muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4835, Karar No: 2006/7329, Tarih: 29.05.2006

Bu anlatımla; ...,, kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14860, Karar No: 2020/14867, Tarih: 19.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14860 E.  ,  2020/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas ve 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 22.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 25.11.2014 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2017/14894 Esas numarasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/619 Esas, 2015/131 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 30.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.12.2014 olduğu,Aynı gün incelenen Dairemizin 2017/6489 Esas numarasında kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/530 Esas, 2015/38 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 09.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 30.10.2014 olduğu,

Anılan dosyalarda sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak anılan dosyanın incelenip gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesinin gerekmesi,

Anılan dosyalarda sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak anılan dosyanın incelenip gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25619, Karar No: 2020/17587, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25619 E.  ,  2020/17587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Servis Eğitim ve Oto Kiralama A.Ş.’de 14.12.2004 tarihinde güvenlik memuru olarak işe başladığını, tüm hakları ile birlikte iş sözleşmesinin 11.4.2008 tarihli yazı ile 14.4.2008 tarihi itibariyle davalıya devredildiğini, müvekkilinin halen davalı şirkette çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin 14.12.2004 tarihinden 1.10.2012 tarihine kadar davalıya ait fakülte binasında çalıştığını, normal çalışma saatlerinin,Pazartesi günü 9.00-19.00 saatleri arasında, Salı günü 19.00-9.00 saatleri arasında,Çarşamba günü çalışma olmadığını,Perşembe günü 9.00-19.00 saatleri arasında, Cuma günü 19.00-9.00 saatleri arasında,Cumartesi günü çalışma olmadığını,Pazar günü 9.00-19.00 saatleri arasında, Pazartesi günü 19.00-9.00 saatleri arasında,Salı günü çalışma olmadığını,Çarşamba günü 9.00 -19.00 saatleri arasında, Perşembe günü 19.00-9.00 saatleri arasında,Cuma günü çalışma olmadığını,Cumartesi günü 9.00 -19.00 saatleri arasında olduğunu, diğer hafta da aynı şekilde çalıştığını, hafta tatili, dini, milli bayram ve genel tatil günleri de dahil olmak üzere bu çalışma gün ve saatlerinin değişmediğini, karşılıklarının ödenmediğini, günlük 7,5 saati aşan gece çalışması fazla mesaisinin dahi ödenmediğini, Müvekkilinin 4.9.2012 tarihinde davalıya ait İmpa binasına geçirildiğini, 1.10.2012 tarihinden 4.9.2014 tarihine kadar 12/36 denilen sistemle çalıştırıldığını, normal çalışma saatlerinin, Pazartesi günü 18.00-8.00 saatleri arasında, Salı günü çalışma olmadığını,Çarşamba günü 18.00-8.00 saatleri arasında, perşembe günü çalışma olmadığını cuma günü 18.00-8.00 saatleri arasında,Cumartesi günü çalışma olmadığını,Pazar günü öğlen saat 13.00’ten Pazartesi sabahı 8.00’e kadar, Salı günü akşam saat 18.00’den Çarşamba sabahı 8.00’e kadar,Perşembe günü 18.00-8.00 saatleri arasında,Cuma günü çalışma olmadığını,Cumartesi günü akşam saat 18.00’den Pazar günü öğlen 13.00’e kadar,Pazartesi günü 18.00-8.00 saatleri arasında olduğunu, Salı gününden başlamak üzere aynı şekilde çalışmalarının devam ettiğini, hafta tatili, dini, milli bayram ve genel tatil günleri de dahil olmak üzere bu çalışma gün ve saatlerinin değişmediğini, karşılıklarının ödenmediğini, günlük 7,5 saati aşan gece çalışması fazla mesaisinin dahi ödenmediğini, Müvekkilinin 4.9.2014 tarihinde davalıya ait hastane binasına geçirildiğini, 4.9.2014 tarihinden itibaren 12/24 denilen sistemle çalıştırılmaya devam ettirildiğini, Çalışma esnasında dinlenme molası verilmediğini, yemek molasının 20 dakika olarak kullandırıldığını, çalışanların rapor aldıkları veya kar yağışı gibi nedenlerle sabah işe geç kaldıkları zaman müvekkilinin 3,5 saat daha fazla çalıştırıldığını, bu şekilde çalıştırılmanın 1 yıl içerisinde yaklaşık 30 günü bulduğunu, bahar şenliklerinin yapıldığı Mayıs aylarında haftanın 3 günü 24 saatten fazla çalışma yapıldığını, müvekkilinin resmi tatil günlerinde de çalıştırıldığını, dini bayramların iki günü sabah 8.00’den ertesi sabah 18

.00’den ertesi sabah 18.00’e kadar çalıştırıldığını, mezuniyet törenleri, tanıtım günlerimde de fazla çalıştırıldığını, müvekkilinin beş gün süren mezuniyet törenlerinde ve 1 hafta süren tanıtım günlerinde fazla çalıştırıldığını, müvekkilinin davalı tarafından her sene mesai saatleri dışında eğitimlere gönderildiğini, eğitimde geçen sürelerin fazla çalışma niteliğinde olduğunu, ancak karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin postasını paylaştığı iki arkadaşının senelik izinlerini kullandığı 48 gün süreyle onların yerine 2014 yılı hariç 24/24 şeklinde çalıştırıldığını, davalının müvekkilinden habersiz ve onayını almaksızın bordrolarda 20 saat fazla çalışma ücret tahakkuku yapıldığını, tüm işçiler için bu şekilde fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin maaşına fazla mesai adı altında gösterilen tutarın da dahil olduğunu, müvekkilinin de içinde bulunduğu bir grup çalışanın Çalışma Bakanlığı’na şikayet başvurusunda bulunduğunu, açılan soruşturma sonucunda müvekkilinin de içinde bulunduğu 27 kişinin iş akdine son verildiğini, müvekkilinin tüm çalışma süresince gece 7,5 saatin üzerinde olan gece çalışmalarının ayrıca hesaplanarak tahsili gerektiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının talep konusu alacaklarının zamanaşımına uğradığını, bu nedenle zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının ilk olarak müvekkili üniversiteye destek hizmetler sağlayan İstek Servis Eğitim A.Ş. nezdinde 14.12.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 14.04.2008 tarihinde tüm hakları ile birlikte üniversite kadrosuna geçtiğini, davacının halen davalı üniversitede çalışmaya devam ettiğini, en son net ücretinin 1.030,00 TL., brüt ücretinin ise 1.531,81 TL. olduğunu, davacının arızi mahiyette yaptığı fazla mesai çalışma karşılıklarının kendisine eksiksiz olarak ödendiğini, davacının bu ödemeleri çekincesiz olarak aldığını, davacıya ait ücret bordroları incelendiğinde davacıya yapmış olduğu fazla mesai karşılıklarının bordro tahakkuku yapılarak ödendiğinin de açıkça görüleceğini, kabul anlamına gelmemekle beraber bir an için davacı tarafın çalışma saatleri ile ilgili beyanları kabul edilse dahi, çalışma saatleri nazara alındığında 18.00-08.00 saatleri arasında yemek molaları ve ara dinlenme olarak ortalama 3 saat düşüldüğünde günlük 11 saat düşüldüğünde günlük 11 saat, 08.00-18.00 saatleri arasında ise ortalama 1,5 saat düşüldüğünde günlük 8,5 saat çalışmanın bulunacağını, davacının fazla mesai yapması halinde davacıya haftalık 45 saati aşan çalışmalarının da bordro tahakkuku yapılarak fazlasıyla ödendiğini, davacının hafta sonu mesailerinin de ayrıca ödendiğini ve bordrolarında tahakkuk ettirildiğini, davacıya bu şekilde hak etmiş olduğu fazla mesai ücretlerinin yüzde yüz zamlı olarak ödendiğini, davacının imzasını havi hizmet sözleşmesinde tahakkuk eden ücret bordrosu ile bildirilen ödemelere bir hafta içinde yazılı olarak itiraz edilmediği takdirde ücret bordrosuyla mutabık olunduğunun kabul edildiğini, davacı tarafından hizmet süresi boyunca ücret bordrolarına itiraz edilmediğini ve ödemelerin de çekincesiz olarak alındığını, davalı üniversite nezdinde dini-milli bayram ve genel tatillerde çalışıldığı takdirde nöbet usulü çalışmanın söz konusu olduğunu, davacının bu kapsamda çalışmış olması halinde ise bu çalışmalarının karşılıklarının kendisine bordro tahakkuku yapılarak ödendiğini, davacının çalıştığı işyerinde arızi olarak yapılan Cumartesi veya Pazar günü çalışmalarının karşılıklarının bordroda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, hafta tatillerinde ise çalışma bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hizmet süresi yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, davacının 14/12/2004 tarihinden itibaren davalı Üniversite nezdinde kesintisiz olarak çalıştığı, dava tarihi itibariyle çalışmaya devam ettiği, davacının iddiası , davacının iş yerindeki kıdemi, tanık anlatımları, emsal ücret araştırması ve teftiş raporunda yer alan tespitler dikkate alındığında davacının son ücret bordrosunda fazla mesai tahakkuk ettirilen fazla mesai ücreti tutarının aylık ücretine dahil olduğu kabul edilerek dava tarihi itibariyle aylık brüt ücretinin 1.797,32 TL olduğu, davacı, fazla mesai ücreti talebinde bulunduğu, davalı vekili, söz konusu istemin reddine karar verilmesini talep ettiği, dosya kapsamı gözetilerek davacının fazla çalışma iddiasının tanık beyanları dahil her türlü delil ile ispat edilebileceği, tarafların bildirdikleri tanıkların beyanları tespit edildiği, davalı Üniversiteye ait iş yerlerinde yapılan teftiş sonucunda iş müfettişi tarafından düzenlenen 16/05/2014 tarih ve HBA / 29 sayılı rapor dosya arasında bulunduğu, davalı taraf, usulüne uygun zaman aşımı definde bulunmuş olduğundan dava tarihinden 5 yıl geriye gidilerek bilirkişi tarafından hesaplama yapıldığı, tüm dosya kapsamından davacının normal fazla mesai, bahar şenliklerinde yapılan fazla çalışma, mezuniyet törenlerinde yapılan fazla mesailer, zorunlu eğitimde geçen sürelere ilişkin fazla mesailer ve yıllık izin döneminde yapılan fazla mesailere yönelik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve ek raporun dosya içeriğine uygun olduğu anlaşılmış, mahkememizce taktiren %30 indirim yapılmak suretiyle belirlenen fazla mesai ücreti alacağı karar yerinde gösterildiği, dosya kapsamından davacının hafta tatillerinde çalıştığına ilişkin iddiasını tanık dahil her türlü delille ispatlayabileceği, davacının bilirkişi raporu ve ek raporda belirlenen hafta tatillerinde çalıştığı anlaşılmakla zaman aşımı defi de dikkate alınmak suretiyle taktiren %30 indirim yapılmak suretiyle belirlenen hafta tatili alacağı hüküm altına alındığı, dosya kapsamından davacının çalıştığı günlere denk gelen ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, dini bayram günlerinde ise bir gün çalışmadığı kabul edilerek genel tatil ücreti hesaplaması yapılmış zaman aşımı defi de gözetilerek taktiren %30 indirim yapılmak suretiyle belirlenen genel tatil ücreti hüküm altına alındığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, bordrolardaki fazla mesai ücreti tahakkukları bakımından;

Hükme esas bilirkişi raporunda bordrolardaki fazla mesai tahakkuklarının ücretin bir parçası olduğu kabul edilerek hesaplamalar bu kabule göre yapılmıştır.

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, bordrolardaki fazla mesai ücreti tahakkukları bakımından;

Hükme esas bilirkişi raporunda bordrolardaki fazla mesai tahakkuklarının ücretin bir parçası olduğu kabul edilerek hesaplamalar bu kabule göre yapılmıştır.

İddia, savunma, dosya kapsamı, BÇM raporu, bordroların Dairemiz tarafından yapılan incelemesine göre bordrolardaki / hesap pusulalarındaki “FAZLA MESAİ-HAFTA SONU” başlığı ile yapılan aylık 20’şer saatlik tahakkukların ücretin bir parçası olduğu anlaşılmaktadır, hükme esas bilirkişi raporundaki kabul bu açıdan doğrudur.

Ancak, bordrolardaki / hesap pusulalarındaki “FAZLA MESAİ-HAFTA İÇİ” başlığı ile istisnai olarak bazı aylarda yapılan fazla mesai tahakkuklarının ve ayrıca, “FAZLA MESAİ-HAFTA SONU” başlığı ile bazı aylarda istisnai olarak yapılan aylık 20 saati aşan tahakkukların aylık 20 saati aşan kısımlarının hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsubunun gerekip gerekmediği tarflardan da sorularak irdelenmelidir.

Bu irdeleme esnasında tarafların dava, cevap ve dosyadaki sair iddia ve savunmaları, bordrolardaki / hesap pusulalarındaki bu istisnai tahakkukların ait oldukları dönemlerde davacının aldığı normal maaş/ücret değerlendirilmelidir.

Bu istisnai fazla mesai tahakkuklarının (yani, “FAZLA MESAİ-HAFTA İÇİ” başlığı ile istisnai olarak bazı aylarda yapılan fazla mesai tahakkuklarının ve ayrıca, “FAZLA MESAİ-HAFTA SONU” başlığı ile bazı aylarda istisnai olarak yapılan aylık 20 saati aşan tahakkukların aylık 20 saati aşan kısımlarının) aslında fazla mesai ücretinden mahsubu gereken fazla mesai tahakkukları olduğunun anlaşılması halinde, bu bordroların / hesap pusulalarının ait oldukları aylar için hesaplanan parasal fazla mesai ücretinden bu bordrolarda tahakkuk eden istisnai fazla mesai ücretleri ödendiği ispatlandığı ölçüde parasal miktar olarak mahsup edilmelidir.

3-Fazla mesainin hesaplanmasında 01/10/2012-04/09/2014 tarihleri arasındaki dönem bakımından;

Bu dönemin, davacının davalıya ait hastane binası olan İnpa işyerindeki dönem olduğu anlaşılmaktadır.

Bu dönem hakkında beyanda bulunan tek tanık davacı tanığı ... olup, .... kendi beyanına göre davalı ile davalıdır. Diğer davacı tanığı davacının İnpa işyerindeki çalışmasını bilmediğini belirtmiştir.

BÇM raporunda hastanede 08:00-18:00, 18:00-08:00 şeklinde vardiyalı çalışma olduğu, davacı tanıklarından ....nin de dahil 2 işçinini süreki gece, 2 işçinin sürekli gündüz çalıştığı, diğerlerinin 1 gün gündüz, 1 gün gece, 1 gün izin şeklinde çaılıştığı belirtilmiştir.

Bu dönem hakkında beyanda bulunan tek tanık davacı tanığı ... olup, .... kendi beyanına göre davalı ile davalıdır. Diğer davacı tanığı davacının İnpa işyerindeki çalışmasını bilmediğini belirtmiştir.

BÇM raporunda hastanede 08:00-18:00, 18:00-08:00 şeklinde vardiyalı çalışma olduğu, davacı tanıklarından ....nin de dahil 2 işçinini süreki gece, 2 işçinin sürekli gündüz çalıştığı, diğerlerinin 1 gün gündüz, 1 gün gece, 1 gün izin şeklinde çaılıştığı belirtilmiştir.

Dolayısı ile davacı tanıkları davacının İnpa işyerindeki çalışması yönünden delil olamadığından, davacının bu işyerinde geçen çalışmasında 1 gün gündüz, 1 gün gece, 1 gün izin şeklinde ve BÇM raporunda belirtilen saatler arasında çalıştığı kabul edilerek bu dönem için fazla mesai süresi hesaplanmalıdır. Ayrıca, gene bu dönem için cumartesi ve pazar günlerinde çalışma saatlerinde farklılık sadece davacı tanıklarından D.G.nin beyanlarına göre ispat edilemeyeceğinden davacının bu dönemdeki çalışmasında cumartesi ve pazar günlerindeki çalışmasının da gene denk gelen vardiyasına göre 08:00-18:00, 18:00-08:00 saatleri arasında ya da dinlenme şeklinde olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Diğer yandan, bu dönemde davacının fazla mesaisi hafta hafta hangi hafta kaç gün gündüz, kaç gün gece, kaç gün dinlenme şeklinde çalıştığı tespit edilerek hesaplanmalıdır. Bu şekilde haftalık bazda hesaplamada her bir hafta için, o haftada davacının normal fazla mesaisi (yani haftalık 45 saatlik çalışma süresini aşan çalışma saati) aynı hafta içindeki gece çalışmasından kaynaklanan fazla mesaisinden az ise gece çalımasından kaynaklı fazla mesai süresi esas alınmalıdır. Normal fazla mesaisi gece çalışmasından kaynaklanan fazla mesaiden fazla ise normal fazla mesai süresi esas alınmalıdır.

Gece fazla mesaisinin hesaplanması bakımından, bir gün içindeki çalışmanın yarısından fazlası kanunen gece sayılan süre içinde geçiyor ise o günkü çalışmanın tamamı gece çalışması sayılır. Gece çalışmasında, ara dinlenme düşüldükten sonra kalan günlük fiili çalışma süresinini 7,5 saati aşan kısmı, haftalık çalışma 45 saat veya altında dahi kalsa fazla mesaidir.

Buna göre, davacının gündüz, gece ve dinlenme şeklindeki çalışma sisteminde her hafta için gece/gündüz ayrımı yapılmaksızın haftalık çalışma süresi / haftalık fazla mesaisi ara dinelnmeler düşülerek hesaplanıp haftalık 45 saati geçen kısmı normal fazla mesai olarak hesaplanmalı, ayrıca aynı hafta için gece çalışması yaptığı günlerde gece çalışmasından kaynaklı fazla mesaisi hesaplanmalı, normal fazla mesai ile gece çalışmasından kaynaklı fazla mesaisinden hangisi o hafta için daha fazla ise o hafta için daha fazla olan o daha fazla olan fazla mesai süresi esas alınmalıdır.