muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13410, Karar No: 2015/6447, Tarih: 16.04.2015

Somut olayda; davalı, davacının elektrik abonesidir. Davacı kurum, 2005/10 ila 2009/01 arası dönemlere ilişikin fatura bedellerinden oluşan alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine takip başlatmıştır. Davalı aboneliği iptal ettirmedikçe abonelik üzerinden tüketilen normal veya kaçak enerji bedelinden fiili kullanıcı ile birlikte davacı kuruma karşı müteselsilen sorumludur. Davacının uzun sayılabilecek bir süre elektrik tüketim bedeline esas faturaların ödenmemesine rağmen yönetmelik gereği elektriği kesmemesi davacı açısından müterafik kusur teşkil etse de bu kusur tüketilen enerji bedelinin aslından davalının beraatını gerektirmeyeceği gibi tüketim bedeli olan ana borçtan hukukî sorumluluğunu da ortadan kaldırmaz. Olsa olsa davalının (normal tüketim bedeli dışında) gecikme zammı ve işleyecek faizden kusur oranında indirim gerektirir. Aksine düşünce davalının sebepsiz zenginleşmesine yol açar. Öte yandan, mahkemece yargılama sırasında bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, dava ve takibe konu tahakkuklara ilişkin olarak herhangi bir hesaplama yapılmamış, sadece sözleşme ilişkisi devam ettiğinden davalının sorumlu olduğu bildirilmiş, mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Uzman bilirkişi tarafından, davalının ödemesi gereken elektrik bedelinin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve sözleşme hükümlerine göre denetime elverişli bir şekilde hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur.Alacaklı elektrik idaresi, elektriği zamanında kesmeyerek sözleşmede kararlaştırılan yasal faizin üzerinde bulunan gecikme cezasını talep etmektedir. Yönetmeliğin açık hükmüne aykırı davranarak zararın artmasına -yasal faizin üzerinde olan gecikme cezası miktarının artmasına- kendi müterafik kusuru ile yol açan idarenin bu davranışının sonucuna katlanması gerekir. Ancak ceza miktarı indirilirken de yasa tarafından maktu olarak hiçbir ispata gerek olmaksızın varlığı kabul edilen yasal faiz oranının da dikkate alınması gerekir. Mahkemece, öncelikle faturalar ödenmediği için yönetmelik hükümlerine göre abonenin elektriğinin kesilmesi gereken tarih belirlenmeli, bu tarihe kadar işleyen gecikme zammından abonenin sorumlu olacağı, Türk Borçlar Kanununun 88 ve 120. maddeleri de değerlendirilmek suretiyle, suretiyle alacak miktarı bulunmalı; bu tarihten sonra ise, zararın artmasına elektriği zamanında kesmeyen idarenin de sebep olduğu dikkate alınarak gecikme cezasından % 50 oranında indirim yapılacağı düşünülmelidir. Ancak bu yapılacak indirim sonucu istenebilecek oranın yasal faiz oranından aşağı olamayacağı göz önünde bulundurularak sonuca gidilmelidir. Zira kanun koyucu alacağını geç alan alacaklının zararının yasal faiz kadar olduğunu kabul ederek düzenleme yapmış ve bu oranın ispatını gerekli görmediği gibi; borçluya zararın bu orandan daha az olduğunu ispat etmesi halinde yasal orandan daha düşük faiz oranından sorumlu olacağına dair bir düzenleme de getirilmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında elektrik tarifeleri ile tüketim hesabı konusunda uzman olan mühendis bilirkişilerin de aralarında bulunduğu üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile dava konusu alacak döneminde yürürlükte bulunan tarifelerinin ilgili maddeleri uyarınca; davalının normal tüketim bedelinin aslından (ana borçtan) her halükarda sorumlu olduğu, Yönetmelik gereğince elektriğin kesilmesi gereken tarihin belirlenmesi bu tarihe kadar olan borcun tamamının (dava konusu enerji bedeline ; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre) hesap edilmesi, bu tarihten sonraki dönem için ise davacının elektriği kesmemesinin müterafik kusur teşkil edeceği ve bununda ancak davacı için gecikme zammı ve faizden indirim sağlayacağı nazara alınarak rapor alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4894, Karar No: 2023/6749, Tarih: 28.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4894 E.  ,  2023/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/970 E., 2021/1209 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile, atılı suçtan, beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08.12.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği, suç işleme kastının yokluğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Samsun T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kaldığı koğuşta yapılan kısmi aramada, ceza infaz kurumunda bulundurulması ve kullanılması yasak olan altı adet kesici delici nitelikte alet bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. B-4 odasında yapılan aramada kutu içinde 6 adet plastik sapa ekli ucu sivriltilmiş metal şekilde delici ve kesici alet bulunduğu, sanığın görevlilere, elindeki tespihleri göstererek, aletleri tesbih yapmak için kendisinin yaptığını beyan ettiğine dair 08.12.2020 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

2. B-4 odasında yapılan aramada kutu içinde 6 adet plastik sapa ekli ucu sivriltilmiş metal şekilde delici ve kesici alet bulunduğu, sanığın görevlilere, elindeki tespihleri göstererek, aletleri tesbih yapmak için kendisinin yaptığını beyan ettiğine dair 08.12.2020 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

3. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 17.03.2021 tarihli raporunda, inceleme konusu 6.8 cm uzunluğunda, mavi renkli plastik kalem tüpünün bir tarafı eriterek, 1 cm uzunluğunda üçgen yapıda sivri uçlu metal monte edilmiş alet, 8 cm uzunluğunda, plastik kalem tüpünün bir tarafı eriterek, 1 cm uzunluğunda üçgen yapıda sivri uçlu metal monte edilmiş benzer nitelikteki alet, 8.8 cm uzunluğunda, diş fırça sapı eriterek 6 cm uzunluğunda sivri uçlu metal monte edilmiş alet, 9.3 cm uzunluğunda, diş fırça sapı eriterek 0.5 cm uzunluğunda sivri uçlu metal monte edilmiş alet, 8.2 cm uzunluğunda, jilet sapı eriterek 6 cm uzunluğunda oval uçlu metal monte edilmiş alet, 11 cm uzunluğunda, plastik parçasının bir tarafı eriterek 8 cm oval uçlu metal monte edilmiş aletin, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Hakkındaki Kanunun (6136 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi kapsamında yasak nitelikte olmadıkları, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü cümlesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir.

4. Sanık savunmasında, zeytin çekirdeklerinden tespih yapmak için kullandığı aletler olduğunu beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, kastın bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Sanık savunmasında, zeytin çekirdeklerinden tespih yapmak için kullandığı aletler olduğunu beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, kastın bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine silah sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu nesnenin, aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen anlamda bir silah olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Zira, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde kastedilen "silah"ın, aynı Kanun’un 6 ncı maddesinde tanımlanan nesnelerden olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda, sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda bulundurduğu 6 adet kesici ve delici kısmı bulunan aletin, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (f) bendindeki tanıma göre silah olarak değerlendirilmesi gerektiği ve ceza infaz kurumunda bulundurulmasının yasak olduğu anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanık ve müdafiinin sübuta ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6641, Karar No: 2020/4668, Tarih: 21.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6641 E.  ,  2020/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İş Mahkemesi

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı ve feri müdahil Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ve feri müdahil Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ve feri müdahil Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine

21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10174, Karar No: 2022/1170, Tarih: 15.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10174 E.  ,  2022/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel istekli dava sonunda İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07/09/2021 tarihli ve 2019/220 Esas - 2021/347 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde asıl davada davacı, birleştirilen davada davacılar vekilince temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl ve birleştirilen davada davacı ..., mirasbırakan amcası ...’ın, ... tarafından kandırıldığını, mirasbırakanın yalnızlığından faydalanarak ve ona ömrü boyunca bakacağını söyleyerek iki katlı evini 13.04.2010 tarihinde akrabası olan davalı ...’ye bedelsiz şekilde devrettiğini, işlem tarihinde 84 yaşında olan mirasbırakana satış bedeli ödenmediğini, ölümünden önceki bir yıl içinde huzur evinde kaldığını, temlikin hileli olduğunu ileri sürerek, dava konusu 64 parsel sayılı taşınmazın davalıya yapılan satış işleminin iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiş; birleştirilen davada, tapu kaydındaki 270.000 TL bedelli ipotek nedeniyle iptal tescil isteği bakımından hukuki yarar kalmadığını belirterek hile ve vekalet görevinin kötüye kullanılması nedeniyle şimdilik 20.000 TL tazminatın davalı ... ve asıl davada davalı ...’den müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

2. Birleştirilen davada davacılar... ve ..., davalılar ...ve...’a karşı aynı iddiaları ileri sürerek iptal tescil ve tazminat isteğinde bulunmuşlar, asıl ve birleşen davada davacılar 30.06.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile, dava dışı banka tarafından ipotek bedelinin 261.410,00 TL olarak bildirildiğini, taşınmazın değerinin ise 132.320,00 TL olarak saptandığını, bu haliyle iptal tescile karar verilmesinde hukuki yarar kalmadığını ileri sürerek, davanın ıslah yolu ile tazminata dönüştürülmesini ve 132.320,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

II. CEVAP

1. Asıl ve birleştirilen davada davalı ..., taşınmazı davalı vekil...’dan gerçek bir satış işlemiyle ve iyiniyetle edindiğini belirterek asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

2. Birleştirilen davada davalı ..., hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu vekaletnamenin tanzim tarihinden iki yıl sonra emekli maaşını çekme ve abonelik işlemleri konusunda mirasbırakan tarafından yeniden vekil tayin edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEMENİN KARARI

Mahkemece, hile iddiası bakımından hak düşürücü sürenin geçtiği, vekaletnamenin düzenlenmesinde ve satış işleminde hile olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen kararı süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

2. Temyiz Nedenleri

III. MAHKEMENİN KARARI

Mahkemece, hile iddiası bakımından hak düşürücü sürenin geçtiği, vekaletnamenin düzenlenmesinde ve satış işleminde hile olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen kararı süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Asıl davada davacı, birleştirilen davada davacılar vekili temyiz itirazında

Vekalet ile satış işleminin yapıldığı tarihte mirasbırakanın 84 yaşında olduğunu ve başkaca mal varlığı olmadığını, bu nedenle tek taşınmazını hayatta iken devretmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalıların yakın akraba olduklarını, el ve iş birliği içerisinde hareket ettiklerini, mirasbırakanın kendisine bakılacağı vaadi ile kandırılarak dava konusu yerin elinden alındığını ve mirasbırakana davalıların bakmadığını ileri sürerek, kararın bu yönlerden bozulmasını istemiştir.

2.2. Asıl ve birleştirilen davada davalılar vekili temyiz itirazında

Asıl ve birleştirilen davaların her birinde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bu yönüyle düzeltilmesini istemiştir.

3. Bozma Kararı

Dairenin 15/01/2019 tarihli ve 2015/7449 E., 2019/110 K. sayılı kararıyla; "...davanın, vekaletnamenin hile ile alındığı ve kötüye kullanıldığı iddiasından kaynaklandığı dikkate alınarak yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, tanıkların bu iddia doğrultusunda yeniden dinlenilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı nitelendirme ve eksik incelemeyle yetinilerek yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş; Dairenin 29/05/2019 tarihli ve 2019/1287 Esas - 2019/3589 Karar sayılı kararıyla; davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

4. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07/09/2021 tarihli ve 2019/220 Esas - 2021/347 Karar sayılı kararıyla; davaya konu taşınmazın satışında mirasbırakanın iradesinin hile ile yanıltıldığına dair delil bulunmadığı veya mirasbırakan tarafından taşınmazın satışına yönelik düzenlenen vekaletname kapsamında vekalet görevinin davalı ... tarafından kötüye kullanıldığı iddiasının davacı taraflarca kanıtlanamadığı, dinlenen davacı tanıklarından ...'ın davacı ...'ın oğlu olduğu ve davaya konu satış işlemine dair doğrudan bir bilgi ve görgüsünün olmadığı, yine dinlenen davacı tanıklarından ...'ın davacı ...'ın eşi olduğu ve davaya konu satış işlemine dair doğrudan bir bilgi ve görgüsünün olmadığı, yine dinlenen davacı tanığı ...'ın davaya konu satış işlemine dair doğrudan bir bilgi ve görgüsü bulunmadığından bu tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceği, yapılan satış işleminin mirasbırakanın bilgisi ve isteği doğrultusunda yapıldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

5. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı, birleştirilen davada davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Temyiz Nedenleri

Temyiz dilekçesinde özetle; davalı ...’ın vekalet görevini kötüye kullandığı iddiasının usulünce ispatlandığını, mirasbırakana bakılacağı vaadi ile alınan vekaletname uyarınca davalı vekil... tarafından yakın akrabası olan diğer davalıya çekişme konusu taşınmazın devredildiğini, tarafların el ve iş birliği içerisinde hareket ettiklerini, taşınmazı devralan davalı ... tarafından bedel ödendiğine dair somut bir belgenin sunulamadığını, mirasbırakanın 84 yaşında iken tek taşınmazı olan dava konusu yeri devretmesinin hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

7.Gerekçe

7.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; hile ile alınan vekaletnameye istinaden vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı bedel istemine ilişkindir.

7.2. İlgili Hukuk

7.2.1. TBK’nın 506. maddesinde; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir. Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.",

7.2.2. TBK’nın 504.maddesinde; "Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. Vekâlet, özellikle vekilin üstlendiği işin görülmesi için gerekli hukuki işlemlerin yapılması yetkisini de kapsar.",

7.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 3. maddesinde, "Kanunun iyiniyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz."

7.3. Değerlendirme

7.3.1. Alt soyu bulunmayan mirasbırakan ömrünün kalan kısmında kendisine bakılacağı vaadi ile kandırılarak alınan vekaletname kullanılmak suretiyle, oturduğu evin vekil Kenan tarafından eniştesi diğer davalı ...'ye satış suretiyle devredildiği, mirasbırakana satış bedeli ödemediği gibi satış bedeli olarak ödendiği bildirilen 50.000 TL bedelin de taşınmazın keşfen belirlenen değerinin çok altında olduğu, bu durumda vekil ile eniştesi olan kayıt maliki ...’nin el ve işbirliği içerisinde asıl davada davacı, birleştirilen davada davacıların mirasbırakanı...’i zararlandırdıkları, bir başka ifadeyle vekalet görevinin kötüye kullanıldığı anlaşılmaktadır.

7.3.2. Hâl böyle olunca; asıl davada davacı, birleştirilen davada davacıların davalarını bedele hasrettikleri gözetilerek asıl ve birleştirilen davanın bedel yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi doğru değildir.

V. SONUÇ:

7.3.2. Hâl böyle olunca; asıl davada davacı, birleştirilen davada davacıların davalarını bedele hasrettikleri gözetilerek asıl ve birleştirilen davanın bedel yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi doğru değildir.

V. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davacı, birleştirilen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönlerden kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 Sayılı HUMK.'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.