muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5912, Karar No: 2022/1599, Tarih: 23.03.2022

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILARAK, ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 23.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4294, Karar No: 2012/2246, Tarih: 28.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4294 E.  ,  2012/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ... 29.1.2007 havale tarihli dilekçesinde, davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.03.2001 tarih, 1999/25-2001/92 E.K sayılı kesinleşmiş dava dosyasında, mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 08.06.2000 tarih, 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava HUMK'nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tespit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tespitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Davacı ve dava dışı kişiler Samsun 1.İdare Mahkemesinde 2007/1497, 1498, 1499 ve 1500 esas sayılı dosyalar da idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali istemiyle de dava açtığı, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelere göre bu davaların reddedildiği ancak temyiz yoluna başvurulduğundan kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin 1999/955-2000/440 E.K sayılı iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, Kadastro Mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan davacı ve dava dışı kişiler tarafından idare mahkemesinde açılan iptal davalarının da sonuca etkili olmadığı gözetildiğinde bekletici mesele yapılmamasında da bir isabetsizlik yoktur.

Az yukarıda açıklanan nedenler gözetildiğinde mahkemece iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2627, Karar No: 2018/5770, Tarih: 25.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2627 E.  ,  2018/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen belge tarihi olarak belirleneceği, buna göre en aleyhe kabulle suç tarihlerinin, 2002 takvim yılı için “31.12.2002“, 2003 takvim yılı için “31.12.2003“ olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında “2002 takvim yılında sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme“ suçu yönünden; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.08.2010 tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme“ suçu yönünden ise; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.08.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 20.10.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, sonucu itibarıyla doğru olan zamanaşımı nedeniyle düşme kararına ilişkin olarak katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3726, Karar No: 2024/1634, Tarih: 09.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3726 E.  ,  2024/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketin elektrik abonesi olan davacı şirketten kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında bedeller tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL kayıp kaçak bedeli, 10.000,00 TL perakende hizmet bedeli, 10.000,00 TL sayaç okuma bedeli, 10.000,00 TL iletim bedeli, 10.000,00 TL dağıtım bedeli olmak üzere toplam 50.000,00 TL’nin ve dava tarihinden itibaren geriye dönük 10 yıllık (abonelik gereği 2006 ile 2016 arasındaki tarihler) hesaplanarak, üzerlerinden alınmış KDV' lerinin ticari faizleri ile davacı şirkete iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın son yasal düzenlemeyle konusuz kalması nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; yasa değişikliğinin Anayasa'nın 2 nci maddesindeki ''hukuk devleti'' ilkesine açıkça aykırı olduğunu, hukuki güvenliğin sadece bireylerin devlet faaliyetlerine duyduğu güveni değil, aynı zamanda yürürlükteki mevzuatın süreceğine duyulan güveni de içerdiğini, hukuki güvenlik ilkesinin anlamı ve kapsamını belirlemede, esas alınması gereken iki temel ilkenin geriye yürümezlik ve kazanılmış haklara saygı ilkeleri olduğunu, Mahkemeye bu hususları yazılı ve şifahi olarak beyan etmelerine rağmen dava açıldıktan sonra değişen mevzuat geriye yürütülerek davanın reddedildiğini, Anayasa Mahkemesi kararının beklenilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; Anayasa Mahkemesinin ret gerekçesinde dava tarihinde tarife bileşenleri olarak adlandırılan kalemlerin maliyet unsuru olduğunu doğruladığını, dolayısıyla kanun değişikliği öncesinde de davacının dava açmakta haklı olduğunun söz konusu olmadığını, davanın reddi ile yargılama giderlerinin karşı tarafa yüklenmesi gerektiğini, dava konusu bedellerin tahsilinin davalı şirketin inisiyatifinde olmadığını, dava açılmasına davalı şirketin sebebiyet vermediğini, yasa değişikliği öncesinde davacı lehine hukuki bir durum yarattığı belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararının sadece kayıp kaçak bedeline ilişkin olarak verildiğini, davalı şirketin yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek, kararın vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı, davanın konusuz kaldığı, Anayasaya aykırılık iddiasının sonuca etkili olmadığı, taleple bağlı kalınarak verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaftaki sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 73 üncü maddesi

2. 17.06.2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile değiştirilen 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri ile eklenen Geçici 19 ve 20 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının Dairemizin aynı konudaki yerleşmiş içtihadına uygun bulunduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3714, Karar No: 2019/5450, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3714 E.  ,  2019/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmamasının gerekçelerinin, hüküm fıkrasında ve gerekçesinde gösterildiği ve dosya kapsamına aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi uyarınca yapılacak arttırım miktarı "1/3'üne kadar" iken 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile yapılan değişiklik ile "yarı oranına" çıkarıldığı gözetilmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılmasına rağmen hüküm fıkrasında 119/2-c olarak belirtilmesi ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin gerekçeli karar başlığında vekil olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hatalar olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderleri ile suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere soruşturma ve kovuşturma aşamasında zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen ücretlerin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Resmi ödenekten yapılan 4 adet tebligat gideri 36,00-TL ile 2 posta gideri 10,75-TL posta gideri, 2 adet sir raporu için bilirkişi ücreti 120 TL, 2 Ocas müdafi ücreti 680 TL olmak üzere toplam 846,75-TL yargılama giderinin ssç lerden eşit olarak alınarak hazineye irat kaydına" cümlesinin çıkarılarak yerine "Zorunlu kamu giderleri hariç olmak üzere, her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmaları suretiyle yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuk ...'den TAHSİLİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumu'nda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği, UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 09/04/2015 tarihinde başka bir suçtan dolayı İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3443, Karar No: 2018/8158, Tarih: 13.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3443 E.  ,  2018/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 68,

TCK'nın 35, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 68, TCK'nın

35, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 68,

TCK'nın 35, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 68, TCK'nın

35, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde kolluk kuvvetlerine yapılan bir ihbar ile yurtdışına çıkış yapmak üzere İpsala gümrük sahasına gelen ... plakalı otobüsün zula tabir edilen yerlerine gizlenmiş vaziyette Almanya'ya tarihi eser kaçırılacağı ihbarının alınması üzerine aracın durdurularak araç personelinin ve yolcuların aşağıya indirildiği, yolculardan kendilerine ait eşyaları almalarının istendiği, yapılan aramada, yolcu ...'ın valizinden dışı sarı koli bandı ile sarılı selpak kağıt içerisinde kültür varlığı oldukları tespit edilen 6 adet eser ile aracın sağ arka lastik yanında bulunan bagajdan indirilen ve araca ait zincir, kriko, halat gibi eşyaların arasında bulunan, araç sürücülerinin kime ait olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri ve emanet bagaj olarak tabir ettikleri yerde, karton kutu içerisinde, dışı şeffaf koli bandı ile sarılı, hava kabarcıklı naylon ve kağıtlara sarılı vaziyette 340 adet eser ile yine aracın iç alt tarafında bulunan ve yedek şoförün istirahat ettiği yatak bölümünden indirilen, araç sürücülerinin kime ait olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri, emanet bagaj olarak tabir ettikleri eşyalar arasında bulunan bez el çantasından 16 adet eserin ele geçirildiği, yolcu ... hakkında İpsala Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/12/2007 tarihli ve 2007/410 Esas sayılı iddianame ile 2863 sayılı Kanunun 68. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 tarihli, 2012/100 Esas, 2012/230 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve anılan hükmün Dairemizin 19/11/2014 tarihli, 2013/26227 Esas, 2014/23250 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı, anılan dosyada sanık ...'in savunmasında, valizinde ele geçirilen 6 adet eseri Mardinli ... olarak tanıdığı şahsın Almanya'ya götürmesi için kendisine verdiğini beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut 25/02/2014 tarihli parmak izi ekspertiz raporunda, APFİS (otomatik avuç – parmak izi teşhis sistemi) veri tabanında yapılan sorgulamada araçta ele geçirilen poşetlerden alınan koli bantları üzerinde sanık ...'ın sol el işaret parmak izi, sanık ...'ın da sağ el işaret parmak izi olduğunun tespit edildiği, sanıkların aşamalardaki benzer mahiyetteki beyanlarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, sanık ...'ın 23/10/2014 tarihli talimat duruşmasında alınan savunmasında, sanık ...'in eşi ile birlikte işlettikleri otelde kaldıklarını, kızının sattığı hediyelik eşyaların paketlenmesi sırasında koli bantlarında parmak izlerinin çıkmış olabileceğini beyan ettiği anlaşılmakla,