muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9909, Karar No: 2022/12633, Tarih: 01.12.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7 Hukuk Dairesi’nin 21.06.2022 tarih ve 2022/1047E. - 2022/1210K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7 Hukuk Dairesi’nin 21.06.2022 tarih ve 2022/1047E. - 2022/1210K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Dinar Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 05.04.2022 tarih ve 2022/62 E. - 2022/282 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 4. bendinde yer alan “ % 10’u oranında hesaplanan 7.691,00TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20188, Karar No: 2018/5617, Tarih: 08.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20188 E.  ,  2018/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı banka ile davalı ... Ltd. Şti. arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalıların da müşterek müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine, kredi alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı taraf borca itiraz ettiğinden alacağın varlığı ve miktarını ispat yükünün davacı tarafa düştüğü, davacı tarafın sunduğu ihtarname fotokopisinin alacağın varlığı ve miktarı konusunda yeterli bir ispat aracı olmadığı, davacı tarafa mahkemenin 16.10.2015 tarihli ara kararı ile alacağın varlığı ve miktarını ispata ilişkin belgelerini ibraz etmek üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine rağmen, belgeler ibraz edilmediğinden ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesi ve kat ihtarnamesini ibraz etmiştir. Ayrıca, delil listesinde, banka defter kayıtları ve bilirkişi incelemesi delillerine dayanmıştır. Mahkemece istenilen belgeler, dosyaya ibraz edilmek istenilmiş, ancak mahkemece kabul edilmemiştir. Bu durumda, mahkemece, bankacılık konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla, banka kayıt ve belgeleri yerinde incelettirilmek suretiyle bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, davacının delil listesinde bildirmiş olduğu tüm deliller toplanmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8135, Karar No: 2016/6011, Tarih: 10.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8135 E.  ,  2016/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 43/1, 62, 52/2, 51 maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis ve 3.740 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın serbest muhasebeci-mali müşavir olarak çalıştığı ve katılanın muhasebeciliğini yaptığı, katılanın gayrimenkulleri için hesapladığı tahakkuk eden vergileri yatırmak üzere katılandan aldığı ve vergi dairesine yatırması gereken 2003-2004-2005-2006-2007 yılları dönemlerine ait vergi borçlarını yatırmayarak atılı zincirleme suç niteliği kazanan güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2533, Karar No: 2024/13521, Tarih: 19.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2533 E.  ,  2024/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/739 E., 2023/711 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. 2010 Takvim Yılı Yönünden

Sanığa yüklenen "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2011 Takvim Yılı Yönünden

Sanığa yüklenen "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2011 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2775, Karar No: 2013/10580, Tarih: 01.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/2775 E.  ,  2013/10580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde doğalgaz bakım teknisyeni olarak çalışırken 22.02.2007 günü sözlü olarak ve haksız şekilde işine son verildiğini belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi adına özel kartvizit bastırıp 3. Kişilerle ticari ilişkiye girdiğinin ve işyerindeki bilgisayara gizlice girerek porno sitelere girdiğinin tespiti üzerine İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle işten çıkarıldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerindeki bilgisayarı gizlice kullanarak ahlaka aykırı sitelere girdiği anlaşıldığından işveren feshinin haklı olduğu gerekçesi ile kıdem-ihbar tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan feshin haklı olup olmadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak edip etmediği noktasındadır.

Somut olayda davacı, feshin işverence haksız ve bildirimsiz olarak yapıldığını iddia etmiş, davalı ise davacının kendi adına kart bastırıp üçüncü kişilerle ticari ilişkiye girmesi ve işyerindeki bilgisayara gizlice girerek ahlaka aykırı sitelere girmesi gerekçesi ile haklı nedenle bildirimsiz fesih olgusuna dayanmıştır.

Mahkemece, davacının işyerindeki bilgisayarı gizlice kullanarak ahlaka aykırı sitelere girdiği anlaşıldığından işveren feshinin haklı olduğu gerekçesi ile kıdem-ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının işyerindeki bilgisayarı gizlice kullanarak ahlaka aykırı sitelere girdiği anlaşıldığından işveren feshinin haklı olduğu gerekçesi ile kıdem-ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut ve davacının imzasına itiraz etmediği, üzerinde tahrifat veya ekleme olmayan 22.02.2007 tarihli işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılış sebebi olarak İş Kanunu’nun 17. maddesine göre işveren tarafından bildirimli fesih ifadesi yer almaktadır. Dairemizin yerleşik kararlarında da belirtildiği gibi işveren bildirdiği fesih sebebi ile bağlı olup, sonradan fesih sebebini değiştiremez. İşten ayrılış bildirgesine göre yapılan fesih işlemi, İş Kanunu’nun 17. maddesinde düzenlenen işverence ihbar öneli verilmeden bildirimli fesihtir. Yapılan bu fesih şekline ve fesih sırasında işverence usulüne uygun ihbar öneli de verilmemesine göre davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatını hak ettiği kabul edilmelidir. Davalı işverenin dava aşamasında fesih sebebini değiştirerek İş Kanunu’nun 25/II-e maddesindeki haklı nedenle bildirimsiz fesih olgusuna dayanmasına itibar edilemez. Mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1008, Karar No: 2011/6588, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1008 E.  ,  2011/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın kamulaştırılan bölümünde muhtelif yaş ve sayıda kayısı, elma, armut, erik vişne ve kiraz gibi meyve ağaçları bulunmaktadır. Taşınmazın yüzölçümüne göre meyve ağaçları taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan, taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden, % 6 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5337, Karar No: 2019/6150, Tarih: 15.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5337 E.  ,  2019/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının işyeri sigorta poliçesi ile sigortacısı olduğu işyerinde, 18.04.2014 tarihinde sigortalı işyerinin bulunduğu mahalli besleyen BEDAŞ firmasına ait trafonun patlaması ve akabinde trafonun onarım çalışmaları sırasında/sonrasında elektriklerin aynı gün içerisinde birçok kez gidip gelmesi ve yüksek voltaj verilmesinden dolayı çıkan yangın nedeniyle maddi hasar meydana geldiğini, hasar miktarının 19.150,00 TL olduğunu bu miktarın 24.06.2014 tarihinde sigortalıya ödediğini belirterek 19.150,00 TL sigorta rücu tazminatının sigortalıya ödeme tarihi olan 24.06.2014 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verimesini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasarda davalının kusurunun bulunmadığını, davacı şirket sigortalısının işyerinde meydana gelen yangının sigortalısının kendi kusuru nedeniyle çıktığını ve davacı tarafın taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacı ...Ş. tarafından sigortalısına ödenen toplam 19.150,00 TL sigorta bedelinin davalıdan rücuen tahsili ile davacıya verilmesine, bu miktara ödeme tarihi 24.06.2014 tarihinden itibaren avans (ticari) faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 981,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11182, Karar No: 2023/387, Tarih: 17.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11182 E.  ,  2023/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı idare ve davalılardan ... v.d. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçelerinde; ... (...) Mahallesi 7761 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. ... vd. vekili cevap dilekçesinde özetle; Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerinin tespitini ile kamulaştırma nedeniyle arta kalan alanda değer azalışı oluşacağından bu hususun kamulaştırma bedeline ilave edilmesini talep etmiştir.

2. Bir kısım (mirasçı) davalılar murisi ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkin karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılardan ... v.d. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; emsal incelemesinde kıyaslama sonucu emsalin 2,85 kat değerli olduğu belirtilmiş ise de emsalin çok daha değerli olduğunu, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerine göre dava konusu taşınmaza 4 kat fazla değer tespit edildiğini, tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar ... v.d. vekili temyiz dilekçesinde; değerli bir konumda bulunan taşınmaza düşük değer tespit edildiğini, incelenen emsalin belediye tarafından anonim bir şirkete satış olduğunu, özellikleri itibarıyla uygun emsal olmadığını, kamulaştırmadan arta kalan parçaya değer azalışı verilmesi gerektiğini, aynı kamulaştırma işlemi kapsamında başka dosyalarda daha yüksek m² değeri belirlendiğini, davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük olan taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi, 4490 ada, 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden; belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu, serbest satış olmadığı, ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığından bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması mümkün değildir.