muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13962, Karar No: 2012/13238, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13962 E.  ,  2012/13238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve Menderes Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

....Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlıların 35 yıldır .... Köyü Menderes'de bulunduklarının bildirilmesi nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kıstlı ...'ın mernis adresinin ..., kısıtlı ...'ın mernis adresinin... olduğu, kısıtlıların çok uzun yıllardır bu adreslerde ikamet ettiği, kısıtlıların nüfusa kayıtlı oldukları yerin ... ilçesi olduğu, uzun yıllardır ikamet değişikliği olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

TMK’nun 412.maddesinde, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği belirtildiğinden, bu durumda, vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlıların ikametgahının değiştirilmesine izin verilmediğine göre uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26.( HMK'nın 21. ,22. ve 23.)maddeleri gereğince...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17535, Karar No: 2021/4327, Tarih: 07.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17535 E.  ,  2021/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 13/02/2018 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeni ile reddine dair verilen 14/02/2019 günlü karara karşı davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1/b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 08/04/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar vekili; müvekkillerinden ...'ın davaya konu dairenin maliki olduğunu, söz konusu dairede...t'in anne ve babası olan diğer davacılar ... ve ...'ın ikamet ettiğini, olay tarihinde davalılardan ...' ün ...Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürü olarak görev yaptığını, diğer davalı ...'ın ise...Belediyesi'nde Belediye Başkan Yardımcısı olarak görev yaptığını, müvekkillerinin 2010 yılında, üçüncü kattaki dairelerinin tavanından yağmur ve eriyen kar sularının sızması sebebiyle binanın tamamını kapatacak şekilde ahşap malzemeden bina çatısının saçaklarını sundurma yaptırarak uzattıklarını, binaya ait sundurmaların 24/03/2016 tarihinde ...Belediyesi tarafından İmar Kanununun 32. maddesine aykırı olarak yıkıldığını, yıkım sonrası ortaya çıkan molozun binanın çatısında bırakıldığını, müvekkillerinden...in söz konusu molozu binanın çatısından aşağı indirmek ve bu atıkların nakliyesi için masraf yapmak zorunda kaldığını, yıkımın usulsüz olması nedeniyle davalılar hakkında ...25.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/316 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını, davalıların kin ve husumet duygusuyla keyfi olarak sundurmaları yıktırıldığını belirterek davacılardan.. için şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için ayrı 5.000’er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın idare aleyhine açılabileceğini, davalılar tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar vekili; davanın idare aleyhine açılabileceğini, davalılar tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturacağı, bu durumda sorumlunun, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olduğu, davanın o kurum aleyhine açılması gerektiği, Anayasa' nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1.maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurlu eylemleri nedeni ile oluşan zararlardan doğan tazminat davaları kendilerine rücu edilmek kaydı ile ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabileceği, davalılara husumet yöneltilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna 07/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/188, Karar No: 2024/5198, Tarih: 15.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/188 E.  ,  2024/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/602 E., 2020/1194 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, Mahkemece 08.12.2020 tarihli celsede suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığının katılan sıfatının kaldırılmasına karar verilmiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan anılan Kurum vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 05.01.2021 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz talebi; münhâsıran vekâlet ücretine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

2.Sanık ...'in temyiz talebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

II. GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 16.12.2012 tarihinde kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan sanık ...'e ait valiz ve karton kutu içerisinden 70 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Birleşen Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/672 Esas sayılı dosya kapsamına göre; 14.01.2013 tarihinde kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan sanık ...'e ait bavul içerisinden 80 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

3.Sanık ...'in tüm aşamalarda suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine ise yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hazinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

3.Sanık ...'in tüm aşamalarda suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine ise yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hazinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

4.16.12.2012 ile 14.01.2013 tarihlerinde şüphe üzerine sanığın elinde bulunan valiz ve kutular içerisinden gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği cihetle, her iki olay bakımından da sanığın taşıdığı valiz ve kutularda arama yapılmasına dayanak teşkil eden Mahkemece verilmiş usûlüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığı cihetle, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suçtan zarar gören ... vekili ile sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16195, Karar No: 2015/9594, Tarih: 29.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/16195 E.  ,  2015/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Takvim yılı içerisinde düzenlenen son faturanın tanzim tarihine göre 25/08/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu anlaşılmıştır.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine "24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E. ... K. sayılı iptal kararı da gözetilerek kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2007, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

II-Sanık hakkında 2007, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda 2009 ve 2010 takvim yıllarında ''...'' şirketine düzenlenen faturaların varlığından söz edilmesine rağmen bu faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; Öncelikle 2009 ve 2010 takvim yılllarında düzenlenen suça konu faturaların kanaat oluşturacak sayıda asılları yada onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının her takvim yılı için ayrı ayrı tesbiti bakımından, faturaların düzenlendiği ... şirketi ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak faturaların gerçek bir ticari faaliyete ilişkin olup olmadığının tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmesinden sonra hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-2007 takvim yılı yönünden ise, sahte fatura düzenleme suçunun sahteliği iddia olunan faturalarım tanzim edilmesi ile oluşacağı, faturaların adına düzenlenen mükellefler tarafından kullanılıp kullanılmadığının suçun oluşumuna herhangi bir etkisinin bulunmadığı cihetle; sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2007 takvim yılı içerisinde 27 ayrı mükellefe 450 adet belge karşılığı 3.309.255,00 TL'lik ciro yapmaya elverişli iş yeri, depo, araç, stok, sermaye, mal girişi ve fatura bedellerinin şirket hesabına girdiğine dair kanıtlama yeterliği bulunan belge bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30677, Karar No: 2013/5667, Tarih: 25.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30677 E.  ,  2013/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK. nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı "Bireysel Gelir Getirici Desteklerin Finansmanına İlişkin Sözleşme"nin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği ve dolayısıyla İİK. nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte olmadığı anlaşılmıştır.  Bu durumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6146, Karar No: 2012/7322, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6146 E.  ,  2012/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2010 gün ve 2009/589 Esas, 2010/323 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki tavsif ve sevke, temyize konu suçların en ağırı olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun cinsel taciz suçundan daha ağır ceza içermesine, Yargıtay Kanununun 14/son maddesine ve 18.02.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararına göre temyiz incelemesi yapma görevi Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6009, Karar No: 2013/10677, Tarih: 04.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6009 E.  ,  2013/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti ve diğeri aleyhine 12/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan Bağlısan Elektrik Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı .... İnş. Ltd. Şti vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Bağlısan İnş. Elekt. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece uyulan dairemiz bozma ilamında, dava konusu taşınmazın onarımının mümkün olup olmadığının belirlenmesi ve ayrıca binanın yapımında eksiklik ve bu anlamda davacının bölüşük kusurunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan inceleme ve düzenlenen ek bilirkişi raporu yeterli görülmemiştir. Mahkemece, yeniden oluşturulacak bir bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılmalı; taşınmazın tamamen zarar görüp görmediği belirlenmeli; buna bağlı olarak rayiç (sürüm) değeri de saptanmalı; tamamen zarar görmemiş ise, onarım bedeli kalem kalem tespit edilmeli; ayrıca, binanın yapım tekniği itibariyle eksiklikleri olup olmadığının da irdelenmesi ve bölüşük kusur olarak değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Yetersiz inceleme ve bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davalı şirket yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.