muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15304, Karar No: 2019/7554, Tarih: 13.06.2019

2918 sayılı KTK.’nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu belirtilmiştir.

Trafik Sigortası Genel Şartları B.4-d bendinde sürücünün alkollü olmasının etkisi ile neden olduğu kaza sonrasında gerçekleşen zarar nedeni ile ödenen tazminatın sigortalı araç işletenine rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki sürücünün alkollü olması sigortacıya tek başına rücu olanağı vermemekte, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinin kanıtlanması gerekmektedir. O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Somut olayda, kaza tespit tutanağında her iki sürücünün de kural ihlali yaptığı belirtilmiş, Edremit 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2012/137 esas sayılı dosyasında mevcut 22.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda, davalı sürücünün tali, sigortalı sürücünün asli kusurlu olduğu belirlenmiş, mahkemece alınan ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesi’nin 06/07/2015 tarihli raporunda, sürücü ...'nun %20 oranında kusurlu olduğu, bisiklet sürücüsü ...'ın da %80 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir. Dosya kapsamından Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/436 esas sayılı dosyasında kazada davalı ...'un aracında bulunan dava dışı Yusuf Kılıç’la ilgili 5.047,65 TL ödemenin sigorta tarafından yapıldığı ve davalı ...’a rücu edildiği, yapılan yargılama neticesinde içinde iki tane nörolog bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetinden alınan 27.03.2017 tarihli raporda, otomobil sürücüsü ...'a %35, bisiklet sürücüsü ...'a %65 kusur verildiği ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiğinin kabulünün mümkün olmadığının belirlendiği, bu nedenle davanın reddine karar verildiği, verilen karara itiraz edilmesi sonucunda Bursa BAM 5.Hukuk Dairesi’nin 08.10.2018 tarihli kararında istinaf talebinin esastan kesin olarak reddine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Somut uyuşmazlıkta sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %20 oranında kusurlu olduğu, dava dışı araç sürücüsünün de %80 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda kazanın meydana gelmesinde salt alkolün etkisinden söz edilemez.

O halde mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6315, Karar No: 2021/13992, Tarih: 09.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6315 E.  ,  2021/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) İlk Derece Mahkemesi yönünden;

Sanığın “nitelikli kasten öldürme” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-a, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 21/07/2020 tarih ve 2018/148 Esas – 2020/158 Karar sayılı kararı, b) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden;

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2020 tarih ve 2020/2127 Esas – 2020/2119 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2020 tarih ve 2020/2127 Esas – 2020/2119 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ...’un maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafii süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de; sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 17/09/2021 tarihli dilekçesinde; kendi iradesi ile temyiz hakkından feragat etmesi karşısında, temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

2) Sanık ...’un maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerine hasren yapılan temyiz incelemesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 19/11/2020 tarih ve 2020/2127 Esas – 2020/2119 Karar sayılı sayılı “istinaf başvurularının CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin; sanık hakkında TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1720, Karar No: 2022/581, Tarih: 15.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1720 E.  ,  2022/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarih ve 2018/920 - 2019/361 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

Hüküm: TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 58/9, 53, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkeme kabulüne esas alınan soruşturma aşamasındaki savunmasında sanığın “Türk ordusu ve özgür suriye ordusu ile çatışmaya girip iki kişiyi vurduğunu” söylemesi ve bu beyanlarının Genelkurmay Başkanlığı tarafından gönderilen kayıtlar ile doğrulandığının belirtilmesi karşısında kasten öldürme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında her zaman bir kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35203, Karar No: 2017/7986, Tarih: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35203 E.  ,  2017/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında işgal faydalanma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Suç zabıt tutanağı ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, sanığın ağaç kesme eylemini, 2003-2004 yılları arasında gerçekleştirdiğinin anlaşılması ve suç tarihi itibariyle işlenen ağaç kesme suçunun, açma suçunun unsurunu oluşturması nedeniyle, sanık hakkında sadece açma suçundan hüküm kurulması gerekirken, ayrıca ağaç kesme suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2075, Karar No: 2020/6361, Tarih: 03.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2075 E.  ,  2020/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat, Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

A- Sanıklar ... ve ... hakkında “Sahte Belge Kullanma“ suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.01.2013 tarih ve 2014/30 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2009 ve 2010 takvim yılları arasında sahte belge kullanma” suçlarından kamu davası açılmış ise de; atılı 2009 ve 2010 takvim yılları arasındaki suça ilişkin olarak sanıklar hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B- Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yılları sahte belge kullanma“ suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

1- Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması;, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan davada, iddianamede 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinin bir kez uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinin iki kez uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan davada, iddianamede 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinin bir kez uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinin iki kez uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi yasaya aykırı,

b- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6037, Karar No: 2019/3298, Tarih: 03.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6037 E.  ,  2019/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi

kötüye kullanma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat

3- Sanıklar..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan beraat

Sanıklar..., ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanma suçundan; sanık ...'ın ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatlarına ilişkin hükümler katılanlar vekilleri tarafından; sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ise katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'ın Fethiye ilçesinde trafik takip işleri yaptıkları ve katılan Kıvrak Motor Oto Makina Turizm San Tic. Ltd Şti'nin müşterilerine satışını yaptığı motorsikletlerin vergi, kayıt ve plaka işlemlerini takip ettikleri, sanıklar...ve...'in katılan şirket tarafından kendilerine ÖTV bedellerinin yatırılması için verilen para ve evraklarla suç tarihlerinde Fethiye Vergi Dairesine müracaat ettikleri ve buradaki iş yoğunluğundan yararlanarak Vergi Dairesi çalışanı olan diğer sanıklar..., ..., ... ve ...'e, ÖTV bedeli yatırılacak araçların şase numaraları ve satış bedellerini sözlü olarak bildirdikleri, Vergi Dairesinde çalışan sanıkların da, sanıklar...ve...'in beyanlarına güvenerek getirdikleri evrakları ayrıca kontrol etmeden beyan doğrultusunda ÖTV bedellerine ilişkin tahakkuk makbuzu düzenledikleri, sanıklar...ve...'in de motosiklet fatura bedellerini eksik beyan ederek eksik ÖTV bedeli hesaplanmasından sonra gerçek ÖTV bedeli ile eksik hesap edilen ÖTV bedeli arasında kalan parayı kendileri için alıkoydukları, Vergi Dairesi çalışanları olan sanıkların ise trafik takipçiliği yapan sanıklar... ve ...'ın yalnızca beyanlarına göre ÖTV bedellerini hesapladıkları ve ÖTV tahakkuku yapılacak araçların gerçek fatura değerini evraklar üzerinde incelemeyerek vergi kaybına sebebiyet verdikleri, durumun ortaya çkması üzerine eksik ÖTV bedellerinin katılan şirket tarafından tekrar ödendiği, yapılan tespitte sanıklar tarafından toplam 335 adet işlemde hatalı olarak eksik ÖTV bedeli hesaplandığının belirlendiği, sanıklar...ve...'in katılan şirket tarafından kendilerine verilen ÖTV ücretini Vergi Dairesinde fatura bedelini eksik beyan edip aradaki farkı kendileri için alıkoyarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma; Vergi Dairesi çalışanı olan sanıkların ise, işlemlerin yapılması sırasında faturaları incelemeden sanıklar... ve ...'ın beyanlarına itibar ederek eksik ÖTV bedeli hesaplaması yapmak suretiyle vergi kaybına sebebiyet vererek görevi kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1-Katılan ... vekilinin, sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine, sanık ...'ın ise aynı suçtan beraatına ilişkin hükümlere; katılan Kıvrak Motor Oto Makina Turizm San Tic. Ltd Şti vekilinin ise, sanıklar..., ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanma suçundan beraatlarına ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın, katılan Kıvrak Motor Oto Makine Turizm San. Tic. Ltd Şti'ye karşı işledikleri iddia olunan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Fethiye Vergi Dairesinin bu suç açısından; Fethiye Vergi Dairesinde memur olarak çalışan sanıkların işledikleri iddia olunan görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Kıvrak Motor Oto Makine Turizm San. Tic. Ltd Şti'nin ise anılan suç açısından kamu davasına katılma haklarının bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden hareketle; mevcut temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın ise baraatına ilişkin hükümlerin, katılan Kıvrak Motor Oto Makine Turizm San. Tic. Ltd Şti. vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

2-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın ise baraatına ilişkin hükümlerin, katılan Kıvrak Motor Oto Makine Turizm San. Tic. Ltd Şti. vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'ın, 03/02/2005-12/07/2006 tarihleri arasında katılan şirketin işlerini sözleşmeye dayalı olarak takip ettiği, sanık ...'ın çalıştığı döneme ilişkin sadece 04/04/2006 ve 08/03/2006 tarihli iki adet tahakkuk fişinde hata olduğu, 04/04/2006 tarihli olan evrakla ilgili olarak ÖTV matrahının eksik gösterilmediği, sadece 180,48 TL ÖTV'nin eksik tahakkuk ettirildiği, 08/03/2006 tarihli evrakta da sadece 21,60 TL ÖTV'nin eksik tahakkuk ettirildiği, bunların dışında sanık ...'ın çalıştığı döneme ait herhangi bir usulsüzlüğün tespit edilemediği, yüzlerce evrak arasından sadece iki adet evrakta toplam 202,08 TL'lik hatanın sanık ...'ın suç kastı ile hareket ettiğinin ispatı olamayacağı, işlemin hatadan kaynaklanmasının mümkün olduğu, sanık ...'in ise 01/12/2006'dan itibaren 2 yıl süre ile katılan şirketin trafik takip işlemlerini yaptığı, şase numarasının görevliye farklı söylenmesi nedeniyle ÖTV vergisi eksik yatırılan 296 işlemin sözleşmeye göre sanık ...'in katılan şirketin trafik takip işlemini yaptığı döneme ilişkin olduğu, her ne kadar sanık katılan şirketin işlerini 28/05/2007-27/12/2007 tarihleri arasında takip ettiğini belirtmiş ise de, bu dönem içerisinde dahi 272 işlemde verginin eksik yatırıldığı, bu şekilde şirketten alınan para ile eksik ödenen vergi arasındaki farkın sanık ... tarafından mal edinildiği, suça konu 296 adet işlemde eksik yatırılan ÖTV tutarının 79.287,86 TL olduğu, bu şekilde sanık ...'in zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla; mahkemenin sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in ise mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar..., ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanma suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar..., ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanma suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının; sanıklar ... ve...'in sorgularının yapıldığı 04/06/2009, sanık ...'nın sorgusunun yapıldığı 27/05/2009 ve sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 02/12/2009 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.