muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12306, Karar No: 2021/1974, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12306 E.  ,  2021/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Çankaya Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün... 7717 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık ...‘ın, “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, 29/12/2014 tarihli temyiz dilekçesi ekinde sunduğu raporlara göre psikolojik rahatsızlıkları nedeniyle farklı tarihlerde hastanede yatarak tedavi gördüğünün anlaşılması ile Dairemize hitaben yazdığı 05/05/2017 havale tarihli dilekçesinde faturalara konu malları ... Asansör isimli şirket aracılığıyla aldığını, bu mallara ilişkin faturaları da bu şirket yetkilileri ... ve ... ...‘ın bürosuna gönderdiklerini, ödemeleri müşterilerinden aldığı çek ve bonoları ciro ederek yaptığını beyan etmek suretiyle suçlamaları kabul etmemesi ve dilekçesi ekinde bir kısım çek-bono suretlerini ibraz etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Sanığın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı‘na veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine ya da tıp fakültelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları anabilim dalı başkanlıklarından birine sevki ile “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçları yönünden, TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınması, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanığın kullandığı faturaları düzenleyen Yeni Çizgi Promosyom Kağıt Mat. Rek. Bil. Sa. İç. Dış. Tic. Ltd. Şti., Yüceltaş İnş. Ele. Pro. Müh. Tic. Ltd. Şti., Tek Eksen Kırt. İnpet. Ürün. Taş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti., Bemtes Mühendislik Asan. Elek. Mak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Makine Metal Hırd. İml. İnş. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya eklenmesi,

c)Sanığın savunmasında isimleri geçen ... Asansör isimli şirket yetkilileri ... ... ve ...‘ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması

c)Sanığın savunmasında isimleri geçen ... Asansör isimli şirket yetkilileri ... ... ve ...‘ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması

d)Gerekli görülmesi halinde faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin de açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması; tanıklardan sanığı tanıyıp tanımadıkları, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenledikleri ve faturaların düzenlenmesi sırasında sanıkla muhatap olup olmadıklarının ayrıntılı olarak sorulması,

e)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; çekle ve bonoyla yapıldığı belirtilen ödemelere ilişkin olarak bahse konu belge suretlerinin tamamının dosyaya getirtilmesi ile çeklerin ve bonoların kim/kimler tarafından tahsil edildiği, çekle ve banka yoluyla yapılan ödemelerin faturaları düzenleyen mükellefler veya ... Asansör şirketinin hesaplarına intikal edip etmediğinin ilgili bankalar nezdinde araştırılması, bu kıymetli evrakları tahsil eden kişi veya kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti sonrası duruşmaya celp edilerek tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, buna göre ödemelerin muvazaalı olup olmadığının tespitine çalışması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında aynı mükellefiyeti nezdinde “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 06/01/2014 tarihli 2013/68654 Soruşturma ve 2014/532 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2014/111 Esas sırasında derdest olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yıllarında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile her iki dosyadaki deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a)2009 takvim yılı yönünden “26/03/2010“, 2010 takvim yılı yönünden “25/10/2010“ olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2009-2010“ olarak yanlış yazılması,

b)Sanığın suça konu faturaları 2010 takvim yılında “aynı beyanname döneminde” kullandığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmayan TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

3-Kabule göre de;

a)2009 takvim yılı yönünden “26/03/2010“, 2010 takvim yılı yönünden “25/10/2010“ olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2009-2010“ olarak yanlış yazılması,

b)Sanığın suça konu faturaları 2010 takvim yılında “aynı beyanname döneminde” kullandığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmayan TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

c)Adli Emanetin 2012/13452 sırasında kayıtlı faturaların dosyada delil olarak saklanması yerine, TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/822, Karar No: 2012/727, Tarih: 17.10.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/4-822 E.  ,  2012/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                                           : Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                                                       :06.10.2011

Taraflar arasındaki “baz istasyonunun kaldırılması” davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.10.2011 gün ve 2011/358 E., 2011/351 K. sayılı kararın onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ndan çıkan 30.05.2012 gün, 2012/4-147 E-2012/327 K. sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davalı AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş.  vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalı BEDAŞ'a ait  elektrik direğine diğer davalı tarafından montajlanmış GSM Baz istasyonunun sağlık yönünden endişe yarattığından bahisle kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin evinin 25 metre kadar yakınındaki boş arsada bulunan elektrik direğine baz istasyonunun kurulduğunu, uzmanlarca baz istasyonunun faaliyet halindeyken radyasyon yaydığının belirtildiğini, müvekkilinin kızının lenf kanserine yakalandığını, bu durumun aile açısından yıkıma neden olduğunu, baz istasyonunun faaliyetine devam ediyor olmasının müvekkili ve diğer aile bireylerinin sağlığı için de endişeye yol açtığını  belirterek maddi ve manevi zararları yönünden talep hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkilinin evinin yakınında faaliyet gösteren baz istasyonunun sökülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı BEDAŞ vekili, dava konusu baz istasyonunun ölçüm yöntemleri ve denetlenmesi hakkındaki yönetmeliğin Resmi Gazetede yayınlanan tebliğdeki kriterlerine uygun bulunarak verilen güvenlik sertifikası çerçevesinde, müvekkili şirket ile diğer davalı şirket arasında imzalanan sözleşme gereği kurulduğunu, müvekkili şirketin dava konusu işlemde herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili, baz istasyonlarının,  Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından verilen güvenlik sertifikasına istinaden ve dolayısıyla yönetmelikte belirlenen limit değerler ve kıstaslar çerçevesinde çalıştırıldığını ve denetlendiğini, baz istasyonlarının insan ve çevre sağlığına olumsuz etki yaptığı konusunda herhangi bir bilimsel dayanak olmadığı gibi, müvekkili şirkete ait baz istasyonunun ithali montajı ve işletilmesinin yasal mevzuat çerçevesinde yapıldığını, davacıların iddiasının varsayıma dayandığı belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme, “...söz konusu baz istasyonunun getirdiği yararın haberleşmeyi amaçladığı görülmekteyse de zararının insan sağlığı ve yaşamı ile ilgili olduğu gözetildiğinde ikinci değere önem verilmesi gerekir. Bu itibarla yapılan belirlemelerin dar anlamda parayla ölçülebilen bir zarar yok ise de çevre binalarda ve bu bağlamda davacının oturduğu konutta yaşayanlar için sağlık bakımından büyük endişeler taşıdığı, psikolojik olarak yaşamlarını olumsuz bir biçimde etkilediği ve bunun da psikolojik yapıda tedirginlik ve ümitsizlik yaratacağı ve bu haliyle de yaşamdaki sağlık değerleri düşünüldüğünde burada oturmanın olumsuz hale geleceği nazara alınarak davacının zarar gördüğü kabul edilmiş, baz istasyonunun kurulması için iki davalı arasında yapılan sözleşme nedeniyle müteselsil sorumlu oldukları…” gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiş; davalılardan AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyizi üzerine karar Özel Daire'ce önce onanmış, aynı davalının karar düzeltme istemi üzerine bozulmuştur.

Mahkeme, aynı gerekçeyle önceki kararında direnmiş; hükmün davalı BEDAŞ vekili ve AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilince temyizi üzerine, Hukuk Genel Kurulu'nca "Davacının dar anlamda ve para ile ölçülebilen bir zararı kanıtlanmamış ise de, baz istasyonunun yukarıda açıklanan zarar verme ihtimali ile birlikte davacının evine olan mesafesi, kanser hastası bir kızının bulunması, içinde bulunduğu psikolojik ortamın kendisinde tedirginlik ve ümitsizlik yaratacağı ve bu konudaki doktor bilirkişi raporu ile davacının yaşamdaki sağlık değerleri, Anayasaca teminat altına alınan yaşam hakkı, mülkiyet hakkı birlikte değerlendirildiğinde dava açmakta haklı olduğu" gerekçesi ile direnme kararının onanmasına karar verilmiştir.

AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu baz istasyonu yönetmeliğe (Elektronik Haberleşme Cihazlarına Güvenlik Sertifikası Düzenlenmesine İlişkin Yönetmelik) uygun olarak kurulmuş ve yönetmelikte öngörülen limitler dahilinde çalışmakta ise davacı ve ailesinin psikolojik olarak huzursuz olması nedeniyle baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilip verilemeyeceği noktasındadır.

Ne var ki, mahkemenin direnme kararı vermesinden ve Hukuk Genel Kurulu'nun onama kararından sonra davalı AVEA A.Ş. vekili verdiği karar düzeltme dilekçesinde; davaya konu baz istasyonunun şirketlerince sökülerek kaldırıldığını, buna ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu yazısının bulunduğunu, bu durumda davanın konusuz kaldığını belirterek, gelişen bu yeni olgu nedeniyle direnme kararının bozulmasını istemiştir.

Ne var ki, mahkemenin direnme kararı vermesinden ve Hukuk Genel Kurulu'nun onama kararından sonra davalı AVEA A.Ş. vekili verdiği karar düzeltme dilekçesinde; davaya konu baz istasyonunun şirketlerince sökülerek kaldırıldığını, buna ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu yazısının bulunduğunu, bu durumda davanın konusuz kaldığını belirterek, gelişen bu yeni olgu nedeniyle direnme kararının bozulmasını istemiştir.

Bu durumda, uyuşmazlığın esası incelenmemiş; açıklanan bu yeni olgu karşısında mahkemece ortaya çıkan bu yeni durum değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden davalı AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Hukuk Genel Kurulu’nun onamaya ilişkin 30.05.2012 gün, 2012/4-147 Esas, 2012/327 Karar sayılı ilamı kaldırılarak, direnme kararının bu değişik gerekçeyle bozulması gerekmiştir(Aynı yönde, Hukuk Genel Kurulu'nun 05/11/2008 gün ve 2008/4-663 E. 2008/663 K sayılı; 21.10.2009 gün ve 2009/4-404 E. 2009/442 K.;  sayılı ; 28.04.2010 gün ve 2010/4-206 E. 2010/ 230 K.; 12.05. 2010 gün ve 2010/4-253 E. 2010/261 K. sayılı kararları).

S O  N U Ç : Davalı AVEA İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesi gereğince Hukuk Genel Kurulu’nun 30.05.2012 gün, 2012/4-147 Esas, 2012/327 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına; yerel mahkeme direnme hükmünün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine, 17.10.2012 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7529, Karar No: 2010/4856, Tarih: 28.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7529 E.  ,  2010/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık (suç vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle kayıp eşyayı sahiplenmek)

HÜKÜM : 765 sayılı TCK 511/1-3-son, 522/1, 59/2, 647 sayılı yasanın 4, TCK 72 maddeleri gereğince 787 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına..

İddianame ile görevsizlik kararındaki sevk ve nitelendirmeye, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 6.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18669, Karar No: 2015/20578, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18669 E.  ,  2015/20578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/596-2015/21

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol; 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Ancak davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına rağmen usulüne uygun bir ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması karşısında Dairemizce davanın ihbarının usule uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Şöyle ki; davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosya arasına alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya arasına alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile celp edilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2983, Karar No: 2015/11220, Tarih: 12.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2983 E.  ,  2015/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat tespiti

..... ve müşterekleri ile..... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 23.10.2014 gün ve 110/529 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar .... ve .... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.05.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden..... ve ..... vekili, Avukat . ... geldi. Karşı taraftan .... ve müşterekleri vekili Avukat ... geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, paylı mülkiyet şeklinde taraflar adına kayıtlı bulunan 413 parsel üzerindeki kuruluk, samanlık ve 2 katlı binanın vekil edenlerine ait olduğunu, ortaklığın giderilmesi davası sırasında diğer paydaşların bu durumu kabul ettiklerini, ancak davalıların karşı koyduğunu ileri sürerek söz konusu muhtesatın müvekkillerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar..... ve.... vekili, davanın yersiz açıldığını, dava konusu muhdesatın ortak muristen kaldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, dâhili davalılar ...... ve Müberra Dinlen 07.06.2012 tarihli oturumda davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, 413 parsel üzerideki evin davacıların yakın murisi..... tarafından yapıldığı dolayısı ile mülkiyetinin davacılara ait olduğunun ve taşınmaz değerinin %12'sine isabet eden 12.480 TL. değerindeki iyileştirme ve değer artırıcı işlemin davacılardan İ.. A.. tarafından yapıldığının tespitine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan..... ile ...... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat ve değer artırıcı iyileştirmelerin tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyularak, sonucuna göre işlem tesis edildiğine göre, aşağıda yazılı nedenler dışındaki davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece önceki kararda, taşınmaza yapılan iyileştirme ve değer artırıcı işlemlerin davacı tarafından yapıldığının tespitine ilişkin davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince; değer artırıcı giderlerin tespiti isteminde davacıların hukuki yararı bulunmadığından davanın reddine karar

...