muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1613, Karar No: 2011/3649, Tarih: 31.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1613 E.  ,  2011/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Tapuda kayıtlı ve taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 136 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı ev niteliğindeki muhdesatın davacı ... tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı tarafın buna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, taşınmaz üzerinde davacı tarafın da 807/1733 oranında paydaş olduğu gözetildiğinde karar ve ilam harcının toplam muhdesat değerinin davalı taraf payına isabet eden bölümü üzerinden hesaplanması gerekirken bu olgu gözardı edilerek davalı taraf aleyhine fazla miktarda karar ve ilam harcına hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “…mülkiyetinin davacıya ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, yine; hüküm yerinin iki numaralı bendinden sırasıyla “..4.171,30..” ve “..4.022,80…”rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla “…2.228,86…” ve “…2.080,36…” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 1.116,75 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 31.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6369, Karar No: 2018/8382, Tarih: 05.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6369 E.  ,  2018/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargı çevresi dışındaki Kale cezaevinde başka suçtan hükümlü olan sanığın,yerel mahkemece duruşmada hazır bulundurulmasına gerek görülmeyen oturumlar için duruşmaya getirilmemesine karar verilebileceğinden, hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır bulundurulmaması CMK.nın 196. maddesine aykırılık oluşturmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18800, Karar No: 2015/13884, Tarih: 24.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18800 E.  ,  2015/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Mahallesi çalışma alanında bulunan 780 ada 1 parsel sayılı 265,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve satın alma yoluyla .. adlı kişiye ait olduğu ancak adı geçen şahsın kimlik bilgileri ile kendisine ulaşılamadığı tutanağında belirtilmek suretiyle hak kaybına sebebiyet verilmemesi için davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tespitte uygulanan tapu kaydına, tapu dışı paylaşma ve satın alma iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine Mahkemece, dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı ve taşınmaz üzerinde davacı yararına zilyetlikle iktisap şartlarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazın kadastro tespiti tapu kaydına dayalı olarak yapılmış, davacı da tespitte uygulanan tapu kaydına, tapu dışı paylaşma ve satın alma iddiasına dayanmış olmakla dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmaza ait olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Bununla birlikte dava konusu taşınmaz, yerleşim alanı içerisinde, arsa niteliğinde bir taşınmaz olup, bu nitelikteki bir yer üzerinde zirai faaliyette bulunularak zilyetliğin sürdürülmesi mümkün olmadığı gibi yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından bu yerin davacı ve bayilerinin satın almak ve sahiplenmek suretiyle tasarruflarında bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3359, Karar No: 2018/2818, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3359 E.  ,  2018/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade davası sonrası işe başvurma talebinde bulunmasına rağmen, samimi bir işe başlatma teklifi olmadığını beyanla kıdem, ihbar, yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacağı, işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacağı yönünden, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin tazminat ve alacaklara yansıyacak emsal ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

SGK kayıtlarından davacının, davalılardan alt işveren Teknolojik Yapılar Şirketinde kaynak ustası olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin 30/06/2011 tarihinde feshedilmesi üzerine açtığı işe iade davasının kabulüne karar verildiği, Yargıtay incelemesinden geçerek 23/09/2014 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Ardından davacı kanuni süresi içinde iş müracaatında bulunmuş davalı Teknolojik Yapılar Şirketinin 15/11/2014 tarihli yazısı ile davacıya asgari ücret ile Mersinde çalışması yönünde davette bulunduğu, bu yazıya davacı vekilince işe başlatma davetinin samimi olmadığına ilişkin cevap verildiği, ancak adresin kapalı olması nedeniyle cevabı ihtarın iade edildiği anlaşılmıştır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olmakla, işverence gerçekleşen bu feshe bağlı olarak ihbar tazminatı ile süre yönünden şartları mevcutsa kıdem tazminatı ve işe başlatmama tazminatı, işçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretine göre ödenmelidir. İşçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin tespiti için ise emsal ücret araştırması yapılabileceği gibi, davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan çalışanların işe başlatmama tarihindeki ücretlerini gösterir kayıt ve belgelere de başvurulabilir. Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında borucu ve izole metal ustalarının asgari ücretin 2 katı tutarında: formen, ekip başı usta, teknisyen ve argon kaynakçılarının ise asgari ücretin 2,5 katı tutarında ücret alabilecekleri tespit edilmiştir. Bu araştırma neticesinde asgari ücetin 2.5 katı olan 2.835,00 TL ücret hesaplamaya esas alınmıştır. Ancak söz konusu araştırma yetersiz olmakla birlikte emsal işçi ücreti değerlendirmeye alınmamıştır. Mahkemece; davacı ile görev ve ünvan bakımından aynı nitelikte olan işçilerin geçersiz sayılan fesih tarihindeki ücret bordroları ile işe başlatmama tarihindeki ücret bordroları celp edilerek, emsal işçilerin ücret bordroları incelenerek işe başlatmama tarihinde davacının alabileceği emsal ücret belirlenmelidir. Davacının ücreti belirlendikten sonra gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile işe başlatmama tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/169, Karar No: 2025/2048, Tarih: 15.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/169 E.  ,  2025/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/186 E., 2022/222 K.

Sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 2024/2178 Esas, 2024/2801 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, şikayet olunan Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü karar düzeltme harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 15.05.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15054, Karar No: 2015/26448, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15054 E.  ,  2015/26448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı, ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15.10.1996 tarihinden emekli olduğu 06.07.2006 tarihine kadar ara vermeden çalıştığını, emekli olduktan sonra 09.11.2006 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 24.01.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, 28.02.2012 tarihine kadar istirahat verildiğini, istirahat bitiminde iş akdinin feshedildiğini, saha elemanı olarak çalıştığını, fesihten sonra 27.02.2012 tarihinde 4.112,82.-TL kıdem tazminatı, 1.552,48.-TL ihbar tazminatı ödendiğine ilişkin ibraname imzalatıldığını, ancak banka yolu ile 5.356,30.-TL ödeme yapıldığını, başka bir ödeme yapılmadığını, son net ücretinin 1.160,00 TL net olduğunu, kayıtlarda asgari ücret gösterildiğini, kalan tutarın elden ödendiğini, bir öğün yemek verildiğini, 01.01.2012-24.01.2012 tarihleri arası ücretinin ödenmediğini, kış aylarında 6 ay 08.00-17.00 saatleri arası, yaz aylarında 6 ay 08.00-18.00 saatleri arası çalışma yapıldığını, ayda en fazla bir gün hafta tatili kullandığını, dini ve milli bayramların tamamında çalıştığını ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; kısmi dava açılamayacağını, davacının kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarına istinaden 5.665,30.-TL’nın eksiksiz ödendiğini, davacının ücret bordrolarında belirlenen ücret ile çalıştığını, bordroların ihtirazi kayıt olmaksızın imzalandığını, haftada 6 gün 8 saat çalışıldığını, fazla mesai bulunmadığını, bayram çalışmalarının ve ücretlerin tamamının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas bilirkişi tarafından davacının fazla mesai alacağı hesaplanırken raporlu olduğu süreler nazara alınmayarak raporlu olduğu günlerde de fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Davacının raporlu olduğu tarihlerde çalışma olmadığından fazla mesai alacağını hesaplanması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3778, Karar No: 2007/6467, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3778 E.  ,  2007/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekillerince yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av.... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi kabulü ile bu niteliğine göre değerinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın Kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Kıymet takdir komisyonu raporunda 28518 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmazın üzerinde 15 yaşında 15 adet ve 50 yaşında 2 adet olmak üzere toplam 17 adet ceviz ağacının bulunduğu ve bunların taşınmazda 2600 m2 alanı kapladığı belirtilmiş iken, yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ceviz ağaçlarının sayısı açıkça belirtilmeden "kapama ceviz bahçesi 10x10 m. aralıklarla dikildiğinden kamulaştırılan 28518 m2 alanda 20 yaşında yaklaşık 285 adet ceviz ağacı bulunduğu kabul edilmiştir." denilerek varsayıma dayalı olarak taşınmazın tamamı ceviz bahçesi olarak değerlendirilmiştir. Bu durum karşısında öncelikle normal aralıklarla bir dekara kaç ceviz ağaçı düştüğü ilgili Tarım Müdürlüğünden sorulup belirlendikten sonra dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan ceviz ağaçlarının yaş ve sayılarının açıkça saptanması ile bu ağaçların kapladığı alanın kapama ceviz bahçesi olarak değerlendirilmesi, bundan arta kalan bir kısım varsa o bölümün de açık tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken bilirkişi kurulunun yukarıdaki hususları gözetmeyen ve denetime elverişli bulunmayan raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması,

2-Yörenin iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı) vb. özellikleri gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etken bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranının %5 olması gerekirken, bilirkişi kurulunca bu oranın %6 olarak alınmış bulunması,

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin ilgili Tarım Müdürlüklerinden getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerekirken, 2005 yılı verilerine göre hesaplama yapılıp bulunan değerin 2006 yılına endekslenmesi suretiyle net gelirin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 5.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3, Karar No: 2011/8, Tarih: 25.01.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-3 E.  ,  2011/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/261425

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Resmi nikâhlı eşini kasten öldürme suçundan sanık N. E..’nin 5237 sayılı TCY’nın 82/1-d ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında TCY’nın 53/1-2. maddesinin uygulanmasına, mahsuba ve zoralıma ilişkin, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.06.2006 gün ve 47-245 sayılı resen temyize tabi olan hüküm; sanık müdafii tarafından da temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 31.10.2007 gün ve 1851-7995 sayı ile onanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığınca 14.12.2007 gün ve 211968 sayı ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 11.03.2008 gün ve 279-51 sayı ile;

“…İncelemeye konu dosyada; D. E., F. E., S. H. ve A. E.’nin 10.03.2006 tarihli dilekçe ile davaya katılma isteminde bulundukları, Yerel Mahkemece 11.04.2006 tarihli oturumda D.E., F. E. ve S. H.’ın müdahilliklerine karar verilirken A.E..’nin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği, yokluğunda verilen kararın da katılma isteminde bulunan A. E..’ye tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Hükmün katılma isteminde bulunan A. E..’ye tebliğ edilmesi ve temyiz edip etmeyeceğinin belirlenmesi suretiyle anılan eksikliğin giderilmesi gerektiğinden itirazın değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve öncelikle yerel mahkeme kararının katılma isteminde bulunan A.. E..’ye tebliği ile temyiz dilekçesi verip, verme¬mesi durumuna göre yeni bir karar verilmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilme¬sine” karar verilmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 04.11.2009 gün ve 6267-6580 sayı ile;

“10.03.2006 tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunan ve talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen A. E..'nin CMK’nun 234 ve 260. maddeleri uyarınca kararı temyize yetkisi bulunduğu, Anayasa'nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 34/2. maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şeklinin de gösterilmediği anlaşılmakla;

A. E..'ye CMUK’nun 310. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması suretiyle temyiz isteminde bulunulabileceğini gösteren meşruhatlı bildirimde bulunularak, tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile ve bu halde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize iadesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (tevdiine)” karar verilmiş, yerel mahkeme kararının açıklamalı çağrı kararıyla A.E..’ye tebliğine karşın temyiz dilekçesi verilmemesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.12.2010 gün ve 6080-7645 sayı ile;

“l) 0luş, kabul ve mahkemece gösterilen dosya içeriğine uygun düşen gerekçeye göre, tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.