muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8084, Karar No: 2013/15279, Tarih: 23.09.2013

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi,ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından ve özellikle ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı aylık net 900,00 TL ücret ile çalıştığını iddia etmiş, davalı davacının ücretinin miktarı konusunda bir açıklama yapmamış , davalının ibraz ettiği Ekim 2011 ayına ilişkin ücret bordrosunda ise davacı işçinin son aylık brüt ücreti 807.24 TL olarak gösterilmiştir.

Davacı tanığı davacının aylık ücretinin 900,00 TL olduğu, davalı tanığı ise tam olarak bilmemekle beraber asgari ücret aldığı yönünde beyanda bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tanık beyanı ile doğrulanan aylık net 900.00 TL ücret aldığının kabulü ile işçilik alacakları hesaplanmış, .../..

2013/8084-2013/15279 S.4

Mahkemece bilirkişi raporuna esas alınmak suretiyle davaya konu işçilik alacakları hüküm altına alınmıştır.

Ancak Mahkemece beyanına itibar edilen davacı tanığı ...'ın davalı şirket aleyhine aynı istemle dava açtığı ve davalı işverenle ihtilaf içinde bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacı tanığının anlatımına itibar edilemez.

2013/8084-2013/15279 S.4

Mahkemece bilirkişi raporuna esas alınmak suretiyle davaya konu işçilik alacakları hüküm altına alınmıştır.

Ancak Mahkemece beyanına itibar edilen davacı tanığı ...'ın davalı şirket aleyhine aynı istemle dava açtığı ve davalı işverenle ihtilaf içinde bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacı tanığının anlatımına itibar edilemez.

Mahkemece davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yapılmadan davalı işverenle uyuşmazlık içinde bulunan tanık anlatımına itibar edilerek aylık net 900,00 TL ücret esas alınmak suretiyle hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalıdır.... Şubesi maaş ödeme listesi incelendiğinde davacı adına en son 2011 yılı Eylül ayına ilişkin bordroda belirtilen miktarla uyumlu olarak 20.10.2011 tarihinde 539.11 TL tutarında ödeme yapıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının ... Şubesi nezdinde bulunduğu belirtilen maaş hesabına ilişkin ayrıntılı hesap ektresinin getirtilerek dava konusu aya ilişkin ücret alacağının ödenip ödenmediği hususun tespit edilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4-Taraflar arasında fazla çalışmanın ispatı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı haftanın 6 günü 09.00-21.00 saatleri arasında ve işin niteliği gereği ayda 4-5 kere akşam saat 22.00'a kadar çalıştığını iddia etmiş, davalı ise iş yerindeki çalışma saatlerinin yaz -kış farklılık gösterdiğini, kış aylarında 09.00-18.00 saatleri arasında ve yaz aylarında 09.00-19.30 saatleri arasında çalışıldığını,muhasebe bölümünde çalışanların diğer çalışanlardan 1 saat önce işten ayrıldıklarını, davacının yaptığı fazla çalışma saatlerinin puantajlarda gösterilerek karşılığının ödendiğini savunmuştur.

Davacı tanığı ... ,aynı işverenin farklı şubesinde çalıştığı ve iş yerinde 6 gün 09.00-21.00 saatleri arasında çalışıldığı, davaı tanıklarından biri 6 gün kışın 09.00-18.30, yazın 09.00- 19.30 saatleri arasında, diğer ../.

2013/8084-2013/15279 S.5

tanık ise 6 gün 09.00-19.30 saatleri arasında çalışıldığı, muhasebede çalışanların 1 saat erken çıktıkları yönünde beyanda bulunmuşlardır.

Davalı vekili tarafından sunulan puantaj kayıtları davacı ve davalı imzasını içermemektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı iddiası ve davacı tanığının beyanı esas alınarak davacının haftanın 6 günü 09.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresinin düşülmesiyle haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmış ,Mahkemece bilirkişi raporu ile hesaplanan fazla çalışma alacağından %25 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı iddiası ve davacı tanığının beyanı esas alınarak davacının haftanın 6 günü 09.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresinin düşülmesiyle haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmış ,Mahkemece bilirkişi raporu ile hesaplanan fazla çalışma alacağından %25 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece beyanına itibar edilen davacı tanığı ...'ın davalı şirket aleyhine aynı istemle dava açmış olması nedeniyle davalı işverenle ihtilaf içinde bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacı tanığının anlatımına itibar edilemez.

Ayrıca hesaplanan fazla çalışma alacağından yapılan takdiri indirim oranı da azdır.

Yapılacak iş davacının fazla çalışma alacağını davalı tanıklarının anlatımlarına göre hesaplamak, davacının izinli,raporlu olabileceği süreler gözönünde bulundurularak takdiri delil niteliğindeki tanık beyanı ile belirlenecek fazla çalışma tutarı da dikkate alınmak suretiyle daha yüksek bir oranda hakkaniyet indirimine gidilerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

5-Davacı dava dilekçesinde ücret, fazla çalışma , ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına yasal faiz yürütülmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece bu alacaklar yönünden banka mevduatına uygulanan en yüksek faiz oranının yürütülmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 26. maddesinde açıkça belirtildiği üzere “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Taleple bağlılık kuralı da gözetilerek, ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiz oranını geçmemek üzere yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olmuştur. .../...

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3645, Karar No: 2011/4015, Tarih: 13.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3645 E.  ,  2011/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 137 ada 71 parsel sayılı 1343,77 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka dayanılarak davacı ... ile davalılar ... ve arkadaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak taşınmazın tümünün adına tapuya tescili için dava açmıştır. Yargılama sırasında davalılar ... ve arkadaşları ayrı bir tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı taraf 25.7.1977 tarih 179 sayılı tapu kaydına, davalılar ise aynı taşınmazı kapsayan anneleri ... ... adına kayıtlı tapu kaydı bulunduğunu öne sürerek tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece taşınmazın davacı tarafın dayandığı tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilemediği ancak davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı tarafın tutunduğu 25.7.1977 tarih 179 sayılı tapu kaydı getirtilmiş ise de haritası olup olmadığı sorulmamış davalı tarafın dayandığı tapu kaydı ise getirtilmemiştir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtları ile dosya içerisinde ölçekli ifraz krokisi bulunan 1, 2, 3 ve 4 parsel numaralarını alan ve bu parsellerin adlarına tescili için davacı ... ile tarafların ortak miras bırakanı ... ... tarafından Tapu Sicil Müdürlüğüne başvuru da bulunulduğu gözetilerek oluşan tapu kaydının tespiti ile ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, tapu kayıtlarının varsa dayanağı haritalarının ve kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalıdır. Kuşkusuz tapu kayıtları haritaya dayanmıyor ya da yerine uygulanmıyor ise kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmelidir. Bu yolla dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı, kalmış ise hangi tapu kaydı kapsamında kaldığı duraksamasız saptanmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın hangi tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı belirlenmeli, her iki kaydın kapsamında kaldığının saptanılması halinde eski tarihli sahih esasa dayalı kayda değer verileceği düşünülmeli, dava konusu taşınmazın kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14

.maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL temyiz harcının istek halinde ilgililerine ayrı ayrı iadesine, 13.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1415, Karar No: 2019/8896, Tarih: 24.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1415 E.  ,  2019/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, .... Köyü çalışma alanında bulunan 955,956 ve 957 parsel sayılı 94.300, 73.200 ve 45.800 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu ve vergi kaydına dayalı olarak ....mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tespite esas alınan tapu kaydının değişebilir sınırları ihtiva etmekte olduğunu belirterek, kayıt miktar fazlasının Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tespite esas ve davalıların dayanağı olan tapu kayıtları ve vergi kaydı kapsamında kaldığı ve tespit tarihine kadar tespit malikleri yararına zilyetlikle taşınmaz edinimi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Çekişmeli her üç taşınmaz da Ağustos 296 yoklama 5 sıra ve Kânuni evvel 340 tarih ve 6 sıra numaralı ve 100 dönüm (91,900 metrekare) hisse tapularına istinaden tespit edilmiş olup, taşınmazların toplam tespit yüzölçümü 213,300 metrekaredir. Dava konusu taşınmazların tespit tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan mevzuata göre, her bir parçada 100 dönüm miktarındaki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinebilecektir. Çekişmeli taşınmazların tespitlerine esas tapu ve vergi kayıtlarının bu taşınmazlara ait olduğu ve taşınmazların, 65-70 yılı aşkın süredir tespit maliklerinin zilyetliğinde olduğu yapılan keşif, kayıt uygulaması ve dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarından anlaşılmıştır. Dosya arasında bulunan ve keşif sonucu düzenlenen jeolog bilirkişi raporunda da, taşınmazların sınırlarının sabit ve kadim olduğu ve taşınmazlarda nehir metrukatına rastlanmadığı belirtilmiş ise de; çekişmeli taşınmazlara güneyden komşu olan 958 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Yumurtalık Kadastro Mahkemesi'nin 1997/301 Esas, 2001/33 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde, 958 parselin 08.05.2001 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve nehir yatağı altında kalan bölümünün tespit harici bırakılmasına karar verildiği, bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği ve neticeten (B) bölümünün nehir yatağı olarak terkin edildiği anlaşılmakta olup, 958 parselin tesciline ve (B) bölümünün terkinine esas yukarıda yazılı bilirkişi raporunun ve 10.05.2001 tarihli jeolog bilirkişi raporunun incelenmesinde; 958 parselin (B) bölümü ile birlikte çekişmeli 956 ve 957 parsellerin bir kısmının da “...’nin şuanki yatağı” şeklinde belirtilen alanda kaldığı görülmekle; nehir yatağının kadastro tespitinden evvel, kadastro tespiti sırasında ve sonrasında nereden geçtiği ve özellikle nehrin ne zaman yatak değiştirdiği hususlarında çelişki bulunduğu anlaşılmakta olup, bu çelişki giderilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede kıyı-kenar çizgisi uygulaması bulunup bulunmadığı saptanmalı, kıyı-kenar çizgisinin idare tarafından belirlenmiş ve yöntemince kesinleştirilmiş olması halinde bu kıyı-kenar çizgisi bilirkişiler aracılığı ile mahalline uygulanmalı, kıyı-kenar çizgisinin idare tarafından belirlenmemiş veya yöntemince kesinleştirilmemiş olması halinde ise 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı gibi kıyı-kenar çizgisi mahkemece usulüne uygun şekilde tespit edilmeli, bu tespit yapılırken 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarih, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü göz önünde tutulmalıdır. idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunduğunun anlaşılması halinde haritası getirtilmeli, usulüne uygun şekilde belirlenmiş kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre bu işlerde uzman olan üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisi, üç kişilik harita mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilmeli ve yapılacak bu keşif sırasında yerel bilirkişilerden, taşınmazların sınırlarını göstermeleri istenilmeli, teknik bilirkişilerden; dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin memleket haritalarının, en eski tarihli askeri haritaların, hava fotoğraflarının yöntemince uygulanması, gerektiğinde değişik kodlardan toprak örnekleri alınıp analizlerinin yapılması, mevsimsel etkilerin de göz önünde tutulması suretiyle kıyı kenar çizgisini saptamaları istenilmeli, özellikle nehrin ne zaman ve hangi tarihlerde yatak değiştirdiği ayrı ayrı belirlenmek suretiyle nehir yatağının kadastro tespitinden evvel, kadastro tespiti sırasında ve sonrasında nereden geçtiği duraksamasız olarak belirlenmeli; belirlenen kıyı kenar çizgisinin de gözetilmesi suretiyle çekişmeli taşınmazların Ceyhan Nehrinin etki alanı içerisinde ve aktif dere yatağı içerisinde bulunup bulunmadıkları ile ilgili olarak denetime açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8087, Karar No: 2024/9998, Tarih: 22.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/8087 E.  ,  2024/9998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/309 Değişik İş-2022/309 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü /Davalının itirazının kısmen kabulü

SAYISI : K-2022/22823

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.10.2020 tarihinde müvekkilinin sürücüsü olduğu araç ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla sürekli iş göremezlik tazminatı için 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili talebini 196.407,06 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında müvekkilinin sorumluluğu olduğunu, davacının sunduğu maluliyet raporunun hükme esas alınmasının doğru olmadığını, maluliyet oranını kabul etmediklerini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından davalı aleyhine Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 2021-E.166984 sayılı dosyasında açılan geçici iş göremezlik tazminatı davasında kazaya karışan sigortalı araç sürücüsünün kazada %90 kusurlu olduğunun belirlendiğini ve raporun hesaplamaya esas alındığı, davacının sunduğu maluliyet raporunda davacının maluliyet oranının %8 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant ile tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 176.766,35 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 11.08.2021 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 19.640,71 talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri