muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6841, Karar No: 2013/11469, Tarih: 30.05.2013

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir. Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak ...’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Kanunda, sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında ... sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davaya konu olayda, Kuruma tescil başvurusunda bulunulan tarihte, 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi Anayasa Mahkemesinin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. Benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. madde hükmü ise Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup, tescil talep tarihi dikkate alındığında her iki hükmün de somut olayda uygulanma olanakları bulunmamaktadır. Bu durumda HUMK 76. maddesi de dikkate alınarak anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Görüldüğü üzere; anılan Kanunun sigortalılık için aradığı koşullar dikkate alındığında davacının zorunlu sigortalı olarak ... kapsamında değerlendirilmesinde, hak ve yükümlülüklerin, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olması önkoşulu dikkate alınarak, vergi mükellefiyetinin oluşturulduğu tarih ile başlatılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yargıtay HGK'nun 3.11.2004 günlü, 2004/10-524E., 2004/581 K., sayılı, 4.2.2009 günlü 2009/21-10 Esas. 2009/52 karar sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olaya gelince; davacının sigortalı olarak tescili bulunmaksızın 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış ve davacı 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesinin yürürlük tarihinden önce 11.3.2002 tarihinde tescil için müracaatı ile 1.8.1986-1.2.1987, 1.2.1987-5.8.1994 tarihleri arasında ve 28.8.2003-devam şeklinde vergi kaydı bulunduğunu belgelemiştir. Bu durumda davacının vergi kaydının bulunduğu dönemlerde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8557, Karar No: 2022/9479, Tarih: 28.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8557 E.  ,  2022/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikâyetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 17.05.2022 tarih ve 2022/67 E. - 2022/1393 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 17.05.2022 tarih ve 2022/67 E. - 2022/1393 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.09.2021 tarih ve 2021/189 E. - 2021/606 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u üzerinden ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6531, Karar No: 2007/141, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6531 E.  ,  2007/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili .... ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat

Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 7900 m2 olup bunun 990,12 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının yan ürünü olan küspenin de değerlendirmeye alındığı bildirilmiş ise de, şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine 23.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16044, Karar No: 2019/1614, Tarih: 25.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16044 E.  ,  2019/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının 18.05.2004-20.05.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkin davada, davacıya ait hizmet döküm cetvelinin tetkikinde, davacının davalı işveren nezdinde geçen 15.11.2010-14.04.2011 ve 15.11.2011-08.05.2012 tarihleri arasındaki toplamda 324 günlük çalışmasının davalı kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bir kısım tanık beyanlarına itibarla kış aylarında çalışılmadığı kabul edilerek, aralık ocak şubat aylarında toplamda 3 aylık dönemin dışlanması suretiyle, davacının 18.05.2004-20.05.2012 tarihleri arasında sigortasız olarak 2007 gün şoför olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de davacının davalı işverenlik nezdinde, sigortalı olarak bildirildiği 15.11.2010-14.04.2011 ve 15.11.2011-08.05.2012 tarihleri arasındaki toplamda 324 günlük çalışma süresi dışlanmaksızın ve bildirimi yapılan sürelerin 3 aylık kış dönem (aralık, ocak, şubat) kapsamasına karşın, yılın 9 ayında çalıştığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hüküm fıkrasının birinci bendinde “Davanın Kabulü ile” ibaresinden sonra gelmek üzere “Davacının .... Belediyesinde 18/05/2004-20/05/2012 tarihleri arasında asgari ücretle, devamlı olarak 2871 gün şoför olarak çalıştığı, çalışmalarının 324 gününün kuruma bildirildiği ve 2547 gün eksik bildirim bulunduğunun Tespitine, bu döneme ilişkin Sigortalılık işleminin yapılmasına” yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Çağlayan Cerit Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına, 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12806, Karar No: 2008/1924, Tarih: 20.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12806 E.  ,  2008/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/04/2005

Taraflar arasında görülen dava ve birleştirilen davalarda;Davacı Hazine, 485,357,358, 418,421,416 ve 422 sayılı parsellerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapuların iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 1999/525 Esas sayılı davada belirlenip kesinleşen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazlardan 485,418,416 ve 422 sayılı parsellerin kısmen 357,358 ve 421 sayılı parsellerin tamamen kıyı kenar çizgisi kapsamında bulundukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Hazine  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasa’dan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazlardan bazılarının tamamının, bazılarının da  bir bölümünün 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu saptanan kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı anlaşıldığından, yazılı olduğu üzere karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davanın kısmen kabulle sonuçlandığı, HUMK.’nun  94  ve  418. maddelerinde açıklanan istisnaların da davada bulunmadığı dikkate alınarak, kabul ve ret oranına göre davacı yararına  yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması doğru değildir.

Davacının,bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince, BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  20.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3654, Karar No: 2021/2601, Tarih: 24.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3654 E.  ,  2021/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 152 ada 16 parsel sayılı 1.408,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ve beyanlar hanesine taşınmazın 2/B vasfıyla orman sınırları dışarısına çıkarıldığı, tamamı ... İçme Suyu Havzasında kaldığı, üzerindeki fındık ağaçlarının davalı ...'ya ait olduğu ve 1991 yılından beri kullanımında olduğuna dair şerh yazılarak Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra 09.07.2014 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereği satış işlemi sonucu davalı ... adına tescil edilerek, Hazine lehine ipotek şerhi verilmiştir. Davacı ... İdaresi vekili, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisinde bulunmasına rağmen, sehven kullanım kadastrosuna konu edilerek davalı gerçek kişiler yararına kullanıcı şerhi verildiği iddiasıyla beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin terkini ve taşınmazın vasfının orman olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 31.12.1981 tarihi itibarıyla bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiği, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi kapsamında kalan taşınmazlardan olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde Hazine lehine ipotek şerhi bulunduğu halde Orman İdaresi taşınmazın tapu kaydında şerh sahibine husumet yöneltmeden dava açmıştır. Mahkemece, şerh sahibinin davaya katılımı sağlanmaksızın, husumet yaygınlaştırılmadan yokluğunda dava görülüp sonuçlandırılmış olup, taraf teşkili, davanın görülebilme koşullarından olup, mahkemece re'sen (kendiliğinden) yapılması gereken işlemlerdendir. Bu nedenle davada taraf olmayan şerh sahibi Hazinenin davaya katılımı sağlanarak husumet yaygınlaştırılmalı, tarafların ileri sürecekleri delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Ayrıca Orman İdaresi dava dilekçesinde, taşınmazın bulunduğu köye komşu ... Köyü'nde yapılan orman kadastrosu çalışmalarının kenarlaştırılmaması sebebiyle orman sınırları içerisinde kaldığı halde, taşınmazın sehven kullanım kadastrosuna konu edildiğini iddia etmesine rağmen, taşınmazın bulunduğu ... Köyü ile komşu ... Köyü'ne ait orman kadastrosuna ait belgeler getirtilip incelenerek taşınmazın hukuki durumu tayin ve takdir edilmeksizin hüküm kurulmuş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.