muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6140, Karar No: 2022/9565, Tarih: 22.06.2022

II-CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi;'...1030408 sicil numaralı iş yerinde vergi yoklama memuru yapılan tutulan kapanış yoklama tutanağında ...Gıda Pazarlama Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinin sözleşme hükümlerine riayet etmemesi nedeniyle Emet Kaymakamlığı İdare Kurulunun 04/05/2007 tarih ve 2007/01 numaralı kararıyla sözleşmenin tek taraflı feshedilerek 05/05/2007 tarihi itibariyle iş yerinin boşaltıldığının ve bu tarih itibariyle şirketin ticari faaliyetinin sona erdiğinin belirtilmiş olması, tanık ...'ün belediyenin şirkete el koyması sebebiyle işi bıraktıklarını beyan etmiş olması, sigortalının çalışmasından bahsedilebilmesi için çalışılabilecek bir iş yerinin var olmasının gerekmesi sebebiyle davacı adına 1030408 sicil numaralı iş yerinden yapılan bildirimlerin iptal edilmesine ilişkin davalı kurum işleminin yerinde olduğu' gerekçesiyle;

Davanın reddine karar vermiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemece eksik inceleme yapıldığını belirterek, kararın istinaf incelemesi ile kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sahte sigortalılığa dayanan davalar hizmet tespiti içerikli olmakla, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup mahkemece, tarafların sunduğu deliller ile yetinilmemeli, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri esas alınarak kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

Yukarıda anlatılanlar nazarında Mahkemece, iş yerinde vergi yoklama memuru yapılan tutulan kapanış yoklama tutanağında ...Gıda Pazarlama Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinin sözleşme hükümlerine riayet etmemesi nedeniyle Emet Kaymakamlığı İdare Kurulunun 04/05/2007 tarih ve 2007/01 numaralı kararıyla sözleşmenin tek taraflı feshedilerek 05/05/2007 tarihi itibariyle iş yerinin boşaltıldığının ve bu tarih itibariyle şirketin ticari faaliyetinin sona erdiğinin belirtilmiş olması, tanık ...' ün belediyenin şirkete el koyması sebebiyle işi bıraktıklarını belirtir beyanı esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen karar eksik araştırma ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Her ne kadar dosya içeriğine göre; 04/05/2007 tarihinde sözleşmenin feshedildiği sabit ise de; davacının otelde personel müdürü-şefi olarak çalıştığı hususu da göz önüne alındığında; sözleşme sona erdikten sonra termal otelin fiilen ne zaman boşaltıldığı ve bu boşaltma süreci ve işlemleri sırasında davacının fiilen çalışıp çalışmadığı somutlaştırılmalı; Kaymakamlıktan ihalenin teslim tarihi, ilgili teslim tutanakları ve belgeler getirtilmeli, bu kapsamda elde edilecek tüm deliller bir arada değerlendirilerek uyuşmazlık konusu, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; kurum denetiminin yerinde olup olmadığı belirlenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14832, Karar No: 2012/20921, Tarih: 20.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14832 E.  ,  2012/20921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre, sanık ...'nun süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Yakınanın olaydan hemen sonraki 29.09.2004 tarihli kolluk anlatımında; olay günü gece vakti yolda yürürken, önünü kesen tanımadığı bir kişinin, kendisinden elindeki oto teybini istediğini, vermek istemeyince bıçak çekerek tehdit edip teybi alarak uzaklaştığını beyan ettiği ve kolluk birimindeki fotoğraf albümünden sanığı teşhis ettiği, kovuşturma aşamasındaki 07.02.2006 tarihli anlatımında, iki kişinin içerisinde bulunduğu bir aracın önünü kestiğini, bu kişilerden birinin sanık ..., diğerinin ise ... isminde biri olduğunu, sanık ...'i daha önceden tanıdığını, fotoğrafından teşhis etmediğini, sanık ve yanındaki kişinin kendisini dövdüklerini, sanığın ayrıca kendisine bıçak çektiğini ve elindeki teybi aldıklarını beyan ederek sanıktan şikayetçi olduğunu söylediği, 14.02.2008 tarihli oturumdaki beyanında ise; abisinin sanıktan emanet telefon alarak iade etmediğini, olay günü sanıkla karşılaşınca sanığın bu telefona karşılık elindeki teybi aldığını, kendine bıçak çekmediğini, önceki ifadelerinde heyecanlandığı için o şekilde beyanlarda bulunduğunu belirttiği, sanık ...'nun da her aşamadaki istikrarlı savunmasında, yakınanın daha önce kendisinden bir telefon çaldığını, olay günü de yakınanı elindeki teybi satmaya çalışırken görünce, inceleme bahanesiyle elinden alıp, telefonu getirmesi halinde geri vereceğini söylediğini, şikayetçi olduğunu duyunca da teybi bir başkasına sattığını savunduğunun anlaşılması karşısında; yakınanın birbirleri ile çelişkili bu üç anlatımı dışında, sanığın savunmasının aksine, suça konu oto teybini yakınanı bıçakla tehdit ederek aldığına dair, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, sanığın, yakınandan alacaklı olduğunu iddia ettiği cep telefonuna karşılık, yakınanın elindeki oto teybini alarak uzaklaşması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı Yasanın 308/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı ise de,

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nun 308/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 29.09.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nun 308/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 29.09.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/50605, Karar No: 2019/4629, Tarih: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/50605 E.  ,  2019/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in, mağdur ...'e söylediği kabul edilen, "ben sana ne yapacağımı bilirim, bu okuldan çocuğum giderse sen de gidersin, zaten ben senin hakkında bilgileri aldım, evinden aldırmaz isem şu kolumu keseceğim" şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyularak sanığın eyleminin sübut bulduğunun kabulü halinde; sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2877, Karar No: 2015/32140, Tarih: 05.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/2877 E.  ,  2015/32140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2013/219-2014/1328

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan Adana Yüreğir /K... Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.430,00 TL ninyasal faiziyle tahsilini talep etmiş, ıslah ile de istemini 7.121,19 TL'ye artırarak bu miktarın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.121,19 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen meblağın 1.430,00,00 TL sine dava tarihinden itibaren, bakiye kalan kısmına ıslah beyanının karşı tarafa tebliği tarihi olan 19.09.2014 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesinde ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır."şeklinde düzenlenmeye yer verilmiştir. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder.İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 21.07.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 26.06.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 21.07.2008 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 26.06.2008 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu Yüreğir Kargakekeç Konut'larında mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 26.05.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim aldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki, konutların bulunduğu Adana ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Dolayısıyla mahkemenin, bilirkişilerin tespitine yönelik olarak "işin mahiyeti gereği bilimsel bir kesinlik içermemektedir" gerekçesinde hukuka uyarlılık bulunmamaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde ihbar yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise: Mahkeme gerekçesinde açıkça "davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden" bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığı belirlenmemiş, buna rağmen bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 05.11.2015 günü karar verildi. 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2457, Karar No: 2022/10664, Tarih: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2457 E.  ,  2022/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerine gündüz vakti alüminyum penceresine zarar vermek suretiyle girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, 29.03.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nın işlediği hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Suça sürüklenen çocuk ...’nın katılanın iş yerinden çalmış olduğu bozuk paranın değerinin 70,00 – 80,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suça sürüklenen çocuk ...’nın katılanın iş yerinden çalmış olduğu bozuk paranın değerinin 70,00 – 80,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Başka suçtan Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden, duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43493, Karar No: 2022/5695, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43493 E.  ,  2022/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi - Sayısı : 23.12.2021 - KD - 19-2015/210510

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 01.11.2021 tarihli, 2017/11302 Esas, 2021/9494 Karar sayılı "bozma" kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.12.2013 tarihli, 2013/195 Esas, 2013/757 Karar sayılı kararı

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

Suç : Sahte fatura düzenleme

Sanık ...’nın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli, 2013/195 Esas ve 2013/757 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 01.11.2021 tarihli, 2017/11302 Esas, 2021/9494 Karar sayılı "bozma" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2021 tarihli ve 19-2015/210510 sayılı dilekçesi ile sanık aleyhine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin, ...’nın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik bozmasına ilişkin, 01.11.2021 tarihli, 2017/11302 Esas ve 2021/9494 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanığa yüklenen “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 10.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.