muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1674, Karar No: 2023/4647, Tarih: 01.11.2023

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde,

Katılanın sanığa ait evde kiracı olarak oturduğu, tarafların kira miktarı konusunda anlaşmazlık yaşadıkları, olay gününden önceki gece katılana altı mesaj gönderdiği ve olay sabahı da üç mesaj gönderdikten sonra katılanı arayarak ikametinin önünde olduğunu haber verdiği, daha sonra katılanın elektrik su ve doğalgaz vanalarını kapattığı, işten dönen katılanın evinin su, elektrik ve doğalgaz vanalarının kapatılmış olduğunu gördüğü, sanığın da bu sırada tekrar gelerek kapıyı çaldığı taraflar arasında yaşanan tartışmanın polislerin gelmesiyle neticelendiği olayda, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeyerek beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma ilamına uyulması halinde; sanığa isnat edilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu için TCK'nın 123/1. maddesinde öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli 2015/266 E. 2016/48 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli 2015/266 E. 2016/48 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan cezalandırma istemi ile açılan davada ilk derece mahkemesi tarafından evin doğalgaz ve su vanasını kapatma eyleminin bu suçu oluşturmayacağı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş olup, katılan tarafından bu kararın temyizi üzerine dairemizin çoğunluk görüşü ile sanık tarafından vanaların kapatılması eylemi ve mesajlar dikkate alınarak suçun oluştuğu gerekçesi ile bozma kararı verilmiş ise de sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; katılan ... sanık ...’ın kiracısı olup, dosya kapsamı itibarıyla taraflar arasında kira uyuşmazlığı bulunduğu, sanık ile katılan arasındaki mesaj trafiğinin sebebinin kira uyuşmazlığıyla ilgili olduğu ve herhangi bir şekilde huzur ve sükun bozma kastı ile hareket edilmediği, sanığın amacının kira uyuşmazlığı konusunda kiracı Selin ile görüşmek olduğu ve bu içerikte mesajlar yolladığı, yine doğalgaz ve su vanasını kapatma eyleminde de amacının kiracının huzur ve sükununu bozmak olmadığı, kiracının evi boşaltmasını sağlamak amacına yönelik hareket ettiği,

İddia olunan eylemin TCK 123 maddede belirlenen suçun unsurlarını oluşturmadığı anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararının doğru olduğu ve kararın Onanması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun Bozma kararı yönündeki görüşüne katılmıyorum. 01.11.2023
Yargıtay — Esas No: 2012/23841, Karar No: 2012/24236, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23841 E.  ,  2012/24236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 04.01.2008 tarihinden 16.09.2011 tarihine kadar davalıya ait işyerinde takım lideri olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun madde 25/II h bendi kapsamında geçerli nedenle feshedildiğinin bildirildiğini, geçerli nedenlerin tutarlı bir şekilde izahının yapılamadığını, fesih bildiriminde geçerli neden olarak davacının kendisine teklif edilen operasyonlar takım lideri görevine ve koç net operasyonu takım liderliği görevine başlamadığı hususlarının gösterildiğini, işletmesel kararın bulunmadığını, davacının çalışma şartlarında esaslı değişiklikler yapıldığını, davacının fesih tarihinden önce istifaya zorlandığını, davacının çalışma saatlerinin 08:30-18:00 saatleri arası olduğunu, davalı şirketçe davacıya vodafone müşteri temsilciliğinin, 2 aylık ücretsiz izne çıkmasının, vardiya koçluğu görevinin önerildiğini, çalışma saatlerinin 17:30-02:00 saatleri arası olarak düzenlendiğini, davalının davacının gece çalışamayacağını bildiğini, davacının bu görev değişikliğini kabul etmediğini, davacının gece vardiyasında çalıştırılmak istendiğini, işverenin iş tekliflerinin samimi olmadığını, davacıyı istifaya zorlamak için yaptığını, davalının davacıya mobbing uyguladığını, izah edilen nedenlerle davalı tarafından yapılan feshin geçersizliğine, davacının işine iadesine, davalı işverenin davacıyı bir ay içerisinde işe başlatmaması halinde 8 aylık ücreti tutarında tazminat ödenmesine, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için müvekkiline ödenecek olan ücretin 4 aylık brüt ücret olarak tesbitine, masraf ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının takım lideri olarak çalıştığını, projenin Samsun iline kaydırılmış olması sebebiyle yönetimin 06.09.2011 tarihinde almış olduğu karar doğrultusunda işin gereği ve işletmesel kararlar uyarınca davacıya sırasıyla birleşik operasyonlar takım lideri, koçnet operasyonu takım lideri görevlerinin verildiğini, davacının kabul etmediğini, teklif ve atamaları imzalamaktan imtina ettiğini, bu sebeple iş akdinin 16.09.2011 tarihi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca tazminatsız olarak feshedildiğini, izah edilen sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacının davalı şirkete ait işyerinde takım lideri olarak çalıştığı, davalı şirket tarafından projenin Samsun iline kaydırılmış olması sebebiyle yönetimin almış olduğu karar doğrultusunda işin gereği ve işletmesel kararlar uyarınca davacıya sırasıyla birleşik operasyonlar takım lideri, koçnet operasyonu takım lideri görevlerinin verildiği, davacının çalışma saatlerinin 08:30-18:00 saatleri arası olduğu, çalışma saatlerinin 17:30-02:00 saatleri arası olarak düzenlendiği, davacının bu görev değişikliğini kabul etmediği, davacıya davalı şirket tarafından gündüz saatlerinde çalışabileceği herhangi bir işin önerilmediği anlaşılmaktadır. Mevcut haliyle mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Öncelikle davalı şirketin davacıya önerebileceği İstanbul'da gündüz saatlerinde çalışabileceği bir işin olup olmadığı ve davacı işten çıkartıldıktan sonra davalıya ait olan ve İstanbul'da bulunan işyerine işçi alınıp alınmadığı, alınmış ise kaç kişi olduğu, davacı ile aynı niteliklere sahip olup olmadıkları veya farklı niteliklere sahipse hangi niteliğe sahip olduğunun araştırılması ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu edinilen kanaate göre hüküm kurulması gerekmektedir. Bu nedenle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA 02.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25885, Karar No: 2022/18016, Tarih: 22.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25885 E.  ,  2022/18016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlerin niteliği ve tayin olunan cezaların miktarları itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz istemlerinin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 01.10.2021 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddi ile ek kararın ONANMASINA, 22.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25554, Karar No: 2023/8930, Tarih: 28.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/25554 E.  ,  2023/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/170 E., 2019/311 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2012/192 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2013 tarihli ve 2012/192 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.06.2017 tarihli ve 2017/18648 Esas, 2017/16170 Karar sayılı kararı ile "sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunu'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına" karar verilmiştir.

3. Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/170 Esas, 2019/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.740,00 TL ve 400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte akaryakıt istasyonuna gittiği katılan ...'a kendilerini iş yeri yetkilisinin gönderdiğini sanığın yazar kasa kağıdı sattığını söyleyerek elindeki kutuyu bıraktığı 480,00 TL paranın kasadan ödenmesi gerektiğini söylediği, katılanın da iş yeri yetkilisinin bilgisi olduğunu düşünerek sanığa parayı verdiği, sanığın parayı alıp olay yerinden ayrıldığı katılanın kutuyu açtığı içinde 48,00 TL değerinde bir adet şerit çıktığını gördüğü bu şekilde katılanın kendisine itimat etmesini sağlayarak haksız menfaat temin ettiği yönünde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında kartuş satmak amacıyla gittiğini fiyatta anlaştığını verdiği ürünle aldığı paranın eş değer olduğunu beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Bilirkişi tarafından kutu içerisinde bırakılan bir adet şerit fiyatının 49,00 TL olduğu beyan edilmiştir.

4. Katılan ... tarafından 26.12.2011 tarihinde güvenlik kamerası kayıtlarından sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği görülmüştür.

5. Sanık tarafından sunulmuş, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

6. Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

7. Mahkemece katılanların uyumlu beyanları, fotoğraflı teşhis ve tüm dosya kapsamına göre uzlaştırma işleminin de olumsuz sonuçlanması nedeniyle sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2017/170 Esas, 2019/311 Karar sayılı kararı ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25647, Karar No: 2012/27888, Tarih: 20.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/25647 E.  ,  2012/27888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki boru hattı döşenmesi sırasında taşınmaz üzerindeki ağaçlara verilen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... İnşaat Ltd.Şti yönünden reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, boru hattı döşenmesi sırasında taşınmaz üzerindeki ağaçlara verilen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... İnşaat Ltd.Şti hakkındaki davanın reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmaz üzerindeki zarar gören fidan niteliğindeki ağaçların bedellerinin tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3313, Karar No: 2011/2401, Tarih: 07.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3313 E.  ,  2011/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 29/04/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 25/08/2009'da tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 11/09/2009’da kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin reddine ve peşin alınan harcını istek halinde geri verilmesine 07/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10643, Karar No: 2022/12898, Tarih: 07.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10643 E.  ,  2022/12898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 08.06.2022 tarih ve 2021/3244 E. - 2022/2048 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 08.06.2022 tarih ve 2021/3244 E. - 2022/2048 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Malkara İcra Hukuk Mahkemesi’nin 13.04.2021 tarih ve 2020/77 E. - 2021/57 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. nolu bendinde yer alan “ % 10’u olan 34.238,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.