muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8140, Karar No: 2022/2496, Tarih: 01.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8140 E.  ,  2022/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, nitelikli hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’nın doğum tarihinin 14/04/2001 olduğu ve suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu halde mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 31/3. maddesiyle uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi; İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ... yönelik, mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, TCK'nın 151/1.maddesi uygulanıp cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması hususlarında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 1.320 TL olan adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Kayden doğum tarihinin 14/04/2001 olan ve suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ya yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen, 4 yıllık zamanaşımının, karar tarihi olan 18/02/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçlarından; sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; sanık ... hakkında görevini yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...’nın 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden hükmün açıklandığı 18.02.2016 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’nın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulması,

2-UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, kısa kararın açıklandığı oturumda ayrı yargı çevresindeki Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nın 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Suça sürüklenen çocuk ...’nın doğum tarihinin 14/04/2001 olduğu ve suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu halde nitelikli hırsızlık ve nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 31/3. maddesiyle uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

4-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar ... ve ... hakkında katılan ... yönelik, mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, TCK'nın 151/1. maddesi uygulanıp cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, birlikte suç işledikleri belirtilen sanıklar ... ve ... eylemlerinin de suça sürüklenen çocuk ... birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/571, Karar No: 2022/10734, Tarih: 30.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/571 E.  ,  2022/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Hükümlünün atılı suçtan mahkumiyetine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2019 gün ve 2019/9 Esas, 2019/227 Karar sayılı hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi, eski hale getirme talebinin değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, hükümlü müdafisinin eski hale getirme istemli başvurusuna istinaden incelenmek üzere Dairemize gönderilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yokluğunda verilen 17.03.2021 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin sanık müdafisine 30.03.2021 günü yapılan tebligat usulüne uygun olup eski hale getirme talebi de dosya içeriği nazara alındığında yerinde görülmediğinden, hükümlü müdafisinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan on beş günlük kanuni süresinden sonra sunduğu 03.08.2021 tarihli dilekçeyle yaptığı temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1874, Karar No: 2005/1881, Tarih: 07.06.2005

7. Hukuk Dairesi 2005/1874 E., 2005/1881 K.

**7. Hukuk Dairesi 2005/1874 E., 2005/1881 K.**

**- KESİN HÜKÜM**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesi hükmüne uygun biçimde düzenlenen meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen davacının ilk duruşma oturumuna kadar dava sebep ve delillerini dilekçe ile veya ilk oturuma gelmek suretiyle bildirmediğinden söz edilerek davanın açılmamış sayılmasına dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonucu dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dava dilekçesinin niteliği ve içeriğine göre davacı taraf 11.6.2002 günlü 2002/37-55 E.K. sayılı kesinleşen mahkeme hükmüne dayanmıştır. Hal böyle olunca davacı tarafın dava sebep ve delillerini bildirmediği düşünülemez.

O halde davacının tutunduğu kesinleşen mahkeme ilamının dayanağı dava dosyası getirtilmeli, ilamın tarafları, davanın konusu davada dayanılan hukuki sebep incelenip irdelenmeli, gerektiğinde sözü edilen ilamın dayanağı harita yerine uygulanmalı, dava konusu taşınmaza ait olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, bundan sonra taraflar arasında koşulları usulün 237. maddesi hükmünde öngörülen biçim ve nitelikte kesin hüküm bulunup bulunmadığı düşünülmeli, kesin hükmün akdi ve irsi haleflerini bağlayacağı düşünülmeli, taraflar arasında koşulları usulün 237. maddesi hükmünde öngörülen biçimde kesin hüküm olmasa bile tutunulan, kesinleşen mahkeme ilamının güçlü delil niteliğinde olup olmadığı araştırılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 7.6.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3412, Karar No: 2018/8006, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3412 E.  ,  2018/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ....... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ....... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...... sınırsız bir fiyatlandırma ve

./..

-2-

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; ...... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

./..

-3-

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

./..

-3-

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

05.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2023/2005, Karar No: 2024/1870, Tarih: 01.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2005 E.  ,  2024/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1490 E., 2022/1688 K.

DAVA TARİHİ : 02.07.2019

KARAR : Başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilerek davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/212 E., 2022/139 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; murislerinden kalan yeri, üç erkek kardeşin kendi aralarında anlaşarak kullanım yönünde böldüklerini ve imar ve ihya ettiklerini, 102 ada 47 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan iki katlı ahşap evin toprak baca olduğunu ve bacısının çökmüş bir vaziyette harabe halinde olduğunu, üç kardeşin harabeyi temizleterek sac kaplama çatı yaptıklarını, dökülen sıvalarını yaptırdıklarını, kendisinin kullandığı bölüme tadilatlar yaptırdığını, aynı parsel içerisinde evin üst kısmında kalan yerlerin bayır halde olduğunu, buraları teras şeklinde imar ettiğini, üzerine müştemilat yaptırdığını, meyve ağaçlarını yetiştirdiğini, etrafını tel çitle çevirerek koruma altına aldırdığını, arsa bitişiğindeki 102 ada 5 parsel bayır iken iş makinesiyle düzelterek imar ihya ettiğini, üzerine çeşitli meyve ağaçları diktiğini, kapalı boru ile su getirerek sulanabilir hale getirdiğini, tel örgüyle çevirerek koruma altına aldığını, içerisindeki garaj ve kileri de kendisinin yaptırdığını ileri sürerek; 109 ada 4-6 parseller, 102 ada 5 parsel, 102 ada 49 parsel üzerindeki meyveli ve meyvesiz ağaçların, sulama tesisinin, sair müştemilatın davacı tarafından yapıldığının, 102 ada 47 parseldeki evin davacı tarafından yapılan tadilat ve iyileştirmelerin parseldeki diğer müştemilat ve ağaçların aidiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ve davalı ... cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ve davalı ... cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile; 102 ada 5 numaralı parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve 10/01/2022 havale tarihli fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen garaj "B" harfi ile gösterilen odunluk ve "C" harfi ile gösterilen kümes, 102 ada 49 numaralı parselde yer alan ahır ile 109 ada 4 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu bir kısım taşınmazları imar ve ihya ettiğini, üzerine, meyve ağaçları diktiğini, ahır; garaj vs. muhdesat yaptığını, bir taşınmaza uzak mesafeden su getirdiğini, imar ettiğini, mahalli bilirkişiler ve tanıkların konuya ilişkin beyanda bulunduklarını, taşınmazlardan 102 ada 5 No.lu taşınmaz üzerindeki fen bilirkişi raporunda A-B-C harfleriyle gösterilen garaj, odunluk ve kümesin davacı tarafından yaptırıldığını,102 ada 49 parseldeki ahırın davacı tarafından yapıldığını, 109 ada 4 parseldeki ağaçların davacı tarafından dikilip yetiştirildiğini,102 ada 47 parseldeki binada gösterilen kısımlarının davacı tarafından yapıldığını, 109 ada 4 ve 6 parseldeki ağaçların da keza davacı tarafından dikilip yetiştirildiğini açıkca ifade ettiklerini, inşaat ve ziraat bilirkişilerinin de raporlarında bu hususu açıkça belirttiklerini, mahkemece taleplerinin dava konusu 102 ada 47 parsel sayılı taşınmazda bulunan metruk binanın onarılarak bugünkü hale getirilmesi, 109 ada 6 parsel de bulunan 18 adet kayısı-8 adet kayısı-14 adet mahlep-7 adet elma ağaçlarının müvekkil tarafından dikilerek yetiştirildiği subuta ermesine rağmen bu iki parseldeki muhdesatlar yönünden davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını, davalılardan ...'un davayı kabul etmediğini, davayı kabulü söz konusu olmadığı halde davayı kabul ettiği düşünülerek harç ve masraflardan sorumlu tutulmamasının usule aykırı olduğunu, davalı ...’un ayrı bir vekil, diğer davalılar ... ve ...'ın ayrı bir vekille davada temsil edildiğini, her bir vekile ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını beyanla dava konusu 102 ada 47 parsel ve 109 ada 6 parsel sayılı taşınmazlardaki muhdesatlar yönünden verilen ret kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini, gerekçeli kararın hüküm bölümünde 4a-4b-bentlerinin çıkarılmasını 6. bentte (davalı ... haricindeki) ibaresinin de kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç