muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9752, Karar No: 2011/18582, Tarih: 22.11.2011

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tespitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı öngörülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ve aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m2 bedelinin tespit edilmesi, tespit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi dışında kalan ve tarım arazisi olarak değerlendirilen bölümüne değer biçilirken münavebe ürünü olarak esas alınan patetes, taze fasulye ve domatesin değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatları ile üretim masrafları İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden 2009 yılı verilerine enflasyon oranında artış uygulanmak suretiyle değer biçilmesi,

3- Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

4- Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıya değer biçilirken çevre düzenleme ve nakliye farkı ilave etmek suretiyle fazla bedel tespiti;

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25976, Karar No: 2017/35560, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25976 E.  ,  2017/35560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4234, Karar No: 2016/4782, Tarih: 30.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4234 E.  ,  2016/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen 2009-1748/31 vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellef ...... Ltd. Şti. ve 2009-2219/2 vergi kimlik numarasında kayıtlı mükellef ... Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında 2005-2006-2007-2008 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1984, Karar No: 2007/3374, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1984 E.  ,  2007/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında (...) ...Köyü 108 ada 6 parsel sayılı 74649.74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin 68.787,74 m2 bölümünün tesbit gibi ... malı olarak tesbit ve tesciline, geriye kalan 5862 m2'lik bölümün bu parsellerinin ifraz edilerek aynı adanın son parsel numarası verilerek 14/10/2006 tarihli raporda (a) harfiyle gösterilen taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 14/10/1940 tarihinde Resmi Gazetede ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 29/11/1978 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

3402 Sayılı Yasanın 4. madde uygulamasına esas olmak üzere orman sınırlarını tesbiti 1744 Sayılı Yasaya göre 1978 yılında yapılan sınırlamanın aplikasyonu ve ayrıca 3302 Sayılı Yasaya göre 2/B madde uygulaması yapılmış, 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman sınırlarının tesbiti ve 2/B madde uygulama sonuçları 21/11/2005 - 21/12/2005 tarihinde ilan edilmiş ve eldeki dava nedeniyle kesinleşmemiştir.

3402 Sayılı Yasanın 4. madde uygulamasına esas olmak üzere orman sınırlarını tesbiti 1744 Sayılı Yasaya göre 1978 yılında yapılan sınırlamanın aplikasyonu ve ayrıca 3302 Sayılı Yasaya göre 2/B madde uygulaması yapılmış, 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman sınırlarının tesbiti ve 2/B madde uygulama sonuçları 21/11/2005 - 21/12/2005 tarihinde ilan edilmiş ve eldeki dava nedeniyle kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Orman Yönetimi taşınmazın tamamının orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece taşınmazın (B) ile işaretli bölümü uzman bilirkişi raporuna göre kesinleşen tahdit içinde kaldığı halde eylemli orman olmadığı nedeniyle bu bölümle ilgili davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda tahdit içerisinde kaldığı belirlenen bu bölüm hakkındaki davanın da kabulü ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 17/10/2006 tarihli kararın hükmün bölümünün 2 ve 3. parafraflarının hükümden çıkartılarak bunun yerine ...Köyü 108 ada 6 parselin Kadastro Teknisyeni Yurdakul Kocaoğlu'nun raporu ve krokisinde gösterilen (A) ile işaretli 9881.35 m2 ile (B) ile işaretli 5390.62 m2 olmak üzere toplam 15271.97 m2'lik bölümünün aynı ada ve parsel numarası verilerek 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesine göre orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, parselin geriye kalan bölümün önceden olduğu gibi mera niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcını temyiz edene yükletilmesine 19/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8578, Karar No: 2012/28537, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8578 E.  ,  2012/28537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın uzlaşma ve lehe hükümlerin uygulanmamasına, katılanların sigortalı çalışması sebebiyle olay nedeniyle herhangi bir zararlarının bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 180 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/217, Karar No: 2013/4600, Tarih: 18.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/217 E.  ,  2013/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 110 parsel sayılı 12146,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 133 ada 110 parselin (A) harfli 1171,87 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B) harfli 10975,06 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmekle Dairece, bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Dairenin 19/12/2002 tarih ve 2002/8351 – 2009/10367 sayılı bozma kararında özetle, ''Mahkemece uyuşmazlığın giderilmesi için mahallinde 16/05/2000 tarihinde yapılan ilk keşif neticesinde düzenlenen Orman Mühendisi Mesut Çakır’ın düzenlediği, 02/06/2000 tarihli raporda; nizalı taşınmazın (A) harfi ile belirtilen kısmında eğimin %45-50 olduğunu, toprak muhafaza özelliği taşıdığını, bu kesimin güney sınırında 25-30 yaşlarında 15-20 cm çapında karaçam, içinde ise münferit olarak 7-8 yaşında karaçam, 4-5 yaşında karaağaç ve meşe gençliği ile meyve ağaçları ve orman florasına ait karaçalı, erguvan, böğürtlen ve eğrelti bulunduğunu, (D) harfi ile belirtilen kesimde ise eğimin %15 olduğunu, üzerinde erik, kiraz, ceviz ağaçları ile çayır otlarının bulunduğunu, (A) harfi ile gösterilen kesimin orman sayılan yerlerden olduğunu, (B) harfi ile gösterilen kesimin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek, nizalı taşınmazın memleket haritası ile amenejman planındaki konumunu işaretlemiş ve çekişmeli taşınmazın (A ve B) harfi ile belirlediği kesimlerini düzenlediği krokide göstermiştir. Aynı keşifte uzmanlığına başvurulan fen bilirkişi ... ise, 30/05/2000 tarihli raporunda ormanlık alan olarak belirlenen kısmın kırmızıya boyalı halde gösterdiğini açıklayarak kroki düzenlemiş ise de, bu krokide orman olan yer olarak gösterilen kesim ile uzman orman bilirkişisi tarafından orman olarak belirlenen yer farklı olup, bu raporlar arasında farklılık bulunmaktadır. Mahkemece daha sonra 27/06/2000 ve 05/04/2001 tarihlerinde yapılan iki keşif neticesinde uzman orman mühendisi ve fen bilirkişileri tarafından nizalı taşınmazın güneydeki (A) harfi ile gösterilen 1181,87 m2 miktarındaki bir kısım yerin memleket haritasında orman alanı olarak gözükmesi nedeniyle orman sayılan alanlardan olduğu belirtilerek rapor düzenledikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan araştırma sonucunda 1. keşif neticesinde alınan rapor ile diğer raporlar birbirleri ile çelişkili olup, çelişki giderilmeden mahkemece hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece nizalı taşınmazın komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları ile eski tarihli memleket haritası hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman yüksek mühendisi, bulunamadığı takdirde orman mühendisi ve bir fen elamanı aracılığı ile yeniden keşif yapılması'' gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulmuş, davanın kısmen kabulüne, Bılık

Köyünde kain 113 ada 110 nolu parsele ilişkin yapılan kadastro tesbitinin iptaline, 15/07/2008 havale tarihli .... tarafından hazırlanan ek rapor dikkate alınarak bilirkişice (B) harfi ile gösterilen ve 10375,76 m2 yüzölçümünde olan yerin aynı parsel numarası adı altında tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesinde 3303 sayılı Kanun gereğince yazılı olan şerhin iptaline, ek raporda (B1) harfi ile 347,27 m² yüzölçümünde olan Türkiye Elektrik Kurumu lehine tesis edilen irtifak hakkının tapu kütüğünde gösterilmesine, (A) harfi ile gösterilen ve 1771,77 m2 yüzölçümünde olan yere takip eden son parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesinde 3303 sayılı Kanun gereğince yazılı olan şerhin iptaline, ayrıca ek raporda (A1) harfi ile gösterilen ve 336,80 m2 yüzölçümünde olan irtifak hakkının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada dava konusu ... Köyü 113 ada 110 parsel sayılı taşınmazın temyize konu (B) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ... Yönetiminin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3, 4 ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunların yerine; “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18048, Karar No: 2014/43, Tarih: 13.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18048 E.  ,  2014/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Kanunun 96. maddesi gereği boşanma sonrası birlikte yaşama nedeniyle istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20975, Karar No: 2018/8561, Tarih: 17.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20975 E.  ,  2018/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içindedavalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ......... mevkiinde bulunan 138 ada 4 no'lu parselde bulunan tarla cinsinde taşınmazında bağ ekili olup etrafında da badem ağaçları bulunduğunu, 25/07/2014 tarihinde taşınmaz içindeki yüksek gerilim havai hattından kaynaklanan arıza sonucu yangın çıktığını ileri sürerek, taşınmazda , fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500 TL tazminatın olayın meydana geldiği tarih olan 25/07/2015 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;Davanın kabulü ile,85.754,94 TL tazminatın 500,00 TL 'sine dava tarihinden, geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 27/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tapudaki payları oranında davacılara verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

.......

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.