muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3988, Karar No: 2014/20359, Tarih: 06.11.2014

taşınmazlardan Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı'na tahsis edilmiş olanlar hiçbir işleme gerek kalmaksızın tahsis amacında kullanılmak üzere Bakanlığa tahsis edilmiş sayılır.'' şeklinde olup, tapulu taşınmazlara ilişkin bir düzenleme bulunmadığından kurum adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazların mülkiyetinin Hazine'ye geçtiğinin kabulü doğrudur. Buradan hareketle, kıyas yoluyla uygulama olanağı bulunan 644 sayılı KHK ek 1. Maddesinin 3. fıkrası uyarınca taşınmazın başka hiç bir işleme gerek kalmadan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na tahsis edildiği kabul edilmeli, genel bütçeye tabi Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın Hazine'den bağımsız bir tüzel kişiliği bulunmamasına, başka bir değişle davacı ve davalı sıfatı Hazine'de toplanmış olmasına rağmen, tahsis nedeniyle Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın taraf sıfatının bulunduğu esas alınarak uyuşmazlığın HMK'nun 30. maddesinde düzenlenen usul ekonomisi gereğince açılmış bulunan bu dava içinde çözümlenmesi gereklidir.

Taraf sıfatına ilişkin yukarıdaki açıklamalardan sonra somut olaya dönülecek olursa, dava konusu taşınmaz 14.06.1993 tarihinde kamulaştırma sonucunda m... Özel Çevre Koruma Kurumu adına tapuya tescil edilmiş olup, davacı Hazine vekili taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını iddia edimekle mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 13.03.1972 tarih 1970/7 -1972/4 Esas-Karar nolu ve 28.11.1997 tarih 1996/5 - 1997/3 Karar nolu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları'nda kıyı, kıyı çizgisi ve kıyı kenar çizgisi kavramlarının bilimsel tanımlamaları yapılmış, hukuksal özellikleri ve işlevi belirlenmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunlu iken Mahkemece bu yönde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Bu halde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanun'un 9. maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip düzenlenmediği araştırılmalı, kıyı kenar çizgisi belirlenilmiş ve tebliğ edilerek davanın taraflarını bağlayıcı bir içerik kazanmışsa idare tarafından düzenlenen haritaya değer verilerek taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı saptanmalı, idare tarafından kıyı kenar çigisinin belirlenmediği veya belirlenmiş olmakla birlikte tarafları bağlayıcı içerik kazanmadığının tespiti halinde ise, 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile kıyı kenar çizgisinin belirlenip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, Hazine vekili, dava konusu taşınmazın tapusunun iptaliyle devletin hüküm ve tasarrufu altında kamunun yararlanmasına açık kıyı vasfı ile tapudan terkinine karar verilmesini talep etmiş olmasına rağmen, taşınmazın tapusunun iptaliyle Hazine'nin özel mülkü şeklinde tapuya tesciline karar verilmesi de doğru değildir.

Davalı Hazine ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.11.2014 tarihinde oybiriliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4259, Karar No: 2015/13845, Tarih: 10.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4259 E.  ,  2015/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/2070-2013/891

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketine konut sigorta poliçesi ile sigortalı olan konutta meydana gelen yangın nedeniyle sigortalıya 2.600,00 TL ödeme yapıldığını, davalı yetkilisinin şebeke yenileme çalışmaları sırasında ana trafodan çift faz vermesi nedeniyle yangının meydana geldiğini, yapılan ödemenin rücu edilmesi amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ve takibin durduğunu belirterek takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; zararın meydana gelmesinde kusurları bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalının takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin 2.600,00 TL asıl alacak ve 07.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,39 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davalıya iadesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6875, Karar No: 2021/11904, Tarih: 11.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6875 E.  ,  2021/11904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 11/10/2021 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2002 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davacı kadına babadan yetim aylığı bağlanmış ve 2016 yılında evlenmesi ile kesilmiş, kurumca evlenmeden önce fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2016 yılı ödenen aylıklar için borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi Davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun onama gerekçelerine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/27875, Karar No: 2018/1253, Tarih: 13.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/27875 E.  ,  2018/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra dairesine yaptığı itirazda yetkiye ve borca itirazda bulunduğu, icra müdürlüğünce İİK'nun 66. maddesi uyarınca takibin durdurulması üzerine, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece alacaklının yetki itirazının kaldırılması isteminin reddine hükmedildiği görülmektedir.

HMK'nun 19/2. maddesi uyarınca; borçlu, yetki itirazında seçtiği icra dairesini bildirmelidir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; icra takibinin Gölhisar İcra Müdürlüğünde başlatıldığı, muteriz borçlular vekilinin icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinde, borca, takibe, faize ve yetkiye itirazda bulunulduğu, ancak, yetkili icra dairesinin HMK'nun 19/2 maddesi gereğince itiraz dilekçesinde açıkça belirtilmediği görülmekle, icra müdürlüğünce borçluların yetki itirazlarının dikkate alınmaması gerekmektedir.

O halde, mahkemece, borçluların itiraz dilekçesinde ileri sürdükleri diğer itirazlarının alacaklı tarafça kaldırılması isteminin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29658, Karar No: 2013/35979, Tarih: 14.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29658 E.  ,  2013/35979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 08.07.2013 tarih, 17960/25627 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6304, Karar No: 2025/137, Tarih: 15.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6304 E.  ,  2025/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/885 Esas, 2023/243 Karar

HÜKÜM : Ret

İlk Derece Mahkemesi kararı bozmaya uyularak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında müvekkili şirkete ait yüklerin belirlenen varış yerlerine teslimi konusunda anlaşmaya varıldığını, .... Liman İşletmeciliği A.Ş.'nin ise davalı tarafından taşınması kararlaştırılan yüklerin yükleme ve boşaltma işlemlerini yürüttüğünü, ... numaralı rıhtıma yükleme yapılırken müvekkili şirkete ait bir kısım boş tankların dış kısmında 17.02.2015 tarihinde hatalı yükmeden kaynaklı olarak sürtünme nedeniyle boya hasarı ve çizikler meydana geldiğini, yine aynı gün davalı işçilerin rıhtım üzerinde sapanladıkları 1000-T- 007 numaralı tankı, geminin 3 numaralı ambarı içerisinde yer alan alabanda altındaki istif yerine bırakmaya çalışırken anılan parça üzerinde bulunan borunun ağır hasar aldığını ve teslimin gerçekleşmediğini, müvekkili şirketin uğramış olduğu zararın karşılanmadığını bunun üzerine Mersin 3. İcra Müdürlüğünün 2016/2310 E. sayılı dosyası üzerinden kaza- tank hasar bedelinin tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki, tahkim ve hak düşürücü süre yönünden davanın reddini, aksi halde davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki, tahkim ve hak düşürücü süre yönünden davanın reddini, aksi halde davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının hasarının 17.02.2015 tarihinde meydana geldiği, davacı tarafından hasardan kaynaklı olarak alacağın tahsili için davalı aleyhine Mersin 3. İcra Müdürlüğünün 2016/2310 E. sayılı dosyası ile 17.02.2016 tarihinde genel haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, davalının 01.04.2016 tarihinde itirazı üzerine icra takibinin durduğu, davacı tarafından itirazın iptali davasının 23.06.2017 tarihinde açıldığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 1188. maddesine göre, eşyanın ziya ve hasarı ile geç tesliminden dolayı taşıyana karşı her türlü tazminat isteme hakkının 1 yıl içinde yargı yoluna başvurulmadığı takdirde düşeceği, davacı alacaklı tarafından başlatılan icra takibine davalı tarafından 01.04.2016 tarihinde itiraz edilmesi üzerine hak düşürücü sürenin durmasına rağmen sürenin yeniden işlemeye başladığı, ancak itirazın iptali davasının 1 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı, icra dosyasında borçlunun itirazının alacaklıya tebliğ edilmemiş olmasının sonuca etkili olmayıp, itirazdan itibaren dava tarihine kadar olan sürede 6102 TTK'nın 1188. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşıma sözleşmesine dayalı zararın tazmini için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

3.Değerlendirme ve Gerekçe

Alacak davaları, hukuki mahiyeti itibariyle birer eda davasıdır. Eda davaları ise davacının talebinde davalının birşey yapmasını, birşey vermesini veya birşeyi yapmamaya mecbur kılınmasını istediği dava türleridir. Eda davası açıldığında mahkemece önce dava konusu hakkın mevcut olup olmadığı tespit edilir, ardından hüküm ile edim belirlenir. Belirlenen hükmün davalı tarafça yapılmaması halinde ise kararın ilamlı icra yoluyla icrası mümkündür. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekes, Medeni Usul Hukuku, Ankara, 2009 s. 278-279) İtirazın iptali davalarının ise hukuki mahiyeti itibariyle tespit davası mı yoksa eda davası mı olduklarına ilişkin doktorinde tartışmalar bulunmakla birlikte; tespit davası olduğuna ilişkin görüşlerin yaygınlaştığı görülmektedir. (Talih Uyar, İtirazın İptali Davası ile Tahsil (Eda) Davası, Ankara, 2017, s 11.) Ancak itirazın iptali davaları icra hukukuna özgü bir dava türü olup; takip yoluyla bulunulan alacak talebinin, Kanunda belirlenen süre içerisinde, mahkeme kararı ile onaylatılmış haline karşılık gelmektedir. Bu durumda evvel emirde icra takibine başvuru yoluyla alacak talebinde bulunulduğu, mahkemeye başvurunun ise bunun yalnızca tasdiki anlamına geleceğinin kabulü gerekir.

6102 sayılı TTK'nın 1188/1 hükmünde ise taşıma hukukundan kaynaklanan hasarlara ilişkin alacak talebinde bulunulması için 1 yıllık süre ön görülmüş olup; hükümdeki 1 yıl içerisinde başvurulması zorunlu görülen yargı yolu kavramının da açıklanması gerekmektedir. Zira 6762 sayılı TTK'da da mahkemeye müracaat terimi kullanılmış, bu ibarenin içi yargı kararlarıyla doldurulmuştur. 6102 sayılı TTK'nın 1188. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği gibi yargı yolu ibaresinden, icra takibine başvurulan icra dairelerinin de anlaşılması gerektiği kabul edilmelidir. Somut olaya gelindiğinde, davacının 6102 sayılı TTK'nın 1188/1 hükmünde öngörüldüğü gibi hasara sebep olan olay tarihinden sonra işleyecek 1 yıl içerisinde icra takip talebinde bulunduğu, bu nedenle Kanunun aranan yargı yoluna başvuru şartını sağladığı anlaşılmış olup; mahkemece buna rağmen Kanunda bahsi geçen başvuru süresinin dolduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ :Yukarıdaki bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9, Karar No: 2007/9, Tarih: 10.05.2007

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2007/9 E.  ,  2007/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 2 ve 4. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 24.02.2005

Sayısı : 58-48

Haklarında; “…28.09.2004 tarihinde Baba .....ve..... isimli tekne¬leriyle Derepazarı açıklarında salyangoz avladıkları sırada, görevi gereği kontrol amacıyla yanlarına gelen TCSG-122 Komutanlığında görevli müşteki Üsteğmen.....’e “maaşınızı biz veriyoruz, neden hakkımızda işlem yapıyorsunuz, başkaları hakkında işlem yapmıyorsunuz, iltimas geçiyorsunuz, bize gelince işlem yapıyorsunuz” dedikten sonra, müş¬tekinin davetine rağmen İyidere balıkçı barınağına girmeyerek Sürmene’ye doğru hareket ettikleri, müştekinin uyarı ateşi açması üzerine İyidere Balıkçı Barınağına girdikleri...” iddia¬sıyla, müşteki.....’e yönelik hakaret eylemlerinden ötürü 765 sayılı Yasanın 266/1 ve menfi mukavemette bulunmalarından ötürü de 765 sayılı Yasanın 260. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için İyidere C.Başsavcılığının 13.10.2004 gün ve 185-48 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılan sanıkların İyidere Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamaları sonunda, 24.02.2005 gün ve 58-48 sayı ile; “…sanıklar ......, Mehmet, Halis ve .....’un (ayrı ayrı) memura hakaret suçundan 765 sayılı Yasanın 266/2. ve 59. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ve 371.346.000 lira ağır para cezaları ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesine ve sonuç olarak 1.485.096.000 lira ağır para cezası ile tecziyelerine, sanık ...’in pasif direnme suçundan 765 sayılı Yasanın 260. ve 59. maddeleri gereğince 5 gün hapis cezası ile cezalan¬dırılmasına, hakkındaki hapis cezasının 647/4. maddesi gereğince paraya çevrilmesi suretiyle neticeten 1.559.346.000 lira ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, tüm cezaların 647/6. madde uyarınca ertelenmesine, sanıklar ......, .....ve .....’un pasif direnme suçundan beraatlarına...” karar verilmiş olup; mahkumiyet hükümleri sanıklar ..., ..., ..... Mahmutçebi ve ... ile üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2005 gün ve 101561 sayılı tebliğna¬mesi ile Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmiştir.

Dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.11.2006 gün ve 10633-16300 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre; işin incelemesi Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine..” şeklinde görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince ise 15.03.2007 gün ve 10635-3896 sayı ile;