muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5164, Karar No: 2015/13022, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5164 E.  ,  2015/13022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine ZMSS ile sigortalı davalıya ait ... plakalı aracın davalının alkollü olarak sevk ve idaresindeyken 28/09/2010 tarihinde ...idaresindeki ... plakalı araç ile çarpıştığını, çarpmanın etkisi ile ... yönetimindeki ... plakalı otobüse çarptığını, söz konusu kazada davalının kavşaklarda geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal ettiğini, 0,97 promil alkollü ve %100 kusurlu olduğunu, davalı tarafın alkolün etkisiyle tam kusuru ile sebebiyet verdiği kazada hasar görmüş olan ... ve ... plakalı araçların zararının müvekkili sigorta şirketince ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödemiş olduğu toplam 10.875,00 TL' nin her iki araca tazminat ödediği tarihlerden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte davalı taraftan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada tamamen kusursuz olduğunu, alkollü araba kullanmaktan kaynaklanan bir kaza olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 10.875,00 TL' nin ödeme tarihlerinden itibaren başlayacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortacısı tarafından zarar gören üçüncü kişiye ödenen tazminatın sigortalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Dava, trafik sigortacısı tarafından zarar gören üçüncü kişiye ödenen tazminatın sigortalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır. Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır. Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir. O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, mahkemece, bir nöroloji uzmanı, bir makine mühendisi ve bir sigorta hukuku uzmanı bilirkişisinden alınan 12/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda dava dışı araç sürücüsünün kazada %70, davalı araç sürücüsü Basri’nin %30 oranında kusurlu olduğu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği belirtilmiş, davacı vekilinin itirazı üzerine bir nöroloji uzmanı, İTÜ makine fakültesinden bir öğretim üyesi ve bir sigorta hukuku uzmanı bilirkişisinden alınan 23/09/2014 tarihli bilirkişi raporunda ise davalı araç sürücüsü ...’nin %100 kusurlu olduğu ve kazanın münhasıran alkollü olmasından meydana geldiği bildirilmiştir. Mahkemece, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu halde, mahkemece, aralarında bir nöroloji uzmanı ve 3 makina mühendisinden oluşan yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak öncelikle 23.9.2014 günlü raporda davalı tarafa %100 kusur verilmesi gerekçesinin yerinde olup olmadığı raporda yeterince tartışılmak suretiyle bu konudaki çelişki giderildikten sonra kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli ve çelişkileri giderecek bir rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5636, Karar No: 2012/10256, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5636 E.  ,  2012/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza, aynı mahalle ve adada bulunan üç emsal irdelenmek suretiyle bedel tespit edilmiş ise de; 5. sıradaki emsalin fiyatı, kamulaştırma suretiyle oluştuğundan; 4 nolu emsal; imar parseli olmasına rağmen satış değeri çok düşük olduğundan değerlendirmeye esas alınamaz. İncelenen 3 nolu emsal de, dava konusu taşınmaz gibi kadastro parseli olmasına rağmen, endekslemek suretiyle tespit edilen bedelinden % 40 düzenleme ortaklık payı indirildiğinden, yapılan inceleme yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tesciline ilişkin hüküm fıkrasında mahalle isminin... yerine ...olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14355, Karar No: 2020/5993, Tarih: 08.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14355 E.  ,  2020/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı vekili tarafından, davalı-karşı davacı aleyhine 19/07/2013 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil terditli sebepsiz zenginleşme nedeni ile alacak ve davalı-karşı davacı vekili tarafından davacı-karşı davalı aleyhine 19/08/2013 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne dair verilen 21/01/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; tarafların kardeş olduklarını, dava konusu taşınmazın babalarına ait iken 1990 yılında kadastro çalışmaları ile davalı adına tescil edildiğini, taşınmazda bütün ailenin katkılarıyla yapılmış olan evde müvekkilinin 2001 yılından beri oturduğunu, 2009 yılında davalının taşınmazı 12.000,00TL karşılığında harici satış sözleşmesi ile müvekkiline sattığını, müvekkilinin buna güvenerek taşınmaza masraflar yaptığını ancak davalının satış bedelini almayarak tapu devrinden kaçındığını ve 2013 yılında müvekkilinden taşınmazı boşaltmasını istediğini, Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca taşınmazın mahkemece tespit edilecek bedelinin müvekkili tarafından davalıya ödenmesinden sonra müvekkilinin iyiniyetle yaptığı masrafların taşınmazın değerinden çok fazla olması nedeni ile dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, bu talebinin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin taşınmaza yaptığı masrafların faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş ve 22.06.2015 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile dava değerini 27.860,00TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap ve (Süresinde ve harçlandırdığı) karşı dava dilekçesi ile, müvekkilinin kadastro tespitinden önce taşınmazı önceki maliki Mustafa Demirci'den satın aldığını, yapıyı müvekkilinin tek başına yaptığını, davacının taşınmazda geçici olarak oturmasına izin verdiğini, taşınmazı satmadığını, tadilatların bir kısmını müvekkilinin yaptığını, davacının yaptığı tadilatların ise müvekkilinin rızası dışında olduğunu, müvekkilinin davacıya ... 2. Noterliğinden ihtarname göndermesine rağmen davacının taşınmazı boşaltmadığını beyanla davacının müdahalesinin menini, 03/07/2008 tarihinden itibaren şimdilik 8.000,00TL ecrimisilin karşı tarafın alacağından mahsup edilerek artan kısmın müvekkiline ödenmesini istemiş ve 07.07.2015 tarihli harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile karşı davasının değerini 13.198,54TL’ye yükseltmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, davacı-karşı davalı ...'ın tapu iptal ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kabulü ile 27.860,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı- karşı davacı ...'dan alınarak davacı- karşı davalı ...'a verilmesine, davalı-karşı davacı ...'ın ecrimisil talebinin kabulü ile 13.198,54 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davacı- karşı davalı ...'dan alınarak davalı-karşı davacı ...'a verilmesine, mahsup talebinin kabulü ile 27.860,00 TL'den 13.198,54 TL'nin mahsubu ile neticeten 14.661,46 TL'nin 12.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.661,46 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 22/06/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacı ...'dan alınarak davacı- karşı davalı ...'a verilmesine, davalı-karşı davacı ...'ın meni müdahale talebinin kabulü ile davacı-karşı davalı ...'ın dava konusu taşınmaza müdahalesinin meni ile boş olarak davalı-karşı davacı ...'a teslimine karar vermiştir.

Hükmü davacı-karşı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu madde 724’te düzenlenen temliken tescil terditli sebepsiz zenginleşme nedeni ile alacak ve karşı dava, meni müdahale ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (Olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

Somut olayda; davalı-karşı davacı ..., davacı-karşı davalı ...’a dava konusu taşınmazda geçici olarak oturması için izin verdiğini kabul etmiştir. Davacı-karşı davalının taşınmazda uzun süreden beri kardeşi olan davalı-karşı davacı ...’ın muvafakatı ile oturduğu ancak davalı-karşı davacı ...’ın ... 2. Noterliğinden ihtar göndererek muvafakatini geri aldığı anlaşılmakla ihtarın davacı-karşı davalı ...’a tebliğ edildiği tarihi olan 26.06.2013 tarihinden önceki dönem için davacı- karşı davalı ...’ın fuzuli şagil olduğu söylenemez. Başka bir anlatımla, 26.06.2013 tarihinden önceki dönem için kötüniyetli zilyedin mülkiyet hakkı sahibine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgalden kaynaklanan ecrimisille davacı- karşı davalının sorumlu tutulmasına olanak yoktur. Hal böyle iken, 26.06.2013 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için aylık ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerekirken 26.06.2013’ten önceki dönem için de ecrimisile hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ve bu nedenlerle hükmün bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14797, Karar No: 2019/21673, Tarih: 26.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14797 E.  ,  2019/21673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında müşteki ... ve katılan ...'ya karşı işlediği kasten yaralama suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, adli para cezalarının toplanmasına ilişkin ''Sanığın neticeten 9.875,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1496, Karar No: 2013/9239, Tarih: 03.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1496 E.  ,  2013/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kunununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve belli hakları kullanmaktan yoksun kılma.

1-Dosyada mevcut mütalaa ve vergi inceleme raporlarına göre ... isimli vergi mükellefinin vekaleten işlerini yürüten sanık ...'un, Ümraniye Vergi Dairesinin mükellefi olan Doğa Temizlik Kozm. Med. ... Ltd. Şirketinin yetkilisi İbrahim Çakal'dan almış olduğu sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek kullandığından bahisle 2006 yılında sahte fatura kullanmak suçundan suç duyurusunda bulunulmasına rağmen 23.01.2009 tarihli iddianame ile sanığın Doğa Temizlik Kozm. Med. ... Ltd. Şirketinin yetkilisi olduğu ve 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlama ve şirketle hiçbir bağlantısının olmadığının sanığın savunması ve dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen mahkemece mütalaa ve ekindeki vergi inceleme raporları ile eklerine uygun olarak sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan ek iddianame ile dava açılmasını sağladıktan sonra yargılamaya devamla sonucuna göre karar vermesi gerekirken sehven düzenlenen iddianameye istinaden yargılama yapılarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-5728 Sayılı sayılı Yasanın 276. maddesi ile değiştirilmeden önceki 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesine göre, sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının 18 aydan 3 yıla kadar ağır hapis cezası olduğu ve suç tarihinde de bu maddenin yürürlükte gözetilmeden mahkemece 213 sayılı Yasanın suç tarihinden sonraki değişik hali uygulanarak sanık hakkında aleyhe olacak şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1265, Karar No: 2024/6110, Tarih: 11.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1265 E.  ,  2024/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/355 E., 2023/140 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali-terkin, kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Muğla ili, ... ilçesi, .... köyünde bulunan dava konusu 144 ada 32 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 48,46 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek anılan kısmın tapu kaydının iptaline, varsa üzerindeki muhdesatların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; kayden maliki olduğu çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile ilgisinin olmadığını, kıyı kenar çizgisinin iptali yönünde Muğla İdare Mahkemesine açmış olduğu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ