muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3385, Karar No: 2010/4340, Tarih: 13.09.2010

Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucu düzenlenen bilirkişi raporları incelendiğinde; davalı alt yüklenicinin 22.191,50 TL sözleşme konusu; 9.073,19 TL tutarında da sözleşme dışı iş olmak üzere, toplam 31.264,69 TL tutarında iş yaptığı sonucuna varılmaktadır. Borçlar Kanunu'nun 364. maddesi gereğince, yanlarca başkaca bir düzenleme kararlaştırılmamış ise, işi yapan taraf işin yapılarak iş sahibine -somut olayda olduğu gibi yükleniciye- teslim ve onun tarafından da kabul edildiğini; iş sahibi de iş bedelinin kısmen ya da tamamen ödendiğini ya da istenebilir olmadığını yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidirler. Davacı yüklenici, davalı alt yükleniciye 28.664,20 TL ödeme yaptığını yazılı delillerle kanıtlamış bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan tüm bu sebeplerle, mahkemece, 4.000,00 TL tutarlı bononun da, davalı tarafından sunulması istenmeli, yapıldığı saptanan tüm işlerin bedeli tutarından davacı tarafça yapılan ödeme tutarının mahsubu yapılmalı ve bonolardan ötürü davacının davalıya olan borcunun tutarı hesaplanmalı ve davanın yargılaması sırasında ödeme yapılmış ise İİK'nın 72/VII. maddesi hükmünün uygulanması gerektiği düşünülerek uyuşmazlık çözüme bağlanmalıdır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19932, Karar No: 2014/26305, Tarih: 06.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19932 E.  ,  2014/26305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/13-2014/8

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede yetkiye ve borcun 31.367,71 TL'yi aşan kısmına itiraz etmesi üzerine takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tazminata karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Fatura İİK.nun 68.maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Anılan belgeye istinaden itirazın kaldırılması istenemez ise de; borçlu itirazında takip konusu alacağın 31.367,71 TL'lik kısmını kabul etmiştir. Kabul edilen miktar yönünden alacaklının alacağını İİK.nun 68/1.maddesinde öngörülen belgelerle kanıtlama yükümlülüğü bulunmamaktadır (HGK'nun 4.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. - 984 K.).

Bu durumda mahkemece borçlunun itiraz dilekçesinde kabul ettiği miktarla sınırlı olarak itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, kabul edilmeyen ve İİK.nun 68/1.maddesinde öngörülen belge ile de kanıtlanamayan alacağa yönelik talebin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin tümden kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8665, Karar No: 2017/4134, Tarih: 15.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8665 E.  ,  2017/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum, davalılar tarafından devlet ormanından dikiliden usulsüz ve izinsiz ağaç kesilip emvalin götürüldüğünü belirterek oluşan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar ... ve davanın reddi gerektiğini savunmuşlar, davalılardan ... ise yargılamalara katılmamış, davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece,muhtarı beyanı ile düzenlenmiş olan suç tutanağı ve esas sayılı dosyasında; ...'un savunmasında, suça konu ağaçları plan proje dahilinde devletten izin alarak kestiğini belirtmesine rağmen, Bakanlıkça ağaçların kesimine ilişkin herhangi bir izinin verilmemesi nedeniyle ağaçların kaçak olarak kesildiği anlaşıldığından bahisle, davanın, davalılardan ... açısından kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olaya ilişkin olarak davalılar hakkında, "yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda görevli olduğundan bahisle 2013/62 sayılı kararın verildiği, anılan kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 165. maddesi gereğince, davalılar hakkında açılmış olan 2012/198 esas sayılı ceza dosyası bekletici sorun yapılarak, varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekmekte iken bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

./..

-2-

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı ...'un diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21691, Karar No: 2017/36578, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21691 E.  ,  2017/36578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20060, Karar No: 2016/13171, Tarih: 27.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20060 E.  ,  2016/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış, adreslerini de belirtmek suretiyle tanıklarını bildirmiş ancak masraflarını yatırmamıştır. Mahkemece davalının bulunmadığı, 17.03.2016 tarihli oturumda tanık davetiye gideri, tanıklık ücreti ve diğer giderler olmak üzere 148 TL yi yatırması için iki hafta kesin süre verilmesine, bu süre zarfında masrafın yatırılmaması halinde tanık dinletme talebinden vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş olup, mahkemenin ihtaratını içeren tebliğ evrakı, davalının bizzat ön inceleme duruşmasında yeni tebligat adresi bildirmesine rağmen bu adrese gönderilmeyip, mernis adresinde Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre usule aykırı olarak tebliğ edilmiştir. Bu durumda, mahkemece davalının bildirdiği ve dinlenmelerinden açıkça vazgeçmediği tanıklarına ilişkin masrafların yatırılması amacıyla verilecek usule uygun kesin süre ihtaratının, davalıya, bildirdiği adreste usulüne uygun tebliği ile masrafların tamamlanması halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca tanıklarının dinlenmesi ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/4262, Karar No: 2011/16912, Tarih: 13.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4262 E.  ,  2011/16912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : GEBZE 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2005/346 ESAS

BİRLEŞEN DAVA : GEBZE 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2005/293-2007/516

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2009 tarih ve 2005/296 - 2009/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... vekili, müvekkilinin yengesi ...’ın davalı ...Ş.’nin bayisi olan diğer davalı ... Ticaret Koll. Şti.’nden bir adet mutfak tüpü aldığını, 24.07.2004 tarihinde bu tüpün şiddetli bir biçimde patladığını, söz konusu patlama sırasında mutfakta bulunan müvekkilinin vücudunun çeşitli yerlerinin yandığını, müvekkilinin olay nedeniyle yaklaşık 5 ay boyunca tedavi gördüğünü, davalıların meydana gelen olay nedeniyle sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, 1.000 TL tedavi giderinin ve 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davacı ... vekili, söz konusu yangın nedeniyle müvekkilinin bütün vücudunun ve yüzünün yarısının yandığını, bu olay nedeniyle 15 gün yoğun bakımda kaldığını, 2.5 aylık hamile olan müvekkilinin bebeğini kaybettiğini ileri sürerek, tedavi gideri ve mutfakta meydana gelen maddi zarar için 5.000 TL, estetik ameliyat için 5.000 TL olmak üzere 10.000 TL maddi zararın ve 50.000 TL manevi zararın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davacı ... Kılıç vekili, meydana gelen yangın nedeniyle müvekkilinin vücudunda yanıklar oluştuğunu, kaynak işiyle uğraşan müvekkilinin uzun süre ellerini kullanamadığını ileri sürerek, 1.000 TL tedavi giderinin ve 12.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davacı ... vekili, olay nedeniyle müvekkilinin iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek, 7.000 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 17.12.2008 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 33.000 TL’nın tahsilini istemiştir.

Birleşen davada, davacı ... vekili, olay nedeniyle müvekkilinin iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek, 7.000 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 17.12.2008 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 33.000 TL’nın tahsilini istemiştir.

Asıl davada ve birleşen davalarda davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmesi için söz konusu tüpün kusurlu üretilmiş olmasının gerektiğini, patlamanın tüpten sızan gazdan kaynaklandığını, bunun da kullanıcı hatası olduğunu, bu nedenle müvekkili şirketin zarardan sorumlu tutulamayacağını, daha sonra yapılan kontrollerde de tüpte imalat hatası ve kaçak olmadığının belirlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada ve birleşen davalarda davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirketin tüpgaz zorunlu sorumluluk sigortacısı olduğunu, müvekkilinden manevi tazminat istenemeyeceğini, iddia olunan yangının mutfak tüpünün patlamasından ya da gaz kaçırmasından ileri gelmediğini, bu nedenle poliçe kapsamında müvekkilinin tazmin borcunun doğmadığını, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, müvekkili şirkete ihbarda bulunulmadığından olay tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davalara cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kazanın tüp patlaması sonucu meydana geldiği, söz konusu tüpün davacılardan .... tarafından monte edildiği, davalı ...Ş.’nin tüpün sahibi ve diğer davalı ... Ticaret’in ise bayisi olduğu, tüpün patlaması nedeniyle oluşacak zararların davalı ... şirketi tarafından teminat altına alındığı, her üç davacının da meydana gelen patlama nedeniyle çeşitli derecelerde yaralandıkları, patlamanın meydana gelmesinde davacı ...’un %20, davalı ... Ticaret’in %50, davalı ...Ş.’nin ise %30 oranında kusurlu oldukları, davacılar yönünden davalıların kendi aralarındaki kusur oranlarının öneminin bulunmadığı, ancak davacı ... için kusur değerlendirilmesi yapılmasında zorunluluk olduğu, meydana gelen zararın poliçe kapsamında bulunduğu, davacı Birsen’in estetik ameliyat olduğuna dair bir belge sunmadığı, dava açılmadan önce bu yönde bir harcama yapılmadığı, ileride doğacak olan zararın istenilmesinin mümkün bulunmadığı, anılan davacının %15 oranında iş gücünden mahrum kaldığı ve tazminata hak kazandığı gerekçesiyle açılan davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 02.06.2009 tarihi itibariyle kesindir. Bu meblağ 2009 yılı itibariyle 1.400 TL'dır. Asıl dava dosyasında, davacı ... yönünden 1.000 TL maddi, 5.000 TL manevi olmak üzere toplam 6.000 TL tazminat talep edilmiş olup, mahkemece ise 145 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminat hüküm altına alınmıştır. Öte yandan birleşen 2005/346 Esas sayılı dosyada, davacı ... Kılıç için 1.000 TL maddi, 12.000 TL manevi olmak üzere 13.000 TL tazminat talebinde bulunulmuş ve mahkemece 20 TL maddi, 750 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece, anılan dosyalarda davanın kabulüne karar verilen kısmı yukarıda belirtilen madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davalılar vekillerinin işbu davalara yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...Koll.Şti. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki (3), (4), ve (5) nolu bentlerin, diğer davalılar vekillerinin ise (6) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Birleşen dava dosyasında, davacı ... için kendi yaralanmasından dolayı 7.000 TL, eşinin yaralanması nedeniyle ise 5.000 TL manevi tazminat talep edilmiş olmasına rağmen, mahkemece, adı geçen davacı yararına hangi olaydan dolayı ne miktarda manevi tazminat takdir edildiği açıklanmaksızın Yargıtay denetimine elverişli olmayan biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Birleşen dava dosyasında, davacı ... için kendi yaralanmasından dolayı 7.000 TL, eşinin yaralanması nedeniyle ise 5.000 TL manevi tazminat talep edilmiş olmasına rağmen, mahkemece, adı geçen davacı yararına hangi olaydan dolayı ne miktarda manevi tazminat takdir edildiği açıklanmaksızın Yargıtay denetimine elverişli olmayan biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

4-Öte yandan, davaya konu olay nedeniyle davacı Birsen'in vücudunda ve yüzünde meydana gelen izlerin giderilmesi için estetik ameliyata ihtiyaç bulunduğu ileri sürülerek tazminat isteminde bulunulmuş olup, mahkemece henüz söz konusu ameliyatların olunduğuna ilişkin belge sunulmadığı ve ileride doğacak zararların istenemeyeceği gerekçesiyle talep reddedilmiştir. Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda davacının vücudunda ve yüzünde meydana gelen izlerin giderilmesi için estetik ameliyata ihtiyaç bulunduğu açıklanmıştır. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında, oluşan zararın önce mağdur tarafça giderilmesi ve daha sonra da zarar verenden istenmesi gerektiği yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi, haksız fiil failinin eyleminden doğan zarardan sorumlu olmayacağı sonucunu da beraberinde getirdiğinden bu husus sorumluluk hukuku ilkelerine aykırıdır. Somut olayda zarar, olay tarihinde veya gelişen durumun sona erdiği tarihte belirli ve istenebilir duruma gelmiş olup, davalı haksız eylemi nedeniyle oluşan zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar görenin zararını önce kendisinin üstlenmesi ve sonra zarar verenden istemesi gerektiği yolundaki düşünce, mağdurun zararını almaması sonucuna da sebebiyet vereceğinden kabul edilemez. Bu itibarla, mahkemece davacının vücudundaki ve yüzündeki izlerin giderilmesi için yapılması gereken tedavi bedelinin araştırılması ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi de doğru olmamıştır.

5-Diğer taraftan, davacılar vekili söz konusu olay nedeniyle meydana gelen yaralanmalar nedeniyle müvekkillerinin yapmış olduğu hastane ve tedavi masraflarının da davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş olup, mahkemece davacı ... yönünden 145 TL, davacı ... yönünden ise 25 TL tedavi masrafının kanıtlanabildiği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Ancak, davacıların söz konusu yaralanmaları nedeniyle tedavi gördükleri, başka bir ildeki hastaneye gidip geldikleri uyuşmazlık konusu değildir. Bu durumda, mahkemece davacıların yaralanmalarının niteliği, tedavi süreçleri ve kapsamı üzerinde durularak yapılması zorunlu ve muhakkak olanlarının mutlaka belgeye bağlanması koşulu aranmadan miktarının uzman bilirkişi aracılığıyla saptanması, kesin miktarın belirlenememesi halinde somut olayın özelliklerine göre adalete uygun bir miktarın Borçlar Kanunu' nun 42. maddesi uyarınca takdir edilmesi ve bu kapsamda hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde yalnızca belgelendirilen harcamaların hüküm altına alınması da doğru görülmemiştir.

6-Davacı Birsen yönünden sürekli işgöremezlik nedeniyle tazminata hükmedilmiş ise de, bu yönden hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı Birsen 1976 doğumlu olarak kabul edilmiş ve buna göre hesaplama yapılmıştır. Oysa, dosya içerisinde bulunan nüfus

cüzdanı suretinden davacı Birsen'in 1970 doğumlu olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece adı geçen davacının gerçek doğum tarihinin kesin ve tam olarak tespit edilmesi ve buna göre sürekli işgöremezlik tazminatının hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin asıl ve birleşen 2005/346 Esas sayılı dosyaya yönelik temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Tic. Koll. Şti. Vekilinin tüm, diğer davalılar vekilleri ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (6) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Aygaz A.Ş. ve Koç Allianz Sigorta A.Ş. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.732,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Koll.Şti.'nden alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılar ..., ... ve ...... ile davalılar Aygaz A.Ş. Ve Koç Allianz Sigorta A.Ş.'ne iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/457, Karar No: 2012/3249, Tarih: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/457 E.  ,  2012/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : VUK'nun 359/a-2, 59, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasının ertelenmesi.

VUK'nun 359/b-1, 59, 80, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesi.

VUK'nun 359/b-1, 59, 80, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesi.

1-)Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazı üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-)Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince;

06.09.2007 gün, VDENR-2007-1295/37 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen ve dava şartı olan “mütalaa”nın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarına ilişkin olduğu halde, 05.10.2007 tarih, 2007/46565-9893-5003 sayılı iddianame ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan davaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.