muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22454, Karar No: 2015/1452, Tarih: 22.01.2015

Hal böyle olunca, idare tarafında belirlenen kıyı kenar çizgisi ile 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi uyarınca belirlenen bilirkişi heyetince saptanan kıyı kenar çizgileri üst üste çakıştığında her iki kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi, çakışmadığı taktirde Yargıtay'ın 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde tutularak 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine göre oluşturulacak uzman bilirkişiler heyetince saptanan kıyı kenar çizgisine itibar edilmesi gerekir. Ne var ki; hükme esas alınan 14.05.2014 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna ekli 1/1000 ölçekli krokide keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi ile daha önce idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi ayrı ayrı gösterilmemiş, çakışma olup olmadığı belirtilmemiş, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin dışında (kara tarafında) kaldığı belirtilmesine rağmen bu durum krokiye net olarak yansıtılmamıştır.

O halde; mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler gözetilmek suretiyle alınacak ek bilirkişi kurulu raporunda, kıyı kenar çizgisi bilimsel verilerden ve bağlayıcılık niteliğini kazanmamış idari kıyı-kenar çizgisi haritasından yararlanılarak belli edilmeli, keşfen belirlenen çizgisi ile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçeler gösterilmek suretiyle açıklığa kavuşturulmalı ayrıca keşfi izlemeye ve infaza olanak sağlayacak biçimde fen bilirkişisine kroki düzenlettirilmeli, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı var ise kroki üzerinde işaretlenmeli ve renkli olarak belirtilmeli ondan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir. .

Bundan ayrı, yukarı anılan bozma ilamı gereği dava konusu taşınmazda yargılama aşamasında paydaş olan .... aleyhine dava açması için davacı Hazine'ye süre tanınmış, süre içerisinde davacı Hazine tarafından . Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.01.2013 tarih ve 2012/ 277-372 Esas, Karar sayılı dava dosyası ile açılan davanın eleki dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Ne var ki; birleştirilen dosya davalısı ...ye duruşma gün ve saatini bildirir dava dilekçesi tebliği edilmemiştir. Böylece, davada taraf sıfatıyla savunma hakkı tanınmamış ve daha ötesi savunma hakkı kısıtlanmıştır. (HGK'nun 22.02.2012 tarih, 2011/8-763 Esas, 2012/85 sayılı Kararı). Saptanan bu somut ve hukuki olgulardan da anlaşılacağı üzere davada taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2581, Karar No: 2018/3795, Tarih: 22.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2581 E.  ,  2018/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında ceza tayini sırasında, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken 11 ay 20 gün yerine 11 ay 24 gün hapis cezasına, TCK'nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevirirken 350 gün yerine 354 gün adli para cezasına, 52/2. maddesine göre de paraya çevirirken 10.500 TL yerine 10.620 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç adli para cezasının fazla şekilde belirlenmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerin A)2-3-4 ve B)2-3-4. bentlerinde yer alan "11 ay 24 gün", "354 gün" ve "10.620 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılıp, yerlerine sırasıyla "11 ay 20 gün", "350 gün" ve "10.500 TL adli para cezası" ibarelerinin yazılması ve mahkemenin takdirine bağlı kalmak suretiyle "TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıkların aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısı olan 175 gün süre ile bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/205, Karar No: 2020/10789, Tarih: 03.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/205 E.  ,  2020/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen sonuç hapis cezanın 2 yıl 1 ay yerine 25 ay denilmek suretiyle ve sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen sonuç hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 37 ay 15 gün; konut dokunulmazlığı ihlal suçundan ise 2 yıl 6 ay yerine 30 ay denmek suretiyle eksik cezalar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, sübuta ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-) 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuk müdafisinin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

b-) 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla; adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan ve 18 yaşını ikmal etmemiş çocuklara verilen 3 yıla kadar hapis cezalarının ertelenebilme imkanı varken, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, "TCK.nın 51/1 deki koşullar gözetilerek" denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Adli emanet hakkında verilen karara yönelik incelemede;

Yunak Adli Emanetin 2009/123 sırasında kayıtlı bir adet mağdur ... ...'a ait beyaz renkli uzun kollu yakası yırtık tişört ile bir adet 42 numara siyah renkli sağ ayakkabının iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

3-Adli emanet hakkında verilen karara yönelik incelemede;

Yunak Adli Emanetin 2009/123 sırasında kayıtlı bir adet mağdur ... ...'a ait beyaz renkli uzun kollu yakası yırtık tişört ile bir adet 42 numara siyah renkli sağ ayakkabının iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1939, Karar No: 2014/9009, Tarih: 12.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1939 E.  ,  2014/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2013 tarih ve 2011/69-2013/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların aynı alanda faaliyet gösterdiklerini, müvekkilinin faaliyete başladığı 2004 yılından beri "... Republic" markasını kullandığını, "..." ibareli çeşitli markaları da adına tescil ettirdiğini, davalıların da 2010 yılından itibaren müvekkili markalarının esas unsuru olan ve müvekkili ile özdeşleşen "..." ibaresini markasal olarak iltibas ve haksız rekabete sebep olacak, marka hakkına tecavüz edecek şekilde kötüniyetle kullandıklarını, davalı...şirketinin "..." ibaresini içeren iki markayı 2008 ve 2009 yılında adına tescil ettirdiğini, diğer davalının kullanımına dayanak hiç bir tescilinin bulunmadığını, yine davalıların müvekkilinin markasını içerecek tarzda kendilerini "... Holding" olarak tanıttığını, müşterilerin müvekkiline göndermek istedikleri e-maillerin davalılara gittiğini ileri sürerek davalılar'ın markaya tecavüz yoluyla haksız rekabetinin tespiti ve ref'ini, davalı "..." firması adına ... nezdinde tescil edilmiş bulunan ve "..." kelimesini içeren tüm markaların sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, "..." ibaresinin kurulduğu 2005 yılından beri müvekkillerince kullanıldığını, 2008 yılında "... Marketing", 2009 yılında "... Media" markalarının müvekkili adına tescil edildiğini, kötüniyetin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarında yegane ortak unsurun "..." ibaresi olduğu, tasviri niteliği bulunduğundan tanımlayıcı jenerik bir ifade olarak kabul edildiği, bu ibarenin ayırt ediciliğinin zayıf oluşu nedeniyle markaların baskın unsurunu oluşturmadıkları, gazete haberinde de davacının sadece gençlik pazarlaması hizmeti verdiğinden söz edildiği, bu tür ibarelerin eklerle kullanılabileceği, davacının davalının başvuru tarihinden önce markasına ayırt edicilik kazandırdığını kanıtlayamadığı, davalının da 2005 yılından itibaren aynı markayı "... Marketing, ... Holding" şeklinde kullanmaya başladığının bizzat davacının sunduğu gazete içeriklerinden anlaşıldığı, hizmetlerin yönelik olduğu kesimin de gençler oluşu nedeniyle salt "..." ibaresinin varlığı nedeniyle orta dikkatli tüketicinin markaların orijinini karıştırmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar "..." ibaresi uyuşmazlık konusu markaların tescilli oldukları hizmet sınıfları bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c ve d bentleri anlamında tasviri nitelikte, karakteristik özellik belirten işaretlerden olmadığından mahkemenin bu yöndeki gerekçesi isabetli değilse de anılan işaret bakımından davalı markalarının 2005 yılından itibaren kullanılmaya başlanılmasına ve tescilli oldukları hizmet sınıflarında öncelik hakkına sahip bulunduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5811, Karar No: 2022/13755, Tarih: 11.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5811 E.  ,  2022/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapunun mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 1007.maddesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de;hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu 132 ada 2 parsel evveliyatında 323 parsel iken, yapılan parselasyon çalışması sonrası İmar Kanunu'nun 15-16.maddeleri gereği yola terk işlemi yapılarak 179,58 metrekare yüzölçümlü (eski 599) parsel olarak tapuya tescil edildiğinden imar parseli olduğu, bu nedenle belirlenen bedelden Düzenli Ortaklık Payı kesintisi yapılmaması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazdan yol ve park olarak yapılan bedelsiz kesinti oranında indirim yapılmak suretiyle bulunan metrekare fiyatı esas alınarak dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11891, Karar No: 2017/5004, Tarih: 26.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/11891 E.  ,  2017/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Başkanlığı tarafından yaptırılan ... ... ... Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerle ilgili olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL'nin faiziyle tahsiline, ıslah dilekçesi ile de talebini 3.912,50 TL'ye çıkartarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 223.maddesi (eski 818 sayılı kanunun 198.maddesi) uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ”Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda da olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 16.07.2009 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu konutlarda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 26.03.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir.Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra kış mevsimi geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Raporda “kış geçtikten sonra” ibaresi kullanılmış isede bu ibare gizli ayıpların ne zaman çıkmış olabileceği ve teslimden sonra kaç kış geçmesi gerektiği hususlarına açıklık getirmemektedir. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve dava tarihi de gözönünde bulundurularak) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 267,26 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/792, Karar No: 2022/5502, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/792 E.  ,  2022/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından da kamu davası açıldığı ancak mahkemece hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)“2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,