muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5808, Karar No: 2021/9047, Tarih: 17.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5808 E.  ,  2021/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ...1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2010 tarih ve 2010/588 esas, 2010/571 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 09.10.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlı adına kayıtlı aracı satıp yerine yeni bir araç alabilmek için izin verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 16.10.2020 tarihli ek karar ile kısıtlının mernis adresinin “Kuştepe Mah. Özgür Sok. No:1 İç Kapı No:16 Şişli/İstanbul” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18025, Karar No: 2014/20219, Tarih: 25.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/18025 E.  ,  2014/20219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.3.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Davacı ... ile temyiz edilen Davalı ... vekili Avukat ... geldiler davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen Davalı ... Yapı Koop. vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...'un tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava; yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 26330 ada, 12 parsel sayılı 1119 m2 yüzölçümündeki arsa nitelikli taşınmazı üzerine yapılacak inşaat için ... 38. Noterliğince düzenlenen 28.09.2004 tarihli vekaletname ile davalı kooperatifi vekil tayin ettiğini; ancak gördüğü lüzum üzerine vekâletten azlettiğini, davalıyı azlettiği halde davalının 05.05.2006 tarihinde bilgisi dışında ve geçersiz vekâletnameye dayanarak dava konusu arsayı bedelsiz olarak kamuya terk ettirdiğini; bu suretle gayrimenkulün 5.5.2006 tarihinde Maliye Hazinesi adına tescil edildiğini; yapılan işbu kamuya terk işleminin usûl ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı, idari işlemin iptali için açılan ... 12. İdare Mahkemesinin 2005/1733 esas sayılı davanın reddedildiğini,taşınmazın oluşmasına dayanak teşkil eden idari kararların idari yargı yerinde iptal edilmediği sürece yolsuz teşkil iddiası ile açılan tapu iptali ve tescil davasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; işlemin idari yargıda iptal edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı, idari işlemin iptali için açılan ... 12. İdare Mahkemesinin 2005/1733 esas sayılı davanın reddedildiğini,taşınmazın oluşmasına dayanak teşkil eden idari kararların idari yargı yerinde iptal edilmediği sürece yolsuz teşkil iddiası ile açılan tapu iptali ve tescil davasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; işlemin idari yargıda iptal edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 26330 ada 12 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden paydaş olduğu, ... Belediyesi Belediye Meclisinin 8.3.2005 tarihli 200 ve ... Büyükşehir Belediyesi Belediye Encümeninin 10.5.2005 tarihli 1189 sayılı kararlarına istinaden bedelsiz kamuya terk işleminin ... 4. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün 5.5.2006 tarihli 7666 sayılı işlemle ile gerçekleştirildiği, 81035 nolu parselasyon planının uygulanması sonucu 26320 ada 7, 8, 9 ve 28471 ada 1 parsel ile 26330 ada 12 nolu parsellerin oluştuğu, davacı tarafından ... 12. İdare Mahkemesinde açılan 2005/1733 E-2006/1959 Karar sayılı davada 08.03.2005 tarihli ... Meclis kararı ile yapılan imar planı değişikliğinin iptalinin istendiği, mahkemece 13.10.2006 tarihinde davanın reddine karar verildiği ve verilen kararın temyizi üzerine ....Dairesinin 14.01.2009 tarihinde 2007/7640 Esas-213 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği ve henüz kesinleşmediği görülmektedir.

Ne var ki, mahkemece idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilmediğinden yolsuz tescilin sözkonusu olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmaza dayanak idari işlemin iptali için İdare Mahkemesinde açılan davanın henüz sonuçlanmadığı ve mahkemece bu hususun üzerinde durulmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, anılan idari işlemin iptali isteğinin reddedilmesi durumunda sicilin illetini teşkil eden idari işlemin hukuksal varlığını koruyacağı, aksi durumda idari işlemin iptalinin kesinleşmesiyle sicilin dayanaksız kalacağı ve yolsuz tescile dönüşeceği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, ... 12. İdare Mahkemesinin 2005/1733 E. 2006/1959 K. Sayılı idari davanın sonucunun beklenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/467, Karar No: 2012/3076, Tarih: 07.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/467 E.  ,  2012/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2000 takvim yılında işlenen suç nedeniyle:

765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına.

2001 takvim yılında işlenen suç nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 62/1. maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Ek iddianame ile açılan kamu davası yönünden:

CMK.nun 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine.

I-Katılan vekilinin 2000 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelen temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2000 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 01.05.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA.

II-Sanık müdafiinin 2001 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkümiyet ile şikayetçi hazine vekilinin 08.11.2006 tarihli ek iddianame ile açılan kamu davası nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelen temyizine gelince;

Şikâyetçi hazine vekilinin, 08.11.2006 tarihli ek iddianame ile kamu davası açıldıktan sonra duruşmalara katılarak, şikayetçi olduğunu beyan etmesi ve ek iddianameye konu dava hakkında temyiz talebinde de bulunmuş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince suçtan zarar gören olarak hükmü temyiz yetkisi bulunduğu cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Şikâyetçi hazine vekilinin, 08.11.2006 tarihli ek iddianame ile kamu davası açıldıktan sonra duruşmalara katılarak, şikayetçi olduğunu beyan etmesi ve ek iddianameye konu dava hakkında temyiz talebinde de bulunmuş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince suçtan zarar gören olarak hükmü temyiz yetkisi bulunduğu cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın 2001 takvim yılında yüklenen “sahte fatura kullanmak” ve “gelir stopaj beyannamesinde sahtecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 21.04.2002 ve 01.05.2002 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ile şikayetçi hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16595, Karar No: 2010/13159, Tarih: 07.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/16595 E.  ,  2010/13159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Şişli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.12.2009 tarihli ve 2009/9435 soruşturma, 2009/33395 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 15.01.2010 tarihli ve 2010/196 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 19.05.2010 gün ve 31823 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve 131431 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, müşteki ile şüphelinin temsilcisi olduğu GSM operatörü Avea İletişim Hizmetleri arasında düzenlenen abonelik sözleşmesinde, uluslararası dolaşım servislerine kapalı tutulması dahil olmak üzere işaretlemediği kutularda tahrifat yapıldığı bilirkişi raporundan anlaşılmakla, şüpheli hakkındaki delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada yakınan tarafından verilen dilekçe ile, üzerine kayıtlı cep telefonları ile yurt içinde görüşme yapmasına karşın, Ayvalıkta bulunduğu sırada Yunanistan’a ait GSM operatörü üzerinden görüşme yaptırıldığını, konuyu abonesi olduğu AVEA firmasına ilettiğini, yaptığı incelemede başvuru formundaki ilgili boş kutuların kendi bilgi ve isteği dışında firma tarafından doldurulduğunu anladığını ileri sürdüğü, Ankara C. Başsavcılığınca yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda alınan raporda, abonelik başvuru belgesindeki “Wap servisi açılsın” ve uluslar arası dolaşıma açılsın”gibi seçeneklerin önündeki boş kutulardaki işaretlerin, formu dolduran kişi dışındaki başka biri tarafından ve farklı bir tarihte işaretlenmiş olduğunun belirtildiği, fakat yer itibariyle yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Şişli C. Başsavcılığının ise AVEA ilgili bölüm sorumlusu olan şüpheli hakkında, “telefonların hata ile uluslar arası görüşmelere açıldığının, bu nedenle fatura edilen bedelin sonraki faturalardan mahsup edildiği için herhangi bir zararın bulunmadığının anlaşılması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, yakınan vekilince itiraz edilmesi üzerine konuyu inceleyen merci Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının da, Şişli C. Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda verilen kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

CYY.nın 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği bilgisini öğrenen C. savcısının, soruşturma başlatarak toplayacağı deliller çerçevesinde, aynı yasanın ‘kovuşturma mecburiyeti ilkesini’ kapsayan 170/1. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasına gerek olup olmadığını değerlendirip, sonucuna göre, yeterli şüphe nedenlerinin varlığı halinde kamu davasını açması zorunlu bulunmaktadır.

Yasa yararına bozma istemine konu olan dosyada yakınanın iddiaları ve abonelik başvuru belgesinde sahtecilik yapıldığına ilişkin bilirkişi raporu karşısında, sahtecilik suçu yönünden kamu davasının açılması için yeterli şüphenin var olduğunun kabul edilmesi gerekirken, dosya içeriğine aykırı ve yetersiz gerekçelerle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi hukuka uygun bulunmaması karşısında, itirazı inceleyen mericin CYY.nın 173/4. maddesi uyarınca itirazı kabul etmesi yerine reddetmesi yasaya aykırı görülmekle, 5271 sayılı CYY’nın 309/4-a maddesi uyarınca; BEYOĞLU 2. AĞIR CEZA MAHKEMESİNİN 15.1.2010 tarih ve 2010/196 değişik iş sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenleri uyarınca yeniden karar verilmek üzere müteakip işlemlerin merci Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince yerine getirilmesine, 07.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4662, Karar No: 2006/7766, Tarih: 13.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4662 E.  ,  2006/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı İzmir 3. İş Mahkemesinin, 11.10.2004 tarih 2004/53-785 sayılı alacak ilamında, 1.203.001.243 TL brüt ücret farkı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile , 20.916.000 TL brüt  izin yardımı, 100.000.000 TL brüt makam tazminatı,50.000.000 TL brüt lojman yardımı, 48.220.500 TL brüt yakacak yardımı, 100.000.000 brüt lisan tazminatı alacaklarının, dava tarihinden itibaren en yüksek işletme kredi faizi uygulanmak suretiyle davalı M. A. B. T.A.Ş. (T.k) tan tahsiline hükmolunmuştur. Anılan ilam derecattan  geçerek Yargıtay 9.HD.ce 9.12.2004 tarihinde onanmıştır. İlamda dava tarihi olarak, 25.3.2004 tarihi gösterilmiş ise de; bu tarihin ilamın geçirdiği safahat dikkate alındığında, maddi hataya müstenit olduğu, gerçekte dava tarihinin 25.3.2002 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim, 6.1.2006 tarihli  Tavzih kararı ile dava tarihinin 25.3.2002 tarihi olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, İcra mahkemesi kararına  dayanak yapılan bilirkişi raporunda, dava tarihinin ilama aykırı olarak, 25.3.2004 tarihi esas alınarak faiz hesabı yapılmış olması doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle icra mahkemesince ilamın hüküm fıkrası nazara alınarak faizin başlangıç tarihinde ilama uyan biçimde fais hesabının yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ve hatalı inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.042006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9319, Karar No: 2014/17264, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9319 E.  ,  2014/17264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/424-2013/715

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1053, Karar No: 2016/616, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1053 E.  ,  2016/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Başkanlığı vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/03/2014 tarih ve 2013/383-2014/194 sayılı hükmün Dairenin 04/09/2014 tarih ve 2014/24867-2014/24820 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4132 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 28141,50 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 25203 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 25203 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, taraflar tarafından temyiz edilmiş, kararın düzeltilerek onanması üzerine davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4132 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 28141,50 TL yapı bedeli ile 2938,35 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.