muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3810, Karar No: 2020/7449, Tarih: 08.12.2020

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava tarihinden sonra icra dosyasına yapılan ödemelerin infazda dikkate alınması gerektiğinin anlaşılmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, özel okul kayıt sözleşmesinden kaynaklanan eğitim, yemek ve servis ücretlerinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasını itiraz ile durduran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Ayrıca icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar

bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Açıklanan yasal kuralların ışığında kabul edilen alacak değerlendirildiğinde, borçlu davalı ile davacı arasında imzalanan sözleşmede 4.884,00 TL eğitim ücreti, 2.700,00 TL yemek ve servis ücreti ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmakla, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunduğundan, alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/son maddesi gereğidir.

3-Davalı tüketici harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece tüketici olan davalı aleyhine karar ilam harcına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davalı tüketici harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece tüketici olan davalı aleyhine karar ilam harcına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün gerekçesinde yazılı "..bu nedenle kesin belirli ve likit alacak olmadığından davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği anlaşıldığından.." ve hükmün 2. bendinde yazılı "Alacak likit olmadığı ve yargılama gerektirdiğinden davacı tarafın %40 icra inkar tazminatı talebinin reddine" cümlelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine 2. bent olarak "Asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılarak hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA, 3. bent gereğince hükmün 3. ve 4.bendinin hükümden çıkartılarak yerine ''Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan toplam 121,25-TL harcın davacıya iadesine'' söz ve sayılarının yazılarak hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2907, Karar No: 2023/228, Tarih: 26.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/2907 E.  ,  2023/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nin bozma üzerine sanık ... hakkındaki 16.11.2021 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.01.2009 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca, sanık ...

hakkında 31.05.2013 tarihli birleştirme talepli iddianamesi ile mağdurun bir senedi vermeye mecbur edilmesi suretiyle yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 148 ... maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2013 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci ve 150 nci maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin 2 fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin 2 fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 şer yıl 1 ... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin 2 fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ... yıl 2 şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2013 tarihli kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/3227 Esas, 2021/15643 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşürülmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ise eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 110 uncu maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 8 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 110 uncu maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 8 ay 10 ... hapis cezası aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5.000,00 TL adli para cezasına çevrilip, taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, cezanın üst hadden belirlenmesi gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığına ve etkin pişmanlık hükümleri uyarınca yapılan indirim oranının yüksek olduğuna ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, zamanaşımına, adli para cezasına ve beraat kararı verilmesine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, arasında katılan ... alacak ilişkisi olan sanık ...'un, diğer katılanlarla dükkanına gelen ...'yi alacağını almak maksadıyla, sanık ... ile birlikte bir süre dükkanında tutarak 5.000,00 TL tutarında senet imzalattıktan sonra ... bırakmasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 08.06.2021 tarihli ve 2019/3227 Esas, 2021/15643 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesinin beşinci fıkrasına aykırı olarak aynı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin, 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden sonra uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince Dairemizin 08.06.2021 tarihli ve 2019/3227 Esas, 2021/15643 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesinin beşinci fıkrasına aykırı olarak aynı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin, 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden sonra uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık müdafi tarafından 17.11.2021, 09.12.2021 ve 14.02.2022 tarihli dilekçelerle temyiz başvuru talebinde bulunduğu, sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından bu talepler itiraz niteliğinde kabul edildiği, itirazların Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2022 tarih ve 2022/354 D.İş sayılı kararı ile reddedildiği, bu tarihten sonra sanık ... müdafii tarafından itiraz ya da temyiz dilekçesi sunulmadığı anlaşılmıştır.

2. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanık ...'un, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile dükkanlarına gelen katılanları bir süre alıkoyduktan sonra, soruşturma başlamadan önce şahıslarına zarar vermeksizin ... bıraktıkları anlaşılmakla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebinin, suçun işleniş şekli ve zamanı ile tüm dava dosyası içeriği gözetildiğinde, ilk derece mahkemesince etkin pişmanlık hükümleri gereği indirim oranının belirlenmesine ilişkin gösterilen gerekçelerde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 ... maddelerine bir aykırılık bulunmadığından, etkin pişmanlık hükümleri uyarınca yapılan indirim oranının yüksek olduğuna ve somut bir neden gösterilmeyen diğer nedenlere ilişkin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; hüküm tarihi ve dava dosyası inceleme tarihi itibariyle, suç tarihi ve niteliği gözetilerek dava zamanaşımı süresinin dolmadığı, neticeten belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği, ilk derece mahkemesince Dairemizin bozma ilamına uygun olarak hüküm kurulduğu, bu itibarla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin zamanaşımına, adli para cezasına ve beraat kararı verilmesine ve somut neden gösterilmeyen diğer nedenlere yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünün birinci bendi açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, sanık müdafii tarafından anılan karara karşı yapılan itirazın Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarih ve 2022/354 D. İş sayılı kararıyla değerlendirildiği anlaşıldığından, Tebliğnameye aykırı olarak atılı suç bakımından dosyanın incelenmeksizin oy birliğiyle İADESİNE,

2. Gerekçe bölümünün ikinci ve üçüncü bentlerinde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/336 Esas, 2021/448 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3937, Karar No: 2018/3288, Tarih: 10.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3937 E.  ,  2018/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılı için beraat

2005, 2006, 2007 takvim yılları için mahkumiyet

I.Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II.Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III.Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III.Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Deniz Hafriyat İnş. Nak. Pet... Ldt. şirketinin müdürü olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 29.07.2009 tarih, ... sayılı vergi tekniği raporunda, 2008 yılında ...Otomotiv İnş. Tur. ve Tic. A.Ş. ünvanlı şirketin, sanıktan 8 adet belge ile 178.225 lira tutarında mal veya hizmet aldığını beyan ettiğinin belirtilmesi, ... Vergi Dairesi Başkanlığının 18.02.2010 tarihli yazısından, ... Otomotiv İnş. A.Ş. hakkında sahte fatura kullanma suçundan başlatılan vergi incelemesinin halen sonuçlanmadığının bildirilmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde 2008 yılına ait herhangi bir fatura aslı ya da suretine rastlanılmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; 2008 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi,

2-Ba-Bs form analizine göre ...Hafriyat İnş. Nak. Pet... Ldt. şirketinden mal aldığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan... Otomotiv İnşaat A.Ş. hakkında başlatılan vergi incelemesinin sonuçlanıp sonuçlanmadığı, karşıt inceleme raporlarının düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14320, Karar No: 2014/28653, Tarih: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14320 E.  ,  2014/28653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2012/257-2014/118

DAVA :Davacı, fark aylık ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fark ikramiye alacağı, ilave tediye alacağı, iş riski tazminatı, bakım tazminatı ile vardiya tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003 de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004 yılında TİS tarafı olan Tes-İş Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile Tes-İş Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı Kanunun 32. maddesine ve İş Kanunun 5. maddesine aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının Tes-İş Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, Tedaş ile Tes-İş Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İTİS’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İTİS’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve TİS Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İTİS Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözlşemesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı B..’ da 2003 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.