muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6526, Karar No: 2011/7263, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6526 E.  ,  2011/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 160 ada 61 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 1490.16 m2 lik kısmının idarece geçirilen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan yaklaşık 1490.16 m2 lik kısmının tapusunun iptaline, varsa üzerindeki muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idari yargı yerinde dava açtıklarını, sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kıyı kenar çizgisinin iptali istemiyle idare mahkemesinde açılan davanın reddedilerek kesinleştiği ve taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal, tescil dışı bırakılması ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, tapusunun iptali istenen 61 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas olan tapu kaydının Hazine’nin de taraf olduğu tescil ilamı ile oluştuğu, anılan ilamın Hazine’yi bağlayacağı, ancak tapunun kısmen iptaline ilişkin hüküm davalı tarafça temyiz edilmediğinden, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9559, Karar No: 2017/2590, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/9559 E.  ,  2017/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33074, Karar No: 2020/4758, Tarih: 10.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/33074 E.  ,  2020/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar... İnş. Ltd. Şti., ...., ... İnş. ve Tic. A.Ş., ... İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekil, müvekkilinin davalı... İnşaat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. nezdinde 2000 yılında işe başladığını ve operatör şefi olarak çalıştığını, bilgisi dışında farklı şirketler üzerinden sigorta giriş ve çıkış kayıtlarının yapıldığını ancak söz konusu şirketlerin ortaklarının aynı kişiler olduğunu ve firmalar arasında organik bir bağ bulunduğunu,ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 07.06.2013 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla; kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarının davalılardan müşterek ve müteselsil olarak tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı şirketler vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalılar... İnş. Ltd. Şti., ...., ... İnş. ve Tic. A.Ş., ... İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleriince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davalı ... İnş. ve Tic. AŞ.’nin hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davalı ... İnş. ve Tic. AŞ.’nin hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalılardan... İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin asıl işveren olduğunu, bilgisi dışında hissedarı aynı olan, ailesel ve ekonomik bağlardan kaynaklı menfaat birliği olan şahısların yönettiği, tescil adresleri, ortakları ve faaliyet konuları aynı olan şirketlerden sigortalı olarak gösterildiğini, ... İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.ile sigortalı gösterildiği şirketler arasında organik bir bağ bulunduğunu iddia etmiş, davalı diğer şirketler ise bu iddianın doğru olmadığını savunmuşlardır. Davacının sigortalı hizmet döküm cetveline göre davalılardan ... İnş. ve Tic. A.Ş. nezdinde herhangi bir çalışması görülmediği gibi, söz konusu şirketin ortak ve yetkili yapısının da diğer davalı şirketlerden farklı olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre; davalı ... İnş. ve Tic. A.Ş. firmasının diğer davalı şirketlerle arasındaki bağın ne olduğunun usulünce araştırılarak, davacının alacaklarından sorumlu tutulup tutulamayacağı hususunun yeniden belirlenmesi için karar bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının fazla çalışma,hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının hafta tatili kullanmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil haftanın yedi günü 07.00-19.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenmeyle çalıştığı kabul edilmiştir. Ne var ki, yapılan işin yol yapım işi olduğu ve işin niteliği ile tüm dosya kapsamı ve benzer mahiyetteki dava dosyaları dikkate alındığında, 1 Nisan-31 Kasım tarihleri arası kabul edilen yaz aylarında Mahkemece kabul edilen çalışma şekline göre çalışılabileceği, ancak kış aylarında fazla çalışmanın bulunmadığı ve kış aylarına isabet eden hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerektiği kanısına varılmaktadır.

Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25565, Karar No: 2014/7664, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25565 E.  ,  2014/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/107881

MAHKEMESİ : Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2012

NUMARASI : 2011/707 (E) ve 2012/92 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği de dikkate alındığında, sanık hakkındaki kamu davasının M.. B..nın 30.11.2010 tarihli mütalaası ile vergi suçu ve vergi inceleme raporlarına aykırı olarak "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4392, Karar No: 2015/4108, Tarih: 09.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4392 E.  ,  2015/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/5303

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/255 (E) ve 2012/513 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- K..İş Makineleri Bilg.Mad.İnş.Or.Ür.Nak.San.Tic.Ltd.Şti yetkilisi olan sanığın 2010 takvim yılında D... Ahşap ve Orman Ür.İnş.San.Tic.Ltd.Şti, Uçar Madencilik Orman Ür.Tur.İnş.San.Tic.Ltd.Şti ve S. K. tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığının iddia edildiği olayda, adı geçen firma yetkilileri hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı suretleri dosya içinde bulunmadığı gibi sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; faturaları düzenleyenler hakkındaki vergi tekniği raporları aslı veya onaylı suretleri getirtilip yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları

düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu fatura asılları yada onaylı suretlerinin sondajlama suretiyle getirtilip incelenmesi, faturaların mevcut olmadığının yada kanunda öngörülen şekil şartlarını taşımadığının tespiti halinde beyannameye fatura eklenmesinin zorunlu olmaması nedeniyle sanığın gerçeğe aykırı beyanname vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin özel usulsüzlük cezasını gerektireceği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 2010 takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla fatura kullanıldığı belirlendiği halde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Suça konu faturaların Katma Değer Vergisinde kullanılması nedeniyle gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.11.2010 yerine 2010 olarak eksik gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2284, Karar No: 2010/3461, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2284 E.  ,  2010/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-TESPİT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 97 parsel sayılı taşınmaza deniz basmasına engel olmak için önüne duvar yaptıklarını, ayrıca kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümün kullanımı nedeniyle hazineye ecrimisil ödediklerini, ancak buna rağmen anılan duvarın yıkımı için davalıların kendilerine yazılı bildirimde bulunduklarını ileri sürüp kıyı kenar çizgisinin tespitine ve elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, kıyı kenar çizgisine davacıların yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı, yargılamaya katılmadığı gibi bir savunmada getirmemiştir.

Mahkemece, davacıların kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan bölümü yapılanmak suretiyle işgal ettikleri, davalı ... yönünden yıkım işleminin iptaline yönelik davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişmeli yerin kamu malı olduğu sebebiyle hazine aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş olması, ayrıca davalı belediyenin, davacının yaptığı duvarın yıkımına ilişkin muaraza (çekişme ) yarattığı ileri sürülmek suretiyle açılan davanın da yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6283, Karar No: 2022/1596, Tarih: 23.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6283 E.  ,  2022/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı kooperatif vekili; müvekkilinin 21.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca önceden yapılan kesin maliyet hesaplarının iptaline karar verildiğini ve yeniden yapılan maliyet hesabına göre davalıdan talep edilen bedeli davalının ödemediğini bu nedenle öncelikle tapu kaydının iptalini mümkün olmazsa ıslah talebiyle 230.876,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; kooperatif üyesi olmadığını, önceden yapılan kesin maliyet hesabına göre talep edilen ödemeyi yaparak bağımsız bölüm tapusunu alıp kooperatiften istifa ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kooperatif genel kurulunca oluşturulan komisyon tarafından belirlenen kesin maliyet hesabını davalının ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebi Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava kooperatif genel kurulu kararı uyarınca oluşturulan komisyon tarafından yapılan kesin maliyet hesabı doğrultusunda davalıdan talep edilen alacağa ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla biraraya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu 23. maddesine göre “kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Bu ana sözleşme hükmü; gerek kanunla belirlenen kooperatiflerin ana ilkesine, gerekse eşitlik ilkesine aykırıdır. Her ne kadar ana sözleşme değişikliği ile ilgili iptal davası açılmamış ise de kanuna aykırı kararlar yok hükmünde olacağından her zaman göz önünde bulundurulur. Ana sözleşmenin 61 ve 62. maddelerindeki değişiklikler Kooperatifler Kanununda çerçevesi çizilen ana ilkelere ve eşitlik ilkesine aykırı olduğundan yok hükmünde oldukları eldeki davada da gözetilmelidir.

Konut sahibi olmak isteyen kooperatif ortakları son bağımsız bölüm bitip teslim edilene kadar kooperatif ortağı olmaya devam etmelidir. Kooperatif, inşaatlar bitmeden bağımsız bölümü teslim alıp istifa eden üyelerden bağımsız bölümü geri alma hakkına sahiptir. İnşaatlar devam ederken başkaca aidat alınmayacağına ilişkin taahhütlerin kooperatif açısından geçerli kabul edilemeyeceği, maliyetin artması halinde bu bedelin kooperatif ortaklarından talep edilebileceği yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiştir.

Yine somut olaya gelindiğinde mahkemece; Kooperatifler Kanununun 81. maddesine istinaden amacına ulaşarak dağılma sürecine girmiş kooperatiflerde istifa eden üyeden bağımsız bölümün tapusunun istenemeyeceği gerekçe gösterildikten sonra kooperatifin henüz amacına ulaşmadığı bu nedenle tapu iptali talep edilemeyeceği sonucuna varılarak çelişkiye düşülmüş ise de tapu iptali talebinin reddi kararı davacı vekilince temyiz edilmediği için bu konuda kararın bozulmasına gerek duyulmamıştır. Kaldı ki geçersiz de olsa kooperatif Ana Sözleşmesinin 61 ve 62. maddelerine istinaden üyelerin istifasının gerçek iradeyi yansıtmaması nedeniyle bu üyelerin üyeliklerinin devam ettiği kabul edildiğinde tapu iptali talebinin reddi kararı sonucu itibariyle doğru olmuştur. Ancak kooperatiflerde kesin maliyet hesabının nasıl yapılacağı ana sözleşmelerinde belirlidir. Kesin maliyet yok sayılan ana sözleşme değişikliği yapılmamış olsaydı nasıl yapılacak idiyse o şekilde yapılacaktır. Kooperatif yukarıda belirlenen gerekçeyle geçersiz olan ana sözleşmenin 61 ve 62. maddesi uyarınca kesin maliyet hesabı çıkartıp bu bedeli davalıdan talep etmiş ise de henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılacak kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecek, her genel kurul sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

Bu gerekçeler doğrultusunda kanuna aykırı olarak düzenlenen ana sözleşme uyarınca belirlenen bedelin davalıdan talep edilebilmesini kabul etmek mümkün değildir. Ancak kooperatif, inşaatlarının bitmesini müteakip yapılacak kesin hesap sonucunda belirlenen bedeli bağımsız bölüm teslim alan ortaktan kooperatiften istifa edip etmediğine bakılmaksızın talepte bulunulabilecektir. Bu durumda mahkemece eldeki davanın erken dava olduğu gerekçesiyle reddi ile masraf ve vekalet ücretinin bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 23.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.