muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14506, Karar No: 2023/19302, Tarih: 12.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı BOTAŞ vekili ve davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen miktar gözetildiğinde davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin düşük hükmedildiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı BOTAŞ vekili; davacının kendi işçisi olmadığını, müvekkili BOTAŞ'a yöneltilen davanın müvekkilinin ihale makamı olması ve ayrıca 854 sayılı Kanun'da asıl işveren alt iş veren ilişkisinin düzenlenmemiş olması nedeniyle husumetten reddi gerektiğini, tüm çalışma hayatı boyunca yıllık izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, gemiadamının yaşlılık aylığı için ön görülen yaş dışındaki koşulları tamamlayarak kıdem tazminatı talep etmesinin mümkün olmadığını ayrıca ihbar olunan işverencelerce kıdem tazminatı ödemelerininde yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalının faaliyet gösterdiği limanlarda bulunan römorkörlerinde çalışan gemiadamı olduğu, davacının yaptığı işin niteliği gereği işyerindeki asıl iş olduğu, asıl işin bölünerek yükleniciye verilmesi mümkün olmadığından karar yerinde gösterilen tüm gerekçelerle muvazaa olgusunun tespit edilmesinin yerinde olduğu, davacının toplamda 120 gün yıllık ücretli izin kullandığının kabulü ile hükme esas alınan hesap bilirkişi ek raporunda yapılan hesaplamada belirtilen ve davacının hak kazandığı 720 günden 120 günün mahsubu ile bakiye 600 gün üzerinden yıllık ücretli izin alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken davacı ikrarı ve imzalı yıllık izin defteri dikkate alınmaksızın yazılı şekilde bu alacağa ilişkin hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu ayrıca davacı lehine eksik miktarda vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekçesiyle davalı BOTAŞ vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı BOTAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı BOTAŞ vekili;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ile dava konusu işçilik alacaklarından davalı BOTAŞ'ın sorumluluğu bulunup bulunmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı ve yıllık izin ücretinin hesabı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ile dava konusu işçilik alacaklarından davalı BOTAŞ'ın sorumluluğu bulunup bulunmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı ve yıllık izin ücretinin hesabı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 854 sayılı Kanunu'nun 2 nci maddesinin (B) bendi ile 20 nci ve 40 ıncı maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi.

3. Değerlendirme

1. Davacı vekili; davalı Şirketler arasında yapılan iş alımına ilişkin sözleşmenin gerçek bir iş alımını içermediğini, bu ilişkinin işçi teminine yönelik olduğunu, bu nedenle taraflar arasında tesis olunan iş alım sözleşmesinin muvazaalı olması nedeniyle davalı BOTAŞ'ın diğer davalı Şirket ile birlikte işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı BOTAŞ vekili ise 854 sayılı Kanun'da asıl işveren alt işveren ilişkisinin düzenlenmediğini ve davalılar arasında 4734 sayılı Kanun çerçevesinde tesis edilen usule ve mevzuata uygun bir iş alım ilişkisi bulunduğunu, bu nedenle davalı diğer şirket çalışanlarının işçilik alacaklarından müvekkili Kurumun sorumlu olmadığını savunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince; her ne kadar davalılar arasında 854 sayılı Kanun kapsamında bir iş alım sözleşmesi bulunsa da iş alım amacı olmaksızın yapılan sözleşmenin işçi temini amacı taşıdığı ve muvazaalı olduğu, gemiadamları tarafından işçilik alacaklarının hem görünüşteki işverenlerden hem de gerçek işveren olan davalı BOTAŞ'tan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi de kararı yerinde bularak davalı BOTAŞ'ın istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Ne var ki varılan bu sonuç eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

3. Dava konusu işyeri ve çalışma ilişkileri 4857 sayılı Kanun kapsamında değil ise de, davalılar arasındaki ilişkinin 6098 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi kapsamında muvazaaya dayanıp dayanmadığının değerlendirilmesi açısından verilen işin yardımcı iş olup olmadığının tespiti önem taşımaktadır. Nitekim 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinin 20.11.2017 tarihli değişiklikten önceki metninde; idarelerce kanun, tüzük ve yönetmeliklere göre istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceği düzenlenmiştir. Kanun metninin 20.11.2017 tarihli değişikliğinden sonra "5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatları, il özel idareleri, belediyeler ile bağlı kuruluşları ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birlikleri, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketler; merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü, mahalli idare ve şirket bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı veya niteliği itibarıyla bu sonucu doğuracak şekilde alım yapamaz ve buna imkân sağlayan diğer mevzuat hükümleri uygulanmaz" ifadelerine yer verilmiş olup kamu iktisadi teşebbüsleri bu kapsama dâhil edilmemiştir. Davalı BOTAŞ, bir kamu iktisadi teşebbüsü olup değişiklikten önceki uygulama davalı BOTAŞ için geçerlidir.

4. Şu hâlde İlk Derece Mahkemesince belirtilen yönde bir araştırma ve inceleme yapılıp alanında uzman bilirkişilerden oluşan bir heyetten bilirkişi raporu alındıktan ve dosya kapsamı ile tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra bir karar verilmelidir. İlk Derece Mahkemesince yapılacak araştırma sonucunda, davacının yaptığı işin yardımcı iş kapsamında kaldığının belirlenmesi durumunda davanın BOTAŞ yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, asıl iş kapsamında olduğu tespit edilirse davalıların birlikte sorumlu tutulması gerektiği gözetilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı BOTAŞ'a iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14112, Karar No: 2016/8362, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14112 E.  ,  2016/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 12.651,36 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 12.651,36 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 27.04.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 500 TL alacağın 05.01.2015 dava tarihinden itibaren, 12.151,36 TL alacağın ise 27.04.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9740, Karar No: 2020/8020, Tarih: 08.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/9740 E.  ,  2020/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılanlar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıkların, haklarında kısıtlılık kararı verilen ... ve ... ‘un bu durumunu bilip bu kişileri inandırıp Ankara .....Noterliğinde ....İnşaat Taahhüt Otomotiv ve yedek parça ithalat ihracat ticaret limited şirketi ana sözleşmesini düzenleyip şirket kurdukları, şirket sözleşmesi ile birlikte maliyeye müracaat edip ticaret kaydı alıp ticaret siciline kayıt yaptırdıkları ve sanıklardan ...'ya vekalet verdirdikleri akabinde kurulan bu şirket üzerinden şirket adına sahte faturalar düzenleyip piyasaya arz edildiği iddia olunan olayda; kurulan şirketin adresinde Maliye/Vergi dairesi yetkililerince iş yeri yoklama belgesi tanzimine esas olmak üzere denetim yapılıp yapılmadığı yapıldı ise bu denetim sırasında şirket adına kimin hazır bulunduğunun araştırılmadığı, .... şirketi adına piyasaya sahte faturalar verdiği iddiası üzerine katılanlar aleyhine Ankara 17.Asliye Ceza mahkemesin’de açılan 2012/1015 esas sayılı dosyası yerine 2012/105 esas sayılı konu ile ilgisi bulunmayan dosyanın getirilmesi, sahte fatura iddiasına konu edilen Vergi Raporu ile hangi faturaların sahte olduğunun dosya kapsamında araştırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılanların beraatleri ile sonuçlanan Ankara 17.Asliye Ceza Mahkemesi 2012/1015 esas sayılı dosyasının bir örneğinin denetime elverişli şekilde dosya arasına alınması, bu dosya içerisinde vergi raporu bulunmaması halinde hangi faturaların sahteliği iddiasının bulunduğunun tespiti için vergi raporunun temin edilmesi, Maliye/ ilgili Vergi dairesinden şirketin adres denetimi raporlarının temin edilip denetim sırasında kimin bulunduğunun araştırılmasının ardından sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hükümlerin kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar müdafilerinin eksik inceleme ile hükümlerin kurulduğuna dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9203, Karar No: 2012/26190, Tarih: 05.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9203 E.  ,  2012/26190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı kocanın temyiz için gerekli temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen 03.02.2012 tarihli ek karar davalıya tebliğ edilmemiştir. 03.02.2012 tarihli ek kararın davalıya tebliğinin sağlanıp tebligat belgelerinin dosya içerisine alındıktan ve ek karar yönünden temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.05.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4703, Karar No: 2019/6373, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4703 E.  ,  2019/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... Sulh Hukuk, .... 2. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve .... 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP MERNİS adres sorgusunda kısıtlı adayının ...... adresinde ikamet ettiğinin tespit olunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP MERNİS adres sorgusunda kısıtlı adayının ...adresinde ikamet ettiğinin tespit olunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP MERNİS adres sorgusunda kısıtlı adayının .... adresinde ikamet ettiğinin tespit olunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise küçük ...'ın MERNİS adresinin "......" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi ise emniyete yazılan müzekkereye bila ikmal cevap verilmiş, küçük ...'ın ..... adresi olan "........." adresinde yapılan araştırmada tanıyan/bilen olmadığından cevap verilemediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından ...... İlçe Emniyet Müdürlüğünün kolluk araştırması sonucunda küçüğün Yıldırım Beyazıt Polis merkezince .... bağlı ... ... Evine yerleştirildiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16157, Karar No: 2014/16516, Tarih: 06.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16157 E.  ,  2014/16516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/6-2014/142

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu ihaleye ilişkin satış kararı tarihinin 05.01.2013’den sonra olduğu anlaşıldığından; satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise buna ilişkin kayıtların ve ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise Yargıtay incelemesine esas teşkil edecek şekilde bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı uyap çıktılarının (icra müdürlüğünün imza ve mührünü taşıyan birer örneğinin) satışı yapan icra müdürlüğünden temin edilerek (imza ve mührü ihtiva etmeyen belgelerin Yargıtay denetimi sırasında incelemeye esas teşkil etmeyeceği gözönünde tutularak) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/3569, Karar No: 2015/12025, Tarih: 29.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3569 E.  ,  2015/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 17. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/189-2014/733

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması/azaltılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile davacı ve ortak çocuk için ödenen nafakaların yeterli olmadığını ileri sürerek aylık 500.00 TL olan iştirak nafakasının ve aylık 400.00'TL olan yoksulluk nafakasının 2.000.00'er TL ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Davalı yanın açtığı ve bağlantı nedeni ile eldeki dava ile birleştirilen davada ise babanın işsizlik maaşı aldığı ileri sürülerek yoksulluk nafakasının 100.00'TL ye, iştirak nafakasının 250.00'TL ye indirilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, iştirak nafakasının 575.00.- TL ye, yoksulluk nafakasının 460.00'TL ye yükseltilmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının (birleşen davada davacı) vekilinin tüm, davacı (birleşen davada davalı)nın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı (birleşen davada davalı)nın kabul gören temyiz itirazlarına gelince;

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Anne ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

TMK'nun 175.maddesinde; "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir ", TMK'nun 176/4. maddesinde de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir" düzenlemeleri bulunmaktadır.

Anılan yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre, olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır. Somut olayda, babanın ihracat sorumlusu olarak çalıştığı, 1.300.00.TL kazandığı, aracı ve iki evinin olduğu, 570.00.TL kira ödediği, babanın ayrıldığı şirketten ise net olmak üzere 5.343.14 TL.izin ücreti, 49.127.42.TL kıdem tazminatı, 6.527.24.TL ihbar tazminatı aldığı, ortak çocuğun 2005 doğumlu olduğu, Devlet okulunda okuduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davacı yararına az yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiş olup, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, tarafların gerçekleşen sosyal-ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyi, özellikle davalı babanın da ortak çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı da az bulunmuş, bu konu hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, hükmün bu sebeple de bozulmasına karar verilmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü davalı babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda iştirak ve yoksulluk nafakalarına hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.