muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/41459, Karar No: 2015/36434, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41459 E.  ,  2015/36434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı .Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4826 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11879 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10463,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10463,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4826 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11879 TL yapı bedeli ile 1415,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21869, Karar No: 2011/7095, Tarih: 24.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/21869 E.  ,  2011/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 18.5.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sağ radius distal kemiğinde uç kırığı meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 24.5.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32481, Karar No: 2015/36264, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32481 E.  ,  2015/36264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4269 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 7.207 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6.014,70 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 6.014,70 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4269 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 7.207 TL yapı bedeli ile 1.192,30 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 410,90 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7387, Karar No: 2018/2816, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7387 E.  ,  2018/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nun 176. maddesi gereğince zorla getirileceğini, 206/1 ve 98/3. maddelerindeki açıklamaları içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-İİK’nın 337/a maddesinde Kanunun öngördüğü temel ceza yalnızca 3 aydan 1 yıla kadar hapis cezası olduğu halde, hüküm fıkrasında hem hapis hem de adli para cezası üzerinden hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3127, Karar No: 2014/1697, Tarih: 07.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3127 E.  ,  2014/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2011/167-2012/639

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, kışın Bursa-Uludağ, yazında Bodrum'da bulunan davalı şirketlere ait otellerde 16.05.2004-28.09.2009 tarihleri arasında en son bulaşıkçı olarak aylık net 750,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının son olarak 24.04.2008-27.08.2009 tarihleri arasında mevsimlik iş sözleşmesi ile çalıştığını, iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanılmadığını, yapılmadığını, yapılmış ise ücretinin ödendiğini, dini ve milli bayramlarda çalışıldığında yine ücretinin ödendiğini, yıllık ücretli izin hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalılara ait Bodrum'da ki otelde 16.05.2004 tarihinde çalışmaya başladığı, ve Nisan-Kasım arası yaz sezonunda bu otelde, Aralık-Nisan arası kış sezonunda ise Bursa'daki otelde, kış ve yaz sezonu arası 15-20 gün ara verererek 16.05.2004-27.08.2009 tarihleri arasında 750,00 TL net ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, davacının 09.04.2012 ve 04.06.2012 tarihlerinde iki defa ıslah talebinde bulunduğu, bir davada iki kez ıslah dilekçesi verilemeyeceğinden ikinci ıslah dilekçesinin dikkate alınmadığı gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının ıslah talebi ile ilgili mahkemece verilen kararın doğru olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176. maddesince, “Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir.”

2-Taraflar arasında, davacının ıslah talebi ile ilgili mahkemece verilen kararın doğru olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176. maddesince, “Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir.”

Somut olayda, davacının 09.04.2012 tarihinde fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerini, 04.06.2012 tarihinde ise kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerini ıslah ederek artırdığı, mahkemece, davacının ikinci kez vermiş olduğu ıslah dilekçesinin, bir davada iki kez ıslah dilekçesi verilemeyeceği gerekçesi ile değerlendirme dışı tutulduğu belirtilmesine rağmen hükmün ikinci ıslah dilekçesindeki miktarlar dikkate alınarak kurulduğu anlaşılmıştır. Hernekadar aynı davada iki kez ıslah yoluna başvurulamayacağı 6100 sayılı Kanun'un 176. maddesinde belirtilmiş ise de, mahkemece 09.04.2012 tarihinde verilen ilk ıslah dilekçesi dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, 04.06.2012 tarihinde verilen ikinci ıslah dilekçesi dikkate alınarak karar verilmiş, kararı davalı temyiz etmemiştir. Hal böyle olunca, davacının itirazı haklıdır. İlk dilekçenin ıslah dilekçesi olduğu kabul edilerek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin bu dilekçedeki miktarlar gözetilerek hüküm altına alınması, ikinci dilekçeye göre yapılan artırılmış miktarların ise davalının temyizi olmadığından aynen kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3481, Karar No: 2018/4009, Tarih: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3481 E.  ,  2018/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Vergi Usul Kanunununa muhalefet suçundan: Mahkumiyet

Nitelikli Dolandırıcılık suçundan: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A-Sanık hakkında "Nitelikli Dolandırıcılık" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip gereğinin takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

B-Sanık hakkında "Sahte Müstahsil Makbuzu Kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B-Sanık hakkında "Sahte Müstahsil Makbuzu Kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanığın hiç ekim yapmadığı veya sadece kendi ihtiyacı kadar ekim yaptığı halde gerçekte bir ürün satışı yapmış gibi ...'dan temin ettiği 21.11.2010 tarih 11323 ve 11324 sayılı müstahsil makbuzlarıyla Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğüne müracaatta bulunarak destekleme ödemesinden faydalandığı ve bu suretle vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın suça konu makbuzları vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmış olması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b- 1. maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçu oluşacağından; sanığın suça konu müstahsil makbuzlarını ticari defterlerine işleyerek vergilendirme işleminde kullanıp kullanmadığının araştırılması, kullandığının tespiti halinde sanık hakkında vergi raporlarının düzenlenip düzenlemediği ile 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili ... Başkanlığından sorulması, şayet sanık suça konu makbuzları herhangi bir ticari deftere kaydetmemiş ve vergi işleminde kullanmamış sadece destekleme ödemesi almak amacıyla ilçe tarım müdürlüğüne sunmuş ise sanığın 2010 yılında tarlalarına arpa ve buğday ektiğini ve ürünlerini ... ve ...isimli şahıslara sattığını belirten savunması da dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın suç tarihinde müstahsil makbuzlarında belirtilen miktarda üretimi ya da stoğunun olup olmadığının, aynı dönemde başka kişilere satışlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu müstahsil makbuzlarını düzenleyen... hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ve derdest ise davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

2-Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiye karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10766, Karar No: 2010/1707, Tarih: 15.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10766 E.  ,  2010/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/06/2008 tarih ve 2007/438-2008/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya kiralanan petrol istasyonunun dolgu alanında bulunması nedeniyle yapılan sözleşmenin Kıyı Kanunu ve İmar Kanunu’nun emredici hükümlerine aykırı olduğunu, anılan tesise çalışma ruhsatı verilemeyeceğini ileri sürerek mevcut kira akdinin mutlak butlan nedeniyle geçersizliğine karar verilerek iptalini ve mecurun boşaltılarak aynen teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait tapulu alan üzerinde kurulmuş bulunan petrol istasyonunun Kıyı Kanunu’na tabi olmadığını, bu nedenle Borçlar Kanunu’nun 19 ve 20.maddelerine aykırı bir durumun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dahilinde olmadığı, ancak kıyı kenar çizgisine 75 metre mesafede sağ şeritte yer aldığı, doldurma ve kurutma yoluyla elde edilen arazi içinde kaldığı, imar planında park ve rekreasyon alanı içerisinde bulunduğu, Kıyı Kanunu’nun 6 ve 7 nci maddeleri kapsamında sayılan yapılardan olmadığı gerekçesiyle taraflar arasındaki sözleşmenin BK.nun 20 nci maddesi uyarınca batıl bulunduğundan geçersizliğine, davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27.00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.