muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10812, Karar No: 2014/15919, Tarih: 15.05.2014

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda, taraflar arasındaki iş sözleşmesi her ne kadar belirli süreli olduğu belirtilerek düzenlenmişse de yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının belirli süreli akitle çalıştırılmasını gerektirecek objektif bir neden bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının belirsiz süreli akitle çalıştığı kabul edilerek cezai şart alacağının reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10898, Karar No: 2010/6352, Tarih: 27.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10898 E.  ,  2010/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vasisi ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/12/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 17.15 TL'sinin davacıya, 415.80 TL'sinin temyiz eden davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harçların bunlardan mahsubuna 27/05/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, trafik kazasından ve kaza nedeniyle %22 malul kalındığından ve olayda davalı tarafın 1/8 nispetinde kusurlu olduğundan bahisle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL maddi 5.000 TL manevi tazminat isteği ile açılan bir davadır.

Yerel mahkeme, bilirkişiden rapor almadan davacı tarafın belgelendirebildiği masraflar göz önünde bulundurmadan takdiren 2.000 TL maddi tazminat ile aynen istek gibi 5.000 TL manevi tazminata karar vermiştir.

Davacının dilekçesinde kalem kalem açıkladığı ve bir kısmını belgelendirdiği maddi tazminat isteklerinin toplam 2.188 TL olmasına karşılık yerel mahkemenin bu konuda uzman bilirkişiden rapor almaksızın ve davalının 1/8 nispetindeki kusurunu değerlendirmeksizin yapıldığı iddia edilen masrafların tamamına yakın olarak 2.000 TL maddi tazminata karar vermesi açıkça tarafların kusurlarına göre fazladır. Kararın bu yönden bozulması düşüncesinde olduğum gibi, her ne kadar manevi tazminat matematiksel olarak kusur durumuna göre belirlenmez ise de, olayda davalının hemen hemen tam kusursuz gibi çok düşük oranda kusurlu olması, olayın meydana gelmesinde davacının ağır kusurunun bulunması, BK’nun 44/1. maddesi gereğince tazminat verilmemesi gibi bir durumda tarafların mali ve içtimai durumlarına göre 5.000 TL gibi fahiş bir manevi tazminata karar verilmesinin de doğru olmadığı, daha alt düzeyde bir manevi tazminata karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun mevcut hali ile kararı onama düşüncelerine katılmıyorum. 27/05/2010
Yargıtay — Esas No: 2011/15257, Karar No: 2013/16941, Tarih: 27.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15257 E.  ,  2013/16941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2011 tarih ve 2006/487-2011/80 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...ve temlik alan ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’ın Esengül olarak tanınan icracı sanatçı...’ın mirasçılarından biri olduğunu, davalının hak sahibi olmadığı halde Esengül çalışmalarını piyasaya sürdüğünü, davalıya gönderilen ihtarnameye verilen cevapta söz konusu eserleri...–Lütfü Sütşurup’tan devralmaları nedeniyle hak sahibi olduklarını iddia ettiklerini, böyle bir devir sözleşmesi mevcut olsa dahi FSEK’nun 49. maddesi gereğince mirasçılardan yazılı muvafakat alma şartı gerçekleşmediğinden geçersiz olduğunu, ayrıca... ile... arasında da her hangi bir sözleşme bulunmadığını ileri sürerek, “Esengül” çalışmalarının hak sahibinin kim olduğunun tespitini, tecavüzün ref’ini, mali ve manevi hakların ihlali nedeniyle 8.000 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini, sözleşme yapılmış olsa idi müvekkilinin isteyebileceği bedelin 3 kat fazlasının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini ve davalının haksız olarak elde ettiği karın müvekkiline devrini talep etmiş, ıslahla toplam 85.537 TL’nin tahsilini talep etmiş ve diğer mirasçılara ait vekaletnameler de dosyaya ibraz edilmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından piyasaya sunulan “Esengül” çalışmalarının...–Lütfü Sütşurup ile yapılan 01.03.1983 tarihli sözleşmeye binaen alınan müzik eseri işletme belgesine göre gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından piyasaya sunulan “Esengül” çalışmalarının...–Lütfü Sütşurup ile yapılan 01.03.1983 tarihli sözleşmeye binaen alınan müzik eseri işletme belgesine göre gerçekleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava sanatçı...'ın mirasçılarından sadece ... tarafından açılmış olup davacı vekilinin sonradan diğer mirasçıları da davaya dahil etme isteği usule uygun bulunmadığından yargılamaya sadece ... yönünden devam olunduğu, davacının miras bırakanı Esengül’ün (...) FSEK’nun 80. maddesi kapsamında icracı sanatçı olarak dava konusu albümler bakımından mali hak sahibi olduğu, davalı taraf.....ile yaptığı sözleşme nedeniyle sanatçı...’ın albümlerini yayınlamaya yetkisi bulunduğunu savunmakta ise de FSEK’nun 49/1. maddesi gereğince eser sahibinden mali bir hakkı veya kullanma ruhsatını iktisap eden kimsenin ancak eser sahibinin veya mirasçılarının muvafakati ile bu hakkı veya ruhsatı başkasına devredebileceğinden bu savunmanın yerinde görülmediği, davalı şirketin FSEK’nun 49. maddesi karşısında mali hak sahibi olmadığı, FSEK’nun 68/1 maddesine göre yaptırılan hesaplamada davacının miras payının 3/8 olduğu gözetilerek 68. maddeye göre istenebilecek rayiç bedelin 26.076,72 TL üzerinden 3 kat hesabıyla 78.230,16 TL telif tazminatı olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ...isimli icracı sanatçının, dava konusu "Uçup Giden Gençliğim", "Bir Yoksula Rastladım", "Gel Otur Arkadaşım" ve "Beterin Beteri Var" adlı albümlerinin davalı tarafından piyasaya sürülmesi nedeniyle davacının miras payı ile sınırlı olmak üzere davalıya karşı talep hakkı bulunduğunun ve davacının miras payı oranın da mali hak sahibi olduğunun tespitine, davacı ...'ın miras bırakanı...'ın bağlantılı hak sahipliğinden dolayı davacının mali haklarına davalı tarafından yapılan tecavüzün ref’ine, FSEK’nun 68/1 maddesi gereğince davacının miras payına göre 26.076,72 TL rayiç bedel üzerinden 3 kat hesabıyla 78.230,16 TL telif tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile bu rakamın 20.000 TL'lik kısmının dava konusu alacağı kısmen temlik alan ...'a, kalan 58.230,16 TL’nin ise davacı ...'a ödenmesine, manevi tazminat talebinin reddine, FSEK’nun 68/1 maddesine göre yapılan hesaplama sonucunda ortaya çıkan 3 kat bedel rakamının davalının elde ettiği gelirden fazla olması nedeniyle FSEK’nun 70. maddesine göre kar devri talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5846 sayılı FSEK’nun 4630 sayılı Yasa ile değişik Ek 2. maddesi uyarınca 07.06.1995 tarihinden önce meydana getirilmiş ve fonograma tespit edilmiş icraların sahiplerinin de aynı Kanunun 80. maddesi kapsamında icracı sanatçı olarak hak sahibi olmalarına ve davalı şirketin davacıların murisi tarafından gerçekleştirilen icraların ilk tespitini yapan dava dışı... firması ile aralarındaki sözleşmede murisin aynı zamanda tespitin gerçekleştiği fonogram üzerindeki hakların 5846 sayılı FSEK’nun 49.maddesi uyarınca başkasına devir yetkisinin de fonogram yapımcısı dava dışı... firmasına verildiği hususunun iddia ve ispatlanamamış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (3) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, dava 1979 yılında vefat eden Esengül adı ile bilinen icracı sanatçı...’ın çalışmalarının hak sahibinin kim olduğunun tespiti, tecavüzün refi, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Dava, muris...’ın mirasçılarından ... tarafından açılmış ve yargılama sırasında diğer mirasçıların vekaletnameleri de dosyaya ibraz edilmiştir. Mahkemece, davanın sanatçı...'ın mirasçılarından sadece ... tarafından açıldığı ve davacı vekilinin sonradan diğer mirasçıları da davaya dahil etme isteğinin usule uygun bulunmadığı gerekçesiyle yargılamaya sadece ... yönünden devam edildiği kabul edilmiş ise de, davanın konusunu muris ...’ın icracı sanatçı olarak okuduğu terekeye dahil eserler üzerindeki icracı sanatcı olmaktan kaynaklanan oluşturmaktadır. Elbirliği mülkiyeti kuralları gereğince miras ortaklığının (terekenin) tümüne ilişkin davaların bütün mirasçılar tarafından mecburi dava arkadaşlığı ilkeleri uyarınca birlikte açılması gerekir. Bu kapsamda sadece mirasçılardan biri tarafından açılan davanın mahkemece hemen reddedilmemesi gerekir. Mahkemenin, diğer mirasçıların davaya katılmasını(icazet vermelerini) sağlaması veya terekeye temsilci tayin ettirmesi için davacıya uygun bir süre vermesi gerekir. Bu itibarla, dava dilekçesi içeriğinden davacı ...’ın sadece kendi miras payına yönelik dava açmayıp terekeyi temsilen dava açtığı ve davacılar vekilince diğer mirasçıların da vekaletnamelerinin dosyaya ibraz edildiği görülmekle mahkemece diğer mirasçıların davaya katıldığı kabul edilerek sonucuna göre hüküm kurulmak gerekirken sadece davacı ... ... yönünden dava görülüp bu davacının miras payına yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/38388, Karar No: 2017/3316, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38388 E.  ,  2017/3316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/900, Karar No: 2015/297, Tarih: 14.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/900 E.  ,  2015/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

Sanığa yükletilen ağaç kesme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Ağaç kesme suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ağaç kesme suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Yediemine alınan emval ve ürün bulunmadığı halde yazılı şekilde suça konu yere dikilmiş sebzelerin müsadaresine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA,bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklan noktasının; hüküm fıkrasından C numaralı bendin çıkarılması sureti ile DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6989, Karar No: 2018/1262, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6989 E.  ,  2018/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ...

ASLİ MÜDAHİL : ...

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi, asli müdahil ..., davalılar Hazine ve Kocasinan Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan ve kadastro tespit tarihi olan 1998 yılından 15-20 yıl öncesine en yakın tarihli hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflardan üretilen memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen harita mühendisi bilirkişi ...ve orman mühendisi bilirkişi ...a tevdi ile dosyada bulunan, incelemede ve uygulamada kullanıldığı belirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile 1957 tarihli memleket haritası ve kadastro tespit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ile bu fotoğraftan üretildiği belirtilen memleket haritası ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, taşınmazın açıklık görünmesi halinde orman içi açıklık niteliğinde olup olmadığı, ormandan açma suretinde olup olmadığı, orman sayılan yerlerden değil ise kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınmalı, temyiz denetimine imkan sunacak şekilde memleket haritaları ile hava fotoğrafı üzerindeki inceleme görüntüleri tarihleri belirtilmek suretiyle rapor ekinde sunulmalı,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20234, Karar No: 2015/11603, Tarih: 05.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/20234 E.  ,  2015/11603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Akaryakıt ticareti yapan davalı ...'a 5015 Sayılı Petrol Piyasası Kanunun 19.maddesi uyarınca kaçak akaryakıt ikmali yapmak fiilini işlemesi nedeniyle Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 22.9.2005 günlü yazısıyla 142.892,00 TL idari para cezası kesildiği, bu cezanın tahsilinin ilgili vergi dairesine bırakıldığı anlaşılmakla; Vergi Dairesince (...) idari para cezasının tahsili için 6183 sayılı kanun uyarınca borçlu hakkında yürütülen icra takip dosyası aslı veya onaylı örneklerinin ilgili vergi dairesinden getirtilerek dosya içine konulması,

2-Osmancık İcra Müdürlüğü'nün 2008/436 sayılı takip dosyası aslı veya okunaklı onaylı örneğinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 5.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3801, Karar No: 2025/1241, Tarih: 18.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3801 E.  ,  2025/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/843 E., 2023/1345 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/120 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3.,52/2-4., 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis ve 90.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/843 Esas, 2023/1345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz istemi; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik ve hatalı değerlendirme yapıldığına, teşdit uygulanmasının ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının doğru olmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe