muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5863, Karar No: 2024/4920, Tarih: 16.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5863 E.  ,  2024/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 E., 2023/236 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kadastro çalışmaları sonucu Bodrum ilçesi, ... Mahallesi, 27 ada 4 parsel ve 27 ada 5 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanı adına tescil edildiğini, bilahare mirasbırakanın ölümü üzerine intikal ettiğini, deniz cephesindeki bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından ve tapulama esnasında tescile konu edildiğinden bahisle Hazine tarafından açılan dava neticesinde taşınmazların bir bölümünün tescil dışı bırakılmasına karar verildiğini ve kararların kesinleşmesi sonunda tescil dışı bırakılarak kumsal alan olarak nitelendirildiğini, ancak kıyı kenar çizgisinin değiştirildiğini ileri sürerek taşınmazların 474,13 m2'sinin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazların tescil harici bırakılmasına ilişkin işlemlerin mahkeme ilamına dayanması nedeniyle kesin hüküm bulunduğunu, söz konusu taşınmazların kıyıda kalan kısımlarının tapu kaydının iptaline neden olan kıyı kenar çizgisinin Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.09.1982 tarihli ve 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 03.09.1982 tarihli ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararları ile yerel ve uzman bilirkişiler aracılığı ile mahallinde yapılan keşifle belirlendiğinden, 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine itibar edilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ, BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. İLK DERECE MAHKEMESİ, BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. İlk Derece Mahkemesince; eldeki dava ile Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ile 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı dosyaların tarafları, konusu ve sebebinin aynı olduğu, bu dava ile tescili istenen kısım hakkında aynı taraflar arasında dava görülüp bir karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, sonradan idari bir tasarrufla kıyı kenar çizgisinin değiştirilmesinin yeni bir dava açılmasına imkan tanımayacağı, ayrıca 2003 yılından bu yana yeniden zamanaşımı ile iktisap koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.05.2021 tarihli ve 2019/3411 Esas, 2021/3411 Karar sayılı kararı ile; Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ile 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı ilamların kesinleşmesinden sonraki hukuki sebebe dayanıldığı, davanın, kesinleşme sonrası sebebe dayanılarak kıyı kenar çizgisi olmaktan çıktığı iddiasına dayandığından bahisle, deliller toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 28.04.2023 tarihli ve 2021/322 Esas, 2023/236 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, kıyı kenar haritası ile çakıştırma yapıldığında tescili talep edilen alanın 2018 tarihinde onaylanan kıyı kenar sınırları dışında kaldığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıyı kenar sınırları dışında kalan taşınmaz yönünden tescile karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu tesis edildiğini, kesin hüküm bulunduğunu, İdarenin belirlemiş olduğu kıyı kenar çizgisine itibar edilerek verilen kabul kararının hukuka aykırı olduğunu, dava konusu yerin tescilinin talep edilemeyeceğini, zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla kazanma koşullarının davacı taraf lehine gerçekleşmediğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından hükmen tescil harici bırakılan taşınmazın, belirlenen yeni kıyı kenar çizgisine göre kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölümünün tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından hükmen tescil harici bırakılan taşınmazın, belirlenen yeni kıyı kenar çizgisine göre kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölümünün tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-i, 115. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715., 999. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Bodrum ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 27 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların ... (davacı murisi) adına kayıtlı iken anılan parsellerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan davalarda yapılan yargılamalar neticesinde Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar sayılı kararı ile 4 parsel sayılı taşınmazın 439,00 metrekarelik kısmının iptali ile kumsal olarak tescil harici bırakılmasına, Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararı ile 5 parsel sayılı taşınmazın 624,00 metrekarelik kısmının iptali ile kumsal olarak tescil harici bırakılmasına karar verildiği; davacının, anılan mahkeme kararları ile tescil harici bırakılan kısımların 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine göre kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığını ileri sürerek mahkeme kararı ile hükmen tescil dışı bırakılan bu kısımlara ilişkin adına tescil isteği ile dava açtığı anlaşılmaktadır.

2. Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporuna göre kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen kararın dosya kapsamına uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki; davacının, tescil harici bırakılan dava konusu yerin 21.12.2003 tarihli Bodrum Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine göre kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığını ileri sürerek adına tescil isteğinde bulunduğu, dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi dışına çıkarıldığının iddia edildiği 21.12.2003 tarihi ile dava tarihi olan 12.12.2017 tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi sınırlarında kaldığı zamandaki zilyetlik süresinin hukuken kazandırıcı zilyetlik süresinin içinde değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kazanım koşullarının sağlandığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

3. Kaldı ki, yukarıda bahsedildiği üzere, Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararları ile dava konusu yerin kumsal olduğu gerekçesiyle tescil harici bırakıldığı, anılan dosyalar ile eldeki davanın tarafları arasında görülen dava sonunda, dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının hükmen belirlendiği, bu suretle Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı dosyalarının eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği açıktır.

4. Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı ... harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22517, Karar No: 2012/21325, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22517 E.  ,  2012/21325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7619, Karar No: 2019/14451, Tarih: 04.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7619 E.  ,  2019/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Mağdur hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 20.05.2010 tarihli raporunda, mağdurun yaralanması neticesinde nazal kemikte fraktür meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında, söz konusu kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporları temin edilip, en yakın adli tıp ilgili şube müdürlüğüne gönderilerek, mağdurda meydana gelen kırığın hayati fonksiyonlarına etki derecesi ve kırığın deviasyona neden olması durumunda yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Mağdur hakkında düzenlenen, ... Devlet Hastanesinin 20.05.2010 tarihli raporuna göre, mağdurun, vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

3)Sanık hakkında hüküm kurulurken belirlenen temel cezada, mağdurun vücudunda kemik kırığı meydana geldiği nazara alınarak, TCK’nin 87/3. maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22525, Karar No: 2012/21333, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22525 E.  ,  2012/21333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.