muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9454, Karar No: 2018/3249, Tarih: 27.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9454 E.  ,  2018/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, katılanı, hayati tehlike geçirecek ve orta (3.) derece kemik kırığına sebep olacak şekilde yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli halin birleşmesi halinde, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, alt sınırdan uygulama yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

2) Sanığın aşamalarda, yanında tanık ... olduğu halde trafikte seyir halinde bulundukları esnada, katılanın içinde bulunduğu aracın kendi araçlarını bir müddet takip ettiğini ve araçtan inen katılanın elindeki bıçakla kendisine doğru yaralama kastıyla hamle yaptığını savunduğu, katılan ...'in 20.11.2014 tarihli celsede alınan beyanında; kendisini savunmak amacıyla eline bıçak aldığını kabul ettiği, tanık Mehmet Diltaş'ın da aynı tarihli celse de, ''katılanın elinde bıçak olduğunu gördüğünü'' beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1321, Karar No: 2011/1984, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1321 E.  ,  2011/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... İnş. Turz. Haberleşme ve İletişim Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince eksik işler bedeli, gecikme tazminatı ile SSK prim borçları, vergi ve iskân masraflarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ... bırakılan SSK prim, vergi borçları ve yapı kullanma izin belgesi için ödenmesi gereken harç ve vergiler yönünden hüküm tesisine yer olmadığına, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı şirket yönünden, davanın ıslahla arttırılan miktar gözetilerek kabulüne dair verilen karar, davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yapı denetim firmasının faaliyetleri 01.05.2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Bayındırlık Bakanlığı'nın 26.04.2007 gün 993 sayılı oluru ile 6 ay süre ile durdurularak inşaatta 25.05.2007 tarihinde 46/0947 sayılı yapı tatil tutanağı düzenlenmiş ise de; davalı yüklenici şirket tarafından başka bir yapı denetim firmasıyla sözleşme yapılması konusunda uyarı yapılarak arsa sahiplerinin temerrüde düşürüldüğünün ileri sürülüp kanıtlanmamış bulunmasına göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kabul edilen alacaklar sözleşmeden doğmuştur. Sözleşmede kararlaştırılan kesin vade bulunmadığı gibi davalı borçluya keşide edilmiş temerrüt ihtarı da yoktur. Dava dilekçesinde talep edilen kısımla ilgili yüklenici temerrüdü dava tarihinde, ıslahla arttırılan bölüm için de ıslah harcının yatırıldığı 04.05.2009 günü gerçekleşmiştir. Buna rağmen kabul edilen tüm alacaklara dava tarihinden faiz uygulanması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacılar vekiline dava dilekçesinde belirttiği ve tahsilini istediği toplam 30.000,00 TL alacaktan ... ve ... ile talep edilip ... bırakılan SSK prim borçları, vergi borçları ile yapı kullanma izin belgesi için istedikleri miktarları açıklaması için süre verilip alınacak beyana göre davacı ... ve ...'ün dava dilekçesinde gösterilen toplam miktara göre açıklanacak eksik iş bedeli ve gecikme tazminatının dava tarihinden, aynı kalem alacakların ıslahla artırılan bölümlerinin ıslah tarihinden yasal faiziyle birlikte tahsiline hükmetmek olmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı şirket'e geri verilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2779, Karar No: 2024/9225, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2779 E.  ,  2024/9225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/670 E., 2024/105 K.

SUÇLAR : Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/197 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarındaki eylemler yönünden 3 kez ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmiştir

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2020/5631 Esas, 2022/13220 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2022/670 Esas, 2024/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarındaki eylemler yönünden açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiş, 2012 takvim yıllarındaki eylem nedeniyle tek bir mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi, sanığın dolandırıldığına, psikolojik tedavi gördüğüne, bu kişilerin sanığın işyeri bilgilerini kullanarak işlem yapmış olabileceğine, bu hususun araştırılmadığına mahkumiyet hükmünün bozulması talebine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında gerçek bir ticari faaliyeti olmadığı halde varmış gibi sahte fatura düzenlendiğinden bahisle sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın psikolojik tedavi gördüğünü, dolandırıldığını, dolandıran kişilerce şirketinin ismi ile işlem yapılmış olabileceğinin beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, vergi inceleme, vergi suçu ve vergi dairesi mütalası, bilirkişi raporunun ve sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporların dosya arasına alındığı, sanığın vergi cezası ve faizlerini ödemediği ve idare aleyhine dava açmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın psikolojik tedavi gördüğünü, dolandırıldığını, dolandıran kişilerce şirketinin ismi ile işlem yapılmış olabileceğinin beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, vergi inceleme, vergi suçu ve vergi dairesi mütalası, bilirkişi raporunun ve sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporların dosya arasına alındığı, sanığın vergi cezası ve faizlerini ödemediği ve idare aleyhine dava açmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin eylemeleri yönünden açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmiş ve temyiz edilmemiş, 2012 takvim yıllarına ilişkin eylemler yönünden kurulan tek mahkumiyet hükmü temyize konu edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın satışlarının gerçek olduğunu, psikolojik tedavi gördüğünü, kendisini dolandıran kişilerce şirket ismi kullanılarak işlem yapılmış olabileceği beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a. Mükellef şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları kullanan firmaları gösterir listenin istenmesi,

b. Bir kısmı dosyada yer alan ve sanık tarafından imzaları kabul edilmeyen söz konusu faturalar dışındaki fatura asıllarının, bu faturaları kullanan firmalardan veya bu firmalar ile mükellef şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c.Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, rapor alınmamış ise karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

d. Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

e. Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

f. Söz konusu faturalara konu işlemlere ilişkin mal alış verişi ispata yarayacak sevk ve taşıma irsaliyesi, teslim tesellüm belgeleri, banka kayıtlarının getirtilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanığın hukuki durumunu belirlenerek sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz araştırmayla mahkûmiyet hükmü kurulması,

f. Söz konusu faturalara konu işlemlere ilişkin mal alış verişi ispata yarayacak sevk ve taşıma irsaliyesi, teslim tesellüm belgeleri, banka kayıtlarının getirtilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanığın hukuki durumunu belirlenerek sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz araştırmayla mahkûmiyet hükmü kurulması,

2.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin ve suça konu edilen faturaların 2012 yılının beyannamesinde de gösterilmiş olması nedeniyle tüm takvim yıllarındaki eylemler bütün halinde değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, 2010 ve 2011 takvim yıllarını ayırarak düşmesine ve 2012 takvim yılından mahkumiyetine karar verilmesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2022/670 Esas, 2024/105 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16961, Karar No: 2012/537, Tarih: 18.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/16961 E.  ,  2012/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : 1- Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...: 765 S.Y.nın 240. maddesine göre açılan davanın düşürülmesine

2- Sanık ...: Sanığın 765 S.Y.nın 342/1, 80. maddelerine göre 2 yıl 4 ay 10 gün hapis cezası ve 3000 YTL APC ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine

3- Sanık ...: Sanığın 765 S.Y.nın 342/1, 80. maddelerine göre 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

765 S.Y.nın 504/7, 80. maddelerine göre 2 yıl 4 ay hapis ve 287 YTL APC ile cezalandırılmasına ve verilen cezalar 765 S.Y.nın 71. maddesine göre toplanarak sanığın 4 yıl 8 ay hapis ve 287 YTL APC ile cezalandırılmasına

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılmış olan kamu davalarının, suç vasfındaki vaki değişiklik sebebiyle görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazı ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar . ..., ...,ve ...'ın mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik olarak müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ..., ... ve ...'nin, fiillerinin boyutu, suçların işlenmesindeki rolleri ve önemi nazara alınarak haklarında 765 sayılı Yasanın 65/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı nedenle ve ayrıca, hükmün gerekçesinde adı geçen sanıklar hakkında hükümden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin değerlendirilerek “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na yer olmadığına karar verilmesi ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında açılmış olan kamu davalarının, zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca "düşürülmesine" karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemesi ve Karakuş Eczanesinin sahibi olan sanık ... Karakuş'un, Feke Merkez Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine dair deliller bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bu hususlara ilişen bozma ve düzeltilerek onama isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; suç vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen görevi kötüye kullanmak suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan ve sanıklar .... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, sanıklar .... ve ...'ın resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkümiyetlerine dair hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanıklar ......, ... ve ...nin dolandırıcılık, sanık ...'nun dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafileri ile dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak da Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suç tarihinde Feke Merkez Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanık ...'nun oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin de, aynı hukuki konumda bulunan ve suç tarihinde Gaziköy Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanıklar ... ve ... ile Kozan Verem Savaş Dispanserinde doktor olarak görev yapan sanık ...'un, oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinde olduğu gibi görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturması nedeniyle sanık ... yönünden tebliğnamedeki suç vasfına ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 30.06.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, sanıkların mahkümiyetlerine karar verilmesi,

Suç tarihinde Feke Merkez Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanık ...'nun oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 240. maddesinde öngörülen görevi kötüye kullanmak suçuna uygun bulunması nedeniyle anılan Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,

en son suçun işlendiği 20.06.2000 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar .... haklarında dolandırıcılık, sanık ... hakkında ise dolandırıcılık ve suç vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçlarından açılmış olan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

765 sayılı TCK.’da sadece kamu görevlileri tarafından işlenebilen ve cezası da aynı olan “resmi belgede sahtecilik” fiilleri 339 ve 340. maddelerinde olmak üzere iki ayrı madde de düzenlenmiştir. Bu ayrımın sebebi doktrindeki bazı görüşlere göre sahtecilik suçlarının “maddi sahtekârlık” ve “fikri sahtekârlık” olmak üzere iki türünün olmasıdır. 765 sayılı TCK.nun 339. maddesindeki sahtekarlık “varakanın maddiyetine” ilişkin olduğu halde, 340. maddedeki sahtekarlık varakadaki yazının özüne ve muhtevasına yöneliktir. Maddi sahtekârlık, tahrif olunan belgenin dış görünüşünde yapılan sahtekârlıklar olup bu gibi hallerde sahte varakanın taklit, tağyir veya imha edildiği gözle görülebilen, fiziki, kimyevi usullerle yahut taklit halinde grafoloji sayesinde meydana çıkarılabilen sahteciliklerdir. Fikri sahtekârlıkta ise, sahte varaka dış görünüş bakımından en ufak bir yolsuzluk dahi göstermemekte olup şekil itibariyle gerçek olan bir varakadan hiçbir farkı yoktur. Sahte olan, gerçeğe uygun bulunmayan cihet, varakanın özü ve muhtevasıdır. Fail şeklen sahih, fakat muhteva itibariyle sahte bir varakaya vücut vermiştir. Bu nevi sahtecilikte önceden mevcut hiçbir varaka yoktur, fail belirli bir varakayı zaten meydana getirmeğe yetkili ve görevli olan kimsedir ki, bu varakanın tanziminde bütün kanuni şekil ve merasime tamamı ile riayet etmekle beraber, muhtevasını özünü değiştirmektedir. Mesela; kendisine söylenmemiş sözleri veya huzurunda cereyan etmemiş olayları işittiğini veya gördüğünü gerçeğe aykırı olarak varakaya yazmaktadır. Hiç kimse özel bir varaka düzenlerken doğru söylemeğe zorlanamaz. Fakat resmi bir varakanın tanzimi sırasında ve bu varakanın delil teşkil edeceği noktalarda bunu düzenleyen memurun bizzat gördüğünü, duyduğunu, aldığını, verdiğini beyan ettiği hususların gerçekten vuku bulduğuna herkes inanmakla yükümlüdür. Çünkü bu tür belgeler kamu güvenine sahip olan belgelerdir. Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere fikri sahtekârlık, ancak bir “memur(kamu görevlisi) tarafından işlenebilir. Bu nedenledir ki; özel(gerçek) kişiler tarafından işlenen “resmi belgede sahtekârlık”tan bahseden 342. madde de, sadece 339. maddeye atıfta bulunulmuş, 340. madde zikredilmemiştir. Bu itibarla kanun koyucu özel kişilerin resmi belgede ancak “maddi sahtekarlıkta” bulunabileceklerini kabul etmiş ve busebepledir ki, yalnız 339. maddeye atıfta bulunmakla yetinmiştir. Ancak “özel (gerçek)” kişilerle asli fail olan “memur(kamu görevlisi)” arasında iştirak varsa özel kişinin şerik sıfatıyla 340. maddedeki suçtan sorumlu tutulacağı tabiidir. TCK.nun 340. Maddesinde: “Bir memur memuriyetini icra halinde bir varaka tanzim ve tahrir ederken, hakikate muvafık olmayan keyfiyet ve ifadeleri sahih ve huzurunda cereyan etmiş gibi gösterir, yahut zabtına memur olduğu ifadeleri zabtetmez yahut bu ifadeleri değiştirir ise…balâdaki maddede yazılı cezalarla cezalandırılır

. Ancak “özel (gerçek)” kişilerle asli fail olan “memur(kamu görevlisi)” arasında iştirak varsa özel kişinin şerik sıfatıyla 340. maddedeki suçtan sorumlu tutulacağı tabiidir. TCK.nun 340. Maddesinde: “Bir memur memuriyetini icra halinde bir varaka tanzim ve tahrir ederken, hakikate muvafık olmayan keyfiyet ve ifadeleri sahih ve huzurunda cereyan etmiş gibi gösterir, yahut zabtına memur olduğu ifadeleri zabtetmez yahut bu ifadeleri değiştirir ise…balâdaki maddede yazılı cezalarla cezalandırılır.” denilmek suretiyle madde de düzenlenen sahtecilik fiilinin ancak gerçek varaka düzenlenir ve yazılırken işlenebileceği belirtilmektedir. Bu genel açıklamalardan sonra 340. Maddeyi incelersek, maddede iki fiilin düzenlenmiş olduğunu görürüz: