muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/772, Karar No: 2008/790, Tarih: 31.12.2008

Ayrıca vekilin istifasının asile mahkemece bildirilmesi görüşü yasanın amir hükmüne de aykırıdır.H.U.M.Y. 67. maddesi diğer haller yanında vekilin istifası nedeni ile duruşmanın başka bir güne bırakılmayacağına amirdir.Oysa tebligat yapılması kabul edildiği taktirde mahkeme bu hükme aykırı olarak duruşmayı başka bir güne bırakmak zorunda kalacaktır.Diğer taraftan böyle bir tebligat zorunluluğunun kabulü halinde davaların uzaması hatta sonuçlandırılamama durumu ortaya çıkacaktır.Duruşmaya gelen yeni vekil de istifa ettiğinde aynı durumda asile tekrar tebligat yapılacak ve davayı sürüncemede bırakmak isteyen taraf bu işlemlere devam edecektir.

Genel Kurulda yapılan görüşmeler sırasında vekilin çekilmesinin asilin taraf sıfatı ile ilgili olduğu,bunun da dava koşulu olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınacağı ileri sürülmüş ise de bu hususun taraf ehliyeti ile ilgisi bulunmamaktadır.Vekili istifa eden asilin taraf ehliyetini kaybettiğini söylemek mümkün değildir,çünkü taraf ehliyeti hak ehliyeti ile ilgilidir ve vekille hiçbir ilgisi yoktur.Vekilin istifası sadece dava takibi ile ilgili bir husustur.

Bu düşüncelerin tümünü bir an için bir tarafa bıraktığımızı varsayarak mahkemenin tebligat masrafı verildiğinde vekili istifa eden tarafa mahkemenin tebligat yapması gerektiğini kabul ettiğimiz takdirde bu tebligat gideri nasıl karşılanacaktır? Çünkü dosyada asile çıkartılan tebligat yapılamadan geri dönmüş olup dosyada başka bir masraf da bulunmamaktadır. Her ne kadar tebligat geri döndükten sonra davalılardan Fadile vekili davacı asile Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yeniden tebligat çıkartılmasını istemiş ve dilekçesinde masraf ve zarfın ekli olduğunu yazmış ise de dosyada böyle bir masraf bulunmayıp bu husus Y.H.G.K. Başkanlığı tarafından dosya incelenirken de saptanmış ve masraf bulunmadığı hususu şerh düşülmüştür. Zaten böyle bir masraf verildiğinde Kalem Yönetmeliğinin 35. maddesine göre yazıcı tarafından not düşülmesi gerekmektedir, böyle bir not da dosyada bulunmamaktadır.

Hâkim bu dilekçe hakkında duruşmada karar verileceği şerhini dilekçeye koymuş ve o celse dilekçeyi veren davalı davacı tarafın davasını takip etmeyeceklerini, davacının açtığı davanın müracaata bırakılmasını istemiştir. Bu beyan daha önce davacı asile ( masraf da verildiği kabul edilse bile ) tebligat isteminden vazgeçme yolunda bir irade beyanıdır, artık mahkemenin bu dilekçeye dayalı olarak davacı asile tebligat çıkarması mümkün değildir, zaten mahkeme de davayı aynı celsede 4.4.2006 tarihinde müracaata bırakmıştır. Kaldı ki davalılar davayı takip etmediklerine, dosyada masraf bulunmadığına ve bu tebligatın yapılması hususu mahkemenin resen dikkate alacağı bir konu olmayıp H.U.M.Y.415. maddesine göre Hazineden masraf alınarak bu işlemin yapılması da söz konusu olamayacağına göre davacının davasının mahkemece müracaata bırakılması doğrudur.

Aynı celsede diğer davalı-karşı davacı ... da hazır bulunmuş ve davalı ... vekilinin müracaata bırakma istemine karşı çıkmamış, sadece müracaata bırakılan dosya ile mi yoksa kendisinin davacısı olduğu dosya ile mi ilgili olduğu anlaşılamayacak biçimde esas hakkında beyanda bulunacağını belirtmiş ve daha sonra esas hakkındaki beyanında da sadece kendisinin davacı olduğu davanın kabulü için beyanda bulunmuş, müracaata kalan dava ile ilgili bir beyanda bulunmamış böylelikle o da müracaata bırakmayı kabul etmiştir.

Y.H.G.Kurulunun bozma gerekçesini taraflardan birisi veya birkaçı davayı takip etmese bile bir davalı takip ediyorsa davanın müracaata bırakılamayacağı ve bunun sonucu olarak da açılmamış sayılma kararı verilemeyeceği, davalı Ramazanın davayı takip ettiği bu nedenle açılmamış sayılma kararının yerinde olmadığı hususu oluşturmaktadır. Yukarıda açıklandığı gibi davalıların davacının davasının devamı hususunda bir irade açıklamaları yoktur. Aksine davacının davasının açılmamış sayılması yönünde oluşturulan kararı temyiz etmemişler, bu kararın onanmasını istemişler ve en önemlisi açılmamış sayılma kararı davalar yönünden kesin hüküm oluşturmuştur. Açılmamış sayılma kararının hiçbir yasal dayanağı bulunmasa bile temyiz etmeyenler yönünden artık kesin hükmün sonuçlarını doğuracaktır. Artık davalıların bu yöndeki iradelerini kesin hüküm karşısında başka türlü yorumlama imkânı yoktur. Bu davada verilen açılmamış sayılma kararının bozulmasının tek koşulu davalılar yönünden kesinleşen husus dışında kalan ve davacı tarafından ileri sürülen kendisine tebligat yapılmadan müracaata bırakma kararının yerinde olmadığının belirlenmesi halidir ki yukarıda da açıklandığı gibi gerek mahkemenin böyle bir tebligat yapma zorunluluğunun bulunmaması, gerek davalıların davayı takip etmemeleri ve açılmamış sayılma kararını temyiz etmediklerinden bu hususun kesin hüküm oluşturması, gerekse dosyada tebligat için gerekli masrafın bulunmaması dikkate alındığında müracaata bırakma kararı ve bunun sonucu açılmamış sayılma kararı verilmesi doğrudur. Bu açıklamalar karşısında zorunlu davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığının bulunup bulunmadığı da ( ki zaten davanın niteliği gereği zorunlu dava arkadaşlığı da yoktur) esasa etkili değildir.

Son olarak bir hususa değinmekte de yarar vardır; Genel kuruldaki görüşmeler sırasında davacı asilin gelip mazeret dilekçesi verdiği, mazeretin kabul edildiği, bu nedenle açılmamış sayılma kararı verilemeyeceği görüşü ileri sürülmüştür. Gerçekten de davacı asil Kemal 27.7.2006 tarihinde mazereti nedeni ile duruşmaya katılamayacağını, duruşma gününü kalemden öğreneceğini belirten dilekçeyi vermiş ve mahkeme de aynı günlü celsede mazereti kabul etmiştir. Ancak bu mazeret dilekçesinin açılmamış sayılma kararı verilen dosya ile bir ilgisi yoktur ve bu dosyadaki karara etkisi de yoktur. Çünkü davacının davası 4.4.2006 tarihinde müracaata bırakılmış, H.U.M.Y. 409. maddesine göre üç aylık süre 4.7.2006 tarihinde dolmuş olup dava yasal olarak bu tarihte açılmamış sayılmıştır. Mazeret dilekçesi ise bu tarihten çok sonra verilmiştir. Davanın açılmamış sayılma kararı yasal olarak oluştuktan sonra verilen dilekçenin bu karara bir etkisi düşünülemez. Kaldı ki verilen dilekçe bir yenileme dilekçesi de olmayıp sadece mazeret dilekçesidir ve büyük olasılıkla birlikte görülen ve kendisinin davalı olduğu el atmanın önlenmesi davası için verildiğinin kabulü gerekir. Bu dilekçe dahi davacı Kemalin vekilinin çekildiğinden haberdar olduğunu göstermektedir.

Yapılan tüm bu açıklamalar ışığında mahkemenin davacı ... tarafından açılan davayı önce müracaata bırakıp daha sonra açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerindedir. Ancak diğer hususların incelenmesi için dosyanın Daireye gönderilmesi gerektiği düşüncesindeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2024/3513, Karar No: 2024/4950, Tarih: 16.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3513 E.  ,  2024/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/394 E., 2023/566 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 E., 2022/190 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf isteğinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. Maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, paydaşı olduğu 27783 ada 3 parsel parsel sayılı taşınmazdaki 52,00 m2 payını, anılan tarihte yürürlükte bulunan Çankaya Belediye Meclisinin 08.09.1995 tarih ve 226 sayılı kararı kabul edilerek onaylanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile uygulama imar planının da dayanağı olan Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 16.02.1995 tarih ve 115 sayılı kararıyla kabul edilerek onaylanan 1/5000 ölçekli Dikmen Öveçler Doğu-Batı yakası Revizyon Nazım İmar planındaki "bedelsiz terk" koşuluna bağlı plan notu gereğince "Akitsiz İşlemlerde Tescil İstem Belgesi" ile bedelsiz olarak kamuya terk ettiğini, davacı adına kayıtlı iken davalı ... lehine kamuya bedelsiz terk edilen dava konusu payla ilgili olarak verilen "Bedelsiz Terk Belgesinin" anılan tarihte yürürlükte bulunan nazım ve uygulama imar planlarındaki "bedelsiz terk" koşuluyla ilgili 12 No.lu plan notu gereğince mecburen verildiğini, "bedelsiz terk" koşuluyla ilgili bahse konu plan notunun daha sonradan idari yargı kararı ile iptal edildiğini, bedelsiz terk işleminin "yolsuz" hale geldiğini ileri sürerek davacı adına kayıtlı iken Belediye lehine kamuya bedelsiz terk edilen 27783 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazdaki 52,00 m2 payın davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; plan notu iptalinin bedelsiz terkle ilişkilendirilmesinin doğru olmayacağını, dava dilekçesinde 12 No.lu plan notunun Ankara 17. İdare Mahkemesinin 30.05.2014 tarih ve 2014/113 Esas, 2014/640 sayılı kararı ile iptal edildiği belirtilmiş ise de davacının payını 28.02.2003 tarihinde bedelsiz terk ettiğini, terk ettiği tarihte de plan notunun yürürlükte olduğunu, terkten dolayı fazladan 0.20 emsal inşaat hakkı kullanarak Çankaya Belediye Başkanlığından yapı ruhsatı aldığını ve ruhsat doğrultusunda yapısını konut parselinde inşa ettiğini, hukuksal ve maddi alanda etkisini göstermiş hukuk kuralları uyarınca tamamlanmış ve sonuçlarını doğurmuş bulunan kazanılmış haklara ilişkin yargı kararının geriye yürümesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; bedelsiz terke ilişkin tescilinin dayanağının hukuken ortadan kaldırıldığı ve tescil kaydının yolsuz hale geldiği gerekçesiyle ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; eldeki davada idari yargının görevli olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, terk işleminin yapıldığı tarihte plan notunun yürürlükte bulunduğunu, dava konusu işlem karşılığında davacının 0.20. emsal inşaat hakkını kullanarak konut yaptığını, iptal kararının terk işlemi yapılmayan taşınmazlara uygulanabileceğini, bedelsiz terk evrakında işlemin plan notuna istinaden yapıldığına dair bir bilgi bulunmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; davalının payı edinim nedenini oluşturan 12 sayılı plan notunun idari yargı kararıyla iptal edildiği, davalının payı kazanımının yasal dayanağının ortadan kalktığı ve tescilin yolsuz olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Mülkiyet hakkı" kenar başlıklı 35. maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1025. maddesi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 35. maddesi,

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Mülkiyet hakkı" kenar başlıklı 35. maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1025. maddesi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 35. maddesi,

3. Değerlendirme

Somut olayda; Çankaya Tapu Müdürlüğünün 03.08.2021 tarihli müzekkere cevabına göre imar uygulaması ile oluşturulan ve beyanlar hanesinde “yeşil alan” olarak belirtilen arsa vasıflı 3786,00 m2 yüz ölçümlü 27783 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davacının 52/3786 payının 28.02.2003 tarih ve 2083 işlemle davalıya devredildiği, işlemin dayanağının 28.02.2003 tarihinde düzenlenen tescil istem belgesi olduğu, bu belgede davacının 27783 ada 3 parseldeki 52/3786 payının tamamını 81154 nolu plan gereğince bedelsiz olarak kamuya terk ettiğini beyan ettiği, davacının terk işlemi karşılığında 27781 ada 2 parsel sayılı taşınmazda inşaat artışından faydalandığının belirtildiği, idari yargıda açılan davalar sonucunda Ankara Büyükşehir Belediye Encümenince onaylanan 81154/12 nolu parselasyon planı ile dayanağı Dikmen Doğu Yakası 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ve 1/5000 ölçekli nazım imar planındaki "tüm konut alanlarında parselasyon planıyla çıkacak kamulaştırma miktarının bedelsiz terk edilmesi halinde inşaat yoğunluğunun artırılmasına" ilişkin 12 nolu plan notunun, şehircilik ve planlama ilkelerine aykırı olduğu ve dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile işlemin iptaline karar verildiği, kararların Danıştay 6. Dairece onandığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince bedelsiz terke ilişkin tescilin dayanağını oluşturan parselasyon planının hukuken ortadan kaldırıldığı ve tescil kaydının yolsuz hale geldiği gerekçesiyle ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; 27783 ada 3 parsel sayılı taşınmazın imar işlemine ilişkin bilgi ve belgeler dosyaya getirtilmeden, Çankaya Tapu Müdürlüğünün 03.08.2021 tarihli müzekkere cevabındaki açıklamalar çerçevesinde oluşturulan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş, 81154/12 nolu parselasyon planı ve bu parselasyon işlemine ilişkin kayıtlar ile şuyulandırma öncesini de içerir şekilde tedavüllü tapu kayıtları getirtilmeden değerlendirme yapılmış; öte yandan, davalı Belediyenin 13.04.2022 tarih ve 757 sayılı kararı ile 11.10.2021 tarih ve 2040 sayılı plan notu ilavesine ilişkin Meclis kararları getirtilip bu kararların idari yargı yerinde iptal edilip edilmediği ve 2040 sayılı plan notunun dava konusu 27783 ada 3 parsel sayılı taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmeden sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle, 27783 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tüm geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde tapu kütük sayfaları ile dayanakları olan tüm belgelerin (imar işlemlerine ilişkin tüm belgelerin -Belediye Encümen kararları ve şuyulandırma cetvelleri, vd. belgelerin-) getirtilmesi, hangi işlemlerin idari yargı kararıyla iptal edildiğinin açıklığa kavuşturulması, çekişmeli taşınmazın imar durumlarının ve davacının emsal artışından yararlanıp yararlanmadığının açıkça ortaya konulması, en son sicil kayıtları getirtilerek imar uygulaması suretiyle oluşturulmuş iseler dayanak imar uygulamasının geçerliliğini koruyup korumadığı ve dava konusu taşınmazın davalı Belediyenin 13.04.2022 tarih ve 757 sayılı kararı ile 11.10.2021 tarih ve 2040 sayılı plan notu kapsamında kalıp kalmadığı saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26314, Karar No: 2013/5795, Tarih: 20.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26314 E.  ,  2013/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/272108

MAHKEMESİ : Senirkent Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2008

NUMARASI : 2008/42 (E) ve 2008/65 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun alenen işlenmesi nedeniyle sanığın cezasında artırım yapılırken 5237 sayılı TCY.nın 125/4. maddesi yerine, 125/5 yazılması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası kabul edildiğinden, yine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken mahkemece gösterilen gerekçe yasal ve yeterli kabul edildiğinden tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I) Senirkent Belediyesinde geçici işçi olarak çalışan katılanın, yaptığı işin kamusal faaliyet olmasından dolayı kamu görevlisi olduğu ve sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan TCY.nın 125/1,3-a. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, mahkemece 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulmadığı gibi, bu maddenin uygulanmama nedeni de kararda tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

II) Kabule göre de;

1- Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak 180 gün adli para cezası ile temel ceza tayin edildikten sonra suçun alenen işlendiğinden dolayı 1/6 oranında artırım yapılarak cezanın 210 gün adli para cezasına çıkarılmasına, TCY.nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak tayin olunan 175 gün adli para cezasının da bir gün karşılığı 40 TL'den 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu tayin olunan 185 gün adli para cezasının bir gün karşılığı 40 TL'den 7.400, 00 TL adli para cezasına çevrilerek sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2- Sanığa verilen 7.400,00 TL adli para cezasının TCY.nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verilirken taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeden, birer ay ara ile 2 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8254, Karar No: 2019/10706, Tarih: 17.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8254 E.  ,  2019/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibareT mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nun temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nun temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18840, Karar No: 2013/24034, Tarih: 10.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18840 E.  ,  2013/24034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/325-2013/350

Dava, Kurumun ölüm aylığının kesilmesine yönelik işlemin iptali ile ödenmeyen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta

ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, görev yapan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.