muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9497, Karar No: 2009/13166, Tarih: 19.10.2009

507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesinde “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde çıkarılmak zorunda” olduğu bildirilmiş İlgili Yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının l.l.l983-28.8.1984, 14.9.1993- 15.3.1995 tarihleri arasında vergi, 27.10.1982- 20.12.2002 tarihleri arasında Şöförler odası, 3.10.2000- 12.8.2005 tarihleri arasında Esnaf Sicil kaydının bulunduğu 8.8.1983 tarihli bildirge üzerine 1.1.1983 tarihi itibariyle vergi kaydı esas alınarak 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği, davalı Kurumun 10.3.1988 tarihli yazısı ile davacıya vergi kaydının son bulması nedeniyle sigortalılığının 28.8.1984 tarihi itibariyle sona erdirildiğinin bildirildiği, davacının 11.11.1988 tarihinden sonra prim ödemeye başladığı, yine vergi kaydı esas alınarak 14.9.1993 tarihinde tescil, 15.3.1995 tarihinde terkin edildiği, oda ve sicil kaydının bir arada bulunduğu 3.10.2000- 20.12.2002 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, davacının 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununun Geçici 3/4. maddesinden yararlanarak 20.12.2002 tarihinden sonra da sigortalılığını devam ettirdiği ve 5458 sayılı Yasa'dan istifade ederek prim borçlarını ödediği, 20.5.1996- 30.11.1997 tarihleri arasında 551 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu, 600 gün askerlik borçlanması yaptığı 28.11.2006 tarihli prim ekstresinde ise davacı iddiası gibi 1.1.1983- 28.8.1984, 22.3.1985- 19.5.1996, 1.12.1997 ve devamı şeklinde sigortalı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Oda ve Sicil kaydının birarada bulunması halinde sigortalı olunabileceğine ilişkin değişiklik 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe girmiş olup önceki sigortalılar aleyhine uygulanamayacağından davacının vergi kaydının sona erdiği 28.8.1984 tarihinde geçerli bir oda kaydı bulunduğundan 28.8.1984 tarihinden itibaren oda kaydına göre 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığı devam edecektir. Kurumun davacıyı 1988 yılına kadar sigortalı sayıp 1988 yılında sonradan geriye doğru 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren yasa hükmünü sigortalı aleyhine uygulayıp davacının sigortalılığını iptal etmesi hatalıdır.

Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun araştırmaya yönelik bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1450, Karar No: 2018/4800, Tarih: 07.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1450 E.  ,  2018/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/05/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar ..., ..., ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 21/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 18/08/2016'da tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 05/09/2016'da kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2335, Karar No: 2011/3880, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2335 E.  ,  2011/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalıların malik/sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı oldukları araç ile çarpışması sonucu hasarlandığını belirterek, ıslâh ile arttırılmış toplam 2.800.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan (sigorta şirketi dava tarihinden işleyecek faizden ve poliçe limitinden sorumlu olarak) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunup, kazaya karışan tankerin, yüklenici ...Altınpark İşletmeleri Ltd. Şti. tarafından kiralandığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, sigortalının kusuru oranında ve poliçe limitinden sorumlu olduklarını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... aleyhindeki davanın, olayda kusuru bulunmadığından reddine, davalılar ... ve .. Sigorta A.Ş.

hakkındaki davanın kabulü ile, 2.800.00 TL’nın, 21.08.2008 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’dan, davalı ... şirketinden ise 1.000.00 TL’nın dava tarihinden, bakiye 1.800.00 TL’nın 16.11.2009 ıslâh tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ...’nın, kendi görev alanı içindeki yeşil alanlar ve benzeri yerlerin sulanması işini, 26.03.2008 tarihli sözleşmeyle dava dışı ...Ankara Altınpark İşletmeleri Ltd.Şti.’ne, bu şirketin de alt taşeron Yağmur Peyzaj İnş. Proje Tic. Ltd. Şti.’ne bıraktığı, sözleşmenin 22. maddesinde, işin yürütülmesi sırasında gereken tüm tedbirlerin yüklenici tarafından alınacağının ve trafik kazaları da dahil olmak üzere çeşitli nedenlerle doğabilecek tüm zararlardan yüklenici şirketin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davalılardan ... adına trafiğe kayıtlı tankerin 21.08.2008 günü saat 20.40 sıralarında yolun sol şeridinde orta refüjde sulama yaparken kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı ...'nın işleten sıfatının bulunup bulunmadığı, dolayısıyla, hasardan müteselsilen sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasındadır.

Uyuşmazlık, davalı ...'nın işleten sıfatının bulunup bulunmadığı, dolayısıyla, hasardan müteselsilen sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasındadır.

2918 sayılı KTK.’nun 85. maddesinde, "motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar" hükmü getirilmiştir.

Kural olarak, bir kamu kurumunun kendi görev alanı içindeki bir kamu hizmetinin yürütülmesini, tabi bulunduğu mevzuatın verdiği yetkiye dayanarak başkasına (yükleniciye) sözleşmeyle devretmesi ve aralarındaki sözleşmede, işin yürütülmesi sırasında üçüncü kişilere verilebilecek zararlardan yüklenicinin sorumlu olacağının kararlaştırılması durumunda, işi devreden kamu kurumunun, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümleri anlamında "işleten" sıfatı ve dolayısıyla oluşan zarardan bir sorumluluğu bulunmayacak; sorumluluk, devre ilişkin sözleşme hükümleri çerçevesinde, bütünüyle işi yüklenene ait olacaktır. Ne var ki, işin yürütülmesinin devredilmesine ve doğabilecek zararlardan yüklenicinin sorumlu olacağının sözleşmede belirtilmesine rağmen, ilgili kamu kurumu, sorumluluğa ilişkin bu devri ortadan kaldıracak ve bunu işi yüklenenle birlikte üstlendiğini gösterecek tutum ve davranışlarda bulunduğu takdirde, artık kendi sorumluluğunun mevcut olmadığını ileri süremez. Böyle bir savunmanın, M.K.'nun 2. maddesindeki hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırı olacağı açıktır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olaya bakıldığında, sözleşmenin 22. maddesi hükmü kendi iç ilişkilerini düzenlemekte olup, zarar gören 3. kişi konumundaki davacıyı bağlamayacağı, aynı sözleşmenin 19. maddesi hükmü uyarınca, davalı ...’nın işin yapımı sırasında dava dışı yüklenici şirketi denetleme, kontrol, gözetim yetkisinin bulunduğu, işin başından sonuna kadar salt yüklenicinin kontrolüne bırakılmadığı, davalı işverenin kontrol ve sorumluluğunun da devam ettiği anlaşıldığından, aracın verdiği zarardan Belediyenin müteselsilen sorumlu olduğu sonucuna varılmalıdır.

Bu durumda mahkemece, davalı ...’nın hasardan sorumlu bulunduğu kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Davalı ... hakkında reddedilen kısım bulunmadığı halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16590, Karar No: 2023/4511, Tarih: 18.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16590 E.  ,  2023/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1211 E., 2021/1065 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği verilen hapis cezasının miktarı nazara alınarak reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/1211 Esas, 2021/1065 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilip, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi gereğince takdiri indirimin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi gereğince takdiri indirimin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyiz dışı sanık ...'ye ait ikamette uyuşturucu madde satıldığına ilişkin alınan istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takipte, 24.11.2020 tarihinde saat 20.30 sıralarında hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Suriye uyruklu tanık...'in ihbara konu adresteki ikametin önüne gelip beklemeye başladığı, ikametten çıkan sanık ...'un tanığın yanına geldiği, bir süre konuştuktan sonra tanığın cebinden çıkardığı bir şeyi sanığa

verdiği, sanığın da üzerinden çıkardığı bir cismi tanığa verdiğinin kolluk görevlilerince görüldüğü, bir müddet takip edilen tanık...'in yakalandıktan sonra üzerindeki net 0,4 gr olan sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 4en- PINACA etken maddesini içeren toz maddeyi rızaen teslim ettiği, akabinde usulüne uygun şekilde alınmış yazılı arama emrine istinaden sanığın bulunduğu adreste arama için gelindiği, kapının açılmaması üzerine zor kullanılarak ikamete girildiği, ikametin ikinci katında sanık ve temyiz dışı sanık Cumaali'nin tuvalete bir şeyler attıklarının görüldüğü, gerekli tertibat alınıktan sonra yapılan aramada, ikametin yatak odasındaki plastik leğen ve tabak içinde, merdiven boşluğunda ve bahçedeki odunluk üzerinde olmak üzere 3 farklı yerinde toplamda 92,9 gr sentetik kannabinoid ile uyuşturucu madde paketlenmesinde kullanılan metal kaşık, iki adet elek ve kırık vaziyetteki plastik leğende sentetik kannabinoid kırıntılarının ele geçirildiği, sanığın mahkemedeki savunmasında tanık...'e uyuşturucu madde sattığına yönelik ikrarı, ikametten ele geçen sentetik kannabinoidleri kullanmak için bulundurduğuna yönelik tevilli ikrarı, fiziki takip tutanağı, tutanak mümzi tanığın anlatımı ve tanık...'in müdafii huzurunda kollukta alınan beyanında kendisinden ele geçen uyuşturucu maddeyi sanıktan 20 TL para karşılığı satın aldığına ilişkin anlatımı ile teşhisi ve yapılan ihbar ve fiziki takip sonucu soruşturmanın başladığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayarak, uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle hakkında tekerrür hükümlerin uygulanmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan 5271 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı uygulama yapılması sonuca etkili etkili görülmediğinden eleştirilip, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan 5271 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı uygulama yapılması sonuca etkili etkili görülmediğinden eleştirilip, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/1211 Esas, 2021/1065 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3694, Karar No: 2024/5775, Tarih: 04.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3694 E.  ,  2024/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

DAVACI/BORÇLU : ...

DAVALI/İHALE ALICISI : ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 15.02.2024 tarih ve 2024/13 E. - 2024/ 542 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 15.02.2024 tarih ve 2024/13 E. - 2024/ 542 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bakırköy 7. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.11.2023 tarih ve 2023/545 E. - 2023/691 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “% 10’u ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.