muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11282, Karar No: 2020/4040, Tarih: 25.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/11282 E.  ,  2020/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaza davalı tarafından restoran, bahçe, şemsiye alanı olarak müdahale edildiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine ve yapıların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, müdahalelerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairece " ... davaya konu restorant, restorant avlusu, beton platform ile yürüme yolu ve şezlong alanının kıyı kenar çizgisini deniz yönünde kalıp kalmadığının tapu fen memurunun yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması, söz konusu muhdesatların kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığının belirlenmesi halinde men ve kale karar verilmesi gerekir ... " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu edilen taşınmazın 21 ada 13 parsel sayılı taşınmaz ile bitişiğinde kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alan olduğu, kıyı kenar çizgisinin 07.04.1977 tarihinde belirlenen kıyı kenar çizgisi ile örtüştüğü, taşınmazda yargılama aşamasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışma sonucunda taşınmazın 925 ada 7 parsel sayılı taşınmaz olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye elverişli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Şöyle ki, hükme esas alınan 12.08.2016 tarihli bilirkişi raporu yeni oluşan 925 ada 7 parsel sayılı taşınmaza göre oluşturulmuş ise de raporda 22/a çalışması sonucu yeni oluşan parselin sınırlarının kıyı yönünden eski 13 parsel sayılı taşınmazdan farklı olduğunun belirtildiği ancak rapordan yeni oluşan sınırlara göre yapıların tam olarak hangi alanda kaldığı saptanamamıştır.

Hal böyle olunca; 925 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının dosya içerisine alınması, yeni oluşan parselin sınırlarının ve üzerlerinde veya kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yapıların yerinin tam olarak belirlenerek denetime elverişli şekilde krokiye yansıtılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; 925 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının dosya içerisine alınması, yeni oluşan parselin sınırlarının ve üzerlerinde veya kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yapıların yerinin tam olarak belirlenerek denetime elverişli şekilde krokiye yansıtılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26920, Karar No: 2022/6663, Tarih: 05.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26920 E.  ,  2022/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun soruşturma aşamasında; saat 05:00 sıralarında evde uyuduğu esnada ses duyduğunu, kovuşturma aşamasında ise sanığı evde gördüğü esnada sabah ezanının okunduğunu beyan ettiği, sanığın uyuşturucu madde etkisi altında olduğu için eyleme ilişkin ayrıntıları hatırlamadığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati sebebiyle gece vaktinin saat 05:17’ye kadar devam ettiğinin anlaşılması karşısında; mağdurun aşamalardaki ifadeleri arasında oluşan çelişki giderildikten ve gerekirse İlçe Müftülüğü’nden olay günü sabah ezanının okunma saati sorulduktan sonra sanık hakkında TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve ayrıca konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nın 116/4 maddesi uygulandığı halde hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 143.maddesi uygulanmayarak çelişkiye neden olacak şekilde karar verilmesi,

2- Tüm dosya içeriğine göre; sanığın, mağdura ait ikametten çaldığı iki adet çantayı, içinden 50 TL parayı aldıktan sonra mağdurun ikametinin kapısının önüne bırakıp olay yerinden ayrıldığı somut olayda; çantaların mağdur tarafından bulunabilecek bir yere bırakılması sebebiyle soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterildiği ve çalınan 50 TL paranın da kovuşturma aşamasında mağdura iade edildiği anlaşılmakla; mağdurun soruşturma evresindeki kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak, rıza göstermesi halinde sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin, rıza göstermemesi halinde ise TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Olay yeri inceleme raporunda; suça konu ikametin salon pvc penceresinin sinekliğinin yerinden sökülmüş olduğunun belirtildiği, mağdurun ise aşamalarda oluşan zarar ile ilgili bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde mağdura açıklatılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucunda sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

4- Kabule göre de;

3- Olay yeri inceleme raporunda; suça konu ikametin salon pvc penceresinin sinekliğinin yerinden sökülmüş olduğunun belirtildiği, mağdurun ise aşamalarda oluşan zarar ile ilgili bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde mağdura açıklatılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucunda sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

4- Kabule göre de;

Mağdura ait ikametteki çantadan 50 TL para çalınması şeklinde kabul edilen somut olayda; kovuşturma aşamasında sanığın yakını tarafından 50 TL ödenmek suretiyle hırsızlık suçundan oluşan zararın giderildiği anlaşılmakla; mala zarar verme suçu yönünden zararın ne şekilde giderildiği açıklanmadan sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması,

5- Sanığın hırsızlık suçu bakımından eyleminin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık olduğu kabul edilmesine rağmen, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine aynı Yasanın 142/2-b. maddesi olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde mala zarar verme suçu bakımından CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/668, Karar No: 2012/891, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/668 E.  ,  2012/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmaz üzerinde diğer münferit meyveli ve meyvesiz ağaçlarla fidanlar dışında ağırlıklı olarak 10 yaşlarında 115 adet elma ağacı bulunduğu anlaşılmakta olup kamulaştırılan alan ve üzerindeki elma ağacı sayısı gözetildiğinde kapama elma bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir. Saptanan bu durum karşısında dava konusu taşınmazın kapama elma bahçesi olarak değerlendirilip elmanın değerlendirme yılı (2010) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler il tarım müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre getireceği net gelirinin %5 oranında kapital faiz oranı da uygulanmak suretiyle hesaplanması ve kamulaştırma bedelinin saptanması, bu şekilde yapılacak değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama elma bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalmaktadır. Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/340, Karar No: 2017/7303, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/340 E.  ,  2017/7303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve tazminatın reddine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

a)Tazminata ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Tazminatın kabulüne yönelik sanık müdafinin ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b)Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu açısından kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11523, Karar No: 2010/2032, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11523 E.  ,  2010/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava açıktan fena kullanım nedeniyle akdin feshi ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile akdin feshine, davalının tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait işyerinde sözlü kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğunu, kiralananı kullanım amacına aykırı olarak “fuhuş amacı ile” kullandırdığını, açıktan fena kullanım nedeniyle akdin feshi ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye usulüne uygun tebliğ edildiği halde duruşmalara katılmamıştır.

Taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı duruşmalara katılmadığına göre tüm iddiaları reddetmiş sayılır. Bu durumda kira ilişkisinin varlığını ve koşullarını davacının kanıtlaması gerekir. Mahkemece davacıya delillerini sunmak üzere süre ve imkan verilmesi HUMK.nun 288. maddesi hükmü de göz önünde bulundurularak davacının delillerinin toplanması, tanık dinlenme olanağının bulunmaması halinde davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delile de dayanmış olup bunun içinde yemin delilinin de bulunduğunun kabulü ile davacının iddiasının kanıtlanması yönünden davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak yemin teklif etmesi halinde davalıya usulüne uygun yemin davetiyesi çıkarılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13049, Karar No: 2015/1808, Tarih: 12.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/13049 E.  ,  2015/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankaya tahsil cirosu ile verilen 04.07.2013 vadeli 10.000,00 TL bedelli bononun bankada kaybolduğunu, uğradığı zararın tazmini için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu belirterek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kayıp bono nedeniyle iptal kararı alındığını ve davacının hesap hareketleri incelendiğinde bononun keşidecisi tarafından davacıya bedelinin ödendiğini, davacının zarara uğramadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının ticari defterlerinin incelenmesinde davacının dava konusu bononun keşidecisine 30.05.2013 tarihli fatura ile 10.011,12 TL'lik mal satışı yaptığı, davalıdan dava konusu 23.05.2013 keşide tarihli ve 04.07.2013 vadeli 10.000,00 TL bedelli bonoyu ve 8.500,00'er TL bedelli iki adet bonoyu aldığı, bono keşidecisinin davacıya 11.07.2013 tarihinde 9.995,00 TL ve 25.09.2013 tarihinde 4.995,00 TL ödemede bulunduğu TBK'nın 102. maddesine göre makbuzda bir açıklık bulumadığı durumda yapılan ödemenin muaccel borç için yapılmış sayılacağı, somut uyuşmazlık yönünden keşideci tarafından dava konusu bono bedelinin ödendiğinin kabulü ile davacının kayıp bono nedeniyle zarara uğramadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3549, Karar No: 2017/7477, Tarih: 15.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/3549 E.  ,  2017/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün her iki taraf avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ...vekili avukat ... ... ile diğer davalı ... Grup Gayr.Ltd Şti. Vekili avukat ... ... geldiler karşı tarafdan gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ..., Yukarı ..., 106 parselde inşa edilen “...” adlı projeden C4 Blok 7 nolu bağımsız bölümü 29.9.2009 tarihli sözleşme ile davalılardan satın aldığını, konutun 15.10.2009 tarihinde teslim edildiğini, reklam, ilan ve broşürler ile taahüt edilen imalatların yerine getirilmediğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek, eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak 10.000 TL.nin temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 58.650 TL'nin 17.01.2012 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz etmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre , tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre , tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.