muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28737, Karar No: 2015/42751, Tarih: 10.09.2015

Yakınanın vücudunda uyuşturucu bulunduğuna ilişkin dosya içerisinde rapor olmadığı, sanık hakkında olaydan bir gün sonra alınan raporda ise vücudunda alkol ya da uyuşturucu maddeye rastlanmadığı yakınan ve sanığın beyanlarından suça konu telefonun sanığın eline yakınanın rızası dışında geçtiği anlaşılmaktadır. Bilindiği gibi bir kişinin malının rızası dışında bulunduğu yerden alınması hırsızlık suçunu, bir kişinin malının tehdit, cebir ile zorla ve/veya direncini kıran bir sebeple etkisiz kılarak elinden alınmasının ise yağma suçunu oluşturduğu düşünüldüğünde, yakınanın aşamalardaki beyanına itibar edilmesi halinde 5237 sayılı Yasanın 148. maddesinde belirtilen yağma suçu; sanığın avukat olmaksızın alınan soruşturma aşamasındaki beyanını benimsemediği, bu haliyle de hukuki dayanağını kaybettiği, kovuşturma aşamasında ki savunmasına üstünlük tanındığında ise, 5237 sayılı yasanın 141. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturacağı bir muhakkaktır.

Dosyada suç teşkil eden fiilin hukuki vasfındaki duraksamanın giderilerek belirlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

Olayın olduğu yeri görüntüleyen kamera kaydı bulunup bulunmadığı araştırılıp; var ise incelenerek, iddia ve savunma değerlendirilip sonucuna göre sanığın suç teşkil eden eyleminin hukuki vasfının tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan, eksik inceleme ile yetinilip, yakınanın ve sanığın beyanlarına hangi gerekçeler ile itibar edilmediği, ve/veya birinin diğerine hangi nedenlerle üstün tutulduğu belirtilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/150, Karar No: 2015/333, Tarih: 21.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/150 E.  ,  2015/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, katılandan hatır çeki olarak temin ettiği suça konu çekin 24.01.2007 olan keşide tarihini 24.02.2008 olarak değiştirmek suretiyle 24.02.2008 günü Eskişehir Şubesi'ne teminat çeki olarak ibraz ettiği iddiasıyla 'resmi belgede sahtecilik' suçundan açılan kamu davasında; soruşturma aşamasında alınan 08.01.2008 (2009) tarihli ifadesinde sanığın; suça konu çekteki tahrifatı kimin yaptığını bilmediğini ve bu konuda herhangi bir tanığı ve delili olmadığını bildirmesine karşın; yargılama sırasında alınan savunmasında; katılan tarafın çeki ileri tarihli başka bir çekle değiştirmek üzere istemesi üzerine fabrikadan bir elemanla gönderdiğini, katılan tarafın keşide tarihini kalemle düzelterek çeki iade ettiğini, elemanının tecrübesizliği nedeniyle paraf ettirmediğini beyan etmesi ve elemanı olarak tanıttığı kişi olan kardeşi ...'ın bir sonraki celse tanık sıfatıyla alınan ifadesinde bu durumu teyit etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar duruşmada 08.01.2008 (2009) tarihli ifadesinin, soruşturma aşamasında alınan ifadesi ile benzer olduğundan bahsedilmişse de, sanığın bahsi geçen iki beyanı arasındaki çelişkinin sebebinin sorularak açıklattırılması, özellikle mukayeseye esas belgeler yönünden dosyada mevcut kriminal raporunun yetersizliği dikkate alınarak, çekteki düzeltmenin sanık ..., sanığın kardeşi olan tanık Doğukan Hazar ve katılan ... tarafından yapılıp yapılmadığı hususunda, adı geçenlerin el yazısı ile kaleme alacakları rakamlar ve temin edilecek mukayeseye esas rakam ihtiva eden belgeler çerçevesinde Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması ve sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu çekin getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki istem gibi BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33640, Karar No: 2016/8613, Tarih: 24.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/33640 E.  ,  2016/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ... Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak gizli ayıplar ve eksik imalat bedeli olarak 100,00 TL nin yasal faiziyle tahsilini istemiştir. 16.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 4.282,67 TL ye yükselterek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.282,67 TL nin davalıdan tahsiline, hükmedilen meblağın 100,00 TL sine dava tarihinden itibaren, bakiye kalan kısmına ıslah tarihi olan 16.10.2014 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre, "Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesi delaletiyle borçlar kanunu 146. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 05.03.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 08.10.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim alması ile dava tarihi arasında dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir deyişle daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2267, Karar No: 2019/3787, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2267 E.  ,  2019/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2016/336 E. - 2017/287 K.

sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1355-2018/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "ORNİSİD" ibareli 5. sınıftaki tıbbi müstahzarat ürünlerini içeren 18.04.1994/3857 (150711) sayılı tanınmış markanın sahibi olduğunu, markanın uzun zamandan bu yana kullanıldığını, davalının 2015/27264 sayılı "ORNİDİN" ibareli 5. sınıftaki ürünleri içeren marka tescil başvurusuna haksız rekabet, tanınmışlık ve iltibas vakıasına dayanarak yaptıkları itirazının davalı TPMK YİDK tarafından red edildiğini, oysaki başvuru tescilinin davacı markası ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp, itibar ve ayırt edici karakterine zarar vereceğini, haksız rekabet yaratacağını ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2016-M-6912 sayılı kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacı markasının tıbbi müstahzar-ilâç emtiasını içerdiğini, reçetesiz satılmasının mümkün olmadığını, reçetenin ancak bir doktor tarafından yazılabileceğini ve eczacı tarafından verileceğini, kelimelerin farklı olduğunu, "ornidazol" etken madde isminden üretildiğini, taraf markaları arasında bir karışıklık doğmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının 5. sınıf ürünler bakımından aynı tür ürünleri içerdikleri, 5. sınıf ürünlerin mevzuat gereği reçeteli ve ancak eczanede satılması mecburiyeti karşısında ortalama alıcı kitlesinin doktor ve eczacılar olduğu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle ortalama tüketicilerin bu işaretlerin farklı iki marka olduklarını hemen ve ilk bakışta anlayabileceği, başvurunun kötüniyetli sayılmasını haklı gösterecek bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4064, Karar No: 2017/11629, Tarih: 30.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/4064 E.  ,  2017/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 21/01/2014 günlü kararda, yasa yolu başvuru süresinin kararın tefhiminden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken, hükmün son bölümünde bir yerde ''tefhimden itibaren'' bir yerde de ''tebliğden itibaren'' başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanıltıcı ifadenin kullanıldığı ve bu haliyle tefhimin T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı belirlendiğinden, sanığın 28/10/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu ve bu nedenle eski hale getirme talebinin yerinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçun gece vakti işlendiğinin dosya kapsamında toplanan delillerce sabit olması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek ilamlardan en ağır cezayı gerektiren mahkumiyet olan Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/09/2011 tarihinde kesinleşen 09/06/2011 gün ve 2010/216 Esas, 2011/678 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği halde; hatalı şekilde daha az cezayı gerektiren Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2011 tarihinde kesinleşen 19/07/2011 gün ve 2010/1596 Esas, 2011/530 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Tekerrüre esas alınan Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2011 tarihinde kesinleşen 19/07/2011 gün ve 2010/1596 Esas, 2011/530 Karar sayılı mahkumiyet hükmündeki cezanın TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelendiği ve anılan madde uyarınca 1 yıl denetim süresine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 51. maddenin 7. fıkrası uyarınca ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi konusunda mahkemesince karar alınması için adı geçen mahkemeye yazı yazılmasına hükmedilmesi gerekirken, TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca hükmedilen cezanın mükerrrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbetlik tedbirine hükmedilmesi suretiyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerde “TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümlere ''Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2011 tarihinde kesinleşen 19/07/2011 gün ve 2010/1596 Esas, 2011/530 Karar sayılı mahkumiyet hükmündeki erteli cezanın TCK’nın 51. maddenin 7. fıkrası uyarınca kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi konusunda adı geçen mahkemeye yazı yazılmasına'' cümlesinin eklenmesi ve yine hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın hırsızlık suçunun konusu olan kuş kafesini çalmak için uğraşırken kafese zarar verdiği anlaşılan olayda; hırsızlık suçunun konusu olan araçtan bağımsız olan başkaca bir mala zarar vermesi söz konusu olmadığından mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

II)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın hırsızlık suçunun konusu olan kuş kafesini çalmak için uğraşırken kafese zarar verdiği anlaşılan olayda; hırsızlık suçunun konusu olan araçtan bağımsız olan başkaca bir mala zarar vermesi söz konusu olmadığından mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8083, Karar No: 2024/10139, Tarih: 27.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8083 E.  ,  2024/10139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.03.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 10. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/104 E., 2023/197 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 11.03.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 27.03.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.