muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16912, Karar No: 2010/7422, Tarih: 22.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/16912 E.  ,  2010/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının sağlık karnesini başkaları hesabına ilaç almak için kullanılmasıyla suçlandığını, çalışma bölgesinin sağlık kuruluşlarına uzak olması sebebi ile bazı arkadaşlarına ilaç alması için sağlık karnesini verdiğinin doğru olduğunu, suistimal amacı ile kullanmadığını, ilaçların sabit olduğunu, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, şirketin çalışanlarının Ak Sigorta şirketi tarafından sigorta edildiklerini, sigorta şirketinin yüklü ilaç alımı yapıldığının bildirimi üzerine soruşturma açıldığını, tıbbı mümessillerinin bazılarının özel sağlık sigortası kartlarını davacıya verdiklerini, soruşturma sonucunda davacının gerçek ihtiyacı aşan ve suistimale varan ilaç alımında bulunduğunu, bunun ilgili kart sahiplerinin talimatı ve bilgisi dışında ilaç alımında kullanıldığının anlaşıldığını, ilaç alımı yaptığı tespit edilen davacı dahil 14 tıbbi mümessilin iş sözleşmesinin feshedildiğini ve 3. kişilerle kart bilgilerini paylaşan 57 tıbbi mümessil ve 13 bölge müdürünün de uyarıldığını, feshin haklı nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosya üzerinde alınan hukukçu bilirkişi raporuna itibar edilerek, bir kısım tıbbi mümessillerin davacıya sağlık sigortası kartı ile reçetesini vererek ilaçlarını aldırmalarında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, başkalarının sağlık sigortası kartını numarası üzerinden ilaç alınabilmesinin bu şahıslar adına düzenlenmiş reçeteler ile mümkün olduğu, reçetelerin ise resmi ya da özel sağlık kurumlarınca düzenlendiği ve resmi sağlık kurumlarınca düzenlenen reçetelere dayalı ilaç alımları söz konusu olduğu, davacının davalı tarafından isnat edilen hukuka aykırı ve işverenin güvenini sarsıcı bir eyleminin bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar. (Dairemizin 28.04.2008 gün ve 2007/34009 Esas, 2008/10347 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre, işveren çalışanlarına özel sağlık sigortası yaptırmış ve sigorta kartı teslim etmiştir. Sigorta şirketi tarafından mümessillerin normalin üzerinde ilaç alındığı bilgisi verilmiş, bunun üzerine geniş çaplı soruşturma başlatılmış, davacının sözleşmesi şirkette çalışan diğer tıbbi mümessillerin sigorta kart numarasını kullanarak yüklü ilaç alımları yapması, sadakat borcuna aykırılık ve güveni kötüye kullanmak nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25/ll-e maddesi gereğince feshedilmiştir. İşverence gerçekleştirilen soruşturmada, tüm çalışanların özel sağlık sigortası kapsamında kullandığı ilaçlar listelenmiş, kendilerine sorularak hangilerini alıp almadıklarını işaretlemeleri istenmiş, kart bilgilerini ya da kartlarını başkasına verip vermedikleri sorulmuştur. Bir kısım tıbbi

tanıtım mümessilleri doktora yazdırdıkları ve kullandıkları ilaçları anlaşmalı eczanelerin kendi çalıştığı bölgede olmaması nedeniyle davacıdan yardım talebinde bulunarak temin ettiklerini, ilaçların alması için sigorta kartının fotokopisini verdiklerini beyan etmişlerdir. Tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının da birkaç tıbbi temsilcisinin sağlık karnesini alarak ilaç aldığı, davacının adlarına ilaç aldığı tıbbi temsilcilerin bunu kabul ettiği, ancak alınan ilaçlardan bir kısmını kendilerine ait olmadığını işaretledikleri anlaşılmaktadır. Söz konusu ilaçlardan bir kısmının davacının satışını yaptığı ve prim almaya hak kazandığı ilaçlardan olduğu anlaşılmıştır. İlgili ilaçların miktarı kutu sayısı olarak az olsa da, davacının davranışı işyerinde olumsuzluklara neden olacak niteliktedir. Davacı sadakat yükümlülüğünü ihlal etmiş, güven ilişkisini zedelemiştir. İş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmaktadır. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 180.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.000,- TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 22.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16779, Karar No: 2014/3103, Tarih: 21.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16779 E.  ,  2014/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/285-2013/439

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu İSKİ vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesabına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. M.. Ü.. Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 27.09.2012 olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Hal böyle olunca;hükmün,diğer şikayet nedenleri bakımından olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için bozulması gerekmiştir.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23111, Karar No: 2015/16001, Tarih: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23111 E.  ,  2015/16001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kardeşi olan davalıyı aracını satması hususunda 05/07/2011 tarihinde vekil tayin ettiğini, aralarındaki anlaşmazlık nedeni ile 26/09/2011 tarihinde bu sefer davalıyı vekaletten azlettiğini buna rağmen azilden üç gün sonra davalının aracını satıp bedelini kendisine ödemediğini ileri sürerek araç bedeli 20.000 TL nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, araç bedelinin payına düşen miras hissesinin takas edilmesi ile ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ispat yükü kendisine düşen davalının, savunmasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması nedeni ile alacak isteminden ibarettir. Davacı, davalı kardeşine verilen vekalet ile aracının satılmasına karşın bedelinin verilmdeiğini ileri sürmüş davalı araç bedelinin miras hissesi ile takas edildiğini savunmuş, bu savunmasının ispatı açısından da tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece HMK 200 maddesi gereğince yazılı ispat şartı gereği davalının savunmasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de,somut olayda bu kanun hükmü uygulanamaz.Tarafların kardeş olduğu gözetildiğinde HMK.nun 203/1 maddesi gereğince tanık dinlenebilir. Hal böyle olunca davalının tanıkları celp edilip dinlenmeli ve varsa davacıdan karşı delilleri sorulup toplanarak, tüm bu deliller değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis etmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7749, Karar No: 2011/8482, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7749 E.  ,  2011/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin "Memurevler ... , NO: 70/5 Muratpaşa/ ..." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan adres araştırmasında, kısıtlı adayının Muratpaşa/... adresinde ikametinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki,... Mahallesi muhtarlığının 15.04.2008 tarihli ikametgah ilmuhaberesi ile 23.02.2010 tarihli polis adres araştırma tutanağına göre,kısıtlı adayının.... Merkezine yerleştirilmeden önce ikamet ettiği yerin "Bengiler Mahallesi, ... sitesi,A Blok, 2.giriş, NO:2 .../..." adresi olduğu anlaşımıştır. Bu durumda uyuşmazlığın,... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6500, Karar No: 2013/7958, Tarih: 06.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6500 E.  ,  2013/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 518 ve 520 parsel sayılı sırasıyla 2330 m2 ve 1030 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, paylaşmaya ve satın almaya dayanılarak önce ayrı ayrı davalı ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine'nin 518 ve 520 parsel sayılı taşınmazlara yönelik, davacı ... ...'nün ise dava konusu 518 parsel sayılı taşınmaza yönelik itirazları üzerine Kadastro Komisyonunca taraflar adına kayıtlı aynı kuvvet ve mahiyete sahip iki farklı tapu kaydının bulunması nedeniyle 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 10. maddesi hükmüne göre malikinin belirlenmesi için kadastro tutanakları ve ekleri Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece 3402 Sayılı Kanun'un 19. maddesi hükmü gereğince araştırmaya ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davacı ... ...'nün davasının reddine, davacı Hazine'nin davasının kısmen kabulüne, dava konusu 518 parsel sayılı taşınmazın 4/8 payının davacı Hazine adına, 4071 Sayılı Kanun uyarınca yapılan satış nedeniyle 1/8 payının ... adına, 3/8 payının ise ... adına tapuya tesciline taşınmaz üzerinde bulunan 18 adet zeytin ağacının davalı ... mirasçılarına ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, dava konusu 520 parsel sayılı taşınmazın da 4071 Sayılı Kanun uyarınca yapılan satış nedeniyle ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulmasına göre davacı Hazine'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.