muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6672, Karar No: 2023/603, Tarih: 06.02.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün gerek İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisine dair harita kapsamında, gerekse Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile belirlenen şekilde yapılan keşif sonucu alınan teknik bilirkişi raporuna göre kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının belirlendiği anlaşıldığından, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerin özel mülkiyette bulunmadığını, mahkemece keşifte 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesine ve 28.11.1997 tarih ve 1996/5 E. ve 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kanun gereğince tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesinde; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir."

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde; "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır."

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar" başlıklı 715. maddesinde; "Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz."

Düzenlemeleri mevcuttur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince ...'nden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1437, Karar No: 2019/3547, Tarih: 20.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1437 E.  ,  2019/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, meydana gelen fırtınada davacı ve davalıların maliki olduğu apartmanın çatısının hasar gördüğünü, KMK madde 42'de kat malikleri, "anagayrimenkulün ortak yerlerinde kendi başlarında bir değişiklik yapamazlar; ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak bütün yenilik ve ilaveler, kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılır. Bu işlerin giderleri, yeniliklerden faydalananlar tarafından, faydalanma oranına göre ödenir" denilmekte ise de, çatının apartmanın projesinde mevcut olduğunu, yapılmamasının projeye aykırılık teşkil edeceğini, ayrıca izolasyon olmadığından yağmurun yağması durumunda dairelerin içlerine sızıntı yapmasının kesin olduğundan işin aciliyetinin de bulunduğunu, çatı tamiratı için davacı tarafça ödenen para 3.531,50 TL'nin ihtar tarihi olan 21/02/2014 ten itibaren yasal faizi, masraf ve avukatlık ücreti ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen 05/04/2016 tarih ve 2014/621 Esas - 2016/503 sayılı kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/05/2018 tarih ve 2017/2796 Esas - 2018/3338 Karar sayılı ilamıyla "Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre tüm kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu korumaya mecbur olup bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliklerinin hukukunu da yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi de gözetilerek çatısı hasar gören anataşınmazdaki tüm kat malikleri davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiğini, ayrıca Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanun ile değişik 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre ortak yer ve tesislerdeki bozukluğun anayapıya ve bağımsız bölüm veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin tespiti halinde bu onarımın projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması için kat maliklerinin rızası aranmaz ve aynı Kanunun 20. maddesi gereğince bunun için yapılacak masraflardan arsa payları oranında sorumludurlar. Yönetici ve kat maliklerinden birisi bu durumun tespiti halinde bunun onarımı için herhangi bir kat malikleri kurulu kararına gerek olmaksızın bu konuda gerekli çalışmayı yapmaya yetkili ve görevlidirler. Mahkemece açıklanan hususlar göz önünde bulundurularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

....

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

....

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortak gider alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Yargıtay uygulamaları ve Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanun ile değişik 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre ortak yer ve tesislerdeki bozukluğun anayapıya ve bağımsız bölüm veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin tespiti halinde bu onarımın projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması için kat maliklerinin rızası aranmaz ve aynı Kanunun 20. maddesi gereğince bunun için yapılacak masraflardan arsa payları oranında sorumludurlar. Yönetici ve kat maliklerinden birisi bu durumun tespiti halinde bunun onarımı için herhangi bir kat malikleri kurulu kararına gerek olmaksızın bu konuda gerekli çalışmayı yapmaya yetkili ve görevlidirler. Somut olayda, çatının fırtına nedeniyle zarar gördüğü onarımın aciliyet arzettiği, davalıların ise davacının eski yönetici olup, yöneticilik yaptığı dönemde çatıyı yaptırdığı ancak firmadan gerekli garanti belgesini almadığı, durumun kendi kusurundan kaynaklandığının iddia edildiği anlaşılmaktadır. Ancak davalıların davacı eski yöneticiye tüm bu hususlarla ilgili açmış olduğu bir karşı dava olmadığı gibi, davacı eski yöneticinin yöneticilik işlemleri ile ilgili sorumluluğu ayrı bir dava konusudur. Bu nedenle bu açıklamalar ışığında bilirkişiden rapor alınıp anataşınmazın onaylı mimari projesi yerinde uygulanarak projeye uygun yaptırılan bakım onarım bunun için yapılacak masraflar da tespit ettirilerek davacı da dahil tüm kat maliklerinden Kanunun 20/b maddesi uyarınca arsa payları oranında sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yolunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23324, Karar No: 2021/9415, Tarih: 30.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/23324 E.  ,  2021/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır”, aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" ve CMK’nın 307/3. maddesinde yer alan “ Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması halinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin mahkemece yüzlerine verilen hükümlerle ilgili sundukları süre tutum dilekçelerinde her hangi bir temyiz sebebi göstermeyip, gerekçeli kararın 09.11.2020 günü 295. madde şerhini içerecek şekilde tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresinden sonra 23.11.2020 ve 03.12.2020 tarihli gerekçeli temyiz dilekçelerini verdikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3956, Karar No: 2018/4901, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3956 E.  ,  2018/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, ihbar olunanın dilekçe ekinde sunduğunu beyan ettiği işçi sicil dosyası, devamsızlık tutanakları, davalının cevap dilekçesinde ek olarak bildirdiği klasörler ile özellikle bilirkişi raporuna esas alınan bordrolar, imza föyleri ve puantaj kayıtlarının dosya ekinde olmadığı görülmekle, belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7753, Karar No: 2018/2263, Tarih: 13.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/7753 E.  ,  2018/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, emekli maaşı ve sağlık yardımlarının kesilmesi yönündeki işlemin iptali ile davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, ödenmeyen maaşlarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davalarda davacı Kurum ise, yapılan sağlık ödemelerini ve yersiz olarak ödenen aylıklarının faizliyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, asıl dava yönünden davanın reddine, birleşen 2014/142 Esas sayılı davası yönünden davanın kabulüne, 2014/141 Esas sayılı davası bakımından kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının ...numaralı işyerinde geçen ve iptal edilen 428 gün çalışmasının fiili olduğu belirtilerek davacının emekli aylığı ve sağlık yardımlarının kesilmesi yönündeki işlemin iptali ile davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti, ödenmeyen maaşlarının iadesi istemine ilişkindir.

Birleşen dava, Kurum tarafından sigortalılığın iptali nedeniyle yersiz ödenen maaş ve diğer birleşen dava ise sağlık harcamalarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının ... ünvanlı işyerindeki çalışmalarının fiili olmadığı ve bu işyerindeki çalışmaları dışlandığında yaşlılık aylığına hak kazanmadığı gerekçeleriyle hükümde yazılı olduğu şekilde asıl davanın reddi ile birleşen davalardan sağlık harcamalarının tahsiline ilişkin davanın kısmen kabulüne, yersiz ödenen maaş istemli davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 4.11.2008- 21.2.2009 tarihleri arası 1009211 nolu işyeri, 21.02.2009- 30.04.2010 tarihleri arası ...nolu işyeri ( bildirim süresi 428 gün), 01.05.2010- 01.09.2010 tarihleri arasında 1170395 nolu işyerlerinden sigortalı bildirimlerinin bulunduğu, 16.03.2011 tarihli tahsis talebine istinaden aynı tarih itibariyle 600 gün askerlik borçlanması, 1566 SSK, 2693 gün esnaf bağkur, 1290 gün tarım bağkur hizmeti olmak üzere toplam 6179 gün üzerinden 506 sk geçici 81/B- F maddesine göre yaşlılık aylığı bağlandığı, 15.6.2011 tarih B.Ş. 215 nolu denetmen raporunda; ...nolu işyerine ilişkin icra dosyasındaki tahliye kararına göre 01.04.2010 sonrası bildirimlerin iptal edildiği, ... ile ... isimli kişi arasındaki kira alacağına ilişkin iptale konu icra dosyasında yer alan itirazın iptali davasında 27.04.2010 tarihli karar ile ...' in itirazın kaldırılmasına karar verildiği, 12.07.2010 tarihli haciz tutanağında ise işyerinde ...' in bulunup malların ona yediemin olarak bırakıldığı, 24.06.2013 tarih İST: 83 sayılı denetmen raporunda ise; 1170395 sicil numaralı ... ünvanlı işyerinde çalışan davacı ve bir çok kişinin ikamet adreslerinin yazıldığı, davacının Samsun ilindeki adreste ikamet ettiğinin belirlendiği, bu işyerinde çalışan bir kısım kişilerin beyanlarına başvurulup çalışmadıklarını beyan ettikleri, ilgili işyeri adresinin Bursa olup bu işyerinde bildirimi yapılan kişilerin bildirimleri yapıldıktan önce ya da sonrasında bildirimleri yapılan işyerlerinin de isimleri yazılarak( 10111788 ve 1009211 nolu işyerleri de yazılı) diğer bildirimlerin de fiili olmadığına karine teşkil ettiğinin belirtildiği, kurum cevabına göre bu işyerlerinin farklı farklı illerde olup çalışanların ikamet adreslerinden farklı illerde belli bir organizayson çerçevesinde bildirimlerinin yapıldığı, neticeten 1170395 sicil numaralı işyerinden yapılan tüm bildirimlerin iptal edildiği, ayrıca davacının 10111788 ve 1009211 nolu işyerlerindeki bildirimleri ile bu işyerlerinden yapılan diğer bildirimlerin iptal edildiği, ceza dosyasına ilişkin bir kısım kayıtların gönderilmiş olup ... isimli kişinin şüpheli olarak alınan beyanında ilgili işyerini kendisinin açmadığını, bilgisi olmadığını beyan ettiği, ...nolu işyerine ait 2010/4- 8. ay arası ve 1009211 sicil nolu işyerinin 2007/5 – 2009/2. ay arası dönem bordrolarının gönderildiği, davacı tanıkları ile 1009211 sicil nolu işyeri bordro tanıklarının dinlendiği, ... ünvanlı işyerine ilişkin kolluk araştırmasında ... isimli kişiyi tanıyan ve bilenin olmadığı, mahkemece davacının 1170395 nolu işveren yanındaki çalışmalarının iptal edilip ..

...nolu işyerine ait 2010/4- 8. ay arası ve 1009211 sicil nolu işyerinin 2007/5 – 2009/2. ay arası dönem bordrolarının gönderildiği, davacı tanıkları ile 1009211 sicil nolu işyeri bordro tanıklarının dinlendiği, ... ünvanlı işyerine ilişkin kolluk araştırmasında ... isimli kişiyi tanıyan ve bilenin olmadığı, mahkemece davacının 1170395 nolu işveren yanındaki çalışmalarının iptal edilip ...nolu işyerindeki çalışmalarının iptal edilmemesi durumunda yaşlılık aylığı alıp alamayacağının davalı kuruma sorulmuş olup kurumca davacının 506- 2829 sk da öngörülen 4-1/b ( bağkur) sonrası 3,5 yıl ( 1260 gün) şartını yerine getirmediğinden yaşlılık aylığına müstehak olmadığının belirtildiği, davacının iptal edilen sigortalılık süreleri neticesinde prim gün sayısını karşılamadığından yaşlılık aylığının bağlandığı tarih itibariyle iptal edilip yersiz ödenen maaş ve sağlık yardımlarının borç çıkartıldığı anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, asıl davanın konusu davacının maaşını kesen ve hakkında yersiz ödeme nedeniyle borç çıkartan kurum işleminin iptaline ilişkindir. Iptale konu kurum işleminin dayanağı ise davacının 1009211- ...ve 1170395 sicil nolu işyerlerindeki hizmetlerinin iptali olup her ne kadar dava dilekçesinde sadece ...sicil nolu işyerindeki hizmetlerinin iptalinden bahsedilmişse de artık diğer hizmetlerinin iptal edildiği işyerleri için de talebinin bulunduğu kabul edilmelidir. Tüm bu işyerleri ile ilgili hizmetin fiili olup olmadığı araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, ...- ...ve ... sicil nolu işyeri adreslerinin davacının ikamet adresinden farklı olduğu belirtildiğinden öncelikle davacıya bu işyerlerinde çalışırken nerelerde ikamet ettiğini sormak, davacının bildirdiği adreslerde gerçekten ikamet edip etmediğini zabıta ve muhtarlık aracılığıyla araştırmak, davacının iptal edilen sigortalılık sürelerinde hangi adres/ adreslerde ikamet ettiğini ilgili nüfus müdürlüğünden sormak, her üç işyerinin davacının iptal edilen sigortalılık sürelerine ait dönem bordrolarını davalı kurumdan istemek, bordro tanıkları ve davacı ile aynı dönemlerde çalışmış komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanları veya işverenleri tespit edip beyanlarına başvurmak suretiyle davacının hizmetleri iptal edilen işyerlerindeki bildirimlerinin fiili çalışmaya dayalı olup olmadığını ayrı ayrı tespit etmek suretiyle gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum ve davacı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum ve davacı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı kurumun temyizindeki sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ve birleşen davanın davalısına iadesine, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8713, Karar No: 2022/9776, Tarih: 04.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8713 E.  ,  2022/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;