muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6714, Karar No: 2024/8126, Tarih: 20.11.2024

...”, “Ice” ibareli ambalaj tasarımına ve etiketli şişe tasarımına davalı- karşı davacı tarafından ortalama tüketicinin karıştıracağı kadar benzer nitelikte mavi renkler, ürün adı, logo ve yazıların benzer yerleşimde ve siyah olarak yazılması, ürün adı ve logolarının grafik öğelerinin renk ve yerleşimlerinin benzer olması, benzer nitelikte buz görseli kullanılması, herhangi bir teknik zorunluluktan kaynaklanmayan benzerlik oluşturulması karşısında davalı eyleminin haksız olduğunun anlaşıldığı, davalı- karşı davacının “Meditarranee” ambalaj ve şişe etiket tasarımı ve yine şişe tasarımı yönünden benzer ambalaj ve şişe etiket renkleri, tasarım görselleri, ornament ve işlemelerin negatif alan olarak beyaz renkte bırakılması, logonun ürün adının beyaz olarak yazıması, iç bükey klasik tarzda çerçeve kullanılması nedeniyle tamamen farklı bir görsel tasarım oluşturulduğundan haksız rekabet incelemesinde ortalama tüketici gözüyle karıştırma ihtimali meydana gelmeyeceği, birinci ve ikinci bilirkişi heyeti raporlarında 2012/04644-1, 2 ve 3 numaralı ve 2012/06835-1 numaralı tasarımların tamamının hükümsüzlük koşullarının bulunduğunun belirtildiği, son raporda ise 2012/04644-1 ile 3 numaralı ve 2012/06835-1 numaralı tasarımların hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, ancak 2012/04644-2 numaralı tasarımın yeni ve ayırt edici nitelik taşıdığının bildirildiği, ancak raporun son bölümünde maddi hata yapıldığı, 2012/04644-2 numaralı tasarım yönünden de hükümsüzlük koşullarının oluştuğunun birinci ve ikinci bilirkişi raporları kapsamı ile sabit olduğundan son rapordaki ayrık görüşün sonuca etkili görülmediği, karşı dava yönünden hükümsüzlüğe dayanak birinci ve ikinci bilirkişi raporlarında belirlenen tespitler, özellikle internet sayfaları ve kamuya sunulma tarihlerinin görselleri ile kıyaslanarak denetime uygun görüldüğü, tüm tasarımların hükümsüzlüğüne karar verildiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı- karşı davacılar vekili ile katılma yoluyla davacı- karşı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı- karşı davacı tarafça dosyaya sunulan yenilik kırıcı delillerin bilirkişiler tarafından incelenmesi sonucunda davacı- karşı davalıya ait 2012/04644 numaralı tasarımın 1 ve 3 numaralı tasarımı ile 2012/06835 tescil numaralı tasarımın tescil tarihlerinden çok önce davacı- karşı davalı tarafça kamuya sunuldukları, bu kullanımların 6769 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen 12 aylık süreden daha eski tarihli oldukları, bu nedenle bu tasarımların yenilik taşımadıkları, ancak davacı- karşı davalıya ait 2012/04644-2 numaralı tasarımının şişe tasarımı değil ürün kutusu olduğu, kutu üzerindeki unsurlarla birlikte tescil edildiği, bu nedenle tasarımın tescilli olduğu haliyle bir bütün olarak ele alınması gerektiği, ürün kutusunun üzerindeki unsurlarla birlikte tescil başvuru tarihinden önce kamuya sunulduğuna dair dosya içerisinde bir delil bulunmadığı, bu tasarımın yeni olmadığına dair görüş bildirilen bilirkişi raporlarının içeriğinde de bu görüşü destekleyecek veya kanıtlayacak bir bilgi ve gerekçeye rastlanmadığı, alınan 20.01.2021 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi bu tasarımın yenilik özelliğini taşıdığı, bu nedenle davacı- karşı davalının 2012/04644-2 numaralı tasarımla ilgili istinaf talebinin yerinde olduğu, alınan tüm bilirkişi raporları ile davacı- karşı davalıya ait “... MANDARİNE” ürünü ile davalı- karşı davacılara ait “1818 MEDİTERANNE” ürünlerinin ambalaj tasarımlarının benzer olmadıklarının tespit edildiği, davacı-karşı davalıya ait 2012/04644 tescil numaralı tasarımın 1 ve 3 numaralı tasarımı ile 2012/06835 numaralı tasarım hükümsüz olduğundan ve hükümsüzlük ilk tescil tarihinden itibaren hüküm ifade edeceğinden davacı- karşı davalı lehine bir koruma sağalamayacakları, yenilik özelliği mevcut olan 2012/04644 numaralı tasarımın 2 numaralı tasarımının koruma kapsamında kalan bir tasarımın ise davalı- karşı davacılar tarafından kullanılmadığı, bu nedenle asıl davada tasarım hakkına tecavüzün tespiti ve önlenmesi davasının reddi kararının yerinde görüldüğü, ancak 2012/04644 numaralı tasarımın 2 numaralı tasarımıyla ilgili İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinin yerinde olmadığı, bu nedenle bu tasarımla ilgili verilen karar sonuç olarak doğru olduğundan davacı- karşı davalının istinaf talebinin kısmen kabul edilerek gerekçenin düzeltildiği, asıl davada 2012/04644 numaralı tasarımın 2 numaralı tasarımına davalı- karşı davacıların herhangi bir tecavüzleri bulunmadığından bu tasarımla ilgili açılan tasarım haklarına tecavüzün tespiti ve önlenmesi davasının değişik gerekçeyle reddine karar verildiği, alınan bilirkişi raporları ve dosyada mevcut ambalaj görselleri ile “... ...” marka ürün kutusu ile davalı- karşı davacı tarafa ait “1881 ..

... ...” marka ürün kutusu ile davalı- karşı davacı tarafa ait “1881 ...” ürün kutu tasarımlarının karşılaştırıldığı, davacı-karşı davalının kutusunda turkuaza yakın mavi renk düz zemin kullanıldığı, ürün adı, logo ve yazıların siyah olarak yazıldığı, dikkat çekici unsur olarak dış bükey radyuslu çerçeve kullanıldığı, davalı- karşı davacının kutusunda ise maviden laciverte doğru geçişli (gradient) zemin kullanıldığı, ornament ve işlemelerin negatif alan olarak beyaz renkte bırakıldığı, logonun ürün adının beyaz olarak yazıldığı, iç bükey klasik tarzda çerçeve kullanıldığı, tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında yapılan değerlendirme sonucunda davacı- karşı davalının “...” markalı ürün ambalaj tasarımları ile davalı- karşı davacıların “1881” markalı ürün ambalaj tasarımlarının bilgilenmiş kullanıcı üzerindeki genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunduğu, bu sebep ile farklı olarak algılandıkları sonucuna varılmış ise de, işbu incelemenin tasarım hukuku ve 6769 sayılı Kanun gereği yapıldığı, bilgilenmiş kullanıcının haksız rekabette aranan ortalama kullanıcıya göre sektör ve ürün tasarımları ile daha bilgili, teknolojinin son güncel halini bilen bir farazi kişi olduğu, davalı- karşı davacıların, davacı- karşı davalının piyasada tanınan bir ürün olan, dağıtım ağı geniş, ortalama tüketici tarafından tanınan, uzun yıllardır piyasada kalitesi ve kokusu ile tanınan “...” ürününün şişe, etiket ve ambalaj tasarımlarına ortalama kullanıcı gözünden benzer nitelikte “mavi renk, aynı isim, alt taraftaki görsel su şekli” gibi unsurlarla benzerlik ve karıştırma ihtimali oluşturarak “...” markasının bu tasarım ve ürün yönünden davacı ürün ambalajlarının sağladığı güven, kalite ve tüketici eğilimlerini oluşturma gücünden haksız şekilde yararlanma amacını taşıdıkları ve eylemin 6102 sayılı Kanun’un 56 ve 57 nci maddelerinde öngörülen haksız rekabet niteliği taşıdığı, davacı- karşı davalının “... Ice” ibareli ambalaj tasarımına ve etiketli şişe tasarımı ile ortalama tüketicide karıştırılma oluşturacak kadar benzer şekilde, davalının “..

...” markasının bu tasarım ve ürün yönünden davacı ürün ambalajlarının sağladığı güven, kalite ve tüketici eğilimlerini oluşturma gücünden haksız şekilde yararlanma amacını taşıdıkları ve eylemin 6102 sayılı Kanun’un 56 ve 57 nci maddelerinde öngörülen haksız rekabet niteliği taşıdığı, davacı- karşı davalının “... Ice” ibareli ambalaj tasarımına ve etiketli şişe tasarımı ile ortalama tüketicide karıştırılma oluşturacak kadar benzer şekilde, davalının “...” ambalaj ve şişe etiket tasarımında benzer nitelikte mavi renklerin kullanılması, ürün adı, logo ve yazıların benzer yerleşimde ve siyah olarak yazılması, ürün adı ve logolarının grafik öğelerin renk ve yerleşimlerinin benzer olması, benzer nitelikte buz görseli kullanılması, herhangi bir teknik zorunluluktan kaynaklanmayan benzerlik oluşturulması, davalı- karşı davacıların davacı- karşı davalının ününden faydalanmak maksadıyla bilinçli olarak tüketici nezdinde karıştırma ve benzerlik oluşturularak haksız rekabet ettiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle asıl davada davalı- karşı davacıların yerinde görülmeyen istinaf taleplerinin esastan reddine, davacı- karşı davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davada tescilli tasarımlara yönelik tecavüz talepleri yönünden; davacı- karşı davalının 2012/04644-3 numaralı tasarımın hükümsüzlük koşulları oluştuğundan, tasarım hükümsüz sayıldığında geçmişe de etkili olacağından bu tescilli tasarımlara yönelik tecavüzün tespiti önlenmesi taleplerinin reddine, davacı- karşı davalının 2012/04644-1 ve 2012/06835-1 numaralı şişe tasarımlarının genel görüntü olarak tescillerinin (yani etiketlenmemiş hali ile tasarımların hükümsüzlük koşulları oluştuğundan) tasarım hükümsüz sayıldığında geçmişe de etkili olacağından bu tescilli tasarımlara yönelik tecavüzün tespiti, önlenmesi taleplerinin reddine, davalı- karşı davacıların “1881 mediterranee” isimli ürünün ambalaj tasarımı davacı- karşı davalı adına tescilli 2012-04644/2 numaralı tasarımın koruma kapsamında olmadığından bu tasarımla ilgili davanın reddine, asıl davada haksız rekabet yönünden; davalı- karşı davacının ürünlerin pazarlaması ve muhafazasında ve etiketlenmesinde kullandığı materyaller yönünden haksız rekabete dayalı taleplerin kısmen kabulü ile haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davacı- karşı davalının “mandarine” şişe, ambalaj ve etiketli tasarım kullanımlarıyla ilgili bu ürüne yönelik haksız rekabet taleplerinin reddine, karşı davada; davacı- karşı davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, davacı- karşı davalı adına tescilli 2012/04644-2 numaralı tasarımın hükümsüzlüğü için açılan davanın reddine, davalı adına 2012/04644-1 ve 3 numaralı tasarım ile 2012/06835-1 numaralı endüstriyel tasarım tescillerinin hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiş, karar davalı- karşı davacılar vekili ile katılma yoluyla davacı- karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti önlenmesi, karşı dava tasarım hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi, 57 nci maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 77, 78 ve 79 uncu maddeleri ile 149 uncu maddesi.

3.6102 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi, 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin dördüncü alt bendi, 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı- karşı davalı vekilinin tüm, davalı- karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Asıl dava, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, karşı dava tasarım hükümsüzlüğüne ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince asıl dava kısmen kabul edilmiş, karşı davada ise dava konusu edilen tüm tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Davalı- karşı davacılar vekili karara karşı sadece asıl davada verilen hükme yönelik istinaf başvurusunda bulunmuş ve kararın, asıl davadaki haksız rekabet yönünden kısmen kabulüne ilişkin kısmının kaldırılmasını istemiştir. Davacı- karşı davalı vekili ise açıkça katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunduklarını belirterek katılma yoluyla istinaf taleplerinin kabulünü, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın müvekkili aleyhine olan kısımlar yönünden kaldırılmasını, karşı davanın reddini talep etmiştir. Karşı davada tüm talepleri kabul edilen karşı davacıların karşı davaya yönelik bir istinaf istemi olmadığından karşı davalının da karşı davaya yönelik katılma yoluyla istinaf hakkı bulunmamaktadır. Bu bakımdan Bölge Adliye Mahkemesince karşı davada verilen hükmün kesinleştiği nazara alınmadan karşı davada verilen hükmün kaldırılarak yeniden hüküm tesisi suretiyle karşı davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bu yönden karşı davacılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı- karşı davalı vekilinin tüm, davalı- karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı davacının temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı-k.davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalı-k.davacılara iadesine, 20.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4490, Karar No: 2022/20822, Tarih: 21.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4490 E.  ,  2022/20822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

1)Sanığın 2013 ve 2014 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri süresinde ibraz etmeyerek atılı defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, İlk derece İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçtan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesi uyarınca mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine duruşma açılmadan, "Vergi Usul Kanunun 94. maddesi uyarınca mükellefiyeti bağlı olduğu vergi dairesince 31.12.2014 tarihinde re'sen terkettirilen mükellef sanığın, mernis sistemine kayıtlı ikamet adresine, defter belge isteme yazısının 21.05.2018 tarihinde 1. kez tebliğe çıkartıldığı, sanığın adreste bulunmaması gerekçesine dayalı tebliğ işleminin yapılamayıp, buna ilişkin tutanak düzenlendiği, akabinde Vergi Usul Kanunun 14 maddesi uyarınca münasip süre olarak kabul edilen asgari 15 gün geçmeden 25.05.2018 tarihinde ikinci kez tebliğe çıkartıldığı ve sanığın adreste bulunmamasından dolayı tebliğ evrakının ilgili vergi dairesinden alınabileceği şerhini içeren pusulanın kapıya yapıştırıldığı, bu şekilde yapılan tebligatın, münasip süre koşuluna uyulmadığı için usulsüz olduğu ve atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ise de; Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde düzenlenen tebliğ usulünde, ikinci tebligat için aranan münasip sürenin idarenin takdirinde olduğu; iki tebligat arasında 15 gün bulunması yönünde emredici hüküm bulunmadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak, dosya kapsamına uymayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13391, Karar No: 2013/11336, Tarih: 09.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13391 E.  ,  2013/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 9.7.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ş.. Ö.ile  temyiz edilenler vekili Avukat M. B. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan S. T.'in 2425 ada 1 parsel sayılı taşınmazını 29.02.1996 tarihinde kardeşinin çocuğu olan davalı Y. C.'a, Y.'in de 28.08.2007 tarihinde oğlu olan diğer davalıya satış suretiyle devrettikleri, 1922 doğumlu olan miras bırakanın 24.10.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak yalnızca evlat edindiği davacının kaldığı  anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanının yapmış olduğu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, öte yandan davalı Y'in çekişme konusu taşınmazı oğluna aktarmasının da muvazaalı olduğunu  ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213. maddesi (6098 sayılı T.B.K. 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır.

Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece anılan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; çekişmeye konu taşınmazın davalı Yeter'e devrine dayanak resmi aktin getirtilmediği, davacının tüm evliliklerini gösterir nüfus kayıtları ile evlat edinildiği tarihi gösterir kayıtların evrak arasına alınmadığı, miras bırakanın temlike konu taşınmaz dışında başka taşınmazlarının bulunup bulunmadığı ve zaman içerisinde elden çıkardığı başkaca yerlerinin olup olmadığının saptanmadığı, devir tarihi itibariyle miras bırakan ile davalı Y.'in ekonomik ve sosyal durumlarının araştırılmadığı, öte yandan davalı Y.ile Y.'in eşi olan ve tanık olarak bilgisine başvurulan F. C.'ın aktif ve pasif taşınmazlarının mevcut olup olmadığı hususu üzerinde de durulmadığı  görülmektedir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler ve olgular  doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, toplanacak delillerin toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına,   09.07.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4501, Karar No: 2012/8181, Tarih: 13.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4501 E.  ,  2012/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli şekilde öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın nitelikli şekilde kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde, suçun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, bozmaya uyularak verilen hükümde, isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/11/2012 gününde, Başkan Vekili ... ve Üye ...'in, suç vasfı yönünden sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu insan öldürmek suçunu oluşturduğundan TCK.nun 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY;

Dairemizin 01.12.2011 gün ve 7003/7406 sayılı Bozma kararında da belirtildiği üzere; suç tarihinde, sanığın maktulün boyun bölgesine bıçak ile bir kez vurmak suretiyle onu ilk aşamada tesbit olunan kesin doktor raporuna göre sağ orta juguler bölgede 1.5 cm.lik kesi oluşacak biçimde yaralamıştır. Mahkemece TCK 81/1, 29 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş olup, tarafların temyiz istemi üzerine dairemizce yapılan inceleme sırasında; maktulün uyku halinde olması nedeniyle, eylemin TCK 82/l-e, 29 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden oy çokluğu ile bozulmasına karar verilmiş ise de, suç vasfı açısından çoğunluk görüşüne katılamamaktayız.