muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9926, Karar No: 2024/631, Tarih: 25.01.2024

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 15.01.2013 tarih ve E.2012/24044, K.2013/184 sayılı kararında; "... davacının, kesintisiz olduğunu iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının, dava döneminde farklı işveren nezdinde çalışmalarının bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılarak, farklı işveren nezdinde çalışmaların saptanması halinde, 6100 sayılı HMK. 124 üncü maddesi uyarınca husumet yöneltilmeli; yıkılan davalı işyerinin yakınında bulunan Zabıta Karakolunda dava döneminde çalışan görevliler ilgili Belediyeden sorularak, gerek davacı tarafça bildirilen gerekse re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı; yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği ile davacının çalışmalarındaki kesinti olup olmadığı, nazara alınmalı, çelişkiler vaki olursa usulünce giderilmeli; böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 28.04.2017 tarih ve E.2013/459, K.2017/152 sayılı kararı ile "Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine,

1-)Davacı ... sigorta sicil numaralı ...'ın ..... sicil numaralı davalı işyerinde, aynı işyerinden kuruma bildirilmiş olan süreler hariç olmak üzere 01.06.1998-27.10.2007 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak günün asgari ücreti ile çalıştığının tespitine,

2-)Kuruma bildirilen süreler haricinde tespitine karar verilen çalışma sürelerinden;

a)01.06.1998-30.06.2001 tarihleri arası dönemde davalı ...'in sorumlu olduğuna,

b)01.07.2001-30.01.2004 tarihleri arası dönemde davalılar ... ve ...'in sorumlu olduğuna,

c)31.01.2004-27.10.2007 tarihleri arası dönemde davalı ...'in sorumlu olduğuna,

3-)Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalı Kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

a)01.06.1998-30.06.2001 tarihleri arası dönemde davalı ...'in sorumlu olduğuna,

b)01.07.2001-30.01.2004 tarihleri arası dönemde davalılar ... ve ...'in sorumlu olduğuna,

c)31.01.2004-27.10.2007 tarihleri arası dönemde davalı ...'in sorumlu olduğuna,

3-)Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalı Kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 05.03.2019 tarih, E.2018/2108, K.2019/1965 sayılı kararında; "davacının ve bir kısım tanıkların, davacının geceleri güvenlik görevlisi olarak çalıştığını beyan etmeleri karşısında, davacıdan gündüzleri çalışan başka güvenlik görevlisi olup olmadığı, kendisi dışında güvenlik görevlisi çalıştırılıp çalıştırılmadığı, çalıştığı işyerine komşu işyeri bulunup bulunmadığı, varsa kimler olduğu sorulmalı; Emniyet Müdürlüğü'ne işyerinde çalışanların listesinin verilip verilmediği araştırılmalı; 29.11.1999 günlü müfettiş raporu eklerinde yer alan ve o tarihte çalışan kişilerin verdiği ifadelerde Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında çalıştıkları, Ağustos sonunda işten çıktıkları, ...'in merkezi bir noktasında faaliyet gösteren işyerinde sigortasız işçi çalıştırılamayacağı, kışın kışlık binaya hemen hemen kimsenin gelmediği, bu yüzden işverenin bizzat kendisinin hizmet verdiği yönündeki beyanlar ile 1995 tarihli yoklama fişlerinde işyerinin 100 m2 kapalı, 400 m2 açık alana sahip olduğu, çay bahçesi olarak işletildiği, 11.10.1995 tarihli yoklama fişinde işyerinin 200 m2 olduğu ve dört işçi çalıştırıldığı, aynı tarihli yoklama fişinde aile çay bahçesi olarak işletilen işyerinde 8 işçi, yeni başladığı lokanta işyerinde 4 işçi çalıştırdığı, toplam 12 işçinin çalıştığı, 1996 yılının 5 veya 6. ayı ile 22.09.1996 tarihli yoklama fişlerinde asgari ücretle 8 işçinin çalıştığı yönündeki tespitler ile dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birarada değerlendirilerek işyerinin kullanım alanları, yaz ve kış mevsimlerinde ne kadarlık bir alanın kullanıldığının tespiti, yaz mevsimi dışında kalan dönemlerde güvenlik görevlisi çalıştırılmasına gerek olup olmadığı ile davacının, davalı işverenler yanındaki çalışmalarının niteliği, süresi, çalışmanın kısmi olup olmadığı; çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir." gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 26.04.2022 tarih ve E.2021/208, 2022/147 sayılı kararı ile "Bozma sonrasında davalı işyerinin yanında bulunan Merkez Zabıta Karakolunda çalışan zabıta görevlileri kamu tanığı olarak dinlenmişlerdir. Dinlenen zabıta memurları ..., ..., ..., ... beyanlarında özetle; Merkez Zabıta Karakolunun 1998 yılında davalı ....Aile Çay Bahçesinin yanına taşındığını, davacıyı tanıdıklarını, ...Aile Çay Bahçesinde işçi olarak çalıştığını, gece bekçiliği yaptığını, çay bahçesinin yaz kış açık olduğunu, davacının da yaz kış çalıştığını gördüklerini beyan etmişlerdir.

Dinlenen kamu tanıkları davacının 1998-2007 tarihleri arasındaki çalışmasının sürekli olduğunu ve sezonluk olmadığını, bu suretle davacının çalışma olgusunu açık ve net bir şekilde ortaya koydukları anlaşılmaktadır.

Bu nedenle davacının 01.06.1998-27.10.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz bir şekilde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı hususu sübut bulduğundan davacının belirtilen dönemde kuruma bildirilen süreler hariç kesintisiz çalıştığının tespitine karar vermek gerekmiştir.

Tespitine karar verilen dönemde işyerini çalıştıran işverenler, işyerini çalıştırdıkları dönemlere göre sorumlu tutulmuşlardır.

Diğer yandan davacının 15.08.1996-31.10.1996 tarihleri arasında 88899 sicil numaralı dava dışı başka bir işyerinden çalışması bulunduğundan belirtilen tarihlerden önceki çalışmaların hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının 1997 yılı çalışmalarına ilişkin talebinin ise kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir." gerekçesiyle;

" Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

1-)Davacı ..... sigorta sicil numaralı ...'ın .... sicil numaralı davalı işyerinde, aynı işyerinden kuruma bildirilmiş olan süreler hariç olmak üzere 01.06.1998-27.10.2007 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak günün asgari ücreti ile çalıştığının tespitine,

2-)Kuruma bildirilen süreler haricinde tespitine karar verilen çalışma sürelerinden;

a)01.06.1998-30.06.2001 tarihleri arası dönemde davalı ...'in sorumlu olduğuna,

b)01.07.2001-30.01.2004 tarihleri arası dönemde davalılar ... ve ...'in sorumlu olduğuna,

c)31.01.2004-27.10.2007 tarihleri arası dönemde davalı ...'in sorumlu olduğuna,

3-)Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Kurum, davanın reddi gerektiğini beyanla Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Kurum, davanın reddi gerektiğini beyanla Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 506 sayılı Kanunun 79/10'uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinde hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçesi kararın bozmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ve davalı Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4623, Karar No: 2020/30, Tarih: 13.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4623 E.  ,  2020/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 5994 parsel sayılı taşınmazın vekil edenine ait olduğunu, davalının taşınmaz üzerinde bulunan ağaçları keserek ve taşınmazın bir kısmında ekim yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu, bu sebeple davalının davacıya ait 5994 parsel sayılı taşınmaza vaki müdahalesinin men'ine, davalı tarafın davacıya ait 5994 parsel sayılı taşınmaz kapsamında kalan söğüt ağaçlarını kesmek sureti ile en az 1.000,00 TL, ayrıca son 5 yıl içerisinde de taşınmaza ekmiş olduğu mahsullerden elde etmiş olduğu gelirlerden tazminat miktarı olan 400,00 TL ile birlikte toplam 1.400,00 TL paranın yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin davacının 5994 parsel sayılı taşınmazın çapı kapsamında kaldığı, davalının davacıya ait taşınmazın Fen bilirkişileri ... ve ... tarafından düzenlenen 03.08.2015 tarihli rapora ekli krokide "A" harfli 152,60 m2'lik, "B" harfli 120,24 m2'lik ve "C" harfli 73,78 m2'lik olmak üzere toplam 346,62 m2'lik kısımını hiç bir hakka dayanmaksızın ekmek suretiyle kullandığı sabit bulunarak davalının müdahalesinin men'ine, davacı tarafın ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile 167,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın ağaç bedeli olarak talep ettikleri tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza müdahalenin önlenmesi, tazminat ve ecrisimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Fen bilirkişileri ... ve ... tarafından düzenlenen 03.08.2015 tarihli rapora göre dava konusu taşınmaz üzerinden davalı tarafından kesilen 17 adet ağacın 30 ile 50 yaşları arasında olup, tamamı davacının maliki olduğu 5994 parsel içerisinde kalmakta olduğu, davalının bu parselde tapudan ve mülkiyetten kaynaklanan hakkının olmadığı açıktır. Davacı uyuşmazlık konusu 5994 sayılı parseli mevcut niteliği ile 21.08.2001 tarihinde önceki maliki olan dava dışı İsmail Kara'dan satın ve devir almıştır. Davacının tam malik olduğu parsel içerisinde kalan ağaçların davalı tarafından kesildiği sabit olmuştur. Davacının, taşınmaz kapsamında kalan söğüt ağaçlarını davalının kesmesi sebebiyle talep ettiği tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7564, Karar No: 2011/2765, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7564 E.  ,  2011/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya ... sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, ıslâh ile arttırılmış toplam 19.739.00 TL’nın, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, ... Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını, tazminat miktarının fâhiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, 10.500.00 TL’nın, 28.05.2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 467,75 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 28.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1659, Karar No: 2020/4084, Tarih: 27.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1659 E.  ,  2020/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında bozma öncesi verilen hükümde TCK'nin 86/1, 3-a-e, 29, 62 maddeleri uyarınca “1 yıl 4 ay 25 gün” hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2017 tarih ve 2017/4136 Esas, 2017/17580 Karar sayılı ilamı ile yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmaması gerekçesinden hükmün bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada bozma ilamının gereklerine uyularak Adli Tıp Kurumundan yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olduğu yönünde rapor aldırılarak cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi uyarınca tayin olunduğu ancak CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek bu cezanın “1 yıl 4 ay 25 gün” hapis cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/03/2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas- 2008/43 Karar sayılı ilamında, “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı” hususunun belirtilmesine göre, sanık hakkında doğru uygulama yapılarak hükmedilen “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasının sonuç ceza 2 yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya ilişkin olduğundan, kazanılmış hak nedeniyle belirlenen “1 yıl 4 ay 25 gün” hapis cezası yönünden açıklanan nedenlerle 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşmediği, bu takdirde hatalı uygulamadan sanığın ikinci defa faydalandırılarak karar verilemeyeceği gözetilmeden cezanın ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1565, Karar No: 2008/3194, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1565 E.  ,  2008/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... Site Yönetim Kurulu ile dava dışı ... İnşaat Turizm Tekstil Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. arasında yapılan 26.05.2004 tarihli adi yazılı sözleşme gereğince; ... Ltd. Şti. yüklenici sıfatıyla, 9 bloktan ibaret binaların çatı, yağmur boruları, traverten kaplaması, mermer kaplama yapılması, iskele kurup sökülmesi, dış cephe boya yapılması, barbekü yapılması ve site içi yolların yapılması işlerini, (215.000,00) YTL götürü bedelle yapmayı yüklenmiştir. İş sahibi davalının karşı edimi kapsamındaki iş bedelinin ödeme şekli ve ödeme tarihleri ise, sözleşmenin (F) başlıklı bölümünde açıklanmıştır.

Sincan 3.İcra Müdürlüğü’nün 2004/423 takip sayılı dosyası üzerinden davacı tarafından adi takip yoluyla başlatılan icra takibinde; yüklenici şirket ile arasında yaptığı 21.07.2004 tarihli temliknameyi dayanak alarak davalı iş sahibi tarafından yüklenici şirkete 30.11.2004 tarihinde ödenmesi gereken 12.000,00 YTL taksit tutarının davalıdan tahsili istenmektedir. Davalı iş sahibi, yüklenicinin işi terk ettiğini savunmuş ve mahkemece yapılan keşif ile yaptırılan bilirkişi raporlarının ve toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu; yüklenicinin işi terk ettiği anlaşılmıştır.

./..

s.2

15.H.D.

2008/1565

2008/3194

./..

s.2

15.H.D.

2008/1565

2008/3194

Borçlar Kanunu’nun 167.maddesi hükmü gereğince, alacağın temlikinde temlik borçlusu, temliki öğrendiği zaman, temlik edene karşı haiz olduğu itiraz ve def’ileri temlik alana karşı da ileri sürebilir. Yüklenici şirketin, takip ve dava konusu iş bedelinden kaynaklanan alacağı haketmiş ve hakedilen bu alacak istenebilir ise, bu alacağı temlik alan takip alacaklısı davacı da hakedilen bu iş bedeli tutarının tahsilini isteyebilir. Az yukarıda açıklandığı üzere, iş bedeli yanlarca götürü olarak kararlaştırılmıştır. Borçlar Kanunu’nun 365/I.maddesi hükmü gereğince, iş bedeli götürü olarak kararlaştırılmış ise, yüklenici iş-eseri kararlaştırılan bedelle yapmak zorundadır; eser önceden tahmin edilen miktardan daha çok çalışmayı ve masrafı gerektirmiş olsa bile yüklenici, bedelin artırılmasını isteyemez. Somut olayda, bilirkişi incelemesi yaptırılarak eksik işler sebebiyle dava ve takip konusu alacağın hak edilmediğine ve dolayısıyla davalının davacıya borçlu olmadığına yönelik olarak verilen bilirkişi raporu hükme esas alınarak mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bilirkişi incelemesi yüklenici ve dolayısıyla temlik alacaklısının hakettiği iş bedeli alacağı tutarının belirlenmesi için yeterli görülmemiştir. Mahkemece, uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yüklenici şirket ile davalı iş sahibi arasında yapılan sözleşme hükümlerinin gözetilerek yerinde keşif yapılmak suretiyle yüklenicinin işten el çektiği tarihteki yapılan işin, varsa nefaset farkları da düşülerek tüm işe olan oranının saptanması, bu oranın, götürü bedele uygulanması, çıkan bu miktardan iş sahibinin ödediği miktar da düşülerek davacının takip ve dava konusu iş bedeli alacağını isteme hakkının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekirken; bu hususlar gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...