muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10835, Karar No: 2018/10330, Tarih: 10.09.2018

2-İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 05/07/2013 tarih ve 2013/BİY. 4564 nolu raporun C, D, E, F, G bölümünde olay yerine yakın bir yere gelip buluşan araçlardan alınan bulgulardan elde edilen genotip özelliklerinin, mahkeme kararında (KOD A) olarak belirtilen sanık ..., (KOD B) olarak belirtilen sanık ... ve (KOD C) olarak belirtilen sanık ... dışındaki erkek şahıslara ait genotip özellikleri taşıdığı belirtildiğine göre, raporda belirtilen genotip özelliklerinin haklarında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilen sanıklar ... ve ...'e ait olup olmadığı araştırılmadan ve gizli tanık (X) ifadesinde suçta kullanılan Peugeot marka aracı sanık ...'ın alıp sanık ...'a verdiğini beyan ettiği, tanık ...'ın aracını satarken tanık ... ile pazarlık yaptığını ve onun yanındaki kişinin isminin Oktay olup olmadığını bilmediğini söylediği, tanık ... ise aracı satmaya aracılık etmekten bahsetmeden, suça konu aracı bıraktığı iş yerinde önceden aracını yıkattığı için iş yeri sahibini tanıdığını ve o iş yerinin sahibi olduğunu bildiği Oktay isimli kişi ile birlikte aracı getirmek için Vakıf Mahallesine gittiğini ve aracı alıp getirdiğini beyan ettiği, sanık ...'ın fotoğrafları gösterildiğinde ise birlikte aracı almak için gittiği şahsın bu olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkeme tarafından aracı satan ..., satışa aracılık yapan tanık ..., sanıklar ... ve ... ile olay yerinden elde edilen bira kutusunda DNA'sı bulunan ...'ın yüzleştirilmesi suretiyle aracı satın alan kişinin kim olduğu ve sanıklar Sezgin, Oktay ve Osman ile sanıklar ... ve ...'ın arasındaki suça katılma ilişkisinin düzeyinin ne olduğu, tespit edilmeden ve böylece mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın hükümlülüklerine karar verilmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık ...'ün sabıkasına konu ve tekerrüre esas alınan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait 2008/195 Esas 2009/197 Karar sayılı önceki kararda, sanığın mükerrir olduğuna karar verildiğine göre, bu dosyadaki suç sebebiyle sanığın ikinci defa mükerrir olduğuna karar verilmemesi suretiyle 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ...'ın Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/11/2012 tarih, 2012/490 Esas ve 2012/1284 Karar sayılı ilamıyla ve sanık ...'ın ise Bursa 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2013 tarih, 2012/412 Esas ve 2013/90 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu gözetilmeden haklarında mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmedilmemesi,

2-Sanık ...'ın Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/11/2012 tarih, 2012/490 Esas ve 2012/1284 Karar sayılı ilamıyla ve sanık ...'ın ise Bursa 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2013 tarih, 2012/412 Esas ve 2013/90 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu gözetilmeden haklarında mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmedilmemesi,

3-Katılan ...'in ifadesinde; "08/04/2013 günü saat 00.02 sıralarında yine aynı yerde çalıştığım EB-4 Görükle pompa istasyonundaki giriş basıncının düşmesi ile yine alarm çaldı. Biz yine aynı şekilde önce kolluk kuvvetlerine haber verdik. Sonra tüm ekibimiz toplanarak ilgili bölge olan Görükle – İnegöl arasında araştırmaya başladık, saat 01.00 sıralarında Ataevler Atabulvarı Metro Caddesi civarında dolaşırken şüpheli plakasız Peugeot marka J9 minübüsün terkedilmiş olarak boru hattı yakınında olduğunu gördük" şeklinde beyanda bulunduğuna göre, sanıkların hırsızlık eylemlerini gece sayılan zaman diliminde işlemeleri dolayısıyla haklarında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 30/06/2014 tarih ve BİY. 2014/5536 nolu raporunda, 08/04/2013 tarihinde meydana gelen olay yerinden elde edilen ve üzerinde..... yazıları bulunan iki adet kutunun ağız kısmından alınan ve laboratuvar tarafından (1) numara ile numaralandırılan sürüntü örneğinden elde edilen genotipin, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 05/07/2013 tarih ve 2013/BİY. 4564 nolu raporunda (KOD B) olarak belirtilen şahsın genotipik özellikleri ile aynı olduğu belirtildiğine ve Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2013 tarih ve 2013/628 D. İş sayılı kan örneği alınmasına dair kararında kan örneği alınan şahıslardan ...'a (KOD B) verilmiş olduğuna göre, sanık ... aleyhine olan bu delilin CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak gerekçede tartışılmaması ve değerlendirilmemesi,

5-Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Yasa’nın 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 3,00 TL'nin sanık ...'dan, 12,00 TL'nin sanık ...'dan, 12,00 TL'nin sanık ...'tan, 3,00 TL'nin ise sanık ...'ten tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın, mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan ... adına ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16238, Karar No: 2023/702, Tarih: 20.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16238 E.  ,  2023/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 tarihli ve 2015/441 numaralı iddianamesiyle şikâyetçinin iş yerine kilidini kırmak suretiyle girip, içeriden 15,00 TL bozuk para ve cep telefonunu çaldığından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3, 116/4, 31/3, 151/1, 31/3 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2015/138 Esas, 2015/668 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 168/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 18 gün, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün ve mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 168/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 3 gün hapis cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2015/138 Esas, 2015/668 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.12.2020 tarihli ve 2020/3295 Esas, 2020/15154 Karar sayılı kararı ile 1- 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin karar yerinde gösterilmemesi, 2- 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/12 artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, 3- suça sürüklenen çocuğun şikayetçinin zararını muhakemenin hangi aşamasında giderdiği şikayetçiye sorularak sonucuna göre hakkında TCK'nın 168. maddesinin birinci ya da ikinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi gerektiği, 4- suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5- mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçları bakımından daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş ve fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; 1- hırsızlık suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapılması, 2- hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleştiği ve indirim oranının da 1/2 olarak uygulanmasına karşın, uygulama maddesinin TCK'nın 168/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 168/1. maddesi olarak gösterilmesi, 3- hırsızlık suçu bakımından daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş ve fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi sebepleriyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi de gözetilerek bozulmuştur.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii 22.04.2021 tarihli temyiz dilekçesinde şikâyetçinin zararının karşılanmasına rağmen, mahkemece bu durumun nazara alınmadığını, çalınan paranın miktarının düşük olması ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl kastının bulunmaması sebepleriyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, aksi takdirde ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini talep etmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii 22.04.2021 tarihli temyiz dilekçesinde şikâyetçinin zararının karşılanmasına rağmen, mahkemece bu durumun nazara alınmadığını, çalınan paranın miktarının düşük olması ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl kastının bulunmaması sebepleriyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, aksi takdirde ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini talep etmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 26.02.2015’te gece vakti saat 00.30 sıralarında şikâyetçinin ... Ticaret isimli iş yerine camı kırılmak suretiyle girilip, içeriden 15,00 TL bozuk para ile 100,00 TL değerindeki ... marka cep telefonunun çalındığı, araştırma üzerine kolluk kuvvetleri tarafından suça sürüklenen çocuk ...'ün tespit edilip, yakalandığı, şikâyetçinin kovuşturma aşamasında zararının tazmini talebinin olmadığını beyan etmesi sebepleriyle suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edildiği belirlenmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk her aşamada bozuk paraları aldığını ikrar etmiş; ancak telefonu aldığını inkar etmiştir.

3. 26.02.2015 tarihli Olay ve Yakalama Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV.GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık ve İş yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık ve İş yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Olay tarihi olan 26.02.2015’te gece vakti saat 00.30 sıralarında şikâyetçinin ... Ticaret isimli iş yerine camı kırılmak suretiyle girilip, içeriden 15,00 TL bozuk para ile 100,00 TL değerindeki ... marka cep telefonunun çalındığı, araştırma üzerine kolluk kuvvetleri tarafından suça sürüklenen çocuk ...'ün tespit edilip yakalandığı, şikâyetçinin kovuşturma aşamasında zararının tazmini talebinin olmadığını beyan etmesi sebepleriyle suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece Dairemizin 14.12.2020 tarihli ve 2020/3295 Esas, 2020/15154 Karar sayılı kararı sonrasında mahkemece bozmanın gereklerini yerine getirebilmek amacıyla ... Adli Destek ve Mağdur Hizmetleri Müdürlüğünce görevlendirilen psikolog ... tarafından hazırlanan 16.03.2021 tarihli sosyal inceleme raporunda "fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olabileceğinin" belirtilmiş olmasına karşın, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.04.2021 tarihli raporunda “bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlal etmek fiilleriyle ilgili suç tarihi itibariyle fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mevcut olduğunun kabulü gerektiği, dolayısıyla cezai sorumluluğunun tam olduğunun" belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca usulünce heyet raporu düzenleme imkânı olan devlet hastanesi, üniversite hastanesi, ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi veya Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararırına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık ve İş yeri Dokunulmazlığını İhlal Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

V.KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararırına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık ve İş yeri Dokunulmazlığını İhlal Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2021/54 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1324, Karar No: 2021/5483, Tarih: 03.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1324 E.  ,  2021/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... Müdürlüğü Temyizi Yönünden:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL kapsamında kaldığından, davalı ... Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davacı Temyizi Yönünden:

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi, 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile" yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesinden geçmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi kararının içeriğinden de İlk Derece Mahkemesi kararına karşı sadece davalı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmakla beraber hüküm kısmında taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi kararının içeriğinden de İlk Derece Mahkemesi kararına karşı sadece davalı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmakla beraber hüküm kısmında taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davacı taraf İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf başvurusu esastan reddedildiğinden, başka bir deyişle yeni bir karar verilmediğinden, davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmayan davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin (davalının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin) kararını temyiz hakkı olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.