaki faturalardan da anlaşılacağı üzere KDV dahil 35.400-TL olduğunu,...... gelen davalının binanın yeni halini görmesine rağmen, harcamaları ödemeye yanaşmadığı gibi dava konusu binadaki dairelerini de satmaya kalktığını ileri sürerek; davalıdan 35.000-TL alacaklı olduğunun tespitine, 31.01.2011 tarihli dilekçesinde ise 35.000-TL'nin davalıdan alacak olarak tespitine ve davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın alacağın tespit davası olduğunu, dava dilekçesine ekli sözleşme akdinde iş verenin Saide Kesici olduğu ve yapıldığı iddia edilen işlere ilişkin faturaların Saide Kesici adına kesildiğini, bu nedenle davacının da bir alacağı bulunmadığını, taşınmazda oluştuğu ve onarıldığı iddia olunan tahribata kendisinin neden olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı tarafın uyuşmazlığı tespit davası yoluyla değil, açacağı eda davasında ileri sürmesi gerektiği gerekçesi ile davanın hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine, karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı tarafın uyuşmazlığı tespit davası yoluyla değil, açacağı eda davasında ileri sürmesi gerektiği gerekçesi ile davanın hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine, karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33.maddesi (mülga 1086 sayılı HUMK’nun 76.maddesi) uyarınca; davanın esası olan maddi olayların ileri sürülmesi taraflara ait ise de, dava dilekçesini bir bütün olarak değerlendirerek, davayı nitelendirmek ve uygulanacak kanun maddesini belirlemek hakime aittir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.10.2013 gün, 2013/5-603 Esas- 2013/1503 Karar sayılı ilamı.)

Tespit davası, bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine ilişkin davadır. Eda davası ise aynı konudaki tespit davasını da içeren daha geniş kapsamlı bir dava olması nedeniyle tespit davası eda davasının öncüsüdür.

Davacı, dava dilekçesinde davalıyla kendisine ait binanın ortak yerlerinin zamana bağlı olarak aşırı derecede yıprandığını, tespit yaptırdığını, anılan binaya yaptırdığı tespit sonrası hasar gören kısımlar için 35.400.00 TL harcama yaptığını belirtmiş; 31.01.2011 tarihli dilekçesinin sonuç kısmında da açıkça fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle davalıdan 35.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacının bu talepleri karşısında artık açılan davanın tespit davası olarak nitelendirilmesine olanak bulunmamaktadır. Mahkemenin nitelendirmede hataya düşerek yazılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15399, Karar No: 2015/10834, Tarih: 17.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/15399 E.  ,  2015/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

1-)Dosyada ve davalı vekilinin temyizi dilekçesinde bahsi geçen, taraflarından biri ... olan ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/153 Esas- 2012/35 Karar sayılı dosyasının celbedilerek gönderilmesi,

2-)Davalının delilleri arasında yer alan davacının yaptığı hatalar nedeni ile davalının uğradığı müşteri kayıpları ve zararlara ilişkin olduğu dosyada ifade edilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasının dosya numarasının taraflardan sorularak tespiti ile celbedilerek gönderilmesi, için, dosyanın ilk dereece mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22063, Karar No: 2010/21744, Tarih: 27.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/22063 E.  ,  2010/21744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair Ankara 11.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 14.04.2010 günlü ve 2010/77 E.-2010/773 K. sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında dairece verilen 07.09.2010 günlü ve 2010/11820 E.-2010/13711 K.sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasa ile değişik HUMK. nun 427/2 maddesi ile 1.430 TL. nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu hüküm altına alınmıştır.

Aynı kanunun 427/3. maddesi ile de, alacağın bir kısmının dava edildiği durumlarda kesinlik sınırının, alacağın tamamına göre belirleneceği düzenlenmiştir.

Kısmi bir davada verilen hükmün kesin olup olmadığı (temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı) konusunda değerlendirme yapılabilmesi için, alacağın tamamının ne miktarda olduğunun, ya doğrudan davacıdan sadır olmuş açık ve bağlayıcı bir beyana dayalı olarak bilinmesi ya da mahkemece bu yönde bir belirleme yapılmış olması gerekir (HGK. 2005/9-117E. 2005/151 K.).

Somut olayda ise; dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davalıya usulsüz olarak ödenen 781,50 TL harcırahın istirdadı talep edilmiş olup, yargılama sürerken ödenen harcırah miktarının tamamının 1.781,50 olduğu bildirilmiştir.

Ancak, Dairemizin 06.09.2010 gün ve 2010/11820 E. 13711 K. sayılı kararı ile uyuşmazlığa konu alacak miktarının 1.430 TL. nı geçmediği kabul edilerek davalı tarafın temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla maddi hataya müstenit olarak verilen kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11,00 TL.bakiye harcın mahallinde karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/851, Karar No: 2024/6366, Tarih: 24.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/851 E.  ,  2024/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/982 D.İş, 2022/922 Karar

SAYISI : KIT/2022/635

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulüne/ İtirazın Reddine

SAYISI : K-2018/32933

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılamasında İtiraz Hakem Heyetince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.02.2016 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaya konumundaki davacıya çarpmasıyla oluşan kaza sonucunda yaralanan davacının malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL geçici iş göremezlik olmak üzere toplam 5.100,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 50.338,15 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgelere göre, bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulü ile 46.030,41 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.307,74 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere 50.338,15 TL''nin 30.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

İtiraz Hakem Heyeti; davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

İtiraz Hakem Heyeti; davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 4.Hukuk Dairesi tarafından verilen 2021/4219 E., 2021/7791 K. sayılı bozma kararı ile;" Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından hükme esas alınan Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Bilimleri Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 15.11.2017 günlü raporunda davacının maluliyetinin Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirilmesi sonucunda davacının beden çalışma gücü azalma oranının %8 olduğu bildirilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, davalı ... vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporunun hatalı olduğuna dair yaptığı itiraz reddedilmiştir. 25.02.2016 kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri esas alınması gerekirken kaza tarihinde yürürlükte olmayan yönetmeliğe göre düzenlenen raporun karara dayanak yapılması doğru olmamıştır.O halde, İtiraz Hakem Heyetince, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümlerinden "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre iş gücü kaybının tespiti yönünden rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir....Somut olayda; Uyuşmazlık Hakem Heyetince kusur raporu alınmaksızın davalının trafik sigortacısı olduğu aracın sürücünün %100 kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir. O halde İtiraz Hakem Heyetince İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak heyetten denetime açık, ayrıntılı ve kusur oranlarının belirtildiği rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.... AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve İtiraz Hakem Heyetince davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin itiraz başvurusunun reddi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri