muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10019, Karar No: 2019/13712, Tarih: 20.06.2019

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32964, Karar No: 2013/19390, Tarih: 09.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32964 E.  ,  2013/19390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK’nun 85/1, 62/1, 50/(a), 52/2-4 maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi ve hükmedilen ücretin katılanlar yerine davaya katılan kurum bulunmadığı halde katılan kuruma verilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen süreli 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi, 50/1-a maddesinin ise eksik gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın şahsi ve sosyal durumu, ekonomik seviyesi nazara alınarak sanığa verilen süreli 1 yıl 8 ay hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4-1(a) maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi

gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11956, Karar No: 2019/4776, Tarih: 23.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11956 E.  ,  2019/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları...’un 8 parça taşınmazının vekil aracılığı ile davalılara temlik edildiğini, mirasbırakanın temlik işleminden haberdar olmadığını, işlemin muvazaalı olduğunu, ayrıca vekaletname tarihinde yaşı gereği akli melekelerinin bulunmadığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile, miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın hakdüşürücü süre içerisinde açılmadığını, mirasbırakan ile önce satış vaadi sözleşmesi düzenlediklerini, akabinde sözleşmeye uygun olarak mirasbırakandan alınan vekaletname ile bedelleri ödenerek temlik işlemlerinin gerçekleştirildiğini, mirasbırakanın vekaletname verdiği tarihte ehliyetli olduğunu, davacıların iyiniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile mirasbırakan....’un 13.07.2012 tarihinde öldüğü, davalı ...’in murisin kardeşi, davalı ...’in ....’in eşi olduğu, muris adına kayıtlı 651, 655, 677, 691, 695, 746, 778, 853, 864, 944 parsel sayılı taşınmazların davalı ... tarafından murise vekaleten 07.02.1992 tarihinde davalı ...’e satış suretiyle temlik edildiği, davalı ...’in ise 778, 864, 944 parsel sayılı taşınmazları 18.02.1993 tarihinde Selver’e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Diğer taraftan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti HMK'nın 190.maddesi ve TMK'nın 6.maddesi gereği davacıya aittir.

Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanlarında muvazaanın varlığına dair somut bir olgu ortaya konulamamıştır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark tek başına muvazaa iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, mirasbırakan dava konusu ve dava dışı taşınmazları için gayrimenkul satış vaaadinde bulunmuş, sözleşmenin ifası için de davalı ...’i vekil tayin etmiştir.

Hal böyle olunca; ispat edilemeyen davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13474, Karar No: 2012/2474, Tarih: 20.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13474 E.  ,  2012/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 09/10/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılardan ..., davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup, yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılardan ... ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konusu olayda, hadisenin gelişimi, gerçekleştiği tarih ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların diğer temyiz itirazına gelince; Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir. Yerel

3-Tarafların diğer temyiz itirazına gelince; Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir. Yerel

mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak kabul ve reddedilen manevi tazminat taleplerine ilişkin taraflar yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına (3) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23778, Karar No: 2014/19389, Tarih: 23.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23778 E.  ,  2014/19389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun Madde 426. maddesinde 'Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar:

Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa....' hükmü; 431. maddesinde ise 'Vasinin atanması usulüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır.' hükmü getirilmiştir. Diğer yandan aynı Kanunun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ düzenlemesi getirilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi “...” ise de, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli araştırma tutanağına göre bu adreste küçüğün anneannesinin ikamet etmekte olup küçüğün ise bu adreste kalmadığı, küçüğün babasının yanında “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15340, Karar No: 2015/18176, Tarih: 03.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/15340 E.  ,  2015/18176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, teşekkül halinde kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... müdafiinin bu sanık hakkında mahkeme tarafından verilen tefrik kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tefrik kararının temyizi kabil olmadığından sanık müdafiinin tefrik kararına yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Katılan İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin sanıklar ...,...,... ve ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Muhakemat Müdürlüğü adına ... vekilinin Görevi İhmal suçundan haklarında beraat kararı verilen ...,...,...,...,...,... ve ... hakkındaki temyiz isteminden 19.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile vazgeçtiği anlaşılmakla,bu sanıklar yönündeki temyiz istemi kapsam dışı bırakılarak yapılan incelemede;

Kaçakçılık suçundan doğrudan zarar gören ve kamu davasına katılma isteğinde bulunan Gümrük idaresini temsile de yetkili bulunan ... vekilinin temyiz istemini suçtan zarar görmeyen İstanbul Muhakemat Müdürlüğü adına yaptığı, mahkeme tarafından Maliye Bakanlığı'nın davaya katılmasına karar verilmesinin anılan idareye temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla Muhakemat Müdürlüğü adına ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

III-Sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın sanıklar hakkında Resmi Evrakta Sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyizlerine gelince;

Resmi belgede sahtecilik suçu 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddelerinde düzenlenmiştir.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki ceza miktarına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca

BOZULMASINA, sanıklar hakkında sahtecilik suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV- Sanık İbrahim Bar müdafiinin bu sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerini temyizine göre yapılan incelemede;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hükümden sonra 14.02.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64.maddesi uyarınca hakkındaki kamu davalarının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesi zorunluluğu,

IV- Sanık İbrahim Bar müdafiinin bu sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerini temyizine göre yapılan incelemede;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hükümden sonra 14.02.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64.maddesi uyarınca hakkındaki kamu davalarının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

V- Sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın sanıklar hakkında Kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyizlerine gelince;

a-)Haklarında tefrik kararı verilen yabancı uyruklu şoför olan diğer sanıkların İran'dan Türkiye'ye CMR belgesine göre alıcı ... şirketi adına getirdikleri 7 tır polipropilen maddesi ürünün ... Gümrük Müdürlüğünden ... Gümrük Müdürlüğüne sevk edildiği,sanıkların ...'a getirdikleri 7 tır karnesi ekindeki mallarla ilgili olarak süresi içinde Halkalı Gümrük Müdürlüğüne müracaat etmedikleri,süre bitiminden 10 gün sonra sanıklar ...,...,... ve ...'ın ... şirketi adına ... Gümrük Müdürlüğüne müracaat ederek gümrük değişikliği istedikleri,gerek ... Tekstil şirketinin gerekse ... Uluslararası Taşımacılık şirketinin olayla ilgilerinin bulunmayıp isimlerinin kullanıldığı, ... Gümrük Müdürlüğünce gümrük değişikliği talebi uygun görülerek 7 adet tır karnesi ekindeki malların ... boşaltılması önünde işlem yapıldığı,bunun üzerine sanıkların tır karneleri ile ilgili olarak sahte kaşe ve mühürlerle sahte boşaltma tutanakları düzenledikleri,tır karnesi çıkış yaprağı ve dip koçanları üzerinde sahte muayene mührü tatbik ettikleri ve bu suretle düzenledikleri sahte belgeleri ... Gümrük Müdürlüğüne ibraz ederek kapatma işlemlerini tamamlamak suretiyle eşyaların gümrük transit rejimi hükümlerine aykırı şekilde boşaltılıp ülkeye sokulmak suretiyle sanıkların teşekkül halinde gümrük kaçakçılığı ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul olunması ve sanıklar hakkında aynı şekilde gerçekleştirdikleri eylemleri nedeniyle ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/351 Esas sayılı dosyasının ve yine anılan mahkemenin 2005/14,2005/106 ve2005/289 esas sayılı dava dosyalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında ;anılan dosyaların sonuçlarının araştırılarak karara çıkmış olmaları halinde iddianame ve karar suretlerinin dosyaya konulması ile derdest olmaları halinde ise birleştirilmek suretiyle sanıklara atılı kaçakçılık suçunun teşekkül halinde kaçakçılık kapsamında kalıp kalmadığı da değerlendirilip olaydaki fonksiyonlarına göre, atılı suç yönünden sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunmadığı gerekçesiyle birleştirilmeden eksik araştırma, ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Hükmün açıklandığı son celsede Cumhuriyet Savcısının mütalaası sorulup okunmadan hüküm tesisi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 216. maddesine muhalefet edilmesi,

c-)Sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasa ile birlikte 5237 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması karşısında 647 sayılı Yasanın 4 ve 6.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,

d-)Sanıklar hakkında hapis cezası tayin edildiği halde TCK'nun 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup,sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'m temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.