muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11791, Karar No: 2012/6188, Tarih: 15.05.2012

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin ilk kararı Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 2008/17209 Esas 2009/11136 karar sayılı ilamı ile davacı 3.kişinin tüm temyiz itirazları red edilmiş, birkısım davalıların temyiz itirazları kabul edilerek davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olmadığından her bir davalı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Bozma ilamına karşı davacı 3.kişi karar düzeltme yoluna gitmiş, bu kez anılan dairenin 2010/8171 Esas ve 2010/9919 Karar sayılı ilamı ile davacının karar düzeltim istemi kısmen kabul edilerek, borçlu şirketin iflas ettiği ve iflas kararının kesinleşmiş olması nedeniyle İİK'nun 193/2 fıkrası gereğince hacizler düştüğünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi geriktiğinden bahisle karar bozulmuş, mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi ve alacaklı ... AŞ., ... Bankası AŞ, ..., Plaş Plastik Ambalaj San. AŞ ve ... Kombinaları AŞ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

1-Davalı ... Factoring AŞ. temyiz dilekçesi süresi içerisinde temyiz esas defterine kaydı yapılmamış ve temyiz harcı da yatırılmamış olduğundan, anılan davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... Kombinaları AŞ. ve ...'un esasla ilgili temyiz istemlerinin, dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre reddine, vekalet ücreti ile ilgili temyizlerinin ise mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmediklerinden, hükümdeki

vekalet ücreti bu davalılar yönünden kesinleşmiş olduğundan reddi gerekmiştir.

3-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı 3.kişi ve davalı alacaklı ... Bankası AŞ ve Plas Plastik Ambalaj San.AŞ'nin aşağıda yazılı bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

4-Mahkemece verilen 14.07.2009 tarihinde verilen ilk kararda davalılar vekilleri lehine 58.147,70 TL tek vekalet ücretine hükmedilmiş ve bu karar davalı alacaklı ... Bankası AŞ ve Plas Plastik Ambalaj San.AŞ dışındaki diğer davalılar tarafından temyiz edilmediğinden, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiş ve davacı 3.kişi yararına kazanılmış hak oluşturmuştur. 29.06.2011 tarihli ikinci kararda belirtilen 2 davalı dışındaki davalılar lehine aynı ve tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 80.242,70 TL olarak fazla vekalet ücretine hükmedilmesi, davacı 3.kişi yararına oluşmuş usulü kazanılmış hak ilkesini bertaraf ettiğinden usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğine ve davacının haksızlığının anlaşılmış bulunmasına göre haklarında kesin hüküm bulunmayan davalı ... Bankası AŞ ve Plas Plastik Ambalaj San.AŞ vekilleri lehine ayrı ayrı nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, anılan iki davalı tarafından yürütülen takip dosyalarındaki alacak miktarı ile hacizli malların değerinden hangisi az ise, bu takipler sırasında hacizli mal alacak miktarından daha düşük bir bedelle satılmış ve ihale kesinleşmiş ise bu bedel esas alınarak nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Factoring AŞ.nin temyiz dilekçesinin reddine, 2 ve 3 nolu benterde açıklanan nedenlerle ... Kombinaları AŞ.ve ...'un tüm temyiz itirazlarının, davacı 3.kişi ve davalı ... Bankası AŞ ve Plaş Plastik Ambalaj San.AŞ'nin sair temyiz itirazlarının reddine, 4 ve 5 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi ve davalı ... Bankası AŞ. ve Plaş Plastik Ambalaj San. AŞ. temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900.00 TL vekalet ücretinin davalı ... ve ... Komb. AŞ.'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ...'den alınmasına 15.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32198, Karar No: 2014/24856, Tarih: 05.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/32198 E.  ,  2014/24856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... A.Ş gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Dairemize ... A.Ş vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzen- lenmeden gönderildiği anlaşılmakla; ... A.Ş vekilinin 18.8.2014 günlü temyiz ta- lebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderil- mesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47893, Karar No: 2016/8842, Tarih: 29.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47893 E.  ,  2016/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Davacı, 12.07.2006 tarihinde “İstanbul Halkalı Toplu Konut Projesinden “ 550 ada C 3-3 Blok 36 numaralı daireyi davalı ... satın aldığı daireyi 2008 yılı ağustos-eylül aylarında teslim aldığı, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiği, teslimden sonrada daire, site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını, Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2009/164 d.İş. Dosyası ile tespit yaptırdıklarını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak ıslah dilekçesi ile de toplam 21.838,00 TL TL nin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.838,00 TL nin dava ve ıslah tarihleri gözetilerek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; Dava tarihi olan 01.01.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 12.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya bila tarihli belge ile teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde Küçükçekmece 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/164 Değişik İş dosyası ile tespit yaptırdığı dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen bu ayıplar yönünden (mesela projeye aykırı inşa edilen kanalizasyon sistemi ve buna bağlı tıkanma sorunları, Radyatör borularının zemine saplandığı boru çevresinde yalıtımın sağlanamaması gibi ayıplar ile diğer ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin ve diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve ihbar tarihleri de gözönünde bulundurularak ) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden; Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında, karton piyer, mutfakta Tv. anten ve telefon prizini ile balkonda elektrik prizinin bulunmaması, interkom sisteminin yapılmamış olması, daire duvarlarında boya altına saten alçı sıva çekilmemiş olması, sitenin çevre duvarlarının yapılmaması, blok çevresinde ve zemininde bulunan aydınlık ve mazgal demirlerinin antipas boya ile boyanmaması ve paslanmaların başlamış olması, ortak alan peysajı için gerekli otomatik sulama sistemi ve diğer peysaj alt yapısının yetersizliği, ağaçlandırma, bitkilendirme, çimlendirme ve genel çevre düzenlemesinin katologtaki görüntünün çok gerisinde kalması otopaks çizgilerinin bulunmaması, katolagtaki görsellerde yeralan gergi sistem gölgelikler, pergola açık ve kapalı kafeterya, sosyal donatı alanı ve müştemilatın yapılmamış olması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bu eksiklikler, davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu eksikliklerin açık ayıp niteliğinde olmasından ve süresinde ayıp ihbarında bulunulmamasından dolayı bu taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1., ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.03.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Uyuşmazlık; satın alınan dairede ve sitenin ortak alanlarında tespit edilen eksikliklere, 4077 sayılı Yasadaki ayıba karşı tekeffül hükümleri mi? yoksa eksik işe ilişkin Borçlar Kanunu genel hükümlerinin mi uygulanacağı konusundadır.

Eksik iş ve ayıplı iş ayrımının sınırları yasalarımızda açıkça belirlenmediğinden bu boşluk Yargıtay içtihatları ile doldurulmaktadır. Bu ayrımın hukuki sonuçları önemli olup birbirinden farklıdır. Çünkü özel hüküm yerine genel hükme başvurmak muayene ve ihbar süresi geçirilmişse önem arzedecektir. Nitekim ayıplı iş için mutlaka ihbar gerekirken eksik ifa da ihbara gerek kalmadan dava açılabilir. Bazı durumlarda eksik ifa ile ayıplı ifanın ayrımında güçlük yaşanmaktadır. İşte burada bitmemiş yani tamamlanmamış ifa ile ayıplı ifa ayırımını iyi yapmak gerekir. Bu husus doktrinde de tartışmalıdır; ifa etmeme çok kapsamlı bir kavram olup teknik ve gerçek anlamda “gereği gibi ifa etmemeyi” karşılamamaktadır. Borçlanılan edimin niteliklerine uymaması halinde gereği gibi ifa etmeme, kötü ifa veya ayıplı ifa demek mümkündür. (Eren, Fikret, Borçlar Hukuku, Beta Y., sh 1004) Oğuzman’a göre ise borçların ifa edilmemesi, borçların hiç ifa edilmemiş olmasının yanında borçların gereği gibi ifa edilmemiş olmasını da kapsamaktadır. Uygulamaya gelince; tüketici hukuku yönünden de öncelikle ayıplı ifa-eksik iş (ifa) ayrımı yapılmalı, eksik ifa halinde TKHK nun 30. maddesi delaletiyle TBK.m.112vd. (EBK.96) hükümleri uygulanmalıdır. Bu arada belirtilmelidir ki, eksik iş kavramı esasen istisna akdine ait bir terim olmakla birlikte bunun satım akdindeki karşılığı "eksik ifa"dır. Yargıtay uygulamasında eksik iş, sözleşme konusu işin bir kısmının ya da tamamının hiç yapılmamasıdır; yani yapılmayan iştir. Yapılmayan bir işin teslimi sözkonusu olmaz. Ayıplı iş ise, eksik işten farklı olup, esasen yapılan işteki vasıf noksanlığıdır. Ayıba karşı tekeffül borcu konutun fiilen ve tamamen tesliminin gerçekleşmesi ile doğar. Diğer bir anlatımla ifanın hiç yerine getirilmemesi halinde eksik ifadan söz edilir. Bir şeyin teslimini konu alan borçlarda teslimin eksik yapılması yapma borçlarında yapılması gereken şeyin tam olarak yapılmaması eksik ifadır. Bu hususta şu ölçütten yararlanmak gerekir: "Eksikliğin giderilmesi diğer kısımlara dokunmadan, zarar vermeden mümkünse eksiklikten, fakat eksikliğin giderilmesi diğer kısımlara müdahaleyi onlara zarar vermeyi gerektiriyorsa ayıptan bahsedilmesi gerekir. Yazara göre bir duvarın boyanmamış olması kural olarak borcun ifa edilmemesine veya eksik ifaya ilişkin hükümlerin uygulanmasını gerektiren bir eksikliktir. Buna karşılık aynı duvarın önce astar boya ile boyanması gerektiği halde bu boya yapılmadan normal boya ile boyanmışsa artık ayıptan sözedilmelidir." (....... 2011, s.576, no:1449, nakleden Serkan AYAN, 2014/28049 esas sayılı dosyamızdaki hukuki mütalaasından) Örneğin asansörün motorunun takılmaması eksik iş, motorunun bir parçasının takılmaması nedeniyle çalışmayan asansör ayıplı sayılır. Yine bir konutun kararlaştırıldığı halde mutfak dolaplarının takılmaması eksik ifa, bu dolabın mdf yerine kavaktan yapılması ayıplı ifadır. Dolayısıyla ayıplı ifadan söz edebilmek için eserin tamamlanarak teslim edilmesi gerekir

." (....... 2011, s.576, no:1449, nakleden Serkan AYAN, 2014/28049 esas sayılı dosyamızdaki hukuki mütalaasından) Örneğin asansörün motorunun takılmaması eksik iş, motorunun bir parçasının takılmaması nedeniyle çalışmayan asansör ayıplı sayılır. Yine bir konutun kararlaştırıldığı halde mutfak dolaplarının takılmaması eksik ifa, bu dolabın mdf yerine kavaktan yapılması ayıplı ifadır. Dolayısıyla ayıplı ifadan söz edebilmek için eserin tamamlanarak teslim edilmesi gerekir. Eksik ifanın tespiti halinde eksikliğin değeri bulunarak tazminata karar verilmelidir. Ortak alanlardaki eksiklikte ise nispi yönteme göre bulunacak bedele hükmedilir. Taraflar arasındaki işlemin bir tüketici işlemi olması sebebiyle tüketici lehine yorum yapma ilkesinin kabulü gerekir. HGK'nın 20.02.2013 tarih ve 2012/13-751 Esas ve 2013/265 sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılmadığı belirtilen kartonpiyer, elektrik, telefon ve anten prizinin konulmaması, interkom, sisteminin yapılmamış olması, sitenin çevre duvarları ile açık – kapalı kafeterya yapılmamasının daire içi ve site ortak alanındaki eksik ifa olarak kabulü gerekir. Mahkemece eksik ifa kabul edilen kısım yönünden ilk derecesi mahkemesi kararının onanması gerekirken çoğunluğun bu eksiklikleri açık ayıp olarak kabul eden 2. nolu bozmadaki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/7024, Karar No: 2018/4634, Tarih: 16.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7024 E.  ,  2018/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporu ile sanıklar hakkında, "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" ve “2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından mütalaa verildiği, buna karşın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2012 tarih ve 2012/9910 E. sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “ 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilip, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından (ayrıca mütalaa olmamasına rağmen 2008, 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davası ile ilgili olarak da) karar verilmesi gerekirken, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan sahte fatura düzenlemek suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması ve mütalaaya uygun olarak açılan 2011 yılında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulmaması,

2- Dosya kapsamına göre sağır ve dilsiz olan ve 03.04.2013 tarihli duruşmada tercüman aracılığ ile savunması alınan sanık ...'e, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın bir müdafii atanması gerekmesine karşın, müdafii olmadan sanığın savunması tespit edilip, mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dosya kapsamına göre sağır ve dilsiz olan ve 03.04.2013 tarihli duruşmada tercüman aracılığ ile savunması alınan sanık ...'e, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın bir müdafii atanması gerekmesine karşın, müdafii olmadan sanığın savunması tespit edilip, mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

3- Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri ilgili vergi dairesi veya faturaları kullanan şirketler nezdinde araştırılarak dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Kabule göre de; sanıklara 213 sayılı kanunun 359/b-1 ve TCK'nın 43, 62. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu netice cezaların “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “3 yıl 4 ay” hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5641, Karar No: 2020/5764, Tarih: 09.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5641 E.  ,  2020/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, Tehdit

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ile tehdit suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun, mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden eylemine son verdiği ve 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme düzenlemesi de gözetildiğinde mevcut haliyle eylemin aynı Kanunun 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi,

Tehdit suçu yönünden mağdurenin soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun kendisine kemerine takılı olan bıçağı göstererek “buradan çıkacaksın ama sesin çıkmayacak yoksa seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiğini beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun bıçağı eline almadığını, belinde takılı dururken kendisinin gördüğünü ve tehdit ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurun suça sürüklenen çocuğun bıçak göstermek suretiyle tehdit edip etmediği konusunda beyanları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.