muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2999, Karar No: 2020/5372, Tarih: 23.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2999 E.  ,  2020/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, mülkiyet hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/22705, Karar No: 2013/12166, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22705 E.  ,  2013/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.02.2010 gün ve 2007/270 Esas, 2010/89 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanı, tanık ...'ün aşamalardaki anlatımları, sanığın kısmen ikrar içeren savunmaları, 19.01.2007 tarihli tutanak ve tüm dosya içeriğinden, suç tarihinde parkta oturan mağdurenin yanına giden sanığın biraz önce arkadaşıyla otururken fotoğraflarını çektiğini söyleyip, birlikte olma teklifinde bulunduğu, mağdurenin oradan uzaklaşarak otobüse binmesine rağmen onu takip ederek aynı otobüse bindiği ve mağdurenin indiği durakta indikten sonra yeniden mağdureye yaklaşarak "düşündün mü benimle birlikte olacak mısın" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine mağdurenin okul arkadaşlarına söyleyerek sanığın yakalanmasını sağladığının anlaşılması karşısında, sanığın zincirleme şekilde gerçekleştirdiği eylemlerinin cinsel taciz suçunu oluşturduğu düşünülerek, TCK.nın 105/1 ve 43/1. maddelerine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19281, Karar No: 2015/10222, Tarih: 10.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19281 E.  ,  2015/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TÜRKOĞLU KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanı içinde kalan 254 parsel sayılı 127.400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve irsen intikal nedenleri ile ..... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı Hazine, davalı tarafın vergi kaydının taşınmaza ait olmadığı, gayri sabit sınırlı olduğu, miktar fazlasının Hazine'ye ait olduğu ve zilyetlik koşullarının gerçekleşmediği iddiaları ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazine tarafından açılan davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle Yasa'ya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece dava konusu taşınmazın davalıların dayanağı olan ve tespitte uygulanan vergi kaydının kapsamında kaldığı gerekçesi ile tamamı yönünden tespit gibi tesciline karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Tespite esas alınan 1938 tarih ve 154 tahrir nolu vergi kaydı yol ve kemer burnu hududu ile gayri sabit sınırlı olup miktarı da 80 ar (8.000 metrekare) dır. Dava konusu taşınmaza komşu olan ve ...İlçesi, ... Köyünde kalan 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz belgesiz zilyetlik nedeni ile ..... adına tespit ve tescil edilmiş, Hazine tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davasında söz konusu vergi kaydı dayanak yapılmış ve vergi kaydının zemine uygulaması sonunda 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile birlikte 254 parsel sayılı taşınmazın da bir bölümünü kapsadığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda vergi kaydının 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı, zilyetliğin de davalılarda olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ve karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Netice itibari ile 1938/154 tahrir numaralı vergi kaydının kapsamı hükmen 103 ada 1 parsel sayılı ve 7760 metrekare yüzölçümlü taşınmaz olduğu belirlenmiştir. Kadastro Mahkemesince uyuşmazlığın, kadastro tespit günündeki hukuksal duruma göre ve kazanılmış haklar nazara alınarak çözümlenmesi zorunludur. Dava konusu taşınmazın kadastro tesbiti 19.06.1958 tarihinde 5602 sayılı Tapulama Kanunu hükümlerine göre yapılmıştır. Sözü edilen Yasa, zilyetlikten iktisap edilebilecek taşınmazların toplam miktarı hususunda bir sınırlama içermemektedir. Ancak sınırsız kazanımlar yönünden görülen sakınca üzerine 17.03.1954 tarihinde yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasayla 5602 sayılı Yasa'nın 13. maddesinde değişiklik yapılarak belgesiz zilyetlikten mülk edinilebilecek taşınmazların miktarı beher taşınmazda 20 dönüm olarak sınırlandırılmış ve bu miktarı aşan taşınmaz iktisabında 10 yıl ve daha önceki tarihli vergi kaydının mevcudiyeti aranmıştır. 12.07.1966 tarihinde yürürlüğe giren 766 sayılı Tapulama Kanununun 33. maddesi, her bir taşınmazda 20 dönüm olan miktar sınırını 100 dönüme çıkarmıştır. Hukukumuzda, belgesiz zilyetlikten edinilebilecek taşınmazların toplam yüzölçümü hususunda ilk sınırlama 766 sayılı Yasa'nın 33. maddesini değiştiren ve 26.07.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1617 sayılı Kanun ile getirilmiştir. Bu değişiklikle beher taşınmazın 20 dönümlük miktarının belgesiz zilyetlikle edinilebileceği kabul edilmiş ancak bu yolla kazanılacak taşınmazların büyüklüğünün bir tapulama bölgesinde 50 dönümü geçemeyeceği hükmüne yer verilmiştir

. Hukukumuzda, belgesiz zilyetlikten edinilebilecek taşınmazların toplam yüzölçümü hususunda ilk sınırlama 766 sayılı Yasa'nın 33. maddesini değiştiren ve 26.07.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1617 sayılı Kanun ile getirilmiştir. Bu değişiklikle beher taşınmazın 20 dönümlük miktarının belgesiz zilyetlikle edinilebileceği kabul edilmiş ancak bu yolla kazanılacak taşınmazların büyüklüğünün bir tapulama bölgesinde 50 dönümü geçemeyeceği hükmüne yer verilmiştir. Aynı kanunla getirilen ek madde, sözü edilen değişikliğin Yasanın neşir ve ilan edildiği tarihe kadar açılmış bulunan davalarda uygulanamayacağı hükmüne amirdir. 09.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu ise belgesiz zilyetlikten mülk edinilebilecek taşınmazların miktarını aynı çalışma alanı içinde kuru toprakta 100, sulu toprakta 40 dönüm olarak belirlemiş, fazlası için 14. maddede yazılı belgelerin mevcudiyetini şart koşmuştur. Somut olayda, tesbit gününde 5602 sayılı Yasanın 6335 sayılı Yasa ile değişik 13. maddesi yürürlükte olmakla birlikte yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren 766 sayılı yasanın 33. maddesi zilyet lehine hüküm içermekte olup anılan bu madde davalı taraf açısından kazanılmış hak oluşturmaktadır. Buna göre diğer koşulların varlığı halinde davalı tarafın belgesiz zilyetlikten her bir taşınmazda 100 dönüm miktarında mülk edinmesi mümkün bulunmaktadır. Bu durumda davalı tarafın edinebileceği taşınmaz miktarı vergi kaydının eksik kalan kısmı olan (8.000-7760=240) 240 metrekare ve her bir taşınmazda 100 dönüm sınırlaması gereğince 100.000 metrekare olmak üzere toplamda 100.240 dır. Hal böyle olunca mahkemece Hazine tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile taşınmazın 100.240 metrekarelik bölümünün tespit gibi davalı taraf adına kalan 27.160 metrekarelik bölümünün ise davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7769, Karar No: 2020/10498, Tarih: 13.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7769 E.  ,  2020/10498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin suça incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Hüküm tarihinde ayrı yargı çevresindeki Erzincan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... ile aynı yargı çevresinde Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükümlerin açıklandığı 22.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlanması,

b) Katılan ...’a ait markete gece saat 02:30 sıralarında girilerek suça konu mallarının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’ın aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerini savundukları, olay yerinde yakalanan suça sürüklenen çocuklar ..., ...’ın savunmalarında, “... ile ...’ın olay yerinde bulunmadıklarını” beyan ettikleri, suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’un savunmalarında “markete kimin girdiğini görmediklerini” savundukları, 01.06.2014 tarihli Olay Yeri Tespit ve Suçüstü Yakalama Tutanağı’na göre suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’ın, ...’ a ait evde yakalandıkları, dosya içerisindeki ihbar tutanağına göre, olayın suça sürüklenen çocuk ...’a ait 0539 24155 53 numaralı cep telefonuyla ihbar edildiği, bilgisi alınan ...’in 01.06.2014 tarihinde kollukta, “birlikte ikamet ettikleri dayısının oğlu ...’ın evine gece saat 23:30 sıralarında geldiğinde ... ve ...’u evde uyurken gördüğünü, jandarmanın aynı gece saat 02:30 sıralarında gelerek ... ile ...’un hırsızlık suçuna karıştığını söyleyerek yakaladığını” ifade ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın suç atma niteliğindeki beyanları dışında mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’un hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

c) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay yerine 2 yıl 6 ay hapis cezasına, bu cezanın aynı Kanun’un 31/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirilmesi sırasında 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına, bu cezanın da aynı Kanun’un 62 maddesi gereğince 1/6 indirim yapılırken 11 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21176, Karar No: 2023/2, Tarih: 16.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/21176 E.  ,  2023/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.06.2018 tarihli ve 2018/1464 Esas, 2018/1808 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/55 Esas, 2018/78 Karar sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca kurulan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün

ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 19 uncu maddenin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci

2

maddenin birinci fıkrası uyarınca kurulan 6 ay 20 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 3 ay 10 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak nitelikli hırsızlık suçundan beraatine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi çıkartılarak 3 ay 10 gün hapis cezasının 1 ay 20 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine hükmedilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin sadece konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6049, Karar No: 2023/10269, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6049 E.  ,  2023/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/252 Esas, 2023/292 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 07.07.2022 Tarihli ve 2022/90 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 02.12.2022 tarihli ek karar ile İstanbul Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 24.11.2022 tarihli yazısının ekinde gönderilen tutanakta korunmaya ihtiyacı olan küçüğün ... Mahallesi 45012. Sokak No:31/24 .../... adresinde annesiyle birlikte yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Osmaniye Çocuk Mahkemesinin 19.04.2023 Tarihli ve 2022/202 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak Toki Evleri Sitesi B1 4 Blok No:31 İç Kapı No:6 .../... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C.... 2. Aile Mahkemesinin 05.05.2023 Tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/292 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüklerin, danışmanlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya resen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 2022/90 Tedbir Talep sayılı dosyasında 07.07.2022 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 24.11.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5873, Karar No: 2006/8296, Tarih: 23.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5873 E.  ,  2006/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait ... içinde bulunan erik ağaçları üzerindeki erikleri 4.000.000.000 TL bedelle satın aldığını, satış bedeline mahsuben 2.000.000.000 TL ödediğini, ilk ... 50 kğ erik topladığını, kalan eriklerin ogunlaşmasını beklediğini daha sonradan kalan erikleri toplamak için gittiğinde davalının kendisini ve işçilerini bahçeye sokmadığını ilk ... toplanan erik bedeli olan 50.000.000 TL'nin mahsubundan sonra ödediği paradan bakiye 1.950.000.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tanık beyanları esas alınarak 1.862,50 YTL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarındaki satım sözleşmesine dayanarak ödediği 1.950.000.000 TL'nın tahsilini istemiş; davalı yargılama sırasında davacının iddialarını inkar etmiştir. Bu durumda davacı iddiasını miktar itibariyle yasal delillerle ispat etmek durumundadır. HUMK 288 maddesi hükmünce olayda miktar itibariyle tanık dinlenemez. Davalını HUMK 289 maddesi anlamında açık bir muvafakatı bulunmadığı için dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına da itibar edilemez. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne varki davacı dava dilekçesinde her türlü kanıt demek suretiyle yemin deliline dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun gözetilmemiş olması usül ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.