muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/572, Karar No: 2023/4240, Tarih: 23.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/572 E.  ,  2023/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.12.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/308 E., 2020/79 K.

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.12.2022 tarihli ek karar ile başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı ... vekiline 16.11.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Muhtıraya rağmen temyiz harcı davalı ... vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde Mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7077, Karar No: 2007/7598, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7077 E.  ,  2007/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tesbit dışı bırakılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 2030 metrekare yüzölçümündeki 232 parsel sayılı taşınmazın 467.79 m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve müdahalenin menini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece idarece yapılan kıyı kenar çizgisi belirlemesi uzman bilirkişilere uygulattırılmış çekişmeli taşınmazın 467.79 metrekare kısmının saptanan kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı nedeniyle bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 715 ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın bu niteliğine göre önemli olan kıyı-kenar çizgisinin yöntemince saptanmasıdır.

Kıyıların niteliği Türk Medeni Kanunun 715.maddesinde gösterilmiş, 13.03.1972 tarih 7/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında kıyıların menfaati umuma ait yerlerden olduğu, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirleme görevinin Adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9.maddeleri hükmünce idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun yapılacağı kabul edilmiştir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun-başka emsalleri varsa da 26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır. Bütün bunlardan mülkiyet hukukundan kaynaklanan tüm uyuşmazlıkları çözmekle Adli Yargı yerinin görevli olduğu, 3621 sayılı Yasanın kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesinde ve uygulanmasında ortaya çıkacak çekişmelerde Adli Yargı görevini kısıtlayacak bir hüküm içermediği sonucu çıkmaktadır. O halde mahkemece kıyı-kenar çizgisinin az yukarıda sözü edilen 13.3.1972 tarih 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları doğrultusunda saptanmasını benimseyen uygulaması yasalara aykırı değildir. Ne var ki; bilirkişilerce kıyı kenar çizgisinin saptanması bakımından yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Yukarıdan beri söylendiği üzere somut olayda, idari merci olan Valilik taşınmazın bulunduğu mahalde 3621 sayılı kanunun 5 ve 9.maddelerine dayanarak kıyı kenar çizgisini belirlemiş ve bu 1.6.2005 tarihinde ilgili Bakanlıkça onanmıştır. Bu belirleme 28.11.1997 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmeden Adli Yargı yerini bağlamaz. Ancak orta yerde idarenin bir saptaması ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmaları ve ortaya çıkardıkları bilimsel değerleri vardır. Bu değerleri yok saymak da olmaz. Bu nedenle mahkemece idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisinin davalıya tebliğ edilmeden kesinleştirildiği saptanırsa; aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle, bölgeye ait memleket ve askeri harita, ... fotoğrafları, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi tespitine ilişkin ilgili tüm evrak, belge ve haritalar uygulatılmalı, gerekir ise çeşitli katmanlardan alınacak toprak numunelerinde nitelik araştırması yaptırılmalı ve tüm bu çalışmalar sonucu tespit edilen kıyı kenar çizgisi idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile farklılık oluşur ise bunun nedenleri bilimsel değerlere dayalı gerekçeleri ile bilirkişilere açıklattırılmalı, mevcut ve belirlenen kıyı kenar-kenar çizgisi fen krokisinde gösterilmek suretiyle tecavüz var ise açık bir şekilde niteliği ve kapsadığı alan miktarını gösteren keşfi izlemeye uygun fen krokisi almak suretiyle, toplanan tüm bu delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar vermek gerekir iken eksik inceleme ve araştırma ile salt idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine 18.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21782, Karar No: 2016/21970, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/21782 E.  ,  2016/21970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini, ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini, birleşen dosya ile de aynı talepleri diğer davalı ...&... Petrol A.Ş.'den talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...&... Petrol A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih sebepleri arasında gösterilmiştir.

İş güvenliği hükümleri, işçi sağlığı ve güvenliğini korumaya yönelik titizlikle uyulması gereken kurallardır. Bu konuda işverenin alması gereken tedbirlerin yanında işçinin de yükümlülükleri vardır. İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı sebeple fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih sebebidir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi, yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi, basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Dosya içeriğinden, 22.04.2008 tarihinden beri işyerinde tanker şoförü olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 09.06.2009 tarihindeki davranışları ile işverene zarar verdiği, iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, emir ve talimatlara rağmen işini eksik, kötü yaptığı, kanun ve yönetmeliklere aykırı hareket ettiği gerekçeleriyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının 12.06.2009 tarihli savunmasına ek olarak yazılan tespitlerin altında imzasının bulunmadığı, bu hususlar yönünden savunmasının alınmadığı, davacının araç içerisinde sigara içtiğine dair davalı savunmasına itibar edilmediği ve davacının hatalı olduğunu kabul ettiği hususlarda ise uygulanan müeyyide ile yapılan hatanın orantılı olmadığı gerekçeleriyle feshin haklı sebebe dayalı olmadığı belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, karar, dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda, davacı imzalı savunmada “09.06.2009 salı günü ... Petrolde yaptığım hatalar, araç kapıları açık, telefon açık, araç içerisinde iki adet çay bardağının bulunması, bu tür hataların şirket tarafından yasak olduğunu bildiğim için yaptığımdan dolayı özür diliyorum, bir daha tekrarı olmayacağının sözünü veriyorum” ifadelerinin yer aldığı, alt kısımda ise ek olarak aracın park lambalarının açık olduğu, ikinci bardakta sigara izmaritinin bulunduğu ve uzun kollu gömleğin dirseğe kadar kıvrık olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar, ek olarak belirtilen kısımda davacı imzası yok ise de, dosya içeriğinden ve tanık beyanlarından, davacının araç içerisinde sigara içtiği ve araç içerisinde sigara içmenin yasak olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde, davacının eylemi iş güvenliğini tehlikeye düşüren nitelikte olup, işveren açısından haklı fesih sebebi teşkil etmektedir. Bu itibarla, mahkemece, feshin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21293, Karar No: 2014/9419, Tarih: 14.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/21293 E.  ,  2014/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/187069

MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

NUMARASI : 2008/261 (E) ve 2010/177 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Müşteki idarenin şikayetçi olmasına rağmen hakları hatırlatılarak davaya katılma imkanı tanınmamış ise de; yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi idarenin, kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 234. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Faturasız yapılan mal alımının, bir başka mükellefe ait fatura ile belgelendirilmesi halinde, faturayı düzenleyenle alan arasında gerçek bir mal ve hizmet alımı bulunmadığından, kullanılan faturaların sahte olduğunun kabulü gerektiği ve VUK'nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-l maddesine göre vergi kanunları uyarınca kullanılan belgelerin sahte veya yanıltıcı olması, suçun oluşumu için yeterli olup, vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı, vergi tekniği raporlarına göre sanığın fatura aldığı şirketlerden T. S.M.…..Ltd.Şti'nin “yoklama fişinde adresin boş olduğu, faaliyette olmadığının, 2004 haziran döneminden sonra herhangi bir ödemesi bulunmadığı" D. Taah.…..Ltd.Şirketinin “gerçek anlamda mal alım satımı ile hizmet ifasında bulunmaksızın komisyon karşılığı fatura düzenlemekten verilen cezanın Danıştayca onandığı" A.T.- H. A.'ın 31.12.2004 tarihinde faaliyeti terk ettiği, ödeme ve tahsilat makbuzlarının görülmediği, sanığın mal alımını bu şirket ve sahıslardan aldığı faturalarla belgelendirdiği, fatura bedellerinin ödendiğine dair belge ibraz edilemediği, nakit olarak bu miktar paraların ödenmesinin ticari teamüle uygun bulunmadığının tespit edildiği gözetilerek kaçakçılık suçu, inceleme ve vergi tekniği raporları ile savunma ve tüm dosya içeriğine göre unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkûmiyeti yerine, yetersiz bilirkişi raporu ve isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23089, Karar No: 2015/6856, Tarih: 02.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23089 E.  ,  2015/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/123-2014/162

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız elatılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken mümkün olduğu kadar benzer nitelikteki taşınmazların emsal alınarak değerlendirme yapılması gerekir.

Bilirkişi kurul raporunda emsal olarak incelenen taşınmazın dava konusu taşınmazdan 30 kat değersiz olduğu kabul edildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işarettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5084, Karar No: 2014/4923, Tarih: 21.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/5084 E.  ,  2014/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2012/32-2012/72

H.. H.. ile U.. U.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.04.2012 gün ve 32/72 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de, duruşma istemi pul yokluğundan reddedilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. H.. vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 4765,00 m2 yüzölçümündeki 2313 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerinde kalmadığını, 1969 yılı ve evvelinden bu yana özel mülkiyet olarak davalılar tarafından kullanıldığını, İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali için dava açtıklarını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, reddine dair önceki hüküm H.. H.. temsilcisinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 19/12/2011 tarih ve 2011/11286 Esas, 2011/13040 karar sayılı ilamı ile özet olarak “davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamında, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alıp almadığının belirlenmesine esas olmak üzere, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece dosyada mevcut Sakarya Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’nün 24.11.2008 havale tarihli yazısında, davalı taşınmazın bulunduğu bölgede, 3621/3830 sayılı Kıyı Kanunu esaslarına göre geçirilen kıyı kenar çizgisinin 16.09.1998 tarihinde onaylandığı bildirilmiştir. 13.3.1972 tarih 1970/7 -1972/4 esas karar nolu ve 28.11.1997 tarih 1996/5 – 1997/3 karar nolu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarında kıyı, kıyı çizgisi ve kıyı kenar çizgisi kavramlarının bilimsel tanımlamaları yapılmış, hukuksal özellikleri ve işlevi belirlenmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, davanın kabulüne karar verilen kısmın kıyı kenar çizgisinin kapsamında kalıp kalmadığının bilimsel içerikli olarak hazırlanacak raporla saptanması zorunludur. Bu durumda, usulüne ve bilimsel verilere uygun olarak jeolog bilirkişi kurulu tarafından belirlenen kıyı-kenar çizgisi esas alınmak suretiyle ve varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi de dikkate alınarak, bir karar verilmesi gerekirken, hukuki dayanağı bulunmayan gerekçelerle delil olarak istifade edilmesi gereken idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi dikkate alınmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Açıklanan nedenle davalılar temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.