muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35348, Karar No: 2015/36323, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2020/3355, Karar No: 2020/7126, Tarih: 17.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/3355 E.  ,  2020/7126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11.10.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2756, Karar No: 2015/3007, Tarih: 06.07.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/2756 E.  ,  2015/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin “tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre; Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1412, Karar No: 2012/2172, Tarih: 16.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1412 E.  ,  2012/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kıdem ve ihbar tazminatı davası sırasında davalı şirket vekili 16/11/2012 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı vekili 16.11.2011 tarihli reddi hakim dilekçesinde: İstanbul 10. İş Mahkemesinin 2010/436 esas sayılı dosyasında dayanılan delillerin toplanması için müzekkerelerin yazıldığını, duruşmadan önceki gün yaptığı incelemede cevapların gelmediğini, ertesi gün (13.10.2011 günü) yapılan duruşmada cevapların dosyaya konulduğunu, bu cevapları incelemek için süre istendiğini, daha sonra duruşma zaptını alıp incelediğinde, taleplerinin ve açıklamalarının zapta geçmediği, zaptın yanlış olarak düzenlendiğini, ilgisi olmayan ara kararların oluşturulduğunu ve dosyaya konan müzekkerelerin karşı tarafca takip edilerek yetkisi olmamasına rağmen elden takip ederek dosyaya girdiğini, müzekkere cevaplarının doğru olmadığını, sahteliğinin açıkça anlaşıldığını ve bununla ilgili olarak mahkeme hakimi, kalem personeli ve diğer kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunduğunu, mahkemenin tarafsızlığını ve güvenilirliğini yitirip H.M.K'nın 36. maddesinde gösterilen şartların oluştuğu belirtilerek reddi hakim talebinde bulunmuştur.Red telebini inceleyen İstanbul 13. İş Mahkemesi 5.12.2011 tarih ve 2011/2D.İş -2011/2 esas sayılı kararında reddi hakim talebinin reddi yönünde hüküm kurmuştur.Istanbul 10. İş Mahkemesinin 2010/436 esas sayılı dosyasında dava 22.12.2009 tarihinde açılmış, davalı tarafça Cumhuriyet Savcılığına mahkeme hakimi ve kalem personeli ise 16.11.2011 tarihinde şikayet edilmiştir. Yargılama sürerken taraflardan birinin mahkeme hakimin hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması H.M.K'nın 36/1-d maddesinde belirtilen "Davalı olmak" anlamında yorumlanamaz. Bu nedenle, dava açıldıktan sonra duruşma hakiminin davalı tarafından şikayet edilmesi red nedeni olarak görülmemiştir. Elden takip yetkisinin olmamasına rağmen müzekkere cevaplarının davacı tarafından dosyaya konması, taleplerinin tamamının zapta geçmemesi, eksik veya yanlış ara kararı oluşturulması red nedeni olmadığı gibi, müzekkere içeriğine her zaman itiraz edilebilir ve yeniden müzekkere yazılmasını istemek mümkündür. Mercinin reddi hakim talebinin reddine karar vermesi usul ve yasaya uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18016, Karar No: 2012/34914, Tarih: 27.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18016 E.  ,  2012/34914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, alacağın, İİK.nun 68. maddesindeki belgelere dayanmadığı gerekçesi istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, alacaklının, genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde, İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve mücerret borç ikrarını içeren bir belgeye dayanmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlunun gerek icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde gerekse yargılama sırasında sunduğu cevap dilekçesinde borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip, itirazını ödeme olgusuna dayandırdığı görülmektedir. Bu durumda, yukarıda da belirtildiği üzere, borçlu, borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip, itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan, hukuki ilişki ve borçtur ki, bu husus da kabul edildiğinden, kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatı gerekmez (H.G.K. 04.12.1985 tarih ve 1985/12-527 E. 984. K., 29.06.2005 12-387/428).

O halde, mahkemece, borçlunun ödeme itirazı incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11800, Karar No: 2018/2742, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11800 E.  ,  2018/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin terapist yardımcısı olarak davalı belediyeye ait ... Gençlik Merkezinde çalıştığını, bir gün 8 saat diğer gün 18 saat çalıştığını fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini, iş akdini haklı nedenle feshettiğini işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alt işveren şirket işçisi olduğunu belirterek husumet itirazında bulunmuş, belirli süreli sözleşme ile çalıştığını, iş akdinin devamsızlık nedeniyle sona erdiğini, fazla çalışma yapmadığını genel tatillerde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçüncü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin "Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler" olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bir hafta 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık yasal çalışma süresi 45 saatin aşılmadığı ancak diğer hafta 17:00-08:00 saatleri arasında günlük 15 saat çalıştığı ve 1,5 saatlik ara dinlenme düşülmesiyle haftada 6 gün 81 saatlik çalışmasından 45 saatlik haftalık çalışma süresinin düşülmesiyle 36 saat çalıştığı ayda iki hafta bu şekilde çalıştığından 36/2=18 saat haftalık fazla çalışma yaptığı değerlendirmesiyle hüküm kurulmuştur.

Haftalık çalışma süresi aşılmasa dahi 7,5 saatin üzerindeki gece çalışmalarının fazla mesai olarak değerlendirilmesi gerektiği İş Kanunu'nun 69. maddesinden açıkça anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı tarafından sunulan kayıtlara göre, davacının, davalı işyerinde terapist yardımcısı olarak 08:00-17:00 ve 17:00-08:00 saatleri arasında çalışmaları bulunduğu anlaşılmaktadır. Fazla mesai ücreti alacağının dosyadaki aylık çalışma çizelgelerine göre haftalık olarak hesaplanması gerekir. Aylık çalışma çizelgelerinin olduğu dönemlerde sadece bu kayıtlara itibar edilerek, bulunmadığı dönemler için ise tanık beyanlarına göre hesaplama yaptırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6730, Karar No: 2009/294, Tarih: 20.01.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/6730 E.  ,  2009/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davalılardan M.Nükler Ür. San. Tic. A.Ş. Vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi  delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalılar M.Nükleer Ürün Sanayi A.Ş ve E. Endüstri Kontrol Limited Şirketi vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı M.Y.ın  temyizine gelince;

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile, 9.092,34 YTL maddi tazminat ile 5.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline  karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı M. Y.’ın ortağı ve temsile yetkili olduğu E.Endüstriyel Röntgen Kontrol İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi’nde röntgen teknisyeni olan sigortalı O.E.’ün  3.3.2000 tarihinde şirketin ortağı  M. Y.’ın kendisine cihazla birlikte Kayseri’den İstanbul’a gelmesini söylemesi üzerine Gamografi cihazını tamir için İstanbul’a getirdiği, diğer davalı  M.Nükleer Ürün Sanayi A.Ş çalışanının laboratuarda cihazı tamir için açıp “kaynak tutucusunun”  parçası bulunmadığı gerekçesiyle yapamayacağını belirtip davacının da söz konusu parçayı çıplak elle tutup araca koyması nedeniyle bir hafta sonra ellerinde su tutmaları ve yanmaları başlaması ve sonrasında   % 10 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği,  mahkemece hükme esas alınan 17.7.2006 tarihli kusur raporunda işveren E.Endüstri Kontrol Limited Şirketine % 60, M.Nükleer Ürün Sanayi A.Ş ye % 35 oranında ve sigortalıya da % 5 oranında kusur izafe edildiği davalı M. Y.a ise herhangi bir kusur verilmediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 50. maddesinde tüzel kişilerin organlarının hukuki işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokacağı, organların, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumlu olacakları bildirilmiştir. Tüzel kişilerin borçlarından ötürü organlarının veya temsilcilerinin kişisel kusurları dışında şahsen sorumlu olacaklarına dair bir yasal düzenleme bulunmadığından somut olayda da davalı M.Y.’a  meydana gelen iş kazasında herhangi bir kusur izafe edilmediğinden hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken   mahkemece bu yön göz ardı edilerek bu davalının da diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı  M.Y. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgililere yükletilmesine, 20.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1522, Karar No: 2019/9586, Tarih: 17.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1522 E.  ,  2019/9586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin motosikleti ile seyir halinde iken davalı ...'nun kullanmış olduğu kendisine ait araçla müteveffa ... 'na çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davalının kullandığı aracın zorunlu sorumluluk sigortası kapsamında davalı .... nezdinde sigortalı bulunduğunu belirterek murisin eşi ... için 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, murisin kızı ... için 2.500,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, murisin oğlu ... için 2.500,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, murisin kızı ... için 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen, toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı ...'ndan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Şirketi cevap dilekçesinde; müvekkilinin mecburi mali mesuliyet sigortasından kaynaklı azami sorumluluğunun dikkate alınmasını, davalı ... ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 164.745,27 TL maddi tazminatın davacı ...'na, 39.451,17 TL maddi tazminatın davacı ...'na, 85.728,99 TL maddi tazminatın davacı ...

... olmak üzere toplam 289.925,43 TL'nin (davalı ... şirketinden sigorta poliçesinde sınırlı olan 175.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere) sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktara 12.09.2011, diğer davalı yönünden 04/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı 10.000,00'er TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan 04/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Destekten yoksun kalınacak sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek belirlenmesi, yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, yüksek öğrenim görme durumu bulunmayan halde, kız çocuklarının 22 yaşına kadar, erkek çocuklarının 18 yaşına kadar; yüksek öğrenim gören ya da görme ihtimali bulunan çocukların ise 25 yaşına kadar destek alacağı dikkate alınarak destek tazminatı hesaplanması gerekmektedir.