muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9749, Karar No: 2018/2207, Tarih: 08.03.2018

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1090, Karar No: 2023/784, Tarih: 28.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1090 E.  ,  2023/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1731 E., 2022/1908 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/54 E., 2021/90 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, şirketler hukukundan kaynaklı olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 07.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

280.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27480, Karar No: 2016/11949, Tarih: 31.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27480 E.  ,  2016/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 2013/429 esas ve 2015/34 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "hürriyete karşı suçlar" başlıklı yedinci bölümünde yer alan 123. maddesinde kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu; "sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine faile üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Madde gerekçesinde açıkça belirtildiği üzere, bu suçla kişilerin huzur ve sükûnunun bozulması hususunda gösterilen davranışlar cezalandırılmakta, bu şekilde psikolojik ve ruhsal sükûn içerisinde yaşama hakları korunmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesi, dolayısıyla ısrarla telefon etmek ya da gürültü yapmak veya aynı amaçla hukuka aykırı başka bir fiilde bulunmak suretiyle kişilerin rahatsız edilmesi ve bu hareketlerin de mağdurun huzur ve sükûnunu bozma amacıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunun maddi unsuru; belirli bir kimseye ısrarla telefon edilmesi veya gürültü yapılması ya da hukuka aykırı bir başka davranışta bulunulması, korunan hukuki yarar; ısrarlı davranışlarla kişilerin rahatsız edilmeden sükûn içerisinde, huzurlu ve sağlıklı bir şekilde yaşama haklarıdır. Suç oluşturacak eylemler bakımından herhangi bir sınırlama getirilmediğinden, seçimlik hareketli bir suçtur. Suçun manevi unsuru ise özel kast olup, eylemin sırf başkalarının huzur ve sükûnunu bozmak amacıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu suç, ancak doğrudan kastla işlenebilir. Suçun olası kastla ya da taksirle işlenmesi mümkün değildir. Bu açıklamalar çerçevesinde yapılan incelemede, sanığın ikamet ettiği binanın giriş kapısına asılan duyuruları yırtıp atmak biçimindeki eyleminde, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda aranan “ısrar”, “sırf huzur ve sükunu bozma maksadı” ve “hukuka aykırı davranış unsurunun” ne şekilde oluştuğu delillere dayalı olarak açıklanmadan, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/22455, Karar No: 2020/5633, Tarih: 05.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/22455 E.  ,  2020/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde, görevi yaptırmamak için direnme suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında;

Katılan anlatımları ve 17/11/2005 tarihli olay tutanağında; sanığın, kendisine hakaret eden ...'a sinirlenip elinde bıçak ile apartmanda dışarı çıktığı ve polis memurları tarafından bıçağın sanığın elinden alındığının belirtilmesi karşısında, sanığın polis memurlarına bıçakla direndiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- CMK’nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması,

b- Sanığın birden çok polis memuruna direnmesine karşı TCK'nın 43/2-1. maddesinin uygunlanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03 /2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3738, Karar No: 2022/18609, Tarih: 08.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3738 E.  ,  2022/18609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

Temyize konu dosya ile Dairemizin 2019/2692 ve 2019/4945 Esas sayılı dosyaları ile arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, nakliye komisyonculuğu yaptığını, fabrikalarla yaptıkları anlaşmalar karşılığında Türkiye’nin her yerine kamyon gönderdiklerini, kamyonculara paralarını peşin ödediklerini, gider karşılığı kamyonculardan fatura aldıklarını çünkü kendilerinin de fabrikaya fatura kestiklerini, kamyonculardan fatura aldıklarında internete girip kontrol ettiklerini, kamyoncunun maliyeye kayıtlı olan faturayı değil de ikiz faturasını kendilerine kestiğini, bunu vergiden kaçmak için yaptıklarını, bu nedenle olayın kendisinden kaynaklanmadığını beyan etmesi, vergi tekniği raporunda; mükellefin ilgili yıllarda yasal defterlerine ve ilgili dönem beyanlarına dahil ettiği 92 mükellefle ilgili olarak karşıt inceleme talebinde bulunulduğu, 87 mükellef hakkında yapılan karşıt incelemenin sonuçlandırıldığı ve söz konusu faturaların anılan mükellefler tarafından düzenlenmediği, defter, kayıt ve belgelerinde yer almadığı, taklit faturalar olduğu, mükellefin nakliye faaliyetiyle iştigal etmekte olduğunu, emtia alım satımında bulunmadığını beyan etmesine emtia alım satımına ilişkin herhangi bir kaydının mevcut olmamasına rağmen faaliyet alanıyla örtüşmeyen demir ve çimento içeriğinde fatura düzenlediğinin belirtildiği ve alınan bilirkişi raporunda da; mükellefin ilgili yıllarda 86 mükelleften aldığı alış faturalarının sadece 1 adet fatura koçanına ait olduğu bu durumun ticari teammüllere aykırı olduğu, sadece 1 vergi mükellefinden 3 adet fatura koçanını kapsayacak şekilde alış yapıldığı, sanığın kullandığı ve gerçekte basımı yapılan fatura seri numaralarının karşılaştırılmasında sadece 1 mükelleften alınan faturaların örtüştüğü geri kalan 86 adet mükelleften alınan alış faturalarına ait fatura seri numaraları ile gerçekte basılan faturalara ait seri numaralarının örtüşmediğinin belirtildiği, ayrıca sanığın aynı mükellefiyet kaydı dolayısıyla sanık ve mükellefiyet kaydı üzerine olan sanığın eşi ... hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 tarihli iddianamesi ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/1105 Esas ve 2015/828 Karar sayılı ilamı ile her iki sanık hakkında beraat kararı verildiği, yine sanık ... ve ... hakkında Gebze Cumhuriyet Başasvcılığının 02.11.2014 tarihli iddianamesi ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/334 Esas ve 2015/953 Karar sayılı ilamı ile sanık ... için her iki takvim yılından mükerrer dava nedeniyle ret, sanık ..

... ve ... hakkında Gebze Cumhuriyet Başasvcılığının 02.11.2014 tarihli iddianamesi ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davalarında Mahkemenin 2014/334 Esas ve 2015/953 Karar sayılı ilamı ile sanık ... için her iki takvim yılından mükerrer dava nedeniyle ret, sanık ... için 2011 takvim yılından beraat, 2012 takvim yılından mükerrer dava nedeniyle ret kararı verildiği, dosyaların Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin ve lehe yasanın uygulanabilmesi bakımından mükerrer dava olup olmadığı ve davalar arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilebilmesi için;

1) Her bir takvim yılında düzenlenen fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen ve aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan dava dosyalarının birleştirilerek, yargılamanın birlikte yürütülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

3) Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/9726, Karar No: 2007/11277, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9726 E.  ,  2007/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.07.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, davalıya ait 148 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 2,22 m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve müdahalenin menini ve muhdesatların kal’ini istemiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kalan yer olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı idare vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 715 ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın bu niteliğine göre önemli olan kıyı-kenar çizgisinin yöntemince saptanmasıdır.

Az yukarıda söylendiği üzere kıyıların niteliği Türk Medeni Kanunun 715.maddesinde gösterilmiş, 13.03.1972 tarih 7/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında kıyıların menfaati umuma ait yerlerden

olduğu, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenme görevinin Adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9.maddeleri hükmünce idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun yapılacağı kabul edilmiştir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun-başka emsalleri varsa da-26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar sayılı kararı da bu doğrultudadır. Bütün bunlardan mülkiyet hukukundan kaynaklanan tüm uyuşmazlıkları çözmekle Adli Yargı yerinin görevli olduğu, 3621 sayılı Yasanın kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesinde ve uygulanmasında ortaya çıkacak çekişmelerde Adli Yargı görevini kısıtlayacak bir hüküm içermediği sonucu çıkmaktadır. O halde mahkemece kıyı-kenar çizgisinin az yukarıda sözü edilen 13.3.1972 tarih 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları doğrultusunda saptanmasını benimseyen uygulaması yasalara aykırı değildir. Ne var ki; bilirkişilerce kıyı kenar çizgisinin saptanması bakımından yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Yukarıdan beri söylendiği üzere somut olayda idari merci olan Valilik taşınmazın bulunduğu mahalde 3621 sayılı kanunun 5 ve 9.maddelerine dayanarak kıyı kenar çizgisini belirlemiş ve bu 25.10.1996 ve 07.12.2001 tarihlerinde ilgili Bakanlıkça onanmıştır. Bu belirleme 28.11.1997 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmediğinden Adli Yargı yerini bağlamaz. Ancak orta yerde idarenin bir saptaması ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmaları ve ortaya çıkardıkları bilimsel değerler vardır. Bu değerleri yok saymak ta olmaz. Bu nedenle mahkemece, aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle, bölgeye ait memleket ve askeri harita, ... fotoğrafları, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi saptaması ile ilgili tüm evrak, belge ve haritalar mahalline uygulatılmalı, gerekir ise çeşitli katmanlardan alınacak toprak numunelerinde nitelik araştırması yaptırılmalı ve tüm bu çalışmalar sonucu tespit edilen kıyı kenar çizgisi idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile farklılık oluşur ise bunun nedenleri bilimsel değerlere dayalı gerekçeleri ile bilirkişilere açıklattırılmalı, mevcut ve belirlenen kıyı kenar-kenar çizgisi fen krokisinde gösterilerek keşfi izlemeye uygun fen krokisi almak suretiyle ve İdare Mahkemesinde dava açılıp açılmadığı kesin olarak saptandıktan sonra toplanan tüm bu delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar vermek gerekir iken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare temsilcisi ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 03.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3534, Karar No: 2015/2681, Tarih: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3534 E.  ,  2015/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada...Sulh Hukuk Mahkemesi ve... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

Dikili Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'ın mernis adresine dayalı nüfus kayıt sisteminden yapılan araştırmada,... ili, ... ilçesinde ikamet ettiği, gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın yapılan kolluk araştırmasında adresinin "..:1...." olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının adresinin "... ili, ... ilçesi" olduğu belirtilmekte ise de,... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayı ...'ın "Bademli Mahallesi, Bademli Sokak, No:5, D:1...."" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20611, Karar No: 2017/36403, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20611 E.  ,  2017/36403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/533, Karar No: 2017/2037, Tarih: 13.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/533 E.  ,  2017/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 24/08/2005-11/08/2006 tarihleri arasında 0029118 sicil nolu davalı....Kulübüne ait iş yerinde 2006/1. ayda 2 gün, 2006/8. ayda 11 gün olmak üzere toplam 13 gün çalıştığının tespiti ile bu süre zarfında eksik bildirilen primlerinin diğer davalı ...'ya davalı iş verence bildirilmesine, karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Yine aynı Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Yapılan yargılamada, 24.08.2005-11.08.2006 tarihleri arasında, davacının davalı... Spor Kulübüne ait iş yerinde fiilen çalıştığı tespiti yapılmıştır. Davalı işveren .... Spor Kulübü, davacının 16.01.2006-31.05.2006 tarihleri arasında Gençler Birliği Asaş Spor’a kiralandığını, kira başlangıç ve bitiş sürelerinin öncesi ve sonrasında davacının bildirimlerinin eksik yapıldığını beyan etmiş, 2015/12. dönem 30, 2006/1.dönem 16 gün, 2006/5. dönem 14 gün, 2006/6 dönem 30 gün, 2006/7 dönem 28 gün eksik bildirilen günlerle ilgili ek bildirimde bulunduğunu beyan etmiş, ek bildirime ilişkin belgeleri dosyaya sunmuştur. Mahkemece, ek bildirimlere rağmen 2006/1. ayda 2 gün, 2006/8. ayda 11 gün olmak üzere eksik bildirim olduğu tespiti yapılmıştır.

Dairemiz tarafından dava dosyası geri çevrilmiş, geri çevirme gereği davacıya ait hizmet döküm cetveli celp edilmiştir. Hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, davalı işveren tarafından yargılama sürecinde yapılan ek bildirimlerin, tescilinin sağlanmadığı anlaşılmıştır.

Davacının talebi, 24.08.2005-11.08.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespiti olup karar gerekçesinde de bu tarihler arasında fiilen çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak; davanın kabulüne karar verilerek, 13 günlük hizmet tespitine karar verilmiştir. 13 günlük hizmet tespiti dışında, taleple ilgili başka karar verilmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle, sair temyiz nedenleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Türk Telekom Gençlik ve Spor Kulubü'ne iadesine, 13.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.