muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31137, Karar No: 2015/36252, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları belgesiz hak sahipleri konut sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17667, Karar No: 2017/26841, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17667 E.  ,  2017/26841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6620, Karar No: 2016/3852, Tarih: 15.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/6620 E.  ,  2016/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması sonucunda mahkûmiyet kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı" uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5857, Karar No: 2011/12907, Tarih: 03.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/5857 E.  ,  2011/12907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No

Dava, davacının evinin çatısında çalışmakta iken düşerek vefat etmesi şeklinde meydana gelen kazanın iş kazası olmadığının ve buna bağlı olarak hak sahiplerine gelir bağlanmasına ilişkin işlemin iptaline, aksinin kabulü halinde ise müteveffanın günlük ücretinin 25,00 TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

Davaya konu zararlandırıcı olay; ... ...'ın, davacıya ait evin çatısını veya çatısının tamir işini yaparken düşerek vefat etmesi şeklinde meydana gelmiştir.

Uyuşmazlık; davacı ile davacının evinin çatısının yapım işini veya tamir işini üstlenen ... ... arasındaki ilişkinin, hizmet akdine mi, yoksa istisna akdine mi dayandığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı ... Kanununun 11.maddesinde, iş kazasını oluşturan haller sınırlı olarak belirtilmiştir. Anılan maddeden yola çıkılarak iş kazası; maddede belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen ve sonradan bedence ve ruhça arızaya uğratan olay olarak tanımlanabilir.

506 sayılı Kanunun “Sigortalı sayılanlar” başlıklı 2.maddesinde ise, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılmaktadırlar.

Taraflar arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayanması, gerek sigortalılık olgusunun varlığında, gerekse meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası sayılmasında ön koşul oluşturmaktadır.

Hizmet akdi Borçlar Kanununun 313-354.maddeleri arasında düzenlenmiş olup, ayrıca İş Kanunlarında da hizmet akdini düzenleyen çeşitli hükümler yer almaktadır.

İstisna akdi, Borçlar Kanununun 353.maddesinde “İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (...), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder.” şeklinde tanımlanmaktadır.

Hizmet akdi Borçlar Kanununun 313-354.maddeleri arasında düzenlenmiş olup, ayrıca İş Kanunlarında da hizmet akdini düzenleyen çeşitli hükümler yer almaktadır.

İstisna akdi, Borçlar Kanununun 353.maddesinde “İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (...), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder.” şeklinde tanımlanmaktadır.

İstisna akdinde ... eser meydana getirmekten ibaret bir işgörme edimini borçlanmaktadır. Bir işgörme borcu doğuran sözleşme olmakla beraber, burada önemli olan, çalışmanın kendisinden ziyade, bu çalışma neticesi ortaya çıkan ve objektif olarak gözlenmesi kabil sonuçtur (.... Türk Hukukuna göre istisna sözleşmesinde ücret ve tabi olduğu hükümler.S.8) ..., iş sahibi ile akdi ilişkiye girerken bir sonuç (eser) meydana getirmeyi taahhüt etmektedir. Bu anlamda eser, bir işgörme faaliyetinin maddi veya maddi olmayan sonucudur. Kuşkusuz bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimler de eser kavramına dahil sayılır ve istisna sözleşmesinin konusunu oluştururlar. Ücret belli bir süre çalışıldığı için değil, netice için ödenmektedir. ..., kararlaştırılan zamandan önce taahhüdünü yerine getirmesi, ücret üzerinde herhangi bir etki meydana getirmeyecektir. İstisna akdinde ekonomik risk ... tarafından yüklenirken, hizmet akdinde işveren tarafından karşılanacaktır.

Hizmet akdini karakterize eden unsurlar; “ücret”, “bağımlılık” ve “zaman” olarak sıralanabilir. Hizmet akdinde zaman-belirli bir süre çalışmak ön planda iken, istisna akdinde zaman belirleyici olmayıp, sonuç ön planda tutulmaktadır. Hizmet akdinde, işçinin işi ifa, özen gösterme, sadakat borcuna karşılık, işverenin ücret ödeme, ihtimam ve yardım gibi borçları bulunmaktadır.

Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ayırıcı ve belirleyici özellikleridir. Çalışan, Borçlar Kanununun 313.maddesinin öngördüğü çerçeve içinde, zaman ve bağımlılık unsurlarını gerçekleştirecek biçimde çalışmaktaysa, aradaki çalışma ilişkisi hizmet akdine dayanıyor demektir. Bilindiği üzere zaman unsuru, çalışmanın, işgücünün belirli yada belirli olmayan bir süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmayı kapsamaktadır. Hiç kuşkusuz çalışan, bu süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğu ve denetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir. Burada söz konusu olan bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır. Eğer ki çalışan, işgücünü belirli ya da belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse, çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir.

Eldeki davada, bozma ilamına uyulmasına karşın yukarda açıklandığı şekilde, taraflar arasındaki ilişkinin istisna akdine mi, yoksa hizmet akdine mi dayandığı konusunda yapılan araştırma yetersiz görülmüştür. Kazalı tarafından üstlenilen işin tamamen çatı yapımı işi mi, yoksa çatısı mevcut olan bir binaya izolasyon amacıyla yapılan bir işlem mi olduğu dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle yapılan işin niteliği belirlenmeli, ayrıca kaza sonucu ölen ... ...'ın kendisine ait bir işyerinin, vergi mükellefiyetinin ve giderek ... tescilinin bulunup bulunmadığı hususu araştırılmalı, kendine ait işyerinde kendi adına ve hesabına çalışan bir kişi olduğunun belirlenmesi durumunda, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdi olamayacağı hususu değerlendirilmelidir. Çalışma ilişkisinin istisna akdine dayanması halinde iş sahibinin, iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan iş sağlığı ve güvenliğini sağlama yükümlülüğü bulunmayacaktır.

Kabule göre de, davacı; ... ... ile işin yapımı konusunda 300 TL'ye anlaştıklarını, çatıda çalışan üç kişinin bu parayı eşit olarak paylaştıklarını, ... ...'ın sözkonusu işi dört günde bitirmeyi planladığını, bu durumda günlük ücretinin 25 TL olması gerektiğini, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdi olarak kabulü halinde, günlük ücretinin 25 TL olması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Dosya içeriğinden, davacı ile ... ... arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, kaza meydana geldikten sonra ...'ın oğlu ile bir sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292).

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292).

506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı ile kazaya uğrayan ... ... arasında çalışması karşılığı alacağı ücret konusunda yazılı bir delil bulunmadığından, HUMK 288. maddesindeki sınırlar gözetilerek, yazılı delil bulunamaması halinde 506 sayılı Yasanın 78.maddesi hükmü gözetilerek hüküm kurulmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10954, Karar No: 2023/766, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10954 E.  ,  2023/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Dava konusu edilen Sakarya ili, Karasu ilçesi, Aşağıincilli Mahallesi, 82 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağının,

2. Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Sakarya Valiliğinden sorulduğuna dair belge ile bu hususa ilişkin paftası getirtilip pafta üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı ile alanını da belirterek tespit eden fen bilirkişisinden alınmış ek raporun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5805, Karar No: 2025/3226, Tarih: 03.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/5805 E.  ,  2025/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Belediye vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eşi ...'ın davalı ... Belediye Başkanlığının Temizlik İşleri Müdürlüğünde taşeron işçi olarak çalışmakta iken 28.10.2016 tarihinde kamyondan belediye çöplüğüne çöp boşaltıldığı ve çöp kamyonunun kazan kısmında bulunan çöpleri temizlediği sırada meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL maddi tazminat ile 150.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat istemini 828.135,60 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... İnş. ... Ltd. Şti. vekili, işin yürütülmesi, işçilerin görevlendirilmesi, sevk ve idaresi, emir ve talimat verilmesi gibi hususlarının ... Temizlik İşlerinin görevi olduğunu, müteveffanın kamyonda çöp boşaltma görevlisi olmadığını, işçilerin kamyon çalışırken kamyonun kazan kısmına girmesinin yasak olduğunu, kamyonun kazan kısmının temizlenmesinin yıkama atölyesinin işi olduğunu, bu hususta tüm personele iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verildiğini, çöp kamyonunun ... Belediyesine ait olduğunu, aracın bakımı ve işletiminin ... Belediyesine ait olduğunu, davalı şirketin çalışanları işe almak, işçi görevlendirme, işi yürütme, sevk ve idare etme, emir ve talimat verme gibi bir yetkisinin olmadığını, yetki ve sorumluluğun Belediyeye ait olduğunu belirterek davanın davalı şirket yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 16.05.2017 tarihli inceleme raporunda, kazanın iş kazası olduğu, davalı ... İnş. Ltd. Şti.'nin %20, davalı belediyenin %60, dava dışı işçi ... ...'ın %10 ve davacının eşinin %10 kusurlu olduğu tespitlerinin yapıldığı, Kurum tarafından işverene karşı açılan rücuen tazminat davasında alınan 01.11.2021 tarihli kusur raporunda, davalı belediyenin %50, davalı ... İnş. Ltd. Şti.'nin %20, dava dışı şirket işçileri ... ...'ın %10 ve ...'nın %10, davacının eşinin %10 kusurlu olduklarının tespit edildiği, Mahkemece alınan 02.03.2022 tarihli kusur raporunda, davalı belediyenin %50, davalı ... İnş. Ltd. Şti.'nin %20, dava dışı ... ...'ın %10, dava dışı ...'nın %10 ve davacının eşinin %10 kusurlu olduklarının tespit edildiği, kusur raporuna itibar edildiği, davacının eşinin, davalı şirketin sigortalı işçisi olarak çalıştığı, davalı belediye ile davalı şirket arasında konusu temizlik işleri olan hizmet alım sözleşmesi bulunduğu, davalı şirket tarafından davacının eşinin ücretlerinin ödendiği, davalı belediyenin ise çalışma koşullarının sağlanması ve emir talimat verilmesinden sorumlu olduğu, davacının eşinin, iş sözleşmesinin başından sona ermesine kadar davalı belediyenin işyerinde çalıştığı, davalı belediyenin hizmet alımı yaptığı iş gereği davacının eşini, iş yerinde çalıştırdığı, alt işveren davalı şirket ile iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden birlikte sorumlu olduğu, davacının destekten yoksun kalma zararının 776.274,16 TL olduğunun hesaplandığı, davacının eşinin kusur durumu gözetilerek manevi tazminatın belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 776.274,16 TL maddi tazminatın ve 80.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı belediye vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... işçi ...'ın 28.10.2016 tarihinde belediyeye ait çöp dökme alanında çöp kamyonunun kazan kısmında kalan çöpleri temizlemek üzere kazan içine girdiği sırada hidrolik sistemin harekete geçmesiyle yaralanması sonrası tedavi gördüğü hastanede vefat ettiği; hükme esas alınan 02.03.2022 tarihli kusur heyet raporunda olayın meydana gelmesini önleme yönünden işverenin alması gerekli veya alabileceği önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri almadığı gibi hususların ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hususlarının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptandığı, kusur aidiyet ve oranlarına ilişkin davalı tarafın istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, ... işçinin kusur durumu, kaza tarihi, dava dilekçesinde davalıların kusurlu olduğunun iddia edilmesi dikkate alındığında, davacı eş için mahkemece takdir olunan 80.000,00 TL manevi tazminat miktarı yetersiz olup hakkaniyete ve olayın özelliğine uygun görülmediği, bu açıdan davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olduğu, 150.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun olacağı kanaatine varıldığı, dava dilekçesindeki ücrete ilişkin talep ve cevap dilekçesinin içeriği, deliller ve hesap bilirkişi raporuna itiraz nedenlerine göre maddi tazminat miktarının, maddi ve hukuki yönlerden isabetli olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kısmen kabulü ile Mahkeme kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne 776.274,16 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 150.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri