muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9812, Karar No: 2014/12597, Tarih: 29.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9812 E.  ,  2014/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çubuk İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/67-2014/2

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, takip konusu veresiye fişleri İİK.nun 68/1.maddesinde yer alan ve mücerret borç ikrarını içeren nitelikte belgelerden değildir. Ancak, alacaklının veresiye fişleri yanında takibe dayanak olarak sözleşme başlıklı borçlu tarafından imzalanmış bir belgeyi de eklediği görülmektedir. Sözkonusu belgede, plakaları belirtilen araçların aldıkları akaryakıt karşılığı düzenlenen veresiye fişlerinin borçlu veya çalışan ya da araç sürücüleri tarafından imzalanmış olsa da ödeme yükümlülüğü kabul edilmiştir.

Diğer yandan, her ne kadar mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine gerekçe olarak takip dayanağı veresiye fişlerinde borçlunun imzasının bulunmaması gösterilmiş ise de, borçlu tarafından icra müdürlüğüne verilen itiraz dilekçesinde imzaya itiraz edilmemiştir. İtiraz dilekçesinde ödeme emri ekinde dayanak belgeler gönderilmediğinden imza itirazının saklı tutulduğu belirtilmiştir. Ancak, İİK.nun 61.maddesi gereğince ödeme emri ile birlikte takibe dayanak gösterilen belgelerin borçluya tebliğ edilmediğinden bahisle ödeme emrinin iptali istemli bir başvurunun yapıldığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda, İİK.nun 62.maddesi gereğince ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi günlük sürede icra müdürlüğüne imza itirazında bulunulmadığından, itirazın kaldırılması aşamasında imzaya itiraz ileri sürülemez.

O halde, mahkemece, sözleşme başlıklı belgenin tarihi ve bu belgeye karşı borçlunun beyanlarının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, sözleşme başlıklı belgenin tarihi ve bu belgeye karşı borçlunun beyanlarının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2512, Karar No: 2019/11737, Tarih: 10.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2512 E.  ,  2019/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Caddesi, ... Mahallesi 2/2 Sokak ... Yolu, No:13 ... adresindeki işyerinin davacı şirkete 30/10/2002-14/07/2003 tarihlerini kapsayan işyeri paket sigorta poliçesiyle sigortalandığını, 18/06/2003 tarihinde davalılar ... ve ...'in ... adıyla işletmekte olduğu davalı ...'ın işçileri olduğu işyerinde meydana gelen yangının sigortalı işyerine sirayet etmesi sebebiyle sigortalı işyerinin zarar gördüğünü, yangının çıkması ve gerekli müdahalenin yapılmaması nedeniyle davalıların davacı tarafından sigortalıya ödenen zarardan sorumlu olduklarını beyanla 35.054,50 TL 'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın 10/03/2011 tarihinde atiye terk edilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhine açılan davanın asıl alacak 14.022,00 TL, faiz 3.602,23 TL'den toplam 17.624,23 TL'nin asıl alacağa ödeme tarihi olan 12/08/2003 tarihinden itibaren işletilecek değişen oranlardaki yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6098 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 66.maddesi hükmüne göre “Adam Çalıştıranın Sorumluluğu” düzenlemesiyle işverene sorumluluk yüklemektedir.

İşçilerin çalışmasından yararlanan işverene, kendi hakimiyetinde çalışan kişilerin başkalarına zarar vermelerini önleyecek özenli davranışta bulunma yükümlülüğü getirilmiş, işçinin işini görürken üçüncü kişilere zarar vermesi durumunda, işverenin gerekli özeni göstermediği ve zararın bu sebeple meydana geldiği karine olarak kabul edilmiştir.

Bilindiği gibi adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp, olağan sebep sorumluluğudur. Burada yasa adam çalıştırana genel nitelikte objektif bir özen yükümlüğü, bir gözetim ödevi yüklenmiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğu kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır.Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlaliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir.

Somut olayda; bozmadan önce mahkemece davalıya sigortalı iş yerinin yanması ile davalıların eylemleri arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2008/2643 E 2009/7014 K sayılı ilamı ile "yangın sonrası bir kısım davalılar ile çalışanların yangın başlangıcına ilişkin açıklamalarının değerlendirilmesi, aralarında hukukçu ve itfaiyecinin bulunduğu uzman bilirkişi oluşturulması, yangının çıkışı ile ilgili rapor alınması, tüm kanıtların birlikte incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak alınan 29.09.2016 havale tarihli itfaiye, mali müşavir ve hukuk bilirkişi heyeti raporunda; ihtimalli olarak yangına 3. kişinin sebebiyet vermiş olması halinde davalı işyeri sahibinin hurda, naylon, plastik vb maddelerin veya çöpler yönünden önleyici tedbirleri almaması nedeniyle %40 kusurlu olduğu, yangına davalı işçinin sebebiyet vermesi halinde işyeri sahibinin %100 kusurlu olduğu belirlemesi yaparak davacıya sigortalı işyerinde meydana gelen hasarla ilgili kusur oranlarına göre 17.624,34 TL ve 44.060,59 TL olarak iki alternatif hesaplama yapılmıştır. Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre davalının %40 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamında bulunan davalı ..., davalı ... ve dava dışı işçi ifadeleri ve bilirkişi raporundaki değerlendirmelere göre davalı ...'in elekle birlikte yanık artığını dışarıya çıkarırken yanmış plastik parçasının etrafta bulunan naylon parçalarına damlaması nedeniyle yangın meydana gelmiştir. Davalı ...'ın işçisi olan davalı ...'in kusuru nedeniyle meydana gelen yangın nedeniyle davalı ... adam çalıştıranın sorumluluğu hükümlerine göre sorumludur. Bu durumda mahkemece; bilirkişi raporunda belirlenen tam kusura isabet eden zarardan sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7435, Karar No: 2021/5994, Tarih: 05.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7435 E.  ,  2021/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla kasten yaralama ve bu suça teşebbüsten sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (2 kez), 86/3-e (2 kez), 35/2, 29 (2 kez), 61/1 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 2.800,00 Türk lirası ve 1.440,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ve 2018/155 Esas, 2019/56 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 13.01.2021 tarihli ve 2020/15426 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2021 tarihli ve 2021/15426 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca temel cezanın 150 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 86/3-e, 35/2 ve 29. maddeleri uygulanmak suretiyle 84 gün adli para cezası belirlenmesini takiben, aynı Kanun'un 62/2. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken 70 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 72 gün adli para cezasına karar verilmek suretiyle, sonuç cezanın 1.400,00 Türk lirası yerine, 1.440,00 Türk lirası olarak belirlenerek fazla ceza tayin edilmesinde,

2) Ayrıca her iki sanık yönünden temel cezanın belirlenmesinin ardından, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince indirim uygulanırken, (1/4) oranında indirim yapılmasının hakkaniyete uygun düşeceğinden bahisle (2/4) oranında indirim uygulandığı belirtilerek hükümde çelişkiye neden olunmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 29. maddelerine göre belirlenen "84 gün" adli para cezasının TCK'nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirilmesi sırasında "70 gün" adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak "72 gün" adli para cezasına ve günlüğü 20 TL’den çevrilirken sonuç adli para cezasının 1.400,00 TL yerine 1.440,00 adli para cezasına hükmolunması suretiyle sanığa fazla ceza verilmiştir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 29. maddelerine göre belirlenen "84 gün" adli para cezasının TCK'nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirilmesi sırasında "70 gün" adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak "72 gün" adli para cezasına ve günlüğü 20 TL’den çevrilirken sonuç adli para cezasının 1.400,00 TL yerine 1.440,00 adli para cezasına hükmolunması suretiyle sanığa fazla ceza verilmiştir.

Her iki sanık hakkında da 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesine göre haksız tahrik indirim oranını belirlenirken “Sanığın eylemini gerçekleştirdiği sırada katılandan kaynaklanan haksız fiilin sebep olduğu hiddet sonucu hareket ettiği anlaşıldığından anlaşıldığından sanık hakkında TCK.nun 29. maddesi gereğince haksız hareketlerin ulaştığı boyut, sanığın bunlara karşı tepkisi, meydana gelen sonuç birlikte değerlendirildiğinde sanığa verilen cezadan takdiren 1/4 oranında indirim yapılmasının olayın özeliliklerine ceza adaleti ve hakkaniyete uygun düşeceği kanaati ile sanığın cezasından (2/4) oranında indirim yapılarak” şeklindeki gerekçe ile sanıkların cezasından hem (1/4) hem de (2/4) şeklinde iki farklı oran uygulanmasının kabul edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunmuştur.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ve 2018/155 Esas, 2019/56 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14317, Karar No: 2015/6808, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14317 E.  ,  2015/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/255880

MAHKEMESİ : Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2010/30 (E) ve 2012/495 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle sanık M.. A..'ın ..... Belediyesinde inşaat mühendisi, sanık K.. U..'ın zabıta amiri, sanık O.. Y..'ün de kepçe operatörü olarak çalıştıkları ve fikir birliği içerisinde katılana ait dikili ağacı yerinden sökerek zarar verdikleri dolayısıyla nitelikli mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; dosya kapsamında mevcut tutanak, sanık ların savunmaları ve suça konu incir ağacının belediyeye ait taşınmaz içerisinde kaldığının tespit olunduğu bilirkişi raporuna göre,sanıklara atılı suçun niteliği gereği kasten işlenebilen bir suç olduğu, çevre temizliği ve sağlığı açısından ağacın kesilmiş olması dolayısıyla sanıkların suç kastının bulunmadığından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22039, Karar No: 2014/11590, Tarih: 27.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22039 E.  ,  2014/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; davanın reddi yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tedbir nafakanın miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.05.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... ile vekili ve karşı taraf davalı ... ile vekili gelmediler. Temyiz eden davacı vekili Av....'nun duruşmalardan önce saatinde gelemeyeceğini ve dosyanın bir süre bekletilmesini telefonla kaleme bildirmesi nedeniyle saat 10.45'e kadar beklenilmesine rağmen ve tüm duruşmlarda bitmesine karşın gelmediği anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.05.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/22088, Karar No: 2023/1474, Tarih: 09.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22088 E.  ,  2023/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/462 D.İş, 2021/432 K.

SAYISI : 2021/İHK-19416

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Reddi/Davanın Kabulü

SAYISI : K-2021/60818

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15.11.2015 tarihinde davacı yayaya plakası tespit edilemeyen aracın çarpması ile gerçekleşen trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek belirsiz alacak olarak şimdilik 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle beraber davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama sırasında talebini 141.544,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartının eksik olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, hesaplamanın aktüer bilirkişi tarafından genel şartlar uyarınca yapılması gerektiğini, plakası tespit edilemeyen aracın varlığının, kusurun ve ... poliçesi yaptırma yükümlülüğünün somut delillerle ispat edilemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... davalı tarafından sorumluluğu temin edilen araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 8 maluliyet oranı üzerinden PMF Yaşam Tablosu ve progresif rantın esas alındığı aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı" gerekçesiyle davacının talebinin kabulü ile toplam 141.544,00 TL daimi maluliyet tazminatının 19.10.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; plakası tespit edilemeyen aracın varlığının, kusurun ve ... poliçesi yaptırma yükümlülüğünün somut delillerle ispat edilemediğini, kazaya karışan plakası belirlenemeyen aracın tescilsiz bir araç olduğunu, başvuru şartı gerçekleşmediğini, maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğunu, sunulan sağlık kurulu raporunun yetkili bir kurum tarafından düzenlenmiş, mevzuata uygun bir rapor olmadığından hükme esas alınamayacağını, kusur raporu alınmadan yapılan tazminat hesabına dayanılarak hüküm kurulmasını kabul etmediklerini, ... Genel Şartları gereği TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesaplama yapılması gerektiğini, askerlikte geçirilen süre ve askerlik bittikten sonra geçirilecek iş arama süresi düşülerek hesaplama yapılması gerektiğini, başvuru sahibi tarafından başvuru şartı yerine getirilmemiş olduğundan 19.10.2020 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesinin haksız olduğunu, karşı taraf lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... ... kararına esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük görülmediği; bu raporla başvuru yapıldığı ve eksik bir başvurudan söz edilemeyeceği; gerekli belgelerle başvuru yapılmış olduğundan başvurudan 8 iş gün sonrasından faiz işletilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı; kazanın taraflarının ifadesine bakıldığında dosyadaki bilgilerin tutarlı olduğu ve sürücü Kemal Kara'nın motosiklet ile başvuru sahibine zarar verdiği anlaşıldığından araç sürücünün kusuru oranında Sigortacılık Kanunu m. 14/2-b bendi gereği ...'nın sorumlu olduğu; ceza yargılaması sırasında tarafların kusur durumunun olay yerinde keşif yapılmak suretiyle alınan uzman bilirkişi raporuyla hukuka ve kazanın oluş şekline uygun bir şekilde tespit edildiği anlaşıldığından, yeniden bilirkişi raporu alınmasına gerek bulunmadığı; AYM kararı sonrası Yargıtay görüşü TRH 2010 Yaşam Tablosunun dikkate alınması gerektiğini ve hesaplamada 0 teknik faiz uygulanması gerektiğini ifade ettiğinden, TRH Tablosu ile somut veriye göre sadece yaşam süresi uzatılmış olacağından, PMF Yaşam Tablosuna göre yapılacak hesaplamadan çok daha fazla bir zarar miktarı belirleneceğinden, başvuranın da hesaplamaya itirazı bulunmadığından yeniden hesaplama yapılmasının usul ekonomisine uygun bulunmadığı ve bu nedenle davalının bu yöne ilişkin itirazının yerinde görülmediği; askerlik süresinin belirli olmaması ve askerde bir kazanç elde edilmeyeceğinin de kesin olarak söylenemeyeceği, farazi bir askerlik süresi belirlenerek bu dönemde gelir elde edilemeyeceğinden bahisle tazminattan düşüm yapılmasının yerinde olmadığı kanaatine varılarak bu yöne dair itirazların reddine karar verilmesi gerektiği; davacı yararına nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin uygun bulunduğu" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri