muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/37414, Karar No: 2017/1884, Tarih: 16.02.2017

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; “Ispartakule” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam ... adanın, ... adasında 5280 modern konut ve ... adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “Ispartakule” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı , market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 340,27 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3193, Karar No: 2016/6051, Tarih: 10.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3193 E.  ,  2016/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2004 yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

...... Vergi Dairesinin ....... sayı ve 03.06.2009 tarihli yazısı ile ....... şirketine ait tarh dosyasında yer alan sanığa ait kimlik fotokopisinin gönderildiği, gönderilen kimlik üzerindeki fotoğraf ile sanıktan temin edilen diğer fotoğraflar üzerinde yapılan 15.02.2013 tarihli karşılaştırmalı bilirkişi incelemesinde fotoğrafların sanığa ait olduğunun belirlendiği hükme dayanak yapılan ...... Vergi Mahkemesinin ...... sayılı kararının ...... Vergi Dairesi aleyhine açılmış mükellefiyet tesisinin iptaline yönelik olduğunun ancak hangi şirkete ilişkin olduğunun karar içeriğinden anlaşılamaması karşısında; öncelikle ilgili vergi mahkemesi dosyasının celp edilerek incelenmesi ve hangi şirkete ait olduğunun tespit edilmesi, gerekli belgelerin onaylı suretlerinin bu dosya içerisine alınması ve gerektiğinde tarh dosyasındaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve yapılan yoklamalarda bulunmayan ve gerçek anlamda ticari faaliyeti olmaksızın sahte fatura ticareti yapmak üzere kurulduğu anlaşılan şirketin düzenlemiş olduğu faturaların sahte olduğu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, içeriği tam olarak belirlenemeyen Vergi Mahkemesi kararı ve ona dayanak teşkil eden bilirkişi raporu gerekçe gösterilmek sureti ile eksik inceleme ve araştırmaya dayalı beraat kararı verilmiş olması;

Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2954, Karar No: 2024/867, Tarih: 25.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/2954 E.  ,  2024/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3302 E., 2021/2733 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.01.2021 tarihli ve 2021/249 Esas, 2021/453 Soruşturma sayılı iddianamesi ile 23.10.2020 tarihli eylem nedeniyle, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle İzmir 23. Asliye Ceza Mahkmesinde kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/377 Karar sayılı kararı ile İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/62 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/62 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/114 Esas, 2021/270 Karar sayılı kararı ile İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/62 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/62 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/62Esas, 2021/305 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.823,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/3302 Esas, 2021/2733 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. İkinci kez mükerrirlik şartlarının bulunmadığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

23.10.2020 tarihinde, sanığın üzerinde 19 paket metamfetamin içeren uyuşturucu madde ve 1 parça esrar ele geçirildiği olayda, suç konusu maddelerin çeşitliliği, paketlenmiş halde satışa hazır vaziyette oluşu, paket sayısı, olay saati ve tüm dosya kapsamından sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğunun sabit olduğu; 15.12.2020 tarihinde, sanığın üzerinde ele geçen net 10,65 gr metamfetamin içeren uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğunun, sanığın sokağa çıkma yasağı sürecinde gece vakti miktarı fazlaca uyuşturucu maddeyle yakalanması, ele geçen maddenin miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üzerinde oluşu, yakalanma saati ve tüm dosya kapsamından sabit olduğu; yine 13.02.2021 tarihinde sanığın, hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'e esrar sattığı ve ikamette yapılan aramada ele geçirilen maddeleri satmak amacıyla bulundurduğunun, tutanak mümzilerinin alışveriş anını gördüklerine dair anlatımı, ...'in beyanı, ikamette ele geçen kutunun içinde uyuşturucu madde sarmak için kullanılan kağıt parçalarından birinin üzerinde sanığın parmak izinin bulunması, ele geçen maddelerin miktarı, çeşitliliği ve hassas terazinin ele geçirilmiş olması ile tüm dosya kapsamından sabit olduğu; aralarında hukuki ve fiili kesinti gerçekleşmeden bu eylemlerin, bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın 13.02.2021 tarihli eyleminin, 23.10.2020 tarihli eylemi nedeniyle 04.01.2021 tarihinde iddianame ile kamu davası açılmasından sonra gerçekleşmesi nedeniyle hukuki ve fiili kesinti oluştuğundan müstakil suç olarak değerlendirilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında

değerlendirilerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

değerlendirilerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/3302 Esas, 2021/2733 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35344, Karar No: 2017/16005, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35344 E.  ,  2017/16005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7158, Karar No: 2015/8370, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/7158 E.  ,  2015/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde ara verilen kış dönemleri haricinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı kooperatifin inşaat işyerinde, davalı kooperatifin bir kısım işlerini yüklenen diğer davalı (taşeron).... Ltd.Şti'nin işçisi olarak 28.04.2008-15.04.2010 tarihleri arasında kış dönemlerinde ara vermek suretiyle çalıştığı halde, Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir..

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş  içtihadı gereğidir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı  çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra, o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra, o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işverenlere ait inşaat işyerinden bildiriminin bulunmadığı, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin... Ltd. Şti adına 08.11.2008 tarihi itibariyle 506 sayılı yasa kapsamına alındığı, mahkemece somut delillerle kanıtlanamayan davanın reddine karar verildiği, ancak bordrolarda kayıtlı davacı tanıklarının, davacının çalışmasını doğruladıkları, davalı tanıklarının ise bu beyanlarla çeliştiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; yukarıda belirtildiği gibi, somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmenin mümkün olduğu ve somut olayda bordro tanıklarının da davacının çalıştığını doğrulayan anlatımlarının bulunduğu gözden uzak tutulmadan, gerekirse, davacının tesbitini istediği sürelere ilişkin işverence SGK'na verilmiş dönem bordrolarında kayıtlı tarafsız diğer tanıklar da saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, kooperatifin inşa edildiği arsanın sahipleri olan .... ile .... beyanlarına başvurmak, davalı kooperatifin inşaat sırasında anlaşmış olduğu diğer şirket çalışanlarından(... ... vs.) davacının talebiyle aynı tarihte çalışması bulunan işçileri tespit ederek bu dönemde kooperatifte kaç kişinin çalıştığına ve davacının çalışmasına dair beyanları alınarak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22356, Karar No: 2015/756, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/22356 E.  ,  2015/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen herhangi bir cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının imzaladığı ibranamede kendi isteğiyle istifa ederek işten ayrıldığını belirttiği, noterde verdiği ibranamede irade sakatlığına uğratılıp uğratılmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılıp hatlırlatılmaması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dava mülga 1086 Hukuk Usulü Muhakameleri Kanunu döneminde açılmış, davacı yemin deliline açıkça dayanmıştır. Bu kanun doğrultusunda davacıya temyiz dilekçesinde belirttiği gibi iş sözleşmesinin fesih şekli, ücret, fazla mesai ve hafta tatili alacakları yönünden yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Mahkemece, davacının bu konuda karşı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmalı, yemin teklif edildiği takdirde gerekli usuli işlemler yapıldıktan sonra oluşacak duruma göre bir değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.