muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5017, Karar No: 2021/2532, Tarih: 17.03.2021

İlk Derece Mahkemesince Çorum Belediyesine yazılan 09.08.2010 tarihli müzekkere ile “dava konusu taşınmazın Çorum Binevler Uydu Kent Projesine ilişkin imar planları, tip projelerinin gönderilmesi” istenilmiş olup, Belediyenin 27.08.2010 tarihli cevabi yazısı ile 88 ada 318 parsele ait imar plan örneği ve tip projesinin onaylı suretinin ekte gönderildiği belirtilerek davacı ...’ye ait olan, 16.01.1980 tarihinde Belediyece onaylandığı anlaşılan T Tipi proje fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir.

Davalının, taşınmazını 2004 yılında arsa olarak satın almasından ve belediye imar planı değişikliğinden sonra 08/02/2005 tarihinde kendisine yapı inşaat ruhsatı verildiği, ancak bu ruhsata ekli proje ile zemine inşa edilen binanın oturum alanı ile kat sayısında da farklılık bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi tespitlerine göre; davalıya yapının, davacılar murisine ait mimari projeye göre değil, birbaşka mimara ait mimari projeye ve yapı inşaat ruhsatına aykırı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosyanın incelenmesinde, ruhsatta belirtilen 247 m2'lik alana sahip projenin dosyada bulunmadığı ve bu nedenle bilirkişilerin bu hususta herhangi bir inceleme yapmadığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, yapı inşaat ruhsatında adı geçen uygulamaya esas mimari projenin dosyasına kazandırılarak, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak ve bilirkişilerden ek rapor alınarak söz konusu projenin, davacılar murisine ait mimari projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı, Belediye kayıtlarında uygulamaya esas mimari projede davacıların murisinin adının gözüküp gözükmediği ve bu suretle mali ve manevi haklarının ihlal edilip edilmediği hususunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1643, Karar No: 2015/698, Tarih: 16.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1643 E.  ,  2015/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın müştekiden kiraladığı aracı kira sözleşmesi süresi bitmesine rağmen iade etmeyerek tasarrufta bulunduğu anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın buna ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4817, Karar No: 2016/6081, Tarih: 19.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4817 E.  ,  2016/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, haksahibi konumundaki davalıya yersiz olarak ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 07.04.2011 yılında kesinleşen davalıya, 31.05.2010 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca kesilerek 20.06.2011- 18.11.2012 tarihleri arasında yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların davalıdan tahsili istemiyle dava açılmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri

alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davalı ve eşinin ihtilaf konusu dönemdeki adresleri (dava dilekçesi ekli duruşma gününün davalının boşandığı eşine davalının eşi sıfatıyla tebliğ edildiği de dikkate alınarak) araştırılmalı, belirtilen adreslerde zabıta marifetiyle araştırma yapılmalı, seçmen kayıtları, elektrik ve su abonelik bilgileri de getirtilerek değinilen 59. madde düzenlemesi ve buna ilişkin açıklamalar dikkate alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15365, Karar No: 2013/15992, Tarih: 18.11.2013

KSGŞ'nın A.5.maddesi ve TTK'nun 1292.maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

Somut olayda, davacı taraf, tanık beyanları, sürücü Ömer'in beyanları ile sürücü olduğu iddia edilen Kenan'ın alkollü olmadığına dair rapora dayanmıştır. Davacı tanığı, oğlu Kenan ile Ömer'in kendisini havaalanına bıraktığını ve havaalanı dönüşünde kazanın meydana geldiğini belirtmiş buna dair uçak bileti sunmuştur. Diğer tanık Ömer ise, aracı kendisinin kullandığını, köpeğe çarpmamak için manevra yaptığından direksiyon hakimiyetini kaybedip beriyerlere vurduğunu, paniğe kapılıp olay yerinden ayrıldığını beyan etmiştir.

Davalı ... şirketi ise, kaza tespit tutanağına göre sürücünün tespit edilemediğine, sürücü olduğu iddia edilen kişide yaralanma bulunmayışına, soruşturma aşamasında alınan beyanlara, tutanak tanıklarının sürücünün kim olduğunun tespit edilemediği, Kenan'ın ise alkollü göründüğüne dair beyanlarına dayanarak sürücünün alkollü Kenan olduğunu belirterek hasar bedelini ödemekten kaçınmıştır.

Uyuşmazlık, sigortalı aracın sürücüsünün kim olduğu, olay anında alkollü olup olmadığı dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda sürücünün alkollü olmadığına dair rapor ile sürücü olduğu iddia edilen Kenan'ın alkollü olduğuna dair rapor bulunmaması, tanık beyanları uyarınca, davacı sigortalı

nın rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak ihbar ettiği ispatlanamamıştır.

Bu durum karşısında, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini, sürücünün Kenan olması halinde alkollü olduğunu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini ispat külfeti, sigortacıda bulunmakta olup sigortacı bunu ispatlayamamıştır. Sigorta şirketi poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere araçta meydana gelen gerçek zarardan sorumludur.

O halde mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı aracında meydana gelen gerçek zarar miktarı yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli biçimde rapor alınarak sonucuna karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde ispat yükünün davacıya geçtiği, davacının iddialarını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14447, Karar No: 2016/257, Tarih: 13.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14447 E.  ,  2016/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/243107

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2014/738, 2015/507

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yargılamada katılan T.... E.... V... İ..... T..... Ö.... L...... şoför olarak çalışan sanığın, olay tarihinde okulda ofis görevlisi olarak çalışan A.. R.... B...... V.... B..... G.... Ş..... götürdüğü, okula ait 9.500 TL'yi bu hususta yazılı olarak görevlendirilmiş olan A.. R... B..... çekmesi üzerine sanığın A.. R.... B...... kendisini okul muhasebecisinin aradığını, parayı okula götürmesi talimatı aldığını, parayı kendisine teslim etmesi gerektiğini söyleyip ikna ederek, parayı aldıktan sonra yönetiminde bulunan araç ile benzin istasyonuna girdiği, benzin almak bahanesi ile A... R..... B..... araçta bırakarak inip bir daha geri dönmediği olay üzerine yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21488, Karar No: 2019/12522, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21488 E.  ,  2019/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili, ... Grup İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ve ... Müt. San.Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin üstlendiği Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Kral Kızı Barajı sulama kanalının yapımında kamyon şoförü olarak 29.09.2012-18.12.2013 tarihleri arasında çalışırken iş sözleşmesinin haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili,... Grup İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ve ... Müt. San.Tic. Ltd. Şti. vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin tespiti ve hüküm altına alacaklardan sorumlulukları bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 29.09.2012-18.12.2013 tarihleri arasında davalı şirketler nezdinde çalışması gözükmektedir. Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün dosya içerisine 2 adet sözleşme sunduğu ve sözleşmelerden ilkinin 10.05.2012 tarihli ... ... Sulaması 3. Kısım Anakanal İkmali işine ait olduğu ve diğer tarafının... Grup İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. -... Müt.San.Tic. Ltd.Şti. Adi Ortaklığı olduğu, işin tamamlanma süresinin 232 gün olduğu, ikinci sözleşmenin ise 26.03.2014 tarihli olup ... ... Sulaması 4. Kısım Ana Kanal İkmali Yapım İşine ait olduğu ve ... İnş. Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti. ile imzalanmış olduğu görülmüştür.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalılar arasındaki ilişkileri gösteren sözleşmelerin dosya içerisinde mevcut olmadığı belirtilerek davalılardan ... Kardeşler Elektrik İnş. Turizm Ltd Şti. ile dava dışı U.Y.S. İnşaat Turizm Elektrik Teleko İletim San. Tic. A.Ş. işyerlerinin sigorta numaralarının aynı olduğunun görüldüğü, dosya içerisine göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün asıl işveren olduğu, işe giriş bildirgelerinden ... İnş. Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Kardeşler Elektrik İnş. Turizm Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu, ... – ... A.Ş. Adi Ortaklığının Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün alt işvereni, ... Kardeşler Elektrik İnş. Turizm Ltd. Şti. nin asıl işvereni olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de; davalılar arasındaki hukuki ilişki konusunda yapılan araştırma eksik incelemeye dayalıdır. Davalılardan... Grup İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ve ... Müt. San. Tic. Ltd. Şti. Adi Ortaklığının davacının son işvereni olup olmadığı, bu adi ortaklık ile diğer davalı şirketler arasındaki hukuki ilişkiyi gösterir sözleşme veya başkaca belgelerin dosya içinde yer almadığı ve davacının hizmet döküm cetvelinde çalışması gözüken şirketler ile Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü arasında ne tür bir ilişkinin olduğu belli olmadığı gibi özellikle davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 2013-2014 tarihleri arasındaki ihale alım sözleşmesi dosya içerisinde bulunmamakta olup bu tarihlerde ihaleyi hangi şirketin aldığı da belli değildir.

Mahkemece davacının uyuşmazlık konusu dönemde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre çalıştığı işverenlerin tamamına ait şirket bilgileri temin edilmemiş, ticaret sicil kayıtları getirtilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle öncelikle, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kabul edilen hizmet süresi boyunca davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre çalışması gözüken işyerlerine ait şirket unvanları, ortakları, işyeri bilgileri ile ticaret sicil kayıtları getirtilerek davalılar arasındaki hukuki ilişki belirlenmelidir.

Açıklanan nedenlerle öncelikle, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kabul edilen hizmet süresi boyunca davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre çalışması gözüken işyerlerine ait şirket unvanları, ortakları, işyeri bilgileri ile ticaret sicil kayıtları getirtilerek davalılar arasındaki hukuki ilişki belirlenmelidir.

Bundan sonra, davacının belirlenen hizmet süresince Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün hangi ihale/ihaleleri kapsamında çalıştığı, davacının kapsamında çalıştığı ihale/ihalelerin Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nden hangi şirket/şirketler tarafından yüklenildiği, ihale yüklenicisi şirketlerin davalı şirketler olup olmadığı ile davalılar arasında davalıların sorumluluğunu gerektirecek hukuki bir ilişki bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, ilgili işverenliklerle ilgili tüm ticaret sicil kayıtları ve mevcutsa aralarındaki ilişkiyi gösteren hizmet alım sözleşmesi ve ekleri gibi tespite dayanak yapılan belgeler dosya içerisine alınmalı, gerekirse tanıklar fiili çalışma ve şirketler arasındaki hukuki bağ hususunda yeniden dinlenmeli, sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre, deliller hep birlikte değerlendirilerek davalılar arasındaki ilişki, davalıların hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu olup olmadıkları ve var ise sorumlu oldukları süre netleştirilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücret alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre, davacının 07.00-18.00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalışmak suretiyle 15 saat ve hafta tatili izni kullanmadığı da anlaşılmakla, haftanın 7. günü için 7,5 saati aşan 2,5 saatin de eklenmesi ile haftalık toplam 17,5 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiş, mahkemece bu rapor doğrultusunda davacının ocak ayının ilk iki haftası fazla çalışma yapmadığı kabul edilmiştir. Bununla birlikte, davacı ile birlikte aynı dönem, aynı işyerinde ve görevde çalışmış olan işçi tarafından açılan ve Dairemizin incelemesinden geçen 2017/18491 esas sayılı dosyada; kışın iki ay fazla çalışma yapılmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle, davacının kışın iki ay fazla çalışmasının olmadığı kabulüne göre fazla çalışma ücret alacağının hesaplanmasının gerektiği anlaşılmakla, kararın anılan yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 10.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5148, Karar No: 2006/9199, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5148 E.  ,  2006/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 308 ada 89 parsel sayılı 2396.88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı hazine, tapu kaydı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında tapu kaydı olmadığını, kaçak ve yitik kişilere ait olduğu iddiasına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hazinenin yargılama aşamasında tapu kaydının bulunmadığını açıklamış olmasına, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalmadığının davalı tarafın tespit tarihine kadar 20 yılı aşkın süre ile maliksıfatı ile aralıksız ve davasız zilyetliğinde bulunduğunun, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 14.maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinme koşullarının davalı taraf yararına gerçekleştiğinin keşif uygulama tutanak içeriğini doğrulayan yerel bilirkişi ve tanık sözleri, ziraatçı ve teknik bilirkişilerin raporlu kroki ile saptanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.