muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14527, Karar No: 2009/12693, Tarih: 12.10.2009

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki delillerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir.

Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda davacı, iş yerinde sürekli çalıştığını ve çalışmalarının eksik Kuruma bildirildiğini iddia ettiğine göre, davacının çalışmasının geçtiği Üzüm işleme Fabrikasının yılın hangi ay veya dönemlerinde faaliyet gösterdiği tespit edilmeden mevsimlik çalışma kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Öte yandan iş yeri kayılarında bulunan yükleme işinin hangi tarihlerde yapıldığını gösterir kuvetli delil niteliğindeki sevk irsaliyelerinin verilen kesin süreye rağmen getirmeyen iş veren aleyhine delil kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hizmet tespiti ile ilgili istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, çalışıldığı iddia olunan üzüm işleme fabrikasındaki yükleme işinin mevsimlik iş olup olmadığını emsal iş yerleri de araştırılarak tespit etmek, işin mevsimlik iş olduğunun anlaşılması halinde fabrikanın bulunduğu yerin iklim koşullarına göre yükleme işinin yılın hangi ay veya dönemlerinde yapıldığını uzman kişilere tesbit ettirmek veya meslek kuruluşlarından görüş almak, kuruma bildirilmeyen süreler yönünden de davacı ile aynı dönemde birlikte çalışan ve SSK dönem bordrolarında gösterilen tanıkların beyanları ile birlikte tüm delilleri takdir edip sonucuna göre karar vermektir. Ayrıca davalı işverene iş yerinden yapılan yüklemeleri gösterir sevk irsaliyelerini getirmesi aksi takdirde işin sürekli iş kabul edileceği ihtarını da içerir yeniden kesin süre vermek süreye rağmen sevk irsaliyelerin gönderilmemesi halinde işin sürekli iş kabul edilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre işçilik alacakları ile ilgili davalı işveren şirket vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12428, Karar No: 2020/20218, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12428 E.  ,  2020/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilerek 13.07.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16.05.2016 - 17.06.2020 tarihlerinde geçerli mazeret olmadan sanık ve müdafiinin temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5730, Karar No: 2015/13102, Tarih: 07.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5730 E.  ,  2015/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2013/282-2014/405

Taraflar arasında görülen davada .....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2013/282-2014/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Y..... Köyü Ç.../Rize adresinde ikamet ettiğini, müvekkilinin ikamet ettiği Y... Köyüne belgesel çekimi için geldiğini söyleyen bir ekip tarafından evinde ziyaret edildiğini, ziyaret esnasında müvekkilinin ikamet ettiği şahsi konutun iç ve dış kısmının ve bizzat kendisinin izin alınmadan fotoğraflarının çekildiğini, çekilen bu fotoğrafların herhangi bir yerde kullanımı için hiçbir şekilde yazılı ve sözlü izin alınmadığını ileri sürerek, davalı tarafın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu oluşturulan olayın tamamen müvekkilinin insiyatifi dışında meydana geldiğini, yükümlülüğünün tamamen davanın ihbarını talep ettikleri A.. Dergisi'ne ve K.. Prodüksiyon İletişim Film Tanıtım Hiz. San ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait olduğunu, müvekkilinin davanın tarafı olmadığından ve davacının iddialarının muhatabı olmaması nedeniyle husumet itirazlarının bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, L.. t.. Kış/winter2011 Kataloğunun 45. sayfasında davacının fotoğrafının bulunduğu ve aynı katalogda davacının evinin de fotoğraflandığı, dinlenen tanık anlatımlarından davacının katalogta kendi fotoğrafının yayınlanması konusunda izninin alınmadığı ve davacının yaşı itibariyle katalogda fotoğraflarının yayınlanmış olmasının davacıyı üzdüğü, bu şekilde davacının kişilik haklarına saldırının oluştuğu gerekçesiyle davacının sosyal ve ekonomik durumu, yaşı, dava tarihi dikkate alınarak, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 149,27 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4010, Karar No: 2021/5176, Tarih: 21.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4010 E.  ,  2021/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 18/11/2016 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında yaya konumunda bulunan davacı ...’nın yaralandığını, ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp raporuna göre %38,2 oranında malul kaldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini 310.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 310.000,00TL sürekli iş göremezlik zararının 21/10/2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyetince davalı ... vekilinin itirazlarının reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, kaza tarihi 18/11/2016 olup davacı taraf, tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle davalıya tahkime başvurmadan önce başvurmuş ise de; davacı yanca ibraz edilen rapor Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmemiştir.

18/11/2016 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri yürürlükte olup davacı tarafından dosyaya ibraz edilen... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD Başkanlığı tarafından düzenlenen rapor kaza tarihinde yürürlükte olmayan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre düzenlenmiştir.

Bu nedenle hakem heyetince yapılacak iş, davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak, Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki cetvellere göre davacının maluliyet oranının belirlenmesi yönünde rapor alınması, maluliyet oranı değiştiği takdirde, temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle gerekirse yeniden aktüer raporu alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere itiraz hakem heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-20/04/2018 tarihli aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz uygulanarak davacının iş göremezlik zararı hesaplanmıştır. Ancak TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre davacının bakiye yaşam süresi 35 yıl olması gerekirken 40 yıl olarak hesaplanmış, davalı vekili bu hususa itiraz etmiştir. Davacının maluliyetine ilişkin yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda alınacak olan yeni maluliyet raporu esas alınmak suretiyle bakiye yaşam süresinin doğru tespit edildiği ek bilirkişi raporu alınarak davacının gerçek zararının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Kabule göre de; Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi ile 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete'de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi(maktu ücretin altında kaldığı takdirde maktu ücrete karar verilmesi)gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2),(3) ve (4)nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12444, Karar No: 2013/13838, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12444 E.  ,  2013/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup;söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda,dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24933, Karar No: 2022/23472, Tarih: 24.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/24933 E.  ,  2022/23472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından, CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18103, Karar No: 2017/12104, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18103 E.  ,  2017/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu .... Mahallesi 2120 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu halde dava konusu taşınmazın vergi değerlerine ters düşecek şekilde emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1859, Karar No: 2024/5617, Tarih: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1859 E.  ,  2024/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3306 E., 2022/5056 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında müsadere hükmünde düzeltilmek yapılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

Yapılan arama el koyma işleminin hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık savunmalarının samimi olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

Dosya içerisinde yer alan tutanak içeriğine göre, 09 \*\* 189 plakalı araç içerisinde şüpheli şahıs olduğu anonsu üzerine Emniyet ekibi tarafından olay yerine gidildiği, aracın şoför koltuğunda sanığın olduğunun görüldüğü, aracın sağ tarafa çekilmesi konusunda anonsta bulunulmasına rağmen sanığın durmayarak kaçmaya çalıştığı esnada kaza yapması nedeniyle sanığın araçtan inerek kaçmaya başladığı, bu sırada araç içerisinden paraların savrulduğu ve sanığın üzerinde bulunan alınan uzmanlık raporunda metemfetamin ile esrar maddesi olduğu belirlenen uyuşturucu maddeleri yere attığı, sanığın yakalanması sonrasında araç içerisinde yapılan incelemede ön koltuğun önünde poşet içerisinde görünür vaziyette alt kısmı şeffaf kutu içerisinde alınan uzmanlık raporuna göre net 14.5 gram olduğu tespit edilen metemfetamin maddesi ile 2 adet hassas terazinin bulunduğu olayda, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü