muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16936, Karar No: 2024/776, Tarih: 24.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16936 E.  ,  2024/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/52 E. 2020/218 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında temyizin kapsamına göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.08.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil olmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, mağdurenin müvekkili ile geçirdiği 6 gün boyunca hiçbir kaçma teşebbüsünde bulunmadığına, atılı suçun işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde resmi nikahlı eşi olup bir süredir ayrı yaşadığı mağdureyi çalıştığı iş yerine giderek zorla aracına bindirip Torbalı'ya, oradan da Kemalpaşa'ya götürerek en son Manisa iline getirdiği, burada uzun süre araç içerisinde mağdureyi alıkoyduğu ve yanından ayrılmasına müsaade etmediği ve bu suretle hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanık, kendisine iftira atıldığını, suçlamayı kabul etmediğini, olay günü eşini dışarıda gördüğünü konuşarak birlikte Torbalı'ya abisinin evine gittiklerini, sonrasında Kemalpaşa'ya gittiklerini oradan da Manisa'ya döndüklerini, atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır

3. Mağdure hakkında alınan adli muayene raporunda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, jinekolojik muayenesinde ise travmatik lezyon tanımlanmadığı belirtilmiştir.

2. Sanık, kendisine iftira atıldığını, suçlamayı kabul etmediğini, olay günü eşini dışarıda gördüğünü konuşarak birlikte Torbalı'ya abisinin evine gittiklerini, sonrasında Kemalpaşa'ya gittiklerini oradan da Manisa'ya döndüklerini, atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır

3. Mağdure hakkında alınan adli muayene raporunda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, jinekolojik muayenesinde ise travmatik lezyon tanımlanmadığı belirtilmiştir.

4. Mağdure, eşi olan sanığa boşanma davası açtığını, olay günü çalıştığı iş yerine gelerek zorla araca bindirdiğini, aracıyla açık adresini bilmediği bir yere götürdüğünü, zorla alıkoyduğunu, aracının bağajında taşıdığı pompalı tüfek ile öldürme tehdidinde bulunduğunu, tekme ve yumrukla darp ettiğini, hattı kırıp telefonunu aldığını, yaklaşık bir haftadır gittiği her yere götürüp, araçta kilitli bıraktığını, akşamları eve götürdüğünü, son dört gündür araçta kaldıklarını, 17.10.2016 günü stadyum yanındaki yerin, duvar tadilatı işini aldığını, kendisini de buraya getirdiğini, araçta kilitli bıraktığını, tuvalete gideceğim diyerek izin aldığını, anahtarla aracı kilitleyip kaçarak polise gittiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. 17.10.2016 tarihli 15.30 zamanlı yakalama tutanağına göre, sanığın Gençlik Spor İl Müdürlüğü yanındaki inşaatta mağdurenin beyanında belirttiği üzere çalışır vaziyette iken konu hakkında bilgi verilerek yakalandığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemini 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen cinsel amaçla gerçekleştirmiş olduğu anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 inci madde birinci fıkra (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü madde birinci fıkra (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında; İlk Derece Mahkemesi'nden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde Bölge Adliye Mahkemesi'nce duruşma açılmaksızın 'hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden; Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4451, Karar No: 2021/4027, Tarih: 27.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4451 E.  ,  2021/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ile sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 08.57 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki traktörle meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, düz yolda seyir halinde iken kontrolsüz kavşağa gelip sola dönüş yapmak istediği esnada istikametine göre karşısından seyreden ...’in sevk ve idaresindeki motosiklete çarptığı, kaza nedeniyle ...’in öldüğü, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu, ölenin tali kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7686, Karar No: 2023/677, Tarih: 09.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7686 E.  ,  2023/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalılar adına kayıtlı 733 parsel (yenileme ile 136 ada 3 parsel) sayılı taşınmazın idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair idarece kendilerine tebligat yapılmadığını, uzun yıllardan beri çekişme konusu taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyette bulunduklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.05.2000 tarihli ve 2008/162 E. 2009/100 K. sayılı kararıyla dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kadastro işlemlerinin 02.12.1953 yılında kesinleştiği, davanın ise 3402 sayılı Kanunu'nun 12/3.maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 29.04.2010 tarihli 2010/4143 E. 2010/15036 K. sayılı kararıyla “...Bilindiği üzere, bu nitelikteki bir davanın yürütülebilmesi ve çözüme kavuşturulabilmesi için husumetin tüm kayıt maliklerine yönetilmesi gerekeceği açıktır. Ne var ki; dosyaya gelen çap kayıtlarından çekişme konusu taşınmazın ½ pay sahibi ... ...’in dava tarihi itibariyle ölü olup, başka parsellerde mirasçıları adına intikal işleminin yapıldığı gözetildiğinde; davalı ... dışında başka mirasçılarının bulunduğu ancak onlara davanın yöneltilmemiş olduğu görülmektedir. Diğer taraftan; her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihinde haklı olduğu halde davanın devamı sırasında yürürlüğe giren bir yasal düzenleme ve İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca haksız duruma düşenin yargılama giderleri ile sorumlu tutulamayacağı, maktu harçla birlikte aksine diğer tarafın sorumluluğuna karar verilmesi gerektiği tartışmasızdır. O halde, dava tarihi itibariyle haklılık durumunun açıklığa kavuşturulabilmesi için, yerinde keşif yapılmak suretiyle çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre, 3621 sayılı Yasa’nın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kalıp kalmadığının saptanması zorunludur." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece dava konusu taşınmazın başında 30.01.2020 tarihinde icra edilen keşif esnasında araştırma çukurlarının açıldığı, bilirkişi heyetince hazırlanan raporda Mülga Bayındırlık Bakanlığınca çizilen kıyı kenar çizgisi ve keşif sonucu tespit edilen çizginin fen bilirkişisi ve harita mühendisi bilirkişi tarafından gösterildiği, dava konusu alanın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığının rapor edildiği, bu haliyle raporun açık ve üst Mahkeme denetimine uygun olduğu, çekişme konusu alanın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, 18.01.2019 tarihli jeoloji mühendislerince düzenlenen raporda dava konusu taşınmazın 155.50 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının rapor edildiğini, Bayındırlık İl Müdürlüğünce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile hükme dayanak teşkil edilen bilirkişi raporunda belirlenen kıyı kenar çizgisinin birbiri ile örtüşmediğini, bu nedenle bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde; ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20775, Karar No: 2013/29529, Tarih: 23.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20775 E.  ,  2013/29529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20396, Karar No: 2016/746, Tarih: 03.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20396 E.  ,  2016/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. Maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2015 tarihli ve 2014/496 esas, 2015/141 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/335-226 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 04/06/2015 tarihli ve 2015/665 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/10/2015 Gün ve 21259/67562 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2015 gün ve 2015/352373 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.". 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17'nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olması ve anılan Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının yorumlanmasından çıkan sonuç birlikte değerlendirildiğinde;