muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1716, Karar No: 2010/5563, Tarih: 18.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1716 E.  ,  2010/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2007 gün ve 2006/796-2007/820 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.11.2009 gün ve 2008/7132-2009/11614 sayılı kararı aleyhinde davalılardan sigortacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından taşınması üstlenilen emtianın alt taşıyıcı olan davalı ... tarafından yapıldığını 31.07.2006 tarihinde Bulgaristan/Şumen şehrinde açık depo alanında gümrük sahasında aracın tamiri amacıyla malın boşaltıldığında yağan yağmur nedeniyle ıslanması sonucu malın kullanılmaz hale geldiğini, müvekkilinin alıcı firmaya toplam 30.015.37 USD ödemede bulunduğunu, CMR sigortacısı davalı İsviçre Sigorta AŞ. tarafından ödeme talebinin reddedildiğini, alt taşıyıcı olan diğer davalının da hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.000,00 YTL’nin tahsilini talep etmiş, ıslahla 20.930 USD karşılığı 24.529.60.YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ergo İsviçre Sigorta A.Ş. vekili, alt taşıyıcının hiçbir koruma tedbiri almadan yükü açık alanda bırakması nedeniyle taşıyıcının ağır kusuru bulunduğunu, CMR sigortası genel şartlarının 3/a-v maddeleri uyarınca zararın sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hasara neden olan olayın sürücünün ağır olarak nitelendirilebilecek kusuru ile meydana geldiği, hasarın davalı alt taşıyıcının önleyemeyeceği bir sebepten kaynaklanmadığı, İsviçre Sigorta AŞ’nin davacının taleplerini poliçesinin teminat harici hallerini düzenleyen 3/a-v maddelerine dayalı olarak karşılamamasının haklı görüldüğü, sigorta şirketinin davacıya karşı sorumluluğunun olamayacağı gerekçesiyle davalı İsviçre Sigorta A.Ş.’ye karşı açılan davanın reddine, alt taşıyıcı ...’na karşı açılan davanın kabulüne dair verilen karar,davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilip, 01.10.2007 tarihli ek bilirkişi raporunun olaya daha uygun düştüğü, davalı ...’ın ağır kusurlu sayılmaması gerektiği ve buna göre hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığı, sigorta şirketinin de sorumluluğunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılıp,davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalılardan sigortacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, davalılardan sigortacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve CMR Sigortası Genel Şartları’nın “Sigortanın Müddeti” başlıklı 2 nci maddesinde “işbu sigorta ile verilen teminat, malların nakil aracına sağlam olarak yüklenmesi ile başlar ve araçta bulunduğu süreyi kapsamak üzere, taşıyıcının bunları alıcıya teslim ettiğinde biter” şeklindeki hükmün, “Teminat Dışı Haller” başlıklı 3 ncü madde içerisinde yer almamış bulunmasına, alıcıya teslime kadar süren aşamanın sigortanın müddeti olarak belirtilmiş olmasına, “yükün araçta bulunduğu süreyi kapsamak üzere” ibaresinden teminat dışı bir halin düzenlenmiş olduğu sonucuna varılmasının mümkün bulunmamasına, 3/a ve 3/v bentlerinde yazılı teminat dışı hallerin somut olayda gerçekleşmemiş olmasına göre, davalılardan sigortacı vekilinin HUMK’nun 44 ncü maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan sigortacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının HUMK’nun 492 nci maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2719, Karar No: 2012/10429, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2719 E.  ,  2012/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : 1-Sanık ... Açık hakkında 1998/78 E. sayılı dosyadan: 765 sayılı TCK'nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince Ortadan Kaldırma,

2- Sanık ... hakkında 2003/25 E. sayılı dosyadan: 765 sayılı TCK'nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince Ortadan Kaldırma,

3-Sanık ... 2002/513 E. sayılı dosyadan: 765 sayılı TCK'nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince Ortadan Kaldırma,

4-Sanık ... hakkında 2004/118 sayılı dosyada 2001 yılı için: Beraat,

5-Sanık ... hakkında 2004/118 sayılı dosyada 2002 yılı için: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 59 maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası,

6-Sanık ... hakkında 2004/118 sayılı dosyada 2003 yılı için: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 59 maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası,

Gerekçeli karar başlığında yanlış ve eksik yazılan suç tarihlerinin “1996, 1997, 1998 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçları için 31.12.1996, 31.12.1997 ve 31.08.1998, “2000 yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek”suçu yönünden 31.12.2000, “1997 ve 1998 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”suçu yönünden ise 31.12.1997 ve 24.06.1998, “2001, 2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek”suçu açısından 31.12.2001, 31.12.2002 ve 31.08.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Katılan vekilinin sanık ... Açık hakkında “1996, 1997, 1998 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak(1998/78 esas sayılı dosya)”,sanık ... hakkında “2000 yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek(2003/25 esas sayılı dosya)”, “1997 ve 1998 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek (2002/513 esas sayılı dosya)”, suçlarından verilen ortadan kaldırma hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ... Açık'a yüklenen “1996, 1997, 1998 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak (1998/78 esas sayılı dosya)”, sanık ...'a yüklenen “2000 yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek (2003/25 esas sayılı dosya)”, “1997 ve 1998 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek (2002/513 esas sayılı dosya)”, suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2001 yılında sahte fatura düzenlemek” ve sanık ... müdafiinin ise “2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek (2004/118 esas sayılı dosya)” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarında;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, suç tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

“2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5480, Karar No: 2016/9504, Tarih: 05.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/5480 E.  ,  2016/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yeni Dikmen 4-5. etap Kentsel Dönüşüm projesi kapsamında arsasını davalı belediyeye devrettiğini, arsasına karşılık kendisine bir daire verilmesininin kararlaştırıldığını, ancak davalı belediyenin sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini ileri sürerek mahrum kaldığı kira bedeli ile bir dairenin emsal bedelinden şimdilik 500 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İdari Yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tapu tahsis belgeli taşınmazının davalı belediyeye devri hususunda aralarında sözleşme yapıldığını, davalının sözleşmeyi feshetmesi nedeniyle mahrum kaldığı kira bedeli ile emsal daire bedelini talep etmiştir. Mahkemece davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı) kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca alacağını talep ettiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7975, Karar No: 2008/6681, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7975 E.  ,  2008/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Mahkemece kısa kararda taşınmazın kalan kısmının Hazine adına ham toprak vasfıyla tesciline dendiği halde gerekçeli kararda sadece davacı adına tescil edilen 5416.29 metrekarelik kısım ile ilgili hüküm kurulup, taşınmazın bakiye kısmı için hüküm kurulmayarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması ve infaz kabiliyeti olmayan karar verilmesinin doğru bulunmadığına" değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişme konusu 164 ada 59 sayılı parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı renk ile gösterilen 5416.29 metrekarelik kısmın davacı ... adına, bakiye kısmın Hazine adına ham toprak vasfı ile tesciline karar verilmiş, hüküm; davalı Hazine temsilcisi tarafından taşınmazın 5416.29 metrekarelik kısmı yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 27.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5667, Karar No: 2025/561, Tarih: 21.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/5667 E.  ,  2025/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/305 E., 2023/155 K.

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali - Boşanma- Kişisel Eşyanın İadesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/465 E., 2020/659 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... geldiler. Davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'un mazeret bildirdiği duruşmaya katılmayacağı müvekkilinin duruşmaya gireceğini bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı-karşı davalı vekilinin mazeretin reddine karar verildi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Dilek'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39239, Karar No: 2017/6529, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39239 E.  ,  2017/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12683, Karar No: 2016/6063, Tarih: 10.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/12683 E.  ,  2016/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinden önce yakınanın kömür alması nedeniyle sanık ...'a 240.-TL borcunun bulunduğu, Sanık ...'ın alacağını yakınandan farklı tarihlerde istemesine rağmen; yakınanın borcunu ödemediği, 04/12/2012 tarihinde de sanık ...'ın arkadaşı ve akrabası olduğu söylenen sanık ... ile beraber katılanın ikametine giderek alacağını istediği ancak aralarında tartışma çıktığı, yaşanan tartışma sonucunda sanıkların yakınanın ikametine zorla girip onu darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları ve yakınanı camdan atmakla tehdit ettikleri, akabinde olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanık ... ile yakınan arasında 5237 sayılı TCK’nun 150/1. maddesi anlamında bir hukukî ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacak bulunduğu, sanık ...'in de bu alacağı almak amacıyla ..... yanında gittiği gözetilip 150/1. maddesi yollamasıyla ilgili suçlardan cezalandırılması yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14037, Karar No: 2023/3391, Tarih: 06.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14037 E.  ,  2023/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/819 E., 2021/914 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli ve 2014/180 Esas, 2014/268 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2.Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/5168 Esas, 2020/12125 Karar sayılı ilâmıyla; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler uyarınca sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi için yasa bozması yapılmıştır.

3.Bozma üzerine Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/819 Esas, 2021/914 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı yeterli delil olmaması nedeniyle atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatına, ele geçirilen sigaralar imha edildiğinden ve numune bulunmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.11.2022 tarihli ve 2021/144544 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu kısmen ikrar ettiğine, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılması gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve Kanun'a aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmasına ve bozma ilamına uyulmasına rağmen hapis cezası ile cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinin usul ve Kanun'a aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde KOM Şube Müdürlüğü görevlilerince kaçakçılıkla mücadele kapsamında yürütülen çalışmalar kapsamında sanık tarafından işletilen "Harput Pazarı" isimli işyerinde doldurulmuş sigara satışı yapıldığı yönünde bilgi alınması sonucu 22.01.2014 tarihinde, sulh ceza hakimliğince verilen arama kararına istinaden sanığın işlettiği Harput Pazarı isimli işyerinde yapılan aramada üzerinde Eyma ibaresi bulunan ve içerisinde 200 adet doldurulmuş sigara olan 184 kutu halinde 1840 adet sigara, üzerinde Marla ibaresi bulunan ve içerisinde 200 adet doldurulmuş sigara olan 2 kutu halinde 20 adet sigara ile değişik markalardaki kullanılmış sigara paketleri içerisinde doldurulmuş sigara bulunan 83 paket sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, 83 paket sigaranın daha önce eşiyle kullanıp tükettiği boş paketlere koyduğu ve kendi sardığı sigaralar olduğunu, bu sigaraları kendisinin ve eşinin içeceğini, diğer doldurulan sigaraların ise kendisine ait olmadığını, arkadaşlarının emanet olarak işyerine bıraktığını beyan ettiği; bozma sonrası alınan savunmasında da daha önce verdiği ifadesini aynen tekrar ettiğini, söz konusu tütünlerin kaçak olmadığını, Adıyaman tütünü olduğunu belirttiği belirlenmiştir.

3.Tanık Kazım ...'in beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. Tanık Kazım ...'in ifadesinde; "Ben