muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12735, Karar No: 2017/14865, Tarih: 08.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/12735 E.  ,  2017/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, dayanak ilamın kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat ilamı niteliğinde olduğunu, icra harç ve vekalet ücretinin maktu hesaplanması yönündeki taleplerinin İcra Müdürlüğü'nce reddedildiğini, 18.3.2015 tarihli ret kararının 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasa’nın geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında yapılan değişikliğe aykırı olduğunu belirterek hatalı kararın kaldırılarak maktu vekalet ücreti ve harç dışında fazla yatırılan miktarın taraflarına iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne, şikayete konu işlemin iptaline; icra harç ve vekalet ücretinin maktu olan kısmı dışında kalan miktarın tahsili yönünde İcra Müdürlüğü’nce İİK.nun 361 maddesi hükmü çerçevesinde işlem yapılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklılar vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur. Takibe dayanak ilam, mülkiyet hakkına dayanan alacağa ilişkin olduğundan anılan Yasa maddelerinin somut olaya uygulanması gerekmektedir.

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve hukuk devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. .... Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 saylı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem için de uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edildiği de gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin 04.11.1983 tarihinden önceki fiilen el atmalarda maktu olarak uygulanması gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda; 16.5.2014 karar tarihli takip konusu ilamda; alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13/11/2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücreti ve harcın nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararınınİİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2017 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/809, Karar No: 2025/289, Tarih: 03.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/809 E.  ,  2025/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/216 E., 2021/533 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; dava konusu 80 parça taşınmazın 775 sayılı Kanun'a göre konut alanı olarak kullanılmak üzere davalı Belediyeye devredildiğini, ancak amacına uygun kullanılmadığını, Hazineye iadesi gerektiğini, tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde eski eser şerhi olduğunu, tarihi ve turistik bölge olarak belirlenen alan içinde kaldığını, zeminin ise deniz kıyısında bulunduğunu, hakemde açtıkları davanın genel mahkemede görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemece; davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı Dairece; ihtilafın taşınmazın aynına yönelik olduğu gözetilerek işin esası yönünden hükme yeterli araştırma yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak mülkiyetin geri verilmesine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Dairece; dava konusu taşınmazların mülkiyetinin davalı Belediyeye devrinin gerektiği öngörüldüğünden ilgili yasal düzenlemeler gereği ve amaca aykırı olarak kullanılmadığı belirlenerek anılan istek yönünden davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğuna değinilerek dava konusu taşınmazların bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığının da ileri sürüldüğü, anılan istek yönünden hükme yeterli uygulama yapılmadığı gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan 219 ada 31 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.116,50 m2'lik, 250 ada 23 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (B) harfi ile gösterilen 29,08 m2'lik ve 254 ada 19 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (C) harfi ile gösterilen 665,09 m2'lik kısımların tapusunun iptali ile bu kısmın taşınmazdan ifraz edilerek Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 8. Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2018/11446 Esas, 2019/11340 Karar sayılı kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda gözlem çukuru açılmadığı ve aynı raporda ''sınırın tam olarak belirlenmesi için kıyı-kenar çizgisi sınırları boyunca sondajlar yapılarak kesinleştirilmesi mümkündür'' şeklinde tespitlere yer verildiği, fenni bilirkişi raporuna atıf yapılmakla yetinildiği, yöntemince kıyı-kenar çizgisinin tespit edilmediği, tespit edilen kıyı-kenar çizgisinin kroki üzerinde gösterilmediği, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı, hükme esas alınmaya elverişli bulunmayan bilirkişi heyet raporuna göre hüküm tesis edildiğine değinilerek yöntemine uygun olarak kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi, bilirkişi kurulunca belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile İdarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisinin örtüşüp örtüşmediği, örtüşmemekte ise kıyı-kenar çizgisinin parselin neresinden geçtiği, idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisi ile bilirkişiler tarafından tespit edilen kıyı-kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında bilirkişi kurulundan bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık rapor alınması, yapılacak bu araştırmalarla dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalması durumunda ise ne kadarlık bölümünün kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 06.10.2021 tarihli ve 2020/216 Esas, 2021/533 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan 219 ada 31 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.574,61 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 14,79 m2; 250 ada 23 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 166,94 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 28,26 m2; 254 ada 19 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.446,88 m2'lik kısımların tapusunun iptali ile bu kısımların taşınmazdan ifraz edilerek Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın esas ve usul açısından yasaya aykırı olduğunu, 775 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre Belediye'nin kanunda yazılı amaçlara tahsis edilmek üzere devredilen taşınmazları bu amaçlar dışında tasarruf edemeyeceğini, davalı ... Belediyesinin ise Kanun'un özüne aykırı biçimde hareket ettiğinden, taşınmazların bedelsiz olarak Hazine'ye iadesi gerektiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; 775 sayılı Kanun gereği Belediyeye devredilen yerlerin amacında kullanılmadığı savıyla geri istenemeyeceğini, davanın dayanağı bulunmadığını, devredilen yerlerin kıyı-kenar çizgisi içinde yer alıp almadığının bu davada inceleme konusu yapılamayacağını, kabul kararı verilen taşınmazların imar planında park ve günübirlik rekreasyon alanı olarak ayrılmış olup halen toplumun yararlanmasına açık olarak belirtilen amaçlarda kullanıldığını, bilirkişi raporunun kıyı-kenar çizgisinin sağlıklı olarak belirlenebileceği sayı, konum ve nitelikte sondaja dayanmadığını, dava konusu taşınmazların bulunduğu kıyıların doğal yapısının girintili çıkıntılı olduğu gözetilirse sık aralıklarla sondaj yapılması gerekirken kıyı boyunca 8 noktada yapılan sondajlarla sonuca gidilemeyeceğini, raporun yeterli teknik ve bilimsel incelemeyi içermediğini, onaylı kıyı-kenar çizgisi ile mevcut durumun örtüşmeme nedenlerinin açıklanamadığını, bilirkişi raporlarına itirazları karşılayacak yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını, Kıyı Kanunu'na uygun olarak Kıyı Revizyon İmar Planları yapılan ve buna uygun olarak kullanılan taşınmazlar için dava açılmasında hukuksal yarar bulunmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal-terkin istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Muğla ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu taşınmazların bir kısmının düzenlenen bilirkişi raporlarına göre kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Mahkemece, kıyı-kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmazlar yönünden tapu kaydının iptali ile kıyı olarak tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, bu kısımların davacı Hazine adına tesciline hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyizi üzerine ve re'sen yapılan inceleme sonucu Mahkeme kararının; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin ikinci ve üçüncü paragraflarında yer alan "... tapusunun İPTALİ ile" ibarelerinden sonra gelen "bu kısımların taşınmazdan ifraz edilerek maliye hazinesi adına tapuya kayıt ve teciline," cümlelerinin, dördüncü paragrafında yer alan "... tapusunun İPTALİ ile" ibaresinden sonra gelen "bu kısımın taşınmazdan ifraz edilerek MALİYE HAZİNESİ ADINA TAPUYA KAYIT VE TECİLİNE," cümlesinin çıkartılarak yerlerine "kıyı olarak tapudan terkinine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, istek hâlinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12210, Karar No: 2021/600, Tarih: 27.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/12210 E.  ,  2021/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/404 E. - 2017/384 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/404 Esas – 2017/384 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz ile benzer konumda bulunan ... parsel sayılı taşınmaza ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/323- 2019/563 E/K sayılı dosyasında Şubat/2015 değerlendirme tarihi itibariyle 340.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2020/27 Esas sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, bilirkişi kurulundan yakın değerlendirme tarihi itibariyle benzer konumda bulunan parseller için tespit edilen m2 değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 E. - 2020/39 K. sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar ... vd. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/404 Esas – 2017/384 Karar sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/888, Karar No: 2015/6029, Tarih: 01.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/888 E.  ,  2015/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal , mala zarar verme ve yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2013 tarih 2012/744 esas, 2013/298 karar sayılı hükümlerin sanık ...'ın temyizi üzerine, Dairemizin 17.12.2014 tarih ve 2014/15767 -2014/36144 sayılı ilamı ile yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçundan verilen hükmün temyiz isteminin reddine, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin onanmasına, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün ise bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.01.2015 tarih ve 6-2013/226884 sayılı yazısı ile sadece işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen karara yönelik olarak " işyeri dokunulmazlığnı ihlal suçunun teşebbüs aşamasında kalmayıp tamamlandığı " gerekçesiyle bozma kararının kaldırılarak hükmün Onanmasına karar verilmesi yönünde itiraz isteminde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 tarih ve 6-2013/226884 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2.fıkrası uyarınca Dairemizin 17.12.2014 tarih ve 2014/15767 Esas ile 2014/36144 Karar sayılı " işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan " bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.