muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5196, Karar No: 2006/6790, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5196 E.  ,  2006/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ve avukat ... ile davalılar vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 28.11.1997 asıl ve sonradan düzenlenen protokoller gereğince ... Olimpiyat Stadı İnşaatı Yapım işinden kaynaklanmıştır. Hakem heyetince verilen kararın iptali için açılan dava sonucunda mahkemece, hakem kararının iptali için yasada öngörülen iptal şartlarının bulunmadığı görüşü ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı Olimpiyat Kurulu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 25.12.2003 tarihli, taraf vekillerince imzalanan protokolde uyuşmazlığın 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu hükümleri çerçevesinde çözümlenmesinin kabul edildiği, protokolü imzalayan kişilerin bilahare yetkilendirilerek protokole icazet verilmiş bulunmasına, hak ve fiil ehliyetine uygulanacak hukukun milli hukuk olması gerektiğinden sözleşmeyi imzalayan kişilerin ehliyetsiz olduğuna ve sair iptal nedenlerine ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının sair temyiz itirazlarına gelince; temyize getirilen iptal sebeplerini İstanbul Atatürk Stadyumu Ek 4 Sözleşmesi kapsamındaki işler oluşturmaktadır. Hakem davasının davacısı olan yüklenici şirketler bu sözleşme uyarınca ödenmeyen imalât bedelini, bunun faizini ve yaptırılmayan işlerden dolayı uğranılan kâr kaybı ile faizinin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Hakem heyetince tayin olunan bir bilirkişinin huzuruyla keşif icra olunup mahallinde inceleme yaptırılmış ve bilirkişiden rapor alınmıştır. Ancak bilirkişice düzenlenen raporda alacak miktarı saptanıp gösterilmediğinden hakem heyetince bizzat hesaplanan miktarın tahsiline karar verilmiştir. Hakem heyetince ek sözleşme 4.uyarınca asıl iş bedeli (ihtilafa hasren) 14.950.000 USD., ek iş miktarı da 5.050.000 USD olarak kabul edilerek toplam iş bedeli 20.000.000 USD olarak değerlendirilmiş ve yüklenici tarafından eksik bırakıldığı için İstanbul Büyükşehir Belediyesince yapılmasına karar verilen ve bu konuda imzalanan sözleşmedeki 10.270.000 USD tenzil olunarak yüklenicilerin yaptığı imalâtın 9.730.000 USD olduğu sonucuna varılmıştır. Davacının talebi 9.392.500 USD olduğu için bu miktardan ödenen 4.409.957 USD’ın tenzili ile bulunan 4.982.543 USD.nin tahsiline karar verilmiştir. Bu hesaplama şekline iş sahibince itiraz edilmiş ve iptal nedeni olarak gösterilmiştir.

Gerçekten de toplam iş bedeline katılan 5.050.000 USD iki kalem yapım işinin bedelinden oluşmaktadır. Bunlardan birisi 4.maddede gösterildiği üzere stadyumun kuzey bölgesinin kazı ve tesviye işlerinin bedeli olup 2.200.000 USD + KDV, diğeri ise güney bölgesine yerleştirilecek olan ve madde 3, alt madde 1’de tanımlananın aynısı çok renkli ikinci skorboard bedeli olup tutarı 2.850.000 USD + KDV’dir. Böylece hakem heyetince de kabul edildiği üzere toplam bedel 20.000.000 USD olmaktadır. Ne var ki, hakem heyetinin kabulünün aksine bu iki iş kalemi İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile yapılan 06.06.2003 günlü sözleşme kapsamında bulunmamaktadır. Bu protokolün ikinci sayfasında belirtilen çok renkli skorboard bedeli de 5.050.000 USD.lik ek iş kapsamında değildir. Taraflarca da 5.050.000 USD tutarındaki ek işlerin yapılmadığı kabul edilmektedir. Kısaca bu işler Belediye ile yapılan protokol kapsamında olmadığı gibi yüklenici tarafından da yapılmamıştır. Başkasına yüklenici namına yaptırıldığı iddia ve ispatlanmış değildir. Böyle olunca ek iş bedelinin toplam iş bedeline eklenerek yüklenici alacağının hesaplanması doğru olmamıştır. Hakem heyetinin hesaplama şekli nazara alındığında davacının alacağı; 14.950.000-10.270.000=4.680.000 USD’den ibaret olup bu miktardan yapılan 4.409.957 USD ödeme düşüldüğünde 271.023 USD + KDV.sinden ibarettir. Saptanan bu sonuca göre davada tahsili talep edilmeyen ve yapıldığı da ileri sürülmeyen ikinci skorboard bedeli ile kuzey bölgesinin kazı ve tesviye işleri bedeline hükmedildiği, yani “talep edilmeyen bir konuda karar verildiği” anlaşılmaktadır. 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun 15/1.e maddesinde, hakem veya hakem kurulunun tahkim anlaşması dışında bir konuda karar verdiği veya istemin tamamı hakkında karar vermediği yada yetkisini aştığı durumlarda iptal sebebinin oluştuğu kabul edilmektedir. Talep bulunmayan bir konuda karar verilmesi halinde hakemlerin yetkisini aştığı kabul edilmelidir. Bu nedenle mahkemece; talep edilmeyen bir konuda karar verilmesi nedeniyle 4686 sayılı Kanunun 15/1.e maddesindeki iptal sebebinin oluştuğu kabul edilerek hakem kararının iptaline karar verilmesi yerine bu husus üzerinde durulmadan davanın reddi doğru olmamış, temyiz itirazının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda (1.)bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.)bent gereğince kararın davacı İstanbul Olimpiyat Oyunları Hazırlık ve Düzenleme Kurulu lehine BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7105, Karar No: 2006/9159, Tarih: 25.09.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/7105 E., 2006/9159 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/7105 E., 2006/9159 K.**

**- HAKKIN KÖTÜYE KULLANIMI

- MURİS MUVAZAASI

- MÜRURUZAMAN**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A…

………'ın kayden malik olduğu 689 ve 699 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarının vekili aracılığıyla davalıya bedelsiz temlik edildiğini, vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını ve yapılan işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapularının payları oranında iptal ve tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar iddiasının zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı.

Dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi.gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın zaman aşımı geçtiğinden bahisle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden davacıların ortak miras bırakanı A…

…….'ın 689 ve 699 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/2 şer payını vekil aracılığıyla 15.9.1978 tarihli akitle davalıya temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar anılan işlemin miras bırakanın ve vekilin haklarını kötüye kullanarak gerçekleştirdiklerini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Kayıt maliklerinin taşınmazdaki haklarını doğrudan temlik konusu yapabilecekleri gibi, vekil aracılığıyla da intikalini sağlamalarının olanaklı bulunduğu tartışmasızdır.

Ancak vekil aracılığıyla yapılan muvazaalı işlemler asile izafeten gerçekleştirildiğinden sözedilemez.

Öyle ise, iddianın ileri sürülüp biçiminden davanın 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme kararında belirtilen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bulunduğu kabul edilmedilir.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir.

Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda zaman aşımı yada hak düşürücü sürenin uygulanma olanağı bulunmadığı, davanın niteliğine göre bu tür iddiaların süreye tabi kılınmaksızın her zaman ileri sürülmesinin olanaklı bulunduğu gözetilmek suretiyle işin esası yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12964, Karar No: 2016/1609, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12964 E.  ,  2016/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve Veysel Sönmez haklarında yapılan yargılama sonunda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2015 tarihli ve 2015/17 esas, 2015/585 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli ve 2015/363-254 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/514 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10129-2015-E.20404/66049 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/514 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6658, Karar No: 2017/2738, Tarih: 11.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6658 E.  ,  2017/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 03.11.2010 tarihli mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "defter ve belgeleri ibraz etmemek" ve 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; soruşturma aşamasında 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı suçun işlendiğini tespit eden vergi müfettişi raporuna uygun 367. maddenin birinci fıkrasında gösterilen usule göre verilmiş mütalaa bulunduğu, ayrıca kovuşturma aşamasında aynı Kanunun 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun ile değişik 367. maddesi uyarınca Rapor Değerlendirme Komisyonundan alınan mütalaya gerek olmadığı, dava şartının başlangıçta gerçekleştiği anlaşıldığından yargılamaya devamla sanık hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken mütalaa bulunmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmaması durumunda sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi yerine, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmamasından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23602, Karar No: 2019/15848, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23602 E.  ,  2019/15848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davaı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren tarafından işten çıkartıldığını, herhangi bir haklı sebep gösterilmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki benlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının ihbar tazminatı talep edip edemeyeceği taraflar arasında itilaflıdır.

Davacı iş sözleşmesine davalı tarafından haksız olarak son verdiğini iddia etmiş davalı taraf ise davacının iş sözleşmesine kendisinin son verdiğini savunmuştur. Dinlenilen davacı tanıkları beyanların özetle “davacının fazla mesai , izin ve ücret alacaklarını davalı iş verenden talep ettiğini, davalı işverenin ise taleplerini karşılamadığı gibi davacıyı işten çıkarttığını” belirttikleri anlaşılmıştır. Davalı tarafından dosyaya davacının istifa ettiği veya iş sözleşmesine haklı olarak son verildiğine ilişkin delil de sunulmamıştır. Bu durumda davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olup ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin yerinde olup olmadığı itilaflıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin yerinde olup olmadığı itilaflıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bahsi geçen bu ilkeler ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin değerlendirilmesinde de dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; fazla mesai yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı hususunda ispat yükü üzerinde bulunan davacı bu iddiasının ispatında tanık deliline dayanmıştır. Mahkeme tarafından verilen hükümde davcının kış aylarında haftada altı gün 07:30 – 17:00 saatleri arasında çalıştığının, yazın ise 07:30 – 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamaya itibarla davacının fazla mesai ücreti talebi hakkında karar vermiş ise de bu tespit dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı tanıkları iş makinası öperatörü olan davacının haftanın yedi günü yaz mevsiminde 07:00 18:00 saatleri kış mevsiminde ise 07:00 – 17:00 saatleri asında çalıştığını belirtmiş olup ıspat yükü üzerinde bulunan davacının tanıklarının beyanlarına göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu durumda yapılması gereken davacının yaz mevsiminde 07:00 18:00 saatleri kış mevsiminde ise 07:00 – 17:00 saatleri arasına haftanın yedi günü çalıştığı, hafta tatili gününde yapılan çalışmanın da 7,5 saati aşan kısmının fazla mesai olduğunun kabulü ile davacının fazla mesai ücreti talebi hakkında karar vermektir. Ayırıca davacı tanıklarının beyanlarında davcının dini bayramlar dışında diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı beyan edilmesine rağmen gerekçe belirtilmeden davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi de dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Bu durumda tanık beyanları dikkate alınarak davacının dini bayramlar dışında ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek bu talebi hakkında karar vermek dosya kapsamı ile uyumlu olacaktır. Bu hususların gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.