muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10168, Karar No: 2024/12666, Tarih: 11.12.2024

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tespit tutanağına göre davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %100 oranında kusurlu olduğu, STK tarafından aldırılan maluliyet raporuna göre kaza tarihindeki yaşına göre davacının %4.2, bugünkü yaşına göre %4,3 oranında malul olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prorasif rant yöntemine göre yapılan hesaplama neticesinde 85.057,29 TL tazminatın belirlendiği, davacının, araç sürücüsünün arkadaşı olduğu bu nedenle %20 hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği, araç sürücüsünün 2,60 promil alkollü olduğu ve davacının alkollü ve ehliyeti olmayan kişinin aracına binmesi nedeniyle %20 oranında müterafık kusur indirimi yapılması gerektiği, heyetlerince PMF 1931 Yaşam Tablosu uyarınca alınan hesap raporunda 72.493,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplandığı ve bu miktardan hatır ve müterafık kusur indirimi uygulanması ile bakiye 46.395,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kabulü gerektiği, vekalet suret harcının yargılama giderlerinden sayıldığı, davalıya 12.03.2021 tarihinde başvuru yaptığını, itiraza konu kararda tespit edilen faiz başlangıç tarihinin doğru olarak tespit edildiği, davacı lehine nispi ve tam vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalının itirazlarının kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne, 46.395,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; aktüerya raporunun TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılmasının sebepsiz zenginleşmeye neden olduğu, ıslah ile artırılan kısım yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi, vekalet suret harcının yargılama gideri olarak kabul edilemeyeceği, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 26.05.2013 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplamanın davalı lehine olmasına, davalının 25.03.2021 tarihinde temerrüde düşmüş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3. 6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, bu madde içerisinde “Başvurma, karar ve ilam harçları yargılama gideri” kapsamında belirtilmiş, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerinin, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebileceği”, “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise; “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği” hüküm altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmü gereği vekalet harcı yargılama gideri içinde sayılmamış olup bu giderden davalının sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının 4. bendinde yer alan "6.831,42" ibaresi çıkartılarak yerine "4.080,00" ibaresinin yazılmasına, kararın 3. bendinde yer alan "8,5 TL vekalet harcı olmak üzere toplam 2.884,50 TL yargılama giderinin kabul/ ret oranına göre 2.458,41 TL" ibarelerinin karardan çıkartılarak yerine "toplam 2.876,00 TL yargılama giderinin kabul/ ret oranı dikkate alınınca 1.573,20 TL" ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,11.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/487, Karar No: 2017/8254, Tarih: 28.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/487 E.  ,  2017/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın “....“ adına düzenlenmiş sahte kimlik ile katılandan araç kiraladığı ancak süre bitmesine rağmen aracı iade etmediği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, sahte nüfus cüzdanı kullanarak dolandırıcılık eylemini gerçekleştirdiğinin iddia olunması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5914, Karar No: 2019/2439, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5914 E.  ,  2019/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; suça sürüklenen çocuklar hakkında “iş yeri dokunulmazlığını ihlal” suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, ek savunma ile yazılı biçimde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından da hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4022, Karar No: 2016/3373, Tarih: 08.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4022 E.  ,  2016/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacı şirketin davalının elektrik abonesi olduğunu,davacı şirkete tahakkuk ettirilen faturalardan kayıp kaçak bedeli adı altında alınan bedellerin toplamı olan 1.301,82 TL'nin her faturadaki ödemenin yasal faizi ile davalıya iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; faturalarda kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen bedellerin EPDK kararları, yönetmeliği ve ilgili tebliğlere göre alındığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava açılma tarihinde kurul kararlarına karşı açılması gereken davalarda görevli yargı merciinin Danıştay Genel Kurulu olduğu gerekçe gösterilerek davanın Enerji Piyasası Kanunu'nun 12.maddesi ve HMK'nun 114/1-b maddeleri dikkate alınarak HMK'nun 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yersiz tahsil edildiği iddia edilen elektrik faturalarına yansıtılan kaçak kullanım bedeli adı altında haksız tahsil edildiği iddia edilen bedelin istirdadına ilişkin olup; uyuşmazlık özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava da; EPDK kararlarının kanuna aykırı olduğu iddia edilerek, iptali istenmediğine göre davaya bakmaya Adli Yargı görevlidir.

Bu durumda, mahkemece; işin esasına girilip, davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23052, Karar No: 2011/22168, Tarih: 23.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/23052 E.  ,  2011/22168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aşamalarda mağdur ... ile aralarındaki bir konuyu tartışırlarken, diğer mağdurlar ... ile ...'nun olay yerine gelerek saldırmaları üzerine, bıçak çektiğini savunmuş olması, mağdurların da kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında kendileri olaya dahil olduktan sonra bıçak çekildiğini belirtmeleri karşısında olayın başlangıcı ve gelişmesi üzerinde durularak, sanık yararına haksız tahrik uygulanması gerekip gerekmeyeceği hususu tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1317, Karar No: 2019/3358, Tarih: 14.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1317 E.  ,  2019/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Düzeltilerek onama-bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında hükmedilen deneme süresinin mahkum olduğu “1 yıl 8 ay” ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesine aykırı davranılması,

2)İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca 53/1. madde de belirtilen bir kısım hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına TCK'nun 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim süresinin "1 yıl" yerine "1 yıl 8 ay" olarak yazılması “ ve “Sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c) ve (d) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısında hak yoksunluğunun uygulanmamasına”, cümlelerin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-A)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde “Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851

II-A)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde “Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851

Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

B)... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 35,00 TL değerinde 1 adet parfüm ve 5,00 TL para çalan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde yapılan incelemede, 05.05.2014 tarihli olay yakalama ve üst arama tutanağından suça konu parfümün suça sürüklenen çocuk ...'ın üst araması sonucu bulunduğu suça sürüklenen çocuklar ve sanığın rızai teslimine ilişkin bir tespit bulunmadığının anlaşılması nedeniyle şartları oluşmayan TCK'nun 168/1-4 maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerde; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerektiği, alınmaması halinde ise gerekçesinin gösterilmesi gerektiği halde, sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin de yazılmaması,

4)Suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... açısından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15416, Karar No: 2015/851, Tarih: 29.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15416 E.  ,  2015/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/06/2014

Numarası : 2012/717-2014/385

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının ibranameyle tüm alacaklarının ödendiğini, bordrolarının imzalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarından % 30 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde açıkça yaz saati uygulaması dönemlerinde hafta içi mesai saatlerinin 8.30-18.30, kış saati uygulaması dönemlerinde 8.30-18.00 ve cumartesi günleri de 8.30-17.30 saatleri arasında olduğunu belirttiği halde bilirkişice yaz mevsiminde haftanın 6 günü 8.30-18.30 kış mevsiminde ise haftanın 6 günü 8.30-18.00 saatlerini çalışma saati kabul ederek hesaplama yapması ve mahkemece HMK’nun 26. maddesine aykırı bir biçimde cumartesi günleri çalışma saatinin davacının talebi aşılmak suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporunun esas alınarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.