muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8947, Karar No: 2018/5976, Tarih: 25.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8947 E.  ,  2018/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında ...nın 158/1-e, 62, 52/2-4, 158/1-e-son, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet,TCK’nın 204/1, 62, 53, CMK 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ... hakkında beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetine dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanık ...’in beraatine ilişkin hükümler, ile sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar; sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafii, müşteki ... vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmeyen müşteki kurumun sanıklar hakkında açılan kamu davasına katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunması ve 5271 szayılı CMK'nın 260/1. madde fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan, yokluğunda hüküm kurulan ve hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan vekilinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a)Sanıklar ... ve ... yönünden; sanıkların, eczacı olan sanık ...’in diplomasını kiralayarak açtıkları Konak Eczanesinde 22/11/2017 ile 20/05/2008 tarihleri arasında oluşturdukları 340 adet sahte reçeteleri katılan kuruma ibraz edip toplamda 122.553,66 TL katılan ... zarara uğrattıkları şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Kabule göre;

Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre;

Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20 - 100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

b)Sanık ... hakkında; sanığın 31/12/2012 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/138, Karar No: 2021/1198, Tarih: 11.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/138 E.  ,  2021/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ... şirketi arasında müvekkili şirkete ait ... plaka nolu araca genişletilmiş kasko sigortası yapıldığını, müvekkiline ait ... plaka nolu aracın evinin önünde park halinde olduğunu, 20.06.2014 tarihinde sabahleyin kendisine ait...plaka nolu aracın camının ve kilidinin zorla açıldığını, şirkete ait ..plaka nolu araç ile eşine ait ... plaka nolu aracında yerinde olmadığını fark ettiğini, kendisine ait araç içerisinde yaptığı incelemede aracın içerisinde bulunan kutunun açılarak çalınan iki aracın yedek anahtarının yerinde olmadığını fark ettiğini, durumu kolluk kuvvetlerine bildirdiğini, 26.06.2014 günü ... İlçe Jandarma Komutanlığındaki ilgili kolluk kuvvetleri dava dışı ...'ı telefonla arayarak ....plaka nolu aracın ...'ye kaçırılırken bir çatışma esnasında yakalandığını, davaya konu çalınan araç ile ilgili poliçe kapsamında hasarın giderilmesi için davalı şirkete talepte bulunulduğunu, ancak araçtaki hasar tazminatının ödenemeyeceğini bildirdiğini, müvekkilinin aracın onarım bedeli olan 9.473,93 TL'yi yetkili servise ödediğini, hasarın poliçe kapsamında davalı ... şirketi tarafından karşılanması gerektiğini, bütün bu nedenlerle, fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.500,00 TL tutarındaki maddi zararın 31.07.2014 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte müvekkili şirkete ödenmesini talep etmiş, talebini 10.473,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 10.473,93 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko poliçesi kapsamındaki aracın çalınması sebebi ile oluşan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.4.11 maddesi uyarınca sigortalı araç anahtarlarının, sigortalının veya aracı kullanımına tahsis ettiği kişinin kendi ev veya işyeri niteliğindeki kapalı ve kilitli bir mekanda muhafazası esnasında, bu mekana, kırma, delme, yıkma, devirme, zorlama, öldürme, yaralama, zor ve şiddet kullanarak veya tehditle ya da araç gereç veya bedeni çeviklik sayesinde tırmanmak sureti ile ele geçirilerek aracın çalınması veya araç parçalarının çalınması veya çalınmaya teşebbüs edilmesi sonucu oluşacak zararlar teminat kapsamındadır.

Kasko poliçesinde “Aracın Çalınması veya Çalınmaya Teşebbüs Rizikosuna İlişkin Özel Şartlar” başlığı altında; Sigortalı araç anahtarlarının ele geçirilmesi suretiyle aracın çalınması nedeniyle oluşacak zararların ise;

1-Sigortalı araca ait anahtarların araç üzerinde veya araç içerisinde bırakılması nedeniyle meydana gelen hırsızlık veya hırsızlığa teşebbüs zararları;

2-Sigorta ettireni veya araç malikini veya sigortalıyı veya sürücüyü, resmi sıfat takınarak veya güven oluşturan şekil, davranış, görüntü ve eylemlerle yanıltarak sigortalı aracın ve/veya anahtarlarının elde edilmesi suretiyle meydana gelen hırsızlığa teşebbüs veya çalınmasından doğan zararlar;

3-Cebir, fiziksel şiddet kullanmaksızın araca ait anahtarları ele geçirerek yapılan hırsızlık veya hırsızlığa teşebbüs sonucu oluşan zararlar;

4-Kendisine ait olmadığı halde gönül rızası ile kullanılmasına izin verilen veya kendisine emanet olarak teslim edilen aracın, bu kişilerce çalınmaya teşebbüs edilmesi veya çalınması neticesinde meydana gelen zararlar;

5-Sigorta ettiren/sigortalı/araç sahibi/sürücünün algılama yeteneğinin zayıflığından ve/veya içinde bulunduğu hal ve şartlardan yararlanarak sigortalı aracın anahtarlarının ele geçirilmesi sonucu meydana gelen hırsızlık veya hırsızlığa teşebbüs hallerinde teminat dışı bırakılmıştır.

Somut olayda, davacı şirket yetkilisinin kendi ... plakalı aracı ile şirkete ait .... plakalı araç ve eşine ait .... plakalı aracın yan yana park edildiği, sabahında eşinin ve şirketin araçlarının park yerinde olmadığını, kendi aracının ise ön camının yarıya kadar açık olduğunu ve kapaklı kapalı bölmede çalınan araçların yedek anahtarlarının olmadığı anlaşıldığı, şirket aracının 26.06.2014 tarihinde ...’ye kaçırılırken bir çatışma esnasında yakalandığını, hasarlı olduğunu, davalı kasko sigorta şirketi tarafından karşılanmadığını belirterek, hasar bedelinin davalı kasko sigortacısından talep etmiştir. Davalı ... şirketi ise sigortalı araca ait anahtarların cebir, fiziksel şiddet kullanılmaksızın araca ait anahtarları ele geçirilerek hırsızlığın yapıldığını, teminat dışında kaldığını savunmuştur.

Diğer araçların (sigortalı araç ve şirket yetkilisinin eşine ait araç) anahtarlarının olduğu şirket yetkilisine ait araçta yapılan incelemede; ... plakalı siyah renkli merdeces otomobil olduğu, otomobilin sağ ön kapı camının yarıya kadar açık olduğu, cam üzerinde, cam çerçevesi ve kapı üzerinde herhangi bir zorlama izinin sert cisim izinin olmadığı, camın ve kapının sağlıklı çalıştığı, diğer kapı ve camların sağlam olduğu,oto içerisinde dağınıklığın olmadığı, her iki ön koltuk arasında bulunan konsolun kapağının açık olduğu görüldüğü rapor edilmiştir.

Yukarıdaki açıklananlar ışığında, davacı şirkete ait aracın yedek anahtarının başka aracın kapalı bölmesinde saklandığı, bu araçtan anahtarların hiçbir zorlama olmaksızın sağ ön kapı yarıya kadar açık olan camından girilmesi suretiyle yedek anahtarın alınarak davacı şirkete ait aracın çalındığı anlaşılmış olup kasko poliçesinde özel şartlarda düzenlenen Cebir, fiziksel şiddet kullanmaksızın araca ait anahtarları ele geçirerek yapılan hırsızlık veya hırsızlığa teşebbüs sonucu oluşan zararların teminat kapsamında dışında kaldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5677, Karar No: 2012/9134, Tarih: 18.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5677 E.  ,  2012/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iktisap ve konut ihtiyacı Nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili; kiralananın müvekkili tarafından 07.08.2008 tarihinde satın alındığını, satın alma olgusu ve ihtiyaç iradesinin noter ihtarı ile davalıya 03.09.2008 tarihinde bildirildiğini ancak kiralananın tahliye edilmediğini belirterek iktisap ve ihtiyaç nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı vekili ise müvekkilinin önceki malik ile imzalanan 31.07.2003 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca kiracı olduğunu, davanın akdin yenilendiği tarihten itibaren 1 ay içinde açılmadığını, keza yeni malikin iktisap tarihinden itibaren bir ay içinde ihtar keşide ederek 6.ayın sonunda dava açma hakkı bulunmakta ise de davanın 6.ayın sonu itibariyle açılmadığını bu nedenle davanın süresinde olmadığını savunmuştur. Mahkemece, davanın iktisap tarihinden itibaren 6 aylık sürenin dolmasından itibaren makul bir sürede açılmadığı davacının dürüstlük kuralına aykırı hareket ettiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

6570 Sayılı Yasa kapsamına giren bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda, dilerse Yasanın 7/d maddesinde öngörülen sürelerden yararlanarak ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Yeni malikin bu seçeneklerden hangisi yararına ise onu tercih etme hakkı vardır. 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine dayanması halinde yeni malikin iktisap günü de dahil olmak üzere iktisap tarihinden itibaren bir (1) ay içinde kiralananı satın aldığını ve ihtiyacı olduğunu kiracıya bildirmesi ve yine iktisaptan itibaren iktisap günü dahil altı (6) ayın sonunda dava açması gerekir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür.

6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine göre açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine göre açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımızda; davalının eski malik ile imzaladığı kira sözleşmesi 01.08.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup davacı kiralananı 07.08.2008 tarihinde iktisap etmiştir. İktisap olgusu ve ihtiyaç iradesi 03.09.2008 tarihinde davalıya bildirilmiş olup dava ise altı ayın bitmesinden yaklaşık bir yıl sonra 01.03.2010 tarihinde açılmıştır. Kanunumuzda davanın, 6 aylık sürenin bitmesinden sonra ne zamana kadar açılabileceği düzenlenmiş değildir. Ne var ki yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davanın iktisabı izleyen 6 aydan hemen sonra açılma zorunluluğu da bulunmamaktadır. Davacı 07.08.2008 tarihinde tebliğ edilen ihtarla ihtiyaç iradesini bildirdiğine göre davanın, kiracı ile eski malik arasındaki akdin hitamı olan 31.07.2010 tarihine kadar açılması mümkündür. Bu itibarla 01.03.2010 tarihinde açılan dava süresinde olup mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın süresinde açılmadığından bahisle istemin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15914, Karar No: 2018/7098, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15914 E.  ,  2018/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...ve End. Malz. San. Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ödeme emrinin sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 27.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekili tarafından ise henüz takip kesinleşmeden 03.06.2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir takip bulunmadığından, sanığın yasal unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''31.05.2015'' yerine ''03.06.2015'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8988, Karar No: 2021/12361, Tarih: 01.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8988 E.  ,  2021/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalılar tarafından davacı aleyhine Akçaburgaz Mevkii, 180 ada, 1 parselde kayıtlı A-31 Blok 2 nolu bağımsız bölümde kiracı olduğu ve aidatları ödemediği gerekçesiyle Büyükçekmece 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/470 Esas sayılı ve Büyükçekmece 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2084 Esas sayılı dosyalarıyla icra takibi başlatıldığını, davacının hiçbir şekilde aidat borcu olan taşınmazda ikamet etmediğini, kiracı olarak da bulunmadığını ve söz konusu taşınmazın sahibi olmadığını, taşınmazda müvekkilinin dayısının ikamet ettiğini, icra takibinden sonra taşınmaza haciz konulup söz konusu evin satışına gidildiğini, davacıya karşı başlatılan icra takiplerinin iptaline, taşınmazın satış bedelinin müvekkiline iadesine, taşınmazın satış değeri ile dava tarihindeki değeri arasındaki farkın satış tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılar tarafından müşterek ve müteselsilen müvekkiline ödenmesine, davacı tarafından davalılar vekiline ödenmiş olan 12.000,00 TL'nin müvekkiline iadesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8486, Karar No: 2024/1240, Tarih: 06.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8486 E.  ,  2024/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2531 Esas, 2023/509 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/725 Esas, 2020/1023 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili, Solhan ilçesi, ... köyü, 142 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden acele koyma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele, dava dört ay içinde sonuçlandırılmadığından 23.11.2019 tarihinden karar tarihi olan 26.11.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilerek karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline, taşınmazın baraj gölü sahası içerisinde kalması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddesinin (C) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedel tespitinde Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin hesaplamaya esas alınmasının doğru olmadığını, ürün veriminin yüksek, masrafın ise düşük alındığını, hesaplama yapılırken yörede yetişen ürünlerin münavebeye esas alınması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının % 6-7 oranında uygulanması gerektiğini, yine hesaplamanın acele el koyma tarihi olan 2017 yılı birim fiyatları esas alınarak yapılması gerektiğini, taşınmazın sulu değil kuru arazi vasfında olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan yapının da hatalı hesaplandığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç