muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1248, Karar No: 2016/2052, Tarih: 17.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1248 E.  ,  2016/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili Kooperatifin elektrik abonesi olduğunu, sayaç çarpanının 15 olmasına rağmen davalı görevlileri tarafından veri girişi sırasında sehven 10 olarak kaydedildiğini, bu nedenle 07.07.2008 ile 09.04.2012 tarihleri arasındaki dönem için geriye dönük olarak 44.924 TL eksik tahakkuk bedeli tahakkuk ettirildiğini ancak davacının bu hatadan sorumlu olamayacağını iddia ederek davalı kurumun dört yıl geriye dönük olarak yaptığı 44.942,00TL'lik elektrik tahakkukundan müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının sayaç ve ölçü trafolarının 07.07.2008 tarihinde değiştirildiğini, müşteri bilgi ve kayıtlarının girildiği bilgisayar programına veri girişi sırasında davacının sayaç çarpanının yanlışlıkla 10 olarak girildiğini, bu durumun ilk olarak 09.04.2012 tarihinde yapılan inceleme sonucunda ortaya çıktığını, 07.07.2008 ile 09.04.2012 tarihleri arasında davacı tarafından kullanılan fakat sayaç çarpanının yanlış girilmesi nedeni ile faturalara yansımamış tüketim miktarının davacıdan talep edildiğini, yapılan tahakkukun elektrik tarifeleri yönetmeliğine uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 10.057,48 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 23.01.2014 tarih 2013/15804E-2014/860K sayılı ilamı ile; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden; ''Somut olaya gelince, mahkemece bilgisine başvurulan uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, çarpan hatası nedeniyle oluşan eksik tahakkuk bedelinin fon ve vergiler dahil edilerek hesaplandığı açıklanmasına rağmen, hangi fon ve verginin ne oranda hesaplandığı denetime elverişli bir şekilde gösterilmemiştir. Mahkemece benimsenen bu bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Bilirkişi raporunda KDV, TRT payı gibi vergiler ile fonların hesaplama şeklinin denetime elverişli bir şekilde ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosyanın yeniden uzman bilirkişiye verilmesi, KDV, TRT payı gibi vergiler ile fonların hesaplama şeklinin denetime elverişli bir şekilde ayrı ayrı gösterilerek hesaplanması konusunda bilirkişiden ek rapor alınması, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama sonucunda; alınan ek bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacının, davalı ...'a 44.294,00TL değil 37.280,06TL borçlu olduğunun ve bakiye 7.013,94 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilememiştir. Şöyle ki;

Dairemizin bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporuna ekli tabloda ihtilaflı dönem olan 07/2008-04/2012 arasındaki davacıya ait sayacın tüketim endeksleri gösterilmiş, akım trafo çarpanının 15 olması halinde aylık tüketimin toplam 541.108,80 kwh olduğu belirtilmiştir. Ne var ki anılan tablodaki değerlere bakıldığında aylık toplam tüketim miktarının 567.993,60 kwh olduğu bu yönde bir maddi hata bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bundan ayrı olarak; somut olayda bozma ilamından önce mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ihtilaflı 2008/08-2012/03 ayları arasında tahakkuk ettirilen çıplak enerji bedeli tutarının enerji fon payları, TRT payı, belediye payı, özel tüketim vergileri ve KDV dahil olmak üzere toplam 34.866,52TL olduğu tespit edilmiş, Dairemizin bozma ilamında anılan rapor yalnızca; KDV, TRT payı gibi vergiler ile fonların hesaplama şeklinin denetime elverişli bir şekilde ayrı ayrı gösterilmediğinden bahisle eleştirilmiştir. Bozma ilamından sonra alınan ek raporda ise vergiler ile fonlar ayrı ayrı gösterilmiş, ise de faturalandırmaya esas ek tahakkukun 23.406,16TL olduğu vergiler ve fonlar ile toplam alacağın 37.280,06TL olduğu bildirilmiştir. Ne var ki bozma ilamından önce alınan raporda vergi ve fonlar dahil alacak toplamı 34.866,52TL iken bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda vergi ve fonlar dahil toplam alacağın nasıl 37.280,06TL olduğu anlaşılamamaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş; dosyanın aynı bilirkişilere verilerek davacının sorumlu olduğu miktar hususunda Yargıtay denetimine açık, anlaşılır bir rapor hazırlanmasının sağlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş; dosyanın aynı bilirkişilere verilerek davacının sorumlu olduğu miktar hususunda Yargıtay denetimine açık, anlaşılır bir rapor hazırlanmasının sağlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/286, Karar No: 2023/554, Tarih: 14.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/286 E.  ,  2023/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2015 tarihli, 2015/6372 soruşturma numaralı iddianameyle suça sürüklenen çocuğun mağdura ait ... Et Market isimli işyerine gündüz saat diliminde mağdurun kısa süreliğine komşu dükkana gitmesinden istifade ederek girmek suretiyle içeride şarjda takılı bulunan ... marka cep telefonunu çalması nedeniyle TCK 'nın 116/2, 142/2-h, 31/3 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.... Çocuk Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/614 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51/3 maddesi uyarınca ceza süresi kadar süreyle denetime tabi tutulmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.03.2021 tarihli, kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişikin görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebinin suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine, eksik soruşturma ile aleyhe ceza verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun 26.02.2015 günü saat 09.45 ile 10.00 saatleri arasında ... Mahallesi ... Caddesinde No:... adresinde bulunan mağdura ait ... Et Market isimli iş yerinde kimsenin olmadığını fırsat bilerek tezgah üzerinde bulunan ... marka cep telefonunu çaldığı, iş yerinde bulunan kamera kayıtları üzerinde yapılan inceleme neticesinde suça sürüklenen çocuğun kimlik bilgilerinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun mağdurun bildirmesi üzerine kolluk görevlilerince yakalanmasına ilişkin kolluk görevlilerince 27.02.2015 tarihli tutanak dosya içinde mevcuttur.

2. Suça sürüklenen çocuğun mağdurun bildirmesi üzerine kolluk görevlilerince yakalanmasına ilişkin kolluk görevlilerince 27.02.2015 tarihli tutanak dosya içinde mevcuttur.

3. Kolluk görevlilerince düzenlenen CD İzleme Tutanağı dosya içerisine alınmıştır. Söz konusu tutanak içeriğinde kamera saatinin güncel olmadığı belirlenmiş, kolluk görevlilerince tanınan suça sürüklenen çocuğun kimlik tespiti yapılmıştır.

4.Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlediğini kabul etmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını tamamlamadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun bireysel özellikleri ve sosyal çevresi ile yaşı göz önünde bulundurulduğunda işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğininin yeterince gelişmiş olduğu, TCK'nın 31/3 maddesi kapsamında çocuk olması sebebiyle sosyal inceleme yaptırılmasına gerek olmadığı görülmekle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/3 maddesi gereğince hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadığına ilişkin gerekçesi gösterilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında eksik inceleme yapıldığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden;

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun mağdurun iş yerine gündüz vakti, mağdurun iş yerinde bulunmadığı bir saat aralığında girerek masa üzerinde bulunan telefonu çaldığının iş yerinde bulunan kamera kayıtlarının incelenmesinden ve suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ikrara dayalı beyanlarından anlaşıldığından suça sürüklenen hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/614 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4925, Karar No: 2017/3612, Tarih: 10.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4925 E.  ,  2017/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Cumhuriyet savcısının, suçun zamanaşımına uğrayıp uğramadığının tartışılmaması nedenine dayalı olarak yaptığı temyiz müracaatının, sanık lehine olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Suç tarihlerinin takvim yılları itibarıyla son düzenlenen fatura tarihleri olan 31.12.2005 ve 25.12.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; her takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde sanığın eylemini zincirleme biçimde işlediği ve cezasının TCK'nun 43. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilmemiş ise de mahkumiyetin kanuni sonucu olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında uygulanmasının mümkün olduğu kabul edilmiştir.

A - 2006 takvim yılına ilişkin olarak kurulan hükme yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre eleştiri dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B - 2005 takvim yılına ilişkin kurulan hükme yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2005 takvim yılının 31.12.2005 olan suç tarihine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 59. maddesiyle uygulama yapılması ,

Yasaya aykırı; sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hükmün takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bölümünden “....765 sayılı TCK'nın 59/2 “ ibaresinin çıkarılarak yerine “...5237 sayılı TCK'nın 62” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/594, Karar No: 2009/10729, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/594 E.  ,  2009/10729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere,hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Zararlandırıcı sigorta olayına uğrayan davacı sigortalının olayın meydana gelmesinde % 30, davalı işverenin alt işveren ile birlikte %70 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

B.K'nun 47. Maddesinde hakimin bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özelliklerini göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Bedensel bütünlük eş deyişle vücut bütünlüğü kavramının fizik bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığı da kapsadığı tartışmasızdır. Olayın özelliklerinin neler olduğu 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler ve somut olaylar gözetildiğinde davacı yararına 2.500,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 1.000,00-TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-135.00-TL ilam harcı alınması gerektiğinden davacı tarafından yatırılan 135.00-TL nispi harcın Hazine'ye gelir kaydına, maddi tazminat davasının reddi nedeniyle alınması gereken 14.00-TL ret harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

“1-2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-135.00-TL ilam harcı alınması gerektiğinden davacı tarafından yatırılan 135.00-TL nispi harcın Hazine'ye gelir kaydına, maddi tazminat davasının reddi nedeniyle alınması gereken 14.00-TL ret harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına

3-Davacı tarafından yatırılan 135.00-TL nispi, 11.20-TL başvuru olmak üzere toplam 146.20-TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Hüküm altına alınan manevi tazminat üzerinden hesaplanan 500,00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, reddedilen maddi tazminat üzerinden 500,00-TL, manevi tazminat üzerinden 500.00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 396.50-TL yargılama giderinden takdiren 102.00-TL'sının davacı üzerinde bırakılmasına, bakiye 294.50-TL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 60,00 TL temyiz başvuru harcı taraflarca yatırılmış olduğundan, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 07.07.2009 günlü oturumda oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37546, Karar No: 2017/18678, Tarih: 20.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37546 E.  ,  2017/18678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde yangın müdahale işçisi olarak çalıştığını, yangın sezonu dönemlerinde fazla çalışma yapmasına rağmen zamlı ücret ödemesi yapılmadığını belirterek, müvekkilinin fazla çalışma ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından düzenlenen puantaj kayıtları doğrultusunda, davacının hak kazandığı tüm fazla çalışma ücreti alacaklarının bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini ifade ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, araştırmaya yönelik yapılan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Uyulmazlık konusu dönem için uygulanan Toplu İş Sözleşmesi'nin 22 -F maddesine göre; 1 Haziran ve 31 Ekim tarihleri arasında günlük mesaiye tabi olmadan yağmur gözetleme kulelerinde ve ilk müdahale ekiplerinde çalışan işçilerden idareye ait veya kiralık binalarda hazır bekletilenlere her gün için günde 3 saat fazla mesai ödeneceği kararlaştırılmıştır. Buna göre davacı yangın müdahalesinde bulunmasa bile, yangın nöbeti tuttuğu tüm süre için günlük 3 saat fazla çalışma (%75 saat ücreti fazla) alacağına hak kazanacaktır.

Mahkemece, bozma ilamı öncesi alınan bilirkişi raporunda, davacıya TİS nedeniyle yapılan ödemelerin her ay haftanın 6 günü çalışma esası üzerine ödenmediği gerekçesiyle davacının 1 Haziran 31 Ekim tarihleri arasında her hafta 6 gün çalışma yaptığı kabul edilerek ve yapılan ödeme mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılmış, mahkemece bu bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Dairemizce bozma ilamı ile davalının kamu kurumu niteliğinde olduğu ve kurumda puantaj kayıtları bulunduğu, buna göre davacının fiilen çalıştığı günler ile izinli olduğu günlerin belirlenerek, fiilen çalışılan günler için fazla çalışma hesaplanması ve ödenen miktarın mahsubu ile fark alacak çıkıp çıkmadığının belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, puantaj kayıtlarının dikkate alındığı belirtilmiştir. Ne var ki; bilirkişi raporunda örneğin, 01/06/2008-30/06/2008 tarihleri arasında davacının fiili çalışma gününün 11 gün olduğu kabulüne göre günlük 3 saat üzerinden 33 saat fazla çalışma hesaplanmış ve bu tutarın da karşılığının ödendiği belirtilmiş ise de, puantaj kayıtlarına göre bu ay için davacı fiilen 25 gün çalışmıştır. ( 25 gün X , 5 gün P ) Ancak 11 gün için fazla mesai tahakkuku yapılmıştır. Dosya içerisinde davacının 11 gün dışında kalan 14 günde izinli olduğunu gösteren bir delil bulunmamaktadır. ... halde hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, 1 Haziran-31 Ekim tarihleri arasında davacının izinli olduğu ve hafta tatili izni kullandığı günler gibi fiilen çalışmadığı günler puantaj kayıtları esas alınarak belirlenmeli, buna göre bu günler dışında davacının fiilen çalışmış olduğu kabulüne göre TİS hükümleri uyarınca hesaplama yaptırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Açıklanan nedenle davacının rapora itirazlarını karşılar mahiyette ek rapor alınması yerine eksik inceleme ve denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, 20/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.