muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24913, Karar No: 2015/28736, Tarih: 14.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24913 E.  ,  2015/28736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2014/1300-2015/770

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi vekili, müvekkilinin gerçekte davalı belediyenin işçisi olduğu halde muvazaalı olarak diğer davalı şirketin işçisi olarak gösterildiğini, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili, davacının davalı şirketin işçisi olduğunu, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, belirli süreli iş sözleşmesinin niteliği gereği işe iade davası açılamayacağını, iş sözleşmesinin süresi bitmesi nedeniyle işten çıkarıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmadığı gibi fesih sebebini de açık ve kesin şekilde belirtmediğinden feshin geçersiz olduğu, davacının davalı Ankara Büyükşehir Belediyesine ait işyerinde Büyükşehir Belediyesine ait araç ve gereçlerle Büyükşehirin kadrolu işçileri ile aynı işi yanyana yaptığı, ücretlerin Büyükşehir Belediyesi tarafından banka hesabına yatırıldığı, Büyükşehir Belediyesinin yetkililerinin emir ve talimatı altında çalıştığı, taşeron şirketlerin değişmesine rağmen çalışanların değişmediği, bu şekilde davalı Büyükşehir Belediyesi ile davalı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı, işçi temini ilişkisi bulunduğu, muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesine yönelik hüküm kurulmuş; davalı şirket hakkında açılan davanın ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Temyiz:

Kararı davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı belediye ile davalı şirket arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi ile belediyeleri asıl işlerini de 6. fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiştir. Anılan hükme göre “belediyede meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri, sağlıkla ilgili destek hizmetleri, fuar, panayır ve sergi hizmetleri, baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler, kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler, toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri, sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir”. Böylece 67. maddedeki hüküm uyarınca temizlik işleri, park bahçe işleri, bakım ve onarım işleri belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen, işletmenin veya işin gereği teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesine istisna getirilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin konusu araç ve iş makinesi bakım onarım işletmesi hizmetleri olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılmadan salt tanık anlatımlarına dayanılarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişi aracılığıyla gerekirse mahallinde keşif yapılarak davalı şirketin işçilerinin hangi işleri yaptıkları net bir şekilde ortaya konulmalı, yine asıl işverenin kendi işçilerinin bu işlerde çalışıp çalışmadıkları netleştirilmeli, hangi işveren yetkilerinin kim tarafından kullanıldığı da somutlaştırılmalıdır. Ayrıca işçi ücretlerinin davalı şirket tarafından mı yoksa davalı belediye tarafından mı yatırıldığı hususu da ilgili bankadan araştırılmalıdır. Bütün bunlar yapıldıktan sonra muvazaa olgusu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre davalıların sorumluluğuna karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7129, Karar No: 2018/3172, Tarih: 16.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7129 E.  ,  2018/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada; davacılar vekili, müvekkilleri adına kayıtlı 4000 m² yüzölçümlü ve üzeride dört katlı bina bulunan taşınmazları için davalı ile 19.08.2006 tarihli harici yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalının sözleşme ile yapmayı ve süresi içinde teslim etmeyi taahhüt ettiği inşaatı hiçbir geçerli sebebi olmadığı halde yapmadığını, taşınmaz üzerinde bulunan dört daireli (400 m²) evi yıktığını, evin dışında kalan 3600 m² alanda bulunan meyve ağaçlarını kestiğini, müvekkillerinin taşınmazda sebze ürünleri yetiştirip pazarlayarak ev ekonomisine katkı sağladıklarını ileri sürerek, yapılan kazı dolayısıyla uğradıkları zararın yanında taşınmaz üzerinde bulunan dört dairenin enkaz bedeli ile kira geliri kayıpları, ödemek zorunda kaldıkları kira bedelleri, taşınmaz üzerinde mevcut meyve ağaçlarından elde edilen meyvelerden sağlanan gelir kayıpları, meyve ağaçlarının kesilmesiyle verilen zarar, sebze yetiştiriciliği yapılamamasından kaynaklı gelir kayıplarının tespit edilerek 19.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal fazili birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında talebini miktar itibariyle ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada; davacı vekili, müvekkili yüklenicinin yapmış olduğu kazı ve harfiyat bedeli ile ilgili olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açtığı ...Hukuk Mahkemesi'nin2012- 60 E. ve 2012 - 265 K. sayılı dosyasından 7.500 TL'nin tahsiline karar verildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, ileri sürerek, bakiye alacağı olan 284.653,78 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, zamanaşımı ve takas def'inde bulunmuş, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin şartlarının davalı yüklenici tarafından yerine getirilmediği ve inşaat projesi düzenlenmediği gibi inşaat ruhsatı da alınmadığı, davacıların bina enkaz bedeli, kira alacağı ve taşınmaz üzerindeki gelir ve ağaç bedeli olarak talep edebilecekleri tazminat miktarının toplam 253.410,50 TL olduğu, birleşen davada, davacı yüklencinin talep edebileceği alacak miktarının toplam 178.197,98 TL .../...

S.2

S.2

olduğu bildirilmiş ise de; yüklencinin dava konusu taşınmazlar üzerinde yapmış olduğu kazının projesiz ve ruhsatsız olarak yapıldığının bildirildiği, imar izni ve ruhsat almaksızın yapılan işin imar uygulaması yapılması halinde yüklenici davalı – birleşen davacı tarafından arsa sahiplerine bir yarar sağlayıp sağlamayacağının belirlenemediği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı – birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle birleşen davada ileride inşaat ruhsatı alınması ve hârfiyatın davalı arsa sahibinin yararına olduğunun belirlenmesi hâlinde yüklenici tarafından bu istemle dava açılabilecek olmasına göre, asıl davada davalı – birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı – birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4675, Karar No: 2020/6763, Tarih: 16.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/4675 E.  ,  2020/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait iş yerinde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini hakediş alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiğini, ödenmeyen 201.230.00 TL hakediş alacağının davalıdan tahsili için ... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/6453 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalı borçlunun haksız itirazı nedeniyle icra takibinin durduğunu belirterek, borçlunun itirazının iptali ile takibin devamına ve % 20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, hakediş belgesi düzenlemenin mesul müdür yetkisine girmediğini, Holding tarafından hakediş departmanınca hesaplandığını, belgedeki tutarın doğru olmadığını ve faiz talebinin de en yüksek banka faizi olmas gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-İşçinin hakediş alacaklarının ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Somut olayda davacı Ağustos 2013 ayı dahil hakediş alacaklarını icra takibine konu etmiştir. Delil listesinde işyeri kayıtları, avans-hakediş dosyası bilirkişi raporu gibi delillere dayanmıştır. Davalı taraf da delillerinde banka kayıtları, işyeri mali kayıtları, hakediş kayıtları, bilirkişi raporu gibi delillere dayanmış olup celbi gereken belgelerin nerelerden celbi gerektiğini göstermiştir. Mahkemece hiçbir delil toplanılmaksızın banka kayıtları getirtilmeksizin icra tabine konu edilen ve davalı tarafça yetkili kişi tarafından tanzim edilmediği ileri sürülen hakediş raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı taraf temyiz aşamasında söz konusu alacağa ilişkin icra takibinden sonra dava açılmadan önce yapılan ödemeye dair iki adet banka dekontu sunmuştur. Banka dekontunda şirket yetkilisi Dr. ... tarafından 29.07.2013 ve 31.07.2013 tarihlerinde 30.000.00TL’şer tutarlı iki adet ödeme gözükmektedir. Banka kayıtları ve işyeri hakediş departmanı kayıtları celbedilerek yapılan ödemenin mahsup edilmesi gerekmektedir.

2-Taraflar arasında icra inkar tazminatının şartlarının oluşup oluşmadığı da bir diğer uyuşmazlık konusudur.

İtirazın iptali davasında borçlunun haksızlığına karar verilmesi halinde ve alacaklının talep etmiş olması şartıyla, borç miktarının Kanunda gösterilen orandan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilir. İcra inkar tazminatına karar verilebilmesi için alacağın belirli ya da belirlenebilir olması gerekir. Ancak, hak tartışmalı ise icra inkar tazminatına hükmedilemez. Alacağın likit olması şartıyla itirazın iptali davası sonunda borçlunun itirazının kısmen kabulü halinde dahi, kabul edilen kısım bakımından icra inkar tazminatına hükmedilmelidir. İcra inkar tazminatı, asıl alacak bakımından söz konusu olur. İşlemiş faiz isteği yönünden icra inkar tazminatına hükmedilmesi mümkün değildir.

Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için, ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu alacakların varlığı ve miktarının tespiti tartışmalı olup yargılamayı gerektirdiğinden, söz konusu alacak likit değildir. Şu halde, mahkemece icra inkar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olmuştur

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32428, Karar No: 2017/3307, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/32428 E.  ,  2017/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8615, Karar No: 2017/10230, Tarih: 07.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/8615 E.  ,  2017/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu ... hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığı, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazı davalı ...'e onunda diğer davalı ...'ya devrettiğini belirterek bu tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı davalı ...'ten aldıktan sonra satın aldığı taşınmazı yine kendisine kiraladığını, mal kaçırma amaçlarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., taşınmazı davalı ...'den satın aldığını, aldığı tarihte davalı ... ve eşinin kiracı olarak oturduğunu önceki malikin ... olduğunu bilmediğini, satın aldıktan sonra kira bedellerinin kendisine ödendiğini iyiniyetli olduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmazı mal kaçırma amacı için değil borçlarını ödeyebilmek amacı ile sattığını, satıştan sonra taşınmazda kiracı olarak oturmaya devam ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından 16/09/2008 tarihinde ...'e, onun tarafından da 22/12/2009 tarihinde davalı ...'ya satıldığı halde keşif sırasında ...'in evde halen ikamet ettiği, yine aynı bahçe içindeki diğer evde davalı ...'in oğlunun ikamet ettiği, satışın üzerinden uzun yıllar (6-7 yıl) geçmiş olmasına rağmen davalı ve oğlunun taşınmaz üzerindeki evlerde ikamet etmeye devam ettikleri, kiracılık ilişkisi olduğunu beyan eden davalılar ... ve ... arasında çelişkili ifadeler bulunduğu, kira bedelleri konusunda beyanlarının birbirini doğrulamadığı, aralarında kiracılık ilişkisi olduğu yönünde kira sözleşmesi sunulmadığı, sadece davalı ...'in oğlu olduğu söylenen... ile ... arasında düzenlendiği bildirilen kira sözleşmesinin sunulduğu, ayrıca kira borçlarının ödendiğine ilişkin dosyaya herhangi bir belge sunulmadığı, hususları birlikte değerlendirildiğinde taşınmazı satın alan kişiler ile taşınmazı satan davalı ... arasında danışıklı bir işlem yapılmış olduğu, satın alan davalıların muvazaalı olarak bu taşınmazı satın aldıkları kanaatinin oluştuğu,ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan tek bir evin satın alınıp diğerinin alınmadığının beyan edildiği savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığndan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ..., ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.366,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 7.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4407, Karar No: 2010/7985, Tarih: 07.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4407 E.  ,  2010/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye dava konusu 42 sayılı parselin mülkiyeti kendisine ait iken 222 Sayılı Yasanın 62.maddesi uyarınca okul yapılmak üzere bedelsiz olarak İl Özel İdaresine  devredildiğini, ancak 29.7.2003 onay tarihli B. Geri Görünüm ve Etkileme Bölgeleri Koruma Amaçlı uygulama İmar Planında kısmen yol kısmen park, kısmen okul alanı ve kısmen konut alanında kaldığını, dolayısıyla okul alanı dışında kalan kısmının davalıya devir nedeninin ortadan kalktığını ileri sürerek tapu iptali tescil istemiştir.

Davalı taşınmazın imar planında ilköğretim alanında bulunduğunu, davacının dayandığı uygulama imar planının idari yargıda dava konusu olup, yürütmesinin durdurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın uygulama imar planında 4123,03 m2 sinin ilköğretim tesis alanında kaldığı, diğer 1876, 97 m2'lik kısmının ise ilköğretim alanından çıkartılıp yol, park ve konut alanında bırakıldığı gerekçesiyle 1876,97 m2'lik kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.04.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen vekili Avukat E.Ş.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, dava konusu 6000 m2  tarla vasıflı 42 sayılı parselin İstanbul Belediyesi adına kayıtlı iken, “okul alanı” olarak 28.02.1968 tarihinde tahsis suretiyle İl Özel İdaresine devredildiği, 1971 yılında taşınmazın vasfının da “kargir ilkokul” şeklinde değiştirildiği görülmektedir.

Davacı İstanbul Büyükşehir Belediyesi, 42 sayılı parselin 222 Sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca okul yapılmak üzere İl Özel İdaresine bedelsiz devredildiğini, ancak 29.7.2003  tarihli Boğaziçi Geri Görünüm ve Etkilenme Bölgeleri Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planında taşınmazın kısmen yol, kısmen park, kısmen konut ve kısmen de okul alanında kaldığını, böylece okul alanı dışında kalan kısımları bakımından tahsis amacının ortadan kalktığını ileri sürerek bu kısımların iptaliyle adına tescilini istemiştir.