muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6820, Karar No: 2016/8311, Tarih: 05.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6820 E.  ,  2016/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tapu sicilinde davalı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, tebliğe rağmen herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, 26.12.2014 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu esas alınarak, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 19.12.2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, jeolog, jeomorfolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 26.12.2014 havale tarihli raporda, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu parselin 476,41 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde, 693,59 m2'sinin ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlendikten sonra bilirkişi heyetince oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre anılan taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında (kara tarafında) kaldığı bildirilmiş; ancak, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle, öncelikle dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip incelendikten sonra, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile 26.12.2014 tarihli rapor ile mahkemece oluşturulan bilirkişi heyetince belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan raporu sunan

.//..

.//..

bilirkişilerden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu, denetime açık ek rapor alınması gerekir. Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ... sayılı kararı da bu doğrultudadır.Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15422, Karar No: 2022/16280, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/15422 E.  ,  2022/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında mağdur ...'na karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tarihinde mağdur ...'ın onbeş yaşını tamamlamamış olduğu bu nedenle sanığın mağdureye karşı eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, mağdur ...'na karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun basit yargılama usulüne tabi olmayan suçla birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanığın, bir sebebe dayanmayan, katılan Bakanlık vekilinin ise hükmolunan cezada indirim yapılamayacağına, alt sınırdan ceza tayininin hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında mağdur ...'a karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığı ve bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli

sayılmadığı bu nedenle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ancak; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında, mağdurenin onsekiz yaşında olduğunu beyan ettiğini ileri sürmesi ve olay tutanağında da mağdurenin 1993 doğumlu olduğu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin gerçek yaşının saptanmasından sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5813, Karar No: 2014/12695, Tarih: 02.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5813 E.  ,  2014/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.11.2013 tarih ve 2006/398-2013/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 1991 yılında ...+şekil markasını ..., 5, ..., 11, ..., 18, 20, ..., ... ve 28. sınıflarda 130107 no ile 84 kalem ürün için tescil ettirdiğini ancak, davalının markasını sadece ... kalem malın üretiminde kullandığını, tescil edilen diğer 72 kalem malın üretiminin yapılmadığını, davalının farklı sınıfta da olsa müvekkili adına tescilli ... markasının iltibasa yol açtığı gerekçesiyle müvekkiline ihtar çekip, daha sonra markanın iptali için dava açtığını oysa, davalı tarafından markanın ... sınıfta, 84 çeşit üründe tescil edildiği halde sadece ... çeşit ürün için kullanılıp, geriye kalan ürünler için kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın 5 yıldan uzun bir süredir üretimde kullanmadığı ürünler hakkında hükümsüzlük nedeniyle iptaline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kurulduğu 1984 yılından beri aynı bebe ürünlerinin üretimi, ithali, satış ve pazarlaması konularında faaliyet gösterdiğini ve ... markasının ....07.1984 tarihinden itibaren 82743 tescil no ile ..., 5, ..., 11, ..., 18, 20, ..., ..., 28. sınıflarda her türlü bebe ürünü ve bebe malzemesi için müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilinin bebe ürünlerinin satış adedi olarak piyasa lideri olup, piyasanın %50'sini elinde bulundurduğunu, pek çok ülkeye de ihracat yaptığını, aynı şekilde BEBED'OR markasının ....1991 tarihinden itibaren 130107 tescil no ile ..., 5, ..., 11, ..., 18, 20, ..., ..., 28. sınıflarda her türlü bebe ürünü ve malzemesi için yine müvekkili adına tescilli olduğunu, davacının 28.05.2003 tarihinde 03/13119 tescil no'lu 16. sınıf için ... markasını adına haksız olarak müvekkilinin tanınmışlığından faydalanmak ve haksız kazanç sağlamak amacıyla tescil ettirdiğini, müvekkilinin markasını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının hükümsüzlüğü istenilen 130107 sayılı ...+şekil markasından ..., 11, ..., 18, ..., 22 ve 28. sınıfların kullanılmadığı, ayrıca 5. sınıftaki emtialardan hijyenik sağlayıcı ürün olarak ped (göğüs pedi dışındaki) tescilli emtiaların ve .... sınıftaki biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kayıcıları dışındaki emtialar ve 16. sınıftaki kağıt havlular dışındaki emtialar, 20. sınıftaki yastıklar dışındaki emtialar ile .... sınıftaki havlular dışındaki emtialar yönünden davalının dava açıldığı tarihten geriye olan 5 yıllık süre zarfında kesintisiz olarak tescilli olan bu emtiaları kullanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile kullanılmayan tescilli mal ve hizmetler yönünden davalının 130107 sayılı ...+Şekil ibareli markasının kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 5. sınıftaki emtialardan hijyenik sağlayıcı ürün olarak ped (göğüs pedi dışındaki), .... sınıftaki biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kayıcıları, 16. sınıftaki kağıt havlular, 20. sınıftaki yastıklar ve .... sınıftaki havlular yönünden davalının markayı belirtilen sürelerde ciddi olarak kullandığından bu emtialar yönünden ise davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15489, Karar No: 2021/16113, Tarih: 21.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/15489 E.  ,  2021/16113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müstakil olarak verilen iade kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında “nitelikli hırsızlık” suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak 16/04/2013 tarihinde beraat kararı verildiği, ancak emanette kayıtlı suç eşyası hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından, Adlî Emanetin 2011/470 sırasında kayıtlı "Mühürlü torba içinde 30 TL'lik Karahan Petrolden alınmış 01 ND 967 plakalı otoyla ait yakıt fişi, (slip)1 adet kısa kollu lacivert yakalı kırmızı lacivert beyaz çizgili tişört ile iki adet poşet, 2 adet petrol ofisi hitrolik fren yağı, 1 adet Refleks motoroil ekonomizer marka koruyucu yağ, 1 adet Duble Up 10 W-40/15W-40 motor koruyucusu, 2 adet 23 W'luk tasarruflu ampul"ün sanığa iadesine karar verilmiş ve bu karar sanık tarafından verilen 13/03/2017 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.

Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Dosya arasında bulunan bir belge veya materyalin delil olarak saklanması hususunda da müstakil müsadere veya iade kurumuna ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması gerekir. Müstakil müsadere veya iade kararlarına gelince;

Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.

1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.

Açıklanan nedenlerle;

5271 sayılı CMK'nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 28/02/2017 tarihli iadeye dair ek kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 264 (1). maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1685, Karar No: 2016/2257, Tarih: 11.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/1685 E.  ,  2016/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin Taliki veya İptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının reddine dair ... tarih, ... sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

... 1. İcra Hukuk Mahkemesi resen gönderdiği dava dosyası ile; Karar Düzeltme talebi üzerine dosyanın ... tarihinde gönderildiği halde ilam tarihinin ... olarak geçtiği belirtilerek Yargıtay İlam tarihinin düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dairemizce incelenen dosya ile ilgili olarak Tetkik hakimi rapor kağıdı ve müzakere notları getirtildi. Karar düzeltme incelemesinin ... tarihinde yapıldığı görüldü. Açıklanan nedenle dairemizin karar düzeltme talebinin reddi kararında yer alan ... tarihinin maddi hataya müstenit bulunduğu anlaşılmakla düzeltme talebinin kabulüne karar verildi.

Gereği Düşünüldü;

Dairemizin ... tarih ve ... sayılı ilamının “... “ olan karar tarihinin “...” olarak düzeltilmesine, anılan düzeltmenin ilam altına şerh verilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine

dair ... tarih, ... sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6836, Karar No: 2016/7803, Tarih: 28.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6836 E.  ,  2016/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tapu sicilinde davalı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... tarihli bilirkişi heyeti raporu esas alınarak, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 19.12.2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, jeolog, jeomorfolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 13.04.2015 tarihli raporda, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu parselin 511,54 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde, 1.114,46 m2'sinin ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlendikten sonra bilirkişi heyetince oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre anılan taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında (kara tarafında) kaldığı bildirilmiş; ancak, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle, öncelikle dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip incelendikten sonra, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile 13.04.2015 tarihli rapor ile mahkemece oluşturulan bilirkişi heyetince belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan

.//..

.//..

raporu sunan bilirkişiden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınması gerekir. Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6823, Karar No: 2019/2159, Tarih: 21.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6823 E.  ,  2019/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçu ile ilgili kurulan hükümler bakımından suça sürüklenen çocuk müdafiinin 12.03.2015 tarihli temyiz talebi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçu bakımından ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6268, Karar No: 2017/852, Tarih: 07.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6268 E.  ,  2017/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile

TCK'nın 179/2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Beypazarı Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2009 tarih ve 2008/95 E. 2009/311 K. sayılı kararının 22.07.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 04.03.2015 kesinleşme tarihli hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2015/218 esas, 2015/400 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken, beş kollu dönel kavşak içinde, dönel kavşağın sağındangeçmesi gerekir iken solundan geçtiği ve kavşak içinde müştekiye ait araç ile çarpışması sonucu, maddi hasarlı kaza meydana geldiği olayda; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında, kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun kasten işlenen tehlike suçu olduğu, ayrıca sürücü belgesiz araç kullanan sanığın emniyetli şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olduğuna veya araç kullanmayı bilmediğine ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığı gibi, sürücü belgesiz araç kullanmanın atılı suçun unsurları arasında da yer almadığı, bu itibarla, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.