muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3676, Karar No: 2007/4630, Tarih: 30.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3676 E.  ,  2007/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı ..parsel sayılı taşınmazın 550.57 m2 lik kısmının idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptali isteğinde bulunmuş, 27.9.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı keşfen belirlenen 939.26 m2 lik kısmın tapusunun  iptali ile yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı R.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile çekişme konusu .. parsel sayılı taşınmazın 939.26 m2 lik kısmının tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline, yıkım isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalıların miras bırakanı adına tapuda kayıtlı 98 parsel sayılı taşınmazın 939.26 m2 lik kısmının 28.11.1997 tarih ve 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen  kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı ve Anayasanın 43.maddesi uyarınca, özel mülke konu olamayacağı keşfen saptanmak ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Tarafların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne varki, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü yönünden özel mülke konu olamayacağı ve hakkında sicil oluşturulamayacağı gözetilmek suretiyle tapunun iptali ile yenitilmesi gerekirken tescile de karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15107, Karar No: 2020/2932, Tarih: 14.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15107 E.  ,  2020/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Aleyhine hüküm verilen davalılardan ... TC kimlik nolu ...’un mernis adresi "... Mah. ... Sok. No: 65, İç Kapı No: 1 ..." ve ... TC kimlik nolu ...’un mernis adresi "... Mah. ... Sok. No: 124, İç Kapı No: 1 ..." olmasına rağmen gerekçeli kararın adı geçen davalılara sokak, kapı numarası vs. belirtilmeksizin "... Köyü, ..." adresinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre usulüne aykırı olarak tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde mernis adreslerinde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Aleyhine hüküm verilen davalılar ... ile ... farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen, adlarına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının aynı konutta oturdukları belirtilerek ... imzasına; yine farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen, aleyhine hüküm verilen davalılar ... ile ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar evrakının aynı konutta oturdukları belirtilerek ... imzasına tebliğ edildiği, bu haliyle adı geçenler adına yapılan tebligatların usule aykırı olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1184, Karar No: 2009/1869, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1184 E.  ,  2009/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 2. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’ün beraatine karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve sanığın 11.02.2008 tarihli mal bildiriminin borçlunun yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanaklarını içermemesi nedeniyle İİK’nun 74.maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte mal beyanı olarak kabulü mümkün bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 23.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34661, Karar No: 2017/15872, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34661 E.  ,  2017/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2627, Karar No: 2023/6323, Tarih: 31.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2627 E.  ,  2023/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin OPET Petrolcülük A.Ş. ile bayilik sözleşmesi gereği OPET markası altında akaryakıt istasyonu işlettiğini, müvekkilinin akaryakıt ihtiyacı için 30.09.2014 tarihinde, Kırıkkale AKPET tesisinden aldığı motorini davalı şirkete ait tanker aracılığıyla taşıttığını ve nakliye bedellerini ödediğini, davalının taşıdığı motorinin müvekkili akaryakıt istasyonunun 5 numaralı tankına döküldükten sonra yakıt satışına devam edildiğini, kısa bir süre sonra istasyondan yakıt alımı yapan müşterilerinden araçlarının arızalandığına, yolda kaldıklarına dair şikayetler geldiğini, hatta bazı müşterilerin araçlarının istasyondan çıkmadan hiç çalışmadığını ve arızalandığını, söz konusu tank içerisinden alınan numunelerde yüksek miktarda su tespit edildiğini ve akaryakıtın normlara aykırı olduğunun belirlendiğini, netice olarak davalıya ait tankerden müvekkili istasyonundaki 5 numaralı tanka ikmali yapılan yakıt içerisinde su olduğu ve taşıma sırasında yağış sebebiyle tankere yağmur suyu dolduğu yönünde tespitlere yer verildiğini, müvekkili tarafından su karışan ayıplı yakıt bedelinin davalıya fatura edildiğini ve davalının faturayı kabul ettiğini, bu nedenle su dolu tankerlerle davacının akaryakıt emtiasının taşınmasından doğan zararlardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek davalının haksız eylemi neticesinde üçüncü kişilerin araçları nezdinde oluşan ve davacı tarafından tazmin edilmiş hasar bedelleri, ayıplı akaryakıtın iadesi, araç kiralama, çekici, mazot filtreleri ile davacının istasyonundaki tankın temizliği için alınan servis hizmeti bedelinden oluşan 55.000,00 TL maddi zararın, 10.000,00 TL kar kaybının ve ticari itibarının zedelenmesi nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana geldiği iddia edilen zararlardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, istasyona yakıt almaya gelen araçların doğal olarak gerek depolarında gerekse hareketi için gerekli olan parçalarında bir miktar akaryakıtın bulunduğunu, bu araçların bir anda hemen arızalanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, böyle arızaların meydana gelebilmesinin motorin tankına benzin konması veya benzin tankına motorin konması durumunda ortaya çıkacağını, ayrıca akaryakıtın ikmal edildiği tankerlerin temizliğinin davacı tarafından yapılmamasında davalının sorumluluğunun bulunmadığını, davacının yakıt istasyonundaki tankerlerde su bulunmasında davalının kusuru olmadığını, bu durumda da sorumlunun davacı olacağını, gerekli özeni göstermeyip basiretli bir tacir gibi davranmayan davacının daha sonra bu davayı açmasının kusuruna ortak arama çabası olduğunu, ayrıca davalı müvekkiline ait tankerlerde su bulunduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan raporlarda akaryakıt tankerine su karışması durumunun ne şekilde oluştuğu noktasında kesin bir tespit yapılamadığı, 30.09.2014 tarihinde davacının akaryakıt istasyonuna 25.279 kg motorin taşıyan davalı tankerinin, hiç durmadan istasyona geldiği ve sonrasında davacıya ait istasyonda yapılan tartımda 25.520 kg ölçülmesi sonucu aradaki 241 kg fazlalığın davacı istasyon yetkililerince incelenmeden ve tespit tutanağı tutulmadan sürücüsü tarafından istasyonda bırakıldığı, tankerin 30.09.2014 tarihinden 03.10.2014 tarihine kadar istasyonda bekletildiği, yine bu tankerin 03.10.2014 tarihinde 5 numaralı tanka davalı taraf yetkilisi ve tanker sürücüsü olmadan sadece istasyon sorumlusu tarafından mühürlerinin açılarak boşaltımının yapıldığı, söz konusu tankerdeki 241 kg fazlalığın ne olduğu tespit edildikten sonra sorun yoksa tanka boşaltmanın yapılması gerektiği, ancak davacı tarafça usule uygun olmadan mühürlerin açılarak akaryakıtın boşaltımının yapıldığı, böylelikle davalı tarafça teslim edilen akaryakıta su karışıp karışmadığı ya da su karışmış ise hangi aşamada gerçekleştiği hususunun tespit edilemediği, davacı tarafça ilgili tankerin rafinerideki tartımı ile istasyondaki tartımı arasındaki 241 kg miktarlık fark anlaşılmış olmasına rağmen yakıtın tanka alınarak satımının yapılmış olduğu, davacı tarafça ağırlık farkı anlaşılmasından sonra derhal numune alınarak mahkemece denetlenebilecek şekilde analizinin yapılmamasında ve ayrıca yine 241 kg miktarlık ağırlık farkından akaryakıt içerisine yabancı madde karışmış olabileceği ihtimali değerlendirilerek davacı tarafça tüketicilere gerekli kontroller yapıldıktan sonra satım yapılması gerektiği, akaryakıta su karışması nedeni ile dava dışı araçlarda ortaya çıkan zararın davalı şirketin kusurundan kaynaklandığı hususunda herhangi bir delil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun, ara kararına açıkça aykırı olacak şekilde, ticari defter ve kayıtlar yerinde incelenmeksizin hazırlandığını,

2.Davalı tankerine yüklenen motorin ile teslim edilen motorin arasında 241 kg fazlalık olduğunu, davalının aldığı akaryakıt miktarınca teslim borcunun bulunduğunu, davalı tarafa ait tankerin ise içerisinde su olacak şekilde 25.520 kg akaryakıtı müvekkiline teslim ettiğini, bu nedenle davalının yükümlülüğünü yerine getirmediğinin açık olduğunu,

3. Müvekkilinin, tankerin rafineriye doluma girmeden önce, tanker dibinde su olup olmadığını kontrol etme gibi bir yükümlülüğünün olmadığını, bu yükümlülüğün davalıda olduğunu,

3. Müvekkilinin, tankerin rafineriye doluma girmeden önce, tanker dibinde su olup olmadığını kontrol etme gibi bir yükümlülüğünün olmadığını, bu yükümlülüğün davalıda olduğunu,

4. Olay zamanı yapılan tespitte davalı yetkililerinin sorumluluğu kabul ettiklerini, zararın karşılanacağını belirttiklerini, olayda hiçbir kusuru olmadığını iddia eden davalının ayıplı motorini iade alıp bedelini de ödediğini, bu nedenle su bulunan tankerle akaryakıtın taşınması sebebiyle davacının uğradığı zararların tahsili amacıyla açılan işbu davanın kabulünün gerektiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından alınan 25.279 kg motorinin taşınmak üzere davalıya ait tankere yüklendiği, taşımayı yapan tankerin hiç durmadan davacıya ait istasyona geldiği, burada yapılan tartım sonucu tankerde 25.520 kg motorin ölçüldüğü, tankerdeki 241 kg fazlalık konusunda davacı tarafça herhangi bir inceleme yapılmadığı, bu şekilde tankerin üç gün boyunca davacı istasyonunda bekletildiği, sonrasında ise davacı tarafından, davalı sürücüsü olmadan tankerin mühürlerinin söküldüğü ve 5 numaralı tanka boşaltıldığı, taşınan motorin bedelinin davalı tarafça kabul edildiği, esasen motorin bedelinin dava konusu da edilmediği, araçtaki fazlalığın davacı yanca incelenmediği gibi istasyonda üç gün bekletilen tankerin, davalı sürücüsü ya da yetkilisi olmadan davacıya ait tanka boşaltıldığı gözetildiğinde, meydana geldiği ileri sürülen zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı, diğer bir deyişle davaya konu zararın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirkete ait tanker aracılığıyla taşınan davacının akaryakıt emtiasına taşıma sırasında su karıştığı iddiasına dayalı oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32264, Karar No: 2014/12000, Tarih: 16.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/32264 E.  ,  2014/12000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/303-2013/488

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıya 28.2.2008 tarihli protokolle 6 adet dükkan sattıklarını 12.3.2008 tarihinde de tapudan devir ve teslim ettiklerini, satış bedeli olan 250.000,00 TL'nin 30.000,00 TL'lik kısmını başta kapora olarak, 170.000,00 lik kısmı çek karşılığı, aldıklarını ancak halen 50.000,00 TL kalan satış bedelinin kendilerine ödenmediğinden bahisle 50.000,00 TL'nin 31.3.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine dairemizin 2.2.2010 tarihli 2009/7505 esas 2010/1107 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiş. Hukuk Genel Kurulu'nun 2011/13-716 Esas ve 2012/106 Karar Sayılı ilamı ile "Adi senetteki gerçek borçtan bir kısmının ödenmemesi satıcıya ödenmeyen bölüm için tahsili isteme hakkı verecektir, bu aşamada ispat külfeti davalıdadır." gerekçesiyle direnme uygun görülmüş ve bedele yönelik inceleme için dosya dairemize gönderilmiş, bu kez Dairemizin 2012/28003 E. ve 2012/27726 Sayılı ilamı ile yemin hakkının davalı tarafa hatırlatılması yönünden bozulması üzerine mahkemece, malik S.. K..'ın ödeme konusu bilgi sahibi olmadığı, şirket temsilcisi N.. K..'ın para değerleri konusunda ayrım yapamadığı eski TL yeni TL hesabını yapmaya çalıştığı, son olarak eski TL elli milyon Yeni TL elli TL alacağının olduğunu beyan ettiğinden yeminle mahkemeye şüphe doğduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davacı S.. K..'ın yazılmaması maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre davacı S.. Kaplan'ın bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davacı S.. K..'ın yazılmaması maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre davacı S.. Kaplan'ın bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemizin 4.12.2012 tarihli ilamında davacının davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davalı tarafından dosyaya sunulan yemin metnini içeren dilekçe uyarınca şirket yetkilisi N..i K..'ın 18.7.2013 tarihli celsede 50.000 TL alacağı kaldığını bildirdiği ve bu konuda yemin ettiği, davanın dayanağı olan 28.2.2008 tarihli protokolde de satış bedelinin 250.000 YTL olduğu YTL'nin bilahare TL'ye dönüştüğü, bu durumda davacı şirketin alacağının 50.000 TL olduğu anlaşılmakla yemin merasiminin usulüne uygun yerine getirildiğine göre bu miktar üzerinden davanın kabulü gerekirken N..i K. net olarak alacak miktarını beyan etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacı S.. K..'ın temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte gösterilen nedenle hükmün davacı Şirket yönünden BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL harcın temyiz edene iadesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7292, Karar No: 2012/316, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7292 E.  ,  2012/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin, müvekkili şirket aleyhine giriştiği icra takibine konu çeklerin müvekkili şirket yetkilisi ... tarafından imzalanmadığını, ...'ın 18.07.2008 tarihli vekaletname ile yetkilendirdiği ... tarafından imzalandığını, ...'ın vekalet yetkisinin sınırlarını aşarak çekleri imzaladığını, müvekkili şirketin bunlardan sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %40 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin mal verdiğini ve karşılığında bu çekleri aldığını, vekaletnamede ...'ın, bono, poliçe, çek keşide etme yetkisinin olduğunu, ...'ın daha önce keşide ettiği, çeklerin davacı şirket tarafından ödendiğini belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde; dava dışı ... ile davacı şirketin temsilci ve ortaklarının kardeş oldukları, ...'ın, davacı şirkette bir süre çalıştığı ve pek çok çek keşide ettiği, malların ... imzasına teslim edildiği, davacı yetkisiz temsile dayanmış ise de, davacı firmanın dava dışı ...'ın keşide ettiği, bir çok yetkisiz temsile tahammül gösterdiği, davalı şirketin iyi niyetli olduğu gerekçeleri ile davanın reddine, icra takibinin durması nedeniyle davalının %40 tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.