muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2039, Karar No: 2015/15642, Tarih: 02.11.2015

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2013 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunun 15. maddesi uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu tarafından değerinin tespit edilmesi gerekirken, emlakçı ve harita mühendisinden oluşan iki kişilik heyet tarafından hazırlanan rapor esas alınarak karar verilmesi,

Doğru görümemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6547, Karar No: 2014/14341, Tarih: 07.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/6547 E.  ,  2014/14341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, müdahalenin men'i ve yıkım

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali müdahalenin men'i ve yıkım davasının kısmen kabulüne dair Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.01.2012 gün ve 426/31 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 1191, 2854, 2855 ve 6085 parsel ... taşınmazların 3621 ... Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline, ayrıca davalıların müdahalesinin meni ile 6085 parsel ... taşınmaz üzerinde bulunan yapının kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1191 ve 6085 parsel ... taşınmazların tapu kaydının iptaline, 6085 parsel ... taşınmaz üzerinde bulunan yapının kal'ine, 2854 nolu parselin 83,02 m2'lik kısmının, 2855 nolu parselin 257,26 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından: dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, göre davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, dava dilekçesinde dava konusu taşınmazların taşınmazın tapu kayıtlarının iptaline karar verilmesi istenilmiş ve Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1191 ve 6085 parsel ... taşınmazların tapu kaydının iptaline, 6085 parsel ... taşınmaz üzerinde bulunan yapının kal'ine, 2854 nolu parselin 83,02 m2'lik kısmının, 2855 nolu parselin 257,26 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de; tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazların kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması maddi hataya dayanmakta olup tapu sicilinin düzgün tutulmasına dair kararların kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle kendiliğinden gözönünde tutulması gereken

hususlardandır. Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1, 3 ve 4. fıkralarına tapu kaydının iptaline cümlesinden sonra gelmek üzere "...kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine ..." ibaresinin eklenmesine ve böylece kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 ... Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına ve 3402 ... Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 07.07.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu taşınmazların 1948-1957-1959 ve 1960 yıllarında Samandağ Belediyesi tarafından önceki tapu sahiplerinden satış yoluyla edinildiği, tevhit ve daha sonra ifraz işlemleri yapılarak davalılara satış yoluyla temlik edildiği ve son olarak da imar parselleri olarak işlem gördüğü anlaşılmaktadır.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (TC. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 3621 s. Kıyı Kanunu m.5;13.03.1972 tarih ve 7/4 ... YİBK). Davalılar 1960 yılı öncesinden gelen tapuya dayalı olarak hak sahibidir. Tapu kaydının oluşumundan iptal davasının açılmasına kadar uzunca bir süre geçmiştir. Kuşkusuz davacı ... 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 12.maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Tapu kayıt malikleri tapu kayıtlarının devlet tarafından himaye görüp Devletçe tanınacağı konusunda meşru bir beklentiye sahiptir. Bu meşru beklentinin korunması gerekir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğru değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince Devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Ülkemizin de taraf olduğu “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi”nin (1) numaralı Protokolünün 1. maddesi kamu yararı gerektirdiği takdirde mülkiyet hakkından yoksun bırakılabileceğini kabul etmiştir. Bu bakımdan; Devletin davacı olarak kıyı olan bölümün tapu kaydının iptaliyle terkin kararı istemesinde kamu yararının olduğu açıktır. Ancak Devlet'e tanınan mülkiyet hakkından yoksun bırakmanın karşılıksız olacağı anlamını da çıkarmamak gerekir. Davalı, tapu siciline geçirilmiş ve bu şekilde uzun bir zamandır tasarrufunda bulunan taşınmazının bir bölümüne, Devletin kamu yararı gereğince el koyarak kamuya terk etmesi karşılığında, kendisine uygun bir bedelin tazminat olarak ödeneceği konusunda meşru bir beklenti hakkına sahiptir. Kuşkusuz Devlet bu konuda kamulaştırma yapma yetkisine de sahiptir. Açıklanan nedenlerle, “usul ekonomisi (HMK.md.31) gereğince; Devletin bir kamulaştırma

işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazların kıyı olarak belirlenen bölümü için rayiç değere yakın ölçüdeki bir bedelin (rayiç değer belirlenip kıyıdan davalının da yararlanacağı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda bir indirim yapılmak suretiyle bulunacak bedel) mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı ... Hazinesine bu bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalıya ödenmek suretiyle kıyı olan taşınmazlar veya bölümün tapu kaydının iptal/terkini kararı verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun hükmün esasına ilişkin onama kararına katılmıyorum. 07.07.2014
Yargıtay — Esas No: 2018/1288, Karar No: 2018/10338, Tarih: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1288 E.  ,  2018/10338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İcra takip dosyasından borçluya gönderilen ödeme emrinin iade edildiği ve başkaca ödeme emri tebliği bulunmadığından şikayete konu icra takibi kesinleşmeden 16/02/2016 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 170/3. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-2004 sayılı Kanun'un 354. maddesi gereğince sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın tamamının düşeceğinin ihtarı yapılması yerine, “şikayetten vazgeçilmesi veyahut hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı ödemesi halinde sanığın tahliyesine” şeklinde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11306, Karar No: 2022/20700, Tarih: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11306 E.  ,  2022/20700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/1285 E., 2021/1614 K. sayılı kararıyla sanığın istinaf isteminin süre bakımından reddine karar verildiği, bu kararın usulüne uygun olarak 01.07.2021 tarihinde sanığa tebliğ edilmesinden sonra itiraz üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/90 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kesin olarak reddedildiği, sanığın 28.09.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminde bulunması üzerine bu kez İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/1285 E., 2021/1614 K. sayılı ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu kararın sanığa tebliği üzerine de ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 04.10.2021 tarihli ve 2021/1285 E., 2021/1614 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16378, Karar No: 2014/346, Tarih: 15.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16378 E.  ,  2014/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/472-2013/132

Taraflar arasında görülen hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının talebi üzerine Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından 11.06.2012 tarihinde, kayıp-kaçak bedelinin davalı tüketiciye iadesine karar verildiğini, davalıdan alınan kayıp-kaçak bedelinin EPDK kararları doğrultusunda yasal ve hukuka uygun olduğunu ileri sürerek, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde; "mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde; “hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi gereğince il ve ilçe merkezlerinde bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklara çözüm bulmak amacıyla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kurulmuştur. Değeri beşyüzmilyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunludur. Bu kararlar İcra İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı 15 gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.

Somut olayda; davacının talebi, kayıp-kaçak bedelinin davalıya iadesine ilişkin Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptaline ilişkindir. Bu talebin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi gereğince tüketici mahkemesince incelenmesi gerekmektedir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Tüketici Mahkemelerinin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5361, Karar No: 2017/28866, Tarih: 18.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5361 E.  ,  2017/28866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01/01/2010-31/12/2010 ile 01/01/2011-31/12/2011 tarihleri arasında ... ...'nde avukat olarak çalıştığını, taraflar arasında imzalanan kısmi süreli hizmet sözleşmesinin 5. maddesi uyarınca müvekkilinin hak kazanmış olduğu 01/01/2010-31/12/2010 tarihlerine ilişkin vekalet ücretinin ödenmediğini, bunun üzerine ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/852 esas sayılı dosyasıyla asıl alacak ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.722,317 TL’lik alacak için takip başlatıldığını, borçlu ... ...'nin haksız yere borca itiraz ettiğini, sonuç olarak davanın kabulü ile takibin ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/852 esas sayılı dosyası üzerinden devamına, borçlunun borca itirazının iptaline takibin devamına, haksız itiraz eden borçlu aleyhine alacağın %40'tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleriyle vekalet ücretinin de davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; tirazın iptali davalarında görevin HMK'daki görev konusundaki hükümlere göre belirlendiğini ve davanın genel görevli mahkemelerde açıldığını, bu nedenle açılan itirazın iptali davasında mahkemenin görevsiz olduğunu, davacıya vekalet ücreti ödenebilmesi için davacı tarafından vekalet ücreti tahsilatı yapılarak kurum vekalet ücretleri emanet hesabına aktarılması gerektiğini, davacı tarafından vekalet ücreti adı altında herhangi bir tahsilat yapılmadığı için kendisine vekalet ücreti ödemesi yapılamadığını, davacının bir an için haklı olduğu kabul edilse bile dava konusu yaptığı miktarın fahiş olduğunu, ayrıca alacak likit olmadığından icra inkâr tazminatı talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini ve davalının itirazı haksız olduğundan lehlerine %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi ile yargılama harç ve giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının hak kazanmış olduğu vekalet ücretinin haksız ve hukuki zeminden uzak bir gerekçe ile reddedildiği, zira davalı idarenin davacıya 01.01.2011-31.12.2011 yılına ait vekalet ücretini ödemesine rağmen 01.01.2010-31.12.2010 yılına ilişkin olan vekalet ücretini ödememesinin usul ve yasaya aykırı olup, hukuken kabul edilemez bir durum olduğu ve söz konusu durumun ayrıca hakkaniyet ilkesine de açıkça aykırı olduğu belirtilerek tespit edilen miktarlar üzerinden takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki kısmi süreli hizmet sözleşmesi uyarınca davacının vekalet ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve hak kazandı ise bunun miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ile ... ... arasında imzalanan takibe dayanak kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak sözleşmeli personele ilişkin hizmet sözleşmesinin 5. maddesi uyarınca, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 146. maddesine göre tespit olunacak miktarı geçmemek kaydıyla 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 82. maddesi gereğince vekalet ücretinin ödeneceği belirtilmiş olup; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 82. maddesinde, "Belediye lehine sonuçlanan dava ve icra takipleri nedeniyle hükme bağlanarak karşı taraftan tahsil olunan vekalet ücretlerinin avukatlara (49. maddeye göre çalıştırılanlar dahil) ve hukuk servisinde fiilen görev yapan memurlara dağıtımı hakkında 1389 sayılı Devlet Davalarını intaç eden avukat ve saireye verilecek ücreti vekalet hakkında Kanun Hükümleri kıyas yolu ile uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Kapsam başlıklı 146. maddesinde ise, “Bu Kanunun birinci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren memurlar aylık, ücret, ödenek, hizmetle ilgili her çeşit ödeme ve bunların şekil ve şartları bakımından bu Kanundaki hükümlere, aynı maddenin ikinci fıkrası kapsamına giren memurlar özel kanunlardaki hükümlere tabidir.

Memurlara kanun, tüzük ve yönetmeliklerin ve amirlerin tayin ettiği görevler karşılığında bu Kanunla sağlanan haklar dışında ücret ödenemez, hiçbir yarar sağlanamaz. (Gençlik ve Spor hizmetleri uygulamasında fiilen görevlendirilecekler hariç.)

(Mülga üçüncü fıkra: 2/11/2011 – KHK-659/18 md.)(1)

(Değişik: 23/2/1995 – KHK-547/9 md.) Bu Kanun gereğince ödenecek aylık, taban aylığı, kıdem aylığı zam ve tazminatlar ile diğer ödemeler toplamının brüt tutarı, bulunulan yerde İş Kanunu gereğince işçiler için tespit olunan asgari ücretin aylık tutarından az olamaz: az olması halinde, aradaki fark memurun diğer özlük hakları ile ilgilendirilmeksizin tazminat olarak ödenir." düzenlemesine yer verilmiştir.