muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3515, Karar No: 2024/5455, Tarih: 07.10.2024

.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar, aynı Kanun'un 5 ve 9. maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak 3621 sayılı Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi heyeti oluşturulup dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı-kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı-kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı-kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa kesinleşen kıyı-kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, gerektiği takdirde bilirkişi kurulundan bu hususları da karşılayacak şekilde rapor alınması, raporda kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde ise ne kadarlık kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, önceki bilirkişi raporları da dikkate alınarak çelişkiler olduğu takdirde bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nedenlerinin denetime açık, bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişilere açıklattırılması, bilirkişi raporlarının taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan harçların istek hâlinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14180, Karar No: 2018/4723, Tarih: 18.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14180 E.  ,  2018/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi ile adli para cezalarının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26409, Karar No: 2016/21775, Tarih: 18.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/26409 E.  ,  2016/21775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, bonoya dayanılarak genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte borçlunun süresi içinde icra dairesine yaptığı borca itiraz üzerine takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince dayanak belgenin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı belge bono olup, borçlunun icra dairesine yaptığı itirazında zamanaşımı itirazını ileri sürmediği anlaşılmıştır. Zamanaşımı itirazı, ileri sürülmediği takdirde re'sen nazara alınacak hususlardan değildir. Ancak, borçlu İİK'nun 63. maddesi gereği senet metninden anlaşılan itiraz nedenlerini yargılama sırasında ileri sürebilir. Zamanaşımı itirazı da senet metninden anlaşılan bir itirazdır. Borçlunun cevap dilekçesinde zamanaşımı itirazında bulunduğu görüldüğünden ve bononun 25.10.2010 vade tarihli olup üç yıllık zamanaşımı dolduktan sonra takibe başlandığından, bononun zamanaşımına uğradığının kabulü zorunludur.

O halde, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin açıklanan nedenlerle reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3222, Karar No: 2013/7279, Tarih: 09.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3222 E.  ,  2013/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi,eski  hale getirme, muarazanın  giderilmesi, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece  asıl  davanın reddine, karşı  davanın  kısman  kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davacı H..K. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakim'raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil ve duvarın eski hale getirilmesi, eski hale getirme masraflarının tahsili, muarazanın giderilmesi, karşı dava ise, tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, çekişme konusu 19 parsel sayılı taşınmazı ile davalı İ..K. mirasçıları tarafından kullanılan 20 parsel arasında bulunan duvarın taşınmazına taşkın olduğunu, öte yandan yine davalı Ali Kemal'e ait komşu 18 parsel ile kendisine ait parsel arasında yeralan duvarın A..K.n 18 parselde yaptığı bir takım işler sonucu çökmesi nedeniyle yeniden duvar inşa etmek istediğinde anılan davalının bu duruma engel olduğunu ileri sürerek parsel sınırlarının tespitine,  elatmanın önlenmesine, yıkıma, muarazanın meni ile duvarın eski hale getirilmesine ve eski hale getirme masraflarının tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı A..K..se davanın reddini savunarak, karşı davası ile; H.K.ın  taşınmazına moloz ve toprak dökerek müdahale ettiğini, 5.000,00-TL masraf yaparak bunları temizlediğini, aynı şekilde müdahalesini sürdürdüğünü ileri sürerek, 5.000,00.-TL tazminatın tahsiline, aleyhe tazminata hükmedilir ise takas nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; dava konusu 19 nolu parselin davacı adına, komşu 18 nolu parselin davalı-karşı davacı A.K.adına, 20 nolu parselin ise diğer davalıların miras bırakanı olan ve 24.03.2010 tarihinde ölen İ.K. adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Toplanan delillere, tanık anlatımlarına,  hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle yapılan uygulama neticesinde; kayden davacıya ait 19 parsel sayılı taşınmaza davalıların müdahalelerinin bulunmadığı, öte yandan 18 parsel ile 19 parsel arasında yer  alan ve tanık anlatımlarına göre eski olan ve yağan yağmurlardan etkilenerek yıkılan ve  davacı tarafından yeniden inşa edilmek istenen duvarın yapımına davalı-karşı davacı tarafından müdahale edilerek muaraza yaratılmasının sözkonusu olmadığı  belirlenmek ve benimsenmek suretiyle asıl dava yönünden yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davacı (karşı davalı)  vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile asıl davada verilen karar yönünden hükmün ONANMASINA.

Davacı-karşı davalı H.. K..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;  tanıkların beyanları, özellikle tarafların 20 yıllık komşusu olduğunu beyan eden davalı karşı davacının tanık olarak gösterdiği Mahir Yalçın'ın; “ A.. K..yerinde uzun yıllar boyunca biriken çöp, yığılı toprak, çalı çırpı ve dikenlik bulunduğu, gelen geçenin de elindeki ufak tefek çöpünü attığı ”yönündeki  anlatımı dikkate alındığında A.. K..'in maliki olduğu 18 parsel  sayılı taşınmazdaki  çöp ve molozların davacı karşı davalı tarafından döküldüğü ispatlanmış değildir. O halde, bunların  temizlenmesi için yapılan masraftan ve zarardan davacının sorumlu tutulamayacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davalı-karşı davacı A.. K..de davasının reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karşı dava yönünden yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğrud eğildir.

Davacı-karşı davalı H.. K..'ın belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.05.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7336, Karar No: 2014/17879, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7336 E.  ,  2014/17879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2004 takvim yılı için 213 sayılı VUK nun 359/b-1 ve TCK.nun 53. maddelerinin uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

2-2005 takvim yılı için 213 sayılı VUK nun 359/b-1 ve TCK.nun 53. maddelerinin uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

3-2006 takvim yılı için 213 sayılı VUK nun 359/b-1 ve TCK.nun 53. maddelerinin uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, hükümde başvuru şeklinin ve temyiz süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmemesi karşısında, eski hale getirme talebi yerinde görüldüğünden, temyizin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanığın '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sının itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanığın '2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen mahkumiyetlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II-Sanığın '2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen mahkumiyetlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanık hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, dosya arasında bulunan vergi suçu/tekniği raporları ve diğer bilgi ve belge içeriklerinden sanığın 2005-2006 yıllarında düzenlediği iddia edilen sahte fatura bilgilerine yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle vergi dairesinden dava konusu yıllara ait düzenlenen faturalar ve miktarları ile bunları kullanan mükelleflerin bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunması halinde yetkili temsilcileri dinlenilerek faturaları kimden aldıklarının, kiminle ticari ilişki içinde bulunduklarının sorulması, sanık ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına suç tarihinde iş ve işlemlerde bulunup bulunmadığının belirlenmesi, KDV beyannamelerine konu edilen faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespit edilmesinden sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; vergi raporlarında belirtilen KDV beyannameleri de dikkate alınmak suretiyle sanığın aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde sahte fatura düzenleyip düzenlemediği araştırılıp, farklı dönemlerde düzenlediğinin tespiti halinde TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4737, Karar No: 2025/128, Tarih: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4737 E.  ,  2025/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/336 E., 2023/434 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mucur Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/168 E., 2022/3 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı- karşı davalı ... ve vekili ile karşı taraf temyiz eden davalı- karşı davacı ... ve vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Taraf vekillerinin mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretlerin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18809, Karar No: 2013/19457, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18809 E.  ,  2013/19457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...’un katılan ile tarla komşusu oldukları, sanık ...’un taşınmazında bulunan kavak ağaçlarını tanık Ahmet’e sattığı, tanık Ahmet’in satın aldığı bu ağaçları kestikten sonra diğer sanık ...'e ait traktör ile taşıttığı, kavak ağaçlarını bulunduğu yerden taşımak için katılana ait tarlayı kullandıkları, sanık ...’in ağaçları taşırken katılanın tarla kapısına kazayla çarparak zarar verdiği, böylelikle sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ...’in savunmasında, kendisinin zarar verme kastının bulunmadığını, traktörün kapıdan geçerken kazayla kapıya çarparak istemeden zarar verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, kasten işlenebilen mala zarar verme suçuna ilişkin sanıkların eyleminin taksir düzeyinde olduğu, suç işleme kastıyla hareket etmedikleri gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.