muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11784, Karar No: 2020/3860, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11784 E.  ,  2020/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporunun "2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarına ilişkin olduğu, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2013 tarih ve 2013/301 esas sayılı iddianamesi ile sadece “2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin 19.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmü ile ise birden fazla takvim yılında sahte fatura kullandığı kabul edilen sanığın eylemleri tek suç kabul edilerek sahte fatura kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 16.01.2019 tarihli ilamı ile hükmün, iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulduğu anlaşılmakla, aleyhe temyiz olmadığından kazanılmış hak oluşturan ceza miktarının önceki hükmün konusunu oluşturan sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu, bozma sonrası verilen temyize konu hükmün ise sahte fatura düzenleme suçundan kurulduğu gözetilmeden, 2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanığın 19.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik aleyhe temyiz olmadığından bahisle ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak bir kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35551, Karar No: 2017/16051, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35551 E.  ,  2017/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16072, Karar No: 2012/22328, Tarih: 13.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16072 E.  ,  2012/22328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaç ve yapıların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre de; taşınmaz üzerinde bulunan meyveli ve meyvesiz ağaçlara biçilen değer yönünden İlçe Tarım Müdürlüğü'nden resmi veriler getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27914, Karar No: 2020/826, Tarih: 21.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27914 E.  ,  2020/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde olarak elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davacının mevcut işi dışında işlerde çalıştırılmasına itiraz ettiğini, bunun üzerine işverence işten ayrılmak zorunda bırakıldığını, günlük çalışma süresinin 09.00-22.00 saatleri arasında olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle feshedildiğini, davacının işyerinde 09.00-18.00 saatleri arasında alıştığını, 12.00-13.30 saatleri arasında çalışma yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarının anlatımı doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek, raporda hesaplanan fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak, davacının yaz döneminde 09.00-21.00 saatleri arasında çalışarak haftada 18 saat, kış döneminde ise 09.00-20.00 saatleri arasında çalışarak haftada 15 saat çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı tanıklarından birisi 2012 ve 2013 yaz döneminde davacının çalıştığı işyerinde staj yapmış, diğeri ise komşu işyeri çalışanı olup davacı ile aynı işyerinde çalışmamıştır. Hal böyle olunca davacının çalışma düzenini bilmeyen komşu işyeri çalışanının beyanının hükme esas alınması yerinde değildir. Bu itibarla, 2012 ve 2013 yaz dönemi için davacı ile aynı işyerinde staj yapan davacı tanığının beyanı dikkate alınabilir ise de, diğer dönemler yönünden davalı tanıklarının beyanları doğrultusunda değerlendirme yapılarak, oluşacak sonuca göre davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir. Mahkemece tüm çalışma süresi yönünden, davacının çalışma düzenini bilmesi mümkün olmayan tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması yerinde değildir. Belirtilen yönler göz önüne alınmadan yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde, hafta sonları çalışmasına rağmen sadece iki haftada bir pazar günü izin kullandığını ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, tanıkların davacının iki haftada bir hafta tatilinde çalıştığını beyan ettiğini, tanıkların beyanının davacının dava dilekçesindeki beyan ile birlikte değerlendirildiğinde, davacının hafta tatili ücretine hak kazanmadığı bildirilmiştir. Mahkeme, bilirkişi raporundaki bu değerlendirme ile bağlı değildir. Ancak davacının hafta tatili ücreti talebinin hangi gerekçe ile kabul edildiğinin gerekçeli kararda belirtilmemesi hatalıdır. Kararda, bir taraftan “tüm dosya kapsamı ile bilirkişi raporu birlikte değerlendirilerek” hüküm kurulduğunun ifade edilmesi, diğer taraftan bilirkişi raporundaki tespite hangi gerekçe ile itibar edilmediği belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3871, Karar No: 2019/3414, Tarih: 22.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3871 E.  ,  2019/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve karşı davaların yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davaların kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili, davacı ile davalı arasında finansal kiralama sözleşmesi ve çıplak gemi kiralama kontratı imzalandığını, kiralanan ... isimli yük gemisinin üzerindeki yükü boşaltmak üzere yola çıkacağı sırada davalıya ait başka gemilerin borcu nedeniyle İtalyan Mahkemesi tarafından verilen ihtiyati tedbir kararı ile seferden men edildiğini, davalıya seferden menin kaldırılması derhal ve defalarca bildirilmesine rağmen davalının somut bir adım atmadığını, yük sahibi dava dışı şirketin yükün zamanında boşaltılmaması ve boşaltma tarihinin belirsizliği nedeniyle davacıya baskı uygulayarak zararının tazminini istediğini, davacının tedbirin kaldırılması için ihtarname keşide etmesi üzerine davalının bağlama işlemi yapan firma ile herhangi bir alacak sözleşmesi imzalamadığını, dolayısıyla sorumlulukları olmadığını bildiren ihtarname ile cevap verdiğini, davacının yeniden ihtarname keşide ederek 7 gün içinde men kararının kaldırılmaması, doğmuş ve doğacak zararları için 300.000 USD’nin ödemesinin yapılmaması halinde sözleşmenin feshedilmiş sayılacağını bildirdiğini, ihtarın yerine getirilmemesi üzerine 08.04.2010 tarihi itibariyle sözleşmelerin davacı tarafından feshedildiği ve teminat ve ipoteklerin çözülmesi ve gemiyi davalının teslim almış sayılacağı durumunun davalıya bildirildiğini, sözleşme feshedildikten sonra davalıya 30.04.2010 tarihli ihtarname ile geminin seferden men edilmesi nedeniyle 3.kişilerin talepleri için davalıya rücu hakları saklı kalmak kaydıyla 7 gün içinde davalıdan toplam 1.752.748 USD ödemesi, teminat ve ipoteklerin çözümlenmesinin talep edildiğini, ancak davalının bunları yerine getirmediğini, sonuç olarak geminin tutulması ile birlikte davacının zilyetlik durumunun sona erdiğini ileri sürerek finansal kiralama sözleşmesinin feshine ve bu sözleşme nedeniyle davacının gemi tutulduktan sonra haklı olarak ödemediği kira bedelleri ile vadesi gelmemiş kira bedelleri toplamı 1.549.269,80 USD den davalıya borçlu olunmadığının tespitine, sözleşmenin teminatı olan ipoteklerin fekkine, sözleşme kapsamında verilen kambiyo senetlerinin iptaline, ilk ödeme olan 1.563.248 USD peşinatın davacıya iadesine, geminin son seferini yapmamasından kaynaklanan kar kaybı için 60.000 USD’nin ve gemi tutulmadan önce gemiye alınan yakıt bedeli ile yağ masrafı için toplam 37.668 USD’nin ve gemi üzerinde yapılan iyileştirme ve bakım masraflarına ilişkin 40.000 USD’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesi gereğince davalının sadece mülk sahibi olduğunu, başka bir sorumluluğunun olmadığını, ihtiyati tedbirin davalının borcundan kaynaklanmadığını, davalının bağlama işlemini yaptıran alacaklı şirketler ile herhangi bir sözleşme imzalamadığını, başvuruları üzerine kiralanan geminin seferden men edilmesi kararının hukuka aykırı olduğunun tespit edilerek gemi üzerindeki haciz ve tedbirlerin kaldırıldığını, bu işlemler nedeniyle kusuru olmayan davalının sorumluluğunun bulunmadığını, davacının buna rağmen gelip gemiyi teslim almadığını, sözleşme konusu geminin hukuki maliki davalı olsa da ekonomik maliki ve zilyedinin davacı kiracı olduğunu, ayrıca sözleşmede davalının sorumlu olmadığının düzenlendiğini, davacının da bu sorumsuzluk kaydını ihtirazi kayıt koymaksızın kabul ettiğini ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davasında ise sözleşmenin 25. maddesinde kiralananın devir yasağının düzenlendiğini ancak davacının buna aykırı olarak sözleşme konusu ... gemisini dava dışı şirkete yazılı onayları olmadan time chapter ile kiralamak suretiyle ve ayrıca çıplak gemi kiralama kontratının 8.2. maddesine de aykırı hareket etmiş olduğunu, davacı gemiyi terk ettikten sonra gemide bulunan demir başların tespitinin yapıldığını, ...40 tonluk yük vincinin gemide olmadığının tespit edildiğini,yapılan araştırmada davacının gemide yaptırdığı tadilat masrafına mahsuben dava dışı şirkete verdiğinin tespit edildiğini, davacının sözleşme hükümlerini ihlal ettiğini, davalı tarafça sözleşme ihlallerinin ihtarnameler ile bildirildiğini ve sözleşmenin davalı şirketçe bu ihlaller nedeniyle feshedildiğini ileri sürerek dava konusu geminin aynen teslimine, bu mümkün olmazsa geminin değerinin fiili imkansızlığın oluştuğu tarihten itibaren işleyecek akdi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve sözleşmenin feshi nedeniyle tüm borçlar muaccel hale geldiğinden fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.736.213,08 USD kira ve gecikme faizi ile 94.527,73 EURO ve 981,89 TL masraf bedelinin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kiralama konusu gemiye el konulduğu 15.03.2010 tarihinden sözleşmenin feshinin gerçekleştiği 30.04.2010 tarihine kadar davacı karşı davalının herhangi bir kusuru olmaksızın davalı -karşı davacının malik olduğu başka bir finansal kiralama sözleşmesine konu geminin borcu nedeniyle davalı karşı davacının sözleşmeden kaynaklanan teslim borcunu yerine getirmediği, davalı karşı davacı ihtarname göndererek İtalya makamları nezdinde girişimde bulunduğunu beyan etse de bu hususun süreç alacağını ve bu süreçte meydana gelen zararın karşılanacağını beyan etmediği, süre talep ederek sorumluluk üstlenmediği, dolayısıyla aradan geçen sürede dikkate alındığında bu hususun davacı kiracı için çekilmez hal aldığı, her ne kadar davalı tarafından karşı davasında davacı karşı davalının gemide birtakım değişiklikler yaparak sözleşmeyi ihlal ettiğini ve sözleşmeye aykırı davrandığını, dolayısıyla bu hususun feshi haklı hale getireceğini savunmuş ise de anılı hususla ilgili ihtilaf öncesi davalı karşı davacı tarafından herhangi bir ihtar çekilmediği gibi sözleşmenin fesih nedeni yapılmadığı, somut ihtilafıda ihtarnamelere konu yapmadığı bu nedenle davalı karşı davacı tarafından sözleşmenin karşı tarafça ihlal edildiği savunmasına itibar edilemeyeceği, davacının sözleşmeyi feshinin haklı olduğu, davacı- karşı davalı gemi tutulmadan önce satın aldığını iddia ettiği akaryakıt ve yağ nedeniyle salt faturaya dayanmış olup, anılan fatura konusu akaryakıt ve yağın mevcudiyetine ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, sarf edilip edilmediğinin anlaşılmadığı, alacağın tahsili için yeterli kanıt bulunmadığından bu talebinin reddine, talep edilen geminin son seferinden kaynaklı 60.000 USD alacak bilirkişilerce kadri matuf bulunmuş ise de anılan alacak talebinin gerçekleşmiş net gelir hesabına yapılmış bir tespite dayanmadığı, geminin son seferden kar edip etmeyeceğinin belirsiz olduğu, ihtimale istinaden alacak talebinde bulunulduğundan bu talebinin de reddine, menfi tespit ve istirdat istemi açısından re’sen yapılan hesaplamaya göre asıl davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında akdedilen finansal kiralama sözleşmesi kapsamında düzenlenen her biri 29.225 USD bedelli 21.05.2010 ile 04.06.2013 tarihleri arasındaki 60 adet sıralı bono toplamı olan 1.753.500 USD bonoların finansal kiralama sözleşmesi nedeniyle davacı karşı davalının davalı karşı davacıya toplamda 2.145.105,41USD borçlu olmadığının tespitine, ödenen toplam 2.167.000USD'den sözleşmenin kullanılan süresine tekabül eden 1.172.642,59USD'nin mahsubu ile 994.357,41USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4-a maddesi gereği işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan tahsili ile davacı karşı davalıya ödenmesi suretiyle istirdadına, yakıt bedeli ve yağ masrafları yönünden 37.668USD'nin ve 60

.145.105,41USD borçlu olmadığının tespitine, ödenen toplam 2.167.000USD'den sözleşmenin kullanılan süresine tekabül eden 1.172.642,59USD'nin mahsubu ile 994.357,41USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4-a maddesi gereği işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan tahsili ile davacı karşı davalıya ödenmesi suretiyle istirdadına, yakıt bedeli ve yağ masrafları yönünden 37.668USD'nin ve 60.000USD kar mahrumiyetine ilişkin istemler ile fazlaya ilişkin istemler yerinde görülmediğinden reddine, ipoteklerin fekki ve gemi üzerinde tersanede yapıldığı üzerine iyileştirme ve bakım masrafları nedeniyle dava atiye terk edilmekle bu talepler yönünden karar tesisine yer olmadığına, karşı davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin uygulanan dönemi için ödenmeyen kira bedeli 10.000USD davalı karşı davacıdan alınarak davalı- karşı davacıya ödenmesine, geminin iadesine ilişkin talep atiye terk edilmekle bu yönde karar tesisine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, finansal kiralama sözleşmesinin haklı nedenlerle feshi, ödenen kira bedellerinin ve haklı fesih nedeniyle uğranılan zararın tazmini, kira bedeli için verilen bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespiti, karşı dava ise, ödenmeyen kira bedelleri ve zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi kurulundan bir asıl ve iki ek rapor alınmıştır. Ancak rapora itibar edilmeyerek resen hesaplama yapılıp karar verilmiştir. Mahkemece uzmanlık gerektiren konularda bilirkişilerden rapor alınması gerekmektedir. Mahkemece konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmış ise de resen hesaplama yapılması doğru değildir. Kaldı ki taraflar temyiz dilekçesinde de ödeme tablosu ve ödemelerin farklı olduğu ve yapılan hesaplamaların da hatalı olduğunu ileri sürmüşlerdir. Ayrıca mahkemece resen yapılan hesaplama denetlenememektedir.

Mahkemece bilirkişi raporu kabul edilmediği takdirde yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak tarafların bilirkişi raporuna yaptıkları itirazlarda dikkate alınıp denetime elverişli şekilde düzenlenecek bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/107, Karar No: 2016/4612, Tarih: 17.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/107 E.  ,  2016/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

1-Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendiğirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.