muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6345, Karar No: 2021/9547, Tarih: 02.11.2021

III- 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30/04/2014 tarih ve 2014/4862 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/317 esas numarasına kaydedilen bu dosyanın 09/05/2014 tarihinde Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/261 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, ancak sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle ilgili vergi dairesinden söz konusu incelemeye ilişkin mütalaa yazısının olup olmadığının sorulması, olması halinde mütalaa yazısı ve eklerinin dosya arasında konulması, olmadığının anlaşılması halinde ise durma kararı verilip 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4230, Karar No: 2007/6112, Tarih: 28.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4230 E.  ,  2007/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı olan babası Y..tarafından ..nolu parseli ve .. parsel sayılı taşınmazdaki payını mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak kardeşinin oğlu olan davalıya temlik edildiğini, miras bırakanın tek mirasçısı olduğunu ileri sürüp, tapu iptal ve tescil istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ... raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,duruşma isteği değerden reddedilerek,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının miras bırakanı Y..un maliki olduğu . parsel sayılı taşınmazını intifaı üzerinde bırakarak keza ..parsel sayılı taşınmazını ise 1/2 payı üzerinde ipka ederek bakiye 1/2 payının çıplak mülkiyetini davalı A.. S.28.7.1977 tarihinde aynı akitle satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yapılan bu temliklerin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakanın sağlığında mal varlığının tamamını veya bir kısmını,mirasçıları arasında hoş görü ile karşılanabilecek makul ölçüler içerisinde paylaştırmışsa mirasçısından mal kaçırma iradesinden söz etme olanağı yoktur. O halde miras bırakanın denkleştirme yapıp yapmadığı üzerinde durulması, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden, taşınır, taşınmaz ve hakların araştırılması,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgelerin mercilerinden getirtilmesi, her bir mirasçıya geçirilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınarak paylaştırmanın mı ? yoksa mal kaçırma amacının mı? üstün tutulduğunun aydınlığa kavuşturulması zorunludur.

Somut olaya gelince; davacının miras bırakanın evlatlığı, davalının ise kardeşinin çocuğu olduğu, davalının temlik tarihlerine tekabül eden zamanlarda satış bedeline karşılık olmak üzere bono tanzim ederek miras bırakana verdiği ve ciro yoluyla bedellerinin tahsil edildiği dosya kapsamı ile sabittir.

Anılan bu olgu, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı değil, gerçek satış olduğunu göstermektedir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20703, Karar No: 2017/1244, Tarih: 02.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/20703 E.  ,  2017/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2542 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.554 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9.283 TL bakiye bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak belgesiz edinilen yerde enkaz bedeli dışında yapı bedeline hak kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava ... kentsel dönüşüm projesi kapsamında yapılan sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de; Hukuk Genel Kurulu'nun kararından sonra içtihad değişikliği yapıldığı gerekçesiyle red edilen kısım üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Bilindiği gibi içtihat değişikliği bir mevzuat değişikliği değildir. Dolayısıyla ictihadın değişmiş olması başlangıçta davacının dava açmakta haklı olduğunu göstermez. O halde mahkemece, red edilen kısım üzerinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükme 5. fıkranın çıkartılarak yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT 13. maddesi gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2866, Karar No: 2016/6498, Tarih: 25.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2866 E.  ,  2016/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacı için ödenen aylık 400.00.- TL yoksulluk nafakası ile ortak çocuklar için ödenen 150.00.- şer TL iştirak nafakalarının, masraflar arttığından yeterli olmadığını ileri sürerek; yoksulluk nafakasının aylık 700.00.- TL ye, iştirak nafakalarının aylık 350.00.- şer TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; ortak çocuklar ... ve...'in kendisinin yanında kaldıklarını, davacının çocukların okul kayıtlarının yaptırılması için kendisine vekaletname verdiğini, davacının resmi olmayan şekilde evlendiğini belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının ...isimli biriyle...'ya kaçtığı anlaşıldığından, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine; tarafların ortak çocukları .... için dava tarihinden çocukların babaya teslim tarihi olan 29/09/2015 tarihine kadar geçerli olmak üzere her bir çocuk için takdir edilen 150'şer TL iştirak nafakasının 250'şer TL'ye yükseltilmesine, takdir edilen nafakanın babaya teslim tarihi olan 29/09/2015 tarihine kadar devamına, bu tarihten sonraya ilişkin talebin reddine; tarafların müşterek çocuğu .... için dava tarihinden geçerli olmak üzere 150 TL iştirak nafakasının 250 TL'ye yükseltilerek her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 176/3.maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz yaşam sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Mahkemece; davacının yoksulluk nafakasının artırılmasına ilişkin talebi, davacının birisi ile... 'ya kaçtığı gerekçesi ile reddedilmiştir . Davacı hakkında yapılan ekonomik sosyal durum araştırması davacının kız kardeşinden bilgi alınarak yapılmış, kız kardeşi de davacının birisi ile...'ya kaçtığını anlatmıştır . Davacı ise, konu ile ilgili dilekçesinde iki çocuğun babalarında kaldığını , Selami isimli kişi ile evlenmesine ailesinin izin vermediğini, ailesi ile arasında küslük olduğunu belirtmiştir . Dosya kapsamında, davalının davacının resmi olmayan şekilde evlendiği iddiasını destekleyen bir delil yoktur. Ayrıca, davacı evlenmesine izin verilmeyince ailesi ile arasının bozulduğunu belirttiğine göre, sadece davacının kız kardeşinin davacının birisi ile kaçtığını anlattığı araştırma yazısına dayanılarak hüküm verilemez. Diğer anlatım ile, yapılan araştırma, davacının bir erkek ile kaçarak onunla yaşadığının kabulü için yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının konu ile ilgili beyanlarının doğruluğunun araştırılması, davacının hangi adreste, kimlerle, hangi tarihten itibaren yaşadığının belirlenmesi, nüfus müdürlüğü ve muhtarlıktan bilgi alınması, emniyet görevlilerince tarafsız komşulardan sorularak davalının iddialarının araştırılması ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesinden ibarettir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2077, Karar No: 2018/2318, Tarih: 04.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2077 E.  ,  2018/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma, Dernekler Kanununa muhalefet

HÜKÜM : TCK 155/2, 52/2-4, 62, 51, 5253 s.k. 32/1-d, TCK 62, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dernekler Kanununa muhalefet ve hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın ... Engelliler Gençlik ve Spor Kulübü Derneği başkanı olduğu, İl Dernekler Müdürlüğü görevlilerince yapılan denetim ile sanığın başkanlığını yürüttüğü derneğin, İl Dernekler Müdürlüğü yahut noterlik tarafından tasdik edilmiş işletme hesabı defteri tutması gerekirken tasdiksiz defter tutarak Dernekler Kanunun 32/d maddesine muhalefet ettiği ve bunun yanında sanığın, 01/01/2010-31/12/2010 tarihleri arasında 18 farklı araca yönetim kurulu kararı olmadan akaryakıt alımı yaptığı ve kişisel kredi kartıyla yapılan market ve gıda harcamalarının dernek bütçesine gider olarak yazdırıp derneğe ait parayı kendisinin ve başkasının menfaatine harcayarak Dernekler Kanunun 32/f maddesi delaletiyle hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın tasdiksiz deftere kayıt yaptırması konusunda daha önceden açılmış ve halen derdest olan bir davada yargılanmakta olduğunu beyan etmesi ancak bu durumun araştırılmaması, derneğin defter ve kayıtlarının emanete alınmış olmasına karşın bu konuda alanında uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılmamış olması, derneğin mali işlerini yürütüp defterleri tutan kişinin tespit edilip dinlenmemiş olması ve dernek için kiralandığı belirtilen çok sayıda araca ait kira sözleşmesinde kiralayan ‘’şoför’’ olarak adı geçen ...’ın aşamalarda dinlenmemiş olması karşısında; geçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; mükerrer yargılama ve cezalandırmanın önüne geçmek amacı ile sanığın hakkında davaya konu edilen tasdiksiz deftere kayıt yaptırmak sebebi ile görülmekte olan yahut sonuçlanmış bir dava olup olmadığının araştırılması, derneğin mali işlerini yürüten kişi ya da kişilerin tespiti ve konu ile ilgili beyanlarının alınması, dernek defter ve kayıtları üzerinde alanında uzman bilirkişilere rapor düzenlettirilerek dosya arasına alınmış sanığın şahsi kredi kartına ait slipler ve harcamaların kaynakları dikkate alınarak şahsi harcamalarını derneğe fatura edip etmediği, derneğin faaliyet alanı ve faaliyet ve etkinlikleri dikkate alınarak dernek adına kiralandığı ve yakıtları derneğe fatura edildiği iddia edilen araçların gerçekten dernek yararına kullanılıp kullanılmadığının kayıtlar dikkate alınmak sureti tespitinin ardından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulurken hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10112, Karar No: 2024/12824, Tarih: 01.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10112 E.  ,  2024/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Davalılar vekilleri

Taraflar arasında İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.04.2016-05.03.2018 tarihleri arasında davalı ... Mühendislik Elektrik Makina İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nde (... Mühendislik Şirketi) kayden, diğer davalının asıl işveren olarak yürüttüğü Irak ülkesindeki yapım işinde elektrik ustası olarak net 2.300,00 USD ücretle çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Mühendislik Şirketi vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 15.04.2016-05.04.2018 tarihleri arasında elektrik tesisat ve pano montörü olarak müvekkili Şirketin yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu, müvekkili işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise karşılığının aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacıdan iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Sistemleri Müh. ve Taah. AŞ (... Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 15.04.2016-05.04.2018 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak diğer davalının yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacıdan iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin 22.07.2022 tarihli ve 2020/485 Esas, 2022/681 Karar sayılı kararı ile; davacı işçinin 15.04.2016-05.03.2018 tarihleri arasında aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalılar bünyesinde çalıştığı, dosya kapsamı uyarınca davacının net 1.400,00 USD ücret aldığı, davalılar tarafından iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödenmemesini gerektirir şekilde sona erdiğine dair delil sunulmadığının anlaşılmasına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, davalılar tarafından dosyaya ibraz edilen puantaj kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığının anlaşıldığı, beyanlarına başvurulan tanık anlatımları uyarınca davacının ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2023 tarihli ve 2022/2524 Esas, 2023/846 Karar sayılı kararı ile; Türk hukukunun uygulanmasında hata bulunmadığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğu, incelenen puantaj kayıtlarında çelişkili durumlar dikkate alındığında kayıtlara itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının yerinde olmadığı, davalı tanıklarından K.Z.E'nin yemek ve barınma ihtiyaçlarının işveren tarafından karşılandığını belirttiği, yemek ve barınma ücretinin bilirkişi tarafından giydirilmiş brüt ücrete dâhil edilmemesinin dosya kapsamına uygun olmadığı, emsal dosyalar dikkate alındığında 200,00 USD barınma ve yemek ücretinin giydirilmiş brüt ücrete dâhil edilmesi gerektiği, davacının aylık 2.300,00 USD ücret ile elektrik ustası olarak çalıştığını bildirdiği, davacı tanığının davacının elektrik ustası olduğunu ve aylık 2.200,00 USD ücret ile çalıştığını beyan ettiği, davalı ... Mühendislik Şirketi tanığının davacının elektrikçi olduğunu bildirdiği, davacının yaptığı iş ve yurt dışı çalışanı olduğu dikkate alındığında 2.200,00 USD ücret ile çalıştığı, İlk Derece Mahkemesince davacının ücretinin 1.400,00 USD olarak kabulünün dosya kapsamına uygun olmadığı, davacının ücreti 2.200,00 USD olarak tespit edilmiş olup düzenlenen bordrolardaki ücretlerin gerçek ücretin çok altında olduğu, bu sebeple bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının davacının ücretinin bir parçası olarak değerlendirilmesi gerektiği, mahsup işlemi yapılmasının dosya kapsamına uygun olmadığı, bu durumda davacı vekilinin istinaf isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.