muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1825, Karar No: 2018/7474, Tarih: 06.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1825 E.  ,  2018/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; katılana ait arazideki kiraz ve ceviz ağacının sanık tarafından hırsızlık ve faydalanma kastı ile kesildiğinin iddia edildiği ve mahkemece katılana ait 124 ada 3 parselde bulunan kiraz ağacının sanık tarafından kesildiğinin kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda suça konu kiraz ağacını ablası...’in tapulu alanında olduğunu düşünerek onun izni ile kestiğini savunduğu, yapılan keşif sonrası katılana ait arazinin bitişiğinde 124 ada 2 parselde bulunan arazinin sanığın ablası... adına kayıtlı olduğu, iddianameye konu ceviz ağacının da bilirkişi raporu ile...’in tapulu arazisinde yer aldığının anlaşılması karşısında;...’in beyanı alınıp suça konu kiraz ağacının kesilip istiflenmesi ile ilgili sanığa talimat verip vermediği ve kendisine ait olan arazinin sınırlarının sanık tarafından bilinip bilinmediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12012, Karar No: 2010/17422, Tarih: 25.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12012 E.  ,  2010/17422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.500,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 500,00 TL için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; taraflar arasında 20/09/2008 tarihlinde aylık 500,00 TL'ye 1 yıllık kira sözleşmesi yapıldığını, davalıların taşınmazı kira sözleşmesi sona ermeden müvekkilinden habersiz boşalttıklarını ve 23/03/2009 tarihinde ihbarname ile evin boşaltıldığının davacıya bildirildiğini, erken tahliye nedeniyle dönem sonuna kadar muaccel olan 3.500,00 TL kira alacağının faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; ...'in öğrenci olması nedeniyle daireden çıkmak zorunda kaldığını, bunun üzerine kendilerinin ... 1. Noterliğinin 20/03/2009 tarihli ihbarnamesi ile evi boşalttıklarını davacıya bildirdiklerini, davacının da evini 2009 yılı temmuz ayında kiraya verdiğini, bu nedenle zararının söz konusu olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın ödenmeyen son ay kira bedeli için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak, kiracı kiralananı sözleşme süresi bitmeden önce tahliye etse dahi kira dönemi sonuna kadar olan kira bedelinden sorumludur. Ancak BK.nun 98. maddesi yollaması ile BK. 44. maddesi gereğince de kiralayan zararın artmasına neden olmuşsa bunun sonuçlarına da katlanmalıdır. Diğer bir deyişle kiralayan mecurun erken tahliyesi üzerine, yeniden kiraya verebilmek için gereken çabayı göstermelidir.

Davalı kiracılar mecuru sözleşme süresi bitmeden önce tahliye etmiş ve davacıya 23.03.2008 tarihinde tebligat yapılmıştır. Davalılar duruşmada tahliyeden sonra kiralananın temmuz 2008 tarihinde yeniden kiraya verildiğini belirtmişler, davacı da kasımda kiraya verdiğini belirtmiştir.

O halde, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılarak dava konusu mecurun tahliyeden sonra aynı koşullarla ne kadar sürede kiraya verilebileceği saptanmak suretiyle, bu dönem kira bedelinden de davalıların sorumlu tutulması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2014/22591, Karar No: 2014/26792, Tarih: 11.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/22591 E.  ,  2014/26792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/120-2014/256

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3316, Karar No: 2014/4415, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3316 E.  ,  2014/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesi'nden verilen 07.10.2013 günlü ve 2009/827 E., 2013/316 K. sayılı hükmün, davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı ... tespit talep ettiği tarihte okul çağında olması nedeni ile öğrenim gördüğü tarihlerin, mezuniyet tarihinin, okula devam durumunun, okula devamının tam gün yarım gün olup olmadığının tespit edilerek gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23851, Karar No: 2017/35867, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23851 E.  ,  2017/35867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4964, Karar No: 2014/14293, Tarih: 04.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4964 E.  ,  2014/14293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece; davacı vekilinin temyiz talebinin miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu edilen ve iptali talep edilen 27.06.2012 tarihli Tüketici Hakem Heyeti kararında davalı tüketicinin şikayet eden sıfatıyla kayıp-kaçak ve p.s.h.b. vd. bedellerinin haksız yere tahsil edildiğinden bahisle iadesi talep edilmiş, Tüketici Hakem Heyetinin 27.06.2012 tarihli kararında haksız yere tahsil edilen kayıp kaçak ve p.s.h.b. bedeli 8.79 TL'nin yasal faizi ile tüketiciye ödenmesine "Tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı sürede bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına" karar verilmiştir.

Tüketici Hakem Heyeti kararının niteliği ve kapsamı itibariyle temyiz sınırları kapsamında kaldığı ve hükmün temyizi kabil olduğu anlaşıldığından, mahkemece; temyiz talebinin kesin nitelikte olduğuna ilişkin 31.10.2013 tarihli red kararı kaldırılarak, hükmün esası hakkında inceleme yapılarak kararın onanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.112014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16184, Karar No: 2013/21203, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16184 E.  ,  2013/21203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... sigortalılığının sona erdiği tarihin 31/12/2001 olduğunun ve prim borcu bulnmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı; 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının 31.12.2001 tarihinde sona erdiğinin ve davalı Kurum'a prim borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının sona eriş tarihinin vergi mükellefiyetinin bittiği 31.12.2001 tarihi olduğunun ve davalı Kurum'a prim borcu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, 29.12.2005 tarihinde 5362 sayılı Yasa'nın Ek-5 hükümlerinden yaralanmak için talepte bulunduğu, davalı Kurum'un buna göre davacının sigortalılık sürelerini 20.04.1982 – 31.12.1982, 10.07.1985 – 30.04.1993 ve 01.01.1994 – 15.08.2005 tarihleri arası olarak belirlediği, davacının daha sonra 14.03.2006 tarihinde sigortalılık sürelerinin vergi kayıtlarına göre tespitini talep ettiği, ancak davacının 5362 sayılı Yasa'nın Ek-5 maddesinden yaralanma talebinin Kurum kayıtlarına daha önce girdiği gerekçesi ile sonraki talebin kabul edilmediği, davacının 18.01.2010 tarihindeki tahsis talebi sonucu da 73,00 TL idari para cezası, 28.02.2010 tarihi itibari ile de 23.873,00 TL borç çıkarıldığı, davacının 01.01.1981 – 31.12.1982, 10.07.1985 – 04.04.1986, 08.09.1986 – 01.02.1987, 01.02.1987 – 31.12.1989 ve 28.06.1994 – 31.12.2001 tarihleri arasında vergi kaydı, 22.11.1985 – 23.12.2005 tarihleri arasındaoda kaydı, 23.12.1985 – 29.12.2005 tarihleri arasında sicil kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Kanun'un 24/1. maddesi uyarınca sigortalılığın oluşumu için temel koşul kendi ad ve hesabına bağımsız faaliyette bulunmaktır. 1479 sayılı Kanun'un 24. maddesinin ilk halinde sigortalılığın oluşumu için kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunun da arandığı, bu kuruluşlara kayıt tarihinin sigortalılığın başlangıcı yönünden yasal karine kabul edildiği, 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanun'a göre ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunun kaldırıldığı, sadece Kanunun temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşması için yeterli görüldüğü, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun'un bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngördüğü, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul ettiği, nihayet 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanun'a göre, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece, davacının sigortalılık sürelerinin vergi kaydına göre belirlenmesine ilişkin talebinin daha az prim ödeyerek emekli olması sonucunu doğuracağı, davacının Anayasal hakkı olan sosyal güvenlik hakkını, kendi lehine daha az prim ödeyerek kullanmak istemesinin Kurum'ca dikkate alınması gerektiği belirtilerek davacının sigortalılığının vergi kaydının sona erdiği 31.12.2001 tarihinde sona erdiğine karar verilmiş ise de davacının, 23.12.2005 tarihine kadar oda kaydının, 29.12.2005 tarihine kadar da sicil kaydının devam ettiği anlaşılmakla mahkemece verilen karar isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacının yaptığı işi araştırarak, davacıya işyeri adresini bildirmek üzere önel vermek, bu adresten davacının çalışmasına ilişkin zabıta marifetiyle araştırma yaptırmak, davacının bu dönemde fiilen çalışıp çalışmadığını Belediye gibi kuruluşlardan araştırmak, işyeri adreslerindeki bu dönemde ..., su aboneliklerinin kim adına yapıldığını belirleyip gerekirse komşu işyerleri tanıklarının beyanlarına başvurmak, davacının işini yaparken hangi malzemeleri kullandığını ve bunları nereden temin ettiğini araştırıp işi bırakmış ise kullandığı malzemeleri nasıl elden çıkardığını da araştırıp davacının kendi nam ve hesabına çalışmasının fiili olarak hangi tarihte sona erdiğini somut deliller ile ortaya koyarak sonuca varmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13185, Karar No: 2024/13552, Tarih: 23.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/13185 E.  ,  2024/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/451 Değişik İş, 2022/450 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç ile davacının sürücüsü olduğu aracın karıştığı 13.01.2021 tarihli çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 273.447,38 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, kusur oranının tespiti gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılmasını, uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının tespiti gerektiğini, davalının temerrüde düşürülmediğini, yasal faize hükmedilebileceğini, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine (AAÜT) göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazadaki %75 kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 14 maluliyet oranı üzerinden aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı" gerekçesiyle, davanın kabulüne 273.447,38 TL'nin 06.08.2021 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük görülmediği; tazminat hesabının TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak yapılmasının içtihatlara uygun olduğu, sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğuna dair tespitin oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, davacının koruyucu tertibat kullanıp kullanmadığına dair tespit bulunmadığı, AAÜT uyarınca hesaplanan vekalet ücretinin beşte birine hükmedilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, müterafik kusur indirimi yapılmasını, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usulüne uygun olmasına, kusur raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15422, Karar No: 2017/17124, Tarih: 19.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/15422 E.  ,  2017/17124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, davaya konu 739 parsel sayılı taşınmazın, 709,72 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın bu kısmına ait tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davaya konu 739 parsel sayılı taşınmazın, 709,72 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanun uyarınca açılan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Mahkemece, her ne kadar davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9.maddeleri ile, 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulmamış, oluşturulan bilirkişi heyetinden, denetime elverişli, ayrıntılı rapor alınmamıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş, 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog ile 1 harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, davaya konu taşınmazın kadastro tespit tutanaklarının ve tapu kaydının tüm tedavüllerinin getirtilerek, tapunun oluşumuna esas, ...'nin taraf olduğu her hangi bir mahkeme kararının olup olmadığı hususunun da gözönünde bulundurulması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir.

Açıklanan yönler gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan yönler gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMKnun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.