muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5009, Karar No: 2023/3894, Tarih: 11.10.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.07.2015 günü saat 05:50 sıralarında sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı ticari taksiyle .. Sokak üzerinden Acıbadem istikametine seyrederken ... köprü altına geldiğinde, aynı köprü altında park halinde bulunan 34 DC 3952 plakalı çekiciye bağlı dorseye arkadan çarpması neticesinde ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağı ile ticari ... sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca; kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak kuralını ihlal ettiği, sanığın 2918 sayılı Kanunun 62 nci maddesi uyarınca; yerleşim birimleri içindeki karayolunda, bir trafik işaretiyle izin verilmedikçe ve yükleme, boşaltma, indirme, bindirme, arızalanma gibi zorunlu nedenler dışında kamyon, otobüs ve bunların katarları, lastik tekerlekli traktörler ile her türlü iş makinelerinin park edilmesi yasaktır kuralını ihlal ettiği tespit edilmiştir.

3. Soruşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporuna göre ticari ... sürücüsü 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 üncü maddesinin d bendi uyarınca arkadan çarpma kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu, sanığın 2918 sayılı kanunun 62 nci maddesinin ihlal ederek tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

4. Yapılan otopsi raporunda; kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kot kırıklarıyla birlikte iç organ ve büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tali kusurlu olup, ölen kişi sayısı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 gün yerine 810 gün olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 gün yerine 810 gün olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli 2016/5 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan (5) numaralı bendinde yer alan "810 gün" ibaresinin "910 gün" olarak, (6) numaralı bendinde yer alan "16.200 TL" nin "18.200 TL" olarak değiştirilmesi, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5778, Karar No: 2022/242, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5778 E.  ,  2022/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekinin iş yerine hırsızlık yapmak amacıyla girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/2 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 08/06/2016 olan karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1879, Karar No: 2024/4481, Tarih: 01.07.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1879 E.  ,  2024/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1122 Esas, 2022/2875 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/104 Esas, 2021/167 Karar

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, ... mevkiinde 112 ada 57 parselin 209,32 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında yerlerden olup özel mülkiyete konu edilemeyeceğini ileri sürerek belirtilen miktara ilişkin tapu kaydının iptali ile kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın vekil edenlerinin miras bırakanı ... tarafından 13.09.1978 tarihinde tapudan satın alındığını, üzerinde şerh ve takyidat bulunmadığını, 36 yıl sonra açılan davanın yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli ve 2014/557 Esas, 2017/276 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda 31,36 metrekare yüzölçümü ile gösterilen kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenerek davanın kısmen kabulü ile 112 ada 57 parselin tapu kaydının fen bilirkişinin 10.06.2017 tarihli ek rapor ve krokisinde A harfiyle gösterilen 31,36 metrekarelik kısmının iptali ile kıyı olarak tapudan terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2019 tarihli ve 2019/1717 Esas, 2019/2129 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın Yalova Tapulama Hakimliğinin 08.11.1967 tarihli ve 1963/226 Esas, 1967/127 Karar sayılı tescil ilamının kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, tescil ilamının kapsamında kalıyorsa kesin hüküm oluşup oluşmadığı hususunda değerlendirme yapılması gerektiği belirlenerek, davacı Hazine vekilinin istinaf taleplerinin esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulü ile kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/104 Esas, 2021/167 Karar sayılı kararıyla; hükme esas alınan fen bilirkişi raporu ve krokinin denetime elverişli bulunduğu, dava konusu taşınmazın hükmen tesciline ilişkin kararın inceleme konusu dava bakımından kesin hüküm teşkil etmeyeceği belirlenerek, davanın kısmen kabulü ile 112 ada 57 parsel sayılı taşınmazın 10.06.2017 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 31,36 metrekarelik kısmına ilişkin tapu kaydının iptali ile kıyı-kenar çizgisi olarak terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Ç. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D. İstinaf Nedenleri

Davacı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, taşınmaza yeterli gözlem çukuru kazılmadığını, toprak yapısının incelenmediğini ve hava fotoğraflarının uygulanmadığını, keşifte açılan çukurların sonra getirilen dolgu malzemesi altına inmediğini, sondaj yapılmadığını, komşu parsellere dair açılan davalarda idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisinin doğru olduğunun bildirildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kıyı-kenar çizgisi belirlenmesine dair idari işlemin müvekkiline tebliğ edilmediğini, bilirkişi raporundaki tespiti kabul etmediklerini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

E . Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/1122 Esas, 2022/2875 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi kapsamında ve dışında kalan kısımlarının ayrı ayrı belirlendiği, benimsenen gerekçeye göre davanın kısmen kabulü ile kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık görülmediği belirlenerek taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve katılma yolu ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili ve davalılar vekili ayrı ayrı temyiz başvuru dilekçelerinde; istinaf dilekçelerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 üncü maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri,

28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 üncü maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri,

28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

Yalova ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde kain 279,45 metrekare yüz ölçümüne sahip tarla ve zeytinlik kestanelik vasfındaki 112 ada 57 parsel sayılı taşınmazın 13.09.1978 tarihli satışa istinaden tamamının ... adına tapuda kayıtlı bulunduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda; dava konusu taşınmaza sondaj makinesi ve kepçenin girebileceği alanın uygun olmaması nedeniyle insan gücüyle 1.00 metre derinliğinde 2 adet araştırma çukuru açıldığı, açılan araştırma çukurlarından çıkan malzemelerin renk, tane boyu ve fiziksel özellikleri itibariyle denizel kökenli olmayıp tamamen karasal kökenli birimleri temsil ettiği, karasal kökenli olan bu birimler içerisinde herhangi bir kavkı, denizel canlı izine rastlanılmadığı, kum birimlerinin iri taneli, sıkı yapılı, çakılların geometrisi ise yarı yuvarlak-yarı köşeli olduğu, kıyı topoğrafyasında ani değişikliklerin olmadığı, kıyıda yer alan yuvarlak iri çakılların mevcut yapıların kuzeyinde kaldığı, çevre parsellerde gözlenen özellikle çam türleri ve zeytin ağaçlarının varlığının denizin güncel seviyesine bağlı su hareketlerinin bu alanda etkili olmadığı belirlenerek, dava konusu taşınmazın 31.36 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisinin kıyı yönünde kaldığı belirlenmiş ve rapor hükme esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; önceki bilirkişilerden farklı 3 kişilik jeolog ya da jeoloji mühendisi ve 1 harita mühendisinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetiyle mahallinde yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan veriler incelenmeli, açılan gözlem çukurları harita üzerinde işaretlenerek gösterilmeli ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisi tespit edilmeli, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi istenilmeli, farklılık olduğunun anlaşılması halinde sebebinin ne olduğu açıklattırılmalı, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazlara ilişkin açılan davalarda belirlenip kesinleşen kıyı kenar çizgisi değerlendirilmeli, bilirkişi kurulundan bu hususları karşılayacak şekilde rapor alınmalı, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın neresi olduğu renkli olarak belirtilmeli, dava konusu taşınmazın ne kadarlık kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak çelişkiler olduğu takdirde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenleri denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılmalı, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı Hazine ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

İstek halinde peşin yatırılan temyiz harcının davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9768, Karar No: 2017/8632, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9768 E.  ,  2017/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TMK'nın 426. maddesi kapsamında kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 426.maddesi kapsamında kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkere sonucu kollukça tutulan 29/06/2017 tarihli tutanakta küçüğün anneannesi ... ... ile birlikte "... Köyü ... Mahallesi No:6 .../ ..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise; UYAP sisteminden yapılan araştırmada küçüğün yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... sokak No:8 İç Kapı No:12 ... ..." olduğu, ... İl Merkez Jandarma Komutanlığına yazılan müzekkere sonucu ... İl Emniyet Müdürlüğü tarafından tutulan 22/08/2017 tarihli tutanakta velayetinin annesi ... ... (...) verildiği, annesinin ikamet adresinin 09/05/2017 beyan tarihi itibariyle "... Mahallesi ... ... ... Apt. Sitesi No:8/12 ... / ..." olduğu, küçüğün annesi ile birlikte ... ilinde yaşadığı bu nedenle yerleşim yerinin ... / ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüğün annesi ... ... (...) ile birlikte "... Mahallesi ... ... ... Apt. Sitesi No:8/12 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. ve 5235 sayılı Kanunun 36/3 maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18927, Karar No: 2011/21720, Tarih: 19.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18927 E.  ,  2011/21720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelmesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. Maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının yaşına ilişkin, raporlar arasında çelişki bulunduğundan, bu husus araştırılarak yapının el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde yapı bedeline hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.