muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5592, Karar No: 2023/6085, Tarih: 29.05.2023

-01.04.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 270 gün çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 270 günün kuruma bildirilmediğinin,

-01.04.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 240 gün çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 174 günün kuruma bildirilmediğinin,

-01.04.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 270 gün çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 33 günün kuruma bildirilmediğinin,

-01.04.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 270 gün, çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 39 günün kuruma bildirilmediğinin,

-01.04.2006-31.12.2006 tarihleri arasında 270 gün, çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 43 günün kuruma bildirilmediğinin,

-01.04.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 270 gün, çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 29 günün kuruma bildirilmediğinin,

-01.04.2010-31.12.2010 tarihleri arasında 270 gün çalıştığı ve bu dönemde çalışılan 28 günün kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının yılın 12 ayı çalıştığını, kararın gerekçe ve hüküm kısmı uyuşmadığını, söz konusu dönemlerde 270'er gün çalıştığı, kuruma bildirilmeyen sürelerin 33, 39, 43, 29 ve 28 gün bildirilmediği belirtildiği, hatta 2006- 2009 arası ve 2011 yılına ilişkin hiçbir saptamada bulunulmadığını, hüküm kısmında ise farklı tarih ve sürelerden bahsedildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; Yargıtay kararında belirtilen hususların araştırmayıp dikkate alınmadığını, kararın tüm yönleriyle usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili; 5 yıllık hak düşürücü sürenin değerlendirilmediğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

3. Değerlendirme

Tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacının 01.03.1999-10.02.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ettiği, davacının talep konusu dönemde hiç bildirimi olmadığı, Mahkemece verilen 23.11.2022 tarihli kısmen kabul kararının gerekçe kısmında "aynı isimdeki tanık ...'ün Hizmet cetveli esas alınarak eksik gün tespitlerinin yapıldığı, kısa kararda bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesis edildiği, bilirkişi raporundaki hatanın gerekçeli kararın yazımı sırasında farkedildiği, davacının üretim sezonu başlangıcı olan 01.04.1999 yılında davalı işveren şirkete ait işyerinde çalışmaya başladığı, 01.04.1999-31.12.1999 ilâ 01.04.2011-31.12.2011 tarihleri arasında her yıl 1 Nisan ve 31 Aralık tarihleri arasında çalıştığı" denmiş hüküm kısmında ise, "2007 ve 2008 yılları dahil edilmeden 01.04.1999-31.12.1999 ilâ 01.04.2010-31.12.2010 tarihleri arasında çalıştığına ancak kuruma bildirilmeyen sürelerin her yıl farklı olduğuna" karar verilerek, toplam gün süreleri de hatalı hesaplanmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulup, kuruma bildirilmeyen süreleri göstermek suretiyle dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40286, Karar No: 2015/36422, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40286 E.  ,  2015/36422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4114 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9685 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8178,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8178,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4114 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9685 TL yapı bedeli ile 1507 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...l Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7462, Karar No: 2008/7978, Tarih: 16.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7462 E.  ,  2008/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili adına tebligatı kalemde tebellüğ eden şahsın davacı vekili olmadığı ve bu şahsın davacı vekili ile irtibatı bulunduğunu gösteren bir belge ya da açıklama bulunmadığı gibi tebligat parçasında, tebligatı yapan memurun adı da yer almamaktadır. Bu nedenlerle, hükmün davacı vekili Av. Nedim Ayhan’a usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Hükmün davacı vekiline yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4369, Karar No: 2014/5915, Tarih: 08.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4369 E.  ,  2014/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/312600

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/10/2012, 2011/381 (E) ve 2012/282 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. A..’ın eşi olan mağdure Şengül’ü silahla yaralama eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin teşebbüs nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, müdahil vekilinin teşebbüs nedeniyle yapılan indirimin fazla olduğuna, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya içeriğine, mevcut delillere ve kabule göre; sanık Yılmaz’ın, eşi olan mağdure Şengül’ü tabanca ile kafa bölgesine ateş edip yüz bölgesinden isabetle yaraladıktan sonra olay yerine gelen babası Ali ile birlikte hastaneye götürerek tedavi olmasını sağladığı, icra hareketlerinin bitmesinden sonra neticenin meydana gelmesini önlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 36.maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması ve sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12707, Karar No: 2023/82, Tarih: 11.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/12707 E.  ,  2023/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/424 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 inci maddesinin birinci fıkrası, 116 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl ve 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/424 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli ve 2020/10523 Esas, 2021/19798 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın eylemini gece vakti işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda gösterilmemesi ve hırsızlık suçunda artırım yapılırken hesap hatası sonucu fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi, 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğuna ve dolduğuna, eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/1 maddesine uyduğuna ve zamanaşımı açısından lehe olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur olay günü evinden 19.00 sıralarında ayrılıp aynı gece saat 23.50 sıralarında döndüğünde kapının arkadan sürgülenmiş olması nedeniyle kapıyı kırıp girdiğinde evden Sony marka fotoğraf makinası, 10 adet kolye ve bileklik çalındığını fark edip şikayetçi olmuştur. Evde yapılan inceleme neticesinde bulgu numarası 6 olarak belirtilen Lancome Paris kutu üzerinden parmak izi alındığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur olay günü evinden 19.00 sıralarında ayrılıp aynı gece saat 23.50 sıralarında döndüğünde kapının arkadan sürgülenmiş olması nedeniyle kapıyı kırıp girdiğinde evden Sony marka fotoğraf makinası, 10 adet kolye ve bileklik çalındığını fark edip şikayetçi olmuştur. Evde yapılan inceleme neticesinde bulgu numarası 6 olarak belirtilen Lancome Paris kutu üzerinden parmak izi alındığı anlaşılmıştır.

2. Tespit edilen parmak izinin yapılan APFİS sorgulaması sonucunda sanığın sol el yüzük (2) ve sol el orta parmak izi ile uyumlu olduğu belirlenmiştir.

3. Sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmasında olayı tam olarak hatırlamadığını ancak eğer parmak izi bulunmuş ise yaptığını kabullendiğini, ancak gece vakti suçları işlemediğini savunmuştur.

4. Sanığın adli sicil kaydı ve resmî nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın zamanaşımına yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın üzerine atılı eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 116/1 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, atılı suçların zamanaşımı sürelerinin aynı Kanun'un 66/1 ve 67/4 maddelerinde 8 yıl ve 12 yıl olarak düzenlendiği, 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen son sebep olan 22.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile incelemeye konu 16.06.2022 tarihli karar arasında dolmadığı; 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 16.10.2011 olan suç tarihinden itibaren dolmadığı belirlendiğinden, inceleme konusu hükümlerde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın 765 sayılı Kanun'un lehine olduğuna yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın üzerine atılı eylemlerin tarihinin 16.10.2011 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin ise 01.06.2005 olduğu, dolayısıyla sanığın eylemleri hakkında uygulanacak kanunun 5237 sayılı Kanun olduğu belirlendiğinden, inceleme konusu hükümlerde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8120, Karar No: 2022/9158, Tarih: 21.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8120 E.  ,  2022/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlulardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacılar aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 31/03/2022 tarih ve 2021/2044 E. - 2022/722 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ: 1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 31/03/2022 tarih ve 2021/2044 E. - 2022/722 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... İcra Hukuk Mahkemesinin 24/05/2021 tarih ve 2021/4 E. - 2021/9 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ %10'u olan 12.750,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.