muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1026, Karar No: 2024/7870, Tarih: 22.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1026 E.  ,  2024/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2977 E., 2022/4507 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.12.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)188/3, 53, 43 ,55, 58, 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli kararı ile İzmir 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/276 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İzmir 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/276 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. İzmir 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18/11/2022 tarihli ve 2022/2977 Esas, 2022/4507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, verilen cezanın suça göre fazla olduğu, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, verilen cezanın suça göre fazla olduğu, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay günü sanık ile uyuşturucu alışverişi gerçekleştirmeye yönelik görüşme yaptığı tespit edilen kullanıcı tanık H.'nin takibe alındığı, sanık ... ile buluşup, birbirlerine karşılıklı bir şeyler verdikten sonra ayrıldıklarının tespit edildiği, kısa süre sonra durdurulan kullanıcı tanık H. üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği, fiziki takip tutanakları, kriminal rapor, kullanıcı tanık beyanı karşısında sanık ...'ın atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ve tanık H.'nin uyuşturucu madde alışverişi amacıyla buluşma sağlayacakları şeklinde görüşme içerikleri üzerine başaltılan fiziki takipte; şahıslar arasında alışveriş yapıldığının tespit edilmesi, kullanıcı H.'nin üzerinde daralı 0.39 gram Metamfetamin ele geçirilmesi, kriminal rapor ile ele geçen maddenin metamfetamin maddesinin olduğunun tespit edilmesi, tutanak tanıklarının, şahısların bişeyler alıp verdiklerini gördüklerine dair beyanları, tanık H.'nin telefonu ve nakit para karşılığında uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmiş olması, konuşmada "eşya" olarak nitelendirilen maddenin uyuşturucu madde olduğu değerlendirilerek, sanığın savunmalarına itibar edilmeyerek, sanıkla herhangi bir önceye dayalı husumeti bulunmayan kolluk görevlilerinin samimi beyanları, usule uygun alınan dinleme, kayda alma kararı, arama kararları, tanık H.'nin sanığa karşı önceye dayalı husumetinin olmaması nedeniyle tanık beyanlarına itibar edilerek, olayda kolluk güçlerinin olayın sıcağı sıcağına takip yaparak, H.'ye verilen uyuşturucu maddeyi de ele geçirmeleri karşısında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetin karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün müsadereye ilişkin fıkrasında yer alan "İzmir Adli Emanetinin 2021/10551 sırasında kayıtlı ONEO ibareli plastik poşet, CUBE ibareli plastik ambalaj, İ-WATCH ibareli metal kutu, 2 adet plastik parça ve 1 adet naylon parçasının delil incelemesin yapıldığı ve maddi değerinin bulunmadığı gözetilerek karar kesinleştiğinde imhasına," şeklindeki fıkrada yer alan"... Karar kesinleştiğinde imhasına " ifadesinin hükümden ;çıkarılarak yerine, TCK'nın 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine" ifadesinin eklenmesine şeklinde hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, fiziki takip tutanağı, 20.04.2021 tarihli tutanak, kullanıcı tanık ve mümzi tanık beyanları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü kullanıcı tanık H.'ye para ve telefon karşılığında uyuşturucu metamfetamin maddesi sattığı, olay günü fiziki takip sonrası durdurulan kullanıcı tanık H.'ye üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulması üzerine ... ile cebinden çıkardığı uyuşturucu maddeyi ekiplere teslim etmesi karşısında somut olayda adli arama kararına lüzum olmadığı, suçun işlenmesindeki özellikler itibari ve sanığın geçmişteki olumsuz kişiliği gözetildiğinde tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşturmayan sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18/11/2022 tarihli ve 2022/2977 Esas, 2022/4507 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9721, Karar No: 2020/6560, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9721 E.  ,  2020/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ve bu bedeller üzerinden KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini tave dava etmiştir. 17/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 42.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece verilen 21/12/2016 tarihli ve 2016/9395 E. 2016/15799 K. sayılı kararıyla; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ve 20 nci maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik hüküm kurulmuş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece hüküm fıkrasının 2. bendinde davacı lehine alınması gereken 54,40TL maktu karar harcının davacı tarafından yatırılmış olan 717,26 TL harçtan mahsubu ile fazladan alınmış hale gelen 662,86 TL'nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iade edilmesine karar verilmesine rağmen, hükmün 3. bendinde iadesine karar verilen 662,86 TL de dahil edilerek “Davacı tarafından sarf edilen 749,06 TL harç ile 968,00 TL Mahkeme masrafı olmak üzere toplam 1.717,06 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafına verilmesine,” şeklinde davacı lehine yeniden harç iadesine yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

"3- Davacı tarafından sarf edilen 54,40TL peşin harç, 4,10 TL vekalet harcı ile 968,00 TL Mahkeme masrafı olmak üzere toplam 1026,50 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafına verilmesine", ifadesinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6200, Karar No: 2022/15620, Tarih: 27.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6200 E.  ,  2022/15620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen yakarak ağaca zarar verme şeklindeki eylem için 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 152/2-a. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen ceza miktarına göre zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12387, Karar No: 2008/1659, Tarih: 13.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12387 E.  ,  2008/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAÇKA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2006

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden paydaşı olduğu 21.2.2005 tarih,1 sıra no’lu tapulu taşınmazını davalıların ekip biçmek suretiyle işgal ettiklerini ileri sürerek el atmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,davacının miras bırakanı İ...Ö..... taşınmazdaki payını kendi miras bırakanlarına(H...T....) haricen satarak teslim ettiğini,miras bırakan babaları tarafından haricen satın alma tarihi olan 1973 yılından bu yana kullanılan taşınmazı imar ve ihya ettiklerini,ev yaptıklarını,ferağa icbar davası açacaklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların murisi İlve Özgür’ün tapulu taşınmazdaki payını 1973 yılında davalıların murisine haricen ve rızaen sattığını o tarihten itibaren 3402 Sayılı Yasanın 13/ B-b maddesinde öngörülenin üzerinde bir süre ile davalıların taşınmaza nizasız ve fasılasız zilyet oldukları,davacının korunmaya değer hukuki hakkının kalmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının başladığı anlaşılmaktadır.

Hemen Belirtilmelidir ki; 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 25.maddesi hükmünde çekişme konusu taşınmazla ilgili olarak kadastro tutanağının tanzim edilmesi halinde genel mahkemenin görevinin son bulacağı ve taraflar arasındaki çekişmenin Kadastro Mahkemesince çözüme kavuşturulacağı öngörülmüştür. Görev kaidesi kamu düzeniyle ilgili olup, davanın her evresinde mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

O halde, mahkemece tapu kaydı kapsamında kalan çekişmeli yerin veya yerlerin keşfen belirlenmesi hakkında kadastro tutanağının düzenlenip düzenlenmediğinin saptanması, tutanağın düzenlendiğinin anlaşılması halinde aynı yasanın 27.maddesi hükmü gereğince mahkemenin görevsiz olduğu gözetilerek dava dosyası hakkında 3402 Sayılı Yasanın 27.maddesi uyarınca Kadastro Mahkemesine devir kararı verilmesi, aksi takdirde toplanan ve toplanacak deliller değerlendirilmek suretiyle işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince açıklanan nedene hasren BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3532, Karar No: 2019/6776, Tarih: 04.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/3532 E.  ,  2019/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 41. maddesinin (1-c) bendine aykırı olarak işletme kayıt belgesi almadan faaliyette bulunmak eyleminden kabahatli Begüm Narin hakkında 5996 sayılı Kanun'un 41/1-c maddesi gereğince 1.544,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Samsun Valiliği Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün 22/08/2016 tarih ve 53924243.305.04.03.02.2089-11983 sayılı idari para cezası yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Samsun 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2017 tarihli ve 2016/3416 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/05/2017 gün ve 3711 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2017 gün ve KYB-2017-32961 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin eczacı olup 5996 sayılı Kanun kapsamında yapılan denetimlerde işyerinde gıda satışı yapıldığının 15/07/2016 tarihli gıda resmi kontrol raporu ile tespit edilmesi üzerine hakkında idari yaptırım kararı uygulandığı ve bu karara yönelik kabahatli tarafından yapılan başvurunun, 5996 sayılı Kanun'un 3, 4, 30 ve 41. maddeleri gereğince eczanelerin gıda takviyesi satmaları halinde işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmaları gerektiği, bu yükümlülüğe aykırılık halinde perakende satış yeri niteliğinde bulunan işletmeler için öngörülen idari yaptırımın eczaneler hakkında da uygulanabileceği, her ne kadar 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 13. maddesinde eczacılık faaliyeti için başkaca bir kurumdan kayıt veya onay belgesi alınmayacağı düzenlenmiş olduğu, 6197 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” hükmünün yer alıp 18/01/2014 tarihli ve 28886 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6514 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 6197 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklendiği gibi, 6197 sayılı Kanun'un 5996 sayılı Kanun'a göre özel kanun niteliğinde bulunduğu ve öncelikli olarak uygulanması gerektiği, 6197 sayılı Kanun'un 28/2. maddesi gereğince ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen gıda takviyelerinin eczanelerde satışına izin verilmesi karşısında, mahkemesince yapılan başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yer alan “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” hükmünün 18/01/2014 tarihli ve 28886 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6514 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile eklendiği, 12.04.2014 tarih, 28970 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Yönetmeliğin ''Eczaneden satışı yapılacak ürünler'' başlıklı 42. maddesinin ''(1) .... (2) Aşağıdaki ürünler eczanede satılabilir: a) İlgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen gıda takviyeleri, b) Eczacılık ve ziraatta kullanılan ilaç, kimyevi madde ve diğer sağlık ürünleri, c) Veteriner biyolojik ürünler hariç veteriner tıbbi ürünleri, ç) Kozmetik ürünler, d) Kapsamı Kurumca belirlenen tıbbi malzemeler, e) Anne sütü ve beslenme yetersizliğinde kullanılan çocuk mamaları ile erişkinlerin metabolizma bozukluklarında kullanılan tüm destekleyici ürünler, f) Türk Eczacıları Birliği tarafından çıkarılan ve Bakanlıkça onaylanan bilimsel yayınlar. (3) Eczanede satılan ürünler için kanunlarda öngörülen bulundurulma vasıflarını sağlamak kaydıyla başka herhangi bir kurum ya da kuruluştan ayrıca kayıt, onay veya izin belgesi alınması gerekmez. (4) .... (5).... '' yönünde olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Samsun 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2017 tarihli ve 2016/3416 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31856, Karar No: 2017/15524, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31856 E.  ,  2017/15524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8660, Karar No: 2015/6802, Tarih: 28.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/8660 E.  ,  2015/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı yanın dayandığı ... 1288 tarih 64 nolu tapu kaydının 31 Mayıs 319 tarihli 92 nolu meclis idare kararı ile 4 dönümden 54 dönüme çıkarıldığı anlaşılmakla mesaha tashihine ilişkin evrakın,

2- Komşu 56 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas köy civarı ... tahrir nolu vergi kaydının getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13992, Karar No: 2013/26225, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13992 E.  ,  2013/26225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık, saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın yakalandığı sırada üzerinden ele geçen ekmek bıçağını sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan mahkümiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.