muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10303, Karar No: 2011/10392, Tarih: 17.10.2011

Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda "kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu 2565 parsel sayılı taşınmazın kıyıda kalıp kalmadığının saptanması bakımından kıyı-kenar çizgisinin yukarıda açıklanan ilkeleri kapsar biçimde bir araştırma yapılarak belirlendiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, tek jeoloji mühendisi bilirkişi ile yapılan keşif ve rapor hükme esas alındığı gibi, 473 ada 1 parselde bulunan evin 1811 parsele taşkınlığının imar uygulaması ile meydana gelip, gelmediği açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Hal böyle olunca, davadaki istekler yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapılması, infaza elverişli biçimde uzman bilirkişilerden rapor ve kroki alınarak, ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32055, Karar No: 2013/21589, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/32055 E.  ,  2013/21589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/24816

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2009

NUMARASI : 2009/131 (E) ve 2009/438 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, polis memurlarına karşı görevlerinden dolayı hakaret ettiğinin iddia edilmesi, 5237 Sayılı TCK’nın 125/3-a ve 131/1.maddeleri uyarınca kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hakaret suçunun kovuşturulması ve soruşturulmasının şikayete bağlı olmadığının anlaşılması karşısında, yargılamaya devam edilip, dosya içeriğine ve tanık anlatımlarına göre yüklenen suçun sanık tarafından işlenip işlendiği araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yakınanların şikayetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5234, Karar No: 2019/6201, Tarih: 24.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5234 E.  ,  2019/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında ....ve 104 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 232.284,94 m² ve 3.377 hektar 4.548,97 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ... vekili; tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün, yine satış senedi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kesiminin müvekkili adına orman sınırları dışına çıkarılması istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten sonra çekişmeli taşınmazların dava edilen kesimlerinin 6831 sayılı Kanunun 17/2, Orman Kadastrosu Uygulama Yönetmeliğinin 26/a maddesi kapsamında orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu, tapu ve zilyetlik yoluyla ormandan yer kazanılamayacağı, 104 ada 1 sayılı parsel yönünden dayanılan tapu kaydının 4785 sayılı Kanun karşısında geçerliliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 12.04.2016 gün ve 2016/3336 E. - 2016/4342 K. sayılı kararıyla “1) Davacının 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 23.04.2014 tarihli rapor ve ekindeki 3 nolu krokide (B) ve (C) harfleri ile işaretlenen sırasıyla 1.746,72 m² ve 9.950,06 m² yüzölçümlü kesimlerine ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişiler tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırma sonucu temyize konu bölümlerin orman sayılan yerlerden oldukları, (B) harfi ile işaretlenen taşınmazın halen eylemli biçimde orman niteliğinde bulunduğu, davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsiz bulunmadığına göre temyiz itirazlarının reddi ile 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

2) Davacının 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 23.04.2014 tarihli rapor ve ekindeki 1 nolu krokide (A) harfi ile işaretlenen 52.519,74 m² yüzölçümlü kesimine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece anılan yere ilişkin verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu ve ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen ortak raporda; 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile işaretlenen kesiminin 25-30 yıldır kullanılmadığı, ancak eskiden tarım yapıldığının üzerindeki meyve ağaçları, samanlık yıkıntısı ile kuyudan anlaşıldığı, halihazırda tarım arazisi vasfını kaybetmeye başladığı, orman görünümüne dönüştüğü, kıraç arazi olduğu, eğim ölçere göre % 15-30 eğimli olduğu, üzerinde 4 tane 40-60 yaşlarında badem, 4 tane aynı yaşlarda aşılı zeytin ağacı, 2 bağ asması, 2 tane su kuyusu, yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından harman olarak kullanıldığı belirtilen düzlük alan, keçi ağılı olduğu belirtilen eski taş duvar, samanlık olduğu söylenen taş duvar yıkıntıları, muhtelif yerlerde kuru taşduvarlar, muhtelif yaşlarda 40, 50, 80, 120 ve 150 yaşlarında kızılçam ağaçları ile bu ağaçların altında doğal kızılçam gençliği, tespih çalısı, menengiç, pırnal meşesi, akçakesme, sandal, mazı meşesi, harnup, ahlat bulunduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, 1974 tarihli memleket haritasında kuzeydeki bir bölümünün yeşil renkli ormanlık alanda, gerisinin açık alanda, 1995 tarihli memleket haritasında münferit yapraklı ağaç rumuzları bulunan açık alanda gözüktüğü, 1963 tarihli hava fotoğrafının stereoskopik aletle üç boyutlu yapılan incelemesinde kuzey ve batı tarafında orman ağaçları bulunan ormanlık alanda, geriye kalan kesiminin ise münferit orman ağaçları bulunan açık alanda gözüktüğü, dayanak tapu kaydının güney tarafının açıkta kaldığı, çekişmeli yerin dört tarafının eylemli Devlet Ormanı ile çevrili olduğu, sabit sınır bulunmadığından, üzerinde doğal olarak gelmiş kızılçam gençliği yeraldığından 104 ada 1 sayılı parselin dava edilen kesiminin 6831 sayılı Kanunun 17/2, Orman Kadastrosu Uygulama Yönetmeliğinin 26/a maddesi kapsamında orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Ancak temyize konu taşınmazın bir bölümü 1963 tarihli hava fotoğrafında açık alanda işaretlenmiştir. Davacı kadastro çalışmaları sırasında revizyon görmeyen 40 dönüm yözölçümlü Temmuz 1288 tarih 9 sıra nolu tapu kaydına tutunmuştur. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi dayanak tapu kaydının çekişmeli yere uyduğunu belirtmiştir. Kaldı ki; dayanak tapu kaydının sınırları “....” okumakta olup 1974 ve 1995 tarihli memleket hartalarında temyize konu taşınmaz bölümünün kuzeyinde ..... Sırtı gözükmektedir. Bu durumda dayanak tapu kaydının bu yere ait olduğu anlaşılmaktadır. Tapu kayıtları mülkiyet belgesi olup ancak öncesi itibariyle orman olan yerlerde tapu kaydı 4785 sayılı Kanun karşısında hukuken değer taşımaz. Tapu kaydı bulunan ve öncesi itibariyle de orman sayılmayan yerler 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi uyarınca orman içi açıklık olarak değerlendirilemez.

O halde; çekişmeli taşınmazın dört tarafı Devlet Ormanı ile çevrili olduğundan dayanak tapu kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmesi gerektiği, 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanların hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirildiği, öncesi itibariyle orman sayılan yerlerde tapu kaydının 4785 sayılı Kanun karşısında hukuken değer taşımayacağı, tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkralarının, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edildiği, kalan fıkralarının da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı gözetilerek, 104 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile işaretlenen bölümünün 1963 tarihli hava fotoğrafında açık ve koyu alanda gözüken kesimlerini, ayrıca (A) harfi ile işaretlenen taşınmazın güney tarafından başlanarak dayanak tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamını gösterir şekilde fen bilirkişiden ek krokili rapor alınıp, hava fotoğrafında açık alanda gözüken ve dayanak tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı içinde kalan bölümünün davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

Dava konusu.....104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, dosyaya ibraz edilen ...'ın 18/08/2016 havale tarihli ek raporuna ekli krokide ; A/1 rumuzu ile gösterilen 40000 m²'lik kısmın ifrazı ile aynı adada son parsel nosu verilerek tarla vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline, Geri kalan 3373 H 4548 M2 97 DM alana 104 ada 1 parsel sayısı verilerek orman vasfıyla Hazine adına

tapuya kayıt ve tesciline, 387 ada 16 ve 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmü uyarınca yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca da Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına 24/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12122, Karar No: 2014/33514, Tarih: 26.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12122 E.  ,  2014/33514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen 7 ay 23 gün hapis cezasının ayrı ayrı bentlerde, 23 gün hapis cezasının doğrudan adli para cezasına ve 7 ay hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmek suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının ve suça sürüklenen çocuk ... ile müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm fıkrasının 7. bendinden sonra gelen adli para cezasına çevrilmeye ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''Suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli 7 ay 23 gün hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 50/3 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumuna göre 233 GÜN ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE, 233 gün adli para cezasının da suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek çocuğun 4.660 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 4.660 TL adli para cezasını suça sürüklenen çocuğun takdiren birer aylık ara ile ve 24 eşit taksitte ödemesine'' fıkrasının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1261, Karar No: 2024/635, Tarih: 15.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1261 E.  ,  2024/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2056 E., 2022/1529 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/256 E., 2021/448 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince eksik istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesiyle verilen 23.02.2022 tarihli ek kararla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

23.02.2022 tarihli ek karara karşı davacı vekili tarafından yasal süre geçtikten sonra istinaf talebinde bulunduğundan İlk Derece Mahkemesince 12.10.2022 tarihli ek karar ile davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararların davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 15.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirket ile müvekkili arasında yapılan sözleşmeye göre 3 adet araç teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, söz konusu araçlar için davalı tarafça 3 adet proforma fatura düzenlenerek teslim edildiğini ancak yapılan ihtarlara rağmen söz konusu araçların teslim edilmediğini, ihtarname davalıya tebliğ edildikten sonra müvekkilinin eşi hesabına 50.000,00 TL yatırıldığını, bunun davalının araçları iade etmek yerine araçların değerlerini ödeme hakkını kullandığını gösterdiğini belirterek; araçların dava tarihinden itibaren değerlerinin hesaplanmasını, bu hesaplamadan davalının ödediği miktarın mahsup edilmesi suretiyle fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep haklarının saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 15.000,00 TL'nin ödemelerin yapıldığı tarihten itibaren ticari işlere uygulanan faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiş; 02.05.2017 tarihli dilekçe ile dava değerini 175.134,99 TL 'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ile müvekkili şirket arasında araç alım satımına ilişkin imzalanan bir sözleşmenin olmadığını, dava dilekçesi ekinde yer alan proforma faturalarda belirtilen şasi numaralı araçların 09.10.2013 tarihinde müvekkili şirket kayıtlarında ve stoklarında bulunmadığını, davacı tarafından yapılan bir ödeme söz konusu olmadığı gibi müvekkili tarafından da bir iade söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2014/256 E., 2021/448 K. sayılı kararıyla; davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ek kararıyla; usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen eksik istinaf karar harcı, istinaf yoluna başvurma harcı ve gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344 üncü maddesi uyarınca istinaf isteminin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ek kararıyla; istinaf talebinin reddine ilişkin verilen 23.02.2022 tarihli ek kararın davacı vekiline 02.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin verilen kararı yasal süre içerisinde istinaf etmediği, kararın kesinleştikten sonra istinaf edilmesi ve yatırılması gereken harçlar ile gider avansının kanuni süresinde yatırmadığı gerekçeleriyle, davacı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararlarına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvurusunun reddine ilişkin 23.02.2022 tarihli ilk ek kararı 11.10.2022 tarihinde haricen öğrendiğini, davada asıl avukat olduğu halde gerekçeli karar, muhtıra ve ek kararların duruşmaya girmeye yetkili avukat ...'e tebliğ edildiğini, istinaf başvurusunda kendisinin bulunduğu halde harç tamamlama ile ilgili muhtıranın tebliğ edilmediğini, ek kararda adı geçtiği halde ek kararın da kendisine gönderilmediğini, yetkili kılınan avukatın esasa ilişkin bir işlem yapmayıp sadece birkaç duruşmaya girdiğini, adı geçen avukatı sağlık nedenleriyle yetkilendirdiğini ve buna ilişkin raporların dosyaya sunulduğunu, usulsüz tebligatlar ve hukuka uygun olmayan kararların kanuna aykırı olduğunu, ek kararda hangi bölge adliye mahkemesine başvurulacağının belirtilmediğini, davacı müvekkili ile ilgisiz vekillerin dosyaya eklendiğini, kopyala yapıştır yapıldığını, talep tarihinin kararda yanlış gösterildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen 23.02.2022 tarihli ek kararın davacı vekili sıfatıyla 02.04.2022 tarihinde Avukat ...'e tebliğ edildiği, tebligatın usulüne uygun ve geçerli bir tebligat olduğu ancak söz konusu ek karara karşı davacı vekili sıfatıyla avukat ... tarafından 6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesinde belirlenen kararın tebliği tarihinden itibaren 2 haftalık istinaf süresi geçtikten sonra, 11.10.2022 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulduğu, bu itibarla istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yetki belgesi ile yargılamada yer alan vekile yapılan tebligatın geçerli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin beşinci fıkrası.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 11 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davanın, davacı asıl tarafından verilen vekaletname ile Avukat ... tarafından açıldığı, daha sonra anılan vekil tarafından Avukat ... adına yetki belgesi düzenlendiği, yetki belgesi verilen avukatın üç celseye katıldığı, gerekçeli karar, muhtıraya ilişkin tebligat ve ek karar evrakının Avukat ...'e tebliğ edildiği görülmektedir.

2. 1136 sayılı Kanun’un 56 ncı maddesinin beşinci fıkrasında; avukatların veya avukatlık ortaklığının başkasını tevkil etme yetkisini haiz oldukları bütün vekâletnamelerini kapsayacak şekilde bir başka avukata veya avukatlık ortaklığına vekâletname yerine geçen yetki belgesi verebileceği ve bu yetki belgesinin vekâletname hükmünde olduğu belirtilmiştir.

3. 7201 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasında; vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılacağı, vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu ifade edilmiştir.

4. Açıklanan mevzuat hükümlerine göre; yetki belgesi ile yargılamaya katılan vekile yapılan tebligatın geçerli olduğu, yetki belgesini hükümsüz kılacak bir işlemin yapılmadığı, istinafa başvuru süresi vekile yapılan tebliğ ile başladığından ek karara yönelik süresinden sonra yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.