muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2879, Karar No: 2013/4944, Tarih: 21.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2879 E.  ,  2013/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, davacı kuruma bağlı Av. ... Devlet Hastanesi'nde laboratuar teknisyeni olarak çalıştığını, Kasım/2003-Kasım/2006 döneminde kendisine maaşından haksız, yersiz ve dayanaksız olarak toplam 2.658,90TL ödendiğinin inceleme raporu ile tespit edildiğini belirterek davalıya haksız ve yersiz ödenen 2.658,90 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, alacağın sebebinin idari işlem olduğunu, bu idari işleme karşı açmış oldukları ... İdare Mahkemesi'nin 2010/611 E-2010/1006 K sayılı dosyasında, idari işlemin iptaline, müvekkilinin maaşından kesilen miktarın yasal faizi ile birlikte idare tarafından müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, davacının dava konusu yapmış olduğu alacağın sebebinin ortadan kalktığını, davacının idare mahkemesi kararını 30 gün içerisinde uygulamak zorunda olduğunu, davacının davalıya yaptığını iddia ettiği ödemelerin tamamen idarenin kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, herhangi bir şart tasarrufuna dayanmayan salt hatalı ödemenin haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenebileceği, davalıya 2.658,90 TL fazla ödeme yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacı tarafından zamanaşımının süresinde ileri sürülmediği itirazında bulunulmamıştır.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresi 1 yıldır. Ancak bu sürenin işleyebilmesi için davacı idarenin verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, dava açılması hususunda emir vermeye yetkili makamın öğrendiğ tarihten itibaren başlar.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresi 1 yıldır. Ancak bu sürenin işleyebilmesi için davacı idarenin verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, dava açılması hususunda emir vermeye yetkili makamın öğrendiğ tarihten itibaren başlar.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler ışığında, davacı kamu hukuku tüzel kişisinde dava açma konusunda emir vermeye yetkili makamın ve bu makamın fiil ve zararı öğrenme tarihinin belirlenip, bu tarihten itibaren zamanaşımının dolup dolmadığının tespit edilmesinden sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı husunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10969, Karar No: 2016/11100, Tarih: 26.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10969 E.  ,  2016/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; beraat 2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 43, 62, 52 ve 53. maddeleri gereği 2 yıl 1 ay hapis ve 8320

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın katılan ile 200 kutu boya alma konusunda anlaştığı ve sözleşme imzalandığı, sanık ...'ın sözleşmeye diğer sanık ...'ın adına sahte imza atıp kaşe basarak katılana verdiği ve bu sözleşmeye binaen boyaların sanık ...'a iki farklı tarihte teslim edildiği ve boyaların parasının katılana verilmediği, sanıkların bu şekilde eylem birliği içerisinde haksız menfaat temin etmet suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediğine ilişkin iskikrarlı savunması, ekspertiz raporunda söz konusu sözleşmede yer alan kaşe izi üzerindeki sanık adına atılı bulunan imzanın diğer sanık ... tarafından atıldığının tespit edildiği ve sanık ... tarafından da kabul edildiği, katılanın bu sanığa yönelik soyut suç isnadı karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

1-02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı kanunun 253.maddesinin (b) bendine eklenen 6.alt bendi ile TCK'nın 157.maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında ; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ,

2-Kabule göre de;

a- Katılan ile sanık arasında tek bir sözleşme karşılığı ve sözleşme kapsamında belirtilen boyaların farklı iki tarihte sanığa teslim edilmesi eyleminin tek suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de;

a- Katılan ile sanık arasında tek bir sözleşme karşılığı ve sözleşme kapsamında belirtilen boyaların farklı iki tarihte sanığa teslim edilmesi eyleminin tek suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16937, Karar No: 2013/3554, Tarih: 14.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16937 E.  ,  2013/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karacasu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.02.2012
Yargıtay — Esas No: 2006/5191, Karar No: 2006/8866, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5191 E.  ,  2006/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 3, 4, 5 ve 113 ada 78 ve 79 parsel sayılı taşınmazlar, bağ, tarla ve fıstıklık niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastro çalışması yapılmamıştır.

Hükmü temyiz eden davacı ..., temyiz dilekçesinde dava konusu yerlerin bilirkişice evveliyatının incelenmediğini, bu yerlerin memleket haritasında ormanlık alanda kaldığını, yetiştirilmiş olan fıstık ağaçlarının ekim-dikim yoluyla değil, Sakız (Menengiç) ağaçlarının aşılanması yoluyla tesis edildiğini, kararın eksik ve yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor taşınmazların orman niteliğinde olup olmadığı yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Dairemizde değişik tarihlerde incelenen ... Köyünde bulunan taşınmaz veya taşınmazlara ait dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bitki örtüsü itibariyle Antep fıstığı bulunduğu açıklanmış, bu ağaçların ne şekilde elde edildiği, sayısı, aşılama yoluyla elde edilmişse, aşı yaşları konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19646, Karar No: 2015/4923, Tarih: 25.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19646 E.  ,  2015/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/229-2014/474

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; davalı ile 10.05.1992 tarihinde evlendiklerini, bir tanesi reşit olmak üzere beş adet müşterek çocukları olduğunu, davalı ile aralarındaki yıllardan bu yana süreğelen geçimsizlik nedeniyle 9 aydır ayrı yaşadıklarını, alkol ve esrar bağımlısı olana eşinin kendisine ve çocuklarına şiddet uyguladığını, bu nedenle meşterek evi terketmek zorunda kaldığını, müşterek çocukların halen okula gittiklerini, davalının oto alım satım işi yaptığını ve kendisine ait traktörleri olduğunu, ayrıca araç kiralama işi yaptığını ve kıraathane işlettiğini ileri sürerek, reşit olmayan çocukları lehine ayrı ayrı 500 TL olmak üzere toplam 2.000 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; davalı ile 10 aydır ayrı yaşadıklarını, müşterek 6 çocukları olduğunu, çocuklardan Mehmet Seyit'in kendisi yanında diğerlerinin davacı yanında olduğunu, davacının küçük bir tartışma sonrası çocuklarıda yanına alarak babası evine gittiğini, dava dilekçesinde belirtilen hususlar ve özellikle esrar bağımlısı olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, evlilikleri boyunca eşine şiddet uygulamadığını, kendine ait evden başka malvarlığı olmadığını, önceden varlıklı iken 2008 yılında iflas ettiğini, şu an çalışmadığını, babasının yardımı ile geçindiğini, davacının varlıklı olduğunu, davacının 600 TL kira getiren bir dairesi olduğunu, babasından kalan 20 dönüm kayısı bahçesi olduğunu, ayrı yaşadıkları dönemde çocukların ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı ve müşterek çocuklar Ülkü, Zeynep, Yusuf Siraç ile Mahmut Emir için ayrı ayrı 300'er TL tedbir nafakasının davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı yanında kalan müşterek çocuklar lehine tedbir nafakası istemine ilişkindir.

HMK. 26.maddesinde; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir" düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda , dava dilekçesinde, davacı yanında kalan çocuklar için ayrı ayrı 500 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL nafakanın tahsilini istemiştir. Davacı dilekçesinde kendisi için bir nafaka isteminde bulunmadığı halde, mahkemece, talep aşılmak suretiyle davacı lehine de yazılı şekilde 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda , dava dilekçesinde, davacı yanında kalan çocuklar için ayrı ayrı 500 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL nafakanın tahsilini istemiştir. Davacı dilekçesinde kendisi için bir nafaka isteminde bulunmadığı halde, mahkemece, talep aşılmak suretiyle davacı lehine de yazılı şekilde 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bunda ayrı; davalı hakkında yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davalının işçi olduğu, tek katlı deprem konutlarında kirada oturduğu, aylık 700 TL geliri olduğunun tespit edildiği görülmüştür. Davalı 09.05.2014 tarihli duruşmadaki beyanında ise, traktör alım satım işi yapan arkadaşı yanında çalıştığını, kendi adına 3 adet traktör ve bir arabası olduğunu, traktörünü kayısı zamanında kiraya verdiğini, kendi evinde oturduğunu, aylık 500-1000 TL geliri olduğunu beyan etmiştir. Tanık olarak dinlenen tarafların müşterek çocukları ise, davalının ortak olduğu oto galerisinin bulunduğunu beyan etmişlerdir.

Nafaka takdirinde, tarafların ekonomik durumları tam ve sağlıklı araştırılıp, gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına ve TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmelidir.

Buna göre, davalı hakkında yapılan ekonomik durum araştırması ile davalının duruşmadaki beyanı ve tarafların müşterek çocuklarının beyanları arasında, davalının ekonomik durumu hakkında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece; davalın çalıştığı yerde işçi olarak mı yoksa ortak olarak mı çalıştığı, bu işyerinden ne kadar gelir elde ettiği hususunda yeterli bir araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; davalının ekonomik ve durumu tam ve sağlıklı bir biçimde araştırılıp, geliri saptanarak, oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12417, Karar No: 2015/24442, Tarih: 28.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/12417 E.  ,  2015/24442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, ...'ün yanında çoban olarak çalıştığı, olay tarihinde kışla mevkiinde keçileri otlatırken, şikayetçi ...'in paydaşı olduğu ... ilçesi merkez kışla mevki ... parsel sayılı taşınmazın güney tarafına ekilmiş olan meyve fidanlarını sökerek götürdüğü, sanığın evinin yakınındaki bir yerde hazineye ait arsa içinde fidanların bulduğu, 08.04.2012 tarihinde ise şikayetçi kışla mevkiinde bulunan kendisine ait bağına dikmiş olduğu meyve fidanlarının sökülüp kırıldığı yönünde şikayette bulunması üzerine yapılan incelemede olay yeri görgü ve tespit tutanağında belirtildiği üzere toplam 27 adet çeşitli meyve ağacı ile fidanına kökleri topraktan çıkarılmak ve dalları ve gövdeleri kesilmek suretiyle zarar verildiği iddia edilen olayda, mala zarar verme suçuna ilişkin gerekçede, sanığın eyleminin tek olduğu, meyve fidanlarına zarar verdiğine dair mahkumiyetine yeterli delilin bulunmadığı, sanığın hırsızlık

kastıyla hareket ettiği kabul olunduktan sonra, beraat kararı verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.