muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8708, Karar No: 2012/11247, Tarih: 27.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8708 E.  ,  2012/11247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız idari para cezası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari para cezası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ..... Temizlik AŞ. yetkilisi olduğundan bahisle hakkında idari para cezası kesilerek kendisine tebliğ edildiğini, bahsedilen şirket ile bir ilgisi olmadığından Sulh Ceza Mahkemesine yaptığı itirazın kabul edilerek para cezasının iptaline karar verildiğini, haksız olarak kesilen para cezası nedeniyle meydana gelen zararının tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare, davanın İdari Yargıda görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacıya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen beyanda bulunmayarak para cezası kesilmesine sebep olduğu, kendi kusuru nedeniyle işlem yapılmasına yol açması nedeniyle sonuçlarına katlanması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacı, ...'nce düzenlenen idari para cezası nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek davalı ...'nün hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre, bu tür isteklerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7302, Karar No: 2010/9026, Tarih: 20.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7302 E.  ,  2010/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların kayden malik olduğu 1513 ada, 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine ve yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin tespitine ilişkin karar tebliğ edilmediğinden kendileri için bağlayıcı olmadığını, idari yargıda açılan  iptal davasının sonucunun beklenmesi ve mahkemece ilgili Yasa ve yönetmeliklerde belirtilen yöntemlere uygun kıyı kenar çizginin belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine ve yargılama giderlerinden davacı  yanın sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu edilemeyeceği iddiasına dayalı tapu kaydının iptali, sicilden terkini ve muhdesatın yıkımı isteklerine ilişkindir.

Mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler gözetilerek davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı hazine üzerinde bırakılmasına ve taraflar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ..ada, 12 sayılı parselin kadastro tespit tutanağının 03.05.1971 tarihinde kesinleştiği, davanın 04.01.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda açılıp kabulle sonuçlanan idari yargı kararı ile “idarece tanzim edilen kıyı kenar çizgisinin bilimsel ölçümlere, 3621 /3830 sayılı Kıyı Kanununa ve 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenen esaslara uygun tespit edilmediği bu nedenle taraflar için bağlayıcı olamayacağı” saptanarak kıyı kenar çizgisinin idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması, davada yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden hangi tarafın sorumlu tutulacağının belirlenme yönünden önem arz etmektedir.

Bilindiği üzere; dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu halde dava sırasında yürürlüğe giren bir Yasa hükmü veya çıkan bir İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince haksız duruma düşen tarafın davasının reddi gerektiğinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak tarafları bağlayıcı nitelikteki kıyı- kenar çizgisinin 28.11.1997 gün, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenmesi, böylece çekişmeli ..ada, 12 parsel sayılı taşınmazın veya bir bölümünün tanımı 3621 sayılı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kalıp kalmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve daha sonra tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18905, Karar No: 2011/21719, Tarih: 19.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18905 E.  ,  2011/21719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelmesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. Maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının yaşına ilişkin, raporlar arasında çelişki bulunduğundan, bu husus araştırılarak yapının el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde yapı bedeline hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12939, Karar No: 2023/8579, Tarih: 28.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12939 E.  ,  2023/8579 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/201 E., 2021/2368 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/201 Esas, 2021/2368 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir.

Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 ... maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge

adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/201 Esas, 2021/2368 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, katılan vekiline, 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen katılan vekiline; "5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30673, Karar No: 2024/3349, Tarih: 13.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/30673 E.  ,  2024/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/21 E., 2016/101 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/21 Esas, 2016/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrası (f) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 45.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; dolandırıcılık kastı ile hareket etmemesi, maddi imkansızlık nedeniyle çek bedelini ödeyememiş olması, çekin sahte olmaması ve şikayetçinin çelişkili beyanlarına rağmen hakkında mahkumiyet kararları verilmiş olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; dolandırıcılık kastı ile hareket etmemesi, maddi imkansızlık nedeniyle çek bedelini ödeyememiş olması, çekin sahte olmaması ve şikayetçinin çelişkili beyanlarına rağmen hakkında mahkumiyet kararları verilmiş olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kendi şirketine ait suça konu çeki katılan ... lehine keşide edip, çek arkasına katılan adına sahte ciro düzenleyip kullandığı daha sonra çekte ciranta olan ... Kutu ..Ltd. Şti tarafından icra takibine konulduğu ve belirtilerek sanığın katılan aleyhine nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla dava açılmış, yapılan bilirkişi incelemesinde birinci ciranta yazı ve imzasının katılana ait olmadığı birinci ciranta yazılarının sanık eli ürünü olduğu kanaati bildirilmiş, sanık soruşturma aşamasında, çeki kendisinin mal almak için düzenlediğini, işleri kötü gidince çek bedelini ödeyemediğini, kovuşturma aşamasında, çek altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, gösterilen katılan cirosundaki yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını savunmuş, katılan ise sanığı tanımadığını, suça konu cironun kendisine ait olmadığını, bu çek nedeniyle hakkında yapılan icra takibinde iki kez maaşına el konulduğunu, bu kesintilerin kendisine ödenmediğini beyan etmiş, mahkemesince sanığın atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya arasında bulunan suça konu belge aslı üzerinde Heyetimizce yapılan gözlemde, resmi belgede olması gereken zorunlu unsurların bulunduğunun belgede yapılan sahteciliğin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılamadığı ve aldatcılık niteliğinin bulunduğu gözlemlendiğinden tebliğnamedeki resmi belgede sahtecilik suçu yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni soncu olan ve kazanılmış hakkı konu edilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksulluklarına hükmedilmemesi isabetsizliğinin; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine "ertelenen veya" ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen" ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/21 Esas, 2016/101 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17354, Karar No: 2012/795, Tarih: 12.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17354 E.  ,  2012/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak

1-25.02.2009 tarihinde düzenlenen arazi keşif tutanağında 20 m2'lik alanda yapılan kesimin 5-8 cm ... kt.da sürgün menşeeli meşe davulga ağaçları olduğunun tespit edilmesine , mahallide yapılan keşif sonrası rapor düzenleyen orman mühendisi ... ...'ın da raporunda işaret edilen sahada tamamen kesilerek açıklık oluşturulan bir alana rastlamadığını, sahada kesik dal artıkları ve dal uçları gördüğünü belirtmesine göre , aynı orman mühendisi ile yediemine alınan emval üzerinde de inceleme yapılarak kesilen emvalin cinsi gövde odunu mu , yoksa kesilen ağacın dal veya sürgünü mü olduğu, ... sonucu kesilen ağaçların hayatiyetini yitirip yitirmediği tam olarak araştırılarak sonucuna nazaran eylemin 6831 Sayılı Kanunun 5728 Sayılı Kanun ile değişik 91/5 maddesi kapsamında kalıp kalmayacağı da değerlendirilerek bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

I-6831 Sayılı Kanunun 5728 Sayılı Kanun ile değişik 91/1 maddesi ile ceza tayininde hapis cezası yanısıra bin güne kadar adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

II-Kesilen ağacın yakacak nitelikli olması sebebiyle yapılacak ceza indiriminde, dayanak oluşturan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK.'unun 232/(6) maddesine aykırılık oluşturulması,

III- Katılan vekiline müsaderesine karar verilen emvalin değeri üzerinden nisbi avukatlık ücreti verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden doyayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1043, Karar No: 2011/1038, Tarih: 13.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1043 E.  ,  2011/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYET EDEN :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ....Bankası A.Ş ve şikayet olunan Hisar Vergi Dairesi vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikâyet eden ... AŞ ve şikâyet olunan Hisar Vergi Dairesi vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikâyet eden ... AŞ ve şikâyet olunan Hisar Vergi Dairesi vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17721, Karar No: 2014/4279, Tarih: 18.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17721 E.  ,  2014/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan hükmedilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar ile katılan sanıklar ..., ..., ... ve Mehmet Ali Arpacı'nın yaralama suçundan verilen redde ilişkin ek kararı temyiz etmelerine karşın, tebliğnamenin hakaret suçu ile sanıklar Fikriye ve Mehmet Ali Arpacı hakkında yaralama suçundan verilen ek karar hakkında görüş içermediği anlaşıldığından, bu hususlarda ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.