muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4482, Karar No: 2022/6305, Tarih: 29.06.2022

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı feri müdahilin tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ... 1581 Sayılı... Kanunu’nun 19 uncu maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, mahkemece davalı kooperatiften harç alınmasına karar verilmiş olması da usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı feri müdahilin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan;

“2-Karar ve ilam harcı olan 296,29 TL' den peşin alınan 273,25 TL' nin mahsubu ile kalan 23,04 TL' nin davalıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,” ,

“3-Davacı tarafından peşin harç olarak yatırılan 273,25 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”

“4-Davacı tarafından Mahkememizin iş bu dosyasında yapılan 1.414,25 TL yargılama gideri (posta gideri, tebligat ücreti ve bilirkişi ücreti) ve 24,30 TL başvurma harcı, Gemerek SHM' nin 2012/14 D.İş sayılı Tespit dosyasında yapılan 870,75 TL ile yine Gemerek SHM' nin 2012/8 D.İş sayılı Tespit dosyasında yapılan 623,55 TL olmak üzere toplam 2.932,85 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”,

bentleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

"2- Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,",

"3- Dava açılırken peşin yatırılan 24,30 TL başvurma harcı ile 273,25 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine,",

“4-Davacı tarafından Mahkememizin iş bu dosyasında yapılan 1.414,25 TL yargılama gideri (posta gideri, tebligat ücreti ve bilirkişi ücreti),Gemerek SHM' nin 2012/14 D.İş sayılı Tespit dosyasında yapılan 870,75 TL ile yine Gemerek SHM' nin 2012/8 D.İş sayılı Tespit dosyasında yapılan 623,55 TL olmak üzere toplam 2.908,55 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”,

bentlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7421, Karar No: 2022/16909, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7421 E.  ,  2022/16909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle mülkiyet hakkının kullanılamaması sebebine dayanan 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava konusu Sakarya İli, Karasu İlçesi, Aziziye Mahallesi 131 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Yasa uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Sakarya Valiliğinden sorularak, bu hususa ilişkin paftası getirtilip fen bilirkişisinden ek rapor alınmak suretiyle, pafta üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı, alanı da belirtilerek tespit edildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24990, Karar No: 2013/10996, Tarih: 18.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24990 E.  ,  2013/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bünyan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :4.7.2012

KARŞI OY YAZISI

Davacı 6.1.2012 tarihli dava dilekçesinde açmış olduğu boşanma davasında dayanılan hukuki sebebi (HMK. md. 119/1-9) "haysiyetsiz yaşam nedeniyle boşanma" olarak açıklamıştır.

Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Başka bir şeye karar veremez (HMK. md. 26/1).

Yerel mahkeme tefhim ettiği kısa kararda davacının davasını Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca kabul ettiğini açıkladığı gibi gerekçeli kararın hüküm fıkrasında da davayı Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi hükmüne göre kabul ettiğini tekraren ifade etmiştir.

Anlaşmalı boşanma (TMK.md. 166/3) hukuki sebebine dayalı (HMK. md. 119/1-g) bir dava bulunmadığı halde bu hukuki sebebe dayalı olarak karar verilmesi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26/1. maddesi hükmünü yok saymakdır. Yapılacak iş DAYANILAN HUKUKİ SEBEBE GÖRE olumlu ya da olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

Temyiz edilen hükmün bu gerekçe ile bozulmasına bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir.

Açıklanan hususlar gözetilmeden YEREL MAHKEME yerine geçerek delilleri YARGITAY'ın değerlendirmesi Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre mümkün değildir.

Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/3087, Karar No: 2022/12517, Tarih: 15.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3087 E.  ,  2022/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafisi

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, düşme

I- 2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II- 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.12.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14390, Karar No: 2014/12745, Tarih: 26.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14390 E.  ,  2014/12745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

....Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 27.03.1990 tarih ve 719 sayılı kararıyla 1. derece doğal ve arkeolojik sit alanı ilan edilen, ... ilçesi, .... köyü, 209 ada, 19 sayılı parselin, 6831 sayılı Kanun uyarınca 2/B statüsünde bulunduğu ve tapunun beyanlar hanesinde arazinin 1997 yılından beridir ... tarafından kullanılmakta olduğunun belirtildiği, bu araziye izinsiz zeytin ağaçları dikildiğinin ... Müze Müdürlüğü görevlilerince tespit edilmesi üzerine, yargılama neticesinde mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ve eşi sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, her ne kadar araziyi kullanan ...'nın eşi olan sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanık ...'ın ifadelerinde davaya konu zeytin ağaçlarını eşi olan ...'nin diktiğini beyan ettiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan sanık ...'nin de ifadelerinde, davaya konu zeytin ağaçlarını kendisinin diktiğini ve eşinin bu ağaçlarla bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği, böylece 1. derece doğal ve arkeolojik sit alanına izin almadan 20 adet zeytin fidanı dikmek suretiyle fiziki müdahalede bulunan kişinin ... olduğu ve sanık ...'nın, eşi olan ...'nin sabit olan eylemine iştirakinin bulunduğunun delillerinin de olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8449, Karar No: 2019/9963, Tarih: 29.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8449 E.  ,  2019/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, 27/05/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk ...’nın savunmasının alındığı 19/06/2014 ve hükmün verildiği 27/05/2015 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında iş yerinden 28 paket sigara, 10-15 adet kek, 8-10 kibrit kutusu çalındığını söylediği, 11/10/2013 tarihli tutanaktan suça sürüklenen çocuklar ile yapılan görüşmede, müştekinin iş yerinden çaldıkları malzemeleri attıkları yeri göstererek 11 adet kek, 8 adet kibrit kutusu ve 27 paket sigaranın bulunarak müştekiye teslim edildiği, suça sürüklenen çocukların kovuşturma aşamasında müştekinin iş yerinden ayrıca 55 TL çaldıklarını, bu parayı... adlı şahsın zorla kendilerinden aldığını söylediklerinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesindeki düzenlemeye göre kısa süreli hapis cezaları hakkında seçenek yaptırım uygulanabileceği, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan uzun süreli 1 yıl 2 ay hapis cezasının belirli yerlere gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesindeki düzenlemeye göre kısa süreli hapis cezaları hakkında seçenek yaptırım uygulanabileceği, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan uzun süreli 1 yıl 2 ay hapis cezasının belirli yerlere gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden, “mala zarar verme ve iş yerinden, kurumdan hırsızlık” suçlarından alınmış rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

ç-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3688, Karar No: 2016/2912, Tarih: 11.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/3688 E.  ,  2016/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir kısım kira alacağının tahsili ile haklı fesih nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, 21.336,00 TL kira bedeli ile 101,16 TL teminat fark bedelinin vade tarihlerinden, 21.336,00 TL tazminatın ihtar tarihi olan 12.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 20.04.2009 tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, kira bedellerinin üçer aylık dönemler halinde ödeneceğini, davalı kiracının 2. yıl kira bedeli 21.336 TL ile 101,16 TL teminat fark bedelini çekilen ihtara rağmen ödemediğini, davalının taksitleri ödememesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, kira sözleşmesinin 20. maddesi gereğince haklı fesih halinde kiracının cari yıl bir yıllık kira bedeli tutarında tazminat ödeyeceğinin hüküm altına alındığını belirterek 21.336 TL ödenmeyen kira bedeli, 101, 16 TL teminat farkı ve 21.336 TL tazminatın tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı ödeme darlığına düştüğünden ödeyemediğini, borcun taksitlendirilmesini istediğini, bunun da davacı idare tarafından kabul edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ile davalı idare arasında, 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre düzenlenen 20.04.2009 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli, binanın bodrum katına ilişkin kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 20. maddesinde kiracının taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi hallerinde 2886 sayılı Kanunun 62. maddesine göre tebligat yapmaya gerek kalmaksızın sözleşmenin idarece feshedilerek kesin teminatın gelir kaydedileceği ve cari yıl kira bedeli tazminatının tahsil edileceği kararlaştırılmıştır. Davacı idare, 29.09.2010 tarihinde ihtarname göndermiş, 2. yıl kira bedeli ile kati teminat fark bedelinin tebliğden itibaren 15 gün içerisinde ödenmesini aksi halde sözleşmenin feshedileceğini, son bir yıl kira bedelinin de tazminat olarak tahsil edileceğini bildirmiş, ihtar davalıya 12.10.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, 23.11.2010 tarihinde de sözleşme feshedilmiştir. Fesih durumunda davalının tazminat ile sorumlu tutulabilmesi için öncelikle feshin davacı idare yönünden haklı nedene dayanıyor olması gerekir. Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesinde (818 sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Akdin feshi için tek başına bu koşulların bulunması yetmez. Ayrıca bu konuda tahliye talebinin ilama bağlanması gerekir. Temerrüt nedeniyle tahliye davası açma koşullarının bulunması durumunda bile mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sona erdiğinden söz edilemez. Bu itibarla feshe dayalı olarak davalıdan tazminat istenemez. Davaya konu kiralananın çatılı işyeri olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23699, Karar No: 2018/4200, Tarih: 16.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/23699 E.  ,  2018/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun 17.02.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7277, Karar No: 2012/6072, Tarih: 10.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/7277 E.  ,  2012/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, mala zarar verme,

hakaret

Hüküm : 1- Mala zarar verme suçundan mahkumiyet (2400 TL Adli para cezası)

2- TCK’nın 125/1-4, 129/3. maddeleri uyarınca

mahkumiyet, ceza vermekten vazgeçilmesine

3- TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

(1800 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde belirlenen temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mala zarar verme suçundan temel ceza belirlenirken ve tayin edilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Hakaret suçundan hüküm kurulurken hakaretin karşılıklı olduğundan bahisle TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-e maddeleri uyarınca ve ayrıca başka bir uygulama yapılmaksızın, "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında TCK’nın 125. maddesi ile ceza tertip ve tayin edilip sonra da hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm fıkrası çıkarılarak yerine "Katılan sanık ...'in katılan sanık ...'e olan zarar verme eylemi sabit görülmekle TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca tercihen ve takdiren para cezası seçilerek 120 gün hesabı ile TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 20'şer TL'den 2.400 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, "ibaresi eklenmek ve hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine "Hakaret eylemi karşılıklı olduğundan TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-e maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13069, Karar No: 2021/527, Tarih: 02.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/13069 E.  ,  2021/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekilleri Av.... ve Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 19.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.