muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15954, Karar No: 2017/16062, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15954 E.  ,  2017/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılı 3. ayına kadar davalı işverenlik bünyesinde çalıştığını, iş akdine haksız nedenle ve bila tazminat son verildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaz aylarında çalışıp, kış yalarında çalışmadığını, 2011 yılında Kasım ayında izne gönderildiğini ve anılan dönemde 15 günlük sigorta primlerinin ödendiğini, davacı yanında tekrar işe başlamak üzere işe davet edildiğini, ancak başka işverenlik bünyesinde çalışmaya başladığını, davacının hak kazandığı tüm işçilik alacaklarının tarafına ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı işveren tarafından dosyaya davacı imzalı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerine ait izinleri kullandığına ilişkin formlar sunulmuştur. Davacının imzaya ve sunulan kayıtlara bir itirazının olmadığının anlaşılmasına göre, mahkemece, imzalı kayıtlara göre kullanıldığı anlaşılan ayların dışlanmak suretiyle hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretinin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-İş sözleşmesinin feshi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı işten çıkarıldığını iddia etmiştir.

Dosya kapsamına göre, davalı şirkete ait yol yapım işinde şoför olarak çalışan davacının 2011 yılının Kasım ayında çalışma şartlarına göre izne gönderildiği, bu süreçte Kasım-Aralık-Ocak-Şubat aylarına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin ve ücretlerinin işverence yatırılmaya devam olunduğu, yaz dönemi çalışması başladığında ise işe çağrıldığı halde gelmeyerek işi kendisinin bıraktığı anlaşılmaktadır. Haklı bir sebebi olmadan işi kendisi bıraktığı anlaşılan davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22315, Karar No: 2017/3689, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22315 E.  ,  2017/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

YCGK. 2013/11-472 E. 2014/533 K. ve 2014/11-301 E. 2014/551 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, dava açan belge olması nedeniyle müşteki tarafından icra ceza mahkemesine verilecek olan şikâyet dilekçesinin, şüpheli veya şüphelilerin isimleri ve şikâyet konusu olaya ilişkin bilgileri taşıması gerekli olmakla birlikte, bu dava dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesinde belirtilen iddianamenin bütün şekil şartlarını içermesi zorunluluğu bulunmamasına göre, somut olayda mahkeme tarafından mahkeme dosyası içerisindeki belgelerden borçlu şirketin yetkilisinin tespit edilmesi karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1196, Karar No: 2024/8732, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1196 E.  ,  2024/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/818 E., 2023/1578 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/626 E., 2021/91 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin çoğu zaman evin zorunlu ihtiyaçlarını karşılamadığını, çocuğun okul taksitlerini ödemesi konusunda müvekkile baskı yaptığını, taraflar arasındaki maddî sorunların müvekkilinin hayatını çekilmez hale getirdiğini, erkeğin son zamanlarda müvekkiline sözlü olarak hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, akşamları eve alkol içerek geldiğini, müvekkilini evden kovduğunu, müvekkilinin evden kovulduğu için şuan kiraladığı evde ikamet ettiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin ekonomik sıkıntı yaşadığı bir süreçte tarafların ortak çocuklarının masraflarına birlikte katılmış olmalarının eşlerden beklenmesi gereken bir tutum olduğunu,okul taksitlerinin bir kısmının kadının annesi tarafından karşılandığını, çoğunluğunun müvekkili tarafından karşılandığını, kadının sürekli yurtdışı seyahatleri yaptığını, akşam yemeklerine gittiğini, aylık gelirinin çok üzerinde keyfi bir hayat yaşadığını, bireysel zevklerini her şeyin üzerinde tuttuğunu, her akşam dışarı çıkıp alkol aldığını ve eve sarhoş döndüğünü, 3 yıldır yatağını ayırdığını, en son 2018 yılı Haziran ayında haber vermeden eve kamyon getirtip eşyaları alıp evden ayrıldığını, başka bir ev tuttuğunu belirterek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, mal rejimi tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına son zamanlarda ekonomik şiddet uyguladığı, " onu süründüreceğim, mahvedeceğim, gün yüzü göstermeyeceğim" şeklinde sözler söylediği, evden kovduğu, eve gelmediği, arkadaşları ile vakit geçirip eşi ile ilgilenmediği; kadının ise eşinin ailesi ile görüşmediği, eşini sosyal ortamlarda yalnız bıraktığı, sürekli eşinden ayrı gezdiği, yatakları ayırarak cinsel hayata son verdiği, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, tarafların tazminat taleplerinin reddine, ziynet eşyası ve mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davaların tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflara yüklenen kusurların sabit olduğu, erkeğin yüklenen kusur yanında kullandığı alkolün etkisiyle eşine psikolojik şiddet uyguladığının, hakaret ve küfür ettiğinin de sabit olduğu, bu kusurların da erkeğe yüklenmesi gerektiği, bu halde erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, kadın yararına maddî ve manevî tazminata ilişkin yasal koşulların oluştuğu ancak kadın vekilinin süresinden sonra cevaba cevap dilekçesi sunduğu ve maddî ve manevî tazminat talebinde bulunduğu anlaşıldığından süresinde olmayan tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kadının kusur belirlemesine ve reddedilen tazminatlara yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kararın gerekçesinin açıklandığı şekilde düzelitilmesine, kadının süresinde olmayan tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının sair, erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğe yüklenen kusurların sadece kadının tanıklarının beyanlarına dayandığını, erkeğin eşit oranda dahi kusurlu olmadığı, erkeğin lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği, hükmedilen tazminatların haksız olduğunu belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31710, Karar No: 2017/15455, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31710 E.  ,  2017/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19477, Karar No: 2017/9818, Tarih: 27.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/19477 E.  ,  2017/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar dairemizin 05.03.2013 gün ve 2009-986 karar sayılı ilamında sanığın mahkumiyeti gerektiğinden bahisle verilen hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; anılan bozma kararından sonra dairemizin yerleşik içtihatlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere (01.04.2013 gün ve 2012/5817 esas, 2013/7610 sayılı kararı, 17.12.2014 gün ve 2014/5570 esas, 2014/22307 karar sayılı ilamları) sanığın ikametinde ve eklentilerinde yapılan aramada ele geçen 8 adet varilde 1300 litre mayalanmaya bırakılmış üzüm posasına ilişkin dosya içerisinde yer alan ayrıntılı olay yeri fotoğrafları da dikkate alındığında, sanığın ikametinin eklentisindeki basit düzeneğin "imalathane" kurmak için gereken yeterlilikte olmadığı, yine dosya içerisinde yer alan Ziraat Mühendisi tarafından 04.04.2008 düzenlenme tarihli raporda da ele geçen eşyanın mayalanmaya bırakılmış üzüm şırası olduğunun ve içime hazır herhangi bir eşyanın tespit edilemediğinin belirtildiği bu haliyle sanığın eyleminin hazırlık aşamasında kaldığı ve 4733 sayılı Yasanın ihlali mahiyetinde olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6365, Karar No: 2010/4747, Tarih: 20.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6365 E.  ,  2010/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 193 ada 11 parsel sayılı 15125 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına, ifraza ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiş, yapılan tespit ise Kadastro Mahkemesinin 1998/35-2002/6 Esas ve Karar sayılı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ilamı nedeniyle 09.12.2002 gününde kesinleşmiştir. Davacı ... kendi ve paydaşları adına tespit gören 193 ada 9 parsel sayılı taşınmaza ait bir kısım yerin 193 ada 11 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit gördüğünü, bu kısmın da 193 ada 9 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydı kapsamında kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar ... ve ... kesin hükme dayanmışlardır. Dava konusu taşınmazın davalı tarafın dayandığı Ulaş Kadastro Mahkemesinin 1998/35-2002/6 esas sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde, sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal

olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 24.05 TL harcın hükmü temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/520, Karar No: 2009/1857, Tarih: 16.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/520 E.  ,  2009/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 1487 parsel sayılı taşınmazın 96 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, ayrıca dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/b maddesi uyarınca Hazine adına orman dışına çıkarılan yerlerden olduğunu, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece onanmış, karar düzeltme isteği üzerine "eksik soruşturma ile yetinilerek hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle" bozulmakla, mahkemece verilen direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca kaldırıldığından, bozma ilamı uyarınca yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı saptanan bölümü yönünden davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava; tapu iptal, terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden dava konusu 1487 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı iken, imar şuyulandırma işlemine tabi tutularak, yeni imar parsellerinin oluştuğu, 11.1.2008 tarihinde 450 imar parselinin davalı adına 503.24 m2 ve kerpiç ev ve arsası vasfı ile tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, 1487 parsel sayılı taşınmazın 96 m2 lik bölümünün  kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı, ayrıca 6831 Sayılı Yasanın 2/b maddesi uyarınca, Hazine adına orman dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla eldeki davayı açmış, mahkemece; dava konusu 1487 parselin 37.04 m2 lik bölümünün, bilirkişilerce belirlenen kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de; çekişmeli taşınmazın imar şuyulandırmasına tabi tutulduğu gözetildiğinde, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve tapusunun iptaline karar verilen bölümün hangi imar parselinde kaldığının ve bu imar parselinin halen davalı adına kayıtlı olup olmadığının açıklığa kavuşturularak, uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Bilindiği gibi, kurulacak kararın infaza elverişli olması zorunludur.

Hal böyle olunca; mahallinde yapılan uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak, yeni imar parsellerinin, dava konusu kadastral parselde kapsadığı alanın belirlenmesi, varsa yeni maliklerin usuli dairesince davada taraf edilmesi, kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen bölüm yönünden sicile yansıyan imar parseli üzerinden infaza elverişli rapor ve kroki alınarak hüküm kurulması gerekirken, infaz kabiliyeti olmayan kadastral parsele göre karar  verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; mahallinde yapılan uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak, yeni imar parsellerinin, dava konusu kadastral parselde kapsadığı alanın belirlenmesi, varsa yeni maliklerin usuli dairesince davada taraf edilmesi, kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen bölüm yönünden sicile yansıyan imar parseli üzerinden infaza elverişli rapor ve kroki alınarak hüküm kurulması gerekirken, infaz kabiliyeti olmayan kadastral parsele göre karar  verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürük HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.2.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23714, Karar No: 2021/11649, Tarih: 05.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/23714 E.  ,  2021/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme tarafından müşteki ...'a duruşma gününü bildirir davetiyenin usule uygun şekilde tebliğ edildiği halde, müştekinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığının ve katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı gözetilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, müşteki ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 05/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.