muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14162, Karar No: 2014/16232, Tarih: 09.06.2014

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacının 23.10.1985-13.07.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde su dağıtım teknisyeni olarak çalışması sonrası emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği ve 01.01.2000-31.12.2007 tarihleri arasında hak edipte kendisine kullandırılmadığını ileri sürdüğü yıllık ücretli izin alacağının tahsilini talep ettiği, buna karşı davalı tarafın dosya içerisine sunmuş oldukları davacıya ait yıllık izin belgelerinin değerlendirilmediğini savunduğu, yapılan yargılama sonunda mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının hesaplanan yıllık ücretli izin alacaklarının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece dosya içinde yer alan davacıya ait yıllık izin belgelerine itibar edilmeksizin karar verilmesi hatalı olup, davacının 2000-2007 yıllarına ait izinlerini kullandığına dair belgeler değerlendirilerek sonucuna göre davacının yıllık ücretli izin alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/26278, Karar No: 2014/11497, Tarih: 19.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26278 E.  ,  2014/11497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/290833

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık E.. Z..T.. hakkında mağdur E.. G..'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle verilen 500 TL adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle, mahkemenin 12/06/2013 tarih ve 2011/884 esas, 2013/619 karar sayılı ek kararıyla sanık E.. Z..T..'in 10/06/2013 tarihli temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın temyiz edilmediği ve sanık E.. G..'in de kararı sadece sanık sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışında bırakılmıştır.

Suç tarihinin 15/09/2011 yerine karar başlığında 15/08/2011 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık E.. G..'in aşamalardaki savunmalarında, aracının torpido gözündeki anahtarları bulamayınca mağdur E.. Z..T.. tarafından alınmış olabileceğini düşünerek kendisine sorması üzerine mağdurun kendisini tehdit ettiğini, cebinden çıkarttığı bıçakla yanına yaklaşarak küfür ettiğini ve bunun üzerine kendini korumak için arabada bulunan ekmek bıçağını alarak mağdurun yanına gittiğini, mağdurun annesinin elinden aldığı odunla kendisine vurmaya başladığını, yere düşünce mağdurun kendisini bıçaklamak istediğini ve kendini korumak için elinde bulunan bıçak ile mağdura vurduğunu belirtmesi, sanığın bu savunmalarının, tanıklar M.. A..Y.. ve B.. T.. B.. tarafından da doğrulanması karşısında, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. G..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11165, Karar No: 2017/6006, Tarih: 03.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11165 E.  ,  2017/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 673 parsel sayılı 546.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılarak tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ... ve ..., taşınmazın bir bölümü hakkında vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yargılamaya devam olunduğu sırada ... ile vefat eden davacı ... mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'un davasının kabulü ile çekişmeli 673 parsel sayılı taşınmazın fenbilirkişi ....'in 04.08.2014 havale tarihli raporunun ekinde sunulan krokide (A) harfi ile gösterilen 26.000,00 metrekare yüzölçümlü kısmının ifrazı bu kısma yeni parsel numarası verilerek pay ve isimler belirtilmek suretiyle davacı ... mirasçıları adına tesciline, davacı ...'ın davasının kabulü ile, çekişmeli 673 parsel sayılı taşınmazın fenbilirkişi ....'in 31.07.2014 havale tarihli raporunun ekinde sunulan krokide (A) harfi ile gösterilen 63.290,71 metrekare yüzölçümlü kısmın ifrazı ile bu kısma yeni parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfı ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli 673 parsel sayılı taşınmazın arta kalan kısmın mera vasfı ile sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, zilyetlikle mülk edinme şartlarının adlarına tescil kararı verilen davacı ... mirasçıları ile davacı ... yararına gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ..., çekişmeli 673 mera parseline komşu olan ve adına tescil edilen dava dışı 129 parsele uygulanan vergi kaydının bulunduğu ve anılan taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiği iddiasıyla, davacı ... ise aynı mera parseline komşu olan ve adına tescil edilen dava dışı 127 parsele uygulanan vergi kaydının bulunduğu ve anılan taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiği iddiasıyla eksik tespit edilen taşınmaz bölümünün adlarına tescili talebiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Davacıların dayandıkları vergi kayıtları değişebilir sınırlar ihtiva etmekte olup miktarları itibariyle geçerlidir. Kaydın aksi başka bir kayıtla da kanıtlanamamıştır. O halde, dava dışı 127 parsele uygulanan vergi kaydı miktarı 8000 metrekare tutarlı olup 127 parselin 8000 metrekare olarak, yine 129 parsele uygulanan vergi kaydı 14000 metrekare tutarlı olup 129 parselin 14000 metrekare tespit edildiği anlaşıldığına göre kayıt miktar fazlası yönünden davanın reddi gerekmektedir. Mahkemece bu husus nazara alınmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10836, Karar No: 2006/12664, Tarih: 14.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10836 E.  ,  2006/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, özel parselasyona tabi tutulan . parsel sayılı taşınmazda 288/20170 oranında pay sahibi olduğunu, arsasını tel örgü ile çevirip içine meyve ağacı diktiğini, aynı taşınmazda komşu özel parsel sahibi olan davalının tel örgüyü yıkmak, içindeki meyve ağaçlarını sökmek ve üzerine duvar örmek suretiyle taşınmazının bir kısmını işgal ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve tazminat istemiştir.

Davalı, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davalının davacı taşınmazına elatmasının sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; paylı mülkiyet üzere olan .no'lu parselde tarafların paydaş oldukları, çekişmeli yerde başkaca paydaşların bulunduğu görülmektedir. Taşınmazda fiili kullanma biçiminin oluştuğu, bunun krokiye bağlandığı, oluşan kullanma biçimine göre davalının davacı payına isabet eden bölüme haklı ve geçerli neden olmaksızın elattığı anlaşılmaktadır. Öyle ise, elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olması yerindedir. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacı davada taşınmazındaki bir kısım ağaçların davalı tarafından kesildiğini ileri sürmüş, bedelinin tazminini talep etmiş, mahkemece bu istek kabul edilmiştir. Ne varki, ağaçların davalı tarafından kesildiğine ilişkin dosyada bir bulgu ve  subut yoktur. Hal böyle olunca, ispat edilemeyen tazminat isteğinin reddedilmesi gerekirken, bu isteğin de kabul kapsamına alınması doğru değildir. Açıklanan nedenden ötürü davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4435, Karar No: 2022/532, Tarih: 03.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4435 E.  ,  2022/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl davada davacı yüklenici sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğradığı zararın tahsilini, birleşen davada ise eksik iş nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitiyle davalı iş sahibinin teminat mektubunu kısmen paraya çevirmek suretiyle tahsil ettiği bedelin iadesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davacı olan yüklenici vekilince istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından asıl ve birleşen dava bakımından istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/271 esas sayılı davasında taraf vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre birleşen davada kurulan hükme yönelik taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi ile birleşen davada hükmün onanması gerekmiştir.

2) Asıl davada taraf vekillerinin temyiz itirazların yönünden,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3) Asıl davada davacı yüklenicinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 12/01/2005 tarihli “... İçme Suyu İletim ve Şebeke Hatları inşaatı yapım işinden” kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Sözleşmede işin süresi yer teslim tarihinden itibaren 600 gün olarak kabul edilmiş, davalı idare tarafından yükleniciye bu süreye ek olarak 476 gün süre uzatımı verilmiştir.

3) Asıl davada davacı yüklenicinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 12/01/2005 tarihli “... İçme Suyu İletim ve Şebeke Hatları inşaatı yapım işinden” kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Sözleşmede işin süresi yer teslim tarihinden itibaren 600 gün olarak kabul edilmiş, davalı idare tarafından yükleniciye bu süreye ek olarak 476 gün süre uzatımı verilmiştir.

Asıl davada, davalı iş sahibi tarafından yapılması gereken kamulaştırma, irtifak hakkı tesisi ve arazi tahsis işlemlerinin zamanında yapılmadığı, bu nedenle proje değişiklikleri yapılmak zorunda kalındığı iş süresinin bu sebeple uzadığı, iş süresinin uzaması nedeniyle

davacı yüklenicinin, ihale öncesinde öngöremediği ilave masraflara girerek dava dilekçesinde gösterilen zararlara uğradığı, ancak yüklenicinin uğradığı zararların iş sahibince tazmin edilmediği belirtilerek toplam 50.000 dolar alacağın aynen veya fiili ödeme tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanarak Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sırasında 50.000 dolarlık bu zararın ne kadarlık kısmının hangi zarar kalemiyle ilgili olduğu konusunda, davacıya açıklama yaptırılmamış, davacı vekili 23/11/2011 tarihli ıslah dilekçesinde 7 bent halinde gösterdiği zarar kalemleri bakımından ıslahla istediği miktarları göstermiş, ancak bu zarar kalemleri yönünden dava dilekçesinde istediği miktarları açıklamadan davada talep ettiği toplam 50.000 dolar alacağını 2.733.957,99 dolara yükselttiğini bildirmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesinde düzenlenen “Hakimin davayı aydınlatma ödevi” kapsamında davacı talebinin her bir kalem talep için ne miktarda olduğunun davacı tarafa verilecek süre ile açıklattırılması gerekirken açıklattırılmaması hatalı olmuştur.

İlk derece mahkemesince asıl davada, davacı talepleri yerinde görülmeyerek davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ilk derece mahkemesince karar kaldırılarak, davacı yüklenicinin ıslah dilekçesinde açıkladığı 7 adet alacak kaleminden sadece ödenmeyen 12 nolu hakediş alacağının tahsiline ilişkin talebin kabulüne karar verilerek yüklenicinin diğer talepleri reddedilmiştir.

Dava konusu işin süresinin davalı idarenin verdiği 3 ayrı süre uzatımı ile toplam 476 gün uzadığı, süre uzatımının yüklenicinin kusuru dışındaki sebeplerden kaynaklandığı, 600 gün süreli dava konusu işte 476 gün süre uzatımı verilmesinin makul sınırların üzerinde olduğu açıktır. Davacı uzayan sürede ilave giderlere katlanmak zorunda kalması nedeniyle uğradığı zararların tazminini de diğer talepleri yanında istemiştir.

Dava konusu işin süresinin davalı idarenin verdiği 3 ayrı süre uzatımı ile toplam 476 gün uzadığı, süre uzatımının yüklenicinin kusuru dışındaki sebeplerden kaynaklandığı, 600 gün süreli dava konusu işte 476 gün süre uzatımı verilmesinin makul sınırların üzerinde olduğu açıktır. Davacı uzayan sürede ilave giderlere katlanmak zorunda kalması nedeniyle uğradığı zararların tazminini de diğer talepleri yanında istemiştir.

Sözleşme eki olan Genel İdari Şartname (Bölüm D Özel Uygulama Şartları)’nın “Bitirme süresinin uzatılması” başlıklı 44.1 maddesinde bitirme süresinin uzatılmasını gerektiren haller gösterilmiş, bu maddenin sonuna eklenen paragrafta ise “Proje değişikliğini gerektiren haller dışındaki sebeplerle yükleniciye bir süre uzatımı verildiği takdirde dahi yüklenici herhangi bir maddi hak talebinde bulunamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Türk Hukuk Sisteminde akit serbestisi(=sözleşme özgürlüğü) asıldır. Bu kural dayanağını Anayasanın 13 ve 48 inci maddelerinden alır. Kişinin temel haklarından olan sözleşme özgürlüğü Borçlar Hukukunun da ana kurallarındandır. Sözleşme özgürlüğü ile kastedilen ise, tarafların yapacakları sözleşmelerinde içerik ve koşullarını diledikleri biçimde saptamada serbest olmalarıdır. Kuşku yok ki, bu özgürlük de yasaların gösterdiği sınırlar içinde kullanılabilir. Sözleşme eki genel idari şartnamenin 44.1 maddesinin son paragrafı uyarınca proje değişikliği gerektiren haller dışındaki sebeplerle yükleniciye bir süre uzatımı verildiği takdirde yüklenicinin bir maddi hak talebinde bulunamayacağı açıktır. Tarafların sözleşme özgürlüğü çerçevesinde bu paragrafı sözleşmeye ekledikleri ve sözleşme hukukundaki ahde vefa kuralı uyarınca bu paragrafın taraflar için bağlayıcı olduğu kabul edilmelidir.

İlk derece mahkemesince proje değişikliğini gerektiren hallerde süre uzatımı verildiği takdirde yüklenicinin maddi hak talebinde bulunabileceği kabul edilmiş, ancak “yüklenicinin asıl davadaki taleplerinin yeni bir proje, proje değişikliği olmak yerine proje revizyonu veya tadilatı olarak değerlendirilmesi gerektiği, idare isteğiyle yapılan güzergah değişikliklerinin proje revizyonu, tadilatı olarak kabul edildiği” gerekçesiyle davacının zarar istemi reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince de davacı vekilinin bu zarar kalemlerine ilişkin istinaf istemi reddedilmiştir Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm tesisine yeterli olmadığı gibi ,gösterilen gerekçe de dosya kapsamı ve sözleşme hükümlerine uygun değildir. Davalı iş sahibi idarenin talebi üzerine yapılan proje değişikliklerinin veya tadilatının yüklenici açısından öngörülebilir, katlanılabilir ve makul sınırlar içinde kalması halinde yüklenicinin sözleşme şartlarının 44.1 maddesi uyarınca süre uzatımı nedeniyle maddi hak talebinde bulunamayacağının kabulü gerekir. Ancak yüklenicinin öngörmesi mümkün olmayan, katlanamayacağı, kabul edilemez ve makul sınırları aşan proje değişikliği veya

tadilatı hallerinde ise yüklenicinin maddi hak talebinin (zarar isteminin) kabul edilmemesi iyi niyet ve dürüstlük kuralları ile hakkaniyete uygun düşmeyecektir. Sözleşmenin akdi sırasında öngörülmesi mümkün olmayan makul sınırları aşan proje değişiklikleri gerektiren haller nedeniyle uzayan sözleşme süresinde oluşan malzeme fiyatlarındaki artış, işçilik ve genel giderler şeklindeki zararlara yüklenicinin katlanması beklenemez.

Hal böyle olunca, proje değişikliğinin nevi, proje değişikliği nedeniyle işte meydana gelen zorluk derecesi, proje değişikliği yapılan işin toplam onaylı proje içindeki oranı ve bu değişiklik nedeniyle verilen süre uzatımı gibi makul sınırların aşılıp aşılmadığının takdirine esas olacak hususlar, konusunda uzman teknik bilirkişilerce incelenip değerlendirilmeli, yüklenici yönünden proje değişikliğinin kabul edilebilir makul sınırlar içinde kalıp kalmadığı ve katlanılabilir nitelikte olup olmadığı tüm dosya kapsamındaki belge yazışma ve deliller dikkate alınarak belirlenmeli ve yüklenicinin proje değişikliği gerektiren haller sonucu uzatılan sözleşme süresi nedeniyle sözleşme şartlarının 44.1 maddesi uyarınca maddi hak talebinde bulunabileceğinin tespiti halinde uzatılan süre içerisindeki genel giderler, malzeme ve işçilik giderleri bakımından yüklenicinin uğradığı zararın sözleşme hükümleri gözetilerek hüküm altına alınması gerekir.

O halde, mahkemece öncelikle HMK’nın 31. maddesinde düzenlenen “Hakimin davayı aydınlatma ödevi” kapsamında asıl davadaki davacı talebinin (ıslah dilekçesinde de gösterilmiş olan) her bir kalem talep için ne miktarda olduğu davacı tarafa verilecek uygun süre ile açıklattırılmalı, bundan sonra 6100 sayılı HMK’nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan az yukarıdaki açıklamaları kapsayacak biçimde sözleşme ve eklerine uygun değerlendirme yapılmak suretiyle proje değişikliğini gerektiren haller sebebiyle yükleniciye süre uzatımı verilmesi nedeniyle yüklenicinin genel giderler işçilik ve malzeme fiyatlarındaki artış sonucu bir zarara uğrayıp uğramadığı, zarara uğramışsa zararın miktarı konusunda gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmalı, alınan raporlara tarafların itirazı halinde taraf itirazları alınacak ek raporla karşılanmalı ve oluşacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacının temyiz itirazlarının kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin kararının davacı yararına BOZULMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde asıl ve birleşen davada davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine, karardan bir örneğin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19622, Karar No: 2017/2702, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19622 E.  ,  2017/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.