muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9350, Karar No: 2024/2376, Tarih: 03.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; duruşmaya mazeret sunduklarını, Mahkemece mazeretlerinin kabul edildiğini ve yokluklarında karar verildiğini, mazeret dilekçesinde yokluklarında karar verilmesi taleplerinin olmadığını, sözlü yargılama yapılmadığını, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, mazeret dilekçesinde bir takım taleplerini mahkemeye bildirmelerine rağmen bu hususlarda karar verilmeden yargılamanın sonlandırıldığını, yabancı mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğunu, davacının mavi kartlı olduğunu bu nedenle yabancılık unsurunun bulunmadığını, tarafların milli hukukunun Türk hukuku olduğunu, yabancı mahkeme kararında ise Alman hukukunun uygulandığını kararın ülkemizde geçerliğinin bulunmadığını, davacı aleyhine zina hukuki nedenine dayalı olarak Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2019/94 Esas sayılı boşanma davası açtıklarını ve derdest olduğunu, bu davanın bekletici mesele yapılması taleplerinin değerlendirilmediğini, Alman boşanma hukukunun kusura dayanmaması ve Türkiye'de zinadan boşanma halinde zinaya uğrayan tarafa tanınan haklara helal gelmemesinin dürüstlük kuralı gereği olduğunu, yabancı mahkeme kararının aslı ya da ilamı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesinin, ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı ya da belge ile onanmış tercümesinin eklenmesi gerektiğini, bu belgelerin de eksik olduğunu düşündüklerini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yabancı boşanma ilamının tanınması ve tenfizi davasında davalı kadın tarafından davacı erkek aleyhine zina nedeniyle açılan Ankara 10. Aile Mahkemesinin 2021/94 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması da mümkün olmadığı, davacının Türk vatandaşlığından çıkararak 22.07.2011 tarihinde Alman vatandaşı olduğu, her iki tarafın mutat meskeninin Almanya olduğu, yabancı mahkeme ilamında Alman hukukunun uygulanmasında usule aykırılık bulun madığı, yabancı mahkeme ilamının tanınması şartları oluştuğu, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tanınmasının usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 5718 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b), (ç) ve (d) bentleri ve 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/28467, Karar No: 2012/23125, Tarih: 06.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/28467 E.  ,  2012/23125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar haklarında; 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle, 5327 sayılı TCK'nın 62, 51. maddeleri uyarınca hapis cezasının ertelenmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler müşteki vekili ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 24/04/2012 tarihli, 2011/8902 Esas ve 2012/11205 Karar sayılı kararı ile, gerekçeli kararın 5271 sayılı Kanunun 237. maddesi kapsamında katılma hakkına sahip olan Kültür ve Turizm Bakanlığına tebliğinden sonra, temyizi halinde ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği, mahkemece gerekçeli kararın 05/07/2012 tarihinde müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığına tebliğ edildiği, 06/07/2012 tarihinde müşteki ... adına hazine vekili tarafından temyiz dilekçesi sunulduğu, bu dilekçenin mahkemece sanıklara tebliğ edildiği ancak müşteki vekilinin temyizi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenerek, ek tebliğnamenin taraflara tebliğ edilmesinden sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9221, Karar No: 2009/10946, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9221 E.  ,  2009/10946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın kaldırılması talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı istemin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati hacze itiraz edenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, 50 adet bonoya istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, müvekkillerinin finansal kiralama sözleşmesinin kefilleri olarak sözleşmenin ekinde yer alan teminatlar bölümünde de açıkça yazıldığı üzere, senetleri teminat amacıyla verdiklerini, ihtiyati haciz isteyenin ekte sunulan 07.04.2009 tarihli ihtarname uyarınca ödenmeyen taksit tutarlarının ödenmesi için 60 gün süre verdiğini, bu süre bitmeden taksitlerin teminatı olan senetler için ihtiyati haciz kararı verildiğini, müvekkillerinden ... Dış Tic. ve Paz. A.Ş.’nin yaptığı iflasın ertelenmesi başvurusu üzerine ihtiyati haciz ve takiplerin önlenmesi konusunda tedbir kararı verildiğini, tedbir kararına aykırı olarak ihtiyati haciz kararı verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkillerinin mal kaçırmadıklarını ve hileli işlemlere tevessül etmediklerini belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, itirazların İİK.’nun 265-257 maddeleri kapsamında olmadığı belirtilerek, ihtiyati haczin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş, ihtiyati hacze itiraz edenler vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenler vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9316, Karar No: 2016/4220, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9316 E.  ,  2016/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2015 tarih ve 2013/297-2015/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'a ait konutun müvekkili tarafından ... Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalandığını, sigortalı konutun üst katında bulunan davalıya ait su tesisatında 31.07.2011 tarihinde meydana gelen kaçak nedeniyle sigortalıya ait ev ve eşyaların zarar gördüğünü, sigortalının başvurusu sonrasında yapılan ekspertiz raporu uyarınca sigortalıya 08.09.2011 tarihinde 17.242,00 TL ödeme yapılarak haklarına halef olunduğunu, bina maliki davalının kusuru nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 17.242,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süreler dahilinde açılmadığını, meydana gelen zararın binanın ortak su tesisatından kaynaklandığını, talep edilen zarar bedelinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın çözümü açısından bilirkişi raporu ve itirazlar doğrultusunda ek rapor alındığı, alınan bilirkişi raporu uyarınca hasarın davalıya ait evin temiz su borusunda meydana gelen kaçaktan kaynaklandığı, kaçağın meydana geldiği hattın apartmanın ortak hattı olmadığı, dosya kapsamına sunulan belgeler ve alınan raporlar uyarınca davacıya yapılan ödemenin hasar miktarıyla örtüştüğü, gerekçesiyle 17.242,00 TL'nin 08.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ... şirketinin ... Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalısına ödediği tazminat bedelinin, sigortalının haklarına halef sıfatıyla rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava dışı sigortalı ile davalı arasındaki ilişki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan kaynaklanmakta olup, davacı tarafından sigortalının haklarına halef sıfatıyla dava açılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı Yasa'nın 4. maddesinde Sulh Hukuk Mahkemelerinin bakmakla görevli olduğu davalar düzenlenilmiş olup söz konusu maddenin “ç” bendinde “Bu Kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hâkimini görevlendirdiği davaları, görürler.” denilmek suretiyle özel yasalar nedeniyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli addedildiği davaların bu mahkemelerce görüleceği belirtilmiştir. 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ek 1. maddesinde ise “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” denilmek suretiyle Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan kaynaklanan ihtilafların Sulh Hukuk Mahkemelerinin görev alanında bulunduğuna işaret edilmiştir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerektiğinden özünde Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan kaynaklı somut uyuşmazlık nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilerek talep halinde dosyanın yetkili ve görevli sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4974, Karar No: 2022/16939, Tarih: 24.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4974 E.  ,  2022/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.05.2022 tarih ve 2022/5867 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.06.2022 tarih ve KYB-2022/74126 sayılı ihbarname ile;

Kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta veya kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2021 tarihli ve 2021/5153 soruşturma, 2021/151 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/11/2021 tarihli ve 2021/215183 soruşturma, 2021/16792 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı arasında usulüne göre çıkartılmış olumsuz yetki uyuşmazlığının bulunmamasından dolayı talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2021 tarihli ve 2021/860 değişik iş sayılı kararının "Soruşturma safahatında ortaya çıkan ilk yetki uyuşmazlığı üzerine Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı arasında usulüne göre çıkartılmış olumsuz yetki uyuşmazlığının bulunmamasından dolayı talep konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair mercii İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2021 tarihli ve 2021/860 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesi uyarınca kesin olduğu cihetle, bu karardan sonra verilen yetkisizlik kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde oldukları gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenlemenin yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenlemenin yer aldığı,

Somut olayda ilk yetkisizlik kararının Anamur Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 17/11/2021 tarihli yetkisizlik kararı ile Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan mercii İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi tarafından incelenmek suretiyle karar verileceği cihetle, yazılı gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Mahkemece verilen ''karar verilmesine yer olmadığına'' dair karar hukuken geçerli hüküm veya karar niteliği taşımadığından, bu karara karşı olağan ya da olağanüstü kanun yollarına başvurulamayacağı, bununla birlikte; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, kanun yararına bozmaya konu edilen hukuka aykırılığın, dosyanın mahkemesince ele alınıp karar verilmek suretiyle giderilmesinin mümkün bulunduğu anlaşılmakla; İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2021 tarih ve 2021/860 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3585, Karar No: 2015/22537, Tarih: 30.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3585 E.  ,  2015/22537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/3585

Karar No : 2015/22537

Tebliğname No : 7 - 2013/385856

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/11 (E) ve 2011/378 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi'nin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Müşteki TAPDK vekilinin temyizine yönelik incelemede ise;

Şikayetçi kurum TAPDK kamu davasından haberdar edilmemiş ise de 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre, hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müşteki T.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17089, Karar No: 2013/13108, Tarih: 23.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17089 E.  ,  2013/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ........ Müdürlüğü vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma davasında verilen hüküm gereğince alacağın tahsili için hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi hükümleri gereğince de idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilemeyeceğini belirterek tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat alacakları anılan yasanın kapsamı dışında olup, 30.06.2010 tarihinden sonra hüküm altına alınan tazminat alacakları yasanın kapsamında olduğundan, icra takibine dayanak teşkil eden ilamın karar tarihinin bu yasanın yürürlük tarihinden sonra olduğu, bu nedenle 5999 ve 6111 sayılı yasa hükümlerinin kapsamında davacının alacaklarının haczedilemeyeceği, her ne kadar ........ Mahkemesi'nin 2010/83 Esas, 2012/169 Karar sayılı 01.11.2012 tarihli kararı ile 13.02.2011 günlü 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi iptal edilmiş ise de İptal kararında iptal nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte görüldüğünden, ........'nın 153. maddesinin 3. fıkrası ile 6216 sayılı Kanunun 66. maddesinin 3 numaralı fıkrası gereğince bu maddeye ilişkin iptal hükmünün kararın ........ gazetede yayınlanmasından başlayarak 6 ay sonra yürürlüğe girmesi kararlaştırıldığından henüz iptal kararı yürürlüğe girmemiş olmakla, yürürlükte olan ve yukarıda bahsedilen kanun hükümleri gereğince bu nedenle şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde ........ Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın ........ Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. ........ Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı ........ Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.