muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5766, Karar No: 2013/103, Tarih: 16.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5766 E.  ,  2013/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları soyut ve genel ifadelerden ibaret olup, davanın esasını çözümlemeye elverişli olmadığı gibi tanık anlatımlarında geçen muhdesatların da hangileri olduğu duraksamasız belirlenmemiş, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen haritasında gösterilmemiştir. Eksik araştırma ile hüküm verilemez.

Taşınmaz üzerindeki muhdesatların kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle ve özellikle kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Az yukarıda açıklanan hukuki olgunun belirlenmesi açısından, konusunda uzman bir fen bilirkişi beraberinde ve taraf tanıkları hazır edilmek suretiyle dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazlar üzerinde yeniden keşif yapılmalı, keşifte öncelikle hangi muhdesatın dava edildiği belirlenmeli, dava konusu muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından, ne şekilde meydana getirildiği duraksamasız belirlenmeli, muhdesatın oturulabilir hale getirilmesi için yapılan harcamaların yeni bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmadığı düşünülmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna uygun ve infaza elverişli bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir uygulama yapılmaksızın hüküm verilmesi isabetsiz olduğu gibi, dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazlardan 219 parsel sayılı taşınmazın 12/160 payının Hadice Ergüvenç'e, 9/160 payının ise Kevkep Ergüvenç'e ait olduğu halde anılan kişiler davaya dahil edilip taraf koşulu sağlanmadan karar verilmiş olması dahi isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22116, Karar No: 2017/36644, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22116 E.  ,  2017/36644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2605, Karar No: 2022/4997, Tarih: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2605 E.  ,  2022/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, "2006 takvim yılı sahte fatura kullanma" suçu yönünden, suç tarihinden hüküm tarihine kadar , "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçu yönünden ise, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/510, Karar No: 2015/5624, Tarih: 14.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/510 E.  ,  2015/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 01.04.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (2 kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (2 kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurelerin beyanları, savunma, tüm dosya kapsamı ile mahkemenin kabulüne göre, sanığın mağdure ...'yu iş bulma bahanesiyle yanına çağırdıktan sonra aracıyla oto sanayi sitesine götürüp araç içerisinde cinsel istismar eylemini gerçekleştirmesi ve mağdure Nazmiye'yi ise okula gitmekte iken aracına alıp evde unuttuğu cüzdanını alması gerektiğinden bahisle aracıyla eve götürüp orada cinsel istismarda bulunması karşısında sanığın mağdurelere yönelik gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinde hile kullandığı anlaşıldığından eylemlerine uyan TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddelerinin iki kez tatbiki suretiyle cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek TCK.nın 109/1, 109/3-f, 109/5. maddelerinin iki kez uygulanması neticesinde cezaların eksik tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16138, Karar No: 2021/12176, Tarih: 08.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16138 E.  ,  2021/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, Dairenin 12.02.2020 tarihli ve 2009/2584 Esas, 2020/1223 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. Mahkemece, 24.09.2020 tarihli ek karar ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün kısıtlı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava vasi atanması istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.09.2018 tarihli ve 2018/1137 Esas, 2018/1989 Karar sayılı kararıyla ...'in kısıtlanmasına karar verildiği, karara karşı kısıtlanması istenilen tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi (4.) Hukuk Dairesince 09.01.2019 tarihli ve 2018/1628 Esas, 2019/81 Karar sayılı kararla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kısıtlının temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 15.03.2019 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın kısıtlı tarafından temyizi üzerine hükmün Dairemizce 12.02.2020 tarihli ve 2019/2584 Esas, 2020/1223 Karar sayılı kararla onandığı, bu aşamadan sonra İlk Derece Mahkemesince açılan 24.09.2020 tarihli oturumda, kısıtlının kısıtlılığının kaldırılması talebinde bulunması üzerine aynı tarihli ek karar ile karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kısıtlının sözkonusu ek karara karşı kanun yoluna başvurduğu, Mahkemece başvurunun karar düzeltme talebi olarak kabul edildiği ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Buna göre, kısıtlı tarafından Dairemizin 12.02.2020 tarihli ilamına değil, İlk Derece Mahkemesi Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ek kararına itiraz edildiğinden ve kararı denetlemek hususunda Bölge Adliye Mahkemesinin inceleme imkanı bulunduğundan, dosyanın İlk Derece Mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Dairemizce dosya hakkında yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Yerel Mahkemeye işlemsiz olarak İADESİNE, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13573, Karar No: 2025/3358, Tarih: 24.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13573 E.  ,  2025/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/284 E., 2021/545 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ...'in kullanmakta olduğu araç ile katılan ... ile ...'nın bulunduğu yükleme yapılan aracın bulunduğu yere geldiği ve katılan ...'ya çarptığı, çarpmanın etkisi ile katılan ...'in de yere düştüğü, sanık ...'in aracından indiği, orada bulunan diğer sanık ...'in "sen napıyorsun" diyerek ...'in üzerine doğru geldiği, bu sırada sanık ...'in elinde bulundurduğu bıçağı ...'a doğru savurduğu, ...'ında ... tarafından savrulan bıçak ile yaralandığı, akabinde ...'ın da ...'den aldığı bıçağı ...'e savurarak yaraladığı, bunun üzerine sanık ...'in adli emanetin 2013/543 sırasında kayıtlı bulunan Parabellum marka tabancayı çıkarttığı, silahı gören ...'ın oradan kaçarak uzaklaştığı, kaçma sırasında sanık ...'in ...'a doğru ateş ettiği, ancak atış yapılan mermilerin hiçbirinin ...'a isabet etmediği, akabinde elinde bulundurduğu silahla bu kez katılan ... ile ...'a dönerek "bu size bir ders olsun, hepinizin kökünü kurutacağım, bir tane bile Bağça bırakmayacağım" şeklinde sözler söyledikten sonra araca binip olay yerinden uzaklaştığı şeklinde kabul edilen olayda;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/545 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6807, Karar No: 2018/10426, Tarih: 27.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6807 E.  ,  2018/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerinden 50 TL çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerine girip 50 TL çaldıktan sonra ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından çevrede yapılan araştırma sonucunda üzerinde bulunan 102,59 TL ile yakalanması ve suça sürüklenen çocuğun paraların müştekiye iadesine yönelik herhangi bir rızası ve bu konuda bir ikrarının bulunmadığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde cezasından TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle 168/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim yapıldığı halde, hüküm fıkrasında indirim oranının 1/3 olarak belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7701, Karar No: 2021/453, Tarih: 21.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/7701 E.  ,  2021/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede; ... vekilinin, 10/09/2015 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, Kültür ve Turizm Bakanlığının suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilmekle;

Her ne kadar ... vekili; temyiz dilekçesinin başlığında, tüm sanıkların ismini yazmış ise de; temyiz dilekçesinin içeriğinden; mahkemece kurulan beraat hükmünün bozulmasına yönelik temyiz talebinde bulunduğu açıkça anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanıklar ... ve ... hakkında tesis edilen beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Olay günü kolluk ekipleri tarafından yapılan yol uygulaması sırasında, ... plakalı otobüste yolcu olarak bulunan sanık ...’ın sırt çantasında bulunan poşet içerisinde 75 adet eser ele geçirildiği, ...’ın savunmasında, dava dışı ... ... ...’in aracını almak üzere Ağrı ilinden Tokat iline gideceğini, meslektaşı olan sanık ...’in, babasına emanet göndermek isteyerek kendisine poşete sarılı vaziyette kutu teslim ettiğini, içerisinde ne olduğunu sormadığını beyan ettiği, Ağrı 1. Noterliğinin 18/04/2014 tarih, 1635 yevmiye nolu, ... ... ... tarafından, sanık ...’ın araç alımında vekil tayin edildiğine ilişkin vekaletname örneğinin dosya içerisinde bulunduğu, sanık ...’in de; kardeşi temyiz dışı sanık ...’in, geçen sene Kurban bayramında kendisinin ziyaretine geldiğini, gelirken yanında eski para getirdiğini ve evde unuttuğunu, bir ara gelip gidenle göndermesini istediğini, kendisinin de; meslektaşı olan ...’ın Tokat’a gideceğini öğrenince, Tokat’ta babasının dükkanına bırakmak üzere bu eserleri ...’a emanet ettiğini, eserlerin tarihi eser niteliği taşıdığını bilmediğini, suç kastı olmadığını beyan ettiği, temyiz dışı sanık ...’in beyanının, sanık ...’in beyanı ile uyumlu olduğu ve sanıklar ... ve ...’in üzerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılan dosya kapsamında;

1- Sanık ...’nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...’nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’nın 07/07/2018 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11936, Karar No: 2014/13364, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11936 E.  ,  2014/13364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/254-2013/270

DAVA :Davacı, ücret farkı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye farkı, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı ile vardiya tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003/2004’de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004/2005 yılında TİS tarafı olan T. Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile T. Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. m.32 ve İş K. m.5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının T. Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, T. ile T. Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İTİS’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İTİS’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve TİS Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına

aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra T. Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İTİS Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözlşemesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı B.’ da 2003/2004 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan/2005-Şubat ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.