muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14145, Karar No: 2011/3706, Tarih: 30.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/14145 E.  ,  2011/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A. E., 139 ada 12 parsel sayılı taşınmazını satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi. . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1915 doğumlu miras bırakan A.n 25.2.2006 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davacı çocukları ve torunları ile dava dışı çocukları N., A., N.ve C.in kaldığı, dava konusu 139 ada 12 parsel sayılı taşınmaz miras bırakan A. adına kayıtlı iken 20.1.1998 tarihinde dava dışı oğlu A.'ye satış suretiyle temlik ettiği, A..nin de tekrar 21.4.2000 tarih 687 yevmiye  nolu satış işlemi ile miras bırakan A.a, miras bırakan A.ın da 21.4.2000 tarih 688 yevmiye nolu satış işlemi ile oğlu A.'nin  kayınpederi olan davalı H. İ.e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras  bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın satış ihtiyacının bulunmadığı, sağlığında oğlu A.nin yanında kaldığı, tanık anlatımlarına göre, dava konusu taşınmazı davalının damadı; murisin oğlu olan A.'nin kullandığı, taşınmazın, miras bırakan tarafından önce oğlu A.satış suretiyle temlik edildiği, bir süre sonra A.'nin aynı şekilde miras bırakana devrettiği, miras  bırakanın da aynı gün Ali'nin kayınpederi olan davalıya satış yoluyla devrettiği, taşınmazın resmi akitte gösterilen  değeri ile o tarih itibariyle keşfen belirlenen gerçek  değeri arasında aşırı fark bulunduğu gibi, davalının satış bedelini ödediğine ilişkin savunmasını da kanıtlamayamadığı; diğer  yandan, miras bırakanın, A.nin eşi, davalının kızı olan N.a satış suretiyle temlik ettiği 2 parça taşınmaza ilişkin olarak davacılar  tarafından N.aleyline muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan ve eldeki davadan tefrik edilen tapu iptal ve tescil davasının kabulle sonuçlandığı, temyiz edilmeksizin kesinleştiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkelerle, somut olgular birlikte  değerlendirildiğinde, çekişme konusu taşınmazın, miras bırakan tarafından, davalıya yapılan temlikinin mirasçıdan  mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenerek davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı olduğu üzere  davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   30.3.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17203, Karar No: 2014/10207, Tarih: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17203 E.  ,  2014/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan ...'ın işleticiliğini yaptığı ...r adlı oto kiralama iş yerine 02.04.2010 tarihinde gittiği, bilahare ... plaka sayılı aracı günlüğü 75.00 TL'den olmak üzere bir günlüğüne kiraladığı, daha sonra tarafların kira sözleşmesini 05.04.2010 tarihine kadar uzattıkları, ancak kira süresinin bitmesine rağmen sanığın kiraladığı aracı katılana iade etmediği, bunun üzerine katılan ...'ın 08.04.2010 tarihinde söz konusu aracın motorunun chipli olması nedeniyle internet üzerinden kilitlediği, akabinde sanığın aracı kullanamadığı için Gediz Sanayi Sitesinde bırakmak zorunda kaldığı, bu şekilde sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, oto kira sözleşmesi, teslim tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22084, Karar No: 2007/12370, Tarih: 21.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22084 E.  ,  2007/12370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afşin A.H. (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 26.09.2006
Yargıtay — Esas No: 2011/42718, Karar No: 2012/22614, Tarih: 31.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42718 E.  ,  2012/22614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Suç tutanağında işletmeye gelen telefon ihbarında sanığın tarlasının kenarına sulama kanalı yapmak için çam ağaçları kestiğinin iddia olunmasına, dosyadan sanığın köy hizmetlerinden tarlası yakınından geçen Saya deresinin suyunu kiralama çabasında bulunduğunun anlaşılmasına göre, keşifte incelemede bulunan bilirkişilerin yeniden mütalaaları alınarak, ifadesi alınırken ormancılar tarafından bahçesinde sulama yaparken görülen sanığın sulama veya kanal açmak için ağaç kesmesi gerekip gerekmediği, kesilen ağaçların yeri konumu, kesim şekli ve zeytinliğe mesafesi itibariyle Saya deresinden su almayı kolaylaştırıp kolaylaştırmayacağı kesimlerin ihbarda ifade edildiği gibi bu amaçla kesilmiş olup olmadığı veya ne amaçla kesilmiş olabileceği sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Yedieminde bulunan emval ile ilgili bir hüküm tesis edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/11471, Karar No: 2016/1083, Tarih: 28.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/11471 E.  ,  2016/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 5.495 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olay anında 1.71 promil alkollü ve olayda asli kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 4.155,25 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş; 21.4.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 494,50 TL daha artırarak toplam 4.649,95 TL'nın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, kusuru, tazminat miktarını kabul etmediğini, davacının aynı zamanda müvekkiline ait aracın trafik sigortacısı olduğunu, zarardan kendisinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin alkolün etkisinde kaza yapmadığını münhasırlık olmadığını, ıslah talebinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.121,58 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301. (YTTK 1472.) maddesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

BK'nun 116/1 (TBK 135/1).maddesinde "alacaklılık ve borçluluk sıfatlarının bir şahısta birleşmesiyle borç sona erer" hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında (ZMMS) sigortacı, işletenin 2918 Sayılı KTK'nun 85/1.maddesinde yazılı hukuki sorumluluğunu aynı Kanunun 91/1.maddesi uyarınca üstlenmiş olup gerek 85/1.maddesi hükmü ve gerekse ZMSS Genel Şartlarının 1.maddesi hükmü, ölüm ve cismani zararlar yanında bir şeyin zarara uğraması halinin teminat kapsamında olduğunu öngörmüştür. Buna göre, ZMSS'nın amacı, trafik kazaları

sonucu 3.kişilere verilecek zararların güvence altına alınmasıdır.

Öte yandan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında (ZMMS) sigortacı, işletenin 2918 Sayılı KTK'nun 85/1.maddesinde yazılı hukuki sorumluluğunu aynı Kanunun 91/1.maddesi uyarınca üstlenmiş olup gerek 85/1.maddesi hükmü ve gerekse ZMSS Genel Şartlarının 1.maddesi hükmü, ölüm ve cismani zararlar yanında bir şeyin zarara uğraması halinin teminat kapsamında olduğunu öngörmüştür. Buna göre, ZMSS'nın amacı, trafik kazaları

sonucu 3.kişilere verilecek zararların güvence altına alınmasıdır.

Somut olayda, davacı kasko sigorta şirketine sigortalı dava dışı 3.kişiye ait araç ile davalı adına kayıtlı aracın çarpışması sonucu araçta hasar meydana gelmiştir. Davalı adına kayıtlı araçta davacı sigorta şirketi nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalanmıştır. Davacı, dava dışı sigortalısının zararını karşıladıktan sonra, kendisine trafik sigortalı araç işleteni aleyhinde rücuen tazminat davası açmıştır. Davacı sigorta şirketi, kasko sigortası poliçesi yönünden alacaklı, ZMSS poliçesi yönünden borçlu konumundadır. BK'nun 116/1 (TBK 135/1).maddesindeki alacaklılık ve borçluluk sıfatı davacı sigortacıda birleşmiştir. Her ne kadar davacı, davalının olay anında alkollü olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, ayrıca ağır kusurlu olduğunu, bu hallerin ZMSS teminatı kapsamında bulunmadığını, bu nedenle davalı işletenin verdiği zarar nedeniyle hukuki sorumluluğun müvekkilinde olmadığını ileri sürmüş ise de; dosya kapsamına ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalının kazanın meydana gelmesinde ağır kusurlu olduğu ispatlanmadığı gibi davacıya kasko sigortalı araç sürücüsünün de olayda %25 oranında kusurlu olduğu ve dolayısıyla kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği anlaşılmıştır. Bu durumda davacı, ZMSS poliçesi gereğince davalı sigortalısının dava dışı kasko sigortalısına verdiği zarardan poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumludur. Davacı talebi ve hükmedilen tazminat miktarı ZMSS poliçesi limiti içinde kalmaktadır.

Bu durumda mahkemece, TBK'nun 135/1.maddesi hükmüne göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3342, Karar No: 2024/1345, Tarih: 24.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3342 E.  ,  2024/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/893 E., 2016/218 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Yerköy Şehit ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenci iken 2014-2015 yılı eğitim öğretim stajını ...İlköğretim Okulunda yaptığını, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu (3308 sayılı Kanun) gereğince ödenmesi gereken staj ücretinin davalı kurum tarafından ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 900,00 TL staj ücretinin bankalarca uygulanacak en yüksek faiziyle birlikte, davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dayanak sözleşmenin idari nitelikte olması sebebiyle idare mahkemelerinin görevli olduğunu, talep edilebilecek miktarın hesaplamasının mümkün olması nedeniyle davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını, ayrıca 3308 sayılı Kanun gereğince staj ücreti ödenmesine ilişkin koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın alacak davası olması nedeniyle Mahkemenin yetkili ve görevli olduğu, davanın staj yapıldıktan sonra 5 yıl içinde açılması nedeniyle zamanaşımına uğramadığı, davanın kısmi dava olarak açıldığı, 3308 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinde işletmelerde staj gören öğrencilerin ücret alacakları hususunun düzenlendiği ancak davacının stajını yaptığı okulun "işletme" kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının stajını yaptığı okulun Milli Eğitime bağlı okulun ana sınıfı olduğu, davacının stajını gerek kendi öğretmenleri ve gerekse Milli Eğitime bağlı diğer öğretmenler gözetiminde yaptığı, bu nedenle de ücrete hak kazanamayacağı, ayrıca idarenin öğrencilerin mağduriyet yaşamaması için iyi niyetle stajlarını kendi okulunda tamamlamalarını sağlamasına rağmen staj sırasında ücret istemeyen öğrencilerin mezun olduktan sonra staj ücreti talebiyle dava açmalarının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının stajını yaptığı okulun işletme kapsamında değerlendirilemeyeceği yönündeki kabulün doğru olmadığını, 3308 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde İşletme tanımının yapıldığını, buna göre mal ve hizmet üreten kamu ve özel kurum, kuruluş ve iş yerlerinin işletme kapsamında sayıldığını, müvekkilinin okul döneminde stajını tamamladığını ancak staj yaptığı süre boyunca çalışmasının karşılığı olan ücretin hiçbir şekilde ödenmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarının hukuka aykırı olduğu ileri sürerek, kararın bu kısım yönünden bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3308 sayılı Kanun'un 25 inci maddesine dayalı ödenmeyen staj eğitim ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3308 sayılı Kanun'un 3, 24 ve 25 inci maddeleri.

2. Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği ile Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

1. 3308 sayılı Kanun’da, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde ve Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinde; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. "Staj" ve "Beceri eğitimi" ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanı sıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. 3308 sayılı Kanun’da yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliğinde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

2. Hal böyle olunca, Mahkemece; 2014-2015 yılı eğitim öğretim dönemine ilişkin olarak davacının Yerköy Şehit ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğrenci iken, okul bünyesinde beceri eğitimini alacağı atölye bulunmaması ve beceri eğitimi yapılamadan davacının mezun olmasının mümkün olmaması nedeniyle davalı kuruma bağlı işletmelerde mesleki eğitim (staj) yaptığı ve 3308 sayılı Kanun uyarınca davacıya ücret ödenmesine ilişkin koşulların oluştuğu gözetilerek, talep edilen dönemlere ilişkin olarak, staj yapılan işletmenin işçi sayısı ile 3308 sayılı Kanun'daki asgari ücret oranları, davacı/öğrencinin devam/devamsızlık durumu nazara alınarak staj ücreti alacağının Kanun'da belirtilen esaslara göre hesaplanması için bilirkişi raporu alınması ve varsa davalı idare tarafından yapılan ödemelerin de hesaplanacak tutardan indirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma nedenine göre, davalının hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davacı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde açık olmak üzere,

24.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6450, Karar No: 2010/10235, Tarih: 04.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6450 E.  ,  2010/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hüküm davalı ...’a Tebligat Yasasının 20-21 ve Tüzüğün 28. maddesindeki açıklamaya göre yapılmamış, 2 nolu form kapıya yapıştırıldıktan sonra en yakın komşuya haber verildiğine dair açıklama tebligat parçasına yazılmamıştır. Bu nedenle tebligat geçersiz kabul edilmiştir. Gerekçeli kararın usulünce adıgeçen davalıya tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklenilmesinden sonra tebliğ belgelerinin evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.