muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9796, Karar No: 2021/3350, Tarih: 15.03.2021

2-Dava konusu taşınmazların niteliği, yüzölçümleri, geometrik durumları ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının ... ada ...parsel sayılı taşınmaz için %8, 213 ada 39 parsel sayılı taşınmaz için %7 oranında olması gerekirken, daha düşük oran belirtilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13560, Karar No: 2012/20351, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13560 E.  ,  2012/20351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu (Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2011 tarih ve 2010/4-2011/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Gaziantep Kaçakçılık ve İstihbarat ve Narkotik Gümrük Muhafaza Müdürlüğü gümrük muhafaza memurlarınca davalı Nurtaş İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin 8.2.2010 tarih ve 10270100EX004898 sayılı beyanname ile ihracat işlemleri için başvuruda bulunması üzerine 47 AL 585 ve 47 KD 361 plakalı tır aracında yapılan muayene neticesinde davacı firmalara ait “Lacoste” ve “Diesel” markalı ürünlerin tespit edildiğini, davalıların marka hakkına tecavüzünün tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı Nurtaş İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. şirket yetkilisi, kendilerinin taşıyıcı firma olup taşıdıkları malların niteliğini bilecek durumda olmadıklarını, davaya konu ürünler dışında inşaat malzemesi, borular, elbise askısı, kabak çekirdeği, Antep fıstığı plastik manken vb. her türlü malzeme bulunduğunu, bu hususun arama tutanağında sabit olduğunu, firmanın tüm bu ürünlerini bilip orijinal olup olmadığını tespit edemeyeceğini, firmanın taşıdığı ürünlerin kapalı kutu içerisinde olduğundan ve faturada sadece taşınacak malların sayısı belirlendiğinden malların taklit olduğunu bilecek durumda olmadığını savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının küçük çaplı bir dükkânda “Tek Kravatları” markası ile kravat imalat ve satışı işi ile iştigal ettiğini, müşterilerinin genellikle komşu ülkelerden bavul ticareti ile iştigal eden esnaflar olduklarını, bu esnafların ödemeyi yaparak satın aldıkları malları bildirilecek kargo şirketine teslim edilmesini istediklerini, kargo şirketlerinin genelde ihracat işlerini yürüttüğünü, dolayısıyla malların fatura ve irsaliyelerin de kargo şirketlerinin unvanına düzenlediğini, davalıya 2010 yılı Şubat ayında Irak’tan müşteri geldiğini ve 800 adet kravat satın aldıklarını ve bedellerini ödediklerini, müvekkilin satışını yaptığı kravatların davacıların markalarını taşımadığını, müşterinin talebi üzerine fatura ve irsaliyelerin Nurtaş İç ve Dış Tic. Ltd. Şti adına düzenlendiğini ve teslim edildiğini, müşterinin malları aldığını, müvekkile yöneltilen ithamın gerçeği yansıtmadığını, davacı şirketin denetim yapabileceğini ve davalının işyerinde bu markaların kullanılmadığının görüleceğini, taşıma şirketinin yetkililerinin taklit ürünlere ait faturalar istendiğinde davalının faturalarını ibraz ettiğini, müvekkilinin bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan Legarşi Tekstil Toptan Konf. Ticareti Nafi Kavak adına adres araştırması yapıldığı ve resmi kayıtlarda gözüken adresine TK 35. Maddeye uygun olarak dava dilekçesinin tebliğ edilmesine rağmen açılan davaya cevap vermedikleri gibi delil de bildirmedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... firması tarafından kesilmiş faturayı gümrük yetkililerine ibraz ettiği dolayısıyla bu davalı yönünden taklit üretim yapıldığı yönünde bir delil bulunmadığı gibi gümrükten de bu yönde bir materyal gönderilmediğinden bu davalı yönünden marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet eylemi saptanamadığından davacı tarafından da bu davalı yönünden taklit ürün açısından yeniden ürün celbi yönünde bir talepte bulunulmadığı mahkemenin ise talep ile bağlı olduğu gerekçesiyle davalı ... açısından davacı taleplerinin reddine, diğer davalılar açısından marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet sabit olduğu gerekçesiyle bu davalılar yönünden davacının istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı diğer iddialarının yanısıra gümrükte yakalanan ve faturası davalı ... tarafından kesildiği ileri sürülen kravat emtiasının da sahte markalı olduğu ve bunlara gümrükte el konulduğunu belirttiğine göre mahkemece masrafı davacı tarafça karşılanmak üzere kravatlardan yeterli miktarda mahkeme kasasına getirtilip inceleme yaptırılması veya mahalli mahkemesine talimat yazılmak suretiyle kravatın taklit markalı ürün olup olmadığının araştırılması, taklit olduğunun anlaşılması halinde de sözkonusu faturayı davalı ...'in düzenleyip düzenlemediğinin üzerinde durulup sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçeyle bu husustaki talebin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15756, Karar No: 2018/27971, Tarih: 20.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15756 E.  ,  2018/27971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı tarafından düzenlenen "Maaş Nakil İlmühaberinin" düzeltilerek 5473 sayılı kanunda belirtilen ek zamların eklenmesine, davacının eksik aldığı zam oranlarının 5473 sayılı kanun gereğince hesaplanarak yasal faizi ile" fark tazminatı "olarak ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının Devlet Personel Başkanlığına bildirimi öncesinde gözetilmesi gereken 90 günlük sürenin taraflar arasındaki TİP 2 sözleşmesinin gereği olduğu ancak bu süreye her iki taraftan herhangi birinin uymaması halinde ise müeyyidesi belirlenmemiştir. Bu süre yasal ihbar öneli olmayıp ihbar öneli niteliği bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının 90 günlük ihbar tazminatı talebinin de yerinde olmadığı anlaşılmakla Mahkemece bu talebinde reddine karar verilmesi gerekli iken kabulüne karar verilmesi de hatalı olup bu hususta bozmayı gerektirmiştir.

43-Kabule göre de ıslahın süresinde yapılıp yapılmadığı ihtilaflıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 181. maddesinde, “(1) Kısmen ıslaha başvuran tarafa, ıslah ettiği usul işlemini yapması için bir haftalık süre verilir. Bu süre içinde ıslah edilen işlem yapılmazsa, ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu yasa maddesine göre ıslahın 1 haftalık sürede yapılması gerekmekte olup yasa maddesindeki 1 haftalık süre kanundan kaynaklanan kesin süredir.

Somut olayda, mahkeme, kısmi dava olarak açılan davada, davacı vekiline ıslah için 08/05/2013 tarihinde süre vermiş, ıslah ise yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 20/09/2013 tarihinde yapılmıştır. Bu itibarla süresinde yapılmayan ıslaha değer verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3277, Karar No: 2012/5154, Tarih: 17.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3277 E.  ,  2012/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 17.11.2010 tarihinde davalı yüklenici tarafından teslim edilmesi gereken iki dairenin, 18.09.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince 89 günlük geç tesliminden doğan günlük 10 Euro tazminatın tahsili istemiyle müvekkillerinin murisi.... tarafından girişilen takibin, haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arsa sahibinin kiracısının, taşınmazı tahliye etmemesi sebebiyle inşaata süresinde başlanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların murisinin teslim sırasında çekinceli olarak ifayı kabul ettiğinin ispatlanamadığı, BK'nun 158/2 maddesi gereğince cezai şart talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, geç teslimden kaynaklanan gecikme tazminatının tahsili amacıyla girişilen takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde inşaat tesliminin gecikmesi durumunda müteahhitin her daire karşılığı günlük 10 Euro tazminat ödeyeceği düzenlenmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikmeden doğan tazminatı talep hakkı Kanundan doğan bir haktır. (BK'nun m.106/II) Gecikme tazminatına, işin sözleşmesine göre teslimi gereken tarihten, bağımsız bölümün teslim edildiği tarihe kadarki süre için ihtirazı kayıt aranmaksızın hükmolunur. Gecikme tazminatı, sözleşmede kararlaştırılmamış olsa bile, zararın kanıtlanması koşuluyla, zamanaşımı süresi içerisinde, her zaman, râyiç üzerinden istenebilir; sözleşmede kararlaştırılmışsa, ayrıca zararın kanıtlanmasına gerek yoktur; çünkü, taraflar gecikme zararını baştan kabul ettikleri için, bu kabul hükmü tarafları bağlar. Oysa, BK'nun 158/2.fıkrasında düzenlenen gecikme cezası (ifaya ekli cezai şart), ortada zarar olmasa dahi (BK m.159/I), sadece sözleşmede kararlaştırılmış ise, istenebilir; aksi takdirde talep edilemez. Cezai şart, asıl borca bağlı olup, muaccel olmadan önce fer'i niteliktedir. Dolayısıyla, eserin teslimi ile asıl borç düşünce, fer'i borç olan gecikme cezası da düşer (BK m.113/I). Onun için eseri teslim alırken ihtirazi kayıt ( çekince) dermeyan etmek gerekir ( BK m.158/II,son). Yani, cezayı isteme hakkı saklı tutularak, ... teslim alınmalıdır.

Oysa, gecikme tazminatı, asıl edim borcunun yanında bağımsız bir borç olup, fer'i nitelikte değildir. Bu nedenle, gecikme tazminatını talep edebilmek için eseri teslim alırken ihtirazi kayıt (çekince) koymaya gerek yoktur. Somut olayda, takip ve dava konusu istemin dayanağı olan, sözleşmede yer olan anılan hüküm, taraflarca "tazminat" olarak nitelendirilerek kaleme alındığından davacının uğradığı gecikme zararına karşılık kararlaştırılan "gecikme tazminatı" olup, BK'nun 158/2. maddesinde hüküm altına alınan ve gecikme zararı oluşmasa da istenebilecek olan " ifaya ekli cezai şart" niteliğinde olmadığından, bağımsız bölümler teslim alınırken, ihtirazı kayıt ileri sürülmesine gerek yoktur. Bu durumda, mahkemece, işin esasına girilerek tarafların ileri sürdüğü hususlar ve savunmalar değerlendirilerek, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak, geç teslim olup olmadığı ve geç teslimin varlığının tespiti halinde tazminat miktarı konusunda bir karar vermek gerekirken, davacının işi teslim alırken ihtirazı kayıt ileri sürmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi açıklanan nedenlerle hatalı olmuş ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17465, Karar No: 2013/4236, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17465 E.  ,  2013/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 25/02/2005 - 01/03/2008 tarihleri arasında sigortalı çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava; davacının 25.02.2005 – 01.03.2008 tarihleri arasındaki sigortalılığının 506 sayılı Yasa kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının, 10.03.2005 – 01.03.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.09.1982 – 30.09.1983, 31.05.1991 – 02.09.1991, 10.03.2005 – 31.01.2006, 01.02.2006 – 31.12.2006, 01.01.2007 – 31.12.2007 ve 01.01.2008 – 01.03.2008 tarihleri arasında kesintisiz olarak 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 06.05.1985 – 31.12.1988, 07.02.1991 – 31.05.1991 ve 01.11.1991 – 31.12.2006 tarihleri arasında ise 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılığının bulunduğu, davacının ilk kez vergi kaydı nedeni ile tescil edildiği, 06.05.1985 – 01.07.1986, 01.07.1986 – 31.12.1988, 15.02.1991 – 31.05.1991 ve 01.01.2004 – 31.12.2006 tarihleri arasında vergi kaydı, 12.12.1991 – 20.09.2004 tarihleri arasında Antakya Ticaret ve Sanayi Odası'na kayıtlı olduğu, 23.12.2002 – 28.02.2005 tarihleri arasında şirket ortaklığı bulunduğu, davacının çakışan sürelerinin 10.03.2005 – 31.12.2006 tarihleri arası olduğu, davacı vekilinin; davacının çakışan sürede 1479 sayılı Yasa kapsamında çalışmasının olmadığını, 506 sayılı Yasa kapsamında çalıştığını, ... Gelir İdaresi Başkanlığı'nın 14.04.2008 tarihli yazısı ile teknik inceleme raporuna istinaden çıkan vergi cezalarının ödenebilmesi için re'sen mükellefiyet tahsisi istediğini ve cezalar tahakkuk ettikte sonra da yine re'sen mükellefiyet terkini istediğini beyan ettiği, mahkemece bu hususun davalı Kurum'dan sorulması üzerine davalı Kurum'ca; 29.03.2008 tarihli vergi tekniği raporuna istinaden davacının sigortalılığının 01.01.2004 tarihi itibari ile başlatılıp aynı rapora istinaden 31.12.2006 tarihi itibari ile terkin edildiğini bildirdiği, davacının kat karşılığı yapımını üstlendiği ve 2000 yılında yapımına başladığı 2003 yılında bitirdiği bina inşaatında kendisine verilen bağımsız bölümlerin 2004 – 2006 yıllarından satımı nedeni ile vergi denetim elemanlarınca yapılan inceleme sonucu düzenlenen 29.03.2008 tarihli rapora istinaden 2004 – 2006 yılları için re'sen vergi ve ceza tahakkuk ettirildiği, bu nedenle 01.01.2004 – 31.12.2006 tarihleri arasında vergi mükellefi sayıldığı anlaşılmaktadır.