muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48774, Karar No: 2010/9634, Tarih: 29.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/48774 E.  ,  2010/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2006/206161

MAHKEMESİ : Havza Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2006

NUMARASI : 2006/184 Karar - 2005/237 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, öğrenci olan mağdurun arkadaşları ile okul dışında kavga etmesi nedeniyle onu okula çağıran okul müdürünün yanında olan ve aynı okulda öğretmen olarak görev yapan sanığın mağdurun kavga etmesine sinirlenerek tokat ile vurmak suretiyle mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, kamu görevlisi olan sanığın sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 3-d maddesinde düzenlenen suçun soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı suçlardan olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3060, Karar No: 2016/657, Tarih: 20.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3060 E.  ,  2016/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu olan parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ve son tapu kayıtları, davalı iseler dava dosyalarının istenerek,

2) Temyize konu taşınmazın bulunduğu yere ait ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği, yöreye ait en eski tarihli ve kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra getirtilen memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ve hava fotoğrafının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda kullanım sınırlarının bulunup bulunmadığını, imar ve ihya ile zilyetliğe hangi tarihte başlanıldığını belirtir şekilde müşterek imzalı rapor alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17713, Karar No: 2015/2767, Tarih: 02.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17713 E.  ,  2015/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2013/31-2014/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'daki müşterisine gönderdiği emtianın davalı tarafından taşınması esnasında hasar ve kayıp meydana geldiğini ileri sürerek 12.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın alıcı tarafından ihtirazi kayıtsız teslim alındığını, süresinde hasar ihbarının yapılmadığını, hasar ve kayıp iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kök ve ek raporları ile tüm dosya kapsamına göre, taşıma sırasında 1 kap 70 kg emtiada hasar oluştuğu, davalının hasarın meydana gelmesinde kusurlu bulunduğu, gerçek zarar daha fazla ise de tazminat miktarının sınırlı sorumluluğa göre tespit edileceği, özel çekme hakkının da karar tarihindeki kur üzerinden hesaplanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.380,62 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 224,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16046, Karar No: 2015/13152, Tarih: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/16046 E.  ,  2015/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı dayının ... adresinin "...Mah., ... Cad., No: 5 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe ... Komutanlığının 26.07.2015 ve 08.08.2015 tarihli tutanaklarına göre kısıtlı adayının, kızı ve damadı ile birlikte "... Mah., ... Cad., No: 264/A .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Komutanlığının 26.07.2015 ve 08.08.2015 tarihli tutankalarına göre kısıtlı adayının, kızı ve damadı ile birlikte "... Mah., ... Cad., No: 264/A .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/209, Karar No: 2019/246, Tarih: 25.12.2019

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2019/209 E.  ,  2019/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 13 ve 17. Ceza

Mahkemesi : İSTANBUL 6. Çocuk

Sayısı : 455-385

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul 6. Çocuk Mahkemesince 16.06.2015 tarih ve 455-385 sayı ile; sanıkların aynı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık ... ve müdafisi ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 15.11.2018 tarih ve 8838-16124 sayı ile;

"Mahkemenin 16.06.2015 tarih, 2014/455 esas ve 2015/385 karar sayılı kararı ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyetlerine karar verildiği, anılan kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’nın temyizi üzerine dosya hakkında tebliğname düzenlenmeden dosyanın Dairemize gönderildiğinin anlaşılması karşısında; İstanbul 6. Çocuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarih, 2014/455 esas ve 2015/385 karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz istemleri ile ilgili tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine," karar verilmiştir.

Tevdi kararından sonra düzenlenen 08.11.2018 tarihli ve 427907 sayılı tebliğname ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince 02.07.2019 tarih ve 15927-11601 sayı ile;

"Tefrik kararı öncesi aynı yargılamada İstanbul 6. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen 12.06.2014 tarih ve 2012/253 E., 2014/421 K. sayılı mahkûmiyet hükümlerinin temyizi üzerine, 17. Ceza Dairesinin 13.03.2018 tarih ve 2016/5965 E., 2018/3109 K. sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; aynı yargılamada hüküm kurulmamış olduğundan bahisle tefrik kararı sonrası verrilen mahkûmiyetlere yönelik yapılan temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğü",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 17. Ceza Dairesince de 30.09.2019 tarih ve 10115-11572 sayı ile;

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 17. Ceza Dairesince de 30.09.2019 tarih ve 10115-11572 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuklar hakkında Zeki Uygur’a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile sahibi belirlenemeyen iş yerinden hırsızlık eylemleri nedeni ile ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile iddianame düzenlendiği, İstanbul 6. Çocuk Mahkemesinin 12.06.2014 tarih, 2012/253 Esas ve 2014/421 Karar sayılı hükmü ile suça sürüklenen çocukların Zeki Uygur’a yönelik eylemleri nedeni ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün gerekçesinde sahibi belirsiz iş yerinden hırsızlık eylemleri nedeni ile hüküm kurulmasının unutulup dosyanın yeni esasa kaydedildiğinin belirtildiği, müşteki Zeki Uygur’a yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizen Dairemizce incelendiği, ancak sahibi belirsiz iş yerinden hırsızlık eyleminden hüküm kurulmaması nedeni ile temyiz incelemesi kapsamında da bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuklar hakkında İstanbul 6. Çocuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarih, 2014/455 Esas ve 2015/385 Karar sayılı, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılmalarına dair inceleme konusu hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 15.11.2018 tarih, 2018/8838 Esas ve 2018/16124 Karar sayılı ilamı ile tevdii kararı verildiği, buna göre işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 13 ve 17. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 4. maddesinde;

“Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır....” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada, temyiz talebinin önce Yargıtay 13. Ceza Dairesince incelenerek 15.11.2018 tarih ve 8838-16124 sayı ile tevdi kararı verildiği anlaşıldığından, tevdi kararı doğrultusunda yapılacak yeniden inceleme görevi de Yargıtay 13. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

İncelemeye konu dosyada, temyiz talebinin önce Yargıtay 13. Ceza Dairesince incelenerek 15.11.2018 tarih ve 8838-16124 sayı ile tevdi kararı verildiği anlaşıldığından, tevdi kararı doğrultusunda yapılacak yeniden inceleme görevi de Yargıtay 13. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli ve 15927-11601 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7894, Karar No: 2013/959, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/7894 E.  ,  2013/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Zekiye Kayyımı ... Defterdarı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibariyle 942 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmaya konu 365,85 m2 yüzölçümündeki bölümü üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespitine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı, davacı ve davalıların paydaşı bulunduğu, kamulaştırma işlemine konu olduğu belirlenen, 942 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, temyize konu, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 31.10.2008 günlü haritada kırmızı renkle taralı alan içindeki ev ve ağaçlardan oluşan muhdesatların davacı ... tarafından meydana getirildiği, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalılardan Zekiye kayyımı ... Defterdarı’nın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhdesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, mülkiyet olgusu doğuracak şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kamulaştırma işleminden dolayı davalı Zekiye adına bankaya yatırılan paranın davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi dahi isabetsiz, davalılardan Zekiye kayyımı ... Defterdarı’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “… mülkiyetinin davacı ...’a ait olduğunun…” sözlerinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, 2012/7894-2013/... numaralı bendin ise tümüyle hüküm yerinden çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve temyiz eden harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3129, Karar No: 2017/6314, Tarih: 21.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/3129 E.  ,  2017/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 109/2-3-a-b, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan ...'ın katılan ...'tan alacağı olduğunu iddia ederek sanıklar ..., ... ve hakkında ayırma kararı verilen ... ile birlikte katılanın evine gittikleri, katılana konuşmak istediklerini söyleyerek dışarı çıkardıkları, sanıklar... ve ...'ın katılan ...'i ticari taksiye bindirdikleri, sanıklar ... ve ...’in de mağdur ...'un kullandığı, mağdur ...’e ait araç ile onları izledikleri ancak, kaybettikleri, sanık ...'ın sanık ... ile birlikte katılan ...'i bıçakla tehdit ederek para istedikleri ve katılanı bıçakla yaralayıp olay yerinden ayrılarak, mağdur ...'un bulunduğu yere gittikleri, burada sanıklar ...,..., ... ve...'ın birlikte hareketle mağduru bıçakla yaralayıp tehdit ederek araçtan indirdikleri ve otomobili alarak olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı yağma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK’da ise 149/1-a-c maddelerinde yazılı yağma suçu ile aynı Yasanın 109/2-3-a-b maddelerinde yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde, yağma suçundan kast bulunmadığı ve eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...,... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23057, Karar No: 2017/30260, Tarih: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23057 E.  ,  2017/30260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işverence iş akdine haksız olarak son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkeme hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarından hareketle ve kabul edilen mesai saatleri açıklanmadan davacının kış aylarında günde 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, davacı tanıklarının hesaplamaya elverişli somut, inandırıcı, yeterli bir çalışma süresi beyan etmedikleri dikkate alındığında; davacının fazla çalışma yaptığını yöntemince ispatlayamadığı kabulü ile fazla çalışma talebinin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçinin hafta tatili kullanıp kullanmadığı hususu taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının kış aylarında hafta tatilinde çalıştığı iddia edilmiş olmasına karşın, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının tüm çalışma süresi boyunca hafta tatili günlerinde çalıştığının kabul edilmesi talep aşımı mahiyetindedir. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 20.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.