muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5595, Karar No: 2016/5149, Tarih: 02.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5595 E.  ,  2016/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı ....'ne ait işyerinde çalıştığını, bu şirketinin 2009 yılında diğer davalı şirkete devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin davalılar tarafından yıllık izinde iken devamsızlık tutanakları düzenlenerek noterden gönderilen ihtarname ile haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, diğer davalı şirket ile aralarında hukuki ve fiili bağ bulunmadığını, davalı şirkette çalışan davacının diğer işçilerle birlikte topluca işi bıraktığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapmadığını, dini bayramlarda çalışılmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiş; davalı .... temsilcisi ise davacının davalı şirkette çalışması olmadığından davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davalı .... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ile hafta tatili çalışma ücretleri taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davalı .... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ile hafta tatili çalışma ücretleri taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece tanıklarının beyanlarına göre davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı ve davalı davalı tanıkları çalışma düzenine ilişkin yaz ve kış ayrımı yaparak beyanda bulunmuşlardır. Bu hali ile yapılan işin niteliği dikkate alındığında yaz aylarında haftalık 18 saat fazla mesai yapıldığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygundur. Ancak gerek tanık anlatımları, gerekse yapılan işin mahiyeti dikkate alındığında kış ayları için de haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanması hatalı olmuştur. Bu itibarla iki taraf tanık beyanları ve mevsim şartları birlikte değerlendirilerek kış aylarında fazla mesai yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir. Nitekim aynı davalılara karşı başka bir işçi tarafından açılan davada mahkemenin verdiği karar, fazla mesai ücreti açısından 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/21518 esas sayılı ilamı ile bu nedenle bozulmuştur.

Hafta tatili ücreti bakımından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımları doğrultusunda hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Ancak 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/21518 Esas sayılı ilamına konu davasında varılan sonuç birlikte dikkate alındığında işyerinde 2009 yılında şirketin el değiştirmesinden sonra işçilere hafta tatili kullandırıldığı anlaşıldığından davacının hafta tatili talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

3-Davacının hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı işçi fesihten önce yıllık izne çıkarıldığını, yıllık izinde iken hakkında devamsızlık tutanakları düzenlendiğini ve fesih yapıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece davacıya bu beyanı açıklattırılarak feshin yıllık iznin kaçıncı gününde iken yapıldığı tespit edilmeli ve buna göre yıllık izin süresi ve ücreti hesaplanmalıdır.

4-Davacı vekili ücret cinsinden (fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri) alacakların yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Ücret alacaklarında 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre işletilmesi gereken faiz türü en yüksek banka mevduat faizi olduğundan “taleple bağlılık” ilkesi gereği ücret cinsinden alacaklara en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken doğrudan yasal faiz işletilmesi hatalı olmuştur.

5-Davalı ... ...” ünvanının “.....” şeklinde eksik yazılması da ayrı bir bozma nedenidir

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

5-Davalı ... ...” ünvanının “.....” şeklinde eksik yazılması da ayrı bir bozma nedenidir

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... .'ne iadesine, 02.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2706, Karar No: 2015/3365, Tarih: 19.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2706 E.  ,  2015/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2011/1223-2014/280

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Melike tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 11/07/2011 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı B.. A.. tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 3 yıl 25 ay 30 gün hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bu işlem yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8352, Karar No: 2013/11508, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8352 E.  ,  2013/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. Vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediye Başkanlığı'nın 23.08.2010 havale tarihli cevabi yazısında dava konusu ... Mahallesi 292 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2009 yılında emlak vergisine esas olmak üzere takdir komisyonunca resen belirlenen Arsa Metrekare Rayiç Bedelinin, 142,62-TL olduğu belirtilmiştir.

Aynı idarece yapılan kamulaştırmalar nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek karara bağlanan 2011/304 esas 2012/53 karar sayılı dosyada ise dava konusu 292 parsele 3 parsel uzaklıktaki ve aynı konumdaki 251 parsel sayılı taşınmazın 2009 yılı için emlak vergisine, Arsa Metrekare Rayiç Bedelinin 28,83-TL olarak bildirildiği anlaşılmıştır.

Aynı mahallede ve aynı konumda olup birbirine bu kadar yakın iki parsel için aynı değerlendirme yılında vergi değerlerinin bu derece farklı oluşu, verilen cevapların taşıdığı çelişkinin giderilmesini gerektirdiğinden,

Davaya konu 292 parsel ile kamulaştırmaya konu 251 parselin değerlendirme yılı olan 2009 tarihindeki emlak vergisine esas takdir komisyonunca belirlenen metrekare rayiç değerleri, dosyada mevcut kamulaştırmaya konu parselleri gösteren kroki de eklenerek ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16370, Karar No: 2020/18411, Tarih: 12.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/16370 E.  ,  2020/18411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kantinden aldığı tıraş bıçağından elde ettiği jilet ile kendisine zarar verdiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; jilet parçasının dosya içindeki resmine göre traş bıçağının içinden çıkarılıp çıkarılmadığı net bir biçimde anlaşılamadığından, suçta kullanılan kesici alet üzerinde bilirkişi vasıtası ile inceleme yaptırılarak TCK.nın 6/1-f,3. maddesinde tanımlanan silahlardan olup olmadığı, değil ise; hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 20. maddesi ile kabul edilen TCK.nın 297/2-b maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususunun belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4385, Karar No: 2019/7490, Tarih: 07.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4385 E.  ,  2019/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen maddi - manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; mülkiyeti davalıya ait taşınmazı erkek kuaförü olarak işletmek üzere kiraladığını ve uzun yıllar bahse konu taşınmazda kiracı olarak faaliyet gösterdiğini, davalı kiraya verenin taşınmazı kiracının kullanımına uygun ve elverişli durumda bulundurmakla yükümlü olduğunu, bu yasal yükümlülüğüne uymayarak, taşınmazdan tahliyesini sağlamak için haksız ve kötüniyetli davranışlar sergilediğini; davalının başvurusu üzerine belediye tarafından verilen çatı tamir izninin kötüye kullanıldığını, davalının, kendisini taşınmazdan tahliye ettirmek için binayı neredeyse tamamen yıktığını , kullanılamaz hale getirdiğini, kiralanan işyerinin tavanının delindiğini, içeriye pislik, toz ve moloz düştüğünü, yağmurlu havalarda işyerinin tavanının akmaya başladığını, buna rağmen güç koşullarda da olsa çalışmaya devam ettiğini, binanın tehlike arz etmesi sebebiyle belediye tarafından işyerinin boşaltmasının istenildiğini ve binanın 08/05/2012 tarihinde mühürlendiğini; işsiz kaldığını, kiralananda 5.145,00 TL tutarında eşyalarının bulunduğunu ve alamadığını, 08/05/2012 ila 06/09/2012 tarihleri arası çalışamaması nedeniyle 9.500,00 TL tutarında kazanç kaybına uğradığını, bir anda işsiz kaldığı için ailesinin geçimini temin edememe korku ve kaygısına kapıldığını, psikolojik bunalıma girdiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 14.645,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın 08/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 17/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile kazanç kaybına yönelik talebini ıslah ederek 17.140,00 TL ye yükseltmiştir.

Davalı; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davaya konu kiralananın bulunduğu binayı 02/07/2010 tarihinde satın aldığını, daha önce maliki olduğu yan bina ile birleştirmek istediğini, kiralananı, 2011 yılının başına kadar davacının kira bedeli

Davalı; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davaya konu kiralananın bulunduğu binayı 02/07/2010 tarihinde satın aldığını, daha önce maliki olduğu yan bina ile birleştirmek istediğini, kiralananı, 2011 yılının başına kadar davacının kira bedeli

ödemeksizin kullanmasına müsaade ettiğini, yılbaşında ise taşınmazı tahliye etmesini istediğini, davacı ile anlaştıklarını, ancak davacının bahse konu anlaşmaya uymadığını, kendisinden 25.000,00 TL hava parası istediğini, aksi taktirde taşınmazı tahliye etmeyip yıllarca kendisini süründüreceğini söylediğini; binanın üst katından faydalanmak için belediyeden çatı tamir izni aldığını, ancak ustalar tarafından çatının tamamen çürüdüğünün, tamir edilemeyeceğinin belirtildiğini, binanın tehlikeli yapı arz etmesi nedeniyle belediye tarafından yıkılmasına karar verildiğini ve davaya konu berber dükkanının mühürlenerek faaliyetten men edildiğini; bina yıkılmadan önce kiralananda bulunan eşyaların davacı tarafından alınması için davacıya noterden ihtar çekildiğini, buna rağmen eşyaların alınmadığını, tüm eşyaların belediye görevlilerince depoda muhafaza edilmek üzere götürüldüğünü, kendisinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, davacının herhangi bir kazanç kaybının da bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yargılama sırasında alınan 27/04/2015 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kendisine yapılan bildirimler nedeni ile binanın yıkılacağını çok önceden bilmesine rağmen dükkandaki eşyaları almaktan imtina ettiği, eşya bedeli olarak 5.145,00 TL tutarında tazminat talep etmesinin TMK'nın 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğu, hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzeni tarafından korunmayacağı; yaşanan olaylar nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiğinin sabit olmadığı, bu nedenle manevi tazminat istenemeyeceği; kiraya verenin ise, kira müddetince kiralananı sözleşmenin amacına uygun biçimde kullanılmaya ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğu, bu kapsamda davalı kiraya verenin, davacı kiracının kazanç kaybından sorumlu olduğu, davacının yanında kalfa çalıştırdığı ve kalfalardan da gelir elde ettiği iddia edilmişse de, çalıştığı iddia olunan kalfaların resmi çalışma kaydının bulunmadığı, davacının sadece kendi çalışmasına yönelik talepte bulunabileceği, yine davacının 4 aylık süre zarfında başka bir işyerinde çalışmaksızın hayatını idame ettirmesinin, dinlenen tanık beyanları ve hayatın olağan akışı uyarınca mümkün görülmediği, bu nedenle net kazanç miktarı olarak hesaplanan 12.180,00 TL den takdiren 2/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 8.120,00 TL kazanç kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline , fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 28.11.2016 tarihli ve 2015/ 10858 E. - 2016/7009 K. Sayılı ilamı ile, "...Davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminatta indirim yapılmasını düzenleyen TBK'nın 52. maddesinin uygulanması gerekir. Bu kapsamda davacı kiracı da taşınmazın mühürlendiği 08/05/2012 tarihini müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir taşınmaz bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği aynı nitelikli başka bir taşınmazı hangi sürede yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, davalı kiraya verenin de bu süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde süre belirlenmeden davacı kiracının yeni kiraladığı yerde işe başlama tarihine göre kazanç kaybının hesaplanması doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ve alınan 20/11/2017 tarihli bilirkişi ek raporu doğrultusunda, davacının aynı şart ve koşullarda faaliyetini yürütebileceği aynı nitelikli başka taşınmazı 45 gün içinde yeniden kiralayabileceğinin tespit edildiği, bilirkişi raporu ile davacının kalfaları ile birlikte çalışamaması durumunda maddi zararının 6.750,00 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.750,00 TL kazanç kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira ilişkisinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Mahkemece, her ne kadar Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.)

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla , kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 20.12.2013 gün E: 2013/23-131, K: 2013/1681 sayılı ilam)

Somut olayda; mahkemece, 25/06/2015 tarihli karar ile davacı kiracının tek çalışması halinde uğrayacağı kazanç kaybı miktarı dikkate alınarak hüküm kurulmuş, anılan karar taraf vekillerince temyiz edilmiş ve yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş olup, bozma ilamında davacının tüm temyiz itirazlarının da reddine karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ise, davalı lehine oluşan usuli müktesep hak ihlal edilerek, davacının kalfalı çalışması halinde uğrayacağı kazanç kaybı miktarı olan 6.750,00 TL ye hükmedilmiştir. Bozma kararında bu hususa değinilmemiş olup, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının kalfasız çalışması halinde belirlenecek kazanç kaybı miktarının, davalı yararına usulü müktesep hak oluşturduğu dikkate alınarak, davanın bilirkişi raporunda (kalfasız çalışma halinde) belirlenen 4.725,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken; davalının usuli kazanılmış hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1663, Karar No: 2025/2670, Tarih: 07.04.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/1663 E.  ,  2025/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2023/25 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Sakarya ili Sapanca ilçesi ... köyü Hamamcı mevkiinde kain 106 ada 1 parsel sayılı ve 2.393,60 m² miktarlı taşınmazın yapılan kadastro çalışmalarında, kendisinin zilyetliğinde olmasına rağmen çalılık vasfı ile tespit edildiğini açıklayarak, taşınmazın vasfının iptali ile kendisinin kullanımında olduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, Orman İdaresi ve Hazine yönünden davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın "çalılık" olarak yapılan tespitin iptaline, taşınmazın Hazine adına 2/B niteliği ile kayıt ve tesciline, niteliğinin "bahçe" olduğunun tespitine, kullanıcı olarak beyanlar hanesine davacı ...'nun kullanıcı olarak şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Orman İdaresi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.