muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30385, Karar No: 2014/14157, Tarih: 09.06.2014

Dosya kapsamına göre, ege postası gazetesinin imtiyaz sahibi ve yazı işleri müdürü olan sanığın, gazetenin 23.02.2011 ve 26.02.2011 tarihli internet sayfasındaki yazısında, Bayraklı belediyesinin AKP'li belediye meclis üyesi olan katılan hakkında Boztepe'nin şok eden sicili başlığı altında “...İzmir İl Emniyet Müdürlüğü Bayraklı Belediyesinin partili Meclis üyesi H.B.'yi sakıncalı buldu... Sicili bozuk çıktı..” biçimindeki ifadeler ile katılanın birçok suçtan mahkemelerde yargılanmış olduğu, silah ruhsatı yenileme talebinin İzmir Emniyet Müdürlüğü'nce “sicili bozuk” olduğu gerekçesi ile reddedildiği ve elindeki silahlara el konulması yönünde karar verdiği, Emniyet Müdürlüğünün ortaya epeyce kabarık bir suç dökümü çıkardığını yazarak katılanın 1989, 1996 ve 1997 yılında yargılandığı ve bazıları beraat ve ortadan kaldırma ile sonuçlanan suçlara ilişkin kişisel veri niteliğindeki GBT kayıtları ve silinme koşulları oluşmuş eski mahkumiyetlere ilişkin adli sicil kayıtlarını yayımladığı,

Güncel olmayan bir haberin aktarılmasında, kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunamayacağı, unutulmuş, hatırlatılmasında yarar görülmeyen bir takım davranışların gündeme getirilmesinde yarar düşünülemeyeceği ancak somut olayda güncel olan bir durum nedeniyle eski olaylar sergilendiğine göre kamu yararı ve toplumsal ilginin varlığı kabul edilebilir ise de, haberin konusu ile kullanılan ifadeler arasında düşünsel bağlılık anlamında öz ve biçim dengesinin korunması gerektiği, yayın doğru olsa ve kamu yararı bulunsa dahi; üslup uygun değilse, aşağılayıcı, küçük düşürücü, abartılı, kişinin toplum içindeki itibari ile diğer fertler nezdindeki saygınlığını rencide eden, şeref ve haysiyetine yönelik ise hukuka uygunluktan sözedilemeyeceği, sanığın, katılana ait kişisel veri niteliğindeki adli sicil kaydını yukarıda belirtilen sözler ile yayımlamasında, öz ve biçim arasındaki dengenin bozulduğu, gerekli olmayan yakıştırmalar yaparak amacı aştığı, sanığın, ölçülülük ilkesine uygun davranarak haber verme hakkı sınırları içerisinde hareket ettiği ve hukuka uygun çerçevenin dışına çıkmadığının kabul edilemeyeceği, 5325 sayılı Adli Sicil Kanunu”nun 7. maddesinde adli sicil bilgilerinin verilebilecek olanların sınırlı olarak sayıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığa atılı suçun sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı,

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmüne göre, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2516, Karar No: 2023/3639, Tarih: 04.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/2516 E.  ,  2023/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/4324 E., 2020/2881 K.

DAVA TARİHİ : 19.10.2016

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/883 E., 2018/470 K.

Taraflar arasındaki iş kazasında iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı, davacı ve davalılardan Anıt İletişim Sar. Emlak Paz.ve İnş. Tic. Ltd. Şti., vekilinin istinafa başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin asıl işveren Anıt İletişim'in alt işveren ...'in işletmesinin yaptığı Kompak Alüminyum korkuluk işlerinde işçi olarak çalıştığını, 05/01/2016 tarihinde 17:45 civarında Anıt İnşaat'ta camlara silikon ve fitil taktığını, müvekkilinin işinin bittiğini, işyerinden ayrılacağı esnada, arkadaşı ...ile birlikte çalıştıkları yerde hava karardığı ve elektrik bulunmadığı için telefonlarının ışıklarını yakarak işyerinden ayrılmak istediğini, müvekkilinin arkadaşı ...telefonun ışığını yaktığı esnada asansörün kapısı da olmadığı için müvekkilinin 5 inci kattan asansör boşluğuna düşerek iş kazası geçirdiğini, iş kazası sonucu bir çok operasyon geçirdiğini, müvekkilinin üzerine düşen dikkat ve özeni göstermiş olmasına rağmen işyerinde iş sağlığı ve güvenliği kurallarına uygulanmadığı için işbu iş kazasının meydana geldiğini, davalı işverence inşaat aydınlatma sistemi kurulmadığını ve asansör kapısının da mevcut olmadığını belirterek 25.141,54 TL maddi tazminat ile 80.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının malüliyeti olmadığını, kurumda iş kazası tahkikat dosyası dahi açılmadığını, kazanın akşam geç saatlerde karanlık bir saatte yaşandığını, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, kazazede müvekkilinin işçisi olmadığını, kazanın yaşanmasında işveren ... ve işçinin ağır kusurlarının sebebiyet verdiğini, davacının ayağında kırık dışında başkaca bir yara almadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kocatepe SGM'nin sağlık kurulu raporunda %3, YSK'nun raporunda %3 sürekli iş göremezlik derecesi belirlendiği, birbirini teyit eden 20.04.2017, 25.11.2017 tarihli kusur raporlarında davalı asıl işveren Anıt... Şti'nin %50, ihbar olunan alt işveren Kompakt Alüminyum ünvanlı ...'in %30, davacının %30 oranında kusurlu olduğu, davacının maddi ve manevi zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 25.141,54 TL maddi tazminatın, 4.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Anıt İletişim Sar. Emlak Paz.ve İnş. Tic. Ltd. Şti vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının kaza sırasında 18 yaşında olduğunu, ailesiyle birlikte yaşadığını, babasının yaşlılık aylığı dışında gelirleri olmadığını, aynı zamanda öğrenci ve sporcu olduğunu, reklam çekimleri için çağrıldığını, olay nedeniyle birçok ameliyat geçirdiğini, bacağından yaralandığı için spor hayatının sona erdiğini, manevi tazminat miktarlarının az olduğunu belirterek davalının istinafının reddini, manevi tazminatın artırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının işvereninin diğer davalı olduğunu, davalının alüminyum işinin Tuğra Alüminyum'dan aldığını savcılıkta beyan ettiğini, müvekkilinin binanın kaba inşaatından sorumlu olduğunu, davacının dikkatsiz davrandığını, davacı ve diğer davalının kusurlu olduğunu, maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının işvereninin diğer davalı olduğunu, davalının alüminyum işinin Tuğra Alüminyum'dan aldığını savcılıkta beyan ettiğini, müvekkilinin binanın kaba inşaatından sorumlu olduğunu, davacının dikkatsiz davrandığını, davacı ve diğer davalının kusurlu olduğunu, maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davalı şirketin müteahhitliğini yaptığı inşaatın alüminyum korkuluk, pencere montaj işlerinin Kompak Alüminyum - ... tarafından üstlenildiği, davacının da diğer davalı ...'in işçisi olarak bu işte çalıştığı, 05.01.2016 tarihinde davacının 5 inci kat asansör boşluğundan aşağı düştüğü, %3 oranında malul kalacak şekilde yaralandığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, inşaatta asansör boşluğu gibi tehlike arzeden noktalara uyarı levhaları koymaması, aydınlatma sistemi kurmaması, asansör boşluğunun önünü korkulukla kapatmaması, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilip verilmediğini kontrol etmeme nedenlerine dayalı olarak davalı şirkete verilen kusur oranının oluşa uygun olduğu, davalının istinafının yerinde olmadığı, olay tarihi, davacının maluliyet oranı, olayın özelliği, kusur durumu, tarafların ekonomik durumları dikkate alındığında manevi tazminat miktarının makul takdir edildiği, taraf vekillerinin istinafının yerinde olmadığı, maddi tazminat hesabında hata olmadığı, HMK’nın 355 inci maddesi uyarınca davalı şirket vekilinin süre tutum dilekçesi ile istinaf kanun yoluna başvurduğu, gerekçeli istinaf başvurusu süresinde olmadığından kamu düzeni açısından yapılan incelemede mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, anlaşıldığından tarafların yerinde görülmeyen istinaf başvurularının ...nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Müvekkilinin daha rüştünü almamış tecrübesiz genç bir işçi iken davaya konu kazaya maruz kaldığını, kaza öncesinde lisanlı futbol, judo ve kuraş sporcusu olduğu halde kaza nedeniyle bacağından yaralanması nedeniyle oluşan sürekli iş göremezliği kapsamında spor faaliyetine devam edemeyeceği, % 3 oranındaki iş göremezliğin sürekli olduğu ve ömür boyu devam edeceği dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğu gözetilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat miktarının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat miktarının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 56 ve 417 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu 77 inci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu Maddeleri ile 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve kanunun açık hükmüne aykırı görülen ve re'sen dikkate alınacak hususlar ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 47 ve gerekse iş kazasının gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 56 ıncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

3.Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

4..Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

5. Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

5. Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

6. Somut olayda, davacının 05.01.2016 tarihinde iş kazasına uğramadan önceki süreçte Türk Futbol Fedarasyonu ile Gençlik Spor Genel Müdürlüğünden getirilen kayıtlara göre lisanlı sporcu olduğu, iş kazasına uğramasından sonraki süreçte ise uğradığı sürekli iş göremezlik kapsamında spor faaliyetlerine devam edemediğinin anlaşıldığı, iş kazası nedeniyle geçici iş göremezlik süresi ve sürekli iş göremezlik oranı olarak belirlenen %3 düzeyindeki kayıp, hükme esas alınan kusur raporuna göre; davalı asıl işveren şirketin %50, davalı alt işveren firmanın %30 kusuru yanında, davacının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu gözetildiğinde mahkemece 80.000,00 TL'lik maddi tazminat isteminden hüküm altına alınan 4.000,00 TL tutarındaki tazminatın bariz biçimde çok az miktarda olduğu anlaşılmaktadır.

7. Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacının iş kazasına uğraması nedeniyle açıklanan sebeplerle duyduğu şiddetli elem ve ızdırabı tazmin ile yeterli hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

8. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

9. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bozma sebebine göre bu aşamada sair temyiz itirazları incelenmeksizin, istinaf itirazlarının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmalıdır

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

4. Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15157, Karar No: 2020/6852, Tarih: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15157 E.  ,  2020/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1- 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığın ortak ve müdürü olduğu şirkete ait mükellefiyetinde 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul olunan olayda, vergi raporları incelendiğinde sanığın mükellefiyetinde 2010 takvim yılında KDV beyannamesi ve Ba-Bs formu vermediği ve beyanda bulunmadığı belirtilmesine rağmen, .... Limited Şirketi’nin Ba formlarında 2010 takvim yılının 1. ayında 26, 2. ayında 8, 3. ayında 11 ve 4. ayında 4 adet belge olmak üzere toplam 49 adet belge karşılığında toplamda 2.026.775 TL tutarlı sanığa ait incelemeye konu mükellefiyetten mal aldığını beyan ettiği, yine .... Petrol Şirketinin yetkilisi ve ortağı olan ...’un sanığa ait Türkiye Ekonomi Bankasınca verilen POS cihazından 2010 takvim yılında 13 kez para çekme işlemi yaptığının ve bu şekilde sanığın 31.09.2009 tarihinde re’sen terkin edilen mükellefiyetinde 2010 takvim yılında sahte belgeler düzenlediğinin anlaşılması karşısında, CMK'nin 217. maddesi uyarınca delilleri değerlendirerek suçun sübut bulduğu yönünde kanaate ulaşan mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmesine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2- Defter ve belge gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

2- Defter ve belge gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

213 sayılı Vergi Usul Kanunun uyarınca yapılacak tebligatların usulüne dair hususların düzenlendiği 93-109. maddeleri hükümlerine göre, tebligatların mükelleflerin bilinen adreslerine yapılacağı, bilinen adreslerin 101. madde uyarınca işe başlama, iş bırakma, vergi beyannamelerinde bildirilen, yoklama fişinde tespit edilen, vergi mahkemesinde dava açma ve cevap dilekçelerinde gösterilen adresler ile yetkili memurlar tarafından tutanakla tespit edilen adreslerin olduğu, tebligat çıkarılırken bu adreslerden en son bildirilen veya makamca tespit edilen adresin dikkate alınacağı; bu şekilde tespit edilen adrese tebligat yapılırken muhatabın adreste bulunmaması halinde, ikamet adresinde bulunanlardan birine tebligat yapılacağı yeterli olup, Kanun’da ikamet adresinde bulunanların o adreste ikamet etmeleri şartı aranmadığı anlaşılmakla; somut olayda 24.11.2011 tarihli defter ve belge isteme yazısının 02.12.2011 tarihinde .... caddesi, 3971. sokak, no: 28/1 .... adresinde sanığın kız kardeşi ....’a yapıldığı, sanığın işe başlama yoklama fişinde ve İzmir ..... Noterliğince 02.03.2009 tarihli onaylı sanığa ait suça konu şirketin kuruluş esas sözleşmesinde de aynı adresin bulunduğu ve bu adrese tebligatın yapıldığı görülmekle, yapılan tebliğ usulune uygun olup, Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunulan varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunulan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesine dair tebliğine rağmen yasal süresi içinde her hangi bir haklı mazeret belirtmeksizin ibraz etmediğinin anlaşılmasına göre sanığın sübut bulan defter ve belge gizleme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7593, Karar No: 2019/19707, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/7593 E.  ,  2019/19707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan emsalin satış tarihi dava tarihinden sonra olduğundan, bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli bozma öncesinde 325,00-TL, bozma sonrası alınan ilk bilirkişi raporunda 594,92-TL, hükme esas ikinci bilirkişi raporunda ise aynı emsal kullanılarak 433,26-TL olarak belirlendiğinden, raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu Onikişubat ilçesi, Hacı Bayram Veli Mahallesi, 1126 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.