muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28862, Karar No: 2015/19165, Tarih: 10.06.2015

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacılara konutların 05.03.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı, davacıların 26.08.2011 tarihli ihtarname ile, konut ve ortak alanlarda bulunan açık ve gizli ayıplar ile eksik imalatların tespiti ve maliyet bedelinin yatırılmasının istendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Yüreğir Aksantaş Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.03.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir.Davacıların konutu teslim ile ihtarname tarihine göre iki kışın geçtiği görülmektedir.Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak, işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından verilen 29.07.2013 tarihli cevabi yazı ile eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8521, Karar No: 2012/33061, Tarih: 04.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8521 E.  ,  2012/33061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suç tutanağında ve yediemin senedinde ele geçen emval 200 kg olduğu yazılı olmasına, zabıt mümziileri aynı yerde daha önce iki kez kesim yapıldığı faili meçhul şekilde tutanak düzenlediklerini sanığı suç tarihinde olay yerinde görünce bu eylemleri de yaptığı kanaati ile önceki tutanaktaki ağaçlarıda yeni tutanağa geçirildiklerini belirtilmelerine göre ele geçen 200 kg emvalin kaç adet ağaçtan elde edileceği, ağaçların vasfı bilirkişiden sorulup neticesine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden 16 adet ağacı kestiği kabul edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kararda uygulanan yasa maddeleri gösterilmeyerek CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4540, Karar No: 2013/3565, Tarih: 03.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4540 E.  ,  2013/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. ve devamı maddelerinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup davacı ve karşı davalı yüklenici, davalı ve karşı davacı ise iş sahibidir. Davacı, iş bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı işin götürü bedelle üstlenildiğini, bu iş nedeniyle davacıya 3.000,00 TL ödeme yapıldığını, işin de eksik ve kusurlu bırakıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı ve karşı davacı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ve karşı davacı iş sahibi cevap layihasının deliller bölümünde "her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan 3.000,00 TL ödeme yapıldığı iddiasıyla ilgili olarak davacı ve karşı davalı yükleniciye yemin teklif hakkı bulunduğundan, bu hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı ve karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17911, Karar No: 2021/22472, Tarih: 22.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/17911 E.  ,  2021/22472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihi ile sanık ... hakkında tehdit suçuna ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1008 esas, 2010/548 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/112-408 e-k. sayılı kararı ile sanığın yaralama suçu işlediğinden bahisle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi'ne sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanması için ihbarda bulunulduğu, mahkemenin temyize konu sanık ... hakkında tehdit suçundan almış olduğu 1 yıl 15 gün hapis cezasını açıklamasının yanı sıra daha önce ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1008 esas, 2010/548 sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası alan ve bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık ... hakkında kararın açıklanması için ihbar bulunmamasına rağmen açıklanması karşısında; temyiz dışı sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasının yasal dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Kısa kararda sanık olarak ... hakkında ceza tesis edilmesine karşın kararın gerekçesinde tehdit eylemini gerçekleştiren kişinin sanık ... olduğu belirtilerek hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye yol açılması,

2- Sanığın gece saat 04:00 civarı evinde uyuduğu esnada eşi ve kayınbiraderi olan müştekilerin eve kendilerinde bulunan anahtar ile sanıktan habersiz girdikleri, müşteki ...'ün mutfaktan bıçak alarak uyuyan sanığın başucuna gittiği, bu sırada sanığın uyanarak müştekinin elinde bulunan bıçakla çenesinden yaralanması üzerine müştekilere tüfek doğrultarak tehdit eyleminde bulunduğu şeklinde kabul edilen olayda; sanığın aşamalarda müşteki...'ün elindeki bıçağın sivri ucunu hissederek uyandığını, müştekinin kendisine bıçak salladığını, önce eline çarşaf alarak kendisini korumaya çalıştığını, ancak müştekinin eylemini sürdürmesi üzerine yatak odasında bulunan tüfeği eline alarak müştekiden evini terk etmesini istediğini savunması ve olay gecesi emniyete giderek ilk şikayette bulunanın da kendisi olması karşısında; sanığın eylemi kendisine karşı gerçekleşmesi muhakkak olan haksız bir saldırıyı ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin, eyleminin TCK'nın 25. ve 27. maddelerinde düzenlenen meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin tartışılmasından sonra hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6734, Karar No: 2022/9718, Tarih: 07.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6734 E.  ,  2022/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/03/2020 tarih, 2020/12 Esas ve 2020/85 sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçun niteliği tayin edilmiş, bozma nedeni saklı olarak tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede meşru savunmaya, katılanlar vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, Ancak;

Mahkemece, Dairemizin 02/12/2019 tarih ve 2018/4343 E, 2019/5275 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamını etkisiz kılacak biçimde sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 12 ila 18 yıl arasında ceza öngören TCK’nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, azamiye yakın düzeyde ceza belirlenmesi yerine, asgariye yakın düzeyde 14 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.

07/12/2022 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii, Avukat ...'un yokluğunda 15/12/2022 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/11077, Karar No: 2017/6534, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11077 E.  ,  2017/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.03.2015 günlü ve 2014/21311 E. 2015/3254 K. sayılı ilamı ile;

(…Hâl böyle olunca; mahkemece, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.)

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil,

yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20477, Karar No: 2016/747, Tarih: 03.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20477 E.  ,  2016/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1, 4/1, 5/1, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 3/1 -a/2, 25/1 ve geçici 1. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2014/206 esas, 2015/92 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/230 esas, 2015/139 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/448 değişik iş sayılı karar aleyhine... Bakanlığınca verilen 19/10/2015 gün ve 21156/67460 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2015 gün ve 2015/352336 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "

(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

.... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olması ve anılan Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının yorumlanmasından çıkan sonuç birlikte değerlendirildiğinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olması ve anılan Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının yorumlanmasından çıkan sonuç birlikte değerlendirildiğinde;

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/05/2015 tarihli ve 2015/448 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.