muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10284, Karar No: 2016/6932, Tarih: 21.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10284 E.  ,  2016/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise ceza miktarına, leh olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen 3 yıl 4 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 24.300 TL yerine 31.600TL olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz

önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3620, Karar No: 2014/6005, Tarih: 23.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3620 E.  ,  2014/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Dikili Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :16.01.2014

Numarası :2010/360-2014/25

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesine dayalı eksik ve hatalı işler bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, davacı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak iki kez keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmış, inşaatın 27.04.2012 tarihinde yapı ruhsatına bağlanarak yasal hale getirildiği, ikinci bilirkişi kurulunca düzenlenen asıl ve ek raporlara göre inşaatın gerçekleşme seviyesi %56,58 olup sözleşmede 16.500,00 TL olarak kararlaştırılan götürü bedele oranlandığında davalı yüklenicinin 9.335,70 TL iş bedeline hak kazandığı, davacı tarafından davalıya 12.500,00 TL ödeme yapıldığından 3.164,70 TL fazla ödeme bulunduğu, ancak Yargıtay ilâmına göre hakediş miktarının 12.500,00 TL'den az olarak saptanması halinde 12.500,00 TL olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay ilâmının son paragrafında maddi hata yapılarak tarafların sıfatı karıştırılmış, davacı iş sahibi, davalı yüklenici olduğu halde bozma ilâmı davacı yüklenici, davalı iş sahibi gibi kaleme alınmıştır. Yargıtay ilâmında anlatılmak istenen, sözleşmede iş bedeli götürü olarak kararlaştırıldığından yüklenicinin hakettiği iş bedelini fiziki gerçekleşme oranına göre saptamak ve ödemelerle mukayese ederek davayı sonuçlandırmaktır. Maddi hataya dayalı olduğundan yüklenicinin en az 12.500,00 TL bedele hak kazandığı kabul edilemez.

Bozma sonrasında mahkemece iki kez keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. İnşaat mühendisi A..T...tarafından düzenlenen asıl ve ek raporlarda yüklenici tarafından yapılan işlerin sözleşmesine göre yapılması gereken tüm işlere oranı belirlenmemiş, işin terk edildiği 2007 yılı serbest piyasa rayiçleriyle yüklenicinin 16.850,00 TL tutarında imalât yaptığı, 4.500,00 TL tutarında da eksik iş bulunduğu bildirilmiştir. İnşaat mühendisi A.. E.. ile hukukçu T.. G.. tarafından düzenlenen asıl ve ek raporlarda ise yüklenici tarafından yapılan işlerin sözleşme kapsamındaki tüm işlere oranı %56,58 olarak belirlenmiş, bu orana göre yüklenicinin 9.335,70 TL iş bedeline hak kazandığı bildirilmiştir. İkinci

bilirkişi kurulu, seviye tespitinde 12.08.2007 tarihli tespit raporu ile 09.03.2008 tarihli bilirkişi raporunu esas almış, anılan raporlara göre sözleşme kapsamındaki tüm işlerin bedelinin 30.400,00 TL olduğunu, bu tutarın 17.200,00 TL'lik kısmının yapılmış, 13.200,00 TL'lik kısmının ise eksik bırakılmış olduğunu kabul ederek ve bu rakamları oranlayarak inşaatın seviyesini %56,58 olarak bulmuştur. İkinci bilirkişiler seviye tespitini bozma öncesi alınan raporlara göre yaptığından ve seviye tespitinde esas alınan bedeller ile ilk bilirkişinin belirlediği bedeller arasında önemli oranda fark bulunduğundan ikinci rapor hüküm tesisi için yeterli bulunmamaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş, bozma sonrası ilk raporu düzenleyen inşaat mühendisi A. T...dan bozma doğrultusunda ek rapor alınarak işten el çekildiği tarih itibariyle yapılan işleri -varsa nefaset farkları da düşülmek suretiyle- sözleşme kapsamındaki tüm işlere oranlayarak fiziki gerçekleşme seviyesini bulmak, bu oranı sözleşmedeki götürü bedele uygulayarak yüklenicinin hakettiği iş bedelini hesaplamak, kanıtlanan ödeme tutarıyla karşılaştırarak sonucuna göre karar vermek olmalıdır. Mahkemece yeterli incelemeyi içermeyen ikinci bilirkişi raporu esas alınarak ve bozma ilamı hatalı yorumlanarak davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine,karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10204, Karar No: 2022/7969, Tarih: 30.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/10204 E.  ,  2022/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafinin hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle dosya üzerinden yapılan incelemede;

1- Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan sanık ... müdafinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna suça konu bıçağın katılan sanık ...’a ait olduğuna, ve olayın değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, katılan sanık ...’ın öldürmek kastı ile hareket ettiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini silahla işlediğinin anlaşılması karşısında belirlenen cezadan TCK.nın 109/3-a madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan sanık ... müdafinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ve suça konu

./..

S/2

bıçağın katılan sanık ...’ya ait olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre katılan sanık ...’nun aralarında önceye dayalı husumet bulunan katılan sanık ...’ın hürriyetini kısıtladıktan sonra onu suça konu bıçakla yaralamaya çalıştığı ancak bu eylemin hürriyeti tahdit suçunun unsuru kabul edildiği anlaşılmakla, 6136 sayılı Yasa kapsamında olmayan suça konu bıçağı olay günü saldırı amacıyla taşıdığı gözletilmeksizin, sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4658, Karar No: 2021/10255, Tarih: 11.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4658 E.  ,  2021/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-)Sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 16.03.2017 tarihinde usulüne uygun olarak ilanen tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.06.2019 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın savunmasında, o yıllarda plastik alım satımı yaptığını, şirket kurmadığını, kimliğini kaybettiğini, adına şirket kurulmuş olabileceğini, ... ile ortak iş yaptığını, bu sebeple imza sirküleri çıkardığını, imzanın kendisine ait olduğunu, işe başlama bildirimi tutanağındaki imzanın kendisine ait olmadığını, başka bir adreste şahıs şirketi olarak araba lastiği, Jant tamiri işi yaptıklarını beyan etmesi, dosya içerisinde bulunan vergi suçu ve tekniği raporlarında, mükellef kurumun bilinen adresinde bulunamadığından resen terkin edilmiş olduğu, çok sayıda fatura bastırıp, bastırdığı 15 cilt faturanın adresinin faal olmadığının tespit edildiği 27.02.2009 tarihinde basılmış olması, mükellef kurumun 30.000 TL sermaye ile kurulup, aktif olarak çalıştığı üç yıl boyunca 3.806.001 TL tutarında yüksek satış yapması ve hiç BS bildiriminde bulunmamış olması, yüksek faaliyet hacmine rağmen işçi çalıştırmamış, kurumlar vergisi ve geçici vergi beyannamelerini hiç vermemiş olması, faturaları kullanan mükelleflerin Ba formunda bildirdiği sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği 13 adet toplam 71.862 TL tutarında fatura bulunması, Adli Tıp ve Grafoloji uzmanı bilirkişisi tarafından düzenlenen 20.11.2014 havale tarihli rapora göre; sanığın müdürü olduğu ... Kozmetik, Plastik, İnşaat Malzemeleri,…Ltd. Şti adına düzenlenmiş bir kısım dilekçeler, KDV beyannamelerindeki imzaların sanığa ait olduğunun tespit edilmesi ve sanığın savunmasında mükellef şirket için noterde verdiğini kabul ettiği imza sirkülerindeki imzaların kendisine ait olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14536, Karar No: 2012/13278, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14536 E.  ,  2012/13278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2012 gün ve 2009/978 Esas, 2012/646 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin temyiz talebinin reddine ilişkin Mahkemenin 09.07.2012 gün ve aynı sayılı Ek Kararının Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtiğinden bahisle sanık müdafiin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; sanık müdafiin 10.07.2012 tarihli dilekçesinde belirttiği ve dosya içerisinde bulunan 10.07.2012 cevabi yazıda, sanığın açık ceza infaz kurumunda 22.06.2012-29.06.2012 tarihleri arasında özel izinde olduğundan tebellüğ evrakının sehven 26.06.2012 tarihli olarak yazılmış olduğu, kararın sanığın özel izin bitimi olan 29.06.2012 tarihinde tebliğ edildiğinin bildirilmesi karşısında, sanık müdafiin 06.07.2012 havale tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulüyle, yerel mahkemenin sanık müdafiin temyiz isteğinin reddine ilişkin 09.07.2012 tarihli Ek Kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin a- b - d- e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak,

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin a- b - d- e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevini üstlenmesinden, bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum veya kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, velayet hakkında vesayet ve kayyumluğa ait bir hizmette bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi tüzel kişiliklerin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iznine tâbi bir meslek ya da sanatı kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten 53/1. maddesi gereğince yoksun bırakılmasına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki 53/1-c bendindeki haklardan ise koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9625, Karar No: 2023/7076, Tarih: 12.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/9625 E.  ,  2023/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.03.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/392 E., 2022/236 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.03.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/236 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/173 Esas, 2021/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 63 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraati ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/236 Karar sayılı ek kararı ile İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün resmi belgede sahtecilik suçundan zarar görmediği, temyize hak ve yetkisinin bulunmadığını belirterek temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara karşı temyiz sebepleri özetle;

1. Emniyet Genel Müdürlüğü'nün suçtan zarar görmediğine ilişkin değerlendirmenin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanığın beraatine karar verilen suç yönünden de mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara karşı temyiz sebepleri özetle;

1. Emniyet Genel Müdürlüğü'nün suçtan zarar görmediğine ilişkin değerlendirmenin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanığın beraatine karar verilen suç yönünden de mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

III. GEREKÇE

Yargılama konusu resmi belgede sahtecilik suçu yönünden katılan İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/236 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10357, Karar No: 2022/8369, Tarih: 07.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10357 E.  ,  2022/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dairemize temyiz incelemesine gönderilen dosyada davaya konu sağlık sigortasına ilişkin olarak ..... Yıllık Yaşam Sigorta Sertifikası adlı belgenin dosya içinde olduğu, ancak 37200028 numaralı 01/01/2017 tanzim ve 01/01/2018 bitiş tarihli Sağlık Sigorta Poliçesinin aslının (teminat ve özel şartları içeren sayfaları dahil) ve hasar dosyasının dosya içinde olmadığı anlaşılmış olup, davalı.... ve Emeklilik AŞ'den istenerek dosya arasına konulması sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklayan İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.