muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4649, Karar No: 2018/8172, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4649 E.  ,  2018/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedellerin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...... sınırsız bir fiyatlandırma ve

./..

-2-

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayıl........eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde....... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

../...

-3-

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

../...

-3-

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/1391, Karar No: 2020/1755, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1391 E.  ,  2020/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14/05/2015 tarih ve 2013/396-2015/244 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen eğitim ve kurs masraf kalemini hangi giderlerin oluşturduğu (bu gider kalemi içerisinde personel ve amortisman giderinin bulunup bulunmadığı) davacı idareden sorularak yapılan harcamaları ayrıntılı olarak gösteren maliyet çizelgesi ve broşürlerinin getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılması için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2129, Karar No: 2020/17466, Tarih: 26.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/2129 E.  ,  2020/17466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 21.05.2015 tarihli bir dilekçe vererek sağlık sorunları nedeniyle duruşmaya katılamayacağını, mazeretinin kabul edilerek yokluğunda bir karar alınmaması ve duruşmanın başka bir tarihe ertelenmesi hususunda talepte bulunduğu, ancak mahkeme tarafından dilekçe hakkında bir değerlendirme yapılmadan sanık müdafiinin yokluğunda karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30079, Karar No: 2016/26718, Tarih: 12.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30079 E.  ,  2016/26718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin mobilya sektörü ve piyasalardaki düşüş ve ekonomik daralma gerekçe gösterilerek feshedildiğini, ancak feshin gerçek sebebinin davacının sendikaya üye olması ve sendikal faaliyetlerde bulunması olduğunu belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği gerekçesi ile işe iadesine, bir yılık ücreti tutarında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanun'un uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Dosya içeriğine göre, davalı tarafa dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkartılan davetiye, işyeri yetkilisi olduğu belirtilerek...imzasına tebliğ edilmiştir. Davalı tarafından temyiz aşamasında sunulan 26.05.2011 tarihli ticaret sicil kaydında tebliğ tarihi itibari ile davalıyı temsile yetkili kişiler bildirilmiştir. Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 21. maddesinde, tüzel kişi adına tebligat almaya yetkili kişinin mutat iş saatinde, işyerinde bulunmaması veya evrakı bizzat alamayacak halde olması durumunda, tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş sürekli çalışan memur yada müstahdemlerinden birine tebliğ yapılabileceği; ancak bu kişilerinde bulunmaması durumunda bu husus tebliğ mazbatasında belirtilerek o yerdeki diğer bir memur yada müstahdeme tebligat yapılabileceği vurgulanmıştır. Somut olayda bu husus belirtilmeden ve tebliğ tarihinde şirketi temsile yetkili olmadığı anlaşılan...imzasına yapılan tebligat usulsüzdür. Davalı tarafa dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeli, savunma ve delillerini bildirme hakkı tanındıktan sonra yargılamaya devam edilerek sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7438, Karar No: 2025/5819, Tarih: 08.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/7438 E.  ,  2025/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/8 E., 2022/620 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığıına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3. maddeleri kapsamında olduğu ve zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinde düzenlenen "malın değerinin azlığı" kavramının; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği; somut olayda, olay günü suça sürüklenen çocuğun katılan kuruma ait kullanılmayan iş yerine giderek takdiri kıymeti 100,00 TL olan suça konu malzemeleri çaldığının anlaşılması ve görevliler tarafından kesintisiz takip neticesinde mağazanın 300 metre uzağında yakalandığı anlaşılmakla, suçun işleniş şekli ve özellikleri ile sanığın kastı dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede

Suça sürüklenen çocuklar hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.12.2014 tarihli ve 2014/27516 Esas No'lu iddianamesiyle hırsızlık suçundan kamu davasının açıldığı, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/784 Esas 2015/434 Karar sayılı kararıyla iş yeri dokunulmazlığın ihlâli suçu yönünden suç duyurusunda bulunulduğu, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04.12.2019 tarihli 2019/6925 Esas 2019/18724 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulduğu, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2020/8 Esas 2022/620 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulmuşsa da UYAP üzerinden yapılan incelemeden ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının bulunmadığı, ilk derece mahkemesince de açılan kamu davasının ilgili dosyayla birleştirildiğine dair bir bilginin bulunmadığı nazara alınarak Dairemizin 07.11.2023 tarihli ve2023/21942 Esas 2023/6799 Karar sayılı iade kararında suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının ve birleştirme kararının dosya içerisine konulması nedeniyle iade edilmesi üzerine dosya içeriğine eklenen Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/608 Esas 2015/744 Karar sayılı ilamı incelendiğinde Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.07.2015 tarihli 2015/16326 Esas numaralı iddianamesi ile açılan kamu davası sonucunda suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararının verildiği ve kararın 02.12.2015 tarihinde kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında incelenen dosyada iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu davası açılmadığı halde, bu suçtan dolayı da yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/990, Karar No: 2024/4573, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/990 E.  ,  2024/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/983 E., 2022/1618 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.05.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının a bendi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması eleştirilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; yeterli delil olmadığına, kastının olmadığına, aramanın hukuka aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği özetle; kullanıcı olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; yeterli delil olmadığına, kastının olmadığına, aramanın hukuka aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği özetle; kullanıcı olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, 54 \*\* 3401 plaka sayılı beyaz renkli Tofaş marka aracın durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, araç içerisinde 3 şahsın olduğunun görüldüğü, yapılan kimlik kontrolünde aracın ön yolcu koltuğundan inen sanığın araç durdurulduğu sırada oturduğu koltuğun altına eğilerek bir şey koyduğunun görülmesi üzerine sanığın metanfetamin maddesini koyduğunu beyan ettiği ve kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, sigara kutusu olarak kullanılan kutu içerisinde toplamda 15 adet alüminyum folyo kağıdına sarılı vaziyette fişeklenmiş metanfetamin maddesi ile 1 adet küçük gazete parçasına sarılı vaziyette uyuşturucu maddelerden bonzai olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tanık beyanları ile tutanak mümzilerinin beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı, niteliği, maddenin piyasa değeri, sanığın gelir düzeyi, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa hazır şekilde toplam 15 adet alüminyum folyo kağıdına sarılı bulunması, yine bir adet gazete kağıdına sarılı uyuşturucu maddenin bulunması hususu birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay tarihinde alüminyum folyoya sarılı 15 parça metamfetamin maddesi ile 1 parça gazete parçasına sarılı sentetik kannobinoid maddesini ticari amaçla bulundurduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hususu eleştirilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, aramanın hukuka uygun olduğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR