muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9353, Karar No: 2015/8274, Tarih: 14.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9353 E.  ,  2015/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile sanık arasındaki akrabalık bağını gösterir şekilde nüfus kayıt örneklerinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden anılan kayıtların temin edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde olay sırasında sanığa karşı koyduğunu, boğuştuklarını ancak engel olamadığını beyan etmesine karşın mağdureye ait adli raporlarda darp cebir izinin bulunmaması, eylemlerin bitmesinden sonra mağdurenin tekrar sanığın kullandığı motora binerek iş yerine gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, sanık tarafından mağdure ile aralarında daha önce bir ilişki olduğu ve olay tarihindeki ilişkinin de rızasıyla olduğunun iddia edilmesi ve Adli Tıp Kurumu muayene kaydında mağdurenin kendisini olduğundan daha kötü göstermeye çalıştığına ilişkin tespitte bulunulması karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7608, Karar No: 2017/3445, Tarih: 27.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7608 E.  ,  2017/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 27.04.2015 gün ve 2014/6343 Esas, 2015/2898 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/221 Esas sayılı takip dosyasında 03.03.2011 tarihli satıştan elde edilen 40.800,00 TL ile ilgili sıra cetvelindeki sıraya itirazlarının bulunmadığını, ancak müvekkilinden önce yer alan davalı idarenin alacak miktarına itirazlarının olduğunu, tapu kaydında davalının alacağının 4.805,00 TL olarak gözüktüğünü, 2007 yılına ait davalı idare alacağının 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, davalı ile yapılan yazışmada borçlu ...'ın 159.762,53 TL vergi borcu olduğunun belirtildiğini, bu borcun gayrimenkulün aynından kaynaklanmadığını, borçlunun müdürü olduğu şirketin vergi borcu olduğunu, bu nedenle sıra cetveline konu edilmesinin mümkün olmadığını, davalı idarenin şirkete karşı takip yapması gerektiğini ileri sürerek, davalının zamanaşımına uğramamış 15.11.2007 tarihli bir vergi alacağı bulunuyorsa tespiti ile kalan meblağın taraflarına verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili idarenin 15.11.2007 tarih 51.659 sayılı yazısı üzerine borçlu ... adına kayıtlı taşınmaza kamu haczi tesis edildiğini, idarenin davacıdan önce taşınmaz üzerinde haczinin mevcut olduğunu, güncel borç durumunun 21.12.2011 tarihi itibariyle gecikme zammı dahil 159.762,53 TL olduğunu ve haczin devam ettiğini, davacının vergi dairesine verdiği muvafakatname nedeniyle davacıya ait taşınmaz üzerine haciz tesis edildiğini, kamuya ait borcun zamanaşımına uğramasının sözkonusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 27.04.2015 tarih ve 2014/6343 E., 2015/2898 K. sayılı ilamıyla, davalı ... dairesinin işlem dosyası getirtilerek davalı ... dairesince borçlunun müdürü olduğu şirket hakkında takip yapılıp yapılmadığı, alacağı borçlu şirketten tahsil etme olanağının bulunup bulunmadığı, borçlu ... hakkında takip yapılıp yapılmadığı, haciz tarihi itibariyle vergi dairesinin alacağının miktarı, bu miktara satış tarihine kadar işleyecek faizi ve sonuç olarak satış tarihi itibariyle vergi dairenin alacak miktarının belirlenmesi; daha sonra borçlu ... tarafından sunulan "muvafakatname" nin muvazaalı olduğu ve davalı alacağının

zamanaşımına uğradığı yolundaki itirazların incelenerek tartışılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak, denetime elverişli, yeterli gerekçe içermeyecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmeyerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

zamanaşımına uğradığı yolundaki itirazların incelenerek tartışılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak, denetime elverişli, yeterli gerekçe içermeyecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmeyerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2974, Karar No: 2016/17244, Tarih: 17.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2974 E.  ,  2016/17244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca, faize, fer'ilerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan çek kambiyo senedi vasfında olup, keşide yeri olarak yazılan “...“ idari bir birim olduğundan çek vasfına bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Borçlunun icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde keşideci imzasına itiraz etmediğine göre imzanın muteriz borçluya ait olduğunun kabulü gerektiğinden, çek, İİK'nun 68. maddesinde belirtilen imzası ikrar edilmiş belge niteliğini taşımaktadır.

Diğer taraftan, kural olarak icra mahkemesi kararları kesin hüküm teşkil etmezler ise de, aynı takip dosyası nedeniyle, aynı konuda ve aynı taraflar arasında daha önce verilmeleri ve kesinleşmeleri koşuluyla birbirlerine karşı kesin hüküm teşkil ederler.

Mahkeme kararına gerekçe yapılan ve gerekçe yapılmadığı halde dosyaya ibraz edilen ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/12 Esas ve 2014/25 Karar sayılı, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/19 Esas ve 2014/26 Karar sayılı ve ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/12 Esas ve 2014/25 Karar sayılı ilamları itirazın kaldırılması davasına konu olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/672 Esas sayılı takip dosyasına ilişkin olmadığından iş bu dava yönünden kesin hüküm teşkil etmez.

O halde; mahkemece; itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8518, Karar No: 2016/9135, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8518 E.  ,  2016/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. Kapı No:88 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. 5. ... Sk. No:12 İç Kapı No:6 .../ ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının güncel MERNİS adresi de olan “... Mah. 5... Sk. No:12 İç Kapı No:6 .../...” adresinde davacı vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/930, Karar No: 2010/827, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/930 E.  ,  2010/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı yargılamanın son celsesine katılmamış, mazeret bildirmemiş ve ödeme konusunda yemin teklif hakkını kullanmamış olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 503,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2753, Karar No: 2013/10524, Tarih: 05.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2753 E.  ,  2013/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davacının 18.09.2007 - 05.05.2011 tarihleri arasında vinç operatörü olarak aylık net 1.475 Amerikan Doları ücret karşılığı çalıştığını, ücretlerinin asgari ücret olarak gösterildiğini, haftanın yedi günün 06 - 24 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, çalıştığı dönemde içeriğini bilmediği ve iradesini fesada uğratılarak belge imzalatıldığını, mart nisan ve mayıs 2011 aylarına ilişkin ücretlerin ödenmediğini ve yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, izin ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kesintili olarak çalıştığını, davacının 18.01.2010 tarihinde kendi isteğin ayrıldığı için bu döneme ilişkin haklarını talep edemeyeceğini, bu tarihten sonraki çalışmaları için husumet itirazları olduğunu, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının yaz ve kış aylarında bu kadar çalışmasının mümkün olmadığını, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava ... İnş. Müh. Mad. San ve Tic. AŞ.’ye karşı açılmışsa da davalı vekili davacının 18.01.2010 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihten sonra Irak’ta ... İnş. Müh. Tur. San. Dış Tic Ltd. Şti. adlı başka şirkette çalışmak için ayrıldığını, 18.01.2010 tarihinden sonraki çalışmaları yönünden kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur. Tanıklar davacıyla ... şantiyesinde birlikte çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Davacının pasaport kayıtlarından davalı şirketin kendisinde çalıştığı dönemde Irak’a giriş çıkış yaptığı görülmektedir. Bu durumda yapılacak iş, İş ve İşçi Bulma Kurumuna müzekkere yazılarak davacının Kuzey Irak’a hangi şirket tarafından götürüldüğü sorularak varsa iş sözleşmesi örneğinin getirtilmesi, davalı şirket ile dava dışı şirketin ortaklarının merkez ve şube adreslerinin Ticaret sicil Memurluğundan sorulması gerekirse tüm tanıkların yeniden dinlenerek bu iki şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3275, Karar No: 2021/5304, Tarih: 14.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3275 E.  ,  2021/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2015/391-2016/372

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelemeye konu dava dosyasından; dava dışı ...’in 2000/5-2006/5 arası bekçi olarak çalıştığının hizmet tespiti davası ile kesinleşmesi üzerine, davalı kurum tarafından ... ... Malları Koruma Başkanlığı’nın 2003/9-2006/5 arası prim ve ferilerine ilişkin ödeme emirlerinin davacıya 11.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 17.06.2015 tarihinde kuruma itiraz edildiği ve 22.10.2015 tarihli kurum cevabının davacıya 05.11.2015 tarihinde tebliği üzerine, 09.10.2015 tarihinde, zamanaşımı ve şahsi sorumluluğun olmadığı iddiasıyla işbu davanın açıldığı, dosyadaki ... Köyü muhtar ve ihtiyar meclisi üyesi olarak seçilen kişi listesinde davacının 28.03.2004-29.03.2009 tarihleri arasında 2. aza olarak görüldüğü anlaşılmıştır

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, "Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. " hükmünü öngörmüştür.

506 sayılı Kanunun 2.maddesi, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu kanuna göre sigortalı sayılacaklarını, 4081 sayılı ... Mallarının Korunması hakkındaki Kanuna göre çalıştırılan Koruma Bekçilerinin de bu kanuna tabi olacağını hükme bağlamıştır. Anılan Kanunun 4. maddesi ise; 2.'nci maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin "İşveren", işveren nam ve hesabına işin yönetimi görevini yapan kimselerin ise "İşveren vekili" olduğunu, bu kanunda geçen işveren deyiminin işveren vekilini de kapsayacağını ve işveren vekilinin bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı aynen işveren gibi sorumlu olacağını, çiftçi mallarını koruma bekçileri hakkında, işverenlerin bu kanunda belirtilen yükümlerinin, bunları tayine yetkili makam tarafından yerine getirileceğini, hükme bağlamıştır. Söz konusu yetkili makam ise 4081 sayılı ... Mallarının Korunması Hakkındaki Kanunda düzenlenmiştir.

4081 sayılı Kanunun 4. maddesi, Murakebe heyeti ve Koruma Meclisi üyeleğine seçilme koşullarını, 6. maddesi, kararların ne şekilde alınacağını, 7. maddesi, Koruma Meclisinin yetki ve görevlerini düzenlemiştir. Buna göre, köy ve kır bekçiliğine ehil gördüklerini seçerek tayinlerini vali ve kaymakamın tasdikine arzetmek, bekçilerin adetlerini, çalışma müddet ve şartlarını tespit etmek, vazife görecekleri mıntıkaları ayırmak, bunlara para veya mal olarak verilecek aylık veya yıllığı kararlaştırmak, vazifelerini iyi görmeleri için lüzumlu tedbirleri almak, hayvanlar için müşterek çoban tutmak Koruma Meclisinin görevleri arasındadır. Öte yandan, anılan Kanunun 15.madde hükmüne göre de, yıllık koruma tarifelerini belirlemek, koruma ücretlerini, Tahsili Emval Kanununa göre tahsil etmek, bekçilerin maaşının yıllık artış miktarını belirlemek vs. gibi görevleri vardır. 4081 sayılı Yasanın genel düzenlemesine bakıldığında, Koruma Meclisinin, ... Malları Koruma Başkanlığı'nın yetki görevlerini yerine getirebilmesini sağlayan yetkili icra organı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ... Malları Koruma Başkanlığı'nın en yetkili organı olan Koruma Meclisi üyelerinin, üst düzey yönetici sıfatının bulunduğu ve prim borçlarından sorumlu olduklarının kabulü gerekir.

Anılan Yasa’nın 3. maddesine göre, Bu kanunda yazılı işlerden köylere taallük edenleri ihtiyar meclisi, ikinci maddenin ikinci fıkrasında yazılı sahalara ait olanları koruma meclisi tarafından ifa olunur.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ... Malları Koruma Başkanlığı'nın en yetkili organı olan Koruma Meclisi üyelerinin, üst düzey yönetici sıfatının bulunduğu ve prim borçlarından sorumlu olduklarının kabulü gerekir.

Anılan Yasa’nın 3. maddesine göre, Bu kanunda yazılı işlerden köylere taallük edenleri ihtiyar meclisi, ikinci maddenin ikinci fıkrasında yazılı sahalara ait olanları koruma meclisi tarafından ifa olunur.

3-)506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanunun 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; '' 1. Ödeme, 2. Haciz tatbiki, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukarıdaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbiki veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma kararı ile kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rastladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir. Bu kapsamda zamanaşımı süreleri dava konusu prim borçlarının dönemleri itibariyle değerlendirilmeli, zamanaşımına uğramayan borçların varlığının tespiti halinde, yukarıda belirtilen mevzuat kapsamında yapılacak değerlendirme ile varılacak sonuca göre hüküm tesisi gereklidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında mahkemece davacının, 4081 sayılı Yasa’nın 3. maddesi gereğince, ... ... Malları Koruma Başkanlığı koruma meclisi üyesi olmasına göre, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde 06.07.2004 tarihinden öncesi prim borçlarının 5 yıllık zamanaşımına uğradığı, anılan tarihten sonrasında ise zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu dikkate alınıp, zamanaşımına uğramayan süreler yönünden sorumlu olduğu gözetilerek bu doğrultuda karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.