muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2976, Karar No: 2010/6305, Tarih: 09.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/2976 E.  ,  2010/6305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Taraflar arasındaki, uğranılan zararın tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan 1-Aliye Sultan Alptekin, 2-İ.Vecdi Büyükyüksel ve davacı avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.03.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Av.Mert Murat Erman ile karşı taraf adına 1-... adına Avukat..., 2... adına Avukat ..., 3-... adına Avukat ..., 4-... adına kimse gelmedi.5-... adına Avukat ..., 6-... adına kimse gelmedi. 7-... adına Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... Şirketince açılan bu davada, işyerinde çeşitli kademelerde görev yapmış olan davalıların Borçlar Kanununun 321. maddesinde öngörülen özen borcuna aykırı davranışları sonucu kurumun zarara uğratıldığından sözedilerek 1.063.000 Amerikan Dolarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Davalılar ise savunmalarında görevlerini gereği gibi yaptıklarını ve zarara sebebiyet vermediklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini açıklamışlardır.

Mahkemece, davacı kurum ile dava dışı ... şirketi arasında 1992 yılında yapılan anlaşma sırasında teminat alınmamış oluşu sebebiyle teminat almaktan sorumlu olanların kusurlu olduğu, ancak üniteler arasındaki iş bölümü yeterince açıklanamadığı için bu sorumluluğun kime ait olduğunun belirlenemediği kabul edilmiş,

henüz davacı kurumun kesinleşmiş bir zararının bulunmadığı, alacağın teminatsız olması sebebiyle tahsil edilemeyeceği varsayımından hareket edilerek sonuca gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı işveren ile bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, davacı kurum ile dava dışı K.İrlanda’ da kurulu ... şirketi arasında 14.10.1992 tarihinde bilet satış sözleşmesi imzalanmıştır. Adı geçen şirketin sattığı öğrenci ve gençlik indirimli biletli yolcuların davacı şirkete ait uçaklara kabulüne başlanmış ve her ay davacı kurumca tanzim edilen faturalarla bilet bedelleri tahsil edilmiştir. Temmuz 2000 ayı ile Temmuz 2001- Nisan 2002 arası dönemde dava dışı ... şirketi tarafından ödenmeyen 11 adet fatura bedelleri toplamının 905.000 Amerikan Doları olduğu tartışmasız durumdadır.

Dava dışı ... şirketinin iflas ettiğinden tasfiye sürecine girdiği davaya konu ödenmeyen fatura bedellerinin davacı şirket alacağı olarak kaydedildiği de dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu arada dosya içinde bulunan tasfiye memurluğu tarafından düzenlendiği anlaşılan yazı içeriğinden, ... şirketinin borçlarının malvarlığı ile kıyaslandığında fazla olduğu, temettü oranının nihai alacağın %0,7 si oranında olabileceği ve ödemenin 2009 yılı birinci çeyreğinde yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Dosya içinde tercüme bir örneği bulunan 14.10.1992 tarihli sözleşme, davacı kurum ile dava dışı ... şirketi arasında 12 aylık olarak düzenlenmiş ve sözleşme hükmüne göre 3 ay öncesinden ihtar edilmediği için yenilenmiştir. Sözleşmenin konusu, öğrenci, genç yolcular ile mükellefiyet altındaki çocuklar ve eşlerinin ayrıca ... kadrosunun... tarifeli uçaklarında taşınması olarak belirlenmiştir. Ayda bir kez fatura düzenleneceği ve uçuş kuponları ile birlikte ... şirketine gönderilerek tahsil edileceği de sözleşmede açıklanmıştır. Sözleşmenin 7.5. maddesinde, ... şirketinden 60.000 Amerikan Doları teminat alınacağı ve her üç ayda bir teminatın gözden geçirileceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda, davacı kurum ile dava dışı ... şirketi arasında 1992 yılında yapılan sözleşme sırasında teminatın alınmadığı belirlenmiş, ancak bu işlemden kimin sorumlu olduğunun tespit edilemediği açıklanmıştır. Raporda davalı işçiler bakımından çeşitli değerlendirmeler yapılmış, ancak zarar unsurunun gerçekleşmemesi sebebiyle rücu sorumluluğunun doğmadığı görüşü belirtilmiştir.

Davacı işverenin davalılar hakkında açmış olduğu bu davada, davalıların Borçlar Kanunun 321. maddesine göre özen borcuna aykırı davranmaları sonucu bir zarar oluştuğu ileri sürülmekte ve bu zararın davalılardan tahsili talep olunmaktadır. Buna göre dava, bilirkişi raporunda ve mahkeme kararında sözü edildiği gibi bir rücu davası değildir.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davacı kurumun dava dışı ... firması ile olan ilişkisinin incelenmesi gerekir. Sözleşme kapsamında ödenmeyen fatura bedellerini ilgilendiren ve sözleşmeden doğan bir borç söz konusu olup tasfiye masasına borcun bildirildiği anlaşılmaktadır. Tasfiye memurluğunca dosyaya bildirilen yazı içeriğine göre sözleşmeden doğan borcun çok azının tahsili mümkün olabilecektir. Bu durumda ... şirketinin tasfiyesi sürecinin davaya etkisi ve konunun ticaret hukukunu ilgilendirmesi sebebiyle, üniversitelerin icra iflas hukuku ve ticaret hukuku kürsülerinden seçilecek öğretim üyesi bilirkişilerle havacılık işlerinden anlayan uzman bir bilirkişiden oluşan heyetten rapor alınmalı ve davacı kurum ile USİT şirketi arasındaki sözleşmenin başından sonuna kadar sürecin değerlendirilmesi istenmelidir. Bundan başka ... şirketiyle ilgili iflas ve devam eden tasfiye işlemleri incelenmeli ve bu davaya etkisinin olup olmadığının

değerlendirilmesi yapılmalıdır. Bu aşamaların ardından davacı kurumun bir zararının oluşup oluşmadığı belirlenmelidir. Zararın saptanması durumunda davalı işçiler bakımından kusur yönünden değerlendirmeye gidilmeli, davalıların görev tanımı ve unvanları ile fiilen yürüttükleri görev ve süresi dikkate alınarak dönemsel sorumluluklarının olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 750.00 TL.duruşma avukatlık parasının davacıya, davacı yararına takdir edilen 750.00 TL duruşma avukatlık parasının ise davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03 2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11033, Karar No: 2023/7380, Tarih: 22.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11033 E.  ,  2023/7380 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/398 D. İş

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın kabulü

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2023 tarihli ve 2023/1225 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ...'in nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 27/02/2020 tarihli kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2020 tarihli ve 2020/398 değişik iş sayılı kararını takiben, yeniden yapılan yargılama neticesinde adı geçen suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 23/03/2021 tarihli ve 2020/240 esas, 2021/153 sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 21/03/2022 tarihli ve 2021/1491 esas, 2022/722 sayılı kararına karşı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü ile 21/03/2022 tarihli ilamın kaldırılmasına ve İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 23/03/2021 tarihli ve 2020/240 esas, 2021/153 sayılı kararının bozulmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 30/03/2022 tarihli ve 2021/1491 esas, 2022/722 sayılı kararında da belirtildiği üzere,

İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 27/02/2020 tarihli ve 2019/193 esas, 2020/123 sayılı kararı suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, mercii İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2020 tarihli kararı ile iki suça sürüklenen çocuk yönünden de itirazın kabulü ile kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 27/02/2020 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sadece suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından itiraz edildiği, suça sürüklenen çocuk ... ... veya müdafii veya Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmediği gözetilmeden, merciince ... ... yönünden de inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ...'in hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2020 tarihli ve 2020/398 Değişik iş sayılı kararını takiben, yeniden yapılan yargılama neticesinde adı geçen suça sürüklenen çocukların mahkûmiyetlerine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2020/240 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/1491 Esas, 2022/722 Karar sayılı kararına karşı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü ile 21.03.2022 tarihli ilâmın kaldırılmasına ve İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2020/240 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararının bozulmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/1491 Esas, 2022/722 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere;

İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/193 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararı için suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, mercii İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2020 tarihli kararı ile iki suça sürüklenen çocuk yönünden de itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 27.02.2020 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sadece suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından itiraz edildiği, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafii veya Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmediği gözetilmeden, merciince suça sürüklenen çocuk ... ... yönünden de inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2020 tarihli ve 2020/398 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10261, Karar No: 2018/162, Tarih: 10.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10261 E.  ,  2018/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı eylemi kasten yaralama kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2978, Karar No: 2011/6368, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2978 E.  ,  2011/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... vekili, dahili davalılar ... ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, orman niteliğindeki taşınmazların Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, orman parseline bitişik ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu yer hakkında 101 ada 763, 764, 596, 609, 786, 846, 846, 568, 569, 570, 852, 536, 539, 540, 541, 535, 551, 552, 553, 554, 555, 564, 565, 566, 567, 498, 491, 494 ve 495 parsel numarası verilerek ve Kadastro Mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılıp kadastro tespit tutanakları düzenlenerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, zilyedleri davaya dahil edilerek davaya devam edilmiş ve mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli 101 ada 763, 764, 596, 609, 786, 846, 846, 568, 569, 570, 852, 536, 540, 541, 535, 551, 552, 553, 554, 555, 564, 565, 566, 567, 498, 491, 494 ve 495 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 539 parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde sarı renkli kalem ile boyalı ve kırmızı kalem ile taralı olarak gösterilen 9474,46 m²'lik bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 539 parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde sarı renkli kalem ile boyalı olarak gösterilen 11404,50 m²'lik bölümün ... oğlu ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm dahili davalı ... vekili tarafından 764 parsele, dahili davalılar ... ... ve ... vekili tarafından 786, 565, 566 parsellere yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün fıkrasının 12 ila 52. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Yasa ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine 25/05/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10698, Karar No: 2006/2987, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10698 E.  ,  2006/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümlerine dayalı olarak, kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişilerce taşınmazın sulu tarım arazisi olarak değerlendirilip, bu niteliği itibariyle net gelir esasına göre kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş bulunması yöntem açısından doğru ise de yapılan inceleme ile bilirkişi kurulu raporları hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda davacı idarece belgelerin mahkemeye sunulduğu gün (davanın açıldığı tarih) göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde bilirkişi kurulunun 2004 yılı yerine, -anılan yasa kuralına aykırı olarak- 2003 yılına ilişkin verileri esas alan raporuna itibarla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de;

Mahkemenin kararına dayanak yaptığı ikinci bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazın kısmen sulu tarım arazisi ve kısmen cevizlik olduğu açıklandıktan sonra üzerindeki diğer meyveli ağaçların (şeftali, armut, asma, elma) kenarlara dikilmiş (sınır ağaçları niteliğinde) bulunduğu belirtilerek, yörede ekilmesi mutad olan buğday ile

(taze fasulye, soğan, lahana, biber, hıyar ve domates- ten oluşan) karışık sebze ürünlerinin münavebesi sonucu getireceği net gelirine %6 kapitalizasyon faizi oranı uygulanmak suretiyle taşınmazın sulu tarım arazisi zemin değeri ile bahçe değerleri bulunmuş, buna sınır ağaçlarının değeri de eklenerek kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Bilirkişi kurulunun taşınmazın zemin değerinin tespitinde uyguladığı yöntem doğru ise de aşağıda açıklanan nedenlerle düzenlenen rapor karar vermeye elverişsiz ve dolayısıyla tesbit edilen kamulaştırma bedeli isabetsizdir.

Bilirkişi kurulunun taşınmazın zemin değerinin tespitinde uyguladığı yöntem doğru ise de aşağıda açıklanan nedenlerle düzenlenen rapor karar vermeye elverişsiz ve dolayısıyla tesbit edilen kamulaştırma bedeli isabetsizdir.

a-Sulu şartlarda münavebeye alınan ürünlere göre taşınmazın getireceği net gelirin saptanmasında –yukarıdaki (1) Nolu fıkrada değinildiği gibi- 2004 yılı yerine, 2003 yılına ilişkin verilerin esas tutulmuş bulunması bir yana; bilirkişi kurulunun karışık sebze olarak değerlendirmeye aldığı ürünlerin dekar başına ortalama verimi, ... Tarım İlçe Müdürlüğünün daha önceki yıllar için belirlemiş bulunduğu ve il tarım müdürlüğüne bildirdiği verim miktarlarıyla karşılaştırıldığında çok yüksek olduğu görülmektedir. Örneğin, taze fasulyenin verimi 1995-2002 yılları arasında 160-200 kg/da iken, 2003-2004 yıllarında 1750 kg/da olduğu ve raporda 900 kg/da alındığı; biberin verimi geçmiş yıllarda 180-200 kg/da iken 2003 yılında 1800, 2004 yılında 2500/kg dekar’a yükseltildiği ve raporda 2000 kg/da üzerinden hesaplama yapıldığı; salatalığın (hıyarın) verimi önceki yıllarda 900-1000 kg/da iken, 2004 yılında 5000 kg/dekar’a çıkarıldığı ve raporda bu miktarın esas alındığı; lahananın verimi eski yıllarda 1000-1100 kg/da iken 2004 yılında 4000 kg/dekar’a ulaştığı ve raporda 3500 kg/da üzerinden değerlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesine ekli olan ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulan cetveldeki veriler de incelendiğinde ... İlçesi sınırları içinde sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların normal koşullarda verim durumunun geçmiş yıllara oranla bir yılda bu denli değişip artmış olmasını olağan saymaya olanak yoktur. Yörenin doğal iklim koşulları, toprak yapısı ve üretim tekniği olağanüstü bir değişikliğe uğramış olmadıkça –ki böyle bir durumun varlığı ileri sürülüp yöntemince kanıtlanmış olmadığına göre- taşınmazın veriminde birden bire yüksek orandaki bir artış inandırıcı olmaktan uzaktır. Şu halde ilçe tarım müdürlüğünce, verim miktarı ya önceki yıllarda çok düşük, ya da 2003 yılında çok yüksek gösterilmiştir. Ancak, yukarıda değinilen sebze ürünlerinin verimi geçmiş yıllar da istikrarlı olup, yıllara göre fazla bir değişiklik arz etmediği de dikkate alındığında; ... Tarım İlçe Müdür- lüğünün 1.6.2004 gün, 1063, ve 14.07.2005 gün, 1134 sayılı yazıları ekinde mahkemeye gönderdiği veri cetvellerinde yazılı verim miktarlarının yüksek ve abartılı bulunduğu, gerçeği yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır. Özellikle temyiz dilekçesine ekli olan ve mahkemece gönderilen aynı yer İlçe Tarım Müdürlüğünün 15.07.2005 gün ve 1169 sayılı yazısı ekindeki ikili sistemle belirlenmiş veri cetvellerindeki değerler arasındaki farklılığın da hiçbir bilimsel açıklaması bulunmamaktadır.