muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2625, Karar No: 2024/860, Tarih: 05.02.2024

5. Sanık, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/193 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün 10.04.2018 tarihinde işlenen suça istinaden 5 yıl hapis cezasına mahkum edilmiş ve kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemeye ihbarına karar verilmiştir.

6. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin ihbarı üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/1566 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile açıklanarak; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın evlerinin kümesinde 12 adet güvercinin çalınması üzerine, araştırmak için dava dışı sanık Doğan ile dışarıya çıktığı, polislerin de hırsızlık olayını duyduktan sonra çevrede araştırma yaparken bir şahsın önlerinden kaçtığı ancak yakalayamadığı, sanık ... ve dava dışı Doğan'ın müştekiyi cadde üzerinde yakaladığı, müştekiyi eve getirerek güvercinlerin yerini ve çalanın müşteki olup olmadığını öğrenmek istediği, müştekinin kendisinin çalmadığını beyan ettiği, sanıkların müştekiyi evlerinde tuttuğu ve dövdükleri, bu suretle sanığın atılı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 19.11.2007 tarihli teşhis ve yakalama tutanakları dosyada mevcuttur.

3. Müşteki hakkında alınan 19.11.2007 ve 12.12.2007 tarihli raporlarda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte kesilerin olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Cumhuriyet savcısının sanığın atılı suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendine yer verilmediği hususlarının gözetilmediğine yönelik Tebliğname görüşü yönünden;

Sanığın üzerine atılı suçu dava dışı Doğan Yetiş ile birlikte birden fazla kişi ile birlikte işlemeleri karşısında, temel hapis cezasının belirlenmesinde 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının b bendinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığı dikkate alındığında bozma nedeni yapılamadığından, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanması gerektiğine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Savcısının tebliğnamedeki bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın temyiz talebi yönünden;

2. Sanığın temyiz talebi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/1566 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4386, Karar No: 2018/9662, Tarih: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4386 E.  ,  2018/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından tebligatın borçlu asile yapılması gerektiği, borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak cezai sorumluluk bakımından sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının karar yerinde gösterilmemesi,

3)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.06.2014 yerine 13.08.2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21969, Karar No: 2019/11430, Tarih: 26.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/21969 E.  ,  2019/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü davadan haberdar edilen katılan ... vekilinin de 24.10.2017 tarihinde temyiz ettiği, Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.10.2017 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin süreden reddine karar verildiği,katılan vekilinin bu kararı da 27.10.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; bu yönden görüş bildirilmediğinden, katılan vekilinin ek kararın temyizine ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10564, Karar No: 2017/629, Tarih: 09.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10564 E.  ,  2017/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Müştekinin katılma talebinin kabulüne dair 15/07/2013 tarihli oturumda karar verilmesine rağmen, karar başlığına müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir

Sanığın ikametindeki elektrik sayacının 31/03/2008 tarihinde usulüne uygun olarak mühürlendiği, görevlilerce 16/09/2009 tarihinde yapılan kontrolde sayacın gerilim kancası ile oynandığı, kesik olan enerjinin açılıp kullanıldığının tespit edildiği somut olayda; sanığın mührün konuluş amacına aykırı hareket ettiğinin ve kolluk araştırmasına göre; tutanak tarihi olan 16/09/2009’da, bu tarihin 1 yıl öncesinde ve 10-15 yıldır sanığın tutanak adresinde ikamet ettiğinin anlaşılması karşısında; mühür bozma suçunun tüm yasal unsurları ile sübut bulduğu gözetilmeden; gerçek anlamda elektriğin kesilmediği, elektrik kesme ve mühürleme belgesinin müşteki kurumca tek taraflı tanzim edilmiş olduğu ve elektrik kesme işleminin bilgisayar ortamında sanal olarak yapılmış olduğu, dosya içerisinde bulunan mühürleme belgesinde abone adı olarak "......" isminin yazılmış olduğu, sanık adına düzenlenen ve sanıkça imzalanan tebellüğ edilen herhangi bir mühürleme belgesi bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4749, Karar No: 2006/7218, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4749 E.  ,  2006/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 340, 344 ve 345 parsel sayılı 80600, 64400 ve 130650 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı Hazineyi temsilen Mal Müdürü, yasal süresi içinde taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduklarına, ... 340 parsele tapu kaydına dayanarak dava açmış ve 345 parsele ilişkin olarak da aynı nedenle yargılama sırasında davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli 340 parselin tamamı 30720 paydan payları ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ... mirasçıları adına, 344 ve 345 parsellerin tamamı 2580480 pay üzerinden payları ayrı belirtilmek suretiyle ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazineyi temsilen Mal Müdürü ile davacı-müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde karar başlığının neleri ihtiva edeceği çok açık ve etraflı bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan maddenin 2. bendinde karar başlığında "tarafların ve dayaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri"nin yer alacağı vurgulanmıştır. İncelemeye konu mahkeme kararında çok sayıda davalının ve yargılama sırasında vefat eden tarafların mirasçılarının isim ve adreslerine yer verilmemiştir. (Örneğin ... mirasçılarından ... mirasçısı ... mirasçıları, ... Çocukları, ..., ..., ..., ... , ... , kızı ..., ... mirasçıları ..., ... , ... ..., ... ... mirasçıları, ... mirasçıları ... mirasçıları, ... oğlu ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ... , ... , ... mirasçısı ...n'un kızı ... vs.) Karardan bahsedebilmek için davanın tüm taraflarının ve usulün 388. maddesinde belirtilen bütün hususları ihtiva eden bir belgenin var olması gerekir. İncelemeye konu kararın yasanın öngördüğü şekilde düzenlenmediği açıktır. Temyiz itirazlarıın bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına 16.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6413, Karar No: 2009/8862, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6413 E.  ,  2009/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafından takibe konulan 12.000 YTL bedelli bononun boş olarak imzalanıp hayvan bakım sözleşmesi gereği teminat amaçlı olarak davalı babası dava dışı ...’e verilen senet olduğunu, aradaki ilişki bitmesine rağmen iade edilmeyerek oğlu davalı adına doldurularak takibe geçildiğini ileri sürerek bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ...’den 26.05.2004 tarihinde hayvan alırken bedelini oğlu olan davalıdan ödünç aldığını hayvanları büyüterek 04.08.2004 tarihinde davacıya geri satılması sırasında satış parası için verdiklerini bonoyu davalı oğlu adına düzenlediklerini ve borcun ödenmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kambiyo senedi niteliğinde olan bonoya karşı iddialarını usulüne uygun delillerle kanıtlayamayan davacıların davasının reddine, tedbir kararı verilmediğinden davalının tazminat talebinin İİk.nun 72/4.maddesi gereğince reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21740, Karar No: 2013/27583, Tarih: 02.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/21740 E.  ,  2013/27583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Meydana gelen olayda tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, hava koşulları nedeni ile kazanın meydana geldiğine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirlen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18455, Karar No: 2014/19309, Tarih: 17.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18455 E.  ,  2014/19309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/117578

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2010/25 (E) ve 2012/52 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanıklar M.. Y.. ve S.. A..'ın D. Gıda Turizm İmsan ve Tic. A.Ş.'nin yönetim kurulu başkan ve yardımcısı oldukları, 2008 yılı hesaplarının yapılan denetiminde şirketin soruşturma dosyasında bulunan vergi inceleme raporunda ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere yine aynı kişilere ait diğer şirketler arasında komisyon karşılığı olmaksızın ve satış faturalarının gerçek bir muamele ya da alışveriş olmadığı halde varmış gibi sahte fatura düzenlediklerinin ve kullandıklarının iddia olunması, 26.06.2009 tarih ve 2009-2245/52 sayılı vergi tekniği raporunda “A. İnş. San. Ltd. Şti., S. İnş. San. Ltd. Şti., Ç. Tıp Hizmetleri A.Ş., D. Gıda A.Ş. ve K. Özel Eğitim Öğretim A.Ş.”'nin ortaklarının aynı olduğu, bu beş şirketin fatura konusu kendi aralarındaki alışveriş dışındaki muhtelif demir alımının Yeni Türk Lirası ile 3.807.902,00 TL olup, A.İnş. San. Ltd. Şti. tarafından alındığı, fakat firmalarca düzenlenen fatura toplamının Yeni Türk Lirası ile 2.438.379.903,00 olduğu, fatura konusu malzeme bedellerinin ödenmesine ve nakliyesine ilişkin belge bulunmadığı, beş şirket yetkilisinin de, demir imalatlarının bulunmayıp kendi firmalarından temin ettikleri demirleri grup şirketleri içerisinde sattıklarını belirtmeleri karşısında,

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, belirtilen 5 şirketin defter ve belgeleri getirtilip D. Gıda Turizm İmsan ve Tic. A.Ş. tarafından 2008 yılında düzenlenen muhtelif demir içerikli faturaların usulüne uygun kayıt edilip edilmediği, ödeme ve nakliyelerin ne şekilde kim tarafından yapıldığı, 14/11/2002 tarihli ortaklar arasındaki iş bölümünün karar defterinde kayıtlı olup ticaret sicilinde ilan edilip edilmediği araştırılıp, 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-l maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu ve bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle; CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu, vergi tekniği raporlarına ve mütalaaya uygun olarak 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarından açıldığı, düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu da dikkate alınarak, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15137, Karar No: 2010/11518, Tarih: 08.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15137 E.  ,  2010/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 21/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılardan ... ile ..., trafik kazası nedeniyle yaralanan diğer davacı ...'un anne ve babası olarak manevi tazminat istemişlerdir.

Kişilik hakları, kişinin yaşamı, sağlığı, vücut ve ruh bütünlüğü ile toplum içindeki yerini koruyan haklardır. Kişilik haklarının sosyal ve duygusal kişilik değerlerini de içerdiği gözetildiğinde, kişinin bir yakınının yaralanmasının onun sosyal ve duygusal kişilik değerleri kapsamında olup olmadığı konusu üzerine durulmak gerekir. Sosyal ve duygusal kişilik değerleri, kişinin toplum içindeki yeri, birlikte yaşadığı ailesi ve yakınlarının değer alanı içine giren haklardır. Bu haklar, doğrudan doğruya kişiliğe bağlı olmayan, özellikle aile hukuku içinde yer alan değerlerdir. Bu bağlamda Borçlar Yasası'nın 49. maddesindeki düzenleme gereğince, kişinin doğrudan kendisinin değil de karı, koca, ana, baba ve çocuklar gibi yakınlarının ağır yaralanması gibi somut olayın kendisine özgü ağırlığının ve özelliğinin zorunlu kıldığı olguların bulunması durumunda, aile birliği içinde korunması gereken sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin zarar gördüğünün kabul edilmesi gerekir.

Dava konusu olayda; yaralanan küçüğün yaşam tehlikesi geçirerek iki gün gözlem altında tutulduğu anlaşılmaktadır. Yaralanmanın belirlenen niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda; davacı anne ve baba yönünden de manevi tazminatın koşullarının oluştuğu benimsenerek onlar yararlarına da uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, davacılardan ... ile ...'un manevi tazminat isteklerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, davacılardan ... ile ...'un manevi tazminat isteklerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28380, Karar No: 2013/17305, Tarih: 16.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/28380 E.  ,  2013/17305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanı duruşma gününden haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla; adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.