muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4280, Karar No: 2025/2784, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4280 E.  ,  2025/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1935 Esas, 2024/1004 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/569 E., 2022/178 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 3 Ocak 1976 tarihinde kurulduğunu, davacının T/01853 numaralı tanınmış markası olduğunu, davalının davacıya ait bluetooth kulaklık cinsi 12.000 adet sahte ürünü taşıdığı ve söz konusu ürünlere el konulduğunu, söz konusu ürünlerin incelenmek üzere bilirkişiye tevdii edildiğini, ancak davacıdan orijinal ürün temin edilmeksizin inceleme yapıldığını ve ürünlerin sahte olmadığı sonucuna ulaşıldığını, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2021/42 E. sayılı dosyasında aynı ürünler bakımından sahte olduklarına kanaat getirdiğini, davalının davacıya ait marka hakkına tecavüz ettiği ve markaların ününden haksız şekilde yararlandığını, davalı tarafından ... Gümrük Müdürlüğü'nde işlem gören ürünlerin müvekkilinin 2019/88795 numara ile tescilli markası kopyalamak suretiyle üretilmiş ürünler olduğunu ileri sürerek marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, iltibas yaratan tüm kullanımların önlenmesine, el konulan ve konulacak ürünlerin, ilân, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesinin, basılı kağıtlar, faturalar, kartvizitler ve sair her türlü ticari evrakın ve bu şekilde bastırılmış olan materyalin ve benzeri vasıtaların hüküm kesinleştiğinde imhasına, hükmün ilânına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taklit olduğunu iddia ettiği ürünlerin davalı şirkete ait 2008/05425 tescil numaralı "..." markasının yer aldığı ürünler olduğunu, davacıya ait ürünler ile davalıya ait dava konusu ürünlerin tek ortak özelliğinin "bluetooth kulaklık" cinsi ürün olması olduğunu, bluetooth kulaklıkların, nitelikleri ve kullanım amaçları gereği çok farklı şekillerde üretilemediğini, davalı ürünlerinde davacının ürünlerini anımsatacak amblem, işaret veya yazı kullanmadığını, davacıya ait olduğunu anımsatacak şekilde veya herhangi bir surette davacının bilgilerine yer vermediğini, işbu davaya konu ürünlerin İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2021/42 E. sayılı dosyası üzerinden incelenilen ürünler ile aynı olmadığını, davaya konu ürünlerin ... Gümrük Müdürlüğü'nce el konulan ürünler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kulaklık ürün şeklini marka olarak tescil ettirdiği, davalıya ait ürünlerin ise tescil olunan bu şekil markası ile yüksek düzeyde benzerlik içerdiği, kulaklık ürününün davaya konu şekil dışında üretebileceği çok farklı modellerin de piyasada yer aldığı ve bu modellerden bazılarının görsellerine 30.12.2021 havale tarihi bilirkişi raporunun yedi ve sekizinci sayfasında yer verildiği, bu itibarla herhangi bir zorunluluk bulunmamasına rağmen davalının, davacıya ait ve piyasa bilinirliği yüksek şekil markasına benzer formda ürün satışını tercih ettiği ve marka hakkına tecavüzün yasal koşullarının oluştuğu, davalının kendisine ait "..." kelime markasını ise yalnızca kulaklık ürününün içerisinde yer alan iç kılıfta kullandığı, satışa sunulan kutunun üzerinde davacı şekil markasının yüksek oranda benzerinin yer almasına rağmen "..." ibaresinin bulunmadığı, bu itibarla ilgili kullanımın ürüne ayırdedicilik katmadığı ve tecavüzü ortadan kaldırmadığı, davacının haksız rekabete ilişkin iddiaları yönünden ise Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 14.03.2022 tarih, 2019/5189 E., 2022/1852 K. sayılı içtihadı nazara alınarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55/1-a-4 hükmünün somut olayda uygulama yeri olmayacağı, özel kanun olan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun uygulanması ve özel kanun hükümleri korumasının yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının, davacıya ait 2019/88795 tescil numaralı markasından doğan haklarına tecavüzünün tespiti ile bu tecavüzün men ve ref'ine, bu kapsamda davalıya ait tecavüz oluşturan ve 10.05.2022 havale tarihli bilirkişi raporunda görsellerine yer verilen ürünler ile bu ürünlerin tanıtımında kullanılan her türlü reklâm vasıtası ile basılı evraka el konularak hüküm kesinleştiğinde imhasına, hüküm özetinin ilânına, davacının haksız rekabetten kaynaklanan davasının reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kulaklık ürün şeklini Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 2019/88795 sayı ile marka olarak tescil ettirdiği, ... Gümrük Müdürlüğü'nde işlem gören davalıya ait ürünlerin ise tescil olunan bu şekil markası ile yüksek düzeyde benzerlik içerdiği, kulaklık ürününün davaya konu şekil dışında üretebileceği çok farklı modellerin de piyasada yer aldığı, bu itibarla herhangi bir zorunluluk bulunmamasına rağmen davalının davacıya ait ve piyasa bilinirliği yüksek şekil markasına benzer formda ürün satışını tercih ettiğinin aldırılan bilirkişi raporuyla tespit edildiği, Mahkemece davacının marka hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesi isteminin kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve durdurulması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17613, Karar No: 2010/20829, Tarih: 16.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17613 E.  ,  2010/20829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, evlilikleri süresince davalı ve ailesinin kendisine hakaret ettiğini, davalının kardeşini darp ederek kolunun kırılmasına sebep olduğunu ileri sürerek, aylık 250 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı iddianın yersiz olduğunu, davacının sorumluluklarından kaçmak istediğini bildirerek talebin reddini dilemiştir.

Mahkemece, (ayrı yaşama iddiası) ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun, 197.maddesine göre eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Somut olayda davacı kadın, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı olarak tedbir nafakası istemektedir. Davacı, davalı eşi ve ailesi tarafından dövüldüğünü, dövmenin etkisi ile kolunun kırıldığını ve çocuğunu düşürdüğünü iddia etmiştir.

Olayda davalı tanıklarının anlatımları alınmış ise de, bu beyanlar geçimsizliğe ilişkin bulunmamaktadır.

Davacının 2-2,5 aylık iken anne karnında erken bebek ölümünün meydana geldiği, ... Devlet Hastanesi Baştabipliğinin cevabından davacının sol el burkulması ve gerilmesi nedeniyle hastaneye başvurduğu tesbit edilmiştir. Ayrıca, İhsaniye Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma dosyasında davacının kaynı ve eşi tarafından dövüldüğü iddiası incelenmiş, somut bir delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

Davalı cevabından tarafların, davalının ailesiyle aynı evde yaşadıkları ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının şiddet, dövmeye maruz kaldığı, davalının kusurlu olduğu anlaşıldığına göre davacı ayrı yaşamakta haklıdır. Mahkemece, davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15607, Karar No: 2017/12443, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15607 E.  ,  2017/12443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13256, Karar No: 2020/847, Tarih: 22.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13256 E.  ,  2020/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

Suç Tarihleri : 01/12/2014-22/01/2015

Hükümler : 1- Katılan sanıklar hakkında hakaret suçundan dolayı TCK’nın 129/3. maddesi gereğince ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına

2- Katılan sanıklar hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK’nın 134/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan katılan sanıkların mahkumiyetlerine, hakaret suçundan katılan sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, katılan sanıklar ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; hem görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hem de hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunulduğu ve hükümlerin sanıklar tarafından “katılan” sıfatıyla diğer sanık aleyhine de temyiz edildiği kabul edilip, Dairemizin 25.09.2019 tarihli tevdi kararı uyarınca hakaret suçundan katılan sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemleri ile ilgili olarak ek tebliğnamenin düzenlendiği de belirlenerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıkların ve katılan sanık ... müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Katılan sanıklar tarafından verilen 20.01.2015 ve 22.01.2015 tarihli şikayet dilekçelerinin içeriğine, 2014 yılı Aralık ve 2015 yılı Ocak aylarındaki facebook paylaşımlarına ilişkin fotoğraflarla belge örneklerine, 09.02.2015 tarihli iddianame ile dosya kapsamına göre; 01.12.2014-22.01.2015 olan suçların işlendiği tarihin, gerekçeli karar başlığına, 2014 olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c madde, fıkra ve bendine uyulmaması,

2- Katılan sanık ...’in, sevgilisi olan diğer katılan sanık ...’den ayrıldıktan sonra, “Can Canan” isimli facebook hesabı üzerinden, katılan sanık ...’e ait fotoğrafları ve onun kullanımında olan cep telefonu numarasını değişik zamanlarda yayımladığı iddiasına konu olayda;

2- Katılan sanık ...’in, sevgilisi olan diğer katılan sanık ...’den ayrıldıktan sonra, “Can Canan” isimli facebook hesabı üzerinden, katılan sanık ...’e ait fotoğrafları ve onun kullanımında olan cep telefonu numarasını değişik zamanlarda yayımladığı iddiasına konu olayda;

Katılan sanık ...’in, diğer katılan sanık ...’e ait çıplak fotoğrafı internet üzerinden yayımlaması biçiminde sübut bulan eylemi nedeniyle TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı temel ceza belirlenirken, TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle aynı Kanun'un 3/1. madde ve fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması, katılan sanık ...’in kişisel veri niteliğindeki telefon numarasını onun rızasına aykırı şekilde yayımlayan sanığa, iddianamede eyleminin tarif edildiği de nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındıktan sonra verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı ayrıca hüküm kurulması gerekirken, katılan sanık ... hakkında sadece görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulması ve temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

3- Katılan sanık ...’in, “Kemal Kılar” isimli facebook hesabı üzerinden, diğer katılan sanık ...’in onur, şeref ve saygınlığını rencide edici paylaşımlarda bulunduğu iddiasına konu olayda;

İlk hakaret eylemini katılan sanık ...’in gerçekleştirdiğinin açıkça anlaşılması karşısında, katılan sanık ... hakkında, hakaretlerin yoğunluğu ve ağırlığı dikkate alınıp, hakkaniyet ve orantılılık ölçütlerine uygun biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak TCK’nın 125/2. madde ve fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun’un 125/1. madde ve fıkrası gereğince temel cezanın tayini, hakaretlerin alenen ve zincirleme şekilde işlenmesi nedeniyle TCK’nın 125/4, 43/1. madde ve fıkraları uyarınca hükmedilen cezada artırım yapıldıktan sonra TCK'nın 129/3. madde ve fıkrası gereğince olayın mahiyetine göre verilecek cezada indirim yapılmakla yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “...sayfalarda yayınlanan resim ve resim altındaki yazılar incelendiğinde hakaret eyleminin sabit olduğu ancak hakaretin karşılıklı olması nedeniyle TCK'nun 129/3 maddesi gereğince katılan sanıklara ceza vermekten vazgeçilmesine...” biçimindeki olayın gelişimine uygun düşmeyen ve yerinde olmayan gerekçeyle katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4- Katılan sanık ...’in, “Rojda Yağmur” isimli facebook hesabı üzerinden, diğer katılan sanık ...’in kendisi ile aile bireylerinin görüntülendiği fotoğrafları yayımladığı ve onun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici paylaşımlarda bulunduğu iddiasına konu olayda;

Kovuşturma evresinde mahkemece temin edilip, incelenen ve iddianame, duruşma tutanakları ile facebook paylaşımları dosyaya konulan Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/249 esas sayılı dosyasına göre, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2015 tarihli iddianamesi ile katılan sanık ...’in “Bejna Zırav” adlı facebook hesabından 26 Aralık tarihinde yayımladığı fotoğraflar ve hakaret içeren paylaşımlarla diğer katılan sanık ...’e yönelik olarak 02.02.2015 tarihinde verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ile hakaret suçlarını işlediğinin iddia edilmesi ve yargılamanın devam ettiğinin belirlenmesi karşısında, zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi ve mükerrer cezalandırılmaya sebebiyet verilmemesi bakımından derdest dava dosyalarının birleştirilmesi, aksi takdirde Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2015/249 esas sayılı dosyanın aslının ya da onaylı örneğinin bu dosya içine alınmasından sonra, her iki dosyanın iddianame ve suç tarihleri dikkate alınarak, katılan sanık ...’e yönelik eylemlerin hukuki kesintiden önce ya da sonra işlenip işlenmediği, mükerrer dava açılıp açılmadığı, eylemlerin bütününün TCK'nın 43. maddesine konu olup olmayacağı tartışılıp, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/847 esas, 2016/128 karar sayılı ilamı da nazara alınarak, katılan sanık ...’in hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, katılan sanık ... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ile hakaret suçlarından eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

5- Kabul ve uygulamaya göre de:

5- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Katılan sanık ... tarafından ele geçirilen ve daha önce katılan sanık ...’e ait facebook hesabında yayımlandığı katılan sanık ...’in ifadesinden de anlaşılan fotoğraflar, katılan sanık ...’in başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin görüntüler olarak kabul edilemeyeceğinden, katılan sanık ...’in kişisel veri niteliğindeki resimlerini, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle “Rojda Yağmur” isimli facebook hesabı üzerinden yayımlayan katılan sanık ...’in eyleminin, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle katılan sanık ... hakkında TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında düzenlenen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Katılan sanık ...’in, diğer katılan sanık ...’e ait fotoğrafları onun rızasına aykırı şekilde yayımlaması eylemini, katılan sanık ... tarafından hakaret içeren paylaşımlarda bulunulması ve özel görüntüsünün ifşa edilmesi şeklindeki haksız saldırıdan dolayı haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek, katılan sanık ... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmedilen cezada TCK'nın 29. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Katılan sanık ...’in UYAP üzerinden temin edilen ve dosyada mevcut olan adli sicil kayıtlarının incelenmesinde, Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 tarihli, 2014/118 esas, 2014/642 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi ve anılan mahkumiyet kararının 25.06.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas sabıkasının bulunmasından dolayı katılan sanık ... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve katılan sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı haklarında mahkumiyet kararı verilen katılan sanıklar hakkında, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı haklarında mahkumiyet kararı verilen katılan sanıklar hakkında, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Sübutu kabul edilen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı katılan sanık ... tarafından giderilmesi gereken maddi bir zararın bulunmaması ve adı geçen katılan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul etmesi karşısında, gerek soruşturma gerek kovuşturma evresinde kendisine isnat edilen eylemi ikrar eden, duruşma tutanaklarına göre yargılama sürecinde herhangi bir olumsuz davranışı tespit edilmeyen ve adli sicil kaydı da bulunmayan katılan sanık ... hakkında, “yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat oluşmaması nedeni ile” şeklindeki, dosya kapsamına ve katılan sanık ...’in olumlu kişilik özelliklerine uygun düşmeyen soyut ibarelere dayalı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

f) Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde TCK’nın 129/3 ile CMK'nın 223/4-c madde ve fıkraları gereğince karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması ve karşılıklı hakaret eylemleri yönünden CMK'nın 223/4-c madde, fıkra ve bendi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hükümler kurulması,

g) Yargılama giderlerinin her bir katılan sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, eşit olarak alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan sanıkların ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.