muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18498, Karar No: 2013/1987, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18498 E.  ,  2013/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekinin evine giderek kızı ile damadının kavga ettikleri için karakola düştüklerini, onlara para lazım olduğunu, üzerinde ne kadar parası varsa vermesini gerektiğini söylediği, müştekinin de sanığa güvenerek evde bulunan 440 TL parayı verdiğini, daha sonra sanığın parayı alıp olay yerinden kaçtığı şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK.nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hükmün birinci bendine "TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca" ibaresi eklenmesi,hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1.maddesi gereğince verilen 25 adli gün para cezasının 5 gün olarak, 168/2. maddenin uygulanması ile adli para cezasının 2 güne indirilmesi, aynı yasanın 50.maddesine göre sonuç adli para cezasının 40 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8199, Karar No: 2019/2500, Tarih: 11.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/8199 E.  ,  2019/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dilekçesinde, hissedar olduğu taşınmazların davalılar tarafından haksız işgal edildiğini belirterek, davalılardan ecrimisil isteminde bulunmuş ve ecrimisile konu taşınmazların 03.03.1997 tarihinden itibaren aylık kira bedellerinin ayrıca tespitini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 18.12.2014 tarihi itibarıyla açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece ilk kez 10.11.1999 tarihli celsede, dava taraflarca takip edilmediğinden doyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 07.12.1999 tarihinde davanın yenilendiği, ikinci kez 13.04.2000 tarihli celsede dava taraflarca takip edilmediğinden dosyanın işlemden kaldırıldığı 14.07.2000 tarihinde davanın yenilendiği, devamında 26.10.2004 tarihinde dava taraflarca takip edilmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, ancak davacı vekili ve davalı vekilinin birlikte eski hale getirme talebi içeren dilekçe verdikleri, Mahkemece bu dilekçe kabul edilerek, dosya ayrı bir esas alarak yargılamanın sürdürülmesine dair ek karar verildiği ve yargılamaya devam edildiği, devam eden yargılama sırasında 18.12.2014 tarihli celsede, dava taraflarca takip edilmediğinden dosyanın işlemden kaldırıldığı bilahare dosya Mahkemece ele alınarak 14.01.2015 tarihinde, 18.12.2014 tarihi itibarıyla davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 16.01.2015 tarihinde yenileme dilekçesi verdiği anlaşılmıştır.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'un 409. maddesinin son fıkrası:" Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermektedir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'da aynı konu 150. maddenin 6. fıkrasında: "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır." şeklinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere her iki Kanunda birbirine paralel düzenleme içermektedir. Olayda ilk iki işlemden kaldırma kararı HUMK döneminde, son işlemden kaldırma kararı ve davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karar ise HMK döneminde verilmiştir.

Davacı vekilinin 10.06.1999 tarihli celseye ilişkin verdiği mazeret dilekçesi, Mahkemece kabul edildiği halde, masraf yatırılmadığı gerekçesiyle yeni duruşma günü davacı vekiline tebliğ edilmemiştir. Oysaki masraf yatırılmaması hali sadece mazeretin kabul edilmeme sebebi olabilir. Mazeret kabul edildiğine göre, yeni duruşma gününün davacı vekiline bildirilmesi gerekir. Yani davacı vekiline yeni duruşma günü olan 10.11.1999 tarihli celse bildirilmediğinden, bu celse verilen işlemden kaldırma kararı usulsüzdür. Böylelikle, dosyanın 13.04.2000 tarihinde ilk kez işlemden kaldırıldığı, 18.12.2014 tarihinde ise ikinci kez işlemden kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekilince 16.01.2015'te, yani üç ay içinde yenileme dilekçesi verilmesine rağmen, bu yenileme dilekçesi kabul edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, 18.12.2014'te işlemden kaldırılan dosya Mahkemece HUMK mad. 409 (HMK mad. 150)'ye aykırı olarak ele alınıp 14.01.2015 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1030, Karar No: 2015/5605, Tarih: 21.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1030 E.  ,  2015/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/04/2014 tarih ve 2012/279-2014/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirketin müşterisine sattığı Tv'nin montajı yapılmak üzere yetkili servis tarafından açılması üzerine ürünün arızalı olduğunun görüldüğünü ve servis raporu tutulduğunu, ürün kapalı kutu olacak şekilde ... A.Ş.'nin ...’da bulunan (ana servis) merkezine gönderilmek üzere davalı firmaya teslim edildiğini, ...’daki ana servis merkezinin ürünün kırık olduğunu tespit ederek kargoyu teslim almaktan imtina ettiğini, ürünün geri getirildiğini ancak burada da müvekkili firmanın müşteri hizmetleri tarafından teslim alınmadığından davalı ... firmasının şubesine geri götürüldüğünü, 11.06.2012 tarihli servis formunda ürünün ekranında veya çerçevesinde kırılmaya dair raporu mevcut olmadığını, müvekkili şirketin aynı marka başka bir televizyonu müşterisine göndermek zorunda kaldığını, ürünün taşıma esnasında kırıldığını ileri sürerek televizyon bedeli olan 2.169,39 TL davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirket tarafından taşınmak üzere teslim edilen kargonun sağlıklı şekilde taşındığını, ancak ambalajı açıldığında TV ekranının kırık olduğunu tespit edildiği, kaldı ki söz konusu kargonun davacı şirket mağazasının hasarlı/arızalı ürün departmanınca gönderilmiş olduğu, bu durumda emtanın müvekkili şirkete sağlam teslim edildiğinin davacı yanca ispatı gerektiğini, kargonun ambalaj sorumluluğunun gönderici tarafta olduğunu, sorumluluk halinde TTK.m.888-882 hükümlerinin nazara alınması gerektiğini, hasardan taşıyıcının mesul olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yetkili servisinin 11.06.2012 tarihli servis raporunda "TV ekranının üst bölümünden başlayarak soldan sağa komple 5 cm üzerinde kalın çizgi (bar) mevcuttur. Değişimi uygundur" şeklinde tespitte bulunulduğu, taşınan TV'nin arızalı olduğunun servis raporunda belirlendiğini, bu durumda söz konusu hasarın salt taşıma esnasında meydana geldiğinin kabul edilemeyeceği, davacının "ürünün taşıma esnasında kırıldığı- üründe bir kırık olsa idi yetkili servis bunu görecek, raporuna yazacaktı" varsayımına dayalı olarak tazminat talebinde bulunduğu, ancak davacının TV'nin taşınması esnasında kırık durumunu gösteren hasar ve zarara ilişkin herhangi bir belge sunmadığı, bu durumda davacının taşıyıcının sorumluluğunun doğduğunu her türlü şüpheden uzak, somut delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma esnasında kaynaklanan hasar nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davacının hasarın taşıma esnasında oluştuğu iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafça davadışı 3. kişiye satışı gerçekleştirilen TV'nin montajı esnasında yetkili servis tarafından "TV ekranının üst bölümünden başlayarak soldan sağa komple 5 cm üzerinde kalın çizgi (bar) mevcuttur. Değişimi uygundur." tespiti üzerine TV'nin değişim amacıyla fabrikaya gönderilmesi için uyuşmazlık konusu taşıma gerçekleştirildiğine göre, varma noktasında ürünün teslimi esnasında tespit edilen 'ekran kırığı' ile söz konusu yetkili servis tarafından tespit edilen '5cm üzerinde kalın çizgi (bar)' kaydının birlikte değerlendirilerek aralarında uygun illiyet bağı olup olmadığı, ya da dava konusu hasarın taşımaya bağlı olarak gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda elektronik cihazlar konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden görüş alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2057, Karar No: 2020/6435, Tarih: 11.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2057 E.  ,  2020/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : .... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar vekili, müteveffa ...'in 20.01.2009 tarihinde ....İlköğretim Okulu'nun çatı tamiratı işlemleri için o dönem müdür vekilliği görevini yürüten ... ile görüşüp anlaştıktan sonra kontrol etme amacıyla çatıya çıkması üzerine dengesini kaybederek düşmesi sonucu vefat ettiğini, geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili, olayın iş kazası olmadığını, müteveffanın çatıya çıkma nedeninin ileride yapmak istediği işin boyutlarını kontrol etmek olduğunu, .....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/60 Esas, 2009/588 Karar sayılı dosyasında dava konusu olayın iş kazası olmadığının tespit edildiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu, müteveffa ile okul idaresi arasında iş anlaşması söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekilleri, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin iş sözleşmesi değil, eser sözleşmesi olması nedeniyle meydana gelen kazanın iş kazası olmadığını, davacıların iş kazasının tespiti istemiyle açmış oldukları davanın reddini talep etmiştir.

Davalı SGK Başkanlığı vekili duruşmalara katılarak davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda "davanın reddine" karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ : İstinaf kanun yoluna başvuran davacılar vekili, dava konusu olayın hizmet sözleşmesi niteliği taşıdığını, ayrıca dava konusu olayda müteveffa ile davalı arasında sözleşme öncesi sorumluluk olarak adlandırılan ... sorumluluğunun da mevcut olduğunu, ...'nun çatı kontrolü sırasında gerekli önlemleri alması ve herhangi bir kazanın meydana gelmemesi için gerekli özeni göstermiş olması gerektiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken sözleşmenin eser sözleşmesi niteliğinde olduğundan bahisle reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

B-BAM KARARI

B-BAM KARARI

....İş Mahkemesi'nden verilen 19.06.2018 tarih, 2017/410 Esas ve 2018/221 Karar sayılı kararına yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanun'un 11-a ve 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanun'un 13. maddesinde iş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

Somut olayda, ... İlköğretim Okulu'nun çatısında tamire ihtiyaç duyulması üzerine 20/01/2009 tarihinde davacıların murisi olan ... ile o dönemde okul müdürü olarak görev yapan fer'i müdahil ... arasında çatı onarımı konusunda görüşme yapıldığı, daha sonra müteveffa ...'in tamir edilecek alanın niteliğini belirlemek ve tamiratın ne şekilde yapılacağını tespit etmek için okulun çatısına çıktığı, kaygan zeminde ayağı kayan davacı murisinin çatıdan yere düşmesi sonucu vefat ettiği, anlaşılmaktadır.

Mahkeme tarafından davacılar murisi ... ile davalı idare arasında hizmet akdi bulunmadığı değerlendirmesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen yasal düzenlemeler ışığında, davacı murisi ...’in kaza tarihi itibariyle 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında sigortalılığının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa bu sigortalılığının kazaya konu faaliyete dair olup olmadığının belirlenmelidir. Faaliyetin kaza konusu içinde kaldığının anlaşılması ve kaza olgusu kanıtlanması durumunda, davalı SGK yönünden iş kazasının varlığının kabulünün gerekeceği, ancak davalı ... Bakanlığına husumet düşmeyeceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25245, Karar No: 2017/35743, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25245 E.  ,  2017/35743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16405, Karar No: 2011/337, Tarih: 25.01.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/16405 E.  ,  2011/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanuna muhalefet

HÜKÜM : 213 S.K 359/b-1, 765 S.K 59, mad uyarınca 15 ay hp, vekalet ücreti,

O yer C . Savcısının 31.07.2008 havale tarihli dilekçesi ile sanık aleyhine olan temyiz başvurusundan vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanık hakkında, vergi denetmenleri ... ve ... tarafından düzenlenen 01.06.2004 gün ve 2004-13/KSR-19 sayılı vergi suçu ve 2004-13/VTR-18 sayılı vergi tekniği raporlarındaki anlatım ve tespitlere uygun biçimde 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de Ankara Gelirler Bölge Müdürlüğü’nün dava şartı olan 06.07.2004 gün ve B.07.GEL.1.06.03/7-49083-6349 sayılı mütalaasının muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; 213 sayılı Yasanın 367 maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8811, Karar No: 2019/10490, Tarih: 12.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8811 E.  ,  2019/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait iş yerine geceleyin girmekten ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan gece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra aynı Kanun maddesinin (4.) fıkrasıyla tekrar ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtları, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5304, Karar No: 2009/8991, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5304 E.  ,  2009/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine göre dava, taşıma ilişkisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 28.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.