muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5899, Karar No: 2023/5115, Tarih: 20.06.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, uzlaştırma kapsamına girmeyen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile birlikte işlendiği anlaşılmıştır.

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sübuta yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan

kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay günü alıkoyduğu mağdurenin evinde bulunan buzdolabının üzerindeki elektrik faturasını yırtarak çöpe attığı anlaşılmakla, söz konusu elektrik faturasının maddi bir değer taşımadığı gözetilerek, sanık hakkında unsurları itibarıyla oluşmayan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır.

C. Sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.

Somut olayda; aralarında önceye dayalı arkadaşlık ilişkisi bulunan ve sanık ile ayrıldıktan sonra da, sanığın kendisine ulaşmasını istemeyen mağdurenin adresini ve telefon numarasını değiştirdiği, olay günü sanığın, adresini tespit ettiği mağdurenin evine zorla girerek onu alıkoyduğu, eylem sırasında mağdurenin cep telefonundan kendi numarasını aramak suretiyle cep telefonu numarasını ele geçirdiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ''Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme''suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mala zarar verme ve kişisel verilerin kaydedilmesi suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, kişisel verilerin kaydedilmesi suçu yönünden ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’e aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, kişisel verilerin kaydedilmesi suçu yönünden ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’e aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/259, Karar No: 2014/4867, Tarih: 10.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/259 E.  ,  2014/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/684-2013/664

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki üçünçü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı A.. T.. tarafından borçlu M. A. aleyhinde yapılan takip sırasında, icra müdürlüğünce yazılan 25.06.2013 tarihli haciz müzekkeresiyle, adı geçen borçlunun üçüncü kişi T.C. Ziraat Bankası Şanlıurfa Şubesi nezdindeki her türlü hak ve alacaklarının borca yeter miktarının haczi ve bloke edilmesi talep olunmuştur.

Üçüncü kişi tarafından 26.06.2013 tarihinde haciz müzekkeresine verilen cevapta, haciz müzekkeresinin 25.06.2013 tarihinde tebliğ alındığı, borçlunun şubeleri nezdinde bulunan 35648370-5001 nolu hesabında 8,14 TL, 35648370-5004 nolu hebında da 0,14 TL para bulunduğu, belirtilen bu hesaplar ve para miktarları dışında başkaca hak ve alacak kaydına rastlanılmadığı bildirilerek borçlunun üçüncü şahıs nezdindeki mevcut ve bilinen alacakları üzerine haciz uygulanabileceği, gelecekte doğup doğmayacağı bilinmeyen, ümit ve ihtimale dayalı hak ve alacaklar üzerine haciz tatbikinin mümkün olmadığı gerekçesiyle haciz bildirisine itiraz edildiği belirtilmiştir.

İİK'nun 88/1. maddesi uyarınca; "Haczolunan paraları, banknotları, hamiline ait senetleri, poliçeler ve sair cirosu kabil senetler ile altın, gümüş ve diğer kıymetli şeyleri icra dairesi muhafaza eder. "Anılan madde hükmüne göre, kıymetli evrakın el konulmak suretiyle haczolunup, muhafaza altına alınması zorunludur. İİK'nun 89/1. maddesine göre ise; hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senede müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü kişi elindeki taşınır bir malı haczedilebilir.

Somut olayda alacaklı borçlunun üçüncü kişi nezdinde bulunan alacağının hacizi için haciz müzekkeresi gönderilmesini talep etmiştir. Haciz müzekkeresinin üçüncü kişiye ulaştığı tarih olan 25.06.2013 tarihi itibariyle borçlunun hesaplarında bulunan ve üzerine haciz kaydı işlenen paranın icra dosyasına gönderilmesi istenebilir. Haciz müzekkeresinin ulaştığı tarihten sonra, bloke konulan hesaplara yatırılan paranın borçluya ödenmesinden dolayı üçüncü kişinin sorumlu olup olmayacağı ancak genel hükümler çerçevesinde yapılacak bir yargılama ile belirlenebilir. Haciz müzekkeresi ile borçlunun üçüncü kişi nezdinde doğması muhtemel hak ve alacaklarının haczi mümkün ise de, icra dairesince, haciz tarihinden sonra, üzerine bloke konulan hesaba yatırılan ve borçluya ödenen paranın üçüncü kişi bankadan tahsili yoluna gitmesini gerektirir bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

O halde mahkemece alacaklının haciz konulan hesaba sonradan yatırılan paranın borçluya ödenmesi nedeniyle ödenen paranın bankadan tahsili talebi ile ilgili şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14628, Karar No: 2023/9144, Tarih: 13.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/14628 E.  ,  2023/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/616 E., 2017/1506 K.

DAVALILAR : 1-..., 2-... vekilleri Avukat ..., 3-Türkiye (Halk) Sigorta Anonim Şirketi vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 13.01.2011 tarihinde davacı şirkete ait aracın, davalı ... şirketinin sigortaladığı, ... adına kayıtlı, sürücüsü davalı ... olan araç ile karıştığı kazada davacıya ait aracın büyük hasar gördüğünü ve kullanılamaz hale geldiğini, sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, kazada davacı şirketin araç sürücüsünün herhangi bir kusurunun olmadığının kaza tespit tutanağı ile belirlendiğini, müvekkilinin aracının tır olup yük taşımacılığı yaptığını, müvekkil şirketin zararının ödenmesi için Halk Sigorta'ya başvurduklarını ve hasar dosyasının açıldığını, ayrıca tırın 2 aydır hasarlı beklediğini, aracın 28.03.2011 tarihinde 16.350,00 TL bedele hurda vaziyetinde satıldığını, aracın satış anındaki kasko değerinin 37.313,00 TL olarak noter evrakında gösterildiğinden aradaki fark olan 20.963,00 TL'nin müvekkilinin açık zararı olduğunu, davalı ... şirketinin hasarı ödemeye yanaşmadığını, bu nedenlerle müvekkili şirkete ait araçta meydana gelen toplam 20.963,00 TL maddi zararın olay tarihi olan 13.01.2011 tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde iddia edildiği gibi kazaya müvekkili şirketin sigortalısı ...'na ait aracın sürücüsü diğer davalı ...'nun sebebiyet vermediğini, dava konusu kazanın dava dilekçesinde ifade edildiği gibi olmadığını, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ile ... vekili cevap dilekçesinde; yetki ve iş bölümü itirazında bulunmuş; kusuru ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar ... ile ... vekili cevap dilekçesinde; yetki ve iş bölümü itirazında bulunmuş; kusuru ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 27.12.2012 tarih ve 2012/79 Esas, 2012/312 Karar sayılı kararı ile; davalılar Bülent ve ... vekillerinin yetki itirazının kabulü ile diğer davalı ... yönünden de yargılamanın birlikte yürütülmesinin yargılama bütünlüğü ve usul ekonomisine uygun olacağı, haksız fiilin ve rizikonun gerçekleştiği yerin her üç davalı yönünden de yetkili olduğu anlaşılmakla mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde yetkili Bursa Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 12.09.2013 tarih ve 2013/12863 E.-2013/12039 K. sayılı ilamı ile ”...Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Dava, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra 02.04.2012 tarihinde açılmıştır. HMK'nın 16 ncı maddesi hükmü gereğince, haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Somut olayda, davaya konu trafik kazası Bursa'da meydana gelmiş olup, davalı ... şirketinin ve zarar gören davacının ikamet adresi İstanbul'dur. Diğer davalılar Bülent ve ... Osmangazi/Bursa adresinde ikamet etmektedir. Bu durumda mahkemece HMK'nun 16 ncı maddesi hükmüne göre zarar gören davacının yerleşim yeri mahkemesi de davaya bakmaya yetkili olduğundan davacı vekilinin seçimlik hakkını bu yönde kullanmasına ve mahkemenin yetkili olmasına göre bir kısım davalılar vekilinin yetki itirazının reddi ile işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." şeklindeki gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'in sevk ve idaresindeki araç ile dava dışı sürücü Adnan yönetimindeki araçların çarpışıp duruşa geçmesinden sonra arkadan gelen dava dışı sürücü sürücü ...'un önündeki kazayı görerek ve fren tatbik ederek önündekilere çarpmadan durmayı sağladığı, ancak dava dışı sürücü ...'un gerisinden gelip aynı yönde ilerleyen davacı asil Ahmet'in sevk idaresindeki çekicinin ön kesimi ile yine idaresindeki römorkun çarpışması neticesinde çarpmanın etkisiyle çekicinin ileriye savrulduğu ve önceki kaza sebebiyle yolda duran başka bir römorkun arkasına çarptığı ve hasarın bu şekilde meydana geldiği, davacı sürücünün dava dışı sürücü ...'un yönetimindeki tır aracını güvenli mesafeden takip etmediği, önceki kaza sebebiyle zorunlu sebeple yolda duran vasıtaya (çekicisinin öne savrulması suretiyle) çarpması neticesinde kazanın meydana geldiği, dolayısıyla ilk çarpışma sonucu oluşan kaza ile davaya konu maddi hasarın meydana gelmesi arasında uygun illiyet bağının olduğundan bahsedilemeyeceği, dosya kapsamında alınan tüm raporlarda benzer yönde aynı hususun yer aldığı ve gelinen aşamada Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan raporda da durumun açıkça meydana geliş şekli ile neticeden oluşan kaza ile hasar arasında uygun illiyet rabıtasının kalmadığının açıkça dile getirildiği, raporun içerik itibariyle hükme esas alınabileceği takdir edilmekle bu yönde başkaca araştırmaya gerek görülmediğinden davalı sürücünün meydana gelen kazada herhangi bir kusuru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 13.01.2011 tarihli tutanakta, “sürücü ... sevk ve idaresindeki 16 BF 204 plakalı aracı ile Bursa istikametinden Yalova istikametine seyir halinde iken KM 134500 önüne geldiğinde yolun sağ şeridinden yolun sol şeridine kontrolsüz manevra yapması sonucu...” denilerek, zincirleme kazanın asıl müsebbibinin ... olduğunun belirtildiğini, zincirleme kazanın oluşumuna yol açan 16 BF 204 plakalı araç olduğuna göre sorumluluğu davalıların yüklenmesi gerektiğini, kazanın meydana gelişinde ve araçların hasarlanmasında davalı araç sürücüsü ...'nun asli kusurlu olduğunu, davalı şirkete hasar ihbarı süresinde yapıldığı halde talebin reddedildiğini, tutanaktan anlaşılacağı üzere sadece 15.000,00 TL onarım gideri belirlendiğini, ancak gerçekte zararın bunun çok üzerinde olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan ve diğer davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı 13.01.2011 tarihli trafik kazası sonucu karşı araçta meydana gelen hasar bedeli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 91 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddeleri ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, özellikle de 20.06.2014 tarihli bilirkişi raporu ve İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim olunan 20.06.2017 tarihli raporun hükme esas alınması usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11502, Karar No: 2015/35766, Tarih: 15.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11502 E.  ,  2015/35766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/315337

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/15 (E) ve 2013/309 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekiye adli rapordaki "sol bacak femur lateralde iki adet bıçak ile olduğunu ifade ettiği bıçak giriş ve çıkış yerleri (BTM ile giderilemez, cilt altına nafiz), burun ve kafada çeşitli yerlerde sopayla vurulduğu ifade edilen şişlik ve doku abrazyon" bulguları ile müştekinin beyanları dikkate alındığında; sanığın suça konu eylemi silahla işlediğinden hüküm kurulurken TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilerek eksik ceza tayin edilmesi, temyiz edenin sıfatı ile aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14247, Karar No: 2017/12222, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14247 E.  ,  2017/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.