muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16783, Karar No: 2013/17127, Tarih: 19.11.2013

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve ..... iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir.....İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması .......uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu

......

kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

......

kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 09.10.2012 olup, borçlunun ...... Şubesindeki hesaplarının haczi için 20.03.2013 tarihinde 1. Haciz ihbarnamesi gönderilmiştir. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet nedenleri kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.

........
Yargıtay — Esas No: 2014/2304, Karar No: 2016/8009, Tarih: 21.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/2304 E.  ,  2016/8009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İddianamede, sanığın, müştekiyi bıçakla yaraladığı ve bıçak göstermek suretiyle tehdit ettiği iddiasıyla dava açılması ve mahkemece de eylemin bu şekilde kabul edilmiş olması karşısında; eylemlerin silahla tehdit ve silahla yaralama suçlarını oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın CMK'nın 7. maddesi de gözetilerek sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın CMUK'nın 323. maddesi uyarınca görevli O Yer Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24936, Karar No: 2017/4394, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24936 E.  ,  2017/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin, 03.06.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 13.06.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Diğer sanıklar ve şikayetçiler tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hükümde hapis cezası alt hadden tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3- Sanıklar hakkında aynı suçtan dolayı aynı mahkemenin 2010/58 ve 2010/59 esas sayılı dosyalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin ve şikayetçi vekilllerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15103, Karar No: 2012/2345, Tarih: 27.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/15103 E.  ,  2012/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ...: 765 sayılı TCK'nun 345, 80. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası,

2-Sanık ... : 765 sayılı TCK'nun 345, 80, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4, 5, 6. maddeleri gereğince Erteli 4200 YTL adli para cezası

Sanıkların ödeme kaydedici cihaz fişleri ile sahte fatura düzenleyerek özel gider indiriminde kullanmak isteyen kişilere komisyon karşılığında sattıklarının iddia ve kabul olunmasına, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olmasına bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkartılmasına göre, suç tarihi de nazara alınarak sanıkların eylemlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve anılan Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve suç vasfının tayininde de yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "özel belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29979, Karar No: 2021/5291, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29979 E.  ,  2021/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar duruşmasında... 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın yüzüne karşı verilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, sanığın temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28/08/2012 tarihli tutanak içeriğine göre olay günü saat 05:30 sıralarında şahısların ikametleri kontrol ettiği şeklindeki ihbar üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine intikal ettiği esnada bu defa bir şahsın müştekinin ikametinin çatısında görüldüğünün bildirildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneş doğuş saatinin 06:22 olduğu ve 05:22 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Bayramoğlu’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2641, Karar No: 2024/9663, Tarih: 15.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2641 E.  ,  2024/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/696 Esas - 2021/1584 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/Davacının İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/180 Esas - 2018/564 Karar

Taraflar arasındaki araç hasarı sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.11.2015 tarihinde davalı ...’ın sürücüsü, davalı ...’in işleteni olduğu ve davalı ... tarafından sigortalanan aracın, müvekkiline ait ve dava dışı ...'un sevk ve idaresindeki araca kavşak noktasında, trafik ışıklarının fasılalı olarak yandığı esnada, kural ihlali yaparak çarptığını, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kaza tespit tutanağında kazanın müvekkiline ait araç sürücünün kırmızı ışıkta geçmesi neticesinde meydana geldiği belirtilmiş ise de bu durumu kabul etmediklerini, müvekkilinin zararlarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 5.000,00 TL hasar bedelinin 08.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın dava açmadan önce müvekkili şirkete başvuru yapılmadığından davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın müvekkili sigorta şirketi nezdinde 17.09.2015 - 2016 tarihleri arasında sigortalı olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında bulunduğunu, kaza sonrası polis memurlarınca tanzim edilen resmi belge niteliğindeki kaza tespit tutanağında açıkça davacı taraf araç sürücüsünün kırmızı ışıkta geçmesi suretiyle kazaya sebebiyet verdiğinin belirtildiğini, davacının gerçek zararı ispatla yükümlü olduğunu, kaza tarihi itibariyle faiz talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kusur bilirkişi tarafından düzenlenen 29.03.2018 tarihli raporda; 08.11.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacı ...'in maliki olduğu araç sürücüsü ...'un %100 oranında kusurlu olduğu, davalıya sigortalı araç sürücüsü davalı ... 'ın kusursuz bulunduğu, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Dairesi Başkanlığı Sinyalizasyon ve Altyapı Şube Müdürlüğünün 02.08.2018 tarihli cevabi yazısında da, söz konusu trafik sinyalizasyon sisteminin 16.10.2015 tarihinden itibaren, sürekli normal (yeşil, sarı, kırmızı) çalışmaya programlanmış olup, gece fasılalı konumda çalışmanın programlanmadığı, yazı hazırlanıncaya kadar geçen sürede gece fasılalı konuma geçme şeklinde sinyal planında değişiklik yapılmadığı, ancak elektrik kesintisi veya arıza nedeniyle sinyalizasyon sisteminin fasılalı konuma geçebildiği, anılan tarih ve saate ilişkin arıza kaydı bulunmadığı bilgisi verildiği, kazanın meydana geldiği kavşakta davacı tarafın iddia ettiği şekilde trafik sinyalizasyon sisteminin fasılalı konumda bulunmadığı, sürekli normal (yeşil, sarı, kırmızı) şekilde çalıştığı, davacının maliki olduğu araç sürücüsünün kavşakta trafik ışıklarına ve geçiş önceliği kuralına uymadığı, bu nedenle tam kusurlu olması nedeniyle davalı taraftan tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece müvekkilinin, kırmızı ışıkta geçtiği kabul edilerek davanın reddine karar verildiğini, kazanın saat: 07.45 sıralarında meydana geldiğini ve kaza esnasında kazanın meydana geldiği noktada, ışıkların fasılalı sarı ve kırmızı olarak yandığını, müvekkilinin istikametine ise fasılalı sarı ışık yandığını, kaza tespit tutanağında, müvekkilinin kırmızı ışıkta, davalı araç sürücüsünün ise yeşil ışıkta geçtiği kabul edilmiş ise de, kaza tespit tutanağını kabul etmediklerini, tutanakta kaza tarihinin saat:08.20 olarak belirtildiğini, adli muayene raporlarındaki muayene saatine göre kazanın saat:08.20'de meydana gelmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle rapora itirazlarına rağmen yeni bilirkişiden rapor alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca tanık dinletme talepleri olmasına rağmen tanıklarının dinlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesinin de hatalı olduğunu, olay yerine ilişkin varsa mobese kayıtları ile kaza mahallinde güvenlik kamera kayıtlarının getirtilmesi talep edilmiş ise de, mahkemece delillerin toplanmadığını, ayrıca kaza tarihinde kış saati uygulamasına geçilmesi ve saatlerin bir saat geri alınması nedeniyle sinyalizasyonda hata olup olmadığı sorulması talep edilmesine rağmen, sorulmaksızın karar verildiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait araç sürücüsü hakkında alkollü olarak araç kullanmak suçundan Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/777 E. sayılı dosyasında davacıya ait araç sürücüsünün kanındaki alkol oranına itiraz ederek beraati talep ettiği, kazanın oluş şekline itiraz etmediği gibi, davacının tanık olarak dinletmek istediği kendisine ait aracı sürücüsü oğlu olan ...'un ve araç sürücüsü . ...'un savcılık soruşturması sırasında dinlendiği, kazanın meydana geldiği kavşakta kazanın meydana geldiği günde, öncesinde ve sonrasında fasılalı ışık uygulamasının olmadığı, Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Ulaşım Dairesi Başkanlığı Sinyalizasyon ve Alt Yapı Şube Müdürlüğü tarafından 02.08.2018 tarihli yazı ile mahkemeye bildirilmiş olmasına, ceza soruşturmasında dinlenen, davacıya ait araç sürücüsü ve oğlu haricindeki tüm tanıkların ışıkların fasılalı olarak yanmadığı, davacıya ait aracın sürücüsünün kırmızı ışıkta geçtiğine dair beyanlarına, kazadan sonra kaza mahalline gelen ve kaza tespit tutanağı hazırlayan kolluk görevlilerince de, kaza tespit tutanağında trafik ışıklarının fasılalı yandığına ilişkin bir tespitinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu araçta meydana gelen hasar bedeli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme:

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14945, Karar No: 2017/12331, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14945 E.  ,  2017/12331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.