muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28464, Karar No: 2018/6651, Tarih: 14.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/28464 E.  ,  2018/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının beden Eğitimi öğretmeni olarak davalılara ait spor tesislerinde spor hocası olarak çalışmaya başladığını, asıl işverenin davalı ... Belediyesi olduğunu, diğer davalı ... Belediyesi Spor Kulubünün de, Çankaya Belediyesinin bir alt kuruluşu olduğunu iş akdinin haksız olarak sonlandırıldığını beyanla bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının işçi statüsünde çalışmadığını, idare ile hiçbir hukuki bağının olmadığını, spor kulübünde çalıştığı spor kulübünün ayrı tüzel kişiliği bulunduğunu, spor kulübü ile belediye arasında hiçbir hukuki ya da fiili bağ bulunmadığını, bu nedenle kendileri yönünden husumetten reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılardan Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalılardan ...'na yönelik açılan davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Giydirilmiş ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Somut olayda mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda tanık anlatımları esas alınarak günlük 6,67 TL yol yardımı ücreti, 3,90 TL bir öğün yemek ücreti, 1,44 TL gıda yardımı ücreti,1,67 TL giyim yardımı ücreti verildiği kabulü ile giydirilmiş ücret hesaplanmıştır. Duruşmada dinlenen davacı tanıklarından Nihal Nizam " Bir saat yemek molamız vardı. Yemek yardımı yoktu. 50 TL yol parası ödeneceği söylendi, bu para ödenmedi. Bize sene içerisinde 260 TL değerinde iki defa gıda yardımı yine 300 TL değerinde spor giysi ve malzeme yardımının da iki defa yapılacağı söylenmişti. Bunlar da ödenmedi" beyanı, diğer davacı tanığı " Yemeği kurum karşılıyordu. 50 TL yol parası vardı. Ancak bu para ödenmedi.Maaşımızın dışında yılda iki defa 260' şar TL değerinde gıda yardımı yine 2 defa 300'er TL değerinde giyim yardımı ödeneceği söylendi. Bu ödemeler de yapılmadı" şeklindeki beyanı karşısında ,mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporuna göre giydirilmiş ücrete davacının yol ücreti ,gıda yardımı ücreti, giyim yardımı ücreti de dahil edilerek kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır. Buna göre, davacının kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücretinin hesabında yol yardımı, gıda yardımı, giysi yardımı ücretleri eklenmeden ve yemek yardımı konusunda tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının yol, giyim ve gıda yardımı talebinin de yukarıda açıklanan gerekçelerle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1340, Karar No: 2010/7030, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1340 E.  ,  2010/7030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, dava dışı ... ’ün kullanımında iken meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 27.431.00 TL’nın ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davadan önce müvekkili şirkete başvuru yapılmadığını, aracın, davalı tarafından alkollü ve ehliyetnâmesiz olarak kullanımı sırasında meydana gelen kaza ve hasarın poliçe teminatı dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, sigortalı araç, dava dışı ... tarafından değil, sürücü belgesi iptal edilmiş ve alkollü olan davacı tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiği, ceza mahkemesince verilen delil yetersizliği nedeniyle beraat kararının hukuk hâkimini bağlamayacağı, rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına, BK.’nun 53. maddesi uyarınca, ceza mahkemesinin verdiği delil yetersizliği nedeniyle beraat kararının hukuk hâkimini bağlamayacağına kaza tesbit tutanağının aksi sabit olmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13652, Karar No: 2014/33785, Tarih: 12.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13652 E.  ,  2014/33785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2008/643-2013/370

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, prim alacaklarının, davalı ve karşı davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davayı kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdini, işe giriş bildirgesinin geç yapılması,prime esas kazancının gerçeğe aykırı olarak asgari ücret olarak gösterilmesi ve ücretlerinin ödenmemesi gibi nedenlerle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, kötü niyet tazminatı, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret ve prim alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 5.7.2004 tarihinde yazılı sözleşme ile çalışmaya başladığını, bu nedenle imzasını taşıyan işe giriş bildirgesinin gerçeğe uygun olduğunu, 3.6.2006 tarihli sözleşme imzalanana kadar yazılı bir sözleşme olmadığını, bu sözleşmenin 3.6.2006 sonrası dönem için yürürlük kazandığını, tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, kendisine satış primi taahhüdünün bulunmadığını, davacının müvekkili şirkete karşılıksız çekten hüküm giydiğini ve hapis yatmamak için 16.000 TL'ye ihtiyacı olduğunu beyan ettiğini, müvekkilinin bu tutarda krediyi çekerek davacıya verdiğini, davacının Temmuz 2007'ye kadar ödeme için süre istediğini, davacının bir ödeme yapmaması nedeniyle müvekkilinin kredi borcuna ait 2.352,00 TL faiz ödemek zorunda kaldığını, 11.10.2007'de davacıya kredi borcunun maaşından kesileceğinin söylenmesi üzerine, şirket kurduğunu beyan ederek işi terk ettiğini, müvekkilinin davacının yabancı dil kursu için 2.940 TL, dil kitapları için 292 TL masraf yapıldığını, son dönemde iş seyahati olarak verilen 1.100 TL'nin 932 TL'sinin belgelendirilebilmesi nedeniyle bakiye 168 TL ve şirkete ait olup da iade etmediği cihazlarla ilgili olarak 2.316 TL borcunun bulunduğunu, bu alacaklar için icra takibi ve haksız itiraz üzerine de itirazın iptali davası açıldığını belirterek davacının davasının reddini savunmuştur. Birleşen dava yönünden ise Davalı işveren, Üsküdar 3. icra Müdürlüğünde 06.12.2007 tarihinde başlattığı E.2007/12374 sayılı ilamsız icra takibinde, davacıdan 24.068,00 TL asıl alacaktan 4.010.00 TL. mahsup ile 20.058,00 TL. talep etmiştir. Davalı, alacağın kaynağı olarak, davacı için bankadan çekilen 16.000,00 TL kredi, 2.352,00 TL kredi faizi, yabancı dil kurs bedeli 2.940,00 TL, yabancı dil kursu kitapları bedeli 292,00 TL, davacıya teslim edildiği halde iade etmediği cihazların bedeli 2.316,00 TL, son ay verilen avanstan kalan bakiye alacak 168,00 TL olarak ve mahsuba esas kalemler olarak da, Eylül 2007 ücreti 1.400,00 TL, Ekim 2007 11 günlük ücret 510.00 TL, üç yıllık izin ücreti 2.100,00 TL şeklinde açıklamıştır. Ödeme emrini 7.1.2008 tarihinde tebellüğ eden davacı, 14.1.2008 havale tarihli dilekçesi ile ödeme emrine itiraz etmiş takip durmuştur. Davacının itirazı üzerine davalı, 7.3.2008 tarihinde Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde E.2008/71 sayılı itirazın iptali davasını açmıştır. Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, tarafların delillerini toplamış, bilirkişi raporunu almıştır.5.5.2009 tarihinde ise iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir. Bu görevsizlik kararından sonra dava Üsküdar 1. İş Mahkemesine tevzi edilmişse de, Üsküdar 1. İş Mahkemesince, 16.02.2010 tarihinde davanın İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesinin (Üsküdar 2. İş Mahkemesi) 2008/643 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı karşı davalının davası yönünden; kıdem tazminatı, ücret alacağı ve izin ücreti alacaklarının kısmen kabulüne, kötü niyet tazminatı ile prim alacağı taleplerinin reddine karar verilmiştir. Davalı karşı davacının itirazın iptali davası yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı karşı davalının tüm, davalı karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

Dava konusu yargılama sürecinde 14/06/2012 tarihli celsede davacı/karşı davalı yönünden HMK nın 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırma kararı verilmiş ve bir sonraki duruşma 3 aydan fazla bir süre olan 27.09.2012 tarihine ertelenmiş ve davacı tarafça bu süre içinde yenileme dilekçesi verilmemiştir. Davacı - karşı davalıda 27/09/2012 tarihli celsede mazeret dilekçesi sunduklarını ancak dosyaya girmediğini belirterek, ara karardan rücu edilmesini talep etmiştir ve mahkemece bu celse de davacı talebinin gelecek celse değerlendirilmesine karar verilmiştir. Ancak 21/03/2013 tarihli celsede bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmedi diye eski hale getirme dilekçesi sunma konusunda davacı karşı davalıya talebi üzerine süre ve yetki verilmiştir.Davacı bu süreçte 04/04/2013 havale tarihli eski hale getirme talebi ile ilgili dilekçesini mahkemeye sunmuş ve PTT'ye de bir müzekkere yazılarak mazeret dilekçesi ile ilgili kayıtlarında bir tespit olup olmadığı sorulmuştur.Ptt ise, davacı karşı davalının mazeret dilekçesi ile ilgili herhangi bir dilekçe örneğine kayıtlarında rastlanmadığı yönünde cevap vermiştir. Buna rağmen mahkemece, karar celsesinde eski hale getirme talebinin yerinde olmadığına dair bir iddia da olmadığı gibi bir gerekçe ile, 14/06/2012 tarihli celsenin 1 nolu ara kararı kaldırılmış ve esas hakkındaki karar taraflara tefhim edilmiştir.

Somut olayda,davacı karşı davalı A.. Ç.. tarafından açılan dava, davacı karşı davalı ve vekilinin 14/06/2012 tarihli celseye gelmemeleri üzerine, mahkemece söz konusu davanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.Aradan 3 aylık yasal süre geçtikten sonra davacı karşı davalı tarafından mahkemeye mazeret dilekçesi verilmiş olduğu iddia edilerek, mahkemenin yukarıda verilen ara kararından dönülmesi gerektiği belirtilmesine karşın mahkemece 4 celse sonra 21/03/2013 tarihindeki oturumda davacı karşı davalıya usulsüz şekilde eski hale getirme konusunda süre verildiği, buna rağmen davacı karşı davalının herhangi bir mazeret dilekçesi sunduğunu kanıtlayamadığı dosyada ki 17/05/2013 tarihli PTT yazısından da anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, mahkemece davacı - karşı davalının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu dava hakkında esasa girilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

F)Sonuç:

Bu durum karşısında, mahkemece davacı - karşı davalının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu dava hakkında esasa girilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1363, Karar No: 2021/68, Tarih: 12.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1363 E.  ,  2021/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan yargılandığı ve temyiz incelemesinde, Dairemizin 2017/1171 esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

1- Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/61 esas ve 2015/111 karar sayılı dava dosyasında yargılamasının yapıldığı ve dosyanın Dairemizin 2017/1171 esas numarasında kayıtlı olarak temyiz incelemesinde olduğu, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği anlaşılmakla; 2010 yılına ilişkin mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, faturaların sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporunun ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde işlenen sahte fatura kullanma suçlarının ise zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması,

4- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre verilmesi gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihinin, 2008 yılı için; 25/01/2009, 2009 yılı için; 25/05/2009, 2010 yılı için; 25/01/2011 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 01/01/2008 olarak yanlış yazılması,

5- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/459, Karar No: 2021/11676, Tarih: 05.07.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/459 E.  ,  2021/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/1, 109/2, 109/3-b, 257/1 ve 62/1( üç kez) maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis, 3 yıl 4 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair ... (Kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 26/04/2012 tarihli ve 2009/20 esas, 2012/34 karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05/12/2013 tarihli ve 2013/5049 esas, 2013/7499 karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunmaması nedeniyle reddine ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/147 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2019 tarihli ve 2019/393 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli kararı ile sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinde ileri sürülen hususların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesindeki şartları taşımadığı, talep konusu hususların yeni kanıt veya olay olmadığı gerekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer bulunmadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, dönemin Karadeniz Ereğli Belediye Meclis Üyelerinin tanık sıfatı ile soruşturma ve yargılama safahatında beyanlarına başvurulmamış olduğu, Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2017 tarihli ve 2017/49 esas, 2017/542 sayılı kararını kapsayan dosyada yer alan İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörleri tarafından hazırlanan 13/02/2009 tarihli ve 62/7-74/7 sayılı inceleme ve soruşturma raporu ile müşteki ...'a ait yazılı beyan ve diğer müştekiler ile olayın tanıklarının müfettişlere verdikleri yeni ifadelerin adı geçen sanık müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi talebine dayanak yapıldığı, bu dayanakların kesin hükümden önce meydana gelen ancak mahkemenin bilgisine sunulmayan ya da mahkeme tarafından değerlendirilmeyen delil olduğu cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesi kapsamında yapılacak yeni değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin sanık lehine kabule değer olabileceği gözetildiğinde, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/01/2020 gün ve 94660652-105-67-14521-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında dosya kapsamından;