muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12456, Karar No: 2014/8775, Tarih: 05.05.2014

sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. Davacı ... bu iptal hükmünden sonra aynı konuda eldeki temyize konu davayı açmış; mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (TC. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK.). Davalının dayandığı tapu kaydı.davacı ... hâzinesine karşı eMK'nun 639. maddesi uyarınca açılmış dava sonucu hükmen tescil yoluyla oluşmuştur. Objektif yönden etkili (davanın konusu itibariyle) kesin hüküm durumu mevcuttur. Davalı Devlet'in de taraf olduğu dava sonucu tapu edindiğinden; mevcut tapu kaydının devlet arafından himaye görüp tanınacağı ve yeniden aynı konuda bir dava ile karşılaşmayacağı konusunda davalılar haklı bir beklentiye sahiptir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğu değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Bunun için devletin uygun bir bedeli tazminat olarak hak sahiplerine ödemesi ve kıyı olan bölümü kamulaştırması gerekir. Açıklanan nedenlerle, “usul ekonomisi (HMK.md.31) gereğince; Devlet'in tekrar bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm Kamu'nun, bu arada davalıların da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın kıyı olarak belirlenen bölümü için rayiç değere yakın olarak saptanacak bedelinin mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı ... Hazinesine bu bedeli depo etmesi uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise bu bedel davalılara ödenmek suretiyle kıyı olan bölümünn tapu kaydının iptal terkini kararı verilmelidir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyorum. Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 05.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/8732, Karar No: 2018/2900, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8732 E.  ,  2018/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında alacaklıyı zarara uğratma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında ticareti terk suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/3. maddesi gereği 1 yıldan 3 yıla kadar bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2074, Karar No: 2024/6779, Tarih: 01.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2074 E.  ,  2024/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1838 E., 2021/1939 K.

DAVA TARİHİ : 09.12.2015

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi / Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/1211 E., 2020/449 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 12.05.2015 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu dava dışı sürücü Hatip Çelik’in sevk ve idaresindeki davalı nezdinde ZMMS poliçesi bulunan otomobilin karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 200,00 TL tazminatın kaza tarihindeki sigorta limiti kapsamında temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusur raporu alınması gerektiğini, müvekkilinin poliçe limiti dahilinde ve sigortalı sürücünün kusuru oranında meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusur raporu alınması gerektiğini, müvekkilinin poliçe limiti dahilinde ve sigortalı sürücünün kusuru oranında meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Dosya kapsamında kusur yönünden ATK'dan alınan ve hükme esas almaya elverişli 19.03.2020 tarihli raporda; sürücü Hatip Çelik'in, sevk ve idaresindeki otomobil ile olay mahalline geldiğinde yolun sol tarafında oluşan bozuk zemine, sol ön teker kısımları ile girmesi akabinde direksiyon hakimiyetini kaybettiği anlaşıldığından meydana gelen olayda atfı kabil bir kusuru bulunmadığı,meskun dışı, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı mahalde yolun sol tarafında oluşan bozuk zeminin dosya konusu olayın meydana gelişinde etken olduğu,bu itibarla sürücü Hatip Çelik'in kusursuz olduğu,yolun sol tarafında oluşan bozuk zeminin kazanın meydana gelmesinde %100 oranında etken olduğu tespit edilmiştir. Mahkememizce yapılan yargılama sonucu tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı ... şirketinin dava konusu kaza neticesinde oluşan zarardan sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu tutulabileceği, dosyada mevcut bilgi, belge, beyanlar, ceza dosyası, bilirkişi raporları irdelendiğinde dava konusu kazanın meydana gelmesinde, yolda bulunan bozuk zeminin (çukurun) %100 oranında etken olduğu, sigortalı aracın dava dışı sürücüsü Hatip Çelik'in herhangi bir kusurunun bulunmadığı,bu itibarla davacının maddi zararından davalı ... şirketinin sorumlu tutulamayacağı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosya kapsamında alınan kusur raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, kusur oranının hatalı olduğunu, raporlara karşı sundukları itirazların değerlendirilmediğini, dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nin 19.03.2020 tarihli raporuna itiraz ettiklerini, dava dosyasının İstanbul Teknik Üniversitesi'ne gönderilerek yeni bir kusur raporu alınmasını talep ettiklerini, mahkemece bu taleplerinin kabul görmemesinin hukuka aykırı olduğunu, trafik kazası tespit tutanağına göre kazanın meydana geldiği yolun bölünmüş yol olduğu, yolun asfalt kaplama olduğunun açıkça belli olduğunu, söz konusu tutanakta yolda çukur olduğuna dair belirleme bulunmadığını, davaya konu aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu, sürücünün hızının fazla olduğunu, kazanın Diyarbakır-Mardin yolu üzerinde, 2015 yılı Mayıs ayında saat 19:00’da meydana geldiğini, söz konusu saatte görüş mesafesini etkileyecek düzeyde bir hava kararmasının söz konusu olmadığını, kaza tespit tutanağında sürücünün, 2918 sayılı Kanunun 52/1-b maddesini ihlal ettiğinin tespit edildiğini, dosyadaki kusur raporlarında bu hususun değerlendirilmediğini, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...12.05.2015 kaza tarihinde davalının ZMM sigortacısı olduğu 16 U 2102 plakalı otomobilin sürücüsünün Diyarbakır istikametinden Mardin yönüne seyir halinde iken yaptığı tek taraflı kazada yolcu olan davacının yaralanarak malul kaldığı anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına, önceki kusur bilirkişisi raporlarını da değerlendiren 19.03.2020 tarihli ATK kusur bilirkişisi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesine konu ettiği nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralanması nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralanması nedeniyle sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; özellikle, dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nin 19.03.2020 tarihli raporuna göre sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, yoldaki bozuk zeminin kazaya % 100 oranında etken olduğu, buna göre kusur oranının isabetli şekilde tespit edildiğinin anlaşılmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34900, Karar No: 2015/36312, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34900 E.  ,  2015/36312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5402 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11118 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9225,90 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9225,90 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5402 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11118 TL yapı bedeli ile 1892,10 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14023, Karar No: 2017/191, Tarih: 17.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/14023 E.  ,  2017/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, recolation bedeli, sağlık sigorta bedeli, yaşam hakları bedeli ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12647, Karar No: 2020/3945, Tarih: 25.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/12647 E.  ,  2020/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde, "müşteki sanıklar ... ile ...'in arasında alacak verecek meselesi olduğu, olay tarihinde müşteki sanık ... ile ...'ın birlikte ikametlerinde oturdukları sırada diğer müşteki şüpheli ...'in alacağını istemek amacı ile ikametlerine gelip kapıyı çaldığı, burada tarafların arasında paranın ödenmesi konusunda tartışma yaşandığı, müşteki sanık ...'in diğer müşteki sanıklara hitaben ele geçirilemeyen bıçakla "paramı vereceksiniz lan" diyerek silahla tehdit ve hakaret suçunu işlediği, yaşanan tartışmanın karşılıklı yumruklaşmaya döndüğü, bu kavga sonucunda ...'in ele geçirilemeyen bıçakla vurmak sureti ile ... ve ...'i alınan doktor raporlarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı" şeklinde kabul edilen eylemlere Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14934, Karar No: 2013/20243, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14934 E.  ,  2013/20243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20/06/1986-12/07/1993 tarihleri arasında zorunlu veya isteğe bağlı ...'lu olduğunun tespitiyle Eylül 2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20.06.1986-12.07.1993 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1985 tarihli bildirgeye göre 02.01.1985 tarihli vergi kaydı esas alınarak 02.01.1985 tarihi itibariyle tescil edildiği, 02.01.1985-10.03.1986, 12.07.1993-31.03.2008 tarihleri arasında vergi kaydının, 09.06.1996-07.04.2008 tarihleri arasında esnaf ve sanatkarlar odası kaydının, 13.06.1996-17.04.2008 tarihleri arası esnaf sicil memurluğu kaydının bulunduğu, ilk defa 5458 SK'dan faydalanarak 2006 yılında prim ödemelerinin olduğu, 16.08.2010 tarihinde yaşlılık aylığı talep etmesi üzerine davalı Kurumca vergi kaydının bulunmadığı 10.03.1986- 12.07.1993 tarihleri arası dönemdeki sigortalılığının iptal edildiği, davacının iptal edilen döneme ilişkin prim borcunu 2006 yılında af kapsamında ödediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa gereği 10.03.1986- 12.07.1993 tarihleri arasında vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydı bulunmadığından 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır. Davacı bu döneme ilişkin primleri 5458 sayılı Yapılandırma Yasasından yararlanmak suretiyle ödemiş ise de 5458 sayılı Yasa’dan yararlanmak suretiyle tahsil edilen bu döneme ilişkin primlerin Kurum tarafından uzun süre kullanılmış olduğundan da söz edilemez.Bu nedenle bu dönemde davacının sigortalı sayılması doğru değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1.10.1997 gün ve 1997/10-578 Esas, 1997/758 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir.

Yapılacak iş; davacının sigortalılık koşulları oluşmadığı için 10.03.1986- 12.07.1993 tarihleri arasındaki dönem yönünden tespit istemi reddedilerek yaşlılık aylığı koşullarını buna göre değirlendirmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.