muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9180, Karar No: 2025/855, Tarih: 21.01.2025

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; hak sahipliği bulunmayan dava konusu gecekonduya ait yapı tahsisi belgesinin hukuken geçersiz olduğu tespit edildiği hâlde, davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, bedelin yüksek belirlendiğini, dava konusu gecekondunun davalı idareye aidiyetine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurulmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 427 ile 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “...Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun)11 inci maddesi.

5. 6100 sayılı Kanun'nun 305 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafından arsa tahsisi için ödenen bedelin alınan bilirkişi raporuna göre denkleştirici adalet ilkesi gereği güncellenerek davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemeiştir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafından arsa tahsisi için ödenen bedelin alınan bilirkişi raporuna göre denkleştirici adalet ilkesi gereği güncellenerek davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemeiştir.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı ve davalı ... vekilleri tarafından ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Bedeline hükmedilen gecekondunun davalı idareye aidiyetine ilişkin hüküm kurulmaması hatalıdır.

5. 6100 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde davalı ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek karar bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile açıklanan nedenlerle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve 09.07.2024 tarihi ek kararının BOZULMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Y.L
Yargıtay — Esas No: 2007/6338, Karar No: 2007/7196, Tarih: 21.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6338 E.  ,  2007/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları M....S...'in adına kayıtlı ..parseldeki .. nolu bağımsız bölümü, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak ... eşi olan davalıya satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürüp, davalı adına olan kaydın iptali ile payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazın muris tarafından kendisine evlilik hediyesi olarak verildiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ,,, raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı Mehmet Sait'in maliki olduğu ..parsel sayılı taşınmazdaki ..nolu bağımsız bölümü satış suretiyle 21.7.2000 tarihinde davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, yapılan bu işlemin kendilerinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürmüş, davalı ise miras bırakanın davacılar dahil tüm mirasçılarına sağlığında başka taşınmazlarını devrettiğini bildirerek, gerçek amacının sağlığında mallarını paylaştırmak olduğunu savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın diğer mirasçıların bir taşınmaz verip vermediği araştırılmış değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve olgular doğrultusunda bir araştırmanın yapılması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6937, Karar No: 2014/5749, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6937 E.  ,  2014/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY

Dava, bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme davayı kabul etmiş, yapılan temyiz üzerine karar, Dairemizce, oyçokluğu ile onanmıştır.

Kanaatimce, yerel mahkeme kararı fazla mesai alacağı yönünden hatalıdır.

Her ne kadar davalı vekili açık ve somut gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamış ise de bu durum mahkeme kararındaki hatalı yönleri görmeye engel değildir.

Bilirkişi raporunda davacının haftanın 6 günü 12:30 ile gece 03:30 saatleri arasında günlük 15 saat çalıştığı kabul edilmiştir.

İşyerinde 3 aşçının görev yaptığı ve çalışma saatlerinin farklı olduğu bizzat davacı tanığı beyanı ile sabittir.

Hal böyle iken insan takatini aşan bir çalışma şeklinin soyut tanık beyanına dayanılarak kabulü hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerektiği kanısında olduğumdan, sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.13.03.2014
Yargıtay — Esas No: 2022/6352, Karar No: 2025/1644, Tarih: 03.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2022/6352 E.  ,  2025/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1321 E., 2019/1774 K.

SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, suç işlemeye tahrik, halkın birkesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama

SUÇ TARİHLERİ : 17.07.2016 - 17.12.2016

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/583 Esas, 2018/980 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına alenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 299/1-2, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Sanığın; suç işlemeye tahrik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 214/1, 218/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Sanığın; halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 218/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2019/1321 Esas, 2019/1774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçların unsurlarının oluşmadığına, gerekçelerin yetersiz olduğuna ve düşünce açıklamalarının suç oluşturmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçların unsurlarının oluşmadığına, gerekçelerin yetersiz olduğuna ve düşünce açıklamalarının suç oluşturmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, "Facebook" isimli sosyal medya hesabından 17.07.2016 tarihinde; "Asker Çekilmeye Başladı Peki Ne oldu? -Suriyelilere Vatandaşlık Gündemden düştü. -Diploma unutuldu. -Hırsızlar Arsızlıklar Kapatıldı.- Yargıda yapılan Darbe Örtüldü. -Yeni Anayasa Cepte -Başkanlık Garanti Hayırlı Olsun Türkiye Çakma Darbe Yaşayan İlk Ülke olarak Tarihe Geçtik. \*\* RTE." şeklinde; 17.12.2016 tarihinde ; "Ulan 13 Tane Daha Şehit var. Tabi Şehit Denirse Savaşmı Var \*\*\* Yerinde Şehit Diyelim Katilamlan Bu Herşeye Susar Olduk. Gezi Eylemlerinde Yer alan Solcu Kardeşlerim Ülkücü Kardeşlerim Nerdesin \*\*\* Niye Susuluyor. 2 3 Ağaç için Heryeri Dağıttık 13 Canlan Çıkalım Artık Dışarılara Herkezin Canı Yanıyor Türkünde Kürdünde Biz Bir Olmazsak Ne Kadar Daha İnsan Ölecek.." şeklinde; \*\*\* ERDOĞAN DEDİ ZATEN " YA BAŞKANLIK YA KAOS Dediğini de yapıyor Artık Koyunluktan Çıkın Uyanın Artık Hergün İnsan ölüyorlan İnsan... BİZ ARTIK SUSMAYACAĞIZ. SUSMAMALIYIZ. NERDE BU GENÇLİK SOSYALİST ATATÜRKÇÜ DEVRİMCİ GENÇLER ÇIKMALIYIZ ARTIK SOKAKLARA..." şeklinde; paylaşımlar yaptığı iddiasına ilişkin olarak; 1. Cumhurbaşkanına hakaret ve suç işlemeye tahrik suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Paylaşımları nedeniyle kendisini uyaran kişiye "Bi şey olmaz en fazla 3-5 ay içerde tutarlar. Davamızdan vazgeçmeyiz kardeşim biz." şeklinde cevap vererek suç kastını açıkça koyan ve adli sicilinde "kamu barışına karşı suçlar" dan başka sabıkalarının da bulunduğu anlaşılan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tevilli ikrarına göre paylaşımların sanık tarafından yapıldığının saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin gerekçesinin T.C. Anayasa'sının 141. maddesinde yer alan düzenlemeye göre yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

2. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

Sanığın yargılamaya konu edilen sözlerinin hükümet politikasına yönelik rahatsız edici, kaba düşünce açıklaması niteliğinde olduğu, dolayısıyla unsurları yönünden oluşmayan suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Cumhurbaşkanına hakaret ve suç işlemeye tahrik suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünün birinci bendinde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2019/1321 Esas, 2019/1774 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2019/1321 Esas, 2019/1774 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/203, Karar No: 2010/6093, Tarih: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/203 E.  ,  2010/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2008/59-2008/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1961 yılından beri gıda alanında faaliyet gösteren müvekkilinin tanınmış ‘FORM’ ve ‘ETİ FORM’ ibareli bir çok markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin ‘Ambalaj Kutu’ isimli 1.1 ve 2.1 sıra numaralı tasarımları adına tescil ettirmek için diğer davalıya başvurduğunu, bu tasarımların tesciline müvekkili markalarında yer alan ‘FORM’ ibaresine de yer verildiği, ayrıca müvekkili tasarımlarının da olduğu, davalı şirketin marka hakkına tecavüz ettiği, yıllar önce piyasaya sunarak faaliyet gösterdiği, tasarımların yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadıkları gerekçeleriyle itiraz ettiğini, itirazın kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, tasarımlardaki ‘FORM’ ibaresinin çıkarılmasına ve bu tasarımların hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin tescili markası ‘DOĞADAN FORM’ ibareli markasının hükümsüzlüğü için davacının açtığı davanın derdest olduğunu, derdestlik itirazlarının bulunduğunu, müvekkilinin tescilini talep ettiği tasarımların ne davacının tasarımları ne de kendisinin önceki tasarımları ile bir ilgisinin bulunduğunu, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsuru taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin tescili markası ‘DOĞADAN FORM’ ibareli markasının hükümsüzlüğü için davacının açtığı davanın derdest olduğunu, derdestlik itirazlarının bulunduğunu, müvekkilinin tescilini talep ettiği tasarımların ne davacının tasarımları ne de kendisinin önceki tasarımları ile bir ilgisinin bulunduğunu, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsuru taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, bir tasarımın tescil edilebilmesi için yeni ve ayırt edici olmasının zorunlu olduğu, yeni kabul edilebilmesi için onun aynısının tescil tarihinden evvel dünyanın hiçbir yerinde kamuya sunulmamasının gerektiği, tescil başvurusuna konu tasarım bizzat başvurucu tarafından da daha önce kamuya sunulmuş ise sonucun değişmeyeceği, davalı şirket başvuru tarihinin 09.02.2007 olduğu, 554 sayılı KHK.nin 8 nci maddesi de dikkate alındığında 09.02.2006 tarihinden önce piyasaya sunulmamış olması gerektiği, oysa bu tasarımların aynısı yahut küçük ayrıntı seviyesini aşmayacak farklılıklar içeren benzerlerinin bu tarihten önce kamuya sunulduğu, farklılığın bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenimce belirgin bir farklılığı yaratmadığı, önceki tasarımların görünümünü aynen sürdürdüğü, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını içermediği, başvuru konusu tasarımların davacının marka hakkına tecavüz oluşturup oluşturmadığı ile davalının önceden tescil olunan markanın ‘FORM’ ibaresinin çay emtiaları için kullanım önceliğine katkısı üzerinde durulmasına yer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, davalı adına tescilli tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15'er TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.