muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14508, Karar No: 2016/8069, Tarih: 30.05.2016

2-Sanıktan tahsiline karar verilen ve payına düşen 16,15 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin, temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" ve sanıktan tahsiline karar verilen yargılama giderine ilişkin bölümün hükümden çıkartılması ile verine " TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına'' ve "Sanık hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 16,15 TL'nin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hâzineye yükletilmesine" cümlelerinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanık ...'in savunmasında; olay günü gündüz vakitlerinde daha önceden tanıdığı sanıklar ... ve ...'un yanına gelerek bıçak almalarına yardımcı olmasını istediklerini ve onlarla birlikte seyyar tezgahta satış yapan simaen tanıdığı bir kişiden bir adet bıçak ile bir adet balta aldıktan sonra bu sanıkların yanından ayrıldığını beyan etmesi, tanıklar ... ve ...'ın beyanlarına ve bu tanıkların beyanı üzerine tutulan 25/03/2007 tarihli teşhis tutanağına göre, suçta kullanılan bıçakların sanık ... ve diğer sanıklar tarafından tanık ...'ın dükkanından "hayvan keseceğiz sağlam olsun." denilerek satın alındığı, tanık ...’ın sattığı bıçakları sardığı gazete parçasının olay yerinde ele geçirildiği ve bıçakların sarıldığı gazete küpürü olduğunun kesin şekilde tespit edildiği, sanık ...'in iki büyükbaş hayvanı tek başına ağıldan alarak yaklaşık iki km. uzaklıkta orman içinde kesmesinin hayatın olağan akışına aykırı düşmesi karşısında; her üç sanığın birlikte hareket ederek katılanın ağılında bulunan iki büyükbaş hayvanı çaldıklarının subuta erdiği anlaşılmakla; sanıkların üzerine suçtan cezalandırılmaları yerine yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin, temyiz nedenleri bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/257, Karar No: 2016/605, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/257 E.  ,  2016/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4665 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11791 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10479,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10479,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4665 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11791 TL yapı bedeli ile 1311,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14907, Karar No: 2014/23814, Tarih: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14907 E.  ,  2014/23814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/541-2014/167

Davacı, davalı kuruma 53.942,71 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının annesi nedeniyle almakta olduğu ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile menfi tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, kurum işleminin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Somut olayda, davacının 7.11.2001 tarihinde eşinden anlaşmalı olarak boşandığı,20.3.2003 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilerek 1.11.2008-30.9.2013 tarihleri arası 53.942.71 TL yersiz ödeme tahakuk ettirildiği, mahkemece sonuca gidildiği eksik araştırma ve inceleme ile gidildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının 7.11.2001 tarihinde eşinden anlaşmalı olarak boşandığı,20.3.2003 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilerek 1.11.2008-30.9.2013 tarihleri arası 53.942.71 TL yersiz ödeme tahakuk ettirildiği, mahkemece sonuca gidildiği eksik araştırma ve inceleme ile gidildiği anlaşılmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemi olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece dosya kapsamına göre yukarıda belirtilen araştırmalardan bir kısmı yapılmış ise de yapılan araştırma yeterli olmayıp, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşama olgusunun ispatı için yukarıda açıklanan ve yerine getirilmeyen araştırmaların yanı sıra belirtilen açıklamalar doğrultusunda Sosyal Güvenlik Kontrol memurluğunca beyanını alınan kişilerin ve boşanan eşlerin uyuşmazlık konusu dönemde ikamet ettikleri adreslerde görev yapan muhtar ve azaların beyanlarının ayrıntılı olarak alınarak davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4690, Karar No: 2015/7217, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4690 E.  ,  2015/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.. Köyü 265 parsel sayılı taşınmazın irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaza en yakın meskun alana uzaklığının ve yakınında bulunan fabrikalara olan mesafesinin belediyeden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6127, Karar No: 2018/11797, Tarih: 06.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/6127 E.  ,  2018/11797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın acılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 05.06.2013 tarihinde imzalanan sözleşme ile davalıya ait düğün salonunda 18.08.2013 tarihinde sünnet düğünü yapmak üzere 2.400,00 TL bedelle anlaştıklarını, 1500 adet düğün davetiyesi bastırdığını ve dağıttığını, sözleşmede düğün iptalinin 55 gün önceden haber verileceğinin yazılı olduğunu, kararlaştırılan tarihte düğün salonuna gittiklerinde başka bir kişiye ait düğün organizasyonu yapıldığını öğrendiğini, acele bir şekilde başka bir düğün salonu tutmak zorunda kaldığını, davalı tarafın düğün salonuna gelen misafirleri yönlendirmediği gibi kendisine yardımcı olmaması nedeniyle sonradan kiralanan yerde yapılan düğüne katılımın çok az olması nedeniyle masrafların dahi karşılanamadığını, düğün iptal olmasaydı maddi ve manevi zarara uğramayacakken düğünün iptali nedeniyle maddi zararının büyük olduğunu, ayrıca manevi zararının büyük olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi ve manevi zararları için şimdilik 2.000,00 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, verilen kesin süreye rağmen davacı vekilinin açık bir şekilde talep edilen miktarları açıkça belirtmediği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK.’nun 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, verilen kesin süreye rağmen davacı vekilinin açık bir şekilde talep edilen miktarları açıkça belirtmediği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK.’nun 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı düğün salonu işleticisi ile imzaladığı sözleşme gereğince belirlenen tarihte düğün salonunun başka bir kişiye kiralanması nedeniyle farklı bir düğün salonu kiralayarak masraf yaptığını ve davalının düğün salonuna gelen davetlilere gerekli yönlerdirmeleri yapmaması nedeniyle düğüne beklenen düzeyde katılımın sağlanmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi ve manevi zararları karşılığı 2.000,00 TL’nın davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, 810,00 TL yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 09.02.2017 tarih, 2015/13108 esas, 2017/1621 karar sayılı ilamı ile, kararın gerekçesiz olması nedeniyle davacının temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası mahkemece, 15.12.2017 tarihli celsede “Davacı vekiline talebini açıklayıp ayrıntılandırması kalem kalem alacak taleplerini belirtmesi için 2 hafta kesin süre verilmesine, aksi takdirde davanın açılmamış sayılacağı hususunun ihtarına” ilişkin ara karar kurulmuş; davacı vekili 03.01.2018 tarihli dilekçe ile talep sonucuna ilişkin sunmuş olduğu beyan dilekçesinde; miktar belirtmeksizin dosyaya sunmuş olduğu fatura kapsamında 1500 adet düğün davetiyesi masrafının faizi ile birlikte tahsilini, sonradan kiralanan düğün salonununa ilişkin sunulan faturanın faizi ile birlikte tahsilini, davalı ile 05.06.2013 tarihinde imzaladığı düğün salonu kiralama sözleşmesi kapsamında ödenen 2.400,00 TL‘nın faizi ile birlikte tahsilini ve son olarak, düğün...’lerine göre otuz yıllık esnaf olan müvekkilinin 1500 adet davetiye basmasına rağmen gelen kişi sayısı ve takılan takılara göre maddi ve manevi zararının mevcut olduğunu, düğünün yeniden tekrarı mevcut olmadığından ve davalı tarafın kusuru ile haberdar edilmemesi sebebiyle tüm zarar ve ziyanın tespiti ile faiziyle iadesini fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla talep ettiklerini bildirmiştir. Mahkemece; davacı tarafa usulüne uygun ihtarat yapılarak verilen kesin süreye rağmen taleplerini kalem kalem açıklayıp miktarlarını da açıkça belirtmediği gerekçesiyle HMK.’nun 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 119. maddesinde dava dilekçesinin içeriği belirtilmiş olup, 119/1-ğ bendine göre, açık bir şekilde talep sonucunun dava dilekçesinde gösterilmesi gereklidir. Talep sonucu çok açık olmalı ki, mahkeme, davayı kabul edince, talep sonucunu aynen hüküm fıkrası olarak ( md.297/2) kararına alabilsin. Esasen, mahkeme davacının talep ettiğinden fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (md.26). Bu nedenle davacı, nelerin hüküm altına alınmasını (davalının neye mahkûm edilmesini) istediğini, açık ve noksansız bir şekilde dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde bildirmelidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 119/2. fıkrasında dava dilekçesinde açık bir talep sonucunun bulunmaması hâlinde, mahkemece eksikliğin giderilmesi için davacıya bir haftalık kesin süre verileceği, bu süre içinde eksikliğin giderilmemesi durumunda davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Anılan bu yasal düzenlemeler ve yukarıda somut olaya ilişkin yapılan açıklamalar dikkate alındığında, davacı vekili, mahkemece kurulan ara karar gereğince verilen kesin süre içerisinde talep sonucuna ilişkin beyanda bulunmuş ise de, talep edilen alacak kalemlerinin miktarını açıkça belirtmeyerek ara karar gereğini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Ancak, davacı tarafın dosyaya delil olarak sunduğu; 24.08.2013 tarihli 590,00 TL bedelli faturanın 1500 adet davetiye gideri karşılığında düzenlendiği, 05.06.2013 tarihli düğün salonu kiralama sözleşmesinin 2.400,00 TL bedelli olduğu, 18.08.2013 tarihli sonradan kiralan düğün salonunca düzenlendiği ileri sürülen faturanın 1.000,00 TL bedelli olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Dosyaya delil olarak sunulan faturalar ve sözleşmeden davacının bu alacak kalemlerine yönelik talep sonucu açıkça belirlenebilecek niteliktedir. Bu durumda mahkemece, davacının maddi tazminat talebi yönünden dosyaya sunulan faturalar değerlendirilerek davacının dava dilekçesinde talep ettiği miktarla karşılaştırma yapılıp bilirkişi raporu da alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8972, Karar No: 2024/12080, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8972 E.  ,  2024/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/456 E., 2024/183 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı BOTAŞ Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ (BOTAŞ) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı BOTAŞ vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.03.2006 tarihinden itibaren davalı BOTAŞ'a ait ve envanterinde kayıtlı römorkörlerde çalıştığını, dava tarihi itibarıyla çalışmaya devam ettiğini, BOTAŞ'ın bu römorkörleri çalıştırma işini başka firmalara ihale ettiğini, işçilerin aynı yerde çalışmaya devam ettiklerini, asıl işverenin BOTAŞ olduğunu, diğer davalı ... İnşaat Denizcilik AŞ (... Şirketi) ile Liman İş Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde uyuşmazlık çıkması üzerine Sendikanın başvurması ile Yüksek Hakem Kurulunun 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararının verildiğini, 01.06.2018 tarihinde yürürlüğe giren Yüksek Hakem Kurulu kararına göre toplu iş sözleşmesinin 38 inci maddesinde öngörülen birinci yıl birinci altı ay %6 ve birinci yıl ikinci altı ay %4 ücret zammının yapılmadığını, 39 uncu maddesinde fazla çalışma ücretinin %30 zamlı olarak ödeneceğinin belirtildiği hâlde buna uyulmadığını, 42 nci maddesinde saat 20.00-06.00 arası gece çalışmalarında ücretin %10 zamlı ödeneceğinin belirtildiğini, yakacak yardımı, sosyal yardım, ... yardımı alacaklarının ödenmediğini, birinci altı ayda 10 gün olması gereken ikramiyenin 8 gün olarak ödendiğini, ikinci altı ayda hiç ikramiye ödenmediğini, davacı vekili ayrıca müvekkili ile yaptığı avukatlık ücret sözleşmesine göre karar verilecek tutarın %10'u kadar vekâlet ücretinin de davalılardan tahsilini talep ettiklerini ileri sürerek ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı, gece çalışma ücret farkı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, yakacak yardımı, ... yardımı, ikramiye alacağı ve takdir edilecek tutarların %10'u kadar vekâlet ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP