muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/9454, Karar No: 2006/7997, Tarih: 20.04.2006

2. Ceza Dairesi 2005/9454 E., 2006/7997 K.

**2. Ceza Dairesi 2005/9454 E., 2006/7997 K.**

**- KASTEN BIÇAKLA ADAM YARALAMA SUÇUNU İŞLEME

- SUÇUN NİTELİK OLARAK UZLAŞMA KURUMU İÇİNDE KALAN BİR SUÇ OLMASI

- YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ SEBEBİYLE UYGULANACAK OLAN YAPTIRIMLAR**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Bıçakla müessir fiil suçundan sanık Erdal'ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair K/E Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 16.06.2005 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 22.09.2005 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

KARAR : Sanık hakkında bıçakla müessir fiil suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; eylemin TCY.nun 456/4, 457/1, 55/3. maddelerine uygun gerçekleştiğinin kabulüyle suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın hükümlerinin de uygulanarak karşılaştırılması sonucunda, 765 sayılı TCY.nın hükümlerinin sanık yararına olduğu kabul edilerek kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:

Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanığın kasten işlediği yaralama suçunun, 765 sayılı TCY.nın 456/4. maddesinde öngörülen yaptırımının alt sınırı 2 yılı aşmayan hapis ya da para cezası olması nedeniyle, 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihinde hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı CYY.nın 253 ve 254. maddelerine göre uzlaştırma işlemi yapılması, uzlaştırma işleminin başarısızlıkla sonuçlanması durumunda sanık hakkında belirlenen cezanın üç yıldan az olması karşısında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulama olanağının tartışılması zorunluğu,

SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi ( BOZULMASINA ), 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3890, Karar No: 2007/4719, Tarih: 01.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3890 E.  ,  2007/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan ..parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda usulüne uygun belirlenmiş kıyı kenar çizgisi olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu ....parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia olunarak eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Öyleyse, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın, " kıyı kenar çizgisinin" saptanması ile çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu ....parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia olunarak eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Öyleyse, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın, " kıyı kenar çizgisinin" saptanması ile çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın,idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu .. parselin davalı S...adına satış suretiyle sicil kaydı oluşmuşken, yargılama sırasında taşınmazın aynı sebeple eldeğiştirdiği ve H..T... adına kayıtlandığı belirtilmiş, adı geçen davaya katılmış, ancak mahkemece son durumu gösteren çap kaydı getirtilmemiştir. Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bilimsel yönden hüküm kurmaya elverişli olduğu ve hükme yeterli bulunduğu da söylenemez.

Somut olaya gelince; çekişme konusu .. parselin davalı S...adına satış suretiyle sicil kaydı oluşmuşken, yargılama sırasında taşınmazın aynı sebeple eldeğiştirdiği ve H..T... adına kayıtlandığı belirtilmiş, adı geçen davaya katılmış, ancak mahkemece son durumu gösteren çap kaydı getirtilmemiştir. Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bilimsel yönden hüküm kurmaya elverişli olduğu ve hükme yeterli bulunduğu da söylenemez.

Hal böyle olunca, mahkemece değinilen ilkeler çerçevesinde hükme elverişli olacak nitelik ve içerikte gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, kayıtların eksiksiz getirilerek soruşturmanın tamamlanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21711, Karar No: 2014/11276, Tarih: 09.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21711 E.  ,  2014/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: GERMENCİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/442

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davacı Ayfer yönünden davanın kabulüne; davacı Hüseyin yönünden feragat nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi.. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davacı Ayfer yönünden davanın kabulüne; davacı Hüseyin yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mirasbırakan A.G..'in 11.2.2011 tarihinde öldüğü, geride davacılar ile birlikte davalıyı mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın 46 ada 83, 86 ve 87 parsel sayılı taşınmazlardaki payını üzerindeki hacizlerle birlikte 18.1.2011 tarihinde davalıya toplam 10.150,00-TL bedelle satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Davacılar, söz konusu devir işlemlerinin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak gerçekleştirildiği iddiasıyla eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında davacı Hüseyin davadan feragat etmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 s. HMK'nun 190. maddesine göre; ''İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.'', TMK'nun 6. maddesine göre ise; ''Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. ''

Somut olaya gelince; özellikle dinlenen davacı tanıkları, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığı hususunda bir beyanda bulunmamışlardır. Salt bedeller arasındaki fark da muvazaanın kanıtı değildir. Tüm dosya kapsamından, HMK'nun 190 ve TMK'nun 6. maddeleri uyarınca davacının muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, bir başka ifade ile temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla ) HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2410, Karar No: 2023/3692, Tarih: 14.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2410 E.  ,  2023/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/465 E., 2023/137 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan, tespit harici bırakılan ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen taşınmazın davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğununu ileri sürerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2015/954 Esas, 2017/623 Karar ... kararıyla; zilyetlikle kazanma koşullarının davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/1261 Esas, 2018/2343 Karar ... kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.09.2021 tarihli ve 2021/10144 Esas, 2021/9521 Karar ... kararıyla; dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi için araştırmaya yönelik bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2021/465 Esas, 2023/137 Karar ... kararı ile dava dosyasının tarafların takip etmemesi nedeni ile işlemden kaldırılmasına karar verildiği, Kanunun öngördüğü 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 150/5 inci hükmüne göre işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmeyen davaların açılmamış sayılmasına karar verilerek esasın kapatılacağının düzenlendiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği duruşmadan haberdar olmadıklarını, duruşma gün ve saatinin kendilerine usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediğini, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmaz tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 ... Kanun'un 150, 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Somut olayda, 05.07.2022 tarihli duruşmaya davacı vekilince mesleki mazeret dilekçesi sunulmuş ve İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin mazereti kabul edilerek duruşmanın 01.12.2022 tarihine bırakılması ile davacı vekilinin duruşma gün ve saatini UYAP sistemi üzerinden öğrenmesi yönünde ara karar oluşturulmuştur. 01.12.2022 tarihli duruşmaya davacı taraf katılmamış, İlk Derece Mahkemesince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. 6100 ... Kanun'un 150 nci maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için davacı tarafın usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilmiş ve mazeretsiz şekilde duruşmaya katılmamış olması gerekir. 05.07.2022 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi veren davacı vekilinin mazereti İlk Derece Mahkemesince kabul edildiğine göre, bir sonraki duruşma gününün usulüne uygun bir tebligatla bildirilmesi gerekir. Duruşma gün ve saatinin kalemden ya da UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilemez. Belirtilen sebeple, davacı vekili 01.12.2022 tarihli duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edilmediğinden, bu tarihte dosyanın işlemden kaldırılmasına, sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4313, Karar No: 2021/1452, Tarih: 15.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4313 E.  ,  2021/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ..., ...’da inşa edilen “...” adlı projeden 21.04.2007 tarihli sözleşme ile bağımsız bölüm satın aldığını ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunun ortaya çıktığını ileri sürerek; ayıp ve eksikler nedeni ile bedel indiriminden şimdilik 5.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini 37.400 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz etmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, sözleşme tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır. Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava ve sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.