muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2251, Karar No: 2024/8995, Tarih: 26.11.2024

...'ın aldığı ve uyuşturucu maddeleri kendisine sanık ...'ın sattırdığını belirtmesi şeklindeki ikrar niteliğindeki beyanı ve tanıkların baştan itibaren uyuşturucu maddeyi suça sürüklenen çocuktan aldıklarına ilişkin beyanları nazara alınarak sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında içici olarak tabir edilen O. A., Ş. S. ve C. K.ya değişik zamanlarda Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-b maddesinde sayılan yerlerden okula 200 metreden yakın mesafe içindeki umuma açık yerde uyuşturucu satarak iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları Mahkememizce sabit görülmükle sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3 maddesi gereğince olayın oluş şekli ve suçun işlenmesindeki özellikler ile uyuşturucu maddenin miktarı ile Türk Ceza Kanunu'nun 188/4 maddesinin a ve b bentlerini ihlal etmesi göz önüne alınarak sanıkların takdiren ve alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmalarına sanığın ve suça sürüklenen çocuğun ticaretini yaptığı uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoid olması nedeni ile Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-a maddesi uyarınca ve sanığın, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-b maddesinde sayılan yerlerden okula 200 metreden yakın mesafe içindeki umuma açık yerde işlenmesi nedeni ile Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-b maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılmasına, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynu suçu işledikleri anlaşıldığından zincirleme suç hükümleri uygulanarak Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 maddesi gereğince arttırım yapılmasına, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olduğu anlaşılmakla Türk Ceza Kanunu'nun 31/3 maddesi uyarınca cezasında indirim yapılmasına, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun sabıkasız geçmişi nazara alınarak Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3 maddesinin son cümlesine göre hapis cezası 12 yıldan fazla olamayacağı halde, Türk Ceza Kanunu'nun 31/3 maddesi uygulandıktan sonra 14 yıl hapis cezası belirlenmesi hukuka aykırı olmakla birlikte, bu hukuka aykırılığın düzeltilmesi mümkün olduğundan hükmün b. bendinin 4. numaralı paragrafında;

"...cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ancak, Türk Ceza Kanunu'nun 31/3-son maddesi gereğince cezası 12 yıldan fazla olamayacağından, ssç'nin 12 yıl hapis ve 1600 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin ilave edilmesine, hükümde bu düzeltme gereğince 5. paragrafında;

"11 yıl 8 ay hapis" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, " 10 yıl hapis ve 1333 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine, hükümde bu düzeltme gereğince 7. paragrafında yer alan "..11 yıl 8 ay hapis..." ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "...10 yıl hapis..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine,

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-d maddesi gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, suça sürüklenen çocuğun savunması, tanık beyanları, tutanaklar, soruşturma kayıtları, Uzmanlık raporu, olay muhafaza altına alma, fiziki takip tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/69 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık müdafinin tahliye talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5468, Karar No: 2021/7033, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5468 E.  ,  2021/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin itiraz dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2016 tarihli, 2016/27 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazların reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’nin adli sicil kaydı incelendiğinde, daha önce kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edildikleri anlaşılmakla; bu mahkumiyetlerin tayin olunan cezanın ertelenmesine engel mahiyette olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan tayin olunan hapis cezalarının yazılı şekilde ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16121, Karar No: 2017/15449, Tarih: 07.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16121 E.  ,  2017/15449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21 .maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11590, Karar No: 2021/7806, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11590 E.  ,  2021/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davacı idare vekili yönünden reddine, davalı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1032 E.-2018/631 K. sayılı kararın ortadan kaldırılarak; arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine , taşınmazın belirlenen m² birim fiyatına uygulanan objektif değer artış oranının % 230’a çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu ile kamulaştırma amacı dikkate alındığında bu alana % 20 değer azalışı verilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi;

Davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu ile kamulaştırma amacı dikkate alındığında bu alana % 20 değer azalışı verilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi;

2-)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesin 2018/3523 E,2020/821 K, sayılı kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46651, Karar No: 2015/1019, Tarih: 22.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/46651 E.  ,  2015/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan kullandığı kredi sırasında kendisinden dosya masrafı vb adlar altında haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek 2.392,33 TL nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 2.392,33 TL nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline hükmedilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle de dava dilekçesinde dava değerinin 2.392,33 TL olarak gösterilip sonuç kısmında yazım hatası ile 1.327,55 TL yazılmasının maddi hataya müstenit olduğunun, davacı tarafça ıslah talebinde bulunulmadığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil edilen miktarın kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. 6098 sayılı B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu değildir. Hal böyle olunca, mahkemece, hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken kesinti tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün birinci fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile 2.392,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4782, Karar No: 2017/5911, Tarih: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4782 E.  ,  2017/5911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2005, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, Köyceğiz Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 08.02.2011 tarih ve 2011/29 Esas sayılı iddianamesi ile “2005, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün de sahte fatura kullanmaktan kurulduğu, ancak sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalanın dava şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, “2005, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup mütalaaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan "mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.