muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5706, Karar No: 2016/9079, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5706 E.  ,  2016/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/10/1986 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01.10.1986 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, istek gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 11.09.1984 tarihinde Lisesi'nde okul eğitimine başladığı, 27.05.1987 yılında bu okuldan mezun olduğu, davalı işyeri tarafından davalı Kuruma davacının 1.10.1986 tarihinde stajer olarak işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin verildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın, sigortalı sayılmayanlara dair, 3/ I,H bendinde, resmi meslek ve sanat okullarıyla, yetkili resmi makamların müsaadesiyle kurulan meslek veya sanat okullarında tatbiki mahiyetteki yapım ve üretim işlerinde çalışan öğrenciler zikredilmiş, böylece anılan öğrencilerin sigortalı sayılmadıkları düzenlenmiştir. Anılan düzenleme gözetildiğinde, bu kapsamda çalışanların sigortalı sayılmamaları için, öncelikle öğrenci olmaları, öğrencisi bulundukları okulun mevzuatı gereği staj yapma zorunluluğunun bulunması ve yapılan işin öğrenimin devamı niteliğinde, öğrendiklerini uygulamaya yönelik nitelik taşıması gereklidir. Çalışmanın hizmet akdi unsurlarını taşır şekilde, üretime yönelik olması halinde staj mahiyetinde olmayacağı açıktır.
Yargıtay — Esas No: 2020/97, Karar No: 2020/462, Tarih: 17.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/97 E.  ,  2020/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 81-192

Sanıklar ..., ... ve ...'ün kasten öldürme suçundan TCK’nın 81/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Midyat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.11.2015 tarihli ve 81-192 sayılı resen temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.10.2019 tarih ve 2992-4036 sayı ile TCK'nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.12.2019 tarih ve 110403 sayı ile;

"...1- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararı dosya kapsamına göre hatalı olup beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olarak;

Yerel Mahkemenin gerekçesinde kabul edilen oluş 'Sanıkların ellerinde satır ve bıçaklarla katılanların bulunduğu evin kapısına geldikleri, bu arada kapıyı çok sert tekmelemeleri nedeniyle kapının açıldığı ve ayrıca gürültüler üzerine yukarıdan katılanlar... ve ...'in indiği, bu esnada sanık ...'in elindeki satırı...'ye doğru fırlattığı ve satırın...'nin koluna geldiği, bu nitelikte bir yaralanmanın mevcudiyetine bakıldığında ise, ...'in...'ye satır fırlattığının sabit olduğu, yine bu arbede esnasında ...'ın ... ve ...'ı bıçakla yaraladığı, bu yaralanmalarının katılanların beyanlarıyla uyumlu olduğu, ...'nin bu şekilde yaralanması ve çok fazla kan akması üzerine (olay yeri inceleme raporuyla bu durumun sabit olduğu) diğer katılanların... ile ilgilendikleri esnada, sanıkların apartmandan aşağıya indikleri ve alt katta dükkânda bulunan maktul ...'yi gördükleri, ...'yi aralarına aldıkları, ... ve ...'nin ...'yi kollarından tuttukları, sanık ...'ın ise elindeki ekmek bıçağı ile ...'yi kalbinden bıçakladığı' şeklinde olup tamamen katılan tarafın beyanlarına dayanmaktadır.

Dosyada olayın görgü tanıkları olan ... ve ...'ın beyanları, kabul edilen oluş ve katılan tarafın anlatımları ile çelişmektedir. Mahkemece bu tanıkların beyanlarına itibar edilmemesinin gerekçesi olarak, tanık ...'un anlatımları gösterilmiştir. Olayın oluş şekline ilişkin tanıklığı bulunmayan ..., sadece soruşturma aşamasında dinlenmiş olup duruşmada dinlenmediği gibi beyanları da duruşmada okunmamıştır. Tanıklar ... ve..., beyanlarında sanık ...'nin, olay sırasında maktul ...'ye yönelik bir eyleminden bahsetmemişlerdir. Delillerin birbirinden üstünlüğü tartışılırken, beyanları hükme esas alınan taraf veya tanıkların olaydan doğrudan zarar görüp görmedikleri, taraflarla yakınlıkları, olaya öznel yaklaşıp yaklaşmadıkları gibi hususların göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Katılan taraf tehdit, yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden olayın aynı zamanda mağdurudur. Elbette ki, karşı taraftan daha fazla kişinin ceza almasını isteme durumundadırlar. Tanıklar ise sanık ...'ın arkadaşıdır. Bu kişilerin de tamamen doğruyu söyledikleri doğrudan kabul edilemez. Bu durumda diğer deliller de birlikte değerlendirilerek nesnel bir sonuca ulaşılması mümkündür.

Katılanlar ile tanıkların anlatımlarına göre, maktul ...'yi bıçaklayarak öldürenin sanık ... olduğu konusunda tartışma yoktur. Katılan tarafta yer alanlar, sanık ...'la birlikte, sanıklar..., ..., ... ve ...'nın da ellerinde bıçak ve satırlarla saldırdıklarını söylemişlerdir. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan dava açılmadığı gibi kasten öldürme suçundan dava açılan sanık ... hakkında beraat kararı verilmiştir. Sanık ... ile sanık ...'ın olaydaki hukuki durumu bakımından fark yoktur. Katılan taraf sanık ...'nin elinde bıçak olduğunu ileri sürmüşlerse de, bu sanık hakkında katılan tarafa yönelik bir yaralamadan dolayı hüküm dahi bulunmamaktadır. Sanıklar ... ve...'in, sanık ...'ın maktul ...'yi bıçakladığı sırada, maktulü kolundan tuttukları kabul edilerek eylem üzerinde hâkimiyet kurduklarına yönelik oluş ve kabul, tanıklar ... ve ...'nin anlatımları karşısında soyut kalmakta olup dosyadaki diğer delillerle desteklenmemektedir.

Ceza hukukunun temel amacı, maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamaktır. Cezalandırmaya karar verilirken en ufak bir şüpheye dahi yer yoktur. Şüphenin sanık lehine yorumlanacağı, evrensel bir hukuk kuralı hâline gelmiştir. Dosyadaki mevcut delillere göre sanık ...'nin, oğlu olan diğer sanık ...'ın kasten öldürme eylemine fikir ve irade birliği içinde iştirak ettiği ve eylem üzerinde hâkimiyet kurduğu kesin ve inandırıcı delillerle sabit olmadığından beraat kararı verilmesi yerine, mahkûmiyet kararı verilmesinin, usul ve yasaya aykırı olduğu,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararında iştirakin derecesi dosya kapsamına göre hatalı olup sanığın 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında 'fail' yerine, TCK'nın 39. maddesi kapsamında 'yardım eden' olarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olarak;

2- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararında iştirakin derecesi dosya kapsamına göre hatalı olup sanığın 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında 'fail' yerine, TCK'nın 39. maddesi kapsamında 'yardım eden' olarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olarak;

Oluş ve kabule göre, sanık ...'ın babası olan sanık ..., elinde satırla dünürleri olan aile ile yapılan kavgada yer almış ve elindeki satırı fırlatarak katılan ...'yi kolundan yaralamıştır. O sırada sanık ...'ın da, bıçakla katılanlar ... ve ...'i yaraladığı sabittir. Maktul ...'nin, sanık ... tarafından bıçaklanarak öldürülmesi, bu olaylardan sonra gelişmiştir. Katılanların anlatımlarına göre, sanık ... tarafından yaralanan katılan ...'den çok fazla kan akması nedeniyle katılanlar tarafından hastaneye götürmek üzere ilgilendikleri ve aşağıya indikleri sırada, sanık ... ile maktul ... arasındaki kavgada, sanık ..., maktul ...'yi göğsünden bıçaklayarak öldürmüştür.

Yukarıda 1 numaralı bentte açıklandığı üzere, katılanların, maktulün sanık ... tarafından bıçaklandığı sırada, sanıklar ... ve ... tarafından da maktulün kollarından tutulduğu şeklindeki anlatımlarının mutlak surette doğru olduğunu kabul etmek mümkün değildir. TCK'nın 37/1. maddesine göre 'Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur'. Sanık hakkında bu maddenin uygulanabilmesi için, eylemi gerçekleştiren kişi ile fikir ve irade birliği içinde bulunulması ve eylem üzerinde hâkimiyet kurulması gerekmektedir. Önceden alınmış bir öldürme kararı yoktur. Olay ani gelişmiş olup, sanık ...'in, oğlu olan diğer sanık ...'la, maktul ...'yi öldürme konusunda fikir ve irade birliği içinde olduğuna dair kesin bir delil mevcut değildir. Sanık ...'in olayın başlangıcında elinde satırla olay yerine gitmesi, bu satırı öldürmek amacıyla değil yaralama kastıyla katılan ...'ye fırlatması, devamında gelişen maktul ...'nin öldürülmesi olayında fikir ve irade birliğini gösteren bir durum olamaz. Maktulün bıçaklanması sırasında kollarından tuttuğu da sabit olmadığına göre, eylem üzerinde bir hâkimiyet de söz konusu değildir.

5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde suça 'yardım etme' düzenlemiş olup, bu maddenin 2. fıkrasında kişinin hangi hallerde 'yardım eden' sıfatıyla sorumlu olacağı sayılmış olup, 'a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek. b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak. c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak.' şeklindedir.

Bu düzenleme karşısında, sanık ...'in, öldürme kastı olmaksızın ilk başta elindeki satırı katılan ...'ye fırlattıktan sonra devam eden kavgada aniden gelişen öldürme eylemine 5237 sayılı TCK'nın 39/2-c maddesi uyarınca 'yardım eden' olarak katıldığını kabul etmek, maddenin konuluş amacına ve ceza adaletine uygun düşecektir. Bu yönüyle de, sanık ...'in eyleminin TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında değil, aynı Kanun'un 39. maddesi kapsamında kaldığı,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkin olarak;

5237 sayılı TCK'nın 62/2.maddesi, 'Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir.' şeklindedir. Bu düzenlemeden anlaşılacağı üzere, takdiri indirim nedenleri, maddedeki sayılanlarla sınırlı olmamak üzere örnekseme yapılarak yol gösterici şekilde sayılmıştır. Bu maddede sayılanlara veya mahkemenin yasanın konuluş amacına uygun olarak göstereceği başkaca nedenlere dayanıldığında, gösterilen nedenlerin dosya ile uyumlu ve hukuki olması gerekir. Burada hâkime tanınan takdir hakkının keyfilikten uzak olması gerektiği izahtan varestedir. Lehe veya aleyhe gösterilen neden tamamen sanık veya sanıkların öznel niteliklerine ilişkin olmalıdır. Kuşkusuz TCK'nın 62. maddesi, bir iyiniyet maddesi de değildir.

Sanıklar hakkında düzenlenen hüküm fıkralarında, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak 'Sanık hakkında takdiren TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına", ibaresiyle bir gerekçe gösterilmemekle birlikte, hükmün gerekçe kısmında 'Sanıkların pişmanlığının gözlenemeyişi ve suç işlemekten çekinecekleri yönünde kanaat oluşmaması, TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılmasını gerektirir bir durumun olmaması dikkate alınarak sanıkların cezalarından takdiri indirim yapılmamış...' ibarelerine yer verilmiştir. Burada, sanıkların durumu ayrı ayrı değerlendirilmek yerine 'Sanıkların pişmanlığının gözlenmeyişi ve suç işlemekten çekinecekleri yönünde kanaat oluşmaması' şeklinde genel ifadelere yer verilmiştir.

Suç tarihi itibarıyla sanık ... 47, sanık ... 50 ve bu sanıkların oğlu olan sanık ... da 21 yaşındadır. Sanıklar ... ve...'in sabıka kayıtlarına göre, suç tarihinden önceye ait herhangi bir sabıka kayıtlarının bulunmadığı görülmektedir. Sanıkların yargılama aşamasında duruşmanın düzenini bozduklarına veya olumsuz başkaca bir tutum ve davranış sergilediklerine yönelik duruşma tutanaklarına yansıyan bir kayıt yoktur. Sanık ... suçu ikrara yönelik açıklamalarda bulunmuş, sanıklar ... ve... ise atılı suçları işlemediklerini savunmuşlardır. Savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gereken suçu inkâra yönelik beyanların, sanıkların pişman olmadıklarını gösteren bir beyan olarak kabul edilemeyeceği yerleşmiş Yargıtay kararlarında da yer bulan ve kabul gören bir yaklaşımdır. Sanıkların ayrı ayrı mahkemeyi pişmanlık gözlenmemesine ve suç işlemekten çekinecekleri yönünde kanaat oluşmamasına götüren davranışlarının neler olduğu konusunda bir açıklık yoktur. Maddede sayılan diğer takdiri indirim nedenlerinden 'Sosyal ilişkiler, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlar, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkiler' gibi nedenler yönünden de sanıkların aleyhine yorumlanabilecek bir durum söz konusu değildir.

Bütün bu yönleriyle; sanıkların her biri için bireyselleştirme yapılmadan, hükmün gerekçe kısmında 'Sanıkların pişmanlığının gözlenmeyişi ve suç işlemekten çekinecekleri yönünde kanaat oluşmaması' şeklindeki, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan, soyut ve genel ifadelerle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin de, usul ve yasaya aykırı olduğu," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 21.01.2020 tarih ve 3905-197 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, bu karara yönelik itirazın mercisinde reddedilmesi suretiyle; sanık... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararı Özel Dairece onanmak suretiyle; sanık ... hakkında katılanlar ... ile ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri, sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş; sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'ya yönelik tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararı ise Özel Dairece bozulmuş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık ...'e atılı kasten öldürme suçunun sabit olup olmadığının,

2- Sanık ...’e atılı kasten öldürme suçunun sabit olduğunun kabulü hâlinde, diğer sanık ... ile sanık ...’ün kasten öldürme suçuna iştiraklerinin TCK’nın 37. maddesi kapsamında “müşterek faillik” mi yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında “yardım eden” niteliğinde mi olduğunun,

3- Sanık ...’e atılı kasten öldürme suçunun sabit olduğunun kâbulü halinde, her üç sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin dosya kapsamıyla uyumlu, yasal ve yeterli olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkin ise de, uyuşmazlık konularının görüşülmesi sırasında bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyeleri tarafından talep edilmesi üzerine Ceza Genel Kurulu Başkan Vekilince, sanık ...'e atılı kasten öldürme suçunun sabit olduğunun kabulü hâlinde, sanıklar ... ile ...'ün kasten öldürme suçuna iştiraklerinin TCK’nın 37. maddesi kapsamında “müşterek faillik” mi yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında “yardım eden” niteliğinde mi olduğuna ilişkin uyuşmazlığın her bir sanık bakımından ayrı ayrı ele alınmasına karar verilmiş olup uyuşmazlık konuları yeniden oluşturulan bu sıralama doğrultusunda değerlendirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

06.02.2015 tarihinde saat 23.40'da düzenlenen olay, yakalama, üst arama ve araştırma tutanağında; aynı tarihte saat 19.35 sıralarında Haber Merkezinden Batman yolu, Garnizon karşısında aile içi kavga olayının bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiği, ... ve ailesiyle ... ve ailesinin birbirlerinden şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri üzerine olay yerinin terk edildiği, saat 21.30 sıralarında aynı adreste bıçakla yaralama olayının bildirilmesi üzerine olay yerine tekrar intikal edildiğinde yaralı ...'nın hastaneye kaldırıldığının öğrenildiği, hastaneye gidildiğinde yapılan müdahalelere rağmen ...'nın saat 22.10'da eks olduğunun anlaşıldığı, yaralı şahsı hastaneye getiren ... ile olay yerinin yakınında iş yeri bulunan...'nın bilgilerine başvurulduğu, yapılan araştırmada "maktul ...'nın ağabeyi ... ile bıçakla yaralama olayını gerçekleştirdiği anlaşılan ...'ün akraba oldukarı, ...'ün ablası ... (...) ile ...'nın evli oldukları, saat 19.00 sıralarında ... ile eşi ... arasında tartışma yaşandığı, ...'ın telefonla araması üzerine annesi ... ile kız kardeşi ...'ün ...'ın evine geldikleri, ... ile damadı ... arasında tartışma yaşandığı, ...'ın ...'yı darbettiği, olaya ...’ın kardeşleri ... ve ...'nın da karıştıkları, ...'nın evden çıkarak uzaklaştığı, ... ile annesi ...'nin evde kaldıkları, yapılan ihbar üzerine olay yerine polis ekibinin geldiği, herhangi bir şikâyet olmaması nedeniyle polislerin olay yerinden ayrıldıkları, kısa bir süre sonra ...'ın kardeşi ...'ın babasının aracıyla evin önüne geldiği, ...'ın yukarı çıkarak ... ve kardeşleriyle tartıştığı, tartışma sonunda ...'ün apartman girişinde ...'yı bıçakladığı ve caddeye çıktığı, ... ve kardeşlerinin de caddeye çıktıkları, ...'nın ...'ın babası ... tarafından sol bileğinden yaralandığı, ...'ın olay yerinden kaçtığı, diğerlerinin de geldikleri .... plaka sayılı ... marka araç ile olay yerinden ayrıldıkları"nın öğrenildiği, ..., ..., ..., ... ve ...'nın polis merkezine getirildikleri, olaydan sonra Cizre Caddesi, ... Pasajı'nın arka tarafından görülen ...'ün saat 23.00 sıralarında yakalandığı, ... ve ...'e de ... vasıtasıyla ulaşılarak yakalandıkları, olay yerinde suçta kullanıldığı iddia edilen bıçak veya satırın bulunamadığı, üzerinde lacivert renkli, beyaz çizgili ... marka eşofman, altında kot pantolon bulunan ...'ün ise kaçtığı, yapılan tüm aramalara rağmen cep telefonu kapalı olduğundan kendisine ulaşılamadığı, şahsın yakalanamadığının belirtildiği,

07.02.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olayın 4 katlı betonarme binanın 1. katında bulunan ikamet girişi önünde gerçekleştiği, ikamet girişinin iç kısımda kan olduğu tahmin edilen lekelerin bulunduğu, yine ikametin sol kısım dışında, çıkışa doğru ve merdiven basamaklarında yoğun bir şekilde kan birikintilerinin olduğu, ikamet içerisinde herhangi bir karışıklık ve dağınıklığın olmadığı, kapı giriş ve camlarında herhangi bir zorlama izinin olmadığı, yaralanan şahsın 22.40 sıralarında... Devlet Hastanesinde eks olduğunun öğrenilmesi üzerine hastaneye geçildiğinin bildirildiği,

... Devlet Hastanesince düzenlenen 06.02.2015 tarihli raporda; tüm müdahalelere rağmen eks olan maktul ...'nın sol ön kolda 1,5 cm uzunluğunda ve 1 cm derinliğinde kesi, sol göğüs duvarında 2 cm uzunluğunda kesi olduğu olduğunun belirtildiği,

Midyat Cumhuryet Başsavcılığınca düzenlenen 06.02.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında; maktul ...’nın 180 cm boylarında, 70-75 kg ağırlığında, 20 yaşlarında olduğu, alın sol kısmında düşmeye/çarpmaya bağlı 2 cm uzunluğunda deri laserasyonu, ağız ve burundan sindirilmiş mide içeriğinin geldiğinin görüldüğü, sol göğüs meme üstü kalp hizasında, 6 cm uzunluğunda, tıbbi müdahale sırasında 7 adet dikiş atılmış cilt kesisi, sol kol ve dirseğin birleştiği iç kısımda 11 cm uzunluğunda, 13 dikiş atılmış cilt kesisi bulunduğu, yaralanmanın kesici alet yaralanması olduğu, sol kol dirsek arka kısmında 5x2 cm ebadında, 2 cm derinliğinde cilt kesisinin görüldüğü, tespit edilen bulgular dışında ceset üzerinde harici patolojik bulguya rastlanılmadığı belirtildikten sonra kesin ölüm nedeninin tespiti için klasik otopsi yapılmak üzere cesedin Diyarbakır Adli Tıp Kurumuna gönderilmesine karar verildiği,

Diyarbakır Cumhuryet Başsavcılığınca düzenlenen 07.02.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında; alın solda 2xl cm ebadında sıyrık, sol meme dış yandan yukarı ve medyale devam eden üzeri metal sütürlü 5 cm uzunluğunda yara bulunduğu, sütürler açıldığında yaranın bir açısının dar, diğer açısının geniş ve göğüs boşluğuyla iştirakli olduğunun anlaşıldığı, sol dirsek büklümünde üzeri metal sütürlü, 7,5 cm uzunluğunda yara olduğu, sütürler açıldığında bölgede 2 adet yara görüldüğü, bu yaralardan birinin sol dirsek büklümü üst alanda bulunduğu ve 4x2 cm ebadında, bir açısının dar, bir açısının geniş, cilt ile kas yaralanması yapmış olduğu, diğer yaranın sol dirsek büklümü alt alanda 3,5 x l,5 cm ebadında bir açısı dar, bir açısı geniş, cilt ile kas yaralanması yapmış olduğu, sol ön kol arka yüz 1/2 üstte bir açısı dar bir açısı geniş yara görüldüğü, bu yaranın da cilt ile kas yaralanması yapmış olduğu, cesette bunların haricinde herhangi bir ateşli, ateşsiz silah yaralanmasına veya darp belirtisine rastlanılmadığı, yapılan iç muayenede sol göğüste yaygın kanama ve 3. kotta kesici delici alet yaralamasına bağlı kırık izlendiği, 3. interkostal aralıkta ekimozsuz kırık bulunduğu, sol plevral boşluk içinde kısmen pıhtılaşmış 700 cc kan izlendiği, aortta minimal aterosklerotik değişiklikler izlendiği, sol akciğer üst lobda yaralanma görüldüğü, bronş ve bronşiollerin kanlı, mukuslu ve sıvışık olduğu, otopsi bulgularına göre ölüm sebebinin, kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kırığı ve akciğer yaralanması sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatinin bildirildiği,

... Devlet Hastanesince düzenlenen 06.02.2015 tarihli raporda; katılan ...'nın sol el avuç ortasından el sırtına kadar uzanan 7-8 cm uzunluğunda 1 cm derinliğinde kesi olduğu, kesinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde hafif nitelikte ve hayati tehlikeye neden olmadığının belirtildiği,

07.02.2015 tarihli tutanakta; bıçakla yaralanıp.... Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine getirilen ...'nın hayati tehlikesi bulunması nedeniyle ... Devlet Hastanesine sevk edildiği, bu nedenle ifadesinin alınamadığının bildirildiği,

... Devlet Hastanesince düzenlenen 07.02.2015 tarihli raporlarda; sanıklar ... ile ...'ün vücutlarında darp ve cebir izine rastlanılmadığı; katılan ...'nın sol el 2. parmak tırnağında 1 cm uzunluğunda çizik olduğu, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu; katılan ...'nın sağ göğüs duvarında çapraz olarak (sağdan sola) uzanan 5 cm uzunluğunda çizik, sağ el 2. parmak distal kısımda 1 cm’lik çizik olduğu, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, hayati tehlikeye neden olmadığı tespitlerine yer verildiği,

20.02.2015 tarihli araştırma, yakalama ve teslim olma tutanağında; aynı tarihte Cizre yolu üzerinde bulunan Asayiş Büro Amirliği'ne gelerek teslim olan ...'ün, doktor raporu aldırıldıktan sonra Asayiş Büro Amirliğine getirildiğinin bildirildiği,