muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15970, Karar No: 2013/21645, Tarih: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15970 E.  ,  2013/21645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.06.2013 tarih ve 2013/22-2013/20 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Talep eden vekilince, karşı tarafın müvekkili markasına iltibas suretiyle tecavüzde bulunarak 556 sayılı KHK'ya aykırı davranması nedeniyle marka hakkına tecavüzün önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesi talep edilmesi üzerine, mahkemece 04/04/2013 tarihli kararla talebin kabulüne, talep eden tarafın 75.000 TL nakdi teminat yada kesin ve süresiz banka teminat mektubu ibraz etmesi halinde karşı tarafa ait "Lipitabs" ibareli bütün ürün, kutu ve ambalajların üretildikleri, satıldıkları, piyasaya sunuldukları, ticari amaçla bulundukları yerlerden toplatılmasına, el konulmasına ve bildirilen internet sitelerine erişimin engellenmesine karar verilmiştir.

Karşı taraf şirketler vekili, verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz ederek ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. kişi ... vekili, verilen ihtiyati tedbir kararından müvekkilinin olumsuz etkilendiğini ileri sürerek tedbir kararına itiraz etmiştir.

İhtiyati tedbir isteyen vekili ihtiyati tedbire itiraz edenlerin tedbir kararına muhalefet ettiğini iddia ederek disiplin hapsi ile cezalandırılmalarını talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati tedbirin 05/04/2013 tarihinde davalı şirketler nezdinde icra müdürlüğü vasıtasıyla infaz edilmiş, şirket yetkililerine de bildirilmiş olduğu, bu şirketler tarafından, HMK 394/2 maddesinde yazılı bir haftalık itiraz süresinin geçirilmesinden sonra itiraz dilekçesi verildiği, tedbirin bu anlamda kesinleştiği, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamınca itiraz eden ...'nın HMK 394/3 maddesinde yazılı 3. kişi anlamında menfaatin ne şekilde ihlal edildiğini açıklamamış bulunması karşısında itirazların reddine karar verilmiş; talep eden vekilinin davalı şirket yetkililerin tedbire muhalefetten dolayı disiplin hapsi ile cezalandırılmalarına ilişkin olarak şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece itiraz eden vekiline yapılan tebligat üzerinde verilen sürenin bilirkişi raporuna beyanda bulunulması için verilmiş olmasına, kaldı ki mahkemenin yasa ile belirlenmiş itiraz süresini aksine hüküm bulunmadıkça uzatmasının mümkün bulunmamasına göre, ihtiyati tedbire itiraz eden şirketler vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Üçüncü kişi ... tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince; mahkemece itiraz edenin menfaatinin ne şekilde ihlal edildiği açıklanmadığı gerekçesiyle 3. kişinin itirazı reddedilmiş ise de dükkanında ihtiyati tedbir uygulanan 3. kişinin tedbirin uygulanması nedeniyle menfaatinin açıkça ihlal edildiği dikkate alınarak HMK’nın 394/3. maddesi uyarınca ihtiyati tedbire itiraz edebileceğinin kabulü gerekir. Ancak ihtiyati tedbir kararının satışa sunulan ürünler ve ambalajlar yönünden de verilmiş olması nedeniyle, tedbire itiraz eden 3. kişi ...’nın satışa sunduğu ürün ve ambalajlar üzerine uygulanan tedbirin ihtiyati tedbir kararının kapsamında kalmasına ve bu şekilde verilen ihtiyati tedbirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sonucu itibarıyla doğru olan kararın HUMK’nın 438/son hükmü uyarınca belirtilen değişik gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Lehine ihtiyati tedbir kararı verilen vekili, aleyhine tedbir karar verilenin HMK’nın 398. maddesi uyarınca tedbire muhalefetten cezalandırılmalarını istemiş, bu konuda mahkemece ret kararı verilmiş ve karar disiplin hapsi uygulanmasını isteyen şikayetçi tarafından temyiz edilmiş ise de, bu kararın temyiz incelemesi görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 26/01/2013’de Resmi Gazete’de yayınlanan, 21/01/2013 gün ve 1 sayılı kararı gereğince Yargıtay 7. Ceza Dairesi’ne ait olduğundan, mahkemece disiplin hapsi isteyenin temyiz dilekçesinin ve ekleriyle, dosya örneklerinin Yargıtay 7.Ceza Dairesi’nce incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesi için yerel mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ihtiyati tedbire itiraz eden şirketler vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle itiraz eden 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın gerekçesinin değiştirilerek ONANMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mahkemece disiplin hapsi isteyenin temyiz dilekçesinin ve ekleriyle dosya örneklerinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi’nce incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesi için yerel mahkemesine İADESİNE, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6924, Karar No: 2016/11218, Tarih: 14.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6924 E.  ,  2016/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararlar Yargıtay'ın temyiz incelemesine konu olduğundan, mahkemenin 05.02.2016 tarihli 2. ek kararı yok hükmünde sayılarak 07.01.2016 tarihli ek karara yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın 12.01.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süre geçtikten sonra 26.01.2016 günü temyiz ettiğinden süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9064, Karar No: 2010/12951, Tarih: 14.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9064 E.  ,  2010/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada tarafların boşandıkları , davacı kadın için 350 TL yoksulluk, müşterek çocuk için takdir edilen 150 TL iştirak nafakasının artan ihtiyaçlar nedeniyle yetersiz kaldığı ileri sürülerek, aylık 350 TL olan yoksulluk nafakasının 750 TL'ye müşterek çocuk Nurefşan için aylık 150 TL olan iştirak nafakasının reşit olduğu tarihe kadar 350 TL'ye yükseltilmesi istenilmiştir.

Davalı karşı davacı, boşanmadan sonra 650 TL yetim aylığı alan kadının yoksulluktan kurtulduğunu öne sürerek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece müşterek çocuk Nurefşan'ın 150 TL olan iştirak nafakasının 200 TL'ye yükseltilmesine, fazla talebin reddine, davalı tarafından açılan karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı -karşı davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.nun 176. Maddesine göre "irat biçiminde ödenmesini karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da tarafların birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın kaldırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yargıtay Hukuk Genl Kurulunun 7.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı ilamında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık , ulaşım ,kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların"yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Dosyadaki delillerden davacı kadının babasından 618 TL yetim aylığı aldığı, davalı kocanın Profesör Doktor olduğu 3.878,20 TL geliri bulunduğu tesbit edilmiştir.

Somut olayda davacı kadının babasından aldığı yetim aylığı ile aldığı nafaka toplamının birlikte değerlendirilerek, davalının ödeme gücü de nazara alınarak, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir artışa hükmedilmesi gerekirken, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddi şeklinde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda davacı kadının babasından aldığı yetim aylığı ile aldığı nafaka toplamının birlikte değerlendirilerek, davalının ödeme gücü de nazara alınarak, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir artışa hükmedilmesi gerekirken, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddi şeklinde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Velayet kendisine tevdii edilmeyen taraf, kendi maddi ve ekonomik olanakları ölçüsünde müşterek çocuğun başta bakım ve barındırma olmak üzere her türlü okul, eğitim ve gelişme giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana babanın parasal olanakları gözönünde tutulmalıdır. Nafaka miktarının belirlenmesinde, doğru, makul, ödeme sınırları içerisinde olmasına özen gösterilmelidir.

Mahkemece, 1991 doğumlu olan müşterek çocuk Nurefşan'ın gelişim ve eğitim çizgisi gözönünde bulundurularak TMK'nun 4.maddesi uyarınca hakkaniyete uygun bir miktar artışa hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu 150 TL'den 200 TL'ye artırılması şeklinde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22238, Karar No: 2016/1356, Tarih: 28.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22238 E.  ,  2016/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/172

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olmakla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal incelemesi sonunda bulunan bedele dava konusu taşınmaz imar, emsal alınan taşınmaz ise kadastro parseli olduğu gerekçesi ile düzenleme ortaklık payı eklenerek bedel tespit edilmişse de, dosyadaki yazılardan, emsal taşınmazın da imar parseli olduğu gözetildiğinde ekleme yapılmaması gerektiği gibi aynı proje kapsamında kamulaştırılan ve aynı mahallede bulunan 113 ada, 13 parsele ilişkin olarak aynı mahkemenin 2013/ 203 Esas ile, 447 parsele ilişkin 2012/214 Esas sayılı dava dosyalarında taşınmazların metrekaresine sırası ile 230,00 TL. ve 250,00 TL. üzerinden bedel tespit edildiği halde, düzenleme ortaklık payı ilavesi ile 330,00 TL/m² birim belirleyerek çelişki yaratan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37268, Karar No: 2015/36375, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/37268 E.  ,  2015/36375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 167 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15680 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 13353,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 13353,30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 167 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 15680 TL yapı bedeli ile 2326,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2083, Karar No: 2023/4501, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2083 E.  ,  2023/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/28 E., 2022/935 K.

DAVA TARİHİ : 24.10.2014

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Mahkemesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyeri laboratuvarında 15.10.2009 - 20.09.2014 tarihleri arasında aralıksız şekilde diş teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığı dönem boyunca sigortasının yapılmadığını, kısa bir dönem başka bir işyerinde fiilî bir çalışma olmaksızın sigortalı gösterildiğini, yemek ve sosyal haklardan faydalanarak en son aylık net 2.000,00 TL ücretle haftanın 6 günü çalıştığını, bir günü hafta tatili olarak kullandığını, yıllık izninin tam olarak kullandırılmadığını, müvekkili ile diğer çalışma arkadaşının ücretlerinin ödenmesi ve sigortasının yapılması konusundaki taleplerinin işverence olumsuz karşılandığını, Y.Y. adlı davalı işyerinde çalışan teknisyen ile haber gönderilerek işten çıkartıldığını, müvekkili ile davalı arasındaki ... ilişkisinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin bildirimsiz ve haksız olarak ... taraflı feshedildiğini iddia ederek müvekkilinin son ay ücret alacağı, kıdem ve ihbar tazminatı, ... bayram ve genel tatil ücreti alacağı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirketin yetkilisinin arkadaşı olduğunu, maddi durumunun iyi olmadığı tarihlerde işini yapabileceği bir yere ihtiyacı olduğunu söylediğini ve müvekkili Şirket yetkilisinden işini yapabileceği yer istediğini, eski arkadaşı olması sebebiyle davacıya ihtiyacına binaen bir oda tahsis edildiğini, davacının maddi durumunun kötü olması ve müvekkili Şirket yetkilisinin arkadaşı olması sebebi ile başlangıçta kira almadığını, daha sonra kendisine ... yaptırdığını ve ödemesi gereken kirayı yaptığı işe mahsup ettiğini, davacı ile müvekkili Şirket arasında açık veya zımni olarak 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) anlamında ... sözleşmesi imzalanmadığını, davacının sadece müvekkili Şirkete kira bedeli karşılığında ... yapmadığını, kendi müvekkil pörtföyü de bulunduğunu ve çoğunlukla piyasaya ... yaptığını, sabah işe giriş çıkış saatlerinin, aldığı ücret ve diğer işçi hak ve alacaklarına ilişkin beyanının gerçek dışı olduğunu, dava dilekçesinde delil kısmında yer alan davacının davalı Şirkette çalıştığına dair davalının antetli kağıdına yazılmış bulunan belgenin gerçeği yansıtmadığını, imzanın davalı Şirket yetkililerine ait olmadığını, davacının sahte olarak bu belgeyi düzenlediğini ve bu konuda şikayet haklarını kullanacaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2014/629 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile; dosyaya ibraz edilen delil ve tanık beyanlarına göre davacının davalı yanında 15.12.2009-20.09.2014 tarihleri arasında çalıştığının sabit olduğu, davalı tarafından ... sözleşmesinin feshedildiği ve davacının hak kazandığı ücret alacaklarının davalı işverence ödenmediği gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.11.2020 tarihli ve 2016/29759 Esas, 2020/14666 Karar sayılı kararıyla; vergi kaydına göre 07.....2011 tarih itibarıyla davalı işyeri kaydının yapıldığı, bu tarihten öncesinde işyerinin açık olduğuna dair delil bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Kurum kayıtlarında davacının işyerinde çalıştığına dair kaydın da bulunmadığı, davacının dayandığı ve işverence verildiğini iddia ettiği (davalının yanında çalıştığına dair) tarihsiz belgedeki imzaya davalı tarafından itiraz edildiğinden imza incelemesi yapılarak imzanın davalıya ait olması hâlinde işyerinin açılışına dair vergi kayıt tarihi, tanıklar ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçe gösterilerek sair temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar