muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5966, Karar No: 2022/6681, Tarih: 07.11.2022

4. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

4.1. Hükmün istinaf yolu ile incelenmesi davalı Hazine vekilince talep edilmiştir.

4.2. Bölge adliye mahkemesince; davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. TEMYİZ

5.1. Davalı Hazine vekili kararı temyiz etmiştir.

5.2 Temyiz Nedenleri

5.2.1. Yerel mahkemece verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın Yargıtay kararlarında belirtilen tüm şartların gerçekleşmediğini, dava konusu taşınmazın ticari alanda kaldığını, ancak; Belediyenin Meclis kararında arsa sahibi isterse alt kat ticari üst kat konut alanı olarak bina yapabilir dendiğini, fakat söz konusu taşınmazın konut alanı olarak değerlendirilebileceği anlamına gelmediğini, bilirkişi raporunda bu durumun gösterilmediğini ve değerlendirilmediğinden bahisle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

6.YARGITAY KARARI

6.1. Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. Somut olaya gelince, davaya konu taşınmazın dosya arasındaki tapu kaydına göre Hazine taşınmazın tam maliki olmayıp, dava dışı ... ... isimli kişiyle paydaş durumdadır. Taşınmazın tapuya kayıtlı toplam büyüklüğü ise, 1.977,55 metrekaredir.

Verilen bu bilgiler ışığında; mahkemece kabul kararı verilirken Hazinenin tapuda kayıtlı hisse miktarı üzerinden, tahsise konu alanın DOP kesintisi yapıldıktan sonra bulunacak miktarı oranlanmak suretiyle tapu iptal ve tescil hükmü kurulması gerekirken, Hazinenin tüm taşınmaz üzerinde tam malik olduğu yanılgısıyla hisselendirme yapılması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece, güncel tapu kaydı da getirtilerek Hazinenin taşınmazdaki pay oranı belirlenmeli, tahsise konu miktarın DOP kesintisi yapılmalı ve daha sonra Hazinenin payı üzerinden iptal edilecek tahsis konusu miktarın pay hesabı yapılmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle verilen hükmün, açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

7.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, HMK 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 07.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3188, Karar No: 2014/10026, Tarih: 10.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2012/3188 E.  ,  2014/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın 12.11.2009 tarihinde saat 05.00 sularında olayın meydana geldiğini beyan etmesi, olay tutanağında saat 04.55’te haber merkezinin konut dokunulmazlığını bozma olayının meydana geldiğini bildirdiğinin belirtilmesi, olay tutanağının düzenlenme saatinin 05.20 olması ve UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin 06.36'da doğduğu, yaz saati uygulamasının bulunmadığı ve gece vaktinin 05.36'da bittiğinin anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma eyleminin gece işlendiği kabul edilerek yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 116/4. maddesi ile uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6062, Karar No: 2023/8979, Tarih: 28.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6062 E.  ,  2023/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/98 E., 2015/62 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2014 tarihli ve 2014/16529 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/98 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, müvekkilinin mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine ve bilebilecek konumda olmadığına, mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olup olmadığının araştırılmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, müvekkilinin mağdureye organ soktuğuna dair delil bulunmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, müvekkilinin mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine ve bilebilecek konumda olmadığına, mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olup olmadığının araştırılmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, müvekkilinin mağdureye organ soktuğuna dair delil bulunmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle mağdure beyanı, DNA inceleme raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verildiğine ve kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Antalya ili Kemerağzı Mahallesi ... Antalya adresinde bulunan ... Otelde barmen/garson olarak çalışan sanığın, aynı otelde annesi ve kız kardeşi ile birlikte konaklayarak tatil yapan 20.04.2000 doğumlu onbeş yaşından küçük olan mağdureyle tanıştıkları, mağdurenin annesinin kendi telefonu ile sanıkla kızı olan mağdurenin fotoğraflarını çektiği ve daha sonra mesajla sanığın telefonuna gönderdiği, sanığın mağdureye cep telefonundan "Gözlerin güzel, seni çok güzel buluyorum" türünden mesajlar gönderdiği, "İki gün izinliyim, şehir dışına birlikte gidebilir miyiz? şeklinde sorduğu, ayrıca telefonla konuşmak istediğini söylediği, mağdurenin sanığın bu tekliflerini kabul etmediğini söylediği, 24.07.2014 günü mağdure ve ailesinin tatillerinin son günü olduğu, saat 12:00 de odayı terk etmek zorunda oldukları, mağdurenin odayı boşaltma saatlerinden önce saat 11.00 sıralarında birşeyler içmek için otelin lobisine geçtiği, sprayt içtiği, akabinde tuvalete gittiği, sanığın mağdurenin arkasından giderek tuvaletin dışında mağdureyi öpmeye başladığı, akabinde tuvaletin içerisine ittirip mağdureyi öptüğü, mağdureyi zorla konferans salonuna götürdüğü, mağdurenin istemediğini söylemesine rağmen sanığın ayaktayken mağdurenin poposunu çimdiklediği, sıktığı, pantolonunu çıkarıp mağdureyi yere yatırarak öpmeye başladığı, mağdurenin külotunu çıkardığı, mağdurenin memelerini ve poposunu ellediği, memesini ısırdığı, penisiyle mağdurenin vajianasına dıştan dokunduğu, boşaldığı ve menisini otelin havlusuyla sildiği, sanığın konferans salonundan dışarıya çıktığı, mağdurenin de konferans salonundan dışarıya çıkarak olayı otelin yetkililerine ve annesine anlatmasıyla intikal eden olayda, Mahkemece tüm dosya kapsamı gözetilip sanıkla mağdure arasında cinsel birleşmenin gerçekleştiği yönünde şüphe bulunduğu kabul edilerek sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı anlaşıldığından, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerekmiştir. Hükümleri temyiz edebileceğine ilişkin Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Mağdurenin beyanı, raporlar, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü mağdureye yönelik istismar eyleminini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü sanığın, cinsel istismar eylemi dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/98 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9218, Karar No: 2024/4259, Tarih: 02.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9218 E.  ,  2024/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/215 E., 2015/239 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... Hakkında Hakaret; Sanık ... Hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'a Muhalefet; Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde;

Hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanık ... ile sanık ... müdafinin temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Silahla Tehdit; Sanık ... Hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'a Muhalefet; Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a (5 kez), 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşı süresinin, karar tarihi olan 22.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

02.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13529, Karar No: 2010/10519, Tarih: 01.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13529 E.  ,  2010/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un , 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 80.maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Bakırköy 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2007 tarihli ve 2004/365 esas, 2007/257 sayılı kararının, Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 30.06.2008 tarihli ve Esas, sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin, aynı Mahkemenin 16.11.2009 tarihli ve 2004/365 esas, 2007/257 sayılı ek kararına yönelik itirazın keza reddine dair, Bakırköy 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2009 tarihli ve değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre; sanığın 2000 yılının 11 ve 12.ayları katma değer vergisi beyanları ile ilgili sahte fatura düzenlemek suretiyle kaçakçılık suçunu işlediğinden bahisle İstanbul Defterdarlığı Vergi Denetmenleri Bürosu Başkanlığınca düzenlenen 14.07.2004 tarihli, sayılı Vergi inceleme raporu ve aynı tarihli sayılı Vergi Suçu Raporu üzerine sanık hakkında kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine dair karar verildiği, ancak hükümden sonra vergi inceleme raporunda belirtilen iddiaların doğrulanmadığından bahisle usulsüz kesilen cezaların iptaline ilişkin İstanbul 1 Nolu Vergi Mahkemesinin 30/10/2006 tarihli,sayılı kararı ile bu kararın onanmasına dair Danıştay 4.Dairesinin 26/06/2008 tarihli, esas,sayılı ilamının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311.maddesi kapsamında yeni bir delil olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde Isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13.04.2010 gün ve sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının bila tarih ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi istemini içerir dilekçe ekinde sunduğu delillerin CMK’nın 311/1-e maddesi kapsamında gerek yalnız başına, gerekse önceden sunulan delillerle birlikte gözönüne alındıklarında, sanığın beraatini veya daha hafif bir ceza ile cezalandırılması sonucunu doğurmayacak ve kesinleşmiş hükmü etkileyebilecek nitelikte yeni bir delil olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 gün ve esas, sayılı ek kararına yönelik vaki itirazın reddine dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2009 gün ve değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik

bulunmadığı cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/321, Karar No: 2017/412, Tarih: 17.10.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/321 E.  ,  2017/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 26.09.2011

Sayısı : 119-229

Ülkeye yasak nitelikte silah sokma suçundan sanık ...'in 6136 sayılı Kanunun 12/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 52/2, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.09.2011 gün ve 119-229 sayılı hükmün, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 31.12.2013 gün ve 28252-30178 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 10.03.2014 gün ve 396066 sayı ile;

"...05.03.2011 günlü 'Tutanak' içeriğinde özetle; 05.03.2011 günü saat 18.00 sıralarında THY firmasında özel güvenlik görevlisi olarak çalışan ... isimli personelin, THY’nin TK06 sefer sayılı Chicago uçağıyla İstanbul’a gelen ... adlı yolcunun valizinde 4 adet tabanca olduğunu ve ne yapacağını bilemediğinden bahisle müracaat ettiği, adı geçenin valizi açılarak yapılan incelemede suça konu 4 adet tabanca ile tabancalara ait 5 adet şarjörün bulunduğu ve yasal işlemlerin devamı için Araştırma Büro Amirliğine teslim edildiği belirtilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; 12 yıldır Amerika Birleşik Devletlerinde bulunduğunu, ikamet ettiği Wisconsin eyaleti Pewaukee şehrinde bir özel güvenlik şirketinde çalıştığını, söz konusu silahların kendisine ait olduğunu ve yaşadığı ülkede ruhsat gerektirmediğinden Türkiye’ye getirmekte bir sakınca görmediğini, bu konuda THY yetkilileri tarafından kendisine bir bildirimde de bulunulmadığını, silahların çantada olduğunu kendilerine bildirdikten sonra silah teslim tutanağı ile 'check-in' yaptırarak THY görevlilerine teslim edip uçağa bindiğini, öncesinde görevli tarafından 1 silah için beyanda bulunmanın yeterli olacağının söylendiğini ve bu nedenle 1 silaha ilişkin belge düzenlediğini ancak silahların zaten bir kutu içerisinde olduğunu, İstanbul’a indiğinde valizini beklemeye başladığını, gelmemesi üzerine THY ofisine durumu bildirdiğini, ardından bir özel güvenlik görevlisinin valizleri ile birlikte gelerek kendisini polise götürdüğünü, silahlardan 2 tanesini ruhsata bağlayacağını, diğer 2 tanesini ise geri götüreceğini beyan ile suç kastının olmadığını ifade etmiştir.

Dosya içerisinde mevcut belgelerden, savunma doğrultusunda suça konu silahların sanık tarafından yaşadığı ülkede yasal yollardan fatura karşılığı alındığı anlaşılmaktadır.

Türk Hava Yolları’nın 27.04.2011 tarihli yazısı içeriğine göre, İstanbul’a gitmek üzere Chicago’dan uçağa binen sanığın silah bildirimine ilişkin mesajın İstanbul’a iletildiği ifade edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut belgelerden, savunma doğrultusunda suça konu silahların sanık tarafından yaşadığı ülkede yasal yollardan fatura karşılığı alındığı anlaşılmaktadır.

Türk Hava Yolları’nın 27.04.2011 tarihli yazısı içeriğine göre, İstanbul’a gitmek üzere Chicago’dan uçağa binen sanığın silah bildirimine ilişkin mesajın İstanbul’a iletildiği ifade edilmiştir.

01.06.2011 tarihli duruşmada tanık olarak dinlenen özel güvenlik görevlisi ... ifadesinde, bu mesaj üzerine valizi karşıladığını, ne yapacağını bilmediği için Dış Hatlar Büro Amirliği’ne götürdüğünü belirtmiştir.

05.03.2011 tarihli tutanağa göre, suça konu 4 adet tabanca, sanığa ait valizlerin birisinde ve bir arada bulunmuştur. Dosya kapsamından, sanık tarafından İstanbul’a gelişte yalnız 1 adet tabancaya ilişkin beyanda bulunduğu belgelenmiş ise de, suç konusu tüm tabancaların kolluk görevlileri tarafından valizlerden birisinin içerisinde ve bir arada bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum, Chicago’dan İstanbul’a gelmek isterken orada bulunan görevlilerin 1 silah için beyanda bulunmanın yeterli olacağına dair sanık savunması ile uyumludur. Zira, silahları beyan dışı ülkeye sokmak iradesinde olan sanığın, bu silahları beyan ettiği silah ile aynı valizin içerisinde ülkeye sokmasının aksi bir izahı bulunmamaktadır.

Suçun oluşumu kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

CGK'nun 11.5.1992 gün ve 1992/8-82-147; 27.6.1994 gün ve 1994/8-165-189 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, 6136 sayılı Yasanın 12. maddesinin uygulanabilmesi için failin çok sayıda silahı yurda sokma, bu silahları satma, başkalarına verme, nakletme veya bu eylemlere aracı olma kastının bulunması gerekmektedir. Kastın belirlenmesi açısından ise yasa dışı bir örgüte aidiyet veya yasa dışı faaliyetlere yönelik bir amacı gerçekleştirme gibi tehlikelilik gösterir boyut ve nitelikler üzerinde durulmalıdır.

Somut olayda, sanığın bu silahları satma amacıyla yurda getirdiği ve satma girişiminde bulunduğuna dair yeterli bir delil yoktur. Sanığın kanıtlanan eylemi yetkili makamlardan izin almadan silah ve şarjörleri ülkeye sokmaya kalkışmaktan ibarettir.

Bu anlamda sanıkta yurda kaçak silah sokma, silah ticareti ve kaçakçılığı yapma kastının olmadığı, dolayısıyla atılı suçun manevi unsurunun somut olayda gerçekleşmediği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Dairenin onama ilamının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Dairesince, 04.04.2014 gün ve 7795-8696 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI