muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/956, Karar No: 2018/48, Tarih: 15.01.2018

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 57 konutluk bir site içerisinde yer alan konutlardan birinin maliki olduğunu, sözü edilen sitede bulunan konutların ayrı ve bir çok parselde yer alması konutlar arasında kat mülkiyeti ilişkisi kurulmasını ve Kat Mülkiyeti Kanununa göre bir yönetim oluşturulmasını engellediği, bu nedenle site yönetiminin bir dernek kurduğu, müvekkil derneğin davalının da konutunun bulunduğu site için hizmet ürettiği, sağlanan bu hizmetlerden davalının kendisini ayırmasının binaların mevcut konumuna göre mümkün olmadığı, davalının tüm bu sunulan hizmetlerden yararlandığı, davalı tarafından ödenmeyen 34.277,00 TL genel gider bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili istemiştir. mahkemece; davacı derneğin davalıların da konutunun bulunduğu sitede yer alan yolların bakımı, aydınlatma, temizlik yağmur sularının deşarjı, güvenlik hizmeti, site içindeki yeşil alanların, çimlerin, ağaçların bakımı, ilaçlanması, sulanması, tenis kortu, futbol sahası gibi sosyal tesislerin, kapalı-açık havuzların bakımı gibi hizmetler verdiği, özel güvenlik izni olmasa da, sokaklara monte edilen güvenlik kameraları ile güvenlik hizmeti verildiği, satış ilanlarında "yüzme havuzlu" ve "özel güvenliği bulunan" şeklinde tanıtımlar yapıldığı, sitede bulunan 9 adet kuyunun elektrik aboneliği bulunduğu, kişiye özel olmadığından verilen hizmetlerden, sitedeki tüm bağımsız bölümlerin yararlandığı, binaların konumu itibariyle davalının kendisini ayırmasının mümkün olmadığı, davacı dernek üyesi olmasa da, sahibi olduğu taşınmazın hizmet alanı içinde kaldığı, son derece bakımlı, düzenli, temiz, güvenli, tenis kortu, açık ve kapalı havuzu, futbol sahası, çocuk parkı bulunan bir sitenin içindeki konutun sahibi olan davalının bu hizmetlerden dolaylı da olsa yararlandığı, belediyenin verdiği temizlik, aydınlatma, güvenlik vs. sıradan hizmetler olup, bölgedeki sakinlerin çoğunluğunun daha nitelikli bir hizmet talep ettikleri, davacı derneğinde bunu karşıladığı, arsa payı, aynı parsel üzerinde kurulu bağımsız bölümler için belirlenmiş bir değer olduğundan, farklı parsellerdeki bağımsız bölümlerin arsa payları esas alınarak gider payı paylaşımı yapılmasının mümkün olmadığı tüm bu nedenlerle hizmetten yararlanan davalının, sebepsiz zenginleşme ve vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca, 818 sayılı BK'nın 126/4. maddesi gereğince zamanaşımının 5 yıl olduğu gözetilmek suretiyle ortak gider olarak belirlenen 21.496,64.-TL borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 21.496,64.-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı ayrı parseller üzerine yapılmış 57 konutluk sahil evleri sitesinde Kat Mülkiyeti Kanununa göre oluşturulmayan site yönetiminin yapacağı hizmetleri yapmak üzere kurulan Dernek tarafından sunulan hizmetler karşılığı bedelin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; özellikle davalının ilgili derneğin üyesi olmaması ve taşınmazda Kat Mülkiyeti Kanununa uygun kurulan site yönetiminin olmaması,davalının derneğin hizmetlerinden yararlanmak istemediğine ilişkin beyanlarının olması, yapılan işlerin davalı adına vekaletsiz iş görme olamayacağı, somut olayda davalının faydalandığı hizmetlerin mevcut olmadığı, genel giderler ve derneğin amacına uygun faaliyetlerin ücret kapsamında kalamayacağı, derneğin gönüllülük esasına göre kurulan sivil toplum örgütü olduğu anlaşılmakla davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/667, Karar No: 2024/3016, Tarih: 20.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/667 E.  ,  2024/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/90 E., 2016/605 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve re’sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması istemine, ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR

21.12.2015 tarihinde saat 11.40 sıralarında, otogarda elindeki siyah poşet ile karton kutu içerisinde ne olduğunun sorulması üzerine, sanığın kaçak sigara bulunduğunu beyan ettiği siyah poşet ve koli içerisindeki altı çeşit toplam 290 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık aşamalarda değişmeyen savunmasında; arkadaşlarının isteği üzerine aldığını, sigaraları satmadığını beyan ederek, atılı suçu kabul etmemiştir.

Olay tutanağı, savunma ve bilirkişi raporuna göre, suça konu sigaraların kaçak olduğu anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

III.GEREKÇE

Sanık ... hakkında; suç tarihinde sanığa ait olduğu tespit edilen, değişik markalarda 290 paket bandrolsüz sigara ele geçmesi olayında, ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; olay tutanağı içeriğine göre, 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ... dava konusu eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş bir yazılı arama emri de bulunmaması ve sanığın aşamalarda içmek amacıyla sigaraları bulundurduğunu savunması karşısında; savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dava konusu kaçak olduğu anlaşılan sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/90 Esas, 2016/605 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili tarafından temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından suça konu eşyaya ilişkin bölümde "...TCK. 54 maddesi..." ibaresi çıkartılarak yerine “...5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunn'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası,...” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7484, Karar No: 2022/10872, Tarih: 31.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7484 E.  ,  2022/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2010 takvim yılında en son Ocak ayı BS bildiriminde mal satışına rastlandığının tespit edilmesi nedeniyle 2010 takvim yılında suç tarihinin 31.01.2010 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12483, Karar No: 2014/17658, Tarih: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/12483 E.  ,  2014/17658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

Katılan vekilinin 29.09.2011 havale tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13793, Karar No: 2017/17321, Tarih: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13793 E.  ,  2017/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu... Mahallesi 3390 ada 16 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 26,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri

ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21967, Karar No: 2017/36614, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21967 E.  ,  2017/36614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31918, Karar No: 2014/25383, Tarih: 03.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31918 E.  ,  2014/25383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna katıldığına ilişkin diğer suça sürüklenen çocuğun suç atma niteliğindeki anlatımları dışında hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1649, Karar No: 2014/12560, Tarih: 05.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1649 E.  ,  2014/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1571 Karar no:2013/962

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı (kadın)'ın evlilik birliğinin başındaki yaşam biçimini, evlilik birliği içerisinde davacı eş için evlilik birliğini çekilmez hale getirecek şekilde değiştirdiği, davalının amca ve dayıoğlu gibi akrabalar da olsa aynı ortamda görüşmediği, bu durumun tarafların aile ve sosyal ilişkilerini olumsuz yönde etkilediği, davalının yaşam biçiminden etkilenen müşterek çocuklardan 1994 doğumlu İrem'in eğitimine devam etmediği, 1999 doğumlu Zeliha'nın da eğitimini bırakmayı düşündüğü, davalının çocuklarının eğitimine devam etmeleri konusunda bir gayretinin bulunmadığı, tam tersine tutum ve davranışları ile çocuklarını bu kararlarıyla ilgili teşvik edici davrandığı anlaşılmıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (kadın) tam kusurlu olup, davacı (koca)nın boşanmaya sebep olacak kusurlu bir davranışı ispat edilememiştir. Bu sebeple yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.06.2014 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamına göre davalı kadının, davacı kocasının yakınlarına gerekli ilgiliyi göstermemesi ve çocuklarını eğitime devam etmemeleri yönünde teşvik etmesine karşı, davacı kocanın da kendi beyanlarına göre eşini ve çocuklarını eve para bırakmamak ve onlarla konuşmamak suretiyle cezalandırdığı ve onlara yapıtırım uyguladığı, davalı kadının evin ihtiyaçları için akrabalarından yardım almak zorunda kaldığı sabittir.

Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri gerekirken davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesi ve bu sonuca bağlı olarak davalının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı düşüncesindeyim.

Yukarıda belirttiğim nedenlerden dolayı değerli çoğunluğun kusur ve yoksulluk nafakasının reddine yönelik görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/13021, Karar No: 2021/375, Tarih: 19.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13021 E.  ,  2021/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan 18.09.2013 tarihli mütalaada sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verildigi, ancak bu suçtan dava açılmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.09.2013 tarih ve 2013/6299 esas sayılı iddianamesi sanık hakkında, "mükellef kurumun defter kayıtlarının ve bunlarla ilgili vesikalarının doğru bir vergi incelemesi yapılmasına imkan vermeyecek derecede noksan usulsüz veya karışık tutmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermek suretiyle 2010-2011 yılları içerisinde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği" belirtilerek Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 ve TCK’nin 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği halde iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2749, Karar No: 2014/4786, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2749 E.  ,  2014/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/22099

Mala zarar verme ve ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri bulundurma veya taşıma veya satın alma suçlarından sanık H.. D..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3 (iki kez), 62/1 (iki kez), 50/1-a, 52/2 (iki kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddeleri uyarınca 1.320 Türk lirası adlî para, 2.000 Türk lirası adli para ve 260 Türk lirası adli para cezalan ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4 maddesi gereğince hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine dair Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli ve 2013/235 esas, 2013/47 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.01.2014 gün ve 2013/992/2889 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2014 gün ve 2014/22099 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4.maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda, bu cezaların hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanununun 106/4.maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarih ve 2013/235 esas, 2013/47 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 17.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.