muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/289, Karar No: 2019/8779, Tarih: 04.04.2019

Yüksek daire sayın çoğunluğu ile hukuki ihtilafımız, eylemin nitelendirilmesi hususundadır.

5237 sayılı TCK'nın 102 ve 103. maddeleri, 765 sayılı TCK'da yer verilen ırza geçme, ırza tasaddi ve sarkıntılık suçlarını içeren bir özellik göstermektedir. Suçun temel biçimde cinsel davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi, nitelikli halinde ise vücuda organ veya cisim sokulmasıdır.

Cinsel davranış ise; cinsel gaye veya şehevi tatmin maksadıyla yapılan hareketlerdir. 5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinde çocuğun cinsel istismarı tanımlanmış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile ve iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır. Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hali yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hali, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ yada sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastında cinsel arzularla tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkradaki nitelikli halinden ayrılır. Basit cinsel istismar suçunun oluşabilmesi için eylemin cinsel ilişki boyutuna ulaşmaması gerekmektedir.Basit cinsel istismar suçunun çok geniş bir aralıkta işlenebilme ihtimali ve ceza miktarının fazlalığı eleştirileri karşısında 18.06.2014 gün 6545 sayılı kanunun 59. maddesiyle 103. maddede değişikliğe gidilmiş, suç basit cinsel istismar ve sarkıntılık suçları olarak iki kısma ayrılmış, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalması halinde ceza miktarı farklılaştırılmıştır.

Değişiklik gerekçesinde; "Türk Ceza Kanununun 102 ve 103üncü maddelerinde tanımlanan suçların temel şekli ile 105 inci maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçu arasındaki ayırım ölçütü, fiziksel temastır. 105. maddedeki suçun oluşabilmesi için mağdurun vücuduna fiziksel bir temas söz konusu değildir. Buna karşılık, cinsel arzuların tatmini amacına yönelik olarak mağdurun vücuduna fiziksel temasta bulunulması halinde, mağdurun çocuk olup olmamasına göre 102 ve 103. maddelerde tanımlanan suçlardan biri oluşmaktadır. Somut olaya göre ani hareketlerle yapılan cinsel saldırılar bakımından ceza miktarının suçun temel şeklinden daha az bırakılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu nedenle ani hareketle yapılan dokunuşlar sarkıntılık olarak kabul edilmiştir." izahatı bulunmaktadır. O halde basit cinsel istismar tanımlanmasını "cinsel ilişki boyutuna varmayan, failin cinsel tatminine yönelik, mağdurun vücut bütünlüğüne karşı yapılan şehevi ve süreklilik arz eden davranışlar" olarak yapabiliriz. Sarkıntılık ise; mağduru tahkir edecek, süreklilik arz etmeyen ani dokunuşla gerçekleşen mağdurun erojen bölgelerine yönelik hareketlerdir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Bir yıl süren bir zaman dilimi içerisinde mağdureyi takip eden sanığın, 2016 yılı yaz aylarından önceki bir tarihte 15 yaşından küçük olan mağdureyi okula giderken yanına gelerek, mağdereye önce yaşını sorup bir kağıda yazdığı telefon numarasını eline sıkıştırmaya çalışarak göğsünü sıktığı, bu olaydan sonra 23.03.2017 günü okula gitmek için otobüs durağına yürümekte olan mağdurenin yanına giderek omzuna elini atarak sarılma şeklindeki eylemlerinin, işleniş süresi, eylemin sürekliliği, amacı gözetildiğinde basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve yerel mahkemenin direnme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın daire çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2015/18345, Karar No: 2017/13213, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18345 E.  ,  2017/13213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8812, Karar No: 2022/10301, Tarih: 13.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8812 E.  ,  2022/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 18.05.2022 tarih ve 2022/387 E. - 2022/892 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 18.05.2022 tarih ve 2022/387 E. - 2022/892 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Düzce İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21.12.2021 tarih ve 2021/440 E. - 2021/786 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u olan toplam 15.910,00 tl” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3270, Karar No: 2013/12221, Tarih: 11.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3270 E.  ,  2013/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaçların bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... İnş. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 11.06.2013 günü temyiz eden davalı ... vekili ve Şirket vekili Av.... ile İhbar olunan davalı ... vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden aleyhlerine temyiz olunan davacı vekili ile ihbar olunan ... vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı idareler ve ihbar olunan davalı ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ...vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre ağaçların ... Başkanlığı tarafından yaptırılan toplu konut inşaatı sırasında zarar gördüğü ve sorumluluğun kamulaştırma yetkisine sahip olan ... Başkanlığı'na ait olduğu anlaşılmaktadır. İşin davalı şirketçe yapılması davalılar arasındaki iç ilişkiye ilişkin olup, bu husus üçüncü kişileri ilgilendirmez.

Bu nedenle, davanın ... Başkanlığı yönünden kabulüne, davalı şirket yönünden ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ... Başkanlığından alınmasına, davalı ... 'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... ile ihbar olunan davalı ... yararlarına ayrı ayrı 990,00-TL. vekalet ücretinin, davalı ... Başkanlığına yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22559, Karar No: 2013/10058, Tarih: 07.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/22559 E.  ,  2013/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin, işverenin başka bir işçisine sataşması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacaklarının ise bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve fazla çalışma ücreti alacağından hakkaniyet indirimi yapılması noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (d) alt bendinde, işçinin, işverenin başka işçisine sataşması haklı fesih sebebi olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalışan davacı işçinin, 11.06.2010 tarihinde görevi esnasında, işverenin işçisi olan ...'a hakaret etmek ve elindeki tornavidayı fırlatmak suretiyle sataşma niteliğinde olan davranışları gerçekleştirdiği, tanık beyanları ile dosya kapsamında bilgi ve belgelerle sabittir. İşçinin anılan davranışları, 4857 sayılı Kanunun 25. maddesinin II. bendinin (d) alt bendi gereğince, haklı fesih nedeni oluşturmaktadır. Anılan nedenle, davalı işverenin feshi haklı nedene dayandığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışmanın yazılı belgeler ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gereklidir.

3-Fazla çalışmanın yazılı belgeler ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gereklidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından, dava dilekçesinde talep edilen miktar hariç tutularak % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. Hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağı miktarının tamamı nazara alınarak, hakkaniyet indirimi yapılmasıyla alacağın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde dava dilekçesinde talep edilen meblağın hakkaniyet indirimi kapsamı dışında tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5966, Karar No: 2022/6681, Tarih: 07.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5966 E.  ,  2022/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/08/2014 tarihinde verilen dilekçeyle tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/02/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından talep edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

1.DAVA

1.1. Davacı vekili, müvekkilinin Aksaray Merkez, ... Mahallesi, 108 pafta, 347 ada, 60 parsel sayılı taşınmazın 400 m2'lik hissesini 21.04.1987 tarihinde bedelini ödeyerek Aksaray Belediyesinden satın aldığını, kendisine tapu tahsis belgesi verildiğini, müvekkilinin 1987 yılından beri sözkonusu taşınmazın malik sıfatı ile zilyedi olduğunu, sözkonusu taşınmazın Aksaray Belediyesi tarafından Maliye Hazinesine devredildiğini, daha sonra yapılan 18. madde uygulaması sonucu taşınmazın 7381 ada, 2 parsel numarasını aldığını ve yüzölçümünün 260 m2'ye düştüğünü ileri sürerek Aksaray Merkez, ... Mahallesi, 7381 ada, 2 parselin 260/1977,55 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2.CEVAP

2.1. Davalı ...;, tapu tahsis belgesinin bir mülkiyet belgesi olmadığını, yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesi olduğunu, tapu tahsis belgesinin varlığının, tahsis edilen yerin adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tesisi için yeterli olmadığını, tahsise konu yerde 3194 sayılı İmar Kanununun 19. maddesi uyarınca imar planı veya 3290 sayılı işlemler ve İmar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanun uyarınca ıslah-imar planlarının yapılmış olması, ilgilisine tapu tahsis belgesi gereğince, bir başka yerden tapu tahsisi yapılmamış olması, tahsise konu yerin kamu hizmetine ayrılmamış ve imar planına göre konut alanında kalmamış olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2.2. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili; dava konusu taşınmazın tapuda ... adına kayıtlı olduğunu, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, tapu tahsis belgesine dayanılarak istemde bulunan davacı adına tescil kararı verilebilmesi için tahsis bedelinin ödenmiş, taşınmazın bulunduğu yerde 2981 sayılı Kanuna göre imar geçirilerek önceden tahsis yapılan kişilere verilen yerler imar planında müstakil parsel olarak gösterildiğini ve bağımsız tapuların oluşturulmuş olması ve ayrıca tahsise konu yerlerin kamu hizmetine ayrılmamış olması imar planına göre konut alanda kalması gerektiğini, davacının iadesini talep ettiği bedelin taşınmaz bedeli değil, müracaat masrafı olduğunu, bu bedelin iadesinin mümkün olmadığını, davacının 2981 sayılı Yasadan faydalanmayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.1. İlk derece mahkemesince; dava konusu taşınmazın imar planında konut alanında kaldığı, mahkemece yapılan keşif sonucunda tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmazın aynı yer olduğu, tahsise konu arsa bedelinin ödenmiş olduğu, taşınmazın ifrazının mümkün olmadığı ve davacıya tahsis belgesi karşılığı başka bir taşınmaz verilmediği, taşınmazın ilk imar planın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan İmar Kanunu itibariyle mera vasfından çıkartıldığı, tahsis işleminin belediye tarafından yapılması sebebi ile Aksaray Belediye Başkanlığının hasım olarak davada yer alması gerektiği, tapu tahsis belgesine dayanılarak taşınmazın hak sahibi adına tescili için gerekli koşulların oluştuğu gerekçelerine dayanarak davanın kabulü ile, Aksaray ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi, 7381 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın 260/1.977,55 payına ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, geriye kalan 1.717,55/1.1977,55 payın davalı ... üzerinde bırakılmasına, davacı tarafından yatırılan 0,32 TL bedelin kararın kesinleşmesi halinde davalı ... Hazinesine ödenmesine karar verilmiştir.

4. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

4.1. Hükmün istinaf yolu ile incelenmesi davalı Hazine vekilince talep edilmiştir.

4.2. Bölge adliye mahkemesince; davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. TEMYİZ

5.1. Davalı Hazine vekili kararı temyiz etmiştir.

5.2 Temyiz Nedenleri