muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2398, Karar No: 2024/5478, Tarih: 17.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2398 E.  ,  2024/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/494 E. 2022/1021 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemiz bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 35/1, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. ve 1. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Ortaköy ( Çorum) Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2012 tarihli ve 2011/8 esas, 2012/35 karar sayılı kararının 04/09/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 29/01/2014 tarihinde TCK’nın 123/1. maddesinde tanımlanan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği ve Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 28/04/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/278 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır.

2. Dairemizin 14.04.2022 tarih, 2019/5602 Esas, 2022/2929 Karar sayılı bozma ilamında; "Olay günü 18.45’de kolluğa ... Akaryakıt İstasyonunda sanığın eski eser kaçakçılığı yaptığı yönünde gelen ihbar üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, faaliyette bulunmayan, herhangi bir ışıklandırması olmayan akaryakıt istasyonu içerisinde sanığın yalnız olarak dolaştığının görüldüğü, sanığın 15 metre kadar uzağında karton kutu içerisinde 4 adet tarihi eser olabileceği değerlendirilen eser ele geçirildiği, sanığın eylemi nedeniyle nezarethaneye alınmak üzere üst aramasının yapıldığı sırada da cebinde üç adet dolu fişek ele geçirildiği dosya kapsamında;

1- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu açısından kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, dava konusu eserlerle ilgisinin olmadığını ileri sürdüğü anlaşılmakla, dava konusu eserlerin sanığa ait olduğuna dair kolluğa gelen ihbar dışında, savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanığın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, dava konusu eserlerle ilgisinin olmadığını ileri sürdüğü anlaşılmakla, dava konusu eserlerin sanığa ait olduğuna dair kolluğa gelen ihbar dışında, savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyetine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirlenen dava konusu eserlerin, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA," gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarih, 2022/494 Esas, 2022/1021 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.03.2023 tarih, 2023/16997 sayılı ve onama görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık ...'ın, Ortaköy ilçesinin ... beldesi yönündeki çıkışında bulunan ... petrol istasyonunda tarihi eser satışı yapmak için bulunduğuna yönelik yapılan ihbar üzerine kolluk kuvvetince ihbara konu mevkiiye gelindiğinde sanığın, faaliyette bulunmayan ve kullanılmayan ... Petrol isimli akaryakıt istasyonunda yalnız olarak dolaştığının görüldüğü, sanığın kolluk kuvvetlerini görmesi üzerine telaşlanarak kolluk kuvvetlerini olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştığı, çevrede yapılan aramada sanığın yaklaşık 15 metre yakınındaki kum yığınlarının bulunduğu yerde bir adet karton kutu içerisinde iki adet cam yapılı göz yaşı şişesi olarak adlandırılan materyal, 1 adet toprak yapılı şamdanlık olarak adlandırılan materyal ve bir adet metal yapılı sikke ele geçirildiği, olay tarihinde ele geçirilen iki adet cam yapılı gözyaşı şişesi olarak adlandırılan materyal, 1 adet toprak yapılı şamdanlık olarak adlandırılan materyal, bir adet metal yapılı sikke ile bir ilgisinin bulunmadığını olay tarihinde saat 19.00 sıralarında hava almak için Ortaköy ilçesi çıkışına doğru yürüdüğü, ihtiyaç gidermek amacıyla ... Petrol istasyonunda durakladığı sırada kolluk kuvvetlerince yakalandığını beyan ettiği, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, ele geçirilen dört adet materyalin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında olup olmadığının tespiti için Çorum Müze Müdürlüğüne gönderildiği, düzenlenen ekspertiz raporunda ele geçirilen ve incelenen eserlerin, 2 adet Roma dönemine ait cam parfüm şişesi, 1 adet Roma dönemine ait pişmiş toprak ve 1 adet Roma dönemine ait Bronz nesne olduğunun, bu eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğunun ve söz konusu eserlere ilişkin Müze Müdürlüğüne herhangi bir bildirim yapılmamış olduğunun belirtildiği, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmış ise de, sanığın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, dava konusu eserlerle ilgisinin olmadığını ileri sürdüğü, dava konusu eserlerin sanığa ait olduğuna dair kolluğa gelen ihbar dışında, savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

IV.GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak, " Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarih, 2015/420 Esas, 2015/278 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verildiği ve bahse konu kararın Dairemiz temyiz incelemesinden geçerek bozulduğu gözetilmeksizin hükmün (1) nolu paragrafında "Sanığın, 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 35/1, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanunun 13/4, TCK’nın 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. ve 1. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair (kapatılan) Ortaköy (Çorum) Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2012 tarihli ve 2011/8 Esas, 2012/35 Karar sayılı kararının 04/09/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın, denetim süresi içinde 29/01/2014 tarihinde TCK’nın 123/1. maddesinde tanımlanan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği ve Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/631 Esas, 2015/299 Karar sayılı kararıyla bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 28/04/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince önceki HÜKÜMLERİN AÇIKLANMASINA," şeklinde ibareye yer verilmesi " hususu Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) nolu paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24083, Karar No: 2017/1172, Tarih: 02.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/24083 E.  ,  2017/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... avukatınca duruşmalı, davalı Toki avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... vekili avukat ... ve Toki Başkanlığı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nun duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ'nin, diğer davalı müteahhit ...'ne inşa ettireceği “... Toplu Konut Projesi”'nden ... sitesi ... ada ... nolu parselde ... blok ... nolu daireyi tarihsiz sözleşme ile satın aldığını, 15.10.2007 tarihinde teslim edildiğini, reklam, tanıtım ve broşürlerde yüksek inşaat kalitesi vaadinde bulunulduğunu ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığından reddine, eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olarak toplam 23.202,00 TL'nin dava tarihinden avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 198.maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 15.10.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacı tarafından 30.11.2010 tarihinde ayıp ve eksiklikleri davalı tarafa ihtar ettiği ve 30.12.2010 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine BK'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; her ne kadar mahkemece açık ve kapalı kafeterya, yaya yürüyüş yolları ve su animasyon havuzlarının vs.nin yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 396,03 TL harcın istek halinde davalı Toki'ye, 396,23 TL harcın davalı ...'ye iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2974, Karar No: 2022/12715, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2974 E.  ,  2022/12715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak kamu davasının düşmesine, bu şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Katılan vekilinin temyiz isteminin 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5304, Karar No: 2019/2739, Tarih: 14.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/5304 E.  ,  2019/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın HMK'nin 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacılar ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 20 ve 23 no’lu taşınmazlara davalıların tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek müdahalenin men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır .

Mahkemece, davanın HMK’nin 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın; 15/06/1999 tarihli celse, 22/06/2010 tarihli celse ve 09/07/2013 tarihli celselerde takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mülga 1086 sayılı HUMK’un 409.maddesi: “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Oturum gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde, gün tespit ettirilmemiş ise, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle birinci fıkra hükmü uygulanır .

Yukarıdaki fıkralar hükmü gereğince dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağrı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur.

Dava, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenilenirse yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenemez . Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz.

İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır .” hükmünü içermektedir.

Usul hukuku alanında geçerli olan temel ilke, yargılamaya ilişkin kanun hükümlerinin derhal yürürlüğe girmesidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise, usul hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olmasıdır .

Usul kurallarının zaman bakımından uygulanmasında derhal uygulanırlık kuralı ile birlikte dikkate alınması gereken diğer bir husus da, yeni usul kuralı yürürlüğe girdiğinde, ilgili usul işleminin tamamlanıp tamamlanmadığıdır.