muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5229, Karar No: 2017/7765, Tarih: 23.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5229 E.  ,  2017/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 23.05.2017 duruşma günü için tebligat üzerine davacı vekilleri Av. ... ve Av. Zeliha Tuncer Uluç ile davalı vekili Av. .... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı kurum adına müvekkili belediye tarafından yapılmış bulunan Falez Kavşağı tünel geçişli köprülü kavşak yapılması işinde 528.016,90 TL, drenaj kaldırım ve asfalt kaplama yapım ve onarım işinde menhol kapaklarının yükseltilmesi ile ilgili olarak 6.288,10 TL, ana arter yollarda asfalt kaldırım bordür ve baca ızgara yol koduna getirme işinde menhol kapaklarının yükseltilmesi ile ilgili olarak 34.921,90 TL, Termosos Bulvarı yol ve yağmur suyu drenaj kanalı yapılması işinde 122.268 TL, Kardeşkentler Caddesi devamı imar yolu ikmal inşaatı işi kapsamında 199.806,75 TL'nin harcandığını; bu harcamaların davalı kurum adına yapılmış imalatlar olması nedeniyle müvekkili belediyeye külfet getirdiğini; davalı kurumun talep edilmesine rağmen bu narcamaları ödemeyeceğini bildirildiğini ileri sürerek; şimdilik, 10.000 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile istemini 1.114.382 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı belediyenin, Kardeşkentler Caddesi ile Termosos Bulvarında yapılan işlere ait giderleri davalı kurumdan isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 329.990 TL'nin davalıdan tahsiline dair verdiği hüküm; taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin 19.02.2015 gün ve 2014/21565 E. 2015/2559 K. sayılı ilamıyla;(...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı vekili davanın ıslahı üzerine ve ıslah dilekçesinin kendisine elden tebliğ edildiği 10.02.2012 tarihli celsede “ıslah dilekçesini kabul etmediklerini ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını” bildirmiştir. Mahkemece, davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı ileri sürdüğü zamanaşımı def'i hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Ancak, davalı vekili davanın ıslahı üzerine ve ıslah dilekçesinin kendisine elden tebliğ edildiği 10.02.2012 tarihli celsede “ıslah dilekçesini kabul etmediklerini ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını” bildirmiştir. Mahkemece, davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı ileri sürdüğü zamanaşımı def'i hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı belediyenin, davalı kuruma ihtarname gönderdiği 06.11.2007 tarihinde yaptığı masrafların miktarını bilebilecek durumda olduğu, haksız zenginleşmeye dayalı davanın ilk açıldığı tarihte bir yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, ancak davanın ıslah edildiği tarih itibariyle BK'nun 66. maddesinde gösterilen bir yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle ıslah edilen miktar yönünden davanın reddedilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek; davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 76. (karar tarihinde yürürlüğe girmiş olan HMK'nun 33.) maddesine göre; hakim, Türk hukukunu resen uygular. Diğer bir anlatımla; bir davada ileri sürülen maddi olayların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak hukuk kurallarını bulmak ve uygulamak, hakimin doğrudan görevidir.

Dava, davacı ... tarafından gerçekleştirilen yol çalışmaları sırasında, telefon hatları nedeniyle yapılan imalatların bedelinin davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir. Bu durumda, (taraflar arasında doğrudan bir sözleşme ilişkisi bulunmasa dahi) davacı belediyenin davalı kurum yararına yapmış olduğu imalatların bedelini, Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı (TBK'nun 526 ve devamı) maddelerinde düzenlenen vekaletsiz iş görme hükümleri gereğince isteyebileceği açıktır. Vekaletsiz tasarrufta ise; zamanaşımı süresi, (yasada ayrıca bir hüküm bulunmadığından) genel zamanaşımı süresi olan 10 yıldır.

O halde, mahkemece; davaya konu imalatların yapılmış olduğu 2005 ve 2006 yılları ile davanın ıslah edildiği 12.01.2012 tarihi arasında on yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilerek, davalı kurum tarafından (ıslah edilen alacak tutarına karşı) ileri sürülen zamanaşımı def'inin reddedilmesi ve davacı ... tarafından (Kardeşkentler Caddesi ile Termosos Bulvarında) davalı kurum yararına yapılan imalatların bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12599, Karar No: 2024/13343, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12599 E.  ,  2024/13343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş; bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi ve kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece yapılan inceleme sonucunda dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16523, Karar No: 2019/4887, Tarih: 23.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16523 E.  ,  2019/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair karar verilmiş olup, davacı vekilinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... hizmeti veren şirkette çok sayıda abonelikleri olduğunu, davalının kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, TRT payı, enerji fonu, dağıtım bedeli, KDV gibi adlar altında kanuna aykırı olarak tahsilat yaptığını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nin davalıdan ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu bedellerin tahsil edilmesinde hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; 17/06/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 Sayılı Kanunun 20.maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17.maddesinde yapılan değişiklik nedeni ile davanın reddine, yargılama giderinin taraflar üzerinde bırakılmasına, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş,

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; mahkemece mevzuat değişikliği gözönünde tutularak yargılama giderinin davacı üzerine bırakılması ve davalı yararına ücreti vekalete hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davacının istinaf sebebiyle sınırlı olarak bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden yargılama gerekmediğinden mahkemenin vekalet ücretine ilişkin bölümünün çıkartılarak, düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine dair kurulan

yerel mahkeme hükmü hatalı olduğu gibi İstinaf incelemesi sırasında, bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davalı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yönelik yerel mahkeme hükmü kaldırılarak hüküm fıkrasının düzeltilmesi yoluna gidilmiş ise de, davacı yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

yerel mahkeme hükmü hatalı olduğu gibi İstinaf incelemesi sırasında, bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile davalı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yönelik yerel mahkeme hükmü kaldırılarak hüküm fıkrasının düzeltilmesi yoluna gidilmiş ise de, davacı yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10793, Karar No: 2015/22159, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10793 E.  ,  2015/22159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/309-2014/719

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 gününde belediye İmar planı içinde olup olmadığı değilse belediye veya mücavir olan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından istenildikten,

2-Taşınmaz imar planında ise imar durumu İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Beykoz Belediye Başkanlığı ve Boğaziçi imar Müdürlüğünden sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmazın denize resmi kurumlara ve en yakın yerleşim yerlerine yakınlığı hali hazır şehir haritasında işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.