muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9822, Karar No: 2011/6166, Tarih: 11.07.2011

Yasaya aykırı bulunduğundan, kanun yararına bozma talebine dayalı olarak Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede ileri sürülen neden yerinde görülmekle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2009 gün ve 2009/683 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükmün 4. fıkrasında yer alan "sanıkların 1 yıl süre ile haftada 8 saati geçmemek üzere ağaç dikme işinde çalıştırılmasına" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, "denetim süresi içerisinde sanıklara yükümlülük uygulanmasına takdiren yer olmadığına" karar verilmek suretiyle hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4271, Karar No: 2018/14283, Tarih: 11.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4271 E.  ,  2018/14283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.12.2018 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'nun mazeretine ilişkin dilekçe verdiği ancak tevkil yetkisinin bulunduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/2711, Karar No: 2022/4630, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2711 E.  ,  2022/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Yerköy ... Lisesinde öğrenci iken 2013 yılı eğitim öğretim stajını ... İlköğretim Okulunda yaptığını ancak 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu gereğince ödenmesi gereken staj ücretinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 900 TL staj ücretinin bankalarca uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu gereğince staj ücreti ödenmesine ilişkin koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 3308 sayılı Kanun'un 25. maddesinde "işletmelerde" staj gören öğrencilerin ücret alacakları hususunun düzenlendiği ancak davacının stajını yaptığı okulun "işletme" kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının stajını yaptığı okulun milli eğitime bağlı okulun ana sınıfı olduğu, davacının stajını gerek kendi öğretmenleri ve gerekse milli eğitime bağlı diğer öğretmenler gözetiminde yaptığı, bu nedenle de ücrete hak kazanamayacağı, ayrıca idarenin öğrencilerin mağduriyet yaşamaması için iyi niyetle stajlarını kendi okulunda tamamlamalarını sağlamasına rağmen staj sırasında ücret istemeyen öğrencilerin mezun olduktan sonra staj ücreti talebiyle dava açmalarının TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu’nda, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde ve Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği’nde; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanun’da yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği’nde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının 2013 yılı eğitim-öğretim dönemine ilişkin olarak davalı idareye bağlı okulda mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı yasa uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanunda belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23482, Karar No: 2018/157, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23482 E.  ,  2018/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Sanıklar hakkında cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket ana sözleşmesi getirtilerek, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumundaki temsilci tespit edilip, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 65 yaşından büyük sanık ... hakkında verilen hapis cezası için TCK’nın 50/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17573, Karar No: 2018/5061, Tarih: 10.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17573 E.  ,  2018/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ...'a ait aboneliğe ilişkin elektrik kullanım borcunun ödenmediğini, abone sahibine karşı icra takibine başlandığını ancak ...'ın ölü olması nedeniyle takibin mirasçılarına karşı devam ettiğini, borçlu olan davalılar tarafından ise borca itiraz edildiğini belirterek, davalıların ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5779 esas sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı ...; mirasın hükmen reddine yönelik dava açtığını, davanın lehine sonuçlanması durumunda mirasçılık sıfatının sona ereceğini, ...'ın vefatından sonra başkaca şahıslar tarafından elektrik kullanımının gerçekleştiğini, davacının vefatı müteakip veya borçların ödenmemesi üzerine elektrik kullanımını engellemesi ve sonlandırması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Diğer davalılar; murise ait olan elektrik aboneliğinin haber ve izinleri olmadan murisin yeğeni dava dışı ... tarafından kullanıldığını, murisin yaptığı abonelik sözleşmesinin ...'ın vefat etmesi ile sona erdiğini, sözleşmenin devam ettirilmesine ilişkin bir muvafakatın da alınmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ...1. İcra Müdürlünün 2012/5779 takip sayılı dosyasında davalının itirazının iptali ile 16.995,44 TL ana paraya 101,48 TL yasal faiz ve 18,27 TL KDV uygulanması ile takibin 17.115,19 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davanın halli yargılamayı gerektirdiğinden tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Bilirkişi raporunda, Yargıtay kararlarına göre kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin tahakkuka dahil edilmediği hesaplamanın hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Bilirkişi raporunda, Yargıtay kararlarına göre kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin tahakkuka dahil edilmediği hesaplamanın hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4753, Karar No: 2019/1446, Tarih: 19.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4753 E.  ,  2019/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.09.2015 ve 28.06.2016 tarihinde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil, ikinci kademede rayiç değer üzerinden tazminat olmadığı halde sözleşmede belirtilen bedel üzerinden alacak talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl dava açısından tapu iptali ve tescil ve rayiç bedel üzerinden tazminat taleplerinin reddine, sözleşmedeki bedel üzerinden alacak talebinin kabulüne, birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 27.04.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince yerel mahkeme kararının HMK'nın 355. ve 353/1-b-2 maddeleri gereğince kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 19.02.2019 günü için yapılan tepligat üzerine gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı vekili, davacı şirket ve davalı şirket yetkilileri arasında imzalanan 11.12.2010 tarihli sözleşmede 4442 ada 7 parselde yapılacak zemin kat dükkan, ... sığınak ve müştemilat çıkıldıktan sonra asma kat dükkanın yarısı, 1. kat 4 daireye denk gelen yer dükkana eklenerek teslim edileceği, bedelin 1.044.000TL olacağı konusunda anlaşıldığı, 80.000,00TL’nin peşinat olarak ödendiğini, geriye kalan bedelin de zamanla ödendiğini, ancak davalının sözleşme şartlarını yerine getirmediğini, binanın yapımına dahi başlanılmadığını, sözleşmede bir dükkan ve dört dairenin satıldığının açık olduğunu belirterek, öncelikle tapu iptali ve tescil, ikinci kademede rayiç değer üzerinden tazminat, üçüncü kademede de sözleşmeye konu bedelin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizle birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın taraf ve husumet yokluğundan reddi gerektiğini, sözleşmenin ... ve ... arasında yapılmış olduğunu, davacı ve davalı şirketlerin sözleşmenin tarafı olmadığını, tapu iptali ve tescil talebinin yasal dayanağının bulunmadığını, taşınmaz üzerinde bina yapılamadığını, dava dışı ...’ın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ancak ödediği bedelin iadesini isteyebileceğini, davalının temerrüde düşürülmediğini, 11.12.2010 tarihli sözleşme gereğince davacının kullanımına sunulan dükkanın davacı tarafından halen bila bedel kullanımında olduğunu, davacının dükkanı boşaltma talebini reddetmesi üzerine anılan sözleşmeye dayalı ilişkinin bozulduğunu, davacının veya dava dışı ...’ın fuzuli şagilolarak kullandıkları dükkanların 01.01.2011’den itibaren kademeli olarak yasal faiziyle belirlenecek ecrimisilin mahsup edilmesi koşuluyla kalan bakiye bedelin davalı şirket tarafından ödemeye hazır olduklarını, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini, davacının faiz ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Birleştirilen davada davacı vekili, 11.12.2010 tarihli sözleşmeye konu 4442 ada 7 parsel sayılı taşınmazın büyük kısmı şirket yetkilisi ve ortağı ...’nın oğlu ... adına kayıtlı olduğunu, şirket yetkilisinin mal kaçırmak amacıyla böyle yaptığının belirterek, 4442 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki davalı ... adına kayıtlı olan hissenin iptaliyle davalı şirket adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1916 Esas sayılı dosyasında aynı konu için dava açıldığını, derdestlik itirazında bulunduklarını, itirazlarının kabul görmemesi halinde davaların birleştirilmesi gerektiğini, tapu iptali ve tescil talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, tapu iptal ve tescil davasının ve davacı tarafından ödenen bedelin, sözleşmeye konu taşınmaza emsal taşınmazların dava tarihindeki değerinin belirlenerek hesaplanacak tazminatın ödenmesi taleplerinin reddine, 1.044.000,00TL alacağın davalı şirketten ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, katılma yoluyla davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.