muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18437, Karar No: 2017/2821, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18437 E.  ,  2017/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9674, Karar No: 2021/12809, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9674 E.  ,  2021/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

A) 2010 takvim yılı yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; aynı takvim yılı içinde birden fazla beyanname döneminde sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2010” şeklinde yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2010 yılı Eylül ayında KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, “25.10.2010” olarak düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın sahte fatura kullandığı ve bu şekilde Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "…sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge kullanarak vergi kaybına neden olmak..." yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından“...bilerek sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge kullanarak vergi kaybına neden olmak ...” ibarelerinin çıkartılarak, yerine “...sahte fatura kullanma” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) 2007 takvim yılı yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

B) 2007 takvim yılı yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın sahte fatura kullandığı ve bu şekilde Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "…sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge kullanarak vergi kaybına neden olmak..." denilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37146, Karar No: 2015/21147, Tarih: 08.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37146 E.  ,  2015/21147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/58474

MAHKEMESİ : Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/2 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık ile katılanın kardeş olduklarının ve aynı konutta birlikte yaşama- dıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK.nun 167/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11730, Karar No: 2007/11160, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11730 E.  ,  2007/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.08.2006 gününde verilen dilekçe ile mecra ... tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı 554 ve 555 parsel numaralı taşınmazları için davalıya ait 553 parsel numaralı taşınmaz üzerinden elektrik hattı geçirilmesi amacıyla mecra ... kurulması istemiyle dava açmış; davalı davanın reddini savunmuş, yerel mahkeme 29.01.2007 günlü fen bilirkişileri krokisinde gösterilen güzergahtan 554 ve 555 parseller yararına 553 parsel üzerinden mecra ... kurulmasına karar vermiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı tarafın mülkiyetinde olan 554 ve 555 parseller tevhit sonucu 1360 parsele dönüşmüş ve bu taşınmaz üzerindeki beton karma işlemi yapan komplike bir santralin varlığı dile getirilerek bu santralin elektrik ihtiyacının karşılanabilmesi için davalı tarafa ait 553 parsel üzerinden mecra ... kurulması istenmiştir. Mahkemece değişik alternatifler değerlendirilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz istemi iki nedene dayalıdır. Birincisi mecra geçirilmesi için kendisine ait yerin seçiminde hata yapıldığına ilişkindir. İkinci istemi ise mecranın geçirilmesi ile uğranılacak zararlar karşılığı bir bedelin ödenmesine karar verilmesi gerekirken, zarara uğranılmayacağı gerekçesi ile bu istemin reddine ilişkindir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mecra yeri için bir tazminata hükmedilmesi gerekir. Zarar unsuru yanında, külfete katlanmada tazminat ödenmesini zorunlu kılar. Yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel, taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak tespit edilerek buna hükmedilmelidir.

Kabule göre de; mecra ... tesisine ilişkin davalarda kural olarak yükümlü taşınmaz malikleri dava açılmasına neden olmazlar. Davacı yasadan kaynaklanan hakkını kullanarak mecra ... istediğinden ve bu talep üzerine mecra kurulan taşınmaz malikleri yükümlü kılındıklarından mecra davalarında harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekir. Dairemizin yerleşik uygulamasına aykırı olarak davalının harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 01.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4696, Karar No: 2023/684, Tarih: 07.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4696 E.  ,  2023/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 52 nci maddesi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli ve 2016/150555 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; olayın meydana gelmesinde tek etkenin ölenin kusurlu hareketi olduğundan dolayı müvekkilin kusurunun bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Katılanlar vekilinin temyiz isteği;olayın meydana gelmesinde tek etkenin sanığın kusurlu hareketi olduğundan dolayı kusur dağılımının hukuka aykırı şekilde yapıldığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece, 26.10.2015 tarihli Karayolları Trafik Şubesinden emekli trafik teknik şefi, trafik uzmanı emekli makine mühendisi ve ... güvenliği uzmanı çevre mühendisinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan rapor esas alınmış, sanığın idaresindeki otomobiliyle, meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, sürücü ...'in idaresindeki motosikletle, ara sokaktan ana yola katılmak için sağa manevra yaptığı esnada, dar kavis alarak sağ şeride girmesi gerekirken, sanığın geçiş istikametini kapatarak sol şeride giriş yaptığı sırada kazanın meydana geldiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın kavşağa ve yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmayarak ve etkili fren, direksiyon tedbirine başvurmayarak tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Olay tarihli olay-görgü tespit ve araştırma tutanağında, otomobilin sağ tampon kısmında ezilme bulunduğu, sağ ön lastiğin patlak ve ön camın çatlak olduğunun, motosikletin ise ön tekerinin patlak, direksiyonun eğik, arka teker zincirinin dağılmış vaziyette bulunduğu bildirilmiştir.

3.Sanık aşamalardaki beyanında olayın meydana gelmesinde etken davranışının bulunmadığını, kendisinin sol şeritte 60-70 km hızla seyrederken, bir çarpma sesi duyduğunu ve aracın sağa çekmeye başladığını, hava yastıklarının açılması sebebiyle önünü göremediğini, arkadan ... geleceğini düşünerek fren yapamadığını, sağa yanaşarak emniyet şeridinde durduğunu, araçtan indiğinde bir motosikletin kendisine sağ taraftan çarptığını anladığını ileri sürmüştür.

4.05.12.2014 tarihli ölü muayene tutanağında,

''...

Kişide ölüm trafik kazası ile husulü mümkün genel beden ve kafa travmasına bağlı etraf ve kafa kemiklerinde kırıklar oluştuğu, beyin ve iç organ yaralanması, iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği, kesin ölüm sebebinin tespit edilmesi nedeni ile klasik otopsiye gerek olmadığına,

...''

Denilmektedir.

5.Olay tarihli kaza tespit tutanağı ile kovuşturma aşamasında 26.10.2015 tarihli Karayolları Trafik Şubesinden emekli trafik teknik şefi, trafik uzmanı emekli makine mühendisi ve ... güvenliği uzmanı çevre mühendisinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda olayın gelişimi sanığın düz seyrederken, üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde ara sokaktan gidiş yönüne göre sağdan geniş kavisle ana yola katılan ve otomobilin nüne çıkan sürücü Muzaffer'in idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde anlatılmış, raporda sanığa kavşağa ve yaya geçidine yaklaşmasına rağmen mevcut hızıyla seyrine devam ettiği ve etkili fren, direksiyon tedbirine başvurmadığından bahisle tali kusur atfedilmiştir.

6.Yargılama aşamasında aldırılan keşif üzerine alınan 30.03.2015 tarihli trafik polis memuru bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, sanığın, aynı yönde önünde seyreden sürücü Muzaffer idaresindeki motosiklete arkadan çarpması neticesinde kazanın gerçekleştiğine yer verilerek, sanığın arkadan çarpma sebebiyle tam kusuruyla kazaya sebebiyet verdiğine değinilmiştir.

7.Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından 23.06.2015 tarihinde düzenlenerek mahkemeye sunulan raporda, kesin kanaate varılamadığının bildirilerek, olayın meydana geliş şekline ve kusur dağılımına terditli olarak belirtildiği anlaşılmıştır.

Otomobilin, motosiklete arkadan çarptığının kabulü halinde, sanığın seyri sırasında yola gereken dikkati vermeyerek, aracın hızını mahal şartlara göre ayarlamayarak, önlemsizce çarpışmaya neden olduğu olayda asli kusurlu olduğunun,

Yolun soluna doğru yönelen motosiklete, sol arkasından gelen otomobilin çarptığının kabulü halinde ise, sanığın seyir hızını yerleşim yeri koşullarına göre ayarlamayarak, bulunduğu şeride kontrolsüzce yönelen motosiklete çarptığından bahisle tali kusurlu olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Yolun soluna doğru yönelen motosiklete, sol arkasından gelen otomobilin çarptığının kabulü halinde ise, sanığın seyir hızını yerleşim yeri koşullarına göre ayarlamayarak, bulunduğu şeride kontrolsüzce yönelen motosiklete çarptığından bahisle tali kusurlu olduğunun bildirildiği görülmüştür.

8.Olay anı görüntüleri dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulü, kusur dağılımı isabetsiz bulunmuştur. Motosikletin cd görüntüsünde 7 ... boyunca ana yolda seyrettiği gözetildiğinde, öncesinde ara sokaktan çıkarak ana yola katılması halinde dahi kazanın mahkemenin kabulünde anlatıldığı gibi sanığın geçiş istikametini kapatması şeklinde gerçekleşmediği, sanığın yola gereken dikkati vermeyerek, herhangi bir görüş engeli bulunmayan yolda önünde yavaş hızda devam eden motosikletin seyrine uygun şekilde yanından geçiş yapmak yerine arkasından hızla gelerek direksiyon yahut fren tedbirine başvurmaksızın motosiklete çarpması şeklinde meydana geldiği, yargılama aşamasında yapılan keşif ve 30.03.2015 tarihinde alınan bilirkişi raporunun oluşa uygun olduğu anlaşılmıştır.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/915 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14030, Karar No: 2015/19039, Tarih: 08.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/14030 E.  ,  2015/19039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmadan sonra gerçekleştirilen yargılama sırasında vekili vasıtasıyla verdiği 30.1.2014 tarihli dilekçede zararlarının karşılandığını, sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini bildirilen ölenin eşi ...’ın, 14.2.2008 tarihli katılma kararı hükümsüz kalmasına rağmen gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi ile 21.11.2006 olan suç tarihinin 22.11.2006 olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar müdafiinin 04.06.2014 tarihli e-imzalı mazeret dilekçesi ile duruşmanın bırakıldığı 05.06.2014 tarihi için ... Adliyesi'ndeki duruşma dosyasının esas numarasını bildirerek mazeretini sunmasına rağmen sanıklar müdafinin bu talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, aynı tarihte yapılan duruşma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

1-Sanık ...'ın yönetim kurulu başkan vekili ve genel müdürü olduğu... Tic. A,Ş.'nin .. San. A.Ş. adına yaptığı fabrika inşaatındaki metal kalıp iskelesinin çökmesi sonucu 7-8 m yükseklikten yere düşüp, kalıp iskele demirleri ve beton altında kalan işçi ...'ın öldüğü olayın yargılaması sonunda sanık ...’ın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, birden fazla yerde inşaat yaptırmakta olan şirketin üst yönetici olduğu anlaşılan sanığa, olayın gerçekleştiği şantiyede işinin ehli inşaat mühendisi olan şantiye şefi ve şantiye şef yardımcısı görevlendirmiş olması nedeniyle kusur atfedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık ...’ın beraati yerine yazılı şekilde yetersiz ve dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine ilişkin uygulama maddelerinin gösterilmemesi sureti ile CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanıklar hakkında tayin olunan sonuç adli para cezasının Türk Lirası(TL) yerine YTL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8188, Karar No: 2014/14044, Tarih: 10.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8188 E.  ,  2014/14044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/6275

MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2010/1138 (E) ve 2012/907 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği de dikkate alındığında, sanık hakkındaki kamu davasının M.. B..nın 10.11.2010 tarihli mütalaası ile vergi suçu ve vergi inceleme raporlarına aykırı olarak "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.