muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14748, Karar No: 2023/2918, Tarih: 27.03.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli ve 2021/128 Esas, 2021/1265 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7297, Karar No: 2020/5593, Tarih: 03.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7297 E.  ,  2020/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki kamyonla, gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki yönlü, eğimli, asfalt kaplama il yolunda seyri sırasında, keskin viraja hızla giriş yapması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek, şerit ihlali yaptığı esnada, aracının ön kısmıyla, karşı yönden gelen aracın sol yan kısmına çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu üç kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması ile Adli Tıp İhtisas Kurumundan rapor alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6995, Karar No: 2010/762, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6995 E.  ,  2010/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 1.8.2003 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmeye istinaden davalıya teminat olarak çekler verdiğini, bu çeklerden birisi olan 1.7.2007 tarihli 42.000 USD bedelli çekin aylık 3.500USD kira bedelinin 1 yıllık teminatı olarak verildiği halde davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak takibe konulduğunu, çekin bedelsiz olup muaccel bir alacağı içermediğini, 1.8.2006-31.7.2007 dönemine ait kira bedelinin peşin olarak tahsil edilmek istendiğini ileri sürerek, 42.000USD bedelin aylık 3.500 USD olarak 12 aylık sürede ödenmesi hususu göz önüne alınarak takibin bu haliyle tahsili yönünde karar oluşturulması ve %40 tazminata hükmedilmesini istemiş,15.5.2007 tarihli dilekçesi ile de davasını ıslah ederek davalıya toplam 24.500USD borçlu olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından verilen çeklerin teminat olarak verilmediğini,çeklerin 5 yıllık kira bedelinin peşin karşılığı olarak verildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,sözleşmedeki süre bitmeden davacı kiracı tarafından mecurun tahliye edilmesi karşısında kiracının tüm bedelden sorumlu olduğu gerekçesiyle ıslah şekli de dikkate alınarak davanın reddine, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/6995-2010/762

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/6995-2010/762

2-Taraflar arasında 1.8.2003 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı,davacı tarafından davalıya sözleşmeye istinaden kira bedeli karşılığı dava konusu 1.7.2007 tarihli 42.000USD bedelli çekle birlikte birçok çek verildiği, davalının çeki icra takibine koyduğu,davacının kira süresi bitmeden kiralananı tahliye ederek sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu hususlar çekişmesizdir.Davacı, ıslah dilekçesiyle sözleşmeyi 27.4.2007 tarihli ihtarname ile feshettiğini,bu nedenle Mayıs-Haziran-Temmuz 2007 aylarına ait toplam 10.500USD yönünden davalının takip ve talep hakkı kalmadığını ileri sürerek davalıya toplam 24.500USD borçlu olduğunun tespitini istemiştir.Davacı kiracının, kira süresi dolmadan sözleşmeyi feshetmesi halinde kural olarak sözleşme süresi sonuna kadarki kira bedellerinden sorumluluğu söz konusu ise de, kiralayanın da kiralananı yeniden kiraya vermek için gayret göstermesi, kiracının zararının artmasına neden olmaması gereklidir. Bu itibarla erken tahliye halinde kiracının BK.nun 98.maddesi dalaletiyle aynı kanunun 44.maddesi gereğince taşınmazın yeniden aynı şartlarla kiraya verilebileceği tarihe kadar olan kira bedellerinden sorumlu olduğu Dairemizin kökleşmiş içtihatlarıyla kabul edilmektedir.Öyle olunca,mahkemece kiralananın, tahliye edildiği tarihten itibaren sözleşmedeki aynı şartlar ve aynı kira bedeli üzerinden ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği, konusunda uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığı ile keşfen tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 28.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7621, Karar No: 2019/18051, Tarih: 12.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7621 E.  ,  2019/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne, diğer davacılar hakkında ise davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, ... Belediye Meclisinin 02/02/2015 tarih ve 67 sayılı kararı ile Güneydoğu ... Kentsel Gelişim Alanı 2. Etap 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planı değişikliklerinin ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 11/05/2015 tarih ve 926 sayılı kararıyla onaylandığı, onaylı imar planları doğrultusunda onaylanan parselasyon planı ile davacıların payının 52046 ada 1, 52067 ada 1, 52089 ada 1, 52050 ada 1 parsellere şuyulandığı ve tapuya tescillerinin sağlandığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazın şuyulandığı parseller başında fen bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp taşınmazlara davalı idarelerce el atılıp atılmadığı tespit edilip, el atılmadığının belirlenmesi durumunda imar planında kamuya tahsis edilip edilmediği ve 52067 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davalı ... Belediye Başkanlığının malik olmasında edinme sebebi de araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13997, Karar No: 2014/5536, Tarih: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13997 E.  ,  2014/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manisa 1. İş Mahkemesi

Tarihi :06.06.2013

No :2011/917-2013/469

Davacı, 14.06.1988 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa (5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi) kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25'inci maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir. 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

Öngörülen istisnaları dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 4'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendine göre ise, hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanlar sigortalı sayılmışlardır.

Anılan Kanunun Geçici 8'inci maddesinde ise “Bu Kanunun 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğü bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren … ” başlayacağı, “… bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunması halinde, vergi mükellefiyet sürelerinin tamamı için 80 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendine göre talep tarihindeki prime esas kazancının % 32'si üzerinden borçlanma tutarı hesaplanır ve sigortalıya tebliğ edilir. Sigortalının kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu süreler sigortalılık süresi olarak …” değerlendirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Ayrıca, 1479 sayılı Kanunun Geçici 18 ve 5510 sayılı Kanunun Geçici 8'inci maddelerindeki düzenlemeler ile 04.10.2000 (01.10.2008) tarihinden sonra 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur (5510 sayılı Kanunun 4/1-b) sigortalılık tescili olanlar, 20.04.1982 – 04.10.2000 (04.10.2000 - 01.10.2008) tarihleri arasında vergi kayıtları olması halinde Geçici 18 (Geçici 8)'inci maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin sigortalı sayılabileceklerdir. Buradaki sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen süreler dahilinde kullanılmalıdır. Aksi takdirde sonradan sigortalılık tesciline imkan bulunmamaktadır. 02.08.2003 (01.10.2008) tarihinden önce anılan sigortalılık kapsamında tescili bulunanlar yönünden ise 1479 sayılı Kanunun Geçici 18 (5510 sayılı Kanunun Geçici 8)'inci maddesinin uygulanması mümkün bulunmayıp, sigortalılık niteliklerinin 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25(5510 sayılı Kanunun 4/1-b) maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerekecektir.

Davaya konu, somut olayda; davacının Aralık mal müdürlüğünde nakliyecilik faaliyetinden 04.07.1988 – 22.12.2009 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, Iğıdır Esnaf Sicil memurluğunda 18.12.1990 tarihinden devam eden sicil kaydının bulunduğu, Iğıdır Şoförler ve Otomobilciler odasında 28.7.1986 tarihinden devam eden oda kaydı bulunduğu, Turgutlu Vergi dairesinde vergi kaydının bulunmadığı, Turgutlu Lokantacılar Odasında oda kaydının bulunmadığı , Manisa Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün, davacının esnaf Bağ-Kur tescil kaydının bulunmadığını bildirdiği, mahkemece, 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesine istinaden davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de; davacının vergi, sicil ve oda kaydının bulunduğu Aralık-Iğdır bölgesi ile ilgili olarak Iğdır Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünden sorulmadan, davacının istemi içerisinde 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığın tespiti istemi de olduğu gözetilmeden ve 5510 sayılı Yasanın Geçici 8. maddesi ile 4/1-b maddesi irdelenmeden mahkemece davanın reddine dair hüküm kurulması eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece, davacının herhangi bir tescili bulunup bulunmadığı, 1479 sayılı Kanunun Geçici 18 veya 5510 sayılı Kanunun Geçici 8'inci maddeleri kapsamında herhangi bir borçlanma talebi olup olmadığının Iğdır Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünden araştırılmalı ve sonucuna göre davacının, 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25'inci, 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddeleri kapsamında sigortalılık şartları ve bu bağlamda kendi nam ve hesabına çalışmasının varlığı araştırılıp, varılacak sonuç uyarınca, söz konusu dönem yönünden bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7684, Karar No: 2024/3289, Tarih: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7684 E.  ,  2024/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/545 E., 2018/757 K.

SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi tarafından suç eşyasının müsaderesine ilişkin kurulan hükmün; daha önce Yargıtay incelemesine tabi olması nedeniyle karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun)305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırıkkale 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.03.2011 tarihli kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, denetim süresi içinde suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına dair Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2018/545 Esas, 2018/757 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmiş, adli emanetin 2008/856 sırasına kayıtlı 1 adet sap kısmının iki tarafında siyah- beyaz renkli, plastikten yapılı kaplama olan üzerinde herhangi bir ibare bulunmayan bıçak hakkında ise karar verilmemiştir.

2. Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ek kararı ile adli emanetin 2008/856 nolu sırasında kayıtlı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; müsadere kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2018/545 Esas, 2018/757 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuğun kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından mahkûmiyetine karar verilmesine rağmen suçta kullanıldığı sabit olan bıçakla ile ilgili herhangi bir karar verilmediği, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2008 tarihli talebi üzerine Mahkemece 30.03.2023 tarihli ek kararı ile adli emanetin 2008/856 sırasına kayıtlı bir adet bıçağın evrak üzerinden müsaderesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 257/1. maddesi uyarınca duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2018/545 Esas, 2018/757 Karar sayılı ek kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği duruşma açılmaması yönünden yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2466, Karar No: 2007/2849, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2466 E.  ,  2007/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında açılan davada müştekinin şikayet hakkının İİK’nun 349.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki veya vekilinin İİK’nun 349/1.maddesinin gereği olarak şikayet dilekçesinin altına duruşma ... ve saati tayin edilip, imzası alınmak suretiyle tebliğ işlemi yapılmaksızın, duruşma davetiyesi de çıkartılmaksızın duruşma ... ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği gibi mazerette bildirmediği gerekçesiyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.