muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3545, Karar No: 2013/3695, Tarih: 19.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3545 E.  ,  2013/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... Anonim Sigorta A.Ş.ne ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkillerinin murisi ... 'e çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, davadan önce sigortacı tarafından kısmi ödeme yapıldığını belirterek eş için 7.100 TL, kızı ... için 400 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Sigorta A.Ş vekili, sürücünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi

raporuna göre, davadan önce davalı sigortacı tarafından ödenen miktar güncellenerek düşülmek suretiyle eş ve çocuk için toplam 2.075,91 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak üzere davalı sigortadan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda murisin dava dışı oğlu için de destek tazminatı hesaplanmış, CSO

tablosuna göre sağ kalan davacıların muhtemel yaşam süreleri belirlenmiş, işleyecek dönem için de %3 teknik faiz uygulanmıştır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, sağ kalan kişilerin muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde PMF tablosu kullanılmakta olup, işleyecek dönem hesabında da %10 artırma ve %10 eksiltme yöntemine göre hesaplama yapılmaktadır. Diğer yandan, davalı ... tarafından davadan önce kısmi ödeme yapılmış olup mahkemece davalı sigortacıdan hasar dosyası istenerek hangi davacıya ne oranda ödeme yapıldığının belirlenmesi, rapor tarihi itibariyle ödemeden itibaren faiz işletilmek suretiyle güncellenmesi gerekmektedir. O halde, sadece davacı olan murusin eşi ve kızı için yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda destek tazminatı hesaplanarak davadan önce ödenen miktarın düşülmesi ve davacıların alacağı tazminat miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken mahkemece yetersiz bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 19.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11099, Karar No: 2017/13005, Tarih: 16.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/11099 E.  ,  2017/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 15031 parsel sayılı taşınmazın yarısını 1979 tarihinde satın aldığını, aile fertlerinin tazyiki ile davalı kardeşi olan ...'nu hiç bir bedel ödememesine rağmen taşınmaza ortak ettiğini, vekil edeninin dava konusu taşınmaz üzerine zemin ve üç normal kattan oluşan bina inşaa ettiğini, binanın inşaasının masraflarının tamamen vekil edeni tarafından karşılandığını, binanın ikinci katını annesinin istemi ile zorunlu olarak kardeşi Macit'e tahsis ve teslim ettiğini, dava konusu taşınmaz hakkında ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1512 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açıldığını belirterek davaya konu edilen binanın zemin, 1. normal kat ve 3. normal katının mülkiyetinin vekil edeni adına tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, vekil edeninin gençliğindeki tüm kazancını davacıya vererek dava konusu taşınmazın alınmasını ve binanın yapılmasını sağladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılardan ..., taşınmazın taraflara ait olduğu konusunda bir itirazı olmadığını, davaya konu binaya ilişkin kendisinin bir talebinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Diğer dahili davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davaya konu 15031 parsel sayılı arsa niteliğindeki 229,20 m2 alanlı 1/4 hissesi ..., 1/4 hissesi ... adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan binanın zemin kat, 1. normal ve 3. normal katın davacı ... tarafından yapıldığının tespitine, mülkiyet tespitine yönelik talebin redine, toplam 8.467,35-TL yargılama giderinin davalı ve dahili davalılardan alınıp davacıya verilmesine, 11.000,00-TL vekalet ücretinin davalı ve dahili davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, uyuşmazlık konusu 15031 sayılı taşınmaz üzerindeki binanın zemin,1. ve 3. katının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava, uyuşmazlık konusu 15031 sayılı taşınmaz üzerindeki binanın zemin,1. ve 3. katının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 15031 parsel sayılı taşınmaz davacı ile davalılar adına tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Davanın konusu (müddeabih) ise davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nın 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden her bir davalının tapu payları gözetilerek sorumlu tutulmaları gerekirken, tapu payları dikkate alınmaksızın davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik olarak 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23658, Karar No: 2011/3526, Tarih: 15.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23658 E.  ,  2011/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 06.05.2010 tarih, 2009/29920 Esas, 2010/11352 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, takibe konu belge, alacaklı Tarım İl Müdürlüğünce yürütülecek olan damızlık karakaya ırkı koyunu projesi kapsamında koyun verilecek yetiştiricilere ait taahhütname ve borçlanma sözleşmesidir. Bu sözleşmede, 19 koyun, 1 adet koç karşılığı 5.817 YTL kredi olarak borçlanma kabul edilmiş olup, kredinin geri ödeme ve muaccel olma koşulları da belirtilmiştir.

Borçlu örnek 7 ödeme emrine karşı itirazında, anılan sözleşmeyi kabul etmekle birlikte, kredi sözleşmesi gereğince kendisine teslim edilen koyunların çoğunun öldüğünü, bu koyunların tamamlanmadığını, yeni bir düzeltme yapılması gerektiğini iddia ederek takip konusu alacağın tamamına itiraz etmiştir. Takibe dayanak belge İİK'nun 68/1 anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belge olmadığı gibi, borçlunun borcu kabulü ve ödeme itirazı da bulunmadığından, kredi borcunun muaccel olup olmadığı yargılamayı gerektirmekte olup, alacaklının itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi yerine istemin kabul edilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.05.2010 tarih ve 2009/29920 E., 2010/11352 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19027, Karar No: 2017/7923, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19027 E.  ,  2017/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti terk suçunun oluşabilmesi için sanığın fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3100, Karar No: 2020/567, Tarih: 13.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/3100 E.  ,  2020/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/07/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ksmen kabulüne dair verilen 08/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 24/07/2015 yazılması gerekirken 23/01/2018 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıya ait taşınmazdan kaynaklanan imar yol katılım payı alacağı ve bu alacağa bağlı gecikme zammı alacağının tahsili için Selçuk İcra Müdürlüğünün 2014/1247 esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile haksız itiraz nedeniyle icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; Selçuk İcra Müdürlüğünün 2014/1257 esas sayılı dosyası ile alacaklı ... tarafından borçlu Sireç Süer aleyhine davalıya ait taşınmazdan kaynaklanan imar yol katılım payı alacağı ve bu alacağa bağlı gecikme zammı alacağı olarak hesaplanan toplam 12.082,00 TL nin tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığı, eldeki davada davalının itirazı ile takibin durduğu belirtilerek itirazın iptali ve icra inkâr tazminatına karar verilmesinin istenildiği, mahkemece; kanun gereği taşınmaz malikinin mükellefi bulunduğu yol harcamalarına katılma payı alacağına dair alınan bilirkişi raporuna göre davacı belediyece davalı adına tarh edilen harcın hesaplanmasında bir sorun bulunmadığı, icra dosyasının incelenmesinde gecikme faizinin de asıl alacağa dahil edilerek takip yapıldığı, takibe itiraz aşamasından sonra açılan davada esasen dava sürecine kadar olan gecikme faizinin de ayrıca talep edildiği, bu talebin takip sonrası döneme denk gelmesi ve ayrı bir takibin konusu olabileceği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüyle Selçuk İcra Dairesinin 2014/1257 esas numaralı dosyasına ilişkin 12.082,32-TL'lik alacağa itirazın iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının itirazın iptali istemi, davaya dayanak icra takip talebindeki takip tarihinden itibaren işleyecek gecikme faizini de kapsamaktadır. Ayrıca davacının, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 93.maddesinde yer alan;" harcamalara katılma payları belediyelerce veya bunlara bağlı müesseselerce, 92 nci maddeye göre payların ilan ve tebliğ edildiği yılı takip eden yıldan itibaren iki yılda ve dört eşit taksitte, peşin ödemelerle tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde tahsil olunur.

Ancak, yukarıda yazılı ödeme sürelerini, ilgili belediyelerin teklifi üzerine, 5 yıla (peşin ödemelerde bir yıla) kadar uzatmaya ve buna göre taksit sürelerini tespit etmeye Cumhurbaşkanı yetkilidir. Cumhurbaşkanınca bu yetkinin kullanılması halinde, uzatılan ödeme süreleri için belediyeler, belediye meclislerinin kararı üzerine ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca alınan tecil faizi oranını aşmamak üzere faiz alabilirler." şeklindeki düzenleme gereğince de gecikme faizi isteme hakkı bulunduğundan, mahkemece, gecikme faizine yönelik talebin takip sonrası döneme denk gelmesi ve ayrı bir takibin konusu olabileceği gerekçesiyle itirazın kısmen kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle gerekçedeki "gecikme faizinin de ayrıca talep edildiği, bu talebin takip sonrası döneme denk gelmesi ve ayrı bir takibin konusu olabileceği" şeklindeki kısmın ve hüküm fıkrasındaki "fazlaya ilişkin talebin reddine" kelimelerinin çıkarılmasına, davalının tüm davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

HARÇ

825,35 TL. OH.

206,34 TL. PH

619,01 TL.TGH.
Yargıtay — Esas No: 2015/15379, Karar No: 2017/176, Tarih: 11.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15379 E.  ,  2017/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesi ile çelişkili ifadelerde bulunan mağdur ...'in ifadesi dışında sanığın hatalı şerit değiştirmesi nedeniyle kazanın meydana geldiği hususunda bir delil bulunmadığı, kazanın ölen sürücü ...'in motorsikletini kaydırması ve o sırada şeridinde seyreden sanığın kullandığı aracın sol arka tarafına çarpması ile meydana geldiğinin, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği belirtilse de mağdurun soruşturma aşamasında herhangi bir etkiye maruz kalmaksızın alınan ilk ifadesinde açık şekilde "en sol şeritte seyrettikleri sırada orta şeritte seyir halinde olan bir arabanın önündeki aracı sollamak için sinyal vermeden kendi şeritlerine geçtiğini, ölen sürücü ...'in kurtarmak için direksiyonu sola kırdıysa da bariyerlere çarparak metrobüs yoluna savrulduklarını" beyan ettiği, araçta ve motorsiklette meydana gelen hasarın, soruşturma aşamasında beyanı alınan Servet Kozan'ın ifadesinin, kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu raporlarının da beyan ile uyumlu olduğu, oluş ve dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın kusurlu olduğu anlaşılmakla ilk bozma görüşüne, kusur belirlenmesine ilişkin yetkinin hakimde olması nedeniyle yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin ikinci bozma görüşüne, dosyadaki mevcut delil durumu itibariyle, soruşturma aşamasında dinlenen tanığın kovuşturma aşamasında da dinlenilmesi gereğine ilişkin üçüncü bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13637, Karar No: 2014/17341, Tarih: 09.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/13637 E.  ,  2014/17341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

Dairemizce verilen 19/02/2014 gün ve 2013/30366-2014/4085 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3. maddesi kapsamında, 01.01.2014 tarihine kadar Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan duruşmalara Cumhuriyet savcısının bulunmayacağı, ancak verilen hükümlere karşı kanun yollarına başvurabilmesi amacıyla dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderileceği hüküm altına alınmış, anılan hükümde temyiz süresinin hangi tarihten itibaren başlayacağına dair bir hüküm de mevcut olmadığı, duruşmalarına iştirak etmedikleri Asliye Ceza mahkemesi kararlarından bir haftalık süre içerisinde haberdar olamayacakları kabul edilecek olan O yer C. Savcılarının da, Ceza Usul Hukukunda kıyas yapılmasının mümkün bulunması gerçeği de göz önüne alınarak, tıpkı ağır ceza mahkemeleri nezdinde görev yapan Cumhuriyet savcılarının bağlı asliye ceza mahkemesi hükümlerine karşı temyiz sürelerinin belirlenmesine ilişkin kararında da belirtildiği üzere, kararın tefhiminden itibaren 1 aylık süre içerisinde temyiz haklarının bulunduğunu kıyas ile kabul etmek yasanın amacına daha uygun olduğu, bu nedenle mahalli Cumhuriyet savcısının hükmün tefhim tarihi olan 20/10/2011 gününden sonra ve 1 ay içinde (16/11/2011 tarihinde) yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olup, yüksek dairenin temyiz isteminin süresinde olmadığı yönündeki kararının hatalı olduğu, gerekçesiyle itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazındaki gerekçeler ve hükümden sonra verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/834-2014/321 sayılı kararında belirtildiği üzere 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3. maddesi kapsamında, 01/01/2014 tarihine kadar Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmayacağından verilen hükümlere karşı o yer Cumhuriyet savcısı tarafından hüküm tarihinden itibaren 1 aylık süre içerisinde temyiz kanun yolluna başvurulabileceği, bu kapsamda, mahalli Cumhuriyet savcısının 20/10/2011 tarihinde verilen hükme yönelik, 16/11/2011 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, 19/02/2014 gün ve 2013/30306-2014/4085 sayılı dairemizin ONAMA-BOZMA kararının KALDIRILMASINA,

1-Sanıklardan Esmaeil Mohammadpour'un beraatine ilişkin hükme yönelik mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;