muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/97, Karar No: 2020/462, Tarih: 17.11.2020

... ve ...’in de olayı sakinleştirmeye çalıştıklarını, ...’ın anne ve babasının çocuklarının ellerine sopa vererek kışkırttıklarını, babası kendisini tutarken annesiyle ablasını dövdüklerini gördüğünü, bunun üzerine annesi ve ablasını kurtarmak için elindeki bıçakla karşı tarafın üzerine yürüdüğünü, bu sefer de kendisini dövmeye başladıklarını, bu esnada kendisini kurtulmak için bıçağı salladığını, ... yere düşünce arkadaşlarının kendisini aldıklarını ve arabayla oradan kaçtığını, arabada teslim olmasını söylediklerini, bunun üzerine arabadan inerek bıçağı çöp tenekesine attığını, bir süre Midyat'ta kaldığını, ölüm haberi geldikten sonra sarı taksiyle İdil'e gidip oradan da Silopi'ye geçtiğini, amacının Irak'a gitmek olduğunu ancak vazgeçtiğini, teslim olduğunu, suçlamayı bu şekilde kabul ettiğini,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hâkimliğinde önceki ifadesinden farklı ve ek olarak; ablası ... ile eniştesi ... arasında öteden beri geçimsizlik olduğunu ancak bu problemlerin aileler arasında herhangi bir kavgaya olay tarihine kadar neden olmadığını, ablasının evinden dönen babası...’in ağlamaklı bir şekilde ablası ve annesini alıp eve getirmesini ve ablasını hastaneye götürmesini söylediğini, eniştesine ablasını neden hastaneye götürmediğini soracağı sırada annesinin "Sus” diye işaret yapması üzerine sormadığını, karşı tarafın evine ilk gidişinde kendisine karşı herhangi bir kötü söz söylenmediğini ya da kötü muamele yapılmadığını, ablası ve annesini eve bırakırken olan biten her şeyi öğrenmesi üzerine kardeşlerine, annesine ve babasına kötü muamelede bulunulmasının sebebini sormak için evden ayrılarak ...'ın evine doğru yürümeye başladığını, sinirli olması nedeniyle annesi ve kardeşlerinin kavga çıkmasını istemedikleri için gitmemesini telkin ettiklerini ve arabanın önüne geçmeleri nedeniyle arabayı kullanamadığını, bu nedenle yer yer yürüyerek yer yer koşarak ...'ın evine doğru gittiğini, annesinin peşinden gelip kendisini durdurmaya çalıştığı için koştuğunu, ayrıca arkadaşları Mehdi ve ...'in de peşinden gelip kendisini durdurmaya çalıştıklarını, ...'ın evine giderken elinde herhangi bir bıçak ya da alet olmadığını, üzerine bıçakla gelen ...’nin elindeki bıçağı almak için vurduğunu, elinden bıçağı aldıktan sonra çıkışa doğru yöneldiğini, yukarıdan gelen ...'ın aile efradından korunmak için bıçağı savurduğunu ancak hedef gözeterek savurmadığını, dışarıya doğru çıkarken annesi, babası ve kız kardeşi ...'ın olay yerine geldiklerini gördüğünü, babasının bıçağı görmesi üzerine kendisini arkasından tutup çekerek dışarı çıkardığını, annesinin de apartmana girdiğini, merdivenlerden 3-4 basamak çıktığını, bu sefer de ... ve yakınlarının, ablası ... ile annesi ...’ye saldırdıklarını, hatta annesinin merdivenlerden yuvarladığını, babasının kendisini tutmaya devam ettiğini, bu sırada arkadaşlarının olay yerine geldiklerini ve kendisini tutmaya çalıştıklarını, bu sırada babasının, annesi ve ablasını kurtarmak için karşı tarafın yanına gittiğini, bu kez de babasına saldırdıklarını, babasını ellerinden kurtarmak için bıçakla peşlerinden gittiğini, bıçağı rastgele savurduğunu, babasını bırakan karşı tarafın ellerindeki nesnelerle bu defa kendisine saldırmaya başladıklarını, sadece korunmak amaçlı bıçağı savurduğunu, kimseyi hedef alarak bıçak saplamadığını, öldürmek isteseydi babasının darbedildiği sırada bunu yapabileceğini, zira o anda hepsinin sırtının dönük olduğunu, maktulün bıçak darbesi nedeniyle yere düşmesinden sonra bir aralık bulup olay yerinden kaçtığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini, anne ve babasının savunmalarıyla oluşan çelişkinin sorulması üzerine; ikinci kez ...'ın evine gidişinde arabayla gitmediğini, bunun doğru olmadığını, ikinci gidişinde yaya olarak gittiğini, babası..

...'ın evine gidişinde arabayla gitmediğini, bunun doğru olmadığını, ikinci gidişinde yaya olarak gittiğini, babası...'in kendisini telefonla arayıp “Baba ben birini bıçakla yaraladım” dediğine dair ifadesinin doğru olmadığını, ayaklarından rahatsız olan kız kardeşi ...’ın olay yerine geldiğini, yerinden kalkabildiğini ve yürüyebildiğini, anne ve babasının ...’ın olay yerinde olmadığına dair ifadelerinin de doğru olmadığını, anne ve babasının olayın sıcaklığıyla bu şekilde beyanda bulunmuş olabileceklerini,

Mahkemede; ablası ...'ın yaklaşık 2,5 sene önce ... ile evlendiğini, evlilikleri boyunca ablasının şiddet gördüğünü duyduğunu, birkaç kere de işten geldiğinde ablasının yüzünün, gözünün şiş olması, mor olması nedeniyle darba uğradığını anladığını, olay günü işte çalıştığı sırada telefonun şarjının bittiğini, açtığında babasının kendisini aradığını ve eve gelmesini söylediğini, eve gittiğinde kardeşi ..., babası ve iki küçük kardeşinin evde olduklarını, babasının, ablası ve annesini ablasının evine gidip almasını, hastaneye götürüp eve getirmesini söylediğini, yanında ...'nın da olduğunu, yolda ...'nın kendisine kavga çıktığını babasına ve kendilerine hakaret ettiklerini ve darbettiklerini söylediğini, gittiğinde annesinin ve ablasının ağladıklarını, onları eve getirdiğini, gelirken olayı anlattıklarını, arkadaşları... ve ... ile görüşüp çarşıda buluşmak istediğini, annesinin Selmanların evine gideceğini anlayıp kendisini göndermek istemediğini, engellemeye çalışmasına rağmen onların evine gittiğini, tek başına olduğunu, zili çalmasına rağmen kapıyı açmadıklarını, daha sonra ... ve arkasından iki kardeşinin gelip “Ne var, niye kapıyı tekmeliyorsun” dediklerini, tekmelemediğini, kapıyı çaldığını söylediğini, neden kız kardeşini darbettiklerini, babasına neden hakaret ettiklerini sorduğunu, ...'ın “Bize değil o... kardeşine terbiye öğret” dediğini, kendisinin de kızarak bir tekme attığını, hepsinin içeri girip birkaç saniye sonra dışarı çıktıklarını, ellerinde sopalar olduğunu ve kendisine vurmaya başladıklarını, daha sonra ...'nin elinde bıçak ile üzerine doğru geldiğini, birkaç kez savurmasına rağmen bıçağı kendisine isabet ettiremediğini, ...'ye vurup bıçağı yere düşürdüğünü, daha sonra annesinin bıçağı eline geçirdiğini kendisinin onun da eline vurmak suretiyle bıçağı düşürüp aldığını, arkadan babası, annesi ile... ve ...'in geldiklerini gördüğünü, babasının elinde bıçak görüp dışarı çıkarmaya çalıştığını, daha sonra annesinin yuvarlandığını gördüğünü, onları tutmaya çalıştıklarını, babasının “Sen git, bize zarar vermezler” dediğini, kendisinin dışarı çıkıp ailesini beklerken katılanların onları darbederek dışarı çıktığını gördüğünü, ailesini kurtarmak için onların üzerine doğru gittiğini, daha sonra uzaklaşmaya çalıştıkça karşı tarafın üzerine doğru geldiklerini, arada kaldığını, sopa ve taşlarla kendisine vurmaya çalıştıklarını, elindeki bıçağı sakladığını ancak kendisine vurulması üzerine bir iki kez bıçağı savurduğunu, o anda başından çekildiklerini, babasının ve annesinin araca bindirmeye çalıştıklarını ve herkesin yerde yatan biriyle ilgilendiğini, oradan uzaklaştığını, daha sonra araçla .... ve ...'le çarşıya geldiğini, ..

.... ve ...'le çarşıya geldiğini, ...'nin vefat ettiğini öğrendiğini, olayın anlattığı şekilde gerçekleştiğini, olaylar sırasında evin içine girmediğini, olayların önce apartman boşluğunda olduğunu, ilk olarak katılanların evine gittiğinde kendilerine neden böyle şeyler yaptıklarını bağırıp çağırarak sorduğunu ancak bir cevap alamadığını, aralarında sadece bu şekilde bir tartışma olduğunu, kavga olayı yaşanmadığını, ...'nin elinde bulanan bıçağı almaya çalışırken...'nin araya girdiğini, bıçağın...'nin elini kestiğini, kendisinin bıçağı ...'nin elinden aldığını, ...'nin yaralanmasının bu şekilde olduğunu, ikinci kez müştekilerin evine yaya olarak gittiğini,... ve ...'in dışarıda olan olaylara şahit olduklarını, kendilerini ayırmaya çalıştıklarını,

Savunmuşlardır.

I- Sanık ...'e atılı kasten öldürme suçunun sabit olup olmadığı;

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ... ile inceleme dışı sanık ... (...) ...'ün 06.02.2015 tarihinde resmî nikâhlı evli oldukları, olay tarihinde ...'ın işten evine geldiği, ...'ın rahatsızlığı nedeniyle ...'dan kendisini hastaneye götürmesini istediği, ...'ın ise eve yeni geldiğini, bir süre sonra götüreceğini beyan ettiği ve kardeşlerine arabayı getirmeleri için cep telefonundan mesaj attığı, bu arada ...’ın haber vermesi üzerine kız kardeşi inceleme dışı sanık ... ile annesi olan sanık ...'ün, ...’ın evine geldikleri, ...'ı hastaneye götürme meselesinden dolayı ... ile aralarında tartışma çıktığı, ...'nın polisi aradığı ancak polis geldikten sonra bir sıkıntı olmadığını beyan ederek polisleri geri gönderdiği, bu arada ...’nın haber vermesi üzerine babası olan sanık ...'ün de olay yerine geldiği, ...’in kızları ... ve ... ile eşi ...’yi de alarak evden ayrıldıkları, ...’in giderken katılanlar ..., ... ve ...'a hitaben “Bu gece sizden birini öldürmedikçe rahat etmeyeceğim" dediği, hep birlikte kendi evlerine gittikleri, aradan birkaç saat geçtikten sonra eve gelen sanık ...’ın da olayları öğrendiği, bunun üzerine sanıkların hep birlikte ellerinde satır ve bıçaklarla katılanlar ve maktulün yaşadığı apartmanın önüne gittikleri, apartmanın birinci katındaki ...’la ...’ın yaşadığı evin kapısını sert bir şekilde tekmelediklerini, bu esnada sesleri duyan katılanlar ... ile...’nin de üst kattaki evlerinden aşağıya indikleri, maktul ...’nin ise o esnada apartmanın zemin katındaki boş bir dükkânda ders çalışmakta olduğu, sanık ...'in elindeki satırı katılan ...'ye doğru fırlattığı ve...'nin elinden yaralandığı, sanık ...'ın da elindeki bıçakla katılanlar ... ve ...'ı yaraladığı, ...'nin yaralanması nedeniyle elinden çok fazla kan akması üzerine katılanların...’yle ilgilendikleri esnada, aşağıya inmekte olan sanıkların, sesleri duyup dışarı çıkan ...’yi gördükleri ve aralarına aldıkları, sanıklar... ve ...'nin ...'nin kollarından tuttukları, sanık ...'ın ise elindeki ekmek bıçağıyla ...'yi göğsünden bıçakladığı, göğsünden ve sol kolundan yaralanan ...’nin yere düştüğünü gören sanıkların ellerindeki kesici aletlerle birlikte olay yerinden kaçtıkları, ...’nin kesici delici alet yaralanmasına bağlı, kot kırığı ve akciğer yaralanması sonucu öldüğü olayda;

Katılanların aşamalarda istikrarlı ve tutarlı, birbirleriyle ve adli raporlarla uyumlu anlatımlarına göre, maktul ...’nin bıçaklandığı sırada olay yerinde bulunduğu hususunda herhangi bir tereddüt bulunmayan sanık ...’nin, eşi olan diğer sanık ...’le birlikte maktul ...’nin kolundan tuttuğunun anlaşılması, ilk ifadeleri olaydan 9 gün sonra alınan tanıklar ... ile ...’ın aşamalardaki beyanlarının katılanların istikrarlı ifadeleri, sanık ...’ın savunması ve adli muayene raporlarıyla örtüşmemesi, maktul ... bıçaklandıktan sonra olay yerine giden ve sadece Kollukta ifadesine başvurulan tanık ...’nın olayın başlangıcı ve gelişimine ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması, Yerel Mahkemece ...’nın olay sonrasına ilişkin ifadelerinin mahkûmiyet kararına değil de tanıklar ... ile ...’ın ifadelerine neden itibar edilmediğine ilişkin dayanak kabul edilmesi, duruşmada Kolluk beyanı okunmayan ve ifadeleri doğrudan mahkûmiyet kararına esas alınmayan tanık ....’nın Mahkemece dinlenmemesinin sonuca etkili olmaması karşısında; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün eksik araştırmayla kurulmadığı, katılanların istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu beyanları, bu beyanlarla örtüşen doktor raporları, sanıkların aşamalardaki ve birbirleriyle çelişkili savunmaları göz önüne alındığında, tanıklar ... ile ...’ın, sanık ...’ın savunmalarına benzer şekilde diğer sanıklar ... ve...’i kurtarmaya yönelik oluşa ters düşen, çelişkili ifadelerine itibar edilmeyerek sanık ...’nin kasten öldürme suçuna iştirak ettiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmayan itirazının bu uyuşmazlık yönünden reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ...'ün, kasten öldürme suçuna iştirak ettiğinin sabit olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II- Sanık ...’ün kasten öldürme suçuna iştirakinin TCK’nın 37. maddesi kapsamında “müşterek faillik” mi yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında “yardım eden” niteliğinde mi olduğu;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı" da aynı Kanun'un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun’un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Bu konuda doktrinde;

...; “Müşterek failler, suçun işlenişine bulundukları iştirak katkılarıyla suçun kanuni tarifinde yer alan objektif, maddi unsurların hepsini yalnız başına gerçekleştirmek zorunda değildirler; fakat, aralarındaki işbölümü gereğinde, bu maddi unsurlardan bir kısmını gerçekleştirmekle de fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurabilirler. Meselâ bir banka soygunu sırasında suç ortaklarından biri silahıyla bankadakileri etkisiz hale getirirken, diğeri kasadaki paraları alır. Bu gibi olayda her iki suç ortağının suçun işlenişine bulundukları katkılar, söz konusu suçun icrası açısından birbirlerini tamamlayıcı niteliktedir. Dolayısıyla, her iki suç ortağı, suçun icrası üzerinde müşterek bir hakimiyet kurmaktadır.

Müşterek hakimiyetin kurulup kurulmadığının tayininde suç ortaklarının suçun icrasındaki rol dağılımları ve suçun işlenişine bulunulan katkının arzettiği önem, zaruret, gözönünde bulundurulacaktır. Öyle ki, fiilin icrası veya akim kalması müşterek faillerden her birinin elinde bulunmaktadır. Müşterek failin suçun icrasına bulunduğu katkının arzettiği bu zaruret nedeniyle; burada, fonksiyonel, müessir fiil hakimiyeti, bir başka ifadeyle, icrai faaliyette bulunmayı gerekli kılan fiil hakimiyeti kavramı kullanılmaktadır.

Buna göre, suçun icrasına bulunan katkı, suçun başarıyla işlenmesi açısından zorunluluk arzediyorsa, bu suç ortağı müşterek faildir. Öyle ki, suçun işlenişine bulunan her bir müşterek katkı, fiilin başarıyla tamamlanması açısından gereklilik arzettiği gibi; bu müşterek katkılardan herhangi birinden vazgeçilmesi, fiili gerçekleşmeme, akim kalma tehlikesine maruz bırakır. Müşterek faiilik, her zaman, yukarıdaki banka soygunu örneğinde olduğu gibi, suç ortaklarının iştirak katkılarının karşılıklı olarak birbirlerini tamamladığı klasik şekliyle karşımıza çıkmamaktadır. Bazı hallerde, müşterek faillerden her biri suçun kanunî tarifindeki bütün unsurları tek başına gerçekleştirmeye gayret etmek üzere, bir müşterek anlaşmaya varılır. Böyle bir durumda müşterek hareket etmenin amacı, fiilin akim kalma ihtimalini mümkün olduğunca az indirmektir. Fakat, bu demek değildir ki, böyle bir ihtimalde her bir suç ortağının suçun işlenişine bulunduğu katkı bizatihî önemsizdir. Aksine, suçun icraî hareketlerini gerçekleştirecek suç ortağı sayısının artırılması suretiyle, suç planının başarıya ulaşması ihtimalinin mümkün olduğunca artırılması, sağlama alınması amaçlanmaktadır." (Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Seçkin Yayınları, Ankara, 2019, s. 534-539.), ...,...; “Bir suçun işlenişine olan katkı haricen sadece yardım etme şeklindeki fiil olarak gözükebilir. Bu harici görüntüye rağmen, eğer somut olayda suçun icrasına bulunan bu katkı suçun başarıyla işlenmesi açısından zorunluluk arz ediyorsa, yani bu katkı suçun icrası bakımından önemli ise bu suç ortağı müşterek fail sayılacaktır. Suçun işlenişine olan katkının önemi olay anına göre belirlenmelidir. Sonradan yapılan bir değerlendirmeyle önemsiz görülen bir katkı, olay anına göre yapılacak değerlendirmeye önemli bir fonksiyon icra etmiş olabilir." (Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Seçkin Yayınları, Ankara, 2015, s. 430-431.),

...,...; “Fiilin üzerinde müşterek hâkimiyet kurulduğundan, suçu işleyen kişiler fail statüsündedir. Müşterek faillikte, failler sorumluluklarını doğrudan kendi fiillerinden almaktadır. İşlenen haksızlıkla doğrudan temas halinde olan müşterek faillerin sorumlu tutulabilmeleri için bağlılık kuralına ihtiyaç yoktur. Bu bakımdan müşterek faillikte sorumluluk, bağlılık kuralına dayanmaz.

Fiil üzerinde müşterek hâkimiyetin kurulup kurulmadığının tayininde, suça katılan kişilerin suçun icrasında üstlendikleri roller ve suçun icrasına bulundukları katkının gösterdiği önem ve zaruret göz önünde bulundurulmalıdır.