muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3476, Karar No: 2015/13272, Tarih: 11.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3476 E.  ,  2015/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki 3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte ipotekli taşınırı alacağa mahsuben satın alan ihale alıcısının, % 18 oranında alınan KDV nin % 1 oranında uygulanması ve fazla yatırılan kısmın iadesine yönelik talebi üzerine, İcra dairesince .... Kararının KDV oranına ilişkin kararnamenin 1. nılu cetvelinin 9. bendinde belirtilen araç sınıfına girmediğinden taleplerinin reddine karar verilmiş olup, şikayetçi tarafından icra mahkemesine başvurulurak icra dairesi işleminin iptalinin istendiği, mahkemece vergiler yönünden yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine, karar verildiği anlaşılmıştır.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda ....'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı İcra Müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığı, şikayet yoluyla, İcra Mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin icra mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayeti inceleme istemin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : 3. kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12753, Karar No: 2018/10542, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12753 E.  ,  2018/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı; davalıya ait işyerinde 05/12/2009 - 11/02/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini evlilik yapması üzerine haklı nedenle feshettiğini, işçilik tazminat ve ücretlerinin kendisine ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacakları konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık anlatımlarına göre çalışma süresinin sabah 08:00, akşam 20.00 arası 12 saat, 1,5 saat ara dinlenme sürenin düşümü ile günlük 10,5 saat olduğu tespitiyle hesaplamalar yapılmış ise de, davacı dava dilekçesinde; yazın 11,5 saat, kışın ise 10 saat günlük çalışması olduğunu ileri sürerek talepte bulunmuştur. Buna göre, belirlenen fazla çalışma süresinin davacının talebinin üzerinde olduğu anlaşıldığından, Mahkemece tanıklar yeniden dinlenmek suretiyle yaz ve kış ayrımı yapılarak günlük çalışma sürelerinin tespiti suretiyle sonuca gidilmesi için, bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15874, Karar No: 2018/3686, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15874 E.  ,  2018/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Atılı suçun oluşumu için aciz belgesinin alınması zorunlu olmayıp, alacaklının alacağını alamadığını ispatlaması halinde de suçun oluşması mümkün ise de; somut olayda alacaklının icra takibi sırasında süresi içerisinde şikayete konu araç ve taşınmazın satışını istememesi nedeniyle haciz şerhinin kalkmasını müteakip satışların yapıldığı dikkate alındığında, alacaklının alacağını alamadığını ispatlayamadığının kabulünün gerekmesi karşısında; unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde belirtilen nedenlerle düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.02.2015 yerine 16.04.2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8121, Karar No: 2010/6193, Tarih: 27.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8121 E.  ,  2010/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ... 16.9.2009 tarihli dilekçesinde davalı olarak tarafı bulunduğu Terme Kadastro Mahkemesinin 16.3.2001 tarih 1999/50-2001/83 E.K. sayılı kesinleşmiş dava dosyasında mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kıyı kenar çizgisinin Samsun İdare Mahkemesinin 8.6.2000 tarih 1999/955-2000/440 sayılı ilamı ile iptal edildiğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, dava konusu 113 ada 15 parsel sayılı taşınmazın Harita Mühendisi ... Şişman tarafından düzenlenen 16.3.2009 tarihli rapor ve eki krokide (A) harfiyle gösterilen 39.28 m2 yüzölçümündeki bölümün 3402 sayılı Kanunun 16. maddesi hükmüne göre tespit dışı bırakılmasına, (B) harfiyle gösterilen 344.40 m2 yüzölçümündeki bölümün ise son parsel numarası verilerek kumluk vasfıyla davalı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın yargılamanın yenilenmesi talebi reddedilerek taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen bölümün ise kumluk vasfı ile hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dava HUMK'un 445/10. maddesi hükmüne dayanan yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Bilindiği gibi olağanüstü kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi nedenleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445.maddesinde sınırlı bir biçimde açıklanmıştır.

Buna göre tarafları, sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde, yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilir. Somut olay incelendiğinde hazine ile iade-i muhakeme isteyenler arasında kıyı kenar çizgisinin de tartışıldığı dava sonucunda taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiştir. Taşınmazın tespit dışı bırakılmasına esas olan kıyı kenar çizgisi, bilahere Samsun İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı üzerine idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi 12.8.2004 tarihinde onaylanmıştır. Samsun İdare Mahkemesinin bu kararı taşınmazın tesciliyle ilgili olmayıp, kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkindir. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında olayda HUMK'un 445/10.maddesi koşullarının varlığından söz edilemez. Bu nedenle iade-i muhakeme talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan 82,80 TL temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacı ...'dan alınmasına,

Davalı hazinenin temyiz itirazlarına gelince: Mahkemece yargılamanın yenilemesi talebinin reddedilmesine rağmen kıyı kenar çizgisi hakkında yeniden hüküm tesisi isabetsiz olup, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme hükmünün BOZULMASINA, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9263, Karar No: 2013/12906, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9263 E.  ,  2013/12906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ve davalılardan ... vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmenin feshinin haksız olduğundan bahisle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; İlköğretim okulu bahçesinde bulunan halı sahayı 03.11.2010 tarihinden itibaren bir yıl süre ile kiraladıklarını, kira süresi henüz dolmamışken davalı kaymakamlıkça kiralananın tahliyesinin istenildiğini, bu istek doğrultusunda tahliye ve yıkım işlerinin de davalı ... tarafından yerine getirildiğini, sözleşmenin haksız ve tek yanlı olarak feshi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi kayıplar yaşadığını belirterek 25.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar husumet itirazında bulunmuşlar ve davanın reddini istemişlerdir. Mahkemenin, husumetin il özel idaresine yöneltilmesi gerektiğine ilişkin ara kararı doğrultusunda davacı tarafından il özel idaresi davaya dahil edilmiş, yapılan yargılama sonunda mahkemece il özel idaresi ve belediyeye yönelik davanın reddine, ... Kaymakamlığına yönelik dava hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin davalı ... ve İl Özel İdaresi hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 03.11.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme, kiracı konumunda olan davacı ile kiralayan konumunda olan okul aile birliği arasında imzalanmıştır. Okul aile birlikleri 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 16.maddesine göre çıkarılan Milli Eğitim Bakanlığı Okul Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuş

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 03.11.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme, kiracı konumunda olan davacı ile kiralayan konumunda olan okul aile birliği arasında imzalanmıştır. Okul aile birlikleri 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 16.maddesine göre çıkarılan Milli Eğitim Bakanlığı Okul Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuş

birlikler olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Buna karşın Yönetmeliğin 20.maddesi ile okul aile birliğine kantin ve benzeri yerleri bizzat veya kiralama usulü ile işletme yetkisi verilmiştir. Bu kapsamda okul aile birliklerinin özel hukuk alanında hukuki işlem (kira sözleşmesi) yapma yetkisinin varlığı kabul edilmelidir. Uyuşmazlık okul aile birliğinin tarafı olduğu kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağına ilişkin olduğuna göre davada birliğin husumet ehliyeti olduğunun kabulü gerekir. Bu bağlamda okul aile birliğine yöneltilmesi gereken davanın ... ve İl Özel İdaresine yöneltilmesi doğru değildir. Ne var ki, 6100 sayılı HMK’nun 119/1. maddesi uyarınca dava dilekçesinde gösterilmesi zorunlu olan tarafların ad ve adreslerinin bildirilmesinde yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Somut olaya bu açıdan bakıldığında; davacının okul aile birliğinin Kaymakamlığa bağlı olduğunu düşünerek ...’nı ve bilahare de İl özel İdaresini hasım olarak göstermekteki amacı ilgili kamu tüzel kişiliğini dava etmektir. Davacı davasını yanlış kuruluşa yöneltmekle hasımda değil temsilcide yanılmıştır. Bu durumda mahkemece dava reddedilmeyip, davacıya davayı gerçek hasma yöneltip, dava dilekçesinin tebliği için mehil verilmesi gerekir. Bu yapılmaksızın davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı kaymakamlık vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990.- TL vekalet ücretinin davalı kaymakamlıktan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12758, Karar No: 2017/2803, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12758 E.  ,  2017/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4573, Karar No: 2012/6706, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4573 E.  ,  2012/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmaz üzerinde diğer münferit meyveli ve meyvesiz ağaçlarla fidanlar dışında ağırlıklı olarak 10-20 yaşlarında 91 adet ayva ağacı bulunduğu anlaşılmakta olup kamulaştırılan alan ve üzerindeki ayva ve ceviz ağacı sayısı gözetildiğinde kapama ayva ve kapama ceviz bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir. Saptanan bu durum karşısında dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan verim çağındaki ceviz ve ayva ağaçlarının cins ve yaşına göre kaplayacakları alan gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak belirlenip bu alanların kapama ayva ve kapama ceviz bahçesi kabul edilip yine ayva ve cevizin değerlendirme yılı (2010) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre getireceği net gelirinin %5

2012/4573-6706

oranında kapital faiz oranı da uygulanmak suretiyle hesaplanması ve kamulaştırma bedelinin saptanması, bu şekilde yapılacak değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama ayva ve kapama ceviz bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalmaktadır. Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-5875 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmazın 5111,55 m2'lik kesimi kamulaştırılmış olup artan 763,45 m2'lik bölümün niteliği, yüzölçümü, konumu, kullanım amacı ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırma nedeniyle %30 oranında değer kaybı olacağı düşünülmeden mahkemece resen yapılan hesaplama sonucu değer kaybı verilmemesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.