muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2857, Karar No: 2014/20107, Tarih: 25.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2857 E.  ,  2014/20107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/24427

MAHKEMESİ : İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

NUMARASI : 2007/379 (E) ve 2010/187 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Dosya kapsamına göre; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazı şirket yetkilisi olan sanığa tebliğ edilememiş ise de, sanığın 25.01.2007 günü vergi dairesine gelerek vergi denetmeni Ü. G. ile birlikte imza altına aldıkları aynı tarihli tutanak ile defter ve belgelerinin ibrazına ilişkin talepten haberdar olduğu, buna rağmen varlığı noter tasdik bilgileriyle sabit olan 2002 yılına ait defter ve belgelerinin su baskını nedeniyle zayi olduğunu, ancak durum tespiti de yaptırmadığını, su basmasına ilişkin bilgi ve belgelerin Zeytinburnu Belediyesi'nde bulunduğunu savunarak yetkili vergi inceleme elemanına istenilen defter ve belgeleri ibraz etmediği, sanığın savunmasının Zeytinburnu Belediyesi'nden gelen 10.12.2009 tarihli yazı ile de doğrulanmadığının anlaşıldığı cihetle, süreklilik gösteren dairemiz kararları ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273-288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere ispatlanamayan ve durum tespiti yaptırılmayan zayi iddiasının mevcudiyetine nazaran usulüne uygun tebligatın da aranmayacağı ve 213 sayılı VUK'nun 139/1. madde ve fıkrasındaki, incelemenin işyerinde yapılması zorunluluğu bulunmadığından, yüklenen “defter belge gizlemek” suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3019, Karar No: 2018/2241, Tarih: 29.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3019 E.  ,  2018/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.12.2015 gün ve 2014/26-2015/538 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 27.03.2018 gün, 2018/2152 Esas, 2018/1169 Karar sayılı geri çevirme kararında, birleşen dava için yatırılması gereken maktu temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmadığı belirtilerek, tamamlatılması istendiği halde geri çevirme kararı gereği yerine getirilmeksizin dosyanın iade edildiği anlaşıldığından, mahkeme hakimince kalem görevlilerinin uyarılarak ve bizzat takip edilmek suretiyle, geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın 2. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7024, Karar No: 2017/6228, Tarih: 05.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7024 E.  ,  2017/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret ve ... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elektrik aboneliği sözleşmesi kapsamında alınan kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince; her ne kadar davacının tacir kaydının bulunmadığı anlaşılmış ise de davacının mesleki amaçlı tarımsal sulama aboneliğinin bulunması nedeniyle tüketici tanımına uymadığı gibi 4077 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, bu duruma göre uyuşmazlığının çözümünün genel mahkemelerinin görevi içerisinde kaldığı, davacının tacir olarak kabul edilmesi gerektiği, davalının ise ticari şirket olduğu, tarafların sözleşme ile ... Mahkemelerini yetkili kıldıklarından dolayı davanın sadece sözleşme ile belirlenen ... Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk (Ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise tarafların tacir olmaması nedeniyle HMK'nın 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesinin geçerli olamayacağı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesinde "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilerek genel yetkili mahkeme düzenlenmiştir.

Bu yetki kuralı kesin olmadığından, HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir.

Bundan başka, taraflar sözleşmeye koyacakları bir yetki şartı ve ayrı bir yetki sözleşmesi (bkz. m. 17) ile başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğunu kararlaştırabilirler. Ancak dikkat edilmesi gereken husus, 6100 sayılı Kanunla getirilen bu yeni düzenlemede yetki sözleşmesinin sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapılabilecek olmasıdır. Zira, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununda yetki sözleşmesinin kimler arasında yapılacağı belirtilmediği için yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde taraflar istedikleri mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilmektedirler.

Somut olayda; davacı vekilinin, davacıya ait elektirik faturalarına davalı tarafından yansıtılan kayıp kaçak bedelinin haksız ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla, kayıp kaçak bedelinin iadesi istemiyle dava açtığı, davalı tarafından süresinde sunulan cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulduğu ve yetkili mahkeme olarak ... Mahkemelerinin gösterildiği, anlaşılmakla, 6100 sayılı Kanunla getirilen bu yeni düzenlemede yetki sözleşmesinin sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapılabilecek olması nedeniyle, davada, HMK'nın 6. maddesi gereğince davalının yerleşim yeri mahkemeleri olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğu ve davada kesin ve özel yetki kuralının da bulunmadığı anlaşılmıştır.

İnceleme konusu ihtilaf, yetki uyuşmazlığına ilişkin olup, henüz görev uyuşmazlığı bulunmadığından, görev hususu değerlendirilmemiştir. Bu durumda, uyuşmazlıkta ... Asliye Ticaret Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/07/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13609, Karar No: 2015/11164, Tarih: 13.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13609 E.  ,  2015/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının kolluk araştırmasına göre ...'de anneannesi ile birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise kolluk araştırmasında küçüğün ...'de oturduğu belitilmiş ise de herhangi bir açık adres belirtilmediği, küçüğün birlikte yaşadığı belirtilen annenasi ... Şahan'ın MERNİS adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, küçüğün açık adresinin tespiti için geri çevrilen dosyada mahkemece yaptırılan 01.09.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre küçüğün “... Mahallesi, ... Sokak No: 31 ... ... adresinde ikamet ettiğinin bildirilmesine göre, uyuşmazlığın ... 3. Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11986, Karar No: 2014/11373, Tarih: 03.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/11986 E.  ,  2014/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/993-2013/674

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalılar taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilmeyeceği gibi, İ.. İ..’nin mallarının niteliği gereği kamuya tahsisli olmaları nedeniyle haczedilemeyeceğini, öte yandan 2560 sayılı İ.. İ.. Kanunu’nun 27. maddesine göre İ.. İ..’ye ait mallar devlet malı sayıldığından yapılan haciz işlemlerinin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Borçlu vekili 13.02.2013 tarihli celsede ise; 5999 ve 6111 sayılı yasalar kapsamında dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesini istediklerini, haciz konulan hesaptaki paranın niteliğinin araştırılması ya da dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması konusunda bir taleplerinin olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi uyarınca kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatların tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği, ilamın karar tarihinin 5999 sayılı ve 6111 sayılı Yasa'ların yürürlük tarihlerinden sonra olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, icra dosyasından konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından esastan, borçlu vekili tarafından yargı gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. M.. Ü.. Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 28.06.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir. Mahkeme'nin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma kapsamına göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/16837, Karar No: 2024/587, Tarih: 18.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16837 E.  ,  2024/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1165 E., 2023/324 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri; suça konu yerin babaları tarafından satın alındığına ve ölünceye kadar babaları tarafından kullanıldığına, tutanak içeriğini bilmeden imzaladıklarına, keşifte ağaçların bakımlarının ve budamasının yapıldığı belirtilmiş ise de, ağaçların bakımlarının kendileri tarafından yapılmadığına ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde kesinleşmiş orman sınırları içinde 3577,96 m2lik alanda 69 adet meyve ağacı dikildiğinin görülmesi üzerine sanıklar hakkında düzenlenen ve sanıkların imzaladıkları suç tutanağında, suça konu yerin vefat eden babalarından kaldığını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar savunmalarında; suça konu yerin orman olduğunu bilmediklerini, dava konusu yerin babaları tarafından kullanıldığını, babaları vefat ettikten sonra burayı kullanmadıklarını beyan etmişlerdir.

Orman, fen ve ziraat bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerde kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunduğu ve mevcut ağaçlarının bakım ve budamalarının yapıldığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanıkların suç kastlarının bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine hükmedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde olması nedeniyle, kesinleşmiş orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesinin gerekmesi, bu durumda suç kastı yokluğundan bahsedilemeyeceği ve bilirkişi raporunda ağaçların bakım ve budamasının yapıldığının tespit edilmesi nedeniyle sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, suç tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suça konu yerin babaları tarafından kullanıldığına ve tutanak içeriğini bilmeden imzaladıklarına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, suç tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suça konu yerin babaları tarafından kullanıldığına ve tutanak içeriğini bilmeden imzaladıklarına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.