muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1435, Karar No: 2025/1147, Tarih: 23.01.2025

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Yapılan açıklamalar ve değinilen ilke ve kararlar doğrultusunda, eldeki dosyada maddi olgunun açıklığa kavuşturularak tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin tespitinden sonra belirlenecek kusur oranlarına göre yeniden hesap raporu alınması gerektiği gözetildiğinde, taraflarca hükmün esas alınan hesap raporu yönünden istinaf edilmemesi nedeniyle taraflar yönünden oluşan usuli kazanılmış hak çerçevesinde hükme esas alınan hesap raporuna uygulanması, bu raporda bilinen dönem başlangıcı ile esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonu değiştirilmeksizin dolayısıyla esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonundan sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmadan davacının maddi tazminat alacağı ve usuli kazanılmış hakka göre manevi tazminatın belirlenmesi gerekmektedir. Dosya kapsamından, aldırılan 15.03.2022 tarihli raporun, 17.05.2019 tarihli raporda bilinen dönem başlangıcı ile esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonu değiştirilmeksizin dolayısıyla esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonundan sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmadan yeniden belirlenen kusur oranlarına göre hazırlandığı bu nedenle hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmaktadır. Bahsi geçen raporda davacının karşılanmamış gerçek zararının 240.224,34 TL olduğu belirlenmiştir. Yapılması gereken iş, davacının talebiyle bağlı kalınarak belirlenen bu miktar doğrultusunda karar vermektir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması ortadan kaldırma nedeni olmakla birlikte bu husus yeninde yargılama yapılmasını gerektirmediğinden esas hakkında düzelterek yeniden karar vermek gerekmiştir. Değinilen sebeplerle, davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf talebi dışındaki istinaf itirazları ile davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir. Kabule göre de ortadan kaldırma kararına konu ilam taraflarca manevi tazminat yönünden istinaf edilmediğinden taraflar yönünden kesinleştiği gözetilmeksizin önceki kararda hükmedilen tutarın altında manevi tazminata hükmedilmiş olması isabetsiz olup davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının kabulü gerektiğinden..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili katılma yolu ile sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesindeki sebeplerini yineleyerek tazminatın tam olarak kabulü gerektiğini beyanla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili katılma yolu ile sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesindeki sebeplerini yineleyerek tazminatın tam olarak kabulü gerektiğini beyanla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

A) Taraf vekillerinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde 200.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesince davalı şirket aleyhine 45.000,00 TL manevi tazminata karar verildiği, taraf vekillerinin manevi tazminat yönünden istinaf başvurusu üzerine istinaf mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davacı lehine bu kez 50.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu gözetildiğinde reddine ve kabulüne karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Taraf vekillerinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından; Mahkemece kaldırma ilamı öncesi hükme esas alınan kusur oranlarının davalı işverenin % 80, dava dışı makine operatörü ...'un % 20, ... işçinin kusurunun bulunmadığı şeklinde belirlendiği, bu kusur oranlarının uygulanması sonucu 08.01.2018 tarihli kök hesap bulurkişi raporunun aldırıldığ ve maddi zararın 96.299,07 TL olarak hesaplandığı, davacı vekilince 08.01.2018 tarihli kök hesap raporuna itiraz edilmeksizin raporda belirtilen tutar üzerinden maddi zararın 21.05.2018 tarihli dilekçe ile talep ettiği devamla mahkemece davalı vekili itirazı üzerine 11.09.2018 tarihli 1. ek raporun aldırıldığı, bu kez 1.ek rapora taraf vekillerinin itiraz etmesi üzerine 07.05.2019 tarihli 2. ek raporun aldırıldığı, 2. ek raporda davacının maddi zararının yukarıda belirtilen kusur oranlarının uygulanması ile 179.009,29 TL olarak hesaplandığı , Mahkemece kaldırma ilamı öncesi verilen 12.07.2019 tarihli 1.kararında 07.05.2019 tarihli hesap raporunun hükme esas alındığı ancak davacı talebi ile bağlı kalınarak hüküm kurulduğu, karara karşı yalnızca davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan kusur raporunun denetmen raporu ile rücu dosyasında aldırılan kusura ilişkin bilirkişi raporuyla çeliştiği ve çelişkinin giderilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile eksik inceleme nedeni ile kararın kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, Mahkemece kaldırma ilamı sonrası 26.07.2021 tarihli kusur raporu aldırıldığı bu kez davacının % 30 oranında, davalı işverenin % 50; dava dışı operatörün ise % 20 oranında kusurlu bulunduğu tespitinin yapıldığı Mahkemece dosyanın yeniden hesap bilirkişisine tevdi olunduğu, 15.03.2021 tarihli 3. ek raporun aldırıldığı raporda bilinen dönemin ileriye çekilmesi ve bakiye ömür tablosunun TRH-2010 tablosu olarak esas alınması sonucu davacı zararının 240.224,34 TL hesaplandığı, taraf itirazları üzerine aldırılan 30.09.2022 tarihli aktüerya ek bilirkişi raporunda seçenekli hesaplama yapılarak 2. seçenekte davacı tarafın 07.05.2019 tarihli istinaf incelemesi öncesi ilk kararını istinaf etmemesi ve Yargıtayın yerleşik içtihatlarında bahsi geçtiği gibi davalı tarafın usuli kazanılmış hakkı da dikkate alınarak BAM incelemesi öncesi mahkeme kararına en yakın tarihli asgari ücrete dair verileri belirleyen ve 08.01.2018 tarihli aktüerya bilirkişi raporunda belirlenen asgari ücret verileri dikkate alınarak yapılan hesaplamada davacı zararının 42.341,73-TL maddi tazminat olarak tespit edildiği, 3. seçenekte ise davacının ilk karara karşı istinaf yoluna müracaat etmemesinin asgari ücretin güncelleştirilmesi yönünden davalı lehine usulî müktesep hak teşkil etmeyeceğinin kabul edilmesi halinde, 2022 yılı ikinci dönem güncel veriler ile yapılan hesaplama neticesinde; ödeme tutarının ödeme tarihinden hesap tarihine kadar yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilmiş değerinin zarardan mahsup edilmesi sonucu; davacının bakiye ömrü PMF

.341,73-TL maddi tazminat olarak tespit edildiği, 3. seçenekte ise davacının ilk karara karşı istinaf yoluna müracaat etmemesinin asgari ücretin güncelleştirilmesi yönünden davalı lehine usulî müktesep hak teşkil etmeyeceğinin kabul edilmesi halinde, 2022 yılı ikinci dönem güncel veriler ile yapılan hesaplama neticesinde; ödeme tutarının ödeme tarihinden hesap tarihine kadar yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilmiş değerinin zarardan mahsup edilmesi sonucu; davacının bakiye ömrü PMF.1931 Yaşam Tablosuna göre belirlenir ise 338.606,20 TL, bakiye ömrü TRH-2010 Yaşam Tablosuna göre belirlenir ise, 411.360,43 TL bakiye zararının oluşacağının tespit edildiği, davacı vekilince maddi tazminat yönünden 411.360,43 TL üzerinden karar verilmesinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince 30.09.2022 tarihli ek bilirkişi raporunun 2. seçeneğinin kabul edilerek davacı lehine 42.341,73 TL maddi tazminata karar verildiği, anılan karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davacı lehine 15.03.2021 tarihli hesap bilirkişi raporunu hükme esas almak suretiyle davacının 240.224,34 TL maddi tazminata hak kazandığı ancak taleple bağlı kalınarak 96.299,07 TL maddi tazminat miktarına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Usuli kazanılmış hak davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrarı sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Usulü müktesep hak, anlam itibariyle, bir davada, Mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usulü kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar “Hukuk Devleti” kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk Devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulü kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Örneğin Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya Mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Zira usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince yerinde değerlendirme yapmak suretiyle davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesi sonucu maddi tazminatın 42.341,73 TL olarak esas alınması gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin Mahkemece verilen 1. karara karşı istinaf başvurusunun bulunmadığı gözden kaçırılarak kaldırma ilamı sonrası aldırılan ve bilinen dönemin ileriye çekilmesi ile açıkça itiraza uğramamasına rağmen bakiye ömür süresinin tespitinde TRH-2010 tablosunun esas alınması nedeniyle zararın daha fazla hesaplandığı 15.03.2021 tarihli 3. ek rapora itibar edilerek hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Taraf vekillerinin manevi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine,

2.Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesi yönünden;

A.Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe kısmında yer alan; "...Dairemizin ortadan kaldırma kararına konu ilamında hükme dayanak alınan hesap raporunun 17.05.2019 tarihli ek rapor olduğu, kararın davalı vekili tarafından 08.01.2018 tarihli ve 11.09.2018 tarihli hesap raporlarının eksik inceleme ve hatalı değerlendirme yapılması ve yüksek tutarda hesaplama yapılması nedeniyle istinaf edildiği, dolayısıyla davacı ve davalı tarafça bu rapora yönelik istinaf itirazı ileri sürülmemesi nedeniyle taraflar yönünden kesinleştiği, bu nedenle Mahkeme tarafından yapılacak işin ortadan kaldırma kararı sonrasında aldırılan 26.07.2020 tarihli kusura ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda taraflar yönünden kesinleşen 17.05.2019 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporu dikkate alınarak aynı bilirkişiden ek rapor aldırılıp sonucuna göre bir karar vermekten ibaret olduğu açıktır. Ne var ki, eldeki kararın belirtilen usulü işlemlere riayet edilerek yapıldığından bahsmetmek mümkün değildir."... Maddi olgunun açıklığa kavuşturularak tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin tespitinden sonra belirlenecek kusur oranlarına göre yeniden hesap raporu alınması gerektiği gözetildiğinde, davacının kararı temyiz etmemiş olması nedeniyle davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak çerçevesinde hükme esas alınan hesap raporuna uygulanması, bu raporda bilinen dönem başlangıcı ile esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonu değiştirilmeksizin dolayısıyla esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonundan sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmadan davacının maddi tazminat alacağı ve usuli kazanılmış hakka göre manevi tazminatın belirlenerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir..." (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2021/10428 E.-2023/2234 K. sayılı ilamı)Yapılan açıklamalar ve değinilen ilke ve kararlar doğrultusunda, eldeki dosyada maddi olgunun açıklığa kavuşturularak tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin tespitinden sonra belirlenecek kusur oranlarına göre yeniden hesap raporu alınması gerektiği gözetildiğinde, taraflarca hükmün esas alınan hesap raporu yönünden istinaf edilmemesi nedeniyle taraflar yönünden oluşan usuli kazanılmış hak çerçevesinde hükme esas alınan hesap raporuna uygulanması, bu raporda bilinen dönem başlangıcı ile esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonu değiştirilmeksizin dolayısıyla esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonundan sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmadan davacının maddi tazminat alacağı ve usuli kazanılmış hakka göre manevi tazminatın belirlenmesi gerekmektedir. Dosya kapsamından, aldırılan 15.03.2022 tarihli raporun, 17.05.2019 tarihli raporda bilinen dönem başlangıcı ile esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonu değiştirilmeksizin dolayısıyla esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonundan sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmadan yeniden belirlenen kusur oranlarına göre hazırlandığı bu nedenle hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmaktadır

. Dosya kapsamından, aldırılan 15.03.2022 tarihli raporun, 17.05.2019 tarihli raporda bilinen dönem başlangıcı ile esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonu değiştirilmeksizin dolayısıyla esas alınan bilinen (işlemiş) devre sonundan sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmadan yeniden belirlenen kusur oranlarına göre hazırlandığı bu nedenle hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmaktadır. Bahsi geçen raporda davacının karşılanmamış gerçek zararının 240.224,34 TL olduğu belirlenmiştir. Yapılması gereken iş, davacının talebiyle bağlı kalınarak belirlenen bu miktar doğrultusunda karar vermektir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması ortadan kaldırma nedeni olmakla birlikte bu husus yeninde yargılama yapılmasını gerektirmediğinden esas hakkında düzelterek yeniden karar vermek gerekmiştir. Değinilen sebeplerle, davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf talebi dışındaki istinaf itirazları ile davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir." ibarelerinin silinerek yerine gelmek üzere, "Dairemizin ortadan kaldırma kararından önce Mahkemece aldırılan 08.01.2018 tarihli kök bilirkişi raporuna davacı vekilince itiraz edilmemesi nedeniyle iş bu raporda esas alınan verilerin korunması gerekmekte olup rapora dosya kapsamına uygun görülen 26.07.2021 tarihli kusur raporunda belirlenen kusur oranlarının uygulanması sonucu maddi zararın 42.341,73 TL olarak hesaplandığı 30.09.2022 tarihli ek raporun 2. seçeneğine itibar eden İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülmüştür . Değinilen sebeplerle, davacı vekilinin manevi tazminat talebi dışındaki istinaf itirazları ile davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir." ibarelerinin yazılması,

B. Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine geçmek üzere;

1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,

2-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hmk 353/1-b.2 maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmü yerine geçmek üzere;

A-Davanın kısmen kabülüne,

a)Tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 42.341,73 maddi tazminatın kaza tarihi olan 04.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

b)Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

c)Davacı tarafça yatırılan 1.012,05 TL harcın toplamda alınması gereken 5.966,31 TL den mahsubu ile geriye kalan 4.954,26 TL nin davalıdan tahsil olunarak hazine adına irat kaydına,

ç)Davacı tarafça yatırılan 1.012,05 TL harcın davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine,

d)Bilirkişi masrafı olarak 3.100,00 TL, posta, tanıklık ücreti ve müzekkere masrafı olarak 719,25 TL olmak üzere davacı tarafça katlanılan toplam 3.819,25 TL'nin red kabul oranına göre 1.125,82 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına,

e)Davalı tarafça katlanılan toplam 2.311,30 TL yargılama giderinin red kabul oranına göre 1.629,98 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiyesinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına,

f)Tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince maddi tazminat talebi yönünden 17.900,00 TL, manevi tazminat talebi yönünden 17.900,00 TL olmak üzere toplam 35.800,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine,

g)Tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile davalı tarafın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince maddi tazminat talebi yönünden 17.900,00 TL, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince manevi tazminat yönünden 17.900,00 TL vekalet ücreti olmak üzere toplam 35.800,00 TL vekalet ücretinini davacıdan tahsil edilerek davalıya verilmesine,

ğ)Karar kesinleştiğinde kullanılmayan gider avansının yatıran tarafa iadesine,

3-Davacı tarafça yatırılan istinaf karar harcının talep halinde iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan 200,25 TL istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

6-Alınması gereken 5.966,31 TL nisbi istinaf karar ve ilam harcından peşin olarak yatırılan 1.491,58 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 4.474,73 TL istinaf karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafça yatırılan istinaf karar harcının talep halinde iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan 200,25 TL istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

6-Alınması gereken 5.966,31 TL nisbi istinaf karar ve ilam harcından peşin olarak yatırılan 1.491,58 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 4.474,73 TL istinaf karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

7-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından, taraflar yararına istinaf vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

8-İstinaf gider avansından arta kalanın talep halinde yatırana iadesine,

9-6100 sayılı HMK'nın 359. maddesinin 3. fıkrası gereği kararın tebliği ile aynı Kanunun 302. maddesinin 5. fıkrası gereği harç tahsil müzekkeresi yazılması işlemlerinin İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılmasına,

Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda temyiz yolu açık olarak oy birliği ile 19.10.2023 tarihinde karar verildi."

İbarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.