muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4119, Karar No: 2023/10740, Tarih: 07.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4119 E.  ,  2023/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/419 Esas, 2018/421 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası,192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 6 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2019/287 Esas, 2021/1176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararı ve işleminin hukuka aykırı olduğuna,

2. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

3. Sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Ekspertiz raporunun hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Rutin çalışmalar sırasında 24.09.2017 tarihinde sürücüsü sanık ... ve yolcusu hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı ... olan aracın durdurulduğu, önleme araması kararı ile yapılan kontrolde arka koltuk üzerinde ağzı açık karton kutu içerisinde net 616 gram esrar elde edilebilir net 1760 gram hint keneviri bitkisi ve Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle araçta yapılan aramada; aracın bagajında 2 adet poşette toplam net 5782 gram esrar elde edilebilir net 16520 gram hint keneviri bitkisi ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ve sanığın aşamalardaki ikrarı ile sabit olduğu gerekçeleri ile

uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği ve sanığın kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkardığından hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulandığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına dair eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca ekspertiz raporunda bir eksiklik olmadığı gibi sanık hakkında gönüllü vazgeçme ve teşebbüs hükümlerinin uygulanma şartlarının da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2019/287 Esas, 2021/1176 Karar sayılı kararında sanık müdafiice öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32680, Karar No: 2014/29689, Tarih: 10.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32680 E.  ,  2014/29689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mala zarar verme suçu ile ilgili mahkûmiyet kararında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğunun belirlenmesiyle yapılan incelemede;

Suç için, yasada hapis cezası ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez. (TCK'nın 50/2.mad.) Mala zarar verme suçunun düzenlendiği TCK'nın 151/1.maddesinde hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2.maddesine aykırı davranılması, oluşa ve mahkemenin kabulüne göre işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Sanık hakkında hırsızılık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak,... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2007 tarihli ve 2007/48-206 sayılı ilamına konu suçu işlediği sırada sanık ...'in on sekiz yaşını tamamlamadığı ve 5237 sayılı TCK’nın 58/5.maddesi hükmüne göre anılan ilam nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, ayrıca söz konusu ilam ile hırsızlık suçundan verilen 2000 TL adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305.maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun’un 305/son. maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, hırsızlık suçuyla ilgili mahkûmiyet kararında... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2007 tarihli ve 2007/48-206 sayılı ilamından dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2-)5237 sayılı TCK'nın 58/6.maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı, öngörülmektedir. Aynı Yasanın 7.fıkrası uyarınca hükümlük kararında bu durumun belirtilmesi gerekmektedir. Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Kanunun 108.maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda her hangi bir düzenleme bulunmamaktadır.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106.maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan “adli para cezasının” infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Bu durumda 5237 sayılı TCK'nın 58, 5275 sayılı Kanun'un 106. ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları kapsamında adli para cezasına hükmedildiği için sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkralarından sanık ... hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2014 arihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36522, Karar No: 2015/36361, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36522 E.  ,  2015/36361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4776 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12.942 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10.596,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 10.596,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4776 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12.942 TL yapı bedeli ile 2.345,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 723,85 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16216, Karar No: 2013/1333, Tarih: 05.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16216 E.  ,  2013/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... Genel Müdürlüğü adına Av. ..., 2-... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 27.07.2011 günlü ve 2010/128E-2011/111K sayılı hükmün, davacı kurum avukatı, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalı... İşletmeleri Genel Müdürlüğü tarafından nisbi temyiz karar harcı yatırılması gerekirken maktu tutar yatırılmak suretiyle, temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Diğer davalı ... yönünden ise, temyiz harcı yatırması için muhtıra çıkartılmışsa da nisbi temyiz harç miktarı 880,28TL olmasına rağmen genel bir ibare ile posta gideri ve yatırılmayan temyiz harcı olarak 150,00TL'nin yatırılması hususunda ihtaratta bulunulduğu, temyiz harç ve posta masraf kalemleri ayrı ayrı gösterilmediği için ihtaratın usulsüz olduğu görülmüştür. Böyle olunca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, usulüne uygun kalem kalem harç ve masraflar içerir muhtıraya rağmen harcın ödenmemesi durumunda anılanlar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verilip, ret kararının ilgililerine tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan geri gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20611, Karar No: 2013/20720, Tarih: 26.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20611 E.  ,  2013/20720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan Bilerman Vakfı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R-

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca yeniden hüküm kurulmuş verilen karar davacı idare ile davalılardan Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Yerel mahkeme kararı, dava konusu taşınmazla aynı bölgede bulunan 151 pafta 592 ada 4 parsel sayılı taşınmaza .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/368 esas, 2009/430 karar sayılı dosyasında 30.01.2008 değerlendirme tarihi itibariyle 2800,00-TL metrekare birim fiyatı takdir edilip bu kararın onandığı, bu dosyada ise mart 2007 değerlendirme tarihi itibariyle daha yüksek bedel belirlendiğinden, ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan hüküm kurulduğundan bahisle bozulmuş ise de mahkemece bozma kararında açıklandığı şekilde bir inceleme ve araştırma yapılmadan ve kesinleşen dosyadaki fiyattan ayrılma nedenleri açıklanmadan, mütahhitle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması halinde taşınmazın erişeceği değer gibi soyut ifadelerle Dairemizce değerlendirmeye esas alınmayacak gerekçelerle m² bedeli belirlenmiş olup alınan rapor inandırıcı değildir. Bu nedenle;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi ,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 14.07.2007 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz işletilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ile davalılardan Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12403, Karar No: 2019/14192, Tarih: 12.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12403 E.  ,  2019/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı 16/06/2015 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya katılmayan, bu hususta mahkemeye mazeret bildirmeyen ve katılan sıfatı olmayan müşteki ...’nun hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8261, Karar No: 2022/2845, Tarih: 05.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8261 E.  ,  2022/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2016 tarih ve 2011/593 E. - 2016/180 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süresi dışında, davacı vekilinin ise süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ortağı olduğu Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. nin 27.12.2007 tarihli genel kurulunda dava konusu taşınmazın satışı için karar alındığını, bu genel kurul kararına istinaden dava konusu taşınmazın satıldığını, halbuki alınan genel kurul kararının usulsüz olduğunu, genel kurulun toplanması ve karar tutanağı altındaki imzaların sahte olduğunu, bu sebeple satışın butlan ile malül olduğunu, davalı ile Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. ortaklarının şirketin içini boşaltmak için genel kurul kararından hemen sonra satışını yaptıklarını, davalının kötüniyetli olduğunu ve tescilin de yolsuz olduğunu ileri sürerek tapunun iptali ile taşınmazın Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. adına tapuya kayıt ve tescilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın satışının 2007 yılında yapıldığını, davacının bunu 2007 yılında bildiğini, davanın 2011 yılında açılmakla dava zamanaşımının dolduğunu, satışı yapanın Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. olduğunu, davacının ise bu şirketin ortağı olmakla davacı sıfatının bulunmadığını, ayrıca kendilerinin tapu siciline istinaden iyiniyetli 3. kişi konumunda olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın satışının 2007 yılında yapıldığını, davacının bunu 2007 yılında bildiğini, davanın 2011 yılında açılmakla dava zamanaşımının dolduğunu, satışı yapanın Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. olduğunu, davacının ise bu şirketin ortağı olmakla davacı sıfatının bulunmadığını, ayrıca kendilerinin tapu siciline istinaden iyiniyetli 3. kişi konumunda olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı her ne kadar alınan genel kuru kararının usulsüz olduğunu iddia etmiş ise de tapu sicilinde malik olarak bulunan ve sicilde tedbir yahut şerh bulunmayan taşınmazın, 3. kişi konumundaki dava dışı ...'e ve bilahare davalı şirkete satılmasında davalı tarafça bilinebilecek bir yolsuzluk bulunmadığı, tapu siciline güven ilkesi sebebiyle davalının sicile güvenerek taşınmazı satın aldığı, taşınmazın tapuda Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. adına kayıtlı olduğu, tapu kaydında her hangi bir tedbir yahut şerh, beyan bulunmadığı, dava dışı ... ile yine dava dışı Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. arasında fiili bir ilgi ve bağlantının bulunmadığı, alıcı Hüseyin'in kötüniyetli olarak satışa iştirak ettiğine ve satışta iki taraf açısından muvazaa yada hile olduğunun ispat edilemediği, davacı satıcı Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A.Ş. şirketinin ortağı olması sebebiyle kendisine karşı şirketin içini boşaltma amacıyla bu satışın yapıldığını iddia etmişse de davacının Akşehir'de yaşadığı, dava konusu taşınmazında aynı yerde bulunduğu, satıştan sonra fabrika amaçlı kullanılan taşınmaz da isim şekil ve tabela değişikliğine gidildiği, söz konusu eylemlerin 2007-2008 tarihinde yapıldığı, davacı vekilinin dilekçesinin 2. sayfasında davacının taşınmaza ilişkin olarak 2008 yılında tabelanın değişmesi üzerine ortaklarına bu durumu sorduğu ve ortakların da satışın yapıldığı ancak bedelinin ödenmediği cevabını aldığını beyan etmesi karşısında davacının satışa ilişkin bilgisinin bulunduğu, genel kurul kararının usulsüz olarak kabul edilmesinin 4721 sayılı TMK 1023 maddesi gereğince taraflar arasındaki satış işlemine etkisinin olmayacağı, zira genel kurul kararının usulsüz olmasının 3. kişi konumundaki davalıyı TMK 1023 ışığında etkilemeyeceği ancak davacıya Akşehir Cam Sistemleri San. Tic. A. Şirketine veya ortaklarına karşı tazminat yahut alacak davası açma hakkı verebileceği gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.