muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8469, Karar No: 2016/14273, Tarih: 31.03.2016

Somut olayımızda; gerek suç tutanağında; gerekse olaydan hemen sonra yapılan keşif sonucu düzenlenen raporda; suça konu emvalin yakacak nitelikte olduğunun tespit edilmesine karşın, olaydan yaklaşık 3 yıl sonra yapılan keşif sonucunda; araç içerisinde ele geçirilen emvaller üzerinde hiç bir inceleme yapılmadan; sadece emvalin kesildiği iddia edilen bölmedeki ağaç kökleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda; bir taraftan ağaçların yeterince gelişmediği belirtilirken, diğer taraftan, anılan bölmenin yapacak nitelikte ağaç yetiştirmek için planlandığı belirtilerek, kesilen ağaçların yeterince gelişip gelişmediği, yapacak nitelikte olup olmadığı belirlenmeden; sadece sahanın yapacak nitelikte ağaç yetiştirmek için planlanmış olması nedeniyle; kesildiği iddia edilen ağaçların dip köklerinin yapacak nitelikte olduğu kabul edilmiş, ancak kesilen emvalin incelenen dip kökleri uygun olup olmadığı hususunda hiç bir açıklama yapılmamıştır.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde anlatıldığı üzere; 20/05/2011 tarihinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun; olaydan hemen sonra yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ve suç tutanağı ile çeliştiği gibi kendi içerisinde sonuca varılırken değerlendirmeye alınan verilerinde eksik olmasına karşın, yerel mahkeme tarafından bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediği gibi sanık aleyhine olan rapora neden itibar edildiği karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmamıştır. Sanık aleyhine olan bilirkişi raporuna hiç bir gerekçe gösterilmeden itibar eden yerel mahkeme tarafından verilen kararın düzeltilerek onanmasına dair Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşünün, yüksek Yargıtayın çeşitli dairelerinin yıllardır yerleşmiş bulunan içtihatlarına aykırı olduğu gibi ceza hukukunun olmazsa olmaz ilkeleri arasında yer alan “şüpheden sanık yararlanır” ilkesine de aykırı olacağı açıktır.

Yukarıda arz ve izah edilen gerekçelerle, yerel mahkeme tarafından öncelikle bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek; muhafaza altını alınan emvallerin, kesildiği iddia edilen sahada tespit edilen dip kökler ile uygun olup olmadığı, anılan dip kökler ile uygun olduğunun tespit edilmesi halinde de kesilen ağaçların yeterince gelişip gelişmediği, dolayısıyla yapacak nitelikte olup olmadığı uzman bilirkişi marifetiyle tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkındaki temel cezasının belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; ilişkin Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/16122, Karar No: 2018/10703, Tarih: 22.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16122 E.  ,  2018/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şirket yetkilisi sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünün 09.04.2015 tarihli müzekkere cevabında 25.03.2015 tarih ve 20150323455090000001 sayılı yoklama fişi ile faaliyetinde devam ettiğinin bildirilmesi, zabıta araştırmasında ise ticaret siciline kayıtlı adreste faaliyette bulunmadığının belirtilmesi hususları dikkate alınarak, ilgili vergi dairesinden hangi adreste yoklama yapıldığının sorularak yoklama fişi örneğinin getirtilmesi ve suç tarihine ilişkin beyanname örneklerinin getirtilerek çelişki giderilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi, yapılan araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10867, Karar No: 2016/10390, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10867 E.  ,  2016/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... hukukuna ilişkin davada ... 9. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimi istemine ilişkindir.

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesince, murisin huzurevine girmeden önce “... Mah. ... Cad. .... Apt. Kat:... Daire:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 2. Sulh Hukuk Mahkeme ise UYAP sisteminden alınan nüfus kayıtları ve adres araştırma formundan müteveffanın MERNİS adresinin "....../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır", aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından müteveffanın 11/05/2016 tarihinde vefat ettiği, vefatından önce ".../..." adresinde bulunan davacı Bakım Merkezi Müdürlüğünde ikamet ettiği, tüm bakım ve gözetiminin bakımevince sağlandığı anlaşılmakla uyuşmazlığın ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2685, Karar No: 2024/4996, Tarih: 12.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2685 E.  ,  2024/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/711 Esas, 2022/1622 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/834 E., 2020/996 K.

Taraflar arasındaki bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı sigorta şirketiyle 02.05.2018-01.11.2018 tarihlerini kapsayan .... ve 1.... numaralı poliçe ile Şanlıurfa İli ... İlçesi ... Köyü 109 ada 3 parselde bulunan taşınmaz ile Şanlıurfa İli ... İlçesi .. köyü 110 ada 2 parselde bulunan tarlalardaki ürünleri poliçede belirtilen rizikolara karşı sigortalamak üzere sözleşme akdettiklerini, sigorta şirketine ödemesini yaptığını, 09.05.2018 tarihinde meydana gelen dolu nedeni ile müvekkilinin ürünlerinin zarar gördüğünü, sigorta şirketinin zararı karşılamadığını ve teminat harici riskin meydana geldiğini belirtiklerini, fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalması kaydıyla 100 TL tazminatın rizikoların gerçekleşme tarihi olan 09.05.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin hiçbir tazminat ödeme yükümlülüğü olmadığını, sigortalının olduğunu iddia ettiği hasarı poliçe başlangıcı öncesinde meydana geldiğini, sigortalının poliçe kapsamında hasarının bulunmadığını, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin hiçbir tazminat ödeme yükümlülüğü olmadığını, sigortalının olduğunu iddia ettiği hasarı poliçe başlangıcı öncesinde meydana geldiğini, sigortalının poliçe kapsamında hasarının bulunmadığını, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait 109 ada 3 parselde kayıtlı bahçesi 09.05.2018 başlangıç ve 11.11.2018 bitiş tarihli olarak 250.219,26 kg pamuk ürünü 510 kg/da verim ve 2,69 TL birim bedel beyanı ile 10368452 numaralı poliçe, 110 ada 2 parselde kayıtlı bahçesi için 09.05.2018 başlangıç 11.11.2018 bitiş tarihli olarak 194.813,88 kg pamuk ürünü 510 kd/da verim 2,69 TL birim bedel beyanı ile 10368481 numaralı poliçenin tanzim edildiği, davalı tarafça, sigortalının beyan ettiği hasarın poliçe başlangıcı öncesinde meydana geldiği ve alandaki verimin düşürüldüğü, erken ekim ve dikim kararı verildiği, sigortalının poliçe teminatı kapsamında zararının bulunmadığının beyan edildiği, bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen rapor ile davalı tarafça sigortalı ürünlerinin tamamının erken dönemde hasara uğradığı tespit edilmiştir denilmişse de kurum eksperleri tarafından yapılan tespitte taşınmazda % 60 ürün çıkışı tespit edildiği, % 40 'lık kısmının toprak altında kaldığı, aşırı yağışlar nedeni ile üründe boğulma meydana geldiği için teminat dışı değerlendirildiği, hasarın poliçe başlangıcı öncesinde meydana geldiği belirlenerek talep reddedilmiş ise de aynı taşınmaza 1 km mesafede olan Hikmet Sümer'e ait Akçataş Mahallesi 106 ada 2 parsel sayılı taşınmazda yeniden ekim bedelinin karşılandığı halde ...'e ait .... Mahallesi 109 ada 3 parseldeki 288 dekarın ve .... Mahallesi 110 ada 2 parseldeki 109 dekarın ekim dikim kararı verilen verilen bedelinin davalı tarafından karşılanması gerektiği, sigorta edilen parsellerde toplam zararın 108.619,20 TL olarak belirlendiği anlaşıldığı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği, davacı vekili tarafından sigorta tarihi olan 09.05.2018 tarihinden itibaren faiz talep edilmişse de son hasat tarihinin ise 01.11.2018 olarak belirtildiği, dava tarihi son hasat tarihinde önce ise de son hasat tarihinin temerrüt tarihi olarak belirlenmesi gerektiği anlaşıldığı gerekçesiyle 108.619,20 TL'nin temerrüt tarihi olan 01.11.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin hiçbir tazminat ödeme yükümlülüğü olmadığını, sigortalının olduğunu iddia ettiği hasarı poliçe başlangıcı öncesinde meydana geldiğini, bu nedenle alandaki verim düşürüldüğünü ve erken dönemde meydana gelen hasar nedeniyle yeniden ekim-dikim kararı verildiğini, sigortalının poliçe teminatı kapsamında zararı bulunmadığını, davacının talebinin poliçe teminatı dışında olduğunu ve iddialarını ispat edilemediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusuna ilişkin hiçbir değerlendirme bulunmadığını, bilirkişi raporuna itiraz etmelerine rağmen itirazlarının değerlendirilmediğini, davacı/sigortalı yukarıda bilgisi verilen poliçeler için 09.05.2018 tarihinde sel ve su baskını hasarı olduğu gerekçesi ile 09.05.2018 tarihinde hasar ihbarında bulunduğunu, hasar ihbarı üzerine görevlendirilen ziraat mühendisi eksperler tarafından 16.05.2018 tarihinde sigortalının oğlu ... ve .... numaralı alanda da arazi sorumlusu ... refakatinde hasar tespit incelemesi ve parsel sorgusu yapıldığını, "Sel ve su baskını" hasarı, sigortalının isteği üzerine "dolu" hasarına çevrildiğini,.... numaralı poliçeli alanın 26 dekarında, 10368452 numaralı poliçeli alanın da 10 dekarında antepfıstığı olduğu belirlendiğini, alanda ekili bulunan sigortalı ürün olan pamukta yapılan sayımlar doğrultusunda, % 60 ürün çıkışı tespit edildiğini, ürünün % 40 'lık kısmı da toprak altında kaldığı için teminat dışı aşırı yağışlar nedeniyle üründe boğulma meydana geldiği görüldüğünü, bu nedenle verimin düşürüldüğünü, bilirkişinin bu konudaki eksperlece yapılan tespite katılmadığı görüşünde olsa da eksperlerce yapılan tespit bilimsel normlarda yerinde yaptığını, bu çalışmada sigortalı ürünlerin tamamının erken dönemde hasara uğradığı tespit edildiğini, sigortalının yapmış olduğu ilk hasar ihbarı devlet destekli bitkisel ürün sigortaları genel şartları uyarınca "hasarın poliçe başlangıcı öncesinde meydana gelmesi" nedeni ile reddedildiğini, davacının iddiaları tamamen haksız ve teminat dışı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın somut olayın özelliklerine uygun olarak belirlendiği, yargılamanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda belirtilen usullere uygun olarak yürütüldüğü, taraflarca gösterilen hükme etki edecek delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, tüm dosya kapsamından; bilirkişi raporu, karar gerekçe içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan bitkisel ürün sigorta poliçesi kapsamında davalı sigorta şirketinin sorumlu olup olmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9112, Karar No: 2018/2140, Tarih: 13.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9112 E.  ,  2018/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın işleri idare edemeyince iş yerini 2007 tarihinde kapattığını, faturaları kendisini muhasebeci olarak tanıtan ... ... verdiğini, iddianamede belirtilen faturaları kendisinin düzenlemediğini, sahte fatura varsa bunları düzenleyenin ... ... olduğunu savunması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sahte faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38966, Karar No: 2013/29090, Tarih: 13.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38966 E.  ,  2013/29090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 1.İŞ)

DAVA : Davacı, oluşan banka zararının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bankanın ... Şubesi mudilerinden...'a ait hesaptan 26.02.2004-26.06.2004 tarihleri arasında, bu hesaba bağlanan bankanın diğer müşterileri ... ve ... adına üretilmiş iki adet Bankamatik kartı (...) ile 13.200.000.000 TL. çekildiğinin belirlendiğini, para çekim işlemlerinde kullanılan kartların hesaba 10.06.2002 tarihinde o dönemde Çarşı/ ... Şubesi'nde Bireysel Müşteri İlişkileri Yöneticisi olarak görev yapan davalı ...'a ait kullanıcı kodu ile bağlandığını,...'un zararının faizi ile birlikte toplam 13.959.453.994 TL. olarak 27.08.2004 tarihinde ödendiğini, davalıların ödenen bu tutardan, görevlerini ifa ederken gereken özeni ve dürüstlüğü göstermedikleri, ... kartlarının saklanması hususunda tedbirsiz davrandıkları için müştereken sorumlu olduklarını, usulsüz işlemde şifresi kullanılan ...'ın ayrıca sorumluluğu bulunduğunu iddia ederek oluşan banka zararının 27.02.2004 ödeme tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davalının şubede Ekim 1999'da vezne görevlisi olarak işe başladığını, 2000 yılında Müşteri İlişkileri Yetkilisi olarak görev yaptığını, göreve başladığında müşterilere ait kart ve şifrelerinin kilitsiz bir kutu içinde müşteri temsilcisi dolabında saklandığını, genel müdürlükten şubeye gelen kart ve şifrelerinin şube müdürü veya operasyon yetkilisi tarafından teslim alındığını, bunların müşteri temsilcilerine gelişigüzel imzasız teslim edildiğini, para çekme işleminde kullanılan şifrenin kendisine ait olmadığını, olayda bilgisinin, eyleminin ve iştirakinin bulunmadığını savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; haksız surette bir başkasının hesabından para çekmekte kullanılan ... ve ... adına düzenlenmiş ... kartlarının hiçbir talepleri olmaksızın davacı banka tarafından üretildiğini, adına kart çıkarılan kişiler tarafından da teslim alınmadığını, kredi kartlarının şubede, herkesin