muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7810, Karar No: 2020/5549, Tarih: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7810 E.  ,  2020/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait işyerine giderek... plaka sayılı Fiat Linea marka 2011 model aracı kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen teslim etmediği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunmasında kendisinin de araç kiralama işi yaptığını, kiralanacak aracı kalmayınca araç kiralama şirketi bulunan katılandan suça konu aracı önce kiralayıp, sonrasında tanık ...'a kiraya verdiğini belirtmesi ve bu savunmaya itibar edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, sanığın suç tarihde araç kiralama işi yapıp yapmadığının ilgili resmi kurumlardan sorularak araştırılması, aracı tanık ...'a kiralarken kira sözleşmesi yapıp yapmadığının sorulması, varsa belgelerin getirtilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19016, Karar No: 2013/10746, Tarih: 17.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19016 E.  ,  2013/10746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Davacı, 03.11.1986-15.08.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 03.11.1986-15.08.2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının Kurum'a verdiği matbu dilekçede, sigortalılığının vergi kaydına göre belirlenmesini talep ettiği, Kurum tarafından bu şekilde işlem yapıldığı ve bağımsız çalışması bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanun Bağ-Kur'lu olabilme yönünden, söz konusu 24 üncü maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanun , sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 01.05.1984 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, ancak daha sonra davacının 2006 tarihli dilekçesiyle sadece vergi kaydı esas alınarak zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğini talep ettiği dilekçesi dikkate alınarak 01.05.1984-30.09.1985, 03.11.1986-30.04.1987, 01.06.1989-31.01.1990 tarihleri arasında zorunlu Bağ-kur sigortalısı sayıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının 25.02.1985 tarihinden itibaren devam eden oda kaydı, 08.03.1985 tarihinden itibaren de esnaf ve sanatkar sicil kaydı ile 01.05.1984-30.09.1985 ve 03.11.1986-30.04.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmaktadır.

Davacının 25.02.1985 tarihinden itibaren devam eden oda kaydı, 08.03.1985 tarihinden itibaren de esnaf ve sanatkar sicil kaydı ile 01.05.1984-30.09.1985 ve 03.11.1986-30.04.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmaktadır.

Davacının bu davada Bağ-Kur sigortalılığının geçerli sayılmasına karar verilmesini istediği görülmektedir. Davacının daha önce Bağ-Kur'a verdiği matbu dilekçesi, sosyal güvenlik hakkıyla ilgili kamu düzenine ilişkin bu davada dikkate alınamaz. Bağ-Kur Kanununun 26 ncı maddesine göre sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece, giriş bildirgesi de celbedilmek suretiyle yukarıda belirtilen yasal mevzuat çerçevesinde davacının uyuşmazlık konusu dönemde sigortalı sayılıp sayılamayacağı irdelenmeli, ayrıca bu dönemde kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığın araştırılmalı, gerektiğinde zabıta araştırması yapılmalı ve tanık dinlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14212, Karar No: 2018/9252, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14212 E.  ,  2018/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasında adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği gözetilmeden, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16162, Karar No: 2013/1965, Tarih: 31.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16162 E.  ,  2013/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin 07/06/2007 tarihinde davalı şirketten ... model otobüs okul taşıtını 64.500,00.-TL bedelle satın aldığını, aracın altının kasislerde sürekli vurması, diğer araçlara göre alt kısmının yer seviyesinden 4-5 cm daha kısa olduğunun farkedilmesi üzerine yetkili servise başvurduğunu, yapılan inceleme sonunda bu aracın kamyonet iken davalı tarafından 0 km olarak plakasız alınıp TSE onay belgesi ile okul taşıtına çevrilerek satıldığını öğrendiğini, bu araca okul taşıtı olarak garanti kapsamında servis hizmeti verilemeyeceğinin belirtilmesi üzerine davalıya ve ithalatçı ...'ye ... Noterliğinin 26/11/2007 tarih ve ... yevmiye nolu ihtarnamesi keşide edilerek aracın yeni bir araçla değiştirilmesinin talep edildiğini, ancak bugüne kadar herhangi bir sonuç alınamadığını, müvekkilinin satın almış olduğu okul taşıtının ayıplı olduğunu belirterek, öncelikle gizli ayıp şeklinde ortaya çıkan kusurlar sebebiyle aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini, bunun mümkün olmaması halinde bedelin iadesini ve bu alım satım esnasında müvekkilinin uğradığı zarar ve ziyanın davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ithalatçı ...'nun yetkili satıcısı ...'nden 16/04/2007 tarihli fatura ile satın alıp, ... plaka numarasıyla adına tescil ettirdiği, ... tipi 2007 model aracın ... tarafından ithal edilmek suretiyle ülkeye getirilen ve yüzlerce emsali bulunan ithal bir ürün olduğunu, bu araçların ülkeye orjinal olarak girmeyip komyonet tipinde getirilip, çeşitli yerlerde Araçların İmal Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik kapsamında müsade edilen tadilatlar ile okul taşıtı otobüse tadil edildiğini, yapılan bu tadilata ilişkin TSE tarafından onaylanmış 30/04/2004 tarihli tadilat projesinin aracın sözkonusu yönetmelikleri uygun olduğunu gösterdiğini, zira yapılan tadilatın koltuk ilavesiyle sınırlı olup, aracın temel özellikleri ve ölçülerinde bir değişiklik yapılmadığını, aracın mekanik kısımlarının Doğuş firmasınca iç dizayn ve koltuklarının ise müvekkili şirketçe 2 yıllık garanti kapsamında kaldığını, sözkonusu araç için davacı tarafça 64.500,00.-TL ödendiğini, araç satın alınırken herhangi bir başka aracın takas alınmadığı gibi davacı tarafça teminat senedi de verilmediğini bildirerek, öncelikle davanın aracın satın alındığı ...'ne ihbarını, bilahare davanın reddini istemiştir.

Dava ihbar olunan Fer-i Müdahil ... vekili, müvekkili şirketin dava dışı .... 'nin ana bayisi olduğunu, sözü edilen şirketin ithal ettiği Volkswagen marka araçları kendisine teslim ettiği şekliyle sattığını ve satış sonrası servis hizmeti verdiğini, ihbar eden şirketin davaya konu aracı panelvan kamyonet şekliyle görerek satın aldığını, aracın davalı tarafça okul taşıtına çevrildiğini ve okul taşıtı olarak davacıya satıldığını, bu hususların müvekkili şirketin dışında oluştuğunu, ihbarın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, aracın sunulan tadilat projesi ve teknik rapora göre A.İ.T.M. Yönetmeliğine göre tadilatının yapıldığı, ayrıca araç satın alınırken tüketicinin de araçla ilgili minimum araştırma yaptığı takdirde bu tarz araçların orjinal okul taşıtı otobüs olarak ithal edilmeyip, kapalı kasa kamyonetten bilahare okul taşıtı otobüse çevrilmiş araç olduğunu anlayabilecek durumda olması sebebiyle araçta gizli ayıp bulunduğu ve bu hususun hile ile davacıdan gizlenerek aracın satışının yapıldığı iddiasının kabul görmediği gerekçesiyle, davacının gizli ayıptan kaynaklanan aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi veya bedelinin iadesi taleplerinin reddine karar verilmiş, davacının araç satın alınırken davalıya verilen teminat senedinin iadesi talebi ise, davacının verilen mehile rağmen davalının kabulünde olmayan bu iddiasına yönelik hiçbir delil ibraz edemediği gerekçesiyle reddedilmiş, yine davacının, 68.000,00 TL'lik zarar talebi ise, zararı ispatlayacak herhangi bir somut verinin dosyaya sunulmadığı, iddianın inceleme kararı üzerine mahkemeye sunulan defterler ile teyit edilmediği ve bu iddianın da sübut bulmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12815, Karar No: 2015/14853, Tarih: 21.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12815 E.  ,  2015/14853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil ile tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ile davalı E.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ile tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı ... ...'in, ... ili ... ilçesinde bulunan 2526 parsel sayılı taşınmazını 29/12/2010 tarihinde mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla kızı olan davalı ... görünürde satış sözleşmesi ile temlik ettiğini, yine miras bırakanının aynı mahaldeki 2761 parsel sayılı taşınmazını da 13/05/2010 tarihinde yine mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla diğer kızı olan davalı M.. görünürde satış sözleşmesi ile devrettiğini, ayrıca murisin 2529 parsel sayılı taşınmazını üçüncü kişilere satarak elde ettiği satış bedelini davalı ... vermek suretiyle gizli bağış yaptığını, davalı ...'nın muristen aldığı para ile Denizli ili merkezinden bir ev satın aldığını, saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek davalılar adına kayıtlı 2526 ve 2761 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, 2529 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise; satışından elde edilen bedeldeki saklı payının yasal faizi ile birlikte davalı ... alınmasına veya bu bedel karşılığında edinilen taşınmazdaki saklı payının adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., muris ... ömrünün son yıllarını hastalık ile geçirdiğini, murisin tedavi masraflarının karşılanması için eşi ... 18/12/2008 tarihinde muris ve eşi adına 2.900 TL havale ettiğini, murisin ihtiyaç gereği dava konusu 2526 parsel sayılı taşınmazı satmak istemesi üzerine verdiği borç paranın üzerine 800,00 TL daha vererek taşınmazı satın aldığını, satışın gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 2526 ve 2761 parsel sayılı taşınmazlar yönünden muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında davacı adına tesciline, 2529 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının tüm davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 10.000,00 TL değer gösterilerek açılmış, bu miktar üzerinden harç alınmıştır.

Davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 10.000,00 TL değer gösterilerek açılmış, bu miktar üzerinden harç alınmıştır.

Bu durumda tenkis isteğinin reddedilmesi nedeniyle harcı ödenen değer üzerinden davalı lehine avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken keşfen belirlenen ve harcı alınmayan değer üzerinden davalı lehine avukatlık parasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükümdeki '' Davalı ... ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereği hesaplanan 5354,33 TL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalı Eşeanaya iadesine '' cümlesinden '' 5354,33 TL '' ibaresinin çıkarılarak yerine '' 1320,00 TL '' ibaresinin yazılmasına, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri ödenmesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4899, Karar No: 2017/1363, Tarih: 27.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4899 E.  ,  2017/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 07.01.2008 tarihli iddianame ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4497, Karar No: 2007/5889, Tarih: 23.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4497 E.  ,  2007/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı A.. P...K.. adına kayıtlı ... ve .parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptaline ve terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazların tamamının kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ....raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu parsellerin, uzman bilirkişiler aracılığı ile yapılan uygulama sonucu aynı yerde bulunan başka taşınmazlara ilişkin görülen emsal nitelikli dosyalarda gözetilmek suretiyle kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı belirlendiğine göre, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Davacı Hazinenin temyizine gelince; Hazine, açtığı davada haklı bulunduğu ve davalılarında davaya karşı koyduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulması, Hazine lehine tayin ve takdir edilecek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17023, Karar No: 2017/3244, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17023 E.  ,  2017/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7036, Karar No: 2013/251, Tarih: 22.01.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7036 E.  ,  2013/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalar yanlar arasındaki sözleşmenin feshinin geçersiz olduğunun ve dolayısıyla yürürlükte bulunduğunun tespiti ile davacılar tarafından davalıya verilen teminat mektuplarının nakde çevrilmesinin ve irat kaydedilmesinin durdurulmasına, tahsil edilmiş ise teminat mektubu bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, yanlar arasındaki sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tespitine ilişkin davanın kabulüne, teminat mektubunun dava günü itibariyle paraya çevrilmiş olması nedeniyle irat kaydedilmesi isteminin iptâli talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına; ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/882 Esas sayılı kararı ile birleştirilen davanın kabulüne, sözleşmenin feshinin iptâli ile sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine ve 745.000,00 TL teminat bedelinin dava tarihi olan ........2007 gününden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesi manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yanlar arasında ........2005 tarihli 33410 yevmiye numaralı sözleşme yapılmıştır. Bu sözleşme, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde tanımı yapılan bir “eser” sözleşmesidir. Davacılar yüklenici; davalı ise iş sahibidir. Sözleşme konusu iş, sözleşmenin .... maddesi hükmünde tanımlanmıştır. Davacı yükleniciler, sözleşmede tanımı yapılan Avrupa Yakası .... kısım dere, yağmur suyu, atıksu bakım-onarım ve temizlik işlerinin yapımını sözleşmedeki koşullarla yüklenmişlerdir. Sözleşmenin ekleri ise, .... maddesinde açıklanmış ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi de sözleşme ekleri arasında gösterilmiştir.

.