muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12068, Karar No: 2008/13761, Tarih: 15.12.2008

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parçanın (muhtesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde eğer bunların değeri sulh mahkemesinin görevine giriyorsa olay bir hadise olarak, sulh mahkemesinde çözümlenir. Aksi halde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HUMK.'nun 567.maddesi hükmü uyarınca on(10) günlük yasal süre verilmelidir. Yasadan doğan bu süre kesin olup kısaltılamaz ve uzatılamaz.Bu süre içerisinde dava açılırsa sonucun beklenmesi, açılmaz ise o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davaya konu edilen ve satışına karar verilen 101 parsel No'lu taşınmaz üzerinde çok sayıda zeytin ağacı bulunduğu, tel örgü ile çevrildiği, basit bir bağ evi bulunduğu yerinde yapılan uygulamalı keşif sonucu belirlenmiştir. Davalılar Muammer ve Cemil Örnek vekili söz konusu ağaçların müvekkilleri tarafından dikildiğini, duvarın da yine müvekkilleri tarafından yaptırıldığını ileri sürerek mülkiyetin tespiti için dava açacaklarını bildirmiş ve A... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2004/71 Es. sayılı dosyasında açılan dava mahkemece incelendikten sonra bekletici mesele yapılmasına karar verildiği halde HUMK.'nun 567.maddesinde öngörülen süre içinde davanın açılmadığı gerekçesiyle bekletici mesele yapılmasından vazgeçilmiştir. Anılan madde hükmü hakimin taraflara önel vermesi hallerinde uygulanır. Olayımızda ise muhtesatın mülkiyetini iddia eden davalılar kendiliğinden dava açtıklarına göre bu davanın süresinde açılmadığından söz edilemez.

Bu durumda mahkemece muhdesatın aidiyetine ilişkin işbu davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre satış bedelinin dağıtılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.12.2008 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6501, Karar No: 2010/2419, Tarih: 04.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/6501 E.  ,  2010/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2008 tarih ve 2007/113-2008/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.03.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılar avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TOKAİ lisansı ile Türkiye’de tescilli TOKAİ marka 5 model çakmak imal ettiğini, TOKAİ çakmağın gerek yerleştirildiği kısmın, karton kutu ambalajı ve logosu, mamül bölümü gerekse dizaynının Tokai Seiki Gmbh tarafından Almanya’da tescil edilmiş olduğunu ve Uluslararası Endüstriyel Dizaynlar Kütüğünde kayıtlı bulunduğunu, üretilen bu çakmaklardan (P4R) elektronik dolar çakmağında TOKAİ firması adına Almanya’da resim ve şekil itibariyle tescilli olduğunu, davalıların müvekkilinin izni ve onayı olmaksızın ROYAL marka taklit çakmakları satışa arz ettiklerini ileri sürerek, davalıların eyleminin tasarım hakkına tecavüz ve iltibas suretiyle haksız rekabet oluşturduğunun tespit ve men’ine, haksız rekabet neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000.000.000 TL maddi, 1.000.000.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, bahse konu iş yeriyle müvekkili ...’ın hiçbir ilgisinin bulunmadığını, ürünlerin farklı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 03.10.2006 gün ve 2005/11228 E, 2006/9668 K sayılı kararı ile davalılar yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili, bahse konu iş yeriyle müvekkili ...’ın hiçbir ilgisinin bulunmadığını, ürünlerin farklı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 03.10.2006 gün ve 2005/11228 E, 2006/9668 K sayılı kararı ile davalılar yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davaya konu P4R elektronik dolar çakmak modelinin hem yurt dışında hem de Türkiye’de dizaynları da dahil olmak üzere tescilli olduğu, davalılardan ...’ın işyerinde bu çakmakların benzeri “ROYAL” markalı çakmakları gerek dizaynı, gerekse ambalajlarını benzetmek suretiyle piyasaya sunduğu, dosyanın tümü dikkate alındığında ambalaj dizaynı yönünden bilirkişi raporlarında ortak noktaya vardıkları ve bunların haksız rekabet yarattığı, TOKAİ P4R manyetolu çakmakların ROYAL markalı çakmakların genel görünümü, dizayn ve özellikle ambalaj yönünden iltibas yaratmak suretiyle orta dereceli alıcıları yanılgıya düşüreceğinden davalı ...’ın eyleminin haksız rekabet yarattığı sonucuna varılarak, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile davalı eyleminin haksız fiil ve rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalının ROYAL marka taklit marka çakmakların imalinin, ithalinin, satışının me’ine ve bulundukları yerlerden men’ine, kimin elinde olursa olsun toplatılmak suretiyle imhasına, iltibas teşkil eden taklit markaların ve üretiminde doğrudan doğruya kullanılan araç, kalıp ve sayir makinelerin imhasına, davacının uğramış olduğu 1.477 YTL maddi tazminat ile TTK’nun 58.maddesi gereğince 1.500 YTL manevi tazminatın haksız rekabetin başladığı tarihten itibaren reeskont oranında faiziyle birlikte davalı ...’dan tahsiline, hüküm özetinin ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... hakkındaki dava pasif husumet nedeniyle reddedilmiş olup, adı geçen davalının aleyhinde başka da bir hüküm bulunmadığından, kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmayan davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin temyizine gelince; Dava, davacı tarafından üretilip piyasaya arz edilen P4R model elektronik dolar tip çakmağın, dizayn kopyacılığı yapılmak suretiyle “ROYAL” markası adı altında piyasaya sürülmesinin iltibas suretiyle haksız rekabet oluşturduğu iddiasına dayalı olarak açılmıştır.

2-Davalı ... vekilinin temyizine gelince; Dava, davacı tarafından üretilip piyasaya arz edilen P4R model elektronik dolar tip çakmağın, dizayn kopyacılığı yapılmak suretiyle “ROYAL” markası adı altında piyasaya sürülmesinin iltibas suretiyle haksız rekabet oluşturduğu iddiasına dayalı olarak açılmıştır.

Davacı Azmüsebet Çakmak San.ve Tic.A.Ş. vekili, müvekkiline ait (P4R) tipi çakmağın taklit edilmek suretiyle üretilen benzerinin davalı ... tarafından satışa sunulduğu iddiasıyla işbu davayı açmıştır. Mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 03.10.2006 tarih ve 2005/11228 E, 2006/9668 K sayılı kararı ile “Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda yer alan teknik bilirkişilerden Doç.Dr.... tarafından davaya konu “ROYAL” marka çakmaklarda kullanılan tasarımın davacı tarafa ait “TOKAİ” marka çakmağa özgü tasarım ile ayniyet derecesinde benzediği belirtilmiş iken, diğer teknik bilirkişi Prof.Dr.... tarafından taraflara ait çakmaklar arasındaki mevcut farklılıkların ayırt edici nitelik taşıdığı mütalaasında bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, teknik bilirkişilerin görüşleri arasındaki bu çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda yer alan teknik bilirkişilerden Prof. Dr. ... tarafından davaya konu ROYAL modeli manyetolu çakmakların davacı tarafa ait P4R manyetolu çakmak arasında bariz kalıp-dizayn farklılıkları olması nedeniyle haksız rekabetin mevcut olmadığı belirtilmiş iken, diğer teknik bilirkişi Doç. Dr. ... tarafından Royal ve Tokai P4R modelleri arasındaki benzerliklerin haksız rekabete neden olabilecek düzeyde olduğu ifade edilmiştir. Önceki bozma kararında belirtildiği üzere, teknik bilirkişilerin görüşleri arasındaki bu çelişkinin giderilmesi gerekirken, ilk kararın verildiği tarihte de dosya içerinde bulunan tespit bilirkişi raporuna da dayanılarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-Kabul şekline göre ise; Davalı ..., dava konusu çakmakların üreticisi olmayıp, sadece satışını yapmaktadır. Dava konusu Royal marka çakmakların “kimin elinde olursa olsun toplatılmak suretiyle imhasına” şeklinde işbu davada taraf olmayan kişiler aleyhinde sonuç doğuracak şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmayan davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine, kararın (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15590, Karar No: 2017/12431, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15590 E.  ,  2017/12431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5917, Karar No: 2023/720, Tarih: 22.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5917 E.  ,  2023/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/663 E., 2017/2103 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Red, bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin, 01.11.2017 tarihli ve 2017/663 Esas, 2017/2103 Karar sayılı kararının, Katılan ... ... (...) vekili, katılan ... İl Müdürlüğü vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısı'na veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, kısa kararın tefhim edildiği hükme ilişkin gerekçeli kararın, sanığa tebliğ edildiği ancak temyiz başvurusunda temyiz nedenlerini göstermediği anlaşılan sanığa, yedi ... içerisinde temyiz nedenlerini gösteren ek dilekçe sunması aksi halde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtar içeren

tebligat gönderilmesi ve sanığın sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dava dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15120, Karar No: 2015/27210, Tarih: 09.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15120 E.  ,  2015/27210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2014/398-2015/155

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 8 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmediği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, borçlu ile K..Tüketici Finansman A.Ş. arasında imzalanan kredi sözleşmesi ve K.. Tüketici Finansman A.Ş.'nin borçludan olan alacağını alacaklıya temlik ettiğine dair temliknameye dayalı olarak takip başlattığı, alacaklının belirtilen sözleşmeye taraf olmadığı, ancak alacaklının eşi olduğu belirtilen İ..G..'ın kredi sözleşmesinin kefili olduğu, kefillik borcu nedeniyle yapılan ödeme ve K.. Tüketici Finansman A.Ş.'nin alacağını temlik etmesi nedeniyle takip başlatıldığı anlaşılmaktadır. Kredi sözleşmesindeki kefillik nedeniyle yapılan ödeme ve K..Tüketici Finansman A.Ş.'nin alacağını temlik ettiğine dair temlikname, İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Öte yandan, kredi sözleşmesinin kefilinin eşi olan alacaklının, kredi borcu nedeniyle ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için sözleşmenin diğer kefillerine ve asıl borçlusuna rücu edebileceği de yargılamayı gerektirir.

O halde mahkemece, alacağın tahsili yargılamayı gerektirdiğinden itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine, yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22558, Karar No: 2014/18270, Tarih: 14.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22558 E.  ,  2014/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/83-2013/734

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilmeyeceği gibi, İ.. İ..’nin mallarının niteliği gereği kamuya tahsisli olmaları nedeniyle haczedilemeyeceğini, öte yandan 2560 sayılı İ.. İ.. Kanunu’nun 27. maddesine göre İ.. İ..’ye ait mallar devlet malı sayıldığından yapılan haciz işlemlerinin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Şikayetçi borçlu vekili 10.05.2013 tarihli celsede ise; 5999 ve 6111 sayılı yasalar kapsamında dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesini istediklerini, haciz konulan hesaptaki paranın niteliğinin araştırılması ya da dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması konusunda bir taleplerinin olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesi uyarınca kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatların tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği, ilamın karar tarihinin 5999 sayılı ve 6111 sayılı Yasa'ların yürürlük tarihlerinden sonra olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, icra dosyasından konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.