muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4118, Karar No: 2025/1900, Tarih: 06.02.2025

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde, ek tazminat için başvuru şartlarının gerçekleşmediğini, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddi gerektiğini, ödeme tarihindeki verilere göre ve TRH 2010 Yaşam Tablosu %1,8 teknik faiz oranına göre yapılan ödemenin yeterli olduğunu, başkaca sorumlulukları bulunmadığını, aktüer tarafından hesaplanan 135.793,00 TL'nin davacıya ödendiğini, müvekkilinin ibra edildiğini, ibranın iptali şartlarının somut olayda mevcut olup olmadığını değerlendirilmesi, ancak fahiş fark olması halinde ibranamenin hükümsüz olacağını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, ödeme güncellemesi yapılırken asgari ücretteki artış oranının dikkate alınması gerektiğini, maluliyet raporunun ilgili yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediğini, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yetkili bir hastaneden rapor alınması gerektiğini, maluliyet oranının yüksek olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8-1,65 teknik faiz oranına göre yapılması gerektiğini, kusur raporu alınması gerektiğini, tazminat tutarına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini, hükmedilebilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Uyuşmazlık, trafik kazası nedeniyle oluşan bedensel zarardan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosyanın incelenmesinde; davaya konu kazaya ilişkin kolluk görevlileri tarafından kaza tespit tutanağı tanzim edildiği, kaza tutanağında sigortasız aracın sürücüsünün sola dönüş kurallarına uymadığı ve sürücü belgesi bulunmadığı ve tam kusurlu olduğunun belirtildiği, Hakem Heyetince kusur yönünden bilirkişi raporu alınmadan, sigortasız araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince dava konusu trafik kazasına ilişkin varsa ceza soruşturma dosyası da dosya arasına alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için üniversite öğretim üyelerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişilerden, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince dava konusu trafik kazasına ilişkin varsa ceza soruşturma dosyası da dosya arasına alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için üniversite öğretim üyelerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişilerden, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9055, Karar No: 2019/12602, Tarih: 16.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/9055 E.  ,  2019/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu ... Dayanıklı Tüketim Malları Dağıtım ve Tic. Ltd. Şti'nin yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçesinde borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması isteminde bulunduğu, mahkemece, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı belge, "alacağın temliki, sulh, ibra ve feragat sözleşmesi" başlıklı olup, belgede borcun konusunun, borçlunun alacaklıya ödeyeceği tutarın ve ödeme günlerinin açıkça belirtildiği ve sözleşmenin taraflarca imzalandığı, borçlunun itiraz dilekçesinde belgedeki imzasına itiraz etmediği anlaşılmaktadır. Bu haliyle takibe konu belge, mahkemece kabul edilenin aksine karşılıklı edimler yüklemeyip, yukarıda açıklandığı şekilde İİK.nun 68/1.maddesi kapsamında imzası ikrar edilen kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belgedir.

Bu durumda alacaklı, takibe konu alacağın İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden biri ile kanıtlamış, ancak borçlu, borca itirazını aynı nitelikte bir belge ile ispat edememiştir.

O halde mahkemece, borçlu ... Dayanıklı Tüketim Malları Dağıtım ve Tic. Ltd. Şti'nin borca itirazının kesin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Diğer taraftan, borçlulardan ..... Halinde İhlas Finans Kurumu A.Ş. yönünden, alacaklının yetkiye itirazın kaldırılması istemi reddedildiğine göre, borca itirazın kaldırılması isteminin esasının incelenmesi ve reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16266, Karar No: 2025/1549, Tarih: 26.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/16266 E.  ,  2025/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2295 E., 2022/3193 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2019/154 Esas, 2021/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/2295 Esas, 2022/3193 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, iletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunduğuna, iletişim tespit tutanaklarının dosya arasında bulunmadığına ve sanığa okunup diyeceklerinin sorulmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, 09.04.2018 tarihinde hakkında iletişim tespit kararı bulunan sanığın, sokakta buluştuğu kişilerle aralarında bir şeyler alıp verdiklerinin görülmesi üzerine sanıkla alışveriş yapan hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen F.M. kesintisiz takip sonucunda yakalanarak elinde tuttuğu kağıt ve araç dışına atılan kutu içerisinde esrar ele geçirildiği,

10.04.2018 tarihinde sanığın evine girip çıkan hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen T.A. kesintisiz takip sonucunda yakalanarak yere attığı kağıt içerisinden sentetik kannabinoid ele geçirildiği iddianarına ilişkin olarak;

10.04.2018 tarihinde sanığın evine girip çıkan hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen T.A. kesintisiz takip sonucunda yakalanarak yere attığı kağıt içerisinden sentetik kannabinoid ele geçirildiği iddianarına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, iletişimin dinlenmesi kayıtları, fiziki takip tutanakları ve sanıkla temas halinde olan F.M. ve T.A. isimli şahısların aşamalardaki anlatımlarına göre sanığın, A.B. ve T.A. isimli şahıslara uyuşturucu madde satışı yaptığına dair kabulde, sanık hakkında iletişim tespit kararı alınmasında, cezai ehliyetin tam kabul edilmesinde, satılan maddenin niteliği göz önüne alınarak sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 188/4.a. maddesi gereğince artırım yapılmasında, iletişim tespit tutanaklarının Bölge Adliye Mahkemesi incelemesi sırasında dosya içerisine alınması nedeni ile bu delile dayanılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/2295 Esas, 2022/3193 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14002, Karar No: 2013/7769, Tarih: 15.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14002 E.  ,  2013/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait olan işyerinde yükleme boşaltma işlerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, zaman ve bağımlılık sözkonusu olmadığından davanın reddine karar vermiştir. Hükmü, davacının avukatının temyiz etmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.5510 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 2. maddesinde genel tarif yapılarak, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre “sigortalı” sayılacağı belirtildikten sonra, 3. maddesinde kimlerin bu Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacakları ve hangi kişiler hakkında da bazı sigorta kollarının uygulanmayacağı açıklanmıştır. Buna göre, kanunla kurulu emekli sandıklarına aidat ödemekte olanlar veya herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın kendi nam ve hesabına çalışanlar sigortalı kabul edilmemektedir. Kanunun 5. maddesinde de; “işyeri”, bu kanunun uygulanmasında, 2. maddede belirtilen sigortalıların işlerini yaptıkları yerler olarak tanımlanmıştır. Diğer taraftan; 1479 sayılı ... ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar ... Sigortalar Kurumu Kanununun 24. maddesinde ise, kanunla ve kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu (diğer) ... güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan, herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisinden muaf olanlardan ... ve Sanatkâr Sicili ile birlikte kanunlu kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olanların sigortalı kabul edileceği, sözü edilen diğer ... güvenlik kuruluşlarına prim ödeyenlerin sigortalı sayılmayacağı açıklanmıştır. Belirtilmelidir ki, anılan düzenlemelerde yer alan “emekli sandıklarına aidat ödemekte olanlar” ibareleri, “başka ... güvenlik kuruluşlarına tabi olanlar” şeklinde anlaşılmalı, “... güvenlik kuruluşları” ibarelerinin de aynı zamanda “... güvenlik kanunları” terimlerini içerdiği kabul edilmelidir. Benzer düzenlemeleri 5510 sayılı Kanunda içermektedir. Anılan düzenlemeler kapsamında sigortalı sayılmanın koşulları; hizmet akdine göre çalışma, sözleşmede öngörülen edimin (hizmetin) işverene ait işyerinde veya işyerinden sayılan yerlerde görülmesi, 3. maddede belirtilen “sigortalı sayılmayan” kişilerden olunmamasıdır. Söz konusu Kanunda “hizmet akdi” tarifine yer verilmemiş ise de, gerek 4857 sayılı İş Kanununun 8. maddesinde iş sözleşmesi (hizmet akdi) tanımlanmış, gerekse 818 sayılı Borçlar Kanununun 313 – 354. maddelerinde buna ilişkin düzenleme yapılmıştır. Borçlar Kanununda anılan sözleşme, “Hizmet akdi bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeği ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeği taahhüt eder

. Söz konusu Kanunda “hizmet akdi” tarifine yer verilmemiş ise de, gerek 4857 sayılı İş Kanununun 8. maddesinde iş sözleşmesi (hizmet akdi) tanımlanmış, gerekse 818 sayılı Borçlar Kanununun 313 – 354. maddelerinde buna ilişkin düzenleme yapılmıştır. Borçlar Kanununda anılan sözleşme, “Hizmet akdi bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeği ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeği taahhüt eder.” şeklinde tanımlanmış, aksine hüküm bulunmadıkça, hizmet akdinin özel şekle tabi olmadığı belirtilmiş, ücretin, zaman itibariyle olmayıp yapılan işe göre verilmesi durumunda da işçinin belirli veya belirsiz bir zaman için alınmış veya çalışmış olduğu sürece akdin “parça üzerine hizmet” veya “götürü hizmet” adı altında varlığını koruduğu açıklanmıştır. Vurgulanmalıdır ki, “ücret” unsuruna her ne kadar tanımda ve iş sahibinin borçları belirtilirken yer verilmiş ise de, 506 sayılı Kanunun sistematiği ve takip eden diğer maddelerin düzenleniş şekline göre, anılan unsurun sigortalı niteliğini kazanabilmek için zorunlu olmadığının kabulü gerekir. Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre, hizmet akdinin ayırt edici ve belirleyici özelliği, “zaman” ile “bağımlılık” unsurlarıdır. Zaman unsuru, çalışanın iş gücünü belirli veya belirsiz bir süre içinde işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmasını kapsamaktadır ve anılan sürede buyruk ve denetim altında (bağımlılık) edim yerine getirilmektedir. Bağımlılık ise, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir bağımlılıktır. Hizmet akdi, çoğu kez 818 sayılı Borçlar Kanununun 355. maddesinde tanımlanan istisna akdi (eser sözleşmesi) ile karıştırılabilmekte, ikisinin ayırt edilebilmesi bazı durumlarda güçleşmektedir. Çalışan, iş gücünü belirli veya belirsiz bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse, çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir. Hizmet akdinde ise çalışan, emeğini iş sahibinin emrine hazır bulundurmaktadır ve ücret, faaliyetin meydana gelmesinin sonucu için değil, bizzat yapılan faaliyetin karşılığı olarak ödenmektedir. Öte yandan; 313. madde hükmünün açıklığı gereği, çalışanın kendi aletleri ile çalışması veya götürü hizmet sözleşmelerinde ücretin, yapılacak işe göre toptan kararlaştırılması olanaklı bulunduğundan, tarafların belli bir fiyat üzerinden anlaşmaları istisna akdinin varlığını göstermediği gibi, götürü sözleşmelerde, bir süre için hizmet etme borcunun mu, yoksa önceden belirlenmiş bir sonucun meydana getirilmesi borcunun mu yüklenildiğinin kuşkulu bulunduğu durumlarda, araştırma yapılarak tarafların amacı, durumu ve yaşam deneyimleri gözetilip hukuki ilişki saptanmalıdır

. Bu kapsamda, hizmet akdi ve fiili çalışmanın varlığının, hangi kanıt ve olgularla belirleneceği üzerinde durulmalıdır. Hizmet akdi ve çalışmayı kanıtlayacak olan belgeler; işe giriş bildirgesinin yanında, 506 sayılı Kanunun 79. maddesinde belirtilen ve sigortalının çalışma gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile ... Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Bu belgelerin olmaması halinde, sigortalılıktan söz edebilmek için hizmet akdi ve çalışmanın varlığı; Yargıtay uygulaması ve 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul edilen ilkelere uygun biçimde belirlenmelidir. Bu halde, Kuruma bildirilmeyen sürelerde hizmet akdi ile çalışıldığına ilişkin tespit davalarında, davacı iddiasını her türlü delille ispat edebilir ve gerektiğinde, Anayasanın 60. maddesinde tanımlanan ... güvenlik hakkının niteliği gereği, bu tür davalarda; hâkim, doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını re’sen belirlemelidir.Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; yargılama sürecinde dinlenen birkısım tanıkların; dava konusu olaya özgü ayrıntılı, somut beyanları ile işyerinin kapsam ve kapasitesi, dava konusu işin niteliği, dava konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına serbest piyasa hamalı olduğuna ilişkin hiçbir kayıt veya belgenin olmamasına göre; davalı işverenin zahire borsasındaki ambar işyerinde geçen davacı çalışmalarının zaman ve bağımlılık unsurları taşıdığının belirgin olmasına ve böylece sigortalılık için gereken hizmet akdinin mevcut olduğu gözetilerek, yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucu kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde davacının sigortalı olması gereken çalışma süresi belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11870, Karar No: 2012/1784, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11870 E.  ,  2012/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkette 11.4.1994 tarihinde hostes olarak çalışmaya başladığını, çalışma koşullarının ağırlaştırılması nedeni ile iş akdini 25.8.2006 tarihli ihtarla feshettiğini ileri sürerek, 200 TL. kıdem tazminatı, 200 TL. fazla mesai ücreti, 300 TL. 20 günlük izin alacağı, 200 TL. ... çalışma ücreti, 800 TL. yurdışı yatı ücreti ve 700 TL. yurtiçi yatı ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, feshin haksız olduğunu, davacının taleplerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de ihbar süresine uyulmadan feshettiğinden 1.744 TL. tazminatın ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak toplam 1.932, 70 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şumulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Davacı asıl davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir kalem isteğini tek tek açıklayarak toplam 2.400 TL. nin ödetilmesini istemiştir. Mahkemece, 25 günlük ağustos ücreti 697, 36 TL., yıllık izin üreti 828, 34 TL. dış yatı ücreti 92, 00 TL ve iç yatı ücreti 315 TL. toplam 1.932 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı yıllık izin ücreti alacağı olarak 300, 00 TL talep ettiği ve talebini ıslah ile artırmadığı halde, mahkemece, talep aşılarak bu kalem isteği için 828,34 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlere davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.