muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11020, Karar No: 2018/10329, Tarih: 17.05.2018

./..

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıkları,temlikin muvazaalı olduğu yönünde görüş bildirmemişler, davalı tanıkları ise;işlemin gerçek satış olduğunu beyan etmişlerdir.

Toplanan somut deliller, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; miras bırakanın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla hareket etmediği ve temlikin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda,taşınmazın tapuda gösterilen satış bedeli ile gerçek değeri arasındaki aşırı oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Diğer taraftan, HMK.'nun 266. maddesi uyarınca ''Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. ''

6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu'nun 3. maddesinin 2. fıkrasında ise; '' Bilirkişi, raporunda çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hususlar dışında açıklama yapamaz; hukuki nitelendirme ve değerlendirmelerde bulunamaz.'' hükmü yer almakta olup;anılan maddenin 3. fıkrasında da; ''Genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.'' hükmüne yer verilmiştir.

Ne varki, eldeki davada, bilirkişi heyeti yetkilerini aşarak raporlarında hakimin kararını etkileyecek biçimde hukuki nitelendirme yapmışlardır.

Hal böyle olunca, davacı ... dışındaki davacılar yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, davanın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18241, Karar No: 2024/9517, Tarih: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18241 E.  ,  2024/9517 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/42 E., 2014/296 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından eski hale getirme talebini de içeren dilekçeyle temyiz edildiği, eski hale getirme talebini değerlendirme yetkisinin Yargıtay ilgili Dairesinde olduğu, sanığa 16.05.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/296 Karar sayılı gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerekirken daha önce verilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik 19.12.2013 tarihli ve 2023/12 Esas, 2013/63 Karar sayılı gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu hali ile temyiz hakkının sanığın elinden alınarak kararın kesinleştirildiği anlaşıldığından söz konusu tebligatın usulüne uygun şekilde yapılmaması nedeniyle eski hale getirme talebinin kabulüyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesi gereği temyiz isteğinin bu nedenle süresinde olduğu ve 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle katılana yanlışlıkla çarptığına, cinsel taciz kastının bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa uygun kabule göre sanığın olay günü otobüsten inip valizi almak için bekleyen katılanın kalçasına dokunması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2.cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9046, Karar No: 2016/11604, Tarih: 28.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/9046 E.  ,  2016/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ....Sağlık Ürünleri İnş. Medikal Gıda Tem. Sterilizasyon ve Dezenfeksiyon Taahhüt İht. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 10/01/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili; müvekkilinin Üsküdar Devlet Hastanesinde eczacı olduğunu, davalı şirket tarafından hastaneye gönderilen tıbbi malzemelerin sözleşmeye uygun olmayan malzemeler olduğunu fark ettiğini, bu durumu muayene komisyonuna sunduğunu, komisyon tarafından malzemelerin iade edildiğini, davalının tekrar malzeme gönderdiğini, müvekkilinin bu malzemelerin daha önce gönderilen malzemeler olup orijinal barkodlarının üzerine sonradan barkod yapıştırıldığını fark ettiğini, komisyona bildirdiğini, komisyon tarafından tutanak düzenlendiğini, bunun üzerine davalı tarafından keyfi ve hukuka aykırı davrandığı, haksız ve hukuka aykırı şekilde maddi çıkar elde etmek istediği iddiasıyla Sağlık Bakanlığı 'na şikayet edildiğini, şikayetin ciddi ve inandırıcı kanıtlar olmaksızın, kötü niyetli olarak, kasten ve zararlandırmak amacıyla yapıldığını, kişilik hakkının ihlal edildiğini belirterek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız şikayette bulunmak suretiyle davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Hakim, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın

takdir hakkı verdiği durumlarda hakimin, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, tarafların sıfatı, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözönünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6402, Karar No: 2010/2260, Tarih: 12.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6402 E.  ,  2010/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuk yaştaki ...'ı öldürmeye teşebbüsten, ...'ı hayati tehlike tevlit edecek derecede bıçakla yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 365/31 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın, mağdur ...’i yaralama suçundan tayin edilen cezanın miktarına göre yasal koşullar oluşmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelen duruşmalı inceleme talebinin CMUK. 318 madde nedeniyle reddine karar verilmiştir.

b) Sanığın, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; olay tarihinde sanığın, batına ve toraksa nafiz olacak şekilde, iki bıçak darbesiyle, pnömotoraksa, karaciğer harabiyetine ve böbrek çıkartılmasına (nefrektomi) neden olacak, hayati tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında, makul bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

c) Sanığın, mağdur ...'e yönelen eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden; dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanık ile mağdur ...'in karşılaştıkları sırada, mağdur ...'in sanığa, kardeşi olan ...'ın yolunu neden kestiğini sorduğu, sanığın bu soruya cevap vermeksizin mağdurun üzerine yürüyerek bıçakla mağduru yaraladığı olayda; mağdurdan kaynaklanan, haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı halde, haksız tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede meşru savunmaya, öldürmeye teşebbüs suçunda suç niteliğine, teşebbüs nedeniyle verilen cezada alt sınırdan hüküm kurulması ve tahrik uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ...'in, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ...'in, mağdur ...'e yönelen eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Sanık ...'in, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ...'in, mağdur ...'e yönelen eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın bıçak ile hayati bölge olan sağ lomber bölgeden batın ve toraksa nafiz olacak, cilt altı amfizemi ve pnömotoraks oluşturacak, hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde mağduru yaraladığı, olay yerinden uzaklaşmaya çalışan mağdura ikinci kez bıçakla vurmak istediği, tanıklar ... ve ...'in sanığı tutarak mağdura vurmasına engel oldukları olayda; sanığın kastının mağduru öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), aleyhe temyiz olmadığından CMUK 326 maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

12/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 15/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/8376, Karar No: 2018/9717, Tarih: 18.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8376 E.  ,  2018/9717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında TCK 157/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü ise sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’ın, suç tarihinde katılana ait iş yerine gelerek, ucuza kontör satabileceğini söylediği, bu teklifin katılan tarafından kabul edilmesi üzerine 25.000 TL’lik kontör satışı hususunda anlaştıkları, sanığın kontör satışına mahsuben diğer sanık ...’in Akbank kredi kartı hesabına 7.335 TL yatırılmasınını istemesi üzerine, katılanın yanında çalışan kişi tarafından bu hesaba aynı gün paranın yatırıldığı, bu sırada katılanın geri kalan parayı bulmak için iş yerinden ayrılmasını fırsat bilen sanık ...’ın, telefon görüşmesi bahanesi ile iş yerinden ayrılarak bir daha gelmediği, bu surette sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

1)Sanık ... yönünden yapılan incelemede, sanık ...’in “diğer sanık ...’ı tanımadığına, suç tarihi öncesinde kredi kartını ve nüfus cüzdanını kaybettiğine, kredi kartından işlem yapıldığının banka tarafından kendisine bildirilmesi üzerine kayıp başvurusu yaparak kartı iptal ettirdiğine” yönelik savunmaları ile yargılama sırasında sanık ... ile akraba olduklarının ve kredi kartından iptal tarihinden sonra da harcama yapılmış olduğunun anlaşılmış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanık ...’in suç tarihinden önceki bir tarihte nüfus cüzdanını kayıp veya başka bir neden ile yeniletip yeniletmediğinin Nüfus Müdürlüğü’nden sorulması, ayrıca Akbank’tan “sanık tarafından yapılan kayıp nedeniyle iptal başvurusu sonrasında yeni bir kredi kartının sanığa gönderilip gönderilmediğinin sorulması, gönderilmediğinin belirtilmesi halinde, iptal tarihinden sonraki tarihler olan 09/10/2009 tarihinde Abdurrahman Güngördü’ya ait iş yerinden yapılan 500 TL’lik, 20/10/2009 tarihinde Kadıköy Şubesi’nden yapılan 400 TL’lik işlem ve 20/10/2009 tarihinde Bilet Bank AkDeniz Turizm isimli iş yerinden yapılan 387 TL’lik harcamaların, kim tarafından ve nasıl yapıldığının ayrıntılı olarak sorulması” ile sanık ...’in savunmasının doğru olup olmadığı hususunda araştırma yapılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2)Sanık ... yönünden yapılan incelemede, Sanık ...’a yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2336, Karar No: 2011/10178, Tarih: 27.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/2336 E.  ,  2011/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından 2007 yılında açılan dört ayrı ilaç ihalesi nedeniyle, davalı ile söz leşme imzaladığını, ihaleye uygun olarak ilaçları teslim ettiğini, teslim ettiği ilaç bedelinden ödenmeyen 2.297.280,35 Tl ile dava tarihine kadar birikmiş olan 517.666,65 Tl faizin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 118.236,31 Tl asıl alacağın, 492.205,05 Tl işlemiş faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş ;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile ilaç alım-satım sözleşmesi imzaladığını, sözleşmeye uygun olarak ilaçları teslim ettiğini, ilaç bedellerinden ödenmeyen kısımlar ile faizinin tahsili isteminde bulunmuş, dava dilekçesinde en son 20.3.2008 işlem tarihli faturalara dayanmıştır. Davalı davanın reddini savunmuş, Mahkemece bilirkişi kurulundan rapor alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyada bulunan bilirkişi kurul raporu ve ek raporun incelenmesinde dava tarihinden sonra kesilen faturalarında, bilirkişi raporuna esas alındığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca davacı talebi aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 27.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10625, Karar No: 2016/6707, Tarih: 16.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10625 E.  ,  2016/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/06/2014 gün ve 2011/96-2014/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/06/2015 gün ve 2014/17376-2015/8772 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının savcılığa müracaatı ile gayri kanuni yollarla elde edildiği, korsan olduğu ve 2. el satımının mümkün olmadığını iddia ederek müvekkiline ait ürünlere el konulmasına, toplatılmasına, müvekkilinin satışlarının durdurulmasına sebebiyet verdiğini, davalının kutu satışı veya ... satış yoluyla piyasaya sürülen ürünlerinin ilk kullanıcıdan ücret karşılığı satın alınarak 3. kişilere satıldığını, ... satışı yoluyla yazılımın birlikte satıldığı bilgisayardan ... etiketinin sökülmesi halinde ... lisansının hiçbir şekilde lisanssız, Kaçak, kopya veya korsan haline gelmediğini, bilgisayar alan kullanıcının ... lisansını kaldırması, bilgisayarından tamamen silmesi hatta bilgisayar üzerindeki ... etiketini sökmesinin davalı haklarının ihlali niteliğinde sayılamayacağını belirterek, davalının piyasaya sürülen işletim sistemleri ile yazılımlarının hangi yolla piyasaya sürüldüğüne bakılmaksızın ilk kullanıcı tarafından tamamen yasal yollarla satın alındıktan sonra 2. el ürün olarak alınıp satılmasının, davalının gerek ... gerek başka kanun, sözleşme ve düzenlemelerden kaynaklanan haklarına tecavüz etmediğinin ve davalıya ait ürünlerin 2. el alınıp satılmasının hukuka uygun bir işlem olduğunun, 2. el ürünü alan kişinin ilk kullanıcıya ait olan tüm haklara sahip olduğunun tespitine, müvekkili şirketin iş yerinde yapılan aramada el konulan 2. el orijinal ürünlere haksız yere el konulduğunun tespitine, haksız yere el konulan ürünler nedeniyle şimdilik 1.000 TL, maddi ve 1.000 TL, manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama aşamasında maddi ve manevi tazminata ilişkin davanın ayrılmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu programların ilk kullanıcıdan satın alınarak 2. el ürün olarak satılmasının davalının program üzerindeki telif haklarını ihlal etmediğinin tespitine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.