muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14124, Karar No: 2019/1436, Tarih: 21.02.2019

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm ve davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı incelendiğinde;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinde; "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." düzenlemesi bulunmaktadır.

Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına reddedilen kısmı geçmeyecek şekilde vekalet ücreti takdiri gerekirken, reddedilen 116,75 TL'yi aşacak şekilde 1.800,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. bendindeki “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı tarafa verilmesine," ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “5-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince 116,75 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı tarafa verilmesine,” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün davacılar yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6938, Karar No: 2007/8495, Tarih: 17.09.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6938 E.  ,  2007/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanı babaları A..T...in 28 ada 42, 43, 44, 47, 48 ve 49 parsel nolu taşınmazlarını oğlu davalı R..a, 28 ada 31, 36, 37, 38, 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlarını da davalı kızı M...ye mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek, taşınmazların tapu kaydının iptaliyle davacı ve davalılar adına tescil isteminde bulunmuştur.

Davalılardan M. ..murisin davacıya da yer vererek taşınmazlarını paylaştırdığını belirtip davanın reddini savunmuş, davalı R.... davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı R... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden miras bırakanın 28 ada 42, 43, 44, 47, 48 ve 49 parsel sayılı taşınmazlarını davalı R...a 28 ada 31, 36, 37, 38, 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlarını da davalı Meşrure'ye 18. 01.2001 tarihinde, farklı akitlerle satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece miras bırakanın yaptığı temliklerin paylaştırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler Hemen belirtmek gerekirki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, miras bırakanın taraflar dışında başkaca mirasçısının bulunmadığı, bir kısım taşınmazlarının davalı R... bir kısmının da davalı M...satış yoluyla temlik edildiği kayden sabittir. Davalı M.. her ne kadar miras bırakanın temlikteki amacının sağlığında mal varlığını mirasçılar arasında paylaştırma olduğunu savunmuş ise de, miras bırakandan davacıya devredilen herhangi bir taşınmazın bulunmadığı yapılan araştırma ile sabit olup savunma kayden kanıtlanmamıştır. Kaldı ki davacıya bırakıldığı belirtilen taşınmazların halen miras bırakan adına tescilli olduğu görülmektedir.

O halde, davalının savunmasına itibar edilemeyeceği açıktır. Oysa, diğer davalı R... davacının iddiasının doğru olduğunu bildirerek davayı da kabul etmiştir. Öyleyse yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde bir denkleştirmenin varlığından söz edilemez.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, davalı R..ın kabulüne değer verilmemiş olması da doğru değildir.

O halde, davalının savunmasına itibar edilemeyeceği açıktır. Oysa, diğer davalı R... davacının iddiasının doğru olduğunu bildirerek davayı da kabul etmiştir. Öyleyse yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde bir denkleştirmenin varlığından söz edilemez.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, davalı R..ın kabulüne değer verilmemiş olması da doğru değildir.

Davacı ve davalı R..temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.09.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4515, Karar No: 2018/6021, Tarih: 27.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4515 E.  ,  2018/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

......... kısıtlı adayının MERNİS adresinin “........ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

........kısıtlı adayının “.......” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ayvalık İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “........” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ......görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile ..... sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince.....YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5019, Karar No: 2023/6673, Tarih: 25.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5019 E.  ,  2023/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/2269 Esas, 2022/1736 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafilerinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 19.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden

vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13142, Karar No: 2016/18490, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13142 E.  ,  2016/18490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 15.05.2009-15.05.2011 tarihleri arasında uçak teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın yedi günü kışın günde ortalama onbir saat, yazın ise onbeş saat çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla çalışma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi bitiminde feragatname ve ibra belgesi imzaladığını ve müvekkili şirketten hiçbir alacağının kalmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde "2-Harçlar Kanunu gereği TL harç gideri alınmasına, peşin alınan ve ıslah harcı toplamı 202,15 TL'nin mahsubu ile bakiye 319,73 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına" denilerek, 3 numaralı bendinde ise "3-Davacının yatırdığı 2.146,98 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" denilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de ödenmesi gereken karar ve ilam harcı toplamının hükümde belirtilmediği ve davacı tarafça ödenen harç miktarının ise yanlış hesaplandığı anlaşılmakta olup bu husus usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bilirkişi raporunda % 30 takdiri indirim yapılarak hesap edilen fazla mesai ücreti alacağının davacı tarafça bu miktar üzerinden ıslah edilmesinden sonra mahkemece alacak miktarı üzerinden % 40 oranında takdiri indirim yapılması sebebiyle reddedilen kısım üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmolunması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yukarıda belirtilen bu yanlışlıklarıın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Ne var ki, yukarıda belirtilen bu yanlışlıklarıın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının harç giderlerine ilişkin ikinci bendinin silinerek yerine; “Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 2.146,98 TL harçtan, peşin ve ıslah harcı olarak yatırılan 621,15 TL harç miktarının mahsubu ile bakiye 1.525,48 TL harcın davalıdan alınarak hâzineye irad kaydına,” üçüncü bendin silinerek yerine "Davacının yatırdığı 642,45 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" ve hüküm fıkrasının davalı yararına vekalet ücretine ilişkin 5 numaralı bendinin silinerek yerine “Reddedilen kısım takdiri indirim sonucunda reddedildiğinden, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,” fıkralarının eklenmesi suretiyle, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3138, Karar No: 2010/4313, Tarih: 15.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3138 E.  ,  2010/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların murisi A.Ş. adına kayıtlı 272 ada 189 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, ancak ne kadarının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen belirleneceğinden davayı taşınmazın tamamına hasrettiklerini ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı Sedat, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yanıt vermemiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabülüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; " yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulüne dair karar Dairece bu kez “…3402 sayılı yasanın 12. maddesini değiştiren 5841 sayılı yasa gereğince 10 yıllık hak düşürücü  süre yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile …”bozulmuş, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince hak düşürücü süre yönünden davanın  reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisine  göre  kıyıda  kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,15.4.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1985, Karar No: 2017/8182, Tarih: 28.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/1985 E.  ,  2017/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO...MAHKEMESİ

DAVACILAR : HAZİNE, ...

DAVA...TÜRÜ : TESCİL

KANUN...YOLU : TEMYİZ

Taraflar...arasında...görülen...dava...sonucunda...verilen...hükmün...Yargıtay...ca...duruşmalı...olarak...incelenmesi...istenilmekle; duruşma...için...belli...edilen...gün...ve...saatte...temyiz...eden ... vekili...Avukat...ile...aleyhine...temyiz...istenilen...Hazine...vekili...Avukat... geldiler. Gelenlerin...yüzlerine...karşı...duruşmaya...başlandı. Tarafların...sözlü...açıklamaları...dinlendikten...sonra...duruşmanın...bittiği...bildirildi. Süresi...içinde...inceleme...raporu...ve...dosyadaki...belgeler...okundu. GEREĞİ...GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro...sırasında... Mahallesi...çalışma...alanında...bulunan...2030...ada...23...parsel...sayılı...129...01...metrekare...yüzölçümündeki...taşınmaz...yangın...sahası...dahilinde...olup...çap...veya...çapa...müstenit...belge...ile...tespit...talebinde...bulunulmadığından...belge...ibrazından...sonra...gereği...ifa...olunmak...üzere...malik...hanesi...açık...olarak...sınırlandırılmış, 17...11...1966...tarihli...komisyon...kararı...ile...bir...müracaat...bulunmadığı...gerekçesiyle...taşınmazın...Hazine...adına...tespit...ve...tesciline...karar...verilmiş, iki...aylık...itiraz...süresinde...itiraza...uğramadığından...30.......1967...tarihinde...kesinleştiği...bildirilmesine...karşın...tapuya...tescili...yapılmamış, 1959...yılında...şuyulandırılarak...125...30...metrekare...yüzölçümü...ile...2030...ada...15...parsel...olmuştur. Davacı...Hazine, adına...tescil...yönünde...komisyon...kararı...bulunmasına...karşın...taşınmazın...tescilinin...yapılmadığını...bildirerek...malik...hanesinin...Hazine...adına...doldurulması...istemiyle...dava açmış, yargılama...sırasında ... kazandırıcı...zamanaşımı...zilyetliğine...dayanarak...taşınmazın...adına...tescili...istemiyle...davaya...katılmıştır. Mahkemece...yapılan...yargılama...sonunda...müdahil...davacının...davasının...reddine, Hazine...nin...davasının...kabulüne...karar...verilmiş; hüküm, müdahil...davacı ... vekili tarafından...temyiz...edilmiştir.

Mahkemece...tespit...gününe...kadar...olan...durum...dikkate...alınarak...çekişmeli...taşınmazın...malik...hanesinin...Hazine...adına...doldurulmasında...bir...isabetsizlik...bulunmamaktadır. Ancak...müdahil ... 10...04...2013...tarihli...dilekçesi...ile...başlangıcı...tespitten...sonraya...denk...gelen...elli...yılı...aşkın...zilyetliği...olduğu...iddiasına...dayalı...olarak...davaya...katılmıştır. ... halde, müdahil...davacının...iddiası, tespit...tarihinden...sonraki...nedene...dayalıdır. Tespitten...sonraki...hukuki...nedene...dayanan...uyuşmazlıkları...çözmek...Kadastro...Mahkemesinin...görevi...dışında...olup...Mahkemece...müdahil...davacının...iddiası...yönünden...görevsizlik...kararı...verilmesi...gerekirken, işin...esası...hakkında...yargılama...yapılarak...davasının...reddine...karar...verilmesi...isabetsiz...olup; temyiz...itirazları...bu...nedenlerle...yerinde...görüldüğünden...kabulüyle...hükmün...BOZULMASINA, Yargıtay...duruşması...için...belirlenen ....350...00...TL...vekalet...ücretinin...davalıdan...alınarak, duruşmada...kendisini...vekil...ile...temsil...ettiren...müdahil...davacıya...verilmesine, peşin...yatırılan...temyiz...karar...harcının...talep...halinde...temyiz...edene...iadesine, 28...11...2017...gününde...oybirliğiyle...karar...verildi.