muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13867, Karar No: 2013/2028, Tarih: 06.02.2013

hayatın olağan akışına uygun düşmediğini, davalı işyerinde hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışılmadığını, davacının izin alacağı bulunmadığını, fazla mesai alacağının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin ... sözleşmesinin haklı bir sebep yokken davalı işverence feshedildiği, ulusal bayram ve genel tatil çalışması ile fazla çalışma ücretleri alacaklarının bulunduğu ancak hafta tatili ve izin ücreti alacaklarının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve davacı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davacı ile davalı arasında ... sözleşmesinin kim tarafından ne şekilde sona erdirildiği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf davalının ... sözleşmesine haksız son verdiğini iddia ederken davalı taraf ise davacının ... sözleşmesini istifa etmek suretiyle kendisinin sona erdirdiğini savunmaktadır. Davalı tarafından bir adet istifa dilekçesi fotokopisi sunulmuştur. Bu belgede “09.....2005 tarihinde başladığım işimden özel sebeplerimden dolayı ........2008 tarihinde istifa ediyorum” ifadesi yer almaktadır. Mahkemece, öncelikle istifa belgesi aslı dosya kapsamına dahil edilmeli ve davacı isticvap edilerek söz konusu belgedeki imza ile belge içeriğine karşı diyecekleri sorulup sonucuna göre fesih olgusu tartışılarak karar verilmelidir. Belirtilen esaslara aykırı olarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

...-Taraflar arasında davacının ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf ücretinin aylık net ....300,00 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf ise davacının ücretinin 563,... TL olduğunu savunmaktadır. Mahkemece, davacı işçinin işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı ... bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tanık beyanları, bordrolar ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Bunun yapılmayarak eksik araştırma ve inceleme ile davacının iddia ettiği ücretin kabul edilerek taleplerin hüküm altına alınması isabetsiz olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

...-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin .... fıkrasında “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” denilmektedir.

...-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin .... fıkrasında “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” denilmektedir.

Somut olayda, mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talep edilmeyen alacaklar bakımından ıslahtan itibaren faize hükmedilerek yukarıda değinilen taleple bağlılık kuralına aykırı davranılması ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

...-Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapmışsa süresinin ne kadar olduğu konusunda yoğunlaşmaktadır.

Öncelikle davacı tarafından fazla çalışma yapıldığı ispat edilmiş olup davacının fazla çalışma ücretleri alacağı olduğu yönündeki tespit isabetlidir. Ancak bilirkişi tarafından davacının çalışma sistemi ile fazla çalışma süreleri ispat edildiği şekilde tanık beyanlarına

uygun olarak belirlenmesine rağmen sezondaki fazla çalışma sürelerinin “bu şekildeki çalışmanın insan takatine uygun düşmeyeceği, işçinin izinli ve istirahatli olduğu sürelerin de olacağı” gerekçesiyle varsayımsal olarak haftalık onsekiz saat fazla çalışma süresinin hesaplamaya esas alındıktan sonra mahkemece, hesaplanan fazla çalışma ücretinden .../... oranında hakkaniyet indirimine gidilerek kaynağı ve gerekçesi aynı olan mükerrer indirim yapılması ve belirtilen dönem için eksik fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Bu sebeple de kararın bozulması gerekmiştir.

...-Taraflar arasında davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı, yıllık izin ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı yıllık izin ücretinden sadece son yıla ilişkin olanına dair asgari ücret üzerinden ödemede bulunulduğunu iddia ederken davalı ise davacının yıllık izin ücreti alacağı olmadığını savunmaktadır. Davalı tarafından yıllık izin ücretinin kullandırıldığına ya da ödendiğine dair yazılı bir belge sunulmamış olup yemin deliline de başvurulmamıştır. Şu halde davacının talebiyle bağlı kalınarak yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması gerekirken talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

...-Ayrıca kabule göre de, davacının bilirkişice hesaplanan miktar olan ....161,... TL kıdem tazminatını talep etmesine rağmen mahkemece gerekçesi açıklanmaksızın ....061,... TL kıdem tazminatına hükmedilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6102, Karar No: 2023/7471, Tarih: 14.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/6102 E.  ,  2023/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/149 E., 2021/404 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Isparta ili, Eğirdir ilçesi, ... köyünde Isparta Valiliği kıyı kenar çizgisi tespit komisyonunca 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu kanunun uygulanmasına dair Kıyı Kanununun Uygulama Yönetmeliği kapsamında Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını, buna ilişkin kıyı kenar çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın 14.03.2011 tarihli yazısı ile onandığını, tespiti yapılan kıyı kenar çizgisi içinde davalı adına olan 297 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapı ve değişik cinste ağaçların bulunduğunu, dava konusu taşınmazın 2.084,62 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalı tarafından yapılan bina ve ağaçların kâl’i ile davalının bu yere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.10.2015 tarihli ve 2015/181 E. 2015/270 K. sayılı kararıyla; 297 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2.084,62 m² lik kısmı kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının bu kısma meyve ağaçları dikilmesi suretiyle yaptığı müdahalenin men’i ile müdahale teşkil eden meyve ağaçlarının kâl’ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/4405 E., 2020/1774 K. sayılı kararıyla; “...3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 inci ve 9 uncu maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9 uncu maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 inci ve 9 uncu maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5 inci ve 9 uncu maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Somut olayda; Isparta Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2021 tarihli ve 2020/149 E., 2021/404 K. sayılı kararıyla; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle çekişme konusu taşınmazın 2.084,62 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalının bu alana elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapılar ile ağaçların kâl’ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2021 tarihli ve 2020/149 E., 2021/404 K. sayılı kararıyla; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle çekişme konusu taşınmazın 2.084,62 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalının bu alana elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapılar ile ağaçların kâl’ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığını, taşınmaz üzerinde çeşitli cinslerde bir çok meyve ağacının bulunduğunu, ağaçların kâl’ine karar verilmesinin TCK’nın 152/c. maddesi uyarınca suç teşkil ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin ile elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri

3. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 inci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5058, Karar No: 2009/6297, Tarih: 01.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5058 E.  ,  2009/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı H.ın 1023 parsel sayılı taşınmazı sağlığında davalı M. A.'ye satış suretiyle temlik ettiğini, taşınmazın daha sonra bu davalı tarafından üvey annesi olan davalı Z.'ya satış suretiyle temlik edildiğini, tüm satışların muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek, taşınmazın davalı Z.adına olan kaydının iptali ile, miras payları oranında tüm mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, murisin sağlığında malvarlığının tamamını davacı da dahil olmak üzere tüm çocukları arasında paylaştırdığını, satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın satışlarının mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın, davacının miras payı oranında kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Z.tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası iddiası ile tüm mirasçılar adına tescil isteğiyle açılmış, mahkemece pay oranında iptal ve tescile ilişkin olarak verilen karar, davalı Z.tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar çekişmeli taşınmaz mirasbırakan H.tarafından davalı M..ye 25.11.2005 tarihinde satış suretiyle temlik edilmiş, onun tarafından da miras bırakanın ikinci eşi davalı Z.'ya 26.12.2007 tarihinde keza satış biçimimde temlik edilmiş ise de, davalı Z., miras bırakanın denkleştirme amacıyla hareket ettiğini ve davacıya da mal ve hak verdiğini savunmuştur.

Ne var ki; mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 sayılı inançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay inançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Bu durumda, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli, her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin ve tanık beyanlarının  değerlendirilmesi, hasıl olacak  sonuca göre  karar verilmesi gerekirken  noksan  soruşturma ile yazılı  olduğu şekilde  hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı Z.'nın  temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle  hükmün  belirtilen  nedenlerden  ötürü HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.6.2009 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4784, Karar No: 2017/8809, Tarih: 12.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/4784 E.  ,  2017/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 1142 ada 11 parsel sayılı taşınmazın, taraflara ortak kök murisleri Noman oğlu ...'ten intikal ettiğini, dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi için ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1040 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, taşınmaz üzerinde davacı ... tarafından dikilen meyve ağaçları, bağ çubukları ile beraber tek katlı bağ evi ve müştemilatı bulunduğunu, aynı taşınmaz üzerinde diğer vekil edenleri ve murisleri tarafından dikilmiş çeşitli cins ve yaşta meyve ağaçlarının yetiştirildiğini belirterek dava konusu taşınmaz üzerindeki çeşitli cins ve yaşta meyve ağaçları ile bağ çubuklarının vekil edenlerine aidiyetlerinin tespitiyle bunların vekil edenleri ile murislerine ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 1142 ada 11 parsel üzerinde 05/11/2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda E harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan ağaçlara ilişkin davacı ...' nun talebinin reddine, 1142 ada 11 parsel üzerinde 05/11/2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda D harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan 7 adet Kayısı (10-15 yıl) 6 adet Elma (10-20 yıl), 10 adet Ayva (15-20 yıl) ağaçları ile C harfi ile gösterilen binanın mülkiyetinin.....'e aidiyetinin tespitine, 1142 ada 11 parsel üzerinde 05/11/2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan ağaçlara ilişkin ...'ün talebinin reddine, 1142 ada 11 parsel üzerinde 05/11/2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan 14 adet Kayısı ve 2 adet Dut ağaçlarının mülkiyetinin.... aidiyetinin tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin (2) nolu bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin (2) nolu bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK. m. 722, 724, 729). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacılar ve murisleri tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacılar ve murisleri tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.