muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/509, Karar No: 2023/7122, Tarih: 12.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu parseli de kapsayan Çankaya ilçesi Konya yolu Dikmen Kavşağı - Çaldağ Dikmen Vadisi bağlantı yolu 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliğinin Çankaya Belediye Meclisinin 03.01.2017 tarihli ve 24 sayılı kararı ile uygun görülerek, Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.12.2017 tarihli ve 2479 sayılı kararı ile onaylandığını, onaylı imar planları doğrultusunda Çankaya Belediyesi Encümeninin 30.10.2018 tarihli ve 3647.13 sayılı kararı ile uygun görülüp Ankara Büyükşehir Belediye Encümeninin 15.11.2018 tarihli ve 2493/5572 sayılı kararı ile onaylanan 81277 nolu parselasyon planı ile davacıların payının ''özel spor alanı'' kullanımlı 80035 ada 3 parsele şuyulandığını, plan değişikliği işlemi ile, şahıs mülkiyetleri bulunan parsellerin mülk sahiplerinin kullanımına uygun olarak düzenlenmesinin sağlandığını, bu sebeple söz konusu taşınmazın kamulaştırılmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı gibi 1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ve mahkeme kararları doğrultusunda işbu davada gerçek hasım Gençlik ve Spor Bakanlığı olduğundan idaremiz aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa ... olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “...Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 ... maddesi

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 ... maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; imar planında ''oyun ve spor alanı'' kullanımında kalan dava konusu 27120 ada 14 parsele davalı idarece kısmen el atıldığı, davanın devamında Çankaya Belediyesi Encümeninin 30.10.2018 tarihli ve 3647.13 sayılı kararı ile uygun görülüp Ankara Büyükşehir Belediye Encümeninin 15.11.2018 tarihli ve 2493/5572 sayılı kararı ile onaylana 81277 nolu parselasyon planı ile asıl davanın davacıları ile birlikte davacı ...'in dava konusu 27120 ada 14 parseldeki payının imar planında ''özel spor'' alanı olarak ayrılan 80035 ada 3 parsele şuyulandığı, tapuya tescilinin sağlandığı ve davalı idarenin kamulaştırmasız el atmaya dayanan davalar sonucu dava konusu taşınmazda paydaş olduğu da birlikte gözetildiğinde kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü ile alınan rapor uyarınca davacı payının karşılığının davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3.Davacı ...'in payı davanın devamında 80035 ada 3 parsele şuyulandığı ve tapuya tescilinin sağlandığı anlaşıldığından, en son tapu kaydına göre davacı tapusunun iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A.Davalı İdarenin Asıl Davanın Davacılarına İlişkin Temyizi Yönünden;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B.Davalı İdarenin Birleştirilen Davanın Davacısı ...'e İlişkin Temyizi Yönünden;

Davalı idare vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 2020/1237 Esas,2021/1856 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (B) bendinin (4) nolu alt bendinde yazılı ''27120 ada 14'' ibaresinin çıkarılmasına, yerine ''80035 ada 3'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18704, Karar No: 2015/29832, Tarih: 30.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18704 E.  ,  2015/29832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2015

NUMARASI : 2014/611-2015/238

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12867, Karar No: 2017/11973, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12867 E.  ,  2017/11973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile evli olup müşterek çocukları olmadığını, birlikte yaşarlarken davalının sürekli uyguladığı şiddetten kurtulabilmek amacıyla kızına ait eve taşındığını, davalının onur kırıcı sözlerine, hakaretlerine, tehditlerine, ruhsal ve fiziksel şiddetine maruz kaldığını ayrıca davalının kendisini vücudunda kırık meydana getirecek şekilde darp ettiğini, davalının kusurlu davranışları nedeniyle eşinden ayrı yaşama hakkını kullandığını ve maddi desteğe ihtiyacı bulunduğunu beyan ederek 6.000,00 TL aylık tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı ile aralarında yaşanan olayların davacının kusurundan kaynaklandığını, kendisinin sağlık problemleri olduğunu, bu zor zamanlarında davacının kendisini terk ettiğini ve şoförü olduğunu iddia ettiği ve kendisinden yaşça çok küçük olan bir erkek şahısla aynı evde yaşamaya başladığını, bu nedenle ayrı yaşama hakkına sahip olmadığını ayrıca talep edilen nafaka miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının davacıyı darp ettiği ancak davacınında başka bir şahısla birlikte yaşaması nedeniyle davalının, davacının geçimini sağlaması yükümlülüğü olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı davacı eş yönünden tedbir nafakası istemine ilişkindir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın, 197.maddesine göre de; Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği,ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Somut olayda, davalı davacının sadakatsizliğini ileri sürmüş, bu konuda tanık deliline başvurmuştur; ancak tanık beyanları kocanın iddiasını ispata yeter görülmemiştir. Kaldı ki davalı, davacıya karşı açtığı ... 10. Aile Mahkemesinin 2015/805 Esas, 2016/902 Karar sayılı boşanma dava dosyasında da davacının sadakatsizliğini ileri sürmüş; davacı vekilinin, müvekkilinin yaşı gereği kocasını aldatmasının mümkün olmadığını savunması üzerine mahkemece jinekolojik muayeneye karar verilmiş; ancak ara karar yerine getirilmeden kocanın davasından feragat etmesi nedeniyle dava reddedilmiştir. Bununla birlikte davalı, ... 37. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/1116 Esas, 2014/483 Karar sayılı dava dosyasında eşine karşı kasten yaralama suçundan ceza almış; hükmün açıklanması geri bırakılmış ve karar davalının itirazının reddedilmesi üzerine kesinleşmiştir.

O halde mahkemece; davacının, davalıdan şiddet gördüğü sabit olmakla, ayrı yaşamada haklılığını ispat ettiği kabul edilerek, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve hakkaniyete göre davacı lehine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25265, Karar No: 2017/35747, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25265 E.  ,  2017/35747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8279, Karar No: 2016/6102, Tarih: 10.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8279 E.  ,  2016/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 52/2. maddelerine göre 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, oto kiralama işiyle uğraşan sanıktan bir araç kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen aracı kullanmaya devam ederek katılana iade etmediği anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın eylemine karşılık güveni kötüye kullanma suçunun hem hapis cezası hem de adli para cezası gerektirdiği halde sadece adli para cezasına hükmedilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/883, Karar No: 2013/1708, Tarih: 05.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/883 E.  ,  2013/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Necip Fazıl Mahallesi çalışma alanında bulunan 149 ada 8 parsel sayılı 258,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bahçe olarak kullanıcısı tespit edilemediği belirtilerek davalı Hazine adına  tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., taşınmazın beyanlar hanesinde  adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmışlardır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne,  çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine, taşınmazın 01.01.1995 yılından beri eşit hisseler halinde davacılar ... ve ...'ın fiili kullanımında olduğunun şerhedilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın 01.01.1995 yılından beri eşit hisseler halinde davacıların fiili kullanımında olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar ... ve ..., taşınmazın eşit paylarla fiili kullanımlarında olduğunu ileri sürerek dava açmışlar ve iddialarını ispata yönelik olarak satış senedine dayanmışlardır. Mahkemece taşınmaz başında keşif yapılmış ise de davacıların dayandıkları satış senedi taşınmaza uygulanmamış, fiili kullanım konusunda mahalli bilirkişi ve tanık dinlenilmemiş, taşınmazın niteliği itibariyle fiili kullanım konusunda ziraat bilirkişinden rapor alınmamış olduğu gibi dayanılan 17.07.1996 tarihli satış senedinde davacılar yanında dava dışı dört farklı kişinin daha ismi yer aldığı halde bu husus üzerinde de durulmamış olması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6777, Karar No: 2009/7447, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6777 E.  ,  2009/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİSulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.10.2007 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.Burada esaslı unsur, zarar görmedir.. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerinin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların (bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden ya da dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükümde açıkça gösterilmelidir.Somut olayda; davacı, davalının sınıra diktiği ağaçların dallarının taşınmazına müdahalesi bulunduğunu, ayrıca bu ağaçların yapraklarının dökülmesi nedeniyle ürünlerine zarar verdiğini ve ağaç köklerinin de duvara zarar verdiğini iddia ederek müdahalenin meni, kal ve tazminat istemiştir.Davalı, zarar oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece mevcut bir zarar oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı delil olarak 2007/13 D.... sayılı tespit dosyasındaki bilgi ve belgelere de dayanmıştır. Bunların arasında yer alan 5.10.2007 tarihli ... mühendisi raporunda ağaçların yakın mesafede dikilmesinden dolayı dökülen yaprak ve dalların bahçeye zarar verdiği belirtilmiştir.

Mahkemece mevcut bir zarar oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı delil olarak 2007/13 D.... sayılı tespit dosyasındaki bilgi ve belgelere de dayanmıştır. Bunların arasında yer alan 5.10.2007 tarihli ... mühendisi raporunda ağaçların yakın mesafede dikilmesinden dolayı dökülen yaprak ve dalların bahçeye zarar verdiği belirtilmiştir.

Mahkemece, tespit dosyasındaki bilirkişi raporu da değerlendirilmek suretiyle, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bu raporla karşılaştırma yapılarak zarar unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği, varsa ne şekilde giderileceği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.6.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22278, Karar No: 2016/15712, Tarih: 28.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22278 E.  ,  2016/15712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Fatma Özel geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tapu tahsis belgesi ile sahibi olduğu taşınmazına ilişkin olarak .. 4. ve 5. etap Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı ... ile 03.11.2006 tarihli sözleşme yapıldığını, bu sözleşmeye göre kıymet takdir raporunda tespit edilen değer yerine enkaz bedelinin ödendiğini, bakiye kısmın tahsili amacıyla açtığı davanın lehine sonuçlanması üzerine davalı idare tarafından tek taraflı olarak sözleşmenin haksız feshedildiğini ileri sürerek; sözleşmenin feshine ilişkin işlemin haklı sebebe dayanmadığının tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İdari Yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzaladığı Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesinin haksız fesh edildiğinin tespiti istemiyle eldeki davayı açmış, mahkemece idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacı ve davalının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı) Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen mahkeme kararının BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 28/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.