muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12037, Karar No: 2022/11216, Tarih: 05.10.2022

4.Davalı .... cevap dilekçesinde; davalı Şirketin, belediye iktisadi teşebbüsü olup 5216 sayılı Kanun'a göre kurulduğunu ve davalı Şirketin ... 3 üncü Noterliğinin 22.01.2015 tarihli ve 02132 yevmiye numaralı kuruluş sözleşmesine göre amacında belirtilen işlerin genel işler işkolunda yer aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

5.Davalı ... Sendikası vekili cevap dilekçesinde; 5393 sayılı Kanun ve 5216 sayılı Kanun hükümleri, 6356 sayılı Kanun, Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğü tarafından Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğü'ne gönderilen 15.06.2020 tarihli ve 1289849 sayılı yazı gereğince davalı Bakanlık tarafından yapılan tespitin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile .... tarafından işkolu tespitine konu edilen işyerlerinde yürütülen şehir içi toplu taşıma işine ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanun'un 14 ve 15 inci maddesinde ve 5216 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin (f) bendinde açıkça düzenlenmiş olan belediyenin görev ve sorumlulukları arasında yer alan bir hizmet olduğunun görüldüğü, bu nedenle işkolu tespitine konu olan 1148180.010, 1171285.010, 1154295.010, 1161364.010 SGK sicil numaralı işyerlerinde yürütülen faaliyetlerin, İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı “Genel İşler” işkolunda yer alacağının kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı Şirket çalışanlarının tespite konu işyerlerinde yürüttüğü, ağırlıklı faaliyetin açık-kapalı otopark, yol üzeri açık park alanlarının işletilmesi faaliyeti olduğunu, bu faaliyetlerin 15 sıra numarasında yer alan "taşımacılık" işkoluna girdiğini, 6356 Kanun ve İşkolları Yönetmeliği'ne göre bir işyerinde yapılan işlerin girdiği işkolunun çalışan işçiler tarafından yürütülen ağırlıklı faaliyete göre belirlendiğini, ayrıca davalı Bakanlık tarafından 12.03.2019 tarihli ve 30799 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2019/41 numaralı işkolu tespit kararında ... yanında çalışan işçilerin belediye görevi yerine getirdiği ve otopark işine özgü işlerde çalıştığı belirtilmiş ise de belediye hizmeti olarak nitelendirilen işlerin neler olduğunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmemesinin hatalı olduğunu, İşkolları Yönetmeliği'nde, işkollarının tespitinde esas alınan ... kodlarında otopark işletmeciliği faaliyetlerinin 15 numaralı "taşımacılık" işkolunda gösterildiğini, yerleşik Yargıtay kararlarına göre hizmet alım sözleşmesiyle faaliyet yürütülen işyerlerinde yapılan işlerin girdiği işkolunun asıl işveren tarafından yürütülen işlerden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiğini, .... tarafından yürütülen işlerin ... Büyükşehir Belediye işyerlerinde yürütülen faaliyetlerden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiğini ve İşkolları Yönetmeliği gereğince girdiği işkolunun tespit edilmesi gerektiğini, .... tarafından yürütülen faaliyetin dava konusu 2019/41 numaralı işkolu kararında da açıkça belirtildiği gibi otopark işletmeciliği ve kara taşımacılığı ile yapılan diğer yolcu taşımacılığı işleri olduğundan ve otopark işletmeciliği ile ilgili işler İşkolları Yönetmeliğinin 15 numaralı "taşımacılık" işkolunda sayılan işlerden olduğunu, davalı Şirket tarafından faaliyet gösterilen işyerlerinde otopark işletmeciliği işlerine yardımcı işlerin, asıl işin girdiği işkolundan sayılacağını, ağırlıklı olarak yapılan faaliyetlerin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklanması gerektiğini, davacı Sendika ile .... arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 01.01.2021-30.06.2022 tarihlerinde yürürlükte olduğunu ve çalışan işçilerin çoğunluğunun davacı Sendikanın üyesi olduğunu, davalı .... işyerinde çalışan işçilerin yaptığı işlerin SGK verilerinde Kısa Vadeli Sigorta Kolları Prim Tarifesine göre "taşımacılık" işkolunda tescil edilmesine rağmen, davaya konu işkolu kararında 20 numaral "genel işler" işkoluna girdiği yönündeki kararının çelişkili olduğunu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun keşif icra edilmeden üç kişilik hukukçu bilirkişi heyetinden alındığını ileri sürerek ... 1. İş Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2019/246 Esas 2022/155 Karar sayılı kararının kaldırılarak, tespite konu işyerinde yapılan ağırlıklı faaliyetin İşkolları Yönetmeliği'nin 15 sıra numaralı taşımacılık işkolunda yer alması sebebiyle, işbu işyerinin faaliyetinin taşımacılık işkolu olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir

... 1. İş Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2019/246 Esas 2022/155 Karar sayılı kararının kaldırılarak, tespite konu işyerinde yapılan ağırlıklı faaliyetin İşkolları Yönetmeliği'nin 15 sıra numaralı taşımacılık işkolunda yer alması sebebiyle, işbu işyerinin faaliyetinin taşımacılık işkolu olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin .... tarafından işkolu tespitine konu edilen işyerlerinde yürütülen şehir içi toplu taşıma işine ilişkin hizmetler 5393 sayılı ve 5216 sayılı Kanun hükümlerinde açıkça düzenlenmiş olan belediyenin görev ve sorumlulukları arasında yer alan bir hizmet olduğundan işkolu tespitine konu olan işyerlerinde yürütülen faaliyetlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı “Genel İşler” işkolunda yer alacağı kanaati ile davanın reddine karar vermesinde hukuka aykırılık görülmediği, ayrıca somut olayda ray açıklığı ne olursa olsun, ray üzerinde çalışan araçlarla yapılan şehir içi ve şehir dışı yolcu, yük taşımacılığı işleri (belediyeler veya bağlı şirketleri ve bağlı şirketler tarafından kurulan şirketler eliyle yapılan hafif ve ağır raylı taşımacılık işleri dahil) ile bu sistemlerin inşaat dışında yol imali, çeken- çekilen araç imalatı, bakımı ve onarımı işleri ile travers imalatı işleri ve bu sistemlerin işletildiği istasyon, gar, ambar duraklarında yapılan işler ile bakımlarının yapıldığı işyerleri işleri şeklinde ayrıksı durum olmadığı değerlendirilmekle davacının bu yöne ilişkin istinaf talebinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 inci maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6356 sayılı Kanun’un "Kuruluş serbestisi" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısmı şöyledir:

“ (1) ... Sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.

...”

2. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolları” kenar başlıklı 4 üncü maddesi de şöyledir:

“(1) İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir.

(2) Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.

(3) Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:

“Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir.”

4. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolunun tespiti” kenar başlıklı 5 inci maddesi ise şöyledir:

3. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:

“Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir.”

4. 6356 sayılı Kanun’un “İşkolunun tespiti” kenar başlıklı 5 inci maddesi ise şöyledir:

“(1) Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. (Ek cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Karar hakkında istinaf yoluna başvurulması hâlinde bölge adliye mahkemesi iki ay içinde kararını verir. (Değişik cümle: 12/10/2017-7036/29 md.) Bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde Yargıtay, uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.

(2) Yeni bir toplu iş sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz.

(3) İşkolu değişikliği yürürlükteki toplu iş sözleşmesini etkilemez.”

5.19.12.2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliği’nin (Yönetmelik) 4 üncü maddesinin birinci fıkrası da şöyledir:

“(1) Bir işyerinin hangi işkoluna girdiği konusunda anlaşmazlık çıkması halinde, ilgililerin başvurusu üzerine, işkolu, o işyerinde yürütülen işin niteliğine göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenir. Bakanlık tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 5 inci maddesine göre kararın yayımından itibaren onbeş gün içinde dava açabilir.”

.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31815, Karar No: 2017/15497, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31815 E.  ,  2017/15497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10796, Karar No: 2021/13315, Tarih: 13.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10796 E.  ,  2021/13315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

SUÇLAR : Yakın akrabayı tasarlayarak kasten öldürme, olası kastla nitelikli yaralama

HÜKÜMLER : 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2019 tarih ve 2017/556 Esas - 2019/49 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'nin, maktul ...'e karşı yakın akrabayı tasarlayarak kasten öldürme suçundan; TCK'nin 82/1-a-d, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası

b) Sanık ...'nin katılan ...'ye karşı olası kastla nitelikli yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 87/1-c-son, 21/2, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarih ve 2019/1532 Esas - 2020/212 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'nin, maktul ...'e karşı yakın akrabayı tasarlayarak kasten öldürme suçu yönünden; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı

b) Sanık ...'nin katılan ...'ye karşı olası kastla nitelikli yaralama suçu yönünden; istinaf başvuruları kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle

sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-b-e, 87/1-c, 21/2, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarih ve 2019/1532 Esas - 2020/212 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması; kasten yaralama suçundan ise ilk derece mahkemesinin TCK'nin 86/1, 87/1-c-son, 21/2, 62. maddeleri gereğince verdiği "2 yıl 9 ay 10 gün" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-b-e, 87/1-c, 21/2, 62. maddeleri gereğince "3 yıl 4 ay" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle verilen kararların 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a-b maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay — Esas No: 2011/1073, Karar No: 2012/12008, Tarih: 11.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1073 E.  ,  2012/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 11.03.2008 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17901, Karar No: 2023/769, Tarih: 25.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/17901 E.  ,  2023/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/285 E., 2015/158 K.

EK KARAR TARİHİ : 06.10.2015

SUÇ : 5607 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

EK KARAR : Sanık ...'in temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... müdafii, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık Rıfat ...'e gıyabi karar MERNİS adresinde birlikte ikamet eden, ehil babası ... ... imzasına 27.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Her ne kadar 27.07.2015 tarihli tebligat evrakında birlikte ikamet ettiği belirtilmiş ise de, sanık Rıfat ... ile babası ... ...'in farklı adreslerde ikamet ettiği, eski hale getirme talepli dilekçe ve eklerinden anlaşılmıştır. Bu nedenle sanığa yapılan 27.07.2015 tarihli tebligatın usulsüz olduğu, sanık müdafiinin öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık ..., sanık Rıfat ... müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemlerine ilişkin olarak; sanıklar hakkında Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı asıl kararının ve sanık ... hakkında 06.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı ek kararının; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir

olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Asıl Hükme Yönelik Hukuki Süreç

1.Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.04.2014 tarihli, 2014/583 Esas, 2014/621 Soruşturma ve 2014/457 İddianame numaralı iddianamesiyle sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin 18 inci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi gereği kaçak eşyanın müsaderesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Yargılama sırasında sanıklara, hakkında hüküm tesis edilen ilgili kanun maddelerinden ek savunma verilmiştir.

2.Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığın cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin bir ila dördüncü fıkraları gereğince müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

3. Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili ve sanık Sedar Binzet tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.10.2019 tarihli ve 7-2015/400194 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

4. Dairemizin 14.11.2022 tarihli ve 2021/11215 Esas, 2022/16244 Karar sayılı ilamı ile " Sanık ... müdafiinin 24/05/2016 havale tarihli eski hale getirme istemli temyizi yönünden tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, karar verilmiştir.

5. Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararının sanık Rıfat ... müdafiinin temyizine ilişkin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.12.2022 tarihli ve 7-2015/400194 sayılı, bozma görüşlü Ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

B. Ek Karara Yönelik Hukuki Süreç

Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'in temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “sanığa 14.07.2015 tarihinde tebligatın bizzat yapılması nedeniyle usulüne uygun olduğundan, temyiz isteminin süre yönünden reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in Ek Karara Yönelik Temyiz Sebepleri;

06.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

B. Sanık Rıfat ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğuna, tebligat yapılan sanığın babasının aynı adreste birlikte oturmadığına, eski hale getirme talepli olarak öğrenme tarihi olan 23.05.2016 tarihinin tebliğ tarihi olarak belirlenmesine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

C. Katılan ... İdaresi Vekilinin Asıl Karara Yönelik Temyiz Sebepleri;

Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesi yerine iadesine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Katılan ... İdaresi Vekilinin Asıl Karara Yönelik Temyiz Sebepleri;

Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesi yerine iadesine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Cizre İdil Karayolu Düzova Jandarma Karakol Komutanlığı önünde Cizre Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/973 Değişik İş sayılı önleme aramasına istinaden yapılan kontrolde, sürücülüğünü sanık Rıfat ...'in yaptığı, malen sorumlu ... adına kayıtlı bulunan 35 DER 21 plakalı araçta yapılan aramada, araçta yolcu olarak bulunan sanık ...'e ait 600 adet gümrük kaçağı alkollü içkinin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık Rıfat ... tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş, malen sorumluya ait aracı kendisinin çalıştırdığını, daha önce tanımadığı sanık ...'e ait eşyayı taşıdığını, eşyanın kutu kola olduğunu sandığını, içki olduğunu bilmediğini belirtmiştir.

3. Sanık ... aşamalarda, içkileri tanımadığı kamyon şoföründen aldığını, taşıma için daha önce tanımadığı sanık Rıfat ... ile anlaştığını ve taşınacak eşyanın kutu kola olduğunu söylediğini, içkilerin kaçak olduğunu bilmediğini savunmuştur.

4. İddianamede nakil aracı hakkında müsadere talebi bulunmadığı, trafik sicil kaydında tedbir şerhi bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, eşyanın gümrüklenmiş değerinin 32.284,38 TL, bilirkişi raporunda ise 15.716,96 TL olduğu tespit edilmiştir.

6. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 27.01.2015 tarihli iletişimin tespitine ilişkin kayıtlar dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

7. Sanıkların adli sicil kayıtları dosyasında bulunduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı Ek Kararı Yönünden

Sanık ... hakkında verilen gıyabi kararın sanığın MERNİS adresinde Tebligat Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre 24.06.2015 tarihinde tebliği yapılmış ise de; sanığın yargılama aşamasında mahkemesine bildirdiği adres farklı olup, öncelikle sanığın bildirdiği adrese tebligat çıkartılıp iade olması halinde MERNİS adresine tebligat çıkartılması gerektiği gözetilmediğinden usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı Ek Kararında sanığa yapılan 14.07.2015 tarihli tebligatın bizzat tebliğ edilmesi nedeniyle sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de; 14.07.2015 tarihli tebligat evrakında gerekçeli karar evrakının bulunduğuna dair şerh görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı ek kararının kaldırılarak, sanık ...'in öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.

B.Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/158 Karar sayılı Asıl Kararı Yönünden