muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/110, Karar No: 2012/4668, Tarih: 22.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/110 E.  ,  2012/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Mat. ve Yay. San. Tic. A.Ş ve diğerleri aleyhine 25/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesinin 21/05/2009 tarihli nüshasında yer alan karikatürün kişilik haklarına saldırı oluşturduğundan bahisle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu karikatürde davacının ya da başka bir kişinin eleştiri konusu yapılmadığını, ... ve yürüyen tank betimlemesinin post modern darbe olduğunu, ifade edilenin 28 şubat sürecinin sembolleri olduğunu, karikatürde matufiyet unsurunun gerçekleşmediğini, kamuoyunu bilgilendirme ve ötesinde kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde dava konusu karikatürün çizildiği ve yayınlattığını, basın özgürlüğünün Anayasa’nın 28. maddesi ve Basın Yasası ile düzenlendiğini bu düzenlemelerle basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığını, dava konusu karikatürde davacının hedef alınmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel Mahkeme; manevi tazminat isteminin dayandırıldığı karikatürde tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kararın ideolojik olabileceği konusunda kuşku yaratıcı, yargıya güveni zedeleyici bir vurgunun yapıldığının açıkça görüldüğü, bu durumda davacının kişilik haklarına saldırıldığı ve davacı lehine manevi tazminat koşullarının gerçekleştiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu karikatür ... Gazetesi’nin 21.05.2009 tarihli nüshasının 1.sayfasında yer almıştır. Söz konusu karikatür ile 28 şubat süreci toplumun ilgisini çekerek, güldürü özelliği de katılarak ifade edilmek istenmiştir. Böyle bir benzetmede kişilik haklarına saldırıdan söz edilemez. Şu halde, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir durum söz konusu olmadığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bir bölümünün kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7820, Karar No: 2011/3551, Tarih: 16.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7820 E.  ,  2011/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumunun 31.3.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sağ tibia-fibula kemiğinde ayrıklı kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3. maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13165, Karar No: 2014/2204, Tarih: 29.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13165 E.  ,  2014/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçu yönünden, sanığın tanınmamak için tedbir alarak (sadece gözleri açık kalacak biçimde yüzünü sarıkla kapatarak) hırsızlığa teşebbüs ettiği, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-f maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması, ayrıca kasten yaralama suçu yönünden, sanığın kasten yaralama suçunu 5237 sayılı TCK.nun 6/1-f maddesinde yapılan tanıma göre silah olduğunda kuşku bulunmayan av bıçağıyla gerçekleştirmesine ve av bıçağının suçta kullanıldığından bahisle müsadere edilmesine rağmen, sanığa verilen cezada, 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8432, Karar No: 2012/3874, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8432 E.  ,  2012/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme dayanak yapılan 15.10.2007 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9234, Karar No: 2023/10821, Tarih: 06.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9234 E.  ,  2023/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1011 E., 2023/1193 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kuşadası İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2021/26 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 15.09.2008-02.03.2015 tarihleri arasındaki çalışmasının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Turizm Paz. İnş. Sey. Tic. ve San. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde, davalıya ait otelin sadece yaz sezonunda açık olduğunu bu nedenle bazı personelin kış aylarında çıkartıldığını, davacı tarafın çalıştığı günlerin resmi olarak belli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer’i Müdahil SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde , davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı iş yerinde ilk defa 16.10.2008 tarihinde 1 gün sigortalı olarak bildirildiği, daha sonra 01.05.2009-30.11.2014 ve 10.01.2015-28.03.2015 tarihlerinde sigortalı olarak hizmetlerinin bildirildiği, taraf tanıkları, bordro tanıkları ve komşu iş yeri tanıkları dinlendiği, davacının davalı iş yerinde sezonluk olarak değil 15.09.2008-02.03.2015 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz şekilde çalıştığı, toplam 251 gün çalışmasının kuruma bildirilmediği gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile ... sigorta sicil numarasında kayıtlı davacı ...'ın davalı şirkete ait ... sicil nolu işyerinde 15.09.2008 - 02.03.2015 tarihleri arasında asgari ücret ile sigortalı niteliğinde kesintisiz çalıştığı ve bu sürelerde toplam 251 gün çalışmasının kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili; davalı şirkete ait otelin sezonluk çalıştığını, davacının çalışmasının bildirilen kadar olduğunu ve kış aylarında çalışmadığını, tanıklarca da bu hususun doğrulandığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili; davalı şirkete ait otelin sezonluk çalıştığını, davacının çalışmasının bildirilen kadar olduğunu ve kış aylarında çalışmadığını, tanıklarca da bu hususun doğrulandığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, soyut tanık beyanları ile sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, 16.10.2008–16.10.2008, 01.05.2009–30.11.2014 ve 10.01.2015–28.03.2015 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı şirket tarafından fer'i müdahil Kuruma bildirildiği, 01.05.2009 tarihli işe giriş bildirgesinin davacı tarafından imzalanmış olduğu, davalının sunduğu iş yeri sicil dosyasında davalıya ait iş yerinden 01.05.2009–19.10.2014 tarihleri arasında çalışması bildirilen bordro tanığı ... tarafından; davacının yazın garsonluk, kışın bekçilik yaptığının, kendisi işten ayrıldığında davacının çalışmakta olduğunun, davacının 5-6 ay sonra işten ayrıldığının beyan edildiği somut olayda; 01.05.2009 Tarihli işe giriş bildirgesinin davacı tarafından imzalanmış olduğu, ayrıca taraflar arasında imzalanan aynı tarihli hizmet sözleşmesi bulunduğu, anılan belgelerin hile, hata veya manevi baskı altında imzalandığına dair davacı tarafça bir iddiada bulunulmadığı anlaşıldığından; İlk Derece Mahkemesince 01.05.2009 tarihinden önceki dönemin kabulünün isabetli olmadığı, 01.05.2009 - 02.03.2015 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise; bordro tanığı ...'ın beyanları ile davacının davalı iş yerinden bildirilen çalışmaları dikkate alındığında, ilk derece Mahkemesince anılan dönem yönünden verilen kararın isabetli olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile davalı şirket vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı şirkete ait ... sicil numaralı iş yerinde 01.05.2009–02.03.2015 tarihleri arasında asgari ücretle hizmet akdine tabi olarak kesintisiz çalıştığı ve bu dönemden 57 günlük çalışmasının SGK Başkanlığı'na bildirilmediğinin tespitine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, işe giriş bildirgesinin imzalandığı tarihten önce işçi işveren ilişkisi kurulduğunun tanık beyanları ile kanıtlandığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, işe giriş bildirgesinin imzalandığı tarihten önce işçi işveren ilişkisi kurulduğunun tanık beyanları ile kanıtlandığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili, otelin kış aylarında kapalı olduğunu, bu nedenle davacının bu dönemlerde çalışmasının tespitine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde 15.09.2008-02.03.2015 tarihleri arasında eksik bildirilen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13319, Karar No: 2014/21057, Tarih: 15.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13319 E.  ,  2014/21057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 19.02.2014 gün ve 2013/20030 Esas - 2014/4114 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

... Belediye Başkanlığının 17.06.2013 tarihi yazısında; dava konusu taşınmazın ... Mahallesi, 2504 Sokak cepheli olduğu belirtilerek, 2012 yılı emlak vergisine esas m2 birim değeri 77,18-TL, bilirkişi raporunda emsal kabul edilen 222 ada 11 parselin ise ... Mahallesi ... bulvarına cepheli olduğu belirtilerek, 2012 yılı emlak vergisine esas m2 birim değeri 551, 30 TL olarak bildirilmiş ise de;

Gerek fen bilirkişi raporuna ekli krokide dava konusu taşınmazın .... karayolunda kaldığı anlaşıldığından, gerek dosya içindeki ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/345-2010/445 sayılı dosya içindeki Batman Belediye Başkanlığının 22.06.2010 tarihli yazısında, 222 ada 11 parselin... Mahallesi 2501 sokak cepheli olduğu kabul edilerek, 2009 yılı emlak vergisine esas m2 birim değerinin 57, 82-TL olarak bildirildiği görüldüğünden,

Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 222 ada 11 parselin emlak vergi değerleri yönünden oluşan çelişkinin giderilmesinin .... Belediye Başkanlığından istenilmesinden sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6464, Karar No: 2016/17716, Tarih: 15.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6464 E.  ,  2016/17716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların değer tespiti için mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın değeri tespit edilirken öncelikle arsa mı yoksa arazi mi olduğunun belirlenmesi gerekir. Nizip Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 04/09/2014 tarihli yazı cevabında; dava konusu taşınmazların imar durumlarının çıkarılabilmesi için kadastral çapa ihtiyaç duyulduğu, Belediye Emlak ve İstimlak Müdürlüğünün aynı tarihli yazı cevabında taşınmazların emlak kaydına rastlanılmadığı bildirilmiş, ancak mahkemece alınan bilirkişi raporunda taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planında yer almamasına rağmen imar planı sınırında yer alması, yakın çevrenin okul, konut, site alanı vb. binalarla yapılaşması, kamulaştırılacak alanın yol olarak imar planına işlenmesi ve taşınmazın çevresinin arsa vasfında alınıp satılması gerekçe gösterilerek taşınmazların arsa niteliğinde kabulü ile emsal incelemesi yapılmış ise de taşınmazın dosya kapsamından arsa mı, arazi mi olduğu hususunda belge bulunmadığı görülmekle;

Taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.08.2014 gününde belediye 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup, olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde yapılacak keşifte;

Arsa olduğunun tespiti halinde;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca yakın tarihte satışı yapılan emsallerle dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilerek mukayese edilmek suretiyle;

Arsa olduğunun tespiti halinde;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca yakın tarihte satışı yapılan emsallerle dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilerek mukayese edilmek suretiyle;

Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2015 yılı emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden; ve taşınmazın değerlendirme tarihinde, bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilecek taşınmazın ise satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği ve taşınmaz ile somut olacak emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirilerek bilirkişi raporu denetlenmek;

Arazi olduğunun tespiti halinde ise;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca taşınmazın net geliri esas alınarak bilimsel yolla değerinin tespiti gerekirken taşınmazın niteliği hususundaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Kanununun 29.maddesi uyarınca yargılama giderlerinden davacı idare sorumlu olduğundan, “davalı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına” hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22318, Karar No: 2021/7895, Tarih: 01.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/22318 E.  ,  2021/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taksirle orman yangınına sebebiyet verme nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/06/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 08/02/2021 tarihli ve 2020/3675 esas, 2021/501 karar sayılı ilamında; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, “dosyanın incelenmesinde; toplanan delillere ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yangının mangal ateşinden çıkan kıvılcımların zeminde bulunan ölü ve diri örtüyü tutuşturması sonucu çıktığı ve küçük ölçekte olduğu, yanan alanın bozuk diğer yapraklılar orman meşceresi olarak belirlendiği, yangın sırasında dikili kabuklu gövde hacminde yapraklı ağaçların dış kabuk kısmının yandığı, öz odun kısmının ise az zarar gördüğü idare tarafından satılabilir durumda olduğu, zarar gören bu ağaçlardan elde edilecek muhtelif orman emvalinin %10 değer kaybettiği, buna göre hesaplanan ağaç zararının 120,10 TL olduğu, davaya konu yangında fidan zayiatı ve verim gücünde azalma bulunmadığı, biyolojik dengenin bozulmadığının tespit edildiği; ceza davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yine ağaç vasıflı ve yapacak ve yakacak odun kullanımlı pırnal meşe emvalinin dış kabuk kısmının yandığı, öz odunun orman işletmesi tarafından değerlendirilebileceği, bu nedenle orman işletmesinin gerçek zararının emval değerinin %10’una tekabül eden 120,10 TL olarak belirlendiğinin anlaşılmasına rağmen, mahkemece orman örtüsünün tahrip olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinin tazminat kapsamına dahil edilmesinin doğru olmadığı, mahkemece ağaçlandırma giderine ilişkin talebin reddi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ağaçlandırma giderini de kapsar şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 914,37 TL yangın söndürme masrafı ve 120,10 TL ağaç zayiatı bedeli olmak üzere toplam 1.034,47 TL'nin 23/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.