muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2785, Karar No: 2016/7832, Tarih: 03.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2785 E.  ,  2016/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, boşanmanın muvazaalı olmadığının tespitiyle Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal edip borç çıkaran Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Davacının boşanmasının muvazaalı olup olmamasının da ölüm aylığı bağlanmasında ve kesilmesinde bir önemi yoktur. Kanunun ölüm aylığı bağlanması ve kesilmemesi için aradığı şart davacı ile boşandığı fiilen eşinin birlikte yaşamamasıdır. Birlikte yaşama varsa aylık bağlanmaz, bağlanan aylık da birlikte yaşamanın gerçekleştiği tarihten itibaren kesilir ve birlikte yaşamadan itibaren yersiz ödenen aylıklar geri istenir.

Somut olayda; davacının 04.11.1999 tarihinde boşandığı,22.01.2014 tarihli kontrol memurunun tuttuğu tutanağın dayanağının ... isimli şahıs ile kaymakamlıktan ... ‘ın beyanı olduğu, bu şahısların imzalı beyanlarının bulunmadığı, bu şahısların yargılama sırasında beyanlarına başvurulduğu, her iki tanığında davacı ve eski eşi bir arada görmedikleri, beraber yaşama olgusunu bilmediklerinin beyan edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memuru tarafından düzenlenen tutanağın aylık kesmeye yeterli olmadığı göz ardı edilerek verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25626, Karar No: 2022/2557, Tarih: 01.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25626 E.  ,  2022/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri, katılan vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen 09.10.2018 tarihli beraat kararlarına ilişkin katılan vekilinin istinaf başvurusuna yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 04.03.2019 tarihli asıl kararda hüküm kurulmasının unutulması üzerine 26.06.2019 tarihli ek kararla istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 26.06.2019 tarihli ek kararın katılan vekiline tebliğ edildiğine ilişkin belgeye UYAP üzerinden yapılan incelemede ve dosya içerisinde rastlanılmadığından; önceden tebligat yapılmış ise belgenin eklenmesi, tebliğ yapılmamış ise anılan ek kararın katılan vekiline tebliğ edilerek buna ilişkin belge ile sunulursa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 01.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9896, Karar No: 2021/10359, Tarih: 19.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/9896 E.  ,  2021/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle tüm sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanunla bu maddede yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12779, Karar No: 2012/15709, Tarih: 30.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12779 E.  ,  2012/15709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı kendisine asaleten küçükler Hüsnü ve...'a velayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 14/07/2006 gününde verilen dilekçe ile adam öldürme eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalılar, tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 25 yıl ağır hapis ve müebbet ağır hapis cezalarına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmişlerdir. Bu nedenle davalılara Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesi gerekmektedir. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. ve Tebligat Tüzüğünün 16. maddesi hükümleri gereğince bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olanlara ait tebligatın kanuni mümessillerine yapılması gerekir. Kanuni mümessili olmayıp da bulunması gerekenlere usulünce kanuni mümessil tayininden sonra tebliğ cihetine gidilir. Bu düzenleme karşısında mahkemece, davalılara vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalı, vasi tayin edilmemiş ise vasi tayin edilmesi sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelenmesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere dosya mahalline çevrilmelidir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/397, Karar No: 2014/3388, Tarih: 25.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/397 E.  ,  2014/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/848-2013/952

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu E.. B.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte alacaklarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen ve 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik Geçici 6. maddesine göre ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, 5393 sayılı Kanunu'nun 15/son ve İcra-İflas Kanun'un 82/1. maddesine göre haczin mümkün olmadığını açıklayarak, H.. B.. E.. Şubesi hesabına konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminata ilişkin ilamın karar tarihinin 15/09/2011 olduğu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30/06/2010 tarihinden sonra olması, borçlu belediyenin mal, hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, borçlunun Halkbankası Şubesi'ndeki hesaplarına haciz konulmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız elkoyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında, bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise Hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, Hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. M.. Ü.. Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın elkonulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup, doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, el atma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983 den sonraki elkoymalarda ise; 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; 27.12.2012 karar tarihli takip konusu ilamda İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve olayda uygulanması gerekli 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin iptal edildiği, ilam tarihinin 11.06.2013'den öncesine ait olduğu da nazara alınarak, borçlu aleyhine haciz uygulanmasında anılan yasal çerçevede hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kabul edilmelidir.

O halde Mahkemece, Kamulaştırma Yasası’na dayalı şikayetin reddi ile borçlunun diğer şikayet nedenlerinin incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle Kamulaştırma Yasası’na dayalı şikayetin kabulüne ve hesap üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/9502, Karar No: 2020/7679, Tarih: 30.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9502 E.  ,  2020/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin davalılar yönünden esastan reddine, davacı yönünden kısmen kabulü ile HMK nun 353/1-b-2,3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2-3 maddeleri uyarınca bedel yönünden düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Hatay ili, Samandağ ilçesi, Küçüknehir mahallesi, 1753 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davalılar vekilinin tüm davacı idare vekilinin son temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaza yaklaşık 150 metre mesafede olan ve taşınmazla benzer özellik gösteren aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan Küçüknehir Mahallesi 1730 parsel sayılı taşınmaza, 23/09/2016 değerlendirme tarihi itibariyle 220,00 TL/m² değer belirlendiği ve... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/315 E - 2017/195 K sayılı kararına yönelik istinaf isteminin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince reddi ile bu kararın Dairemizce onanarak kesinleştiği dikkate alındığında dava konusu taşınmaza bedel belirlenirken yakın konumdaki 1730 parsele belirlenen bedelden ayrılma konusunda ek rapor alınmadan fazla bedel tespit edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmünün HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6199, Karar No: 2021/1886, Tarih: 22.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/6199 E.  ,  2021/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla ilamsız takipte borçluların itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, takibin devamına ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedildiği, kararın borçlular tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçluların itirazının kaldırılmasına dayanak teşkil eden belgenin incelemesinde; alacaklı ile borçlular arasında imzalanan 01.05.2018 tarihli ortaklıktan ayrılma protokolü olduğu, anılan protokolün 3 numaralı "ayrılma akçesi ve hisselerin devri" başlıklı bendinde "taraflar şirket ortaklarından ...'in şirketten ayrılma akçesi olarak ...'e 460.000 TL ödenmesi konusunda mutabık kalmışlardır. İş bu bedelden ... hissesine düşen 25.000 TL implant borcu ve 35.000 TL şirket tarafından ödenecek kredi borcu mahsup edildikten sonra kalan 400.000 TL'nin ödenmesi aşağıdaki şekildedir;....yukarıda belirtilen meblağın ödenmesi konusunda, şirket ve şirkette kalan ortaklar müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gayri rücu kabulü beyan ve taahhüt etmişlerdir" ifadesinin yer aldığı ve yine 3 numaralı bendin son cümlesinde ise "ortaklıktan ayrılma protokolü imzalandıktan sonra iş bu protokol hükmüne aykırı olarak hisselerin 3. kişilere devredilmesi durumunda ortaklıktan ayrılma akçesi ödenmeyecektir" şeklinde düzenleme yapıldığı, dolayısıyla dayanak belgenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği, alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği anlaşılmaktadır.

O halde İlk Derece Mahkemesinin itirazın kaldırılması isteminin reddi kararına yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde İlk Derece Mahkemesinin itirazın kaldırılması isteminin reddi kararına yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.