muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7762, Karar No: 2023/1713, Tarih: 28.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7762 E.  ,  2023/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/182 E. 2016/369 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2016 tarihli ve 2016/1928 Soruşturma, 2016/736 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2016/182 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen sahte banknotun 5320 sayılı

Kanun'un 17 nci maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre T.C. Merkez Bankasına gönderilmek üzere 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Atılı suçu kendisinin işlemediğine, haksız yere ceza verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın akaryakıt aldığı sırada verdiği 200,00 TL'lik banknotun sahte olduğuna ilişkindir.

2. Suçtan zarar gören İ.O., araç sürücüsü olan sanığın 30,00 TL'lik akaryakıt için kendisine 200,00 TL'lik banknot uzattığını, "bu para sahte olabilir" dediğinde sanığın "dayı ne sahtesi bugüne sahte değildi de şimdi mi sahte oldu" dediğini, paranın bantlanmış olduğunu görünce kullanılmış olduğu düşüncesiyle kabul ettiğini, ertesi ... işverene paraları teslim ederken paranın sahte olduğunu öğrendiğini beyanla karakola şikayette bulunduğu belirlenmiştir.

3. Bahse konu aracın sanığa ait olduğunun tespiti üzerine 09.02.2016 tarihli teşhis tutanağı ile suçtan zarar görenin kendisine sahte para veren kişinin sanık olduğuna dair kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.

3. Bahse konu aracın sanığa ait olduğunun tespiti üzerine 09.02.2016 tarihli teşhis tutanağı ile suçtan zarar görenin kendisine sahte para veren kişinin sanık olduğuna dair kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.

4. Sanık aşamalarda, olay günü arkadaşı S.B. ile ... halindeki aracında alkol aldıkları sırada yanlarına adını ... olarak öğrendiği bir şahsın gelerek aracının çamura saplandığını belirtip yardım istediğini, arkadaşı ile birlikte yardım ... aracı çamurdan çıkarttıklarını, araç çalışmadığından kendisini Çeltikçi'ye kadar bırakmasını istediğini, yanında bir bayanın da olduğunu, aracında yakıt olmadığını söyleyince ... isimli şahsın kendisine yakıt alması için 200,00 TL verdiğini, 30,00 TL'lik yakıt aldığını, 170,00 TL para üstünü ... isimli şahsa verdiğini, bu şahsı ve yanındaki bayanla birlikte istedikleri yerde bıraktıktan sonra aynı yere dönerek alkol almaya devam ettiklerini ifade ettiği belirlenmiştir.

5. S.B.'nin tanık olarak alınan beyanı dava dosyasında mevcuttur.

6. T.C. ... ... Şubesinin 14.03.2016 tarihli ve 252 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Kıymetli Kağıt inceleme ve değerlendirme raporu ile B521 088 228 (sol alt) B521 088 588 (sağ alt) seri numaralı banknotun sahte olduğu, arka yüz seri ve sıra numaraları birbirinden farklı olduğu için aldatma kabiliyetinin olmadığı, yapılışındaki ... ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, ancak arka yüzdeki seri ve sıra numaralarına bakıldığında sahte olduğunun anlaşılacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

T.C. ... ... Şubesinin 14.03.2016 tarihli ve 252 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Kıymetli Kağıt inceleme ve değerlendirme raporu ile B521 088 228 (sol alt) B521 088 588 (sağ alt) seri numaralı banknotun arka yüz seri ve sıra numaraları birbirinden farklı olduğu için aldatma kabiliyetinin bulunmadığı belirtildiğinden, sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde

mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2016/182 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/487, Karar No: 2007/7910, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/487 E.  ,  2007/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesine dayalı fazla ödemenin iadesi ve verilen malzeme bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Davalı borcu kalmadığını savunmuş, davanın reddini istemiş, davanın kabulüne dair mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Kural olarak eser sözleşmelerinde işin bedelinin ödendiğini kanıtlamak iş sahibine aittir (BK.364). Somut olayda davacının sunduğu belgede bir kısım ödemenin karşılığında davalı imzası yoktur. Davalı da bunların ödenmediğini savunmuştur. Bu durumda davacı usulen ödemeleri belge ile kanıtlamak zorunda olduğundan, ayrıca da belge ibraz etmediğinden iddia edildiği miktarda ödemenin varlığı kanıtlanmış kabul edilemez. Nevar ki dava dilekçesinde “sair yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğu kabul edilerek ödeme tutarı konusunda yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile kararın davalı taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14096, Karar No: 2013/20739, Tarih: 02.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14096 E.  ,  2013/20739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

(Kartal 4.İş Mahkemesi Kapatılan)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 05.06.2009-03.02.2011 tarihleri arasında davalı şirkette şehir içi tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini,haftanın 7 günü 07.00-19.30/20.00/22.00 saatleri arasında çalıştığını, 2-3 ayda sadece 1 gün izin kullandığını,ulusal bayram ve genel tatillerde aynı şekilde çalıştığını, Ocak 2011 ayından bakiye ücret ile Şubat 2011 ayına ilişkin 3 günlük ücret alacağının bulunduğunu, kullanmadığı yıllık izin alacağının karşılığının da ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekil, davacının 02.02.2011 tarihinde kasten işverene ait ve kendisine teslim edilen araca zarar verici eylemlerinin tesbiti üzerine hakkında tutanak tutularak İş Kanunun 25/II-(ı) maddesi gereğince iş akdinin haklı nedenle ve tazminatsız olarak ibraname alınmak suretiyle fesh edildiğini,davalı şirkette mesai saatlerinin yaz ve kış aylarında farklılık gösterdiğini, kışın 08.00-16.00/17.00 ve yazın ise 09.00-18.00/19.00 saatleri arasında çalışıldığını, Ocak 2011 ayına ilişkin ücret alacağı dışında kalan tüm işçilik alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla, bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağını ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m. 69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanunu'nun 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir. Dairemizin kökleşmiş uygulaması bu yöndedir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay'ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Fazla çalışma ücretinden indirimi öngören bir yasal düzenleme olmasa da, bir işçinin günlük normal çalışma süresinin üzerine sürekli olarak fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi nedenlerle belirtilen şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Böyle olunca fazla çalışma ücretinden bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Fazla çalışma ücretinden indirim, taktiri indirim yerine, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davacı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda ;davacı fazla çalışma yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise fazla çalışma alacağının olmadığını savunmuştur.

Hükme esas alınan 10.10.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda davacı tarafından ibraz edilen takometre kayıtları ve tanık beyanları dikkate alınmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Mahkemece, söz konusu bilirkişi raporu uyarınca davaya konu alacak hüküm altına alınmış,ancak iş yeri kayıtlarına dayalı olarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle hakkaniyet indirimi yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamından davacının fazla çalışma yaptığı sabittir. Ancak davacının fazla çalışma yaptığı, tüm çalışma dönemini kapsamayan bir kısım takometre kayıtları yanında takdiri delil olan tanık beyanlarına göre kabul edilmiştir.

Buna göre hüküm altına alınan fazla çalışma alacağından makul bir oranda takdiri indirim yapılması gerekirken takdiri indirim yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/846, Karar No: 2023/3266, Tarih: 18.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/846 E.  ,  2023/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/807 E., 2022/1157 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde

kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine, karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/281 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/807 Esas, 2022/1157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suçu sabit olan sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suçu sabit olan sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Cinsel ilişkilerin rıza dahilinde olduğuna, katılan beyanlarının çelişkili, tutarsız hayatın olağan akışına aykırı olup itibar edilemeyeceğine, sanık ile tanık... arasındaki whatsapp konuşmalarının dosya kapsamıyla bağlantısının bulunmadığına, tanık beyanlarının katılan beyanını desteklemediğine, katılanın sanığın telefonundan fotoğrafları çektiğine, ATK raporu ile katılan beyanlarının çeliştiğine, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hükmün gerekçesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ve sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, mesaj içerikleri, işyeri cevabi yazısı, katılana ait adli rapor, kamera görüntüleri,para transferine ilişkin kayıtlar, dosya içerisinde yer alan tüm deliller ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; katılan ile sanığın Ankara Esenboğa Havalimanı Müdürlüğünde çalıştıkları, 13.04.2021 günü sanığın katılanı arayarak dertleşmek için ısrar edince katılanın evinin konumunu telefonu aracılığı ile sanığa gönderdiği, ikametine gelen sanık ile on dakika kadar konuştukları akabinde sanığın katılanın üstüne gelerek kıyafetlerini çıkardığı, katılanın karşı çıktığında sanığın katılanın boğazını eliyle sıktığı, katılanın sanığın üstünü çıkardığı sırada kaçmaya çalıştığı, ancak sanığın katılanın kaçmasını engellediği, sanığın cinsel

organını katılanın ağzına soktuğu ve çıplak fotoğrafını çektiği, fotoğrafı ''Bu benim garantim'' diyerek silmediği ve ''... Abi'' ve ''... Yoldaşım'' isimli iki kişiye göndererek yazıştığı, akabinde sanığın katılandan evden gitmesi karşılığında para istediği ve tehdit ettiği, katılanın fotoğrafı silerse gönderebileceğini söylediği ve evden gitmemekle tehdit ettiği için 300 TL para havalesi yaptığı, paranın yetmeyeceğini söylemesi üzerine 300 TL daha havale ettiği, gideceğini düşünürken tekrar üzerine gelerek cinsel organını ön özel bölgesi ile ağzına soktuğu, katılanın utandığı ve korktuğu için bağıramadığı, 16.04.2021 günü sanığın katılanı arayarak pişman olduğunu ve 600 TL yi geri ödemek istediğini söylemesi üzerine katılanın ikametine yakın yerde bulunan restorantta görüşebileceğini söylediği ancak sanığın banka kartı ve telefonunu almasını isteyerek evine çıkmaları halinde telefonunda bulunan fotoğrafı sileceğini söylemesi üzerine ikametine çıktıkları, ikamette konuşmaları süresince pişman olduğunu söyleyen sanığın ayağa kalkması üzerine ikametin kapısını yöneldiği arkasından gelen sanığın yetişerek tokat attığı, zorla soyarak arkasına geçerek cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı, cinsel organını katılanın vajinasına, ağzına ve kısmen anüsüne soktuğu, yine cep telefonunda bulunan fotoğrafı göstererek para göndermemesi halinde ikametten çıkmayacağını söylemesi üzerine ve katılanın sanığın fotoğrafı çalışma arkadaşlarına göndermesi halinde rezil olacağını düşündüğü için 600 TL para havalesi yaptığı, sanığın yeniden cinsel ilişkiye girdiği, her ne kadar sanık savunmalarında katılanın işyerinden düşük miktarda maaş aldığını, babasının Mecliste olduğu için torpil istediğini ve bu sebeple para gönderdiğini, rızası ile cinsel ilişkiye girdiklerini, katılanın fotoğrafları çekmesini istediği için çektiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamaları kabul etmemişse de katılan beyanı ile destekler nitelikteki tanık Yılmaz'ın, katılanın 22.04.2021 günü yanına gelerek sanığın kendisine tecavüz ettiğini ve fotoğraflarını çekip dağıttığını söylemesi üzerine konuyu müdürleri...'e anlattığına yönelik beyanı, benzer yöndeki tanık... beyanları, sanığın rızası ile teslim ettiği cep telefonunda "... Yoldaş" olarak kayıtlı 0545 ... .. 89 numaralı kişi ile "... abi" olarak kayıtlı 0544 ... .

.04.2021 günü yanına gelerek sanığın kendisine tecavüz ettiğini ve fotoğraflarını çekip dağıttığını söylemesi üzerine konuyu müdürleri...'e anlattığına yönelik beyanı, benzer yöndeki tanık... beyanları, sanığın rızası ile teslim ettiği cep telefonunda "... Yoldaş" olarak kayıtlı 0545 ... .. 89 numaralı kişi ile "... abi" olarak kayıtlı 0544 ... .. 96 numarası ile katılan beyanını doğrular nitelikteki sanığın olaydan ötürü korktuğuna dair mesajlaşma içerikleri, katılanın vajinal yönden iç beden muayenesinde cinsel ilişkiye girmiş olabileceğine, dış beden muayenesinde ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına ilişkin ATK raporu, katılanın ikametine ait kamera görüntülerine ilişkin katılan beyanını doğrular nitelikteki sanığın olay tarihinde katılanın ikametinin olduğu binaya giriş-çıkış yaptığına dair bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve olayın izah edildiği şekilde gerçekleştiği maddi vakıa olarak kabul edilerek sanığın zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.