muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3982, Karar No: 2024/3101, Tarih: 02.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3982 E.  ,  2024/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2531 E., 2023/427 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kumluca 2. Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

SAYISI : 2018/180 E., 2021/191 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle;erkeğin, psikolojik şiddet uyguladığını, aşağıladığını, küçümsediğini, hor gördüğünü, müvekkilinin gerek ortak hanenin ihtiyaçları gerekse de şahsi ihtiyaçları için çalışmak mecburiyetinde kaldığını, davalının sabah işe çıkıp akşam geldiğini, evde eşi ve çocukları için ihtiyaçlarına pay ayırmadığını, davalı-karşı davacının ailesine zaman ayırmadığını, davalı-karşı davacının gelişme çağında olan çocukları ile ilgilenmediğini, çocukların baba sevgisinden yoksun olduklarını, davalı-karşı davacının yıllar yılı süre gelen eylemleri nedeniyle evliliğin çekilmez hale geldiğini, ortak çocukların baba ile hiçbir konuyla ilgili konuşmadıklarını, evlilik birliği içerisinde davacı-karşı davalının ve ortak çocuklarının çoğu ihtiyaçlarının müvekkilinin babası tarafından karşılandığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı-karşı davalı anneye verilmesine, çocuklar yararına aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata, 7 çift bilezik, 22 ayar bir set, bir adet kelepçeli bilezik, kolyeler, küçük altınlar, künyeler, bilezikler olmak üzere ziynet eşyalarının bedeli olarak şimdilik 1.000,00-TL'nin davalı-karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların gençlik heyecanı ve mutluluk hayalleri içinde evlendiklerini ancak davacı-karşı davalının ailesinin baskısına boyun eğmesi nedeniyle yaşamında karşılaştığı her olumsuzluklardan müvekkilini suçladığını, tarafların evlendikten sonra davacının çalışmak istediğini söylediğini müvekkili tarafından bellona mağazasında davacı-karşı davalının çalışmasını sağladığını, davacı-karşı davalının nafaka ve tazminat istemlerinin hukuka aykırı olduğunu, çünkü müvekkilinin bir baba olarak çocuklarının ihtiyaçlarını her daim karşıladığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davalı-karşı davacı babaya verilmesine, çocuklar yararına aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın her yıl TEFE/TÜFE oranında arttırılmasına, davalı-karşı davacı erkek yararına 100.000,00-TL maddî ve 100.000,00-TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, her iki tarafın karşılıklı olarak birbirleriyle anlaşamadıkları evlilik birliği içerisinde karşılıklı özveri ile aşılabilecek gündelik sorunları tartışma sebebi haline getirdikleri, bu hali tarafların eşit kusurlu şekilde boşanmaya sebebiyet verdikleri gerekçesiyle kadının davasının kabulü ile 4721 sayılı 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı-karşı davalı anneye verilmesine, çocuklar ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar yararına aylık 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-karşı davalı kadın yararına aylık 400,00-TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, erkeğin karşı davasının feragat nedeniyle reddine, davacı-karşı davalı kadının ziynet eşyası talebinin kabulü ile 48.739,71-TL ziynet bedelinin davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; eksik ve hatalı bir inceleme ile soyut iddiaların karara gerekçe yapıldığını belirterek kadının davasının reddine karar verilmesi gerektiği yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; eksik ve hatalı bir inceleme ile soyut iddiaların karara gerekçe yapıldığını belirterek kusur, nafakaların miktarı, kadının reddedilen tazminat talepleri ile ziynet eşyası alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2-Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; eksik ve hatalı bir inceleme ile soyut iddiaların karara gerekçe yapıldığını belirterek kusur, nafakaların miktarı, kadının reddedilen tazminat talepleri ile ziynet eşyası alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece; "... her iki tarafın karşılıklı olarak birbirleriyle anlaşamadıkları evlilik birliği içerisinde karşılıklı özveri ile aşılabilecek gündelik sorunları tartışma sebebi haline getirdikleri, bu hali tarafların eşit kusurlu şekilde boşanmaya sebebiyet verdikleri..." gerekçesiyle kadının boşanma davasının kabulü ile eşlerin boşanmalarına karar verilmiş ise de, karar gerekçesinin dosya kapsamında toplanan delillerle uyumlu olmadığı,Mahkemece erkeğe izafe edilen kusurlar yönünden dinlenilen davacı-karşı davalı tanıklarının sözlerinin bir kısmının duyuma dayalı beyanlar olup, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu,evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurunun bulunduğunun kanıtlanamadığı, kadının boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek kadının boşanma davasının reddine, ziynet alacağı davasının dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu belirterek reddedilen davasının tamamı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı, 166ıncı maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8998, Karar No: 2008/10065, Tarih: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8998 E.  ,  2008/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 2088 ada 5, 2089 ada 104 ve 109 parsel sayılı taşınmazlar ile belediyeye ait 3059 ada 8 parseldeki 119/2400 pay ile 254 ada 124 parseldeki 1639/2000 payın takas edildiğini, ancak takas işleminin usule uygun yapılmadığını ve takasa konu taşınmazların aynı değerde olmayıp belediyenin zarara uğratıldığını ileri sürerek, iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, takas işleminin 2942 sayılı yasanın 26.maddesi uyarınca yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ... Meclis ve Encümeni'nin görev ve yetkileri ... Kanununu ile belirlenmiş olup, 5393 Sayılı Yasanın 18/c maddesine göre " taşınmaz mal alımına, satımına, takasına (trampa) tahsisine , tahsis şeklinin değiştirilmesine" ... meclisi yetkili kılınmış, ayrıca aynı yasanın 34/g maddesinde de encümenin görevleri arasında taşınmaz mal satımına,trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak yetkisi sayılmıştır..Kanunun açık hükmünden de anlaşılacağı üzere, ... Encümeninin belediyeye ait taşınmaz malı trampa yetkisi bulunmadığına ve davanın devamı sırasında çekişme konusu taşınmazlardan 254 ada 124 parsel sayılı taşınmazdaki diğer paydaştan satın alınan pay dışındaki çekişmeli 1639/2000 payın iptali ve tescili hakkında hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.860,00 YTL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34475, Karar No: 2018/9434, Tarih: 26.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34475 E.  ,  2018/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını ve 05/11/2007 yılında işe başladığını, 30/04/2015 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığını, işyerinin taşınacağı bildirilerek işten çıkarıldığını, 16.000 TL ödeme yapıldığını, en son ücretinin 1.600 TL olduğunu, yemek ve yol ücretlerinin işverence karşılandığını, bir hafta saat 08,00’den 20.00’ye kadar, bir hafta saat 20.00’den 08.00’e kadar vardiyalı şekilde ve haftalık iznini kullanmadan çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, hak ettiği yıllık izin haklarını kullanmadığını, asgari geçim indirimlerinin de hak ettiği şekilde ücretlerine yansıtılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; müvekkile ait işyerinin ...'ya taşınması nedeniyle davacının ve bir kısım işçinin iş akdini zorunlu bir şekilde feshettiğini, iş sözleşmeleri feshedilen işçilere kıdem tazminatının ödendiğini, en son aldığı ücretin 1.956,00 TL/brüt olduğunu, iş akdinin sona ereceğine dair 16.01.2015 tarihinde bildirim yapılıp 8 haftalık ihbar süresinin kullandırıldığını, davacının iş arama iznini toplu olarak kullanma isteği üzerine 02.02.2015-18.02.2015 tarihleri arasında davacıya toplu olarak iş arama izni kullandırıldığını davalı şirkette yasal süreyi aşan çalışmanın olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını, davacı tarafından imzalanan fazla çalışma muvafakatnamesinin işyeri dosyasında mevcut olduğunu, zorunlu hallerde yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, 15.04.2015 tarihli ibranamede belirtildiği üzere davacının bir alacağının bulunmadığını ve davalı şirketi ibra ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır.

Dosyada mübrez ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişi doğru bir şekilde gece çalışmasını da hesaplamış ancak devamında ”...Bu süre yasal çalışma süresinden 19,5 saat fazladır. Yargıtay, bir kişinin sürekli biçimde günde 3 saatten çok, fazla mesai yapmasının insan takatine ve çalışma hayatının olağan akışına uygun olmadığı...” şeklindeki açıklamasıyla, tanık beyanına göre hesaplamanın haftalık 18 saat sınırı üzerinden yapılması gerektiğini belirterek, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle fazla mesai ücretini hesaplamıştır. Oysa Dairemizin haftalık çalışmanın en fazla 18 saat olacağına dair bir içtihadı bulunmamaktadır.

Bu nedenle ispatlanan gece çalışması ile birlikte davacının haftalık 19.5 saat fazla mesai yaptığının kabulüyle, fazla mesai ücretinin yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5897, Karar No: 2020/2229, Tarih: 11.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/5897 E.  ,  2020/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava iş kazası sonucu sigortalının vefatı iddiasına dayalı hak sahiplerinin maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, 03/07/2019 tarihinde davanın 2. kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.6100 HMK'nın 30. maddesine "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür" ve HMK'nın 150/2 maddesinde ifade edildiği üzere "geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez".Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Anayasa'nın 141/son ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın duruşmaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın "geçerli bir özrü nedeniyle duruşmaya katılmadığı" kabul edilerek dosya işlemden kaldırılmamalıdır.Davacı vekilinin 01/07/2019 tarihli mazeret dilekçesi mahkemeye intikal etmiş olması, mazerette sebep belirtilmemiş ise de elektronik ortamdan vekilin duruşma gününün görülebileceği ve böylelikle hak kaybına yol açılmayacağı anlaşıldığından mazeret dilekçesi geçerli kabul edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken HMK 150. maddesi gereğince davanın 2.defa takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13822, Karar No: 2022/10501, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13822 E.  ,  2022/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat davasının Uyuşmazlık Hakemince yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine dair verilen 23/12/2020 tarih ve 2020/İHK-28636 sayılı kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; 01/02/2018 tarihinde davalıya trafik sigortalı aracın davacının annesi olan desteği yayaya çarpması sonucu vefat ettiğini, davacının destek ile birlikte yaşadığını, annesinin aldığı maaşla geçindiğini, davacının ağbisinin de annesinin ölümünden üç hafta sonra vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 500,00 TL defin ve cenaze giderinin davalıdan tahsilini talep etmiş; 27/04/2020 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini toplam 73.518,15 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile 69.518,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının 30/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince; davalının itirazının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze- defin gideri istemine ilişkindir.

Desteğin çocuklarının bakım ihtiyacından ne zaman kurtulacaklarını tayin etmek çocuğun yaşadığı yöreye, sosyal çevreye, çocuğun özelliklerine, cinsiyetine, ailenin sosyal ve ekonomik durumuna göre değişmektedir. Destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapamayacaklar ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik içtihatları uyarınca normal şartlarda erkek çocuklar 18, kız çocukları 22 yaşına kadar, kız çocuklarının yüksekokul okuyor olması ya da okuması ihtimali varsa 25 yaşına kadar destek tazminatı alabileceklerdir.

1959 doğumlu olan davacı, 1940 doğumlu desteğin kızı olup, olay tarihinde 22 yaşın üzerindedir.