muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11835, Karar No: 2023/173, Tarih: 19.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11835 E.  ,  2023/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/6 E., 2013/11 K.

KARAR : Temyiz talebinin reddine

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen onanmasına kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince verilen karar hakkında yapılan karar düzeltme incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2018 tarihli ek kararı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin reddine ve temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davacılar ... ve ... 14.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile; 2653 parselin yüzölçümünün 8.000 m2 olduğunu, kendilerinin kullanımında bulunduğunu belirterek kullanıcı şerhinin ve yüzölçümünün iptalini istemiştir.

2. Birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşları 18.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile; eski 632 parselin ½ payının ..., ½ payının .. adına tapuda kayıtlı iken Keşan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/573 Esas, 1986/343 Karar sayılı ilamıyla orman niteliği ile Hazine adına tescil edildiğini, 632 parselin tamamı ve 619 parselin bir bölümü ile birlikte toplam 7.000 m2 yüzölçümlü taşınmazı bir bütün olarak 30 yılı aşkın nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullandıklarını, 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığını, 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun'un (1744 sayılı Kanun) 2 nci maddesi uyarınca orman niteliğini kaybeden yerlerin tapu sahipleri adına orman rejimi dışına çıkarılması, 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 sayılı Kanun) uyarınca da müvekkillerine bedelsiz iade edilmesi gerektiğini belirterek 2653 parselin kadastro tespitinin iptal edilip 7.000 m2 yüzölçümlü olarak adlarına tapuya tesciline olmazsa beyanlar hanesine kendilerinin zilyet oldukları şerhinin yazılmasına karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; hem asıl hem birleşen davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; hem asıl hem birleşen davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2013 tarihli ve 2013/6 Esas, 2013/11 Karar sayılı kararı ile asıl davada, 2653 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın ispatlanamadığından reddine, 619 parsele yönelik davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine; birleşen davada, 2653 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine, 619 parsele yönelik davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine; 2653 parselin tespit gibi tesciline beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ve birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 2016/1488 Esas, 2016/9345 Karar sayılı kararıyla, davalı ...'un temyiz itirazlarının reddine; birleşen dosya davacıları vekili Avukat ...'ın temyiz itirazlarının 619 parsel yönünden reddine ve bu parsel yönünden hükmün onanmasına, 2653 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle bu parsele ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

3. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin belirtilen kararına karşı birleşen dosya davacıları vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ve Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 26.02.2018 tarihli ve 2017/9444 Esas, 2018/1383 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2018 tarihli ek kararı ile süresinde gönderme talep edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Bu kararın tebliği sonrasında birleşen dosya davacıları vekili Avukat ..., karar düzeltme isteminin reddine ilişkin karardan, açılmamış sayılmaya ilişkin ek kararın tebliği ile haberdar olduğunu belirterek, dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesini istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2018 tarihli ek kararı ile anılan talep hakkında mahkemece karar verilerek dosyadan el çekildiği, ek kararın taraf vekillerine tebliğe çıkarıldığı, ek karara ilişkin hükümde temyiz yolunun açık olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

4. Bu ek karara karşı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 12.06.2018 tarihli ek kararı ile temyiz gideri süresinde tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

4. Bu ek karara karşı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 12.06.2018 tarihli ek kararı ile temyiz gideri süresinde tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; temyiz giderini süresinde yatırdıkları ve karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararın taraflarına usulsüz tebliğ edildiğini belirterek, 12.06.2018 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temyiz giderinin süresinde yatırılıp yatırılmadığı, süresinde gönderme talebinde bulunulup bulunulmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Birleşen dosya davacıları vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğu ve karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararın "tebliğ evrakı iş yerinde işçisi ... imzasına tebliğ edildi" şeklindeki formül ile tebliğ edildiği, muhatabın adreste bulunup bulunmadığının mazbatada belirtilmediği ve dolayısıyla yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu sebeple de muhattabın öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak alınması gerektiği açıktır. O halde; İlk Derece Mahkemesince gönderme talebinin süresinde olmadığından bahisle verilen 16.04.2018 tarihli ek kararın yerinde olmadığı anlaşılmış olup kaldırılması gerekmiştir. Bu yerinde olmayan ek kararın adı geçen vekil tarafından temyizi sonrası İlk Derece Mahkemesince temyiz giderinin süresinde tamamlanmadığı gerekçesiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin karar da isabetli değildir, kaldı ki vekil tarafından belirtilen sürede temyiz harcının yatırıldığı da sabit olup, İlk Derece Mahkemesince temyiz giderinin süresinde yatırılmadığından bahisle verilen 12.06.2018 tarihli ek kararın da kaldırılması gerekmiştir. Neticeten, birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... tarafından süresinde gönderme talebinde bulunulduğundan, Mahkemece süresinde gönderme talep edilmediğinden bahisle açılmamış sayılmaya ilişkin verilen 09.04.2018 tarihli ek kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 12.06.2018 ve 16.04.2018 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına ve 09.04.2018 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 12.06.2018 ve 16.04.2018 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına ve 09.04.2018 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden birleşen dosya davacılarına iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14920, Karar No: 2016/4058, Tarih: 13.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14920 E.  ,  2016/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2015 tarih ve 2014/482-2015/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tek Araçla Aktarmasız Yolcu Taşımacılığı Sistemi'ne belli bir bedel ödeyerek katıldığını, mahkeme kararı ile bu sisteme dayanak teşkil eden meclis kararının iptal edildiğini, müvekkili kuruma kusur izafesinin mümkün olmadığını, davalının bedelin iadesi için müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını ileri sürerek, takip toplamı yönünden borçlu olmadıklarının tespitine ve %20 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sisteme dahil olmak için meclis kararına istinaden mecburen ödeme yaptığı, davacının sisteme kabul için taşıyıcı kooperatif üyelerinden önceki güzergahlarına göre bir bedel talep ettiği, söz konusu bedeli ödeyenlerin taşımacılık sistemine dahil edildiği, fakat idare mahkemesi tarafından meclis kararının iptal edilmesiyle davalının katıldığı taşıma sisteminin işlerliği imkansız hale geldiği, encümen kararında sisteme giriş bedeli alınması yönünde karar verildiği, fakat süresi yönünden bir açıklık getirilmediği, davacının mahalli idare oluşu dikkate alınarak en fazla 49 yıllık süreyle anlaşma yapabileceği dikkate alınarak bedelin 49 yıl için ödendiğinin kabulü ile davalının sistemde kaldığı ve davacının sistemden faydalanma süresi nedeniyle oranlama yapılması gerektiği, davalının yapılan güzergah değişikliği nedeniyle bir kazanç elde ettiği, dolayısıyla davacının iade etmesi gereken bedel belirlenirken sözleşmenin 49 yıllığına yapıldığı hususu dikkate alınarak davalının sistemde kaldığı süreye oranlama ve davalının söz konusu dönemdeki kazancı nedeniyle talep edebileceği bedelden hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile, ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/5391 esas sayılı dosyasında davacının 824,16 TL'si asıl alacak 20.749,31 TL'si işlemiş faiz olmak üzere toplam 21.573,47 TL'si yönünden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. .

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15605, Karar No: 2011/15434, Tarih: 12.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/15605 E.  ,  2011/15434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki TEDAŞ vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının ve katılma dilekçesinin hükmün tefhim edildiği duruşmadan sonra verildiğinin anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından müşteki TEDAŞ vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6676, Karar No: 2021/8047, Tarih: 08.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6676 E.  ,  2021/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... arasında İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen hüküm hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen 9/5/2019 tarihli ve 2017/2892 Esas 2019/1161 Karar sayılı kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesince temyiz isteminin reddine dair verilen 27/9/2019 tarihli ve 2019/3802 Esas 2019/9040 Karar sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiştir.

İsteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yeniden yapılan incelemede; bölge adliye mahkemesi kararını 19/5/2019 tarihinde tebliğ alan davacı vekilinin temyiz dilekçesini yasal süre geçtikten sonra 10/6/2019 tarihinde temyiz ettiğinden bahisle Yargıtay 13. Hukuk Dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, davacı vekilinin kararı yasal süre içerisinde 3/6/2019 tarihinde temyiz ettiği, temyiz tarihinin 10/6/2019 olarak kabulünün maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin bu yöne ilişen isteğinin kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine ilişkin karar kaldırılarak temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 8/9/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7152, Karar No: 2017/7626, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7152 E.  ,  2017/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk suçunun oluşabilmesi için sanığın fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15969, Karar No: 2022/1773, Tarih: 06.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15969 E.  ,  2022/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince hapis cezasına mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafii, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Türkiye Cumhuriyeti ...

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1)Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme ile silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından Türkiye Cumhuriyeti ... vekilinin; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin yapmış olduğu temyiz başvurusunun yapılan incelemesinde;

Suçlarının niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı ve hükmü temyiz yetkisi bulunmayan Türkiye Cumhuriyeti ... ve Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilinin temyiz taleplerinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Dairemizin 18.02.2020 tarih 2019/3994 esas, 2020/1701 karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme" suçu yönünden kurulan beraat hükmünün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, Türkiye Cumhuriyeti ... vekilinin bu suçlar yönünden temyiz istemleri incelenmeksizin değerlendirme dışında tutulmuştur.

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5952, Karar No: 2025/991, Tarih: 10.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2022/5952 E.  ,  2025/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1136 E., 2022/884 K.

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa tahrik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

1. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2017 tarihli ve 2016/52 Esas, 2017/137 Karar sayılı kararı ile sanığın halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar; 14.06.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde (21.05.2018 tarihinde) kasten yaralama suçunu işleyip mahkumiyet kararı verilip kararın kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine; Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2021/59 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararıyla hükmün 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak açıklanmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2022/884 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçu işlemediğine, olayda açık ve yakın tehlike bulunmadığından suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, 07.08.2015 tarihinde '' \*savaŞa \* Evet \*SiLopiDeKatLiam\*Var Artık ... oLsaDa Ben Ben Nasıl \*\* Kardeş KaLabilirim Benim Kürt KardeşLerimi KatLediyorLaR Ve Bize Diyorsunuz OnLarLa Kardeş olun onlarLa Kardeş oLacağıma YAHUDİlerle kardeş olayım Daha iyi'' şeklinde paylaşım yapmasına ilişkin olarak;

Gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin, sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı yaptığı "07.08.2015" tarihi yerine "14.05.2015" şeklinde yazılması hususu mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.