muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23593, Karar No: 2019/35961, Tarih: 15.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/23593 E.  ,  2019/35961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Suç tarihi ve eşyanın niteliğine göre kamu davasına müdahil olma hakkına sahip olan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurulunun katılma talebinin reddine karar verilmesi,

2. Sanık hakkında birleşen 2010/847 Esas sayılı dava dosyasında; 25/10/2010 tarihinde sanığın kolluk görevlilerini görerek kaçması üzerine kovalamaca neticesinde elinde bulunan poşette ele geçen 40 paket kaçak sigara nedeniyle 20/12/2010 tarihli ve 2010/31245 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında; sigaraları içmek için aldığını, suçlamaları kabul etmediğini belirttiği, birleşen 2011/74 Esas sayılı dava dosyasında; 04/11/2010 tarihinde sanığın kolluk görevlilerince karton kutu içerisinde kaçak sigara satarken görülmesi üzerine ele geçen 46 paket kaçak sigara nedeniyle 19/01/2011 tarihli ve 2011/1624 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında; içmek için seyyar satıcıdan kaçak sigara almak amacıyla tezgahtaki sigaralara bakmakta olduğu esnada polislerin geldiğini, tezgah sahibi seyyar satıcının kaçtığını, polislerin kendisini yakaladıklarını, suçlamaları kabul etmediğini belirttiği, ana dava dosyası olan 2011/84 Esas sayılı dava dosyasında; 21/11/2010 tarihinde sanığın kolluk görevlilerince dolmuş durakları civarında kaçak sigara satarken görülmesi üzerine ele geçen 7 paket kaçak sigara nedeniyle 19/01/2011 tarih ve 2011/1672 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında; içmek için seyyar satıcıdan kaçak sigara almak amacıyla tezgahtaki sigaralara bakmakta olduğu esnada polislerin gelerek kendisini yakaladıklarını, tezgahtaki sigaraların kendisine ait olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini belirtmesi karşısında; tutanak düzenleyicisi tanıkların olaylara ilişkin beyanları alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. Sanığın eylemlerinin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi,

4. Hükmün 2 numaralı bendinde "Sanığın üzerine atılı suçu sabit görülmekle eylemine uyan 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sebebi, suç konusu sigaraların değeri dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayini ile" denildiği halde bendin devamında "100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

4. Hükmün 2 numaralı bendinde "Sanığın üzerine atılı suçu sabit görülmekle eylemine uyan 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, sebebi, suç konusu sigaraların değeri dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayini ile" denildiği halde bendin devamında "100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

5. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

6. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi yerine TCK'nun 52/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

7. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

8. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

9. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/226, Karar No: 2014/28162, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/226 E.  ,  2014/28162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bilecik 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 03.10.2013

No : 2011/957-2013/442

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalı M.A..'nın hak sahiplerine bağlanan gelir, cenaze yardımı ve sigortalı için yapılan tedavi gideri ve aynı kazada yaralanan sigortalı H.A..'a bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesine dayalı olarak davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Davalıya ait mermer ocağında gündüz vardiyasında 2. kademede çalışan sigortalıların, 1. kademede oluşan şev kayması ile düşen blok halindeki parçanın isabet etmesi şeklinde meydana gelen kazada, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverenin % 69, şirket ortağı ve yetkilisi H.. Ş..'nun % 1 kusurlu olup, olayda % 30 oranında kaçınılmızlık bulunduğu sonucuna varılmışsa da, kaçınılmazlık olup olmadığı, kaçınılmazlığın ne oranda etkili olduğunun yeterince irdelenmediği anlaşılmaktadır.

İş kazalarında ilgililerin  kusur  durumları belirlenirken  kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın, sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/ kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık'' sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu olgunun kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmaz olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak  ilk  yargı  işlemi,  mevcut  hükümlere  göre  alınacak   önlemlerin   neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir. İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de, yadsınamaz bir gerçektir.

İş kazasının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunup bulunmadığı ve hangi oranda etkili olduğu hususunda konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatında uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınması gerekirken yetersiz rapora dayalı olarak karar verilmesi, ayrıca davada teselsüle dayanılması nedeniyle davalılardan teselsülen tahsile ve ıslah edilen tutar yönünden de tahsis onay ve sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmetmek gerekirken, ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7700, Karar No: 2016/6167, Tarih: 31.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/7700 E.  ,  2016/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmaz hakkında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespiti sırasında tutanağın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi yazılmışsa da çekişmeli taşınmaz hakkında 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu bulunmadığından tutanağın beyanlar hanesine zilyetlik şerhi verilmesinin mümkün olmadığı, mahkemece; davalıya ait zeytin ağaçlarının yaşı, sayısı ve taşınmaz üzerindeki konumu ile taşınmaz içerisindeki dağılımının uzman fen bilirkişi raporunda işaretlenmesi, akabinde bu ağaçların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerektiği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 150 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve 15.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda konumu gösterilen 60 adet 12-15 aşı yaşlarında ve 15 adet 8-10 aşı yaşlarında zeytin ağacı ile 3 adet 12-15 yaşlarında armut ağacının ...'e ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2141, Karar No: 2021/5216, Tarih: 27.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/2141 E.  ,  2021/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükümden sonra sanık ...'e ait 63 AE 379 plakalı aracın müsaderesine ilişkin verilen 28/11/2014 tarihli ek kararın sanık ya da müdafiine tebliğ edilmediği anlaşılmakla; ek kararın usulünce tebliği ile tebellüğ belgesi ve verildiği takdirde gerekçeli temyiz dilekçesinin dosyaya konulup bu hususta ek tebliğname tanzim edilmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7915, Karar No: 2016/16353, Tarih: 22.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7915 E.  ,  2016/16353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ek bilirkişi raporu alınarak değerlendirme tarihin de m²'sinin 750-TL olarak kabulü ile karar verilmiş ise de;

Dava konusu taşınmazla aynı proje kapsamında kamulaştırılan ve Hacettepe Üniversitesi kampüsünde öğrenci yurtlarının bulunduğu yerde olan 83 parsel sayılı taşınmaza Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/9 E. -2015/316 K. sayılı kararında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 1130-TL olarak belirlenen m² bedeli Dairemizin denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Dava konusu taşınmazın, yukarıda belirtilen taşınmaza göre konumu, Angora Bulvarına cepheli oluşu dikkate alındığında ek raporla belirlenen m² bedeli inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak

emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10146, Karar No: 2012/12526, Tarih: 01.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/10146 E.  ,  2012/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

29.03.2012 tarihli duruşmada mazereti kabul edilen davalı vekiline yeni duruşma gününün tebliğine karar verilmiş ise de dosyada tebligat belgesine rastlanmamıştır. Duruşmanın 05.04.2012 tarihine bırakıldığını bildirir davalı vekiline yapılan tebligat parçasının dosyasına konulması, bulunmadığı takdirde PTT den tebligatın akıbetinin sorulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38401, Karar No: 2017/3320, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38401 E.  ,  2017/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11226, Karar No: 2006/13707, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11226 E.  ,  2006/13707 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Turizm Yemek Üretim Temizlik Ticaret A.Ş. vekili avukat ... ile ... Gıda Sanayı Ticaret Ltd. Şti.vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23.3.2005 tarih ve 476-117 sayılı hükmün Dairenin 22.2.2005 tarih ve 15101-19136 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 2.3.2001 tarihinde davalı ile ortak ... sözleşmesi düzenlediklerini, bu sözleşme ile amaçladıkları işlerin gerçekleştirilmesi için çeşitli tarih ve miktarlarda davalıya banka havalesi yoluyla toplam 35.282.000.000 TL gönderdiğini, ancak gönderilen miktar karşılığı davalının hiçbir hizmet vermediğini ileri sürerek karşılıksız kalan bu miktarın tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının birlikte katılmayı planladıkları ihaleler için gerekli olan teminat mektuplarının bankaca istenen komisyon, damga pulu ve sair giderlerin karşılığı olarak dava konusu miktarı gönderdiğini, sözleşmeye göre bu paranın geri istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 16.680.92 YTL kısım için iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 22.12.2005 ... 2005/15101 Esas 2005/19136 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmış, bu kez davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-23.03.2005 tarihli mahkeme kararı davalı tarafından süresinde duruşmalı olarak ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi Başkanlığına gönderilmek üzere ... Nöbetçi Asliye Ticaret mahkemesine verdiği dilekçe ile temyiz edilmişse de davalının bu temyiz dilekçesi ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesi gerekirken zuhulen ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından, davalının talebi maddi hatanın düzeltilmesine yönelik olduğundan kabulü ile dairemizin 22.12.2005 tarih ve 2005 / 15101 Esas 19136 Karar sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına ve dosyanın duruşma günü verilmek üzere kaleme tevdiine karar vermek gerekmiştir.

2-Karar düzeltme nedenine göre davalının sair karar düzeltme nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının maddi hatanın düzeltilmesine yönelik talebinin kabulü ile dairemizin 22.12.2005 tarih ve 2005/15101E-19136K sayılı ilamının kaldırılarak, dosyanın duruşma günü verilmek üzere kaleme tevdiine, ikinci bent gereğince sair itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3952, Karar No: 2016/23417, Tarih: 14.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/3952 E.  ,  2016/23417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında açma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve bozmadan sonra alınan ek rapora göre, sanığın ağaç kesme eylemini, 2005-2006 yılları arasında gerçekleştirdiğinin kesin olarak anlaşılması ve suç tarihi itibariyle işlenen ağaç kesme suçunun, açma suçunun unsurunu oluşturması nedeniyle, sanık hakkında sadece açma suçundan hüküm kurulması gerekirken, ayrıca ağaç kesme suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.