muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4999, Karar No: 2011/12980, Tarih: 12.07.2011

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21957, Karar No: 2017/36610, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21957 E.  ,  2017/36610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38487, Karar No: 2012/7155, Tarih: 22.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/38487 E.  ,  2012/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/101601

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

NUMARASI : 2007/478 (E) ve 2008/750 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 04.12.2006 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağında, sanığın “abonesiz sayaçtan elektrik kullandığının” belirtilmiş olması, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek, 2003 yılından itibaren suça konu sayacın bulunduğu evde oturduğunu, yaz aylarında tarım işçisi olarak başka şehirlerde çalıştığını, sadece kış aylarında evi kullandığını, daha önceki abonelik taleplerinin kabul edilmediğini, sayaca müdahale etmediğini savunması, kolluk araştırması sonucu 27.05.2008 tarihinde düzenlenen tutanakta sanığın üç yıldır söz konusu adreste oturduğunun belirtilmesi karşısında, katılan kurumdan sanığın suç tarihinden önce abonelik başvurusunda bulunup bulunmadığı, bulunmuş ise sonucu sorularak sanığın hangi tarihlerde söz konusu evde oturduğu ve ayrıca fiilen oturduğu dönemler, önceki ve sonraki muhtarlık kayıtları, su ve telefon faturaları da araştırılarak, ayrıca sayacın hangi tarihte takıldığı, sanık ve gerekirse tanıklardan sorulup belirlenerek bilirkişiden belirlenen kurulu gücün kullanması gereken elektrik miktarı ile tutanak tarihi itibariyle sayaçtaki tüketim miktarını, sayacın takıldığı tarihe göre karşılaştırılarak kaçak kullanım bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınıp, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9337, Karar No: 2014/15385, Tarih: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9337 E.  ,  2014/15385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/64

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ile müvekkilinin 22-23 yıllık evli olduklarını, müvekkilinin ev hanımı olup çalışmadığını, geçimini yakın akrabalarının yardımıyla sağladığını, davalının emekli öğretmen olduğunu ve adına kayıtlı taşınmazlarının olduğunu, beyanla, davacı lehine aylık 500 TL nafaka verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının evi terk etmesinin haklı bir nedeni olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir ..

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davacının ayrı yaşamakta haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine; davacı yararına karar kesinleşinceye kadar dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine; nafakanın karar kesinleşinceye kadar devamına hükmolunmuş; hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz olunmuştur

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

TMK. 169.md göre Aile Mahkemesi hakimi, boşanma davasının devamı süresince veya ayrılık davası açılması halinde ayrılık davasının devamı süresince eşlerin barınmasına, geçinmine, malların yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri alacak ve bu konularda istek bulunmamasına gerek olmadan kendiliğinden ne gibi önlemler alınması gerektiğini takdir edecektir. Boşanma davası içinde hükmedilen tedbir nafakası boşanma ile ilgili hükmün kesinleşmesi ile ortadan kalkar.

Somut olayda, davacı ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak tedbir nafakası istemiyle bu davayı açmıştır. TMK 197.md. gereğince nafakaya hükmolunması için davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlaması gerekir.

Mahkemece, davacı ayrı yaşamda haklı olduğunu ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiş ise de, aksi yazılı düşüncelerle, dava tarihinden itibaren karar kesinleşinceye kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6016, Karar No: 2019/1136, Tarih: 06.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6016 E.  ,  2019/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlenmek suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı, kendi içerisinde teselsül eden suçları oluşturduğu cihetle, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı için olduğu belirtilmeden tek bir suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14891, Karar No: 2014/31930, Tarih: 30.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14891 E.  ,  2014/31930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/1624-2013/835

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Genel olarak ispat yükü davacıya ait olup bunun istisnasını oluşturan, iş hukukunda feshin geçerli nedene dayandığının ispatı davalı işveren üzerindedir. Ancak, davalı listesinde bilirkişi deliline de dayanmış olup, hazır bulunmadığı 06.11.2013 tarihli oturumda "davalı vekilinden 250 TL alınarak dosyanın bilirkişiye tevdiine" ilişkin ara kararı oluşturulduktan sonra bu konuda davalı tarafa ara kararı tebliğ edilmeden ve yasada öngörülen kesin mehle ilişkin hükümler uygulanmadan takip eden oturumda davalının masraf yatırmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmesi hukuki dinlenilme ve adil yargılama ilkesine aykırılık oluşturacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/111, Karar No: 2018/825, Tarih: 12.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/111 E.  ,  2018/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescili davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları ...’ın kayden maliki olduğu 29 parsel sayılı taşınmazını oğlu olan davalıya mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak satış akti ile devrettiğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına tescilini istemişledir.

Davalı, bedeli karşılığında taşınmazı satın aldığını, ayrıca mirasbırakanın dava konusu taşınmaz haricinde birçok taşınmazı bulunduğunu, temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 20.02.2014 tarihinde öldüğü, geriye çocukları davacılar ..., ..., ..., ... ve ... ile davalı ...’yi mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu 107 ada 29 parsel sayılı taşınmazı 17.08.2005 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, mirasbırakanı tanıyan davalı tanıklarının; mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazı davalıya sattığı, satış işleminin huzurlarında yapıldığı, davalının ayrıca mirasbırakanın Bağ-Kur primlerini yatırdığı ve eskiden beri davalının mirasbırakan ile ilgilendiğine dair beyanları ile mirasbırakandan ... ili ... ve ... ilçesi ... köyünde değişik miktarlarda ve vasıflarda 20 parça taşınmaz kaldığı, mal kaçırma amacı taşıyan mirasbırakanın anılan taşınmazları da devredebileceği, ne var ki böyle bir yola başvurmadığı hususları hep birlikte gözetildiğinde temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu söylenemeyeceği gibi dosya kapsamındaki diğer deliller ile de davacıların iddiasını ispat ettiğinden bahsedilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının belirtilen nedenlerle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12516, Karar No: 2019/7345, Tarih: 15.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12516 E.  ,  2019/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, bedelsiz senedi kullanma, hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma, resmi belgede sahtecilik, tehdit ve hırsızlık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Katılan ...’in suça konu senetlerden 11.01.2011 vadeli 8.750 TL bedelli senedin borçlusu olup bu eylem sebebiyle hakkında katılma kararı verilmiş olduğundan tebliğnamede bu suçla ilgili ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Katılan ile sanık ... arasında araç alışverişi ile ilgili olarak suça konu 1.200 TL bedelli senedin düzenlendiği, bunun dışında katılan tarafından imzalanmış ve boş durumdaki senedin de diğer senetle birlikte sanık ... tarafından diğer sanığa verilerek icraya konulduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanık ... ile hiçbir ticari ilişkisinin olmadığını, senedin imzalı ve boş şekilde elinden çıkmış olduğunu beyan etmesi, gıda toptancılığı yapan katılan ...’in daha önce hiçbir alışverişi olmadığı halde geçimini işçi olarak çalışarak sağlayan sanık ...’tan elden borç aldığı iddiasının soyut iddiadan ibaret olması, tanık beyanları ile desteklenen CD çözümündeki konuşmalarda senet üzerinde yazı değişikliği olmaması için sonradan ... isimli kişiye doldurtulduğunun sanık ... tarafından beyan edilmiş olması, sanık ... ’nın 1.200 TL bedelli senedi diğer sanığa vermesiyle ilgili ifadelerinin çelişkili olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; taraflar arasındaki konuşmalar sırasında orada bulunduğu belirlenen ... isimli kişi ile duruşmada tanık olarak dinlenen ...’nın aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi, tanık olarak ifadesi alınarak katılan ... ile sanıklar arasındaki senet alışverişi ile ilgili bilgisinin sorulması, senedi doldurduğu belirtilen ... isimli kişinin kimliği tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, senedin hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlendiği ve sanığın eline geçtiği sırada hangi unsurlarının bulunduğunun sorulması, taraflar arasındaki ilişki konusunda bilgi sahibi olduğu anlaşılan ... isimli kişinin kimliği tespit edilerek tanık olarak dinlenmesi, senetler üzerindeki yazılarla ilgili olarak katılan ... yönünden inceleme yapılmamış olması sebebiyle senetler üzerindeki yazıların kimin eli ürünü olduğu, yazılar arasında farklılık olup olmadığı, yazılar ve imzaların farklı kalem ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hükümler kurulması;

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüyle ilgili olarak; sanığın 13.11.2012 tarihli duruşmada alınan savunmasında müştekiye yönelik olarak “seni döverim dedim” şeklindeki ifadesi ile katılana karşı tehdit suçunu işlediğini ikrar etmesine karşın yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5193, Karar No: 2021/22260, Tarih: 07.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5193 E.  ,  2021/22260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin mazeretlerinin haklı olduğu gözetilerek kabulü yerine reddine karar verilmesi suretiyle sanık ve müdafinin yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususları incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13959, Karar No: 2021/8123, Tarih: 24.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13959 E.  ,  2021/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a)Mahkûmiyet; Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli, 2018/846 esas ve 2019/146 sayılı kararı

b)İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin talebinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1)TCK’nın 188/5. maddesinin uygulanması açısından; faillerin bir suçu işleme hususunda, suçun işlenmesinden önce veya işlendiği sırada ortak bir irade ile hareket etmeleri ve suçun icrasında doğrudan doğruya etkili olan hareketleri birlikte gerçekleştirmeleri halinde müşterek faillik söz konusu olacağından, suçun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nitelikli halinin oluşabilmesi için faillerin, TCK’nın 188/3. maddesinin 3. fıkrasında sayılan “satan, satın alan, nakleden...” şeklindeki seçimlik hareketlerden birini müşterek fail olarak birlikte gerçekleştirmeleri ve bir eylem birlikteliği içerisinde aynı yönde hareket etmeleri gerektiği, somut olayda; sanıkların savunmalarında, ele geçirilen uyuşturucu maddeleri, sanık ...'un kiralamış olduğu araçla tanımadıkları şahıstan ayrı ayrı kendi nam ve hesaplarına aldıklarını beyan etmeleri ve söz konusu beyanlarını destekler vaziyette sanıkların bulunduğu aracın vites kolunun alt kısmındaki kutunun içerisine gizlenmiş 3 parça halinde daralı 159,35 gram, daralı 107,64 gram, daralı 156,06 gram eroin ve yine 3 parça halinde aracın sağ ön güneşlik tabir edilen kısmının üst bölümünde bulunan tavan ile

döşemesi arasında gizlenmiş kağıt parçasına sarılı daralı 1,69 gram, daralı 1,50 gram ve daralı 0,91 gram eroin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların müşterek fail olarak ele geçirilen uyuşturucu maddeleri birlikte satma iradesiyle hareket ettikleri dosya kapsamında anlaşılmadığından, sanıklar hakkında TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

döşemesi arasında gizlenmiş kağıt parçasına sarılı daralı 1,69 gram, daralı 1,50 gram ve daralı 0,91 gram eroin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların müşterek fail olarak ele geçirilen uyuşturucu maddeleri birlikte satma iradesiyle hareket ettikleri dosya kapsamında anlaşılmadığından, sanıklar hakkında TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2)TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olup, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.