muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5876, Karar No: 2022/6849, Tarih: 31.05.2022

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 320 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacının iş sözleşmesi haksız ve sebepsiz yere feshedilmesine rağmen tazminatının ödenmediğini, duruşmaya mazeret dilekçesi gönderilmesine rağmen dikkate alınmadığını, ayrıca dava değeri 10,00 TL olmasına rağmen 4.080,00 TL karşı vekâlet ücretine hükmedildiğini, söz konusu dava değerini dahi aşan vekâlet ücreti ve haksız olarak müvekkile yüklenen yargılama giderleri yönünden de kararın hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile:

"...

Somut olayda, ilk derece yargılaması sürecinde davacı tarafça davanın takip edilmemesi üzerine 06/07/2021 tarihinde HMK 150.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Davacı vekili istinaf dilekçesinde, mazeret dilekçesi gönderdiklerini ileri sürmüş ise de davanın açılmamış sayılmasına karar verilen duruşmasında böyle bir mazeret bildirilmemiştir. İşlemden kaldırılmasına karar verildiği tarihteki mazereti de duruşma saatinden sonra uyap portalından düzenlenerek dosyaya gönderildiği evrak işlem kütüğünden tespit edilmiştir. Zira bu mazerete binaen eski hale getirme yoluna da gidilmemiştir. Dolayısıyla, 06/07/2021 tarihli davanın işlemden kaldırılması kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı gibi ikinci kez takipsiz bırakılması sonucu HMK 320/4.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.

Vekalet Ücreti Yönünden Yapılan Değerlendirmede;

Dava işçilik alacağından kaynaklı eda davası olup, 10 TL talepli belirsiz miktar alacak davası olarak açılmıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılması halinde hükmedilecek vekalet ücreti düzenlenmiş olmakla birlikte tarifenin 13. Maddesine uygun olarak dava değeri ile orantılı nispi vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin hüküm bakidir. Çünkü, 7.maddenin 1.fıkrasının ilk cümlesinde öncelikle vekalet ücretinin hükmedilme şeklini düzenlemiş, 2.cümlesinde ise limit konulmuştur. Hal böyle olunca, talebi aşar şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup ..." gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının vekâlet ücreti yönünden kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; davacının iş sözleşmesi haksız ve sebepsiz yere feshedilmesine rağmen tazminatının ödenmediğini, taraflarınca mazeret dilekçesi gönderilmesine rağmen dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararında tarafları lehine 10,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin usule, esasa ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Tarife hükümleri gereğince taraflarına tam ve maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesince verilen kararın isabetli olup olmadığı ve davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 320 nci maddesi, İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7 nci maddesi ve 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

HARÇ - Davacı

80,70 TL O.H.

80,70 TL P.H.

00,00 TL

TH

HARÇ - Davalı

80,70 TL O.H.

80,70 TL P.H.

00,00 TL

GD
Yargıtay — Esas No: 2015/23825, Karar No: 2017/11249, Tarih: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23825 E.  ,  2017/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 12/05/2011 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle atılı her iki suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 ve 333/a maddelerinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5009, Karar No: 2020/4203, Tarih: 30.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5009 E.  ,  2020/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacının hak sahibi olduğunu ileri sürdüğü dava dilekçesinde belirtilen dükkan vasıflı taşınmazı, davalının, dava dışı ... isimli şahsa kiralayıp gelir elde edildiğini beyanla davalının anılan taşınmaza elatmasının önlenmesine, 4.850,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davaya konu ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 288 ada 7 parsel sayılı taşınmazda ... Pasajında bulunan 1 nolu krokide dükkan vasfındaki taşınmaza davalı kurumun vaki müdahalesinin meni ile müdahale süresi kapsamında oluşan 4.850,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK'nin) 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda, dosya içerisindeki 02.11.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı kalemle “dava konusu dükkanın yeri” olarak belirtilen alanın hangi parsel içerisinde bulunduğu açıkça belirtilmemiş olup, anılan rapor bu haliyle infaza elverişli değildir. Ayrıca tarafları aynı olan ve dava konusu dükkanın üzerinde bulunduğu parsel ile komşu parsellerin davaya konu edildiği ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/50 Esas sayılı dosyası içerisindeki fen bilirkişi raporunun incelenmesinde, eldeki davaya konu dükkanın 287 ada 1 nolu parsel içinde kaldığı, eldeki davada ise Mahkemece davaya konu yerin 288 ada 7 parsel üzerinde bulunduğundan bahisle hüküm kurulmuş olduğu anlaşıldığından, bu husustaki çelişkinin de açıklığa kavuşturulması gerekir. Az yukarıda açıklanan HMK'nin 297. maddesi uyarınca infaza elverişli biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde dava konusu dükkanın hangi parsel üzerinde bulunduğu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15727, Karar No: 2023/2203, Tarih: 14.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15727 E.  ,  2023/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2019/307 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 inci maddenin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 3 ay hapis ve 21.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2019/324 Esas, 2021/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan sanığın kemer tokası ve iç çamaşırının arasından çıkardığı kutu içindeki 60 adet MDMA içeren hapı polislere teslim ettiği, sanık savunması ve ele geçen madde miktarı, ele geçiriliş şekli gerekçesiyle, hakkında herhangi bir ihbar ve arama kararı bulunmadığı aşamada kendi rızası ile suça konu maddeleri teslim ettiği için etkin pişmanlık hükmü uygulanmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, tutanak tanıklarının beyanları, ele geçen madde miktarı ve ele geçiriliş şekli nazara alınarak sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükmünün uygulanması eleştirilip istinaf başvurusunun

esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, tutanak tanıklarının beyanları, ele geçen madde miktarı ve ele geçiriliş şekli nazara alınarak sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükmünün uygulanması eleştirilip istinaf başvurusunun

esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2019/324 Esas, 2021/390 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13080, Karar No: 2015/21500, Tarih: 30.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13080 E.  ,  2015/21500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.03.2015 gün ve 526/137 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

... A R A R

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan101 ada 395, 419, 437, 438 ve 439 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısımların tapu kayıtlarının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 101 ada 395 parsel sayılı taşınmazın 15,58 m2'lik kısmının; 101 ada 438 parsel sayılı taşınmazın 46,76 m2'lik kısmının; 101 ada 439 parsel sayılı taşınmazın 218,07 m2'lik kısmının; 101 ada 437 parsel sayılı taşınmazın 112,60m2'lik kısmının; 101 ada 419 parsel sayılı taşınmazın 16,73 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısımların tapu kayıtlarının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bir jeoloji mühendisi bilirkişi ve bir fen bilirkişi ile dava konusu taşınmazlar başında keşif yapılmış, dosyaya sunulan 26.03.2015 tarihli jeolog bilirkişi raporunda, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin çakıştığı belirtilmiştir. Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisi dava konusu taşınmazlara uygulanarak 22/02/2015 tarihli fen bilirkişi raporu ile taşınmazların kıyı kenar çizgisine göre durumu belirlenmiş, aynı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Keşfe katılan jeoloji mühendisi bilirkişi ise gözleme dayalı değerlendirmeler yapmış, ancak kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bilimsel bir araştırma yapmamıştır. Uzman bilirkişiler vasıtasıyla kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadan sadece idare tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmazlara uygulanması suretiyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, Hazinenin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazineyi bağlamayacağından söz edilemez. Ayrıca, kesin delilin de aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı tartışmasızdır.

Diğer yandan, Hazinenin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazineyi bağlamayacağından söz edilemez. Ayrıca, kesin delilin de aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı tartışmasızdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; önceki bilirkişlerden farklı 3 jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ... mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması gerekir. Ayrıca; dava konusu taşınmazlar kadastro tespiti sırasında uygulanan tüm tapu kayıtları getirtilerek Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediğinin araştırılması, Hazinenin taraf olduğu bir dava sonucunda sicil oluştuğunun belirlenmesi halinde tarafı olan Hazineyi bağlayacağının gözetilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6523, Karar No: 2018/2243, Tarih: 08.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/6523 E.  ,  2018/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ili, ... ilçesi, ... ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen... Konutları A-2 blok 57 numaralı konutun su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, bu aşamada davalı kurum görevlileri tarafından haksız olarak toplamda 4.800,00 tutarında, kanal katılım ve şebeke hisse bedeli talep ve tahsil edildiğini ve ancak bundan sonra abonelik işlemlerinin gerçekleştirildiğini belirterek, hukuka ve hakkaniyete aykırı olarak alınan 4800 TL'nin iadesini talep etmiştir.

Davalı, davacıdan tahsil edilen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87,88,89. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi olduğunu, davacının su şebekesi ve kanal hizmetinden yararlanmaya başlayan ilk malik olduğunu, bu nedenle ilgili bedelin davacıdan tahsili gerektiğini, ilgili bedelin abonelik tarihinde yürürlükte olan yönetmelikteki formüle göre hesaplandığını, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, abonelik tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife hükümleri (ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi) esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davacıdan tahsil edilen bedelin usul ve yasaya uygun olduğu, davacıdan fazladan tahsilat yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi için davacının, davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı, iptaline karar verilen ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 39.maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı konusundadır.

Uyuşmazlığın çözümünde, öncelikle konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanması yerinde olacaktır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda uyuşmazlık ile ilgili düzenlemelerinin incelenmesinde;

“ Kanalizasyon harcamalarına katılma payı:

Madde 87 – Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı alınır:

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi.

İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller, hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.

Su tesisleri harcamalarına katılma payı: