muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15411, Karar No: 2017/1906, Tarih: 23.02.2017

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı tarafından davalı ... arazisine kendi malzemesi ile yaptığını ileri sürdüğü dört adet konutun malzeme ve işçilik bedelinin ödenmesi hakkında daha evvel açtığı Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/200-1999/36 E.K. sayılı dosyasında davanın reddine dayanak olarak gösterilen davalı belediyenin 04.03.1996 tarih ve 37 sayılı encümen kararının, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/151 E. 2003/12 K. sayılı kararı ile sahte olduğunun saptanması üzerine, dava konusu bedelin tahsiline ilişkindir,

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının MK.648 ve 650. maddelerine istinaden mülkiyetin devri için Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı davanın 13.04.1995 tarih ve 1994/205 E. 1995/75 K. sayılı kararı ile aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddedildiği, hükmün Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 06.10.1995 tarih ve 1995/5420-6881 E.K. sayılı ilamı onandığı, bu dava sonrasında davacının dava konusu konutların malzeme ve işçilik bedeli için Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı davanın 25.02.1999 tarih ve 1996/200 E. 1999/36 K. sayılı kararı ile davaya konu dört adet binayı kendi malzemesi ile yaptırdığını ve bedellerinin iş sahibi kooperatif tarafından kendisine ödenmediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, hükmün Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 30.09.1999 tarih ve 1999/4349-6551 E.K. sayılı karar ile onandığı, davacının karar düzeltme talebinin ise Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 20.12.1999 tarih ve 1999/9434-9797 E.K. sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine kararın 20.12.1999 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

... Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/151 E. 2003/12 K. sayılı dosyasında 21.01.2003 tarihli karar ile sanıklardan belediye başkanı ( yargılamaya izin verilmemesi nedeniyle) hariç diğer meclis üyeleri hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan dolayı cezalandırılmalarına karar verilmiş, kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.05.2004 tarih ve 2004/126-6775 E.K. sayılı karar ı ile bozulmasına karar verildiği, bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada 14.12.2004 tanih ve 2004/235-368 E.K. sayılı karar ile davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.12.2005 tarih ve 2005/8042 -13886 E.K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Eldeki dava 26.08.2013 tarihinde açılmıştır.

HUMK'nun 445-454. (HMK'nun 374-381.) maddelerinde yer alan yargılamanın iadesi, bazı ağır yargılama hatalarından ve noksanlarından dolayı maddi anlama kesin hükmün bertaraf edilmesini ve daha önce kesin hükmü bağlanmış olan bir dava hakkında yeniden yargılama ve inceleme yapılmasını sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur.Yargılamanın iadesi sebepleri HUMK'nun 445.(HMK'nun 375.) maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır.

Eldeki dava 26.08.2013 tarihinde açılmıştır.

HUMK'nun 445-454. (HMK'nun 374-381.) maddelerinde yer alan yargılamanın iadesi, bazı ağır yargılama hatalarından ve noksanlarından dolayı maddi anlama kesin hükmün bertaraf edilmesini ve daha önce kesin hükmü bağlanmış olan bir dava hakkında yeniden yargılama ve inceleme yapılmasını sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur.Yargılamanın iadesi sebepleri HUMK'nun 445.(HMK'nun 375.) maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır.

Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/200 E. 1999/36 K. sayılı dosyası ile eldeki dava dosyasının dava sebebinin, tarafların ve konularının aynı olduğu tartışmasızdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33.maddesi (mülga 1086 sayılı HUMK’nun 76.maddesi) uyarınca; davanın esası olan maddi olayların ileri sürülmesi taraflara ait ise de, dava dilekçesini bir bütün olarak değerlendirerek, davayı nitelendirmek ve uygulanacak kanun maddesini belirlemek hakime aittir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.10.2013 gün, 2013/5-603 Esas, 2013/1503 Karar sayılı ilamı.)

Hal böyle olunca, olayların gelişimi, dava dilekçesinin içeriğindeki anlatımlar ve ifadeler karşısında, mahkemece; uyuşmazlık hakkında HUMK.nun 445. vd. maddeleri kapsamında inceleme ve araştırma yapılarak, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10792, Karar No: 2021/9869, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10792 E.  ,  2021/9869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/30176, Karar No: 2015/6093, Tarih: 18.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30176 E.  ,  2015/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/85970

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2010/51 (E) ve 2012/455 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Özgür hakkında cinsel saldırı, sanık Can hakkında yaralama suçundan verilen kararlara yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkeme 12.09.2012 tarihli kararında sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı sanıklar savunmanı tarafından 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesine yapılan itiraz üzerine 24.01.2013 tarih 2013/40 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine dair karar verilmek suretiyle söz konusu kararın kesinleştiği, bu şekilde kesinleşen kararla ilgili olarak ancak olağanüstü yasa yoluna gidilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık Gülten hakkında yaralama suçundan verilen karara yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu beyan eden, kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmadan hüküm kurulan ve süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden mağdur C.. S.. vekilinin katılma niteliğindeki beyanları dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 261. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek; CMK'nin 237/2. maddesi gereğince mağdur C.. S..’nun katılan, olarak kabulüyle yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Kendisine silahtan sayılan bir alet ile saldırı olmadığı halde sanık Gülten'in, içki kadehini kırarak Can'ın yüzüne vurmak suretiyle mağdurun yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralama eyleminden dolayı sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak ceza tayini gerekirken şartları oluşmadığı halde TCK'nin 25/1, 27/2. maddelerine göre yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5881, Karar No: 2009/507, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5881 E.  ,  2009/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, müvekkili bankanın davalıdan (3) adet kredi kartı nedeni ile alacaklı olduğunu, bu alacağın tahsili için girişilen takibe, davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili olarak duruşmaya katılan avukat, esas hakkında beyanda bulunmayıp vekaletnamesini de ibraz etmemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı bankanın, davalıya ait kredi kartı üyelik sözleşmesini ibraz edemediği, bu suretle alacağını da ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinin deliller bölümünde ve 16.10.2007 tarihli delil listesinde; kredi kartı üyelik sözleşmesinin yanında banka kayıtlarına da delil olarak dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davacı banka kayıtları üzerinde uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yaptırılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip, şayet kredi kartı ile harcama yapılmış ise sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davalı vekili bir duruşmaya girip vekaletnamesini ibraz edeceğini ifade etmesine rağmen, vekaletnamesini sunmadığı ve böylece somut olayda kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı yararına vekalet ücreti takdirinde de kabul şekli itibariyle isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33963, Karar No: 2022/25766, Tarih: 20.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/33963 E.  ,  2022/25766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yokluğunda verilen hükme ilişkin, 17/02/2020 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16299, Karar No: 2025/8104, Tarih: 13.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16299 E.  ,  2025/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1305 E., 2024/1965 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/7 E., 2022/26 K.

Taraflar arasındaki prim teşvik hükümlerinden yararlanabileceğinin ve borçlu olmadığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı tarafından 10.03.2020 tarihinde avukatlık hizmeti yürütmek amacıyla Kağıthane Vergi Dairesi nezdinde vergi levhası açılışı yapıldığı, takiben yine ilgili vergi dairesine genç girişimci istisnasından faydalanmak için başvuruda bulunulduğu, vergi dairesi tarafından davacının başvurusunun kabul edildiği, buna istinaden davalı Kuruma prim ödemelerinin 1 yıl süreyle prime esas kazanç alt sınırı üzerinden hazinece karşılanması talebiyle başvuruda bulunulduğu fakat davalı Kurumca başvurunun reddedildiği iddiasıyla davacının SGK kayıtlarına genç girişimci olarak kaydına, geçmiş dönem primlerinin 10.03.2020 tarihinden itibaren işlemiş yasal faiz ve feriyle birlikte kanunda yazılı 1 yıllık süre dahilinde borç kaydından silinmesine ve aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili aşamalarda özetle; Kurum işleminin yerinde olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesinin "k" bendinde, 01.06.2018 tarihinden itibaren ilk defa sigortalı sayılan gerçek kişilerin anılan madde uygulanmasından yararlandırılacağının açıkça belirtilmesi, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığının ise 18.04.2019 tarihi itibariyle limited şirket ortaklığı nedeniyle başlamış olduğu dikkate alındığında, Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava ve istinaf dilekçelerini tekrarla davacı tarafından 10.03.2020 tarihinde avukatlık hizmeti yürütmek amacıyla Kağıthane Vergi Dairesi nezdinde vergi levhası açılışı yapıldığı ve genç girişimci istisnasından faydalanmak amacıyla başvuruda bulunulduğu, Vergi Dairesi tarafından talebin kabulüne karar verildiğin Vergi Dairesinden alınan belge ile Kuruma gidilerek genç girişimci kapsamında, 5510 sayılı Kanun 81. madde 1. fıkra (k) bendi uyarınca başvuru yapıldığı, Kurumun bu başvuruyu 31.12.2020 tarihli yazı ile reddettiği, davacının şirket ortaklığı olması nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamında tescili olduğundan 10.03.2020 tarihinde vergi mükellefiyetine istinaden ikinci kez başlayan sigortalılığının, ilk kez başlayan sigortalılık olarak kabul edilemeyeceğinin belirtildiği, 5510 sayılı Kanun'un 81. madde 1. fıkra (k) bendinden faydalanabilmek için açıkça 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendine dayalı sigortalılığın ilk defa olmuş olması şartı arandığı ve davacının bu şartı sağladığı ve serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usûlde gelir vergisi mükellefi olarak ilk defa sigortalılığının başladığı tarihin 10.03.2020 tarihi olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prim teşvik hükümlerinden yararlanabileceğinin ve borçlu olmadığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15365, Karar No: 2013/15992, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15365 E.  ,  2013/15992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın ...'nın sevk ve idaresindeyken tek taraflı trafik kazası sonucu ağır bir şekilde hasarlandığını, davalı ... şirketinin, trafik kaza tutanağında yer alan, aracın sürücüsünün tespit edilmediğine yönelik ibare nedeniyle sigorta bedelini ödemekten imtina ettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 80.660,00-TL.'nin ihbar tarihinden ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araçta meydana gelen hasarın teminat dışında olduğunu, olayın polis memurları tarafından tutanak altına alındığını ve aracın sürücüsünün tespit edilemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içinde meydana geldiği tarafların kabulündedir.

Mal sigortaları türünden olan Kasko Sigortası Genel Şartlarının teminat kapsamını belirleyen A.1.maddesine göre, gerek hareket, gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında aracı ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsadamesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötü niyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması

veya çalınmaya teşebbüsü sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK'nun 1282.maddesi uyarınca, sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281.maddesi hükmü uyarınca da, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşme halinde ise, bu oluş şeklinin KSGŞ'nın A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

KSGŞ'nın A.5.maddesi ve TTK'nun 1292.maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

KSGŞ'nın A.5.maddesi ve TTK'nun 1292.maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

Somut olayda, davacı taraf, tanık beyanları, sürücü Ömer'in beyanları ile sürücü olduğu iddia edilen Kenan'ın alkollü olmadığına dair rapora dayanmıştır. Davacı tanığı, oğlu Kenan ile Ömer'in kendisini havaalanına bıraktığını ve havaalanı dönüşünde kazanın meydana geldiğini belirtmiş buna dair uçak bileti sunmuştur. Diğer tanık Ömer ise, aracı kendisinin kullandığını, köpeğe çarpmamak için manevra yaptığından direksiyon hakimiyetini kaybedip beriyerlere vurduğunu, paniğe kapılıp olay yerinden ayrıldığını beyan etmiştir.

Davalı ... şirketi ise, kaza tespit tutanağına göre sürücünün tespit edilemediğine, sürücü olduğu iddia edilen kişide yaralanma bulunmayışına, soruşturma aşamasında alınan beyanlara, tutanak tanıklarının sürücünün kim olduğunun tespit edilemediği, Kenan'ın ise alkollü göründüğüne dair beyanlarına dayanarak sürücünün alkollü Kenan olduğunu belirterek hasar bedelini ödemekten kaçınmıştır.

Uyuşmazlık, sigortalı aracın sürücüsünün kim olduğu, olay anında alkollü olup olmadığı dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda sürücünün alkollü olmadığına dair rapor ile sürücü olduğu iddia edilen Kenan'ın alkollü olduğuna dair rapor bulunmaması, tanık beyanları uyarınca, davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak ihbar ettiği ispatlanamamıştır.

Bu durum karşısında, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini, sürücünün Kenan olması halinde alkollü olduğunu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini ispat külfeti, sigortacıda bulunmakta olup sigortacı bunu ispatlayamamıştır. Sigorta şirketi poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere araçta meydana gelen gerçek zarardan sorumludur.

O halde mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı aracında meydana gelen gerçek zarar miktarı yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli biçimde rapor alınarak sonucuna karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde ispat yükünün davacıya geçtiği, davacının iddialarını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.