muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5990, Karar No: 2022/17367, Tarih: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5990 E.  ,  2022/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayana kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile ödemeye ilişkin bent düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş: karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, Emirler Mahallesi 123950 ada 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazlara net gelir metoduna göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ödemeye ilişkin bentin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25632, Karar No: 2015/8017, Tarih: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25632 E.  ,  2015/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu mülkiyet ve daimi irtifak hakkı bedellerinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ve irtifak hakkının davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd.vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu mülkiyet ve daimi irtifak hakkı bedellerinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ve irtifak hakkının davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde, dava konusu 2634 parsel sayılı taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve su isale hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi irtifak hakkı karşılığı ile 2635 parselin mülkiyet bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaza ½ hisse ile malik olan davalı ... ile diğer ½ hisse maliki olan muris ... . mirasçılarından davalı ... arasında imzalanan 15.09.2012 tarihli tutanakta taşınmaz üzerindeki ağaçların ... tarafından dikilip yetiştirildiği, ağaçların bedelinin bu kişiye ödenmesine muvafakat edildiği belirtildiğinden, bu tutanak doğrultusunda taraflarınve tutanakda imzası bulunanların beyanları alınıp, gerekir ise tanık da dinlenmek suretiyle taşınmaz üzerinde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların kim tarafından dikilip yetiştirildiği tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile ağaçların bedelinin tüm davalılara tapudaki ve veraset ilamındaki payları oranında ödenmesine ilişkin hüküm kurulması,

2)Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler Gıda Tarım ve Hayvancılık ilçe Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı .... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31355, Karar No: 2016/1921, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31355 E.  ,  2016/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2009/81-2014/282

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2006-16.06.2008 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çocuk yuvası öğretmeni olarak çalıştığını, davalı işverenin davacıdan istifa dilekçesi vermesini istediğini, davacının bunu reddetmesi üzerine davalının davacıyı ücretsiz izine gönderdiğini, davacının işbaşı yapmasının davalı işyeri tarafından engellendiğini ve işine sebepsiz olarak son verildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin okul öncesi çocukların bakım ve eğitiminin yapıldığı kreş işlettiğini, davacının müvekkili tarafından işten çıkarılmadığını, tam tersine davalının işine devam etmeyen davacıyı işbaşı yapması için ısrarla haber gönderdiği halde, davacının davalıya ihtarname göndererek ihbar ve kıdem tazminatını talep ettiğini, davalının buna cevap olarak davacıya onu işten çıkarmadığını ve üç gün içinde işe dönmesini aksi halde iş sözleşmesini haklı nedenle feshedeceğini ihtarname yoluyla bildirdiğini, buna rağmen davacı işe dönmediğinden iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının dava dilekçesinde 16.06.2008 tarihine kadar çalıştığını belirtmesine rağmen, hükme esas bilirkişi raporunda 03.07.2008 tarihinin esas alınması sonucunda davacının talebinin aşılarak hesaplama yapılması, HMK’nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/562, Karar No: 2025/442, Tarih: 22.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/562 E.  ,  2025/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1020 E., 2023/2520 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/253 E., 2022/185 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin 05.09.2007 tarihinden itibaren davalının malik olduğu taşınmazda kiracı olarak oturduklarını, davacı ...'nın 25.05.2013 tarihinde farelerin içeri girmesine engel olmak amacıyla penceresinin önünde bulunan erik ağacının dallarını kırdığı sırada, pencere ile korkuluk arasından kayıp düştüğünü, akabinde korkuluğun davacı ...'nın üzerine düştüğünü, korkuluk demirini tutan pencerenin ahşap kasasının sadece dört vidayla tutturulduğunun sonradan öğrenildiğini, bu durumun gizli ayıbı gösterdiğini, olaydan kısa süre öncesinde davalıya birkaç kez evin bakımsız olduğunun ve pencerelerin tamirinin gerektiği bildirildiği halde sonuç alınamadığını, olay sonucunda ...'nın omurilik felci geçirerek %98 oranında malul kaldığını, bakımının zor ve masraflı olduğunu, davalının hem kira sözleşmesi gereğince hem de bina maliki olarak sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere,100,00 TL maddi tazminat ile ... için 25.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın 25.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 380.100,00 TL 'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ...'nın 2007 yılında beri müvekkilinin kiracısı olduğunu, olayın 2013 yılında gerçekleştiğini, talebin zamanaşımına uğradığını, davacının iddialarının kabul edilemeyeceğini, zira davacı ... erik almak için uzandığı sırada zorlaması sonucunda korkuluğun yerinden çıktığını, korkuluğa bu şekilde yüklenme olmaması durumunda kopmayacağını, kopmanın davacının dikkatsiz ve ihmalkar davranışından kaynaklandığını, zarar görenin ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, kira parasının talep edilmesi üzerine eldeki davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli kararıyla; kira sözleşmesinin üzerinden yaklaşık 7 yıl geçtikten sonra meydana gelen ayıp ve buna bağlı zararın, davalının icrai ya da ihmali bir hareketi sonucunda kusuru ile meydana geldiğinin kabul görmediğini, davacı dava dilekçesinde ayıbın gizli olduğundan bahsetmiş ise de çelişkiye düşülerek pencerelerin ahşap ve dayanıksız olduğunu, bu nedenle tamire ihtiyacı olduğunun davalıya iletildiğinin belirtildiğini, davacı tarafın bu beyanı kabul edilir ise ayıbın gizli olduğundan bahsetmenin de mümkün olmadığını, somut olayda davalı kiraya verenin ayıbın meydana gelmesinde bir kusuru tespit edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli kararıyla; Mahkemece öncelikle meydana gelen olayın aydınlatılması, iddia olunan oluşun ispatlanması için davacının bildireceği tüm delillerin toplanması, gerekirse taşınmaz başında keşif yapılması ve kazanın meydana gelmesinde kiralananın ayıplı olmasının etkisinin bulunup bulunmadığının tespiti, yine meydana gelen kazada davacı kiracının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının irdelenmesi, bu hususlar duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarıldıktan sonra, şayet meydana gelen kazada kiralananın ayıplı olmasının ve davacı kiracının müterafik kusurunun bulunduğu kanaatine varılırsa bu defa zararın tespiti için uzman bir bilirkişiden rapor alınması, sonrasında tarafların ekonomik durumu, kira bedeli, kiranın başlangıç tarihi ve kiracının kiralananı kullanmakta olduğu süre, kiracının olayın meydana gelmesindeki kusuru vb. gibi hususlar nazara alınarak bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyaya kazandırılan teknik bilirkişi raporunda, pencere korkuluklarının yapım tekniğinde herhangi bir eksiklik tespit edilemediği, zamana bağlı deforme nedeni ile dayanıklılığın azalması sonucu kazaya sebebiyet verdiğinin belirtildiği, davalının zararın tazmininde kusuru bulunmadığının tanık beyanları, kolluk tutanakları, hayatın olağan akışı içerisindeki kiracı/kiraya veren ilişkileri dairesinde ispat edildiğinden zararın tazmininden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; meydana gelen olay ile davalı kiraya verenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 301 ve devamı maddeleri kapsamında düzenlenen yükümlülükleri arasındaki illiyet bağının koptuğu, davacılar vekili istinaf dilekçesinde her ne kadar kiraya verenin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de, 6098 sayılı Kanun'un 308. maddesi kiralananın ayıplı olması halinde doğacak zararın tazmininde kiraya verenin kusurunu bir karine olarak kabul etmiş ve sorumluluktan kurtulmanın şartını ise kiraya verene yükleyerek, kiraya verenin kusuru olmadığını ispat etmesini istediğini, bu düzenlemede bir kusursuz sorumluluktan bahsedilemeyeceğinden ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde kiraya verenin, meydana gelen olayda bir kusurunun bulunmadığının ispatlandığı, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin doğru hesaplandığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davacı tanıklarının beyanlarının dikkate alınmadığını, davalı tanıklarının beyanlarının ise Mahkemece dikkate alındığını, müvekkilinin demir korkuluğun üzerine düşmesi sonucunda engelli hale geldiğini, korkulukların sağlam monte edilmediğinin ispat edildiğini, söz konusu ayıbın kira sözleşmesinin başından itibaren var olduğunu ve müvekkilin bu ayıbı bilemeyeceğini, hem kiralananın teslimi anında hem de kira sözleşmesi sürecinde ortaya çıkan ayıplar nedeniyle kiracının tazminat talep edebileceğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrin kusursuz sorumluluk hallerini olağan sebep sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayrıma tabi tutarken, Türk Borçlar Kanunu'nda; hakkaniyet sorumluluğu, özen (sebep) sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ayrıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

1. Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrin kusursuz sorumluluk hallerini olağan sebep sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayrıma tabi tutarken, Türk Borçlar Kanunu'nda; hakkaniyet sorumluluğu, özen (sebep) sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ayrıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

2. Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği 6098 sayılı Kanun'un 69. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre; "Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür." denmektedir. Yapı eserinin maliki, bunların hiç kimse ve hiçbir şey için tehlike taşımayacak şekilde yapılmasını ve işlemesini garanti etmekle yükümlüdür. Bu nedenle, bir yapı eserinde herhangi bir yapım bozukluğu olmasa bile, ek güvenlik ve koruma tertibatının bulunmaması yine de bir bakım eksikliği sayılır. Yapı sahibinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğunu kapsamaktadır. Bu sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

3. Bina veya imal olunan eser malikinin sorumlu tutulabilmesi için kusuru aranmaz. Ancak, aynı zamanda sorumlu kişinin zararın doğumunda kusuru varsa, bu kusur munzam (ek) kusur olarak gözönünde tutulur. Munzam kusur halinde, kusursuz sorumlu kişi illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı gibi tazminat miktarının takdirinde bu kusur gözönünde tutulabilecektir.

4. Yine, 6098 sayılı Kanun'un 301. maddesine göre kiraya veren, kiralananı sözleşmenin amacına uygun surette kullanmaya ve işletmeye elverişli bir şekilde teslime ve kira süresince de kiralananı bu halde tutmaya mecburdur. Bu hüküm kiracı aleyhine değiştirilemez. Aynı Kanun'un 308. maddesine görede kiraya veren, kusuru olmadığını ispat etmedikçe kiralananın ayıplı olmasından doğan zararları kiracıya ödemekle yükümlüdür.

5. Aynı Kanun'un 60. maddesinde; "Bir kişinin sorumluluğu, birden çok sebebe dayandırılabiliyorsa hâkim, zarar gören aksini istemiş olmadıkça veya kanunda aksi öngörülmedikçe, zarar görene en iyi giderim imkânı sağlayan sorumluluk sebebine göre karar verir." düzenlemesi mevcuttur.

5. Aynı Kanun'un 60. maddesinde; "Bir kişinin sorumluluğu, birden çok sebebe dayandırılabiliyorsa hâkim, zarar gören aksini istemiş olmadıkça veya kanunda aksi öngörülmedikçe, zarar görene en iyi giderim imkânı sağlayan sorumluluk sebebine göre karar verir." düzenlemesi mevcuttur.

6. Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince; öncelikle 6098 sayılı Kanun'un kusursuz sorumluluk başlığı altında düzenlenen yapı malikinin sorumluluğu ilkeleri gereğince, sözleşmesel ilişki dışında bina sahibinin kusursuz sorumluluğu ve kiralanandaki ayıp halinden doğan sorumluluk kapsamında da sorumlu olabileceği hususu aynı Kanun'un 60. maddesi uyarınca gözetilerek, tarafların

kusur durumları değerlendirilip, kiraya verenin sorumlu olup olmadığının tespiti açısından korkuluğun düşmesinin binanın yapımındaki bozukluktan meydana gelip gelmediği ile kiraya verenin bu durumdan sorumluluğu konusunda araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24555, Karar No: 2017/35850, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24555 E.  ,  2017/35850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29294, Karar No: 2013/31571, Tarih: 07.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29294 E.  ,  2013/31571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9142, Karar No: 2019/2498, Tarih: 20.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9142 E.  ,  2019/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.05.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; müvekkili ile davalılardan ...'in maliki olduğu balık lokantası ile komşu durumda olduğunu, iki bina arasından ve davalıya ait binanın yağmur sularının müvekkilinin bahçesine ve evinin temellerine verildiğini, atık suların temellere verilmiş olması sebebi ile devamlı surette su gittiğini ve bu suyun zemin ve ... katta müvekkilinin binasından çıktığını, bu nedenle davacının binasının zemin katında ve ... katında rutubet ve küf olduğunu, balık lokantasının bacasından çıkan tüm kurum ve isler davacının evine yansıdığını, bu konu ile ilgili ... Belediye Başkanlığına müracaatlarda bulunduğunu, ancak bir sonuç alamadığını, davalının binasından sızan su sızıntısının giderilmesini, lokantanın bacasından çıkan kurum ve isin tespiti ile kurum çıkmasının önlenmesini, kokunun tespiti ile kokunun giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının daha önce defalarca ... Belediye Başkanlığına dava konusu iddialar sebebi ile şikayettte bulunduğunu ve bu şikayetlerle ilgili olarak Belediye Başkanlığının yapmış olduğu tespitler ve ölçümler sonucunda vermiş olduğu kararların hep müvekkilinin lehine sonuçlandığını, davacılara karşı bir zararın mevcut olmadığını, her yapıda olduğu gibi müvekkilininde kullanmış olduğ atık suyu kanalizasyona verdiğini, müvekkil şirketin işyerinin ruhsatlarının da eksiksiz olduğunu, işyerindeki tüm önlemlerin alındığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmişlerdir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

2- Mahkemece hüküm sonucunun 2. bendinde;

'' 2-A- Davalı tarafından su dağıtım kollektörlerinin açık bulunan kısımlarının izolasyonunun yapılmasına, karar tarihinden itibaren 3 ay içinde davalı tarafından yapılamaması halinde izalasyon işleminin davacı tarafından yapılmasına, izalasyonun davacı tarafından yapılması sonucunda 500,00TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine