muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30273, Karar No: 2015/39658, Tarih: 10.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/30273 E.  ,  2015/39658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/384472

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/728 (E) ve 2011/558 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından katılan H.. Ç.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3102, Karar No: 2014/8471, Tarih: 25.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3102 E.  ,  2014/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve cezai şart alacağı davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ... arasında 24.06.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, diğer davalının ise sözleşmenin yerine getirilmesini taahhüt ettiğini, yapılacak binanın projesinin belediye onayından önce arsa maliklerinin onayına sunulması gerektiği halde anılan gerekliliğe uyulmadığını, arsa sahiplerine isabet eden bazı bağımsız bölümlerin sözleşmeyle kararlaştırılanlardan daha küçük alanlı olarak yapıldığını, yapı kullanım izin belgesinin alınmadığını, yüklenici tarafından yapılması gereken çevre düzenlemelerinin müvekkillerince yapıldığını, sözleşmeye aykırı davranılması halinde 30.000,00 Euro cezai şartın kararlaştırıldığını ileri sürerek, sözleşmeyle kararlaştırılandan daha küçük yer teslimi nedeniyle 17.000,00 TL, çevre düzenlemesi nedeniyle 3.000,00 TL ve cezai şart nedeniyle 60.000,00 TL olmak üzere şimdilik 80.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.07.2007 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 21.05.2013 tarih, 274 E., 3363 K. sayılı ilamıyla, davacı arsa sahibinin sözleşmeye aykırılık nedeniyle cezai şart ile yüklenici tarafından yapılması gerekirken eksik bırakılan çevre düzenleme bedelinin tahsili ve küçük imal edildiği iddia edilen bağımsız bölüm nedeniyle tazminat isteminde bulunduğu, mahkemece, davalı yüklenicinin çevre düzenlemesini eksik yaparak sözleşmeye aykırı davrandığı belirlendikten sonra bağımsız bölümün sözleşmeye aykırı yapılmadığı kabul edilerek bir kısım istemlerin haklı olduğu belirtilmesine rağmen davanın reddine karar verildiği, mahkemece anılan yasa hükmüne aykırı olarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki bulunacak şekilde karar verilmesinin 6100 sayılı HMK 297. maddesi hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davacı arsa sahiplerine verilmesi gerekli 356 ada, 4 parsel 13 nolu dükkan ile 2 nolu bölüm için 10.07.2008 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alındığı, davacıların ifayı çekincesiz kabul ettikleri, gecikme cezası mahiyetindeki cezai şart alacağı talep edemeyecekleri, projeye göre 270,82 m² asma kat alanı bırakılması gerektiği, asma kat kullanımında bir eksilme söz konusu olmadığı ve bu yöndeki tazminat isteminin yerinde bulunmadığı, yine ayıplı imalat ve gecikme cezası nedeniyle talepte bulunabilmek için ihtirazi kayıt konularak teslim kabulü yapılması gerektiği, ancak eksik işler bedeli yönünden bu şartın aranmayacağı, davalı yüklenicinin dükkanların güneyinde kalan çevre düzenlemesi işlerini yapmadığı, zemin bahçe ve çayır bantlarının düzenlenmesi, dükkanlar ile taşınmaz parsel sınırı arasındaki mesafe dolgu işlerini, istinaf ve bahçe duvarlarını yapmadığı, dava tarihi itibariyle 6.835,10 TL'lik eksik imalatın bulunduğu, davacı vekilinin bu kalemle ilgili 3.000,00 TL talep ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacılar vekilinin, kapıcı dairesinin asma katta yapılması nedeniyle müvekkiline isabet eden asma kattaki alanın azalmasından kaynaklanan zarara ilişkin temyiz itirazları yönünden;

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacılar vekilinin, kapıcı dairesinin asma katta yapılması nedeniyle müvekkiline isabet eden asma kattaki alanın azalmasından kaynaklanan zarara ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda " Asma Kat Kullanımı KAKS'a dahil edilmeyecek alan zemin kat alanının 2/3'sidir. 406,24 m² x 2/3 = 270,82 m² asma kat alanıdır. (... Belediyesi İmar Yönetmeliğine göre kabul edilebilir asma kat alanı). Fiili durumda, yerinde yapılan ölçümlere göre asma kat alanı: 140,275 m² + 68,09 m² + kapıcı dairesi alanı 72,185 m² = 280,55 m²'dir. Projeye göre 270,82 m² asma kat alanı bırakılması gerektiğinden dolayısıyla asma kat alan kullanımında bir eksilme söz konusu değildir." görüşü bildirilmiştir.

Bilirkişinin, fiili duruma göre asma kat alanı hesabı içine 72,185 m² kapıcı dairesi alanını ilave ettiği görülmekle, ortak alan olan kapıcı dairesinin, asma katın fiili kullanım alanına katılmasının nedeni anlaşılamadığı gibi bu durumda asma kat kullanımında bir eksiklik olmadığı görüşü de çelişkili bulunmuştur. Davacılar vekilinin bu yöndeki itirazlarının da karar yerinde tartışılmadığı, ek rapor doğrultusunda karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, mimari proje ve fiili durum incelettirilerek, sözleşmeye göre arsa malikleri ile yüklenicinin genel paylaşım oranının belirlenmesi, asma katta yapıldığı tartışmasız olan ve ortak alan olan kapıcı dairesinin asma katta yaptığı küçülmenin davacı arsa sahiplerine düşecek asgari alan koşulunu ihlâl edip etmediğinin tespit edilmesi gereklidir. Paylaşım oranının ihlâl edildiğinin tespiti halinde bu alana ilişkin zararın, hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10220, Karar No: 2011/39915, Tarih: 21.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/10220 E.  ,  2011/39915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 3.Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 09.01.2006 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği kararda, yasa yolu bildirimi; “ 7 gün içerisinde temyizi kabil olmak üzere, açıkça okunup anlatıldı” şeklinde olup, yasa yolu bildiriminde, sürenin başlangıcının bildirilmediği ve kararda yasa yoluna başvurma şeklinin gösterilmediğinin anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca sanık ...’ın 17.01.2006 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yakınanların, olayın hemen sonrasında emniyete giderek, sanığın bıçakla kendilerinden para istediği yakınan ...'ün sanığın kolundan tutarak müdahale etmesi üzerine olay yerinden kaçtığının belirtmeleri; 24.10.2004 tarihinde olaydan bir saat sonra düzenlenen “olay yakalama ve zapt etme tutanağında” bıçakla para isteyen sanığın yakınanlarla birlikte çevrede yapılan araştırma sırasında sanığın tespit edildiği ve üzerinde yapılan üst aramasında eylemde kullanılan bıçağın bulunduğu, 24.10.2004 tarihli sanığa ait adli rapor formunda “sol kolda iki adet ekimoz ve sıyrık sağ orta parmakta laserasyon”un gözlemlendiği, kolluk tutanağı, yakınanların ilk ifadelerindeki anlatımları bu anlatımı doğrulayan doktor raporu karşısında; eylemin bir bütün halinde 765 sayılı TCK.nun 497/1, 61 (5237 sayılı Yasanın 149/1-a-h, 35/1) maddesine uyan yağma suçuna kalkışma oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 21.09. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15060, Karar No: 2015/19068, Tarih: 10.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15060 E.  ,  2015/19068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Devrek 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 12.03.2015

No : 2013/98-2015/101

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, kurum işlemine dayanak tutanakları düzenleyen kurum denetmenleri dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; mahkemece davalının eski eşinin denizci olduğu, yurt dışı giriş çıkış kayıtlarından ülkeye 1999, 2002, 2003, 2014 tarihlerinde giriş çıkış yaptığının belirlendiği, her ne kadar davalının ikamet adresini soruşturma başladıktan sonra değiştirdiği anlaşılsa da yılda bir kez ülkeye giriş yaptığı anlaşılan ve sürekli ülkede ikamet etmeyen eşin ikametgahını davalıya ve müşterek çocuklarına tahsis etmesinde de hayatın olağan akışına aykırı bir durum bulunmadığı kanaatiyle davanın reddi yönünde hüküm tesis ettği görülmüştür. Ancak 18.02.2009-17.08.2012 tarihleri arasındaki yersiz ödenen aylıkların istirdadı istenen iş bu davada, davalının eski eşinin söz konusu dönemlerde yurt dışında yaşadığına ilişkin bir belgeye dosya içinde rastlanılmadığı, aynı zamanda davalının eski eşinin 5510 sayılı Kanun kapsamında muhtarlık görevi nedeniyle 4/1-b sigortalılığının bulunduğunun anlaşılması karşısında, tüm araştırmalar titizlikle yapılarak, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10068, Karar No: 2022/13853, Tarih: 22.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10068 E.  ,  2022/13853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi ipotek borçlusu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi ipotek borçlusunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3.İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi ipotek borçlusu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının % 5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi ipotek borçlusunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 28.6.2022 tarih ve 2022/1423 E. - 2022/2089 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi ipotek borçlusunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 28.6.2022 tarih ve 2022/1423 E. - 2022/2089 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-İstanbul ... 20. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 06.7.2021 tarih ve 2021/195 E. - 2021/382 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında (65.150,00 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında (32.575,00 TL)” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.