muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16900, Karar No: 2022/8408, Tarih: 06.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16900 E.  ,  2022/8408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' ve 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüzüne karşı verilen hükme ilişkin sanığın kararın tefhiminden sonra, kararı temyiz ettiğini bildirdiği, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği, ancak tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa temyiz nedenlerini içeren dilekçesini hükmün tebliğden itibaren 7 gün içerisinde vermesi gerektiğine ilişkin ihtar içeren tebligat gönderilmesi ve sanığın sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14545, Karar No: 2017/12267, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14545 E.  ,  2017/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6147, Karar No: 2019/5018, Tarih: 21.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6147 E.  ,  2019/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.4.1994 tarih ve 1993/619 E. - 1994/249 K. sayılı kararı uyarınca ilamlı icra takibi yapıldığını, takip konusu alacağın, ilamın karar tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra takibe konulduğunu ileri sürerek takibin geri bırakılmasını talep etmiş, mahkemece, zamanaşımı süresinin başlangıcının ilamın kesinleşme tarihi olması gerektiği belirtilerek, takip konusu ilamın kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıllık süre içerisinde takibe başlandığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Takibe konulabilmesi için kesinleşmesi gereken ilamlarda, zamanaşımı süresinin ilamın kesinleşme tarihinden başlatılması gerektiği tabii olup, kesinleşmeden takibe geçilmesi mümkün olan ilamların zamanaşımı süresinin ise, ilamın karar tarihinden başlatılacağının kabulü gerekir.

İİK'nun 39. maddesinde; “İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar” hükmüne yer verilmiştir. İlam verildiği tarihten itibaren on yıl içinde borçluya tebliğ edilirse bu tebliğ tarihinden itibaren yeni bir on yıllık süre başlar. Borçlu bu hükmü temyiz eder ve hüküm Yargıtay'ca onanmak suretiyle kesinleşirse, on yıllık zamanaşımı süresi, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren başlar. (Prof. Dr. Baki Kuru İcra İflas Hukuku 3. Baskı Cilt III Sayfa 2178).

Somut olayda, takip dayanağı ilam 26.4.1994 karar tarihli olup, hükmün, ilamın davalısı olan takip borçlusu ... A.Ş.'ye tebliğ tarihi 26.02.2016'dır. Bu durumda, takip konusu ilamın, kesinleşmeden takibe konulabilecek ilamlardan olduğu da nazara alındığında; zamanaşımının, ilamın karar tarihinden başlatılması gerekmekte olup, ilam, karar tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde borçluya tebliğ edilmemiş olduğundan, alacağın zamanaşımına uğradığının kabulü gerekir. Böyle bir durumda, zamanaşımına uğramış bir alacak için, kesinleşme tarihinden itibaren yeni bir 10 yıllık sürenin başlayacağının kabulü olanaklı değildir.

O halde, mahkemece; borçlunun İİK'nun 33/1. maddesine dayalı zamanaşımı itirazının kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece; borçlunun İİK'nun 33/1. maddesine dayalı zamanaşımı itirazının kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36437, Karar No: 2014/33246, Tarih: 29.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/36437 E.  ,  2014/33246 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/313576

Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veye taşıma veya bulundurma suçlarından suça sürüklenen çocuk B.. K..’ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 30 gün adli para, 1 yıl 4 ay hapis ve 2 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2013 tarihli ve 2011/304 esas 2013/139 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan belirlenen hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fikrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddeleri gereğince hükmedilen 30 gün adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasının miktarının belirlenmemesinde,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddeleri gereğince indirim yapılması karşısında hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezasından indirim yapılmamış olmasında, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.09.2014 gün ve 56970 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 17.09.2014 gün ve KYB/20014-313576 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı yasanın 13/1 maddesi uyarınca hükmedilen cezadan, TCK.nun 31/3 madde ve fıkrası uyarınca indirim yapıl- ması sırasında, hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasından indirim yapılmaması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilerek adli para cezasına esas alınan birim günün TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince adli para cezasına çevrilmemesi,

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı yasanın 13/1 maddesi uyarınca hükmedilen cezadan, TCK.nun 31/3 madde ve fıkrası uyarınca indirim yapıl- ması sırasında, hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasından indirim yapılmaması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilerek adli para cezasına esas alınan birim günün TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince adli para cezasına çevrilmemesi,

3- Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmadığı ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan, suça sürüklenen çocuk hakkında, 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 3. Ağır Mahkemesinin 07.06.2013 gün, 2011/304 Esas, 2013/139 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), suça sürüklenen çocuk hakkında, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen 30 gün adli para cezasından TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 20 gün adli para cezasına indirilmesine, hükmedilen 20 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den 400 TL adli para cezasına çevrilmesine, 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCK.nun 31/3 maddeleri uyarınca tayin olunan 8 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 50/3. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı yasanın 50/1. maddesi uyarınca suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek TCK.nun 52/1. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 4800 TL adli para cezasına çevrilmesine, hükmolunan adli para cezalarının TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksitle ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/940, Karar No: 2020/6655, Tarih: 02.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/940 E.  ,  2020/6655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : Suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ...’nin beraatlerine ilişkin hükümler, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 26.08.2001 doğumlu olup, suç ve karar tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdur ...’nın kanuni temsilcisi olan annesi Zeynep hakkında 06.11.2015 tarihli duruşmada verilen katılma kararının mağdur çocuk Mustafa yönünden velayeten olduğu kabul edilerek ve katılan ... vekili tarafından sunulan 01.02.2016 tarihli dilekçenin kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar Ahmet ve Emre hakkındaki beraat hükümlerinin temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede:

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, TCK'nın 134. maddesinin 1. fıkrasının 1 ve 2. cümlelerinde özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında düzenlenmiş ve TCK’nın 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesinde 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı madde ve fıkranın 2. cümlesi uyarınca bir kat artırım uygulandığında ise hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarının 2 yıl ila 6 yıl arası olabileceği dikkate alındığında, TCK’nın 66/3. maddesinin “Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.” biçimindeki hükmü ve TCK'nın 66/1-d maddesi gereğince görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun asli dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, kesintili dava zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olacağı; ancak, 06.05.2015 tarihinde işlendiği iddia edilen eylemin işlendiği sırada suça sürüklenen çocuğun oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamasından dolayı TCK’nın 66/2. maddesi uyarınca 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk açısından zamanaşımı süreleri yarı oranında uygulanacağından asli dava zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay, kesintili dava zamanaşımı süresinin ise 11 yıl 3 ay olacağı, dolayısıyla gerek 06.05.2015 olan suç tarihinden gerek zamanaşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuğun sorgu ve savunmasının alındığı 06.11.2015 tarihinden itibaren dava zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki; suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türüne ve üst sınırına nazaran yerel mahkemece beraat kararının verildiği 26.01.2016 tarihinden itibaren TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirlenen 4 yıllık olağan zamanaşımının temyiz inceleme tarihinden önce gerçekleşmesi nedeniyle hükmün bozulmasını ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ...’in, parkta bulunduğu sırada, kendisiyle aynı okulda öğrenim gören diğer arkadaşlarının ve mağdurun tartıştıklarını ve kavga ettiklerini görüp, tesadüfen şahidi olduğu olayı video olarak cep telefonu ile kaydetmekten ibaret eyleminde, suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin kararın kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, TCK'nın 134. maddesinin 2. fıkrasında özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu; ancak, 06.05.2015 tarihinde işlendiği iddia edilen eylemin işlendiği sırada suça sürüklenen çocuğun oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamasından dolayı TCK’nın 66/2. maddesi uyarınca 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk açısından asli dava zamanaşımı süresinin 4 yıl olduğu, TCK’nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuğun sorgu ve savunmasının alındığı 11.12.2015 tarihinden itibaren TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının temyiz inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşıldığından, CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar da bulunmadığından, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeksizin hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki davanın TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 02.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19199, Karar No: 2015/2725, Tarih: 24.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19199 E.  ,  2015/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, dava konusu ... Mahallesi 540 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan muhtesat ve ağaçların levazım bedeli ve ağaç bedelinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı ... Genel Müdürlüğü vekili, davalı ... vd. vekili, davalı ... vekili ile asli müdahil vekili tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı... vd. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden Hazine vekili Av.... geldi. Davacı ve davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

2-Kıymet taktir raporunda ve 26.09.2012 havale tarihli ilk bilirkişi raporunda davalı ... ait iki katlı ev ile birlikte stabilize yol ve beton saha tespit edilip hesaplamada dikkate alınmasına karşın, hükme esas alınan ikinci bilirkişi raporunda yalnızca iki katlı evin değerlendirmeye alınarak bedelinin belirlenmiş olması,

3-26.09.2012 havale tarihli ilk bilirkişi raporunda davalı ...'e ait seranın 8 yıl önce yapıldığı belirtilerek % 5 yıpranma payı, ...'e ait seraların 5 yıl önce yapıldığı belirtilerek % 2 yıpranma payı düşüldüğü halde, hükme esas alınan ikinci bilirkişi raporunda davalı ...'e ait seranın 20-25 yıl önce yapıldığı belirtilerek % 70 yıpranma payı, ...'e ait seraların ise 15 yıl önce yapıldığı belirtilerek % 70 yıpranma payı düşülmüştür. Ancak, seraların yapım tarihi ve yıpranma paylarına ait bu çelişkinin neden kaynaklandığı tartışılmamıştır. Mahkemece, bu durum araştırılmadan ve bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

4-Dava konusu (davalılar ..., ... ve ... ait) plastik seraların yapım tarihi araştırılarak, seraların, 5177 sayılı Kanunun 35.maddesi ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19.maddesine eklenen “Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11.madde çerçevesinde taktir olunan bedeli zilyedine ödenir.” hükmünün Resmi Gazete'de yayım tarihi olan 05.06.2004 tarihinden sonra yapıldığının saptanması halinde sözü edilen seralarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanunu'nun 19/son maddesi uyarınca ... Bakanlığı'nca yayımlanan yapı birim fiyat listesine göre ve ayrıca yıpranma payı düşülerek bulunan değerinden müteahhit kârı ve ve işçilik bedeli düşülmek suretiyle tespit edilecek asgari levazım bedeline hükmedilmesi gerekirken, mahkemece salt ... Bakanlığı'nca yayımlanan yapı birim fiyat listesine göre ve yıpranma payı düşülerek değerlendirme yapılmış olması,

5-Kıymet taktir raporunda ve 26.09.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde davalı ... ait ağaçların olduğu belirtilerek ağaçların değeri belirlenerek kamulaştırma bedeline eklenmesine karşın, hükme esas alınan ikinci bilirkişi raporunda davalıya ait ağaçlar değerlendirilmeden kamulaştırma bedelinin belirlenmiş olması,

6-Mahkemece tespit edilen ve davacı adına yatırılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 27.02.2012 tarihinden, karar tarihi olan 19.12.2013 tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin başlangıç tarihinin 30.04.2013 tarihi olarak alınması ve faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen asli müdahil Maliye Hazinesi yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak asli müdahile verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davacı, davalı ... ve davalı Sultan Sarıkaya'ya iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.