muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/128, Karar No: 2025/464, Tarih: 12.02.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ayıp isnadını kesinlikle kabul etmemekle birlikte ayıp söz konusu olması halinde ayıp ihbar sürelerine riayet edilmediğini, bu nedenle zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının her ne kadar 26.08.2015 tarihli sözleşmenin eser sözleşmesi olduğu iddiasında bulunmuş olsa da, sözleşmenin kumaş alım sözleşmesi olduğunu, kumaş üretim sözleşmesi olmadığını, davacının emtiayı teslim aldıktan sonra 8 gün içinde hiçbir itirazda bulunmadığını, satın almış olduğu emtia ile ilgili ayıp olduğuna dair müvekkiline ihtar veya ihbarın yapılmadığını, sözleşmenin 5.1. maddesinde davacıya emtia dikilerek tişört haline getirilip ...'na teslim edilmeden önce muayene yükümü verildiğini, velevki bir ayıp çıkar ise bunun da müvekkili satıcı tarafından giderilmesinin öngörüldüğünü, kumaşın tişört olarak dikilip Milli Savunma Bakanlığına tesliminden sonra emtianın başka bir emtia ile değiştirilmesi olasılığının mantığa aykırı olduğunu, davacı tarafından müvekkiline bu aşamada ne yapılan bir ayıp ihbarına, nede malın değiştirilmesine yönelik bir talep olmadığını, davacının satın aldığı sözleşmeye konu emtiayı kabul ettiğini, emtiayı teslim ve kabul ettikten sonra ... tarafından yapılan muayeneyi çok rahat yaptırabilecek ve satım konusu malda bir ayıp varsa mezkur 5.1 maddeyi işletilebilecek durumda iken bunun yapılmadığını, davacı tarafından ikame edilen işbu davada kısmi dava şartının bulunmadığını, davacının talep ettiği miktarın fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin geçmişe etkili olarak fesih edildiğinin kabulü gerektiği, davacının sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda verdiklerini geri isteyebileceği, davacının kumaş bedeli olarak 525.940,00 TL ihale teminatı bedeli olarak 85.134,40 TL, TUBİTAK inceleme masrafı olarak 13.004,00 TL, dikim ve ambalaj masrafı olarak 174.737,80 TL olmak üzere toplam 785.797,20 TL masraf yaptığı, dikilerek tişört haline getirilen ve halen davacıda bulunan tişörtlerin değerinin 487.832,00 TL olduğu, davacının elinde bulunan ve satılması durumunda 487.832,00 TL değeri olan tişörtlerin bedelinin davacının harcamalarından düşülmesi sonucunda davacının talep edebileceği bedelin 297.965,20 TL olduğu, cezai şart bedelini talep edemeyeceği hüküm vermeye elverişli denetime açık bilirkişi ek raporu ile anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 297.965,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlikten reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlikten reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı yanca ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, gizli ayıp olmadığı hususunun tespit edildiğini, davacının sözleşmenin 5. maddesinde yükümlü olduğu muayeneyi de yapmadığını belirterek ve verilen kararın hatalı olduğunu beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayanan sözleşmenin feshi, ödenen bedelin iadesi, cezai şart ve tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olu, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33205, Karar No: 2014/2724, Tarih: 17.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/33205 E.  ,  2014/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun’un 50/1-b ve 50/3. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuklara verilen cezaların kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesine çevrilmesine dair Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2007 tarihli ve 2006/265 esas, 2007/218 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02.12.2013 gün ve 2013/17992/72796 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 gün ve 2013/387823 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Akdağmadeni Kaymakamlığı ... İlköğretim Okulu Müdürlüğünün 04/12/2006 tarihli yazısına göre kamunun uğradığı zarar, kovuşturma aşamasında tazmin edilip giderildiği hâlde; suça sürüklenen çocuklara isnat edilen ve 152. maddesi kapsamında kalan mala zarar verme suçuna ilişkin verilen hürriyeti bağlayıcı cezalardan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun etkin pişmanlık başlığı altındaki 168/2. maddesine göre “etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir”, hükmüne aykırı şekilde indirim yapılmamasında,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendine göre, “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,” koşulunun yerine getirildiği ve somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşullar oluştuğu hâlde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezalarının aynen tazmin cezasına çevrildiğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde,

3- Kamunun uğradığı zarar tazmin edildiği hâlde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezalarının kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesine çevrilmesine karar verilerek hükümde çelişki oluşturulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

3- Kamunun uğradığı zarar tazmin edildiği hâlde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezalarının kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesine çevrilmesine karar verilerek hükümde çelişki oluşturulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren 21/01/2013 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin "bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve dosyanın temyiz istemi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03/05/2010 tarih ve 2008/12641 esas, 2010/477 sayı ile temyizin reddi kararı verilmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (9.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 17/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9538, Karar No: 2018/4967, Tarih: 05.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9538 E.  ,  2018/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (dört kez), basit cinsel saldırı (bir kez)

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (bir kez), mahkumiyeti ile, çocun basit cinsel istismarı (üç kez) ve basit cinsel saldırı (bir kez) suçlarından beraatine dair İnegöl Ağır Ceza MAhkemesinden verilen 07.03.2017 gün ve 2016/141 Esas, 2017/20 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafilerinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan Bakanlık vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin gerekçe içermemesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 288, 294, 295/1. maddeleri dikkate alınarak vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

02.01.2017 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgasi Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmis ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" düzenlemesi dikkate alındığında kendisini vekille temsil ettiren ... yararına vakalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

02.01.2017 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgasi Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmis ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" düzenlemesi dikkate alındığında kendisini vekille temsil ettiren ... yararına vakalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiileri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Belge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.09.2017 gün ve 2017/2191 Esas, 2017/1838 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2017 gün ve 2016/141 Esas, 2017/20 Karar sayılı hükmüne "Kendisini vekille temsil ettiren ... yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgasi Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca takdir edilen 3.960 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Bakanlığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4244, Karar No: 2020/15711, Tarih: 03.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/4244 E.  ,  2020/15711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, sanık ..., ... ve ... hakkında beraat; müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın temyize gelmeyen sanık ...’a 04/07/2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, sanığın 20.02.2013 tarihinde alınan ifadesinde "...'' adresinde ikamet ettiğini ifade ettiği, tebligatın ise sanığın savunma adresinde belirttiği adresinden farklı adreste "aynı konutta ikamet eden yakınına" tebliğ edildiği anlaşılmış olup, tebligat evrakında tebligatı alan şahsın sanıkla aynı adreste sürekli oturup oturmadığı, ... ve ehil olup olmadığı belirtilmediğinden yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı,

Ayrıca Uyaptan alınan nüfus kaydına göre malen sorumlu ... Işık'ın 17/12/2007 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, nakil aracının müsaderesine ilişkin gıyabi kararın malen sorumlunun tüm mirasçılarına tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gıyabi kararın sanığa ve malen sorumlunun tüm mirasçılarına Tebligat Kanunu'na uygun olarak tebliğ edilmesi, sanığın ve malen sorumlunun mirasçılarının hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyizine ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavılığı'na TEVDİİNE, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1335, Karar No: 2015/4732, Tarih: 14.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1335 E.  ,  2015/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 27/10/2014 gün ve 2013/18679-2014/14002 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2- Diğer karar düzeltme istemlerine gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; taraflarca temyizi üzerine, davanın tümden reddi gerekir şeklindeki gerekçe ile kararın davalılar yararına bozulmasına, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Davacı kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesi'nde davalı ... tarafından yazılan 17/06/2012 tarihli "...", 18/07/2012 tarihli "..." ve 09/08/2012 tarihli "..." başlıklı köşe yazılarıyla müvekkiline yönelik son derece çirkin ve ağır ithamlarda bulunduğunu, bu açıklamaların müvekkillerinin şahsiyet haklarına saldırı niteliğinde olduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili ise, dava konusu yazının basın özgürlüğü sınırları içinde kaleme alındığını, ifadelerin eleştiri sınırını aşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davaya konu 17/06/2012 ve 18/07/2012 tarihli yazıların ağır eleştiri niteliğinde bulunduğu kabul edilerek bu yazılar nedeniyle istenen manevi tazminat isteminin reddine, dava konusu 09/08/2012 tarihli "..." sözünde; kamu yararının bulunmadığı, eleştiri sınırlarının aşılarak davacıyı toplum önünde küçük düşürmek için kaleme alındığı gerekçesiyle manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davaya konu 17/06/2012 ve 18/07/2012 tarihli yazıların ağır eleştiri niteliğinde bulunduğu kabul edilerek bu yazılar nedeniyle istenen manevi tazminat isteminin reddine, dava konusu 09/08/2012 tarihli "..." sözünde; kamu yararının bulunmadığı, eleştiri sınırlarının aşılarak davacıyı toplum önünde küçük düşürmek için kaleme alındığı gerekçesiyle manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir.

Dairemizin 27/10/2014 gün, 2013/18679 esas, 2014/14002 karar sayılı ilamında davacının dönemin Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olup siyasetçi olduğu, siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır, hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği, dava konusu 09/08/2012 tarihli köşe yazısındaki beyanlarında eleştiri sınırları içinde değerlendirilmesi ve istemin tümden reddine karar verilmesi gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiş ise de, mahkeme gerekçesinde de belirtildiği üzere söz konusu 09/08/2012 tarihli köşe yazısında "..." sözünde; kamu yararının bulunmadığı, eleştiri sınırlarının aşılarak davacıyı toplum önünde küçük düşürmek için kaleme alındığı anlaşıldığından, davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin 27/10/2014 gün ve 2013/18679 esas, 2014/14002 karar sayılı bozma kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle onanmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 27/10/2014 gün ve 2013/18679 esas, 2014/14002 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA; diğer karar düzeltme istemlerinin ilk bentteki nedenlerle reddine ve aşağıda yazılı onama harcının önce temyiz eden davalılara yükletilmesine, davacıdan peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde geri verilmesine 14/04/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 14/04/2015
Yargıtay — Esas No: 2022/5960, Karar No: 2023/4046, Tarih: 06.07.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5960 E.  ,  2023/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ... kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m² arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7. maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin, restoran, büfe, ... bahçesi, işyeri gibi amaçlarla kullanıldığını, ...’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, ... Belediyesi tarafından ... ilçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca reddedildiğini, ... Belediyesi tarafından ... ilçe merkezinde ve ... kıyı kenar çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, davalılar tarafından yapılan bina ve tesislerin kâl’ine ve davalıların bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, aşamadaki beyanlarında dava konusu alanın dolgu alanında kalmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli ve 2014/208 E., 2015/191 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile dava konusu 173 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 189,69 m²'lik kısmı ve 176 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 50,52 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu kayıtlarının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalıların 173 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev ve ağaçlar ile 176 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men’i ile müdahale teşkil eden ağaçların ve binanın kâl’ine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/4404 E., 2020/1775 K. sayılı kararıyla; “.... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir. Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, Mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazların tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır. Kabule göre ise; davacı tarafından taşınmazların üzerindeki ağaçların kal’i talep edilmesine rağmen, talep aşılmak suretiyle 13 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın da kal’ine karar verilmesinde isabet bulunmamıştır." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar