muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4191, Karar No: 2025/3008, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4191 E.  ,  2025/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1013 E., 2024/1196 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/126 E., 2023/55 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili Belediyeye ait Kültür merkezi konferans salonu ve misafirhanesinin 2019-2020 Dönemi Pancar kampanyası ekim sözleşmesi ve çiftçi bilgilendirme çalışmaları kapsamında Mart-Nisan 2019 tarihlerinde davalı firmanın ... Şubesi tarafından 30 günlük süre boyunca kullanıldığını, davalının söz konusu kullanım için davacı Belediyeye hiçbir şekilde ödeme yapmadığını, 05.04.2019 tarihli yazı ile davalı firmaya ödeme yapması konusunda ihtarda bulunulmuş ise de davalı firmanın ödeme yapmama konusunda ısrar ettiğini, davacı idarenin 2019 yılı meclis kararı gereğince ve/veya mahkemece yaptırılacak bilirkişi incelemesi neticesinde Kültür merkezi konferans salonu ve misafirhane kullanım bedeli için ödenmesi gereken bedelin tahsilini talep ettiklerini, davalının tacir olduğunu, ödenmesi gereken bedele ticari faiz işletilmesi gerektiğini, dava şartı arabuluculuk sürecinin de olumsuz sonuçlandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafça dosyaya sunulan “tutanak” isimli belgenin herhangi bir iddiayı ispatlama gücü bulunmadığını, “kişinin kendisi tarafından düzenlenen belgeye dayanarak davasını ispat edemeyeceği” kuralı gereğince bu belgeye dayanılarak davacının alacağının ispatlanmış sayılamayacağını, davacı tarafça ısrarla Mart-Nisan dönemi boyunca 30 günlük süre ile kültür merkezi konferans salonu ve misafirhanesinin müvekkil şirket tarafından kullanıldığı iddia olunmakta ise de Mart-Nisan aylarının toplam 60 günden ibaret olduğu değerlendirildiğinde hangi günlerde ilgili salonun yahut misafirhanenin kullanıldığı, misafirhanenin mi yoksa sadece konferans salonunun mu kullanıldığı, ikisinin de 30’ar günlük süre boyunca aynı anda kullanıldığı, yahut 15 gün konferans salonu kullanılıp diğer 15 gün misafirhanenin mi kullanıldığına dair davacı tarafça açıklayıcı herhangi bir bilgi sunulmadığını, HMK 190. maddesi gereğince ispat yükünün davacı üzerinde olduğunu, müvekkili şirketin, anılan konferans salonunu yahut misafirhaneyi kullanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yargılama sırasında toplanan delillerden davalıya ait ticari defter incelemesinden taraflar arasında davaya konu tesisin kullanıma dair bir sözleşme ilişkisi tespit edilememiş, davacı kayıtlarında bir takım tespitler bulunsa da davacı kayıtlarının tek taraflı olarak düzenlendiği bu kayıtların ancak karşılıklı olarak birbiri ile uyumlu kayıtlar olması halinde davacı lehine delil oluşturabileceği, bu bakımdan davacı kayıtlarının tek başına ispat için yeterli olmadığı, tanık ile de sözleşmenin varlığı ve bu kapsamda dava konusu tesisin davalı tarafından kullanıldığını davacı ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının davaya konu tesisi ücretsiz şekilde kullanıma açmasının mümkün olmadığını, davacının bir kamu kurumu ve yerel yönetim olması nedeni ile belediyeye ait yerlerin nasıl ve ne kadar bedel ile kiralanacağı meclis kararı ile tespit edildiğini, davacı idarenin 2019 yılı meclis kararı gereğince ve/veya mahkemece yaptırılacak bilirkişi incelemesi neticesinde Kültür merkezi konferans salonu ve misafirhane kullanım bedeli için ödenmesi gereken bedelin tespiti mümkün iken yerel mahkeme tarafından bu yönde bir inceleme yapılmadığını, davacı ile davalı arasında bir sözleşme ilişkisi ile bedelin ne kadar olduğu konusunda bir sözleşme yok ise, alınan meclis kararındaki bedelden daha az bir tutara kiralama yapılması mümkün olmayacağından bu meclis kararının asgari tarife olarak değerlendirilmesi gerektiğini, dosyada alınan bilirkişi raporu ile davacının kayıtlarında davaya konu alacağın varlığının da tespit edildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, ileri sürülen temyiz sebeplerine ve özellikle davacının, dava konusu konferans salonun ve misafirhanenin davalı tarafından kullanıldığını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanması karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14944, Karar No: 2016/3883, Tarih: 23.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14944 E.  ,  2016/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii mazereti nedeniyle duruşmaya katıla- mayacağını 21.05.2014 tarihli dilekçe ile mahkemeden duruşmanın ertelenmesini istediği halde, bu istek nazara alınmadan duruşmaya devamla savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1908, Karar No: 2020/2304, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1908 E.  ,  2020/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.06.2013 tarih ve 2013/5521 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2007 ve 208 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de; Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının yalnızca 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2- Sanık ...’ın savunmasında, suçlamaları kabul etmediğini, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmadığını savunması karşısında; sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen mükellef hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının anlaşılması halinde duruşmaya getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Defter ve belgeleri gizlemek suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasında; 213 sayılı Kanun'un 139. maddesine göre vergi incelemesinin iş yerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 17.10.2012 tarihinde sanığın iş yerinde ve şirket çalışanına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi, söz konusu belge mevcutsa sanığın savunması ve dosya arasında bulunan tutanağa göre ibraz edilmeyen belgelere mali polis tarafından el konulup konulmadığının araştırılması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı halde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden sanık ... hakkında tek hüküm kurulması,

b) Sanık ...’ın suça konu faturaları hangi beyanname türlerinde kullandığının tespit edilmesi ile suç tarihinin belirlenmesi ve birden fazla beyannamede kullanmış ise zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile eksik ceza tayini,

c) Hükmün gerekçesinde “sahte fatura kullanma” suçu açıklanmasına rağmen hüküm fıkrasında “düzenleme” ibaresine yer verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

d) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanık ... hakkında ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12379, Karar No: 2022/15493, Tarih: 06.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12379 E.  ,  2022/15493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamadığından bahisle kurumca yapılan icra takibi nedeniyle 0borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı taraflar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetlerine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 06/12/2022 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın Ocak 1999 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı yeniden evlenmesi sonrası yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 2008-2013 yılları için 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının kesin olarak bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/4463, Karar No: 2016/4379, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4463 E.  ,  2016/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Çubuk Sulh Hukuk ve Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, annesi babası vefat eden küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün MERNİS adresinin “... Mah., ... Sk., No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise yaptırılan kolluk araştırmasına göre küçüğün, babaannesi ile birlikte "... Mah., ... Sokak, ... Aprt., No: ... .../..." adresinde ikamet etttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16.02.2016 tarihli yazısından küçüğün, babaannesi ile birlikte "... Mah., ... Sokak, ... Aprt., No:... .../..." adresinde ikamet etttiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27958, Karar No: 2017/6031, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27958 E.  ,  2017/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- İcra dosyasındaki borcun ödenmemiş olmasının zaten İ.İ.K'nın 354. maddesi gereğince davanın düşmesi sonucunu doğuracağından bu anlamda şikayetçinin zararının giderilmemiş olmasının tek başına sanığın kişiliğini gösterir nitelikte olmaması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına yasal olmayan gerekçe ile karar verilmesi,

2- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen, şikayetçileri farklı, atılı suçu aynı olan Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2012/929 Esas ve 2013/1251 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğu anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç oluşturup oluşturmayacağı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması şartlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13821, Karar No: 2018/8230, Tarih: 20.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13821 E.  ,  2018/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan itirazları reddedilmelidir.

2) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının ... ilçesi, ... mahallesi ... parsel sayılı 2/B kapsamında kalan taşınmazı 6229 sayılı Kanun uyarınca satın almak için gerekli prosedürleri yerine getirdiğini ve başvuru ücretini de yatırdığını, ancak talebinin kabul edilmediğini, ardından anılan taşınmazın, 25/08/2014 tarihinde davalı ... Bölgesi Müdürlüğüne satıldığını, taşınmaz üzerinde yer alan davacıya ait bir kısım ağaçların yol açmak amacıyla davalı tarafından kesildiği, ağaçların bedelinin tespiti için, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/25 değişik iş sayılı dosyasıyla talepte bulunulduğunu ve alınan bilirkişi raporu ile belirlenen miktar üzerinden davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2015/670 esas sayılı dosyasında, ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine itiraz ettiğini belirterek, davalı borçlunun ... İcra Müdürlüğünün 2015/670 esas sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile %20’den az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinini savunmuştur.

Mahkemece, ... parsel sayılı taşınmazın, Bakanlığın 01/07/2014 tarih ve 783 sayılı "Olur"u ile satışının uygun görülmesi üzerine, davalı ... Müdürlüğüne satıldığı, 25/08/2014 tarihi itibarıyla ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın ve üzerindeki mütemmim cüzlerin mülkiyetinin davalıya geçtiği, bu tarihten sonra davalı tarafından yapılan tasarrufun mülkiyet hakkına dayandığı, taşınmaz üzerindeki ağaçların kesilmesi eyleminin haksız ve hukuka aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; ... Kaymakamlığı Malmüdürlüğü tarafından 313 sayılı Genel Tebliğe göre hazırlanan bilgi formunda, dava konusu edilen taşınmazın üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğuna ilişkin tespit yer almaktadır. Yine dava konusu taşınmazın Bakanlık "Olur"u ile davalıya satıldığı, anılan taşınmazda davacının fuzuli şagil olduğu, yol çalışması sırasında taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait ağaçların, davalı tarafından söküldüğü anlaşılmaktadır.

Şu durumda; alınacak bilirkişi raporu ile davacıya ait kesilen ağaçların odun değeri belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, yanılgıya dayalı gerekçe ile istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.