muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12619, Karar No: 2013/32718, Tarih: 11.12.2013

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline, davacının diğer talepleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Her kısmi eda davasının alacağın tamamına ve hesaplamaya esas ücret vb. unsurlara yönelik tespit hükmü içermesi gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece davacının hesaplamaya esas ücretinin ne kadar olduğu açıklanıp, hangi ücrete itibar edildiği belirtilmeden “ücretin açılması muhtemel ek davada tartışılması gerektiği” yolundaki yasal olmayan gerekçe ile ücret belirlenmeden hüküm kurulması hatalıdır.

3-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı tanık anlatımlarından davacının okul kantininde 07.00-17.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 5 gün çalıştığı anlaşıldığından, bilirkişi raporu değerlendirilerek fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken varsayıma dayalı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32204, Karar No: 2020/12824, Tarih: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32204 E.  ,  2020/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK'nın 204/1, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

b) TCK'nın 158/1-e-son, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın beraatlarına ilişkin hükümler katılan vekili tarafından; sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükümler ise, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adana ili Yüreğir ilçesinde bulunan Algomed Tıp Merkezi acil servisinde çalışan doktor sanık ... tarafından yazılan ve katılan kuruma fatura edilen reçeteler araştırıldığında, reçetelerde hasta veya hasta yakınlarına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı, reçete arkasına hasta tarafından atılması gereken imzaların hasta veya yakınlarına ait olmadığı, bazı hastaların Algomed Cerrrahi Tıp Merkezine hiç gitmedikleri, reçetelerde yazılı olan ilaçları kullanmadıkları, hastaların bilgileri dışında raporlara eklemeler yapıldığı ve yine bilgileri dışında adlarına ilaç raporları düzenlendiğinin tespit edildiği ve bu reçetelerin sanık ...’ın birlikte hareket ettiği eczacı sanıklar ..., ... ve ...'ın eczanelerinden kuruma fatura edildiği, sanık ...'un da ... Eczanesinde kalfa olarak çalıştığı ve sanık ... ile birlikte hareket ettiğinin tespit edildiği, ayrıca Farma Eczanesi mesul müdürü olan sanık ...’ın kuruma fatura ettiği reçetelerin içeriğinde bulunan 240 adet ilaç küpürünün de sahte olduğunun belirlendiği, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

A- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; 09/07/2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, iddianamede Özel Algomed Tıp Merkezine gitmediği ve muayene olmadığı iddia edilen 39 kişiden 35’inin tıp merkezine gittiğinin ve kendilerine tedavi uygulanıp reçete düzenlendiğinin dosyaya sunulan protokol kayıt defterinden anlaşıldığının tespit edilmiş olması, bu hastalardan 23 tanesinin reçetesinin sanığın kalfa olarak çalıştığı ... Eczanesi tarafından işleme konulmuş olması, protokol kayıt defterinde yer almayan hastalar..., ....’ın ise adı geçen tıp merkezine gidip muayene olduklarını ve ilaçlarını ... Eczanesinden aldıklarını beyan etmeleri, eczanede çalışan kişilerin kendilerine gelen rapor ve reçetelerin sahteliği konusunda bir araştırma yapma yükümlülüğünün bulunmaması, gelen reçete ve rapora göre ilaç verme zorunluluğunun olması, ilacın alımı sırasında reçeteye atılan imzanın hastaya ait olmamasının başlı başına reçetenin sahte olduğunu göstermeyeceği, iddia konusu reçeteleri düzenleyen doktor ... ile sanığın kalfa olarak çalıştığı eczanenin sahibi olan sanık ... hakkında beraat hükümleri verilmiş olması karşısında, dava konusu reçetelerin nasıl ve ne şekilde sahte olarak düzenlendiğinin ispat edilemediği anlaşılmakla; sanığın atılı suçları işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde, beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8840, Karar No: 2017/6191, Tarih: 02.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8840 E.  ,  2017/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ... Denetim Grup Müdürlüğü‘nün 28.10.2012 tarih ve 9196 sayılı suç duyurusu evrakında varlığından söz edilen dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu‘nun 21.10.2011 tarih ve RDK-1/718 sayılı mütalaasının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla; iddianamede nitelendirilmesi yapılan suçlar ile ilgili 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca sanık hakkında dava şartı olan mütalaa dosya içerisine getirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-213 sayılı Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a) Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır."

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK’nun 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK’nun 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilir. Somut olayda ..... Şube Müdürlüğü Mali Suçlar Büro Amirliği görevlilerince yapılan çalışmalarda, sanığın sahte fatura düzenleyerek para karşılığı piyasaya sürdüğü iddiası kapsamında işyerinde yapılan arama neticesinde suça konu faturaların ele geçirildiği vergi inceleme raporları içeriğinden anlaşılmakta ise de; bu operasyonun konusunun genel hükümlere ilişkin bir suç ihbarı yada VUK’nın 359. maddesi kapsamında olan eylemlere yönelik olup olmadığı, VUK’nın 359. maddesi kapsamında ise VUK’nın 142. maddesindeki özel hükümlere uygun bir arama yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından tespit edilemediğinden, öncelikle arama kararına dayanak teşkil eden dosya içeriğine ilişkin bilgi ve belgeler ile arama karar ve tutanakları temin edilip, aramanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, usulüne uygun olarak yapılmadığının belirlenmesi halinde, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin tek başına hükme esas alınamayağı cihetle, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddia ve kabul olunan sanığın, aşamalarda alınan savunmalarında suça konu faturaları düzenleyen şirketin suç tarihinde muhasebeciliğini yaptığını beyan etmesi karşısında; suç ve cezaların şahsiliği ilkesi de gözetilerek gerçeğin ve sanık ile şirket yetkilileri arasında iştirak iradesi bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen vergi raporlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması ile gerektiğinde faturalar üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu da alınarak sonucuna göre, şirket yetkilisi olmayan sanığın suça ne şekilde iştirak ettikleri de açıklanmak suretiyle, hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

a)Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b)Düzenlenen son fatura tarihini gösterir “23.12.2006“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2006“ olarak eksik yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18857, Karar No: 2015/20611, Tarih: 17.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/18857 E.  ,  2015/20611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2015

NUMARASI :

DAVACI : M.. B..

DAVALI : M.. O..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takibe konu ilamın kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminata ilişkin olduğunu, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 saylı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirleneceğini, bu nedenle vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanamayağını ve vekil edeninin Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğunu açıklayarak 09.04.2015 tarihli dosya kapak hesabının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7. bendinin , "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkemece icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" hükmünü içerdiği,davalı yanın ileri sürdüğü Anayasa Mahkemesi'nin 2013/... E, 2014/... K, sayılı 13/11/2014 tarihli kararı ile bu fıkra hükmünün iptali için açılan davanın reddedildiği ve davacı Bakanlığın 492 sy. Harçlar Kanunu'nun 13/j bendi gereğince her türlü harçtan muaf olduğu gerekçesiyle 09/04/2015 tarihli dosya hesabı işleminin iptaline, icra vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesine, borçlunun harçtan muaf olduğu dikkate alınarak dosya hesabının yeniden yapılmasına karar verilmesi üzerine hüküm,alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare

.//.

tarafından kamulaştırılması halinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

.//.

tarafından kamulaştırılması halinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli, 2013/... Esas 2014/... sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere her şeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt: 26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 28.11.2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun bu yöne ilişkin şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu yöndeki istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle ÎİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve ÎİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6077, Karar No: 2024/10407, Tarih: 23.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6077 E.  ,  2024/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/9 Esas, 2024/9 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorlu Çocuk Mahkemesinin 01.08.2023 Tarihli ve 2023/99 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Çorlu Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğü 22.09.2023 tarihli durum değerlendirme raporunda küçüğün annesi ile yapılan görüşmede, Elazığ iline taşındıklarını, güncel adresinin Hilalkent Mahallesi 8022. Sokak No:3D İç Kapı No:15 Merkez/Elazığ adresi olduğunu beyan ettiği, çocuğun il sınırları içinde yaşamadığını, bu nedenle çocuk ile görüşmenin yapılamadığını, hakkında danışmanlık tedbir kararı bulunan çocuğun Elazığ ilinde yaşadığını bu nedenle danışmanlık tedbiri kararının Elazığ Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından yapılmasının uygun olacağı hususu bildirilmiştir.

Mahkemece 27.10.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Elazığ ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Elazığ Çocuk Mahkemesinin 19.01.2024 Tarihli ve 2024/9 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasının takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, ilk tedbir kararını veren mahkemenin yetkili olduğu, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında Çorlu Çocuk Mahkemesi’nin 01.08.2023 tarih ve 2023/99 tedbir sayılı dosyasında danışmanlık ve sağlık tedbir kararı verildiği, söz konusu tedbir kararlarının uygulanmasının denetlenmesinin de kararı veren mahkemece yapılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a ve d alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Çorlu Çocuk Mahkemesinin 2023/99 Tedbir Talep sayılı dosyasında 01.08.2023 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 27.10.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Çorlu Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çorlu Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.