muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2240, Karar No: 2024/3181, Tarih: 12.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2240 E.  ,  2024/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/276 E., 2024/197 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyizin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafiileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istemi yönünden esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; cezanın alt hadden tayin edildiğine, indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; cezanın alt hadden tayin edildiğine, bilinçli taksir hükümleri nedeniyle üst orandan artırım yapılmasıgerektiğine ve vesaire ilişkindir.

2. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri; olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma alanı bulunmadığına, basit taksir nedeniyle adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın üst hadden tayin edildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, kusura ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri; olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma alanı bulunmadığına, basit taksir nedeniyle adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın üst hadden tayin edildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, kusura ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 09.03.2023 tarihli bilirkişi heyet raporunda; gündüz vakti, havanın yağmur yağışlı, karayolu zeminin ıslak olduğu zamanda Bursa istikametinden İstanbul istikametine üç şeritli otoyolun sol şeridinde seyri sırasında, kullanmış olduğu araç sınıflarına göre otoyolda belirlenmiş olan azami hız sınırı 120 km/saat iken, havanın yağmur yağışlı, yol zeminin ıslak olduğunu gördüğü halde kullanıldığı aracın hızını, aracın teknik özelliklerini göz önünde bulundurarak hava ve yol durumuna göre azaltması gerekirken, kamera kayıtları ile her türlü şüpheden uzak tespit edildiği üzere yaklaşık 171 km/saat hız ile mahal şartlarındaki hava ve yol durumuna göre yüksek hızla hareket ederek direksiyon hakimiyetini sağlayamayan, savunmasında ıslak zeminde bu hızla araç kullandığında böyle bir neticenin gerçekleşebileceğini öngördüğünü beyan eden yine savunmasında beyan ettiği üzere yoğun böbrek ağrısı yaşadığı esnada araç kullanarak neden olduğu kazada dikkatsiz ve ön tedbirsiz hareketi nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin ve katılanlar vekilllerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

05.02.2023 günü saat 10.46 sıralarında sürücü ... idaresindeki otomobil ile O-5 otoyolu üzerinde İstanbul istikametine doğru orta şeritte seyir halindeyken olay yerine geldiğinde kontrolünü kaybederek orta refüj bariyerlerine çarparak devamında sağ şeritte son konumunu alması, bu sırada sağ şeridi takiben seyirle gelen sürücü İbrahim Kırmızıyıldız'ın idaresindeki çekicinin ön kısımlarıyla otomobilin arka kısımlarına hafif çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir.

05.02.2023 günü saat 10.46 sıralarında sürücü ... idaresindeki otomobil ile O-5 otoyolu üzerinde İstanbul istikametine doğru orta şeritte seyir halindeyken olay yerine geldiğinde kontrolünü kaybederek orta refüj bariyerlerine çarparak devamında sağ şeritte son konumunu alması, bu sırada sağ şeridi takiben seyirle gelen sürücü İbrahim Kırmızıyıldız'ın idaresindeki çekicinin ön kısımlarıyla otomobilin arka kısımlarına hafif çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir.

Maddi hasarlı trafik kazasını gören sürücü ... idaresindeki otomobil ve sürücü ... idaresindeki otomobilin kaza yerinin ilerisinde emniyet şeridine park edip devamında ... 'un idaresindeki otomobili yol dışına almaya çalışmaları sırasında da sol şeridi takiben seyir halindeki sanık sürücü ...nin idaresindeki aracı ile kontrolünü kaybederek önce orta refüj bariyerlerine sonra sağ tarafındaki bariyerlere çarpıp akabinde de ...'un idaresindeki otomobile ve bu otomobilin arka tarafındaki şahıslara çarpması, savrulan otomobilin de önünde yardım için durmakta olan otomobile çarpması sonucu, 4 kişinin öldüğü, 2 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ve 2 kişinin de nitelikli şekilde yaralanması ile neticelenen kaza meydana gelmiştir.

Olay yeri inceleme raporunda, ilk kazaya karışan katılan ...'nin çarptığı otoyol güvenlik çelik bariyerleri ile sanığın çarptığı otoyol çelik bariyerleri arasındaki mesafenin 17 metre olduğunun tespit edildiği, soruşturma aşamasında alınan 09.03.2023 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporunda, sanığın olay anındaki hızının 171 km/saat olduğu, iki kaza arasındaki zaman diliminde olay yerinden 225 aracın güvenli geçiş yaptıklarının ilk kazaya karışan katılan ...'un ise hızının 150 km/saat olduğu tespit edilmiştir.

Anılan raporda inşaat mühendisi bilirkişisi olarak kaza mahallinde yaptığı incelemeler neticesinde belirttiği görüşünde, olayın meydana geldiği bölgedeki yolda çökme, kabarma veya satıhta dalgalanma görülmediği gibi yol kaplamasında da kabarma çökme ve çatlamanın görülmemesi ile yol güzargahının trafiği tehlikeye sokacak veya vasıta kullanımını zorlaştıracak bir durumun olmadığı belirtilmiştir.

Yine anılan raporda makine mühendisi bilirkişisi olarak sanığın idaresindeki araç üzerinde yaptığı incelemede, araç lastiklerinin ve fren sistemlerinin iyi durumda olduğunun, ilk kazaya karışan katılan ...'un idaresindeki aracın lastiklerinin diş derinliği ve lastik ömürleri açısından kullanılmasının sakıncalı olması ile ...'un direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarpmasında lastiklerin durumunun etken rol oynadığını belirtilmiştir.

Yine anılan raporda makine mühendisi bilirkişisi olarak sanığın idaresindeki araç üzerinde yaptığı incelemede, araç lastiklerinin ve fren sistemlerinin iyi durumda olduğunun, ilk kazaya karışan katılan ...'un idaresindeki aracın lastiklerinin diş derinliği ve lastik ömürleri açısından kullanılmasının sakıncalı olması ile ...'un direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarpmasında lastiklerin durumunun etken rol oynadığını belirtilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece sanık hakkında, ıslak zeminde hız sınırının çok üzerinde bir hızla araç kullanması, sanığın savunmasında ıslak zeminde bu hızla araç kullandığında böyle bir neticenin gerçekleşebileceğini öngördüğünü beyan etmesi ve böbrek ağrısı çekerken araç kullanması, sanığın öngördüğü neticenin gerçekleşmesini istememesine rağmen kendine güvenerek sürüş eylemine devam etmesinin göstergesi olarak kabul edilip bilinçli taksirin koşullarının oluşması için yeterli olduğuna kanaat edinilmiş ise de, sanığın, olay anındaki, 09.03.2023 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda kamera görüntüsünden elde edilen veriler ışığında hızının 171 km/saat olarak hesaplandığı, olay mahallindeki hız limitinin ise 120 km/saat olduğu ve olay anındaki hızın azami hız sınırının bir katı veya daha fazla olduğunun tespit edilmesi halinde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun Dairemizce kabul edildiği, sanığın hız sınırını bir katıdan fazla aştığına dair bir tespitin dosya kapsamı içinde yer almaması ile sanığın, 06.07.2023 tarihli celsede alınan beyanında, kendisine sorulan '' yağmurlu havada 170 km hızla gittiğiniz zaman ıslak zeminde aracın kayabileceği ya da fren yapmak istediğinizde fren mesafesinin uzayabileceğini öngörüyor muydunuz? '' sorusuna '' evet bunu her zaman düşünmüşümdür bu sebeple zaten normal şartlar altında hiç bir zaman hızlı gitmişliğim yoktur, hızdan ceza yemişliğim yoktur '' şeklindeki beyanının olayın oluşunun dışında konuşma akışında genel yapılan bir yorum niteliğinde olduğu, sürücülerin, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda mahal şartların gerekliliği göz önünde bulundurularak araç kullanımının gerçekleştirilmesi gerektiği belirtilmiş olup mahal şartlarına uygun sürüşün, basit taksir kavramının içinde barındırdığı dikkat ve özen yükümlülüğü içinde yer aldığı, anılan beyanın bilinçli taksir kapsamı içinde değerlendirilemeyeceği ve sanığın olayın sıcağı sıcağına alınan beyanlarında, böbrek ağrısından bahsetmediği gibi anılan durumun sanığın araba kullanmasını engelleyecek, sürüş kabiliyetini bozacak nitelikte olduğuna dair dosya kapsamı itibariyle de bir tespitin bulunmaması karşısında, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın, üç şeritli zemini ıslak otoyolda gündüz vakti yağmurlu havada hızını mahal şartlara göre ayarlamayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı şekilde sürüş gerçekleştirmek suretiyle eylemin basit taksir düzeyinde kaldığı gözetilmeden, suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilerek, sanığa fazla ceza verilmesi,

TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusuru ile dört kişinin ölümünden iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, iki kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasından sorumlu olduğu somut olayda, sanık hakkında, tayin edilen temel cezanın makül miktarda artırılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7368, Karar No: 2012/11209, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7368 E.  ,  2012/11209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK.nun 359/a-2.; 765 sayılıTCK.nun 59, 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince erteli 5 ay hapis cezası.

2-213 sayılı VUK.nun 359/b-1.; 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. maddesi gereğince erteli 15 ay hapis cezası.

Katılan vekilinin temyizinin, “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçları nedeniyle 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesinden kurulan hükme yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1-)Katılan vekili ile sanık müdafiinin, “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerinin incelemesinde;

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura “kullanmak” suçundan bir kez uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının; 2003 ve 2004 takvim yılları hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmiş olması ve kullanılan son fatura tarihlerine göre, 2003 takvim yılındaki eylem nedeniyle suç tarihinin 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince 26.12.2003, 2004 takvim yılındaki eylem nedeniyle ise, suç tarihinin 5035 sayılı yasanın 48.maddesi ile değişik 3065 sayılı yasanın 41.maddesi gereğince 21.07.2004 olacağı ve bu tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-)Sanık müdafiinin, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

2-)Sanık müdafiinin, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerine ilişkin kararların kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı örnekleri getirtilip incelenerek, tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezalar birbirleriyle karşılaştırılmak suretiyle lehe yasanın tespiti ile hapis cezasının ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesinde öngörülen deneme süresi 765 sayılı TCK.nun 95. maddesinde öngörülen sürelerden daha az ise de; deneme süresinin iyi halli geçirilmesi halinde hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK.nun 51/8. maddesine göre infaz edilmiş sayılacağı, 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesine göre ise, esasen vaki olmamış sayılacağından, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddesiyle birlikte değerlendirildiğinde sonuçları itibariyle lehe olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken hak yoksunlukları nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun sanık aleyhine olduğunun gözetilmemesi ve takdiri indirimin 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi, ertelemenin ise 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince yapılması suretiyle karma uygulama yapılması yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasının 1.bendinde kısa süreli hapis cezasının tedbire çevrilmeyeceğine ilişkin bölümdeki “5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinde” ibaresinin çıkartılarak yerine “hapis cezasının her bir günü için, sanayi sektöründe çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için suç tarihinde yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık brüt tutarının yarısı esas alınmak suretiyle” ibaresinin eklenmesine, aynı bentte erteleme ile ilgili bölümleri karardan tamamen çıkartılarak yerine “sanığın kişiliği, yargılama sürecindeki pişmanlığı tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce vicdani kanıya varıldığından sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 647 sayılı yasanın 6.maddesi gereğince TECİLİNE,” ibaresinin eklenmesine sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12257, Karar No: 2012/3158, Tarih: 05.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12257 E.  ,  2012/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2010 tarih ve 2009/111 - 2010/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...r’in HSBC Bank Organize Sanayi Şubesinden konut kredisi kullandığını, krediyi teminen muris ile davalı arasında yaşam poliçesi düzenlendiğini ancak murisin vefatının ardından konut sigortası taksitlerinin müvekkilleri tarafından ödendiğini ileri sürerek, 12.441 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisi ile müvekkili arasında düzenlenen poliçenin ferdi kaza sigorta poliçesi olduğunu ve ancak kaza sonucunda oluşan rizikoları teminat altına aldığını oysaki davacıların murisinin kalp krizi sonunda hayatını kaybettiğini ve bunun kaza sonucu meydana gelen bir ölüm olmadığını, poliçenin yaşam sigorta poliçesi olması halinde dahi davacıların murisinin önceki rahatsızlığını beyan etmemesi nedeniyle kalp krizi ile ölümün sigorta teminatı kapsamında olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar ve davalı tarafından sunulan poliçe aslı ve örneği incelendiğinde içeriği itibari ile ferdi kaza sigortasına yönelik olduğu ve ölüm olayının kaza sonucunda meydana gelmemesi nedeniyle sigorta teminatı kapsamında yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...r’in kullandığı konut kredisinin teminatı olarak hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı ... ile davacıların murisi arasında düzenlenen poliçenin ferdi kaza sigortasına ilişkin olduğu ve davacıların murisinin ölüm nedeninin kalp krizinden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacılar vekili tarafından dosyaya sunulan poliçe aslı incelendiğinde, içerik itibari ile hayat sigortası poliçesi olduğu ve belgenin alt kısmında davalı şirket yetkilisinin imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı tarafça düzenlenip verilen, davaya konu olan poliçenin hayat sigortası poliçesi olduğunun kabulü ile davaya devam edilerek oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4115, Karar No: 2023/3876, Tarih: 03.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4115 E.  ,  2023/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tasarlayarak kasten öldürme ve tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs ile bu suçlara azmettiren sıfatıyla iştirak etme, silahla tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar Ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 27.03.2023 tarihli ve E-35601974-104[104-0346-2023]-565/36409 sayılı yazısı ve ekindeki evrakı ile kamu davasının kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay C.Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve ND-2023/37639 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve ND-2023/37639 sayılı dava nakli isteminin;

"Şanlıurfa Valiliğinin 27.02.2023 tarihli ve E-29614752-640-70599 sayılı yazısında; duruşma esnasında, öncesinde ve sonrasında husumetli tarafların karşılaşmaları halinde istenmeyen yeni olayların yaşanma ihtimalinin bulunduğu, meydana gelebilecek olayların önlenmesinde emniyet ve asayiş kuvvetlerinin yetersiz kalabileceği, olayın meydana geldiği yörenin sosyal yapısı göz önünde bulundurulduğunda üzücü olayların meydana gelebileceği, şikayetçi sanıkların adliyeye geliş gidişleri sırasında öldürme, kaçırılma olaylarının olabileceği, bahse konu ceza davasının naklinin uygun olacağı yönünde görüş bildirilmiştir.

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2023 tarihli ve B.M. 2023/663 sayılı yazısında; dosyaya konu olayda iki maktulün, birden fazla sanığın ve şikayetçi sanığın bulunduğu, olayın meydana geldiği yörenin sosyal yapısı göz önünde bulundurulduğunda yeni üzücü ve telafisi mümkün olmayan başkaca olayların meydana gelmemesi ve kamu güvenliği için davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca başka bir yer mahkemesinde görülmesinin uygun olacağı yönünde görüş belirtilmiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrası; “Yetkili hâkim veya mahkeme, hukukî veya fiilî sebeplerle görevini yerine getiremeyecek hâlde bulunursa; yüksek görevli mahkeme, davanın başka yerde bulunan aynı derecede bir mahkemeye nakline karar verir."

İkinci fıkrası ise; "Kovuşturmanın görevli ve yetkili olan mahkemenin bulunduğu yerde yapılması kamu güvenliği için tehlikeli olursa, davanın naklini Adalet Bakanı Yargıtaydan ister."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.01.2006 tarihli ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemler izah edilmiştir.