muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2071, Karar No: 2023/6295, Tarih: 30.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının markadan kaynaklanan haklarına haksız tecavüz ve haksız rekabet ettiğinin tespitine, davalının markaya tecavüz ve haksız rekabetinin men' i ve ref'ine, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı İstanbul Deri Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü'ne teslim edilen 12.036 adet olup üzerinde Hello Kitty ve şekil markası bulunan deodorant kutuları üzerindeki markaların masrafı davalıdan tahsil edilerek silinmesine, davacı yararına "tecavüzün tespiti yönünden" karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) gereğince 3.145,00 TL vekalet ücreti takdiri ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı yararına "haksız rekabetin tespiti yönünden" karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 3.145,00 TL vekâlet ücreti takdiri ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı yararına "tecavüzün men'i ve ref'i yönünden" karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 3.145,00 TL vekâlet ücreti takdiri ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markanın tescilli olduğunu gösteren “®” işaretinin müvekkilini yanılttığını, iradesi sakatlandığı için markanın sahibinin üzerinde tescilli ibaresi bulunan firma olduğu düşünülerek siparişlerin kabul edildiğini, Pantheon şirketinin Marka Kozmetik şirketinin eski unvanı olduğunu, şirket ile uzun süre ticari ilişki içinde olan Marka Kozmetik şirketi ve yetkililerinin değiştiği müvekkili şirketin siparişleri eski Marka Kozmetik ile olan ticareti ve güvenirliğine bağlı olarak imal ettiğini, bu olay sonrası hiçbir şekilde Pantheon şirketi ile çalışılmadığını sipariş kabul etmediğini, müvekkili şirkete yönelik Marka Kozmetik unvanı kullanılarak yanıltıcı etki yaratıldığı, kötü niyetle hareket ettiğine dair somut bir kanıtın olmadığının bilirkişi raporunda belirtildiğini, "Haksız Rekabet" yaratmadığının dosya kapsamından anlaşıldığını, lehe olan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, tecavüzün tespiti ile men'i ve ref'i yönünden ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, bu yönden tek bir vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi kaldırılması ve giderilmesi, haksız rekabetin tespiti önlenmesi kaldırılması ve giderilmesi, yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılarak sadece iki talep için vekâlet ücreti ve yargılama giderleri bakımından karar verilmesi gerekirken, tecavüzün tespitinden ayrı olarak tecavüzün refi ve giderilmesi için ayrı bir vekalet ücreti takdiri hatalı olduğundan sadece bununla sınırlı olarak davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile davacı yararına "tecavüzün tespiti, önlenmesi kaldırılması ve giderilmesi yönünden" karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 7.375,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine, davacı yararına "haksız rekabetin tespiti önlenmesi kaldırılması ve giderilmesi yönünden" karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 7.375,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin ürünün tamamının imal etmediğini, müvekkilin sadece ürünün ambalajı olan tüpü ürettiğini, tüpün içerisindeki sprey olarak tabir edilen deodorantın piyasaya sürüldüğünü, bunun da Pantehon şirketi tarafından yapıldığını, ürünün nihai haline getirilip Pantehon şirketi tarafından satışa sunulduğunu, davacı şirketle haksız rekabet için de olan ürünü piyasaya süren Pentehon olduğunu, müvekkilin kozmetik şirketi olmadığını, bilirkişi raporunda da müvekkil şirketin kötü niyetle hareket etmediği, haksız rekabet eylemi içerisinde olmadığının belirtilmesine rağmen mahkemece bilişrkişi raporunda belirtilen bu durumun karara etkili olmadığının belirtildiği, müvekkil şirketin haksız rekabet ettiğine dair tespitine ilişkin ve vekâlet ücretine ilişkin olarak toplam vekâlet ücreti ilk derece mahkemesi kararı ile 9,435 TL iken Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ile 14,750 TL ye çıkarıldığı, 3 ayrı değil 2 ayrı gerekçeye dayalı vekâlet ücreti takdiri yani sadece 3,145 lik fazla kurulan hükmün kaldırılması gerekirken bu şekilde lehe gibi gösterilen hatalı vekâlet ücretinin takdirine yönelik kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu 30 uncu ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu 30 uncu ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9426, Karar No: 2022/10706, Tarih: 20.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9426 E.  ,  2022/10706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesin ikinci fıkrasında; "Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir." hükmü yer almaktadır.

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2017/298E., 2018/902 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiş ve karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesinin 30.12.2019 tarihli ve 2019/262 E., 2019/2194 K. sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı yoksulluk nafakası ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin ilgili kararına karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 10.11.2020 tarih ve 2020/2020 E., 2020/2584 K. sayılı kararı ile, kadın lehine hükmedilen tazminatların az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesini kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis etmiş olduğundan; esasen Dairemizce verilen bozma kararı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara yöneliktir. Bu itibarla, dosyanın kararı bozulan Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması, yasal olarak yetkisiz olan İlk Derece Mahkemesini yetkili hale getirmez. Bu durumda, Dairemizin bozma kararı uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi ve ilk derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, bu karar yok hükmündedir. O halde, sonuç olarak yetkisiz ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle kararın bozulması suretiyle ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 11.10.2020 tarihli bozma kararı uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 20.12.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/6235, Karar No: 2007/10134, Tarih: 10.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6235 E.  ,  2007/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacı ...'ın 182 parselde dayanmış olduğu iskan tapusu ile varsa krokisinin,

2) 101 Ada 182 parselin 3402 Sayılı Yasanın 22/son maddesi gereğince oluşturulan tapu kaydının,

3) Komşu ... Köyü 101 ada 72 parsel ile ilgili kadastro mahkemisinin 2005/13 esas sayılı dava dosyasının,

4) 101 ada 80 parsele ait tespit tutanağı ile varsa dayanaklarının, davalı olması palinde ilgili dava dosyalarının,

5) Çekişmeli her iki yere de ait geniş çevreyi de gösterir pafta örneklerinin,

6) Çekişmeli yerlere ait 1972 yılında yapılmış olan ilk orman kadastrosuna ait orman tahdit haritalarının,

7) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; 1972 yılında yapılıp kesinleşmiş ilk orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/072007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14405, Karar No: 2016/10734, Tarih: 23.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14405 E.  ,  2016/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-  Şikayetçi hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi hazine temsilcisinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliği ile REDDİNE,

2- Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı suça konu taşınmazın hazine adına arsa vasfıyla kayıtlı olması karşısında sonuç olarak  usul ve yasaya uygun bulunduğundan,   Cumhuriyet Savcısının suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün  ONANMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25990, Karar No: 2018/17859, Tarih: 22.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/25990 E.  ,  2018/17859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca bedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişe duymadan haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Anılan maddede, iddia ve savunma dokunulmazlığına cezasızlık düzenlenmiş olup, bu cezasızlık, sadece hakaret suçuyla ilgilidir.

Savunma hakkı Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınmıştır. Anayasanın 36/1. maddesinde; “herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle, yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak, iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” şeklinde hüküm düzenlenmiş olup, bu düzenlemede sadece yargı mercilerine yer verilmiştir.

Dokunulmazlıktan kural olarak davanın tarafları yararlanabilirler. İddia ve savunmada bulunabilecekler, ceza ve medeni yargı ile idari yargı usul yasalarına göre yetkili kimselerdir.

Dokunulmazlıktan söz edilebilmesi için, yazılı veya sözlü başvurunun, iddia ve savunmaların yargı mercileri veya idari makamlarda işlem yapılırken gerçekleşmesi gerekir. Bir başka deyişle; yargı organları veya idari makamlar nezdindeki talepler veya taleplere karşı diyeceklerin söylenebildiği aşamadaki fiiller dokunulmazlık kapsamındadır. Bunun dışındaki aşamalarda gerçekleşen fiillerden dolayı dokunulmazlıktan söz edilemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; sanığın, önceye dayalı anlaşmazlık yaşadığı, ancak aralarında görülmekte olan dava yahut bir idari kurum nezdinde

./..

.2.

çözülmesi gereken mesele bulunmayan katılanın cep telefonuna, “konuşacaklarını bana değil savcılığa anlat ben de bildiklerimi anlatırım, adalete güven” ve “kızıma ve ailemizin başına getirdiğin felakatin hesabını adalet önünde vereceğini bilesin” biçiminde mesajlar göndermesini konu alan eyleminde, TCK'nın 128. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gibi, sarfedilen sözlerin, Anayasal şikayet hakkı kapsamında kaldığı ve tehdit suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiii le katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14861, Karar No: 2017/15912, Tarih: 15.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14861 E.  ,  2017/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalılar vekilinin istinaf talebinin kabulüne, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve dağıtım bedelini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 600 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın, yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca konusuz kaldığı gerekçesiyle; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı taraf lehine takdiren 600 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 2016/29 Esas ve 2017/186 Karar sayılı ilamının usul ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılmasına, açılan davanın reddine, dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme nedeniyle haklılık durumu değişmesi dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.