muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/135, Karar No: 2024/1404, Tarih: 15.02.2024

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi hissedar aleyhine ihale bedelinin %5’i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de; 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3. maddesi gereğince, ileri sürülen tek fesih iddiasının, şikayetçinin de hissedar olmasına rağmen ortaklığın giderilmesi davasına dahil edilmeyerek davanın usulsüz kesinleştirildiğinden bahisle mağduriyet yaşandığına ilişkin olduğu ve fesih isteyenin, şikayete konu taşınmazda hissedar sıfatının bulunduğu nazara alındığında, şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de göz önünde bulundurularak, ihale bedelinin %5'i olarak belirlenen para cezasının %1 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

SONUÇ :

Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 03.11.2023 tarih ve 2023/1327 E. - 2023/1749 K sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “3” numaralı bendinde yer alan “ % 5’i oranında 4.525.000,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 1’i oranında 905.000,00 TL” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen Geçici 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, şikayet dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34372, Karar No: 2015/31313, Tarih: 23.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34372 E.  ,  2015/31313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...........Etap Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı ile “Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi” imzalayarak kendisine ait konut ve müştemilatını davalıya teslim ettiğini, aylık ödemelerini yapmaya başladığını ancak daha sonra projenin iptal edildiğini ileri sürerek, müspet ve menfi zararları kapsamında fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, 19.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 40.497,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, sözleşmenin kendileri tarafından feshedilmediğini, projenin ve imar planının idare mahkemesince iptali nedeniyle projenin yürütülmesi imkanının ortadan kalktığını, davacının taleplerinin yasal dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıda yazılı bendin dışındaki sair, davalının ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, sözleşmenin feshi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıda yazılı bendin dışındaki sair, davalının ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, sözleşmenin feshi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan “Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi” gereğince davacının evi yıkılarak arsası davalıya verilmiş, bilahare projenin idare mahkemesince iptal edilmesi üzerine belediye meclisi kararı ile sözleşmenin yürütülmesinin mümkün olmadığı yönünde karar alınmış ve davacı tarafından zararlarının karşılanmadığı ileri sürülerek, maddi tazminat kalemi içerisinde yıkılan tesis bedelinin de tahsili istenmiş, mahkemece, analiz raporunda belirtilen tesis bedeli ve davacı tarafından yapılan taksit ödeme tutarları toplamından davalı idarece davacıya ödenen kira bedeli ve 2.283,50 TL'lik ödeme düşülmek suretiyle 15.927,86 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı ile davalı arasında, davacıya ait taşınmazın kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalıya devredilmesine ve konut tahsisine dair sözleşme imzalandığı, projenin ve imar planının idare mahkemesince iptali üzerine sözleşmenin feshinde davacıya atfı kabil bir kusur bulunmadığı sabittir. Davacının zararının belirlenmesinde, davacıya ait bina, müştemilat ve ağaçların değerinin saptandığı analiz raporuna davacının herhangi bir itirazının bulunmadığı gözetilerek analiz raporunun esas alınarak uyuşmazlığın çözümlenmesi zorunludur. Bu yönüyle mahkemece analiz raporunda belirtilen tesis değerinin esas alınması yerinde olmuş ise de; davacı alacağından düşülen 2.283,50 TL'nin davacıya ödendiğine dair dosyada makbuz ve sair herhangi bir belge mevcut değildir. 100 m2 lik konut için arsa tahsis bedeli olarak belirlenen 30.000 TL'den davacıya ödenmesi gereken enkaz bedeli tutarı 2.283,50 TL mahsup edilmek suretiyle kalan 27.716,50 TL'nin davacı tarafından 72 ayda ödenmesi kararlaştırılmıştır. Dolayısıyla enkaz bedeli tutarı davacıya fiilen ödenmediği gibi, usul bozması öncesi aldırılan ve mahkemece bu yönüyle benimsenen bilirkişi raporunda dökümü yapılan 12.704,85 TL'lik toplam davacı ödemesi arasında da bu meblağ yer almamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece hesaplanan davacı alacağından 2.283,50 TL'nin düşülmesi hatalı olmuştur. Yerel mahkeme hükmünün bu nedenle bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın davacıya iadesine, 23/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10489, Karar No: 2019/7822, Tarih: 11.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10489 E.  ,  2019/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK’nın 155/2, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 14.09.2013 olan suç tarihinin 2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihinde sanığın işlettiği ... İnş. Turz. Maden Gıda İth.İhr.San.Tic.Ltd. Şti. ile katılanın işlettiği .... Nak. Madencilik Tem. Hiz. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. arasında düzenlenen 14.09.2012 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesiyle, katılana ait ...,...,..., plakalı araçlar ile yine... plakalı pkap ve...,..., plaka sayılı dorselerin sanığın işlettiği şirkete kiralandığı, ancak sözleşmeye göre kira tarihi bitmesine rağmen sanığın araçları iade etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20637, Karar No: 2013/17025, Tarih: 22.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20637 E.  ,  2013/17025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı vekili, davacının 01.09.2008 tarihinden itibaren davalı Üniversite ile ... İnş. Tem. Şti. arasında imzalanan ihale sözleşmesi uyarınca davalıya ait Tıp Fakültesi hastanesinde sekreter olarak çalıştığını, Çalışma ve Sosyal güvenlik Bakanlığının İş müfettişlerince yapılan inceleme ve hazırlanan rapor uyarınca asıl işveren ile alt işveren arasında muvazaa tespit edildiğini, bu raporun kesinleştiğini, 4857 sayılı İş Yasasının 3/2 maddesi uyarınca davalı ... ile işyerinde ihale suretiyle iş alan ... İnş. Tem. Tur. Tah. ve Tic. Ltd. Şti ile ... Temizlik Tur. Gıda ve Taş. AŞ.’ye tebliğ edildiğini 6 iş günü içinde itiraz edilmediğinden muvazaa raporunun kesinleştiğini, davacının da davalı üniversitenin, muvazaalı olduğu belirlenen ihale sözleşmeleri ile işe başladığı tarihten itibaren ilave tediye alacağının ödenmediğini beyan ederek ilave tediye ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, 4857 sayılı Yasanın 2/8 maddesine göre davacının yüklenici firma elemanı olduğundan davacının işvereni davalı idare olarak kabul edilemeyeceğini, davacının bahsettiği ÇSGB iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008 - 31.12.2010, 01.01.2009 - 31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, muvazaa kararı dayanak göstererek davacının kamu işçisi sayılmasının mümkün olmadığını ve zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece sadece muvazaalı olduğu müfettiş raporu ile tespit edilen dönemi kapsayan ihale sözleşmesinin süresi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davalı Üniversitenin, dava dışı ... Temizlik Şirketi ile ihale sözleşme yapıp temizlik işçisi altında aldığı kişileri vasıflı işler olan Marangoz, teknisyen, hasta bakıcılık, tıbbi sekreterlik gibi işlerde çalıştırdığının anlaşılması karşısında bu yöndeki kabulün hatalı olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre davacının tüm çalışma süresi içinde davalı üniversite ile dava dışı şirket arasında geçerli olan sözleşmelerin muvazaalı olduğunun kabulü ile talep edilen ilave tediye alacaklarının davacının tüm çalışma süresi üzerinden zamanaşımına uğrayan kısım dışlandıktan sonra dava tarihine kadar geçen süre üzerinden hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme sonucu Çalışma Bakanlığı Müfettişlerinin inceleme yaptığı dönemle sınırlı olarak hesaplattırılıp hüküm altına alınması isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12504, Karar No: 2024/7366, Tarih: 18.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/12504 E.  ,  2024/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/716 E., 2020/567 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; detaylı araştırma yapılmadan ve bozma ilamındaki gerekçeler karşılanmadan karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Ağaç kesildiği ihbarı üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede tanık ...'ın ağaçların sanık tarafından kesildiğini beyan etmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ağaçları kendisinin kesmediğini, tanık ...'ın kestiğini ve o bölgede tanığın traktörünün dolaştığını, aralarında husumet olduğundan tanığın suçlamada bulunduğunu beyan etmiştir.

Tanık ..., sanık ile aralarında husumet olduğunu, sanığın ağaç kestiğini gördüğünü, sanığın kendisini sürekli şikâyet ettiğini beyan etmiştir.

Mahalli bilirkişiler olayla ilgili bilgilerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Yargılama sırasında tanık .... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de; tanık .....'ın beyanı üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmesi, sanığın tanıkla aralarında husumet bulunduğunu beyan etmesi karşısında, suç duyurusunun akıbetinin araştırılarak dava açılması halinde hukuki ve fiili irtibat nedeniyle her iki davanın birleştirilmesi ve delillerin birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19237, Karar No: 2014/21970, Tarih: 22.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19237 E.  ,  2014/21970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2013/238-2014/53

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra dairesine yaptığı başvuruda, borca ve tüm fer'ilerine itiraz ettiği, alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması isteğiyle yaptığı başvuru üzerine mahkemece, istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince, "'Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.''

Somut olayda, takip dayanağı çekin, 2. ciranta konumunda bulunan takip borçlusu M.. Y..'nın cirosu ile takip alacaklısı Murat Çiftçi'ye geçtiği, takip konusu çekteki ciro silsilesinin düzgün olduğu, dayanak çekin yasal süresi içinde bankaya ibraz edildiği ve TTK.'nun 780. maddesinde yazılı unsurları taşıdığı görülmektedir. Bu haliyle takip konusu çekin, kambiyo senedi vasfında olduğu açıktır.

Öte taraftan, muhatap bankaya ibrazında çekin üzerine ''sahte çek olması nedeniyle işleme alınmadığı'' yazılmış ise de; ibraz şerhinde yazılı bu beyan, takip konusu belgenin çek niteliğini etkilemez. Kaldı ki, takip borçlusu tarafından takibe dayanak çekin sahteliği iddia ve ispat edilmediği gibi; çekin sahteliğine ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

Diğer yandan, borçlu tarafından çekteki imzanın inkar edilmediği görülmektedir.

Bu durumda, takip konusu çekin, İİK.'nun 68. maddesinde yazılı, imzası ikrar edilmiş mücerret borç ikrarını içeren belgelerden olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıdaki açıklamalar göz önünde bulundurularak, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31450, Karar No: 2017/15408, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31450 E.  ,  2017/15408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5599, Karar No: 2010/5736, Tarih: 06.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5599 E.  ,  2010/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz Kimsenin Vesikada Sahteciliği

HÜKÜM : Sanığın 765 sayılı TCY.'nın 356, 647 sayılı Yasa'nın 4. maddeleri gereğince sonuç olarak 810.00 YTL. adli para cezasına ilişkin.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Buna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Kesmetepe beldesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdığından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47498, Karar No: 2015/36965, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47498 E.  ,  2015/36965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4800 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 7111,42 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6000,68 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 6000,68 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4800 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 7111,42 TL yapı bedeli ile 1110,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı....Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.