muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/482, Karar No: 2016/1242, Tarih: 13.12.2016

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi halinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Bu bağlamda, iştirak halinde işlenmiş suçlarda fail, yardım eden veya azmettiren suç ortaklarından birinin mağdurun zararını tamamen gidermesi halinde, artık giderilmesi gereken bir zarar bulunmadığından zararı gidermeyen diğer suç ortakları yönünden etkin pişmanlık müessesesinin uygulanması için "iade ve tazmin" şartı aranmayacak ise de, TCK'nun 168. maddesi tazminden çok pişmanlık esasına dayandığından zararı gidermeyen diğer suç ortaklarının en azından pişmanlıklarını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiklerini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunmaları gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İnceleme dışı sanık ... ve sanık ...'in marketten hırsızlık yaptıkları yönünde gelen ihbarı değerlendiren kolluk görevlilerinin, sanık ...'in ikametinde arama yaparak bir kısım suç eşyalarını ele geçirdikleri, aynı gün ...'in ikametinde yapılan aramada herhangi bir suç eşyasının bulunamadığı, ancak ikametin yan tarafındaki boş arsada, otların arasında gizlenmiş vaziyette görülen tekel ürünlerine elkonulduğu, ...'in, söz konusu hırsızlık olayını sanıklar ..., ... ve inceleme dışı sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini söylemesi üzerine, sanık ...'ın da ikametinde arama yapıldığı, ancak ilk aramada bulunamayan bir kısım suç eşyalarının, ...'in yer göstermesi sonucu yapılan ikinci aramada, evin gizli bir bölümünden ele geçirilerek, kolluk tarafından şikayetçiye iade edildiği anlaşılan olayda; şikayetçiye iade edilmeyen çok sayıda suç konusu eşyanın olduğu dikkate alındığında, geri kalan eşyaları iade veya tazmin imkanına sahip olan sanıklar ... ve ...'ın, tazmin hususunda bir gayret içine girmedikleri gibi ikametlerinde bulunan suça konu eşyaların iadesine dair herhangi bir aktif davranış sergilemedikleri ve ...'in iade iradesine katkıda bulunduklarına ilişkin bir bilgi ve delil de bulunmadığı anlaşıldığından, haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Özel Dairenin, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin onanmasına ilişkin kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2016 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/629, Karar No: 2023/4727, Tarih: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/629 E.  ,  2023/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

SAYISI : 2022/1400 E., 2022/2178 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1400 Esas, 2022/2178 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, mala zarar verme suçundan kurulan ek karar yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3651, Karar No: 2012/2477, Tarih: 03.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/3651 E.  ,  2012/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... için, a-Mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat. b-Mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kamu davasının CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine.

c-5237 sayılı TCK.nun 81,35,62,63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... için, a-Mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

b-5237 sayılı TCK.nun 81,35,62,63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

3-Sanık ... için, a-Mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

b-5237 sayılı TCK.nun 81,35,62,63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat kararı ile mağdur ...'a yönelen kasten yaralama suçundan kurulan düşme kararı ve sanık ... hakkında mağdur ...'e, sanık ...

hakkında mağdur ...'e yönelen öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat kararlarının gerekçesine yönelmeyen temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığından müdafiilerinin temyiz istemlerinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Dosya içeriği, oluşa ve gösterilen gerekçeye göre, mahkemenin sanık ...'in, mağdur ...'e yönelen eylemini "kasten öldürmeye teşebbüs" olarak nitelendirmesinde ve sanık ...'in, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunda teşebbüs hükümlerini düzenleyen TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin sanık ... yönünden suçun niteliğine, sanık ... yönünden ise eksik ceza tayin edildiğine yönelen ve bozma ile eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.

3-Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde; sanığın demir sopayla vurarak, mağdurun baş bölgesi sağ tempoproparyatelde (ön sağda) travmatik subanakroid (beyin kanaması) ile sol temporalde (baş ön) hayati fonksiyonlarındaki etkisi orta (3) olan minimal deprese (baskı) meydana getiren ve yaşamını tehlikeye sokan şekilde yaralanma meydana getirdiği olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir oranda ceza tayini yerine, yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası belirlemek suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir oranda ceza tayini yerine, yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası belirlemek suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4-Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanıklar ... ve ...'nin mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ile sanık ...'in mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin sübuta, suçların niteliğine vesair nedenlere, sanık ... müdafiinin sübuta, suçun niteliğine vesair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamadeki düşünce gibi ONANMASINA;

B)Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, bıçakla iki kez vurarak, biri mağdurun sol koltuk altından giren ve yaklaşık 10 cm derinlikte kotların üzerinden yukarıya seyirli, diğeri ise sol klavikula (köprücük) üstünden aşağıya doğru seyirli olan ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, ancak yaşamsal tehlikeye neden olmayacak şekilde yaralanma meydana getirdiği olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirlemek suretiyle fazla ceza tayini,

Bomayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13420, Karar No: 2011/11325, Tarih: 27.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13420 E.  ,  2011/11325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2008 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 23/08/2011 gününde tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 09/09/2011 gününde kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı Kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6383, Karar No: 2023/9858, Tarih: 27.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/6383 E.  ,  2023/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/232 -2021/209

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-8123

HÜKÜM/KARAR : Davacının ve davalı Sompo Sigorta A.Ş.'nin itirazının kısmen kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/2179

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı Sompo Sigorta A.Ş. vekili ve davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı Sompo Sigorta A.Ş. ve davacının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Sompo Sigorta A.Ş. ve Neova Sigorta A.Ş.’ye trafik sigortalı araçların 09.06.2019 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu Sompo Sigorta A.Ş’ye sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, eksik ödeme yapıldığını belirterek belirsiz alacak olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile sigorta şirketlerinden müştereken müteselsilen tahsili talep etmiş; bedel artırım dilekçesiyle taleplerini Sompo Sigorta A.Ş. bakımından 16.000,00 TL’den 49.553,53 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Sompo Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; başvuru sonrası hasar dosyası açıldığını ve “hesaplanan 9.207,00 TL tazminat tutarından başvuru sahibinin de sigortalı araçta hatır yolcusu olarak bulunması %20 hatır taşıması indirimi yapılarak 7.366,00 TL’nin 30.03.2020 tarihinde başvuru sahibine ödendiğini.…” ödeme ile sorumluluklarını yerine getirdiklerini, vekalet ücretinin 1/5 oranında uygulanması gerektiğini, avans faizi talebinin de haksız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2-Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; sigortalısının kazada kusurunun olmadığını, ayrıca sağlık raporunun mevzuata göre düzenlenmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Neova Sigorta A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, davacının talebinin kabulü ile 49.553,53 TL’nin 07.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Sompo Sigorta A.Ş.’den tahsili ile davacıya ödenmesine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık hakem heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Sompo Sigorta A.Ş. vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık hakem heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Sompo Sigorta A.Ş. vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

1-Davacı vekili itiraz dilekçesinde; %50 kusur indirimi yapılmasının hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, 2021 verilerine göre rapor aldırılması gerektiğini, lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

2-Davalı Sompo Sigorta A.Ş. vekili itiraz dilekçesinde; dosyada mübrez maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, trafik kaza raporunda iki araç sürücüsüne de 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56/1-c maddesinden eşit kusur izafe edildiğini, sigortalı araç sürücüsünün %50 kusurlu olduğu tespit edilerek işbu %50 kusur oranı üzerinden başvuru sahibine tazminat ödemesi yapıldığını, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, başvuru sahibinin sigortalı araç içerisinde hatır yolcusu olarak bulunduğu sabit olduğundan hesaplanacak tazminat tutarından hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hesaplanan tazminattan %20 hatır taşıması indirimi düşülmesi gerektiği kabulü ve davacı lehine de tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği kabulü ile davacı vekilinin ve Sompo Sigorta A.Ş. vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararına karşı yapmış olduğu itirazlarının kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, davacının talebinin kısmen kabulüne; 38.086,39 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 07.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Sompo Sigorta A.Ş.’den tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine, davacı vekili lehine 5.712,96 TL vekâlet ücretinin davalı Sompo Sigorta A.Ş.’den tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan kusur raporunda, ceza yargılamasında tespit edilen maddi olgulara ve kazanın meydana geliş şekline aykırı biçimde davalıya sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusurlu olduğunun kabulünün hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile 2020 yılı asgari ücreti esas alınarak yapılan hesabın hatalı olduğunu, karar tarihi itibari ile 2021 yılı asgari ücret bedeli belli ve bilinir olduğundan, 2021 yılı asgari ücret bedeli dikkate alınarak ek rapor aldırılması gerektiğini, davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek şekilde ticari temerrüt faizi üzerinden sorumlu olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketleri tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan araçların karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartları’na yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Genel Şartları ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapılıp, daha düşük miktarda tazminata hükmedilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyeti ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından bu hesaba göre karar verildiği görülmektedir. Davacı vekilinin başvuru dilekçesinde ve bedel artırım dilekçesinde PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü gözetilerek karar verilmesini talep etmesi karşısında; davacının talebi aşılmayacak şekilde PMF Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömrün belirlenmesi ve bilinen son gelirin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı yararına hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1-Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeple davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12016, Karar No: 2017/4486, Tarih: 23.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/12016 E.  ,  2017/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 6.310,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

2- Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine, Kamu Zararının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik gereğince meydana getirilen kamu zararı dolayısıyla ... Muhasebat Müdürlüğü'nün 2014/578 sayılı dosyasında borçlu adına açılan kişi borcu dosyasında meydana gelen borcun süresinde ödenmemesi nedenine dayanılarak, genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içinde icra dairesinde borca itiraz etmesi üzerine, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin kısmen kabulü ile asıl alacağa itirazın kaldırılmasına, faiz yönünden ise işlemiş faiz alacağının 95,68 TL olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, icra takibine dayanak yapılan belge sadece “... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü'nce hazırlanan kamu zararı tablosu” olup, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gibi, takibin dayanağı olarak bildirilen belge ve belgenin oluşumuna sebep olan kamu zararı olgusu borçlu tarafından da kabul edilmemiştir ve borcun varlığı ile miktarı yargılamayı gerektirir.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : 1- Alacaklının temyiz dilekçesinin yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle (REDDİNE),

2- Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.