muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1432, Karar No: 2015/2201, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1432 E.  ,  2015/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada .......... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ............. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Kavak Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Diğer taraftan, yine TMK’nın 22. maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmaz.

.......... Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.... ....../....." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

............. Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.... Mahallesi-...../...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.... Mahallesi ..... Sokak No: .../... ..../....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine, ve 26.09.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “..... Mahallesi ..... Sokak No: .../... ..../...." olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, .......... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .......... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/291, Karar No: 2009/2133, Tarih: 19.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/291 E.  ,  2009/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları R. Ö.'ın maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümün 1/2 payını mirastan mal kaçırmak amacıyla davalı ikinci eşine satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptali isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliki işlemin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölüm miras bırakan R.’a ait iken, ½ payını 02.6.2000 tarihinde, ikinci eşi olan davalıya satış suretiyle devrettiği görülmektedir.

Davacılar, temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı biçimde gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlar; davalı ise miras bırakanın, kendisi ile evlenmeden önce tüm mirasçılarına taşınmazlar verdiğini, paylaştırma amacıyla hareket ettiğini, muvazaa bulunmadığını savunmuştur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda; miras bırakanın, davalı ile evlenmeden önce 407 parsel sayılı taşınmazını davacı oğlu Şinasi’ye 16.12.1997 tarihinde, 244 parsel sayılı taşınmazını da davacı oğlu Z.’ye aynı tarihte hibe suretiyle, 689 parseldeki ¼ payını da tüm davacılara eşit paylarda 23.12.1996 tarihinde satış suretiyle devrettiği murisin tüm çocuklarına taşınmaz verdikten sonra davalı ile evlendiği ve çekişmeli taşınmazın 1/2 payını da davalıya aktararak paylaştırma iradesini sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

O halde, toplanan deliller ve yukarıda değinilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınmaz mallar bulunduğu, murisin gerçek iradesinin sağlığında hak dengesini gözeterek tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmak olduğu, mal kaçırma iradesi taşımadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,19.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13599, Karar No: 2013/15490, Tarih: 11.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13599 E.  ,  2013/15490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklar hakkında, iddianamede iki ayrı tutanak tarihi belirtilerek, 5237 sayılı TCK'nin 37. ve 43/1 maddelerinin uygulanması talebiyle dava açılmış bulunmasına göre keşfe iştirak eden bilirkişiden yemini verdirilerek her iki tutanağa konu ağaçların kesim tekniklerinin aynı olup olmadığı hususunda ek rapor alınmasından sonra söz konusu kanun maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılarak bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanık ... İhsanın emvalin diğer sanığa ait olduğunu beyan ettiğinin yazılı bulunup savunmalarında da ağaç kesmediğini beyan edip sanığın kaçak emval naklederken yakalanıp dosya içeriğinde ağaç kestiğine dair bir delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3) Bilirkişiye ek raporu için yemini verdirilmemek veya önceki yemini hatırlatılmamak suretiyle CMK'nin 62. ve 57. maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18013, Karar No: 2014/1298, Tarih: 20.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/18013 E.  ,  2014/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2010/410-2013/12

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen davalarında temsilcisi olduğu dava dışı E.. AŞ 'nin 02.07.2010 tarihinde davalı E.. Makine San. Tic.Ltd Şti. İle düzenlenen sözleşme kapsamında 30.10.2010, 30.11.2010 ve 30.12.2010 vade tarihli senetlerin vadesinde ödenmesi halinde ... Aş ile E.. Makine San. Tic.Ltd Şti. arasında alacak ve borç kalmayacağının kararlaştırıldığını, ancak davalının vadesi gelen senetleri ödememesi nedeni ile her bir senet için ayrı ayrı icra takibi başlattığını, başlatılan takiplere davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazların iptaline, %40 oranında tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 28.08.2001 tarihli şirket devrine ilişkin protokolden sonra devirden vazgeçilmesi nedeni ile borçlanılan miktara teminat amacı ile dava konusu senetlerin verildiğini, borç ödenmesine karşın bedelsiz kalan senetlerin takibe konulduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalarda davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davasında sadece teminat senetlerine değil, bu senetlerin verildiği 02.07.2010 tarihli sözleşmeye de dayanmıştır. Bu sözleşmeye göre teminat senetlerinin asıl alacaklısının davacının temsilcisi olduğu E.. AŞ olduğu, bu durumda davacının şahsi bir alacağının bulunmadığının anlaşılmasına göre E.. AŞ nin sözleşmeye dayalı alacağını

davacının talep edemeyeceğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5376, Karar No: 2023/3469, Tarih: 10.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/5376 E.  ,  2023/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/999 E., 2015/1253 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî red - kısmî bozma

Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan Gümrük İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/999 Esas, 2015/1253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi, sanığın cezalandırılması yerine beraat kararı verildiğine ve kaçak eşyanın müsaderesine dair karar verilmemesi nedeniyle verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanığın 58 karton kaçak sigarayla yakalandığı olayda, sanığın savunmalarında söz konusu sigaraların kaçak olduğunu bilerek Eminönü'nde işportacılardan alıp geçimini sağlamak için ticari amaçla satmak üzere tezgah kurmaya gittiği sırada yakalandığını bildirdiği görülmekle, sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla verilen beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

3.Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebebi, dosyadaki delillere göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3.Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebebi, dosyadaki delillere göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, tütün satan bir şahsın motorla seyir halinde olduğuna dair ihbar üzerine, 30.07.2014 tarihinde motor üzerinde bulunan sanığın kolluk görevlilerince durdurularak 2 adet çanta ve 1 adet karton kutu kontrol edildiğinde toplam 58 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın mahkeme huzurundaki savunmasında, olay günü eve giderken polislerin yakaladığını, üzerine kâr koyup satmak için bir miktar sigara aldığını, ancak tezgah açmadığını sadece tezgah açmayı düşündüğünü, bunun suç olduğunu duymaya başlaması üzerine sigaraları satmak için tezgah açıp açmama konusunda tam karar veremediğini, sigaraları satmazsa etrafındaki kişilere dağıtabileceğini, kolluk kuvvetlerinin ''bunları tezgahta satmayı düşünüyor musun'' diye sormaları üzerine korku ve heyecanla satmayı düşünüyorum dediğini, ancak tam karar veremediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.14.01.2015 tarihli bilirkişinin raporuna göre ele geçirilen sigaraların kaçak olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstekleri Yönünden

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde, ihbar üzerine motorla seyir halinde olan sanığın kolluk görevlilerince durdurulduğu ve toplam 58 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, sanığın kâr koyup satmak amacıyla kaçak sigaraları aldığına dair ikrara dayalı beyanı göz önüne alındığında, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre dava konusu kaçak eşyanın miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu, kişisel kullanım sınırı dışında kaldığı gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

V. KARAR

A. Şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle şikâyetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/999 Esas, 2015/1253 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5596, Karar No: 2018/1462, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5596 E.  ,  2018/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için düşme

2006-2007 takvim yılları için mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davanın düşürülmesi hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını, sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, asılları dosyada bulunan sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin ve dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde ve birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve şirket adına yapılan işlemlerde sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

a)TCK'nın 43. maddesinin uygulanması sırasında 3 yıl 12 ay 22 gün hapis cezası yerine 4 yıl 22 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kabule göre de;

a)TCK'nın 43. maddesinin uygulanması sırasında 3 yıl 12 ay 22 gün hapis cezası yerine 4 yıl 22 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3349, Karar No: 2020/3359, Tarih: 25.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/3349 E.  ,  2020/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davanın işlemden kaldırma tarihinden sonra, karar verilinceye kadar dahi yenileme ya da mazeret talebinin değerlendirilmediğine dair bir dilekçe ya da talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 119,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8986, Karar No: 2024/12091, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8986 E.  ,  2024/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/418 E., 2024/140 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ (BOTAŞ) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA