muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8899, Karar No: 2012/2369, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8899 E.  ,  2012/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalılardan ...’nun maliki, ...’nun sevk ve idaresindeki aracın, park halindeki dava dışı araca çarptığını, bu aracında çarpmanın etkisiyle aynı yerde park halinde olan diğer araca çarptığını, hasar gören araçların hak sahiplerine hasar tutarının ödendiğini belirterek, kazanın %100 kusurlu alkollü sürücünün kullanımı sırasında meydana gelmesi nedeniyle, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere anılan araçların hak sahiplerine ödenen 6.957,00 TL hasar tutarının 01.10.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davalı sürücü ...’nun sigorta şirketiyle arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olmakla birlikte eyleminin ağır kusur ve kasıt olarak nitelendirilecek durumda bulunmadığı ve bildirilen alkol oranının sürüş yeteneğini ortadan kaldırmayacağını belirterek davanın ... yönünden husumet nedeniyle, davalı ... yönünden esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11088, Karar No: 2010/3937, Tarih: 25.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11088 E.  ,  2010/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkümiyetlerine dair, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2006 gün ve 2006/147 Esas, 2006/217 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 28.03.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Süresinden sonra yapılmış bulunmasına ve hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddi ile bu sanık yönünden de duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların olay günü evinden okuluna gitmekte olan mağdureyi bıçak zoruyla tenha bir yere götürüp yere yatırdıkları sanık ... kollarını tutup ağzını kapatırken sanık ...’in mağdurenin gömlek düğmelerini koparıp vücudunu ellediği, eteğinin altındaki külotlu çorabını ve kendi pantolonunu indirdikten sonra kendisinin ve mağdurenin külotunu çıkarmadan üstüne yattığı, yakından çocuk sesleri gelmesi üzerine mağdureyi bırakarak kaçtıkları ve eylemlerini organ veya sair cisim sokmak suretiyle gerçekleştirmeye yönelik herhangi bir söz ve davranışlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında lehe kabulle sanıkların tamamlanan eylemlerinin ırz ve namusa tasaddi (çocuğun basit cinsel istismarı) suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

../...

-2-

Kabule göre de;

Irza geçmeye kalkışmak suçundan 765 sayılı TCK.nun 61. maddesiyle azami oranda indirim yapıldığı halde, 5237 sayılı TCK ile yapılan karşılaştırma sırasında 35. madde ile 1/2 oranında indirim yapılıp, oranlılık ilkesine uyulmaması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK. hükümlerinin sanıklar lehine kabul edilmesine rağmen 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsadereye karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/363, Karar No: 2013/9539, Tarih: 26.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/363 E.  ,  2013/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik incelemeye ve suçun oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık hakkında şikayetçi Faruh Coruh'a karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın kavga ettiği diğer şikayetçileri bıçağı sallayarak yaralamak isterken, olayla ilgisi bulunmayan ve kavgayı ayırmak için araya giren babası şikayetçi Faruh Coruh'u basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralaması eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 21/2. madde ve fıkrasında düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması gerekeceği gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporuna göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan bıçaklardan olmayan suça konu bıçağı, hal

şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığı anlaşılan sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15. maddesinin 4. fıkrasına uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 1. fıkrası ile uygulama yapılması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37370, Karar No: 2017/33934, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37370 E.  ,  2017/33934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21983, Karar No: 2013/30663, Tarih: 30.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21983 E.  ,  2013/30663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca ve tüm fer'lerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

Başvuru bu hali ile İİK.nun 68.maddesine dayalı itirazın kaldırılması istemidir. İİK. nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Buna madde hükmüne göre alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulü için takip dayanağı belgenin İİK.nun 68. maddesinde sayılan belgelerden olması gerekir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı 20/11/2008 tarihli "Oto Satış Sözleşmesi"nde karşılıklı edimler yer almakta olup kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemekte ve dolayısıyla İİK. nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge niteliği taşımamaktadır. Bu durumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16111, Karar No: 2021/12371, Tarih: 13.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16111 E.  ,  2021/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davalı Kadastro Müdürlüğü ile ...’ye yönelik davaların husumet yönünden reddine, davalı ...’e yönelik davanın ise kabulüne karar karar verilmiş olup, hükmün davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, denetime veri teşkil edecek orijinal ölçü krokisi, ölçü cetveli ve diğer belgeler getirtilerek dosyanın ikmal edilmesi, daha sonra mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve harita ya da jeodezi mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yeniden keşif yapılması ve keşif mahallinde yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazlar arasındaki sınırın neresi olduğu, taraflar arasında sınır ihtilafı olup olmadığı hususlarında bilgi alınması, sınır ihtilafı olmuş ise taşınmazlar arasındaki sınırlar ve taraf gösterimleri, eldeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi, tanık beyanları dikkate alınarak varsa hataların nereden kaynaklandığının belirlenmeye çalışılması, bilirkişi kurulundan, taşınmazların tesis kadastrosu sırasında belirlenen ve kesinleşen sınırlarını ve uygulama kadastrosu sırasında belirlenen sınırlarını bir arada ve farklı renkli kalemlerle gösteren, krokili, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı Kadastro Müdürlüğü ile ...’ye yönelik davaların husumet yönünden reddine, davalı ...’e yönelik davasının ise kabulüne, çekişmeli 4118 ada 62 parsel ve 4118 ada 63 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespitlerinin iptali ile davalı ...'in maliki olduğu 4118 ada 63 parsel sayılı taşınmazda keşif krokisi-2'de C harfi ile gösterilen 19,79 metrekare yüzölçümlü kısmın davacı ...'ın maliki olduğu 4118 ada 62 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, keşif krokisi-2'de B harfi ile gösterilen 64,96 metrekare ve D harfi ile gösterilen 1,20 metrekarelik yüzölçümlü kısımların davacı ...'ın maliki olduğu 4118 ada 62 parsel sayılı taşınmazdan alınıp davalı ...'in maliki olduğu 4118 ada 63 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, 4118 ada 62 parsel sayılı taşınmazın 2.272,21 metrekare, 4118 ada 63 parsel sayılı taşınmazın 2645,61 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3011, Karar No: 2021/9009, Tarih: 30.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/3011 E.  ,  2021/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklet üzerinde bulunan karton kutunun açılarak içine bakıldığında kaçak sigaraların olduğunun görülmesi üzerine 226 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; 5271 sayılı CMK’nun 116. ve 119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği ve sanığın dava konusu sigaraları ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarının da bulunmadığı nazara alındığında Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın sadece altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi,

6-Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen TAPDK'nun davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8594, Karar No: 2019/10444, Tarih: 11.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8594 E.  ,  2019/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320,00 TL adli para cezası; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 2.000 TL adli para cezası ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezası; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nın hüküm tarihinden sonra 10.02.2018 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11469, Karar No: 2009/10304, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11469 E.  ,  2009/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.09.1996-30.08.1997 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının 1.9.1996-30.8.1997 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre dolduğundan davanın reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının hizmet cetveline göre 1.6.1992-16.7.1992, 5.10.1992-30.11.1992, 1.12.1993-10.12.1993, 1.6.1995-1.10.1996 tarihleri arasında başka işyerlerinde, 1.8.1997-23.1.2003 tarihleri arasında ise davalı işyerinde geçen çalışmalarının Kurum’a bildirildiği, işyerinin 1.8.1997 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, giriş bildirgesinin dosya arasında bulunmadığı, davacının şikayeti üzerine davalı Kurum eksik sürelerin tespiti için mahkemeye başvurması gerektiğini bildirdiği, davacı tarafından dosyaya sunulan davalı işyerince düzenlenmiş 30.9.1996 ve 30.11.1996 tarihli gider pusulaları ile davacıya kapıcılık maaşı adıyla ödeme yapıldığı, 24.9.1996 ve 1.10.1996 tarihli gider pusulaları ile de kömür indirme ücreti ödendiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten 506 sayılı yasanın 79/8 maddesi gereği bu tür davaların 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekir ise de davacının başka bir işverenin işyerinde çalışmaksızın ve ara vermeksizin davalı işyerinde çalıştığı ve bu çalışmalarından 1.8.1997 tarihinden sonraki dönemlerin tam olarak Kuruma bildirildiği açıkça belli olmaktadır. Bu durumda davacı aynı işverenin işyerlerindeki uyuşmazlık dönemi olan sürelerde de hizmet akti ile kesintisiz çalıştığını iddia ettiğine göre artık istem yönünden hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez.

Somut olayda, davacının başka işyerinde geçen ve istemi ile çakışan 1.9.1996-1.10.1996 tarihleri arasında dönem yönünden verilen ret kararı sonucu bakımından doğru ise de davalıca itiraz edilmeyen ücret ödeme belgelerine, komşu işyeri tanıklarıyla apartman sakinlerinin beyanlarına göre 2.10.1996-30.8.1997 tarihleri arasındaki çalışma kanıtlandığından bu dönem yönünden davanın kabulü yerine hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.