muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12987, Karar No: 2021/18081, Tarih: 01.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12987 E.  ,  2021/18081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından atılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan, bir başka mahkemeye ait sosyal inceleme raporu dosya içerisine alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6888, Karar No: 2016/8258, Tarih: 05.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6888 E.  ,  2016/8258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki mağdureye ait doğum tutanağında, "... Hastanesinin 18.04.1993 tarih ve 4786 sayılı raporuna dayanılarak doğum tutanağının tanzim edildiği" belirtilmekte ise de .... Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğü ve ....Eğitim ve Araştırma Hastanesinin cevabi yazılarında on yılı geçen belgeler imha edildiği için tutanakta gösterilen raporun bulunamadığı, yine mağdurenin annesinin hastanede doğum yaptığına dair herhangi bir arşiv kaydının bulunmadığı bildirildiğinden, anılan tutanak yaşın belirlenmesi bakımından önemli bir bulgu oluşturmakla birlikte dayanaklarına ulaşılamadığından, mağdurenin resmi bir kurumda doğduğunu kabule elverişli belge sayılamayacağı, bu durumda suçun oluşumuna ve niteliğini belirlemeye doğrudan etkisi nedeniyle yaşa yönelik itirazın usulüne uygun olarak araştırılması gerektiği nazara alınarak, yaş tespitine esas olacak kemik grafileri çektirilip içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, mağdurenin doğumunu bilen kişiler ile ailesinin bu hususta tanık sıfatıyla dinlenmesi, aşı ve okul kayıtlarına ilişkin belgeler getirtilip gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan da görüş sorularak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4200, Karar No: 2019/7709, Tarih: 11.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/4200 E.  ,  2019/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, şirketin ... İl Sağlık Müdürlüğü genel temizlik hizmeti işini ihale ile alıp 5510 sayılı Yasa'nın 91.maddesi kapsamında 5 puanlık indirimden yararlandırılmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, 7103 sayılı yasanın 70. Maddesi ile 5510 sayılı yasaya eklenen ek madde 17 gereği esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Mahkeme 28/05/2019 tarihli ek kararla davalı vekilinin temyiz talebinin kesinlikten reddine karar vermiştir. Ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 28/05/2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, 11/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1788, Karar No: 2020/8026, Tarih: 03.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1788 E.  ,  2020/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 18.09.2009 tarihinde davalıya trafik sigortalı araçtaki 2 yolcunun meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu öldüğünü, müvekkil şirketin kaza sebebi ile ölenlerin yakınları 3. şahıslara ödediği tazminat bedelinden kısmi olarak 10.000,00 TL’sinin istiap haddinin aşılması nedeni ile rücuen tahsili için başlattığı icra takibine davalı sigortalının yapmış olduğu itirazın iptalini, borca haksız olarak itiraz ettiği için de %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 02/11/2017 gün ve 2015/4305 E. 2017/10042 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre;davanın kısmen kabulü ile davalı borçlu ...'nın ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/83 sayılı dosyasına konu takibe yapmış olduğu itirazın iptaline, 7.388,50 TL asıl alacak, 1.755,18 TL takip tarihine kadar işlemiş yasal faiz olmak üzere toplam 9.143,68 TL'lik alacak üzerinden takibin devamına, icra takip tarihinden itibaren asıl alacak olan 7.388,50 TL'ye yasal faiz yürütülmesine, davacının icra inkar tazminatına ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dairemizin 02/11/2017 gün ve 2015/4305 E. 2017/10042 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda mahkemece, trafik kusur uzmanı bilirkişisinden kusur ve davalı tarafça kamyonetin üstünde taşınan yolcuların ve taşınma biçiminin, kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olup olmadığı hususunda iki ayrı rapor alınmış; bu raporlarda aracın teknik arızasının asli kusur oluşturduğu 4/8(%50) oranında olduğu, davalı sürücünün 2/8(%25) oranında kusurlu olduğu, araç kasasında yolculuk yapan ölenlerin ayrı ayrı 1/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ve kazanın münhasıran istiap haddi aşımından kaynaklanmadığını belirtilmiştir. Yerel mahkeme ise, istiap haddi aşımının sonucun doğmasına ağır etkisi olduğunu kabul edip hatır indirimi yaparak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının B.4-e maddesinde, tazminatı gerektiren olayın, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tesbit edilmiş olan istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması yüzünden meydana gelmesi halinde, ödemede bulunan sigortacının, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. İstiab haddinin aşılmasının trafik sigortacına rücu hakkı doğurabilmesi için, madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılmasının etkisiyle meydana gelmiş olması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece, bozma ilamımız doğrultusunda alınan uzman bilirkişi tarafından kazanın münhasıran istiap haddi aşımından kaynaklanmadığına dair tespitlere itibar edilerek kazanın münhasıran istiap haddinin aşılmasının etkisiyle meydana gelmediği ve dolayısı ile trafik sigortacına rücu hakkı doğurmadığı göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7242, Karar No: 2023/2506, Tarih: 11.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7242 E.  ,  2023/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki takibin iptali ve menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın davacı ... yönünden kabulüne, davacı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesinde; davalı ...’ın Antalya 15. İcra Müdürlüğü 2013/2851 Esas sayılı dosyası üzerinden ilamsız icra takibi başlattığını, takibin dayanağının ise terekeden düşen miras payı olarak gösterildiğini, davalının iddia ettiği gibi terekeden düşen miras payına ilişkin olarak herhangi bir borçları olmadığını, takibe dayanak gösterilen tereke payının taksimi için ortaklığın giderilmesi davasının açılması gerektiğini, tüm bu nedenlerle takibin iptali ile davacıların borçlu olmadıklarının tespiti ve hacizlerin kaldırılmasını, ayrıca davalı aleyhine %100 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili 04.02.2014 tarihli dilekçesinde; İş Bankası şubesinden 04.07.2012 tarihinde çekilen 90.000,00 TL, 18.10.2010 tarihinde çekilen 1.200,00 TL ve yine İş Bankası şubesinden çekilen 1.000,00 TL’nin, muris .....’ın ölümünden sonra evine girilerek sökülen klimanın bedeli olan 3.500TL’nin, evde bulunan ve davacı dışındaki mirasçılar tarafından paylaşılan 22.000,00 TL para, 2 adet elmas küpe, 11 adet altın yüzük, altın set takım, 3 adet (80, 100 ve 35 gr olmak üzere) altın bilezik, antika silah, 7-8 adet hereke halısı, 6 adet inci gerdanlığın icra takibine dayanak alacak kalemlerini oluşturduğunu, hastane masraflarının bankaca ödendiğini, ibraz edilen faturalardaki masrafları çocuklarının yapmasına ihtiyaçları olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2013/253 Esas, 2015/498 Karar sayılı kararıyla; davalı terekeden düşen miras payının tahsilini istemekte ise de talep ettiği alacak kalemlerinin, tereke tespitine konu değerler olması, Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/94 Esas sayılı tereke dosyasında terekenin tespit edildiği, icra takibine konu miktarın, terekenin aktif ve pasifinden sayılmadığı ve tereke tespiti dosyasının kesinleştiği, tereke tespiti dosyasında terekenin aktif ve pasifinde tespit edilmeyen değerlerin sonradan aynı hukuki sebeplerle talep konusu yapılamayacağı, dolayısıyla davalının davacılardan bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıların takip alacaklısı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 05.03.2019 tarihli 2016/11575 Esas, 2019/1956 Karar sayılı kararıyla; “Somut olayda; davacı ...’ın 11.03.2015 tarihinde verdiği dilekçede, muris .....’ın ölümünden sonra mirasçılarla evine girilerek bir takım eşyaların paylaşıldığını, bunlardan 1 kutu içerindeki 5 adet yüzüğü kendisinin aldığını, 1 alyans dışındakilerin sahte olduğunu, 2 adet elmas küpeyi, maddi değeri olmayan 2 sıra inciyi de kendisinin aldığını beyan ettiği, murisin sağlığında ise 1 adet yılanlı bileziğin de kendisine verildiğini beyan etmiştir. Davacı ...’in kabul beyanı kendisini bağlayacağından, davacı ... açısından tasarruf edildiği beyan edilen tereke malları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacının ikrarı gözden kaçırılarak davanın tümden kabulü doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılardan.....hakkında ilk verilen kabul kararı bozma konusu yapılmadığından onun yönünden davanın kabulü ile Antalya 15. İcra Müdürlüğünün 2013/2851 Esas sayılı takip dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine, diğer davacı ... yönünden ise bozma doğrultusunda kabul beyanına konu ziynet eşyaları getirtilerek bilirkişilerce incelenmiş, sunulan eşyaların gerçek altın madeni olmayıp imitasyon olduğu ve takip tarihi itibariyle 232,50 TL değerde oldukları bildirildiğinden, davalı payına düşen 58,125 TL dışında davalıya borcu olmadığına dair kısmen kabul kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, icra takibine konu alacak kalemlerinin 04.02.2014 tarihli ve 31.07.2014 tarihli dilekçelerde belirtilen altın ve elmastan oluşan ziynet eşyaları, evden çıkan nakit para, bankadan çekilen paralar ve hereke halıları olduğunu, banka kayıtlarına vefat bilgisi düşmeden bankadan para çekildiğini, davacı ...’in de 31.03.2015 tarihli dilekçesinde kabul beyanında bulunduğu halde mahkemece vefat tarihi belirtilerek bankalardan para çekilip çekilmediği hususunun araştırılmadığını, davacı ...’in 11.03.2015 tarihli dilekçesinde kabul beyanında bulunduğu tüm tereke mallarının incelemeye konu yapılması gerektiğini, yazılan dilekçede yılanlı bileziğin maddi değerinin olduğu açıkça belirtildiği halde sahte bilezik sunulduğunu, mahkemece eksik ve sahte olarak sunulan eşyalara göre hüküm kurulduğunu, davacı ...’in 31.03.2015 tarihli dilekçesinden açıkça anlaşılacağı üzere 4 adet yüzük dışındakilerin altın ve elmas olduğunu, hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmek suretiyle temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tereke alacağına dayalı başlatılan icra takibine karşı takibin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 599 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14181, Karar No: 2015/16940, Tarih: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/14181 E.  ,  2015/16940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/130-2015/110

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması veya indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacının işini kaybettiğini, herhangi bir işte çalışmadığını, kirada oturduğunu, boşanmaya dair hüküm sırasında tarafların sosyal ve ekonomik durumları araştırılmadan yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, kendi geçimini dahi zor temin ederken fahiş miktarda nafaka ödemesinin mümkün olmadığını; davalının ise, ekonomik durumunun iyi olduğunu, kira ödemediği gibi sahibi olduğu taşınmazdan kira gelirinin bulunduğunu, yoksul olmadığını ileri sürerek; İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin(Aile Mahkemesi Sıfatıyla)2011/773 esas 2012/730 karar sayılı ilamıyla hükmedilen 750,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren kaldırılmasına, aksi takdirde nafakanın aylık 200,00 TL ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davalının müşterek çocukların giderlerini karşıladığını, davacının işini kaybettiğinin doğru olmadığını, boşanma davasındaki gizli araştırmada gerçekte kendine ait işyerini R. B. isimli işçisinin üzerine yaptığı, işin başında kendisinin olduğunun tespit edildiğini, adına kayıtlı 6 taşınmazın olduğunu, kirada oturmadığını, mali durumunda azalma olmadığını; davalının ise, yoksulluğunun ortadan kalkmadığını, kira gelirinin bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile; İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin(Aile Mahkemesi Sıfatıyla)2011/773 esas 2012/730 karar sayılı ilamıyla hükmedilen 750,00 TL yoksulluk nafakasının 250,00 TL azaltılarak karar tarihinden itibaren aylık 500,00 TL takdir edilen tedbir nafakasının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bu tedbir nafakasının hüküm kesinleşme tarihinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması ve azaltılması istemine ilişkindir.

TMK’nun 176/3.maddesi uyarınca; İrat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması ve azaltılması istemine ilişkindir.

TMK’nun 176/3.maddesi uyarınca; İrat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Davacı; yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davalının yoksulluğunun zail olduğu iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını veya azaltılmasını istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmediği gibi asgari ücretin üzerinde gelire sahip olunması da yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir. (HGK.07.10.1998 gün, 1998/2–656 E, 1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2–1158–1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2–397–339 sayılı kararları). Bu durum, ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

TMK.nun 176/4.maddesine göre ise; Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. Sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

Dosyanın incelemesinde; 20/03/2014 tarihli emniyet araştırmasına göre, davacının emekli olduğu, serbest çalıştığı, 1.000,00 TL emekli maaşı, serbest çalıştığı işten 1.000,00 TL gelirinin bulunduğu, aylık 450,00 TL kira ödediği, iki kardeşi ile müştereken 4 adet dükkan ve 1 dairesinin olduğu, dairede babasının yaşadığı, dükkan gelirlerini babasının aldığı, 21/07/2014 tarihli gizli araştırmada ise; davacının, .......... mobilya isimli işyerinin fiilen patronu olduğu, işin başında aktif olarak kendisinin bulunduğu, işyerini yanında çalışan R. B. isimli kişiye devrettiği, tapu kayıtlarına göre adına kayıtlı paylı 1 mesken ve 4 adet işyerinin olduğu, boşanma davasındaki gizli sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre ise, aylık 4.000,00 TL gelirinin bulunduğu, çalıştığı işyerinin fiilen patronu olduğu tespit edilmiştir.