muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27150, Karar No: 2017/11356, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27150 E.  ,  2017/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosyanın, şikayetçisi farklı olan Denizli 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/362 Esas, Denizli 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/534 Esas ve Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/177 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Şikayetçiler ....., vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra 07.08.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş oldukları anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17866, Karar No: 2015/16552, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17866 E.  ,  2015/16552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/130-2015/66

Dava dilekçesinde, fazlası saklı kalmak kaydıyla 1500 TL maddi, 10000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece maddi tazminat isteminin reddi, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflardan anataşınmazın bulunduğu ada ve parsel numaraları temin edilerek, taşınmaz üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulu olup olmadığı da sorulmak suretiyle davacı ve davalıya ait (anataşınmazda kat maliki iseler) bağımsız bölümleri gösterir şekilde tapu kayıtlarının ve anataşınmazın yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2711, Karar No: 2020/4390, Tarih: 23.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/2711 E.  ,  2020/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, 6360 sayılı Yasa kapsamında dava konusu 33 adet taşınmazın bulunduğu Ormanlı Köy Tüzel Kişiliğinin kaldırılarak, köyün mahalle statüsüne geçmesi ile davacı ... Başkanlığına bağlandığını, muhtar ve köy ihtiyar heyetinin almış olduğu kararlarla söz konusu Yasanın meclis tarafından kabulünden sonra muvazaalı şekilde çekişme konusu taşınmazların davalı kooperatife satıldığını, Köy Kanunun 44. ve ek 13.maddelerinde, köy yerleşme planına göre en çok 2.000 m2 olmak üzere köyde ihtiyaç sahibi olan ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi olmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satış yapılabileceğinin düzenlendiğini, davalı kooperatifin ise bu kapsama girmediğini ileri sürerek 122, 248, 571, 586, 619, 762, 785, 889, 910, 203, 220, 221, 244, 245, 246, 247, 359, 364, 579, 675, 752, 757, 770, 771, 33, 80, 609, 651, 665, 916, 917, 961 parsel sayılı taşınmazların davalı Kooperatif adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı idare adına tesiciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazların satışlarının köy kararı ile usulüne uygun yapıldığını, ayrıca satışlarda alıcı ya da satıcı olmaması nedeni ile bu davada kendisine husumet yöneltilemeyeceğini diğer davalı Kooperatif vekili, dava konusu taşınmazların o tarihte geçerli olan Yasalar çerçevesinde,usulüne uygun olarak köy meclisi tarafından alınan karara istinaden yapılan satış neticesinde edindiklerini, 6360 sayılı Kanunun 06.12.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğini,satışın yapıldığı tarihte yürürlükte olmadığını, bu nedenle davacının husumet ehliyetinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kooperatif yönünden davanın kabulüne, diğer davalı ... yönünden husumet yokluğu sebebiyle reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, "Hemen belirtmek gerekir ki, dava konusu taşınmazların devirlerinin yapıldığı tarihte henüz 6360 sayılı Kanunun yürürlüğe girmediği, söz konusu taşınmazların devir tarihi itibari ile Ormanlı Köyü Tüzel kişiliğine ait olduğu, temliklerin usulüne uygun olarak Kaymakamlıktan da onay alınarak düzenlenen Köy Kararı’na istinaden yapıldığı anlaşılmakla mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde verilen kararın doğru olduğu söylenemez. " gerekçesiyle bozulmuş olup, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece, temliklerin usulüne uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteğinin değerden reddine karar verilerek Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteğinin değerden reddine karar verilerek Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.00 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8699, Karar No: 2007/9716, Tarih: 18.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8699 E.  ,  2007/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.07.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, davalıya ait 97 parsel sayılı taşınmazın 2.37 m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve müdahalenin menini ve muhdesatların kal’ini istemiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, duruşmalara katılmamıştır. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kalan yer olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 715 ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlığın bu niteliğine göre önemli olan kıyı-kenar çizgisinin yöntemince saptanmasıdır.

Az yukarıda söylendiği üzere kıyıların niteliği Türk Medeni Kanunun 715.maddesinde gösterilmiş, 13.03.1972 tarih 7/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında kıyıların menfaati umuma ait yerlerden olduğu, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenme görevinin Adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9.maddeleri hükmünce idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun yapılacağı kabul edilmiştir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun-başka emsalleri varsa da-26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar sayılı kararı da bu doğrultudadır. Bütün bunlardan mülkiyet hukukundan kaynaklanan tüm uyuşmazlıkları çözmekle Adli Yargı yerinin görevli olduğu, 3621 sayılı Yasanın kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesinde ve uygulanmasında ortaya çıkacak çekişmelerde Adli Yargı görevini kısıtlayacak bir hüküm içermediği sonucu çıkmaktadır. O halde mahkemece kıyı-kenar çizgisinin az yukarıda sözü edilen 13.3.1972 tarih 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları doğrultusunda saptanmasını benimseyen uygulaması yasalara aykırı değildir. Ne var ki; bilirkişilerce kıyı kenar çizgisinin saptanması bakımından yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Yukarıdan beri söylendiği üzere somut olayda idari merci olan Valilik taşınmazın bulunduğu mahalde 3621 sayılı kanunun 5 ve 9.maddelerine dayanarak kıyı kenar çizgisini belirlemiş ve bu 25.10.1996 ve 07.12.2001 tarihlerinde ilgili Bakanlıkça onanmıştır. Bu belirleme 28.11.1997 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmediğinden Adli Yargı yerini bağlamaz. Ancak orta yerde idarenin bir saptaması ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmaları ve ortaya çıkardıkları bilimsel değerler vardır. Bu değerleri yok saymak ta olmaz. Bu nedenle mahkemece, aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle, bölgeye ait memleket ve askeri harita, ... fotoğrafları, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi saptaması ile ilgili tüm evrak, belge ve haritalar mahalline uygulatılmalı, gerekir ise çeşitli katmanlardan alınacak toprak numunelerinde nitelik araştırması yaptırılmalı ve tüm bu çalışmalar sonucu tespit edilen kıyı kenar çizgisi idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile farklılık oluşur ise bunun nedenleri bilimsel değerlere dayalı gerekçeleri ile bilirkişilere açıklattırılmalı, mevcut ve belirlenen kıyı kenar-kenar çizgisi fen krokisinde gösterilerek keşfi izlemeye uygun fen krokisi almak suretiyle, toplanan tüm bu delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar vermek gerekir iken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare temsilcisi ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 18.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7951, Karar No: 2015/25074, Tarih: 23.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/7951 E.  ,  2015/25074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanların, şikayet dilekçelerinde sanık.. tehdit ettiğinden bahsetmemeleri, tanık ..’nın, soruşturma ifadesinde sanık ..’un elinde bıçak olduğunu söylemesine karşın tehdit ettiğinden söz etmemesi, duruşma anlatımında ise ..“inin aşağıya sizi öldüreceğiz” şeklinde tehdit içeren söz söylediğinde elinde bıçak olduğundan bahsetmemesi, buna karşın tanık .. ile katılanların, sanıkların her ikisinin de ellerinde bıçak olduğunu ve öldürmekle tehdit ettiklerini ileri sürmesi karşısında; anlatımlar arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde hangi gerekçe ile hangi anlatıma üstünlük tanındığı açıklanmadan, sanıkların birlikte tehdit suçunu işledikleri ileri sürüldüğü halde, TCK’nın 106/2-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da değerlendirilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık ..’nun tehdit suçundan beraatine karar verilmesi,

2-Sanıkların, olaydan önce katılanların hakaretlerine maruz kaldıklarını ifade etmeleri, tanık ....’ın da bu anlatımı doğrulaması karşısında, her ne kadar bu iddialarla ilgili kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de, iddiaların tehdit suçunda TCK’nın 29, hakaret suçlarında ise 129/3. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanığın sadece katılan ...’e hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla dava açılmasına karşın, diğer katılanlara da hakaret ve tehdit ettiği kabul edilerek CMK’nın 225/1. maddesine aykırı şekilde TCK’nın 43/2 maddesi ile cezalarda artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9057, Karar No: 2019/2851, Tarih: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9057 E.  ,  2019/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2013 tarih ve 2013/7672 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açılmış ise de; bu suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunda ise; sanığın suçlamaları kabul etmediğini, faturalarda yer alan malların gerçekten alındığını savunması ve vergi tekniği raporunun sonuç bölümünde mükellef kurumun 2007 takvim yılında ... Film .. Ltd. Şti. ve ...'tan aldığı sahte belgeleri kullandığından bahsedilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şahıs/şirketler hakkında düzenlenen karşıt inceleme raporlarının getirtilerek dosya içine konulması; haklarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması; haklarında dava açıldığı bildirilen şahıs/kişilere ait dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2- Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 2007 takvim yılı sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükmün sair yönleri incelenmeden, 2007 takvim yılı sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükmün ise bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8414, Karar No: 2018/436, Tarih: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8414 E.  ,  2018/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, ...'in TMK 405. ve 406. maddesi gereği kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca yukarıda gösterilen yasal düzenleme karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3702, Karar No: 2013/26473, Tarih: 22.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/3702 E.  ,  2013/26473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz dilekçesinde bahsi geçen Türkiye İhracatçılar Meclisi'nin 25/01/2011 tarihli yazısı ve varsa eklerinin gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkeme'sine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.