muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16556, Karar No: 2019/4146, Tarih: 06.05.2019

Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine dair kurulan yerel mahkeme hükmü hatalı olduğu gibi İstinaf incelemesi sırasında, bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davalı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yönelik yerel mahkeme hükmü kaldırılarak hüküm fıkrasının düzeltilmesi yoluna gidilmiş ise de, davacı yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/2 maddesi uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda verilen bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5204, Karar No: 2012/4969, Tarih: 29.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5204 E.  ,  2012/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 tarih ve 2006/40-2009/792 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı .vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/03/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri paket sigorta poliçesiyle sigortalanmış olan Yapı Ser Çatı ve Cephe Kaplamaları San.ve Tic.A.Ş.’ye ait polystren levha üretimi konusunda faaliyet gösteren fabrikada 13.03.2005 tarihinde çıkan yangın sonucu tespit edilen toplam 488.820,57 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, sözkonusu yangının davalı firma elemanları tarafından yapılan bakım ve onarım çalışmaları sırasında bu firma elemanlarının dikkatsizlikleri sonucu meydana gelmiş olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen hasar tazminatının faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen yangın ile müvekkili şirket elemanlarının yaptıkları bakım ve onarım çalışmaları arasında herhangi bir illiyet bağının bulunmadığını, çıkan yangınla ilgili olarak açılan ceza davasının sonucunun işbu davayı etkileyeceğinden beklenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya sigortalı Yapı Ser Çatı ve Cephe Kaplamaları San.ve Tic.A.Ş.’ye ait fabrikada 13.03.2005 tarihinde meydana gelen yangında olay tarihinde fabrikada bulunan makinelerin bakım ve onarımını yapan davalı şirketin herhangi bir kusur, ihmal veya tedbirsizliğinin tespit edilemediği, sigortalı şirketin yetkili müdürü ...’ün iş sağlığı ve iş güvenliği, yangın yönetmeliği yönünden işyerinde alınması gereken önlemler ile çalışma esnasında alınması gereken önlemleri almadığı, tam ve asli kusurlu olarak yangının meydana gelmesine neden olduğu, davalı aleyhine açılan davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya sigortalı bulunan fabrikada meydana gelen yangın nedeniyle davacı tarafından sigortalıya yapılan ödemenin davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir.Davacıya işyeri paket poliçesiyle sigortalı olan Yapı Ser Çatı ve Cephe Kaplamaları A.Ş.’ye ait polystren levha üretim faaliyetinde bulunan fabrikada 13.03.2005 tarihinde çıkan yangında fabrikanın yandığı, yangın sırasında fabrikanın üretimde olmayıp, davalı şirket elemanları tarafından fabrikada bulunan makinenin bakım ve onarımının yapıldığı, yangın sırasında davalı şirket elemanları dışında fabrikada kimsenin bulunmadığı, davacının sigortalısı olan Yapı Ser A.Ş.’ye ait fabrika müdürü ... ile davalı şirketin yangın sırasında fabrikada bulunan ve makine onarımı ile uğraşan elemanları hakkında açılan ceza davasının sonunda ceza mahkemesi tarafından fabrika müdürü ... hakkında kusurunun bulunduğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü tesis edilmiş ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, davalı şirketin elemanları hakkında ise kusurlarının olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.Mahkemece, davalı şirketin yangının meydana gelmesinde bir sorumluluğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de karar, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporlarına, ceza mahkemesi tarafından verilen karara ve mahkemece yargılama sırasında alınan ancak ceza mahkemesine sunulan bilirkişi raporlarının genel olarak bir tekrarı niteliğinde düzenlenmiş bulunan bilirkişi raporuna dayalı olarak verilmiştir.Ceza mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, Borçlar Kanunu 53. maddesi uyarınca hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte bir karar değildir.O halde mahkemece ceza mahkemesince verilen karar ile bağlı olmadan yangının çıkış nedeni konusunda davacı tarafın iddia ve itirazlarını da karşılayan nitelikte, konunun uzmanı akademisyenlerden oluşturulacak bir bilirkişi kurulundan gerekçeli, somut olaydaki özelliklere uygun, bilimsel, denetime elverişli bir rapor alınmak suretiyle yangının çıkış nedeninin açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve davacının itirazlarını karşılamayan bilirkişi raporlarına dayalı olarak eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücredinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8799, Karar No: 2012/13351, Tarih: 14.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8799 E.  ,  2012/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2011 tarih ve 2009/362-2011/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket müdürü ..., davalı Bankaca, kendisinin bilgisi dışında ve dava dışı Zekeriya Kurtca'nın talebi üzerine, adına düzenlenmiş ek kredi kartının kendisine gönderildiğini, ancak kendisinin bu kartı teslim almadığını, asıl kart sahibinin temerrüde düşmesi nedeniyle kendisi de aynı konumda kabul edilerek Merkez Bankası kayıtlarında kredi kartı borcunu ödemeyen mudi olarak gösterildiğini, bu nedenle kendisinin ve temsilcisi olduğu davacı şirketin kredi taleplerinin olumsuz karşılandığını ileri sürerek Merkez Bankası kayıtları ve kredi puanının tedbiren eski hale getirilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminat ile üçüncü şahıslar nezdinde küçük düşürülen şirketinin unvanını lekeleyen bu haksız fiilden dolayı 50.000,00 TL manevi tazminat toplamı 51.000,00 TL tazminatın davacı şirket adına, 50.000,00 TL manevi tazminatın da şahsı adına dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddia edilen mağduriyete dava dışı asıl kart sahibi Zekeriya Kurtca'nın sebebiyet verdiğini, bu nedenle müvekkiline husumet yönetilmesinin hukuka aykırı olduğunu, basiretli bir tacir gibi davranması gereken davacılar tarafından süresi içinde müvekkiline yapılmış bir ihbarın bulunmadığını, müvekkilince, davacılardan ...’nın talebi üzerine, gecikmiş borcu bulunmadığına dair yazının kendisine verildiğini, davacıların maddi kayba uğradıkları iddialarının asılsız olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tüzel kişi hakkında tahsil edilmiş bir kredi kartının bulunmadığı, yetkili temsilci diğer davacı gerçek kişinin şahsına yönelik işlemler nedeni ile davacı şirkete aktif husumetin düşmeyeceği, davacı gerçek kişi yönünden ise, asıl kartı çıkartan şahsın davacının babası olduğu, ek kartın, asıl kart sahibine sorularak düzenlendiği, bu ek kart nedeniyle davacının kredi notunun düşürülmediğinin ve davacı aleyhine zarar verici bir kaydın bulunmadığının, Merkez Bankası ve Kredi Kayıt Bürosu'nun cevabi yazılarından anlaşıldığı gerekçesiyle, davacı şirket tarafından açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacı ... tarafından açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı Gökkuşağı Gıda Tekstil Taşımacılık Temizlik Tic. San. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı bankanın işlemlerine dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davacı gerçek kişi ... bakımından, Merkez Bankası ve Kredi Kayıt Bürosu'nun cevabi yazılarından, davacının belirttiği şekilde aleyhine zarar verici herhangi bir kaydın bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de , dava dilekçesine ekli Kredi Kayıt Bürosu ayrıntılı sorgulama bilgileri çıktısı ile davacının iddiaları gözetildiğinde, gerçekten de bankacılık sisteminde davacı hakkında riskli mudi olarak bir kaydın bulunup bulunmadığı anlaşılamamıştır.

Belirtilen nedenle, bu konuda bankacılık işlemlerinden anlar uzman bir bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak, Kredi Kayıt Bürosu ayrıntılı sorgulama bilgileri çıktısı ile Merkez Bankası cevabi yazıları ekinde gönderilen kredi limit ve risk bilgisi birlikte değerlendirilerek, davacı ... hakkında bankacılık sisteminde, kredi kartı borçlusu şeklinde gösterilmek suretiyle, kendisinin riskli mudi olduğuna dair bir kaydın bulunup bulunmadığının saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, davacı ...'nın temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün mümeyyiz davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı ... Kutca'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Gökkuşağı Gıda Tekstil Taşımacılık Temizlik Tic. San. Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı ... yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...'nın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı Gökkuşağı Gıda Teks. Taş. Tem. Tic. San. Ltd. Şti'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1553, Karar No: 2017/1330, Tarih: 15.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1553 E.  ,  2017/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1) Doğan Yayın Holding A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı ve üyesi olan sanıklar hakkında, 2006 yılı içinde alıcı Axel Springer AG'ye hisselerinin bir kısmını sattığı, satışın 2006 yılında gerçekleşmesine rağmen iştirak hisselerinin, defter ve kayıtlarında muhasebe hilesi yapılarak, 2006 hesap dönemi sonuç hesaplarına intikal ettirilmediği, ancak bu işlem neticesinde doğan kurumlar vergisinin en az bir geçici vergilendirme dönemi ve bir kurumlar vergisi vergilendirme dönemi daha geç ödemek amacıyla 2007 yılında satmış gibi işlem tesis ettirilmesi suretiyle muhasebe hilesi yaptıklarını, zira mükellef kurumun 2006 hesap dönemi kanuni defterlerine önce satış kaydı yapıp ardından kullandığı muhasebe programının özelliği gereği yok edemediği ve ancak ters kayıt yapmak suretiyle mali tabloların etkisini ortadan kaldırdıklarının iddia edilmesine karşın, mahkemece hükme esas alınan 22.10.2010 tarihli bilirkişi raporunda her ne kadar, TTK hükümleri gereğince iştirak hisselerinin 26.12.2006 tarihine kadar ciro edilip alıcı şirkete teslim edilmemiş olması, ciro ve teslimin 02.01.2007 tarihinde yapılmış olması, ve yine iştirak hisselerin devri konusundaki kararın Doğan TV Anonim Şirketi yönetim kurulunca 02.01.2007 tarihinde alınmış olması dikkate alınarak 26.12.2006 tarih ve 9854 numaralı muhasebe kaydının yasal bir belgeye dayanmamış olması nedeniyle yapılan düzeltme kaydının yasalara ve uygulamaya uygun olduğu, yapılan işlemin muhasebe hilesi olmadığı belirtilmişse de, söz konusu raporun, kamu davasının dayanağını oluşturan iddiaları esaslı olarak karşılayamadığı, soyut ve kişisel kanaate dayalı olduğu görülmektedir.

2) İddianame ve dayanağını oluşturan vergi inceleme raporunda, Doğan Yayın Holding A.Ş. ile Axel Springer AG arasındaki sözleşmenin 16.11.2006 tarihinde imzalanmış olduğu, Doğan Yayın Holding A.Ş.'nin 22.12.2006 tarihinde İMKB'ye iştirak hisseleri satışının tamamlanmakta olduğunu bildirdiği, yine vergi inceleme tutanağının düzenlendiği 21.11.2008 tarihinden 6 gün sonra İMKB'ye yapmış olduğu 27.11.2008 günlü özel durum bildiriminde iştirak hisselerini 2006 yılında sattığını bildirdiği ve şirketin 2006 hesap dönemine ait kurumlar beyannamesi eklerinde iştirak hisselerinin satışının 2006 yılında yapıldığına dair bilgilerin varlığı belirtilmiştir. Buna göre satış işleminin 2006 yılında tamamlandığı, hisse senetlerinin 2007 yılında ciro edilmesinin ve hisse devrine ilişkin ödemenin 2007 yılında gerçekleşmesinin kurumlar vergisinin 2006 yılında doğmasına etki etmeyeceği çünkü, vergiyi doğuran olayın tahsil esasına değil tahakkuk esasına bağlı olduğu belirtilmiştir. Buna karşın sanıkların, İMKB'ye yapılan 22.12.2006 tarihli bildirimin hisse devri hususunda anlaşma sağlandığına ilişkin olduğu, 16.11.2006 tarihli Doğan Yayın Holding A.Ş. İle Axel Springer AG arasındaki sözleşmenin ise hisse devri konusundaki uzlaşı olduğu ve hisse devrinin 02.01.2007 tarihinde taraflar arasında yapılan ek kapanış anlaşması ve devir bedelinin şirket kayıtlarına intikali ile gerçekleştiği, ödemenin de 02.01.2007 tarihinde yapıldığı, satışın tamamlanmasının 02.01.2007 tarihinde gerçekleştiği şeklindeki savunmaları da dikkate alınarak; vergi inceleme raporu ve iddianamede belirtilen iddialar ile savunmalarda verilen cevaplara göre satışın hangi tarihte tamamlanmış sayılacağı ve Doğan Yayın Holding A.Ş.'nin vergi borcunun hangi tarihte doğduğu yani satışın 2006 yılında yapılmasına rağmen 2007 yılı başında tamamlanmış gibi gösterilmesinin kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verip vermeyeceği, mevcut bilgi ve belgelere göre satışın 2006 yılında mı yoksa 2007 yılında mı yapılmış sayılacağı hususlarında yasal mevzuata ve uygulamalara dayalı gerekçeli ve denetime imkan verir, Ticaret hukuku, İMKB ve Vergi mevzuatından anlayan, konusunda uzman üç kişilik heyetten bilirkişi raporu alınmasından ve her ne kadar görev dağılımına ilişkin yazılı bir yönetim kurulu kararı var ise de, yapılan hisse devri işleminin maddi olarak büyüklüğü dikkate alındığında yönetim kurulu başkanı ve üyesi olan sanıkların bilgisinin olmadığı ticari hayatın olağan akışına uygun düşmediğinden bunların sorumluluğunun olduğunun kabul edilmesi gerektiği de göz önüne alınarak, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı;

3) Sanıklardan ...'nın UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 05.08.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanıklardan ...'nın UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 05.08.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5772, Karar No: 2015/12035, Tarih: 14.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5772 E.  ,  2015/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, altın borsasında broker olarak çalıştığını davalının kendisine verdiği talimat ile uluslararası borsalarda davalı adına altın alım satımı yaptığını, 3 kg altın karşılığı zarar gerçekleştiğini bu zararı kendisinin ödediğini ileri sürerek 200.000,00TL alacağından şimdilik 10.000,00TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı altın borsasında broker olduğunu, davalı adına altın borsasında işlem yaptığını, bu işlem nedeniyle 3 kg altın zarar ettiğini, zararın da davalının emir ve talimatından kaynaklandığını ileri sürerek talepte bulunmuş, davalı ise davacıyla bu tür bir ilişki içerisine girmediğini, kendisine emir ve talimatlar vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece... 11.01.2011 tarihli yazısı ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporu hukuksal dayanaktan yoksun olup, ... yazısı da hukukun temel kurallarını bertaraf edecek şekilde bir yazı olduğundan bu yazıya da itibar edilmesine olanak bulunmamaktadır. Olayda davacının iddiasını yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Oysa davacı iddiasını ispat edebilecek hiçbir yazılı belge sunamamış ve iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne varki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davalıya yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.