muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3535, Karar No: 2018/5858, Tarih: 28.05.2018

Davalı ...; yetkisizlik iddiasında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, murise ait tüm vasiyetnamelerin aynı konuda olduğu ve murisin tüm malvarlığını kapsadığı, ... 2. Noterliğinin 05/03/2002 tarih 2365 yevmiye numaralı vasiyetnamenin daha sonra aynı konuda başka vasiyetnameler (... Noterliği'nin 07/08/2007 ve 22/07/2008 tarihli) düzenlenmiş olması nedeniyle, en son olarak düzenlenen ... 2. Noterliğinin 22/07/2008 tarih 9392 yevmiye numaralı vasiyetnamenin ise lehine vasiyet edilen davalı ...'ın vasiyetnameyi düzenleyen muristen gelen mirası kayıtsız şartsız reddetmiş olması nedenleriyle hükümsüz kaldıkları gerekçesiyle, davanın kabulü ile, muris ... tarafından düzenlenen ... 2. Noterliğinin 05/03/2002 tarih 2365 yevmiye numaralı vasiyetnamesi ile yine ... 2. Noterliğinin 22/07/2008 tarih 9392 yevmiye numaralı vasiyetnamesinin hükümsüz kalmaları nedeniyle iptaline; karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, murisin işlem tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığı, vasiyetnamenin yasal şekil şartlarını taşımadığı ve murisin sonradan düzenlediği vasiyetnameler nedeniyle önceki vasiyetnamelerin geçersiz hale geldiği iddiasıyla açılan vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.TMK. nun 557. maddesinde vasiyetnamenin iptali sebepleri sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar; 1- Ehliyetsizlik, 2- Vasiyetnamenin yanılma, aldatma, korkutma veya zorlama sonucunda yapılmış olması, 3- Tasarrufun içeriğinin bağlandığı koşullar veya yüklemelerin hukuka veya ahlaka aykırı olması, 4- Tasarrufun kanunda öngörülen şekillere uyulmadan yapılmış olması halleridir.Fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.Hele fiil ehliyetinin nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK. nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır. Murisin işlem tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığının murise ait tüm tedavi evrakları celp edilmek suretiyle Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak belirlenecektir.

TMK'nun 557. maddesinde sayılan sebeplerin bulunması halinde vasiyetnamenin iptali gerekir. Bu sebepler dışında kalan durumlara dayanılarak ölüme bağlı tasarrufun iptali istenilemez.Ölüme bağlı tasarrufun ifasının mümkün olmaması, vasiyet konusunun vasiyetçiye ait olmaması ise bir iptal sebebi oluşturmaz. Vasiyetnamenin ifa imkansızlığının vasiyetnamenin yerine getirilmesine yönelik olarak açılacak olan davada (TMK.m. 600) değerlenlendirilebilir.

TMK'nun 557. maddesinde sayılan sebeplerin bulunması halinde vasiyetnamenin iptali gerekir. Bu sebepler dışında kalan durumlara dayanılarak ölüme bağlı tasarrufun iptali istenilemez.Ölüme bağlı tasarrufun ifasının mümkün olmaması, vasiyet konusunun vasiyetçiye ait olmaması ise bir iptal sebebi oluşturmaz. Vasiyetnamenin ifa imkansızlığının vasiyetnamenin yerine getirilmesine yönelik olarak açılacak olan davada (TMK.m. 600) değerlenlendirilebilir.

TMK.nun 557.maddesinde vasiyetnamenin iptali sebepleri sınırlı (tahdidi) olarak açıklanmıştır. Mahkemenin, TMK 542. ve 544. maddesi kapsamında iptal sebebi olarak kabul ettiği hal, yukarıda bahsi geçen maddede ifadesini bulan iptal sebeplerinden biri değildir.Hal böyle olunca mahkemece, davacının dava dilekçesinde iptal sebebi olarak belirttiği, murisin işlem tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığı, vasiyetnamenin yasal şekil şartlarını taşımadığı hususları araştırılarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7658, Karar No: 2009/7793, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7658 E.  ,  2009/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ...... Petrol Ürünleri A.Ş. Ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 26.02.2009 gün ve 344/63 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28157, Karar No: 2017/3292, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28157 E.  ,  2017/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/401, Karar No: 2015/5412, Tarih: 14.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/401 E.  ,  2015/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati hacze itiraz eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, mahkemece 31.08.2007 tarihinde verilen ve icra edilen ihtiyati hacizden 24.04.2013 tarihinde haberdar olduklarını, müvekkilinin ihtiyati haciz konusu kredi sözleşmesinde kefil olup, hesap özeti ve ihtarnamenin müvekkiline tebliğ edilmediğini, öncelikle asıl borçluya gidilmediğini, ihtiyati haciz kararının teminatsız verildiğini, dayanak yapılan belgelerin yetersiz olduğunu bildirerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Alacaklı vekili, itiraz edenin aynı zamanda sözleşmenin asıl borçlusu olan şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu, ihtarname ve hesap özetlerinin tebliğ edildiğini bildirerek itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; itiraz edenin sözleşmede yazılı adresine ihtarnamenin ve ekinde hesap özetinin tebliğ edildiği, esasen sözleşmenin 5.maddesi uyarınca hesabın kat edilmesinin yeterli olup, ihtarname tebliğinin de gerekmediği, itiraz edenin sözleşmede müşterek borçlu ve müteselsil kefil olması nedeniyle alacaklının seçimlik hakka sahip olduğu, kaldı ki, asıl borçluya da takip yapıldığı, tebliğ edilip itiraz edilmeyen hesap özetinin İİK.'nun 68.maddesinde yazılı belgelerden sayılması ve sözleşmenin 8.maddesi hükmü karşısında teminat alınmasının gerekmediği gerekçeleriyle istemin reddine karar verilmiş, hüküm ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK.'nun 257.maddesi uyarınca alacaklı, alacağının tahsilinin zora düştüğünü ileri sürerek borçlunun malvarlığı üzerinde ihtiyati haciz talep edebilir. Aynı Yasanın 259.maddesinin 1.fıkrası uyarınca da borçlunun veya 3.şahsın uğrayabileceği muhtemel zararların karşılanması yönünden de teminat yatırılması zorunludur. Bunun istisnası alacağın ilama ya da ilam benzeri bir vesikaya müstenit olması halidir. Somut olayda alacak kredi sözleşmesinden doğmakta olup, alacaklının ihtiyati haciz talebi ile birlikte İİK.259/1.maddesi uyarınca teminat göstermesi zorunludur. Sözleşmelerde bu zorunluluğun aksine olarak yapılan düzenlemeler anılan yasa hükmü karşısında geçersizdir. Mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11139, Karar No: 2012/10763, Tarih: 05.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11139 E.  ,  2012/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat(tüm dönemler için)

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000-2001 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, incelemenin sadece katma değer vergisi yönünden yapılması nedeniyle son fatura tarihine göre suç tarihi olan 26.12.2000 ve 26.09.2001'den iddianamenin düzenlendiği 09.04.2007 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması yasaya aykırı ve ayrıca sanığa yüklenen 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun da yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "2000-2001 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak" suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan aynı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6848, Karar No: 2012/23929, Tarih: 09.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6848 E.  ,  2012/23929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin usulüne uygun olarak 04.03.2011 tarihinde borçluya bizzat tebliğ edildiği, borçlunun ise 14.03.2011 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda 07.03.2011 tarihinden 09.03.2011 tarihine kadar ağır bir rahatsızlık geçirdiğini, buna ilişkin istirahat raporu olduğunu ileri sürerek esasa ilişkin itirazlarını bildirdiği ve takibin iptalini istediği anlaşılmıştır.

Gecikmiş itirazının dayanağını teşkil eden hekim raporunun incelenmesinde geçirdiği dental oparasyonel nedeni ile 5 gün istirahatinin uygun olacağının belirtildiği görülmüştür.

İİK. nun 65. maddesi aynen: "Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir .... " hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun dosyaya ibraz ettiği hekim raporunun yatak istirahatına ilişkin bulunmaması nedeniyle İİK. nun 65.maddesi kapsamında kabulü mümkün değildir. Bu durumda borçlunun 14.03.2011 tarihinde yaptığı İtiraz İİK.nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal beş günlük süreden sonradır.

O halde mahkemece borçlunun itirazının süre aşımı nedeniyle reddi yerine esasının incelenmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru mahkeme kararının onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11606, Karar No: 2009/6558, Tarih: 11.05.2009

4. Hukuk Dairesi 2009/11606 E., 2009/6558 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/11606 E., 2009/6558 K.**

**- ŞİKAYET HAKKI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 12 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 17 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 36 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 24 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 25 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Aydın vekili tarafından, davalı K.Behram ve diğeri aleyhine 26.06.2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.04.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ile davacı vekilleri taraflanndan süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğ-ranılan zararın ödetilmesi isteğine ilişkin olup, davacı, davalılar tarafından resmi görevini kötüye kullandığı iddiası İle şikayet edilmesi sonucu yapılan soruşturmada takipsizlik kararı verildiğini bildirerek, haksız yere şikayet edil-mesinin kişilik haklarına saldın oluşturduğunu ileri sürerek manevi tazminat istemiştir.

Davalılar vekili ise, yasal şikayet haklarını kullandıklarını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalıların şikayet dilekçesinde ileri sürdükleri iddiaların haksız olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ile davacı taraflanndan temyiz olunmuştur.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa'nın 36. maddesinde; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir" şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde, gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve ceza-landırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa'nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasa'nın "Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği" başlığını taşıyan 12. maddesinde, herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25. maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK'nın 49. maddesinde ise, saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği du-rumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yarann, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp, kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için, şi-kayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; dava dosyasındaki bilgi ve belgelere göre, İlçe Gençlik ve Spor Müdürlüğü görevine yeni atanan davacı, spor kulübü antrenörleri olan davalıların spor salonunu kullanma zaman ve yerlerinde değişiklikler yapmıştır. Kendilerine önceden bilgi verilmeden ve geçerli bir neden açıklanmadan daha küçük olan salonda çalışmak durumunda kalan davalılar, bunu şikayet konusu yapmışlardır. Şikayet dilekçelerinde davacıya yöneltilen resmi görevi ile bağ-daşmayacak şekilde Belediye Spor Kulübünü çalıştırdığı iddiası da davacı tarafından kabul edilmektedir. Davacı bu çalıştırmaları mesai dışında ve üc-retsiz yaptırdığını bildirmişse de, resmi görevinin kapsamı ve çalıştırdığı spor kulübüne daha önce davalılara verilen salonun tahsis edilmiş olması gibi uygulamalar nedeniyle şikayet yoluna gidildiği anlaşılmaktadır. Bunların ya-nında, davacının görevli olarak katılmadığı bazı turnuvalar için ücret almış olduğu da anlaşılmış ve haksız yere almış olduğu bu ücretleri de idari so-ruşturma sırasında geri vermiştir. Cumhuriyet Savcılığı tarafından tüm bu delillerin dava açmak için yeterli bulunmamış olması şikayetin haksız olduğu anlamına gelmez.

Yukarıda anlatıldığı üzere şikayet, somut birtakım olaylara dayan-maktadır. Ortada şikayeti gerektirecek derecede yeterli emareler bulun-maktadır. Bu delil ve emarelerin ceza davası için yeterli sayılmamış olması davalıların şikayetinin haksız olduğu sonucunu doğurmaz. Şikayet dilekçesinde olayın oluş şekline uygun düşmeyen veya davacının kişiliğine yönelen aşağılayıcı bir anlatım biçimi de bulunmamaktadır. Şu durumda, davalıların şikayet hakkını yasal sınırlar içinde kalarak kullandığı anlaşıldığından istem tümden reddedilmelidir. Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmalan usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan karann yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına (BOZULMASINA), bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14398, Karar No: 2006/16840, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14398 E.  ,  2006/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında 114 ada 5 parsel sayılı 12150,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı ziyetliği nedeniyle 234 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanarak, niteliği belirtilmeden ve kadastro tespit tutanağının edinme sütununa "ormanla ilgili sınırlandırma ve tespit çalışması neticesinde, çalışma alanı ekibinde bulunan ormancı üyenin taşınmazın orman sayılan ziraatçi üyenin de ... arazisi niteliğinde yer olduğu konusunda görüş bildirdikleri ve teknisyenlerin de bu görüşü benimsedikleri, taşınmazın niteliği konusunda görüş ayrılığı çıktığı niteliğinin ve malikinin kadastro komisyonunca belirlenmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği" yazılarak 23.03.2006 tarihinde düzenlenen tutanak kadastro komisyonuna gönderilmiştir. Kadastro komisyonunun 03.04.2006 tarihli kararıyla "taşınmazın ... arazisi olduğundan orman sınırları dışına çıkarılmasına, orman sınırlarının bu şekilde düzeltilmesine, orman parsellerinin ilan edilerek kesinleşmesinden sonra kadastro işlemine tabi tutularak hak sahipleri adına tespitinin yapılmasına ormancı üyenin karşı oyuyla ve oyçokluğu ile karar verildiği" kadastro ekibince yeniden 09.05.2006 tarihinde düzenlenen tutanakla 114 ada 5 sayılı parselin aynı miktar ve fıstıklık niteliği ile ... adına tespit edilerek 09.05.2006- 08.06.2006 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı ... 17.04.2006 tarihli dilekçe ile açtığı davada 114 ada 5 sayılı parsel orman sayılan yerlerden olduğu halde, Kadastro Komisyonunca 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılan orman kadastrosu dışında bırakılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek tespitin iptalini ve taşınmazın orman sınırları içine alınıp orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 114 ada 5 sayılı parselin (A) ile gösterilen 617.03 m2 ve (C) ile gösterilen 1515.99 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 6000 m2 yüzölçümündeki bölümün davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından dava konusu taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitinine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılan ve 07.04.2006 tarihinde kısmi ilana çıkartılıp, dava konusu taşınmaz yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

-2- 2006/14398-16840