muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7049, Karar No: 2021/2473, Tarih: 27.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/7049 E.  ,  2021/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı Temyizi Açısından;

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi, 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde İlk Derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir.Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır. Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulü kararına karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hal böyle iken istinaf yoluna başvurmayan ve istinaf mahkemesince de aleyhine hüküm kurulmayan davalının artık İlk Derece Mahkemesi kararını temyiz etmesi mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle; davalının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacı temyizi açısından;

2-Davacı temyizi açısından;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine, 27/01/2021gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16504, Karar No: 2023/6690, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16504 E.  ,  2023/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1392 E., 2022/654 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun

'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Birleşen Dava Yönünden;

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2013 tarihli ve 2012/1261 Esas, 2013/633 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyaların 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarihli ve 2015/4833 Esas, 2018/2282 Karar sayılı ilâmı ile ''sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2018 tarihli ve 2018/172 Esas, 2018/159 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan davanın, aynı Mahkemenin 2018/172 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 2018/172 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dava Yönünden;

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2013 tarihli ve 2012/1207 Esas, 2013/792 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Kanun

'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyaların 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dava Yönünden;

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2013 tarihli ve 2012/1207 Esas, 2013/792 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı Kanun

'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyaların 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

Sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2018/169 Esas, 2018/540 Karar sayılı ilâmı ile ''sanık hakkında doğrudan hükmedilen 5 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca paraya çevrilmesinin zorunlu olduğu halde paraya çevrilmemesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Sanığın başvurusu üzerine temyiz denetimi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dava dosyası 15.04.2020 tarhinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7242 sayılı Kanun) 63 üncü maddesi uyarınca mahkemesine iade edilmiştir.

7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile değiştirilen 5607 Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'un (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasında düzenlenen değer azlığı ve 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık kurumlarının değerlendirilmesi amacıyla yerel mahkemesince yeniden yargılama yapılmış, Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/1392 Esas, 2022/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu kaçak eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ele geçirilen kaçak eşyayı eşi ile birlikte kullanmak için aldığına, suç olduğunu bilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Birleşen Dava Yönünden;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ele geçirilen kaçak eşyayı eşi ile birlikte kullanmak için aldığına, suç olduğunu bilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Birleşen Dava Yönünden;

1.17.10.2012 tarihinde Suriye uyruklu bir şahsın bakkalları dolaşarak kaçak sigara sattığı bilgisinin alınması üzerine, Suriyeli şahıs takibe alınmıştır. Dosyası tefrik edilen Suriyeli, sanık ...'in işlettiği ... Büfeye girmiş, bir süre sonra sanık ...'la birlikte dışarı çıkarak aynı araca binip bir binaya ulaşmışlardır. Sanık ...'ın binadan elinde poşetlerle çıktığı, poşetleri arabaya koyduğu sırada olaya müdahale edilmiş, sanıktan 61 karton sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında, ele geçirilen sigaraları Suriyeli bir şahıstan aldığını, beraatini istediğini ifade etmiştir.

B. Asıl Dava Yönünden;

1.13.10.2012 tarihinde Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı ile sanığa ait ... Büfede yapılan aramada raflarda 9 şişe bandrolsüz viski ve iş yerindeki masanın altındaki karton kutunun içinde 21 karton bandrolsüz sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında, ele geçirilen eşyaların kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında sanığa gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı ihtaratı yapılmamıştır.

4.Bozma sonrası yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada; ''sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabileceği'' ihtar edilmiş. Sanık 13.04.2012 tarihli duruşma beyanında ödeyemeyeceğini bildirmiştir.

IV.GEREKÇE

1.Her ne kadar Tebliğname'de, kovuşturma aşamasında oran belirtilmeden ve sanık ... bilgilendirilmeden yapılan ihtaratın hatalı olduğu ve bu nedenle hükmün bozulması gerektiği belirtilmiş ise de; bozma sonrasında yapılan yargılama kapsamında, sanığa gümrüklenmiş değerin iki katı tutarın bildirildiği ve şartların oluşması durumunda 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabileceğinin hatırlatılmış olduğu görülmüş, ayrıca sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu anlaşılmakla, etkin pişmanlık ihtaratında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/1392 Esas, 2022/654 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8479, Karar No: 2018/15566, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8479 E.  ,  2018/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/1994-25/12/2008 tarihleri arasında başta ... olmak üzere davalı şirketler bünyesinde çeşitli kademelerde sigortalı çalıştığını, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe sunulmadan feshedildiğini, müvekkilinin 01.07.1994- 01.07.1999 tarihleri arasında ...’tan ihaleyi alan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde sayaç okuma memuru olarak görev yaptığını, söz konusu dönemde müvekkilinin asgari ücret üzerinden bir ücretle çalıştığını, müvekkilinin hafta sonları, dini bayramlar hariç tüm resmi tatillerde ve ulusal bayramlarda kesintisiz çalıştığı, 01.07.1999 tarihinden itibaren ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’nin ...’la ilişkisi kesilinceye kadar müvekkilinin genel koordinatör olarak çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürütebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikte tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ite duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut olayda, davacı işçinin, davalı şirketlere bağlı olarak bir dönem davalı ... işyerinde çalıştığı tartışmasızdır. Davacı tarafta davayı ... ve diğer davalı şirketlere karşı açmıştır. Mahkemece dava dilekçesini tebliğ evrakında ... olarak belirtilmesine rağmen davadışı ...'a tebliğ ettiği ve bu aşamadan somada tüm tebligatların bu şirkete yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı ... şirketinin ayrı tüzel kişiliği bulunduğu ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunduğundan, dava dilekçesi ve yargılama sırasındaki tüm tebligatların davalı ...'a yapılması suretiyle, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1906, Karar No: 2021/2671, Tarih: 01.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/1906 E.  ,  2021/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/322 esas sayılı dosyasında sanık konumda olan ...'in vekili sıfatıyla 14/12/2007 ile 16/02/2010 tarihleri arasında yapılan toplam 7 celsesine mazeret bildirmeksizin katılmadığı anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti ve kasıtlı hareket ettiği konusunda cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile sanığın mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1546, Karar No: 2025/2533, Tarih: 20.03.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1546 E.  ,  2025/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2024/280 E., 2024/2946 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Osmaneli İcra Hukuk Mahkemesinin 27.05.2022 tarih ve 2022/11E, 2022/24K sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.