muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8284, Karar No: 2016/14847, Tarih: 12.12.2016

Bu tür davalarada davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; boşanan tarafların, resmi kayıtlara göre tüm yerleşim yerleri belirlenip, uyuşmazlık konusu dönem için belirlen tüm adreslerdeki komşu, kapıcı, yönetici davet edilerek dinlenilmeli, eldeki delillerde birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1913, Karar No: 2016/5235, Tarih: 23.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1913 E.  ,  2016/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1-3, 158/1-f, 62/1, 52/4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılandan aldığı sunta karşılığı suça konu sahte çeki vererek menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan, elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 158/1-f-son ve 62. maddeleri gereğince adli para cezasının uygulanmasına ilişkin kısımdan sırasıyla “10000 TL” ve “8333 TL”, adli para cezası terimlerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "500 gün" ve “416 gün” adli para cezası ibaresinin ve 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere “Sanık hakkında hükmolunan 416 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ......... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9701, Karar No: 2013/13214, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9701 E.  ,  2013/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklı 52.742,84 TL borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 2005-2009 yıllarında.... Askeri Lisesinde 2009-2011 yılları arasında Kara Harp okulunda öğrenim gördüğünü, spor faaliyetlerinin yerine getirilmesinde zorlanması nedeniyle istifa dilekçesi vererek okuldan ayrıldığını, spor faaliyetlerinde zorlanmasının düz taban olmasından kaynaklandığını öğrencilikten ayrıldıktan sonra öğrendiğini, davacının başlangıçtan itibaren askeri öğrenci olarak alınmaması gerektiğini, sağlık sebebi ile askeri okuldan ayrılan veya çıkarılan öğrencilerden yapılan masrafların istenemeyeceğini ileri sürerek, davalı kurumca ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faiziyle birlikte tahakkuk ettirilerek ödenmesi istenen toplam 52.742,84TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının 21.07.2011 tarihli dilekçesi ile kendi isteği ile okuldan ayrılmak istediğini, devletçe yapılan masrafları ödemeyi kabul ettiğini belirtir dilekçesine göre aynı gün okulla ilişiğinin kesildiği, yargılama sırasında davacının Gülhane Askeri Tıp Fakültesi Eğitim Hastanesi'nin 03.08.2012 tarih ve 6805 numaralı sağlık kurulu raporuna göre her iki ayakta düz tabanlığı mevcut olduğu, rahatsızlığının ilişiğinin kesildiği 22.07.2011 tarihi ve öncesinde askeri öğrenciliği esnasında tespit edildiği takdirde askeri öğrenciliğe devam edeceği, aynı hastanenin 28.11.2012 tarih ve 243 numaralı raporu mevcut rahatsızlığın ilk kez askeri lise veya Kara Harp okuluna kayıt esnasında tespit edildiği takdirde askeri öğrenciliğe alınmaya engel olacağı yönünde kanaat bildiren rapor tanzim edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, davacının askeri öğrenciliği esnasında mevcut rahatsızlığının tespiti halinde öğrenciliğe devam edebileceği, sağlık nedenleri ile okuldan ayrılmayıp kendi isteği ile askeri öğrencilikten ayrıldığı ve kendisi için yapılan harcamalardan sorumlu olduğu anlaşıldığından yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

Dava, 926 sayılı Yasanın 115. maddesinden kaynaklanan eğitim ve öğrenim giderlerinden borçlu olmadığının tespitine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca;

Dava, 926 sayılı Yasanın 115. maddesinden kaynaklanan eğitim ve öğrenim giderlerinden borçlu olmadığının tespitine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 12.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3314, Karar No: 2019/3167, Tarih: 18.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3314 E.  ,  2019/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/10/2015 gün ve 2014/875 - 2015/868 sayılı kararı bozan Dairenin 09/02/2017 gün ve 2016/1241 - 2017/711 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, 16/05/2014 tarihinde KKTC merkezli NCC Trading Ltd. ile yaptığı satım akdi uyarınca 3 adet tıbbi cihaz seti ithal ettiğini, gönderilen malların satıcı tarafından İzmir'de teslim edilmek üzere CIF gönderildiği, ithal edilen malzemenin 20/05/2014 tarihinde davalı şirket tarafından İzmir'e sevk edilmek üzere Ercan Havalimanında teslim alındığını, 3 adet koliden 1 tanesinin İzmir'e ulaşmadığını, 2 adet kolinin ihtirazı kayıt ile davalıdan teslim alındığını, kayıp olan 3. kolinin halen teslim edilmediğini, konşimento belgesi ekinde bulunan ticari faturalarda belirtildiği üzere kayıp kolide bulunan cihaz setinin değerinin 212.000,00 USD olduğunu, gönderilen ihtarnamelere cevap verilmediğini, ancak 14/08/2014 tarihinde davalı şirketin İzmir ofisinden Hale Dura'nın kargonun bulunamadığını mail yolu ile bildirdiğini, KKTC'nin hava yolu ile taşımacılığına ilişkin sözleşmelere taraf olmadığını, bu sebeple uyuşmazlığın Türk Hukuku'na göre çözümlenmesi gerektiğini, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Yasası gereğince malın eksik teslim edilmesinin ziyaa uğradığı anlamına geleceğini, davalı taşıyıcının sorumluluğunun ağırlaştırılmış özen borcuna dayalı bir sorumluluk olduğunu, davalının üzerine düşen özeni göstermediği ve basiretli bir tacir gibi davranmadığını, değerini bildiği kargoyu kayıp etmesi nedeni ile Sivil Havacılık Yasası gereğince sınırsız sorumlu olduğunu ileri sürerek, 212.000,00 USD tazminatın 20/05/2012 tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihtilaf konusu taşıma uluslararası bir taşıma niteliğinde olduğundan dava konusu olaya 28/05/1999 tarihli ve Türkiye açısından 26/03/2011 tarihinde yürürlüğe giren "Havayolu İle Uluslararası Taşımacılığa İlişkin Belirli Kuralların Birleştirilmesine Dair Sözleşme (Montreal Konvensiyonu)" hükümlerinin uygulanacağını, sözleşmenin 22/3 maddesi gereğince davalının sorumluluğunun sınırlı olduğunu, davacının sınırlı sorumluluk limitleri içinde kalmak kaydıyla ancak ispat ettiği ölçüdeki gerçek zararını talep edebileceğini, ancak karar tarihinden itibaren faize hükmedilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemiz bozma ilamına uyulması halinde davalının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılacak olmasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8718, Karar No: 2014/24170, Tarih: 27.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8718 E.  ,  2014/24170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının açtığı boşanma davasında, davalı süresi içinde yetki itirazında bulunmuş, itirazında, Türk Mahkemelerinin yetkili olmadığını ileri sürmüş, mahkemece bu itiraz kabul edilerek, dava usulden reddedilmiştir.

Tarafların her ikisi de Rus vatandaşıdır. Buna göre boşanma davası, kişi bakımından yabancı unsur ihtiva etmektedir.

Yabancı unsur ihtiva eden davalarda, Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibarıyla yetki kuralları tayin eder (5718 s. MOHUK. md.40). İç hukuk, bir davada yer itibarıyla hangi mahkemeyi (veya mahkemeleri) yetkili göstermiş ise, bu mahkeme, o davada milletlerarası yetkiye de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 168. maddesine gore; boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılır. Bu yerlerden birini tercih davayı açana aittir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa dayanılarak çıkartılan ve 15.08.2007 tarihinde yürürlüğe giren Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği (R.G 15.12.2007)’ne göre, Türk vatandaşlarının ve Türkiye'de herhangi bir amaçla en az 6 ay süreli ikamet tezkeresi ile bulunan yabancıların yerleşim yeri adresleri Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü tarafından elektronik ortamda tutulur. (Yönetmelik m. 9,10) Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki bilgiler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (Yönetmelik m. 13/1). Davacı, davalının ikamet tezkeresi ile Türkiye'de bulunduğunu, ...'da bir otelde kaldığını ve otelin yönetim kurulu başkanı olduğunu ileri sürmüş, davalı ikamet tezkeresinin çalışma amacıyla verildiğini, yerleşme amacıyla verilmediğini bildirmiştir. O halde, burada tespiti gereken husus davalı kocanın Türkiye'de yerleşim yerinin bulunup bulunmadığıdır. Mahkemece; Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden, davacının “yabancılar kütüğünde” kaydının olup olmadığı ve aynı kütükte dava tarihi itibarıyla Türkiye'deki yerleşim yeri adresiyle ilgili bir bilginin bulunup bulunmadığı sorulup tespit edilmeli, kişilerin adres beyan formundaki bildirimlerinin aksi sabit oluncaya kadar geçerli (Yönetmelik md.13/1) olacağı da dikkate alınmalı, bu ve tarafların gösterdikleri tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan yönler araştırılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4465, Karar No: 2014/21445, Tarih: 20.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4465 E.  ,  2014/21445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/444

H.. Y.. ile İ.. Y.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.12.2013 gün ve 133/444 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. Y.. ¾ hissesi amcası D.. A... Y.. adına kayıtlı olan ... ada 2 parselin 1.000 m2'sini tapuda kayıt maliki olarak gözükmeyen ancak gerçekte taşınmazda pay sahibi bulunan diğer amcası İ.. Y..'dan satın aldığını açıklayarak, D.. A..Y.. mirasçıları üzerindeki kaydın iptaliyle 1.000 m2'nin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı N.. Y.., taşınmazın D.. A.. Y.. mirasçılarına ait olan payı dışındaki ¼ payın maliki olduğunu ve davanın kendi payıyla bir ilgisi bulunmadığını bildirmiştir.

Davalılar İ.. Y.., M.. Y.., Z.. Y.., Z.. Y.., Y.. Y.., Z.. Y.. ve R.. Y.. açılan davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, davacının davaya konu ettiği taşınmaz kısmının ifrazı mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz ¾ hissesi 13.08.1981 tarihinde D..A.. Y.. adına tescil edilmiş olup kalan 1/4 hisse N.. Y.. adına kayıtlıdır. Mahallinde yapılan keşif sonucunda davacının satın almış olduğu yerin depo niteliğinde 1.000 m2'lik alanı kapsadığı belirlenmiş, Kemalpaşa Belediye Başkanlığı'nın 03.12.2013 tarihli yazısından taşınmazın İzmir Büyükşehir Balediyesinin 1/ 25.000'lik çevre düzen planında 5403 sayılı Yasa gereğince bölünemeyecek yerlerden olduğu belirtilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, 19.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesinde bölünemez büyüklük kavramına yer verilmemiş, bu kavram daha sonra anılan Yasa'nın değişiklik yapan 09.02.2007 tarihli 5578 sayılı Yasa'nın 2. maddesiyle getirilmiştir. 09.03.1988 tarihli ve

1987/2-860 Esas, 1988/232 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere, aksine bir hüküm ya da kamu düzeniyle ilgili bir durum söz konusu olmadığı takdirde ve kural olarak herhangi bir kanun veya düzenleyici hüküm o kanunun yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirecektir. Somut olayda, davacınn dayanmış olduğu harici satım sözleşmesinin hangi tarihte düzenlendiği ve düzenlendiği tarih itibariyle 5403 sayılı Yasa'nın kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, ¾ payı kayıt maliki D.. A.. Y..'a ait veraset belgesi temin edilerek elbirliği mülkiyetine tabi ¾ pay maliklerinin tamamının açılan davayı kabul edip etmediği üzerinde durulmamıştır.

Bu halde mahkemece, öncelikle davacıya taşınmazda ¾ payın kayıt maliki D.. A.. Y...'ın veraset belgesini sunmak üzere süre ve imkan verilmesi, sunulacak veraset belgesinde davayı kabul eden mirasçılar dışında mirasçı bulunması halinde ¾ pay elbirliği mülkiyetine tabi olup elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazlar üzerinde mirasçıların ancak ittifak halinde tasarrufta bulunacakları dikkate alınarak dava şartı bulunmadığından davanın reddine karar verilmelidir. Veraset belgesine göre bütün mirasçıların açılan davayı kabul ettiğinin tespiti halinde işin esasına girilerek, davacının dayanmış olduğu harici satım sözleşmesinin hangi tarihte düzenlendiğinin tespitiyle 09.02.2007 tarihinden sonra yapılmış olması durumunda İlçe Tarım Müdürlüğü'nden taşınmazın 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'na göre bölünemez tarım arazisi vasfında olup olmadığı sorularak, bölünemez nitelikteyse şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir. Harici satış sözleşmesinin 09.02.2007 tarihinden önce yapılmış olması halinde taşınmazın 5403 sayılı yasaya göre bölünemez nitelikte tarım arazisi olup olmadığına bakılmadan veya sözleşme 09.02.2007 den sonra yapılmış ise de, taşınmaz 5403 sayılı Yasa uyarınca bölünemez nitelikte tarım arazisi olarak belirlenmemişse, fiilen taksim edildiği anlaşılamadığı ve tapuda paylı mülkiyete tabi olduğundan davacının kullanmakta olduğu yerin taşınmazın tamamına oranı tespit edilerek D.. A.. Y..'a ait payın kısmen iptaliyle payı oranında davacı adına tesciline karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.