muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17069, Karar No: 2016/3687, Tarih: 03.03.2016

Merci . 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden . 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, . 1 Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, . 11 Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (.) 1 Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 10/07/2015 gün ve 2015/847 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3091, Karar No: 2016/6038, Tarih: 18.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3091 E.  ,  2016/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili: müvekkiline ait araca davalı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan davalı ...'a ait ve davalı ...Ş'ye ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın kusurlu olarak çarpması neticesinde aracında hasar ve değer kaybı meydana geldiğini aracını tamir süresince kullanamadığını belirterek şimdilik 500.00 TL'lik değer kaybı ile aracın tamir süresince kullanılmaması nedeni ile meydana gelen zararın davalılardan alınmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile tazminat talep miktarlarını 5.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ve ... dava konusu taleplerden diğer davalı ... şirketinin sorumlu olduğunu, kendilerinin bir sorumluluğu bulunmadığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ...Ş.'ye usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı halde yargılamaya iştirak etmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, davaya konu tazminat poliçe klozundaki garanti kapsamı dışında olduğundan sigortaya yönelik davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davalılar ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı ve ikame araç bedeli istemine ilişkindir.

Trafik kazasından kaynaklanan tazminat davalarında, zarar veren taraf, kusuru oranında, gerçek zarardan sorumlu olur. Zarar verenin aracını Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalayan sigorta şirketi de zarar veren ile birlikte zarar görenin gerçek zararından sorumludur. Trafik kazasında zarar gören aracın hasarı onarılsa dahi onarımdan sonra aracın piyasa rayiç satış fiyatında düşüklük oluşacağı gerçeği karşısında, kaza nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı, gerçek zarar içinde değerlendirilir ve bu zarardan hem zarar veren hem de ZMSS şirketi sorumludur.

Somut olayda davacı vekili, araçta meydana gelen kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybının ve ikame araç bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece davalı sigortanın tazminat kalemlerinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davalı ... şirketi yönünden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, araçta meydana gelen kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybının ve ikame araç bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece davalı sigortanın tazminat kalemlerinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davalı ... şirketi yönünden reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle ZMSS şirketi, kaza sonucu meydana gelen gerçek zarardan azami poliçe limitine kadar kusur oranında sorumludur. Araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek ve doğrudan zararlardandır. Bu durumda davalı ...Ş.'nin değer kaybı giderinden, temyiz edenin sıfatına göre icrai nitelikte olmayan ancak diğer davalılarla ile birlikte sorumluluğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, davanın .... yönünden reddine karar verilerek sadece diğer davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.

3- HMK.md.266(HUMK'un 275) ve devamı maddelerine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda ihtisas sahibi kimselerin dinlenmesi ve rapor alınması gerekir. Mahkemece, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan davacıya ait aracın tamirinin yapıldığı ...'in cevabi yazısına göre davacıya ait araçta 5.000,00 TL değer kaybı olduğu yönündeki kabulü de yerinde değildir. Eksik inceleme ve hüküm kurmaya elverişli olmayan ilgili servisin cevabi yazısına göre karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, mahkemece, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden, tüm dosya kapsamına göre; davacı aracının modeli, markası, kaza tarihindeki yaşı, kilometresi vs. gibi hususlar gözönünde bulundurularak kaza tarihi itibariyle serbest piyasadaki 2. el piyasa rayiç değeri (hasarsız haliyle) ile aracın hasarı onarıldıktan sonraki haline göre serbest piyasadaki 2. el piyasa değeri arasındaki fark (aradaki farkın değer kaybı olarak kabul edilmesi) hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2)ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'ın temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine, 18/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9703, Karar No: 2013/38, Tarih: 08.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9703 E.  ,  2013/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almak

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinde devam eden ve müştekinin çalıştığı şirketin de taraf olduğu 2011/338 Esas sayılı dosyada bilirkişi raporu alınmak üzere dosyanın Ankara C.Başsavcılığı talimat masasına gönderildiği, sanığın da içinde bulunduğu heyetin yeminli bilirkişi olarak seçildiği, sanığın dosyanın tarafı olan şirket yetkilisi ile irtibata geçerek, teknik konuları yüz yüze görüşmek istediğini ifade ederek müşteki ile buluştuğu, dosyadaki delillerin aleyhlerine olduğunu söyleyerek lehlerine rapor düzenleme karşılığında 10.000 TL rüşvet isteyip, 5.500 TL'ye indiği, gerçekte para verme niyeti olmayan müştekinin konuyu emniyete bildirdiği, seri numaraları alınan 5.500 TL'nin kollukça sanığın üzerinde ele geçirildiği, suçüstü tutanağı, müşteki anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, müştekinin esasında teklifi kabul etmemekle beraber suçüstü yapılması için kabul etmiş görüntüsü verip sanığı yakalattığı, taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği; bu itibarla eylemin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

.../...

-2-

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tutuklama tarihi ve bozmanın sanık lehine niteliği gözetilerek tutuklu sanık ...’in TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesinin mahalline bildirilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 08/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/16704, Karar No: 2019/4436, Tarih: 13.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16704 E.  ,  2019/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun reddi ile davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, elektrik abonesi olduğunu, adına düzenlenen faturalar ile ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve dağıtım bedelini tahsil ettiğini ileri sürerek, dava tarihinden geriye doğru 10 yıllık süre içerisinde kendisinden haksız şekilde tahsil edilen sözkonusu bedellere ilişkin fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla şimdilik 100 TL'sinin her bir faturanın ödeme gününden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş ve davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde; yargı yolu itirazında bulunarak, davanın kısmi dava ya da belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının tüketici hukuku kurallarından yararlanamayacağını, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olduğu ancak, davanın yargılaması sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca, davacıdan alınan kayıp kaçak vs. bedellerinin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetlenmesi ile sınırlı yetkisi bulunduğu bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacı taraf lehine AAÜT'nin 13/2. maddesi uyarınca 100,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı,davacı ile davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı,davacı ile davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılmasına, açılan davanın reddine, dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme nedeniyle haklılık durumunun değişmesi dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f)

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f)

bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş'nin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1934, Karar No: 2011/8934, Tarih: 23.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1934 E.  ,  2011/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Suça konu emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın naklederken yakalanıp yediemine alınan emvalin sürgün kökenli olmakla beraber yapacak nitelik kazanmış kayın ağaçlarının kesilip boylanmasıyla elde edilmiş 10 adet yuvarlak sanayi ve 21-22 yaşlarında ince çaplı yakacak vasıflı sürgünlerden elde edilmiş 4 kental odun olup, suç tutanağında dip çapı 16 cm den ince olan fertlerin yakacak vasıflı sorgün, diğerlerinin yapacak vasıflı, amenejman planlarına göre suça konu 188 nolu bölmenin sürgün kökenli olduğunun belirtilmesine ve kesim sahasının tesbit edilmiş bulunmasına göre zabıt mümziilerinin gösterimi ile kesim alanında da keşif yapılarak kesilen ağaçların sürgün mü müstakil ağaç niteliğinde mi olduğu, fidan vasfında ağaç kesilip kesilmediği, kesimle hayatiyetlerini kaybedip etmedikleri, vasıfları, kesim şekli ve zamanı, suça konu emvalin bu köklerden temin edilip edilmediği hususunda yapılacak tesbitlerden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Emval üzerinde yapılan keşif sonucu orta kutru 8 cm.den ince olan emvalin sürgün kökenli olduğunun tesbit edilmesi karşısında kesilen ağaçların içinde fidan bulunduğu gerekçesi ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/2. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

3-5252 sayılı Kanunun 9/3 ve 5237 sayılı Kanunun 7/2. Maddeleri uyarınca, lehe hükmün suç tarihinde ve sonradan yürürlüğe giren kanunların ilgili hükümlerinin somut olaya bir bütün halinde uygulanıp sonuçlarının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilip karşılaştırılarak bulunması gerektiğinin gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'da nisbi para cezası öngörülmediğinden 6831 sayılı Kanunun 91/1 ve 2. Maddelerinin tatbikinde para cezasının hesaba alınmayacağının ve sanık hakkkında 1.3.2006 tarihli kararda sonuç olarak 4.849, TL para cezasına hükmolunduğu halde bu kez 7.200 ve 400 TL olarak tayin edilen para cezalarının sanığın aleyhine olduğu değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Dosyada mevcut kıymet takdir zaptından nakil vasıtasının değerinin 1.100,TL olarak tesbit edilmiş bulunmasına göre yediemine alınan emvalin bilirkişi vasıtasıyla değeri belirlenerek 5237 sayılı TCK. 54/1-3 fıkralarının değerlendirilerek sonucuna göre nakil vasıtasının müsaderesi yönünden bir karar tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.