muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8040, Karar No: 2022/142, Tarih: 19.01.2022

Kira sözleşmesinin 66. maddesi yukarıda açıklanan hükmü, somut uyuşmazlığa uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (B.K.) 158. ve devamı maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir. Cezai şartı düzenleyen B.K.'nın 158/1 maddesinde; "Akdin icra edilmemesi veya natamam olarak icrası halinde tediye edilmek üzere cezai şart kabul edilmiş ise, hilafına mukavele olmadıkça, alacaklı ancak ya akdin icrasını veya cezanın tediyesini isteyebilir." düzenlemesi yer almaktadır.

Bunun yanında, BK’nın 161/1. maddesinde; "Akitler, cezanın miktarını tayinde serbesttirler." denilmekte ise de bu serbestlik sınırsız değildir. Aynı maddenin son fıkrasında yer alan; "Hakim, fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir." hükmü gereğince, hakim taraflarca kararlaştırılan cezai şart miktarının fahiş olup olmadığını re'sen incelemek, fahiş ise ceza miktarını tenkis etmekle (indirmekle) görevlidir. Ticari olmayan işlemlerde bu kuraldan dolayı borçlu ileri sürmese bile, hakim cezai şarttan indirim yapılıp yapılmayacağını kendiliğinden saptamalıdır. Buna karşılık, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 22. maddesine göre, tacir sıfatını haiz borçlu cezai şarttan indirim isteyemez. Ancak, yerleşmiş Yargıtay uygulamasına göre, belirlenen cezai şart miktarının, tacir olan borçlunun mahvına ve ekonomik yıkımına sebep olacağının bilirkişi raporuyla tespit edilmesi halinde cezai şart miktarında indirim yapılabileceği kabul edilmektedir.

O halde ilk derece mahkemesince; kira sözleşmesinin 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince sürenin bittiği 01/01/2009 tarihi itibariyle sona erdiği, davacının kiralananın tahliyesi için mülki amir yerine İİK'nın 272. maddesi uyarınca icraya başvurarak kiralananın tahliyesini istemesinin sonuca etkisinin bulunmadığı, sözleşmenin 66. maddesinde yer alan, işletmecinin taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için işletme bedelinin güne tekabül eden miktarının (50) elli katını ceza olarak ödeyeceğine ilişkin hükmün geçerli olduğu gözetilerek cezai

şart alacağının kiralananın tahliye edilmesi gereken 11/01/2009 tarihinden kiralananın tahliye edildiği tarihi olan 09/12/2009 tarihine kadarki dönem için hesaplanması; davalı kiracının tacir olduğu ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şart isteminin ekonomik olarak mahvına neden olacağı yönündeki savunması üzerinde de durularak, yapılacak yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile cezai şart istemi yönünden davanın reddine karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2) Bozma nedenine göre davacının, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2) Bozma nedenine göre davacının, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/608, Karar No: 2016/2994, Tarih: 09.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/608 E.  ,  2016/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... Aile ve .. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK’nın 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

... Aile Mahkemesince, velayet sahibi ...'ın yerleşim yeri adresinin .. olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.. Aile Mahkemesi ise davalının sosyal ve ekonomik durumunun tespiti için yazılan müzekkere cevabında davalı ...'ın "..." adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuklar ... ve ...'ın velayeti anneleri ...'dadır. Bu halde, yetkili mahkeme, velayeti kullanan anne ...'ın yerleşim yeri mahkemesidir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Dosya kapsamından, veli ...'ın kolluk araştırmasına göre, "..." adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7696, Karar No: 2013/10113, Tarih: 17.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7696 E.  ,  2013/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, TAŞKIN YAPININ TESCİLİ VE TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 2422 parsel sayılı taşınmaza davalının haksız işgalinin bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, olmadığı takdirde elatılan kısmın adına tescilini ve davalı tarafın arazisinde kalan ağaçların bedeli olan 100,00 TL'nin tahsilini istemiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek elatmanın önlenmesi, tescil ve olmadığı takdirde dikilen ağaçların ve imal edilen kuyunun bedeli olarak 10.350,99 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iyiniyetli olmadığı ve davalının haksız kullanımının olmadığı gerekçesi ile tescil ve elatmanın önlenmesi davasının reddine, davacının davalının arazisi üzerine diktiği ağaç inşaa ettiği kuyunun levazım bedeli olan 3427,80 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacıya ait yapının davalıya ait 2423 parsele farkın olduğu, TMK'nun 725. maddesi koşulların gerçekleşmediği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiş olmasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6045, Karar No: 2016/7427, Tarih: 08.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6045 E.  ,  2016/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Erteli cezanın aynen infazı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen mazereti olmaksızın denetimli serbestlik şube müdürlüğüne on gün içinde başvurmaması nedeniyle, ertelenmiş olan önceki hükmün infazına ilişkin kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup bu kararın aynı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, merciince karar verilmesi için dosyanın mahkemesine iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10432, Karar No: 2013/8187, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10432 E.  ,  2013/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 2010/295 Esas, 2010/317 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın katılana hitaben kendisinden hoşlandığını söyleyerek öpmeye kalkıştığı, saçını tutup üzerindeki giysileri çıkarmaya çalıştığı, bu sırada yere düştükleri, katılanın direnmesi üzerine boğuşmaya başladıkları, bu arada sanığın katılanın göğsünü, kalçalarını, cinsel organını ve vücudunun diğer kısımlarını elleyip sıkıştırarak pantolonunu çıkarmak için uğraştığı ancak katılanın direnmesi nedeni ile başarılı olamadığı, bir fırsatını bulan katılanın mutfağa kaçarak ekmek bıçağını alıp tekrar kendisine saldıran sanığı kendisini korumak amacıyla yaralamasından sonra sanığın bıçağı tutması üzerine bıçağın kırıldığı, bunun üzerine katılanın da saldırıdan kurtulmak üzere kendisini bir odaya kapattığı ancak sanığın, amacına ulaşmak amacıyla hareketlerinin burada da devam etmesi üzerine katılanın bir fırsatını bulup evden dışarı çıktığı, apartman merdivenlerinde de boğuşmanın devam ettiği ve nihayet katılanın apartmandan çıkıp durumu polise bildirmesi şeklinde gerçekleşen eylemde; sanık hakkında TCK.nın 102/2. maddesi uyarınca verilecek temel cezanın aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin, mağdura verilmek istenen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek cinsel saldırı suçunun temel haline ilişkin 102/1. maddesinde öngörülen cezanın üzerinde olacak oranda belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, indirimin fazla yapılması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2051, Karar No: 2016/9892, Tarih: 01.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2051 E.  ,  2016/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya inşaat malzemeleri satıp teslim ettiğini, ancak davalının satış bedelini ödemediğini, hakkında başlatılan ilamsız takibe de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya ve takibe konu faturalarda belirtilen mal alış verişi olmadığını savunarak davanın reddi ile % 20 oranında kötü niyet tazminatı istemiştir.

Mahkemece, davacının takip dayanağı fatura konusu malları davalıya teslim ettiğini ispat yükümlülüğü altında bulunduğu, ancak davacının bu yükümlülüğünü usulüne uygun delillerle ispat edemediği, davacı tarafından teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edildiği, davacının takibi kötü niyetle başlattığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın ve davalı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili delil listesinde ticari defterlere dayanmıştır. Davalı da cevap dilekçesinde defterlerden delil olarak bahsetmiştir. İspat yükünün davacıda olduğu gözetilerek taraf ticari defterleri incelendikten sonra yemin hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Deliller toplanmadan yemine dayanılması doğru değildir. Bu sebeple ticari defter incelemesine yönelik bilirkişi raporu alınarak, davacının defter kayıtlarının tek başına dayanak belgesi olmadan delil olamayacağı da gözetilip, tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4949, Karar No: 2013/777, Tarih: 15.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/4949 E.  ,  2013/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın suç tarihinde Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olması karşısında, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanun'un 76/3. maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olduğu ve anılan Kanunun 76/4. maddesi gereğince kovuşturmanın şikayet olunan Hakimin mensup olduğu mahkemeye en yakın Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2626, Karar No: 2014/20827, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2626 E.  ,  2014/20827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek

HÜKÜM : 1) 2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına. 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.

2) 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, TCK'nun 43, 62, 51. maddeleri gereğince verilen 18 ay 22 gün hapis cezasının ertelenmesine. 3) 2006 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, TCK'nun 43, 62, 51. maddeleri gereğince verilen 18 ay 22 gün hapis cezasının ertelenmesine.

Gerekçeli karar başlığına eksik yazılan suç tarihlerinin, sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturalardan en son tarihli olan 2004 yılı için 13/12/2004, 2005 yılı için 26/12/2005, 2006 yılı için 25/12/2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13/12/2004 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 25/07/2010 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, suç tarihinden iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar 765 sayılı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesine gelince;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesine gelince;

27/05/2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçlarından açılan davada, sanığın faturaların alt ve üst nüshalarındaki bedelleri farklı olacak şekilde düzenlemesi eylemlerinin 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu tamamen sahte belge düzenlenmesine ilişkin daha fazla ceza içeren aynı Kanun'un 359/b maddesi uygulanarak hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40328, Karar No: 2015/38045, Tarih: 28.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/40328 E.  ,  2015/38045 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile... Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.6.2014 tarih ve 447-383 sayılı hükmün Dairenin 29.9.2015 tarih ve ... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece verilen 3.6.2014 tarihli kararın davacı tarafça duruşmalı olarak temyiz edilmesine rağmen duruşma talebinin zuhulen gözden kaçırılarak temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapıldığı bu kez davacı tarafın itirazı üzerine anlaşılmış olup, davacının bu yöndeki maddi hatanın giderilmesine ilişkin talebinin kabulüne, duruşma yapılmaksızın yapılan inceleme sonunda Dairemizce verilen onama kararımızın kaldırılmasına, dosyanın duruşma günü verilmesi için kaleme iadesine, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4872, Karar No: 2009/7047, Tarih: 13.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4872 E.  ,  2009/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz isteğinin reddine dair 01.10.2007 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ek karar temyiz eden vekiline 22.10.2007 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili yedi günlük yasal süreden sonra 5.11.2007 tarihinde verdiği dilekçe ile bu kararı temyiz etmiştir.(HUMK.md.432/son) Temyiz süresi geçirilmiştir.Açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple ek karara yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2009 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2015/9654, Karar No: 2017/119, Tarih: 11.01.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9654 E.  ,  2017/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın açma suçunu ağaç keserek gerçekleştirmesi karşısında, zamanaşımı süresi içinde açma suçundan dava açılıp hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, hükmün gerekçe bölümünde ağaç kesme suçundan ceza verildiği belirtilip hüküm fıkrasında da ağaç kesme suçundan bahsedilmesine rağmen, uygulamada yeri olmayan kesinleşmiş orman kadastrosundan bahsedilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

2) Suça konu orman emvalinin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan orman idaresi lehine avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.