muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2553, Karar No: 2019/8311, Tarih: 23.10.2019

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Perakende Satış A.Ş vekili nin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin iadesine yönelik alacak istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre ilk derece mahkemesince dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni Yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağından cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına 1.980 TL vekalet ücreti takdir edilmesine dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Perakende Satış A.Ş vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/429, Karar No: 2010/7115, Tarih: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/429 E.  ,  2010/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 131 ada 7 parsel sayılı 823,43 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32003, Karar No: 2012/18443, Tarih: 30.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32003 E.  ,  2012/18443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İcra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra, ihaleye ilişkin KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri bu verginin mükellefi sıfatı ile icra dairesi tarafından yürütülmektedir. Bu durumda icra dairesinin anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleri olmaktadır. O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddi yerine davanın görev yönünden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.10.2011 tarih ve 2011/360 E., 2011/1080 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1 nolu bendinin tamamının karar metninden çıkarılarak yerine "şikayet dilekçesinin yargı yolu nedeni ile reddine" ibarelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca  (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16417, Karar No: 2012/891, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16417 E.  ,  2012/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Yenimahalle Abdi İpekçi İlköğretim Okulu kantinini aynı okulun Okul-Aile Birliğinden kiraladığını ve 20 yılı aşkın süredir işlettiğini, kira sözleşmesinin 02.10.2010 tarihinde yenilendiğini, ancak 15.02.2011 tarihinde okul müdürlüğü tarafından gönderilen yazıda, eğitim müfettişlerinin teklifi doğrultusuna kira sözleşmesinin feshedildiği belirtilerek, 15 gün içinde kiralananın boşaltılarak anahtarının teslim edilmesinin istenildiğini, oysa ki sözleşmenin 6570 sayılı yasaya tabi olduğunu, gönderilen yazının yasal bir dayanağının bulunmadığını ileri sürerek, kiracılık sıfatının ve kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespiti ile davalının tek taraflı irade bildirimi ve tahliye istemi ile yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Abdi İpekçi İlköğretim Okulu kantininin, 02.10.2010 tarihinde imzalanan sözleşme ile işletilmesinin davacıya verildiğini, ne var ki davacının kantini işletmesi sırasında, sağlığa uygun olmayan gıda maddeleri sattığı gibi, kira elektrik ve su bedellerini de süresinde yatırmadığının tespit edildiğini, bu hususların düzeltilmesi, aksi takdirde yasal işlem başlatılacağı konusunda gönderilen 15.12.2010 tarihli yazının davacıya tebliğ edildiğini, Öte yandan İl Milli Eğitim Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucunda da, davacının hırsızlık suçundan hükümlü olduğunun anlaşıldığını, 2011/16417 2012/891

Okul Aile Birliği Yönetmeliği'nin 17. maddesinde "hırsızlık suçundan hükümlü bulunanlar ve kamu hakkından yoksun bırakılanlar ihalelere katılamazlar" hükmünün bulunduğunu, sözleşmenin iptali konusunda düzenlenen 18.01.2011 tarihli rapor üzerine Okul Aile Birliği Yönetim Kurulu'nun 14.02.2011 tarihli toplantısında sözleşmenin feshi konusunda karar alındığını, 02.10.2010 tarihli sözleşme hükümlerinin, Okul Aile Birliği'ne sözleşmede yer alan hükümlere uyulmadığının tespiti halinde sözleşmenin feshi yetkisini verdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “dava konusu yerin musakkaf ve 6570 sayılı yasaya tabi olması nedeni ile mahkemeden alınmış tahliye kararı olmaksızın davalının tek taraflı irade beyanı ile davacının tahliyesini isteyemeyeceği, dolayısıyla taraflar arasındaki sözleşmenin geçerliliğini koruduğu” belirtilerek davanın kabulüne, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespiti ile bu konudaki muarazanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, “dava konusu yerin musakkaf ve 6570 sayılı yasaya tabi olması nedeni ile mahkemeden alınmış tahliye kararı olmaksızın davalının tek taraflı irade beyanı ile davacının tahliyesini isteyemeyeceği, dolayısıyla taraflar arasındaki sözleşmenin geçerliliğini koruduğu” belirtilerek davanın kabulüne, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespiti ile bu konudaki muarazanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile mevcut olan okul kantinine ilişkin kira sözleşmesinin, sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesi ile 15.2.011 tarihinde feshedilerek, kiralananın 15 gün içinde boşaltılması konusunda davalı tarafından yaratılan muarazanın önlenmesine, kiracılığın tespitine karar verilmesini istemiş olup, mahkemece, kiralananın 6570 sayılı yasaya tabi olması nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu Hazineye ait taşınmazın kiralanmasına ilişkin işletme sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde 6570 sayılı yasa hükümleri değil, 2886 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gereklidir. O halde mahkemece taraflar arasında 2.10.2010 tarihinde imzalanan sözleşme hükümleri ve tarafların tüm delilleri değerlendirilerek, davacının sözleşmeyi feshetmekte haklı olup olmadığı belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28015, Karar No: 2014/16609, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28015 E.  ,  2014/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; Belediye Başkanı olarak görev yapan şikayetçinin, bir yerel gazetenin yazı işleri müdürü olan katılanla ve farklı kişilerle aralarında geçen konuşmalarının, gizlice kaydedilip, CD halinde gazeteci sanığa gönderilmesini müteakip, sanığın, CD'nin bir örneğini şikayetçiye götürüp, şikayetçiden, CD'de yer alan konuşmalar hakkında açıklama yapmasını istediği, şikayetçinin herhangi bir açıklamada bulunmaması ve kendisine dönüş yapmaması üzerine, köşe yazarı olarak çalıştığı, Gebze ilçesinde yerel süreli yayın yapan ... Kent Gazetesi'nin 09-10-11/04/2012 tarihli nüshalarının 3. sayfalarında, sırasıyla, “... Mimarlık”, “Köşker'den Meclis'e ihbar” ve “Doğrulara devam” başlıklı yazıları kaleme alıp, şikayetçinin, bir yıl önce bir yapıyla ilgili ruhsat verildiğinde tanımadığını söylediği bir inşaat firmasının sahibi ile olan ticari ilişkisini ortaya çıkaran ve şikayetçi ile katılanın basın özgürlüğüne müdahale niteliği taşıyan CD'deki konuşma içeriklerinin bir kısmını metin olarak yayımladığı olayda,

Haber içeriklerinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olması, konuşmanın taraflarının toplum içindeki konumları, görevleri, birbirleriyle olan ilişkileri, ses kaydına yansıyan ve geneli ilgilendiren konulara ilişkin açıklamaları dikkate alındığında, söz konusu haberlerin yapılmasında kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunması, haberlerde kullanılan ifadelerin, haberlere konu olaylarla fikri bağlantısının bulunması, haberlerin verilişinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olması karşısında, yayımlanan haberlerin, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı, haber verme hakkının, bilgi edinme, bilgiyi yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratmanın yanı sıra, habere ulaşmayı da kapsadığı dikkate alındığında, söz konusu haberlerin, yasa dışı faaliyetlerle kaydedildiği sabit olan bir ses kaydına dayalı olarak hazırlanmış olmasının, tek başına, eylemin hukuka aykırı olması sonucunu doğurmayacağı ve konunun kamuoyuna aktarılması sırasında hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı anlaşılmakla,Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki, “BERAATİNE,” ibaresinden önce gelmek üzere, hüküm fıkrasına, “CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraat hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12416, Karar No: 2008/12666, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12416 E.  ,  2008/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi 303 ada 19 parsel sayılı 942 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden arsa niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı, orman iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Çekişmeli 19 numaralı parselin kuzey sınırında 18 numaralı orman niteliği ile kesinleşen parsel batı sınırda Dairenin 13.05.2008 gün ve 3236-7325 sayılı kararı ile onanan ve hükmen orman olan 17 numaralı parsel bulunmaktadır. Kadastro Mahkemesinin 2005/26- 2006/7 sayılı dosyasında verilen raporda 17, 19, 20, 9, 10, 93, 23, 139 ve 24 sayılı parsellerin aynı tapu kapsamında kaldığının bildirildiği ve tapu kapsamında kaldığı, bunlardan (17) numaralı parselin orman niteliğinin hükmen kesinleştiği, doğu sınırdaki 20 parsel sayılı 2141 m2 yüzölçümlü taşınmazın Ferdane Ketenci ve arkadaşları adlarına yapılan tesbitin itirazsız kesinleştiği, davalının dayandığı Mart 1302 tarih 90 numaralı tapu kaydının 2 dönüm yüzölçümlü olduğu gözönünde bulundurulduğunda, dava konusu parselin dayanılan tapu kaydının kapsamı dışında olduğunun kabulü gerekir.

Dosyaya sunulan ... ..., ... ... ve ... ...'den oluşan orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın % 19-45 eğimli ormana bitişik olduğu, içinde meşe, gürgen ve kızılçam ağaçları kaplı eylemli orman olduğunun açıklandığı, ikinci keşif sonucu ... ..., ... ..., ... ...'dan oluşan orman bilirkişi kurulu tarafından verilen raporda, taşınmazın % 10-40 eğimli, içinde gürgen türü orman ağaç gençliği ve ... ... fidanları bulunduğu, taşınmazın tapu kapsamında kalması halinde orman sayılmayan, tapu kapsamında kalmaması halinde ise, orman sayılan yerlerden olacağının bildirildiği, her iki rapora eklenen ve değişik yönlerden çekilen fotoğraflarda taşınmazın eylemli orman göründüğü halde, mahkemece de ikinci rapora itibar edilip taşınmazın tapu kapsamında kaldığı kabul edilerek Orman Yönetiminin davası reddedildiği, nevar ki; 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesi "orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise, her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunan ve ... arazisi olarak kullanılan, dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerler"in orman sayılmayacağı, çekişmeli taşınmazın ... arazisi olmayıp eylemli orman ağaçları ile kaplı olduğu, yukarıda belirtildiği gibi, çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kapsamında kalmadığı, iki yönden ormana bitişik ve halen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla, Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı olduğu gibi taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1/F maddesi kapsamında kaldığı düşünülerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 10/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.