muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15712, Karar No: 2023/2871, Tarih: 28.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/15712 E.  ,  2023/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/413 Esas, 2020/391 Karar.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2014 tarihli ve 2013/857 Esas, 2014/27 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet netice 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2019/2600 Esas, 2020/4593 Karar sayılı kararı ile Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2014 tarihli kararı, 5607 sayılı Kanun'da, 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.

4. Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2020/413 Esas, 2020/391 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet netice erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi;

Sanığın suçu işlediğine dair şüphenin ortadan kaldırılamadığı, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine, temel ceza belirlenirken gerekçesi gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, aramanın hukuka aykırı olduğuna ve bu şekilde elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Katılan vekilinin temyiz istemi;

Sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin hatalı olduğuna, eksik vekalet ücretine hükmolunduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Katılan vekilinin temyiz istemi;

Sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin hatalı olduğuna, eksik vekalet ücretine hükmolunduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlileri tarafından, Erciş Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2013 tarihli arama kararına istinaden durdurulan yolcu otobüsünde yapılan aramada, aracın bagajında, otobüsün şoförü olan sanığa ait olduğu belirlenen 1 adet kutu ve 2 siyah adet poşet içerisinde, gümrüklenmiş değeri 1.732,55 TL olan, 30 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık, aşamalardaki beyanlarında, söz konusu sigaraları arkadaş ve akrabalarının içmesi için götürdüğünü savunmuştur.

3.Erciş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sırasında sanığa etkin pişmanlık hususunda ihtarda bulunulmadığı anlaşılmıştır.

4.Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2014 tarihli kararının, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi tarafından bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama kapsamında, talimat mahkemesince, sanığa etkin pişmanlık hususundaki ihtarname ekli ve yokluğunda karar verileceği şerhini havi duruşma davetiyesi tebliğ edildiği, ancak sanığın duruşmaya katılmadığı, müdafinin ise sanığın ödeme imkanının olmadığını beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafinin Bir Kısım Temyiz İstemlerinin Değerlendirilmesi;

1.Aramanın hukuka aykırı olduğu ve suçun sabit olmadığına ilişkin istemler yönünden;

Dosya kapsamına göre, arama işleminin Erciş Sulh Ceza Mahkemesinin arama kararına istinaden yapıldığı, el koyma işleminin ise süresinde Sulh Ceza Mahkemesinin onayına sunulduğu görüldüğünden arama işleminde bir hukuka aykırılık saptanmamış; ele geçirilen sigaraların miktarı, kaçak olduklarının anlaşılması ve sanığın sigaraların kendisine ait olduğuna yönelik kabulü karşısında suçun subut bulmadığına yönelik temyiz istemleri isabetli görülmemiştir.

2.Gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşıldığına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin istemler yönünden;

Mahkemece sanığın sabit görülen eylemi için, isabetli olarak, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle beşinci fıkrasının uygulanmasına karar verildiği ve temel cezanın da alt sınırdan belirlendiği anlaşılmış, sanığın kendisine yapılan ihtara rağmen kamunun uğradığı zararı gidermediği görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği görüldüğünden, sanık müdafiinin bu hususlara yönelik temyiz istemleri reddedilmiştir.

B. Katılan Vekilinin Bir Kısım Temyiz İstemlerinin Değerlendirilmesi;

Her ne kadar katılan vekili tarafından sanığa verilen cezanın az olduğu ve hapis cezasının ertelenmemesi gerektiği öne sürülmüş ise de sanık hakkında kurulan hükümde, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi ile şartları oluşan erteleme müessesesinin uygulanması yönündeki mahkemenin takdiri açısından herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Katılan Vekilinin Bir Kısım Temyiz İstemlerinin Değerlendirilmesi;

Her ne kadar katılan vekili tarafından sanığa verilen cezanın az olduğu ve hapis cezasının ertelenmemesi gerektiği öne sürülmüş ise de sanık hakkında kurulan hükümde, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi ile şartları oluşan erteleme müessesesinin uygulanması yönündeki mahkemenin takdiri açısından herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sanık Müdafii ve Katılan Vekilinin Sair Temyiz Nedenleri İle Re'sen Göz Önünde Bulundurulan Hususların Değerlendirilmesi;

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilerek, sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması kanuna aykırı bulunmuştur.

2.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, birinci fıkradaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

3.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik vekalet ücretine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) madde başlığı altında açıklanan nedenlerle Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2020/413 Esas, 2020/391 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) madde başlığı altında açıklanan nedenlerle Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2020/413 Esas, 2020/391 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3373, Karar No: 2024/8918, Tarih: 22.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3373 E.  ,  2024/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Davalı-alacaklı ...' in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Dosya incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi' nin " davanın kabulüne, İİK 170/a maddesi uyarınca iptaline " ilişkin kararına karşı davalı-alacaklının istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davalının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup, olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ..., İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı ..., İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ..., Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ..., Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Davacı borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 22.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8878, Karar No: 2018/1348, Tarih: 26.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8878 E.  ,  2018/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, davacı ... şirketi nezdinde sigortalı olan dava dışı ... Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin faaliyet gösterdiği ve ... Organize Sanayi Bölgesinde bulunan fabrikada, 23.06.2010 tarihinde fabrika yanında bulunan derenin taşkın yapması sonucu yükselen suların, mazgal yetersizliği sebebiyle fabrika içine sirayet etmesi neticesinde hasar meydana geldiği ve fabrika içerisinde bulunan muhtelif emtiaların zarar gördüğü, müvekkili sigorta şirketi nezdinde 18.08.2009 - 18.08-2010 vadeli Klasik Yangın, Cam Kırılması, Hırsızlık Sigorta Poliçesi ile, sigortalı ... Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne dava konusu hasarlanma (hasarlı emtia, su tahliye temizleme vb) olayı ile ilgili olarak 02.08.2010 tarihinde poliçe limiti dâhilinde 129.567,61 TL hasar tazminatı ödediğini, hasarın mazgalların yetersizliği sebebiyle suların fabrikaya sirayet etmesi neticesinde husule geldiğinden davalı Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü'nün, ... Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 25. maddesi; “Yağmur Sularının Uzaklaştırılması ile ilgili tesislerin yapılması veya bu tip tesislerin işletilmesi, gerekli harcamalar ilgili belediyelerce karşılanmak şartıyla İ... tarafından yerine getirilir" hükmü gereğince davalı...'nin de sorumluluğunu yerine getirmemiş olduğundan hasardan sorumlu olduğunu, dava dışı sigortalıya hasar tazminatı olarak ödenen 129.567,61 TL'nin yukarıda açıklanan sorumlulukları sebebiyle davalılardan tahsili amacıyla, 1 nolu davalı aleyhinde ... İcra Müdürlüğünün 2011/212 E. Sayılı dosyası ile icra takibine girişildiğini ancak davalının borca itiraz ettiğini, bu nedenlerle 129.567,61 TL'nin ödeme tarihi olan 02.08.2010 tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının, dava dışı kendi sigortalısı ile sigorta sözleşmesinin düzenlenmesi aşamasında gerçekleşmesi muhtemel risk yönünden sigortalısının müsteciri bulunduğu fabrikanın dere yatağına ve dolayısıyla da olağan dışı yağışlarda sel felaketine maruz kalma riski yüksek bölgede bulunduğunu dikkate alması gerektiği; ayrıca, dava dışı sigortalının da müsteciri bulunduğu fabrikada belirtilen muhtemel riski dikkate alarak özellikle bodrum katlarda depo olarak kullanılan alanlarda, sel suyunun sirayeti ve suyun belli bir yüksekliğe ulaşması halinde depolanan eşyanın zarar görme ihtimalini bertaraf etmek için "nizami raf sistemi kurarak zeminde eşya bırakmaması; sel suyunun depoda 1 metreye kadar biriken/yükselen dahili sudan etkilenmesinin önüne geçebilecek bir önlem olduğu; harici su baskınlarında bu önlemlerin alınmadığı; bu kapsamda, T

.C Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16/08/2011 havale tarihli cevabi yazısı ekindeki "Olağanüstü Olay (Fevk) raporunda" derdest dava konusu rizikonun hangi meteorolojik şartlarda meydana geldiği ve olağan dışı bu şartların ne tür bir etki yarattığının bildirildiği; somut olayda, davacı sigortacının sigortalısına karşı derdest davada tartışılan hasar bedelini ödeme yükümlülüğü doğmuş ise de; dava dosyasında bulunan "Olağanüstü Olay (Fevk) Raporunda" da açıklandığı üzere, somut olayda; dava konusu maddi hasarı oluşturan olay, davalıların önceden alabilecekleri her türlü tedbirlere rağmen meydana gelmesini engelleyemeyeceği türde ve ağırlıkta olan, hariçten gelen, olağanüstü ve devamlı olanın dışında gerçekleşen çok şiddetli yağışın sebep olduğu sel felaketinden kaynaklandığından ve bu tür olaylarda davacının sigortalısı, yönetmeliklere uymayan bir fiili ya da yönetmeliklere göre yapması gerektiği halde yapmadığı bir eylemi bulunmayan, dolayısıyla da "zarar sorumlusu olmayan" davalılara, uğradığı zarar yüzünden rücu edemeyeceği (ve bu durumda da selefin rücu hakkı yoksa halefin de olmayacağı); bu nedenlerle, davacı tarafından davalı aleyhine açılan işbu davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle çelişkilerin giderildiği 22.05.2013 tarihli beş kişilik bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2-Davalılar hakkındaki red sebebi aynı olduğundan, davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan “ayrı ayrı” kelimelerinin silinerek tamamen hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.