muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15305, Karar No: 2015/1502, Tarih: 02.03.2015

dışında kaldığının anlaşılması halinde davacıya tanık listesi vermesi bakımından süre verilerek, davacı ve satıcıların zilyetliklerinin usulen araştırılması” hususlarına işaret edilmesine rağmen, bozma ilamının gereği yerine tam olarak getirilmemiştir. Mahkemece taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlenmesine rağmen zilyetlik konusunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Davacı tarafın sunduğu tanık listesinde adı geçen iki kişi mahalli bilirkişi olarak dinlenmiş, bir tanık ise dinlenmemiştir. Beyanına başvurulan mahalli bilirkişilerin taşınmazın kullanımı hususundaki beyanları da yetersizdir. Öte yandan; Yargıtay bozma ilamından önce yapılan keşfe katılan ziraatçı bilirkişi .................. tarafından tanzim edilen 12.04.1995 tarihli raporda; taşınmazda 5 adet 60-70 yaşlarında zeytin ağaçları olduğu, gerekli budama, gübreleme ve toprak işleme işlerinin yapıldığı, uzun yıllardır tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı belirtilmiş olup, bu rapor ile Yargıtay bozma kararı sonrasında bilirkişi ............ tarafından hazırlanan rapor çelişkilidir. Mahkemece; bilirkişi raporları arasındaki çelişki de giderilmeden karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. O halde; mahkemece öncelikle davacıya yeni bir tanık listesi sunması için süre verilmeli, daha sonra mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisleri kurulu ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte; mahalli bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesi, niteliği, zilyetliğin başlangıcı, kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, tespit tarihe kadar davacı yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yargılama boyunca dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak çelişki giderilmeye çalışılmalı, çekişmeli taşınmazın niteliği konusundaki hakim gözlemi keşif zaptına aynen yansımalı, ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan dosya arasındaki iki farklı ziraatçı bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde çekişmeli taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli, fen bilirkişinden ise keşfi takibe elverişli krokili raporlar alınmalı, keşifteki tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen ilkelere uygun şekilde işlem yapılmaması isabetsiz olup davacı ...'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

02.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4292, Karar No: 2017/3397, Tarih: 17.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/4292 E.  ,  2017/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11962, Karar No: 2024/2882, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11962 E.  ,  2024/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/259 Esas, 2023/259 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edirne Çocuk Mahkemesinin 05.09.2023 Tarihli ve 2023/96 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun İzmir ilinde ikamet ettiği, sağlık tedbiri uygulanması hususundaki yazışmaların İzmir İl Sağlık Müdürlüğü ile yapılmış olduğu anlaşılmakla tedbir dosyasının karar vermekle sona ermediği, karardan sonra işlemlerin devam ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 05.10.2023 Tarihli ve 2023/259 Esas, 2023/259 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Edirne Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a, b ve d bentleri uyarınca verilen tedbirlerin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a, b ve d ) alt bentleri şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

" Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Edirne Çocuk Mahkemesinin 2023/96 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 05.09.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Edirne Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Edirne Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28497, Karar No: 2015/2160, Tarih: 28.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28497 E.  ,  2015/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82. maddesinin 3. fıkrası gereğince satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın, tapuda... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi,... ada .. parselde.. bağımsız bölüm nolu mesken olarak kayıtlı olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın keşif tarihindeki değerinin 106.713 TL, borçlunun yaşadığı kişiler ve sosyal statüsüne göre ikamet ettikleri meskenin büyüklüğünde ve vasfında mütevazi bir semtten alınabilecek meskenin değerinin de aynı olacağı bildirilmiştir. Rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunduğu semtte veya o yere yakın semtte meskeninin bulunması zorunlu değildir. Bu nedenle borçlunun... ilçesinin daha mütevazi semtlerinde haline münasip edinebileceği meskenin değerinin belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere uygun olarak, borçlunun ...ilçesinin daha mütevazi semtlerinde haline uygun bir evin değerinin bilirkişiden alınacak ek raporla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun olmayan rapora dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkelere uygun olarak, borçlunun ...ilçesinin daha mütevazi semtlerinde haline uygun bir evin değerinin bilirkişiden alınacak ek raporla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun olmayan rapora dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18946, Karar No: 2011/21723, Tarih: 19.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18946 E.  ,  2011/21723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelmesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. Maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının yaşına ilişkin, raporlar arasında çelişki bulunduğundan, bu husus araştırılarak yapının el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde yapı bedeline hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2391, Karar No: 2014/4061, Tarih: 10.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2391 E.  ,  2014/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/32774

MAHKEMESİ :Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ :11/10/2013

NUMARASI :2013/1407 - 2013/1407

SUÇ :Görevi kötüye kullanma

Görevi kötüye kullanma suçundan şikayet olunan M.. G.. hakkında yapılan suç duyurusu üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/08/2013 tarihli ve 2013/109813 soruşturma, 2013/45060 sayılı şikâyetin işlemden kaldırılmasına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11/10/2013 tarihli ve 2013/1407 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre;

1-Benzer konuya ilişkin Danıştay 1. Dairesinin 2004/794 Esas, 2005/301 sayılı ilamında belirtildiği üzere, Cumhuriyet Savcıları tarafından verilen işleme konulmama kararlarına karşı 4483 sayılı Kanunda itiraz yolu öngörülmediğinden kesin olduğu cihetle, itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-Müşteki vekillerinin 01/07/2013 tarihli şikayet dilekçelerinde, 01 Mayıs 2013 günü düzenlenen etkinliklere katılmak için Tarlabaşında toplanan grup içerisinde yer alan müşteki D.. A..’in kafasına atılan biber gazı kapsülü nedeniyle yaralandığının iddia edildiği olayda, yaralama fiilini gerçekleştirdiği beyan edilen polis memurlarının amiri olması nedeniyle İçişleri Bakanı M.. G.. hakkında şikayetçi olunmuş ise de, şikayete konu hususların, Bakanlık görevinin ifasına ilişkin olması sebebiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 100/1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün 107. maddesi uyarınca Bakan hakkında soruşturma açılabilmesinin ancak Türkiye Büyük Millet Meclisi üye tamsayısının en az 1/10’unun vereceği meclis soruşturması önergesiyle mümkün olabileceği gözetilmeden itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15/01/2014 gün ve 94660652-105-34-10884-2013/1256/3617 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Şikayet edilen kişinin Bakan olduğu ve yukarıda da işaret edildiği gibi Anayasanın 100 ve İçtüzüğün 107. maddelerine göre özel soruşturma usulüne tabi tutulduğu, bu nedenle Bakanlar hakkında 4483 sayılı Yasanın uygulanma imkanı olmadığı, ancak atıfta bulunulan Danıştay 1. Dairenin 2004/794 Esas, 2005/301 sayılı Kararının 4483 sayılı Yasaya tabi kamu görevlileri ile ilgili bir karar olup, somut olaya emsal teşkil etmeyeceği anlaşıldığından itirazın bu gerekçeyle reddi gerektiğine dair (1) No’lu kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

(2) No’lu kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı ise yerinde görüldüğünden talebin bu gerekçeye dayalı olarak kabulü ile Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11/10/2013 gün ve 2013/1407 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12397, Karar No: 2011/23266, Tarih: 03.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12397 E.  ,  2011/23266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1. maddesi uyarınca 180 gün adli para, 43. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 227 gün adli para, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 3.740,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2010 tarihli ve 2009/1259 Esas, 2010/821 sayılı kararının;

Sanık hakkında üzerine atılı mühür bozma suçundan dolayı verilen 180 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanunun 43. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 210 gün, 62/1 maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 175 gün belirlenecek cezanın, aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 3.500,00 Türk lirası adli para cezalarına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/08/2011 gün ve 43353 sayılı Kanun Yararına Bozma talebine atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nce TCK.nun 203/1, 43 ve 62. maddelerin alt sınırları üzerinden uygulama yapılarak sonuç cezanın doğru olarak tayin edildiği, 43. madde ile yapılan artırımın 1/4 yerine 1/6 olarak yazılmasının ise maddi hata niteliğinde olduğu ve bu maddi hatanın mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunduğu gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.11.2006 gün ve 227/228 sayılı ve 14.12.2010 gün ve 2010/210-259 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere hüküm ve kararlardaki maddi (yazım) hataları nedeniyle kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağından ve tebliğnamedeki kanun yararına bozma istemi de bu itibarla yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1860, Karar No: 2013/6610, Tarih: 02.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1860 E.  ,  2013/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma, 2911 sayılı Kanuna aykırılık, silah sağlama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3, 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK’nın 174/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 315, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Sanık ... yönünden duruşmalı, diğer sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan mahkumiyeti onanarak kesinleşen sanık ...’la iştirak halinde, yakıcı nitelikte bomba sayılan 114 şişe molotof kokteylini ve hazırlama amacına göre silahtan sayılan 15 kutu havai fişeği örgütün eylemlerinde kullanılmak üzere bulundurduğu, havai fişeklerin içinde bulunduğu poşetten elde edilen parmak izi ve tüm dosya kapsamına göre anlaşılan sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK’nın 315. maddesinde tanımlanan terör örgütüne silah sağlama suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek patlayıcı madde bulundurma ve örgüt adına suç işleme suçlarından hüküm kurulması,

b) 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin olarak;

Kanun koyucunun "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ifadesiyle 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin uygulanma kapsamı bakımından; düşünce ve kanaatin içeriğinden çok açıklama yöntemini dikkate aldığı, cezanın tür ve miktarı itibariyle bir sınırlama yanında suçların tek tek sayılması yerine, düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri bağlamında işlenebilecek suçların işlenme biçimleri itibariyle bir düzenleme yapmayı amaçladığı anlaşılmaktadır.

Kanun koyucunun yukarıdaki amacı gerçekleştirmeye çalışırken daha genel ve imkanlara işaret eden ifade biçimleri yerine "yöntem" ifadesini tercih etmesi üzerinde durulmalıdır.