muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32512, Karar No: 2018/13369, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32512 E.  ,  2018/13369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacının...dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hariç olmak üzere, 07:00-19:00 saatleri arasında günlük birbuçuk saat ara dinlenmeyle çalıştığı ve bu suretle haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı; kış döneminde ise fazla çalışması bulunmadığı kabul edilmiştir. Günlük çalışma saatlerine yönelik kabulün salt davacı tanıkları beyanlarına dayandığı anlaşılmaktadır. Fakat, davacı tanıklarının da işverene ... dava açmış olmaları sebebiyle husumetleri bulunmakta olup, salt husumetli tanık beyanlarına göre sonuca gidilerek fazla çalışma ücreti alacağının yazılı tutarda hüküm altına alınması yerinde değildir. Bu halde, günlük çalışma saatlerine yönelik her iki taraf tanıklarının asgari düzeyde örtüşen beyanları belirlenmeli ve buna göre fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep yeniden değerlendirilmelidir.

Hafta tatili ücreti alacağı bakımından ise, her iki taraf tanık beyanlarıyla dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde ve özellikle hafta tatili dinlenme hakkının niteliğine göre, toplu olarak kullandırılmasının kanunen geçerli bir kullandırım sayılamayacağı da dikkate alındığında; Mahkemece, kış dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hariç olmak üzere, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının esas alınması isabetli görülmüştür.

Hafta tatili ücreti alacağı bakımından ise, her iki taraf tanık beyanlarıyla dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde ve özellikle hafta tatili dinlenme hakkının niteliğine göre, toplu olarak kullandırılmasının kanunen geçerli bir kullandırım sayılamayacağı da dikkate alındığında; Mahkemece, kış dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hariç olmak üzere, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının esas alınması isabetli görülmüştür.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına yönelik hesaplamaya gelince; davacının dini bayramlar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edilmesi, emsal dava dosyası ile işin niteliği de dikkate alındığında yerindedir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin hesaplanmasında...dönemi (yılın aralık, ocak, şubat ve mart ayları) hesaptan dışlanmış olmasına rağmen, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından...döneminin hesaptan dışlanmaması hatalıdır. Anılan sebeple, kış döneminde ulusal bayram ve genel tatil çalışması bulunmadığı esas alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17826, Karar No: 2017/10082, Tarih: 04.07.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17826 E.  ,  2017/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde;borçlunun borca itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; alacaklının itirazın kaldırılması için sunduğu belgenin İİK'nun 68. maddesinde belirtilen kayıtsız şartsız borç ikrarını ihtiva eden adi senet niteliğinde olduğu, altındaki imzayı açıkça reddetmeyen borçlunun, borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçesi ile icra takibine yaptığı itirazının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesine göre; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.”

Somut olayda; alacaklı tarafından, takip dayanağı herhangi bir belge ibraz edilmeden takibe başlandığı, borçluya çıkartılan ödeme emri ekine de takip dayanağı belgenin eklenmediği, borçlunun, icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinde, borca, ödeme emrine, faiz oranına ve işlemiş faize itiraz ettiği, iş bu itirazın kaldırılması davasında alacaklının dava dilekçesi ekinde icra mahkemesine sunduğu belgenin borçluya tebliği üzerine, borçlunun verdiği cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında, alacaklı tarafından sunulan belge altındaki imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

Bu durumda, alacaklının itirazın kaldırılması için sunduğu belge mücerret borç ikrarını içeren adi senet niteliğinde ise de, takibe dayanak belge ödeme emri ekinde borçluya tebliğ edilmediğinden, borçlunun belgedeki imzasını ikrar etmiş olduğu sonucuna varılamaz.

O halde; mahkemece, borçlunun, takip dayanağı belge altındaki imzaya itirazının haklı olup olmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11638, Karar No: 2016/7060, Tarih: 22.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11638 E.  ,  2016/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 51/1-2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait koyunların katılanın bahçesine girerek zeytin ağaçlarına zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; dosya kapsamında alınan sanık, katılan ve tanık beyanlarına göre olay anında sanığın hayvanların yanında olmadığı ve olaydan sonra olay yerine geldiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mala zarar verme kastının bulunmadığı, ayrıca hayvanların idaresinde gerekli özeni göstermediklerine ilişkin delil de elde edilemediği, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilmeden müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6329, Karar No: 2024/1045, Tarih: 13.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6329 E.  ,  2024/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/241 Esas, 2021/123 Karar

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili

Avukat ...

2....

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeninden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 99 011064 (...), 2000/07009 (i.s.f ...), 2005 08421 (... ...), 2011/37638 (… ...), 2011/09142 (...) tescil numaralı markalarının 29. ve 30. sınıfta tescilli olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, itiraza konu “türkü ...” markası ile müvekkilinin markaları arasında halk tarafından bağlantı kurulması ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin “...” ibareli markasının ülke çapında tanınan bir marka olduğunu, davalı markasının müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, taraf markalarının aynı seri içinde algılanabileceğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 24.11.2014 tarih ve 2014-M-18663 sayılı kararının iptaline, davalı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 ... maddesinin birinci maddesinin (b) bendi anlamında bir tescil engelinin bulunmadığını, taraf markalarının ve emtiasının birbirlerinden farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığından tanınmışlık iddialarının yerinde olmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası şartlarının sağlanmadığı, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasının “TÜRKÜ ...” ibaresinden oluşan bir sözcük markası olduğu, herhangi bir yan unsur içermediği, sözcük öbeği aynı zamanda davalı şahsın ad ve soyadı olduğu, davacı markalarında ... esas unsuru ile birlikte tescil kapsamında bulunan emtia ile ilişkili olduğu için ayırt ediciliği bulunmayan başkaca sözcük unsurları (pastırma, sucuk gibi) veya bu sözcüğün temsil ettiği ... kuşunun kafasının görseli ile kullanıldığı, dava konusu marka kapsamında 18, 24, 25 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler yer alırken, itiraza dayanak markaların kapsamında 05, 19, 21, 29, 30, 31, 32, 35, 40, 43. sınıflara dâhil olan mal ve hizmetler bulunduğu bu durumda 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci maddesinin (b) bendi kapsamında taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 17.05.2023 tarih, 2022/2999 E. ve 2023/3052 K. sayılı kararıyla, usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde, müvekkiline ait ... ibaresinin çatı markasını oluşturduğu ve tanınmış olduğunu, bu ibareyi içeren markaları ile davalı markasının birebir benzediğini, ... kitle tüketici kesimi tarafından ilişkilendirilebileceğini, müvekkili markalarından birisi gibi algılanacağını, sınıfsal açıdan örtüştüklerini, aynı mal/hizmetleri içerdiğini, davalı markasındaki TÜRKÜ ibaresi davalının ismi olmasından kaynaklı olarak ayırt ediciliğinin bulunmaması sebebiyle markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmışlığı uzman bilirkişi heyetince tespit edilmiş olmasına rağmen göz ardı edildiğini, halbuki müvekkilinin 556 sayılı KHK’nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında öngörülen korumadan yararlanması gerektiğini, davalının müvekkilin Türkiye çapında tanınmış ... markasını bilmediğinin düşünülemeyeceğini, bu nedenle davalı başvurusunun kötü niyetli olduğunu belirterek usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının "TÜRKÜ ..." ibareli marka tescil başvurusuna karşı, davacının "..." ibareli markalarını mesnet göstermek suretiyle iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıa ve hukuki sebeplerine dayanarak yapmış olduğu itirazın reddine ilişkin TPMK YİDK'nın 24.11.2014 tarih ve 2014-M-18663 sayılı kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci maddesinin (b) bendi ve dördüncü fıkrası ile 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11680, Karar No: 2018/9561, Tarih: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11680 E.  ,  2018/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan adına sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaları kullandıkları iddiası ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında, atılı suçu kabul etmedikleri, katılan ... ile ortaklıklarının bitmesinden sonra ondan habersiz olarak bastırıldığı iddia olunan sahte faturaları kullanmadıklarını söylemeleri; suça konu faturaların hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen diğer sanıklardan ... tarafından ...’a verildiğinin sabit olması; soruşturma aşamasında sanıkların muhasebe kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu faturaların sanıklar tarafından kullanıldığının tespit edilememiş olması ve dinlenen tanık beyanlarının da sanıkların savunmalarını doğrular nitelikte olması karşısında; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gözetilmeden, sanıklar ... ve ...’ın beraatı yerine isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15765, Karar No: 2009/13729, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15765 E.  ,  2009/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, prim ve idari para cezası tahakkuk ettirilerek, tahsili ile gönderilen ödeme emirlerinin iptali ile borçlu bulunmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı sigortasız işçi çalıştırıldığıdan bahisle davalı Kurum tarafından pirim ve idari para cezası tahakkuk ettirilerek, tahsili için gönderilen ödeme emirlerinin iptali ve borçlu bulunmadığının tespiti istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece pirim ve gecikme zammına yönelik dava tefrik edildikten sonra, idari para cezasının tahsili için gönderilen ödeme emirlerinin iptaline yönelik dava ile ilgili olarak idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, hukuki nitelikçe, Sosyal Sigortalar Kurumuna idari para cezası borcu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir.Davacı hakkında 506 sayılı Yasanın 140.maddesinde (5510 sayılı yasanın 102.maddesinde)öngörülen koşulların oluşması nedeniyle idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezasının anılan maddede belirtilen prosedür çevresinde kesinleştiği, uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, idari para cezasının idari aşamada kesinleşmesinden ve özellikle 6183 sayılı Yasa uyarınca borçluya gönderilen ödeme emrinden sonra " Borçlu olmadığının tesbiti ve ödeme emrinin iptali veya istirdat" şeklinde dava açılması durumunda görevli mahkemenin saptanması noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5502 sayılı Yasanın 34/a maddesinde; Sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası prim gelirleri, idarî para cezaları, gecikme cezaları, gecikme zamları ve katılım payları.kurum gelirleri arasında sayıldığı gibi aynı yasanın 37.maddesinde de Süresi içinde ödenmeyen sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primleri, işsizlik sigortası primleri, idarî para cezaları, gecikme zamları, katılım paylarının Kurum alacağına dönüşeceği ve bu alacakların tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanacağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortsı kanununun 88. maddesinde de Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç, diğer maddelerinin uygulanacağı, Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkili olduğudüzenlenmiştir. Öte yandan, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortsı kanununun 101.maddesine göre de Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

Somut olayda davacı, 6183 sayılı Yasa uyarınca yapılan takibin iptali ile, ödeme emrinde belirtilen miktarda idari para cezası ve gecikme zammı borcu olmadığının tesbitini istediğine göre; uyuşmazlığın belirgin bir biçimde 5510 sayılı Yasanın 88. maddesinden kaynaklandığı açık ve seçiktir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın çözüm yerinin İdari Yargı olmayıp, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/584, Karar No: 2008/463, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/584 E.  ,  2008/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 146 ada 64 parsel ile birlikte aynı vergi kaydı kapsamında kalan 146 ada 11, 12, 13, 14, 15 ve 31 sayılı parseller ile bu parsellere komşu 146 ada 16, 21, 10, 9, 8, 20, 19 ve güneyindeki 57 sayılı parsellere ilişkin kesinleşmelerini gösteren onaylı tutanak suretleri ile mevcut ise dayanakları tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden celbi ile dosyasına konulması,

2- 146 ada 16 sayılı parsele uygulanan 1938 tarih 2372 numaralı vergi kaydının celbi ile dosyasına konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2537, Karar No: 2020/4281, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2537 E.  ,  2020/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, gerekmediği halde suça sürüklenen çocuğa tebliği üzerine suça sürüklenen çocuk tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğin ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, 08/09/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 17/12/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilernin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;