muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10244, Karar No: 2016/393, Tarih: 21.01.2016

Bununla birlikte, 506 sayılı Kanuna 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 54. maddesiyle eklenen Geçici 87. maddede, söz konusu (b) alt bendinde yapılan değişikliğin uygulanmasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte 12 yıl ve daha fazla sigortalılık süresi bulunanlar hakkında sakatlık derecesi ne olursa olsun bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlerin uygulanacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun “İndirim hadleri” başlıklı 31. maddesinde, çalışma gücünün asgari %80'ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabının 1. derecede sakat, asgari %60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının 2. derece sakat, asgari %40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının ise 3. derece sakat sayılacağı ve belirtilen sakatlık indiriminden faydalanacağı açıklanmış, 01.01.2004 günü yürürlüğe giren 4842 sayılı Kanunun 3. maddesiyle, anılan madde başlığı “Sakatlık indirimi” olarak değiştirilip derecelendirmeye ilişkin düzenleme korunmuştur.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu’ndan yasal mevzuat çerçevesinde irdeleme içeren, yöntemince düzenlenmiş rapor alınarak davacının Nisan/2010 tarihi itibarıyla çalışma gücü kayıp oranı ile birlikte zaman içerisinde iyileşme söz konusu ise tarihlere göre kayıp oranları açıklıkla ortaya konulmalı, bu kapsamda sakatlık nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanma olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, sakatlıktan yaşlılık aylığı tahsislerinde herhangi bir belirleyiciliği bulunmayan meslekte kazanma gücü kayıp oranı esas alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/294, Karar No: 2015/14339, Tarih: 02.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/294 E.  ,  2015/14339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, müşterek çocukların velayeti ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların müşterek çocukları 20.08.2001 doğumlu ... ile 15.01.2009 doğumlu ...'nın velayeti anneye bırakılmıştır. Bu şekildeki düzenlemeye de, bir gerekçe gösterilmemiş, bu hususta herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Müşterek çocuk ... yaşı nedeniyle idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan müşterek çocuk ... mahkemece veya istinabe

suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s.K. md.5) müşterek çocuklar ... ve ...'nın anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu istenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/11973, Karar No: 2022/14325, Tarih: 29.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11973 E.  ,  2022/14325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi-ipotekli taşınmaz maliki tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/ipotekli taşınmaz maliki aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nefaset ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Şikayetçi-ipotekli taşınmaz malikinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 29/09/2022 tarih ve 2022/1286 E. - 2022/1513 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ :

1-Şikayetçi-ipotekli taşınmaz malikinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 29/09/2022 tarih ve 2022/1286 E. - 2022/1513 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Karasu İcra Hukuk Mahkemesinin 06/10/2021 tarih ve 2021/41 E. - 2021/70 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinde yer alan “%10” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7641, Karar No: 2024/4371, Tarih: 06.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7641 E.  ,  2024/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/810 E., 2023/1154 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/283 E., 2021/387 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; esinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelden sarsıldığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına 1000,00 TL tedbir -yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, 100.000,00 TL maddî tazminat ile, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesin karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü nafaka ve tazminat taleplerinin reddine karar verildiği takdirde boşanmalarına karar verilmesi talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyanın 31.03.2021 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildikten sonra, Çorlu 2. Aile Mahkemesi 08.04.2021 tarihli müzekkere ile 2021/178-208 Esas-Karar sayılı dosyasında birleştirme kararı verildiğini bildirerek dosyanın gönderildiği,3.09.2021 tarihli ara karar ile dosyanın ayrılmasına karar verildiği ve Mahkemenin 2021/446 Esas numarasına kaydedildiği ,davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde belirlenen günde duruşmaya gelmediği, davalı vekilinin dosyanın işlemden kaldırılmasını talep ettiği, 31.03.2021 tarihinde dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 inci ve devamı maddeleri gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, işlemden kaldırma tarihinden itibaren yasal üç aylık sürede dosyanın yenilenmesinin talep edilmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın istinaf dilekçesinde özetle; mazeretinin reddi ile davanını açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 03.10.2015 tarihinde evlendiği, ortak çocuklarının bulunmadığı, davalı erkeğin İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra 02.10.2021 tarihinde vefat ettiği, taraflar arasındaki evlilik birliğinin ölüm ile sona erdiği, davacı kadın tarafından davalı erkek aleyhine açılan boşanma davasında davacı kadının en son olarak 09.12.2020 tarihli duruşmaya katıldığı; bu nedenle takip eden 22.01.2021 tarihli duruşmadan haberdar olmasına rağmen duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadığı; duruşmaya katılan davalı vekili davayı takip etmedikleri yönünde beyanda bulunmadığı, bilakis davalı tanığı ... için tekrar talimat yazılması taleplerinin bulunduğunu, kendisinin de tanığı hazır etmeye çalışacağını belirterek davayı takip ettiği, İlk Derece Mahkemesince bir sonraki duruşma tarihi 31.03.2021 olarak belirlendiği davacı kadının Çerkezköy Aile Mahkemesi aracılığı ile gönderdiği 25.03.2021 tarihli mazeret dilekçesinde, annesi yaşlı ve rahatsız olduğundan şehir dışına çıkmak zorunda olduğunu belirterek duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesini istediği; İlk Derece Mahkemesince davacının mazeret talebi reddine karar verilerek dosyanın 31.03.2021 tarihli duruşmada işlemden kaldırıldığı, davalı erkek vekilinin, asıl davaya ilişkin dosyanın işlemden kaldırıldığı 31.03.2021 tarihinden sonra olmak üzere Çorlu 2. Aile Mahkemesinin 2021/178-208 E.-K. sayılı dosyasında davacı kadın aleyhine boşanma davası açtığı, Çorlu 2. Aile Mahkemesinin 08.04.2021 tarih ve 2021/178-208 E.-K. sayılı birleştirme kararı ile birleşen dosyanın asıl davayı ile birleştirilmesine karar verildiği, birleşen dosya asıl davaya ilişkin dosyaya 08.04.2021 tarihinde gönderildiği; bundan sonra birleşen davada taraf teşkili ve dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlandığı, 03.09.2021 tarihli kararla, birleşen davanın asıl davadan tefriki ile yeni bir esasa kaydına karar verildiği, bu suretle eldeki davadaki kararın sadece davacı kadın tarafından davalı erkek aleyhine açılan davaya ilişkin verildiği, davalı erkek tarafından davacı kadın aleyhine açılan davada ise Çorlu 3. Aile Mahkemesinin 24.11.2021 tarih ve 2021/446-576 E.-K. sayılı ilamı ile davanın reddine karar verildiği; hüküm henüz kesinleşmediği, davacı kadın tarafından davalı erkek aleyhine açılan davada dosyanın 31.03.2021 tarihinde işlemden kaldırıldığı, 6100 sayılı kanunun 150 inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen 3 aylık yasal süre içinde taraflarca yenilenmediği, davanın yenilenebileceği üç aylık sürenin sonu ile ilk derece mahkemesinin karar tarihi arasında üç aylık sürenin dolduğu, davalı erkek İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra 02.10

.03.2021 tarihinde işlemden kaldırıldığı, 6100 sayılı kanunun 150 inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen 3 aylık yasal süre içinde taraflarca yenilenmediği, davanın yenilenebileceği üç aylık sürenin sonu ile ilk derece mahkemesinin karar tarihi arasında üç aylık sürenin dolduğu, davalı erkek İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra 02.10.2021 tarihinde vefat ettiği, eldeki davada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi zorunlu olduğundan 4721 sayılı kanunu 181 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına imkan olmadığı karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar davanın nakli, davanın açılmamış sayılması, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi durumunda tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunacak şeklinde olduğu eldeki davada da ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildi , davalı lehine 4.080 ,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinde yanlışlık olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın temyiz başvurusunda özetle ; mazeretinin reddi ile davanını açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının mazeretinin reddi ile dosyanın işlemden kaldırılması ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve hükmedilen vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı kanunun 150 inci maddesi , AAÜT nin 7 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4551, Karar No: 2010/8722, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4551 E.  ,  2010/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı ile aralarındaki sözleşme gereğince 4 adet makineyi satın alarak karşılığında 1.300 TL bedelli ve 5.000 TL bedelli iki adet senet verdiğini, davalının, bu senetlere dayanarak hakkında takip başlattığını, ancak satın aldığı makinelerden iki tanesinin ayıplı ve kullanılamaz halde olduğunu, diğer iki adet makinenin bedeli olan 1.300 TL’yi de ödediğini bildirerek takibe konu senetler nedeniyle davalıya 6.300 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin 2006 yılında başlatıldığını, ... bu davanın yasal süre geçtikten sonra açıldığını, bonoya dayalı iddiaların yazılı delille ispatlanması gerektiğini bildirerek davanın reddi ile tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının borcunu ödediğine ve malın ayıplı olması nedeniyle borçlu olmadığına ilişkin iddialarını, HUMK.nun 289 ve 290.maddesi gereğince ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, delil listesinde yemin deliline dayanmış olup iddiası hakkında davalı tarafa yemin teklif etmeye hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12130, Karar No: 2015/16336, Tarih: 07.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12130 E.  ,  2015/16336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/275-2014/61

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş ancak mahkemece 02.06.2014 tarihli ek kararla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu karar da davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalı kefilin itirazının haksız olduğu iddiasına dayanan itirazın iptali davasıdır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, 02.06.2014 tarihli ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar da davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ''temyiz isteminin reddine'' ilişkin 02.06.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.