muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4071, Karar No: 2006/7881, Tarih: 05.06.2006

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2624, Karar No: 2010/4088, Tarih: 08.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2624 E.  ,  2010/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı R. A.'nın maliki olduğu 422 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla davalı oğluna satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen birinci karar, Dairece;" hükme yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine ilişkin olarak verilen ikinci karar, Dairece;" hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda delillerin toplanarak değerlendirilmesi" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu yine davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak önceden verilen karar, Dairece; hükme yeterli araştırma yapılmadığı gerekçesiyle, yapılması gerekli tüm işlemler gösterilmek suretiyle bozulmuştur.

Bu kez mahkemece, bozma kararına uyularak, toplanan delillere ilaveten keşif yapılmış, murisin terekesi araştırılmış ve 2. kez davanın reddine karar verilmiştir. Bu karar da, Dairece bozma kararına uyulmak suretiyle, yanlar yararına usulü kazanılmış haklar doğacağı, mahkemece bozma kararında gösterilen ilkeler doğrultusunda soruşturma yapmasının zorunlu olduğu halde bozma ilamında gösterilen hususlarda hükme yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı, bir tanığın soyut beyanına değer verildiği, oysa temlikte bedel ödenmediği yönündeki tanık beyanlarının dikkate alınmadığı, ayrıca denkleştirme konusunda kayda dayalı soruşturma yapılmadığı belirtilerek, tüm delillerin yeniden değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle tekrar bozulmuştur.

Ne varki, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bu kez de, muris adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı, muvazaa iddiasının ve paylaştırma yapıldığının kanıtlanamadığı, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fark bulunmakla beraber satışın baba ve oğul arasında yapıldığı tek başına muvazaanın kanıtı olayamayacağı gerekçeleri ile tekrar davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Ne varki, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bu kez de, muris adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı, muvazaa iddiasının ve paylaştırma yapıldığının kanıtlanamadığı, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fark bulunmakla beraber satışın baba ve oğul arasında yapıldığı tek başına muvazaanın kanıtı olayamayacağı gerekçeleri ile tekrar davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Daha önce de değinildiği üzere; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, tarafların mirasbırakanı R. A.nın dava konusu 60 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyeti ile birlikte, dava dışı 69 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini aynı akitle 22.8.1985 tarihinde satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiği, tanık anlatımları ve yapılan yazışmalardan mirasbırakanın başkaca malvarlığının bulunmadığı, ayrıca gerek davacıya ve gerekse diğer mirasçılarına başkaca mal ve hakkın devrimin yapılmadığı, diğer bir deyişle denkleştirme ( paylaştırma ) kastıyla hareket edildiğinin kabul edilemeyeceği, miras bırakanın çekişmeli taşınmazı elinden çıkarması olağan olmadığı gibi taşınmaz satmasını gerektiren bir nedeninin ve paraya ihtiyacının da bulunmadığı, satış değeri ile gerçek değer arasında aşırı fark bulunduğu ve satış bedelinin ödendiğinin de kanıtlanamadığı, esasen bedelsiz devrin bir kısım tanıklarca da ifade edildiği gözetilerek ve bu olgular yukarıda değinilen ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/6490, Karar No: 2014/5259, Tarih: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6490 E.  ,  2014/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/1094-2012/1012

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette asfalt plent operatörü olarak çalıştığını, T.. şirketler grubu olarak faaliyet gösteren Ç.. İnş. ve Ekit İnş. adlarındaki aynı kişilere ait şirketlerin de olduğunu, davacının başlangıçtan itibaren Tisan İnşaat şirketinde çalıştığı halde zaman zaman diğer şirketlerinden E.. İnşaatta da sigortalı olarak gösterildiğini, 2011 yılı kış sezonuna girildiğinde hak edişlere hacizler konulduğu için ücret ödemelerinde zorluğa düşüldüğü ve bu nedenle ücret ödemelerin yeni inşaat sezonunda ödeneceğinin söylendiğini, böylece 2010 yılı Kasım ayı ücreti dahil ücretlerinin ödemelerinin yapılmadığını, yeni sezonda çalışmayı beklerken 19.04.2011 tarihi itibari ile sigorta çıkışlarının verilerek işyeri ile ilişkilerinin kesildiğini, ancak hiçbir alacaklarının ödenmediğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücretli izin alacağı, fazla mesai alacağı, hafta tatili ücret alacağı, resmi tatil alacağı olmak üzere alacağının işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini kendi isteği ile feshettiği için işçinin tazminat taleplerinin reddi gerektiğini, davacının iddia ettiği saatlerde çalışmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını ve buna ilişkin ücret bordrolarının mevcut olduğunu, yol yapım sözleşmelerinde davacının çalışmayacağı günlerin belli olduğunu, davacının 12 ayı aşkın süredir çalıştığı iddiasının gerçek olmadığını, davacının dini ve milli bayramlarda ve hafta tatilinde, yıllık izin günlerinde izinlerini kullanmadığının ve sürekli olarak çalıştığının gerçek dışı olduğunu, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi ve kesintili çalışıp çalışmadığı hususu tartışmalıdır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi ve kesintili çalışıp çalışmadığı hususu tartışmalıdır.

Kıdem tazminatına hak kazanabilmek için, işçinin en az bir yıllık çalışması aynı işverene ait işyeri ya da işyerlerinde geçmiş olmalıdır. Kural olarak aynı guruba ya da holdinge bağlı farklı tüzel kişiliği haiz şirketlerde geçen hizmetlerin birleştirilmesi mümkün değildir. Ancak çalışma hayatında işçinin sigorta kayıtlarında yer alan işverenin dışında başka işverenlere hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında birbiri ile bağlantısı olan işverenler tarafından sürekli giriş çıkışlarının yapıldığı sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Bu gibi durumlar için “şirketler arasında organik bağ” dan söz edilerek kıdem tazminatına hak kazanma, hesap tarzı yönlerinden aralarında bağlantı bulunan bu işverenlerin birlikte sorumluluğuna gidilmelidir.

Yapılan yargılamada davacı 19.02.2001- 19.04.2011 tarihleri arası çalıştığını, davalı işveren davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında bildirilen şekilde 03.06.2005-01.12.2005, 01.01.2006-26.12.2008, 02.05.2009-09.09.2009, 01.08.2010-19.04.2010 tarihlerinde dört ayrı dönemde çalıştığını, mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davalı ile dava dışı E...İnş. A. Ş.'nın ortaklık yapısı, adres veya şirketi temsile yetkili kişiler bakımından bir benzerlik bulunmamakta ise de, davacının çalıştırıldığı işi müteahhit firma olarak T... Ltd. Şti. üstlenmiş olduğu, davacının çalışma süresince, her iki şirket tarafından birçok defa giriş-çıkış işlemi yapılarak hizmet bildiriminde bulunulduğu kabulü ile hizmet süresinin 19.02.2001- 08.03.2011 tarihleri arası olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır. Davalı şirket ile dava dışı E.. İnşaat Mad. Tur. San. ve Tic. A. Ş. arasındaki hukuki ilişki araştırılmalı aralarında organik bağ olup olmadığı asıl-alt işveren ilişkisi olup olmadığı irdelenmelidir. Davacının çalıştığı bildirilen E... İnşaat Mad. Tur. San. ve Tic. A.Ş.'ye ait işyeri kayıtları, Sosyal Güvenlik Kurumu tescil bilgileri, işyerinin ortaklarını belirlemeye yönelik kayıtlar davalı firma ile aralarında organik bağ bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin kurulan hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçinin hafta tatili ücreti hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.

3- Davacı işçinin hafta tatili ücreti hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.

Hafta tatili izni kesintisiz en az 24 saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3. maddesine göre hafta tatili Pazar günüdür kural bu şekilde olmakla birlikte, işçiye Pazar günü dışında hafta tatili izni kullandırılması mümkündür.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporuna göre davacının çalışmadığı dönemlerin, yerinde olarak mahsup edildiği ancak, davacının çalışması süresince hafta tatili kullanmadığı kabulüne göre hesaplama yapıldığı, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacının yaptığı işin niteliği değerlendirildiğinde, davalı işyerinde kış sezonunda çalışma yapılamadığı gözetilmeksizin, hafta tatili alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece davalının kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle davacının ayda 3 kez hafta tatilinde çalıştığı, kış sezonunda çalışmadığı kabul edilerek yeniden hafta tatili hesaplanmalıdır.

Kabule göre davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı defi ileri sürüldüğü halde mahkemece davalının talebi dikkate alınmaksızın zamanaşımı değerlendirilmeden karar verilemesi hatalı olmuştur.

Mahkemece davalının kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle davacının ayda 3 kez hafta tatilinde çalıştığı, kış sezonunda çalışmadığı kabul edilerek yeniden hafta tatili hesaplanmalıdır.

Kabule göre davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı defi ileri sürüldüğü halde mahkemece davalının talebi dikkate alınmaksızın zamanaşımı değerlendirilmeden karar verilemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4623, Karar No: 2018/8098, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4623 E.  ,  2018/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ...... gereğince 6.337,67 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. maddesindeki “6.337,67 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “2.100,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2019/1228, Karar No: 2019/11056, Tarih: 23.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1228 E.  ,  2019/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun’un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 ve 500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli ve 2015/120 esas, 2015/461 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

6136 sayılı Kanun’un 4/1. maddesinde yer alan, “Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala,kılıç, kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır.” şeklindeki ve 15/1. maddesinde yer alan, “Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak 4 üncü maddede yazılı olan bıçak veya diğer aletleri veya benzerlerini satanlar, satmaya aracılık edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adlî para cezasına hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda 05.03.2015 tarihli uzmanlık raporunda da belirtildiği üzere, toplam uzunluğu 25 cm olan bıçağı bulunduran sanığın eyleminin anılan Kanun'un 15/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 13/1. maddesi tatbik edilerek yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.01.2019 gün ve 15828 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2019 gün ve KYB/2019-5062 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamı ve ekspertiz raporuna göre; hükümlünün 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası kapsamında yasak nitelikte olduğu tespit edilen sustalı bıçak taşıma şeklinde gerçekleşen eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle cezanın fazla tayini,