muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6685, Karar No: 2024/8781, Tarih: 17.10.2024

1- Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı-borçlu ...’nın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- 6100 sayılı HMK'nun 368. maddesi gereğince temyiz talebinin kötü niyetle yapılması halinde Yargıtay'ca 329. madde hükümleri uygulanır.

Borçlunun talebi doğrultusunda mahkemece takibin iptaline karar verilmiş olması, istinaf başvurusunda bulunan alacaklının dosya Bölge Adliye Mahkemesine gönderildikten sonra istinaf başvurusundan feragat etmesi nedeniyle bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiş bulunması ve feragatin karşı tarafın ya da mahkemenin muvafakatine bağlı olmaması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının borçlu vekilince temyizinin kötü niyetli olduğu anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollaması ile 329/2. maddesi gereğince davacı-borçlu ... vekili Av. ...'in takdiren 5.000 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13983, Karar No: 2014/2047, Tarih: 11.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13983 E.  ,  2014/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu İ.. M.. vekili icra mahkemesine başvurusunda özetle; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, muhtelif kurum ve bankalarda bulunan İ.. M.. alacaklarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili yerlere haciz yazıları yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, 2560 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi gereğince İSKİ'ye ait taşınır ve taşınmaz malların Devlet malı sayılacağını bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar İcra Müdürlüğü'nce haciz fek edilmiş ise de, şikayet tarihi itibariyle haciz mevcut olup, anılan tarihe göre değerlendirme yapılması gerektiğinden takip konusu ilamdaki alacağın kamulaştırmasız elatma tazminat alacağına ilişkin ve ilam tarihinin 30.06.2010 dan sonra olduğu nazara alınarak, 5999 sayılı Yasa 'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 6.maddesi son ve Anayasa Mahkemesi'nce 01.11.2012 tarihinde iptaline karar verilse de henüz iptal kararı yürürlüğe girmeyen 6111 sayılı Yasa’nın geçici 2. maddesi hükümleri gereği idarenin mal, hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takip dosyasından konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. M.. Ü.. Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 23.01.2013 olup, borçlunun hak ve alacaklarının bulunduğu V.. V.. S.. Şubesine 06.03.2013 tarihli 1. Haciz ihbarnamesi gönderilmiştir. 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve ilam tarihi itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan İdare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemece, Kamulaştırma Yasası’na dayalı haczedilmezlik şikayetinin reddi ile diğer haczedilmezlik şikayetinin değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle şikayetin kabulü ve hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilek incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/29510, Karar No: 2013/17801, Tarih: 28.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29510 E.  ,  2013/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Ölenin, bölünmemiş iki yönlü sola hafif virajlı ve görüş mesafesi dar olan yolda yüksüz kamyon ile seyri sırasında aracının sol ön kupası ile karşı yönden gelen sanığın kum yüklü kamyonunun sol ön kupasına yol ortalarında çarpması, çarpmanın şiddeti ile araçların ölenin seyrine göre sağdaki dereye uçmak suretiyle sanığın aracı sola devrilip,ölenin aracı ise 18 metre aşağı takla atarak lastiklerinin üzerine düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; takograf çıktısına göre sanığın olay sırasındaki hızının 20 km olarak tespit edildiği, olayın meydana geldiği yolda olay sırasında kamyonların geçişi nedeniyle bozukluk bulunduğunun ve süratli olması sebebiyle ölenin de kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunun anlaşıldığı, suçun işleniş şeklinden sanığın aleyhinde yorumlanacak bir hususun sözkonusu olmadığı, sanığın temyiz dilekçesinin içeriğinden, hakkında paraya çevirme hükümlerinin de uygulanmasını talep ettiği, sanığın para cezasını ödeyemeyeceği şeklinde bir beyanının da bulunmadığı gözönüne alındığında, sabıkası bulunmayan, dosya kapsamına yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında uygun düşmeyen yetersiz gerekçeler ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16473, Karar No: 2022/16177, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16473 E.  ,  2022/16177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan vekilinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından katılan vekiline tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve katılan vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan

ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1497, Karar No: 2019/4727, Tarih: 15.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1497 E.  ,  2019/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/956, Karar No: 2018/9118, Tarih: 19.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/956 E.  ,  2018/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olmasına rağmen şirketi hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerekmekte olup, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirketin ticari defterleri ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sanığın sanvunmasında belirttiği borcunun ödenmesi için bankaya yatırılan meblağın yanlış hesap numarası sebebiyle alacaklıya ulaşmadığına ilişkin savunması araştırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında yürütülen icra takibinin kesinleşme tarihinin suç tarihi olması karşısında karar başlığında suç tarihinin 30/07/2015 yerine 01/07/2015 olarak hatalı gösterilmesi,

2-Sanık hakkında yürütülen icra takibinin kesinleşme tarihinin suç tarihi olması karşısında karar başlığında suç tarihinin 30/07/2015 yerine 01/07/2015 olarak hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12617, Karar No: 2022/1974, Tarih: 17.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/12617 E.  ,  2022/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun, imzaya itirazla takibin durdurulmasını talep ettiği, mahkemece, bilirkişi raporunda imzanın borçlu şirket yetkili temsilcisine ait olmadığının tespit edildiği ve yine yetkili temsilci tarafından ... ...’ın vekil tayin edildiği vekaletname içeriğine göre kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisinin verilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile icra takibinin borçlu şirket yönünden durdurulmasına, tazminat talebinin reddine karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce; borçlu şirket yetkilisi ... tarafından, ... ... isimli kişiye verilen ... 2. Noterliğince düzenlenen 30.03.2017 tarih ve ... yevmiye nolu vekaletnamenin bankacılık işlemlerine ilişkin kısmında “...çek taahhütnamesi imzalama...” hususunda yetki verildiğinin görüldüğü, adı geçen kişiye çek keşide etme yetkisi verildiğinin kabulü ile vekaletname ile yetkilendirilen ... ... hakkında imza incelemesi yapılması gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulduğu, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına direnilerek, vekilin, kambiyo taahhüdünde bulunabilmesi için özel olarak yetkilendirilmesinin gerekeceği, özel olarak verilen bu yetkinin istisnai olduğu, istisnaların dar yorumlanması gerekip, kambiyo taahhüdünde bulunma ibaresinden, poliçe, çek, bononun keşide edilmesi şeklinde yorumlanmasının gerekeceği, çek taahhütnamesi imzalamanın, müşteri ile ilgili banka arasında müşteriye verilen çek veya çeklere ilişkin yapılan protokol niteliğinde olduğu, bu taahhütnamenin imzalanmasının çeki keşide etmek yetkisini vermeyeceği, söz konusu vekaletname ile dava dışı ... ...’a çek ciro etme yetkisinin verildiği ancak açıkça çek keşide etmeye yetkili kılınmadığından dava dışı ... ... yönünden imza incelenmesine gidilmediği belirtilerek önceki hükmün yeniden kurulduğu, direnme kararının alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Somut olayda; ... 2. Noterliğince düzenlenen 30.03.2017 tarih ve ... yevmiye nolu vekaletnamenin bankacılık işlemlerine ilişkin kısmında dava dışı ... ... “...çek taahhütnamesi imzalama...” , "...hamili alacaklısı olduğum çekleri ve senetleri ilgili özel ve tüzel makam ve kuruluşlardan elden teslim almaya, evraklarını imzalamaya, ciro etmeye..."

Somut olayda; ... 2. Noterliğince düzenlenen 30.03.2017 tarih ve ... yevmiye nolu vekaletnamenin bankacılık işlemlerine ilişkin kısmında dava dışı ... ... “...çek taahhütnamesi imzalama...” , "...hamili alacaklısı olduğum çekleri ve senetleri ilgili özel ve tüzel makam ve kuruluşlardan elden teslim almaya, evraklarını imzalamaya, ciro etmeye..."

şeklinde yetkilendirildiği ancak söz konusu vekaletname ile dava dışı ... ... açıkça çek keşide etme/ düzenleme yetkisi verilmediği, Dairemizin bozma ilamı maddi hataya müstenit olup, İlk Derece Mahkemesinin direnme kararındaki gerekçesinin yerinde olduğu anlaşıldığından direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun İlk Derece Mahkemesi’nin direnme kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nun 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 17/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.