muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2292, Karar No: 2014/741, Tarih: 23.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2292 E.  ,  2014/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2010/384-2012/394

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 24.04.2003 tarihinde havuz görevlisi olarak çalıştığını, bu iş için 08:00-21:30-22:00 saatleri arasında çalıştığını, haftada iki günde havuzun dezenfektasyonu için 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını, 2005-2006 yılları arasında 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını, 2006-2010 yılları arasında havuz görevlisi olarak 1 hafta gece 1 hafta gündüz vardiyasında çalıştığını, gece vardiyasında 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını, 2010 yılında davacının diğer mesai arkadaşlarından daha az ücret aldığını öğrendiğini ve davalı şirkete başvurduğunu, bu başvurunun olumsuz sonuçlandığını, bu nedenle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, ayrımcılık tazminatı ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işverence yapılan zamlı maaşı üç ay alıp sonra bu maaşı az bularak iş sözleşmesini feshetme hakkının bulunmadığını, davacının iş sözleşmesini feshenin haklı nedene dayanmadığını, vardiyalı olarak 08:00-16:00 16:00-00:00 00:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını, kış sezonunda da davacının mağdur edilmeyerek maaşının verildiğini, davacının işten ayrılır ayrılmaz başka bir otelde çalışmaya başladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafça yapılan feshin hem ücret ayrımcılığı hem de fazla mesai istemi üzerine olduğunu, fazla mesaisinin ödenmemesinin işçiye haklı fesih imkanı verdiğini, taraflar arasındaki iş ilişkisinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Davacı davalı işyerinde havuz görevlisi olarak çalıştığını ve fazla mesai yaptığı belirtmiştir. Davalı taraf ise işyerinde üç vardiye halinde çalışıldığını, otelin kış sezonunda çalışmadığı belirterek davacının fazla mesai yapmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının tüm yıl üzerinden fazla mesai alacağını hesaplamıştır. Davacının çalıştı işyerinin otel olduğu sabittir. Dosyada bulunan belgede davacının çalıştığı otelin müşteri kabul ettiği tarihlerin bildirildiği, buna göre genellikle otelin kış aylarında müşteri kabul etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kış aylarında fazla mesai yapmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalı otelin kapalı olduğu dönemler bakımından davacının fazla mesai yapmadığı gözetilerek fazla mesai alacağının hesaplanması gerekli iken tüm yıl üzerinden fazla mesai alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6763, Karar No: 2021/1848, Tarih: 03.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/6763 E.  ,  2021/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarında; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu yerlerden olan kıyı kenar çizgisi içerisinde yer aldığını bildirerek, taşınmazın Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen davalar; tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Tüm dosya incelendiğinde; dava konusu taşınmazın 1956 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında tescil harici alanda bırakıldığı, Kadastro Müdürlüğü tarafından taşınmazın hangi sebeple tescil harici bırakıldığının bilinmediğinin bildirildiği, 22.11.1996 tarihinde taşınmazın 399 m2'sinin 1332 parsel numarası ile ... Belediyesi adına tescil edildikten sonra 30.12.1997 tarihinde Belediye Encümen kararı ile davalı ...'e temlik edildiği; Hazinenin Belediyeye karşı, taşınmazın tahsis ve satımına ilişkin işlemlerin iptaline ilişkin açtığı davanın reddine yönelik kararın kesinleştiği, bundan ayrı; yine dosya içerisinde mevcut Alanya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/261 Esas sayılı dosyasında dava konusu taşınmazın güneyindeki 970 m2'lik alanın çekişme konusu olduğu, eldeki davada dava dışı olan İsmet Ergin tarafından 970 m2'lik alana ilişkin tescil istemli dava açıldığı, davanın çekişme konusu taşınmazın sahil şeridi içerisinde yer alması sebebi ile reddedildiği ve ret kararının Dairemizin 13.03.2007 tarihli ve 2007/26 Esas, 2007/1512 Karar sayılı ilamı 'taşınmazın kuzeyindeki 327 parselin güneyinin deniz kumluğu okuması' açıklaması ile onandığı; her ne kadar dava konusu 1332 parselin 16.4.2000 tarihli jeolog bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazla deniz arasında 10-12 metre civarında falezler olması sebebi ile taşınmazın kıyı kenar çizgisinin dışında olduğu bildirilmiş ise de, kıyı kenar çizgisinin tespiti amacı ile yeterli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı görülmüştür.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "Kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç kişilik jeolog ya da jeomorfolog ile bir harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda, dosya içerisindeki 16.04.2000 tarihli jeoloji mühendisi ... tarafından sunulan bilirkişi raporunda her ne kadar taşınmazın yapılan gözlem neticesinde kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirtilmiş ise de; az yukardaki ilke kapsamında üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturulmayıp, araştırma çukurları açılmadığı gibi bilirkişi tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi kroki üzerinde gösterilmemiş ve çakıştırma yapılmamış, komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumu araştırılıp değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş; üç kişilik jeolog ya da jeomorfolog ile bir harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, bitişik veya yakın parsellere ilişkin varsa kesinleşmiş veya derdest dosyalardaki uzman bilirkişi raporları nazara alınarak ve gerektiğinde karşılaştırılarak inceleme yapılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Anılan hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.03.3021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7082, Karar No: 2011/7841, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7082 E.  ,  2011/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın, alkollü olarak kullanımı sırasında karıştığı kazada hasara uğrayan ... yeri malikine poliçe kapsamında 5.500.00 TL ödediklerini, bu meblağın faiziyle birlikte rücuen tahsili için başlatılan ilâmsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiği, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4.d maddesi uyarınca, davacı sigorta şirketinin sigortalısına rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının 5.166.13 TL asıl alacak ve 103.00 TL işlemiş faiz toplamı olan 5.269.13 TL üzerinden iptaline, asıl alacağa

takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.’nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikka-

te almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Somut olayda; yargılama sırasında alınan 07.04.2010 tarihli uzman bilirkişi kurulu raporda, kaza anında sürücünün 1.62 promil alkollü ve %100 oranında kusurlu olduğu, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği belirtilmiş ve bu rapora göre hüküm kurulmuş ise de, aynı olaya ilişkin ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/169 Esas sayılı dava dosyasında alınan 23.06.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, karşı araç sürücüsü Melih Güngör %20 oranında, davalı sürücü ... %80 oranında kusurlu bulunarak, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşmediği kanaati bildirilmiştir. Bu durumda raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece, ... 21.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/169 Esas sayılı dosyası getirtildikten sonra seçilecek bir nörolog, iki trafik kusur uzmanı kurulundan kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, başka etkenlerin de etkili olup olmadığı konularında yukarıda açıklanan ilkelerde gözönünde bulundurularak ve raporlar arasındaki çelişkileri giderici ayrıntılı, gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalı yaranına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14448, Karar No: 2016/6989, Tarih: 26.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14448 E.  ,  2016/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yoklukta verilen hükmün sanık müdafii yerine doğrudan sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı 19.06.2014 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

30.10.2010 tarihinde şikayetçiye ait yabancı banka kartını ele geçirerek 7000 Euro para çektiği iddiası ile hakkında dava açılan sanığın inkara yönelik savunması karşısında; şikayetçinin kolluk beyanında 40 yaşlarında, uzun boylu esmer bir şahsın ATM'de kendisine yardım ettiğini, kartının ATM'ye sıkışmasından sonra olay yerinden ayrıldıktan sonra hesabından 7000 Euro çekildiğini öğrendiğini, mahkemede alınan beyanında ise hesabından 5700 Euro çekildiğini, şüpheli şahsın uzun boylu, takım elbiseli bir şahıs olduğunu söylediği, 31.03.2011 tarihli CD inceleme tutanağında yeşil çizgili uzun kollu tişört, altında kot pantolon bulunan kişi ile ikinci şahıs olarak da gri renk uzun kollu tişört, açık renk kot pantolon, beyaz ayakkabı bulunan kişinin ATM'de şikayetçinin yanına geldiğinin, ancak söz konusu her iki şahsın da kimliğinin tespit edilemediğinin belirtildiği, 09.07.2011 tarihinde benzer bir olay nedeniyle sanık ile ... isimli kişinin birlikte yakalandığı, 23.10.2010 tarihinde Denizbank ATM'sinde, 24.10.2010 tarihinde ... ATM'sinde gerçekleşen olaylara ait CD görüntülerindeki şüphe- lilerin sanık ile ... isimli kişiler olduğuna dair 09.07.2011 tarihli tutanağın tanzim edildiği, soruşturma aşamasında sanığa gösterilen ve sanığın görüntülerdeki kişinin kendisi olduğunu beyan ettiği ATM görüntülerinin 05.12.2010 tarihli CD izleme tutanağına konu 23.10.2010 tarihli olaya ilişkin olduğu, mahkemece hükme dayanak yapılan 14.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda sanığın fotoğrafları ile birlikte dosya arasında bulunan 23.10.2010 tarihli olaya ilişkin 3 adet CD, 10.10.2010 tarihli olaya ilişkin 4 adet CD üzerinde inceleme yapıldığı, dava konusu 30.10.2010 tarihli olaya ilişkin ATM görüntülerinin Denizbank Kuşadası Şubesi tarafından 05.11.2010 tarihli yazı ekinde gönderildiği ve 31.03.2011 tarihli CD inceleme tutanağının tanzim edildiği, ancak sözkonusu CD üzerinde mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı ve denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınmadığı, suça konu banka kartına ait hesap özeti ile iddia edilen para çekimlerine ilişkin ATM kamera kayıtlarının da araştırılmadığı anlaşılmakla;

Şikayetçiye ait banka kartının suç tarihine ait hesap özetinin getirtilmesi, suç tarihinde yapılan para çekimlerinin hangi ATM'lerden hangi saatte yapıldığının tespiti ile ilgili zaman dilimine ait ATM kamera görüntülerinin ilgili bankalardan istenilmesi, Denizbank Kuşadası Şubesi tarafından gönderilen dava konusu olaya ait ATM kamera görüntülerini içeren CD'nin dosya arasına alınması, öncelikle şikayetçiye CD görüntüleri izletilerek ve 31.03.2011 tarihli CD inceleme tutanağı ekindeki fotoğraflar gösterilerek beyanlarında geçen kişinin tespitinin sağlanması, ayrıca sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının şikayetçiye gösterilmesi, sanığın boydan çekilmiş teşhise elverişli fotoğrafları ile 30.10.2010 tarihli olay CD'si, para çekimlerinin gerçekleştiği ATM görüntülerine ilişkin CD kayıtları, 31.03.2011 tarihli CD inceleme tutanağı ekindeki fotoğralar üzerinde işlem zamanları da bildirilmek suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak olay saatinden önce ATM'ye gelip düzenek kurma, peçete sıkıştırma gibi işlem yapan, daha sonra yardım bahanesiyle şikayetçinin yanına gelen, kartı ATM'den alan ve para çekme işlemlerini yapan kişinin sanık olup olmadığının tespiti, 30.10.2010 tarihli CD'nin ve 31.03.2011 tarihli tutunak ekindeki fotoğrafların sanığa gösterilmesi ve görüntülerdeki kişinin kendisi olup olmadığının sorulması suretiyle tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek soncuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11329, Karar No: 2021/7194, Tarih: 08.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11329 E.  ,  2021/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:00 sıralarında suça sürüklenen çocuk ...’in yanında arkadaşı ... ile birlikte, müşteki ...’nun iş yeri yetkilisi olduğu ... isimli iş yerine giderek tost yedikleri ve çay içtikleri, saat 18:40 sıralarında elektriklerin kesilmesi nedeniyle iş yerini kapatmak isteyen iş yeri yetkilisi müştekinin suça sürüklenen çocuktan hesabı ödemesini istemesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun paralarının olmadığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuk ...'in "bana dağıttırma burayı yakarım" şeklindeki sözlerle müştekiyi malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ettiği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun arkadaşı ile birlikte hesabı ödemeden iş yerinden kaçtığı iddiası üzerine kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; eylemin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 08/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.