muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9614, Karar No: 2016/1233, Tarih: 03.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9614 E.  ,  2016/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/329329

Mahkemesi : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/07/2014

Numarası : 2014/32-2014/105

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacı vekilinin 10.12.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141 ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 03.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8779, Karar No: 2023/3215, Tarih: 11.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8779 E.  ,  2023/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın mesul müdür olarak çalıştığı ... isimli eğlence mekanında kolluk tarafından usulüne uygun olarak yapılan aramada müdüriyet odasında mini buzdolabının üzerinde kutu içerisinde 25 adet 7.65 milimetre çapında Makine Kimya Endüstrisi (MKE) yapımı mermi bulunması nedeniyle atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sanık tarafından işlendiği iddiasına ilişkindir.

2. Suça konu 25 adet 7.65 mm çapında MKE yapımı merminin bulunmasına ilişkin kolluk tarafından Arama Tutanağı ve El Koyma Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

3. Suça konu 25 adet 7.65 mm çapında mermi hakkında İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden 16.10.2015 tarihinde alınan raporda mermilerin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Tanık D. D.'nin emekli polis memuru olduğunu, suça konu mermilerin kendisine ait olduğunu belirtip, emekli polis memuru kimliğinin fotokopisi ile mermi satın alma belgesinin fotokopisini dosyaya sunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tanık D.D'nin aşamalardaki beyanları, dosyaya sunduğu belgeler, 27.09.2015 tarihli Arama Tutanağı ve El Koyma Tutanağının içeriği dikkate alındığında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Tanık D.D'nin aşamalardaki beyanları, dosyaya sunduğu belgeler, 27.09.2015 tarihli Arama Tutanağı ve El Koyma Tutanağının içeriği dikkate alındığında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/392 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6167, Karar No: 2025/164, Tarih: 13.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/6167 E.  ,  2025/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3806 E., 2024/663 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.03.2024 tarihli ve 2022/3806 Esas, 2024/663 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin eylemin gece vakti işlenmesi sebebiyle zamanaşımının dolmadığına, ancak yerel mahkemece gündüz vakti işlendiği kabul edildiği için düşme kararı verildiğine yönelik olduğu, bu itibarla anılan temyiz isteminin suç vasfına ilişkin kabul edildiği ve yapılan inceleme sonucu anılan temyiz istemin yerinde olmadığına karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-h maddesinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı hukuka uygun bulunduğundan bu ek karara yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5752, Karar No: 2015/6527, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5752 E.  ,  2015/6527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/93-2013/152

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan tüm delilerden; çekişme konusu 101 ada 1081 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere davacı C.. İ.. ve dava dışı S.. İ.. adında kayıtlıyken, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/747 sayılı icra takip dosyasında cebri ihale sonucunda alacaklı-davalı adına tescil edildiği, paydaşlardan Süleyman tarafından ihalenin feshine yönelik Kale İcra Hukuk Mahkemesinde açılan 2012/458E., sayılı dava dosyanın kabulle sonuçlanıp 01.04.2013 tarihinde Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği, davacı Cihan'nın, davalı adına olan kaydın yolsuz hale geldiği ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil isteği ile eldeki davayı açtığı, mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın tamamı hakkında iptal ve tescil kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; tescilin hukuki dayanağı olan ihalenin feshedilmesiyle sicilin yolsuz hale geldiği, öte yandan ihale bedelininin ayrı bir dava ile isteyebileceği gözetilerek davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davacınn taşınmazdaki payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek taşınmazın tamamı üzerinden kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı belirtilen nedenle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının yargılama giderleri ve vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1427, Karar No: 2011/2372, Tarih: 04.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1427 E.  ,  2011/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 2002 yılı için 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nın 80.maddelerine göre 19 ay hc.

2003 yılı için 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nın 80.maddelerine göre 19 ay hc.

2004 yılı için 213 sayılı Yasanın 359/b-1.mad.göre 18 ay hc, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

I-Sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan tayin olunan temel cezanın teselsül nedeniyle arttırılması sırasında hesap hatası sonucu 20 ay yerine yazılı şekilde 19 ay olarak hükmolunması 2004 takvim yılında işlenen suçtan dolayı teselsül hükümlerinin uygulanmaması ve düzenlenen faturaların sayısı, meblağı, kastın yoğunluğu gözetilerek her iki takvim yılında işlenen suçlardan dolayı temel cezaların alt sınırdan ayrılarak tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın sübutun bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince:

II-Sanığın 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği Eylül 2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 4.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19801, Karar No: 2015/20221, Tarih: 13.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/19801 E.  ,  2015/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2015/70-2015/463

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, 09/02/2011 gün ve 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19/01/2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, işe iade istemine ilişkin olup belirgin şekilde Dairemizin iş bölümü alanı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının 11/04/2015 tarih ve 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/2. maddesi gereğince Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 13/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16812, Karar No: 2017/16978, Tarih: 18.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/16812 E.  ,  2017/16978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takip dayanağı ilamın kamulaştırmasız el koymadan kaynaklı tazminat ilamı olduğunu, ilam harç ve vekalet ücretinin maktu olması gerektiğini, asıl alacak için yasal faize hükmedildiği halde % 19 faiz talep edildiğini, icra vekalet ücretinin maktu olması gerektiğini belirterek 07.01.2015 tarihli muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl alacak için takip tarihine kadar % 9 yasal faizi hesabı yapılmış, icra harç ve vekalet ücretinin maktu olması gerektiği belirtilerek şikayetin kabulüne, icra emrinde "51.565,93 TL. İşlemiş faiz (yasal) 294.565.93 TL tutarındaki alacağın .........takip tarihinden itibaren asıl alacağı işleyecek (YÜZDE 19 (YASAL) oranından az olmamak üzere artan oranlarda faizi ile tahsili’’ ibarelerinin iptaline, "28.460,95 TL İşlemiş faiz (yasal) 271.460,95 TL tutarındaki alacağın .........takip tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek yasal faizin tahsili’’ şeklinde icra emrinin düzeltilmesine, fazla istenen 23.105 TL faizin iptaline, İcra Müdürlüğü’nün 07.01.2015 tarihli işleminin iptaline, gerekçe kısmında açıklanan veriler doğrultusunda dosya hesabı ve icrai işlem tesisine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

1-İcra vekalet ücretine ilişkin şikayetin süresinde olduğu, diğer şikayet nedenleri ilama aykırılık mahiyetinde olup bu konudaki şikayetlerin kamu düzenine ilişkin olması ve süresiz olması nedeniyle süreye ilişkin temyiz itirazları ile sair temyiz itirazlarının tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre reddine,

2-İİK’nun 17. maddesinin 1. fıkrasında ‘‘ Şikayet icra mahkemesince, kabul edilirse şikayet olunan muamele ya bozulur, yahut düzeltilir. ’’ düzenlemesi mevcuttur.

2-İİK’nun 17. maddesinin 1. fıkrasında ‘‘ Şikayet icra mahkemesince, kabul edilirse şikayet olunan muamele ya bozulur, yahut düzeltilir. ’’ düzenlemesi mevcuttur.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 14.05.2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Şikayete konu 07.01.2015 tarihli dosya hesabının, ilama uygun ve belirtilen esaslar çerçevesinde, denetime elverişli, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınmak suretiyle hesaplama yaptırılarak, denetlenmesi gerekirken, İİK 17. madde hükmüne aykırı olarak, işlemin iptali ile hesaplama için İcra Müdürlüğüne talimat verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10656, Karar No: 2022/972, Tarih: 10.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10656 E.  ,  2022/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : DİGOR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulü ve ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; hudutlarını belirttiği tapu kaydı kapsamında kalan 3 hektarlık taşınmaz bölümünün kadastro çalışmaları sırasında 160 ada 76 parsel taşınmaz içinde kaldığını ileri sürerek, 160 ada 76 parsel taşınmazın içinde kalan 3 hektarlık alanın tapusunun iptali ile kendi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Yasal süresi içerisinde cevap dilekçesi sunulmamıştr.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Digor Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2016/9 E., 2017/116 K. sayılı kararıyla, keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişilerin bu taşınmazın evveliyatında ... tarafından kullanıldığına yönelik beyanları ve yapılan keşif esnasında mahkeme tarafından yapılan gözlemde taşınmazın tarla vasfında olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile Kars İli Digor İlçesi Dağpınar Köyü mevkii 160 ada 76 parselin fen bilirkişisinin 05/07/2017 tarihli raporunda (A) harfi ve kırmızı renk ile gösterilen 18.935,65 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile 160 ada son parsel numarası ve tarla vasfı ile davacı adına tapuya tesciline dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, Mahkemece verilen kararın usul ve yasalara uygun olmadığını, dava konusu edilen 160 ada 76 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında mera vasfıyla kamu orta malı olarak sınırlandırıldığını, mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın davanın kabulüne karar verdiğini, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç