muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8469, Karar No: 2022/5188, Tarih: 15.09.2022

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak davacı-karşı davalı ...'ın tapu iptal ve tescil talebinin reddine, alacak talebinin kabulü ile 27.860,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı- karşı davacı ...'dan alınarak davacı- karşı davalı ...'a verilmesine, davalı-karşı davacı ...'ın ecrimisil talebinin kabulü ile 13.198,54 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davacı- karşı davalı ...'dan alınarak davalı-karşı davacı ...'a verilmesine, mahsup talebinin kabulü ile 27.860,00 TL'den 13.198,54 TL'nin mahsubu ile neticeten 14.661,46 TL'nin 12.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.661,46 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 22/06/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacı ...'dan alınarak davacı- karşı davalı ...'a verilmesine, davalı-karşı davacı ...'ın meni müdahale talebinin kabulü ile davacı-karşı davalı ...'ın dava konusu taşınmaza müdahalesinin meni ile boş olarak davalı-karşı davacı ...'a teslimine karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 08.10.2020 tarihli, 2016/14355 Esas, 2020/5993 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davada tapu iptal ve tescil davasında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, alacak davasında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, karşı davada Konya İli, ...,... parselde yer alan karşı-davacı ...'nın mülkiyetindeki; taşınmaz bakımından belirlenen: 26.06.2013-19.07.2013 dönemi için toplam 191,67TL ecrimisil bedelinin karşı-davalı ...'ten alınarak, karşı-davacıya verilmesine, alacağa dava tarihinden itibaren kanuni faiz işletilmesine, müdahalenin men-i davasında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-karşı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Hükmün hangi hususları kapsayacağı 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Ayrıca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini ve ifa kabiliyetini yitirir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, hükmün diğer yönlerinin kesinleşmiş olduğundan bahisle “yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, hükmün diğer yönlerinin kesinleşmiş olduğundan bahisle “yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarını şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/1142, Karar No: 2022/2131, Tarih: 16.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1142 E.  ,  2022/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına dair verilen karara, Mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine, davaya konu 739 parsel sayılı taşınmazın, 709,72 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın bu kısmına ait tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, ölçümde hata yapıldığını, kadastro dairesinin yeniden çalışma yapacağını, kıyı kenar çizgisi tespitinin yasanın aradığı komisyon tarafından yapılamadığını ve kararın kesinleşmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davaya konu 739 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının fen bilirkişinin 26/01/2015 havale tarihli rapor ve ekindeki krokisi ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davaya konu 739 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının fen bilirkişinin 26/01/2015 havale tarihli rapor ve ekindeki krokisi ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/15422 E., 2017/17124 K. sayılı kararıyla; ''... Mahkemece, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanun'un 5 ve 9.maddeleri ile, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanun'un 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulmamış, oluşturulan bilirkişi heyetinden, denetime elverişli, ayrıntılı rapor alınmamıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece yapılması gereken iş, 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog ile 1 harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, davaya konu taşınmazın kadastro tespit tutanaklarının ve tapu kaydının tüm tedavüllerinin getirtilerek, tapunun oluşumuna esas, Hazinenin taraf olduğu her hangi bir mahkeme kararının olup olmadığı hususunun da gözönünde bulundurulması, varsa komşu parseller ile ilgili oluşturulan kıyı kenar çizgisi ve komşu parsellerin kıyı kenar çizgisine ilişkin durumunun araştırılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir.'' gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar

Mahkemenin 14.01.2020 tarihli ve 2018/108 E., 2020/17 K. sayılı kararıyla; yenileme kadastro çalışmaları öncesinde dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı 709,72 m2 olarak görünmekte iken yenileme kadastro çalışmaları sonrasında parsel sınırlarının yeniden belirlendiği, idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisinin tebliğ edilmemiş olması nedeniyle takdiri delil niteliğinde olduğu, bozma sonrası alınan raporlarla idarenin çizdiği çizginin dışında ve 114,68 m2'lik bir alanın kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığı tespit edilmişse de anılan raporların bozma ilamında belirtilen kriterleri taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile fen bilirkişinin 27/06/2018 havale tarihli rapor ve ekindeki krokisine göre 114,68 m2'lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespitine ve ilgili kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece 709,72 m2 üzerinden kabul kararı verilmesi gerekirken hatalı karar verildiğini, bilirkişi raporlarındaki hesaplamanın hatalı olduğunu, davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

5.2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilgili müdürlük yazısı ve krokilerden kıyı kenar çizgisini ihlal etmediklerinin anlaşıldığını, bilirkişi raporunda da Bakanlıkça belirlenen kıyı kenar çizgisinin ihlal edilmediğinin belirtilmesine rağmen kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlendiğini, oysa Devletin belirlediği çizginin esas alınması gerektiğini, bilirkişice yapılan tespitin mülkiyet hakkını zedelediğini, Anayasaya aykırı olduğunu, Hazineye vekalet ücreti verilmemesinin doğru olduğunu, ancak lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

6.2.2. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

6.3. Değerlendirme

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak Mahkemece IV.3. no.lu paragrafta belirtilen şekilde karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/224, Karar No: 2018/10212, Tarih: 11.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/224 E.  ,  2018/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Mahkemenin 23.06.2011 tarihinde 2009/343 Esas ve 2011/1323 Karar sayılı kararı ile İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, 2015/1211 esas sayılı dosya üzerinden yargılama yapıldığı ve 06.12.2016 tarihli karar verildiği anlaşılmış ise de, 23.06.2011 tarihli karardan sonra yapılan tüm işlemlerin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek;

İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/990, Karar No: 2018/471, Tarih: 24.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/990 E.  ,  2018/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının davalı şirket tarafından güvenlik hizmetleri sunulan sitedeki konutunda 01.08.2008 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiğini, davacının o sırada yurtdışında olduğunu, hırsızlık olayının site yönetimi tarafından davacıya bildirildiğini, davacının konutuna ulaşabilecek ...'na vekalet vererek polis nezaretinde gerekli tespitlerin yapılmasını istediğini, yapılan tespitte davacının evinin kapısının kırılmış ve evinin tamamen dağıtılmış olduğunun tutanak altına alındığını, davacının, polis nezaretinde eve giren ...'na internet aracılığı ile yardımcı olup evin tam kontrolünün sağlanmasına çalıştığını, internet vasıtasıyla kayıpların bildirilerek tutanak altına alındığını, davacının yurda dönüp konutunu kontrol ettiğinde evindeki çalınan eşyalarının tam tespitini yaptığını, davacının 50 cm çapında, 900 ayarda, 30 cm, yüksekliğinde bir meyvelik gümüşlüğü, dört adet çay takımı, beş kollu iki adet gümüş şamdanlık, gümüş tepsi, gümüş sürahi, bir adet tek taş yüzük, bir adet üç taşlı altın yüzük, muhtelif değerlerde altın takılarının çalındığının belirlendiğini, çalınan malların tahmini değerinin 50.000 TL civarında olduğunu, buna ilaveten eşyaların manevi değerinin de yüksek olduğunu, hırsızlık olayının gerçekleştiği konutun güvenlikli bir sitede yeraldığını, davacının güvenlik hizmeti için aidat ödediğini, site yönetiminin dağıttığı kitapçıklarda güvenlikle ilgili geniş açıklamalara yer verildiğini, internet tanıtımında güvenliğin ön plana çıkarıldığını, hırsızlık olayının gerçekleşmesinden sonra davacının zararını tazmin için davalı şirkete ihtarname gönderdiğini, davalı şirketin cevabı ihtarnamesinde hırsızlık olayının soyut olduğu yönünde bildirim yapıldığını, davacının zararının tazmin edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; tanık anlatımları, çalındığı iddia edilen gümüş eşyaya ilişkin fotoğraf, tutanak içeriği, bilirkişi raporu içeriğine göre dava konusu edilen gümüş eşyanın, gümüş kaplama ya da gümüş olduğu konusunda kesin kanıya varılamadığı, çalındığı iddia edilen eşyaların gümüş olduğu iddiasının haklılığını kanıtlar nitelikte kesin ve inandırıcı delil sunulamadığı, bu nedenle çalınan eşyaların gümüş kaplama olduğu sonucuna varıldığı, diğer taraftan çalındığını iddia edilen ziynet eşyalarına ilişkin olarak, iddianın haklılığını kanıtlar nitelikte kesin ve inandırıcı delil sunulamadığı, pırlanta eşyaların sertifika ile birlikte satıldığı, ziynet eşyalarının varlığını kanıtlar sertifika, fatura vb. belgeler sunulamadığı, ziynet eşyalarının çalındığı yönündeki iddianın haklılığının kanıtlanamadığı; davalı ... Hizmetleri A.Ş'nin 5188 sayılı Özel Güvenlik Kanunu ve Kanunun uygulanmasına ilişkin

yönetmelik gereğince mülki makamlarca kendilerine tahsis edilen sayıda ve nitelikte özel güvenlik personeli istihdam ederek site dahilinde sabit nokta nöbeti ile devriye hizmetlerini ve denetim görevlerini periyodik olarak yaptırdığı, bu hususun bilirkişi raporu, kamera kayıtları ile sabit olduğu, mevcut güvenlik personelinin asli görevinin site alanının giriş ve çıkışlarının denetlenmesi ve düzenlenmesi, şüpheli durumların kolluk kuvvetlerine bildirilmesi olduğu, güvenlik görevlilerinden her bir dairenin koruma hizmetinin beklenemeyeceği, dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre dışarıdan yönetici olarak atanan davalı ... Yönetimi A.Ş.'nin olayda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı, gerekçesiyle esas dosya yönünden davacının davalı ... Hizmetleri A.Ş. aleyhine açtığı davanın husumet yokluğu yönünden reddine, asıl dosya ile birleşen İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 2009/390 - 384 E.K. sayılı dosyası yönünden davacının davalı ... Site Yönetimi aleyhine açtığı davanın kısmen kabulü ile 6.500,00 TL maddi tazminatın 5.000,0 TL'sinin 01.08.2008 olay tarihinden, 1.500,00 TL'sinin de 18.07.2013 ıslah tarihinden itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak sureti ile hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya yönelik maddi tazminat istemi ile manevi tazminat isteminin reddine, birleşen dava yönünden davacının, davalı ... Hizmetleri A.Ş. aleyhine açtığı davanın husumet yokluğu yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Açılan dava, davacının kiracı olarak ikamet ettiği konutta meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan maddi-manevi zararın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Açılan dava, davacının kiracı olarak ikamet ettiği konutta meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan maddi-manevi zararın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Dava; Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan, bağımsız bölüm malikinin anataşınmazın yönetiminden doğan ve dışarıdan atanan yöneticiye yönelik maddi zararlarının tazmini ile manevi tazminat istemine ilişkin olup; maddi tazminata ilişkin istemler Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında, manevi tazminata ilişkin istemler ise genel hükümler çerçevesinde incelenmelidir. Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl olup özel bir kanun hükmü ile hangi mahkemede görüleceği açıkça belirtilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. 6100 sayılı HMK'nın 2/1. maddesi gereğince de, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. O halde; davacının Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine dayanarak dava açtığı anlaşılmakla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesi hükmü uyarınca, site yönetimine karşı açılan maddi tazminata ilişkin davalarda sulh hukuk mahkemelerinin görevli olduğu, manevi tazminata ilişkin taleplerde ise asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu göz önünde bulundurulup, mahkemece talepler tefrik edilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmeyerek işin esasına girilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; birleşen dosya davalısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1098, Karar No: 2024/21028, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1098 E.  ,  2024/21028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.12.2023

SAYISI : 2018/474 E., 2018/946 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması

Mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak kesin nitelikteki adli para cezasına yönelik olarak, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi gözetilerek temyiz incelemesi sonrası aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması mümkün görüldüğünden; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.12.2023 tarihli ve 2018/474 Esas, 2018/946 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.12.2023 tarihli ve 2018/474 Esas, 2018/946 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.