muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26907, Karar No: 2013/35256, Tarih: 11.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26907 E.  ,  2013/35256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki  taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK. nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2013 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu edilen uyuşmazlık konusu değerin 5.240,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2- Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine aciz vesikasına dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla takipte borçlunun itirazı üzerine, alacaklı itirazın kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece aciz vesikası ile talep edilen alacak miktarının yeniden hesaplanması için bilirkişi raporu alınarak, rapor doğrultusunda talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen  alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takip konusu yapılan belge İİK.'nun 143 ve 251. maddeleri uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olup bu belge İİK.'nun 68/1. maddesi kapsamında sayılan belgelerdendir. Belge içeriğinde belirtilen miktara bu aşamada itiraz edilmesi mümkün olmadığından mahkemece aciz belgesinin dayanağı takipteki borç miktarının yeniden incelenerek bu doğrultuda hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde mahkemece itirazın kaldırılması talebinin tamamen kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13367, Karar No: 2013/16385, Tarih: 21.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13367 E.  ,  2013/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, davalının müracaatı üzerine tüketici sorunları hakem heyetinin elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedeli ile sayaç okuma bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, söz konusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu öne sürerek, tüketici hakem heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, hakem heyeti kararında belirli bir miktarın iadesine karar verilmediğinden hakem heyeti kararının ilam niteliğinde olmadığı, hakem heyeti kararının ancak tüketici mahkemesinde delil olarak kullanılabileceği, davacı bu dava ile delil niteliğindeki hakem heyeti kararının iptalini istediği, asıl dava açılmadan delil niteliğindeki hakem heyeti kararının iptalini istemede hukuki yararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

4077 sayılı Kanunun 22.maddesinde "Değeri beşyüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar..... ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı onbeş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hakim, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir.

....

Tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beşyüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar, tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırlar her yılın Ekim ayı sonunda .... meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artar. Bu durum,..... her yıl Aralık ayı içinde Resmi Gazetede ilan edilir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, mesken abonesi olan davalı hakem heyetine başvurarak, elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedeli ile sayaç okuma bedelinin iadesini talep etmiş, .....18.01.2013 tarih 66 nolu kararı ile; tüketicinin faturasına elektrik ücretine ilave olarak haksız yansıtılan kayıp kaçak kullanım bedeli ile sayaç okuma bedelinin iptal edilmesine, daha önce alınan bu bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iadesine karar verilmiş, davalı ise bu hakem heyetince verilen kararın iptalini istemiştir. 4077 sayılı Kanunun yukarıda açıklanan 22.maddesi içeriği dikkate alındığında, aleyhine verilen Hakem heyeti kararına davacının itiraz hakkı bulunduğu, bu nedenle davacının dava açmada hukuki yararının da bulunduğu kuşkusuzudur.

Hal böyle olunca, mahkemece davanın esasına yönelik hüküm kurulması gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10048, Karar No: 2021/4539, Tarih: 31.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10048 E.  ,  2021/4539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında mirasçısı oldukları... Vergi Dairesi Müdürlüğü nezdindeki 348 035 1139 vergi kimlik numaralı mükellefiyetine konu 2011 takvim yılına ait defter ve belgeleri, usulüne uygun olarak yapılan tebligatlara rağmen vergi incelemesi amacıyla ibraz etmedikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; VUK’nin 12. maddesi uyarınca, ölüm halinde mükellefin ödevleri mirası reddetmemiş olan mirasçılarına geçmekle birlikte, defter ve belgelerin ibrazı yükümlülüğünün doğması için, defter ve belgelerin mirasçı olan sanıklara intikal etmiş olmasının gerekeceği cihetle; somut olayda, suça konu defter ve belgelerin sanıklara intikal ettiği hususu sabit olmadığından, yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan hükümlerin ONANMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19685, Karar No: 2023/3782, Tarih: 05.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19685 E.  ,  2023/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/142 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; katılan ...'ye yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Özetle; katılanların beyanlarının doğru olmadığını, ifadelerinin çelişkili olduğunu, suç uydurduklarını ve sicilini bozduklarını, beraatini talep ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "Sanık savunması, katılanların beyanları, tutanak ve belgeler ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılan ... \*\*\* ile daha önceden tanıştıkları, ancak aralarında anlaşmazlık bulunduğu, sanığın 156 Jandarma ihbar hattını arayarak katılanın kendisinin intihar etmesine sebep olduğundan katılanın isim ve telefon numarasını vererek intihar edeceğini bildirdiği, katılanın arandığı, akabinde sanığın evine gidildiğinde evinde televizyon izlemekte olduğu, aynı zamanda katılanın evine giderek evli olup olmadığını araştırdığı, bu suretle üzerine atılı bulunan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlemiş olduğu sabit olup, diğer katılan ... \*\*\*'ın adına facebook internet sitesinde adres açarak müştehcen ve gayri ahlaki resimler yayınladığı, davetlerde bulunduğu sabit olup her ne kadar sanık hakkında hakaret suçundan yargılanması istemi ile kamu davası açılmış ise de sanığın katılanın adına adres açarak cinsel içerikli paylaşımlarda bulunmasından ibaret eyleminin cinsel hareketlerle başkalarının cinsel bütünlüğüne saldırı şeklinde tanımlanan cinsel taciz suçunun yasal unsurlarını oluşturduğundan cinsel taciz suçunu işlemiş olduğu kanaatine varılmıştır. Sanığın atılı suçlamaları inkarına suçlamalardan kurtulmaya yönelik olduğundan itibar edilmemiş, araştırılmasını istediği soruşturma dosyası incelendiğinde katılan hakkında başlatılan soruşturmada kendisinin kız arkadaşı olduğunu beyan ettiğini ileri sürmüş, ilgili soruşturma evrakları celp edilerek incelenmiş, katılanlar hakkında sanığa yönelik hakaret ve tehdit suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olduğu, katılanın geçmişte sanıkla gençliğinde tanıştığını ve gönül ilişkisi olduğunu beyan ettiği anlaşılarak sanıkla katılan arasında devam eden bir gönül ilişkisi olmamakla birlikte geçmişteki ilişkileri nedeniyle şikayetlerin bulunduğu tespit edilmiştir. Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde önceki suçlardan verilen ceza hükümleri kesinleşmeden iddianameye konu olan suçun işlenmesi nedeniyle şartları oluşmadığından sanık hakkında şartları oluşmadığından tekerrür hükümleri uygulanmamış, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmakla, sanık denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlemiş olduğundan yasal engel nedeniyle sanık hakkında tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmamış, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası hakkında sanığın kişiliği, geçmişi, atılı suçu inkarı nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından şartları oluşmadığından erteleme hükmü uygulanmamış, sanığın daha önce kasıtlı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü bulunması, atılı suçu inkarı nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından, yine hüküm tesis edilirken seçenek yaptırımlardan hapis cezası seçildiğinden yasal engel nedeniyle seçenek yaptırımlara çevirme hükmü uygulanmamış'' bu doğrultuda hüküm kurulmuştur

IV. GEREKÇE

A. Katılan ...'e Yönelik Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Sanığın, katılan ... adına Facebook internet sitesinde hesap açarak müstehcen ve gayri ahlaki resimler yayınlama ve davetlerde bulunma şeklinde katılanın onur, şeref ve saygınlığına saldırı niteliği taşıması nedeniyle hakaret suçunu oluşturduğu ve sanığın eylemini 5237 sayılı Kanun'un 105 inci

maddesinde belirtilen cinsel amaçla gerçekleştirmediği gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Katılan ...'ye Yönelik Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozmak Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Sanığın işlediği kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve Mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/142 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5151, Karar No: 2017/7599, Tarih: 06.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/5151 E.  ,  2017/7599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali ile ölüm aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlanmış ancak boşandığı eşiyle aylıklarının kesildiği dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, bağlanan ölüm aylığının kesilmesine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96 'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56 'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın

gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Bu tür davalarda davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacı ve boşanmış olduğu eşine ait yerleşim yeri adreslerinin Nufus Müdürlüğü adres veri kayıt siteminde farklı adresler gözüktüğü, Kurum denetmeni tarafından davacı adresi olarak gözüken adreste araştırma yapıldığı, beyanı alınan kişilerin davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıkları şeklinde beyanda bulundukları, tespit edilen adreslerde mahkemece kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmadığı ve kapıcı, yönetici ve komşu gibi kişileri re’sen tespit etmek suretiyle dinlemediği, Kurum denetmeni tarafından beyanı alınan kişilerin mahkemede dinlenilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle davacı beyanı açıklattırılmalı ve uyuşmazlık konusu dönemde, davacı ve boşanmış olduğu eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıkları yönünde tespit edilen adreslerde kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmalı, Kurum denetmeni tarafından beyanı alınan kişiler dinlenilmeli, tespit edilen adreslerde kapıcı, yönetici, komşu olan kişiler resen tespit edilerek dinlenilmeli, araştırma neticesine göre tüm dosya kapsamı değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.