muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7489, Karar No: 2013/7947, Tarih: 22.04.2013

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı banka vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Dava, davacının davalı bankada bulunan hesabındaki mevduatının bilgi ve talimatı dışında internet bankacılığı yolu ile çekilmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının sıkıntı çekmesi nedeniyle manevi tazminat istemi koşullarının oluştuğu sonucuna varılarak bu kalem istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Sahtecilik işlemi davalı bankaya karşı işlenmiştir. Uğradığı tecavüz nedeniyle, fiziki ya da manevi acılar duyan, ruhsal dengesi bozulan, yaşama sevincini kaybeden kişi manevi tazminat isteyebilir.

Davacının ileri sürdüğü ve mahkemece kabul edildiği şekli ile salt bankadaki parasını istediğinde çekememe TMK'nın ...'üncü maddesi anlamında davacının doğrudan kişilik haklarına tecavüz oluşturmadığı gibi, BK'nın 49'uncu maddesinde belirtilen manevi tazminat isteme koşulları da oluşmamıştır. Bu itibarla; mahkemece, manevi tazminata ilişkin istemin reddine karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/165, Karar No: 2020/7053, Tarih: 03.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/165 E.  ,  2020/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1-Sanıklar ... ve ... hakkında 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’ye yüklenen sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 13/12/2011, sanık ...’nin sorgusunun yapıldığı 11/02/2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, sanık ...’ya yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesine gelince; Dosyada mevcut 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın, sanık ... yönünden 04.09.2007 ve 10.09.2008 tarihleri arasında düzenlenen faturalara ilişkin olduğu, 10.09.2008 tarihinden sonra 2008 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayları ile 2009 takvim yılında düzenlenen suça konu faturalara ilişkin sanık hakkında usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı görülmekle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 03.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2489, Karar No: 2018/8103, Tarih: 19.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2489 E.  ,  2018/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2016 tarih ve 2015/94-2016/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ile aralarında ... Olimpiyatlarında hediye edilmek üzere ... Medresesi’nin taç kapısının 500 adet maket heykelinin yapılması konusunda anlaştıklarını, onay alınan örnek maket heykelden her birinin bedeli 100,00TL olacak şekilde kararlaştırıldığını, davacının 40 adet heykel borcunu ifa ettiğini, davalının ise bu ifaya karşılık heykelciklerin tanesini 50 TL üzerinden toplamda 2.000,00 TL kısmi ödeme yaptığını bu durumun sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek davalı ile anlaştıkları 50.000,00 TL’nin ya da heykelciklerin kalıp değerleri olan 50.000,00 TL’nin şimdilik 1.000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı davasını ıslah ederek talebini 30.000,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi olmadığını, kendisine ısmarlanarak yaptırılan 50 adet heykelin bedelinin ödendiğini davacının alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yaptığı maket heykelciklerin sahibinin hususiyetini taşıdığı, FSEK 6. maddesi gereği “işleme eser” niteliğinde olduğu, taraflar arasında eser sözleşmesinin kurulduğu gerekçesiyle davacının talebinin kabulü ile 30.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 5846 sayılı FSEK uyarınca, eserden doğan mali hakkın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı davalı İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından kendisine 2011 yılında ... Kış Olimpiyatlarında gelen misafirlere hediye edilmek üzere Erzurum’u simgeleyen minyatür eser yapılması siparişi verildiğini, beğenilirse 500 adet yaptırılacağı ve her biri için 100 TL ödeneceğinin taahhüt edildiğini, kendisinin de bu siparişi yerine getirerek ... Minare yapıtının minyatür heykelciğini davalı tarafa sunduğunu, eserin beğenildiğini, bu konuda biri daha büyük, diğeri daha küçük iki farklı boyutta eser çalışması yapıldığını, ancak verilen sözlere rağmen sadece 40 adedinin hediye kutusuyla birlikte davalı idarece satın alındığını ve her bir adedi için 100 TL değil, 50 TL ödendiğini, elinde halen 250 kutu ile 50 adet heykelciğin kaldığını iddia etmekte, davalı vekili ise, müvekkilinin böyle bir eser siparişinin bulunmadığını savunmaktadır.

Mahkemece, taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğunun bizzat davalı idare tarafından sunulan belgelerden anlaşıldığını, davacı tarafından, iki farklı boyutta maket heykelcik yapıldığını, her bir işin bedeli 15.000 TL olmak üzere toplam 30.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından, ... Minare yapıtının FSEK 4/4 maddesi uyarınca, estetik değere haiz  “El işleri ve küçük sanat eserleri, minyatürler ve süsleme sanatı ürünleri ile tekstil, moda tasarımları” niteliğinde bir eser olduğu, söz konusu eserin gerçek yapıtın işlemesi suretiyle oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Olaya uygulanacak mülga BK’nın madde 355 vd. maddelerinde yer alan hükümler uyarınca, sipariş usulü eser sözleşmesiyle iş sahibi tarafından yapımcıya bir eser sipariş edilmesi mümkündür. Ancak diğer taraftan FSEK 52.maddesinde yer alan “Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır” hükmü uyarınca, bir eserden doğan mali hakların devri için yazılı sözleşme yapılması zorunludur.

Her ne kadar Mahkemece, taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğu ve bunun için yazılı sözleşme şartı olmadığı düşüncesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda anılan ilkeler doğrultusunda taraflar arasında bir sipariş usulü eser yapım sözleşmesi bulunmadığı gibi bir mali hak devrinin de bulunmadığı, davacının parça başı satışını yaptığı eser nüshaları yönünden davalı idareden ücretini aldığı, kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davalı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile, yukarıda anılan gerekçelerle yerel mahkeme hükmünün davalı taraf yararına BOZULMASINA, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1609, Karar No: 2015/3088, Tarih: 30.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1609 E.  ,  2015/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın katılanın yetkilisi olduğu şirketten aldığı inşaat malzemeleri karşılığında 8200 TL bedelli,keşidecisi katılan ... olarak görünen tamamen sahte olarak üretilmiş çeki ciro etmek suretiyle katılana verdiği anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde miktar üzerinden adli para cezasının belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, nitelikli dolandırıcılık suçuyla ilgili hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin ikinci ve üçüncü paragraflarının tamamen ve birinci paragraftaki “400 gün” ibaresi ile dördüncü paragraftaki “13.666” ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla “820 gün” ve “683 gün” ibarelerinin eklenmesi ve bunlardan sonra gelecek şekilde “Sanığa verilen 683 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den hesaplanarak sanığın 13.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35312, Karar No: 2017/33774, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35312 E.  ,  2017/33774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3989, Karar No: 2023/3702, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3989 E.  ,  2023/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/356 E., 2022/1005 K.

DAVA TARİHİ : 01.12.2021

HÜKÜM/KARAR : Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/726 E., 2022/41 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında Selçuklu Sporcu Seçme ve Yetiştirme Merkezi Yapım İşine Ait Sözleşme imzalandığını, Covid 19 nedeniyle yaşanan ekonomik krizden dolayı davacının, davalı belediyeden süre uzatımı ve fiyat farkı talep ettiğini, ancak talebin kabul görmediğini, bunun üzerine Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/322 Esas sayılı dosyasıyla sözleşmenin uyarlanması ve terditli olarak sözleşmenin tasfiyesi talepli dava açtıklarını, ancak davalı belediyenin sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetmesi nedeniyle feshin geçersizliğinin tespiti amacıyla Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/719 Esas sayılı dosyasıyla dava açtıklarını, bu kez davalı belediyenin 29/11/2021 tarihli yazısıyla inşaat sahasının 02/12/2021 tarihine kadar boşaltılması, boşaltılmaması halinde kolluk kuvvetleri ile boşaltılacağı hususunun ihtar edildiğini, bu kadar kısa sürede inşaat sahasının boşaltılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, tedbir talebiyle şantiye ve inşaat alanının ne kadar sürede boşaltılabileceğinin tespit edilerek, şantiye alanının boşaltma işlemleri için mahkemece taraflarına makul süre verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; muaraza iddiasıyla tespit davası açılamayacağını, davacının hukuki yararının olmadığını, sözleşmeyi feshetmelerine rağmen davacının işi durdurmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

II. CEVAP

Davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; muaraza iddiasıyla tespit davası açılamayacağını, davacının hukuki yararının olmadığını, sözleşmeyi feshetmelerine rağmen davacının işi durdurmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davanın kabulü ile şantiye sahasının boşaltılmasının 10 gün olduğunun tespitine, sürenin yarından itibaren başlatılmasına, mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararının şantiye sahasının boşaltılması süresinin bitiminden sonra kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda özetle; muaraza iddiasıyla tespit davasının açılamayacağı gerekçesiyle kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 6100 sayılı HMK’nın 106 ncı maddesi uyarınca, tespit davasının dinlenebilmesi için hukuksal bir ilişki ile hukuki yararın bulunmasının zorunlu olduğu, hukuki yararın varlığı ise davacının bir hakkının veya hukuki durumunun bir tehlike ile tehdit edilmiş olması, bu tehdit nedeniyle, davacının hukuki durumunun tereddüt içinde olması ve bu hususun davacıya zarar verebilecek nitelikte olması, tespit hükmünün bu tehlikeyi kaldırmaya elverişli olması halinde kabul edileceği, eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar olmadığı, iş bu davadan önce, taraflar arasındaki eser sözleşmesinin davalı ... tarafından feshedilmiş olduğu, davacı tarafından da feshin geçersizliğinin tespiti için Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/719 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, bu davada davacının şantiye sahasının boşaltılmasının engellenmesine yönelik tedbir talep edebilecekken, ayrı bir dava açmasında hukuki yararının mevcut olmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; fesih davası ile bu davanın konularının farklı olduğu, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, şantiye alanının kolluk kuvvetleri ile boşaltılması durumunda ticari itibarın zarar göreceği gerekçesiyle kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK'nın 106 ve 114 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; fesih davası ile bu davanın konularının farklı olduğu, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, şantiye alanının kolluk kuvvetleri ile boşaltılması durumunda ticari itibarın zarar göreceği gerekçesiyle kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK'nın 106 ve 114 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2022/356 Esas, 2022/1005 Karar ve 06.07.2022 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44142, Karar No: 2019/13699, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/44142 E.  ,  2019/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, tespit hükmünün ileriye yönelik etkisinin olduğu, davacının nakledildiği kurumdaki ücretini etkileyeceği dikkate alındığında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin bölge adliye mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olup bölge adliye mahkemesince verilen EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.