muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1345, Karar No: 2016/2332, Tarih: 03.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1345 E.  ,  2016/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle ... Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/327 esas, 2015/102 sayılı kararını müteakip, bu kez .... Çocuk Mahkemesince verilen 23/06/2015 tarihli ve 2015/694 esas, 2015/477 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 14/07/2015 tarihli ve 2015/956 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 06/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12078-2015-E.23071/72555 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 14/07/2015 tarihli ve 2015/956 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8099, Karar No: 2023/812, Tarih: 22.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8099 E.  ,  2023/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2014 tarihli, Esas No: 2014/5167, İddianame No:2014/1681 sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında, suç tarihinde kapı zorlanmak suretiyle ikametgaha girilerek, şikâyetçi beyanına göre evin karıştırılarak maddi değeri olmayan imitasyon takıların hırsızlandığı, daha sonra takıların evin balkon terasında yere atılmış halde bulunduğu, aynı binada oturan tanıklar ... ve ...'un beyanına göre şüphelinin açık kimliği tespit edilemeyen şüpheli ile birlikte binaya girdikleri, tanıkları görünce binanın çatı katının kiralık olduğunu, kiralamak için geldiklerini söyledikleri, tanık ...'ın merdivenlerden yukarı çıkmaya çalıştığı esnada çıkmasını önlemek için önünde durarak engelledikleri, bu sırada apartmandan çıktıkları, tanıklar tarafından şüphelinin teşhis edildiği, şüphelinin savunmasında, suç tarihinde ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde olduğunu beyan etmiş ise de, şüphelinin kadın doğum hastanesinde saat 16.00 sıralarında muayeneye girdiği, 16.06 sıralarında ise muayeneden çıktığı, hırsızlık eyleminin ise 17.04.2014 tarih ve saat 14.15 sıralarında gerçekleştiği tespit edildiği, şüphelinin şikâyetçinin konutunda hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği, imitasyon ziynet eşyasının imitasyon olduğunu görerek evin teras balkonuna atarak hırsızlık ürününü iade ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/1.b.1, 168/1, 53/1 maddeleri gereğince dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62, 53, 116/1, 62, 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün ve 5 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, 13.05.2016 yazı işleri müdürü havale tarihli dilekçesinde sadece dosyayı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62, 53, 116/1, 62, 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün ve 5 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, 13.05.2016 yazı işleri müdürü havale tarihli dilekçesinde sadece dosyayı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.17.04.2014 tarihli, olay yeri inceleme raporunda, 3 katlı binanın 3. katındaki ikametin çelik kapısında zorlama izinin bulunmadığı, yatak odasındaki eşyaların karıştırıldığı, bir üstteki çatı katında1 adet zincir ve 2 çift küpeden oluşan imitasyon eşyaların yere atılı halde bulunduğu, mukayeseye elverişli delile rastlanmadığı belirtilmiş, katılan zarar ve ziyanının bulunmadığını söylemiştir.

2.Katılan saat 09.30 sıralarında işe gitmek için evden ayrılmış, binanın 2. katında oturan tanık ..., saat 14.00 sıralarında üst katında oturan eltisi ...'in evinden tıkırtılar gelmesi üzerine merdiven boşluğuna çıktığını, üst kata doğru baktığında görse tanıyabileceği ve birinci şahsın esmer tenli, 1.65 m. boylarında, beyaz tişörtlü, 2. şahsın zayıf, 1.70 m. boylarında siyah saçlı, çantasını çapraz şekilde taşıyan şeklinde eşgal bilgisi verdiği iki bayan şahsın kendisine ev aradıklarını söyleyerek, önünde durmak suretiyle üst kata çıkmalarını engellediklerini, şahıslar binadan çıktıktan sonra eltisinin kapısının açık olduğunu gördüğünü söylemiştir.

Tanık ... duruşmadaki beyanında "Polisin getirdiği resimlerden sanığı teşhis etmiştik" demiştir.

3.Görgü tanığı ... hemen aynı mahallede oturan katılanın babası ...'a haber vermiş, tanık ...'ın verdiği eşgal bilgisi doğrultusunda etrafta araştırma yapan tanık ..., sanığı ve yanındaki şahsı görmüş, soruşturma aşamasındaki beyanında birincisi 1.65-1.70 m. boylarında, 100-110 kg civarında, beyaz kısa kollu tişört bulunan, esmer tenli, siyah saçlı bayan, ikinci şahsı ise 165. -170 m. boylarında , 40-45 kg, açık renk gömlek, kot pantolon ve kahverengi kol çantalı olarak tarif etmiş, kiralık ev aradıklarını söyleyen şahıslarla konuşmuş, ancak evde hırsızlık olayından emin olmadığından, şahısları tutmaya çalışmamış, gitmelerine izin vermiş, yüz yüze konuştuğu için birini tanıyabileceğini söylemiştir.

4.Tanığın verdiği bilgilerin daha önceden kolluk görevlilerince tanınmakta olan sanığınkine uyması nedeniyle, 25.04.2014 tarihli teşhis tutanağına göre tanık ..., yaptırılan teşhis işleminde sanığı teşhis etmiştir.

5.Sanık soruşturma aşamasında, suç saati olan saat 14.00 sıralarında ... Devlet Hastanesi ... Kadın ve Çocuk Doğum Hastanesinde bulunduğunu belirttiğinden, soruşturma aşamasında hastane kamera kayıtlarının CD'ye aktarılarak gönderilmesi istenilmiş olup, CD dosya içerisinde yer almaktadır.

5.Sanık soruşturma aşamasında, suç saati olan saat 14.00 sıralarında ... Devlet Hastanesi ... Kadın ve Çocuk Doğum Hastanesinde bulunduğunu belirttiğinden, soruşturma aşamasında hastane kamera kayıtlarının CD'ye aktarılarak gönderilmesi istenilmiş olup, CD dosya içerisinde yer almaktadır.

6. 06.06.2014 tarihli CD izleme tutanağında; sanığın 17.04.2014 günü saat 16.00'da, hastaneye giriş yaptığı, acil girişini kayıt altına alan kamerada ise saat 16.00 da muayeneye girdiği, saat 16.06'da muayeneden çıktığı, saat 16.07'de hastaneyi terk ettiği, Hastanenin güvenlik görevlileri ile yapılan telefon görüşmesinde kamera kayıtlarının güncel saatle aynı olup olmadığı sorulduğunda, 06.06.2014 tarihi saat 01.40 itibarıyla saatlerin güncel olduğu, fakat geriye doğru net bir bilgilerinin bulunmadığı, ancak yapılan saat değişikliklerinin tutanak altına alındığı, hastanenin idari kısmından bu tutanakların adli kurum tarafından talep edilmesi durumunda temin edilebileceğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

7.Dosya içerisinde mevcut ... Devlet Hastanesinin 17.04.2014 tarihli mutemed alındısı belgesine göre, saat 15.07 'de sanık hakkında ayaktan muayene ve rapor gelirleri makbuzu düzenlendiği görülmektedir.

8.Yine aynı hastanece tanzim olunan Folyo Fatura başlıklı belgeden sanığın, 17.04.2014 tarihinde saat 15.03'de acil çocuk polikliniğine, saat 15.08'de kadın hastalıkları ve doğum polikliniğine giriş yaptığı anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tüm dava dosyası kapsamı, tanık beyanları, teşhis tutanağı, Hastane kayıtları dikkate alındığında sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz talepleri reddedilmiş, tanıkların beyanına göre konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Ancak;

1.Katılanın soruşturma aşamasındaki 17.04.2014 tarihli beyanında, eve geldiğinde çekmecelerin karıştırılmış olduğunu, yatak odası komidin çekmecesinde bulunan siyah renkli karton kutunun yerinde olduğunu, içerisindeki maddi değeri olmayan itimasyon takıların yerinde olmadığını, bu takıların balkon terasında yere atılmış olarak gördüklerini söylediği, tanık ...'in de üst kattan tıkırtılar gelmesi üzerine yukarıya çıkmak istediğinde iki kişinin merdivenin girişinde olduğunu ve kendisini yukarıya çıkartmadıklarını beyan ettiği, sanığın yanındaki kimliği tespit edilemeyen şahıs ile birlikte, tanığın kendilerini yakalamasından korkarak çekmeceden aldıkları takıları atarak, eşyaları hakimiyet alanlarına geçiremeden evden kaçtığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2.Sanığın henüz hakimiyet alanına geçiremediği suça konu eşyaları, evden çıkmadan atarak kaçması şeklindeki olayda, rızai bir iadeden sözedilemeyeceğinden sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7581, Karar No: 2013/14332, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/7581 E.  ,   2013/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.11.2012 tarih ve 2012/16431-33717 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5840, Karar No: 2018/6560, Tarih: 12.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5840 E.  ,  2018/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait dosya içerisinde bulunan asıllarının incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirketlerin yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre ise; sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan davada, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2926, Karar No: 2016/12925, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2926 E.  ,  2016/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Alacak Davasının bozma ilamı üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde ; davacının kaçak elektrik kullanmadığını, 14/06/2011 tarihli faturadan 17/12/2011 tarihli faturaya kadar toplam 18.761,83 TL tutarındaki kaçak kayıp bedelinin tahsil edildiğini belirterek 21.997,83 TL'nin her faturanın son ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın redddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiş ; Dairemizin 22.12.2014 Tarih 2014/7584 Esas 2014/16943 Karar Sayılı ilamıyla" 17.06.2016 Tarihli 6719 sayılı kanunun yürürlüğü öncesinde benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 Tarihve 2013/7-2454 Esas 2014/679 sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesine göre “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre Kayıp-Kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulaması 4688 sayılı Yasanın 1/1, 4-1, 6446 sayılı Kanunun 5/1, 17/ç, 27, geçici 1., 5496 sayılı Kanunun 6, geçici 9 ve ilgili yönetmelikler ve ... Kurul Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arzedilen kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından buna göre bu tarihteki mevcut düzenlemenin ... na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi verilmediğinden özellikle kaçak (Elektrik enerjisinin hırsızlanması )

bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin tüketicilerden alınması mevcut mevzuat kapsamında hukuka aykırı olduğu belirtilerek ; uzman bilirkişi raporu alınarak davacıdan tahsil olunan kayıp kaçak bedelinin tespiti ve sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken eksik incelemeye dayalı red kararı verilmesi isabetsiz görülerek bozma konusu yapılmıştır .