muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28611, Karar No: 2024/9478, Tarih: 04.11.2024

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Sanık aşamalarda, 09.10.2015 tarihli eylemde ele geçen sigaraları satmak, 15.06.2015 tarihli eylemde ele geçen sigaraları ise inşaatta çalışan arkadaşlarına götürmek için aldığını beyan etmiştir.

Ancak;

1.15.06.2015 tarihli eylem yönünden; arama işleminin 'gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma' anlamına geldiği, kolluk görevlilerinin devriye görevi esnasında kaldırımda yaya olarak yürüyen sanığın sırtında bulunan poşet içerisinden toplam 163 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; ilk bakışta sanığın sırtında bulunan poşette kaçak sigara bulunduğunun anlaşılamadığı, gümrük kaçağı sigaraların kolluk görevlilerince poşette yapılan ve arama işlemi olarak değerlendirilen incelemenin ardından ele geçirildiği cihetle; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.01.2022 tarihli ve 2019/19-569 Esas, 2022/10 Karar sayılı karar içeriği doğrultusunda, somut olayda sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, somut olayda yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanığın atılı suça ilişkin inkarı karşısında mahkûmiyetini gerektirir nitelikte dosyada başkaca delil de bulunmadığı, kaldı ki sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suça konu sigaraları inşaatta çalışan arkadaşlarına götürmek için aldığını beyan etmesi ve Dairemiz uygulamalarına göre ele geçirilen sigaraların kişisel kullanım sınırları içinde kalması karşısında, eşyanın ele geçiriliş şekli ve yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine suça konu sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil de elde edilemediği anlaşıldığından, sanığın 15.06.2015 tarihli eylem yönünden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci,

2.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci,

onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Suç tarihi itibarıyla zincirleme suç yönünden en ağır gümrüklenmiş değere konu 09.10.2015 tarihli eylemdeki suça konu eşyaların gümrüklenmiş değerinin hafif değerde olduğu gözetilerek, Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası gereğince doğru olarak yarı oranında indirim yapılmış ise de, gümrüklenmiş değerin pek hafif olduğu belirtilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

4.Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

6.Gerekçeli karar başlığında 09.10.2015 tarihli suç tarihinin yazılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/896, Karar No: 2014/17863, Tarih: 30.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/896 E.  ,  2014/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 09.02.2008 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği, bu ibraz süresinin içinde sanığın 22.02.2008 tarihli dilekçesi ile ibraz için ek süre istemesi üzerine incelemeyi yapan vergi dairesi müdürü tarafından 25.02.2008 tarihinden itibaren 7 günlük ek süre verildiği gözetildiğinde, suç tarihinin 03.03.2008 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına “2008” olarak eksik yazılan suç tarihinin 03.03.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arzettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Bu nedenle, sanığın defter ve belgelerinin bir kısmını kaybettiğine ilişkin savunması karşısında, suçun oluşması yönünden usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, dosya arasında bulunan Vergi Dairesi Müdürü ... tarafından düzenlenmiş olan 27 Haziran 2008 gün ve 37863 numaralı tutanakta 2006-2007 hesap dönemlerine ilişkin defter tasdik bilgilerine rastlanmadığının belirtildiği gözetilerek, öncelikle 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki suçun oluşması için istenen defter ve belgelerin varlığının noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olması gerektiği cihetle, vergi dairesinden sanığın ibraz etmediği iddia edilen defter ve belgelerin ayrıntılı dökümünün çıkartılması istenerek, bu belgelerin varlığının ne suretle anlaşıldığının sorulması, istenen bu defter ve belgelere ilişkin sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunup bulunmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20784, Karar No: 2013/16846, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20784 E.  ,  2013/16846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Katılan ...'nın cep telefonunu geçici olarak alan teyzesinin oğlu ...'ın bahsi geçen telefonu evinde bulundurduğu esnada, arkadaşı olan sanık ...'un eve gelip telefonu görerek kısa süre kullanıp iade etmek üzere teslim alarak bir daha geri getirmemesi şeklinde gelişen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarihli, 2011/15-440 E, 2012/229 K sayılı ilamında belirtildiği gibi, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile arkadaşı ... arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sanığa verilen ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10169, Karar No: 2021/202, Tarih: 20.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/10169 E.  ,  2021/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili tarafından dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 18/11/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4167, Karar No: 2012/5393, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4167 E.  ,  2012/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2002, 2003 ve 2004 yıllarında işlenen suçlar için ayrı ayrı; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası

2- 765 sayılı TCK'nun 71. maddesi uyarınca cezaların içtiması ile sonuç olarak 6 yıl 12 ay hapis cezası

1-Katılan vekilinin sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasına ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyanın incelenmesinden sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; bu suçtan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüş olup, temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin konusu olmayan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Ceza süresi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi ile azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına, sübutun bulunmadığına ve zamanaşımının gerçekleştiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanığın 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizinin incelenmesinde;

3- Sanığın 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8298, Karar No: 2012/27632, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8298 E.  ,  2012/27632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal ... genel tatil ücreti, yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ... sözleşmesinin fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiğini beyanla bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, ... sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle işverence haklı sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ... sözleşmesinin fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücretlerinn ödenmemesi sebebiyle davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davalı vekilinin 25.04.2011 tarihli delil listesinde yemin deliline dayanmış olması ve bilirkişi raporu ve ıslah talebine karşı beyanlar içeren 17.02.2012 tarihli dilekçesinde ise davacının tüm yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığına dair yemin teklifinde bulunmasına karşın Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225. ve devamı maddeleri gereğince yemin usulü izlenmeksizin yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması isabetsizdir.

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6695, Karar No: 2019/6907, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6695 E.  ,  2019/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan mahallince zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm açısından yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm açısından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1265, Karar No: 2013/6850, Tarih: 13.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1265 E.  ,  2013/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasar meydana geldiğini ve hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kusuru kabul etmediğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüyle davalının bilirkişi raporuyla belirlenen kusur oranına isabet eden 6.702,44 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesine (6102 Sayılı TTK'nun 1472/1.md.) göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Olaya ilişkin olarak düzenlenen 05.1.2011 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağında, davacıya kaskolu araç sürücüsünün beyanına göre dava dışı bir araç sürücüsüyle tartışırken sağ şeritte durduğunda davalı tarafa ait aracın (30 metre fren iziyle) sigortalı araca arkadan çarptığı ve davalı araç sürücüsünün asli kusurlu bulunduğu belirtilmiştir. Kaskolu araç sürücüsü ... hazırlıktaki 06.1.2011 tarihli ifadelerinde bu yönde beyanda bulunmuş, davalı araç sürücüsü ..., hazırlık ifadesinde, sağ şeritteki (sigortalı)

aracın hızlı bir şekilde geriye gelirken kazanın meydana geldiğini, sonra bu aracın ileriye doğru gittiğini, kendi aracına çarpan bu aracın olay yerinden ayrıldığını belirtmiştir. Olaya ilişkin tarafsız görgü tanığı olduğu anlaşılan ... 06.1.2011 tarihli karakol ifadesinde olay esnasında evinin balkonunda iken sigortalı aracı yolun sağ şeridinde dörtlü ikaz lambaları yanık vaziyette geri geri gelirken gördüğünü, 10-15 metre kadar bu aracın geri gittiğini, bu sırada aynı şeritten gelen davalı tarafa ait aracın sigortalı araca arkadan çarptığını ifade etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 17.9.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda özet olarak, davacıya sigortalı aracın üç şeritli bölünmüş yolda geri geri giderken meydana gelen kazada bu araç sürücüsünün 6/8 oranında, davalı taraf sürücüsünün ise 2/8 oranında kusurlu bulundukları belirtilmiştir.

Mahkemece kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında kusur oranları yönünden meydana gelen çelişkiler giderilmiş değildir.

Mahkemece kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında kusur oranları yönünden meydana gelen çelişkiler giderilmiş değildir.

O halde, mahkemece, gerektiğinde olay yerinde keşif yapılarak olayın tarafsız görgü tanığı olduğu anlaşılan ...'ın evinin balkonundan olay yerinin görülüp görülmediği hususu da tespit edilip, keşif mahallinde dinlenmesi, mümkün olduğu takdirde kaza tespit tutanağını düzenleyen tutanak mümziilerinin de keşifte dinlendikten sonra, dosyanın Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak yeni bir uzman bilirkişi kuruluna tevdii edilerek, kaza tespit tutanağı, yol durumu, oluş şekli, saati, tanık ifadeleri, mevcut bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte irdelenmek suretiyle, sürücülerin kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve kusur yönünden meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi için ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.