muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1336, Karar No: 2022/4220, Tarih: 30.06.2022

Sanığın savunmalarında “Harp okulundan devre arkadaşı olması sebebi ile tanıdığı ...’in kendisini 14.07.2016 günü telefonla arayarak ailesi ile tatil sebebiyle yakından geçmekte olduğunu ve kısa bir ziyaret gerçekleştireceğini söylemesi üzerine şahsı kendi konutuna yönlendirdiğini” söylemesi de dikkate alınarak;

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün mahrem hizmetler sınıfında askeri yapılanması içerisinde yer alıp yer almadığının kuşkuya yol açmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla adı geçen patates hattın sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının tespiti amacıyla, resmi olarak kullanmış olduğu mobil hatlarla patates hattın aynı yerlerde baz verip vermediğinin bilirkişi incelemesiyle saptanması, gerekirse ... (K) ... ...'in tanık olarak ifadesine başvurulması, sanığın asker şahıs olması da gözönüne alınarak, görev yaptığı yerleri de kapsayacak şekilde bilinen veya araştırma neticesinde tespit edilecek olan kullanmış olduğu telefon hatlarının ankesör/sabit hatlardan ardışık/periyodik şekilde aranıp aranmadığı("0" saniye aramalar da dahil olmak üzere), aranmış ise bu kişiler hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarından haklarında soruşturma bulunup bulunmadığı, var ise onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilmesi, gerekirse bu şahıslarında tanık olarak dinlenmeleri, yine örgütlü suçlar UYAP veri havuzunda sanıkla ilgili bilgi ve beyan bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunması halinde dosya içerisine getirtilmesi, bu şahısların da gerekmesi halinde tanık olarak beyanlarına başvurulması, tüm bu delillerin CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafine okunup tartışıldıktan sonra, amaç suç yönünden gerçekleştirilen hazırlık hareketlerinin de örgüt üyeliği suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının ile sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/556, Karar No: 2016/3832, Tarih: 18.04.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/556 E.  ,  2016/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21349, Karar No: 2015/13644, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21349 E.  ,  2015/13644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içinde, kararın, davanın taraflarından davacı ...'ya tebliğine ilişkin belge bulunmakta ise de, tebligat belgesinin incelenmesinde, 21/2'ye göre tebliğ edildiği ancak en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15875, Karar No: 2013/29039, Tarih: 12.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15875 E.  ,  2013/29039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SEVK : İşkence

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1. 86/3-d ve madde ve fıkrası uyarınca

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

İşkence, ulusal hukukta olduğu gibi uluslararası sözleşmelerle de yasaklanmıştır. T.C. Anayasası'nın 17. maddesinde herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra, "Kimseye işkence ve eziyet yapılamaz; kimse insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tâbi tutulamaz" denilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 3. maddesi uyarınca; "Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı yahut haysiyet kırıcı ceza veya muameleye tâbi tutulamaz." ve 15/2. maddesi gereğince de bu yasak olağanüstü durumlarda bile ortadan kaldırılamaz.

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 5. maddesi ile de, "hiç kimsenin işkenceye, zalimane, gayriinsani, haysiyet kırıcı cezalara veya muameleye tâbi tutulamayacağı" kabul edilmiştir. İşkence olarak, bir kişiye karşı insan onuru ile bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. İşkence teşkil eden fiiller aslında kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyan fiillerdir. Ancak bu fiiller ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Bir süreç içinde süreklilik arz eder bir tarzda işlenen işkencenin en önemli özelliği, kişinin psikolojisi,ruh sağlığı, algılama ve irade yeteneği üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, işkencenin bu kapsamda işlenen fiiline nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir.(TCK.94. Madde gerekçesi)

Somut olayda; polis olan sanığın bir suç nedeniyle karakola götürülen şikayetçinin kollarına, bacaklarına ve vücudunun değişik yerlerine copla vurması, küfür, hakaret ve tehditte bulunması belli bir süreç içerisinde süreklilik gösteren ve dolayısıyla sistematik bir şekilde işlenen, insan onuru ile bağdaşmayan, mağdurun bedensel ve özellikle ruhsal yönden acı çekmesine neden olan, algılama ve irade yeteneğini ve buna bağlı olarak da hiçbir şekilde etkilenmeden, özgür iradesiyle ifade vermesini etkileyen, aşağılanmasına yol açan davranışlar olup işkence suçunun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/311, Karar No: 2011/1676, Tarih: 17.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/311 E.  ,  2011/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazinenin mülkiyetinde bulunan 3569 parsel sayılı taşınmazına davalının narenciye ağaçları dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ağaçların sökülmesi isteğine bulunmuştur.

Davalı, dava açılmadan önce taşınmazın kullanımına son verdiğini, ağaçları 2003 yılında diktiğini, yüksek ecrimisil isteği nedeniyle taşınmazı terkettiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"dava açılmadan önce taşınmazın terkedildiği, elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi" gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2605, Karar No: 2006/4428, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2605 E.  ,  2006/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların itirazları üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında ... mevkiindeki villaya yapıldığı iddia olunan mutfak dolabı konusunda yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Eser sözleşmesine dayanan ilişkilerde işin yapılıp teslim edildiğini ispatlama yükümlülüğü yükleniciye aittir. Davacı yüklenici ... mevkiindeki villa için mutfak dolabı yaptığını yazılı belge ile ispatlayamamıştır. Ancak dava dilekçesinde davacı yüklenici “diğer deliller” ibaresini kullanmak suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, akdi ilişkinin varlığı konusunda davacıya, davalı iş sahiplerine yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılmadan yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece davanın reddine karar verildiği halde duruşmada vekille temsil olunan davalılar yararına vekalet ücretinin karar altına alınmaması da kabul şekline göre hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca davacı yararına, 3. bent uyarınca davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13158, Karar No: 2018/10433, Tarih: 18.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/13158 E.  ,  2018/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere(Asıl Karar), Temyiz isteminin reddi(Ek Karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 04.09.2013 tarihli ve 2012/32 Esas, 2013/42 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, redde dair ek kararın ONANMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/111, Karar No: 2020/1734, Tarih: 10.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/111 E.  ,  2020/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlal suçlarından bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, ve 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, ilk karar tarihi olan 12.03.2015 gününden son karar tarihi olan 25.06.2019 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13768, Karar No: 2020/12185, Tarih: 02.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/13768 E.  ,  2020/12185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Önleme arama kararına istinaden yapılan aramada sanığa ait araçta, bulundurma ruhsatlı olduğunu belirttiği suça konu silahın bulunduğu , taşıma ruhsatı bulunmayan sanığın bulundurma ruhsatlı olsa bile kabul edilir bir mazereti bulunmaksızın silahı taşıyarak atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkumiyeti ve silahın müsaderesi yerine yazılı şekilde beraatına ve silahın iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20051, Karar No: 2013/11056, Tarih: 02.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20051 E.  ,  2013/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında gösterilmeyen suç tarihlerinin, 16.04.2005 ve 16.04.2006 olarak mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

l) Katılan idare vekilinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 22 ve 29. maddeleri gereğince suç tarihi 16.04.2005 olacağından, suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-) Katılan idare vekilinin, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizine gelince;

2-) Katılan idare vekilinin, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizine gelince;

Di-Teks. Boya Apre Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.nin, 2005 takvim yılında Yozgat ili Sorgun Vergi Dairesi mükellefi olan Hilal Tüp Petrol Ürünleri Gıda Hay. Oto. Tic. ve San. A.Ş. tarafından düzenlenen, içerik itibariyle gerçeği yansıtmayan LPG faturalarını kullanarak vergi ziyaına sebebiyet verdiği iddiasından ibaret olayda; Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının 10 Eylül 2007 tarih, GKY-2007-883/84 sayılı yazısı ile ekindeki, Hilal TüpPetrol Ürünleri Gıda Hay. Oto. Tic. ve San. A.Ş'nin, 2005 yılı içerisinde başka firmaların bayilerine yaptıkları tüp gaz dolumu nedeniyle fatura düzenleyemedikleri, sanayi gazı stoğunu dengeleyebilmek amacıyla Di-Teks. Boya Apre Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. adına LPG faturası düzenlediklerine ilişkin adı geçen şirket yetkilisi Durmuş Şahin'in beyanını içeren 09.08.2007 tarihli tutanak ile 09.03.2007 tarih, GKR-2007-883/21 sayılı Vergi Tekniği Raporundaki, “...27.12.2004 tarihinden itibaren doğalgaz abonesi olup, boyahane binasında LPG kullanımına elverişli tesisatın bulunmadığı, mevcut LPG tankının boş, bağlantı borularının kesik olması nedeniyle aktif olmadığına...” ilişkin tespitler de dikkate alındığında, kullanılan faturaların sahte olduğunun sabit olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13462, Karar No: 2017/14791, Tarih: 15.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13462 E.  ,  2017/14791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar İhsan ve ... müdafiin süre tutum ve ayrıntılı temyiz dilekçelerinin incelenmesinde, sanık sıfatı ile müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...'in yanında arkadaşları da olduğu halde sevk ve idaresindeki araçla, kavganın bitmesinden sonra olay yerinden ayrılmak amacıyla hareket halinde oldukları sırada, sanığın yerden aldığı parke taşını 4-5 metre mesafeden mobil haldeki söz konusu araca atması ile sol ön cama isabet eden taşın, camı kırması ve katılana isabet etmesi sonucu yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın söz konusu taşın araç içerisinde bulunan kişilere isabet ederek yaralanmalarına neden olabileceğini öngörmesine rağmen, olursa olsun düşüncesiyle neticeyi kabullendiği ve olası kast ile katılanın yaralanmasına neden olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş.

Sanık hakkında hüküm kurulurken, olası kast nedeniyle indirim uygulanan fıkrada, 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinden ve yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan ...'in yanında arkadaşları da olduğu halde sevk ve idaresindeki araçla, kavganın bitmesinden sonra olay yerinden ayrılmak amacıyla hareket halinde oldukları sırada, sanığın yerden aldığı parke taşını 4-5 metre mesafeden mobil haldeki söz konusu araca atması ile sol ön cama isabet eden taşın, hem camın kırılmasına hem de cam kırıldıktan sonra katılanın başına isabet ederek olası kastla katılanın yaralanmasına neden olduğu olayda; "sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi" nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince, en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, TCK'nin l51/l. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da sanık hakkında ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.