muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8497, Karar No: 2013/11739, Tarih: 08.07.2013

Temyiz talebini reddetme yetkisi HUMK.'nun 432. maddesinde yazılı olduğu üzere, temyizin yasal süresinin geçmesinden sonra yapılması veya temyizi kabil olmayan (kesin) bir karara ilişkin olması, hallerine münhasır olup bu iki halin istisnası dışında Yargıtay'a aittir. Dilekçenin temyiz hakkına sahip olmadığından incelenmesi hali mahkemenin yetkisinde kabul edilen söz konusu istisna kapsamında mütalaa edilemez. Kaldı ki, yerel mahkeme yasal süresinden sonra yapılan temyiz istekleriyle temyizi olanaksız bir karara karşı temyiz yoluna başvurulması durumlarında ancak, temyiz süresinin geçip geçmediğini veya temyiz olunan kararın esasen temyizi olanaksız kesin bir karar olup olmadığını incelemek ve bu yolda karar vermek yetkisine sahip oldukları, dolayısıyla temyiz isteminin süresinde olduğu hakkında yada ek bir temyiz süresi verilmesi yolunda karar vermelerine yasal olanak bulunmasa da mahkeme 25/02/2013 tarihinde ek kararında temyiz süresinin 15 gün olarak belirlediğide aşikardır.

HUMK.'nun 432/4. maddesinde "Temyiz, temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa karar veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir." Yasanın vazettiği anlamda bir kesinlik gerçek bir kesinliktir. Yoksa ki, kesin olmayan bir karara mahkemenin kesin ibaresini koyması o kararın kesin olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla da 432/4. maddesinde belirtilen bir kesinlikten bahsedilemez. Kesin olmayan bir karara hakimin kesin olduğunu kararına yazması bu kararın gerçekte kesin olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla da temyizi mümkündür.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup sonuç doğurmayacağından bu nedenle temyiz dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece verilen 25/02/2013 tarihli ek kararın kaldırılması ve yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 13/06/2012 tarih 2012/96 no.lu kararına bakıldığında; davalı tüketicinin kullandığı elektrik için düzenlenen faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin hukuka aykırı olduğundan bahisle itiraz tarihine kadar alınan bu bedellerin iadesini talep ettiği, kararda ise anayasaya ve hukuka aykırı olarak faturada gösterilen bu bedellerin yasal faizi ile tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde anılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına karar verildiği görülmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c)

Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

.../...

-5-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak ve diğer adlar altında alınan bedellerle ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali ile masraflarla birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22/5.maddesi gereğince kesin olarak verildiği karara dercedilmek suretiyle dava esastan reddedilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, “ek kararla asıl kararın kesin olarak verildiği” gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine dair ek karar davacı vekiline 28.02.2013 günü tebliğ edilmiş, davacı bu kararı yasal temyiz süresi olan (HUMK 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra, 08.03.2013 tarihinde temyiz etmiştir.

Kanun yoluna (ve bu arada temyiz yoluna) başvurma belli bir süreye tabidir. Temyiz süresinin ne kadar olduğu kanun hükmü ile açıkça belirtilmiştir. (HUMK 163.md-HMK 94.md) Bu nedenle, temyiz süresi kesin ve hak düşürücü niteliktedir.

Temyiz talebini reddetmek yetkisi Yargıtay’a aittir. Ancak; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı vermiş olan mahkeme temyiz isteminin reddine kendisi karar verir.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

"Bunun gibi, mahkemenin süresinde verilmiş olan bir temyiz dilekçesinin (süre aşımından dolayı) reddine karar vermiş (m.432/4) ve temyiz edenin bu red kararını 7 gün içinde temyiz etmemiş olması halinde, Yargıtay'ın esas hakkındaki temyiz talebini (ilk temyiz dilekçesini) inceleme konusu yapamayacağı ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Daireside bu görüştedir." Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, Cilt 5, Prof. Dr. Baki Kuru, sayfa 4619, Konu Temyiz.

Temyiz talebi reddolunan taraf yerel mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararını kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süreyi geçirdikten sonra bu red kararını temyiz ederse bu (ikinci) temyiz dilekçesi süre açısından dolayı reddine karar verilir. Bu halde esas hakkındaki temyiz talebi de incelenmez.(HGK. 18.04.990 tarih 2/115-1144). Ancak, hakimin kesin olmayan bir karar hakkında kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı (hükmün kesin olarak verildiğinin karara derc edilmesi) temyiz incelemesine engel olmaz. Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra vaki temyiz incelemesine geçilir.

Somut olayda ise; mahkemece esasa ilişkin kararın kesin olarak verildiği yazılmış, davacı bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece; "usul ve yasaya uygun olarak esas hakkında verilen ilk karar kesin olduğundan" bahisle temyiz talebi ek kararla reddedilmiştir. Ek karar 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmiştir. Esasa ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenebilmesi için bu kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan ve izah olunan nedenler ve gerekçelere göre; temyiz talebinin reddine ilişkin olarak mahkemece verilen 25.02.2013 tarihli ek karar süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin süreden reddi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun esas kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2010/4279, Karar No: 2010/11511, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4279 E.  ,  2010/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde muhtelif meyve ağaçları bulunmaktadır. Bu ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan ve gerekçesi gösterilmeden taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden, % 5 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3212, Karar No: 2007/2931, Tarih: 27.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/3212 E.  ,  2007/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tavas Asliya Hukuk  Mahkemesi

Tarih : 17.03.2004

Davacı, Y. Y.  vekili Avukat  M.Er.   ile davalılar, 1- M. G. 2- G. İnş.A.Ş., 3-M. N. G. vek.Av. S. M., 4- Ç. K.  aralarındaki tazminat  davası hakkında Tavas As.Huk.(İş) Mahkemesinden verilen  17.03.2005  gün ve 324/96  sayılı kararın Onanması ilişkin Dairemizin 11.07.2005 gün ve 2368/7272 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

İstek nitelikçe maddi yanılgının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İş Mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde, usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, giderek maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Dairemizin ve Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

B.K.'nun 125. maddesi gereğince iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın giderilmesine ilişkin tazminat davalarında zaman  aşımı süresi 10 yıldır.

İncelenen dosyada iş kazasına konu olan olayın 05.11.1983 tarihinde cereyan ettiği davalı şirket ile davalılar M.N. G., M. G. ve Ç. K. G'a  yöneltilen ve bu dava ile birleştirilen Tavas Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 1993/331 Esas nolu dosyasında görülen davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan 04.11.1993 tarihinde açıldığı görülmektedir. O halde mahkemece davalı şirkete yönelik ek davanın zaman aşımından reddine karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesaplamasında gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücret ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacı olay tarihinde  18  yaşında olup davalı şirkette palet  yağcısı  olarak çalışmakta olup görevi gereği sürekli patlayıcıların yanında bulunurken iş kazası geçirmiştir. İşin  özelliği  ve  niteliği  gereği  yapılması ustalık gerektiren bir iş olduğundan davacının gerek yaşı, gerekse iş kıdemi ve yaptığı işin özelliği gereği asgari ücretle çalışması hayatın olağan akışına uygun olmayıp bilirkişi raporunda asgari ücrete göre yapılan hesaplama esas alınarak hüküm kurulmuş olması isabetsiz olmuştur.

Diğer yandan maddi zarar hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Asgari Ücret kamu düzenine yönelik olduğundan hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Dava hukuksal niteliği itibariyle sigortaca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkindir. Bu nedenle maddi zarar belirlendikten sonra mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı ile davacıya bağlanan gelirdeki artışları saptamak suretiyle tazminattan indirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda mahkemece 17.03.2004 tarihinde hüküm kurulmuş, hükme dayanak alınan hesap raporu ise hüküm tarihinden uzunca bir zaman önce 08.06.2003 tarihinde tanzim edilmiş; S.S.K.'ca bağlanan gelirin 20.06.2002 tarihinde bildirilen peşin sermaye değeri gerçek zararadan tenzil edilerek davacının tüm maddi zararının S.S.K.'ca bağlanan gelirle karşılandığı sonucuna varılarak davalılar M. G. ve Ç. K. hakkında açılan maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.Hal böyle olunca hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği giderek hükme esas alınacak nitelikte olmadığı görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; İnşaatçılar Odasından emsal palet yağcısının olay tarihinden itibaren olabileceği günlük veya aylık net ücreti her yıl için ayrı ayrı sormak, hüküm tarihine en yakın tarihe göre davacının maddi zararını yeniden belirlemek ve belirlenen bu maddi zarardan 4447 sayılı Yasa'nın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere  göre hesaplanan peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözteilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Manevi tazminata ilişkin hükme gelince; H.U.M.K.'nun 427. maddesindeki parasal sınır hüküm tarihi olan 17.03.2004 tarihinde 40.000.000 TL. olup mahkemece talep gözetilerek hükmedilen manevi tazminat miktarı 2.000.000 TL. olmakla manevi tazminata ilişkin hüküm davacı bakımından kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/a Karar  sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'da gözönünde tutularak davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmelidir.

Dairemizce, davalılar G. İnşaat A.Ş., Ç. K. ve M. G. yönünden maddi tazminat davası ile ilgili verilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına, davalılar M.G. ve Ç. K. yönünden manevi tazminat davası ile ilgili verilen hükme yönelik temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar verilmesi gerekirken maddi yanılgı sonucu bu yönler gözardı edilerek davacı vekilinin bu hususlara ilişkin temyiz itirazları reddedilerek hüküm onanmıştır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli ve Dairemizin bu davalılara ilişkin 11.07.2005 tarihli onama kararı kaldırılmalı ve mahkemenin 17.03.2004 tarihli kararı bozulmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli ve Dairemizin bu davalılara ilişkin 11.07.2005 tarihli onama kararı kaldırılmalı ve mahkemenin 17.03.2004 tarihli kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulüyle  Dairemizin davalılar G. İnşaat Taahhüt A.Ş., Ç. K. ve M.G.'e  ilişkin mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin  2005/2368 Esas, 2005/7272 Karar nolu  11.07.2005 tarihli kararının kaldırılmasına, davacının manevi tazminat davasına ilişkin hükme yönelik temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine, mahkemenin davalılar G.İnşaat Taahhüt A.Ş., Ç. K. ve M. G. için maddi tazminat davası ile ilgili olarak verdiği 17.03.2004 tarihli hükmün yukarı da açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tahsisi karar harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10835, Karar No: 2018/10330, Tarih: 10.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10835 E.  ,  2018/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, örgüt kurmak ve üyesi olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar tebliğnamede sanık.... hakkında verilen beraat hükmü yönünden görüş belirtilmiş ise de; o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz dilekçesinde sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından, sanık hakkındaki beraat hükmü temyiz incelemesi dışında bırakılarak yapılan incelemede;

1-Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ....ve.... hakkında hakkında suç işlemek amacı ile örgüte üye olmak suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Suç işlemek amacı ile örgüte üye olmak suçundan katılanın doğrudan zarar görmediği ve katılan sıfatını almasının mümkün bulunmadığı, bu nedenle katılan vekilinin hükmü temyize hakkının olmadığı anlaşıldığından, tüm sanıklar için suç işlemek amacı ile örgüte üye olmak suçuna ilişkin kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ....hakkında 03/04/2013 tarihinde Değirmen Mevkii İzmir Çevreyolu Tır Parkı altından geçen petrol boru hattından yaptıkları iddia edilen hırsızlık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ....hakkında verilen beraat hükümlerinin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-05/07/2013 tarihli İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nün uzmanlık raporunun C, D, E, F, G bölümünde sanıklar ..., ... ve ...'ın yakalandığı araçlardan alınan bulgulardan elde edilen genotip özelliklerinin, mahkeme kararında (KOD A) olarak belirtilen sanık ..., (KOD B) olarak belirtilen sanık ... ve (KOD C) olarak belirtilen sanık ... dışındaki beş farklı erkek şahıslara ait genotip özellikleri taşıdığının belirtildiği ve polis ekiplerinin olayda kullanılan aracın yanında güvenlik tedbiri amacıyla beklediği esnada 34 UY 5510 plakalı araçların NATO yolu tabir edilen tali yoldan geçtiğinin görülmesi üzerine yapılan takip sonucu bu araçtaki kişi/kişiler ile 16 CRC 85 plakalı araçta bulunan kişi/kişilerin buluştuğu tespit edildiği, her iki araçta sanıklar ..., ... ve ... bulunduğuna göre, raporda belirtilen genotip özelliklerinin haklarında hırsızlık suçundan beraat kararı verilen sanıklar ..., ..., ...'a ait olup olmadığı araştırılmadan ve böylece beraat eden sanıklarla haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar arasında bağlantı olup olmadığı tespit edilmeden sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması,