muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1520, Karar No: 2013/18775, Tarih: 24.10.2013

3.İhbar olunan ...vekilinin temyiz itirazlarına gelince, Mahkemenin karar başlığında davalı olarak gösterilen Ülfet Andaç (kendisine asaleten, çocukları ...... ...'a velayeten) davada davalı sıfatı haiz olmayıp, ihbar olunandır. Buna rağmen, mahkemece ihbar olunanın karar başlığında davalı olarak gösterilip, hüküm kısmında da davalı olarak kabul edilip sorumluluğuna karar verilmesi doğru olmamış, ancak ihbar olunan aleyhine hüküm kurulmasıyla kararı kendi adına asaleten çocukları adına velayeten temyiz edebileceğinden, kararın açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nın 432/4. madde hükmü gereğince süre yönünden REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, kararın mümeyyiz ihbar olunanlar lehine BOZULMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 153,90 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden ihbar olunan Ülfet Andaç'a iadesine, davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4933, Karar No: 2010/12921, Tarih: 14.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4933 E.  ,  2010/12921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : ANTALYA 1.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2007/639 ESAS

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2007/504 - 2009/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin davalıya ait taşınmazı 01.04.2004 tarihinden geçerli olmak üzere 5 yıllığına otel, pansiyon ve öğrenci yurdu olarak kullanmak amacıyla kiraladığını, binanın kiralanma amacına uygun olarak kullanılması mümkün olmadığından müvekkilince binada tadilat yapıldığını, taraflar arasında tadilat için yapılan masrafların kira bedeline mahsup edilmesi ile ilgili anlaşmazlık çıktığını, davalının tahliye davası açtığını, ayrıca gerekli ruhsatın alınması için davalının masraf vermekten kaçınması nedeniyle ruhsat alınamadığını ve iş yerinin mühürlendiğini ileri sürerek, yaptığı tadilat bedeli olan 70.480 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususların gerçek dışı olduğu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili, davalının müvekkiline ait taşınmazı 5 yıllığına kiraladığını, davalının temerrüdü nedeniyle tahliyesine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, kiralananın hasarlı olarak tahliye edildiğini, davalının kira sözleşmesine aykırı davranması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 71.441,90 TL'nın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili, davalının müvekkiline ait taşınmazı 5 yıllığına kiraladığını, davalının temerrüdü nedeniyle tahliyesine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, kiralananın hasarlı olarak tahliye edildiğini, davalının kira sözleşmesine aykırı davranması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 71.441,90 TL'nın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 01.04.2004, bitiş tarihinin ise 01.04.2009 olduğu, asıl davanın davacısının icra müdürlüğü vasıtasıyla 26.10.2007 tarihinde kiralanandan tahliye edildiği, kiracının kiralanan yeri önce sözleşme doğrultusunda pansiyon ve yurt olarak kullandığı, bilahare mülk sahibinden izin almadan bu yeri otele dönüştürmek için tadilata başladığı, ilgili belediyeden ruhsat alınmadığından iş yerinin mühürlendiği, kira sözleşmesinin süresinden önce bitmesine davacının sebebiyet verdiği, kira sözleşmesinin 3. maddesinde kiracının kiralanan yeri tahliye ederken faydalı ve zorunlu masraflar adı altında alacak talep edemeyeceğinin, kiralanan yeri olduğu gibi teslim edeceğinin düzenlendiği, taşınmazı teslim alan mülk sahibinin masraf yaparak taşınmazı eski haline dönüştürdüğü, davacı tarafından yapılan tadilatlardan davalının faydalanmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, 71.441,90 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ... Ltd. Şti.'den alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı ve birleşen davada davalı vekili karar celsesinde mesleki mazereti bulunacağından bahisle mazeret dilekçesi gönderdiğine ve mahkemece de mazeret kabul edildiğine göre duruşmanın başka bir güne ertelenmesi gerekirken aynı celsede karar tesisi edilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı ve birleşen davada davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı ve birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3750, Karar No: 2007/5209, Tarih: 09.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3750 E.  ,  2007/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılara ait  parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek bu bölümün tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 44,59 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.Duruşma isteği değerden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden özellikle, uzman bilirkişi aracılığı ile 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı inançları birleştirme kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre  temyize konu bölümlerin tanımı 3621 Sayılı Kıyı Kanunun 4. maddesinde yapılan kıyı içinde kaldığı saptandığına göre mahkemece kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne  değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, mahkemece davanın esası bakımından hüküm kurulduğu halde harç konusunda bir karar verilmemiştir. Anılan bu durumun kamu düzenini ilgilendiren ve  resen gözetilmesi gereken bir kural  olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, harç konusunda da bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25562, Karar No: 2013/2168, Tarih: 25.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25562 E.  ,  2013/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammım bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Yukarıda belirtilen kanun maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK’ nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. (İİK. nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 sayılı kanunun 37. maddesi gibi).

Somut olayda, alacaklının faturalara dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Fatura İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını gösterir belge niteliğinde değildir. Diğer taraftan, TTK. nun 23.maddesinde süresinde içeriğine itiraz edilmeyen faturanın İİK. nun 68/1.maddesinde sayılacağına ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Borçlu tarafından fatura içeriği ve takip konusu borçla ilgili hukuki ilişki de kabul edilmediğine göre alacaklının faturaya dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün bulunmamaktadır.

O halde İcra Mahkemesince, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, borca itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2013 günündeoybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5061, Karar No: 2015/4038, Tarih: 11.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5061 E.  ,  2015/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, zabıta araştırmasına göre kendisine vasi atanması istenen şahsın ".../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde oturduğu belirtilmekte ise de, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18215, Karar No: 2014/1791, Tarih: 23.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18215 E.  ,  2014/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait ... plakalı araçta davalı ....'nin bayisi olan diğer davalıdan aldığı motorinden kaynaklanan toplam 5.060 TL'lik zarar meydana geldiğini, araçta meydana gelen hasarın tespiti için üç ayrı yerde analiz yaptırdıklarını ve sorunun yakıttan kaynaklandığının tespit edildiğini belirterek 5.810 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, arızalandığı iddia edilen araç üzerinde resmi bir tespit yapılmadığını, yakıtın müvekkiline ait işyerinden alındığına dair bir belge olmadığını, davacının zarar kalemlerinin kabul edilemez olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının başvurusu üzerine araçtan ve istasyondan alınan numuneler üzerinde kendi laboratuvarlarında yaptırdıkları analiz sonucunda yakıtın standartlara uygun ve marker değerinin 100 olduğunun tespit edildiğini, davacının olay tarihine kadar geriye dönük yakıt alımlarına gözatıldığında üretici tavsiyesi dışında kırsal motorin aldığının anlaşıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davacının aracında meydana gelen arızanın davalıya ait ... aldığı motorinden kaynaklandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7724, Karar No: 2019/2262, Tarih: 19.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7724 E.  ,  2019/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-2,48 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/2. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) ile numaralandırılan bölümünün 1. fıkrasındaki “179/2” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek suretiyle; yine hükmün (1) ile numaralandırılan bölümünün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 125 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4989, Karar No: 2011/12982, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4989 E.  ,  2011/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece tanzim edilen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ve 2010 yılına ait üretim ve dekar başına masrafları ile hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10179, Karar No: 2021/5299, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10179 E.  ,  2021/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Finike Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/106 Esas, 2018/321 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak, alınan ek rapor uyarınca, kapama nar bahçesi ve arazi niteliğindeki Finike İlçesi, ... Köyü 106 ada 4, 6, 8 parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net gelir esas alınarak; 106 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki davalıya ait nar ağaçlarının bedelinin; kapama nar net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel

indirilmek suretiyle; yapılara ise Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre m² birim fiyatı uygulanıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur.

Ancak,

1-Türkiye ortalamasına göre münavebe ürünlerinin üretim masraflarının brüt gelirin % 65'i alınması ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağından İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerinden üretim masraflarının yeniden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,