muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6796, Karar No: 2019/9447, Tarih: 20.06.2019

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden yargılama giderlerine ilişkin kısımdan Adli Tıp gideri çıkarıldıktan sonra kalan yargılama giderleri açısından suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına, her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2017 tarih, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı kararında da belirttiği üzere; suça sürüklenen çocukların kamu kurumu niteliğindeki okul binasına girerek hırsızlık yapması şeklindeki eylemleri ile TCK'nun 142/1-a ve 142/2-h maddelerini ihlal ettiği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddenin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinde yapılan değişiklik ile hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde failin cezasında yapılması gereken arttırım miktarının yarı oranına yükseltildiği gözetilerek suça sürüklenen çocukların suçu gece vakti işlediğinden bahisle cezalarından yarı oranında arttırım yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında arttırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan farik ve mümeyyiz raporları sebebiyle Adli Tıp gideri olarak hesaplanan bedelin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan farik ve mümeyyiz raporları sebebiyle Adli Tıp gideri olarak hesaplanan bedelin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde işlenen suç nedeniyle her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5250, Karar No: 2016/6218, Tarih: 29.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/5250 E.  ,  2016/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan 14/06/2014 tarihinde 120.000,00 TL konut kredisi kullandığını, kendisinden bu kredi kullanımından dolayı 4.800,00 TL kredi dosya ücreti adı altında haksız kesinti yapıldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 4.800,00 TL'nin kesinti tarihi olan 14/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki davanın dava dilekçesinde 4.800,00 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 1.200,00 TL'nin davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine, reddedilen kısım üzerinden davalı tarafa kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT' ye göre belirlenen 750,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Her ne kadar yerel mahkeme gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün beşinci fıkrasında davalı lehine reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmetmiş olsa bile davalı vekillerinin dosyaya usulüne uygun düzenlenmiş bir vekaletname sunmamaları, duruşmalara mazeret belirterek katılmamaları ve mazeretlerinin yerel mahkemece dosyaya vekaletname sunulmadığı gerekçesiyle reddedilmesine rağmen yerel mahkemenin bu hususu göz ardı ederek davalı lehine 750,00 TL vekalet ücretine hükmetmesi usule ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün beşinci fıkrasının tümüyle karardan çıkartılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14974, Karar No: 2020/8280, Tarih: 24.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/14974 E.  ,  2020/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Kanunun ''Askeri şahıslara tebligat'' başlıklı 14. maddesinin '' Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.

Yukarıki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır.'' hükümlerini amir olduğu, sanıklardan ...' ın gıyabında verilen kararın 7201 sayılı Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca sanığın ikamet adresinde 06.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tebligat parçasında "...muhatap askere gittiğinden..." ibaresinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın askere gittiği ve izinli olduğu tarihler ile terhis tarihinin bağlı bulunduğu askerlik şubesinden sorularak, ikamet adresinde muhatabın babası imzasına yapılan tebligat tarihinde sanık ...' ın askerde bulunduğunun tespiti halinde, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğ işlemlerinin usulüne uygun olmayacağı anlaşılmakla, sanığa usulüne uygun olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak, temyiz yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesi eklenip, bu temyiz yönünden ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6586, Karar No: 2017/2518, Tarih: 05.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6586 E.  ,  2017/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için :Düşme 2005 takvim yılı için: Beraat

I-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; tüm sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise,

II-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise,

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin, lehe yasanın ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından 2005 yılına ait faturalar ilgili vergi dairesinden istenerek, düzenlenen en son fatura tarihi de belirlenip, sanığın yetkilisi göründüğü şirketin 2005 takvim yılında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, sanığın, şirket ile ilgisinin bulunmadığını iş müracaatında bulunduğu sırada kendisinden alınan ve imzalatılan belgelerle şirkette yetkili görünmesinin sağlanmış olabileceğini beyan etmesi, davanın dayanağını oluşturan Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarında söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunmadığı, tanınmadığı, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmadığı, 2005 takvim yılı Ocak- Nisan aylarında KDV beyannamesi verdiği, diğer aylarda verilmediğinin anlaşılması ve 2005 yılında bir kısım mükelleflerin sanığın yetkilisi olduğu şirketten mal ve hizmet satın aldığının belirlenmesi karşısında; sanık savunmasında adı geçen ... isimli şahıs tanık sıfatıyla celbedilip dinlenerek, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12586, Karar No: 2021/19866, Tarih: 17.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/12586 E.  ,  2021/19866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın görülmekte olan başka bir davada katılanı kastederek iddianamede belirtilen sözleri söylemesi şeklindeki eylemi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Suçun aleni olan duruşmada işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14528, Karar No: 2016/722, Tarih: 21.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14528 E.  ,  2016/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/231811

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/175, 2015/10

SANIK : G.. Y..

KATILAN : G.. A..

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan G.. A..'nın, Karadeniz Ereğlisi, Kışla Mahallesi, 333 ada 24 parselde bulunan hisseli taşınmazını satmak istediği ve bu düşüncesini tanık Bilal Çınar'a söylediği, bunun üzerine tanık Bilal'in de katılanı emlakçılık yapan sanıklar Rıdvan Günbay ve G.. Y..'a yönlendirdiği, temyiz dışı sanık Rıdvan'ın da Kışla Mahallesi 59 pafta 376 ada 8 nolu parseldeki taşınmaz üzerinde bulunan giriş katındaki daireyi satmak istediği taşınmazla takas edebileceklerini söylediği, sanıkların gösterdiği daireyi beğenen katılanın takas teklifini kabul ettiği, daha sonra sanık Rıdvan ile 25.12.2006 tarihli takas sözleşmesini imzaladığı, bu sözleşmeye sanık Gökhan'ın da şahit olarak imza attığı, akabinde sanıklar Rıdvan ve Gökhan'ın diğer sanık Remzi Aydoğan vasıtasıyla Kışla Mahallesi 376 ada 9 parsel sayılı yerde boş olarak bulunan arsa payını katılana 10.500 TL'ye devrettikleri, katılanın da kendisine devredilen yerin daha önceden yaptıkları sözleşmede belirtilen 8 nolu parseldeki daire olduğunu düşünerek tapudaki devir işlemini imzaladığı, daha sonra katılanın 8 nolu parseldeki dairenin anahtarını alıp evde oturmaya başladığı, aradan yaklaşık bir yıl geçtikten sonra tanık Cihan Önçırak'ın katılanı arayarak söz konusu daireyi sahibi olan Nilgün Tükenmez'den satın aldığını ve boşaltması gerektiğini söylemesi üzerine dolandırıldığını anladığının iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, satış sözleşmesi, tapu senetleri ve dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla sanığın suça katılım durumu da nazara alınarak ceza miktarının bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmamış, mahkemece usül ve yasaya uygun olarak hüküm kurulması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşüncelere kısmen iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6770, Karar No: 2015/36550, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/6770 E.  ,  2015/36550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3507 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.083 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.972 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 8.972 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3.507 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10.083 TL yapı bedeli ile 1.111 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 612,88 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.