muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8580, Karar No: 2021/12321, Tarih: 01.11.2021

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukukî sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

6100 sayılı HMK'nın 19. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı hallerde yetki itirazı cevap dilekçesinde ileri sürülmelidir. Davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir hükmü karşısında davalı vekili tarafından süresinde yetki itirazda bulunulmadığı ve kesin yetki kuralının da olmadığı anlaşılmıştır

Bunun yanında kaza Kastamonu ilinde meydana gelmiş, davacının yerleşim yeri de Kastamonu 'dur. Ancak, yapılan araştırma ile davalı ... şirketinin Ankara ilinde bölge müdürlüğünün olduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile, davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davayı davalının bölge müdürlüğünün bulunduğu Ankara ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12894, Karar No: 2022/6633, Tarih: 18.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12894 E.  ,  2022/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Sanıkların, katılanlara ait ... Oto Kiralama isimli iş yerinden ... plaka sayılı aracı kiraladığı, kiralama sözleşmesini sanık ...'ın kiralayan, sanık ...'un ise kefil sıfatıyla imzaladığı, sanıkların kiralama süresi bitmesine rağmen aracı iade etmediği gibi kira bedelini de ödemeyerek üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda; suçun sübutu halinde sanıkların eyleminin TCK'nin 155/1 maddesinde düzenlenen "Güveni kötüye kullanma "suçunu oluşturacağı, bu suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... yönünden sorgusunun yapıldığı 04.10.2013 tarihinden, sanık ... yönünden sorgusunun yapıldığı 27.10.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2011, Karar No: 2016/5863, Tarih: 07.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2011 E.  ,  2016/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 32.918,42 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... 'in Deniz Astsubay Yüksek okulunda öğrenim görmekte iken, 2004-2005 öğretim yılında okulla ilişiğinin kesildiğini, eğitim-öğretim gideri olan 32.918,42 TL alacağın 07.09.2005 tarihinden itibaren faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsilini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesiyle; davalılardan ...'in Deniz Astsubay Meslek Yüksek Okulunda 2003-2004 ile 2004-2005 yıllarında eğitim gördüğü, 07.09.2005 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiği, okula kayıt esnasında 14.08.2003 tarihli ve 13256 yevmiye nolu yüklenme senediyle müteselsil kefil sıfatıyla ...'nin imzasının bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, davacı idareden davalı ...'ın eğitim gördüğü yıllara ilişkin güncellenmemiş maliyet çizelgeleri getirtilerek açık ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaya dayanak olan çizelgelerin denetlenmeden eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4149, Karar No: 2015/10867, Tarih: 21.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4149 E.  ,  2015/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/136-2014/138

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/06/2014 tarih ve 2013/136-2014/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı T Kravatları-H.. B.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Gaziantep Kaçakçılık ve İstihbarat ve Narkotik Gümrük Muhafaza Müdürlüğü gümrük muhafaza memurlarınca davalı N. İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti'nin 8.2.2010 tarih ve ... sayılı beyanname ile ihracat işlemleri için başvuruda bulunması üzerine ... plakalı tır aracında yapılan muayene neticesinde davacı firmalara ait “L.” ve “D.” markalı ürünlerin tespit edildiğini ileri sürerek, davalıların marka hakkına tecavüzünün tespiti, men'i, durdurulması, ref'i, 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsili, el konulan ürünlerin imhası, depolama-sundurma ücretinin davalılardan tahsili ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, yargılama sırasında tazminat taleplerini atiye terk ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı N.. Ş.. yetkilisi, kendilerinin taşıyıcı firma olup taşıdıkları malların niteliğini bilecek durumda olmadıklarını, davaya konu ürünler dışında inşaat malzemesi, borular, elbise askısı, kabak çekirdeği, Antep fıstığı, plastik manken vb. her türlü malzeme bulunduğunu, bu hususun arama tutanağında sabit olduğunu, firmanın tüm bu ürünlerini bilip orijinal olup olmadığını tespit edemeyeceğini, firmanın taşıdığı ürünlerin kapalı kutu içerisinde olduğundan ve faturada sadece taşınacak malların sayısı belirlendiğinden malların taklit olduğunu bilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı T.Karavatları- H.. B.. vekili, davalının küçük çaplı bir dükkânda “T. Kravatları” markası ile kravat imalat ve satışı işi ile iştigal ettiğini, müşterilerinin genellikle komşu ülkelerden bavul ticareti ile iştigal eden esnaflar olduklarını, bu esnafların ödemeyi yaparak satın aldıkları malları bildirilecek kargo şirketine teslim edilmesini istediklerini, kargo şirketlerinin genelde ihracat işlerini yürüttüğünü, dolayısıyla malların fatura ve irsaliyelerin de kargo şirketlerinin unvanına düzenlediğini, davalıya 2010 yılı Şubat ayında Irak’tan müşteri geldiğini ve

800 adet kravat satın aldıklarını ve bedellerini ödediklerini, müvekkilin satışını yaptığı kravatların davacıların markalarını taşımadığını, müşterinin talebi üzerine fatura ve irsaliyelerin N. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti adına düzenlendiğini ve teslim edildiğini, müşterinin malları aldığını, müvekkile yöneltilen ithamın gerçeği yansıtmadığını, davacı şirketin denetim yapabileceğini ve davalının işyerinde bu markaların kullanılmadığının görüleceğini, taşıma şirketinin yetkililerinin taklit ürünlere ait faturalar istendiğinde davalının faturalarını ibraz ettiğini, müvekkilinin bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı L.Tekstil Toptan Konf. Ticareti- N.K. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kravatların da orjinal olmayıp taklit oldukları ve üzerlerinde L. markasının kullanıldığı, 04/02/2010 tarih, 036496 ve 036498 no'lu faturaların da davalı T. Karavatları-H.. B.. tarafından tanzim edildiği bu itibarla, davacıların markalarını taşıyan taklit gömlek, pantolon ve kravatlar nedeniyle davalıların eylemlerinin davacıların marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, davacıların tanınmış markalarından haberdar olan ve basiretli bir tacir gibi hareket etmeleri gereken davalıların, davacılara ait markaları taşıyan taklit ürünleri üretip, ürettirip, gümrüğe sevk ettikleri, ürünlerin nitelikleri, özellikleri, miktar ve fiyatları ile ticari hayatın olağan akışına göre, davalıların dava konusu gömlek, patolon ve kravatların taklit ürün olduklarını bildikleri ya da en azından bilmeleri gerektiği, aksi yöndeki savunmaların ticari hayatın olağan akışına ve somut olaya uygun düşmediği, tanınmış L. ve D. markalarını kullanan, üreten ve gümrüğe sevk eden kimselerin, ortaya çıkan hukuka aykırılık nedeniyle sorumlu oldukları gerekçesiyle, davacıların tazminat talepleri atiye terk edildiğinden, her iki davacı yönünden tazminat talepleri hakkında esasa dair karar verilmesine yer olmadığına, diğer talepler yönünden tüm davalılar hakkındaki davanın kabulü ile, davalılardan N. İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi ile L.Tekstil Konfeksiyon Ticaret-N.K.ın her iki davacıya ait marka tescillerinden, davalı T.Kravatları-H.. B..'in ise, davacılardan L. Şirketi'ne ait marka tescilinden doğan haklara tecavüzlerinin tespitine, tüm davalıların tecavüzlerinin durdurulmasına, giderilmesine ve men' ine, dava konusu ürünlerin karar kesinleştiğinde imhasına ve karar kesinleşinceye kadar tahakkuk edecek olan gümrük depolama ve muhafaza giderlerinin davalılardan müteselsilen tahsili ile hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, T. Kravatları-H.. B.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı T. Kravatları-H.. B.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, T. Kravatları-H.. B.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı T. Kravatları-H.. B.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı T.Kravatları-H.. B.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı T. Kravatları-H.. B..'den alınmasına, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3902, Karar No: 2024/6123, Tarih: 11.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3902 E.  ,  2024/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Alacaklı : ...

İhale Alıcısı : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin ESAS NO : 2024/3902

olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin ESAS NO : 2024/3902

olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 15.03.2024 tarih ve 2024/201 E. - 2024/467 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 26.09.2023 tarih ve 2023/452 E. - 2023/665 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10’u ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1389, Karar No: 2021/34, Tarih: 11.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1389 E.  ,  2021/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Asıl karar; Beraat

Ek karar; temyiz talebinin reddi

Katılan vekilinin yokluğunda verilip, 19.06.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, bir haftalık yasal süresinden sonra 11.07.2019 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 12.07.2019 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 12.07.2019 tarih, 2019/287 esas ve 2019/410 karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3640, Karar No: 2014/4279, Tarih: 18.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3640 E.  ,  2014/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/117-2013/820

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 21.11.2012 tarihinde köşe takımı 3'lü kanepe, 1 adet duvar ünitesi 2'li sandalye takımı satın aldığını mobilyaları kullanmaya başlayınca ayıplar ortaya çıktığını, davalı şirkete müracaatının sonuç vermediğini ileri sürerek satıma konu mobilyaların davalıya iadesi ile ödediği 7.000 TL nin faiziyle birlikte iadesini istemiştir.

Davalı, davacıya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; köşe takımı ve 3'lü kanepe bedeli olan 4.293.01 TL nin iadesine karar verilmiş, Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde yalnızca kanepe ve köşe takımının ayıplı olduğu diğerlerinin ayıplı olmadığından dolayı talebin reddine hükmedilmişse de, yeni yapılan mobilyalarda bunların takım olarak üretildiği her birinin birbirini tamamlayarak bir bütün oluşturduğu göz önüne alındığında ve tüketicinin bu husus gözeterek hepsini aynı zamanda alması da buna delil teşkil ettiğinden yalnızca hasarlı ürünün iadesine ilişkin karar tüketicinin mağduriyetine sebep olmaktadır. O halde mahkemece takım olarak alınan ürünün tamamının iadesi gerekirken yalnızca hasarlı olanların iadesine ilişkin verilen karar usul ve yasaya aykırıdır, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 18.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/958, Karar No: 2024/4493, Tarih: 23.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/958 E.  ,  2024/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3019 E., 2022/2723 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarıca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Küçükçekmece 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/182 Esas, 2022/196 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 26.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3019 Esas, 2022/2723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talepleri; sanığın olaya ilişkin samimi beyanlarda bulunduğu, sanık hakkında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı bu nedenle hükmün bozulması, gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, sanığın evinden uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde gelen istihbari bilgi üzerine, sanığın ikameti ve ikametin bulunduğu binada sanığın ailesine ait olan daireler ile eklentileri için alınan arama kararı kapsamında ikametteki aramanın sona erdiği, diğer evlere geçileceği sırada sanığın apartmanın merdiven boşluğuna gizlediği eroin uyuşturucu maddelerini teslim ettiği olayda sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.