muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9936, Karar No: 2013/9034, Tarih: 12.06.2013

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/5911, Karar No: 2021/1822, Tarih: 31.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5911 E.  ,  2021/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek, incelemenin sanık müdafiinin mahkumiyet hükmüne, katılan hazine vekilinin ise vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet kurulmuş ise de; dosyadaki mevcut vergi tekniği raporunun ve delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı kolluk araştırılması yaptırılması, ilgili icra dairelerinden sanığın alacaklı olduğu açık veya kapalı icra dosyalarının araştırılması ve borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına başvurulmasından ve sanık hakkında vergi mükellefi olduğunun tespiti halinde vergi mevzuatına uygun denetime elverişli vergi tekniği ve vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının değerlendirilmesi lüzumu,

2-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8866, Karar No: 2025/4615, Tarih: 19.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/8866 E.  ,  2025/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/423 E., 2023/435 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 09.05.2021 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazasında, davalıya sigortalı araç içinde yolcu olan müvekkilinin yaralandığını, sürekli ve geçici iş göremezliğe uğradığını ayrıca bakıcı gideri talebinde bulunduğunu açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 396.742,23 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ödeme nedeniyle sorumluluklarının sona erdiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur durumuna yönelik tespit yapılması gerektiğini, müterafik kusur ve hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini ve vekalet ücretinin 1/5 olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya sunulan kusur ve maluliyet raporunun ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesap raporunun uygun ve denetime elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 387.512,93 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 5.651,80 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 3.577,50 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 396.742,23 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, davacının hatır için taşındığı gerekçesiyle %20 oranında hatır taşıması nedeniyle indirim yapılmasına, 317.393,78 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.521,44 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.862,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 324.777,22 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ödeme nedeniyle sorumluluklarının sona erdiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun maddi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13815, Karar No: 2014/20836, Tarih: 14.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/13815 E.  ,  2014/20836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2011

NUMARASI : 2011/53-2011/578

S.. Ş.. ve H.. A.. ile Hazine aralarındaki yargılamanın yenilenmesi davasının kabulüne dair Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.12.2011 gün ve 53/578 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı S.. Ş.. ve arkadaşları vekili; Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/63 Esas ve 2000/274 Karar sayılı kararı ile davacılar adına kayıtlı 45 parsel sayılı taşınmazın 872,21 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verildiğini, hükmün onanarak kesinleştiğini, ancak Muğla İdare Mahkemesi'nin 2008/1240 Esas ve 2010/2933 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisinin Kıyı Kanunu ve Yönetmeliklere uygun bir biçimde belirlenmediği gerekçesi ile iptal edildiğini açıklayarak yargılamanın iadesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, cevap dilekçesinde özetle yargılamanın iadesi sebeplerinin gerçekleşmediğini, İdare Mahkemesi kararlarının icra-i etkisinin olmadığını açıklayarak talebin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile "Davanın Kabulü ile, Mahkememizin 1999/63 E, 2000/274 K sayılı ilamın 2. Numaralı hüküm fıkrasının ortadan kaldırılarak, 24/06/2011 tarihli fen bilirkişi raporundaki ekindeki krokiye göre A Harfi ile gösterilen 872,21 m² yerin tapusunun iptali ile davacı adına aynı ada son parsel numarası verilmek üzere tesciline,.... " karar verilmesi üzerine hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre dava; yargılamanın yenilenmesine ilişkindir. Mahkemece, koşulları oluştuğu gerekçesi ile talebin kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacılar vekili, mahkemece hükme esas alınan kıyı kenar çizgisinin Muğla İdare Mahkemesi kararı ile iptal edildiğini, Hazine tarafından açılan davada verilen ve kesinleşen hükmün gerekçesinin iptal olunduğunu ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur. Hazine vekili, 27.01.1999 havale tarihli dava dilekçesinde .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile kumsal alan olarak tescil dışı bırakılmasını istemiş, mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak 45 parsel sayılı taşınmazın 872,21 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması nedeniyle bu bölüme ilişkin tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı S.. Ş.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 12.02.2002 tarih ve 37/1725 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onanmış ve karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine aynı Daire'nin 31.03.2003 tarih ve 3121/3721 Esas ve Karar sayılı hükmü ile istemin reddine karar verilerek aynı tarihte hüküm kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına göre Muğla 1. İdare Mahkemesi'nin 28.10.2010 tarih ve 2008/1240 Esas ve 2010/2933 Karar sayılı hükmü 23.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Yerel Mahkeme'nin 13.09.2000 tarih ve 1999/63 Esas ve 2000/274 Karar sayılı hükmü Jeoloji Bilirkişileri M.... E.., A.. T.. ve S. B.. tarafından düzenlenen 21.04.2000 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edilen kıyı kenar çizgisi esas alınarak kurulmuştur. 20.04.2000 tarihli fen bilirkişi raporunda da idarece çizilen kıyı kenar çizgisi ile Jeoloji Bilirkişi Kurulu'nca düzenlenen kıyı kenar çizgisinin birbirinin aynı olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 375/g maddesinde "Karara esas alınan bir hükmün, kesinleşmiş başka bir hükümle ortadan kalkmış olması..." yargılamanın iadesi sebebi olarak öngörülmüştür. Uyuşmazlık konusu olayda İdare Mahkemesi ilamının, Yerel Mahkemece karar verildikten (19.12.2011) sonra 23.01.2014 tarihinde kesinleştiği dosya kapsamından anlaşıldığı gibi Yerel Mahkeme'nin hükmü yukarıda açıklanan bilirkişi kurulu tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi esas alınarak kurulmuş olup, İdare Mahkemesi'nce iptal edilen İdarece tespit edilen kıyı kenar çizgisi tek başına hükme dayanak teşkil etmemiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.1997 tarih, 1996/5 Esas, 1997/3 sayılı Kararında ".. . kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevi Adli Yargıya aittir. Ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde İdari Yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya İdari Yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin Adli Yargı tarafından saptanması gerektiğine..." karar verilmiştir. İçtihadı Birleştirme Kararına göre İdarenin çizdiği kıyı kenar çizgisi mahkemeye bağlayıcı nitelikte değildir. Mahkemeler teknik bilirkişilere kıyı kenar çizgisi çizdirerek bilirkişilerce belirlenen bu kıyı kenar çizgisine esas alarak hüküm kurabilirler. Yukarıda tarih ve numarası açıklanan Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait dava dosyasının keşfi sırasında, kıyı kenar çizgisi 3621 sayılı Kanunu'nun 5 ve 9. maddeleri uyarınca mahkemece uzman bilirkişiler aracılığı ile tespit edilmiş, 45 parselin 872,21 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, bu bölümün tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmiştir. Başka bir anlatımla; yargılamanın yenilenmesine konu dava dosyasında, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinde 1987 yılında onaylanarak kesinleşen ve idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi esas alınmamış, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Mahkemece zemin üzerinde uzman bilirkişiler aracılığı ile bizzat belirlenmiştir. Muğla 1. İdare Mahkemesi'nin 2008/1240 Esas ve 2010/2933 Karar sayılı iptal kararı 1987 yılında idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin işlemin iptaline yöneliktir. Yargılamanın yenilenmesine konu dava dosyasında, kıyı kenar çizgisi Mahkemece uzman bilirkişiler aracılığı ile belirlendiğine, 1987 yılında idarece yapılan kıyı kenar çizgisi esas alınmadığına ve Muğla İdare Mahkemesi'nin iptal hükmü idarece belirlenen işlemin iptaline ilişkin bulunduğuna göre, aşamalardan geçerek kesinleşen Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.09.2000 tarih 1999/63 Esas, 2000/274 Karar sayılı ilamı halen ayakta olup, Mahkemece belirlenen kıyı kenar çizgisini değiştiren ya da ortadan kaldıran bir hüküm bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, Muğla İdare Mahkemesi'nin iptal kararı Bodrum Asliye Hukuk Mahkemesi'nin vermiş olduğu kararı etkileyecek mahiyette olmadığı gibi, kesinleşmiş önceki

ilamda idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar edilmediğinden yargılamanın yenilenmesi koşulları da oluşmamıştır.

Hal böyle olunca; yargılamanın yenilenmesi koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden bahsedilemez. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

ilamda idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar edilmediğinden yargılamanın yenilenmesi koşulları da oluşmamıştır.

Hal böyle olunca; yargılamanın yenilenmesi koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden bahsedilemez. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3752, Karar No: 2013/7785, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3752 E.  ,  2013/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %88 daha değersiz olduğunu kabul eden inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmaz ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmaz ile değerlendirmede esas alınan taşınmaz imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu belirlenen bedelden % 40 oranında DOP indirilmemesi gerektiği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/3397, Karar No: 2024/6557, Tarih: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/3397 E.  ,  2024/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/623 E., 2022/24 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 27.10.2021 tarihli karar ile taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebep olan sanık hakkında temel cezanın TCK'nın 89/4 maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, TCK'nın 89/1. maddesi gereği tayini ile sonrasında TCK'nın 89/2. ve 89/4. maddeleri uygulanarak cezanın belirlenmesi sebebiyle hüküm bozulmuş, yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 9600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve kusur durumunun hatalı tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü saat 01:05 sıralarında sanık ..., idaresindeki otobüs ile meskun mahalde, 13 metre genişliğinde, bölünmemiş, iki yönlü, asfalt kaplama aydınlatması bulunmayan, zemini yağmur sebebiyle ıslak yolda seyri sırasında olay mahalli kavşağa geldiğinde, mevcut hızı ile kavşağa yaklaştığı, kavşağın eşdeğer kollu kavşak olduğunu dikkate almadan sağ taraftan gelen ve ilk geçiş hakkına sahip katılan ...'ın aracına aldığı fren tedbirinin de yetersiz kalması sebebiyle çarptığı, sanığın idaresindeki otobüse ait çarpma öncesi ve sonrası olmak üzere 19 metre fren izi saptandığı, kaza sebebiyle katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek ve 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Temel cezanın belirlenmesi sırasında gösterilen Kanun maddesinin TCK'nın 22/4. maddesi olduğu, temel cezanın doğru şekilde belirlendiği ve olayda bilinçli taksir koşulları oluşmadığından tebliğnamenin bozma öneren ilk görüşüne iştirak edilmemiştir.