muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22722, Karar No: 2018/8876, Tarih: 24.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22722 E.  ,  2018/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

..........

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait trafodaki arıza nedeni ile 19/08/2014 tarihinde yangın çıktığını, asma, nar, erik, elma, kayısı, incir, badem, fıstık, ayva ürünlerinin ,meşe ağacının zarar gördüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 5.000.00.-TL nin olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 22/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 32.611.50.- TL ye yükseltmiştir .

Davalı, bakım onarım hizmetinin ihale edildiğini, yangının değişik nedenlerden çıkmış olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 32.611.50.- TL nin olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

....

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

....

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Öte yandan dosya arasında bulunan delil tespiti dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre; yangın sebebiyle uğranılan zararın miktarı 30.900.79.-TL olarak hesaplanmış; yargılama sırasında alınan ziraat bilirkişi raporunda ise, toplam zararın 32.611.50 .-TL olduğu tespit edilmiştir. İki rapor birbiri ile çelişkili olup; mahkemece, 3 kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınarak zarar miktarı belirlenmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4)Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenilmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çok sayıda yangın çıkmaktadır. Davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1. maddesi (TBK m.51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2015/3435, Karar No: 2015/17709, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3435 E.  ,  2015/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/484-2014/796

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

... Belediye Başkanlığı’nın 07.03.2014 günlü yazısında dava konusu taşınmazla ilgili “1/1000 ölçekli imar planı dışında, mücavir saha içerisinde, etrafı meskun değil, belediye hizmetlerinden kısmen yararlanır, arsa vasfında değildir” denilmekle birlikte, aynı belediyenin aynı ada içerisinde bulunan komşu 103 ada 25 parsel sayılı taşınmazla ilgili 25.02.2014 günlü yazısında “taşınmazın imar planı dâhilinde, etrafı meskun, her türlü belediye hizmetlerinden yararlanır, arsa vasfındadır” şeklinde ifadeler kullanıldığı, fen bilirkişisi raporunda ise 103 ada 25 parsel sayılı taşınmazın imar planına 80 metre mesafede olduğu belirtilmektedir. Bu çelişkinin giderilmesi amacıyla;

a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının .... Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

b) Dava konusu taşınmazın..... Belediye Başkanlığı’nın halihazır haritasındaki konumu işaretlettirilerek, taşınmazın (imar plan sınırı gösterilmek suretiyle) imar planına, en yakın yerleşim yerine, sosyal tesis gibi cazibe merkezlerine ve ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişi tarafından işaretlettirildikten sonra,

Alınan cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/757, Karar No: 2023/3564, Tarih: 25.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/757 E.  ,  2023/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı

madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da

uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.08.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/340 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 Sayılı Kanunun 191 inci maddesi çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verme zorunluluğunun gözetilmemesine ilişkindir.

B. Sanığın temyiz talepleri; beraatını talep ettiği ve suç ile ilgisinin olmadığına ilişkindir.

C. Sanık müdafiinin temyiz talepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 Sayılı Kanunun 191 inci maddesi çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verme zorunluluğunun gözetilmemesine ilişkindir.

B. Sanığın temyiz talepleri; beraatını talep ettiği ve suç ile ilgisinin olmadığına ilişkindir.

C. Sanık müdafiinin temyiz talepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... plakalı sayılı aracın ...ilçesi ...Mahallesi ... Minibüs durakları yanında yol üzerinde park halinde olduğunun ve sanık ve temyiz dışı sanık ... ...'ın aracın içerisinde olduklarının, bu aracın yanında ... plakalı aracın park halinde bulunduğu, aracın içerisinde de temyiz dışı sanık ...'in oturmakta olduğunun görülmesi üzerine araçlar içerisinde yapılan aramada ... plakalı aracın arka sol yolcu bölümünün ayak konulan kısmında Parliament marka kısa kutu sigara paketi içerisinde kendinden kilitli şeffaf poşette uyuşturucu madde olduğu, aracın ön yolcu koltuğunun altındaki klima hava çıkış boğazının alt kısmında döşemenin içine gizlenmiş vaziyette beyaz renkli peçete parçalarına sarılı vaziyette üç ayrı kendinden kilitli şeffaf poşet içerisinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle açılan kamu davası ile yapılan yargılamada sanıkların aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmaları, ele geçirilen uyuşturucu miktarı ve ele geçen uyuşturucunun iki kişi tarafından kullanılacak olması hususları bir bütün olarak

değerlendirilerek değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasında, 188 inci veya 190 ıncı maddelerde tanımlanan suçlardan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun 191 inci madde kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesi hükme bağlanmış, 191 inci maddenin dokuzuncu fıkrasında ise "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümlerinin uygulanacağı..." belirtilmiştir.

Dolayısıyla sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dolayı açılan davada, yapılan kovuşturma sonucunda sanığın sabit olan eyleminin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğunun anlaşılması durumunda, suç vasfındaki değişiklik nedeniyle Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan hüküm kurulma aşamasına gelindiğinde; öncelikle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti gerektiğinden; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetim süresi içinde işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veya 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilmiş ve infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra; 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde karar verilen "Tedavi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri" ve "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarının kesinleşmesinin 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra "Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi" kararı verilmesini engellemeyeceği de gözetilerek;

1. Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" veya 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi gereğince verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararı varsa ve yargılama konusu olan suç, bu erteleme kararının ihlali niteliğinde görülüyorsa, bu suç 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince soruşturma ve kovuşturma nedeni yapılamayacağından düşme kararı verilip ilgili Cumhuriyet savcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık hakkında daha önce kullanmak için uyuşturucu madde satın alınması, bulundurulması ya da kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" veya 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre verilen "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı" yoksa 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı" verilmesi,

3. Sanık hakkında daha önce kullanmak için uyuşturucu madde satın alınması, bulundurulması ya da kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" veya 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı" verilmiş ve bu kararların ihlali nedeniyle açılan davalardan mahkûmiyet kararı verilmiş ise bu suç doğrudan soruşturulması ve kovuşturulması gereken suç olacağından yargılamaya devam olunarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/340 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16602, Karar No: 2022/18885, Tarih: 12.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16602 E.  ,  2022/18885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanunun 303. maddesinin birinci fikrasının a, c, d, e, f, g ve h bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı halinde, duruşma açılmaksızın esastan reddine karar verilebileceği, sanık hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü çıkartılarak CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 286/1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı CMK.nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerince verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK.nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkla katılan ...'in boşanmış eski eş, katılan ...'ün de tarafların müşterek çocukları olduğu,...'ün annesi ...'in yanında kaldığı, 23.08.2016 tarihinde babasını görmek için yanına gittiği, yaklaşık 5 gün civarında onun yanında kaldığı,

2- Sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkla katılan ...'in boşanmış eski eş, katılan ...'ün de tarafların müşterek çocukları olduğu,...'ün annesi ...'in yanında kaldığı, 23.08.2016 tarihinde babasını görmek için yanına gittiği, yaklaşık 5 gün civarında onun yanında kaldığı,

Sanık ile mağdurun birlikte kaldıkları ... İlçesindeki sanığın annesinin ikametinde sanığın annesi ile kavga etmesi üzerine 27.08.2016 günü saat 00.00 sularında evden ayrılarak Pursaklar'da bulunan bir parka geldikleri geceyi orada geçirdikleri, sabah sanığın kız kardeşinden para almak için Yükseltepe Mahallesine gittikleri kız kardeşinin para vermemesi üzerine sanığın kendi telefonunu sattığı ve alkol aldığı, mağdurun artık babasıyla birlikte kalmak istemediği ve annesinin yanına dönmek istediğini söylemesi üzerine sanığın mağdura hitaben "Sen artık orospu olmuşsundur, bir başkasının da altına yatmışsındır" diyerek onu bir başka erkeğe vereceğini, o erkeğin yanında birkaç saat kalacağını, adamla cinsel ilişkiye gireceğini, adamın da para vereceğini söylediği, ardından alkol alarak sokak üzerinde bulunan parka gittikleri ve burada mağdurun sanığın erkeklerle görüşme teklifine hayır demesi üzerine; sanığın birkaç kez tokat atarak mağduru darp ettiği, mağdura "Sen artık benimlesin, yani benim yanımda kalmazsan seni arabaya bağlar arkasında sürüklerim" diyerek tehdit ettiği, mağdurun sanığın yanından ayrılmak istemesi üzerine de sanığın mağdurun kolundan tutarak zorla yerlerde sürüklediği, sonrasında sanığın zorlaması üzerine dolmuş ile Kızılay'a giderek mağdurun telefonunu sattığı otelde kalmak istedikleri, ancak otellerin kimlik yokluğundan dolayı kendilerini almadıkları ve bu sebepten dolayı geceyi Meclis parkta geçirmek için gittikleri ancak gece yağmur yağması ile sanığın Dikmen'de bulunan bir akrabasının evine gittikleri ertesi gün sanık ile mağdurun Ulus'ta bulundukları sırada; mağdurun tuvalete gitme bahanesiyle fırsatını bulup kaçıp karakola gittiğinin bu suretle sanığın mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda:

Sanığın cinsel istismar suçundan yargılandığı... Ağır Ceza Mahkemesi 2016/456 Esas, 2017/15 Karar sayılı dosyasında bulunan aynı olaya ilişkin çocuk izleme merkezindeki kovuşturma beyanları ve dava konusu beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın alkol almaya başladığı ve mağduru başka erkeklere satacağına dair beyanından sonra mağdurun annesinin yanında gitmek istemesi üzerine darp edilip sürüklendiğini bu olayı Yükseltepe Mahallesi 1597. Sokakta oturan komşuları Sibel ve Köksal'ın gördüğünü, arkadaşları Elif ve Serap'ı parkta görüp yardım istediğini, 1597. Sokak da ... Markette sanığın insanlara zarar verdiğini, kendisini sürükleyerek dolmuşa bindirdiğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; mağdurun beyanında adı geçen komşuları olan Sibel ve Köksal, arkadaşları Elif ve Serap'ın ve ... Market'de olayı görenlerin olup olmadığının araştırma yapılarak kimlik bilgileri ve açık adreslerinin tespit edilip CMK.nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenerek mağdurun beyanında geçen hususların doğru olup olmadığı araştırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekili ile katılan ilgili bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMUK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31534, Karar No: 2017/15421, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31534 E.  ,  2017/15421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18993, Karar No: 2014/1501, Tarih: 30.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/18993 E.  ,  2014/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının kendi adına bağımsız çalıştığına dair Vergi Dairesinde Vergi kaydı veya SGK'da 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık tescili olup olmadığı SGK'dan sorulup verilecek karar eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.