muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21140, Karar No: 2017/3450, Tarih: 30.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21140 E.  ,  2017/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın kullanmış olduğu ... plakalı aracı ile seyir halinde iken dikkatsizlik ve tedbirsizlik neticesinde trafik kazasına neden olduğunu, trafik kazası nedeniyle ceza davasında sair sanık olarak ismi geçen...'nin kullanmakta olduğu... plakalı araca çarpması sonucu meydana geldiğini, trafik kazası ile ilgili ceza davasının ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/853 Esas sayılı dosyasında yürütüldüğünü ve neticede davalı ... hakkında cezai müeyyide uygulandığını, davalı ...'ın kullanmakta olduğu ... plakalı aracın içerisinde yolcu olarak bulunduğunu, davalı ...'ın kullandığı ...plaka sayılı aracın diğer davalı ... Ltd. Şti'ye ait olduğunu, ceza dosyasındaki trafik raporunda davalı ...'ın 8/8 oranında kusurlu olduğunu, meydana gelen kazada sağ dizinde kırıkların meydana geldiğini, yapılan tüm muayeneler sonucunda sağ ayağında 2 cmlik kısalmanın meydana geldiğini, ... Devlet Hastanesi raporuna göre %10 oranında çalışma gücü kaybının olduğunu ve bu özrünün sürekli olduğunun belirtildiğini, trafik kazasından önce rençperlik yapmak suretiyle ekmek parasını kazanarak geçimini sağladığını, ancak bu kazadan sonra dizinin yaralanması ve mevcut 2 cmlik kısalma nedeniyle yürümesinde meydana gelen

aksamalar ve ağrılar nedeniyle ağır bir iş olan rençperlik mesleğini icra edemez hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi olmak üzere toplam 31.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında maddi tazminat talebini 7.474,99 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... Ür. Dep. Taş. Paz. San. Ltd. Şirketi vekili; olay tarihinin 05.12.2003 olduğunu, olay üzerinden 6 yıl geçtikten sonra davanın açıldığını, davada süre aşımı bulunduğunu, yasa uyarınca davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, dava dilekçesinde davalı yan olarak ... Petrol Ofisi Ltd. Şti'nin gösterildiğini, bu davalı yan olarak gösterilen şirket ile kendilerinin tam adı, unvanı ve şirket bilgilerinin örtüşmediğinden husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının bulunduğu aracın şoförünün 5/8 oranında kusurlu bulunduğunu, kazaya karışan diğer şoförün ise 3/8 oranında kusurlu bulunduğunu, raporda da görüleceği üzere asli kusurun davacı tarafın içinde bulunduğu minibüs şoförüne ait olduğunu, müvekkilinin sadece işleten konumunda olduğunu, davacı tarafın kaza sonrasında ... Sigorta A.Ş'den 7.656 TL aldığını belirterek hem usul hem de esas bakımından davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; açılan davayı kabul etmediğini, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davasının kısmen kabulü ile 7.474,99 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, 7.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı .... Petrol Ofisi Ltd. Şti. (... Petrol Ltd.Şti.) hakkında açılan davada zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekili ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA

aşağıda dökümü yazılı 989,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27797, Karar No: 2014/3727, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27797 E.  ,  2014/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

1) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin kapsamına göre 5271 sayılı CMK'nin 290 (1412 sayılı CMUK'un 309) maddesi gereğince sanığın lehine olan hukuk kurallarına aykırılık, sanığın aleyhine hükmün bozulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermeyeceğinden, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan vekilinin temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

2) Olay yerinde bir keşif yapılarak kesilen ağaçların yol çalışması kapsamında mı yoksa farklı bir yerden mi kesildikleri ve kesim zamanlarının tespiti sanığın ifadesinde geçen ağaçları ihale ile satın alan kişi ile zabıt mümzilerinin dinlenilmesi, ayrıca ağaçlardan bir kısmını kestiğini söyleyen Fazlı Çalışır hakkında da dava açılması temin edildikten sonra iki davanın birleştirilmesi ve toplanan delillere göre sanğın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12622, Karar No: 2014/544, Tarih: 16.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12622 E.  ,  2014/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/360-2013/412

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde ;

2-Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun banka hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2012 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Tüm bu açıklamalar kapsamında; anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18778, Karar No: 2015/3246, Tarih: 02.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18778 E.  ,  2015/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sorgun 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/226 Karar no:2014/236

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 02.03.2015 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece davacı (kadın) tarafından açılan dava, davalı (koca)'nın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olacak kusurlu bir davranışı ispatlanamadığından reddedilmiş, hüküm kadın tarafından temyiz edilmiştir. Davacı (kadın)’ın şikayeti üzerine davalı (koca) 05.06.2012 tarihinde Çorum ili Çarşı Polis Merkezi Amirliğinde verdiği ifadesinde " "...Eşim yine bana beni sen başka kadınlarla aldatıyorsun diyerek tartışma ortamı yarattı . Kendisine ben bir hata ettim kabul ediyorum ve senden Özür diliyorum, yuvamızı dağıtmayalım, istersen Çorum ilinden uzaklaşalım, il dışına çıkıp çalışayım ve evimin geçimini temin edeyim...” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Davacı dava dilekçesinde diğer iddiaları yanında davalının kendisini aldattığı vakıasına da dayanmıştır. Davalının bu beyanı güven sarsıcı davranış niteliğinde olup evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olacak kusurlu bir davranıştır. O halde davanın kabulü ile tarafların boşanmasına karar verilecek yerde, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu sebeple hükmün bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2018/4953, Karar No: 2019/681, Tarih: 12.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4953 E.  ,  2019/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nin 82/2-d, 35/2, 29, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünü düzenleyen 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı Kararı uyarınca sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili olarak temyiz inceleme görevi dosyayı daha önce inceleyerek hükmün bozulmasına karar veren Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 12/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15632, Karar No: 2017/12461, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15632 E.  ,  2017/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23720, Karar No: 2013/19315, Tarih: 17.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23720 E.  ,  2013/19315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Katılan ... vekili ile sanık müdafiinin, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan vekilinin temyizi vekalet ücretine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

2005 takvim yılında sahte faturalar kullanılarak katma değer vergisi kaybına sebebiyet verildiğinin tespit olunmasına göre suç tarihinin, kullanılan son fatura tarihine göre, 3065 sayılı KDV Kanunu'nun 5035 sayılı Kanun ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.12.2005 olacağı ve bu tarihte de 5237 sayılı TCK.nun yürürlükle olduğu gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine vekalet ücretine hükmolunmaması yasaya aykırı katılan idare vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, “karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1000 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" denilmek suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve

II- Sanık müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve

üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükle bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi, kullanılan son fatura tarihlerine göre, 3065 sayılı KDV Kanununun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.01.2005 olacağından, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususla aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12791, Karar No: 2011/17052, Tarih: 21.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/12791 E.  ,  2011/17052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 235. maddesi uyarınca şikayetçinin dilekçesinde bildirdiği adresinin tebligata esas alınması gerektiği ve adresteki eksiklik veya değişiklik nedeniyle tebligat yapılamaması halinde adresin araştırılmasına gerek bulunmadığı gibi, mahkeme kaleminden duruşma gün ve saatini öğrenen şikayetçisinin geçerli bir mazereti olmaksızın duruşmaya katılarak davaya müdahale talebinde bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin (REDDİNE), 21.12.2011

gününde oybirliğiyle karar verildi.