muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2311, Karar No: 2010/4186, Tarih: 30.06.2010

Davalı hazine kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesince iptal edilmesinin yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağı gibi muhtesatın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesinin dahi usul ve yasaya aykırı olduğunu öne sürerek karar düzeltme yoluyla onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece HUMK'nun 445/1. fıkrasının 10.bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümün ise kumluk vasfı ile hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK'nun 445/10 maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445.maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde, yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının görüldüğü ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verildiği görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tespit günü itibariyle mülkiyet durumunun tespitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi bilahere Samsun İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'un 445/10.maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Bu nedenle iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih 1996/5 esas 1997/3 karar sayılı içtihadı birleştirme kararına uygun olarak tespit edilmemiş olması dahi isabetsizdir.

Hal böyle olunca davalı hazinenin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizce yanılgıya müstenit olarak verilen 11.12.2009 tarih 2009/2930-5939 E.K. sayılı düzeltilerek onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, davalı hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacı ...'dan alınmasına, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18350, Karar No: 2015/21613, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18350 E.  ,  2015/21613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Amasra Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2013

No : 2011/134-2013/33

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı avukatı tarafından temyiz etmeleri üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükme esas alınan kusur raporunda; davalıya ait kömür işletmeciliği işyerinde, ocak içinde kazmacı olarak çalışırken arından yuvarlanan kömür postasının sigortalının sırtına gelmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayın, % 100 oranında kaçınılmazlık sonucu olduğu kabul edilmiştir.

İş kazası ve meslek hastalıklarının büyük bölümü işverenler tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki mevzuat hükümlerine uyulması ile önlenebilecek niteliktedir. Ancak kaçınılmaz dış etkenler ve kötü rastlantılar nedeniyle işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda hukuki ve teknik tüm gerekler yerine getirildiği halde iş kazası veya meslek hastalığı gerçekleşebilmektedir ki; bunlar “kaçınılmazlık” olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda; kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte ve iş kazaları bakımından süreçte bilimsel ve teknik kurallar ve olanaklar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen zararın kısmen veya tamamen meydana gelmesi durumu olarak tanımlanabilir. Bu gerçekten hareketle 506 sayılı Kanun’un 26/1’inci maddesinde “İ...İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme gereği; kaçınılmazlığın varlığı durumunda işverenin rücû tazminatı sorumluluğunu aynı oranda sınırlandırması gerekecektir.

Kaçınılmazlık olgusunda, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunup bulunmadığı hususunda yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek, iş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunup bulunmadığı hususunda yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi heyet raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19138, Karar No: 2015/17594, Tarih: 25.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19138 E.  ,  2015/17594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Gümrük İdaresi'nce sanıkta yakalanan içkilerin CİF kıymetinin 1.625 TL olduğu esas alınarak hazırlanan 17.10.2011 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında gümrük vergileri 1.313.01 TL olarak belirlendiği halde bilirkişinin tespit ettiği daha düşük olan 1.262,16 TL CİF kıymet esas alınarak hazırlanan 26.03.2012 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında gümrük vergilerinin 2.669,21 TL olarak belirlendiği cihetle, vergi miktarları arasındaki çelişkinin ne suretle oluştuğu araştırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve temyiz dilekçesi ekinde 1.313,01 TL'yi hükümden önce yatırdığına ilişkin makbuzu dosyaya sunan ve ödeme iradesini gösteren sanığa, dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen Cif değeri esas alınarak Gümrük İdaresi'nce hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden zarar giderilmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)TCK.'nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8335, Karar No: 2020/6105, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8335 E.  ,  2020/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından, müşteki ...’a karşı mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.500,00 TL ve 1.000,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeninin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a karşı hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Müştekinin iş yerinden 400,00 TL para çalındığına dair beyanı karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında uygulama koşulları bulunmayan TCK’nın 145. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ..., ... ve ...’a karşı hırsızlık suçlarından verilen hükümler ile, müştekiler ... ve ...’a karşı iş yeri ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 141/1, 116/1, 116/2, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, iş yeri ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı sürelerinin karar tarihi olan 15/12/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 141/1, 116/1, 116/2, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, iş yeri ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı sürelerinin karar tarihi olan 15/12/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3333, Karar No: 2006/4836, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3333 E.  ,  2006/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 48.807.050.000 TL eğitim ve öğretim tazminatının davalılardan 22.05.2003 ilişik kesme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde Hava Harp Okulu öğrencisi olan ...'in 22.05.2003 tarihinde harbiyelide bulunması gereken nitelikleri kaybetmesi sebebiyle okulla ilişiğinin kesildiğini, davalıya okulda bulunduğu sürece 48.807.050.000 TL masraf yapıldığını ileri sürerek bu miktarın davalı ve kefil ...'ten ilişik kesme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Yargılama aşamasında davalıların sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi yönünden alınan bilirkişi raporunda, yüklenme senedinde gösterilmeyen atış, amortisman ve personel giderlerinden davacının sorumlu olmayacağı, bu kaleme ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirmenin yapılması gerektiği belirtilerek bu kalemlere ait masraflar çıkarıldıktan sonra hesaplama yapılmış ve davalıların 9.598.299.782 Tl asıl borç ve 6.846.387.224 TL sarf tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faiz, toplam 16.344.687.006 TL borcu olduğu tespit edilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisinde bulunan davalıların imzalarını taşıyan Bakırköy .... Noterliğince 15.03.2001 tarihinde 6480 yevmiye ile düzenlenen, yüklenme senedinde “Silâhlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde Subay çıkıncaya kadar, halen yürürlükte bulunan ve ileride yürürlüğe girecek olan kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağım...” şeklinde taahhüt verilmiştir.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilümum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık nedeniyle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında personel, amortisman ve atış giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda; davalılar tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihte yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek yüklenme senedi düzenlenip imzalanmıştır. Yüklenme senedi içeriğinde "subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan ve ileride yürürlüğe girecek olan yasa, tüzük, yönetmelik ve yönerge ile sair mevzuat hükümlerine uyulacağı taahhüt edildiğine göre, yukarıda adı edilen yönetmelik hükmü gereğince davacının sorumlu olacağı masraflar arasında atış, personel ve amortisman giderlerinin de dahil edilmesi gerekirken, yerinde olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)-Dava dilekçesinde davalıya yapılan harcamalar için ilişik kesme tarihi olan 22.05.2003 tarihinden itibaren faiz talep edildiği halde, mahkemece daha önceki bir tarih olan sarf tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

b)-Mahkemece hüküm altına alınan 16.344.687.006 TL'lik miktar içerisinde davalıya yapılan ödemelirin sarf tarihinden dava tarihine kadar hesaplanmış 6.746.387.224 TL faiz alacağıda mevcut olup, Borçlar Yasasının 104/son maddesine aykırı bir biçimde faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak bir biçimde bu miktar içinde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

c)-Mahkemece 9.598.299.782 TL asıl alacağa hükmedildiğine göre, davacı lehine vekalet ücretinin asıl alacağın kabul oranına göre, bu bağlamda karar harcınında hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden hesaplanması gerekirken, bunların asıl alacak ve dava tarihine kadar işlemiş faiz toplamı olan 16.344.687.006 TL üzerinden alınması da,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda 1. maddede belirtilen hususlar gözönünde bulundurularak davalıların personel, amortisman ve atış giderlerinden de sorumlu olduklarını gösterir ek rapor alınmalı, raporun bozmaya uygunluğu denetlenmeli ve 2. maddede belirtilen hususlar da dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2312, Karar No: 2010/4188, Tarih: 30.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2312 E.  ,  2010/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün DÜZELTİLEREK-ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/2935-5936 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ... 7.8.2006 tarihli dilekçesinde davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.3.2001 tarih 1999/63-2001/123 E.K. sayılı kesinleşmiş dava dosyasında mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 8.6.2000 tarih 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ....,'ın 25.9.2007 tarihli raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 25,86 m2'lik bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 373,58 m2 bölümünün kumluk vasfı ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine hüküm taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde bulunan 3 katlı kargir evin davacı ...'e ait olduğu tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle düzeltilerek onanmıştır.

Davalı hazine kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesince iptal edilmesinin yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağı gibi muhtesatın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesinin dahi usul ve yasaya aykırı olduğunu öne sürerek karar düzeltme yoluyla onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.