muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17123, Karar No: 2015/31036, Tarih: 09.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17123 E.  ,  2015/31036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 15 - 2012/56

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2011

NUMARASI : 2011/252 (E) ve 2011/549 (K)

SANIK : M.. D..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

A........... sahibi ve yetkilisi olan sanığın, taşımacılık işlerinde kullanmak üzere, katılanın ortağı ve yöneticisi olduğu ........ Şirketi'ne ait ......... plaka sayılı TIR römorklarını 6 aylığına kiraladığı; ancak sürenin bitmesine rağmen araçları iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının aksini gösterir cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin sanığın beraatine yönelik kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4796, Karar No: 2020/1996, Tarih: 02.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4796 E.  ,  2020/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmiş, Mahkemece aktif husumet ehliyeti bulunmadığından bahisle davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 6. maddesine göre, mazbut vakıflar ... tarafından yönetilir ve temsil edilir. Mülhak vakıflar ise Anayasaya aykırılık teşkil etmeyen vakfiye şartlarına göre Meclis tarafından atanacak yöneticiler eliyle yönetilir ve temsil edilir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davaya konu .. İli, ... İlçesi, ... Mah., ... Sokağında bulunan 1081 ada 17 parsel sayılı, 62,80 m² sahalı ahşap ev niteliğindeki taşınmaz tapuda ,,,Rum Ortodoks Kilisesi Vakfı adına kayıtlı ise de adı geçen vakıf, Vakıflar İdare Meclisi'nin 31.7.1980 tarihli ve 299/304 sayılı karar ile mazbut vakıflar arasına alındığı anlaşıldığından davacı idarenin eldeki davayı açmak hususunda aktif husumet ehliyetinin bulunduğu anlaşıldığından, Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/636, Karar No: 2019/4060, Tarih: 21.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/636 E.  ,  2019/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde Ekinözü Kandil barajında güvenlik görevlisi olarak 10.12.2010 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarıldığı tarih olan 30.09.2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, işe girdiği tarihten itibaren sürekli fazla mesai yaptığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, öyle ki iş verence belirlenen günlük mesai saatini doldurduktan sonra işveren tarafından bir mesai saati kadar (örneğin 8+8 gibi) tekrar çalıştırıldığını, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişlerince de yapılan fazla çalışmaların tespit edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin güvenlik hizmetini üstlendiği Kandil barajı HES inşaatı şantiyesinde güvenlik görevlisi olarak istihdam edildiğini ve baraj şantiyesinin kapatılması üzerine hizmet sözleşmesinin tazminatlı olarak sona erdirildiğini, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Gaziantep Bölge Müdürlüğü Müfettişleri tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenme biçimiyle ilgili olan bir kısım eksiklikler tespit edildiğini, müvekkil şirketin bu eksiklikleri giderdiğini ve eksik ödenen fazla mesai ücretlerinin davacı da dahil olmak üzere tüm personelin banka hesaplarına yatırıldığını, davacının 3'lü vardiya sistemine bağlı olarak 8 saat çalışıp 16 saat istirahat ettiğini, bu haliyle fazla mesainin istisnai durumlarda söz konusu olduğunu, yapılan bu istisnai fazla mesailerin karşılığının da kanuna uygun biçimde Haziran 2011 ayından itibaren personelin maaş bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı 2011 yılı Haziran ayı sonuna kadar olan ücretlerinin ödendiği , Haziran 2011'den sonra ise hazır kıta uygulamasının kaldırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2017 tarihli bozma ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda Dairemizin 21.02.2017 tarihli ilamıyla davacının, hazır kıta olarak bekledildiği çalışmaların tespit edilerek karşılıklarının tam olarak ödenip ödenmediği hususnda bilirkişiden rapor alınmak suretiyle fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenmiş, davacı tanığı Hasan Vicdan ayda 25 gün 8 saat çalışma , 8 saat hazır kıta bekleme, 8 saat dinlenme şeklinde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı da aynı yönde beyanda bulunmuş, alınan ek bilirkişi raporunda davacının ayda 25 gün hazır kıta beklediği ve bu günlerde 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de davacının 7,5 saat çalışma ve 7,5 saat hazır kıta bekleme süresi içinde bir saat ara dinlenme yaptığının kabulü yerinde değildir. Günlük ara dinlenme süresinin 2 saat kabulü ile hazır kıta çalışılan günlerde günlük 6,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü somut olaya ve dosya kapsamına uygun düşecek olup bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4302, Karar No: 2019/2475, Tarih: 06.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4302 E.  ,  2019/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 696 sayılı KHKnın 100. maddesine 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 06.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7813, Karar No: 2009/212, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7813 E.  ,  2009/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, davacının işçisi olarak çalışan ...’ın 17.02.2007 tarihinde davalı ...’e ait “...” adresinde kurulu güvenlik sistemlerinin kontrolü sırasında davalıya ait av tüfeğiyle yaralanmış olması sebebiyle davacı tarafından ...’ın tedavisi ile ilgili olarak yapıldığı ileri sürülen hastane ve tedavi giderleri olarak 21.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili istenmektedir.

Mahkemece, davacının işveren sıfatı bulunmaması sebebiyle davanın, aktif husumet yönünden reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, olayda yaralanan ...’ın kendi işyerinde “işçi” olarak çalıştığını bildirdiği gibi; ...Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/801 Hazırlık Sayılı dosyası kapsamındaki 12.12.2007 günlü ifadesinde, ...’ın olay tarihinde davacıya ait işyerinde teknisyen olarak çalıştığını açıklamıştır. Kaldı ki, davalı tarafında, ...’ın olay tarihinde davacının istihdam ettiği işçisi olduğu, 07.11.2007 tarihli cevap dilekçesinde kabul edilmiştir.

1475 Sayılı İş Kanunu hükümleri ile 4857 Sayılı İş Kanunu hükümleri ve bu Kanunun 2. maddesi hükümlerine göre, işçi “Bir iş sözleşmesine dayalı olarak çalışan gerçek kişi” şeklinde tanımlanmaktadır. O halde, bir işçiden söz edilebilmesi için bir iş sözleşmesine dayalı olarak çalışma, iş görme ve işverene bağımlılık unsurlarının birlikte gerçekleşmesi zorunludur. İşveren ise, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi, yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar şeklinde tanımlanmaktadır (4857 Sayılı Kanun Md. 2). Az yukarıda açıklanan maddi unsurlara göre de İş Sözleşmesi, İş Kanununun 8. maddesi hükmünde de tanımlandığı üzere, işçinin bağımlı olarak iş görmeyi; işverenin ise, işçiye ücret ödemeyi yüklenmeleri ile oluşan bir sözleşme olup, özel bir şekle bağlı değildir. Özetle açıklanan bu hukuksal nedenlerle, davacının “işveren”, zararlı sonuçlu olayda zarar gören dava dışı ...’ ın ise “işçi” olduğunun kabulü gerekmektedir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 Sayılı SSK Kanununun 2. maddesinde, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı çalıştırılacağı belirtilmiştir. Anılan Kanun kapsamında sigortalı sayılmanın koşulları; hizmet akdine göre çalışma, sözleşmede öngörülen hizmetin, işverene ait işyerinde veya işyerinden sayılan yerlerde görülmesi, kanunda açıkça belirtilen sigortalı sayılmayacak kişilerden olunmamasıdır. Bu yasal nedenle, SSK’na işveren tarafından işçinin kendisine ait işyerinde çalıştığı bildirilmemiş olsa dahi işçi, fiilen işyerinde çalışmakta ve diğer koşullar da oluşmakta ise, işçi, sigortalı sayılır.

Öte yandan, 506 Sayılı Yasanın 11. maddesinde sigortalının bulunduğu işyerinde ve işyerinden sayılan yerlerde bulunduğu sırada meydana gelen ve sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olay, “iş kazası” olarak kabul edilmiştir. Davacının, işveren sıfatıyla işçisine karşı olaydan ötürü sorumlu olduğunu düşünerek o’nun tedavi giderlerini karşılamış olması durumunda, zararlı sonuçtan sorumlu tutulması gereken kimseler hakkında yaptığı masrafları talep ve dava etmesinde hukuksal yararı bulunmaktadır. Açıklanan tüm bu sebeplerle, davada davacı, “aktif husumet, ehliyetine sahip bulunduğu halde; mahkemece uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların tüm yasal delilleri sorulup tespiti ile değerlendirilip, uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davanın aktif husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7031, Karar No: 2015/3415, Tarih: 16.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7031 E.  ,  2015/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı P.. M.. ile davalı T.. Y.. arasındaki davadan dolayı Bodrum 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.03.2013 gün ve 2010/234-2013/244 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Dava konusu işe ilişkin 01.10.2012 tarihli sözleşme ve eklerinin, 05.01.2010 tarihinde onaylanan devir sözleşmesinin,

2-Kesin hesap yapılmış ise buna ilişkin belgeler ile varsa itiraz dilekçelerinin, dosya kapağında eklerin bulunduğu açıklanmış ise de dosyaya eklenmediği anlaşıldığından kalemde mevcut tüm eklerin araştırılarak dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28266, Karar No: 2012/35984, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/28266 E.  ,  2012/35984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davalıya ait işyerinde TİP 2 sözleşmesi ile çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret belirterek, çalıştığı kurumda eksik ödenmesine neden olduğu ek ödeme ve denge tazminatı tutarlarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkette 4857 sayılı yasaya tabi olarak çalışan davacının iş akdinin feshedilip 406 sayılı yasanın Ek 29 ve 4046 sayılı yasanın 22 maddesine göre başka bir kamu kurum ve kuruluşuna atanmak üzere devlet personel başkanlığına bildiriminin yapılıp bildirim yapıldığı tarihi itibariyle bildirime esas ücretine ilişkin nakil bildirimi cetvelinde eksik ücrete yer verilip ancak bildirim tarihine kadarki zamların ve enflasyon farklarının dikkate alınmadığını, ek ödemelerinin ödenmediğini belirterek; davalı işveren kurumda çalıştığı sürelerde hak ettiği ancak kendisine ödenmeyen davalı kurumun hatalı maaş nakil bildirimi nedeniyle, yıllar itibari ile değişen ek ödeme ve denge tazminatlarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 375 sayılı KHK 'ye 5473 sayılı yasanın 1 maddesine eklenen EK 3 maddesinde ek ödeme yapılabilecek kamu kurum ve kuruluşların sayılıp 399 KHK 'ye ekli 1 sayılı cetvelde gösterilen kadrolar dışında 657 sayılı yasanın aylık memurlara en yüksek devlet memuru aylığının ek gösterge dahil %200 'nü geçmemek üzere her ay ek ödeme yapılabileceğinin düzenlendiğini 375 sayılı KHK ye eklenen Ek 3 madde hükmünün kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikli bir uygulama olmadığını , davacının ücretinin işçilik statüsüne geçirildiğinde ikramiye , ilave tediye dahil sosyal haklarının belirlendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı şirketin 14/11/2005 tarihinde özelleştirilmesi sonrasında kamuya nakil hakkını saklı tutmak kaydıyla 2. Tip İş Sözleşmesi imzaladığı, 406 sayılı yasanın Ek 29. Maddesi ile ilgili mevzuat ile taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği kamu kurumlarına nakil olduğu tarihe kadar davalı şirket bünyesinde sözleşmeli personel olarak çalıştığı, davacının davalı işveren nezdinde kapsam dışı statüde çalışırken, 4046 sayılı yasanın 22. Maddesi uyarınca nakle tabi personel olarak istihdam edildiği ve kamuya gönderildiğinin taraflar arasında ihtilafsız olduğu, davacının başka Kuruma nakli sonucu Davalı Şirketle olan ilişiği kesildiği, davacının ücretlerinde bir noksanlık bulunmadığı ve 5473 Sayılı Yasada öngörülen ek ödemelerin, Kamu Kurum ve Kuruluşlarında çalışan personelin ücretine yapılan genel bir artış niteliğinde olmayıp Türk Telekom'un yer almadığı ve yasada tahdidi olarak belirtilen Kurum ve unvanlarındaki personelin mali haklarının yönetilmesine ilişkin olduğu, davacının ve davalının tabi olduğu 406 Sayılı Yasanın 29/3 maddesi ve 4046 Sayılı Yasanın 22. Maddesi uyarınca davacının ve aynı konumdaki Türk Telekom personelinin, Yüksek Planlama Kurulunun 5473 Sayılı Yasa kapsamındaki ek ödemeden yararlanma hakkı bulunmayan personel için öngörülen ödemeden yararlanma hakkı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Davalı ile nakle tabi kapsamdışı personel arasından imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. Maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır(2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır(3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.