muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5067, Karar No: 2024/6536, Tarih: 02.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/5067 E.  ,  2024/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/218 E., 2021/515 K.

HÜKÜM : Kabul

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davacı ... vekili ve davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; dava konusu 46 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan kısmının kumsal alan olarak tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiş, aşamada 46 parsel sayılı taşınmazın 975 ve 976 parsel sayılı taşınmazlara dönüştüğünü ve 976 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını bildirerek dava konusunu 976 parsel olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar; taşınmazın kıyı-kenar çizgisi dışında olduğunu, babalarından kendilerine intikal ettiğini, ekip sürülen bir yer olduğunu, komşu taşınmazlar da aynı konumda olmasına rağmen onlara dava açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, aşamada davalı ...’ın payını .... Otelcilik ve Turizm Anonim Şirketine satması üzerine, anılan Şirket davaya dahil edilmiş ve davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.06.2002 tarihli ve 1999/62 Esas, 2002/315 kararı ile; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 21.06.2002 tarihli kararının süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 24.09.2003 tarihli ve 2002/8652 Esas, 2003/9526 Karar sayılı kararı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, davalıların karar düzeltme başvuruları üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 13.02.2019 tarihli ve 2018/10879 Esas, 2019/1385 Karar sayılı kararı ile; kıyı-kenar çizgisinin tespitinde eksik araştırma ve inceleme yapıldığı gerekçesiyle karar düzeltme talebinin değinilen yönler itibariyle kabulü ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle:

a. Davanın kabulüne karar verilmesine rağmen hatalı olarak aleyhlerine yargılama giderlerine hükmedildiğini ve lehlerine vekalet ücreti hükmedilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

2. Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle:

a. Eski kıyı-kenar çizgisinin İdare Mahkemesi kararı ile iptal edildiğini, dava konusu taşınmazın İdarece belirlenen yeni kıyı-kenar çizgisi içerisinde yer almadığını,

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle:

a. Davanın kabulüne karar verilmesine rağmen hatalı olarak aleyhlerine yargılama giderlerine hükmedildiğini ve lehlerine vekalet ücreti hükmedilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

2. Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle:

a. Eski kıyı-kenar çizgisinin İdare Mahkemesi kararı ile iptal edildiğini, dava konusu taşınmazın İdarece belirlenen yeni kıyı-kenar çizgisi içerisinde yer almadığını,

b. Bozma ilamında toplanılması gerektiği belirtilen belgelerin toplanılmadığını, eksik bilgi ve belge ile keşif yapıldığını,

c. Zemin sondajı ile kıyı-kenar çizgisi belirlenmesinin hatalı olduğunu,

d. İdare Mahkemesinde yapılan keşifte detaylı inceleme yapıldığını, eski ve yeni kıyı-kenar çizgisi ile İdare Mahkemesinde hazırlanan bilirkişi raporundaki çelişkilerin giderilmediğini, itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca tapu iptali ile terkini istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğinden; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 1971 yılında ...’ın mirasçıları olan davalı ..., davalı ... ile dava dışı ...,... ve ... adlarına 1/5'er paylarla tespit ve tescil edildiğini, tespitin 24.11.1972 tarihinde kesinleştiği, sonrasında yapılan temliklerle .....’ın 6/10, ....’nin 4/10 payı olduğu, Hasan’ın payını 12.09.2017 tarihinde davalı Şirkete satış suretiyle temlik ettiği, 46 parsel sayılı taşınmazın önce 976 parsel olduğu, sonrasında yapılan 22/a çalışmaları uyarınca da 111 ada 1 parsel sayısını aldığı görülmüştür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin ve davalı Şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı Şirketten alınmasına,

Dosyanın Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5212, Karar No: 2024/7322, Tarih: 10.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/5212 E.  ,  2024/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/433 Esas, 2023/93 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/184 E., 2020/107 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın sahibi olduğu "Ö.Ç.S" markasını Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde tescil ettirdiğini, reklamlarda kullandığını, davalının ise marka ile iltibasa neden olacak şekilde "Y.Ç.S" markasını haksız olarak kullandığını, müvekkilinin marka için yoğun emek ve para harcadığını, davalının kullanımının kötü niyetli olduğunu, karıştırma ihtimali ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunu, müvekkilinin markası "Ö.Ç.S"'nin önüne ve arkasına ek getirilerek marka yaratılmasının hak ihlaline sebep olduğunu, davacı ile davalının aynı sektörde yer aldıklarını, ürün kutularının renk, şekil ve görsellik açısından neredeyse birebir aynı olduğunu, tüketici nezdinde karışıklığa sebep olacağını, markalardaki harf değişiminin karışıklığı engellemeyeceğini, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu, ilgili çevrelerce tanınmanın tanınmış marka kriteri için yeterli olduğunu iddia ederek davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespit ve men'ine, davalının bağlı bulunduğu esnaf odasındaki sicilden terkinine ve hükümsüzlüğüne, davalının "Y.Ç.S." ibaresinin yer aldığı kutu, ambalaj ve faturaların toplatılmasına ve dava sonunda imhasına, davalının "Y.Ç.S.+Şekil" işletme adını kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddia ettiği ve görsel ürünlerde de desteklediği markanın müvekkilince kullanılmakta olduğunu, bu ve benzeri diğer görselleri ve varsa web sitesini kabul ettiklerini, dava konusu markanın müvekkili adına tescilli olmadığını, markanın hükümsüzlüğü davasının tescilli marka sahibine karşı açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının "Ö.Ç.S....+Şekil" markası ile davalının kullandığı "Y.Ç.S. ...+Şekil" markasının ilk harfi dışında kalan harflerinin aynı olduğu, her iki markada da üçgen içinde yer alan daireler içine bu harflerin ayrı ayrı yerleştirildiği, üçgen şeklin altında davacının markasında "...", davalının markasında ise "..." ibarelerinin diktörgen çerçeve içinde yazılı olduğu, markalara ilk bakışta bu harflerin ve harflerin içine yerleştirildiği yuvarlak ve üçgen şeklinin dikkat çektiği, her iki tarafın markalarında gerek harflerin yerleştirilme şekli gerekse şekil unsurunun bire bir aynı olduğu, davacının markasında yer alan "..." ibaresi ile davalının markasında aynı yerde yer alan "..." ibaresinin farklı olmasının markaları farklılaştırmaya yetmediği, davalının şekil unsuru da içeren bu markayı tesadüfen oluşturmasının mümkün olmadığı, her ne kadar davalı tarafın kullandığı markanın dava dışı ... Gıda Meşrubat Pazarlama İnşaat Nakliye Turizm Tekstil Metal Tic. ve San. Ltd. Şti. adına tescilli olduğu anlaşılmışsa da, bu markayı haklı bir nedenle kullandığına dair bir delil ve belge sunmadığı, davacının markası ile davalının markasını kullandığı nalburiye ürünlerinin ortalama tüketici kitlesine hitap ettiği, bu nedenle her iki tarafça da çivi ürünü üzerinde kullanılması halinde markalar arasında karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğu, her ne kadar davacının markası çivi emtiası için tescilli değilse de dosyaya sunulan fatura örneklerinden anlaşıldığı üzere 2011 yılından bu yana davacının markasını çivi emtiası üzerinde de kullandığı, davacıya aitken müddet olan 19.06.1995 tescil tarihli, 160103 numaralı "Ö.Ç.S....+Şekil" markasının "çivi" emtiası için tescilliyken yenilenmemesi nedeniyle 18.06.2005 tarihinden itibaren müddet olduğu, davalının kullandığı "Y.Ç.S. ...+Şekil" markası üzerinde korunması gereken bir hakkının bulunmadığı, davacıdan daha önce bu markayı kullandığına ve maruf hale getirdiğine dair dosyaya bir delil sunmadığı, zaten davalının Esnaf Odasına kayıt tarihinin 01.04.2014 olduğu, davacının markası tanınmış bir marka olmasa da, aynı alanda ticari faaliyette bulunan davalının davacının markasından haberdar olmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, kendisine göre özgün ve ayırt edici nitelikteki markanın aynen kullanılmasının ve ürün ambalajlarının davacının ürün ambalajlarına benzetilmesinin davalının kötü niyetli olduğunu gösterdiği, davalının bu eyleminin haksız rekabet niteliğinde olduğu, davalının çivi emtiası üzerinde "Y.Ç.S. ...+Şekil" markasını kullanmasının davacının hak sahibi olduğu "Ö.Ç.S. ...+Şekil" markasına tecavüz niteliğinde olduğu, her ne kadar davalının ticari işletme adının terkini de talep edilmişse de, davalının ticari işletme adının Esnaf Odası kayıtlarında "... Metal İnşaat Malzemeleri Ticaret" olarak kayıtlı olduğu, bu ibarenin davacının markası ile benzerliğinin bulunmadığı, davacının markası ile benzer olan "Y.Ç.S

.Ç.S. ...+Şekil" markasını kullanmasının davacının hak sahibi olduğu "Ö.Ç.S. ...+Şekil" markasına tecavüz niteliğinde olduğu, her ne kadar davalının ticari işletme adının terkini de talep edilmişse de, davalının ticari işletme adının Esnaf Odası kayıtlarında "... Metal İnşaat Malzemeleri Ticaret" olarak kayıtlı olduğu, bu ibarenin davacının markası ile benzerliğinin bulunmadığı, davacının markası ile benzer olan "Y.Ç.S." ibaresinin işletme adında yer almadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının iş yerinde ve iş evrakında kullandığı "Y.Ç.S.+Şekil" markasının davacıya ait "Ö.Ç.S.+Şekil" markası ile iltibas yaratacak derecede benzer olması nedeniyle davalının eyleminin davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespitine, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin men'ine, davalıya ait üzerilerinde "Y.Ç.S.+Şekil" markasının yer aldığı kutu, ambalaj ve iş evrakının üzerinden markanın silinmesine, bu mümkün değilse toplatılmalarına ve karar kesinleştiğinde masrafı davalıdan alınmak suretiyle imha edilmelerine, davalının "Y.Ç.S." ibaresini işletme adı olarak kullanmasının yasaklanmasına, "Y.Ç.S." ibaresi davalının işletme adı olarak kayıtlı olmadığından işletme adının terkini talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı istinaf isteminde pasif husumeti bulunmadığını, kendisinin marka sahibi olmadığını ileri sürmüş ise de dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olmadığı gibi davacı markasal hakkına dayalı olarak tecavüz iddiasında bulunduğundan husumetin markanın haksız kullanıldığı iddia olunan kişiye yöneltilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık görülmediği, davacının 19.06.1995 tescil tarihli, 160103 numaralı Ö.Ç.S ...+ Şekil markası çivi emtiasında tescilli ise de markanın müddet olduğu, 2007/37401 numaralı Ö.Ç.S ... + ŞEKİL markasının ise çivi emtiası sınıfında tescilli olmadığı, ancak davacının faturalarına ve mali bilirkişinin raporuna göre markanın dava tarihinden önceki beş yıl içerisinde "çivi" emtiasında etkin şekilde kullanıldığı tespit edilmiş olup davalının ise markayı davacıdan önce kullandığı hususunda bir iddiada bulunmadığı gibi delil ibraz etmediği, savunmaya konu marka çivi emtiasında tescilli olmadığı gibi davalı tarafça kullanımın hakka dayalı olduğu hususunda delil, lisans sözleşmesi ibraz edilmediği, davalının Y.Ç.S. ... + şekil ibaresini (20.10.2016 tarihli faturada ) çivi emtiasında markasal olarak kullandığı, davacının Ö.Ç.S. ...+ şekil markası ile davalının Y.Ç.S. ... + şekil şeklindeki kullanımı karşılaştırıldığında, her iki ibarede de üçgen içinde yer alan daireler içine harflerin ayrı ayrı yerleştirildiği, üçgen şeklin altında davacının markasında "...", davalının markasında ise "..." ibarelerinin dikdörtgen çerçeve içinde yazılı olduğu, markalara ilk bakışta bu harflerin ve harflerin içine yerleştirildiği yuvarlak ve üçgen şeklinin dikkat çektiği, her iki tarafın markalarında gerek harflerin yerleştirilme şekli gerekse şekil unsurunun bire bir aynı olduğu, davacının markasında yer alan "..." ibaresi ile davalının markasında aynı yerde yer alan "..." ibaresinin farklı olmasının markaları farklılaştırmaya yetmediği, markanın her iki tarafça çivi ürünü üzerinde kullanılması hâlinde ortalama tüketici nezdinde markalar arasında karıştırılma ihtimali olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının markasal ve işletme adı olarak kullandığı "Y.Ç.S + Şekil" ibaresinin davacının "Ö.Ç.S.+Şekil" markası ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğu iddiasına dayalı marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, davalının işletme adının terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 9 uncu maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 9 uncu maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14670, Karar No: 2018/3884, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/14670 E.  ,  2018/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 1447 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporuna istinaden bina, müştemilat ve ağaç bedeli olarak 2.138,00 TL ödendiğini ancak sonradan ödenen bu bedelin belirlenen bedelden çok düşük olduğunu ve eksik ödeme yapıldığının öğrenildiğini ileri sürerek, bina ve müştemilat bedelinin yeniden tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL’nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslahla talep sonucunu 13.275,00 TL’na yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talepte bulunduğu, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Bu itibarla yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/1690, Karar No: 2009/4085, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1690 E.  ,  2009/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.6.2009 Salı günü davacı ... vekili Av. ... geldi, davalı ... A.Ş tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait iş makinasının davalı ... şirketine makina kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu iş makinasında meydana gelen hasar bedelinin sigorta şirketi tarafından ödenmediğini belirterek, 16.549.50.YTL'nin dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş makinasında meydana gelen hasarın aşınma ve yıpranmadan, bakımsızlıktan kaynaklandığını, hasarın poliçe teminatı dışında kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, iş makinasında meydana gelen hasarın makinanın yaşı ve çalışma saati itibariyle bakımın düzenli yapılmaması nedeniyle makina kırılması sigortası Genel Şartları 3/h maddesi gereğince hasarın teminat dışı kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 6.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.