muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4765, Karar No: 2017/5956, Tarih: 11.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4765 E.  ,  2017/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, davalı idarenin tek taraflı olarak aldığı karar ile tüm kagir yapı gecekondulara Bayındırlık Bakanlığı’nın 3. Sınıf A Grubu yapılar esas alınarak ödeme yapılmış olmasına rağmen kendisine 2. Sınıf B Grubu yapı bedeli üzerinden ve eksik ödeme yapıldığını şimdilik 94.000,00 TL yapı fark bedelinin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, yargı yolu itirazında bulunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair önceki kararının Dairemizce idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir

Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmakla eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Yukarıda açıklandığı üzere davacının talebi özel hukuk hükümlerine göre yapılan işlem neticesinde ödenmeyen bedele ilişkin olduğundan olayda görevli mahkeme adli yargı mahkemesidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 31,40 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3264, Karar No: 2019/5487, Tarih: 20.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/3264 E.  ,  2019/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 149 ada 13 parsel sayılı 11.450 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kayıt miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 18.12.2014 tarih, 2014/15562-15518 Esas ve Karar sayılı ilamıyla; "Mahkemece, kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmediği, kadastro tespiti sırasında 1938 tarih 115 tahrir nolu 8000 metrekare yüzölçümlü ve gayrisabit hudutlu vergi kaydının uygulanması neticesinde taşınmazın zilyet olan kayıt maliklerinin satışı nedeniyle 149 ada 4 parsel sayısı ile davacı adına tespit edildiği, dava konusu taşınmazın ise kayıt miktar fazlası olarak 149 ada 13 parsel altında ve 11.450 metrekare yüzölçümü ile tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiği, dava dışı 149 ada 4 parsele uygulanan bu vergi kaydının çekişmeli taşınmaz yönünü sıvat yeri okumakta olup, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmadığı, ayrıca çekişmeli taşınmazın doğu sınırında bulunan 149 ada 5 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1938 tarih ve 114 tahrir nolu vergi kaydının da çekişmeli taşınmazı sıvat yeri okuduğu, vergi kayıtları resmi kayıtlar olup, aksinin ispatının aynı nitelikteki kaydın varlığına bağlı bulunduğu belirtilerek; açıklanan nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, soyut beyanlar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına karşı verilen 08.03.2018 tarihli direnme kararının davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 04.09.2019 tarih 2018/866-2019/426 Esas ve karar sayılı ilamıyla; Yerel Mahkemenin yeni bir delile veya bilgiye dayanması ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olgunun yanında veya dışında yeni bir hukuki olguya dayanarak ve gerekçesini de bu yeni hukuki olgu yönünde değiştirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemeyeceği, yerel mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın, yeni bir hüküm niteliğinde

bulunduğu, hâl böyle olunca kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevinin, Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait bulunduğu gerekçesiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

bulunduğu, hâl böyle olunca kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevinin, Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait bulunduğu gerekçesiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın sınırında bulunan kadim yoldan sonra gelen 139 ada 113 parsel sayılı taşınmazın kamu orta malı (mera) olarak kayıtlı olduğu, çekişmeli taşınmazın tespitine esas alınan 1938 tarih 114 nolu vergi kaydında geçen sıvat yerinin tanık beyanlarıyla da ispatlandığı şekilde bu kısım olduğu, çekişmeli taşınmazın ise sıvat yeri denilen mera niteliğinde bulunmadığı, davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Kadastro tespiti sırasında 1938 tarih 114 tahrir nolu 8000 metrekare yüzölçümlü ve gayrisabit hudutlu vergi kaydının uygulanması neticesinde taşınmaz zilyedi olan kayıt maliklerinin satışı nedeniyle 149 ada 4 parsel sayısı ile davacı adına tespit edilmiş, dava konusu taşınmaz ise kayıt miktar fazlası olarak 149 ada 13 parsel altında ve 11.450 metrekare yüzölçümü ile ve tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı adına tescil edilen 149 ada 4 parsel sayılı taşınmaza uygulanan vergi kaydı çekişmeli 149 ada 13 parsel sayılı taşınmazı sıvat yeri okumakta olup, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmamaktadır. Bundan ayrı çekişmeli taşınmazın doğu sınırında bulunan 149 ada 5 ve 15 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1938 tarih ve 114 tahrir nolu vergi kaydı da çekişmeli 139 ada 113 parseli taşınmazı yönünü sıvat yeri olarak okuduğu, davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu yargıtay ilamı içeriğine göre komşu 5 ve 15 parsel malikleri tarafından kendi taşınmazlarından aynı nedenle miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilen taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanışımı zilyetliği nedeniyle dava açtığı, Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 17.12.2002 tarih, 2002/8753/9310 Esas ve Karar sayılı ilamıyla sıvat yerlerinin zilyetlikle kazanılamayacağı, davacının miras bırakanı adına olan vergi kaydının sınırlarıyla bağlı olduğu, davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Vergi kayıtları resmi kayıtlar olup, aksi ispati aynı nitelikteki kaydın varlığına bağlıdır. Kaldı ki; çekişmeli 139 ada 113 parselin sınırda bulunan yoldan sonra gelen 139 ada 113 ve 148 ada 9 parsel sayılı taşınmazların eylemli olarak mera niteliğinde bulunması karşısında çekişmeli taşınmazında sıvat yeri (köylülere ait hayvanların devamlı olarak sulanıp dinlendirildiği yerler)olarak kullanılmasının da hayatın olağan akışına uygun buluduğu, hal böyle olunca; eldeki davadada davanın reddine karar verilmesi gerekirken, soyut beyanlar, komşu taşınmazlara uygulanan kayıtlar, dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10903, Karar No: 2017/251, Tarih: 19.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/10903 E.  ,  2017/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının bina maliki olduğu müvekkili sigorta şirketine işyeri sigortası ile sigortalı bulunan dava dışı ... A.Ş’ye ait iş yerinde 14/06/2011 tarihinde yağan yağmur sonucu çatı oluklarından taşma yapan suların arka cephe boyunca asma kat ve zemindeki ofislere sirayet etmesi sonucu hasar meydana geldiğini, ekspertiz sonucu tespit edilen zararın 20/08/2011 tarihinde 20.060,00 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek bu miktar hasar tazminatın 20/08/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait bulunan dava konusu yerde... AŞ'nin 10/06/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğunu, müvekkiline ait binanın inşaat tekniği açısından elverişli yapıldığını, bir kusur bulunmadığını, borularda herhangi bir kusur bulunmadığını, var ise kira sözleşmesi gereğince kiracının sorumlu olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun söz konusu olmadığını, ekspertiz raporunda belirlenen hasar miktarını kabul etmediklerini, zararın davacının sigortalısı olan kişinin kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, zararın bizzat davacının sigortalısının eyleminden kaynaklandığı, kimsenin kendi kusurlu hareketi neticesi oluşan zararın tazminini isteyemeyeceği, hakları onun haklarına bağlı bulunan sigortacının da aynı hükme tabi olduğu, davalının kusursuz sorumluluğunu gerektiren bir durumun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, işyeri sigorta poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.3.1944 Tarih E.37, K.9, RG.3.7.1944 sayılı kararında bu husus;" Sigortacı-

nın sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Davacı ... olup, davalıdan rücuen tazminat talebinin nedeni, davalı ... ile davacının sigortalısı MNG KARGO A.Ş arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü: “Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü: “Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

Kiralanan taşınmazların,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 03.05.2012 tarihinde açılmış olmasına ve az yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına, davacı ... şirketinin sigortalısının davalıya ait binanın tamamını kiralamış olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.1.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10662, Karar No: 2013/3615, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/10662 E.  ,  2013/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı UYAP'tan çıkartılmak suretiyle dosya içerisine konulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen, adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezalarının, suç tarihi itibarı ile infaz ve sonuçları farklı olduğundan, toplanmasının mümkün bulunmadığının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi hükmü karşısında adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca içtimanın çözülerek sanığın hapisten çevrili 6 ay 7 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 52.maddesi uyarınca günlüğü 30 TL den paraya çevrilmesi ile 5610 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 187 gün adli para cezasının 30 TL den paraya çevrilmesi ile 5610 TL adli para cezasına indirilmesi ve sair yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/4536, Karar No: 2017/6074, Tarih: 22.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4536 E.  ,  2017/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini,4837 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 24.202,00 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini, bakiye 21.565,80 TL alacağın tahsili amacıyla yaptığı takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının % 2o'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak sözleşme ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde mülkiyeti belirleyici belge olmadan edinilen yerde enkaz bedeli dışında dışında yapı bedelinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava ...-... kentsel dönüşüm projesi kapsamında yapılan sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de; Hukuk Genel Kurulunun kararından sonra içtihad değişikliği yapıldığı gerekçesiyle red edilen kısım üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Bilindiği gibi içtihat değişikliği bir mevzuat değişikliği değildir. Dolayısıyla ictihadın değişmiş olması başlangıçta davacının dava açmakta haklı olduğunu göstermez. O halde mahkemece, red edilen kısım üzerinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. fıkranın çıkartılarak yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan ... 13. maddesi gereğince 2.587,90 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 31,40 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3125, Karar No: 2024/5813, Tarih: 11.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3125 E.  ,  2024/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/253 Esas, 2023/223 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2020/375 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "METRO+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, 2019/12138 kod numarasını alan başvurunun YİDK tarafından 2008/47484, 2009/59937, 2010/52111, 2011/74128, 2013/98251, 2014/109428, 2014/109473, 2017/15233 sayılı ve "metro hotel", "metro", "metro m+şekil", "metro fm", "metro logistic", "metro kurye", "metro taşımacılık", "m metro turizm" ibareli markalar gerekçe gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin "METRO" ibareli markalarının kurum nezdinde redde konu 38, 39, 41 ve 43 üncü sınıfları kapsayacak şekilde tescilli olduğunu, dava konusu markanın serinin parçası olduğunu, müvekkilinin "METRO" ibaresi üzerinde kazanılmış hakkının bulunduğunu, aynı kapsamda yapılan başvurunun kısmi reddine ilişkin YİDK kararını isabetli gören mahkeme hükmünün “kazanılmış hak” gerekçesiyle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2015/12570 E., 2017/1389 K. sayılı kararıyla bozulduğunu, müvekkilinin "METRO" markasının en iyi bilinen markalardan birisi olarak kabul edildiğini ileri sürerek, YİDK'nın 2020-M-3778 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI