muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4752, Karar No: 2023/15274, Tarih: 14.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4752 E.  ,  2023/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/78 E., 2016/196 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2016 tarihli ve 2016/846 Esas No.lu iddianamesiyle, sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri ve 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B.... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/78 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Mahkemenin Kabulü;

1. Olay günü katılanın işe gitmek için evden çıktığı sanıkla karşılaştıkları sanığın katılana bıçak göstererek "seni öldürmeye geldim, seni öldüreceğim" dediği, katılanın sanığın elindeki bıçağı almaya çalıştığı, sanığın katılanı elleriyle vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun tespit edildiği 13.11.2015 tarihli genel adli muayene kati hekim raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılanın sol uyluk arka yüzünde 0,5 ve 0,3 cm yüzeysel kesi mevcut olduğunun tespit edildiği 12.11.2015 tarihli genel adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun tespit edildiği 13.11.2015 tarihli genel adli muayene kati hekim raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılanın sol uyluk arka yüzünde 0,5 ve 0,3 cm yüzeysel kesi mevcut olduğunun tespit edildiği 12.11.2015 tarihli genel adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Kolluk tarafından düzenlenen, sanığın olay sırasında düşürdüğü cep telefonu ve bıçağı katılanın görevli memurlara teslim ettiğinin belirtildiği 12.11.2015 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

B. Dairemizin Kabulü;

Olay günü katılanın işe gitmek için evden çıktığı sırada sanıkla karşılaştıkları sanığın katılana bıçak göstererek "seni öldürmeye geldim, seni öldüreceğim" dediği, katılanı yaralamak için elindeki bıçağı bir kaç kez salladığı fakat katılana değmediği, katılanın sanığın elindeki bıçağı almaya çalıştığı, sanığın katılanın eline vurduğu ve elleriyle vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Silahla tehdit suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (B) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen eylemde, tehdit içeren sözlerin kasten yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu sanığın eyleminin bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Kasten yaralama suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasanın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasanın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması sebebi yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur

III. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2016/78 Esas, 2016/196 Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7719, Karar No: 2009/11843, Tarih: 12.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/7719 E.  ,  2009/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 293 ada 78 parsel sayılı taşınmazın konumunun Kıyı Kanunu ve Yönetmeliği ile Anayasaya aykırı olup, idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin araziye uygulanması gerektiğini ileri sürerek, kıyıda kalan kısmının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılar A.., H. T.., G.. ve H.., dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi ile ilgisinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlar ve tazminat haklarının saklı tutulmasını istemişler, diğer  davalılar, davaya yanıt  vermemişlerdir.

Mahkemece, uzman bilirkişiler tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın 16.15 m2 lik kısmının kıyı kenar  çizgisinin içerisinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalılar G.., H.., A.., H..vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tapulama çalışmaları sırasında 3 ve 9 sayılı parsellerin 1954 yılında üçüncü kişiler adına tespit edildiği, ancak hazinenin itirazı üzerine tutanaklarının kesinleşmediği ve görülen davalar sonucunda Akçaabat Gezici Arazi Kadastro Hakimliğinin 15.9.1956 tarih ve 28-184 sayılı kararıyla 3 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (b) harfi ile işaretli 4232 m2 kısmının tarla niteliğiyle üçüncü kişiler adına tesciline karar verilerek 515 sayılı parsel altında 8.10.1957 tarihinde hükmen tescil edildiği, yine Akçaabat Gezici Arazi Kadastro Hakimliğinin 17.4.1957 tarih, 6/56 sayılı kararı ile 9 sayılı parselin fenni bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1312 m2 bölümünün kumluk niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilerek 503 sayılı parsel altında 15.8.1957 tarihinde hükmen tescil edilip, bilahare hazinece 22.10.1958 tarihinde Türk Petrol ve Madeni Yağlar T.A.Ş.ne satıldığı ve 14.07.1967 tarihinde  ifraz görerek 593 ila 598 sayılı parsellere ayrıldığı, bu ifraz parselleri ile 515 sayılı parselin 30.10.1970 tarihinde birleştirilerek oluşan 665 parsel sayılı taşınmazın aynı gün ifrazen çok sayıda parsele ayrıldığı, dava konusu 293 ada 78 parsel sayılı taşınmazın da bu ifraz parsellerinden olup, davalılar adına kayıtlı bulunduğu, davanın 23.02.2006 tarihinde açıldığı ve mahkemece yapılan uygulama sonucu uzman bilirkişilerce düzenlenen rapor ve krokiye göre, çekişmeli taşınmazın 16.15m2 lik kısmının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre  3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, 9 sayılı parselle ilgili görülen dava sonucunda 1312m2 lik bölümünün kumluk vasfında olduğu belirlenmiş olmasına göre, bu niteliğiyle sicile bağlanmasına yasal olanak bulunmamasına karşın sicil kaydı oluşturulmuş ise de, bu kaydın temelinin illetten yoksun olduğu, bir başka söyleyişle yolsuz tescil sonucu oluştuğu, bu kayda hukuksal bir değer izafe edilemeyeceği, taşınmazın niteliği itibariyle, kumluk olması nedeniyle bunu görerek satın alan kişinin sicile bağlanamayacağını bilmesi gerekmesine göre iyiniyet kuralından yani Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan da yararlanamayacağı açıktır. Esasen sözü edilen Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin tescil kararı, sicil oluşturulması  ile tevhit ve ifraz işlemleri kadastro tespitinden sonra gerçekleşen olaylardır.

Davaya bu açıdan bakıldığında; her ne kadar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de;  25.2.2009 tarihinde kabul edilerek 14.3.2009 günü yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen " bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” hükmü ile 3. maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinin “bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” şeklindeki hükmü gözetildiğinde; kıyı içerisindeki kısmın, çekişmeli taşınmazın ilk tesis kayıtlarından olan 515 sayılı parsel kapsamında kalan bölümü varsa, bunun yönünden 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, buna karşın 503 sayılı parsel kapsamında kalan kısmı var ise, bu bölüme  anılan yasal düzenlemenin uygulanamayacağı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; öncelikle Gezici Arazi Kadastro Mahkemesi’nin 15.9.1956 tarih ve 28/184 sayılı ilamıyla şahıslar adına tescile karar verilen yerlerin kapsamının ve neresi olduğunun belirlenmesi, bu kapsam içerisinde çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı saptanan bölüm var ise, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ( 5841 Sayılı Yasa) gözetilerek bu kısım yönünden davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine, hazine adına kumluk olarak tescilden gelen yerler bakımından ise davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

Öyleyse, davacı hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9060, Karar No: 2014/14377, Tarih: 20.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9060 E.  ,  2014/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararında; bitişiğinde bulunan 3860, 3861 ve 3872 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte yol bağlantısı yapılmak üzere kamulaştırılmasına karar verilmiş olup; Odunpazarı Belediye Başkanlığı'nca bitişikteki 3860 parsel sayılı taşınmaz için Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/562 E.-2014/117 K. sayılı dosyasına gönderilen 15.11.2012 havale tarihli yazısında 3860 parsel sayılı taşınmazın kısmen 1/1000 ölçekli imar planının içinde kısmen dışında kaldığı, plan içinde kalan kısmı yönünden fay hattı, ağaçlandırılacak alan, yapı yasağı getirilen alan, yol, park ve konut alanına isabet ettiği, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı, meskûn mahaller arasında olduğunun bildirildiği halde, bitişiğindeki dava konusu taşınmaz için; 1/1000 ölçekli imar planı dışında olup meskûn mahaller arasında olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmiştir.

Birbirine bitişik parseller hakkındaki yazılar arasında bulunan çelişkinin giderilerek; değerlendirme tarihi olan 08.11.2012 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/593, Karar No: 2018/8964, Tarih: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/593 E.  ,  2018/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Temyiz davası kapsamının İİK’nın 331. maddesinden kurulan hükme yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Temyiz davasına konu aynı eylem nedeniyle, Elazığ 1. İcra Ceza Mahkemesinin 14/04/2016 tarih ve 2016/74 Esas 2016/312 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 2018/872 Esas sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu aynı tarihte bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan davalar birleştirilerek tek bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- İİK’nın 354. maddesindeki düzenlemenin TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında şikayetten vazgeçme ve ödeme halinde cezanın düşeceği gerekçesi ile ve hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden , tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17083, Karar No: 2013/13107, Tarih: 23.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17083 E.  ,  2013/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........ Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ........ Müdürlüğü vekili ........ Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atma davasında verilen hüküm gereğince alacağın tahsili için hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6.maddesi ve 6111 sayılı Yasanın geçici 2.maddesi hükümleri gereğince de idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilemeyeceğini belirterek tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat alacakları anılan yasanın kapsamı dışında olup, 30/06/2010 tarihinden sonra hüküm altına alınan tazminat alacakları yasanın kapsamında olduğundan, ........ takibine dayanak teşkil eden ilamın karar tarihinin bu yasanın yürürlük tarihinden sonra olduğu, bu nedenle 5999 ve 6111 sayılı yasa hükümlerinin kapsamında davacının alacaklarının haczedilemeyeceği, her ne kadar ........ Mahkemesi'nin 2010/83 Esas, 2012/169 Karar sayılı 01/11/2012 tarihli kararı ile 13/02/2011 günlü 6111 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi iptal edilmiş ise de İptal Kararında iptal nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte görüldüğünden, ........nın 153. maddesinin 3. fıkrası ile 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin 3 numaralı fıkrası gereğince bu maddeye ilişkin iptal hükmünün kararın ........ gazetede yayınlanmasından başlayarak 6 ay sonra yürürlüğe girmesi kararlaştırıldığından henüz iptal kararı yürürlüğe girmemiş olmakla, yürürlükte olan ve yukarıda bahsedilen kanun hükümleri gereğince bu nedenle şikayetin kabulüne, ........ dosyasında uygulanan haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde ........ Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın ........ Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. ........ Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı ........ Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11 fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.