muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7984, Karar No: 2014/7413, Tarih: 17.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7984 E.  ,  2014/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2008/183-2010/252

Hazine ile H.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.03.2010 gün ve 183/252 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi ve davalı Y.. A.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili 22.12.1999 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Akşehir ilçesi, Tipi köyü, Kovalık mevkiindeki parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisinin Akşehir gölü tarafında kalması nedeniyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Ayrıca, 31.01.2000 havale tarihli bir başka dilekçe ile aynı taşınmazın 5850 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kaldığını ileri sürerek iptal ve terkin talebinde bulunmuştur. Her iki dava birleştirilerek görülmüştür.

Davalılar adına çıkan tebligatlar usulüne uygun olarak tamamlanmıştır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanun'un 12/3 maddesinden bahisle hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle asıl dava ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davalı Y.. A.. ile davacı Hazine temsilcisi tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; yerel mahkemenin temyize konu 16.03.2010 tarihli kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra verilmiş olup, söz konusu kanunun 2. ve 3. maddeleriyle getirilen yeni yasal düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Ne var ki, mahalli mahkemenin kararının temyiz aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün, 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla “...25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen Geçici 10. maddenin T.C Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline...” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.7.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makam ve mercileri, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hemen belirtmek gerekir ki, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makam ve mercileri, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur.

Öte taraftan, 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk Hukuku'nu re'sen uygular” hükmü ile ifadesini bulan kanuni ilke gözetildiğinde Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanması zorunluluğu bulunmaktadır. Bir başka anlatımla kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin kurulan yerel mahkeme hükmünün verildiği tarih itibariyle doğru ise de, T.C Anayasası'nın 153. maddesine göre kural olarak, iptal kararları geri yürümeyecektir. Ancak, 10.03.1963 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde yazılı olduğu üzere; iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez. Ancak, henüz anlaşmazlık hali devam ediyor ise iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen yerel mahkeme kararının; Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda değinilen iptal kararından sonra doğru olduğunu söyleme imkanı yoktur. Kaldı ki, T.C Anayasası'nın 153/2. maddesi kapsamına göre, iptal kararlarının derdest olan davalara uygulanacağında kuşku yoktur. Nitekim, Yargıtay HGK'nun istikrar kazanmış kararları da bu yöndedir.

Tüm bu açıklamalardan sonra somut olayla ilgili işin esasına gelince; dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun hükümleri gereğince, idarece belirlenmiş kıyı kenar çizgisi haritasına ya da 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, bu amaçla dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9. maddeleri gereğince belirlenecek bilirkişi heyeti huzuruyla keşif yapılması, bilirkişilerden alınacak müşterek rapor ve eki harita kapsamına göre dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının belirlenmesi, kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalan bölüm için iptal ve kamu adına terkine karar verilmesi, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunda göz önünde tutulması ve tüm bilgi belge ve deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı Y.. A..'nın temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle reddine, HUMK.nun 388/4 (HMK'nun 297/ç) ve HUMK'nun 440. maddeleri gereğince Yargıtay kararının taraflara tebliğinden itibaren bu karara karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4313, Karar No: 2022/1367, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4313 E.  ,  2022/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)''2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

28.06.2013 tarih ve 2013-A-2104/13 sayılı Vergi Suçu Raporu ve eklerinde, sanığın 2010 takvim yılında ''1'' adet sahte belge düzenlediğinin belirtilmesi ve Ba-Bs formlarında, bildirilen bu faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, zamanaşımı hükümleri gözetilerek suç tarihinin duraksamaya yer verilmeyecek biçimde tespiti bakımından; 2010 takvim yılında düzenlenen bu faturaya ilişkin fatura tarihinin ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorularak belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11413, Karar No: 2023/1950, Tarih: 02.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11413 E.  ,  2023/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin asıl ve ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin maliki olduğu dava konusu Elazığ ili, ... ilçesi, ... (...) Mahallesi 669 parsel sayılı taşınmazın arazi kadastrosu ile mükerrer olarak tespit edildiğini ve tapu kaydına mükerrer olduğuna dair şerh konulduğunu, şerhin kaldırılması için açtıkları dava sonucunda Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/379 Esas, 2019/455 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiğini, bu durumun müvekkilinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkilinin uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kadastro işlemlerinin tapu sicilinin tutulması ile ilgisinin olmadığını, kadastro faaliyetleri sırasındaki işlemlerden dolayı Devletin sorumluluğunun bulunmadığını, davanın zamanaşımına nedeniyle reddine karar verilmesini, kusursuz sorumluluktan dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açma şartlarının oluşmadığını, dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, bu nedenle davanın hem usulden hem de esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve 618.240,50 TL bedelin davalı Hazineden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve 618.240,50 TL bedelin davalı Hazineden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.11.2018 tarihli ve 2018/4814 Esas, 2018/7445 Karar sayılı kararı ile davacıların zararının Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/379 Esas, 2014/455 Karar sayılı kararın kesinleştiği 17.03.2015 tarihinde oluştuğu, mahkemece bu tarih itibarıyla taşınmazın niteliğinin ve değerinin belirlenmesi gerektiği; ancak mahkemece 669 parselin bir kısım belediye hizmetlerinden yararlanmamasına rağmen arsa mı arazi mi vasfında olduğunu net olarak tespit edemediği, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre maktu değerlerini gösterir resmi veriler İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip buna göre ağaçlara maktuen değer biçilmesi gerekirken, Junge yöntemine göre hesap yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle hüküm kurulduğu, dava konusu taşınmazın niteliği arsa kabul edilirse değerlendirme tarihi olan 17.03.2015 tarihine yakın tarihli özel amacı olmayan emsal satışlara göre değerlendirme yapılması gerekirken 16.05.2005 tarihli satışın emsal alındığı, buna göre davaya konu taşınmazın niteliğinin ve değerinin yöntemine uygun şekilde tespit edildiğinin söylenemeyeceği, kabule göre de; davacı tarafça dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde açıkça tazminata 17.03.2015 tarihinden itibaren yasal faizin işletilmesinin talep edilmesine rağmen toplam 618.240,50 TL tazminatın 300.000,00 TL’sinin dava tarihinden, 318.240,50 TL’sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/1 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ve asıl davada 618.240,50 TL, birleştirilen davada 141.864,02 TL bedelin davalı Hazineden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/1 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/1 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ve asıl davada 618.240,50 TL, birleştirilen davada 141.864,02 TL bedelin davalı Hazineden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/1 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.06.2021 tarihli ve 2020/8671 Esas, 2021/8746 Karar sayılı kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak üzerindeki yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmadığı, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yönünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı itibarıyla taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler komşu iller Malatya, Diyarbakır, Bingöl ve Tunceli İl Tarım ve Orman Müdürlüklerinden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedeline hükmedilmesi, konusu ve tarafları aynı olan asıl ve birleştirilen davada vekille temsil olunan davacılar lehine hükmedilen toplam miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2 maddesi gereğince hesaplanacak nispi vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde her bir dava için ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunun tespiti ile asıl davada 618.240,50 TL, birleştirilen davada 141.864,02 TL bedelin davalı Hazineden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamında davacı tarafın temyiz itirazlarının yerinde bulunmayarak reddedildiğini, kararın Hazine yönünden sunulan itirazlar doğrultusunda bozulduğunu, bilirkişilerin dava konusu ile ilgili uzmanlığını gösteren hiçbir bilgi ve belge bulunmadığını, dava konusu taşınmazın fiilen tarım arazisi olduğu halde arsa vasfında değerlendirilerek fahiş bedel belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 427 ile 439 uncu maddesi.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu Elazığ İli, ... İlçesi, ... (...) Mahallesi 669 parsel sayılı, 6.540 m² yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın arazi kadastrosu ile mükerrer olarak tespit edildiği ve tapu kaydına mükerrer olduğuna dair şerh konulduğu, davacılar tarafından şerhin kaldırılması için açılan dava sonucunda Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/379 Esas, 2019/455 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 17.03.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

3. Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlara ilişkin Junge yöntemine göre hesap yapan 08.04.2016 tarihli ilk hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 85.615,70 TL değer belirlendiği, ilk bozma kararı sonrasında ikinci hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Elazığ İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 03.07.2018 tarihli yazısında meyve ağaçlarının yaşları itibarıyla rayiç değerlerinin hesaplanmasına ilişkin çalışma yapılmadığının bildirilmesi nedeniyle her bir meyve ağacının dekara net geliri ile dekar başına düşen ağaç sayısı üzerinden yapılan hesaplama sonucunda 165.749,12 TL ağaç değeri belirlenmiş olup, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla davalı Hazine vekilinin temyiz itirazı kabul edilerek komşu Malatya, Diyarbakır, Bingöl ve Tunceli İl Tarım ve Orman Müdürlüklerinden ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler getirtilip, raporun denetlenmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmasına rağmen, adı geçen İl Tarım ve Orman Müdürlüklerinde ağaçların maktu değerlerini gösteren resmi veri çalışması bulunmadığı gerekçesiyle tek bilirkişi tarafından tanzim edilen rapor doğrultusunda Diyarbakır iline bağlı ..., ..., ... ve ... ilçe verileri kullanıldığı belirtilerek yine aynı yöntemle her bir meyve ağacının dekara net geliri ile dekar başına düşen ağaç sayısı üzerinden yapılan hesaplama sonucunda bu defa 449.510,86 TL ağaç değeri belirlenmiştir.

4. Taşınmazın değeri belirlenirken bulunduğu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin, bu mümkün olmadığı takdirde bulunduğu İl Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin esas alınması kural olduğuna göre, komşu il ve ilçe verilerine göre aynı yöntem izlenerek hesaplanan ağaç bedelleri yerine dava konusu taşınmazın bulunduğu Elazığ İl Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri doğrultusunda tespit edilen 165.749,12 TL ağaç bedeli üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

4. Taşınmazın değeri belirlenirken bulunduğu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin, bu mümkün olmadığı takdirde bulunduğu İl Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin esas alınması kural olduğuna göre, komşu il ve ilçe verilerine göre aynı yöntem izlenerek hesaplanan ağaç bedelleri yerine dava konusu taşınmazın bulunduğu Elazığ İl Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri doğrultusunda tespit edilen 165.749,12 TL ağaç bedeli üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

5. Asıl dava ile birleştirilen ek dava aynı hukuki nedene dayalı olarak açıldığından, davacılar lehine toplam bedel üzerinden tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, asıl ve birleştirilen davalar yönünden ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.