muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1544, Karar No: 2014/2544, Tarih: 10.04.2014

Diğer taraftan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 maddesi uyarınca hükümde tarafların taleplerinden her biri hakkında verilen kararla, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Mahkemece verilen kararın başlığında sadece asıl dava tarihine yer verilmiş, karşı dava tarihi gösterilmemiş, hüküm fıkrasında ise, karşı davanın kısmen kabul edilen kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Bu şekliyle hüküm, infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Ancak, gerek yukarıda gerekçede yapılan hatanın, gerekse faizin başlangıç tarihinde oluşturulan tereddüdün giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla faizin başlangıç tarihi yönünden 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII, gerekçe yönünden 438/son maddeleri uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı ... Sanayi ve Ticaret Ltd Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün 2 numaralı bendinde yer alan "dava tarihinden" kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "karşı dava tarihi olan 25.07.2008 tarihinden" ibaresinin yazılmasına, gerekçesinin yukarıda gösterildiği şekilde değiştirilmesine, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k. davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21017, Karar No: 2022/21339, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21017 E.  ,  2022/21339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' içiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak , tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10329, Karar No: 2012/7717, Tarih: 14.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10329 E.  ,  2012/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Apartmanın ortak kullanım alanında bulunan ve sanık tarafından penceresinin önünü kapatıp görüşünü engellediği gerekçesiyle kesilen asma ağacının kesilmesi için sanığın apartman yönetimine başvurup başvurmadığı ve gerekirse kesilen asma ağacının penceresinin önünü kapatıp görüşünü engelleyip engellemediği bilirkişi marifetiyle yapılacak keşfe göre belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9662, Karar No: 2020/786, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/9662 E.  ,  2020/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın katılanlara ait suça konu pulluk, damperli römork ve çapa makinasını, kış aylarında muhafaza ettikleri yarı yıkık vaziyetteki kullanılmayan tavuk çiftliğinden çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4880, Karar No: 2022/7582, Tarih: 08.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4880 E.  ,  2022/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Zonguldak Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 16.04.2015 tarihli dilekçesi ile terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; terekenin resmen tasfiyesine dair verilen 02.12.2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi alacaklı SGK vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi istemine ilişkindir.

11.12.2015 havale tarihli dilekçe ile alacak kaydı talep eden Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dilekçesinde; muris ...'ın mirasının mirasçıları tarafından reddedildiğini, murisin terekesinde tasfiye masraflarını karşılayabilecek malvarlığı olmadığından adi tasfiye yapılması gerektiğini ve müvekkil kurumun da muristen alacaklı olduğunu belirterek borç kaydının yapılmasını istemiştir.

Mahkemece ilk hükümde, “yasal mirasçıların mirası reddettikleri, TMK'nın 632. maddesine göre mirasçılardan hiçbirinin resmi tasfiye talep etmedikleri, murisin ölüm tarihi olan 02/12/2014 tarihinden itibaren TMK'nın 633. maddesindeki üç aylık süre içinde alacaklıların resmi tasfiye talebinde bulunmadıkları, tasfiye memuru tarafından yaptırılan ilân sonucunda da alacaklı ve borçluların başvuruda bulunmadıkları bu aşamada resmî tasfiye koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından tasfiye hakkında karar verilmesine yer olmadığına" 17.12.2015 tarihli ek karar ile talep eden SGK vekilinin alacak kaydı talebinin reddine karar verilmiştir. Hüküm ve ek kararın talep eden Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.02.2021 tarih ve 2021/118 Esas-2021/938 Karar sayılı ilamı ile "4721 sayılı TMK'nın 612. maddesi 'en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini' öngörmektedir. Buradaki 'en yakın mirasçılar' kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır. Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; 'terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi' ve 'terekenin resmen tasfiyesi' farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır. 2004 sayılı İİK'nın 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır. Somut olaya gelince; muris ...'ın vefatı sonrasında, mirası en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 605/1 ve 609. maddelerindeki prosedüre uygun olarak Zonguldak 1 ve 2. Sulh Hukuk Mahkemeleri kararlarıyla reddolunmuş ve bu kararlar kesinleşmiştir. Burada uygulanacak tasfiye usulü, "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. Mahkemece, muris ..

. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır. Somut olaya gelince; muris ...'ın vefatı sonrasında, mirası en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 605/1 ve 609. maddelerindeki prosedüre uygun olarak Zonguldak 1 ve 2. Sulh Hukuk Mahkemeleri kararlarıyla reddolunmuş ve bu kararlar kesinleşmiştir. Burada uygulanacak tasfiye usulü, "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. Mahkemece, muris ...'ın terekesinin re'sen tasfiyesine yönelik işlemler yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin talebinin reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "...'ın İİK'nın 180. maddesi ile aynı Yasanın 8. hükümleri gereğince TEREKESİNİN RESMEN TASFİYESİNE, tasfiye memuru olarak Kadastro Mahkemesi Yazı İşleri Müdürü ... Sazak'ın atanmasına, tasfiye memuru ücretinin terekeden karşılanmasına, ücretin daha sonra tayinine, tereke defterinin tasfiye memurunca düzenlenmesine, İİK'nın 209. maddesi gereğince miras bırakan ile birlikte yaşayan mirasçıların, tasfiye memuru emrinde mallara hazır bulundurmalarının tasfiye memurunca kendilerine tebliğine, tereke malları hakkında İcra ve İflas Kanunu hükümlerince gerekli tedbirlerin alınmasına, tasfiye memurunun İİK ve Tüzüğü gereğince yapılacak olan işlemleri yapmasına ve vd.” karar verilmiştir.

Hükmü, alacaklı SGK vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmemiştir. Talep, en yakın mirasçılar tarafından reddedilen mirasın iflas hükümleri uyarınca tasfiyesine yönelik olduğu halde hükümde terekenin resmen tasfiyesine karar verilmiştir. Bozma öncesi ilamda gösterilen usulde, 2004 sayılı İİK'nın m. 180, 208 vd. maddelerine göre inceleme yapılmadan doğrudan bozma kararına uyularak hüküm tesisi yoluna gidilmiştir. Oysaki, mahkemece iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması (somut olayda muris adına kayıtlı 2 adet taşınmaz ve 2 adet araç olduğu görülmüştür), borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (md.217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (md.217) gerekirken anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ve usulüne uygun olmayan biçimde ilan yapılarak, neticesinde terekenin resmen tasfiyesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle alacaklı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18670, Karar No: 2015/20579, Tarih: 26.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18670 E.  ,  2015/20579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/598-2015/23

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol; 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Ancak davaların sadece asıl işverene karşı açılması, alt işverenlere yöneltilmemiş olması ve özellikle de davanın ihbarı talep edilmiş olmasına rağmen usulüne uygun bir ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olması karşısında Dairemizce davanın ihbarının usule uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

Şöyle ki; davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği, ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiye de dinlenmek üzere davet eder, gelmeler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ve ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosya arasına alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya arasına alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile celp edilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8787, Karar No: 2018/8957, Tarih: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8787 E.  ,  2018/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayete esas takibin şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş olması, sanığın borçlu ticaret şirketinin yetkili temsilcisi olması ve ticaret siciline şirketin ticareti terk ettiğine dair İİK’nın 44. maddesine uygun bir beyanda bulunulmaması, zabıta araştırmasında şirketin 2013 yılının Kasım ayında adresi terk ettiğinin tutanak altına alınması, dosyaya getirtilen beyannamelerin 2014 yılının Ocak ayından itibaren matrahsız olması, borçlu şirketin şikayet tarihi itibariyle ticareti terk etmiş olduğu ve bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, sanığın fiilinin atılı suçun unsurlarını oluşturduğunun anlaşılmasına nazaran; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması ve uzlaştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken vergi dairesince yapılan resen terk işleminin ticareti faaliyetin en geç bu tarihte terk edildiğini gösterir nitelikte bir idari işlem olduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10209, Karar No: 2024/5647, Tarih: 04.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10209 E.  ,  2024/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/506 Değişik İş, 2022/508 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-38756

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Kısmen Kabulü Vekalet Ücretinin Davalı Lehine Düzeltilmesine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/38756

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulü ile vekalet ücretinin davalı lehine düzeltilmesine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.11.2017 tarihinde yaya konumundaki müvekkiline, davalıya ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını, davalı tarafından yapılan ödemenin yeterli olmadığını belirterek sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri için 24.000 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili talebini 11.02.2022 tarihinde 219.272,77 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartının yerine getirilmediğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesaplama yapılması gerektiği, maluliyet raporunun yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmesi gerektiğini, başvuru şartı gerçekleşmediğinden temerrüt oluşmadığını, geçici iş göremezlikten müvekkilinin sorumlu olmadığı ve vekalet ücretinin hesaplanacak miktarın beşte biri olması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazaya karışan araç sürücüsünün kazada %25 kusurlu olduğunun heyet tarafından kabul edildiği; davacının sunduğu raporda davacının maluliyet oranının %30 olduğunun tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 216.815,66 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.106,09 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 351,02 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 219.272,77 TL tazminatın 01.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri