muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15627, Karar No: 2014/31195, Tarih: 23.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15627 E.  ,  2014/31195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2004/383-2012/456

Taraflar arasındaki tapuda resmi senetle satın alınan taşınmazın bir kısmının tapu kaydının, kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle mahkemece iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, Borçlar Kanunu’nun 189 vd. maddeleri uyarınca tazmini davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.12.2014 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapuda resmi senetle satın alınan taşınmazın bir kısmının tapu kaydının, kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle mahkemece iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, Borçlar Kanunu’nun 189 vd. maddeleri uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaz öncesinde 6487 m² yüzölçümlü 1316 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olup, Hazine tarafından ihale yoluyla 06.02.1994 günü dava dışı M. Uğur Kadayıfçı’ya satıldığı, bu şahsın taşınmazın 4424 m²’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edilmesi üzerine, bedelinin tahsili amacıyla Hazine’ye karşı dava açtığı ve Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 23.12.1997 Tarih 1995/1081 – 1997/1309 sayılı kararı ile 24.519,23.-TL.’nin Hazine’den alınarak bu şahsa ödenmesine hükmedildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek 26.10.1998’de kesinleştiği, bu arada dava konusu taşınmaz 6268 ada 1 parsel ve 1316 ada 7 parsel olarak ifraz edildikten sonra, 1316 ada 7 parsel 23.05.2000 tarihinde davacı şirkete satıldığı, diğer yandan Hazine tarafından kıyı kenar çizgisinde kaldığı için bedeli ödenen bölümün tapusunun iptali için 12.06.2002 tarihinde her iki parsel maliklerine karşı tapu iptali ve tescil davaları açıldığı ve davacı şirketin satın aldığı taşınmazın 2921,50 m²’lik bölümünün kıyı kenar çizgisinde kaldığı gerekçesiyle iptaline karar verildiği ve kararın 29.04.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

BK'nun 189/1. (yeni TBK 214/1) maddesi uyarınca, satış sözleşmesinin kurulduğu sırada var olan bir hak dolayısıyla, satılanın tamamı veya bir kısmı bir üçüncü kişi tarafından alıcının elinden alınırsa satıcı, bundan dolayı satış işleminin resmi şekilde yapıldığının ve satış sırasında taşınmazın tapu kaydında, dava konusu bölümün iptal edilmesi gerektiği yönünde bir şerh bulunmaması halinde alıcıya karşı sorumludur.

BK'nun 189/1. (yeni TBK 214/1) maddesi uyarınca, satış sözleşmesinin kurulduğu sırada var olan bir hak dolayısıyla, satılanın tamamı veya bir kısmı bir üçüncü kişi tarafından alıcının elinden alınırsa satıcı, bundan dolayı satış işleminin resmi şekilde yapıldığının ve satış sırasında taşınmazın tapu kaydında, dava konusu bölümün iptal edilmesi gerektiği yönünde bir şerh bulunmaması halinde alıcıya karşı sorumludur.

Bu nedenlerle Hazinenin yanında taşınmazın ayıplı olduğunu bildiği ve kıyı kenar çizgisinde kalan kısmın bedelini aldığı halde satan M. Uğur Kadayıfçı’nın da davaya dahil edilip zapta karşı tekeffül hükümlerine göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı şirket vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6168, Karar No: 2019/10823, Tarih: 05.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/6168 E.  ,  2019/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; boşanma davasının kabulü ve yetki itirazının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı açılan karşılıklı boşanma davasında; davalı erkek cevap dilekçesinde yetkili mahkemenin İnegöl Mahkemeleri olduğundan bahisle yetki itirazında bulunmuş, ilk derece mahkemesince 15.06.2017 tarihli ön inceleme duruşmasında erkeğin yetki itirazının reddine karar verilmiştir. Verilen karar davalı erkek tarafından hükümle birlikte istinaf edilmekle, bölge adliye mahkemesince erkeğin bu yöndeki talebi esastan reddedilmiş, istinaf kararı yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar davalı erkek tarafından yargılamayı yapan ilk derece mahkemesinin yetkisiz olduğundan bahisle temyiz talebinde bulunulmuşsa da; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-3 maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından yetkiye dair verilen kararlar kesin niteliktedir. Bu sebeple temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin boşanma yönünden temyiz itirazlarına hasren yapılan incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 104). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 104). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu

adrese tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Mahkemece dava dilekçesi, davalıya, dava dilekçesinde bildirilen "Kemalpaşa Mah. Demirci Ahmet Usta Sokak No: 1/4 İnegöl Bursa" adresine, tebligat zarfının üzerinde "Mernis" adresi de olduğu belirtilmek suretiyle tebliğe çıkarılmış, bu adreste Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre evrak 05.03.2017 tarihinde muhtara tebliğ edilmiştir. Davalının bilinen adresi ile mernis adresi farklıdır. Mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi düşülmeden normal tebligat çıkarılması gerekir. O halde davalıya dava dilekçesinin mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi yazılmadan tebliğ edilmesi, bu şekilde tebliğ gerçekleşmezse Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligatın yapılması gerekmektedir. Bu nedenle dava dilekçesinin davalı erkeğe tebliği usulsüzdür. Davalı erkeğin dosyaya sunduğu cevap dilekçesinin süresinde kabulü gerekmektedir. Buna göre davalı erkeğin cevap dilekçesi süresinde olduğuna göre toplanan delillerden kadının ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalması kusuru sabittir. Ancak kabul edilen ve gerçekleşen kusurlara göre erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte yukarıda gösterilen sebeple ONANMASINA, davalının yetki itirazına yönelik temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 218.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/1117, Karar No: 2018/5125, Tarih: 13.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1117 E.  ,  2018/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 63, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Suç tarihinin İstinaf karar başlığında "17.08.2016" olarak yazılmaması mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; sanığın aşamalardaki beyanlarında örgütle irtibatlı kişiler hakkında bilgi verip etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini belirtmesi karşısında, sanığın yeniden ifadesi alınmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16632, Karar No: 2016/24062, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16632 E.  ,  2016/24062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/558, Karar No: 2014/1253, Tarih: 13.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/558 E.  ,  2014/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine ve ... Belediye Başkanlığı tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 177 ada 14 ve 178 ada 1 parsel sayılı 609,90 ve 2717,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ... hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldıkları, taşınmazların Muradi Güler, Salim Yıldız, ... Atlı ve ... Kahraman kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli parsellerin Emniyet Genel Müdürlüğü adına tahsisli olduğunu belirterek durumun ... hanesinde gösterilmesini, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili ise, çekişmeli parsellerin kamusal hizmet alanı olduğundan Belediye adına tespit ve tescilini talep ederek ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda Hazinenin davasının kabulü ile; 178 ada, 1 ve 177 ada 14 parsel sayılı taşınmazların ... hanesine şerh edilen “İş bu taşınmaz bahçe 2000 yılından beri ... evladı ...ve ... evladı ...ve ... evladı ... ve ... evladı ... müştereken fiili kullanımındadır.” ibaresinin iptali ile, yerlerine "taşınmaz kamu hizmetine tahsislidir.” şeklinde belirtilerek ... hanelerine şerhine, taşınmazların Hazine adına tapuya tespit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Belediye vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 06.02.2013 tarih 2012/8299 Esas-2013/640 Karar sayılı ilamı ile hüküm davacı Belediye Başkanlığı yönünden; "Belediye Başkanlığı'nın davasının çekişmeli taşınmazların mülkiyetinin Belediye adına tescili ve bunun sonucu olarak şerhin iptaline yönelik olduğu dolayısıyla mülkiyete ilişkin bulunduğu, bu nedenle 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesi çerçevesinde incelenmesi mümkün olmadığından, dava hakkında genel mahkemelerce mülkiyete ilişkin dava olarak incelemek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerektiği" davacı Hazine yönünden ise; "6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi gereğince davanın durdurulmasına karar verilmesi gerekirken bu düzenleme dikkate alınmaksızın yargılamaya devamla karar verilmesinin isabetsiz olduğu" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı üzerine davacı Hazine vekili ve davacı Belediye Başkanlığı vekili karar düzeltme yoluna başvurmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2021/11685, Karar No: 2021/16790, Tarih: 06.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11685 E.  ,  2021/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında ağaç kesme suçundan hükümlülük; işgal ve faydalanma suçundan hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- İşgal ve faydalanma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6831 sayılı Yasanın 91/1. maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezası da verilmesi gerekirken para cezası verilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında yapacak nitelikte emval veren ağacı motorlu testere ile kesmesi ve mahkeme hükmünde, bu hususunda belirtilmesi karşısında 6831 sayılı Yasanın 91/4. maddesi yerine 91/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30362, Karar No: 2017/4053, Tarih: 06.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30362 E.  ,  2017/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 534 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan efes sitesi A1-1 Blok 24 numaralı bağımsız bölümü 23.7.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 5.12.2008 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek , fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 3.000 TL. eksik ifa yönünden 12.000 TL. olmak üzere toplam 15.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 15.125,00 TL.sının 15.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden , kalan kısmının ıslah tarihinden avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre , tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.