muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7865, Karar No: 2022/11107, Tarih: 04.10.2022

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 02.08.2011-30.10.2017 tarihleri arasında ...’da inşaat teknikeri olarak görev yaptığını, davacının ... sözleşmesi ile ilk ücretinin 1.111,00 USD, son ücretinin 1.389,00 USD olarak belirlendiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davalı işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arasında olduğunu, fazla çalışma yapılması durumunda akşam yemeği molası verildiğini, ulusal ... ve genel tatil günlerinde daimi olarak çalışıldığı iddiasını kabul etmediklerini, fazladan çalışma yapmayı gerektirecek çalışmalar olduğu zaman hak edişlerin banka kanalıyla ödendiğini, davacının yıllık izin ... olmadığını, davacıya sehven izin ücreti ödendiğini, sehven ödenen 972,30 USD’nin olası bir hesaplamadan takas ve mahsubunun talep edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı işçinin 02.08.2011-30.10.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, tanık beyanları, davacı işçinin 6 yıldan fazla kıdemi bulunduğu ve inşaat teknisyeni olarak çalıştığı da dikkate alınarak davacı işçinin net 2.500,00 USD, yemek ve barınma yardımlarının eklenmesi suretiyle giydirilmiş brüt giydirilmiş 13.909,65 TL ücret aldığı, fesih bildiriminde projedeki işlerin bitmesi nedeniyle ... sözleşmesinin feshedildiğinin belirtildiği, işçinin yıllık ücretli izin hakkını kullandığına ilişkin ispat yükü davalı işverene ait olup davalı tarafça izin defteri veya eşdeğer bir belge sunulmadığından yıllık izin alacağının kabul edildiği, davacı işçinin fazla çalışma yaptığı, ulusal ... ve genel tatil günlerinde ve hafta tatili günlerinde çalıştığı tanık beyanı ile ispat edilmiş olup her ne kadar davacı tanıklarının davalı Şirkete karşı davası bulunsa da bu hususun tek başına davacı ile tanıklar arasında menfaat birliği bulunduğunu göstermeye yeter olmadığı, dosya kapsamında bu hususta başkaca bilgi veya belge de yer almadığından davacı tanık beyanlarına itibar edildiği ve söz konusu alacakların hüküm altına alındığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının ücrete dair iddiasının piyasa koşullarının ve emsalin çok çok üstünde olduğunu, iddianın esasa aykırı olduğu, ayrıntılı ücret araştırması yapılmadığını ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davacı ücretlerinin tanık beyanları ile tespit edilmesini kabul etmediklerini, tanıkların müvekkili Şirkete karşı dava ikame ettiklerini ve davacı ile menfaat birliği içiresinde olduklarını, İlk Derece Mahkemesince ihbar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının esas, usul ve kanuna aykırı olduğunu, aleyhe kabul anlamına gelmemekle hesaplamaların hatalı olduğunu, dosyada bulunan banka dekontlarıyla sabit olduğu üzere davacıya fazla çalışmasının karşılığının ödendiğini, davacının çıkış işlemleri sırasında kendisine 2.478,75 USD fazla çalışma ödemesi yapıldığını, içtihat gereğince günlük 3 saatten yüksek fazla çalışma yapılması insan beden ve takatine aykırı olduğunu, hesaplamayı aleyhe kabul anlamına gelmemek kaydı ile hafta tatiline denk gelen ulusal ... ve genel tatiller için hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, hesaplamayı aleyhe kabul anlamına gelmemekle 2 haftada bir hafta tatili kullandırılması şeklinde yapılan hesaplamada davacının 2 hafta izin kullandığı zamanlarda ayda 1 hafta tatili için hesaplama yapılması gerekirken 2 hafta tatili için hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, yapılan ücret tespitini aleyhe kabul anlamına gelmemekle birlikte hesaplama yapılırken davacının önceki bilinmeyen dönem ücretinin davacının bilinen son ücretinin asgari ücrete oranlanarak hesaplanması gerektiğini, davacının hak edişinden fazla yıllık izin kullandığını, bu hususun davacının yurda giriş - çıkış kayıtları ile sabit olduğunu, davacı lehine yıllık izin alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ücret bordrosu sunulmadığı, banka hesap hareketlerine göre "maaş+fazla mesai" açıklamasıyla ücret ödemesi yapıldığı, son dönem ödemelerinin 1.850,00 USD olduğu, ücretin elden ödenen avans dışında kalan kısmının bankaya yatırıldığı yönündeki davacı iddiasının tanık anlatımlarıyla doğrulandığı, davacının son aylık ücretinin 2.500,00 USD olduğuna yönelik İlk Derece Mahkemesi kabulünde isabetsizlik görülmediği, davacının yurt dışında çalışmakla birlikte ücretinin ...'de banka hesabına ödendiği hususu bir arada değerlendirildiğinde davacının ücretinin vergi kesintisine tabi olduğu, yıllık izinlerinin kullandırıldığına yönelik olarak işverenlikçe belgelendirme yükümlülüğünün yerine getirilmediği, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil çalışması alacaklarının tespiti bakımından yapılan incelemede; işyerinde çalışma saatlerini gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları ve benzeri yazılı delil sunulmadığı dikkate alındığında çalışmaların tanık anlatımlarıyla ispatının mümkün olduğunu, her ne kadar ücret ödeme dekontlarında "maaş+fazla mesai" açıklamasına yer verilmiş ise de tahakkuk gösteren bordro bulunmadığı ve bankadan yapılan ödemenin temel ücretin bir kısmı olduğu, bir yandan da fazla mesai açıklaması ile yapılan ödemenin fazla çalışmaların varlığını da desteklediği, davalı vekilinin hesaplamaların hatalı yapıldığına yönelik itirazı kapsamında yurda giriş-çıkış kayıtları itibarıyla davacının yurt içinde bulunduğu sürelerin hesaplamadan dışlanmadığı ve genel tatil çalışması hesabında, hafta tatiline denk gelen günlerin dışlanmadığı anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun bu yönlerden kabulü ile resen hesaplama yapılarak yeniden hüküm kurulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda izlenen yönteme ek olarak yurda giriş-çıkış kayıtları da dikkate alınarak fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ile hafta tatili çalışması alacaklarının yeniden hesaplandığı gerekçeisyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ücretinin tespiti ile hüküm altına alınan alacakların ispatı ve kabul edilen fazla çalışma hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ücretinin tespiti ile hüküm altına alınan alacakların ispatı ve kabul edilen fazla çalışma hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

4. Dosya içeriğine göre fazla çalışma alacağının, tanık beyanlarına itibarla davacının ayda iki hafta haftanın 6 günü 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 24 saat; ayda iki hafta ise haftanın 7 günü 08.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile hafta tatili alacağı da talep edildiği gözetilerek haftalık 15,5 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü ile hesaplandığı anlaşılmaktadır.

5. Davacının haftanın 7 günü çalıştığı dönem yönünden kabul edilen çalışma düzeni, ara dinlenme ve hafta tatili alacağı talebi gözetildiğinde davacının haftanın 7 günü 08.00-19.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile toplam 66,5 saat çalıştığı, hafta tatili alacağının ayrıca hesaplandığı gözetilerek (66,5 saat-7,5 saat=59saat) davacının haftalık 45 saati aşan çalışmasının haftalık 14 saat olarak hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde haftalık 15,5 saat üzerinden yapılan hesaplama ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2270, Karar No: 2014/25110, Tarih: 09.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2270 E.  ,  2014/25110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak tayini yerine, uygulama maddesinin seçimlik ceza içerdiğinin kabulüyle sanık hakkında gün karşılığı adli para cezası tayin edilmesi,

2) Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin fıkralarının gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafında yer alan "6 ay adli para cezası" ibaresinin "6 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesi, 2. paragrafında yer alan "Sanık ...'a verilen gün para cezasının suçun işlenmesindeki özelliklere göre, TCK.nın 52. maddesi uyarınca gün karşılığı 20 TL den 3600 TL adli para cezasına çevrilmesine" cümlesinin çıkartılarak yerine " Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere TCK 50/1-a maddesi uyarınca adli

para cezasına çevrilmesine ve TCK 52/2 maddesi gereğince bir günü takdiren 20 TL kabulü ile 6 ay (180 gün) karşılığı olarak toplam 3.600. TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi ile hükmün 2. nolu bendinin 2. paragrafındaki “TCK'nın 52.” ibaresinin "TCK'nın 52/4" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1917, Karar No: 2019/134, Tarih: 14.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1917 E.  ,  2019/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... vekilinin, 11.04.2015 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinin, yalnızca sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu dikkate alındığında; katılan vekilinin açtığı temyiz davasının, adı geçen sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olduğu benimsenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden sanık ... hakkında infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, katılan ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, katılan ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü saat 19.30 sularında katılan ... un marketine müşteri olarak gelen sanık ...'nun, önce 5 bira isteyip sonra dolaptan 6 bira alıp tezgahın üstüne koyması üzerine "Sen benden 5 bira istedin ancak masaya 6 bira koydun" şeklinde konuşan katılan ...'a "Seni ilgilendirmez ben istediğimi alırım" diyerek eğilip çorabının içinden çıkardığı parlak bir cismi montunun cebine koyduğu, bu sırada diğer sanık ...'nun marketin dışında elinde bira kutusuyla içeriyi izlediğini fark eden katılanın sanıkların alkollü hallerinden tedirgin olup sanık ...'ya "Biralardan dolayı borçlarının olmadığını, gerekirse ayrıldığınızda gelip bira parasını verirsiniz, bende zamanında gençliğimde çok alkol aldım, sizler iyi çocuklara benziyorsunuz" dediği, bunun üzerine sanık ...'nun katılanın elini öptükten sonra sanıkların marketten ayrıldıkları, kısa bir müddet sonra markete geri gelen sanık ...'nun elindeki bıçağı katılanın boğazına dayayıp "Lan bizi 6 bira ile mi kandırıcaksın boşalt kasayı" diyerek marketin günlük hasılatının bulunduğu çekmeceyi çekmesi sonucu bozuk paraların yere düştüğü ve bu esnada diğer sanık ...'nun elindeki şişeyle katılan ... un başına vurduğu, ardından sanıkların çekmecedeki 700,00-800,00 TL civarındaki parayı alıp marketten çıkarak dışarıda bekleyen araçla olay yerinden kaçmaya başladıkları, kendine gelen katılanın sanıkların olay yerinden kaçtıkları aracın arkasından av tüfeğiyle ateş ettiği olayda; mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanı ve bu iddiasını doğrulayan olay yeri inceleme tutanağı ve olay yerini gösteren CD kayıtlarına karşın, sanıklar savunmalarına hangi sebeplerle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8481, Karar No: 2010/6808, Tarih: 30.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8481 E.  ,  2010/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine ve davacı-davalı ....,mirasçısı ...., tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 541 parsel sayılı 20.500 m² yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ...., adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve hazine ayrı ayrı tespite itiraz etmiş, ....,satın almaya dayanarak davaya katılmış, yargılama sırasında hazine tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davacı hazinenin davasının reddine, taşınmazın tespit gibi davalılar adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine ve davacı-davalı ... mirasçısı... tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada birden fazla istemle dava açılması halinde mahkemece davaya konu edilen istemlerin tümü yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince dava itiraz yoluyla kadastro tespitine karşı açılan dava niteliğindedir. ... ve hazine ayrı ayrı kadastro tutanağına itiraz etmiş, İhsan Coşkun ise yargılama sırasında davaya katılmıştır.

Hal böyle olunca her bir davacının davası hakkında ayrı ayrı, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında sadece davacı hazinenin davasının reddine dair hüküm kurulmakla yetinilmesi, diğer itiraz edenler ile katılan davacının davasına yönelik olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz, davacı hazine ile ... mirasçısı...'nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6381, Karar No: 2012/12886, Tarih: 08.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/6381 E.  ,  2012/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... Başkanlığınca, işçilerin mazeret olarak bildirdikleri sağlık raporlarının usulsüz olduğu ve keyfiyet arzettiği gerekçesiyle, davacıların hasta olup olmadıklarının ve raporların yerindeliğinin tetkiki yönünde soruşturma yapılması talebi ile ilgili Samsat Kaymakamlığına yazılan 05.05.2009 tarihli yazıya ilişkin, Kaymakamlıkça yapılan işlemlere dair belgelerin ilgili kurumdan getirtilerek, alınacak belgeler eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8337, Karar No: 2023/8287, Tarih: 21.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8337 E.  ,  2023/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... müdafileri, sanık ... müdafileri,

sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma

1.Sanık ... müdafiinin 10.05.2022 tarihinde kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 26.10.2023 havale tarihli 25.10.2023 tarihli dilekçe ile sanık ...'ın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci Esas No : 2022/8337

fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2020/615 Esas, 2021/396 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.