muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/92, Karar No: 2021/5173, Tarih: 01.03.2021

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaanın kabulü isabetli ise de davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması ve buna göre eksik ücret ödendiğinin tespiti durumunda bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanmalı; böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ise ücret farkı alacağı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Bu yön göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. 22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 7. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/2. maddesi gereğince; karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda, hâkim tarafından tahkikat sona ermeden verilecek iki haftalık kesin süre içinde davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talebini tam ve kesin olarak belirleyebilir. Aksi takdirde dava, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanır.

Söz konusu değişilik, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra fakat Bölge Adliye Mahkemesi kararından önce yürürlüğe girmiş olup tamamlanmış usul işlemlerine uygulanması olanaklı değildir.

Söz konusu değişilik, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra fakat Bölge Adliye Mahkemesi kararından önce yürürlüğe girmiş olup tamamlanmış usul işlemlerine uygulanması olanaklı değildir.

Somut uyuşmazlıkta; Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu fark ücret ve ilave tediye alacakları, dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak hüküm altına alınmış olmakla birlikte, İlk Derece Mahkemesi tarafından aldırılan bilirkişi raporundaki miktarların hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. Kanunda açıkça alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda talep arttırımı için hâkim tarafından tahkikat sona ermeden iki haftalık kesin süre verilmesi öngörülmüş olup, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yeni bir bilirkişi raporu alınmadığı ve İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan raporun hükme esas alındığı göz önünde bulundurulduğunda; davacı tarafa talebini arttırmak üzere iki haftalık süre verilmemiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hesaplama yönünden bozma yapıldığına göre, Bölge Adliye Mahkemesince tahkikata devam edilerek alacakların yeniden hesaplattırılacağı dikkate alındığında, bilirkişi raporu alındıktan sonra davacı tarafa taleplerini arttırmak üzere kanuni iki haftalık süre verilmesi gerekeceğinden, bu husus bu aşamada bozma sebebi yapılmamıştır.

Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/292, Karar No: 2012/4886, Tarih: 02.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/292 E.  ,  2012/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 147 ada 43 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan Sera Gölü kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek kıyıda kalan kısmın tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan bir kısmı davayı kabul etmişler, diğerleri ise davaya karşı yazılı beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalıların miras bırakanı adına kayıtlı çekişme konusu taşınmazın 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyı dışında kaldığı, terekenin elbirliği mülkiyetine tabi olması nedeniyle bir kısım mirasçıların kabul beyanlarının sonuca etkili olmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 2.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10598, Karar No: 2025/6796, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10598 E.  ,  2025/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2341 E., 2024/1417 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Boyabat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/171 E., 2022/273 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davaya konu işyerinde 03.06.2005 - Nisan 2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığını, hizmetlerinin eksik bildirildiğini belirterek bu çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe izinsiz olarak gelmemesi sebebiyle iş akdine son verildiğini, çalıştığı hizmet süresinin sigortaya bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışma olgusunun kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulü ile davacı ...'ın davalı ... Teknik Toprak İnş. Paz. Ltd. Şti. isimli işyerinde 03.06.2005 ve 30.04.2014 tarihleri arasında günü, asgari ücretten olmak üzere her ay 30 gün olarak çalışmış olduğunun tespitine, davacının çalıştığı halde Kuruma bildirilmeyen toplam gün sayısı olan 1179 günlük hizmetinin hizmet cetvelinde gösterilen ve daha önce Kuruma bildirilen hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı ...Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; çalışılan fabrikada kış aylarında hava şartları nedeniyle tam kapasite çalışma yapılmadığını, fabrikanın kapalı olduğu bu dönemlerde fabrika içinde makine v.s aletler çalışmadığı için kaynak ustası olarak makinelerin bakım işi ile ilgilenen davacının çalışmasının da sürekli ve kesintisiz olmadığını, puantaj kayıtları dikkate alınarak bilirkişi tarafından belirlenen eksik gün sayısı 209 gün olmasına rağmen tam gün üzerinden hizmet tespitine karar verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğunu, kararın yalnızca davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak verildiğini belirterek verilen karar hakkında istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde 03.06.2005-26.05.2014 tarihleri arasında giriş çıkışlı olarak 2055 gün çalışmasının olduğu, aylık bildirimlerinin 30 günün altında olduğu, eksik gün bildirim nedeninin puantaj kaydı olduğu, dosya kapsamındaki puantaj kayıtlarının ve ücret bordrolarının imzasız olduğu, dosya kapsamında dinlenen tanıklar; ..., ..., ... Kıcık, ...’un davalı iş yerinde kış aylarında 3 ay ara verilse de davacının kaynakçı olduğunu ve davalı iş yerinde kaynakçıların makinaların tamiri için bu ara döneminde de çalışmaya geldiklerini beyan ettikleri, davacının yaptığı işin kaynakçılık olması nedeniyle süreklilik arz ettiği, birbirleri ile uyumlu olan tanık beyanları ve bordro tanığının beyanları, denetime elverişli bilirkişi raporundaki puantaj kayıtları dikkate alınmadan yapılan 1. ihtimaldeki hesaplamaya itibar edilerek, davacının talebi doğrultusunda 03.06.2005-30.04.2014 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden ve kesintisiz sigortalı olarak çalıştığı kanaatine varılmakla davalı vekili ve SGK vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; düzenlenen puantaj tablosuna göre karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; düzenlenen puantaj tablosuna göre karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28758, Karar No: 2017/3521, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28758 E.  ,  2017/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25947, Karar No: 2012/46357, Tarih: 20.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/25947 E.  ,  2012/46357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 25.02.2011 günlü ek kararı ile sadece sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu, sanık ... hakkında açıklanmış bir karar ve mahkumiyet hükmünün bulunmadığı , 25.02.2011 günlü ek kararın sanık ...'e tebliğinin sağlanarak, sanık ... tarafından 24.08.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz olunduğunun ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2012 günlü tebliğnamesinin sanık ... hakkında görüş içermediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'in temyiz istemi yönünden ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9497, Karar No: 2009/13166, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9497 E.  ,  2009/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iş)Mahkemesi

Davacı, bağkur sigortalılığının iptaline ilişkin kurum işleminin ipaline, yaşlılık aylığına bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı primleri tahsil edilen ve oda kaydının bulunduğu sürelere ait ... sigortalılığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ile talep tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2006 tarihinden itibaren 12 basamaktan yaşlılık aylığı hak ettiğinin tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanarak hak ettiği aylıkların hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkeme istemin reddine karar verilmiş ise de eksik araştırmaya dayalı verilen sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 08.08.1983 tarihinde Kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 01.01.1983 tarihi itibariyle 1479 Sayılı Yasaya tabi ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, vergi kaydının sona erdiği 28.08.1984 tarihinden geçerli olmak üzere 11.03.1998 tarihli İB formuna göre sona erdirildiği, 28.11.2006 tarihli hizmet döküm cetveline göre 01.01.1983-28.08.1984; 22.03.1985-19.05.1996 ve 01.12.1997 tarihinden itibaren başlayıp devam eden toplam 21 yıl 9 ay 23 gün ... sigortalı olduğu ve 2003 yılı tecilli borcunu ödemiş olması nedeni ile prim borcu bulunmadığının görüldüğü; 06.03.2007 tarihli hizmet döküm cetveline göre ise 01.01.1983-28.08.1984; 14.09.1993-15.03.1995 ve 01.12.1997 tarihinden itibaren başlayıp devam eden toplam 9 yıl 7 ay 26 gün ... sigortalı olduğu ve 1.722,93 YTL fazla prim ödemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının 01.01.1983-28.08.1984, 14.09.1993-15.03.1995 tarihleri arasında vergi kaydı; 27.10.1982-20.12.2002 tarihleri arasında oda kaydı ile 03.10.2000-18.02.2005 tarihleri arasında esnaf ve sanatkar sicil kaydı bulunmaktadır. Ayrıca davacının 20.05.1996-30.11.1997 tarihleri arasında 551 gün 506 sayılı yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak çalışmaları da bulunmaktadır. Bu durumda, davacının uyuşmazlık konusu 29.08.1984-13.09.1993 ile 16.03.1995-31.11.1997 tarihleri arasındaki dönemde vergi kaydı, esnaf ve sanatkar sicili kaydı bulunmamaktadır, buna karşılık 27.10.1982-20.12.2002 tarihleri arasındaki Oda kaydı nedeni ile 1479 sayılı yasanın 24 maddesinde 3165 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe göre 22.03.1985 tarihinden itibaren sigortalılık koşullarını taşıdığının kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda davacının 1479 Sayılı Yasa kapsamında 01.01.1983 tarihinde başlayan ... sigortalılığının 11.03.1988 tarihli kurum işlemi ile 28.08.1984 tarihinden geçerli olacak şekilde iptal edildikten sonra 22.03.1985 tarihinden geçerli olmak üzere yeniden tescilinin yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır.

Yapılacak iş; Davacının 1479 Sayılı Yasa kapsamında ... sigortalılığının 28.08.1984 tarihinden geçerli olmak üzere iptal eden 11.03.1988 tarihli kurum işleminden sonra davacının 22.03.1985 tarihinden itibaren tekrar tescilinin yapılıp yapılmadığı ve yapılmış ise bu tescilin emeklilik talebinde bulunulması üzerine 2006 yılından sonra iptal edilip edilmediğini araştırmak sonucuna göre yaşlılık aylığı koşulları değerlendirilerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı 28.11.2006 tarihinde davalı Kurumca tanzim edilen prim ekstresinde 1.1.1983- 28.8.1984, 22.3.1985- 19.5.1996, 1.12.1997 ve devamı şeklinde sigortalı olarak kabul edildiğini, bilahare 22.3.1985- 14.9.1993, 15.3.1995-19.5.1996, 1.12.1997- 3.10.2000 tarihleri arasındaki sigortalılık sürelerinin iptal edilerek 28.11.2006 tarihli yaşlılık aylığı talebinin reddedildiğini ileri sürerek bu dönemlerde sigortalı sayılması gerektiğinin ve 1.12.2006 tarihi itibariyle 12. basamaktan yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece davacının ihtilaf konusu olan dönemlerde vergi kaydının olmadığı, oda kaydı ile sicil kaydının birarada bulunmadığından sigortalılık koşullarının bulunmaması nedeniyle sigortalı sayılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.