muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10968, Karar No: 2022/11842, Tarih: 10.11.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. Maddesi ile eklenen GEÇİCİ

MADDE 18/4. maddesi; "134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 29/06/2022 tarih ve 2022/1539 E. - 2022/1490 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 29/06/2022 tarih ve 2022/1539 E. - 2022/1490 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 29/03/2022 tarih ve 2021/572 E. - 2022/187 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ihale bedeli olan 680.000,00TL'nin %10 oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ihale bedeli olan 680.000,00TL'nin % 5 oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2022 tarihinde oy biriliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13318, Karar No: 2019/6843, Tarih: 01.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/13318 E.  ,  2019/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan:Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından: Mahkumiyet

I- Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...’nun temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...’nun temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

1- Sanık ...’nın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, düzenlenen ve kullanılan faturaların tamamının gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, 2008 yılında Maliye tarafından hesaplarına tedbir konulması nedeniyle ödemeleri nakit olarak yaptıklarını ve bunları şirket hesaplarına işlediklerini beyan etmesi, sanık ...’ın savunması ve temyiz dilekçesinde; tüm işlerle ...’nın ilgilendiğini, kendisinin fatura düzenlemediğini, hiçbir faturada yazı ya da imzasının olmadığını, suçlamaları kabul etmediği söylemesi, sanık ...’ın, ... isimli kişiyle tanıştıklarını, kendisine iş yapacaklarını, işin ucundan tutması halinde maaş ve sigorta yatıracağını söylemesi üzerine notere giderek imza attığını, ancak düzenlenen ve kullanılan faturalarla ilgisinin olmadığını, ...’yı Mersin .... Noterliğinden 2008 yılında ... yevmiye numaralı vekaletname ile vekil tayin ettiğini, bu vekaletname ile işleri gerçekleştirdiğini anladığını, suçlamaları kabul etmediğini savunması ve sanık ...’nun da, diğer sanık ...’la herhangi bir bağlantısı olmadığını, onu tanımadığını, şirketle de bir ilişkisinin olmadığını, bu şirketi devralmasını ...’nın istediğini, parasını da onun verdiğini, şirketin mal satıp satmadığını ya da fatura kesip kesmediğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanıkların savunmalarının ayrıntılı olarak tekrar alınması ile sanıkların birbirlerini tanıyıp tanımadıklarının sorulması, fatura asıl ya da onaylı örneklerinin tespit edilerek fatura içeriklerinin düzenleyen ve kullanan şirketlerin faaliyet konusu ile uyumlu olup olmadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin ve haklarında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyaları duruşmaya getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını

gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendilerinden sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ya da kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması ya da verilmesi konusunda bir iştiraklerinin bulunup bulunmadığının sorulması; ayrıca şirketin muhasebesini tutan kişilerin tanık olarak beyanları alınarak sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve şirket işleri ile ilgili olarak onlarla muhatap olup olmadıklarının sorulması, sanıklar ... ile ...’ın savunmalarında adı geçen ...’nın kimlik bilgilerinin tespit edilmesi, sanık ...’ın temyiz dilekçesinde bahsettiği vekaletname örneğinin dosya arasına alınması ve savunmalar doğrultusunda ...’nın beyanına başvurulması, gerektiğinde faturalarda yer alan imza ve yazıların şirket ortağı olan sanıklara ya da tanık ...’ya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte tartışılarak, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre ise;

a) Sanıklar ... ile ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında”, sanıklar ... ile ... hakkında ise 2010 ve 2011 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak ve düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinde sanıkların sahte fatura kullandıkları ve düzenlediklerinin kabul edildiği belirtilmesine rağmen, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği ve her bir suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında 2007 takvim yılına ilişkin uygulama yapılırken “mağdurun uğradığı zararın ödenmemiş olması, kişisel özellikleri ve mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından” bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, “sabıkasız olması, yargılama sürecindeki pişmanlığı” dikkate alınarak hapis cezasının ertelenmesi karar verilmesi ile çelişkiye düşülmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarları itibarıyla kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/58, Karar No: 2018/4608, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/58 E.  ,  2018/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatlarının istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatlarının tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/07/2015 tarihine kadar alt işveren ... Lojistik A.Ş.'de tehlikeli madde tanker şoförü olarak aralıksız çalıştığını, ayrıca tehlikeli madde dolum operatörlüğü ve boşaltım operatörlüğü görevlerinide yaptığını, davalı ...Ş. ile diğer davalı ...Ş. arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin iş akdinin 14/07/2015 tarihli ihtarname ile takograf kayıtlarının izinsiz alındığı bahanesi ile haksız olarak feshedildiğini, ancak gerçek fesih sebebinin müvekkilinin alacaklarından dolayı davalı şirketlere karşı ... 15. İş Mahkemesinin 2015/302 E. Sayılı dosyası ile açtığı alacak davası olduğunu, davalı şirketin takograf kayıtlarını tutmakla mesul olduğunu, müvekkilinin fazla mesai alacağının en büyük delili olan bu kayıtların davalılar tarafından dosyaya sunulmadığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; davacının 01/10/2009 tarihli iş akdi ile çalışmaya başladığını, davacının müvekkil şirket bünyesinde yürütülen ve müvekkili şirketin müşterisi konumunda olan diğer davalı ...Ş.'nin akaryakıtının istasyonlarına taşıma ve boşaltım işinde çalıştığını, davacının ... 15. İş Mahkemesinin 2015/302 E. Sayılı dosyasında müvekkili şirket aleyhine açmış olduğu alacak davasında mahkemece takograf kayıtlarının sunulmasının istenildiğini, bunun üzerine yapılan aramalarda davacıya ait 30 Disk bulunduğunu, kendisine sorulduğunda sözlü olarak takograf disklerinin inceletmek üzere avukatlarına verdiğini söylediğini, geri istenmiş ise de davacının bunları geri getirmediğini, makul bir süre beklenmesine rağmen davacının hiçbir pişmanlık göstermediğini, bunun üzerine davacının arşivden çaldığı takografları teslim etmemesi nedeniyle davacının iş akdine 14/07/2015 tarihli ihtarname ile haklı nedenle son verildiğini ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, emir ve talimatları müvekkili şirketten almadığını, davacının diğer davalı ...Ş. çalışanı olduğunu savunarak davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, Davacının iş akdi her ne kadar takograf kayıtlarının bir kısmının davacı tarafından izinsiz alınması nedeniyle feshedilmiş ise de; Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/35039 Soruşturma Sayılı dosyası, davacı tarafından açılan işçilik alacağı davası, dinlenen davacı tanığı ... ve diğer dosyada dinlenen davacı tanığı ... ile davalı tanığı ...'in beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, takograf belgelerinin şoför odasında arşivlendiği, buraya şoförlerin girip çıktığı, bu yerin şoförlerin dinlendikleri yer olduğu, bu belgelerin şoför odasında bir köşede karton kutu içerisinde bulunduğu, durduğu yerin kilitli olmadığı, sürücüler tarafından bunların rahatlıkla alınabileceği hususu göz önüne alındığında, takograf kayıtlarının davacı tarafından davalı işverenden izinsiz olarak alındığı hususunun ispatlanamadığı ve bu nedenle davacının iş akdinin feshinin haklı fesih olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekilleri gerekçeli istinaf dilekçelerini süresi içinde ibraz etmemişlerdir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve taktirinde, usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvuru taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve taktirinde, usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvuru taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyeri aleyhine fazla mesai ücretlerinin ödenmediği iddiası ile dava açmış olan davacının açmış olduğu bu davaya delil olarak ibraz edebilmek maksadıyla kullandığı araca ait takograf kayıtlarını işverene haber vermeksizin işyerinden aldığı ve mahkemeye ibraz ettiği, davalı işverenin de bu durumu öğrenince bu sebeple iş akdini feshettiği anlaşılmaktadır. Davacının delil olarak dayanmak istediği takograf kayıtlarını delil listesinde göstermiş olmak kaydıyla davalı işverenden getirtilmesini mahkemeden istemek, işverenin ibraz etmemesi durumunda ise yine mahkemeden HMK’nun 220. maddesinin işletilmesini talep etmek yerine bir nevi ihkakı hakta bulunarak işverene ait belgeleri işverenden habersiz alması eyleminin işçi ile işveren arasında olması gereken güven ilişkisini sarsacağı kuşkusuzdur. Gerçekleşen bu olaya rağmen davalı işverenden iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Açıklanan nedenle geçerli fesih nedeniyle davanın reddi gerekirken işverenin feshinin geçersiz olduğunu kabul eden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,90 TL. karar harcından davacının yatırdığı 27.70 TL. peşin harcın mahsubu ile 8.20 TL. bakiye karar harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 180.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak, 28.02.2018 tarihinde kesin olarak, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/498, Karar No: 2012/3708, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/498 E.  ,  2012/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, zamanaşımına uğramış çeklere ciro yoluyla hamil olan davacının keşideci davalı ... aleyhine çek bedellerinin tahsili istemiyle giriştiği icra takibine vaki itirazın iptali isteminden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında da açıkça vurgulandığı üzere, T.T.K.'nun 644. maddesine dayalı davalarda kanıt yükü, çek karşılığında sebepsiz zenginleşmediğini veya çek bedelini cirantalardan birine veya hamile ödediğini savunan keşideciye aittir. Keşideci, ispata ilişkin genel hükümler çerçevesinde bu yükümlülüğünü yerine getirmek zorundadır.

Dava konusu olayda davalı keşideci vekili savunmayı ispat için tanık deliline dayanmış, mahkemece tanıkların davalı keşidecinin çeklerde ilk ciranta olan ...'a çekin hatır olarak verildiği beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Oysa davacı vekili, ispat yükü kendisinde olan davalı vekilinin tanık dinletme istemine karşı koyarak muvafakat etmemiş olup, mahkemece, öncelikle bu davada ispat yükünün davalı tarafta olduğu kabul edilip, davalı tarafın ödeme savunmasını usulüne uygun şekilde kanıtlaması gerektiği, davacı tarafın, davalının tanık dinletilmesine muvafakat etmediği de dikkate alınıp, davacının isteminin T.T.K.'nun 644. maddesi hükmü çerçevesinde değerlendirilip, sonucunua göre bir karar verilmesi yerine, davanın hâlâ temel ilişkiye dayalı bir dava gibi ele alınmak suretiyle eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açılanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/81, Karar No: 2020/1086, Tarih: 27.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/81 E.  ,  2020/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karşıyaka 3. Sulh Hukuk, Menemen Sulh Hukuk ve Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin... olduğu gerekçesiyle; Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle; Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “İnönü Mah. ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle, kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.