muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25872, Karar No: 2018/11348, Tarih: 21.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/25872 E.  ,  2018/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 25. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A-Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin işçisi olarak 19/04/2013-08/04/2016 tarihleri arasında ... Havalimanı'nda bagaj yükleme boşaltma işinde çalıştığını, çalıştığı süre boyunca iş akdinin feshedilmesine yol açacak herhangi bir kusurlu davranışı bulunmadığı halde aynı işte çalışan bütün işçiler gibi belindeki rahatsızlık nedeniyle aldığı raporlar sebebiyle işe gelmediği günler gerekçe gösterilerek haksız olarak davalı işveren tarafından iş akdinin feshedilmesi nedeniyle yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B-Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 19/04/2013-08/04/2016 tarihleri arasında davalı işyerinde bagaj taşıma işçisi olarak çalışan davacının disiplin kurulu kararı ve genel müdür onayı ile geçerli nedenle feshedildiğini, davacının çok sık rapor alıp işe devamda sıkıntılar çıkardığını, bu hususta amirleri tarafından sözlü ve yazılı olarak uyarılmasına rağmen kayıtsızlığa devam ettiğini, 21/03/2015-21/03/2016 tarihleri arasında toplam 30 gün raporlu olarak işe gelmediğini, aldığı raporların 7 gününün tatil öncesi, 9 gününün tatil sonrasına denk geldiğini, 22/03/2016 tarihinde savunmasının istendiğini, aldığı raporların bel fıtığı ve boyun fıtığı nedeniyle alındığına dair savunmasının yerinde görünmediğini, iş akdi geçerli nedenle feshedilen davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C-İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C-İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, Toplanan delillere dinlenen tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamının bir bütün ve objektif olarak değerlendirilmesi neticesinde; her ne kadar davalı işveren tarafından davacının iş akdinin bir kısmı tatil gününden önce ve sonraya denk gelecek şekilde 21/03/2015-21/03/2016 tarihleri arasında 30 gün rapor alarak davalı işyerinde işlerin aksamasına ve işgücü planlamasının olumsuz etkilenmesine sebebiyet vermiş olması nedeniyle geçerli nedenle feshedildiği ileri sürülmüşse de; duruşmada dinlenen davacı tanığı... davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapıp günde 12-13 saat çalışıp, yeri geldiğinde 20-30 tün bagaj taşıdıklarını, bu işi yapanların hemen hemen hepsinde belinde rahatsızlık olduğunu, kendisinde de bel fıtığı rahatsızlığının bulunduğunu, davacının da boyun fıtığı ve bel fıtığı rahatsızlığının bulunduğunu, işe girdiğinde davacının bu rahatsızlıklarının bulunmadığını, iş yerinde çalışan rapor aldığında başka bir çalışanın kendileri yerine çalıştığını, çalışma düzeninin bozulmadığını, işyeri doktorunun bu şartlar altında çalışamayacaklarını yerlerinin değiştirilmesini belirtmesi üzerine işinin değiştirilmesini talep ettiğini, davacının da bu şekilde işverenden talepte bulunduğunu, davacının da işyerinde ağır kaldıramaz raporunun bulunduğunu beyan etmiş, duruşmada dinlenen davacı tanığı ... tanık...'nın beyanını teyit eder şekilde beyanda bulunmuş, davacı asil 16/11/2016 tarihli oturumda en son işten çıkartılmadan iki gün önce temizlik bölümüne verildiğini ondan sonra işten çıkarıldığını beyan etmiş, feshe gerekçe olarak gösterilen tarihler arasında davacıya verilen iş göremezlik raporları tetkik edildiğinde raporların çoğunun davacının yaptığı işle ilgisi bulunduğu yumuşak doku bozukluğu, miyalji, kalça eklem ve ligamentlerin çıkık, burkulma ve gerilmesi, uyluk kontizyonu, yumuşak doku bozukluğu, bel ağrısı, niteliğinde tanıkların duruşmada beyan ettikleri çalışma koşulları ve davacının yaptığı iş ile ilgili rahatsızlıklar olduğu, davacının işe girmeden önce ise bu rahatsızlıklarının bulunduğuna dair davalı işveren tarafından yazılı delil belge sunulmadığı, davacının dinlenen tanık beyanından da anlaşıldığı üzere yaptığı işin değiştirilmesi ve ... durumuna uygun başka bir işte değerlendirilmesi için davalı işverene müracaat etmesine rağmen davacının sağlığına uygun başka bir işte değerlendirilmeyip görevinin fesih tarihinden iki gün önce değiştirildiğine dair davacı beyanı dikkate alındığında değiştirilen görevde dahi hizmetinden istifade edilip edilmeyeceği ve verim alınıp alınmayacağı beklenmeyen davacının savunmasında belirttiği mevcut rahatsızlığına uygun ... raporları nedeniyle elinde olmayan sebeplerle çalışmasına ara verdiği anlaşılmakla davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D-İstinaf başvurusu :

D-İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, fesih koşullarının oluştuğu itirazında bulunarak istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E-Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, dava işe iade davası olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır. Davaya konu normatif dayanak 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 17-18 ve devamı maddeleridir. Feshin geçerli nedene dayandığı konusunda ispat yükümlülüğü işverene aittir.

Somut olayda, iş güvencesi hükümlerinden faydalandığı tespit edilen davacının raporlu olarak işe gelmediği süre geçerli fesih imkanı verecek bir süre olmayıp, bu nedenden dolayı bir zararın meydana geldiği davalı işverenlik tarafından ispat edilememiştir. Ayrıca, fesihte son çare ilkesinin de gözetilmesi gerekmekte olup, fesih sürecine göre davacının, daha uygun bir birimde görevlendirilip, çalışması için uygun bir sürenin tanınmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibar ile ;davalı taraf fesih koşullarının oluştuğu itirazında bulunmuş ise de ; dosya kapsamı, delil durumu, davacının raporlu olduğu sürenin ... 8. İş Mahkemesi 2016/249 Esas 2016/509 karar sayılı kararında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre,davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE, karar verilmiştir.

F-Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde, davacının iş akdi geçerli nedenle sona erdiğini, davacının tatillerin öncesi vc sonrasına gelecek şekilde rapor almasının çalışma barışını bozduğunu, planlamada aksaklık yarattığını, onun yerine çalışan personellerin huzursuz olduğunu, iş yüklerinin arttığını iddiası ile temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G-Gerekçe:

Davacının 05.07.2015 - 18.03.2016 tarihleri arasında 22 defa, 10 defası serbest günün öncesi veya sonrasına denk gelecek şekilde istirahat raporu aldığı, bu hali ile sık sık rapor alma fiilinin sabit olduğu, sık rapor almanın iş yerindeki iş akışına olumsuz etkisi gözetildiğinde, işveren açısından geçerli fesih nedeni olup, açıklanan nedenlerle işverenin feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından işe iade davasının reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 ve 6100 sayılı HMK.’un 373. maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

H) Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın esastan REDDİNE,

3. Davalı kendisini vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

4. Alınması gereken 35,90 TL karar ve ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile 6,70 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın esastan REDDİNE,

3. Davalı kendisini vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

4. Alınması gereken 35,90 TL karar ve ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile 6,70 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

5. Davacının yaptığı yargılama giderlerinin üzerine bırakılmasına,

6. Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

7. Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2018 tarihinde kesin olarak, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11806, Karar No: 2018/10049, Tarih: 10.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11806 E.  ,  2018/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suça konu faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, sanık hakında düzenlenen 28.06.2013 tarihli 2013-A-2009/38 sayılı vergi suçu raporu ve eklerinde sahte faturaları düzenleyen mükelleflerden bazıları hakkında vergi suçu raporları düzenlendiği belirtilmekle birlikte, bu mükelleflere ilişkin 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan tanzim edilmiş vergi inceleme raporlarının dosya içerisinde mevcut bulunmaması ve sahte fatura düzenleyicisi olduğu belirtilen mükellefler hakkında bu suçlardan dava açılıp açılmadığının dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan tanzim edilen vergi inceleme raporlarının dosyaya getirtilmesi, bu mükellefler hakkında ilgili takvim yılına ilişkin olarak dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içerisine konulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.11.2013 tarih ve 2013/37854 Soruşturma-2013/19983 Esas sayılı iddianamesi ile iddianame anlatımı doğrultusunda, 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Gaziantep Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 11.07.2013 tarih ve 2013/191 sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirine dönüşemeyeceği halde, kararın gerekçe kısmında sahte fatura kullanma suçundan bahsedilip, hüküm kısmında ise “sahte fatura düzenleme“ suçundan hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hükümde çelişkiye yol açılmış olması,

b)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak 213 sayılı Yasa‘nın 359/b maddesi yerine, 359/2-b maddesi yazılması,

d)“25.09.2009“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2009“ şeklinde eksik yazılması,

e)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibariyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8974, Karar No: 2024/12082, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8974 E.  ,  2024/12082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/444 E., 2024/135 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ (BOTAŞ) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.03.2006 tarihinden itibaren davalı BOTAŞ'a ait ve envanterinde kayıtlı römorkörlerde çalıştığını, dava tarihi itibarıyla çalışmaya devam ettiğini, BOTAŞ'ın bu römorkörleri çalıştırma işini başka firmalara ihale ettiğini, işçilerin aynı yerde çalışmaya devam ettiklerini, asıl işverenin BOTAŞ olduğunu, diğer davalı ... İnşaat Denizcilik AŞ (... Şirketi) ile Liman İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde uyuşmazlık çıkması üzerine Sendikanın başvurması ile Yüksek Hakem Kurulunun 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararının verildiğini, 01.06.2018 tarihinde yürürlüğe giren Yüksek Hakem Kurulu kararına göre toplu iş sözleşmesinin 38 inci maddesinde öngörülen birinci yıl birinci altı ay %6 ve birinci yıl ikinci altı ay %4 ücret zammının yapılmadığını, 39 uncu maddesinde fazla çalışma ücretinin %30 zamlı olarak ödeneceğinin belirtildiği hâlde buna uyulmadığını, 42 nci maddesinde saat 20.00-06.00 arası gece çalışmalarında ücretin %10 zamlı ödeneceğinin belirtildiğini, yakacak yardımı, sosyal yardım, ... yardımı alacaklarının ödenmediğini, birinci altı ayda 10 gün olması gereken ikramiyenin 8 gün olarak ödendiğini, ikinci altı ayda hiç ikramiye ödenmediğini, davacı vekili ayrıca müvekkili ile yaptığı avukatlık ücret sözleşmesine göre karar verilecek tutarın %10'u kadar vekâlet ücretinin de davalılardan tahsilini talep ettiklerini ileri sürerek ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı, gece çalışma ücret farkı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, ikramiye alacağı ve takdir edilecek tutarların %10'u kadar vekâlet ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacı ile devam eden bir iş sözleşmesinin mevcut olmadığını, davaya konu iş sözleşmesine ilişkin asıl işveren olmadığı gibi son işveren sıfatı da bulunmadığını, husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, somut davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili Şirketten hiçbir alacağının olmadığını, davacı vekilinin davacı asıl ile arasındaki akdi vekâlet ücreti bedelinin müvekkil Şirkete yükletilmesi talebinin kabul edilemeyeceğini, davacının faiz talebinin yerinde olmadığını, asıl işveren BOTAŞ tarafından toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçi alacaklarının ödenmesi gerekçesi ile müvekkili Şirketin hak edişlerine bloke konulduğunu, davacılara ödenmeyen veya geciken bir alacak tespit edildiği takdirde Şirketin bu nedenle de sorumlu olmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı BOTAŞ vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kuruluş BOTAŞ ile diğer davalı ... Şirketi arasında davacının iddiasının aksine herhangi bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını müvekkilinin taraf sıfatının olmadığını, davanın BOTAŞ'ın ihale makamı olması ve ayrıca 854 sayılı Deniz İş Kanunu'nda (854 sayılı Kanun) asıl işveren alt işveren ilişkisinin düzenlenmemiş olması nedeniyle husumetten reddi gerektiğini, davada talep edilen ücret zammı, fazla çalışma ücreti, gece çalışması ücreti, çocuk yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, yıllık sosyal yardım, ikramiye kalemlerinden oluşan alacakların tamamının müvekkilinin tarafı olmadığı toplu iş sözleşmesine dayanan alacaklar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli kararı ile; davacının davalı işyerinde dava tarihinde çalışmaya devam ettiği, davacı 01.06.2018 tarihinde yürürlüğe giren 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı Yüksek Hakem Kurulu kararı kapsamında ödenmesi gereken ücret ve yardımların tahsilini talep ettiğinden 25.09.2020 olan dava tarihi itibarıyla zamanaşımının gerçekleşmediği, Dairemizin 2020/6133 Esas, 2020/17010 Karar sayılı kararı ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinde düzenlenen asıl işveren alt işveren ilişkisinin 854 sayılı Kanun kapsamında bulunan iş ilişkilerine uygulanamayacağı ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi bağlamında muvazaa bulunmadığı takdirde gemiadamının işvereni ile imzalanan iş alım sözleşmesinin karşı tarafı olan gerçek veya tüzel kişinin gemiadamının işçilik alacaklarından müteselsilen sorumluluğunun bulunmadığına karar verildiği, somut olayda dava konusunun davacının üyesi olduğu Liman-İş Sendikası ile davalı ... Şirketi arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesine göre yapılması gereken zamların yapılmayarak eksik ücret ödendiği iddiasıyla hesaplanacak ücret farklarının tahsili istemi olduğu, davalılar ... Şirketi ile BOTAŞ arasında iş alım ilişkisi mevcut olduğu, davacının iş alım sözleşmesi kapsamında 854 sayılı Kanun'a tâbi olarak davalı BOTAŞ envanterindeki römorkörlerde gemiadamı sıfatıyla çalıştığı, asıl uyuşmazlığın 854 sayılı Kanun kapsamında çalışan gemiadamının iş sözleşmesinden ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarından davalı ... Şirketinden iş alımı yapan davalı BOTAŞ’ın sorumlu olup olmadığı noktasında toplandığı, 17 Nisan 1995 tarihli ve 22261 sayılı Resmî Gazete'de davalı BOTAŞ'ın ana statüsü başlığı altında Şirketin amaç ve faaliyet konularının sıralandığı, 4 üncü maddede Şirketin bu amaca ulaşabilmek için kılavuzluk, römorkörcülük, palamarcılık vs. hizmetleri ile her türlü liman işletmeciliğini yapabileceğinin düzenlendiği, diğer taraftan davalı BOTAŞ'ın internet sitesinde kılavuzluk (pilotaj), römorkaj ve palamar hizmetlerine dair ücret tarifesinin yer aldığı, tüm bu açıklamalar çerçevesinde Devlet tarafından davalı BOTAŞ'a ana statüsü kapsamında ruhsat verilen liman, rıhtım ve iskeleler ile diğer kıyı tesislerinde yapılacak kılavuzluk, römorkörcülük ve palamarcılık faaliyetlerinin yine davalı BOTAŞ'a ait römorkör ve pilot botlar vasıtasıyla yerine getirilmesi ve tanık anlatımlarından da anlaşılacağı üzere diğer davalı ... Şirketine ait bordrolu işçilerin çalıştığı bu deniz araçları ile Opet, Milangaz ve Marmara Depoculuk gibi harici işyerlerine yakıt nakli yapacak gemilere kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetlerinin BOTAŞ tarafından satılmak suretiyle sağlanması nedenleriyle davalılar ... Şirketi ile BOTAŞ arasındaki 18.05

... Şirketine ait bordrolu işçilerin çalıştığı bu deniz araçları ile Opet, Milangaz ve Marmara Depoculuk gibi harici işyerlerine yakıt nakli yapacak gemilere kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetlerinin BOTAŞ tarafından satılmak suretiyle sağlanması nedenleriyle davalılar ... Şirketi ile BOTAŞ arasındaki 18.05.2018 tarihli LNG İşletme Müdürlüğü Deniz Vasıtaları İşletmeciliği ve Palamar Hizmeti Alımına Dair Sözleşme ile esasen BOTAŞ'ın envanterindeki deniz araçlarıyla, yine BOTAŞ'ın faaliyetine ruhsat verilen bir alanda sürdürülen iş kapsamında çalışacak işçilerin temininin ihale edildiği, her ne kadar davalılar arasında 854 sayılı Kanun kapsamında bir iş alım sözleşmesi bulunsa da iş alım amacı olmaksızın yapılan sözleşmenin işçi temini amacı taşıdığı ve muvazaalı olduğu, gemi adamları tarafından işçilik alacaklarının hem görünüşteki işveren ... Şirketinden hem de gerçek işveren olan davalı BOTAŞ'tan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.