muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13123, Karar No: 2018/21257, Tarih: 08.10.2018

Somut olayda; Dairemizin bozma ilamı üzerine Mahkemece taraflara bozma ilamı tebliğ edilmiş ve tensip zaptı ile duruşma günü olarak 05.12.2017 tarihi belirlenmiştir. 05.12.2017 tarihli celseye katılan olmaması üzerine dosya işlemden kaldırılmıştır. Bu tarihten itibaren yenilenmeyen dava hakkında üç aylık süreden sonra Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, Mahkemece taraflara gönderilen tebligat zarfı içinde sadece Yargıtay bozma ilamının bulunduğunun yazılı olduğu, duruşma günü ya da tensip zaptının tebliğine dair UYAP kayıtlarına işlenmiş bir bildirimin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece duruşma gününden usulüne uygun şekilde haberdar edilmeyen davacı vekilince 05.12.2017 tarihli duruşmaya gelinmemesi sebebi ile dosyanın işlemden kaldırılması ve üç aylık süre sonunda da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25074, Karar No: 2016/10303, Tarih: 13.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/25074 E.  ,  2016/10303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, ilama dayalı yapılan takipte son işlem tarihi üzerinden on sene geçtiğini, takibin zamanaşımına uğradığını iddia ederek icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece alacaklı vekilinin 27.10.2015, 29.05.2014, 05.06.2014 tarihlerinde icra dosyasında işlem yaptığı, icra müdürünün alacaklı vekilinin talebini kabul ederek, borçluya henüz ödeme emri tebliğ edilmeden yenileme emri tebliğ ettiği, bunun yasal olmadığı, yenileme emrinin gönderildiği tarih itibariyle on yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle zamanaşımı itirazının kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

2004 sayılı İcra-İflas Kanunu'nun 39/1. maddesinde ''İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.'' hükmü düzenlenmiştir. Zamanaşımının kesilmesi için alacaklının, icra dosyasında takibin devamını sağlayıcı nitelikte taleplerde bulunması ve takibi işlemsiz bırakmaması gerekir.

Somut olayda, 15.01.2004 tarihinde takip başlatıldıktan sonra, gönderilen icra emirlerinin tebliğ edilememesi nedeniyle alacaklı tarafından 12.06.2004, 05.11.2014 ve 27.10.2005 tarihlerinde adres araştırması yapılması yönünde takibin devamını sağlayan işlemler yapılmış ve İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne 27.10.2005 tarihinde adres araştırması için müzekkere yazılmıştır. Takibin devamına yönelik bu işlemde zamanaşımı kesildiğinden sürenin yeniden işlemeye başlayacağı kabul edileceğinden, zamanaşımı süresi dolmamış olup, Mahkemece zamanaşımı itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22524, Karar No: 2012/21332, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22524 E.  ,  2012/21332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5555, Karar No: 2018/7322, Tarih: 26.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/5555 E.  ,  2018/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., vekili avukat ... 2-... Ticaret Ve Danışmanlık A.Ş. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 14. Tüketici Mahkemesinden verilen 01/03/2016 tarih ve 2014/3226-2016/383 sayılı hükmün Dairemizin 13/02/2017 tarih ve 2016/14006-2017/1723 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalılardan ... Ticaret ve Danışmanlık Anonim Şirketi'nin, diğer davalı ... Müdürlüğlü'nün 01/02/2008 tarih ve B.07.1. MPİ. 0.13.00.02-401.02.99-241-912 sayılı iznine dayanarak 06/09/2008 tarihinde çekilişi yapılan bir otomobil piyangosu düzenlediğini, kampanya şartlarına haiz olan davacının bu piyangoya katılım gösterdiğini, daha sonrasında yapılan çekilişte 019317 numaralı kupon sahibinin piyango talihlisi olduğunun açıklandığını ve bu kuponun da davacıya ait bulunduğunu, ödülün teslimi beklenilirken davalı ile yapılan görüşmede çekilişte kutuların içine atılmayan kuponların bulunduğu, bu kuponların çekiliş dışı bırakılmasını sağlayabilmek amacıyla, eksik kuponların tespitinin, zaman ve eleman açısından zor olacağı da düşünülerek kutulara atılan tüm kuponlara ayriyeten tek tek kura numarası verildiği ve bu sebeple müvekkiline ait kupon numarasının başka bir kupon numarasına denk geldiği şeklinde kabulü mümkün olmayan bir cevap verilerek asıl talihlinin davacı olmadığının bildirildiğini, yapılan bu uygulamanın haksız olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 06/09/2008 tarihinde düzenlenen çekiliş ile ilgili olarak gerçekleştirilen yasa ve usule aykırı işlemler sebebiyle davacının uğradığı 25.360,01.-TL tutarındaki zararın çekiliş tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce karar onanmış, davacı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce karar onanmış, davacı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki dava ile yapılan işlemin haksız ve usulsüz olduğunu ileri sürerek, zararının giderimini istemiş mahkemece, davanın reddi ile davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 3/2.maddesinde "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Buna göre, davada kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalılar lehine, ret sebebi ortak olduğundan, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek her bir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmesine rağmen ve bu yanlışlığın giderilmesi de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken, sehven bu haliyle onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının diğer kısımları aynen kalmak üzere, mahkeme hükmünün ilgili bentlerinin düzeltilmesine ve mahkeme kararının bu şekilde düzelterek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, davacının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 13/02/2017 gün 2016/14006 -2017/1723 K. sayılı onama kararına yeni bent ilavesi ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 4. ve 5. bendlerinin karardan çıkartılarak 4. bend yerine geçmek üzere “Davanın ret sebebi aynı olduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan tek 3.043,20.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine”; söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18359, Karar No: 2017/14123, Tarih: 30.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/18359 E.  ,  2017/14123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 101 ada 395, 419, 437, 438 ve 439 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısımların tapu kayıtlarının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozmadan önce, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 101 ada 395 parsel sayılı taşınmazın 15,58 m2'lik kısmının; 101 ada 438 parsel sayılı taşınmazın 46,76 m2'lik kısmının; 101 ada 439 parsel sayılı taşınmazın 218,07 m2'lik kısmının; 101 ada 437 parsel sayılı taşınmazın 112,60m2'lik kısmının; 101 ada 419 parsel sayılı taşınmazın 16,73 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısımların tapu kayıtlarının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Daire'nin 30/11/2015 tarihli bozma ilamı ile; uzman bilirkişiler vasıtasıyla kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadan sadece idare tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmazlara uygulanması suretiyle hüküm kurulmasının doğru olmadığı, dava konusu taşınmazların kadastro tespiti sırasında uygulanan tüm tapu kayıtlarının getirtilerek Hazinenin de taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediğinin araştırılmadığı gerekçeleriyle bozulması üzerine mahkemece yeniden yapılan yargılama ile, bozmaya uyulması sonucunda; davanın asıl dosya için esastan reddine, birleşen 2014/529 Esas sayılı dosya yönünden davanın esastan reddine, birleşen 2014/531, 2014/530, 2014/532 esas sayılı dosyalar yönünden davaların ayrı ayrı kısmen kabul, kısmen reddine, birleşen 2014/531 esas sayılı dava yönünden 101 ada 438 parsel sayılı taşınmazın Harita Mühendisi bilirkişisinin 27/05/2016 tarihli ek raporuna göre ''B'' harfi ile gösterilen 30,56 m²'lik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısmın kıyı olarak terkinine, birleşen 2014/532 esas sayılı dava yönünden 101 ada 439 parsel sayılı taşınmazın Harita Mühendisi bilirkişisinin 27/05/2016 tarihli ek raporuna göre ''C'' harfi ile gösterilen 104,71 m2'lik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısmın kıyı olarak terkinine, birleşen 2014/530 esas sayılı dava yönünden 101 ada 437 parsel sayılı taşınmazın Harita Mühendisi bilirkişisinin 27/05/2016 tarihli ek raporuna göre ''A'' harfi ile gösterilen 48,95 m²'lik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısmın kıyı olarak terkinine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kanun uyarınca açılan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında; mahallinde üç kişilik jeolog bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmış ve bilirkişilerce tanzim edilen raporlar dosya arasına alınmıştır. Ancak 02/06/2016 tarihli jeolog bilirkişi kurul raporunda belirlenen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki farkın gerekçesi raporda açıklanmamıştır.

Yine; Hazinenin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazineyi bağlayacağı, kesin delilin de aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı hususları düşünülmeden, dava konusu taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan tüm tapu kayıtları getirtilerek taşınmazların Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediği araştırılmamıştır.

O halde mahkemece; yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda jeolog bilirkişi kurul raporunda belirlenen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki farkın açıklattırılması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması ve dava konusu taşınmazların Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediğinin araştırılması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı Hazine vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10078, Karar No: 2018/466, Tarih: 11.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/10078 E.  ,  2018/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın suç tarihinde saat 19:00 sıralarında evinin önüne direksiyon kilidini kilitleyerek park ettiği elektrikli bisikletinin saat 20:30 sıralarında çalınmış olduğunu anladığını belirtmesi karşısında, güneşin batış saatinin olay günü İnegöl İlçesinde saat 17:12 olması dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21140, Karar No: 2017/5780, Tarih: 11.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21140 E.  ,  2017/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği " ... evleri " projesinden B-5 blok 4 nolu daireyi 27.7.2011 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 6.11.2012 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs.gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 3.823,54 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 3.323,54 TL 'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.