muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11263, Karar No: 2023/795, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11263 E.  ,  2023/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu Yalova ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarına kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına ilişkin şerh konulduğunu, bu nedenle uğramış olduğu zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, devletin hüküm ve tasarrufunda bulanan taşınmazların özel mülkiyete konu edilemeyeceğini, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazlarda yapılaşma yasağı bulunduğunu bu nedenle taşınmazın arsa olarak nitelendirilemeyeceğini, davanın yargı yolu sebebiyle ve husumet yokluğu reddine karar verilmesini, taşınmazların tapu kaydının terkinini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine ve taşınmazların tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, davanın açılmasında hukukî yarar olmadığını, davalı idarenin husumet ehliyeti olmadığını, kıyı kenar çizgisinde kaldığı için taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağını, bedelin hatalı belirlendiğini, emsal incelemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ve faizin ıslah tarihinden itibaren işletilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsal karşılaştırılması yoluyla değerinin tespit edilmesinin ve tespit edilen bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, ayrıca tapu kaydında bulunan taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığına ilişkin şerhin devletin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi kapsamında tazminat sorumluluğunu doğurduğunu, taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek kıyı olarak terkin edilmesinin de doğru olduğunu, bu nedenlerle davalı Hazine vekilinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususlar yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, davanın açılmasında hukuki yarar olmadığını, davalı idarenin husumet ehliyeti olmadığını, kıyı kenar çizgisinde kaldığı için taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağını, bedelin hatalı belirlendiğini, emsal incelemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ve faizin ıslah tarihinden itibaren işletilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın şerhsiz olarak davacılar murisi adına tespit ve tescil edildiği, taşınmazın tamamının 2008 yılında kesinleşen kıyı kenar çizgisinde kaldığı, eldeki davanın 25.11.2020 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7396, Karar No: 2014/21650, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7396 E.  ,  2014/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2010/448-2013/521

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ankara Valiliği yönünden husumetten reddine, Keçiören Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı Keçiören Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Ankara Valiliği hakkında davanın husumetten reddine, Keçiören Belediye Başkanlığı hakkında davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ile davalı Keçiören Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaz üzerindeki A...P...S.. M..., Keçiören Belediye Başkanlığı'nca 01.04.2008 tarihli protokolle, İl Sağlık Müdürlüğüne devredildiği anlaşıldığına göre, sağlık ocağı olarak kullanılan dava konusu taşınmaz ile ilgili davalılardan S.. B..'nın sorumlu olduğunun bu nedenle, davalı Keçiören Belediye Başkanlığı hakında açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalı Keçiören Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24230, Karar No: 2014/29414, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24230 E.  ,  2014/29414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2010/619-2012/668

Dairemizin 20.12.2013 tarihli kararı ile,

“1-28.12.2012 tarihli tashih kararının davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti., O.. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti. ile O.. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne tebliğine ilişkin tebligat parçalarına dosya içerisinde rastlanamamıştır. Söz konusu karar, anılan davalılara tebliğ edilmişse tebligat parçalarının eklenerek, tebliğ edilmemişse tebligat işlemi yapılıp, gerekli usuli işlemler tamamlandıktan sonra gönderilmesi için,

2-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı Kanun ile değişik 35. maddesine göre, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini derhal tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılması yeterli olacaktır. Bu durumda, evrakın asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Giyabi hüküm, davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne O.. Sanayi Sitesi .. B Blk No:... O../Bursa adresinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Oysa, anılan davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü O.. Sanayi Sitesi ..No:..O..//Bursa adresinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda, 7201 sayılı Kanun'un 6099 sayılı Kanun ile değişik 35. maddesi hükmü de dikkate alınarak gerekçeli kararın davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yöntemince tebliğ edilerek, gerekli usuli işlemler tamamlandıktan sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine” karar verilmiş, ancak, mahkemenin 28.12.2012 tarihli tashih kararı, davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti., O.. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti. ile O.. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne tebliğ edilmediği gibi, gıyabi hükmün tebliği için davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne dava dilekçesinin tebliğ edildiği O.. Sanayi Sitesi .. Blok No:... O../Bursa adresine de tebligat çıkartılmamıştır. Bu durumda,

1-Mahkemenin 28.12.2012 tarihli tashih kararının davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti., O.. Makine San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Omis Makine San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne tebligat işlemi yapılıp, gerekli usuli işlemler tamamlandıktan sonra gönderilmesi için,

2-Gıyabi hükmün, davalılardan Ö.. Mak. Dök. Tak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne dava dilekçesinin tebliğ edildiği O.. Sanayi Sitesi.. Blok No:.. O../Bursa adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yöntemince tebliğ edilerek, gerekli usuli işlemler tamamlandıktan sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9702, Karar No: 2015/5793, Tarih: 11.06.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/9702 E.  ,  2015/5793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : TCK'nın 188/3, 62/1, 52/2-4, 53/1-3, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeleri kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/995, Karar No: 2022/1915, Tarih: 05.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/995 E.  ,  2022/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

- K A R A R -

İlk derece mahkemesince verilen 25.03.2021 tarihli ilk hüküm, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 29.09.2021 tarih ve 2021/1700 Esas, 2021/1761 Karar sayılı ilamı ile HMK'nın 353/1-a maddesi gereği kaldırılmış, ilk derece mahkemesince yeniden yapılan inceleme sonucu davanın reddine karar verilmiş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşıldığından dosyanın istinaf kanun yolu incelemesi yapılması için ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının isitnaf kanun yolu incelemesi yapılması amacıyla bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 05.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12786, Karar No: 2019/15509, Tarih: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12786 E.  ,  2019/15509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocuğun savunmalarına göre, suçun birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c. maddesinin tatbik edilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1070, Karar No: 2013/19461, Tarih: 01.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1070 E.  ,  2013/19461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/09/2012 tarih ve 2010/255-2012/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiliyle davalılardan ... arasında tahmil ve tahliye sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin bitmesinin ardından yapılan eylem ve ödemelerin, iki ayrı inceleme raporu ile değerlendirildiğini, bu kapsamda adı geçen davalıya toplamda 15.266,43 TL fazladan ödeme yapıldığının anlaşıldığını, diğer davalıların müvekkili kurumun çalışanları olup ekip şefi, muhasebeci ve eksper olarak görev yaptıklarını ve davalı ...’a yapılan fazladan ödemeler nedeniyle kusur ve sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, 15.266,43 TL’nin davalı ...’tan, diğer davalıların ise görev yaptıkları dönem dahilinde belirlenen miktarların kendilerinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuş, davalı ... ise davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...’un davacı şirket ile yaptığı sözleşmede davacı şirketin teknik kontrolörlerinin tespit ettiği fazla ödemenin mevcut olduğu, yüklenici konumunda olan adı geçen davalının 19/03/2009 tarihli ibranamede hesap hatasından ileri gelen borç ve alacak çıkarıldığı takdirde bu borç ve alacağı aynen kabul edeceğini beyan ve taahhüt ettiği ve çıkarılan miktar oranında sorumlu olduğunun anlaşıldığı, diğer davalıların ise davacı kurum çalışanı oldukları ve davalı ...’ye yapılan fazla ödemelerde imzalarının bulunduğu, bu sebeple söz konusu ödemeler sebebiyle sorumluluklarının mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.266,43 TL’nin 15/12/2009 ihtar tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ...’tan tahsiline, tahsilde tekerrür olmak kaydıyla bu borçtan dolayı...’nın 6.579,47 TL, ...’in 1.109,72 TL, ...’ın 6.523,49 TL ve ...’ın 1.053,75 TL ile sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.

Dava, davacı ile davalı yüklenici arasında düzenlenen taşıma sözleşmesi kapsamında yükleniciye davacı personeli olan diğer davalıların hatalı işlemleri ile fazladan navlun ücreti ödemesi yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2016/4458, Karar No: 2017/4248, Tarih: 04.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4458 E.  ,  2017/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ... ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. İhbar olunan gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp giderim bedeli ve uğranılan zararın tahsili istemli alacak davası olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne ve 168.938,00TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davalı ile aralarındaki 15.09.2005 tarihli sözleşme ile davalının ... ... Huzur mahallesinde bulunan binanın yapımını üstlendiğini, inşaatın tamamlanarak kesin kabulün 01.09.2008 tarihinde yapıldığını, 07.08.2008 tarihinde sözedilen binanın ... Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürlüğü'ne dolayısı ile İçişleri Bakanlığı'na devrediğini, devirden sonra yağan yağmurların etkisi ile izolasyon eksikliği nedeni ile meydana gelen sıva çatlaklarının İçişleri Bakanlığı tarafından 15.04.2011 tarihinde İzmir 18. Noterliği kanalıyla tespit ettirildiği ve meydana gelen zararın yine İçişleri Bakanlığınca 13.09.2011 tarihlinde ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde yaptırılan tespit ile 148.585,00 TL olarak belirlendiğini, davalı tarafından yapılan VİP odasının tavanının çökmesi nedeni ile oluşan zararın da İçişleri Bakanlığı'nca ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde yaptırılan tespit ile belirlendiği, zararın giderilmesi talep edildiği halde davalı tarafça taleplerinin kabul görmediğini ve zararın giderilmediğini belirterek 148.585,00 TL izolasyon eksikliği nedeni ile ayıp giderim bedeli, 44.226,00 TL VİP odasının tavan çökmesi nedeniyle tamir bedeli 4.500,00TL VİP odasında zarar gören mobilyaların bedeli ve 2.354,00 TL tespit masrafından ibaret toplam 199.666,62 TL'nin davalıdan tahsili talep edilmiştir. Davalı tarafından ise ayıp ihbarının süresinde olmadığı, başka kurum tarafından yaptırılan tespitin delil niteliği bulunmadığı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığı savunulmuştur.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme, kurulduğu tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470.) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlığın bu hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği açıktır. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 359. maddesinin 1 fıkrasında bulunan "İmal olunan şeyin tesliminden sonra iş sahibi, işlerin mutat cereyanına göre imkânını bulur bulmaz o şeyi muayeneye ve kusurları varsa bunları müteahhide bildirmeye mecburdur." hükmü gereğince ayıp ihbarı yapılması gerekli bulunmaktadır. Açık ayıp, eserde dikkatli bir inceleme sonunda görülebilen ve anlaşılabilen bozuklukları, gizli ayıp ise dikkatli bir inceleme ile ortaya çıkmayan ve sonradan kullanılmakla ortaya çıkan ayıpları ifade eder. Yüklenicinin açık ayıplar nedeniyle sorumlu tutulabilmesi için teslimden itibaren makul sürede (işlerin olağan akışına göre geç sayılmayacak bir zaman süreci içinde) eserin muayenesini yaptırıp varsa ayıplarını ihbar etmesi gerekir (BK. md. 359). Aksi halde yüklenici ihtirâzi kayıtsız eseri kabul etmiş sayılacağından ayıba bağlı hakları yitirir (BK. md. 362). Sonradan ortaya çıkan gizli ayıpların da ayıba vakıf olunur olunmaz derhal bildirilmesi gerekir. Aksi halde iş sahibi eseri olduğu gibi kabul etmiş sayılır ve ayıba bağlı hakları düşer (BK. md. 362). Sözleşmede garanti (teminat) süresi kararlaştırılmışsa ayıp ihbarı bu süre içinde de yapılabilir. Süresinde ayıp ihbarı yapılmışsa, açık ayıplı imalâtın bedeli eserin teslim edildiği ve ayıp ihbarının yapıldığı, gizli ayıplı imalâtın bedeli de gizli ayıbın ortaya çıktığının anlaşıldığı tarihteki rayiçlerle istenebilir. Bu açıklamalar ışığında dava konusu olayda davacı dernek tarafından dava dışı İçişleri Bakanlığı tarafından yaptırılan tespitler ve ihtarlar ile ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği ileri sürülmüş ise de, davacıdan ayrı bir tüzel kişilik olan İçişleri Bakanlığı tarafından yaptırılan tespit ve ihtarlar ayıp ihbarının yapıldığının kabulü için yeterli değildir. Kaldı ki İçişleri Bakanlığı tarafından ayıp giderim bedelinin tahsili amacıyla davacı aleyhine açılan davada verilen husumet yokluğundan red kararı Dairemiz 12.09.2013 gün 2013/3110 Esas 2013/4805 Karar sayılı karar ile onanmıştır. Davacı derneğin ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğuna göre ihbarın davacı tüzel kişiliği tarafından bizzat yapılması gerekir. Bu sebeple ihbar yükümlülüğü yerine getirilmediğinden davanın reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.