muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29533, Karar No: 2018/1576, Tarih: 05.02.2018

Davalı .... Lojistik ve Liman Hiz. Ltd. Şti. vekili,...A.Ş. ile müvekkili şirketin 1976 yılından beri aynı yerde ve aynı iş konusunda çalıştığını, 01/01/2013 tarihinde gemi yükleme ve boşaltma işlerinin yapımına ilişkin yeni bir sözleşme imzalandığını, 13/08/2013 keşide tarihli ve 39515 yevmiye numaralı ihtarname ile 01/09/2013 tarihi itibariyle bu sözleşmenin davalı şirketçe tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin haksız ve dayanaksız fesih nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, tüm bunlara rağmen müvekkili şirketin faaliyetine halen devam etmekte olduğunu, müvekkili şirketin halen faaliyette olmasına rağmen davacının bütün hak ve alacaklarını alarak kendi isteği ile işten ayrıldığını, müvekkili şirket çalışanlarının aldıkları gerçek ücretler üzerinden sigortalı olduklarını, davacının da müvekkili şirkette çalıştığı dönemde asgari ücret üzerinden maaş aldığını, SGK kayıtları ile banka kayıtları incelendiğinde bu durumun ortaya çıkacağını, bu nedenle işçinin ücret miktarı hususunda maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, kaldı ki 2004-2013 yılları arasında çalıştığını iddia eden davacının 9 yıl boyunca fazla çalışma ücreti almadan çalışmayı kabul etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, davacının müvekkili şirkette çalıştığı dönemlere ilişkin tüm ücretli izinlerini kullandığını, uzun yıllardır çalışan davacının hiç yıllık izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bütün hak ve alacaklarını alarak kendi isteği ile işten ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah (talep arttırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep arttırımı) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin bendlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine;

"2-Davacının davalılar aleyhine açmış olduğu ihbar tazminatı davasının ıslah (talep arttırım) dilekçesi de nazara alınarak KABULÜNE; 7.028,02 TL net ihbar tazminatının 1.000,00 TL'lik kısmının 21/02/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 20/08/2014 ıslah (talep arttırım) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacının davalılar aleyhine açmış olduğu fazla çalışma ücreti davasının ıslah (talep arttırım) dilekçesi de nazara alınarak KABULÜNE; 40.729,00 TL net fazla çalışma alacağının 5.000,00 TL'lik kısmının 21/02/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 20/08/2014 ıslah (talep arttırım) tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacının davalılar aleyhine açmış olduğu genel tatil ücreti davasının ıslah (talep arttırım) dilekçesi de nazara alınarak KABULÜNE; 1.600,00 TL net genel tatil alacağının 500,00 TL'lik kısmının 21/02/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 20/08/2014 ıslah (talep arttırım) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacının davalılar aleyhine açmış olduğu yıllık izin ücreti davasının ıslah (talep arttırım) dilekçesi de nazara alınarak KABULÜNE; 13.177,12 TL net yıllık izin alacağının 500,00 TL'lik kısmının 21/02/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 20/08/2014 ıslah (talep arttırım) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacının davalılar aleyhine açmış olduğu ücret alacağı davasının ıslah (talep arttırım) dilekçesi de nazara alınarak KABULÜNE; 3.000,00 TL net ücret alacağının 500,00 TL'lik kısmının 21/02/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 20/08/2014 ıslah (talep arttırım) tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," bendlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15589, Karar No: 2021/16553, Tarih: 12.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15589 E.  ,  2021/16553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Konut Dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Davanı reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2017 tarih, 2016/238 esas sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 116/1-4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanığın bu kararı istinaf etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin 13.07.2017 tarih, 2017/1287 esas sayılı kararı ile tutuksuz sanık ...'ın usulüne uygun yapılan çağrıya rağmen duruşmaya gelmediği ve yasal bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla 5271 Sayılı CMK'nın 281. maddesi uyarınca davanın reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin kararın duruşmaya gelmeme mazereti araştırılmadan verildiği, hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu, bu sebeple hükmün temyizi kabil olduğu ve hukuki menfaati bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

20.07.2017 tarihinde kabul edilen 7035 sayılı Kanunun’un 16. maddesi ile CMK’nın 281. maddesinin 1. fıkrasının “tutuksuz sanığa yapılacak çağrı kağıdında kendi başvurusu üzerine açılacak davanın duruşmasına gelmediğinde davanın reddedileceği ayrıca bildirilir “ şeklindeki ikinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır. Böylelikle sadece sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulan hallerde, tutuksuz sanığın bölge adliye mahkemesi ceza dairesinde yapılacak duruşmaya katılamaması üzerine istinaf isteminin reddine karar verileceğine ilişkin emredici hüküm, ceza muhakemesinde geçerli olan maddi gerçeğe ulaşma amacı ve resen araştırma ilkesi dikkate alınarak yürürlükten kaldırılmış olması karşısında istinaf başvurusunda bulunan tutuksuz sanığa duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı ile birlikte davanın yeniden görülmesine ilişkin kararın da tebliği ile istinaf incelemesinin yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7890, Karar No: 2009/3138, Tarih: 04.03.2009

**8. Ceza Dairesi         2007/7890 E.  ,  2009/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık değerlendirme dışı bırakılarak, sadece sanığın geçmişi, yaşamı ve suç işlemeye devam etmesine dayanılarak yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin ve failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar karar yerinde tartışılmadan yetersiz gerekçeyle aynı Yasanın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 4.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1409, Karar No: 2015/8844, Tarih: 18.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1409 E.  ,  2015/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, davalı alacaklı idarenin 6183 sayılı Kanun uyarınca aleyhinde icra takibi yaptığı dava dışı vergi müvekellefi ...'e ait aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı olduğunu, aracın çalınması nedeniyle kasko bedelinin öncelikle rehin alacaklısı olan dava dışı bankaya, kalan kısmın ise davalı vergi dairesine 30.12.2008'de ödendiğini, dava dışı borçlunun müvekkili şirkette başka bir alacağının kalmadığını, müvekkiline davalı idarece gönderilen 05.08.2008 tarihli haciz bildirgesine 7 gün içinde itiraz edilemediğini, bu nedenle 6183 sayılı Kanunun 79.maddesi uyarınca bu menfi tespit davasının açıldığını ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı idare vekili, vergi alacağının rüçhanlı alacaklardan olduğunu, vergi dairesince 14.09.2007 tarihinde araç üzerine haciz şerhi konularak üstün bir hak sağlandığını davacıya gönderilen haciz bildirgesine süresinde itiraz edilmediğini kasko bedelinin rehinli alacaklarla birlikte garameten tahsili yoluna gidilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı şirkete sigortalı iken çalınan araç malikinin vergi borcundan dolayı, davacı 3.kişi şirkete gönderilen haciz bildirgesi gönderildiği, davacı tarafından itiraz edilmediğinden 1 yıllık süre içinde bu davanın açıldığı, davacı tarafından temin edilen sgorta poliçesinin teminat limitinin 34.700 TL olduğu, sigortalı aracın

çalınması nedeniyle rizikonun gerçekleşmesi sonucu davacı tarafından rehin alacaklısı bankaya 27.10.2008 tarihinde 18.700,00 TL, vergi dairesine 9.300,00 TL olmak üzere toplam 28.000 TL ödeme yapıldığı, aracın çalındığı tarih itibariyle değerinin 28.000 TL olduğunun bilirkişi tarafından tespit edildiği, davacı tarafından yapılan ödemeler sonucu davacı 3.kişinin dava dışı vergi borçlusuna borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, 6183 sayılı Kanununun 79.maddesine dayalı olarak açılan menfi tespit davasına ilişkindir. Davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bununla birlikte 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 168/2.maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bu yön gözden kaçırılarak nisbi avukatlık ücreti takdir edilmesi bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi göndermesiyle HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4.bendindeki "..2.792,62 TL nisbi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "..1.320,00 L maktu" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17640, Karar No: 2017/2621, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17640 E.  ,  2017/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29492, Karar No: 2020/6188, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29492 E.  ,  2020/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı ... bünyesinde başkanlık makamı sekreteri olarak kayden diğer davalı adi ortaklık bünyesinde çalıştığını beyan ederek iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarının davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı adi ortaklık davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta dava... Ltd Şti ve ... Ltd Şti adi ortaklığına yöneltilmiş olup, tüm tebligatlar iş ortaklığına yapılmak suretiyle yargılama sürdürülmüş ve iş ortaklığı aleyhine hüküm kurulmuştur. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmayıp, ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi, taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması ve adi ortaklığı oluşturan şirketlere savunma haklarını kullanmaları bakımından ayrı ayrı imkan tanınması gerekir. Taraf teşkili usulüne uygun olarak sağlanmadan işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halide ilgiliye iadesine 09.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32799, Karar No: 2020/4570, Tarih: 09.03.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/32799 E.  ,  2020/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; yapılan yargılama neticesinde yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda; davacı işçi haftanın 6 günü, kış aylarında 08.00-18.00 saatleri arasında, yaz aylarında ise 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı ... ise; davacının haftanın 6 günü 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığını, günde bir saat yemek molası ve ayrıca iki defa çay molası verdiğinden haftalık çalışmasının 45 saati geçmediğini savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; halen davalı iş yerinde çalıştığını beyan eden davalı tanıklarının anlatımlarına itibar edilmemiş, davacı tanıklarından birinin davacının eşinin kız kardeşi olduğu anlaşılmakla birlikte, diğer davacı tanığının da bu tanık ile benzer beyanda bulunması sebebi ile iki davacı tanığının beyanlarının müşterek değerlendirilmesi neticesinde, davacı işçinin yaz dönemi (nisan- ekim) 08.00-19.00 saatleri arasında haftada 12 saat, kış döneminde ise 08.00- 18.00 saatleri arasında haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Ancak, davacının eşinin kız kardeşi olan tanığın davacı ile birlikte aynı şubede çalışmadığını ifade etmesi karşısında, bu davacı tanığının anlatımlarına itibar edilmesi hatalı olmuştur. Diğer davacı tanığının ise 2014 yılında altı ay süre ile davalı iş yerinde çalıştığını beyan ettiği görülmektedir. Bu itibarla, mahkemece davacı ile aynı iş yerinde çalışan davacı tanığının davalı iş yerinde çalıştığı tarihleri gösterir Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları istenerek, bu tanığın davacının çalışma koşullarını kendisinin de davalı iş yerinde davacı ile birlikte çalıştığı dönem ile sınırlı olarak bilebileceği dikkate alınmalı, bu çalışma süresi ile sınırlı olarak davacının fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmalıdır. Davalı tanık anlatımlarından ise, davacının haftanın 6 günü 08.00- 17.00 saatleri arasında çalışarak haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmakla, yukarıdaki açıklama ve ilkeler gözetilerek, davacının bakiye çalışma dönemleri açısından ise bu kabule göre fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmalıdır.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının tüm milli bayramlarda çalıştığı ileri sürülmesine rağmen, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü 6100 sayılı Kanun'un 26. maddesine göre talep aşımı mahiyetinde olup isabetsizdir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının tüm milli bayramlarda çalıştığı ileri sürülmesine rağmen, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü 6100 sayılı Kanun'un 26. maddesine göre talep aşımı mahiyetinde olup isabetsizdir.

4-Öte yandan somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde ve davacı yanca keşide edilen 29.05.2014 tarihli ihtarnamede, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği ileri sürülmüş, davalı yanca davacı feshinin haklı nedene dayanmadığı savunulmuştur. Mahkemece; işçi lehine yorum ilkesine göre iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 24/II-(e) maddesi uyarınca davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabul edilmesi, bu yönde davacı iddiasının bulunmaması karşısında hatalı ise de, davacı temyizinin bulunmaması dolayısıyla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.