muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16281, Karar No: 2023/2854, Tarih: 27.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16281 E.  ,  2023/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1551 E., 2022/2997 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden ise;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip anılan Kurum'un suçtan zarar görme olasılığına göre sanık hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2013 tarihli ve 2012/3089 Esas ve 2013/1075 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli yazısı ile sanığın denetim süresi içerisinde tekrar suç işlediğinden bahisle mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.

3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/136 Esas ve 2019/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un ek 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/136 Esas ve 2019/254 Karar sayılı kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 2020/2306 Esas ve 2021/1037 Karar sayılı ilâmıyla 5015 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) ilgili hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle sanık hakkında yeniden değerlendirilme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/380 Esas ve 2022/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet eyleminden, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci, yirmiikinci fıkraları ile aynı Kanun'ın 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ... 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

6.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/380 Esas ve 2022/13 Karar sayılı kararının sanık ve Gümrük İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli, 2022/1551 Esas ve 2022/2997 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkındaki hükmün 1,2,3,4 numaralı maddelerinin hükümden çıkartılarak yerine sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar gören vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğu, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmuş olması sebebiyle cezalandırılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.11.06.2012 tarihinde emniyet güçlerince park halinde olan otobüsün yakıt deposunun açık halde olduğu ve depo ağzında huni şeklinde kesilmiş yağ boşaltmaya yardımcı aparat bulunduğunun görülmesi ve otobüsün sürücüsü olan sanığın yakıt doldururken yakalanması üzerine, otobüsün yakıt deposunun yakınında her biri 14 litrelik 4 adet ... 2 adet boş yağ tenekesi ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen kaçak eşya hakkında kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmıştır.

3.13.08.2012 tarihli TÜBİTAK MAM raporunda, ele geçen yakıtın %50 oranında bitkisel yağ ve %50 oranında organik çözücü karışımından oluştuğu bildirilmiştir.

4.Sanık aşamalardaki savunmalarında, sürücüsü olduğu otobüse yakıt almak amacıyla gittiğini, mazot alamayınca ele geçen yağları alarak otobüsün deposuna boşaltırken emniyet güçlerinin geldiğini beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Suç tarihine ve suça konu eşyanın yurt içinde ele geçen kaçak akaryakıt olmasına göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suçtan Zarar Gören Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Suç tarihine ve suça konu eşyanın yurt içinde ele geçen kaçak akaryakıt olmasına göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suçtan Zarar Gören Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Suçtan zarar gören vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Olay ve Olgular bölümünde de açıklandığı üzere, sanığın elindeki huni şeklindeki aparat ile ticari mahiyette olan yolcu otobüsünün yakıt deposuna on numara yağ diye tabir edilen yağı yakıt amacıyla ikmal ederken suç üstü yakalanmış olması, 13.08.2012 tarihli TÜBİTAK MAM analiz raporuna göre ele geçen yakıtın %50 oranında bitkisel yağ ve %50 oranında organik çözücü karışımından oluştuğunun anlaşılması ticari nitelikte olan otobüsle kullanılması ele geçen ürüne ilişkin dosya içerisinde yer alan analiz raporu, nazara alındığında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine "suçu konu yakıtı otobüste kullanmak üzere satın aldıkları ve ticari amaçla başkalarına satmak amacıyla bulundurdukları yada satın aldıklarına dair sanığın savunmasının aksini ortaya koyan mahkumiyetine yeterli oranda her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil olmadığı" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci

fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suçtan Zarar Gören Enerji Piyasası Denetleme Kurumu Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/1551 Esas ve 2022/2997 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13018, Karar No: 2013/12153, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13018 E.  ,  2013/12153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Aksaray 1.Sulh Hukuk ve Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının ceza evine girmeden önce, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak bildirilen " ... Mahallesi, 2406. Sokak, NO:22/5 ... / ... " adresinde, Orta K2 Tipi Kapalı Cezak İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.06.2013 tarihli yazIları ile ikamet ettiği, 10.06.2011 tarihli Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi ilamında belirtilen " ... Bulvarı, Ak Bank Üzeri, Kat 3 ... / ... " adresinde ise Nevşehir Emniyet Müdürlüğünün 24.06.2013 tarihli yazıları ile ikamet etmediği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Aksaray 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Aksaray 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13399, Karar No: 2016/2160, Tarih: 23.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13399 E.  ,  2016/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan aracın 02.12.2013 tarihinde .... istikametine seyir halinde iken,....girişi önünde bulunan hemzemin geçite girdiği esnada demiryolu üzerinde seyir halinde bulunan tren ile çarpışması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini,meydana gelen kaza neticesinde sigortalı araçta 26.333,24 TL tutarında hasar oluştuğunu ve tespit edilen bu tutarın 06.02.2014 tarihinde ödendiğini, maddi zarara yol açan olayın davalının sorumlu olduğu hemzemin geçitteki ışıklı bariyerlerin bozuk olması ve kapanmaması sonucu meydana geldiğinden davalının %100 kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 19.974,93 TL rücuen tazminatın ödeme tarihi olan 06.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın hizmet kusuruna dayalı olduğunu ve idare mahkemelerinin görev alanına girdiğinden dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddi gerektiğini, dava konusu olayda önlemleri alma noktasındaki sorumluluğun hemzemin geçitin bağlı olduğu idarede olduğunu bu nedenle davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkili İdareye atfedilecek herhangi bir kusurun olmadığını, araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, istenilen tazminat tutarının fahiş olduğunu ve davanın ...'ne ihbar edilmesini talep ettiklerini belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

...

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 18.061,10TL tazminatın 06/02/2014 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava hemzemin geçitte meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı ... şirketi sigortalısına ödemiş olduğu 19.974,93 TL nin davalıdan tam kusura dayalı olarak rücuen tahsilini talep etmiştir.

2-Dava hemzemin geçitte meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı ... şirketi sigortalısına ödemiş olduğu 19.974,93 TL nin davalıdan tam kusura dayalı olarak rücuen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece alınan 09.03.2014 tarihli bilirkişi raporu ile 01.04.2015 havale tarihli bilirkişi ek raporunda, davalı kurumun otomatik bariyer sisteminin devre dışı bırakılması nedeniyle %70 oranında, araç sürücüsünün ise KTK 52. ve 76. maddelerini ihlalden dolayı %30 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacı dava dilekçesinde, tam kusura dayalı olarak 19.974,93 TL talepte bulunmuş olup mahkemece davada talep edilen miktar üzerinden davalının kusur oranı dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi talep aşılarak 18.061,10 TL tazminata hükmedilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, eşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/694, Karar No: 2023/10980, Tarih: 13.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/694 E.  ,  2023/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/1761 Esas, 2021/2189 Karar sayılı kararının yalnızca sanık müdafiine 10.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin karara karşı yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunmaması nedeniyle hükmün kesinleştirildiği ve yasal süresinden sonra 14.11.2021 tarihli temyiz talebi üzerine 29.11.2021 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve

2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin esastan ret kararının sanığa da usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinin sağlanarak, verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin eklenmesi ve ek Tebliğname düzenlenmesi hususlarında gereğinin takdiri ve ifası için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13669, Karar No: 2013/548, Tarih: 17.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13669 E.  ,  2013/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.08.2010 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının 337 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlarına dikilen ağaçların kendi taşınmazına zarar verdiği iddiasıyla müdahalenin önlenmesini ve ağaçların kesilmesini talep etmiştir.

Davalı, ağaçların davacının taşınmazına zarar vermediğini ve 337 ada 15, 16 sayılı parsellerin cebri satış sonucu mülkiyetlerinin el değiştirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, 337 ada 15 ve 16 sayılı parsellerdeki 35 adet ağacın kök kısmından kesilmesi suretiyle müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki 337 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının incelenmesinden, 337 ada 15 sayılı parselin davalı ... adına kayıtlı iken 21.02.2011 tarihinde cebri satış ile ... Ltd. Şti. adına, 13.09.2011 tarihinde de satış ile ... adına tescil edildiği, 337 ada 16 sayılı parselin davalı adına hisseli olarak kayıtlı iken 10.06.2011 tarihinde cebri satış ile ... Bankası A.Ş adına, 10.01.2012 tarihinde satış ile ... Ltd. Şti. adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusunun üçüncü kişiye temliki re’sen dikkate alınacaktır. Ancak hakim, dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davayı reddetmeyip davayı veya savunmayı değiştirme yasağının bir istisnası olan 6100 sayılı HMK’nın 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmak üzere diğer tarafa önel verecektir.

Anılan maddeye göre,

1-Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

Anılan maddeye göre,

1-Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

Somut olayda; dava konusu zarar verdiği iddia edilen ağaçların bulunduğu 337 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar yargılama esnasında üçüncü kişiye devrolunduğundan, mahkemece öncelikle davacıya HMK'nın 125. maddesi uyarınca seçim hakkının hatırlatılması davacının davasını şimdi olduğu gibi elatmanın önlenmesi ve kal istemi olarak devam ettirmesi halinde yeni malikin usulüne uygun olarak davaya dahil edilerek davanın görülmesi gerekirken, kal talebi de gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 17.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3786, Karar No: 2019/10110, Tarih: 16.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3786 E.  ,  2019/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Haf. İnş. Elekt. Nak. İth. İhr. San. Tic.Ltd.Şti. aralarındaki alacak davasına dair Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/05/2014 tarihli ve 2012/449 E. - 2014/137 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 13/09/2017 tarihli ve 2016/2141 E. - 2017/11828 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen kapalı spor salonu ile ilgili olarak, davalı ile aralarında 30/06/2011 tarihli sözleşmenin düzenlendiğini, sözleşme uyarınca iş karının % 60 'ının davalı şirkete, % 40'nın ise kendisine ait olacağının kararlaştırıldığını, sözleşmeye konu ihale bedelinin KDV hariç 2.100.000,00 TL olup, bu işin muhtemel iş karının ise 800.000,00 TL civarında olduğunu, bilirkişi marifetiyle tespit edilebileceğini, bugüne kadar davalı tarafından kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini ileri sürerek; sözleşme gereği kendisine ödenmesi gereken iş karı olarak belirlenecek bedelden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu sözleşmesinin ihale sürecinden önce yapıldığını, ihale alındıktan ve işe başlandıktan sonra, davacının sözleşmeye uymadığını, sözleşme gereği işin beraber yapılmasının davacı taraftan istenildiğini, ancak davacının zarar edeceği endişesiyle sözleşme gereğini yerine getirmeyerek, işe herhangi bir katkıda bulunmadığını, ihaleye konu işin henüz bitirilmediğini, muhtemelen zarar edileceğini, bu hususun şirket kayıtları ile sabit olduğunu, işteki zarar durumunun davacıya bildirildiğini, işin bitim tarihinin 15/05/2013 tarihi olarak belirlendiğini, kar ve zarar durumunun da ancak bu tarihte belli olabileceğini, bilirkişi incelemesiyle kar ve zarar durumunun ortaya çıkacağını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre tarafların elde edecekleri karı paylaşabilmelerinin, birlikte ihaleye girme şartına bağlandığı, Muş Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü'nden gelen belgelerden ve taraf beyanlarından anlaşıldığı üzere, tarafların davaya konu ihaleye birlikte katılmadıkları, sözleşmedeki şart gerçekleşmediğinden sözleşmenin hüküm ve sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 13.09.2017 tarih ve 2016/2141 E. - 2017/11828 K. sayılı ilamı ile onanmış, onama ilamına karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Karar düzeltme istemi üzerine yeniden yapılan incelemede;