muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12859, Karar No: 2016/12095, Tarih: 12.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12859 E.  ,  2016/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Ceza Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının kararının iptali ve bu karara istinaden düzenlenen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın idari para cezasına itiraz davası olduğu bu nedenle itirazın sulh ceza mahkemelerince değerlendirilme yapılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve dosya ... Sulh Ceza Mahkemesine tevzi edilmiştir.

... Sulh Ceza Mahkemesince, 4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun 26. maddesinde "Davaya bakma görevi sulh hukuk mahkemelerine aittir" hükmü bulunmakta olduğundan, talebi inceleme yetki ve görevinin ... Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı, davalı ... Kurulu tarafından kendisine "... mevkiinde Çeşme Suyunu Devamlı Yola Akıtarak Yolun Bozulmasına Sebebiyet Verme" suretiyle zarar verildiği iddiası ile ... Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığının meydana gelen 401,00.-TL zararın davacıdan tahsiline karar verdiği, davacının ise ... Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığının vermiş olduğu bu kararın iptaline ve karara istinaden düzenlenen ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isteminden ibarettir. Davacı hakkında "...mevkiinde Çeşme Suyunu Devamlı Yola Akıtarak Yolun Bozulmasına Sebebiyet Vermek suretiyle zarar verdiği gerekçesi ile Çiftçi Malları Koruma Kurulu Başkanlığı tarafından 24/07/2015 tarih ve 2015/2 Karar sayılı kararla tazminat kararı verilmiştir.

4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun 26. maddesi "Birinci maddede yazılı çiftçi mallarına iras edilen ve miktarı elli lirayı geçmeyen zararların tazminine mütaallik işleri koruma ve ihtiyar meclisleri Köy Kanunundaki usule göre tetkik ve hallederek bir karara bağlar. Tazminat talebinin reddine ve yirmi liraya kadar olan kararlara karşı beş gün içinde sulh hakimine itiraz edilebilir. Şu kadar ki, zararı yapan tarafından vukubulan itirazlarda tazminine karar verilen paranın koruma sandığına aynı müddet içinde depo edilmesi şarttır. Bu fıkraya taallük eden işlerde mahkeme, tetkikatını evrak üzerinde icra ve itiraz olunan kararı tadil veya tasdik suretiyle işi bir hafta içinde intaç eder. Maddi hata vukuu veya sahtelik iddiası halinde mahkeme, lüzum görürse duruşma yapabilir. Yirmi liradan yukarı olan tazmin kararlarına karşı alakalılar, yukarıki fıkrada yazılı depo şartı olmaksızın beş gün içinde sulh hâkimine itiraz edebilir. Bu fıkraya göre yapılan itirazların tetkiki umumi hükümlere göre yapılır. İtirazlar mahkemeye veya koruma ve ihtiyar meclislerine de yapılabilir. Meclisler itiraz

evrakını derhal salahiyetli mahkemeye gönderir ve muterize bedava bir ilmühaber verir. Koruma ve ihtiyar meclislerinin itiraz olunmıyan kararları ile sulh hakimlerinin itiraz üzerine verecekleri kararlar kati olup bunlar aleyhine hiç bir kanun yoluna baş vurulmaz.” hükmünü içermektedir. Bu hükümde kurulun tazmin kararlarına hangi mahkemede hangi usûlle itiraz edilebileceği hususu düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere bu davaya bakma görevi sulh hukuk mahkemelerine ait olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekecektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6173, Karar No: 2017/17585, Tarih: 13.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6173 E.  ,  2017/17585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Köyünde tarım işi ile uğraştığını, arazisindeki dinamonun çeltik ekimi ile hasatı sırasında suya gereksinim olan dönemlerde ara ara çalıştığını, 2013 ekim mevsimi sonunda 23/09/2013 son ödeme tarihli 1.418,50 TL ve 12/08/2013 son ödeme tarihli 6.167,90 TL olmak üzere toplam 7.586,40 TL borcunun olduğunun bildirildiğini, tarım arazisini sulamak için bu kadar enerji sarf etmesinin mümkün olmadığını belirterek 7.586,40 TL borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; sayaçlardan geçen endeks oranına göre ücretlendirme yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının menfi tespit davasına konu ettiği, 7.586,40 TL bedelli faturanın 2.854,44 TL'sinden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle gerekçeli karar başlığında Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla yazılmış ise de Ticaret ibaresinin sehven yazıldığı ve görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen bedelden sorumlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin menfi tespit davasıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Yargıtay kararlarına göre kayıp kaçak bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel içerisindeki kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak, açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığı yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı tarafın tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1279, Karar No: 2017/3395, Tarih: 12.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1279 E.  ,  2017/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan menfi ve müspet zararların tahsili talebine ilişkindir. Davacı yüklenici davalı ise; iş sahibidir.

Davacı şirket vekili; müvekkili şirketin davalı ... Genel Müdürlüğü nezdinde ... EDAŞ ... İl Müdürlüğü sorumluluk alanındaki ... Merkez ve ... İlçesi Arıza Onarım ve Bakım Hizmet alanına ait 2010-22383 kayıt numaralı ihaleye teklif vermiş, ihale müvekkili olan şirketin uhdesinde kaldığını ... ile 28.05.2010 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşmenin imzalanması ve ifası için zorunlu masraflar ve ödemeler yapıldığını, proje için makine ve malzeme alındığını, 26.07.2010 tarihinde yer teslimi yapılıp 27.07.2010 tarihinde 24 ay sürecek proje için 50 işçi ve 7 adet araç ile çalışılmaya başlandığını, bu sırada bir başka istekli tarafından ... 1. İdare Mahkemesi'nde müvekkilinin yüklendiği işin ihalesinin iptâli için açılan davada mahkemenin yürütmeyi durdurma kararı verdiğini, davalı idarenin bu yürütmeyi durdurma kararını gerekçe göstererek 30.09.2010 tarihinde işi durdurduğunu, davalı idarenin daha sonra verilen teklifleri değerlendirerek müvekkilinin işe konu ihaleyi tekrar aldığını ve işe başladığını, iş devam ederken ihalenin bu kez davayı açan firmaya verildiğini, davalı idare tarafından sözleşmenin feshedildiğini, davanın açıldığı sırada idare mahkemesinden davanın halen derdest olduğu, müvekkilinin almış olduğu ihale nedeni ile yapmış olduğu masraflarını davalı idareden tazmin etmek zorunda kaldığını, işin bırakıldığı tarih olan 30.09.2010 tarihinden itibaren işletilecek ticarî faizi ile birlikte toplam 173.617,91 TL'nin davalı ...'dan alınarak müvekkiline verilmesini dava ve talep etmiş, davalı ... vekili; bahsi geçen iş konusunda ihale yapıldığını ve ihale neticesinde 2. sıradaki en uygun teklifi veren davacıya ihale verilerek sözleşme imzalandığını, ancak en düşük teklifi veren ve araştırma neticesinde teklifi uygun bulunmayan ... Elektrik Oto. Tem. İnş. Tic. ve San. A.Ş. tarafından ... 1. İdare Mahkemesi'ne iptâl davası açıldığını, ... 1. İdare Mahkemesi'nin 2010/2008 Karar sayılı kararı ile idarî işlemin iptâline karar verildiğini, yargı kararı gereğince ihalenin... Tic. San. A.Ş.'ye verildiğini, yargı kararının uygulanmasının zorunlu olması nedeni ile uygulandığını, davacı tarafın talep etmiş olduğu masraflara ilişkin faturaların kendilerine tebliğ edilmediğini, ayrıca ihalenin alınması sırasında yapılan masraflar ödenen

vergi ve pullara ilişkin alacaklardan kurumlarının sorumlu olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Her ne kadar davalı Dairemizin 29.02.2016 tarih, 2015/1706 Esas 2016/1282 Karar sayılı geri çevirme kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunmuş ise de; uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince geri çevirme kararlarına karşı karar düzeltme talebinde bulunulamayacağından karar düzeltme talebinin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı taraf sözleşmenin feshi sebebiyle uğranılan menfi ve müspet zararlarını 10 kalem halinde talep etmekte olup, mahkemece kar kaybı ve sigorta bedeline ilişkin talep reddedilmiş diğer kalem zararlar hesaplanarak dava 163.521,39 TL üzerinden kısmen kabul edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş güvenliği malzeme giderleri, iletişim araçları bedelleri, büro malzeme giderleri eğitim giderleri yönünden denetime elverişli bulunmamaktadır. Bahsi geçen talep kalemleri açısından sadece faturalara dayalı olarak değerlendirme yapılmış olup, bu fatura bedellerinin ödenip ödenmediği, bu faturalarda belirtilen malzemelerin bu iş için zorunlu olup olmadığı ve bu işte kullanılmasının gerekip gerekmediği konularında ve bu malzemelerin sonrasında ekonomik değer taşıyıp taşımayacakları konusunda bir değerlendirme bulunmamaktadır. Bu hali ile bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmadığı açıktır. Bu rapor esas alınarak karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; bilirkişi heyetinden az yukarıda belirtilen ilke ve esaslara göre denetime elverişli olarak düzenlenecek ek rapor alınarak bahsi geçen iş güvenliği malzeme giderleri, iletişim araçları bedelleri, büro malzeme giderleri eğitim giderleri kalemleri yönünden yeniden değerlendirme yapılarak hüküm kurulmasından ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, 3. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21363, Karar No: 2013/5556, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21363 E.  ,  2013/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; mağdurun, çalıştığı iş yerinde burun ameliyatı olacağını söylemesi üzerine, mağdurla aynı yerde çalışan ...'nın, kardeşi Yasin'in hastanede medikal işleri ile uğraştığını ve kendisine yardımcı olabileceğini söylediği, bu şekilde mağdur ile tanışan sanığın, İnönü Üniversitesi Araştırma Hastanesi Plastik Cerrahi Bölümünde öğretim görevlisi olan Prof. Dr. ...'i tanıdığını belirterek, mağduru doktorla tanıştırdığı, daha sonra sanığın, işlemlerini yürütmek ve bıçak parası karşılığında mağdurdan 950,00 TL talep ettiği, mağdurun 01.03.2007 tarihinde sanığa Malatya merkezde 100,00 TL verdiği, 02.03.2007 günü de ameliyat olduktan sonra 08.03.2007 tarihinde hastaneden taburcu olduğu, 12.03.2007 günü kontrol için hastaneye sanıkla birlikte gittiği ve sanığın kontrol öncesinde mağdura, doktorun yanında para mevzuunda herhangi bir şey söylememesi konusunda telkinde bulunduğu, kontrol sonrasında sanığın, doktora vermek üzere bakiye 850,00 TL'yi talep etmesi üzerine, mağdurun sanığa parayı temin edip geleceğini söyleyerek durumu jandarma karakoluna ihbar ettiği, mağdurun jandarma görevlileri tarafından seri numaraları tespit edilen paraları sanığa verdiği sırada, sanığın suçüstü yakalandığı şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/2.maddesinde düzenlenen kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahisle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Haksız menfaatin baştan belirlenmediği ve değişik tarihlerde aynı kast altında menfaat talep edilmesi halinde TCK'nın 43.maddesinin uygulanacağı; somut olayda olduğu gibi, baştan belirlenen haksız menfaatin ise, değişik zamanlarda mağdurdan istenmesi halinde, zincirleme suç koşullarının oluşmayacağı nazara alınarak, tebliğnamedeki, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Haksız menfaatin baştan belirlenmediği ve değişik tarihlerde aynı kast altında menfaat talep edilmesi halinde TCK'nın 43.maddesinin uygulanacağı; somut olayda olduğu gibi, baştan belirlenen haksız menfaatin ise, değişik zamanlarda mağdurdan istenmesi halinde, zincirleme suç koşullarının oluşmayacağı nazara alınarak, tebliğnamedeki, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 saylı CMK'nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre "hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı" hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerekmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13787, Karar No: 2022/2478, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13787 E.  ,  2022/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun 29/03/2021 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı idarenin ek karara karşı istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Emet Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.03.2021 tarih ve 2018/317 Esas - 2020/145 Karar sayılı ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince 29/03/2021 tarihli ek karar ile süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı idarenin ek karara karşı istinaf isteminin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine dair verilen karar; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; davalı vekiline gerekçeli karar 07/03/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak 24/03/2021 tarihinde süresi geçtikten sonra karar istinaf edildiğinden, istinaf başvurusunun reddine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.