muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14525, Karar No: 2019/33862, Tarih: 03.07.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14525 E.  ,  2019/33862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) 08/07/2008 tarihli suça ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın elindeki siyah poşette 4 şişe 75 cc. Viski ve 5 kutu puro ele geçirildiği anlaşılmakla; sanık savunmalarında suça konu alkol ve puroyu içmek için aldığını beyan ettiği gibi miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırları içeresinde kaldığı anlaşılmakla, dava konusu içki ve puronun sanık tarafından ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

II) 22/01/2009 tarihli suça ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükme "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," fıkrasının eklenmesi,

2. Hükümdeki tekerüre dair fıkradaki, "cezanın" ibaresi çıkartılarak yerine "sanığa verilen hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi,

3. Hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19581, Karar No: 2012/3819, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19581 E.  ,  2012/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içerisinde mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen yolda, kısmen de ticaret alanında kalmakta olup arsa vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlarına göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın arsa olduğu kabul edilmiş ise de; uygun emsal bulunmadığından taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde ekilebilecek münavebe ürünlerine göre bulunan bedel de göz önünde tutularak genel ifadelerle taşınmaz değeri belirlendiğinden usulüne uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19936, Karar No: 2021/20862, Tarih: 08.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19936 E.  ,  2021/20862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocukların tümü hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37309, Karar No: 2017/6116, Tarih: 25.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37309 E.  ,  2017/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 09/09/2013,12.09.2013 ve 13/09/2013 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilmesi olanaklı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

5252 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, bu suçtan ek iddianame düzenlenmesi yoluna gidilmesi yerine, suça sürüklenen çocuk hakkında ek savunma verilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24758, Karar No: 2014/17994, Tarih: 19.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24758 E.  ,  2014/17994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye İş Mahkemesi

Tarihi : 02.10.2013

No : 2012/1132-2013/560

Davacı, 01.01.1985-21.04.1992, 10.03.1994-06.04.1994 ve 10.01.1995-26.05.2000 tarihleri arasında vergiye kayıtlı olduğu dönemlerde Bağ-Kur sigortalılığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, tuhafiye işletmeciliği faaliyetinden dolayı 01.01.1985-21.04.1992, 10.03.1994-06.04.1994 ve 10.01.1995-26.09.2000 tarihleri arasında vergi kayıtlarının bulunduğu, 26.08.2003 tarihli giriş bildirgesi ile 01.08.2001 tarihi itibariyle tescil edildiği, davacının 26.08.2003 tarihli dilekçe ile vergiye kayıtlı olduğu 13 yıl 1 ay 2 günlük süre için Kurumdan borçlanma talep ettiği, bu talep doğrultusunda, 13.01.2004 tarihinde davacının 158 ay karşılığı borçlanabileceğinin ve 17.860.872.948 (eski) TL ödemesi gerektiğinin davacıya 15.01.2004 tarihinde tebliğ edildiği, davacının 16.02.2004 tarihinde yeniden verdiği dilekçe ile vergiye kayıtlı olduğu 12 yıl 8 ay 2 günlük süre için Kurumdan borçlanma talep ettiği anlaşılmaktadır.

619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin geçici 1. maddesi ile kayıt ve tescilsiz sigortalılara 04.10.2000 tarihinden itibaren tescil imkânı getirilmiş, ancak söz konusu Kanun Hükmünde Kararname Anayasa Mahkemesi’nce daha sonra iptal edilmiştir.02.08.2003 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddesi, 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin geçici 1. maddesindeki hükmü tekrarla sigortalılık niteliğini taşıdıkları hâlde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara yeni bir imkân getirmiştir. Geçici 18. maddesi; “Sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49. ve ek 15. maddelerine göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağını yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir” hükmünü getirmiştir.

Dava konusu somut olayda; davacının Bağ-Kura giriş bildirgesi 26.08.2003 tarihinde Kuruma intikal etmiş, 01.08.2001 tarihi itibariyle tescil edilmiş, 26.08.2003 tarihinde davacı vergiye kayıtlı olduğu 13 yıl 1 ay 2 günlük süre için Kurumdan borçlanma talep etmiş, bu talep doğrultusunda Kurum 13.01.2004 tarihinde davacının 158 ay karşılığı borçlanabileceği ve 17.860.872.948 TL ödemesi gerektiğini tespit etmiş ve davacıya 15.01.2004 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı 16.02.2004 tarihinde yeniden verdiği dilekçe ile vergiye kayıtlı olduğu 12 yıl 8 ay 2 günlük süre için Kurumdan borçlanma talep etmiştir. Mahkemece; 1479 sayılı Yasaya 4956 sayılı Yasa ile eklenen geçici 18. Maddesinde “Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49. ve ek 15. maddelerine göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağını yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir” ifadeleri ile Kanununun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içerisinde başvurulması koşulu ile 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasında vergi kayıtlı olunan dönemlerde borçlanma hakkı sağlandığı, Kurumun da bu yola giderek borçlanma miktarını tespit edip davacıya bildirmesine rağmen dosya içerisinden ödemelerin tam olarak tespit edilememesi karşısında, yapılacak iş, dairemizin yerleşmiş içtihatlarıyla da sabit olduğu üzere, kısmi borçlanmanın mümkün olduğu da gözetilmek suretiyle, dayanak belgelerin asılları ya da okunaklı suretleri taraflardan getirtilerek, davacının süresinde yaptığı ödemelerin karşılık geldiği süreleri belirlemek, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olup usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7944, Karar No: 2015/10732, Tarih: 11.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/7944 E.  ,  2015/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ..... aralarındaki tapu iptali ve kal davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.12.2013 gün ve 243/857 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 150 ada 73 parsel sayılı taşınmazın 241,58 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin içinde (deniz tarafında) kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptali ile üzerindeki muhdesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşınmazı tapuda satın aldığını, taşınmazın ilk maliki olan ... Hazine aleyhine tescil davası açtığını, taşınmazın Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... Esas, .... Karar sayılı ilamıyla .... adına tescil edildiğini belirterek, kesin hüküm nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile harita mühendisi bilirkişi ... 29/04/2010 havale tarihli raporuna ekli krokide mavi ile gösterilen çizginin kıyı kenar çizgisi olarak tespitine, dava konusu 150 ada 73 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin içinde kalan 56,55 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile TMK'nun 999. maddesi uyarınca sicilden terkinine, bu kısım üzerindeki taş duvar, basit sundurma ve ahşap iskele niteliğindeki muhdesatın kal'ine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kıyı kenar çizgisi idare tarafından belirlenebileceği gibi, 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine uygun olarak oluşturulan bilirkişi kurulu tarafından keşfen de belirlenebilir. Ancak keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi sadece davaya konu taşınmaz yönünden bağlayıcı nitelikte olup, dava konusu olmayan taşınmazları etkilememektedir. Mahkemece, bu husus gözetilmeden keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisinin başka taşınmazlar ve davalar hakkında da kesin hüküm oluşturacak şekilde geçerli kıyı kenar çizgisi olarak tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki ''harita mühendisi bilirkişi ..... 29.04.2010

havale tarihli raporuna ekli krokide mavi ile gösterilen çizginin kıyı kenar çizgisi olarak tespitine'' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, tarafların diğer tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34672, Karar No: 2015/35021, Tarih: 17.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34672 E.  ,  2015/35021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/56-2014/334

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ses ışık teknisyeni olarak işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanınn kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının işçilik alacaklarının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı, son bir yıldır ücretlerin gecikmeli ve eksik ödendiğini, Eylül 2012 maaşının ödenmediğini iddia etmiş, davalı vekili ise Eylül 2012 maaşının ödendiğini savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından dosyaya sunulan banka hesap ekstresine göre Eeylül 2012 maaşının ödenmediği kabul edilmiş ise de hesap ekstresinde hesap hareketleri 09.10.2012 tarihinde son bulmaktadır. Mahkemece, Eylül 2012 ücret alacağı bedelinin davalı vekili tarafından bankaya yatırıldığı iddia edildiğinden banka kayıtları getirtilerek işçilik alacağı ödemesinin yapılıp yapılmadığı kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Taraflar arasında fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına itibarla tüm dönem için davacının haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulüyle talep konusu alacak hesaplanmış ise de, davacı tanıkları tüm dönem davacıyla birlikte çalışmamıştır. Buna göre, ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak haftada onsekiz saat üzerinden fazla mesai alacağının hesaplanması gerekir. Bunun dışında kalan dönem bakımından, yazılı belge bulunmadığından ve davacı tanıklarının da çalışma süresi haricindeki dönem için iş yerinde çalışma düzenini bilmesi mümkün olmadığından söz konusu dönem için fazla mesai ücret alacağının ispatlanamadığının kabulü gerekir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.