muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13554, Karar No: 2014/27003, Tarih: 11.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13554 E.  ,  2014/27003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2011/597-2014/299

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Sibel yönünden maddi tazminat talebinin reddine, diğer maddi ve manevi tazminat taleplerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında, zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında sigortalının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Dosya kapsamından 17/04/2013 tarihli kusur raporunda murisin %20, davalı işverenin %30 oranında kusurlu olduklarının ve ayrıca kazanın meydana gelişinde %50 oranında kaçınılmazlığın bulunduğunun belirtildiği, yine mahkemece alınan 28/10/2013 tarihli kusur raporunda ise davalı işverenin %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, böylelikle kusur raporlarında tarafların kusurunun aidiyeti noktasında aynı olay nedeniyle farklı değerlendirmelerin yapıldığı ortadadır. Oysaki tazminat davalarında tarafların kusurunun aidiyeti ve dağılımı hiç bir tereddüt kalmayacak şekilde tespit olunmalıdır.

Hal böyle olunca Mahkemece yukarıda belirtilen kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ile neticeye varılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş; mahkemece alınan kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında yine işçi sağlığı-iş güvenliği konularında uzman ehil bilirkişi kuruluna konuyu yeniden inceletmek ve tüm delilleri bir arada değerlendirip sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Hal böyle olunca Mahkemece yukarıda belirtilen kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ile neticeye varılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş; mahkemece alınan kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında yine işçi sağlığı-iş güvenliği konularında uzman ehil bilirkişi kuruluna konuyu yeniden inceletmek ve tüm delilleri bir arada değerlendirip sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; davacı Sibel'in maddi tazminat talebi açısından usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı, her ne kadar davacılar vekilinin 14/08/2013 havale tarihli dilekçesinde adı geçen davacı açısından ıslahen maddi tazminat talep edilmiş ise de ıslah harcının yatırılmış olmasına rağmen başvuru harcının yatırılmadığı bu durumda ıslahen maddi tazminat talebinin ek dava olarak kabulünün münkün olmamasına rağmen bu talep hakkında hüküm kurulmuş olması, ayrıca hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda murisin bakiye ömrünün aktif dönemini oluşturan 8 yıllık sürenin, 19/05/2011-31/12/2014 tarihleri arasındaki kısmı bilinen dönem hesabında dikkate alındığı halde, bilirkişi tarafından bilinmeyen aktif dönem hesabında yine 8 yıllık süre göz önüne alınmak suretiyle, mükerrer hesaplama yapılması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5451, Karar No: 2019/16504, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5451 E.  ,  2019/16504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılanın temyiz isteminin incelemesinde;

Katılanın yokluğunda verilip, 30/03/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22/04/2015 tarihinde temyiz eden katılanın süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanığın temyiz isteminin incelemesinde;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında, olay günü ikametinin mutfağına geldiğinde çantasındaki cüzdanını karıştırırken gördüğü sanığın, katılandan susmasını isteyerek üzerine doğru geldiği ve sağ elini tutup sıkarak içe doğru çevirdikten sonra katılanın çıkıp gitmesini söylemesi üzerine ikametten ayrıldığı, cüzdanını kontrol eden katılanın 300 TL parasının olmadığının iddia edilmesi ve adli muayene raporunda katılanın sağ elinde BTM ile giderilebilir yumuşak doku travması bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığa yüklenen eylemlerin bir bütün olarak, TCK'nın 149/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları, değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 28/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15359, Karar No: 2018/2880, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15359 E.  ,  2018/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, özelliği itibariyle ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, aynı ticari işletmeye yönelik fazla şikayet sebebiyle ayrı ayrı yargılaması yapılan dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarih ve 2014/590 esas, 2014/1099 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/14559 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelemesi yapılıp bozulmasına karar verilen dava dosyası ile, temyiz incelemesine konu dosyanın birleştirilerek, sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16979, Karar No: 2017/26742, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16979 E.  ,  2017/26742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34527, Karar No: 2015/36298, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34527 E.  ,  2015/36298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binay... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3752 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10024 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9013,50TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9013,50 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3752 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10024 TL yapı bedeli ile 1010,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı .. Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 615,70 TL harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5003, Karar No: 2017/6734, Tarih: 25.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5003 E.  ,  2017/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, 17.06.2008 – 22.02.2013 tarihleri arasında davalının evinde temizlik, yemek ve çocuk bakımı işlerinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davacının davalı yanında 17.06.2008 – 17.06.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; çocuk bakımı ve temizlik işlerinde çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işveren tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davalı işveren adına tescil edilen işyeri bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, davacının sicil dosyasının iş bu dosya arasına alınmadığı, komşu işyeri tanıklarının mahkemece re'sen araştırılmadığı, davalı tarafından; davacının haftada 2-3 gün temizlik ve yemek işleri için eve geldiği, ancak ücretinin günlük olarak verildiğinin iddia edildiği, ancak; davalının eşinin banka hesabından davacı adına 30.04.2009 – 14.08.2009 tarihleri arasında “ maaş ödemesi ” adı altında para yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacının çalışmalarının varlığı hususunda tereddüte mahal bırakmayacak derecede yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda; davacının çalışmalarının varlığı hususunda tereddüte mahal bırakmayacak derecede yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı Kurum'dan davacının sicil dosyasını istemek, davacıdan davalı yanında çalıştığı adresi sorarak bu adresten; zabıta marifeti ile komşu işyeri tanığı olarak, davacının talep ettiği dönemde davalıya ait evin bulunduğu apartmanın yönetici ve komşularını, ayrıca çevredeki esnaftan tanıklık yapabilecek kişileri tespit ederek dinlemek, yine talep edilen dönemde davacının ikamet ettiği adreste geçimini ne şekilde sağladığının tespiti amacı ile zabıta araştırması yaptırmak, talep edilen dönemde davalının anne-babası ve kayınpeder-kayınvalidesinin adreslerini tespit etmek, bu adreslerde de zabıta marifeti ile araştırma yaptırılarak; davalının anne-baba ile kayınvalide-kayınpederinin sağlık durumları, davalının çocuklarına bakıp bakmadıkları hususlarında araştırma yapılmasını istemek, davacı vekilinin delil olarak sunulduğunu beyan ettiği fotoğraf vb delilleri davacı vekilinden sormak, davalının her iki çocuğu için de doğum izni kullanıp kullanmadığını araştırmak, davacı tarafından; davalının iş çıkışı öğrenim görmek üzere bir okula gittiği beyan edildiğinden, davacının ve davalının bu hususta beyanlarını almak ve davalı bir öğrenim kurumuna öğrenci olarak devam ediyor ise ders programını araştırmak ve böylece toplanacak deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12547, Karar No: 2022/463, Tarih: 17.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12547 E.  ,  2022/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/338-2021/40

.

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Hukuk Genel Kurulunun ve dairemizin bozma kararları üzerine yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Direnme kararının Hukuk Genel Kurulunca bozulması üzerine verilen karar dairemizin 12.10.2020 tarihli bozma ilamı ile “1-Mahkemenin, Hukuk Genel Kurulu kararına uyması zorunlu olup, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay tarafından; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Eldeki davada ise Hukuk Genel Kurulunun bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma kararında yer alan “günlük çalışmanın nasıl ve ne şekilde gerçekleştiği, çöplerin toplanması, merdivenlerin yıkanması, kaloriferlerin yakılması varsa bahçenin bakımı ve benzeri faaliyetlerin günde kaç saate karşılık geldiği ve davacının tüm mesaisini söz konusu apartmana hasredip hasretmediği hususlarının aynı çevrede yer alan işverenler ve çalıştırdığı kişiler ile komşu apartman sakinlerinin beyanlarına başvurulmak suretiyle araştırılması gerekmektedir” şeklindeki bozma gerekçesine rağmen, aynı çevrede yer alan işverenler ve çalıştırdığı kişiler ile komşu apartman sakinleri ve beyanları tespit edilmeksizin ve davalı apartmanın bulunduğu arsanın sahibi olan Aysel Eren'in bakıcılığını yapıp yapmadığı belirlenmeksizin karar verilmiştir.

2- Öte yandan, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının tüm mesaisini apartman hizmetlerine hasretmesi gerektiğinin kabulüyle, ayrım yapılmaksızın yaz ve kış aylarında tam süreli çalışıldığı kabul edilmiştir.

2- Öte yandan, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının tüm mesaisini apartman hizmetlerine hasretmesi gerektiğinin kabulüyle, ayrım yapılmaksızın yaz ve kış aylarında tam süreli çalışıldığı kabul edilmiştir.

Bozma gereği apartmanın kaç daireli olduğu, bahçesinin bulunup bulunmadığı ve gereken çalışma süreleri bilirkişi marifetiyle tespit edilmişse de; çalışma ilişkisinin varlığı ve ayrıca kaloriferci olarak çalıştığının tespiti halinde, kömürle ısındığı belirlenen apartmanın kış dönemi dışındaki temizlik, servis, bahçe bakımı gibi hizmetlerin olup olmadığı ve süresi belirlenip, bu çerçevede tam ve part-time çalışmalar ayrıştırılarak bir karar verilmelidir.” gerekçeleriyle bozulmasına rağmen mahkemece yeniden bir tanık dinlenerek ve ek bilirkişi raporu alınarak eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiştir.

Mahkemece, ilk bozma, HGK bozması ve son bozma ilamlarında belirtildiği üzere, 12 daireli apartmanda davacının yaptığı işler ve dönemleri, Muğla’da kalorifer yakılma tarihleri, kış aylarında davacının kalorifer yaktığı, ayrıca çöp atılması, apartman temizliği ve bahçe bakımı şeklinde geçen çalışmalarını ne şekilde yerine getirdiği, bu hizmetler için dönem dönem kaç saat mesai harcadığı tek tek belirlenmeli, davacının aile hayatı ile iş hayatının iç içe geçtiği gözetilerek günlük çalışma saatleri doğru olarak tespit edilmeli, ayrıca davacının başka yerde çalışıp çalışmadığı, yaşlı bakımı yapıp yapmadığı, yaptıysa süreleri belirlenmeli, çalışma süreleri günlük 7.5 saat üzerinden hesaplanarak haftalık ve aylık olarak hesaplanmalıdır. Bozma gerekleri yerine getirilmeksizin mahkemece eksik araştırma ve incelemeyle verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,17.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.