muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4398, Karar No: 2014/7486, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4398 E.  ,  2014/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 331. Maddesine göre hükmün tebliği adli tatil içerisinde yapılmış ise süre tatilin bittiği günden itibaren işlemeye başlayacağından, sanığa 27.07.2012 tarihinde tebliğ olunan mahkumiyet hükümlerine yönelik 05.09.2012 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz talebinin süre yönünden reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, daha önceden müşteki ...'in yanına giderek bahçesinde bulunan kavak ağaçlarını satın almak istediğini söyleyip müşteri olduğu, ancak fiyat hususunda anlaşamamaları üzerine satımın gerçekleşmediği, akabinde sanığın sanayi sitesinde kerestecilik işiyle uğraşan mağdur ...'ı telefonla arayıp, satılık kavak ağaçları olduğunu söyleyerek, satın alıp alamayacağını sorduğu, mağdur ...'in de alacağını beyan etmesi üzerine sanığın müşteki ...'e ait suça konu ağaçların bulunduğu bahçe kapısının anahtarını bir şekilde ele geçirip söz konusu ağaçları mağdur ...'e göstererek sahibi olduğunu söyleyip 2500 TL'ye sattığı ve 500 TL parayı da peşin olarak aldığı, daha sonra sanığa inanan mağdur ...'in yanında getirdiği işçiler vasıtasıyla kavak ağaçlarını kesmeye başladığı, bu sırada hızar sesini duyan müşteki ...'in sesin geldiği yöne doğru gittiğinde kendisine ait olan 26 adet ağacın kesildiğini görüp müdahale etmesi üzerine durumun anlaşıldığının iddia edildiği olayda,

1-Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, müşteki ile mağdur ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ...'ın, müşteki ...'e ait kavakları sahibi olduğunu söyleyerek mağdur ...'a sattıktan sonra suça konu kavakların mağdur ... tarafından kesilmesi eyleminin kül halinde sanık için dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, söz konusu ağaçların ... tarafından kesilerek götürülmeye çalışılmasının dolandırıcılık suçunun hile unsurunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyete hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10386, Karar No: 2015/3515, Tarih: 04.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10386 E.  ,  2015/3515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/15

Dosya Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından davanın sebepsiz zenginleşmeye ilişkin olduğu gerekçesiyle dairemize gönderilmiş olup, dosyanın incelenmesinde taraflar arasında nişanlanma değil evlilik dışı birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği buna göre verilenlerin iadesi istemine ilişkin talebin haksız fiil hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği;

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

:
Yargıtay — Esas No: 2011/5027, Karar No: 2013/1144, Tarih: 13.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/5027 E.  ,  2013/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olaya ilişkin muhakkiklerce düzenlenen 06/05/1999 tarihli fezlekenin ekleri ile sanık ...'in soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığına vermiş olduğu 07/04/2005 tarihli yazılı savunmasının ekleri ve 29/09/2006 tarihli celsede mahkemeye sunmuş olduğu yazılı savunması ve eklerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla; anılan eksiklikler giderilerek dosyanın iadesi için esası incelenmeyen dava dosyasının Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16585, Karar No: 2018/9765, Tarih: 03.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/16585 E.  ,  2018/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin, davalıya ait iş yerinde 10.11.2009-01.02.2013 tarihleri arasında tır şoförü olarak aralıksız çalıştığını, ancak müvekkilinin bilgisi dışında işe giriş çıkışlar yapıldığını, ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğunu bu nedenle davacının iş akdini haklı olarak feshettiğini, iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkil şirkette sigortasız çalışması olmadığını, davacının 2011 yılında işe başladığını, dava dilekçesindeki tarihi kabul etmediklerini, davacının daha sonra kendi isteğiyle işten ayrıldığını, asgari ücretle çalıştığını, ücret bordrolarının itirazı kayıtsız imzalandığını ve banka kanalıyla ödendiğini, hiçbir ücret alacağı bulunmadığını, şoförlerin hafta 5 gün, günde 6-7 saat çalıştığını, dini ve milli bayramlarda iş yerinde çalışma olmadığını, bu nedenle davacının fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti alacağı bulunmadığını, yağmur yağdığı günler çamur nedeniyle çalışma yapılamadığını, 15-20 gün süren bu aralar nedeniyle kimsenin maaşının eksik ödenmediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkeme yargılama giderlerindeki maddi hatayı 20/03/2015 tarihli tavzih kararı ile düzeltmiş olup, bu husus temyiz konusu yapılmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkeme yargılama giderlerindeki maddi hatayı 20/03/2015 tarihli tavzih kararı ile düzeltmiş olup, bu husus temyiz konusu yapılmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren, diğer alacaklara ise temerrüt tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi işletilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesinde de aynı şekilde faiz talebinde bulunmuştur.Davacı dava açmadan önce davalı işverene gönderdiği 01.02.2013 tarihli ihtarname ile iş akdini feshetmiş ve hak kazandığı alacaklarının tarafına ödenmesini talep etmiştir. Dava açılmadan önce noter kanalıyla davalı şirkete tebliğ edilen geçerli bir ihtarnamenin mevcudiyeti ve bu husus dava dilekçesinde de belirtilerek alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebine rağmen, mahkemece hüküm altına alınan alacaklarda dava tarihi-ıslah tarihi ayrımı yapılarak faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarına ilişkin paragraflarının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine;

“1.979,62 TL net yıllık ücretli izin alacağının temerrüt tarihi olan 06.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

802,69 TL net bayram ve genel tatil alacağının temerrüt tarihi olan 06.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

5.953,98 TL net hafta tatili alacağının temerrüt tarihi olan 06.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

2.540,00 TL net ücret alacağının temerrüt tarihi olan 06.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

18.817,03 TL net fazla mesai alacağının temerrüt tarihi olan 06.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, DAVALIDAN TAHSİLİ İLE DAVACIYA ÖDENMESİNE,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesi, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26322, Karar No: 2017/35608, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26322 E.  ,  2017/35608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11933, Karar No: 2013/20445, Tarih: 03.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11933 E.  ,  2013/20445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin usulüne uygun olarak 30/09/2011  tarihinde adı geçene tebliğ edildiği, borçlunun ise 11/10/2011 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda 03/10/2011 – 06/10/2011 tarihleri arasında tüp bebek uygulaması nedeniyle şehirdışında olduğunu, 07/10/2011 tarihinde Karabük’e döndüğünü ve 1 gün sonra takipten haberdar olduğunu iddia ettiği ve esasa ilişkin olarak da imza itirazında bulunduğu anlaşılmıştır.

İİK. nun 65. maddesinin 1. ve 2.fıkralarında “Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur.” denilmiştir.

Somut olayda, borçlunun dayandığı mazereti yerinde ise de, 07/10/2011 tarihinde adresine döndüğünü beyan ettiğinden gecikmiş itirazda bulunma süresi 10/10/2011 Pazartesi günü sona ermiş olup, 11/10/2011 tarihinde yaptığı itiraz İİK. nun 65. maddesinde öngörülen yasal üç günlük süreden sonra olduğu görülmüştür..

O halde mahkemece borçlunun gecikmiş itirazının süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken esasa ilişkin itirazları incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2025, Karar No: 2018/6758, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2025 E.  ,  2018/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek şimdilik 9.746,76 TL bedelin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 21.01.2016 tarihli dilekçe ile talebini 60.435,32 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 12.06.2017 günlü ve 2016/21676E.-2017/9621K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.