muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3454, Karar No: 2014/6627, Tarih: 25.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3454 E.  ,  2014/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etmek ve

Oğlunu Kasten Yaralamak

HÜKÜM :Sanık hakkında;

a) Eşini Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etmek Suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesi delaletiyle, TCK'nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 62/1 maddeleri gereğince neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Oğlu ... Bıçakla Kasten Yaralama Suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar vekilinin 13.08.2012 tarihli dilekçesinin kapsamından, temyiz isteminin sanık hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşi olan mağdur ...'e yönelik eylemi ile oğlu olan mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'ü kasten yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, eylemlerin taksirle yaralama suçunu oluşturacağına, haksız tahrikin varlığına, TCK’nun 50, 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde;

Sanığın öz oğlu olan mağdur ...'ü silahtan sayılan bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında, TCK'nun 86. maddenin 3. fıkrasının "e" bendinin uygulama maddesi olarak gösterilmemiş olması,

Hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a-Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "TCK'nın 86/3-a" ibaresinin "TCK'nun 86/3-a, e " olarak değiştirilmesine,

b-Hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b-Hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...’i nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur ...'in uzun süredir evli oldukları, mağdur ...'ün de sanık ile mağdurun müşterek çocukları olup onlarla aynı evde yaşadığı, sanığın olay tarihinden önce de mağduru darp ederek yada ahırdaki direğe bağlayarak ona karşı sık sık psikolojik ve fiziksel şiddet içeren davranışlar sergilediği, mağdurun ise yaşadığı olaylar nedeniyle evliliğini devam ettirmek istemeyerek sanığa boşanma davası açtığı, olay günü bu davadan haberdar olan sanığın, kızının evine ziyaret amacıyla giden eşinin eve gelmesini beklediği, akşamın ilerleyen saatlerinde oğlu mağdur ... ile eve gelen mağdur ...'e bu nedenle sataştığı, mutfaktan aldığı bıçakla, mağdurun önce karnına, aldığı darbenin etkisiyle eğildiğinde sırtına en son da kafasına bıçakla vurması üzerine mağdur ...'ün babası olan sanığa müdahale ettiği, mağdur ...'ün müdahalesine sinirlenen sanığın da bu kez de aynı bıçakla mağdur ...'e vurmaya başladığı ve onu kafa, göğüs, bacak, sırt ve el bölgelerinden toplam dokuz isabetle basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, bu sırada mağdur ...'in yardım istemek amacıyla evin dışına çıktığı, ... ise sanığın elindeki bıçağın sapının kırılması üzerine mutfağa gitmesini fırsat bilerek annesinin arkasından dışarıya çıktığı, sanığın da mutfaktan aldığı bıçakla mağdurların peşinden çıkarak, kendisini görünce kaçmaya başlayan ...’ü kovaladığı, ... ise babasının takibinden kurtulmasının ardından taksiyle annesinin yanına

Giderek onu hastaneye götürdüğü, mağdurun göğüs bölgesindeki yaranın toraksa nafiz, batın bölgesindeki yaranın da batma nafiz olduğu ve hayati bölgelerinden aldığı toplam üç isabet nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiğinin anlaşıldığı olayda;

a-Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve nitelikleri, kullanılan aletin elverişliliği ile engel hal nedeniyle eylemlerini tamamlayamamış olmasına ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve olayda gönüllü vazgeçmenin koşullarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması,

a-Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve nitelikleri, kullanılan aletin elverişliliği ile engel hal nedeniyle eylemlerini tamamlayamamış olmasına ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve olayda gönüllü vazgeçmenin koşullarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması,

b-Kabul ve uygulamaya göre ise; hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18019, Karar No: 2024/9192, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18019 E.  ,  2024/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, 28.09.2022 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğnamenin eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2825, Karar No: 2022/8472, Tarih: 25.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2825 E.  ,  2022/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.10.2022 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ... vekili Av. ... geldi. Temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekilinin sağlık sebepleriyle mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Mazeretini belgelendirmediğinden mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velâyet kamu düzenine ilişkin olup, resen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun ... yararıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince aile mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveyn ve çocuklarla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocukların gerektiğinde sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması, mahkemece çocuk ya da çocukların bizzat dinlenerek, görüşü alınıp ve diğer deliller de göz önüne alınmak suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekir.

Velâyet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki ... yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar verilmesi gerekir. Yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Birleşmiş

Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların ... yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Dosya kapsamından ortak çocukların velayetine yönelik rapor alınmadığı yeterli araştırmaların yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ortak çocukların velayetine yönelik psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşturulacak heyete inceleme yaptırılarak (4787 sayılı Kanun m. 5), ortak çocukların fiilen bulunduğu yerin barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması, idrak çağında olan çocukların beyanı da alınmak sureti ile toplanılan tüm deliller birlikte değerlendirilerek ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.10.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/3678, Karar No: 2009/4444, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3678 E.  ,  2009/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 11 parsel sayılı 374.39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Tespite Hazinenin itirazı üzerine Terme Kadastro Mahkemesinin 16.3.2001 gün ve 1999/44 esas, 2001/121 karar sayılı ilamı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.5.2002 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmiştir. Davacı ...’in 7.8.2006 tarihli dava dilekçesi ile kesinleşen ilama esas alınan ve idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesince iptal edildiği ve yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi esas alındığında taşınmazın büyük kısmının kıyı kenar çizgisi dışında kalması nedeniyle yargılamanın yenilenmesine karar verilerek taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölümünün adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişme konusu 113 ada 11 sayılı parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 31.53 metrekarelik bölümünün 3402 sayılı Yasa'nın 16.maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 342.86 metrekarelik bölümünün kumluk vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece HUMK.nun 445/1. fıkrasının 10. bendi uyarınca davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tesbit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen dava konusu bölümünün ise kumluk vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava HUMK.nun 445/10.maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olanağanüstü bir kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445. maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmış bulunmaktadır. Sözü geçen maddenin bu dava ile ilgili 10. bendindeki düzenleme ile tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında verilen hükme aykırı yeni bir hüküm verilmesine yasal sebep bulunmadığı halde, aynı veya başka bir mahkeme tarafından önceki hükme aykırı ikinci bir hüküm verilmiş ve her iki hükmün kesinleşmiş olması yargılamanın yenilenmesi sebebi sayılmıştır. Demek oluyor ki, tarafları sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Bu açıklamaların ışığı altında somut olay incelendiğinde ilk önce Hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı kadastro davasının cereyan etmiş olduğu ve anılan davada 1977 tarihinde onaylı kıyı kenar çizgisi esas alınmak suretiyle taşınmazın tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir. Kadastro davası, dava konusu taşınmazın tesbit günü itibarıyla mülkiyet durumunun tesbitine ilişkindir. Taşınmazın tamamının tesbit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahare Samsun İdare Mahkemesi kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece yeniden belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Söz konusu bu kıyı kenar çizgisi esas alındığında, taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi dışında kalmaktadır. Samsun İdare Mahkemesinin iptal kararı taşınmazın tesciline ilişkin olmayıp, kadastro mahkemesi kararına esas alınan kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK.nun 445/10. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Öncelikle anılan hükmün uygulanabilmesi için her iki hükmün de adliye mahkemesinden verilmiş olması gerekirken birbiriyle çeliştiği iddia olunan hükümlerden birinin Kadastro Mahkemesi, diğerinin ise İdare Mahkemesi tarafından verilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi, somut olayda taşınmazın tesciline ilişkin verilen hüküm ile İdare Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin verilen hükmün konuları da farklı olduğundan 445/10. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11

. maddesi hükmünün uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iade-i muhakeme davasının reddine karar verilmesi gerektiği gibi, kabule göre de işin esasının incelenmesinde, kıyı kenar çizgisinin 28.11.1991 tarih, 1996/5 esas, 1997/3 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak tesbit edilmemiş olması da isabetsiz olup, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9774, Karar No: 2014/17012, Tarih: 11.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9774 E.  ,  2014/17012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/10/2013

Numarası : 2013/228-2013/100

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; davacı 1.7.1995 tarihinden itibaren davalıya ait markette satış elemanı olarak çalışmaya başladığını iş akdinin işveren tarafından 31.5.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının 1.7.1995 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davalı şirketin gördüğü gereklilik üzerine 31.5.2011 tarihinde davalının işyerinin davalı şirketin sahiplerinin kardeşi M. Ö..'e ait ... Dış Ticaret Şirketine devri sonucunda davacının aynı ücretle, aynı görevle, aynı işyerinde devam edeceğinin davacıya bildirilip 7.6.2011 tarihinde ... Dış Tic.Gıda Şirketinde SGK'na işe girişinin yapıldığını, buna karşın davacının istifa dilekçesi ile (27.7.2011 tarihli) işten ayrıldığını; fazla mesai ve tatil isteklerinin dayanaksız olduğunu bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği kanısına varılarak 1.7.1994-31.5.2011 tarihleri arasındaki çalışması karşılığı hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretine ve bilirkişinin davalının zamanaşımı def'ini dikkate alarak hesapladığı fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerine hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı her ne kadar iş akdinin 31.5.2011 tarihinde davalı tarafından haksız feshedildiği iddia edilerek alacak isteminde bulunulmuşsa da davacının 31.5.2011 tarihinde davalı şirketten SGK kaydında çıkışı verilip 7.6.2011 tarihinde davalı işyerinin devredildiği ...Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne girişinin yapıdığı ve 27.7.2011 tarihine kadar davacının ara vermeksizin dava dışı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd.Şti'de çalıştığı ve bu çalışmasının 27.7.2011 tarihli istifa dilekçesi ile sona erdiği anlaşıldığına göre davalının 31.5.2011 tarihinde iş akdini sonlandırıldığından bahsedilemeyeceğinden kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Yıllık izin ücreti fesihle alacağa dönüştüğünden ve işyeri de dava dışı şirkete devredilip davacının da anılan şirkette çalışması aralıksız devam edip 27.7.2011 tarihinde davalıdan sonraki şirket döneminde sona erdiğinden ve davalı döneminde böyle bir alacaktan söz edilemeyeceğinden bu kalem alacak yönünden davalıya husumet düşmez.

Yıllık izin ücreti fesihle alacağa dönüştüğünden ve işyeri de dava dışı şirkete devredilip davacının da anılan şirkette çalışması aralıksız devam edip 27.7.2011 tarihinde davalıdan sonraki şirket döneminde sona erdiğinden ve davalı döneminde böyle bir alacaktan söz edilemeyeceğinden bu kalem alacak yönünden davalıya husumet düşmez.

Anılan yönler gözetilmeksizin kıdem ve ihbar tazminatı yönünden davanın esastan reddine, yıllık izin ücreti yönünden husumetten reddine karar verilmesi yerine bu isteklerin kabulü hatalı olup bozma neenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.