muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/921, Karar No: 2023/5225, Tarih: 21.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/921 E.  ,  2023/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi hissedar aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi hissedarın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 30.09.2021 tarih ve 2021/1995 E. - 2021/2054 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi hissedarın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 30.09.2021 tarih ve 2021/1995 E. - 2021/2054 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Sındırgı Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 10.07.2019 tarih ve 2017/390 E. - 2019/338 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ %10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2079, Karar No: 2018/2469, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2079 E.  ,  2018/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayetçi vekilinin 04.11.2015 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verdiği duruşma tutanağına da yazılmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden, şikayetçinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra takip dosyasında borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edilmediği, (10/05/2012 tarihli faturanın tebliğ edildiği) dolayısıyla henüz takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi yazıları ve yoklama tutanakları nazara alındığında, resen terk tarihi sorulup, şikayetin süresinde yapılıp yapılmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13167, Karar No: 2007/1789, Tarih: 22.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/13167 E.  ,  2007/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı ..ada .. parsel sayılı taşınmazın 150 m2’lik kısmının kıyıda kaldığını ileri sürüp bu kısmın tapusunun iptali ile terkinini, taşınmaz üzerindeki yapıların yıkımını ve davalıların elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalılar, kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin olarak İdare Mahkemesinde dava açtıklarını, İdare Mahkemesi kararının bekletici mesele yapılması gerektiğini, taşınmazdaki yapının çok eski ve ruhsatlı bir yapı olduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 104 m2’lik kısmının onanlı ve yasalara uygun belirlenip kesinleştiği İdare Mahkemesi kararıyla da sabit olan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar vekilleri  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimiraporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu ..ada ..nolu parselinin kayden davalılara ait olduğu görülmektedir.Mahkemece, yapılan araştırma ve uygulama sonunda elde edilen bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen 104 m2 sinin eskiden belirlenen ve idari yargıdanda geçmek suretiyle kesinleşen çizgi ile belirlenen çizginin örtüştüğü ve buna göre anılan bölümün 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca kıyı içinde kaldığı saptanarak, bu kısma ilişkin tapu kaydının sicilden terkini ile davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davacı Hazinenin tüm, davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddineDavalıların, çekişme konusu taşınmaza bina yaptıkları ve anılan binanın bir bölümünün kıyı içerisinde kaldığı sabittir. O halde yıkım isteğinin kabul edilmiş olması kural olarak doğru ise de anılan binanın eski eser niteliğinde bulunduğu ve koruma kurulunun almış olduğu ve sicile yansıyan kararı ile korunması gerekli yapı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, bu belirlemeye göre yıkım isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yapının yıkımına da karar verilmiş olması doğru değildir.Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,22.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14588, Karar No: 2017/12287, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14588 E.  ,  2017/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/575, Karar No: 2025/1170, Tarih: 27.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/575 E.  ,  2025/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/120 E., 2012/308 K.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; miras bırakan ...'un 04.04.2006 tarihinde dul ve çocuksuz olarak öldüğünü, müvekkilinin ise yasal mirasçılardan olduğunu, murisin tek mal varlığı olan 446 ada 9 parsel sayılı taşınmazını 06.09.1990 tarihinde davalı Vakfa bağış akdiyle tapuda devrettiğini, bu akdin yasal mirasçılardan mal kaçırma maksadına yönelik davacının saklı payını zedeler nitelikte işlem olduğunu, esasen murisin son zamanlarında dava konusu akdin iptali için dava açarak taşınmazı geri almak arzusunda olup ancak ömrünün buna yetmediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı payının iptalini, olmadığı takdirde tasarruf nisabını aşarak davacının saklı payına tecavüz eden tasarrufun tenkisini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili; murisin davalı Vakfa olan minnet duygusuyla hareket ettiğini, mal kaçırma kastıyla hareket etmediğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı 24.01.2012 tarihinde; tenkis istemi kapsamında tercih hakkını bedel ödenmesi yönünde kullandığını, taşınmazın mülkiyetini istemediğini beyan etmiştir.

III. MAHKEMECE VERİLEN İLK KARAR

Mahkemenin 13.04.2010 tarihli ve 2006/529 Esas, 2010/191 Karar sayılı kararıyla; "...İşlemin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik olmadığı, şekil şartına uyularak iradeye uygun şekilde yapılmış bir bağıştan ibaret olduğu, davanın reddine dair karar verilmesi gerektiği konusunda vicdani kanaat hasıl olduğu..." gerekçesiyle; sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin 13.04.2010 tarihli ve 2006/529 Esas. 2010/191 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 11.11.2010 tarihli ve 2010/10540 Esas ve 2010/11972 Karar sayılı ilâmıyla; "...Bağış biçiminde yapılan temlikten dolayı olayda 01.04.1974 tarih 1 / 2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı gözetildiğinde Mahkemece muvazaa iddiasına dayalı iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde olmayıp reddi gerektiği; ancak, davada tenkis isteğinde de bulunulmuş olup davacı davada Borçlar Kanunu'nun 245. maddesinde düzenlenen bağıştan rucu nedenine değil 4721 sayııl Türk Medeni Kanunu’nun tenkis hükümlerine dayanmış olduğundan kayıtsız şartsız bağışlandığı ve rücu koşullarının oluşmadığı biçimindeki gerekçenin doğru olmadığı; tenkis (indirim) davasının, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (tebberru) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardan olup tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşulun; miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olması olduğu, saklı payların zedelendiğinden söz edilmesinin ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik) dışı terekenin tümüyle bilinmesiyle mümkün olduğu, tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu mameleki kıymetler ile, iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalar olup bunların terekenin aktifini oluşturduğu, miras bırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin bir aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderlerin de pasifi oluşturduğu, aktiften, belirtilen borçların indirilmesinin net terekeyi oluşturduğu, tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tesbiti gerektiği (MK.565), miras bırakanın Medeni Kanunun 564. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediğinin bulunan bu rakam üzerinden hesaplanması gerektiği, tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığının objektif (nesnel) ve subjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği, zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedeleme kastının varlığından söz edilemeyeceği; mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Medeni Kanunun 565. maddesinin 1, 2 ve 3 bentlerinde gösterilenler) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken, Medeni Kanunun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek, davalı mahfuz hisseli mirascılardan ise aynı Kanunun 561

. maddesinin 1, 2 ve 3 bentlerinde gösterilenler) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken, Medeni Kanunun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek, davalı mahfuz hisseli mirascılardan ise aynı Kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hisseden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerektiği, bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi veya tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa, davacının onlardaki hakkını dava etmemesinin davalıyı etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, "alınanla mütenasip sorumluluk kuralı" nın gözetilmesi gerektiği, davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği takdirde; tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (Sabit Tenkis Oranı), tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olamayacağı (MK.564) araştırılarak bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmesi gerektiği, tasarrufa konu malın sabit tenkis oranında bölünmezliği ortaya çıktığı takdirde sözü geçen 564. maddesindeki tercih hakkının gündeme geleceği, böyle bir durum ortaya çıkmadan, davalının tercih hakkı doğmadan davalının tercihini kullanmasının söz konusu olamayacağı, daha önce bir tercihten söz edilmişse sonuç doğurmayacağı, o zaman davalıdan tercihi sorulmak ve 11.11.1994 günlü 4/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca sür'atle dava konusu olup sabit tenkis oranına göre bölünemeyen malın, tercih hakkının kullanıldığı gündeki fiyatlara göre değerinin belirlenerek bu değerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak naktin ödetilmesine karar verilmesi gerektiği, hal böyle olunca yukarıdaki ilkeler doğrultusunda bilirkişi aracılığıyla tenkis hesabı yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hatalı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru olmayıp davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü gerektiği..." gerekçesiyle hükmün açıklanan nedenlerle 1086 Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi gereğince bozulmasına..." karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararında; "...İşlemin, muvazaalı olmadığından tapu iptal tescil isteğinin reddine yönelik temyiz itirazlarının Yargıtayca reddedildiği, bozma ilâmından sonra tenkis talebinin değerlendirilerek davacının saklı payına isabet eden kısmın davalının seçimlik hakkını kullandığı tarih itibariyle belirlendiği, davalı tarafın paranın kendisine ödenmesini talep etmekle seçimlik hakkını kullandığı tarihte taşınmazın bedelinden davacının saklı payına isabet eden kısım düşüldükten sonra geriye kalan bedelin davacıdan alınarak davalıya verilmesi ve taşınmazın miras bırakanın payı oranında davacı adına tapuya kayıt ve tescili gerektiği..." gerekçesiyle; davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın tenkis bedeli düşüldükten sonraki değeri olan 52.861,91 TL nin 24.01.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 446 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olan 168/173 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; işlemin bağış olup bağışlamadan rücunun da aynı şekil koşullarına uyularak yapılması gerektiğini, mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik bir işlem olmadığını, kabul anlamında olmamak üzere ödenmesine takdir edilen 52.861,91 TL nin çok düşük bir bedel olduğunu, bilimsel kriterlere uygun bir araştırmayla tespit yapılmadığını belirterek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil; olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hâk durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.