muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21140, Karar No: 2017/5780, Tarih: 11.05.2017

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. ( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 27.7.2011 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 6.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 22.9.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 27.7.2011 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 6.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 22.9.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16227, Karar No: 2023/23564, Tarih: 01.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16227 E.  ,  2023/23564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/803 E., 2016/456 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın 1 yıl denetim süresi ile ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçlamaları kabul etmediğine, tanıkların olay sırasında olay yerinde bulunmadıklarına, ayrıca aile sağlık merkezi personeli ve eczacı kalfası olmakla katılanla aralarında hiyerarşik ilişki bulunduğuna, tarafsız olan tanık P. D.'nin dinlenilmediğine, eksik kovuşturma yapıldığına, tanık P. D.'nin beyanları doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulama alanı bulacağına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun aile sağlığı merkezinde doktor olarak görev yaptığı, sanığın, kendisinden önceki hasta ile mağdur arasında geçen münakaşaya dahil olduğu ve mağdura hitaben "O benim komşum, onunla bağırarak konuşamazsın, sen kendini ne zannediyorsun, aynaya bakıyor musun, sıfatın insana benzemiyor, ben seni burada çalıştırmam." şeklinde sözler söylediği, orada bulunanlar tarafından binadan dışarıya çıkarıldıktan sonra da, pencerede gördüğü mağdura hitaben, "Senin a... koyayım." sözleriyle hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun tanık beyanları neticesinde sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Tanık P. D.'nin adresine gönderilen duruşma davetiyesinin muhatabın adreste tanınmadığı gerekçesiyle merciine iade edildiği anlaşılmış ve eksik kovuşturma yapıldığına ilişkin sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

3. Tanık M. Ö.'nün anlatımları doğrultusunda temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

2. Tanık P. D.'nin adresine gönderilen duruşma davetiyesinin muhatabın adreste tanınmadığı gerekçesiyle merciine iade edildiği anlaşılmış ve eksik kovuşturma yapıldığına ilişkin sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

3. Tanık M. Ö.'nün anlatımları doğrultusunda temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

2. Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

3. Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

4. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/93, Karar No: 2007/104, Tarih: 01.05.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/1-93 E., 2007/104 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/1-93 E., 2007/104 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- HAKSIZ TAHRİK

- HAPİS CEZASININ ERTELENMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

**"İçtihat Metni"**

Aliye Y.....'ın, sarhoş vaziyette bulunduğu eve tuvalet camından girmek suretiyle kendisine sarkıntılık etmek isteyen maktûlü, ağır tahrik altında av tüfeği ile vurarak öldürdüğü iddiasıyla Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 05.09.2004 gün ve 74722-1774 sayılı iddianame ile açılan dava sonunda; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 27.09.2005 gün ve 335-159 sayı ile; 5237 sayılı Yasanın 81. ve 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 53. maddesinin uygulanmasına, mahsuba, zoralıma, yargılama giderine,…

… karar verilmiş olup, bu hüküm sanık Aliye Y....., katılan vekilleri ve yerel Cumhuriyet savcısı tarafından (sanık Aliye Y..... lehine) temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.11.2006 gün ve 2170-4659 sayı ile; "…

…..maktûlün aynı gece içinde sanığa yönelik haksız hareket bütününün sanıkta yarattığı haksız tahrik düzeyinin 765 sayılı TCK.nun 51/2. maddesi kapsamında ağır tahrik seviyesinde bulunduğu gözetilerek, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun tüm hükümleri yargı denetimine imkan verecek açıklıkta uygulanmak suretiyle sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması neticesi lehe yasanın saptanması gerektiğinin düşünülmemesi.." isabetsizliğinden bozulmuştur.

Bozma kararı üzerine Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince 26.12.2006 gün ve 360-584 sayı ile;

" …

…. önceki hükümde direnilmesine, sanık Aliye Y.....'ın 5237 sayılı Yasanın 81. ve 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53/1-2. maddesi gereğince cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu maddede sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, anılan hakları kötüye kullanarak suç işlemesi halinde hakkında 5. fıkra uyarınca işlem yapılmasına, mahsuba, tutukluluk halinin devamına, zoralıma, vekalet ücretine, yargılama giderine…

…Yargıtay yolu açık olmak üzere sanık ve vekili ile müdahil ve vekilinin yüzüne karşı oybirliğiyle verilen karar C. Savcısı Ömer Gürsel Özgencil'in huzuruyla usulen açıkça okunup anlatıldı." şeklinde ısrar kararı verilmiştir.

Hüküm; sanık Aliye Y..... müdafi ile yerel Cumhuriyet savcısı (bozma yönünde karar verilmesi gerektiği yönünde) tarafından temyiz edilmiş; katılan ise yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmemiştir.

Dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli, 05.04.2007 gün ve 60188 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulu'nca sanık Aliye Y..... hakkındaki hükme hasren yapılan incelemede;

1-Yargılama konusu maddi olayın;

Dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istekli, 05.04.2007 gün ve 60188 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulu'nca sanık Aliye Y..... hakkındaki hükme hasren yapılan incelemede;

1-Yargılama konusu maddi olayın;

"Maktûlün sanıkla aynı köyden olduğu, gençlik yıllarında sanığa ilgi duyduğu ve hatta onunla evlenmek istediği, sonradan her ikisinin de başkalarıyla evlendikleri, olay günü bayram nedeniyle köye gelen maktulün arkadaşlarıyla birlikte sanığın ailesinin evine uğradığında, sanığı da orada görünce eski duygularının uyandığı, sanığın bulunduğu evde o sırada erkek olmadığını da bildiğinden, arkadaşlarından ayrıldıktan sonra gece geç saatlerde sarhoş vaziyette tekrar oraya geldiği ve açık olan tuvalet penceresinden içeri girerek sanığa sarkıntılık etmek istediği, sanığın da av tüfeği ile maktûlü vurarak öldürdüğü" tarzında gerçekleştiği,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesi ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda çözülmesi gereken hukuki ihtilafın;

Olay gecesi maktûlden kaynaklanan hareketler bütününün hangi düzeyde haksız tahriki oluşturduğunun belirlenmesinden ibaret bulunduğu,

3-Ön mesele;

Hukuki ihtilaf ile ilgili görüşmelere geçilmeden önce; direnme kararı içeren hükümde, hükme karşı başvurulabilecek temyiz yasa yolunun süresi ve başvuru şeklinin gösterilmemiş olması nedeniyle gerekçeli kararın süre ve başvuru şeklini de içeren açıklama ile katılana tebliğ edilmesinin gerekip gerekmediğinin ön mesele olarak görüşüldüğü,

4-Değerlendirme;

Yerel Mahkeme direnme kararında; hükme karşı başvurulabilecek "yargı mercii" ve dolaylı olarak "yasa yolunun temyiz olduğu" gösterilmiş ise de; "yasa yolunun süresi ve şeklinin" gösterilmediği,

Katılanın hükmün tefhiminde hazır olduğu anlaşılmakla birlikte; "yasa yolu süresi ve şeklinin" tefhim edilmemiş olması nedeniyle, ilke ve gerekçeleri Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında da açıklandığı üzere katılan yönünden temyiz süresinin henüz sona ermediği,

Bu ahvalde; yapılması gereken ilk işlemin, "yasa yolu süresi ve şeklini" içeren açıklama ile birlikte hükmün katılan vekiline tebliğ edilmesi, meşruhatlı tebligatın alınışından sonraki yasal sürede katılan veya vekilinin temyiz dilekçesi vermesi halinde bu dilekçe de eklenerek, vermemeleri halinde hükmü önceden temyiz eden sanık müdafi ve yerel C.savcısının temyizinin incelenmesi için dosyanın iadesinin sağlanması gerektiği, eğer yapılacak tebligat üzerine müdahil ya da vekilince yasal geçerlilikte temyiz dilekçesi verilirse bu dilekçe de gözetilerek Yargıtay C.Başsavcılığınca ek tebliğname hazırlanmasının gerekli olacağı,

Görüş ve kanaati benimsenmekle;

Açıklanan doğrultuda işlemlerin yapılabilmesi amacıyla dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gereklidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Görüş ve kanaati benimsenmekle;

Açıklanan doğrultuda işlemlerin yapılabilmesi amacıyla dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gereklidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2006 gün ve 360-584 sayılı kararının, yasa yolu süresi ve şekline ilişkin açıklama ile birlikte katılan vekiline tebliği ile sair işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.05.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8533, Karar No: 2010/2356, Tarih: 16.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8533 E.  ,  2010/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 11.200.00 TL’nın 25.11.2005 ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın, dava konusu kazadan önce de yakın tarihlerde üç kez kaza yaptığını, ilk iki hasar bedelinin müvekkilinden tahsil edildiğini, araç ehliyetsiz sürücünün kullanımında iken meydana gelen üçüncü kaza neticesinde oluşan hasarın müvekkili şirketçe ödenmemesi üzerine, araç tamir ettirilmeyip dördüncü hasar ihbarının yapıldığını, üçüncü ve dördüncü hasarda değişmesi gereken parçaların aynı olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçtaki hasarın, daha önce meydana gelen ve teminat kapsamı dışında olması nedeniyle ödenmeyen kazaya ilişkin olduğu yönündeki davalı savunmasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 10.954.66 TL’nın 29.11.2005 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 59,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.