muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1914, Karar No: 2016/6696, Tarih: 08.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1914 E.  ,  2016/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılı ile 2005 yılının ocak ve şubat aylarında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca, 2004 takvim yılı için istem gibi, 2005 takvim yılı için isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3565, Karar No: 2009/6052, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3565 E.  ,  2009/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kocası ile İsviçre'de yaşarken bankadan kredi çektiklerini, parayı davalının aldığını, borcu kendisinin ödediğini ileri sürerek aldığı 62.460 frangın faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, genel kural gözetilerek İnegöl Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davada kendisini avukat aracılığı ile temsil ettirmiştir. Avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Bu hususun gözardı edilmesi bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasına 3.bent olarak "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının iadesine, 4.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9519, Karar No: 2010/1409, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9519 E.  ,  2010/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu meydana gelen ve SGK'ca %31olarak belirlenen beden güç kayıp oranının Adli Tıp Kurumunca %51 olarak belirlenmesi nedeniyle oluşan %20 fark nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 13.07.2007 gün ve 4292 sayılı, raporuna göre dava kısmen kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Bu davada mahkemece sigortalıda oluşan beden güç kayıp oranının belirlenmesi 5510 sayılı Yasa gereğince davacıya belirlenen bu orana göre Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanması sonucu da doğuracağından sigortalıda oluşan beden güç kayıp oranının kaç olduğu Sosyal Güvenlik Kurumunun dahi hak alanını ilgilendirmektedir. İlerde davacıya mahkemece belirlenen bu oran üzerinden gelir bağlanması ve davalı işverenden de bu oran gözetilerek maddi zararın tazmini istenebileceğinden ve bu davada SGK taraf olmadığından yeni ihtilafların çıkmasını ve başka davaların açılmasını engellemek açısından usul ekonomisi de gözetilerek Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı da davaya dahil edilmek suretiyle Kurumunda tarafı olduğu dava sonucunda beden güç kayıp oranının belirlenmesi gerekir.Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade ederek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir. Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, SSK Çerkezköy Hastanesi’nin 18.04.2002 tarih , 914 sayılı, 10.05.2004 tarih, 1949 sayılı, SSK İstanbul Eğitim Hastanesi’nin 30.07.2004 tarih, 11525 sayılı Sağlık Kurulu Raporlarına istinaden SGK Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Dairesi Başkanlığınca iş kazası sonucu davacıya %31 oranında iş göremezlik oranı takdir edilmiştir. SS Yüksek Sağlık Kurulunun 18.08.2006 gün 3/153 sayılı raporunda %31 olan iş göremezlik oranı, Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun 13.07.2007 gün ve 4292 sayılı raporunda %51 olarak belirlenmiştir. Raporlar arasında çelişki giderilerek gerçek maluliyet oranı belirlenmelidir.

Yapılacak iş; davacıya dava sonucu itibariyle Sosyal Güvenlik Kurumunun da hak alanını ilgilendirdiğinden Sosyal Güvenlik Kurumunu yöntemince davaya dahil etmesi için önel vermek, 5510 Sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca kurum Yüksek Sağlık Kurulundan ve Adli Tıp Kurulundan alınan raporlara itiraz edildiğine göre üst kurul olan Adli Tıp Genel Kurulunda rapor alınarak sonuca gitmektir.

Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının taraf olmadığı bu davada davacının beden güç kaybı oranının %51 olduğunun kabulüyle yasal prosedür işletilmeden çelişik raporlar ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının taraf olmadığı bu davada davacının beden güç kaybı oranının %51 olduğunun kabulüyle yasal prosedür işletilmeden çelişik raporlar ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7561, Karar No: 2019/1820, Tarih: 13.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7561 E.  ,  2019/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı, mirasbırakanları ...’in 123 ada 35 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak tapuda satış göstermek suretiyle oğlu davalıya temlik ettiğini ileri sürerek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı, mirasbırakanın sağlığında kanser hastası olduğunu, mirasbırakanı yanına alarak tüm bakım ve ihtiyaçlarını karşıladığını, mirasbırakanın bakıma karşılık dava konusu taşınmazı devrettiğini, kaldı ki murisin davacıya ve dava dışı mirasçılara da taşınmazlar verdiğini belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada davalı, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1933 doğumlu mirasbırakan ...’in 13.07.2014 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu ... ve davalı oğlu ... n ile dava dışı kızı ...’ün mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 123 da 35 parsel sayılı taşınmazını 26.06.2009 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, onun da 03.02.2014 tarihinde birleştirilen davada davalı ...’a satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere; tapu iptal tescil davalarının kayıt maliki ya da kayıt malikleri aleyhine açılması gerektiği gibi, davalar birleştirilse bile müstakil dava olma özelliklerini koruyacakları kuşkusuzdur.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıkları mirasbırakanın başka taşınmazlarının da olduğunu, murisin davacı ve dava dışı kızını da taşınmazlar verdiğini bildirmişler, murisin diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir neden ve muvazaanın varlığı konusunda somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Davalı tanıkları da, davalının savunmasını doğrulamışlardır. Bu durumda muvazaa olgusunun kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Başka bir hususta, son kayıt maliki ... ile davalı ...’in el ve işbirliği içerisinde olduğu da kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, davalı ...’in kayıt maliki olmaması nedeniyle asıl davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine, birleştirilen davanın ise iddia kanıtlanamadığından reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalıların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10905, Karar No: 2011/17827, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10905 E.  ,  2011/17827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.113.30 TL. kalan harcın davalı Yaka Petrol Ltd. Şti'nden alınmasına, 1.109.40 TL kalan harcın davalı ... Ltd. Şti.'nden alınmasına, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5332, Karar No: 2024/2758, Tarih: 05.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5332 E.  ,  2024/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/621 E., 2023/546 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenlemek, sahte fatura kullanmak, defter, kayıt ve belgeleri gizlemek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/699 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından, ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/699 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararlarının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 10.05.2022 tarihli ve 2018/5283 Esas, 2022/7785 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma ile hüküm kurulması ve 7394 sayılı Kanun'un değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmalarına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, vergi borçlarına ilişkin olarak yapılandırmadan faydalandığını ve vergi borcunu taksitler halinde ödemeye başladığını, 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılması gerektiğine, bu nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak, sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık sorgusunda; yüklenen suçları işlemediğini, ceza evinde olduğu sırada, icra memurlarının dükkanını boşalttıklarını, karakola gidip beyanda bulunduğunu, ticari faaliyetinin gerçek olduğunu, sahte fatura düzenlemediğini ve sahte fatura kullanmadığını beyan etmiştir.

3. Sanığın mükellefiyetinin 30.11.2012 tarihinde re'sen terkin edildiği, vergi incelemesine esas olmak üzere 2012-2013 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiği 10.03.2014 tarihli istem yazısının, ikamet adresinde ikamet adresinde 12.03.2012 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği, dosya kapsamında defter, kayıt ve belgelerin ibraz edildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı görülmüş, vergi tekniği raporuna göre, mükellefin iş yerinde ve şubesinde yapılan yoklamalarda demirbaş ve emtiaya rastlanmadığı, faaliyette bulunduğuna dair emareye rastlanmadığı, sanığın 2012 takvim yılında, hakkında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi raporları bulunan mükelleflerden faturalar aldığı ve KDV beyannamelerinde indirim konusu yaptığı, re'sen terk tarihinden sonra mükellefe 14 adet fatura düzenlendiğinin karşıt incelemelerden tespit edildiği, bu nedenle mükellefin gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, mükellefiyet tesis ettirdiği tarihten itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu ve sahte faturalar alarak kullandığı tespitlerine yer verildiği görülmüştür.

4. Mahkemece, kamu zararının miktarı vergi dairesinden sorulmuş, sanığa etkin pişmanlıktan faydalanabilmesi için tebligat çıkartılmış ancak sanık hakkında, gereği yerine getirilmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüş ve Mahkemece, vergi inceleme raporları, yoklama tutanakları ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçları işlediği sabit kabul edilerek hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma ve 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarına Yönelik Temyiz Yönünden