muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/748, Karar No: 2012/140, Tarih: 14.03.2012

Ortaya konulan sözleşme hukukuna hakim ilkeler, İsviçre Federal Mahkemesi karar ve görüşleri ile gerek yargısal uygulama gerek öğretide yer alan görüşler göstermektedir ki, avans/akont ödemelerin kararlaştırıldığı sözleşmelerin, fazla yerine getirilen edimlerin iadesi gerektiğine ilişkin örtülü bir anlaşmayı ihtiva ettiği sonucuna varan İsviçre Federal Mahkemesinin az yukarıda kabul ettiği bu ilke, bir adım daha ileri giderek, geçici nitelikte ödeme yapılmasına ilişkin düzenlemeye yer vermeyen geçerli sözleşmeler bakımından da uygulanmalıdır. Zira, bir sözleşme ilişkisine giren tarafların edim yükümlülüklerinin türü ve kapsamı aralarındaki sözleşmeye göre belirlenir. Geçerli olarak kurulan ve devam eden sözleşme, kararlaştırılan edimlerin hukuki sebebini teşkil eder. Ancak sözleşmenin anlamı, sadece edim yükümlülüklerinin tür ve miktarını tespit etmekten ibaret değildir. Edim yükümlülüklerinin miktarını tespit eden anlaşma aynı zamanda bir sınırlamayı da ihtiva eder. Öteki deyişle, sözleşme taraflarının bu sözleşmeye dayalı olarak talep edebileceği edimlerin miktarı, sözleşmede kararlaştırılanlarla sınırlıdır. Daha fazlasını talep edemezler. Görüldüğü üzere, tarafların edim yükümlülüklerinin miktarını tespit eden ve dolayısıyla sınırlayan sözleşme hükümleri, örtülü olarak, sözleşmede öngörülenden fazla yerine getirilen edimlerin iadesi yükümlülüğünü de içerir. Sözleşme, bu sözleşme gereği gerçekleşecek malvarlığı transferlerinin kapsam ve miktarını belirlediği gibi, bu sözleşme gereği karşı tarafa geçeceği öngörülmeyen malvarlığı değerlerinin iadesi yükümlülüğünü de bünyesinde barındırır (Buz:agm., s.149-150; Aksi yöndeki klasik görüş için bakınız: Reisoğlu, Seza: age., s.39-40; Oğuzman/ Öz: age., s.331; Tekinay/ Akman/ Burcuoğlu/ Altop:age.,s.743; Eren,Fikret:Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, 11.Baskı, İstanbul 2009, s.839; Öz:age., s.86; Hukuk Genel Kurulu'nun 17.10.1962 gün ve E:1962/14, K:1962/35 sayılı ilamı).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Davacı şirketin davalı idareye fazla ödemede bulunduğu iddiası, taraflar arasında imzalanan ve sonradan feshedildiği ileri sürülen 02.10.2003 tarihli “Futbola Dayalı Sabit İhtimalli Bahis Oyunlarının Risk Yönetimi Merkezi Kurdurulması ve İşletmeciliği Baş Bayiliği Verilmesi”ne dair sözleşmeye dayalı olup, uyuşmazlık sözleşme ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Bu itibarla, taraflar arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlığın; sebepsiz zenginleşme kurallarına göre değil, sözleşme  hukuku çerçevesinde çözümlenmesi  gerektiği kuşkusuzdur.

Bu itibarla, taraflar arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlığın; sebepsiz zenginleşme kurallarına göre değil, sözleşme  hukuku çerçevesinde çözümlenmesi  gerektiği kuşkusuzdur.

Öte yandan, taraflar arasında daha önce görülüp kesinleşen ve bağlayıcı nitelikte olan Ankara 22.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (22.02.2007 tarih ve E:2005/423-K:2007/44) sayılı kararıyla “6 aylık mutabakat dönemlerinin birbirinden bağımsız dönemler halinde uygulanması, hesaplamanın kümülatif olarak yapılamayacağı yönündeki tespit taleplerinin tümü ile reddine” karar verilmesi karşısında da, taraflar arasındaki sözleşmenin 13/1-(b) maddesinde kararlaştırılan 6 (altı) aylık dönemlerin bir nevi “ara hesap dönemi”, bu dönemlerde yapılan ödemelerin de “geçici ödemeler” olarak nitelendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda, az yukarıda yapılan nitelendirme kapsamında, davacı şirket; taraflar arasındaki sözleşmenin ayakta ve geçerli olduğu bir dönemde (02.10.2003 ila 03.03.2007), davalı idareye birinci 6 aylık dönem ile üçüncü 6 aylık dönemin sonunda fazla ödemede bulunduğunu ileri sürerek, eldeki istirdat davasını açtığına göre, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin çözümünde aralarındaki sözleşmenin dikkate alınması zorunludur.

Hal böyle olunca, taraflar arasındaki sözleşme hükmü, edimlerin karşılıklı olarak tür ve miktarını tespit etmekle birlikte, bu sınırlama aynı zamanda taraflar arasında örtülü olarak, karşı tarafa geçeceği öngörülmeyen malvarlığı değerlerinin iadesi yükümlülüğünü de içerdiğinden, davacı şirketin, sözleşmenin feshedildiği 03.03.2007 tarihinde yapılacak bir kümülatif hesaplama (sözleşmenin sonunda kesin hesaplama) sonucu, davalıya fazladan yaptığı bir ödemenin varlığının tespiti halinde, bu miktarı sözleşme hukuku çerçevesinde davalı idareden istirdada hakkı bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde, yerel mahkemenin, somut olayın çözümünde sözleşme hukukunun uygulanması gerektiği yönündeki direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, davalı idarenin işin esasına ilişkin temyiz itirazları bozma nedenine göre Özel Dairece incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle DİRENME UYGUN OLUP; bozma nedenine göre incelenmeyen davalı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'ne izafeten Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 13.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9655, Karar No: 2016/1009, Tarih: 02.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9655 E.  ,  2016/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/377040

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

NUMARASI : 2011/236 (E) ve 2011/360 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın cadde üzerinde park halinde bulunan kilitsiz motoksikleti çalması eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde ceza belirlenirken TCK'nın 61/5. maddesindeki sıra gözetildiğinde, TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldıktan sonra TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk S.. G.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2299, Karar No: 2018/7846, Tarih: 04.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2299 E.  ,  2018/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve dahili davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların kat mülkiyetinden kaynaklanan ortak mülkiyetteki parsele, yeşil alana ve konutuna yaptıkları haksız müdahalelerin önlenmesine, bu bağlamda ortak yere ve yeşil alana izinsiz olarak yaptırılan kaçak yapının, imalatın, yığma taş duvarın, kayrak döşemenin, demir korkulukların ve benzer aykırı imalatların yıkılmasına, davalıya ait konutun, ortak parseldeki yeşil alanın parselin ve yeşil alanın imara, projesine, vaziyet planına göre eski hale getirilmesine ve bahçelerine yönlendirilen yağmur suyu akışının önlenmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulü ile ... mevkii, 1227 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davalıya ait 15 numaralı bağımsız bölümde ve etrafında imal edilen dosya arasında bulunan 03/11/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda bildirilen; mor renk (K) harfi ile gösterilen bina ön cephesinde yer alan terası öne doğru 1,20 m\*3,90 m ebatlarında uzatarak üzerine alüminyum korkuluk tertiplenen imalatın, turuncu renk (I) harfi ile gösterilen onaylı projesinde teras üstü ahşap pergola olarak gözüken yerin betonarme döşeme haline getirilerek etrafına yaklaşık 70 cm yüksekliğinde parapet ile çevrilmiş imalatın, 15 numaralı bağımsız bölümün arkasında 8,40 m \*4,10 m ebatlarında kayrak taş kaplama imalatının, kırmızı renk (M) ve (N) harfleri ile gösterilen komşu bağımsız bölüm bahçe sınırlarına yapılan 4,10 m ve 7,00 m uzunluğundaki demir korkuluk imalatının kal'i ile onaylı mimari proje ve vaziyet planına uygun eski hale iadesine, bu şekilde el atmanın önlenmesine, davalıya yıkım için 45 gün süre verilmesine,

Davanın davalılar ... ve ... yönünden kısmen kabulü ile ...mahallesi, ... mevkii, 1227 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davalılara ait 13 numaralı bağımsız bölümde ve etrafında imal edilen dosya arasında bulunan 03/11/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda bildirilen; kırmızı renk (A) harfi ile gösterilen 14 numaralı bağımsız bölüm ile sınır hattına imal edilen 7,30 m uzunluğunda 0,90 m yüksekliğindeki demir korkuluk imalatının, siyah renk (E) harfi ve x işareti ile gösterilen teras imalatının altında mavi renk (C) harfi ile gösterilen 6,40 m \* 5,90 m ebatlarında kayrak taş kaplı düzgün alanın, yeşil renk (D) harfi ile gösterilen yekpare 6,50 m \* 7,00 m yüksekliğinde duvar imalatı yapılıp arkasını doldurmak suretiyle kazanılan ortalama 14,60 m \* 4,85 m ebatlarındaki kayrak kaplama imalatının kal'i ile onaylı mimari proje ve vaziyet planına uygun eski hale iadesine, bu şekilde el atmanın önlenmesine, davalılara yıkım için 45 gün süre verilmesine karar verilmiş hüküm, davacı ve dahili davalılar ..., ... ve Demet Akgüner tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden tapu kaydı ve yönetim planının dosya içerisinde bulunmadığı; davacının talepleri yönünden tek tek uygulamada infazda tereddüde yol açmayacak hükümler kurulmasına yönelik şekilde inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının talepleri açıklattırıldıktan sonra; taşınmazın kat mülkiyetine esas olan tapu kaydı, yönetim planı ve mimari projesi ilgili yerlerden getirtilerek mahalinde uygulanıp, mimari projenin uygulanmasını izlemeye ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu aldırılarak davacının her bir talebi yönünden bu talepleri karşılar şekilde varsa her bir talep yönünde infazda tereddüde yol açmayacak şekilde açık, şeffaf ve ne şekilde müdahale olduğu belirtilerek ortak alana müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırı yapılan imalatların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi incelemesine dayalı olarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13917, Karar No: 2016/8359, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13917 E.  ,  2016/8359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 300 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 3280,66 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 3.280,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 14.05.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 300 TL alacağın 19.01.2015 dava tarihinden itibaren, 2980,66 TL alacağın ise 14.05.2015 ıslah tarihinden

itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23109, Karar No: 2014/36920, Tarih: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23109 E.  ,  2014/36920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/73-2013/459

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde radyoterapi teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesini işçilik haklarının ödenmemesi üzerine haklı sebebe dayanarak feshettiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, şua izni ücreti ve fazla mesai ücret ialacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

16.07.1999 tarih ve 99/13116 kararname ekinde 12. madde “röntgen, radyum ve benzeri işlerde çalışan ve fiilen şuaya maruz kalan işçilere yılda otuz gün şua izni verilir” hükmünü içermektedir. 4201 sayılı radyoloji, radyum ve elektrikle tedavi müesseseleri hakkında nizamnamenin 24. maddesinde “bu gibi müesseselerde her gün röntgen ve radyum ile iştigal eden kimsenin senede dört hafta muntazaman tatil yapması mecburidir.” düzenlemesi yer almaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 103/son maddesi “hizmetleri sırasında radyoaktif ışınlarla çalışan personele her yıl yıllık izinlerine ilaveten bir aylık sağlık izni verilir” hükmünü içermektedir.

Dayanağı 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun olan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnamenin 21. maddesi “Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır” hükmünü içermektedir.

3153 sayılı Kanun'a 5947 sayılı Kanun'la 30.01.2010 tarihinde yapılan değişiklikle getirilen ek 1. madde “İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir” hükmünü içermektedir.

3153 sayılı Kanun'a 5947 sayılı Kanun'la 30.01.2010 tarihinde yapılan değişiklikle getirilen ek 1. madde “İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda davacı işçi, davalı işyerinde radyoloji teknikeri olarak çalışmaktadır. Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacının fazla mesai ücretinin haftalık çalışma süresi Nizamnamenin 21.maddesindeki düzenlemeye göre günde beş saat dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır. Oysa ki davacının yaptığı işe göre, 30.01.2010 tarihine kadar, günlük kanuni çalışma süresi beş saat, sonrası içinse haftada otuzbeş saat kabul edilerek alacağın buna göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10603, Karar No: 2017/5664, Tarih: 03.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10603 E.  ,  2017/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ceza hükmü kurulmadığı halde suçta kullanıldığından bahisle emanette kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 54. maddesi gereğince müsadere kararı verilen fıkrası hükümden çıkartılarak yerine ... Adli Emanet Memurluğunun 2011/6 sırasında kayıtlı bıçağın ve anahtarın sahibine iadesine, diğer eşyaların dosyada delil olarak saklanılmasına" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13522, Karar No: 2011/14130, Tarih: 26.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13522 E.  ,  2011/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 20/06/2011 gün ve 2011/4406-2011/7206 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 22/08/2011 de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 08/09/2011’de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3204, Karar No: 2019/6853, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3204 E.  ,  2019/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını doldurduğu 09.02.2015 tarihli celsede müdafii istemediğine dair beyanı, kısa kararın yokluğunda açıklandığı ve 13.05.2015 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü süresi içerisinde 15.05.2015 tarihinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu kurumu niteliğindeki Anadolu Lisesi binası içerisindeki kantin bölümünden yüzlerini kapatmak suretiyle hırsızlık eyleminin suç tarihi itibarıyla TCK'nun 142/2-h ve 142/2-f maddeleri kapsamında kalmasına rağmen aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 08.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24714, Karar No: 2014/10354, Tarih: 28.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24714 E.  ,  2014/10354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/158381

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

NUMARASI : 2006/284 (E) ve 2009/496 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

Sanığın temsile yetkili müdürü olduğu “P.-Tem Temizlik Gıda Ltd. Şti” hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve ekindeki vergi inceleme raporuna göre, şirketin 2005 takvim yılında “E. Gıda Tekstil Ltd. Şti” tarafından düzenlenen 45 adet toplam 297.000,00 TL bedelli sahte fatura kullandığının iddia edildiği somut olayda, “E. Gıda Tekstil Ltd. Şti” hakkında yapılan araştırmalarda 25.01.2005 günlü yoklamada şirketin belirtilen adresinin boş ve kapalı olduğu, 03.04.2006 günü yapılan yoklamada ise aynı adresin şirket ortaklarından E. Kızılay'a ait ikametgah olarak kullanıldığı ve şirketin hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığının belirlendiği, şirketin 2005 yılı Şubat ayından sonra KDV beyannamesi vermediği ve vergi mükellefiyetinin 28.02.2005 tarihi itibarıyla re'sen terkin edildiğinin İstiklal Vergi Dairesi Müdürlüğünün 25.05.2006 günlü yazısından anlaşıldığı , anılan şirket tarafından 05.01.2005 - 30.12.2005 tarihleri arasında düzenlenmiş görünen suça konu faturaların sanığın yasal defterlerine kaydedilerek KDV indirimine konu edildiği, faturaları düzenleyen “E. Gıda Tekstil Ltd. Şti”nin 28.02.2005 tarihi itibarıyla vergi mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği cihetle anılan tarihten sonra bu şirket tarafından düzenlenmiş görünen faturaların gerçek bir mal ve hizmet alım satımına ilişkin olmasının mümkün olmayıp sahteliklerinin sabit kabul edilmesinde zorunluluk bulunduğu, sanığın da savunmasında faturalar içeriğindeki mallan seyyar satış yapan şahıstan peşin parayla aldığını beyan edip fatura içeriğindeki malların teslimine ve bedellerinin ödenmesine ilişkin hiçbir belge ibraz edemediğinin anlaşılması karşısında; yüklenen sahte fatura kullanmak suçunun tüm unsurları ile oluştuğu ve sübuta erdiği gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.