muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8082, Karar No: 2015/15245, Tarih: 28.04.2015

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin uluslararası ... firmasının ortaklığı ile kurulduğunu, sadece ... ve ... bölgesinde 70 kuruluşu ve 10.000 üzerinde çalışanın bulunduğunu, şirketin yiyecek ve içecek meşrubat alanlarında ambalajlama ve paketleme yaptığını, şirketin temel haklara ve sendikal haklara saygılı olduğunu, çalışanların sendikal haklarını kullanması konusunda bugüne kadar herhangi bir yönlendirme ve ayrımcılık yapmadığını, sendikanın 24/02/2012 tarihinde bakanlığa yetki başvurusunda bulunduğunu, yetki tespit kararını 26/11/2012 tarihinde tebliğ edildiğini, bu tebliğden itibaren işyerinde sendikal faaliyette bulunulduğunu şirketin öğrendiğini, aradan bir buçuk yıl zaman geçtiğini, feshin sendikal bir sebeple ilgisinin bulunmadığını, işyerinde hali hazırda bir çok çalışanın sendika üyesi olduğunu, davacının taşeron işçilerine tanıklık yaptığını, bu sebeple iş sözleşmesinin fesih edildiğini iddia ettiğini, oysa davacının herhangi bir tanıklığının söz konusu olmadığını, davacının iş sözleşmesinin davranışlarındaki olumsuzluk sebebiyle geçerli olarak fesih edildiğini ve davacının haklarının ödendiğini, işyerinde davacının hat teknisyeni olarak çalıştığını, son dönemde bir kısım çalışana fazla mesaiye kalmamaları yönünden rahatsız edici mahiyette mütecaviz davranışlar sergileyerek baskı yaptığını, işyeri barışını bozucu davranışlar sergilediğini, davacının bu konuda 03/03/2014 tarihinde savunmasının alınmak istendiğini, ancak davacının savunma yazını almaktan imtina ettiğini, daha sonra 05/03/2014 tarihinde davacının yazılı savunmasını getirdiğini ve savunmasında şirket yöneticileri hakkında suçlayıcı ifadeler kullandığını, amiri konumundaki kişilere karşı saygısız ifadeler sarfettiğini, davacının savunmasının yeterli görülmediği gibi şirket yöneticilerini suçlayıcı ifadeler kullandığını, davacının iş sözleşmesini iş arkadaşlarına karşı rahatsız edici mahiyette mütecaviz ifadeler sergileyerek baskı yapması, çalışanlara karşı onur kırıcı ifadeler sarfetmesi iş barışını ve huzurunu bozucu davranışlar sergilemesi, davranışlarındaki tüm bu olumsuzluklar sebebiyle iş sözleşmesinin yasal hakları ödenmek suretiyle fesih edildiğini, işyerinde üçlü vardiya sistemine göre çalışıldığını, normal şartlarda fazla mesai yapılmadığını, sadece başka bir işçinin hastalanması veya yıllık izinde olması nedeniyle yada üretim değişikliği, bakım gibi nedenle fazla mesai yapılmasının söz konusu olduğunu, bu çalışmaların karşılığının da ödendiğini, davacının 2011 yılında fazla mesaiye kalmadığını, 2013 yılında muvafakatname vermeksizin fazla mesai yapmasını, 2014 yılında muvafakat vermemesine ve fazla mesaiyeye kalmamasına bir gerekçe oluşturmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 20 yıllık kıdemi süresince hakkında herhangi bir tutanak tutulmaması, iş yerinde çalışan işçilerden biri hakkında sendikal faaliyetin engellenmesi suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi, sendikalaşma süreci başladıktan sonra sendika üyesi olan işçilerin iş akitlerine son verilmesi nedeniyle iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçinin, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Dosya içeriğine göre mahkemece, davacı işçinin iş akdinin feshini gerektirecek soyut nedenler dışında feshin geçerli olduğuna ilişkin ispata yarar delil bulunmadığı gerekesiyle davanın kabulüne dair verilen karar isabetlidir.

Ancak yerel mahkemece davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiği kabul edilmiş ise de; feshin başka bir sebebe dayandığını iddia eden davacının bu iddiasını ispat ile yükümlü olduğu ve davacının sendikal nedenlerle iş akdinin feshedildiğini ispatlayamadığı gözetilmemiştir.

Şöyle ki; davacı fesih tarihinden yaklaşık 2 yıl önce sendikaya üye olmuş ve bu dönemde sendika davalı işyerinde yetki almıştır.

Mahkeme, gerekçeli kararında, davalı işyerinde çalışan bir işçi hakkında sendikal faaliyetin engellenmesi suçu nedeniyle açılan ceza davasını gerekçe olarak göstermiş ise de bu davanın açılış tarihinin de fesih tarihinden yaklaşık 2 yıl önce olduğu, davalı işyerinde sendikalaşma faaliyetlerinin başladığı tarihlere denk geldiği dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı tanık beyanlarına göre işyerinde halen çalışan sendika üyesi işçilerinde de bulunduğu anlaşılmakla davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğinin ispatlanmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞİNE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 238.10 TL yargılama giderinin davalılarda tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7651, Karar No: 2010/18307, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7651 E.  ,  2010/18307 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.7.2009 gün ve 98-216 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkeme kararının davalı tarafa kalemde tebliğine ilişkin tebligat parçasının incelenmesinde; kararın tebliğ tarihinin yazılı olmadığı ve bu itibarla teblig tarihinin belirlenemediği anlaşılmış olup, mahkeme kararının davalı tarafa hangi tarihte tebliğ edildiğinin tespit edilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairernize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2786, Karar No: 2010/5857, Tarih: 21.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2786 E.  ,  2010/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşleri ... ve ...'ı bıçakla yaralamaktan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Siirt) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/10/2009 gün ve 125/169 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ı bıçakla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı mağdur ...'a yönelik tahrik ve takdire ilişen, mağdur ... yönünden takdire yönelen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1725, Karar No: 2022/10095, Tarih: 24.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1725 E.  ,  2022/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.”, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir..” şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10/04/2019 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin yüzlerine karşı tefhim edildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 12/04/2019 tarihli temyiz süre tutum dilekçesi sunduğu, süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 01/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinin 7 günlük yasal süreden sonra 12/07/2019 tarihinde verildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 24.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33459, Karar No: 2013/40234, Tarih: 16.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33459 E.  ,  2013/40234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bahsi geçen yasa hükmünde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK’nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İİK. nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 sayılı kanunun 37. maddesi gibi).

Alacaklının borçlu aleyhinde genel haciz yolu ile başlattığı ilamsız icra takibinde, İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan ve mücerret borç ikrarını içeren bir belgeye dayanmadığı tartışmasızdır. Ancak borçlunun 10/04/2013 tarihinde icra müdürlüğüne itirazında "Söz konusu şirkete kat karşılığı arsamı verdim. Karşılığında protokol yaparak ve 40.000,00 TL vererek sözleşmedeki daireden başka bir daireye çıktım. Yükümlülüklerimi yerine getirdim. Bundan dolayı borcu kabul etmiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir. Bu durumda borçlu, borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını “ödeme olgusuna” dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında, alacaklının artık İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan “hukuku ilişki ve borçtur”. Borçlu hukuki ilişki ve borcu kabul edip ödediğini ileri sürdüğüne göre, kabul edilen bir hususun ayrıca İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı açıktır. Yargıtay’ın yerleşmiş görüşü bu doğrultudadır (Hukuk Genel Kurulu’nun 4.12.1985 tarih ve 12/27-984 sayılı kararı).

O halde, mahkemece İİK'nun 68/5. maddesi uyarınca borçlunun sunduğu ödeme belgesinde yer alan imzanın alacaklıya ait olup olmadığı konusunda imza incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31561, Karar No: 2016/4410, Tarih: 08.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/31561 E.  ,  2016/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun’un 82. maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli ve zabıt mümziilerinin yeminli beyanlarıyla doğrulanan suç tutanağındaki savunmasında sanığın, dava konusu ağaçları yakacak ihtiyacı için römorka yüklediğini beyan etmesine, mahallinde yapılan keşif sonrası orman mühendisi bilirkişinin düzenlediği raporda, suça konu yapacak vasfındaki kızılçam ağacının motorlu testere ile dipten kesilmiş olduğunun belirtilmesine göre, sanığa atılı yapacak emval veren ağaç kesmek suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7253, Karar No: 2025/1172, Tarih: 17.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/7253 E.  ,  2025/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mağdur sayısınca mahkumiyetine dair hükümlerin

istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanığın mağdurelere yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aştığına, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan ceza verilmesi yerine daha az ceza verilmesi ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurelerin iddiaları üzerine okul yönetimince düzenlenen tutanak ve tanık olarak dinlenen öğretmenlerin beyanları ile mağdurelerin beyanları arasında çelişki bulunduğuna, mağdure ...’un ilk beyanlarına göre sanığın atılı suçları işlemediğinin sabit olduğuna, olayın yaşandığı iddia olunan zaman dilimi ve olayın olduğu iddia edilen yerde başkaca öğrencilerin de olması nedeniyle atılı suçun işlenmesinin mümkün olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğine dair somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14972, Karar No: 2023/2462, Tarih: 21.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/14972 E.  ,  2023/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2. Kenevir ekme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/11 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/868 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Diğer sanık ...'ın 09.11.2020 tarihli ikrar içeren dilekçesinin mahkemece değerlendirilmemesi ve mahkemece olay yerinde keşif yapılmaması sebepleriyle eksik inceleme yapıldığına,

4. Aramanın hukuka aykırı olabileceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Diğer sanık ...'ın 09.11.2020 tarihli ikrar içeren dilekçesinin mahkemece değerlendirilmemesi ve mahkemece olay yerinde keşif yapılmaması sebepleriyle eksik inceleme yapıldığına,

4. Aramanın hukuka aykırı olabileceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmü kesinleşen sanık ...'in ikametinde eroin depoladığı ve uyuşturucu maddeleri hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açılan ancak vasıf değişikliği nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...'a ikamet önünde sattırdığı yönünde bilgi alınması üzerine söz konusu ikamette yapılan aramada ikametin avlu kısmında 27 paket eroin, dikili halde 2 kök hint keneviri, 2 adet şeffaf beyaz poşet içerisinde Kafein ve Parasetamol içerir madde, çok sayıda şeffaf poşet parçaları, siyah plastik toka, bir adet makas'ın ele geçirildiği olayda; sanık ...'in aşamalardaki savunmasında uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği evde zaman zaman kaldığını beyan etmesi, olay günü ise eşi Kadir'i başka kadınlarla basmak için o eve gittiği ve uyuşturucu maddelerle bir ilgisinin bulunmadığı ve ikametin girişindeki saksılarda ekili olan hint keneviri bitkilerinin ise Hazar'a ait olduğunu duyduğu şeklindeki hayatın olağan akışına uymayan savunması ile ele geçen madde miktarı, maddelerin satışa hazır vaziyette tek tek paketlenmiş oluşu, çok sayıda paketleme malzemesinin ele geçmesi ve maddelerin gömülü şekilde gizlenmiş oluşu ile diğer sanık ...'in söz konusu ikamette oğlu ile gelini olan sanık ...'in ikamet ettiği yönündeki beyanları ile diğer tüm deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanık ...'in üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hüküm yönünden: