muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3373, Karar No: 2016/7775, Tarih: 03.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3373 E.  ,  2016/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08.12.2015 gün ve 2015/11223 Esas -11326 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraf vekillerince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murisleri Kadri'nin davaya konu taşınmazın bulunduğu bölgenin muhtarlık olduğu dönemde muhtarlıktan satın alarak bina yaptığını, daha sonra davalı ... Belediyesinin 28.04.1978 günlü Encümen Kararı ile taşınmazı yeniden satın aldığını, bedeli ödenen taşınmazın imar uygulamasıyla 1314 ada 1 parsel olduğunu, davalı belediyenin tapu kaydına devretmediğini ileri sürerek taşınmazdaki davalıya ait payın adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, zamanaşımı süresinin geçtiğini, tarafına husumet yöneltilemeyeceğini, taraflar arasında satış işleminin olmadığı gibi belediye meclis kararının da bulunmadığını, bedelin ödenmediğini ve tapu tahsis belgesinin de düzenlenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının zeminde kullandığı alandan....düşülerek davalı payından 11392/240000 payının davacılar adına tesciline ve depo edilen bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 08.12.2015 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Davacılar vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında

verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; 30.04.2015 tarihli celsede davanın kabulüne karar kesinleştiğinde depo edilen bedelin davalıya ödenmesine dair kısa karar verilmiştir. 04.05.2015 tarihinde yazılan gerekçeli kararda depo edilen bedelin davalıya ödenmesine dair ibarenin hükme yazılmadığı, böylelikle kısa karar ile gerekçeli kararın çeliştiği görüldüğünden, davalı idare vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına, gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 08.12.2015 gün ve 2015/11223 Esas, 2015/11326 Karar numaralı bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıdaki gerekçeyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13806, Karar No: 2013/11501, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13806 E.  ,  2013/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2012 tarih ve 2011/233-2012/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonradava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İli, ... İlçesi,.... Köyü'nde 1175 numaralı elma bahçesini 15.05.2009 tarihinde 25.05.2009-28.10.2009 tarihlerini kapsayan poliçe ile ... A.Ş'ye ... Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası yaptırdığını, 05.10.2009 tarihinde meydana gelen fırtına neticesinde elma bahçesinde %40 ve aynı bahçede 13.10.2009 tarihinde meydana gelen fırtına sebebiyle de %85 hasar meydana geldiğini, davalılara meydana gelen zararın tazmini için defalarca başvuruda bulunulmasına rağmen hiçbir ödeme yapılmadığını, ileri sürerek 10.000 TL'nin hasar tarihi olan 05.10.2009 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 20/06/2011 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini 21.416 TL artırmıştır.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, teminat kapsamında olmayan bir hadise için tazminat talebinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının elma bahçesini ... Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası kapsamında sigorta ettirdiği, 5 ve 13 Ekim 2009 tarihlerinde meydana gelen meteorolojik olayların fırtına kapsamında olduğu, davacının süresi içinde davalı ...'e ihbarda bulunduğu, sigortacının tazminat hesabında havuz eksperi tarafından belirlenen gerçek verimi esas olarak poliçeyi zeyledebileceği, yapılan hesaplamaya göre ...'in ödemesi gereken hasar tutarının 14.414,40 TL olduğu, davacının ...'e 16/10/2009 tarihinde ihbarda bulunduğu gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 14.414,40 TL'nin bu davalıya ihbar tarihi olan 16/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine, davalı (...) ... A.Ş. hakkında açılan davanın 08.07.2010 tarihinde takipsiz bırakıldığı ve süresinde yenilenmediği gerekçesiyle de bu davalı hakkında açılmış olan davanın HMK'nın 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının elma bahçesinde meydana gelen zararın davalı ... şirketinden tahsili istemine ilişkin olup, davacı dava dilekçesi ekinde delil olarak ... numaralı ve 26.960 TL bedelli poliçeyi ibraz etmiş, yargılama aşamasında da davalı ... Şirketi tarafından aynı sayılı fakat 36.960 TL bedelli poliçe ve zayilname ibraz edilmiştir.

Davacının ibraz ettiği poliçede, muafiyet ve müşterek sigorta hükümleri yer almamakta olup davalı ... Şirketi'nin ibraz ettiği poliçede bu hükümler yer almaktadır. Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda da, sigorta bedeli konusunda davalının ibraz ettiği zeyilnameye itibar edilmiş ve 36.960 TL bedelli poliçede yer alan muafiyet ve müşterek sigorta hükümleri uygulanmıştır.

Öte yandan davacı da, zeyilname düzenlenmesinden kendisinin haberi olmadığını, kendisi tarafından ibraz edilen poliçede muafiyet ve müşterek sigorta hükümlerinin olmadığını beyan etmektedir. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de raporda bu farklılıkların nereden kaynaklandığı, hangi poliçeye ne sebeple itibar edildiği hususları açıklanmamıştır.

Bu itibarla mahkemece davacının elma bahçesi için düzenlenen ilk poliçenin hangi poliçe olduğu, ilk poliçe düzenlenmesinden sonra zeyilname düzenlenmesinin sebebi, davacının elindeki poliçede muafiyet ve müşterek sigorta hükümlerinin olmaması nedenleri üzerinde durulup, hangi sigorta poliçesine ne sebeple itibar edildiği belirtilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10775, Karar No: 2009/14128, Tarih: 30.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10775 E.  ,  2009/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakan H.S..'nun çekişme konusu 2 ve 113 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı torununa temlikini sağladığını ileri sürerek, tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, tenkis isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın tenkis isteği yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Miras bırakan H. S..'nun 20.2.1997 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak, dava dışı eşi A.., oğulları H.., Ş. ve A..ile davacı kızlarının kaldığı, davalı M..'in ise oğlu A..'ten olma torunu olduğu, çekişme konusu taşınmazlardan, 2 sayılı parselin miras bırakan tarafından, dava dışı A. G..'a 12.4.1993 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, A..'nin 28.2.1994 tarihinde davalı M..'in kardeşi dava dışı S..'a , S..'ında 23.5.1995 tarihinde davalı M..'e satış yoluyla devrettiği; 113 sayılı parselin ise, kadastrodan önce tapunun Mart 1968 tarih 25 sıra numarasında miras bırakan adına kayıtlı iken, miras bırakanın, kadastro tespiti sırasında taşınmazı 1953 yılında yarı yarıya dava dışı oğulları H.. ve Ş..'e kayıtsız ve şartsız hibe ettiği ve zilyetliğini devrettiği yönündeki beyanı ve kadastro tespitinin H.. ve Ş..adına yapılması yönündeki muvafakatı ( muvafakat beyanı parmak izi ile tevsik edilmiştir) nedeniyle 113 sayılı parselin H.. ve Ş.. adına yapılan kadastro tespitinin itirazsız kesinleştiği ve 13.11.1974 tarihinde adlarına sicil kaydı oluştuktan sonra tamamını dava dışı H.A..20.4.1993 tarihinde satış suretiyle temlik ettikleri, H.. 'nında 23.5.1995 tarihinde davalı M..'e satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacıların, miras bırakan tarafından çekişme konusu taşınmazlara ilişkin olarak yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları görülmektedir.

Davacıların, miras bırakan tarafından çekişme konusu taşınmazlara ilişkin olarak yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları görülmektedir.

Bu durumda, çekişmeli 113 parsel sayılı taşınmaz yönünden; tapulu taşınmazlarda mülkiyeti nakleden akitlerin resmi biçimde yapılması TMK.nun 706 (eski MK.nun 634), B.K.nun 213 ve Tapu Yasasının 26. maddesi hükmü gereğidir. Ne var ki, gerek 766 sayılı Tapulama yasasının 32/B maddesi, gerekse 9 Ekim 1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 13/B maddesiyle bu yasaların genelde bir tasfiye yasası olmaları nedeniyle T.M.K.nun 706 (eski M.K.nun634) ve Borçlar Yasasının 213 maddesinde mülkiyetin naklinde öngörülen buyurucu nitelikteki hükümlere ayrık bir düzenleme getirilmiştir. Buna göre, kayıt sahibinin tapulama sırasında kadastro teknisyeni huzurunda taşınmazın zilyedi adına tespit ve tesciline muvafakatını bildirmesi , mülkiyetin zilyet adına geçirilip onun üzerine tespitinin yapılabilmesi için yeterli kabul edilmiştir. Eş anlatımla, kadastro teknisyeni huzurunda verilen muvafakat bildirimi, resmi memur önünde serbest irade ile belirtilen tescil isteme beyanı olarak görülmüştür. Kayıt sahibinini zilyet adına tespite muvafakat beyanının haricen satış, hibe gibi ya da başka bir nedene dayandırılarak ileri sürülmüş olmasıda bu kabulde sonuca etkili değildir.

O halde, çekişme konusu 113 parsel sayılı taşınmaz yönünden, miras bırakanın yapmış olduğu işlemde, 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gibi, somut olayda, tenkis koşullarınında oluşmadığı gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, tenkis isteği yönünden kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan tarafından dava dışı A.G..'a yapılan temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu yönünde yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, miras bırakanın bu taşınmazı dava dışı A. G..'a temlikindeki gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmadığı açıktır.

Bilindiği üzere; ugulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır.

Öte yandan miras bırakanın sağlığında mal varlığının tamamını veya bir kısmını,mirasçıları arasında hoş görü ile karşılanabilecek makul ölçüler içerisinde paylaştırmışsa mirasçısından mal kaçırma iradesinden söz etme olanağı yoktur. O halde miras bırakanın denkleştirme yapıp yapmadığı üzerinde durulması, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden, taşınır, taşınmaz ve hakların araştırılması,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgelerin mercilerinden getirtilmesi, her bir mirasçıya geçirilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınarak paylaştırmanın mı ? yoksa mal kaçırma amacın mı ? üstün tutulduğunun aydınlığa kavuşturulması zorunludur.

Ne varki, Mahkemece, bu konuda yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olmadığı açıktır.Hal böyle olunca; çekişmeli 2 parsel sayılı taşınmaz bakımından yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma yapılması, tarafların tüm delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, toplanan ve toplanacak delillere göre miras bırakanın temlikteki gerçek irade ve amacının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi; çekişme konusu 113 parsel sayılı taşınmaz yönünden, koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması da doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16655, Karar No: 2025/2911, Tarih: 25.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/16655 E.  ,  2025/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/684 E., 2016/373 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında

mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Olay tutanağına göre, 03.06.2014 tarihinde, ... sokak üzerinde kaçak sigara satıldığı yönünde yapılan anons üzerine, olay yerine gidildiği, sanık ...'ın karton kutu üzerinde kaçak sigara satışı yaparken görüldüğü, yapılan aramada 147 paket muhtelif markalarda kaçak sigara ele geçirilen olayda, her ne kadar sanık ..., sanık ...'in ricası üzerine emaneten tezgâh başında beklediğini ifade etmiş ise de, sanığın sigara satarken görüldüğü cihetle, ele geçen kaçak sigaranın miktarı, niteliği, yakalanış şekli, hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkûmiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3. maddesinin 5. ve 10. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. madde ve fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23 ve 5/2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği,

Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.