muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1511, Karar No: 2024/9645, Tarih: 06.11.2024

Suça sürüklenen çocuk ... savunmalarında; arkadaşı olan sanık ... ile sınıra yakın tarlada çalıştıklarını, askerlerin kutu içerisinde sigara bulduklarını, suça konu sigaralar ve motorsikletle bir ilgilerinin bulunmadığını, arkadaşı ve kendisine ait olmadığını beyan etmiş, kanun iadesi sonrasında ise meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya katılmadığı ve dava konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödemediği anlaşılmıştır.

Kovuşturma aşamasında tutanak tanıkları G. G. ve A. K'.nın olayla ilgili beyanlarının alındığı anlaşılmıştır.

Olay tutanağı, savunmalar ve dosya kapsamına göre suça konu sigaraların kaçak olduğu belirlenmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

III.GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik

Olay tutanağına göre, suç tarihinde sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nın, Suriye ülkesi sınırına yakın askeri yasak bölge içerisinde sınırdan geçirildiği anlaşılan, ticari nitelikteki kaçak sigaraların ele geçirilmiş olması, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin dördüncü ve dokuzuncu, yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile üçüncü ve sekizinci fıkralarındaki değişiklikler ve onuncu fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Hükme Yönelik

Olay tutanağına göre, suç tarihinde sanık ... ile birlikte suça sürüklenen çocuk ...'nın, Suriye ülkesi sınırına yakın askeri yasak bölge içerisinde sınırdan geçirildiği anlaşılan ticari nitelikteki kaçak sigaraların ele geçirilmiş olması, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık ... hakkında açılan kamu davası ile hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirme kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/405 Esas, 2021/259 Karar sayılı dosyasının, denetime olanak verecek şekilde dosyaya eklenmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Ancak;

1.Sanık ... hakkında açılan kamu davası ile hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirme kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/405 Esas, 2021/259 Karar sayılı dosyasının, denetime olanak verecek şekilde dosyaya eklenmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

2.Her ne kadar suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu belirtilerek ... hakkında kamu davası açılmış ise de, Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesinin, 2015/31 Esas ve 2015/133 Karar sayılı 22.06.2015 tarihinde kesinleşen ilâmı ile suça sürüklenen çocuğun 01.09.1997 olan doğum tarihinin 01.09.1995 olarak düzeltilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde 18 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci ve onuncu fıkraları gereğince uygulama yapılması,

4.01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin dördüncü ve dokuzuncu, yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile üçüncü ve sekizinci fıkralarındaki değişiklikler ve onuncu fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

A.Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasının (18) numaralı bendinden "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin..." kısmının çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3206, Karar No: 2016/3094, Tarih: 23.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3206 E.  ,  2016/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Köyü 64 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin ek kararıyla verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9930, Karar No: 2016/9963, Tarih: 21.09.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/9930 E.  ,  2016/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda suçu işlemediği yönünde beyanda bulunması karşısında, olayın hemen akabinde sanığı yakalayan tanık ... ile bağırma seslerini duyarak dışarı çıkan tanık ... 5271 sayılı TCK'nın 210. maddesi uyarınca yargılama aşamasında dinlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)Sanığın katılanın ikamet ettiği apartmandan çıkarken tanık ... tarafından farkedilmesi üzerine kaçtığı, tanık ve katılanın ise kesintisiz takip sonucu sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanığın, katılanın ikameti önünde duran ayakkabılarını çaldığı, ayakkabıların bedel tespitinin yaptırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen cezanın iki yıldan az olması ve herhangi bir maddi zararın meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine uygun düşmeyecek şekilde suç işlenmesindeki özelliklerden bahisle yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3671, Karar No: 2014/6537, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3671 E.  ,  2014/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.04.2013 tarih ve 2012/955-2013/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigorta acentesi olan müvekkilinin davalının yaptırdığı sigorta poliçelerini kredi kartından çekim yaparak ödediğini, davalının aylar halinde yapması gereken ödemeyi yapmaması nedeniyle hakkında başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının parayı peşin alıp poliçeyi teslim ettiğini, ancak sonradan poliçe ödemesini kredi kartıyla yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ödeme savunması nedeniyle ispat yükünü üzerine aldığı, tanık deliline dayanmış ise de davacının muvafakat etmemesi ve borç miktarı gözönüne alındığında talebin yerinde görülmediği gerekçesiyle, itirazın 2.661,15 TL asıl alacak ve 355,21 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 154,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/613, Karar No: 2012/4127, Tarih: 26.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/613 E.  ,  2012/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için: 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gereği 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59. maddeleri gereği 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin,

2005 takvim yılı için: 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gereği 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. mad. gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin,

Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin sahte faturaların son düzenleme tarihleri olan 01.11.2004 ve 31.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 2005 takvim yılında eyleminin teselsül ettiği ve son düzenlenen faturanın 31.12.2005 tarihli olduğuda dikkate alındığında 5237 sayılı Yasa uyarınca uygulama yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarının sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebep içermeyen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10910, Karar No: 2022/12838, Tarih: 06.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10910 E.  ,  2022/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’nin 03/06/2022 tarih ve 2022/677 E. - 2022/1196 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’nin 03/06/2022 tarih ve 2022/677 E. - 2022/1196 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 02/12/2021 tarih ve 2021/543 E. - 2021/795 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14737, Karar No: 2013/4978, Tarih: 11.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14737 E.  ,  2013/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, resmi tatil, yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 03.04.2000-12.07.2010 tarihleri arasında çalıştığını, işverenin mali sıkırtılarının iş sözleşmesinin feshi için haklı sebep olmuyacağını, müvekkilinin civar olarak çalıştığını, kışın 08:00-17:00 saatlerin arasında, sulama dönemi olan Nisan ayından 15 Ekim'e kadar ki dönemde su çalışmaları nedeniyle sabah 08:00'den gece 01:00'ye kadar aralıksız çalıştığını kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, belirterek fazla mesai alacağı, hafta tatili alacağı, resmi tatil alacağı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı civar ve devriye görevlerinin mevsimlik iş olduğunu, davacının belirttiği saatlerde çalışmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında bozma içeriğine göre davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı devriye olarak çalıştığı dönemde kışın 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, yazın sulama dönemi olan Nisan ayından 15 Ekim'e kadar 08:00-01:00 saatleri arasında çalıştığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sulama dönemi olarak Nisan ayından 15 Ekim'e kadar kabul etmiş ve buna göre fazla mesai ve hafta tatili alacağını hesaplamıştır. Dosya arasında davalı ... Birliğine 2001-2010 tarihleri arasında sulama suyunun veriliş tarihleri bulunmaktadır. Bu belgeye göre sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik arz ettiği anlaşıldığından fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir.

3-Davacı dava dilekçesinde bulunan tüm alacaklar için en yüksek mevduat faizi talebinde bulunmuştur. Mahkemece kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için kanuni faize hükmedilmiştir. Fazla çalışma, hafta tatili ve resmi tatil ücreti geniş anlamda ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesi gereğince, gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Bu nedenle fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken bu alacaklara kanuni faize hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.