muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8248, Karar No: 2023/8, Tarih: 16.01.2023

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan mahkemece; bilirkişi raporu değerlendirildiğinde davalı İstanbul Büyükşehir Belediye başkanlığı tarafından taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı, usulüne uygun bir kamulaştırma işlemi olmaksızın özel mülkiyete konu taşınmaza fiilen el konulduğu, kamulaştırmasız el atma durumunda taşınmazın gerçek maliki tapuda malik olarak gözükse dahi fiilen taşınmazı üzerinde tasarruf etme imkanının kalmadığı, bu durumda gerçek anlamda bir mülkiyetten ve emlak vergisi mükellefiyetinden sorumlu tutulamayacağı ayrıca fiilen kamu idaresince el konulan taşınmazın emlak vergisi için tapu malikine ödeme emri gönderilmesinin de Danıştay tarafından yasaya aykırı bulunduğu hususları değerlendirildiğinde, davacı tarafın ödediği bedeli davalı belediyeden talep edebileceği, ayrıca Zeytinburnu belediyesi hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava olmadığı gerekçesiyle; dahili davalı ... Belediye Başkanlığı adına karar oluşturulmasına yer olmadığına, davanın davalı belediye yönünden kabulüne, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı İstanbul ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 27/10/2022 tarihli ve 2022/9779 Esas, 2022/8316 Karar sayılı ilamıyla, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı İstanbul ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edildiğini, dava konusu bedelin Zeytinburnu Belediyesinden talep edilmesi gerektiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmazın mahkeme kararının kesinleştiği 18.09.2008 tarihinde edinildiğini, bu tarihten sonrası için vergiden sorumlu olduklarını, taşınmazın kamulaştırılmadığını, mahkeme kararı ile malik olduklarını ileri sürerek; onama kararının düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından ödenen emlak vergisinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalı belediyeden tahsili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Davada verilen bozma kararlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin davalı tarafça ileri sürülen sebeplerin artık incelenmesinin mümkün olmadığı, mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararın Dairece onandığı, dolayısıyla davalı tarafın karar düzeltme dilekçesinde bildirdiği sebeplerin Dairece verilen onama kararının düzeltilmesini gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılardan İstanbul ... vekilinin KARAR DÜZELTME TALEBİNİN REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılardan İstanbul ... vekilinin KARAR DÜZELTME TALEBİNİN REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezası ile bakiye harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye aktarılmasına,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25210, Karar No: 2011/46299, Tarih: 02.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/25210 E.  ,  2011/46299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın 05/12/2002 tarihinde müşteki ...’e ait park edilmiş aracın yanına gelip çalmak için kontrol ettiği, daha sonra ele geçmeyen çok amaçlı bıçağı kullanarak aracın kapısın açıp bu bıçağı kontağa sokarak aracı çalıştırıp götürdüğü, bilahare araçla 1-2 saat dolaştıktan sonra aracı terk ettiği; oluş ve dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/2, 522 (pek fahiş) maddesi kapsamında kaldığı gözetilmemesi, anılan suçla ilgili olarak yapılan uygulamada karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, teblignameye uygun olarak ONANMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27820, Karar No: 2020/202, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27820 E.  ,  2020/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14/01/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına vekili Avukat ... ve Asaleten kendisi geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerine bağlı ... Yat Limanı, akabinde ... köy yollarında, en nihayetinde ...-... yol inşaatında aylık net 5.000,00 TL ücretle 25/08/2013-18/08/2014 arasında şantiye şefi sıfatıyla çalıştığını, işveren tarafından ücretinin sosyal güvenlik kurumuna asgari ücret olarak bildirildiğini, kalan miktarın 1.960,00 TL kısmının elden, 2.040,00 TL kısmının banka yoluyla ödendiğini, maaşlarının düzenli ödenmediğini, her gün 4-5 saat fazla mesai yaparak gece 23.00-00.00 saatlerine kadar çalıştığını, hafta sonları ve mili bayramlarda çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ve asgari geçim indiriminin ödenmediğini, bunun üzerine iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, toplamda 2014 yılı haziran ayından 2.920,00 TL, Temmuz ayının tamamı ve Ağustos ayından 18 günlük maaş alacağı bulunduğunu, bu aylara ilişkin sadece 3.000,00 TL ödeme yapıldığını, ayrıca davacının kesintisiz çalışmasına rağmen haberi olmadan işe giriş çıkışlarının yapıldığını ve bazı aylarda sigortasının eksik yatırıldığını belirterek ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 28/08/2013-18/08/2014 arasında saha mühendisi olarak çalıştığını, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, son olarak 2.800,00 TL maaşla çalıştığını, maaşlarının banka hesabına yatırıldığını, davacının çalıştığı şantiyede yılın oniki ayında çalışma yapılmadığını, kış aylarında çalışma yapılmayan aylar olduğunu, kışın çalışılamayan günlerin yerine yaz aylarında telafi çalışması yapılabildiğini, davacının hafta tatili yaptığını, hafta tatillerinde çalışma olduğunda bir sonraki hafta iki gün izin kullandırılarak telafi edildiğini, bazı haftalar 3-4 gün çalışma yapılamadığını, milli bayramlardaki çalışmaların hava durumuna göre çalışılmayan kış günlerinin telafisi olarak yapıldığını, davalı işyerinde çalışma saatlerinin 08.30-17.00 olduğunu, fazla mesai yapılmasının söz konusu olmadığını,davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını, asgari geçim indiriminin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fazla çalışma ücreti alacağı bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler tanık anlatımların dikkate alındığında davacının davalı işyerine ait farklı şantiyelerde saha mühendisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre, davacının haftanın yedi günü günde onüç saat çalıştığını, iki saat ara dinlenme yaparak ve hafta tatili normal çalışma süresinin düşümü ile haftalık 24,5 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanık beyanlarında normal mesai saatinin 07.00-07.30 ile 17.00 saatleri arasında olduğunu ancak çalışmanın en az 19.00-19.30 saatlerine kadar sürdüğünü beyan etmişlerdir. Her ne kadar davacı tanığı ... çalışmanın bazen 21.00 kadar sürdüğünü belirtmiş, davalı tanığı ... ise davacının sabah 07.00 den iş durumuna kadar 20.00-21.00 kadar çalıştığını beyan etmiş ise de; davacının saat 19.00'dan sonraki çalışmalarının istisnai nitelikte olduğu değerlendirilerek davacının haftanın yedi günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığının kabulüne göre fazla mesai alacağının hesaplanması dosya kapsamına daha uygun düşecektir. Buna göre, fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26248, Karar No: 2014/10472, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26248 E.  ,  2014/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın birleşen davanın davalıları .... ile ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden esastan reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan .... ile ... yönünden davanın husumetten reddine, ... yönünden esastan reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza kısmen davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığınca el atılarak yol durumuna dönüştürüldüğü, bu kısımdaki davacı paylarının iptali ile TMK'nun 999. maddesi uyarınca terkinine karar verilmesi, bedeline hükmedilen park alanında kalan bölümünde davacılar adına tapusununun iptali ile davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yalnızca iptal kararı verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendindeki (iptaline) kelimesinden sonra, (Fen Bilirkişi Vehbi Bencil'in 14.02.2011 tarihli krokili raporunda A1, B ve A2 ile gösterilen bölümlerinin TMK'nun 999. maddesi uyarınca yol olarak terkinine, C ile gösterilen bölümünün davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkınlığı adına tapuya tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1535, Karar No: 2023/1470, Tarih: 09.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1535 E.  ,  2023/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "BİM" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının müvekkili markalarıyla iltibasa sebep olabilecek derecede benzer olan "harbim" ibareli markasını tescil için davalı Türk Patent ve Marka Kurumu'na (TPMK) başvuruda bulunduğunu, 2011/75096 numarasını alan başvurunun marka bülteninde yayınlanmasını müteakip TPMK nezdinde başvuruya itiraz ettiklerini, ancak itirazların önce Markalar Dairesince nihai olarak da YİDK tarafından reddedildiğini, kurum kararının yerinde olmadığını, zira markaların ibaresel olarak benzemesinin yanında kapsamlarında bulunan emtialar bakımından da örtüştüğünü, bu durumun iltibasa sebep olacağını, ayrıca müvekkili markalarının tanınmış olmasının da etkileyeceğini ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptalini, davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin "HARBİM" markasının yanı sıra "HARBİ" ve "HARBY" markalarının da tescil sahibi olduğunu, müvekkilinin bu markaları uzun yıllardır ticarette kullandığını ve yüksek ayırt edicilik kazandırdığını, BİM" ve "HARBİM" ibarelerinin birbirinden farklı markalar olarak algılanacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 24.05.2016 tarih, 2014/304 E. ve 2016/146 K. sayılı kararı ile taraf markaları arasında ibaresel olarak benzerlik bulunduğunu, bu nedenle markalar arasında örtüşen 03 ve 16 ncı sınıftaki emtialar yönünden iltibas tehlikesi bulunduğu, ancak 05 inci sınıftaki emtialar bakımından ise söz konusu sınıfın ilgili tüketici kitlesinin uzman tüketici olan doktor, eczacı, diş hekimi, ilaç mümessilleri olduğu, bu nedenle dava konusu ibareler arasında iltibas ihtimalinin bir kısım ürünler yönünden mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı TPMK vekili ile davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 18.10.2018 tarih, 2017/333 E. ve 2018/6480 K. sayılı kararıyla ortalama tüketiciler nezdinde tarafların markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak iltibas tehlikesine yol açacak derecede bir benzerliğin bulunmadığına, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.01.2021 tarih, 2020/269 E. ve 2021/71 K. sayılı kararı ile "harbim" ibaresi ile davacıya ait ‘’BİM’’ asıl unsurlu markalar ile dava konusu markanın ortalama tüketiciler nezdinde tarafların markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak iltibas tehlikesine yol açacak derecede bir benzerliğin varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; emtialar arasında iltibas ihtimali olduğunu, aynı sınıf mal ve hizmetler bakımından kullanılacağı, karıştırılma riski bulunduğu, seri marka imajı oluşabileceğini, benzerlik bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptalinin gerekip gerekmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10386, Karar No: 2012/28064, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10386 E.  ,  2012/28064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong alanı, yeşil alan ve duş yeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa kıyı şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel İmar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2531, Karar No: 2021/2697, Tarih: 15.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2531 E.  ,  2021/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : .... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde davacı ile davalılar ... ve ...'ın istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine, davalı ...'ın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı tarafça düzenlenen elektrik faturalarında, her hangi bir tüketim karşılığı olmayan, kayıp kaçak bedeli gibi bir kısım adlar altında tahakkuk ettirilen ve haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürdüğü bedellerden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini istemiştir.

Davalılar; elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak ve diğer bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığını, bu bedellerin belirlenmesi için alınan ... kararının tüm tüzel ve gerçek kişileri bağladığını, kanuni zorunluluklar gereği tahsil edilen bedellerin iadesinin istenemeyeceğini beyanla davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren 6719 Sayılı Yasanın getirdiği düzenleme sebebiyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile diğer davalılar yönünden açılan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhine açılan davanın ise dava şartı yokluğu (pasif husumet yokluğu) nedeniyle usulden reddine ve davalı ... lehine vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı ...'ın tüm, davacının ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı ...'ın tüm, davacının ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin husumete yönelik temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar bölge adliye mahkemesince davalı ...'ın elektrik dağıtım ve perakende satış hizmeti lisansına sahip olmadığı ve abonelik sözleşmeleri kapsamında bu hizmetleri sunmuyor olması nedeniyle davalı ...'a husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davalı ... aleyhine açılan davanın dava şartı yokluğu (pasif husumet yokluğu) nedeniyle usulden reddine ve davalı ... lehine vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiş ise de; davalılar arasındaki işletme hakkı devir sözleşmesinin 24.07.2006 tarihinde yapılmış olduğu ve 10.06.2015 tarihinde açılan davanın, dava tarihinden geriye doğru 10 yıllık haksız yere tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedelinin tahsiline ilişkin bulunduğu, bu itibarla işletme hakkı devir sözleşmesi tarihi öncesine ilişkin davalı ...'a husumet yöneltilebileceği nazara alındığında davalı ... hakkında pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.