muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15113, Karar No: 2014/19218, Tarih: 27.10.2014

Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu parsele ilişkin kadastro tutanağı fotokopisi getirilmiştir. 50 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliğiyle 360 m2 olarak, 17.10.1969 tarih ve 76 nolu tapu kaydı esas alınarak 25.02.1970 tarihinde 1/3’er paylı olarak .... adına tespit edildiği, itirazlı olduğu anlaşılmıştır. Noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen tapu kaydı ve tedavüllerinde dava konusu 50 nolu parselin 437.25 m2 olarak hükmen 18.12.1973 tarihinde tespit malikleri adına tescil edildiği daha sonraki tarihlerde pay satışı, ipka, intikal vs. işlemlere tabi tutulduğu görülmüştür. Dosya ekindeki Samsun Tapulama Mahkemesi'nin 29.12.1972 tarih, 1972/35-365 Esas ve Karar sayılı karar ve ekleri incelenmiştir. Davacının Hazine, davalıların ... olduğu mahkemece dava konusu 50 nolu parselin 1.75 m2'lik kısmın kumluk olduğundan bu kısmın iptali ile tespit dışı bırakılmasına, arta kalan 437,75 m2'lik kısmın davalılar adına tespit gibi tesciline karar verildiği, kararın Hazine ile davalılara tebliğ edildiği, ancak temyiz edilmediğinden 04.10.1973 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Söz konusu Tapulama Mahkemesinin dosya kapsamı incelendiğinde, tapu fen memurunun 1/1000 ölçekli 25.12.1972 tarihli krokisi mevcuttur. Dava konusu 50 nolu parselin 1.75 m2'lik kısmının kumluk olduğu geri kalan kısmının ziraat arazisi olduğu ve 1.75 m2'lik kısmın tecvizi hata dahilinde olduğu belirtilmiştir. 19.12.1972 günü yapılan keşifte, jeolog bilirkişi dinlenmiştir. Beyanında, “nizalı parselin muhtelif yerlerinden 1-2 metre derinliğinde çukurlar kazarak tetkikat yaptım, numuneler aldım, kumluk kısmı fen ehline gösterdim. Raporumu bilahare mahkemeye ibraz edeceğim.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Fen ehli ise, “jeolog arkadaşın kültür arazisi ve deniz kumluğu kısımlarını tespit edip bana gösterdiği şekilde mikyaslı krokiyi yapıp mahkemeye ibraz edeceğim, notlarımı aldım.” biçiminde açıklama yapmış beyanını imzasıyla onaylamıştır. Söz konusu keşifte zirai bilirkişi görevlendirilmemiştir. Duruşma tutanakları incelenmiştir. Başkaca bir keşfin yapıldığına ilişkin oturum tutanaklarında ara kararın mevcut olmadığı gibi başka bir keşif zabtı da bulunmamaktadır. Ne var ki, keşif heyetinde ismi yazılı olmayan ve keşif zaptında imzası bulunmayan ziraat yüksek mühendisi... isimli kişinin bilirkişi olarak dosyaya sunduğu rapora göre, “arazi üzerinde yapmış olduğum sondalama neticesinde 50 nolu parselin tamamının ziraate elverişli kara toprağa haiz bir kültür arazisi olduğu tespit edilmiştir. Bu durumu üzerinde mevcut kültürel bitkiler ve komşu parsellerin mukayesesi neticesinde anlaşılmıştır." biçimde olduğu görülmüştür. Bunların haricinde Tapulama Mahkemesi dosyası içerisinde başkaca bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, dava konusu 50 nolu parselin tespitine yapılan itiraz sonucunda Tapulama Mahkemesi'nce yukarıda yazılı olduğu üzere karar verilmiş ise de, öncelikle söz konusu karar Yargıtay denetiminden geçmemiştir. Ayrıca, karara esas ve bir fotokopisi alınan keşif zabtına göre, keşifte zirai bilirkişi görevlendirilmemiştir. Görevli olmayan bir kişiden bir fotokopisi alınan dosyada mevcut rapor alınmıştır. İtibar edilmesi mümkün değildir. Bundan öte, jeolog bilirkişi dosyaya rapor ibraz edeceğini beyan ettiği halde, dosya içerisinde yapılan tüm aramalara rağmen jeolog bilirkişinin raporu bulunamamıştır. Keşiften sonraki oturumlarda da, jeolog bilirkişinin rapor sunduğuna ilişkin mahkeme tutanaklarına herhangi bir bilgi yansımamıştır. Tapu fen memuru kendi yetki ve görev alanını aşarak taşınmazın bir kısmının kumluk büyük bölümünün tarım arazisi olduğunu rapor etmiştir. Tüm bu verilerden hareketle Tapulama Mahkemesi'nin kararı yolsuz tescil niteliğindedir. Bir başka anlatımla, kısmen ya da tamamen yok hükmündedir. Yolsuz tescil davası ile verilen kararlar herhangi bir süreye tabi tutulmaksızın her zaman kısmen veya tamamen iptalini istemek mümkündür.

Nitekim, somut olayda, Hazine vekili, dava konusu parselin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 70.41 m2'lik kısmının “kumluk” niteliğiyle ve kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığından bahisle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, yapılan keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 5 ve 9. maddeleri uyarınca görevlendirilen uzman bilirkişilerin raporları kapsamına göre, (14.05.2012 tarihli rapor ve eki kroki kapsamına göre), 50 nolu parselin A ile gösterilen kısmının 165.69 m2 ve B ile gösterilen kısmının ise 85.24 m2 olarak kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığı ve binanın belirtilen ölçülerle tecavüzlü olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda incelemesi yapılan ve kesin hüküm olduğu iddia edilen karar belirtilen noksanlıklar nedeniyle yolsuz tescil niteliğinde olup, yok hükmünde olduğundan itibar edilmesi mümükün bulunmamaktadır. Açıkladığım bu nedenlerle yerel mahkemenin ölü kişiler ile dava tarihinde paydaş olmayan kişi yönünden vermiş olduğu red kararı sonucu itibariyle doğrudur, asıl dava dosyasında az yukarıda açıklandığı üzere verilen kararın onanmasına ancak, birleşen dava nedeniyle söz konusu parselin yukanda A ve B ile belirtilen kısımları kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldıkları tartışmasız olmakla davanın bu kısımlara yönelik olarak kabulü ile bu kısımlar yönünden yoksuz tescille oluşan tapunun iptali ile deniz kumluğu olarak tescil harici bırakılmasına, bu kısımdaki muhdesatların yıkımına karar verilmesi gerekirken, eksik İnceleme, hukuki nitelemede yanılma ve yolsuz tescil müessesesi göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir. Birleşen dosya için dahi onama kararı yönünde tecelli eden sayın çoğunluğun görüşlerine açıkladığım nedenlerle katılmam mümkün değildir. Belirttiğim nedenlerle, mahalli mahkemece birleşen dava dosyası nedeniyle vermiş olduğu kararın bozulması gerektiği kanaatindeyim. 27.10.2014

KARŞI OY YAZISI

Dava ile davacı ... ... Mahallesi, 50 Parsel sayılı 437,25 m2'lik taşınmazın 70,41 m2'lik bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kamu malı niteliğinde olduğu ve kişilerin mülkiyetinde kalamayacağını ileri sürerek; bu bölümün davalı adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme 5961.55m2'lik bölüm için iptal/terkin kararı vermiş; davalılar hükmü temyiz etmiştir.

Yapılan Tahkikat ve inceleme soncu mahkemece Samsun 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 28.12.1967 tarih ve 1967/385-965 Esas ve Karar sayılı kararıyla uyuşmazlığın çozüme bağlandığı, ortada kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmü davacı yan temyiz etmiştir.

Gerçekten de, anılan Samsun 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1967/385-965 Esas ve Karar sayılı dosyasının yine taraflar arasında görülen TMK.639.maddesi uyarınca açılmış “tescil davası”na ilişkin olduğu,davaya konu taşınmazın ilk defa bu davadan verilen tescil kararı sonucu bir kısım davalıların mirasbırakanı ve bir kısım davalıların satıcısı adına tescil edildiği, davanın ... aleyhine açılmış olduğu; daha sonra aynı yerde tapulama tespiti yapıldığı, taşınmazın yine kıyı yönünden çekişmeye konu edildiği, Maliye Hazinesince açılan tapulama tespitine itiraz davası sonucunda, kıyı yönünden jeolog bilirkişi raporu da alınmak suretiyle verilen kararın (Samsun Tapulama Mahkemesinin 29.12.1972 Tarih Ve 1972/35-365 Esas ve karar sayılı kararı) 04.10.1973 tarihinde kesinleşmesiyle davalıların hak sahibi olduğu tapu kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemenin kesin hükmün varlığını kabul etmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak geçmişte yapılan kıyı belirlemesinin teknik yetersizlikler nedeniyle duruma uymadığı, komşu taşınmazlardaki kıyı durumuyla, davaya konu taşınmazın durumu arasında giderilmesi gereken bir eşitsizlik bulunduğu da bir vakıadır. Kesin hüküm aynı zamanda hukuki güvenlik ilkesinin de bir soncudur. Devlet hatalı da olsa bir mahkeme kararının varlığını göz ardı edemez. O halde Devlet'e düşen görev; oluşan hatanın giderilmesi için kamulaştırma işlemine başvurmaktır.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (TC. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 3621 s. Kıyı Kanunu m.5;13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK). Tapu kayıt malikleri daha önceden mahkeme kararıyla hak sahibi oldukları mülkiyet hakkına ilişkin tapu kayıtlarının Devlet tarafından himaye görüp Devletçe korunacağı konusunda meşru bir beklentiye sahiptir. Bu meşru beklentinin korunması gerekir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğru değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince Devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Ülkemizin de taraf olduğu “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi”nin (1) numaralı Protokolü'nün 1. maddesi kamu yararı gerektirdiği takdirde mülkiyet hakkından yoksun bırakılabileceğin kabul etmiştir. Bu bakımdan; Devletin davacı olarak kıyı olan bölümün tapu kaydının iptaliyle terkin kararı istemesinde kamu yararının olduğu açıktır. Ancak Devlete tanınan mülkiyet hakkından yoksun bırakmanın karşılıksız olacağı anlamını da çıkarmamak gerekir. Davalı, tapu siciline geçirilmiş ve bu şekilde uzun bir zamandır tasarrufunda bulunan taşınmazının bir bölümüne, Devletin kamu yararı gereğince el koyarak kamuya terk etmesi karşılığında, kendisine uygun bir bedelin tazminat olarak ödeneceği konusunda meşru bir beklenti hakkına sahiptir..

Açıklanan nedenlerle, “usul ekonomisi (HMK.md.30)” gereğince; Devletin bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın kıyı olarak belirlenen bölümü ve varsa üzerindeki sökülüp alınamayan sabit nitelikteki muhtesatlar için rayiç değere yakın miktarda bir bedelin (rayiç değer belirlenip kıyıdan davalının da yararlanacağı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda bir indirim yapılmak suretiyle bulunacak bedel) mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit

ettirilmesi, davacı ... Hazinesine bu bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalıya ödenmek suretiyle kıyı olan bölümün tapu kaydının iptal/terkini kararı verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun hükmün esasına ilişkin onama kararına katılmıyorum. 27.10.2014
Yargıtay — Esas No: 2022/6779, Karar No: 2022/8155, Tarih: 22.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6779 E.  ,  2022/8155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dava ücret farkı, ikramiye, temettü, yıllık izin ücreti, ayrımcılık tazminatı ve yoksun kalınan diğer hak ve fark alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 20.04.2017 tarihinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/3197 Esas, 2018/846 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.01.2021 tarihli ve 2020/3739 Esas, 2021/575 Karar sayılı kararı ile bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/640 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.01.2022 tarihli ve 2022/467 Esas, 2022/1009 Karar sayılı kararı ile kararın bozulmasına, dosyanın (bozma sonrası inceleme yapmakla yetkili ve görevli) ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine iletilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/1385 Esas, 2022/922 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına göre İlk Derece Mahkemesince Yargıtay bozma kararına uyularak verilen kararın artık temyiz kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle Yargıtay ilgili Dairesine gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Kanun'un 371 ve devamı maddelerinde temyiz incelemesi neticesinde bozma sebebi yapılacak hususlar ve bozma kararı üzerine yapılacak işlemler düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre Yargıtayın bozma kararı, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararı kaldırıp düzelterek verdiği bir karar veya ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp davanın esası hakkında yeniden verdiği bir karara ilişkin ise dosya, kararı vermiş olan bölge adliye mahkemesine veya uygun görülen başka bir bölge adliye mahkemesine gönderilir. Çünkü artık burada ilk derece mahkemesinin bir kararı mevcut değildir; bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır. Bu nedenle dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmelidir. Bölge adliye mahkemesi, yaptığı değerlendirmede bozma kararının doğru olduğu kanaatine varırsa bozmaya uyma kararı verecektir.

Dairemizin 25.01.2022 tarihli ve 2022/467 Esas, 2022/1009 Karar sayılı ikinci bozma kararı ile;

"...

Dairemizin 13.01.2021 tarihli bozma ilamı ile bozulan karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 10.04.2018 tarih, 2017/3197 esas, 2018/846 sayılı kararıdır. Çünkü Bölge Adliye Mahkemesi kararı ‘... 10. İş Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli 2015/1210 esas, 2017/274 karar sayılı kararının ortadan kaldırılarak yeniden verdiği esasa ilişkin’ bir karardır. Dairemizce bozma kararına konu dosya, maddi hata sonucunda İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. İlk Derece Mahkemesince, bozma sonrasında davaya bakma görevi ve yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğu halde, bozmaya uyma kararı verilerek yargılama sürdürülmüş ve davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur. Ancak bozulan karar İlk Derece Mahkemesi kararı olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesi kararı olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin maddi hata sonucunda kendisine gönderilen dosya ile ilgili olarak yargılama yapması ve hüküm kurması kanunun açık hükmüne aykırıdır.

Belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 13.01.2021 tarih, 2020/3739 esas, 2021/575 sayılı kararı ile sayılı bozma ilamı doğrultusunda yetkili ve görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından gerekli inceleme yapılarak, usulünce bir karar verilebilmesi için kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 13.01.2021 tarih, 2020/3739 esas, 2021/575 sayılı kararı ile sayılı bozma ilamı doğrultusunda yetkili ve görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından gerekli inceleme yapılarak, usulünce bir karar verilebilmesi için kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

..." gerekçesiyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın (bozma sonrası inceleme yapmakla yetkili ve görevli) ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine iletilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, Dairemizin 13.01.2021 tarihli ilk bozma kararında maddi hata sonucunda dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi yerine İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, nitekim Dairemizin 25.01.2022 tarihli ikinci bozma kararında bu maddi hataya değilinerek 13.01.2021 tarihli ilk bozma kararı doğrultusunda yetkili ve görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından gerekli inceleme yapılarak usulünce bir karar verilebilmesi için kararın yeniden bozulmasına ve dosyanın (bozma sonrası inceleme yapmakla yetkili ve görevli) ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Buna rağmen ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince, yetkisi olmadığı hâlde maddi hata sonucunda kendisine gönderilen dosya ile ilgili ilk bozma kararı uyarınca yargılama yapan İlk Derece Mahkemesi kararına atıf yapılarak 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına göre Dairemize gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi açıkça hatalıdır.

Açıklanan nedenlerle, Dairemizin 13.01.2021 tarihli ve 2020/3739 Esas, 2021/575 Karar sayılı ilk bozma kararı doğrultusunda gerekli inceleme yapılarak usulünce bir karar verilebilmesi için dosyanın yetkili ve görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE İADESİNE, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11879, Karar No: 2022/745, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/11879 E.  ,  2022/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hüküm fıkralarında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafii aynı müdafiin atandığı, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’nın savunmalarında, üzerilerine atılı suçu suça sürüklenen çocuk ... ile beraber işlediklerini savunmaları, suça sürüklenen çocuk ...’ın ise suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocuk ...’a ayrı bir müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

1- Mahkemece suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafii aynı müdafiin atandığı, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’nın savunmalarında, üzerilerine atılı suçu suça sürüklenen çocuk ... ile beraber işlediklerini savunmaları, suça sürüklenen çocuk ...’ın ise suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocuk ...’a ayrı bir müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 18/02/2013 tarihli raporunda, suça sürüklenen çocuğun işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığının ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğinin belirtildiği, 28/03/2014 tarihli Siverek Devlet Hastenesi psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen raporda da suça sürüklenen çocuğun işlediği suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığının ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğinin belirtildiği, ancak Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 10/09/2015 tarihli raporunda ise suça sürüklenen çocuğun olay tarihi itibariyle işlediği iddia edilen suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında; raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi’nden suça sürüklenen çocuk ...’nın suç tarihi olan 25/01/2013 tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi ile yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırdan 1/3 oranında artırım yapılması,

4- Suça sürüklenen çocukların suça konu yerden 1 adet cep telefonu ile mağdur ...’ın beyanına göre 200-250 TL civarındaki gıda malzemelerini çalmaları şeklindeki olayda şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak indirim yapılması,

5- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde yaş küçüklüğünden indirim yapılması sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi,

6- Dosya içerisinde bulunan nüfus kaydına ve UYAP’tan çıkarılan nüfus kayıt örneğine göre, fiili işlediği tarihte 12 yaşını doldurup, 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,