muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1583, Karar No: 2024/2721, Tarih: 03.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1583 E.  ,  2024/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1817 E., 2023/165 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bulancak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 E., 2022/174 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; dava konusu 176 ada 9 parsel sayılı taşınmazını 2016 yılında okul yapılmak üzere davalı Maliye Hazinesine okul yeri olarak bağışlandığını, ancak taşınmaza bugüne kadar herhangi bir okul yapılmadığını, yetkililer tarafından okul için bağışlanan taşınmaz küçük olduğundan okulun başka yere yapılacağının ifade edildiğini, imam hatip okulu yapılmak üzere bağış olarak verilen dava konusu taşınmaza, okul yapılmadığından bağış amacının gerçekleşmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tapu tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın şartsız bağışlandığını, okul yeri olarak kullanılmak üzere Milli Eğitim Bakanlığına (Din Öğretimi Genel Müdürlüğü) tahsis edildiğini, şartın yerine getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; bağışın koşullu olduğunun davacı tarafından usulunce kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu taşınmazın koşullu olarak bağışlandığının anlaşıldığı, davacının bağıştan rücu sebebi olarak gösterdiği vakıaların değerlendirilmesi, davalının haklı bir sebep olmaksızın koşulu yerine getirip getirmediğinin tespit edilmesi gerektiği, eksik inceleme sonucu karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 ıncı maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bağışlamanın koşullu olduğu kabul edilmekle birlikte koşulun yerine getirileceği zaman konusunda bir sınırlama öngörülmediği, asıl amacın kesin olarak gerçekleşmeyecek olması durumunun söz konusu olmadığı, bağışlamanın 2016 yılında gerçekleştiği, dava tarihi itibariyle hayatın olağan akışına göre çok uzun ya da makul sayılmayacak bir sürenin de geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, belediye tarafından yapılan uygulama sonucunda yapılması istenen imam hatip ortaokulunun dava konusu taşınmaza sığmadığından başka yere yapıldığını, tanık beyanlarında açıklandığı gibi, o tarihte ilçede imam hatip okulu ihtiyacı bulunduğu için imam hatip okulu yapılması amacıyla ikna edilerek bağışta bulunduğunu, davacının gerçek irade ve amacının ileride ihtiyaç halinde yapılması planlanacak herhangi bir okul yapımı için değil, imam hatip okulu ihtiyacı bulunduğundan bağışladığını, Milli Eğitim Müdürlüğünün yazı cevabı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, tanık dinletme taleplerinin değerlendirilmediğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, imar planı değişikliğinden sonra dava konusu taşınmaza okul yapılamayacağı anlaşıldığından imam hatip okulunun başka yere yapıldığını, şartın gerçekleşmediğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bağıştan rücu hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 285 inci, 290 ıncı, 291 inci ve 295 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 220 ada 25 parsel sayılı taşınmazını 01.06.2016 tarihinde bağış suretiyle Hazineye devrettiği, taşınmazın imam hatip okulu yapılmak üzere bağışlandığı anlaşılmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bağıştan rücu hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 285 inci, 290 ıncı, 291 inci ve 295 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 220 ada 25 parsel sayılı taşınmazını 01.06.2016 tarihinde bağış suretiyle Hazineye devrettiği, taşınmazın imam hatip okulu yapılmak üzere bağışlandığı anlaşılmaktadır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22332, Karar No: 2014/3710, Tarih: 13.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22332 E.  ,  2014/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2011/147-2013/200

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibinden.com adlı internet sitesinde gördüğü ve ilanında 94.000 km de olduğu yazılı ..../.../ .... plaka sayılı V.... J... aracı, kendi aracı ile takas etmek ve üzerine para ödemek suretiyle toplam 30.100-TL’ye 10.12.2010 tarihinde davalıdan resmi olarak satın aldığını, ancak ilanda belirtildiği halde cruze control, park sensörü ve yağmur sensörünün araçta bulunmadığını, aracın kilometresi ile oynanmış olduğunun serviste tespit edilmesi üzerine 24.12.2010 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere aracın davalıya iadesine, satış bedeli ve masraflar için toplam 29.957-TL’nin faizi ile davalıdan tahsiline, olmadığı taktirde araçların karşılıklı olarak iadesi ve ödemiş olduğu 9.990 TL fark ile 1.517 TL gider olmak üzere toplam 11.507 TL’nin satış gününden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının aracı motor ustasına incelettirdiğini, aracın kilometresi ile oynandığının tespit edilmesi üzerine davacının bilerek aracı satın aldığını, bu nedenle satış bedelinin düşük belirlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından davacıya satılan 2006 model Jetta marka aracın ayıplı olması nedeni ile aracın iadesi ve satış bedeli ile masraflar için yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir. Davacının 10.12.2010 tarihinde noterden satış suretiyle davalıdan satın aldığı aracın internet ilanında 94.000 km de olduğunun belirtildiği ve bu kilometre ile davacıya satıldığı halde 02.06.2010 tarihinde 155.000 km de bakımının yapıldığı ve kilometresi ile oynanmış olduğu bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece, bu ayıbın herhangi bir yetkili serviste yapılabilecek basit bir sorgulama ile ortaya çıkabilecek nitelikte olduğu, davacının yeterince gözden geçirme yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda, aracın kilometresi ile oynanmasının satış sırasında gözle muayene ile tespit edilmesinin mümkün olmadığı ve gizli ayıp mahiyetinde bulunduğu belirtilmiş olup davacının satılanı gözle görülebilecek (açık) ayıplar dışında muayene etme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

BK.nun 198. maddesi gereğince alıcı, satılanı örf ve adete göre imkan hasıl olur olmaz muayene etmek, satılanda satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman da bunu derhal satıcıya ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği halde satılanı kabul etmiş sayılır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de bu kabilden bir ayıp sonradan meydana çıkarsa derhal satıcıya ihbar edilmelidir. Aksi takdirde, satılan bu ayıp ile beraber kabul edilmiş addolunur.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının dava konusu aracı 10.12.2010 tarihinde noterden düzenlenen sözleşme ile davalıdan satın aldığı, 20.12.2010 tarihinde aracın V... yetkili servisi olan R... Oto’ya götürüldüğü, burada aracın kilometresi ile oynandığının tespit edildiği, 24.12.2010 tarihinde davalıya gönderilen ihtarname ile sözleşmenin feshedildiği, davacının bu ayıbı derhal davalıya bildirdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacının araçtaki gizli ayıp nedeniyle sözleşmeyi haklı olarak feshettiğinin kabulü ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/560, Karar No: 2016/1538, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/560 E.  ,  2016/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı Kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/581 Esas, 2015/286 sayılı Kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 06/05/2015 tarihli ve 2015/292 Esas, 2015/204 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 12/05/2015 tarihli ve 2015/402 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 16/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12546-2015-E.23709/74728 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/05/2015 tarihli ve 2015/402 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17419, Karar No: 2014/8109, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17419 E.  ,  2014/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/332887

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/794 (E) ve 2011/6 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, olay tarihinde, aynı köyde ikamet ettiği katılanın bahçesine küçükbaş hayvanlarını sokarak ve palamut ağaçları ile incir ve zeytin ağaçlarının dallarını kesmek suretiyle 178.75 TL zararına neden olması şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda,

Dosya içeriğine göre sanığın oluşu kabul edilen eyleminin "dikili ağaç" olan palamut ve incir ağaçlarının dallarını kesmek suretiyle zarar verme şeklinde gerçekleşmesi ve TCK'nın 152/1-c maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde 151/1 madde uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6890, Karar No: 2015/20546, Tarih: 10.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6890 E.  ,  2015/20546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kredili satış sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçluların süresi içerisinde icra dairesine müracaat ederek borca itiraz ettiği görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının kredili satış ve cari hesap sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Kredili satış sözleşmesi İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Borçlunun icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde borca itiraz ettiği, açıkca imzaya itirazda bulunmadığı anlaşılmıştır. Borçlunun imzaya itiraz etmemesi ancak takip dayanağı belgenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermesi halinde belgeyi İİK.nun 68. maddesinde yazılı belgelerden biri haline getirecektir.

Bu durumda borçlunun borcu kabul yönünde bir beyanı olmadığına göre alacağın tahsili genel mahkemede yargılamayı gerektirmekte olup alacaklının kredili satış sözleşmesine dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, alacaklının, alacağını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek istemin ... yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.