muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3996, Karar No: 2021/8896, Tarih: 26.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3996 E.  ,  2021/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 02.08.2015 olan suç tarihinin 24.08.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 28/03/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2- 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden yakalama emrinin infazı ile başka mahkemece sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece saat 00.00 sıralarında yanında kimliği tespit edilemeyen suç ortağı ile birlikte atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince arttırım yapılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturma aşamasında UYAP çıktısı alınarak dosyaya konulan ve bir başka dosyada mala zarar verme suçuna ilişkin olarak aldırıldığı anlaşılan uzman doktor raporunun dosya içerisine konulması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

5- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

6- Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden hırsızlık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

7- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 28/03/2016 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocuğun daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “... verilen cezanın kanunda öngörülen sürenin üstünde kalması nedeniyle yasal şartları koşulları oluşmadığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3491, Karar No: 2020/1335, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/3491 E.  ,  2020/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile mağdurlar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Mağdurlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Meydana gelen trafik kazasında ölen ...'in çocukları olan mağdurlara velayeten babaları ...'ün 24/11/2014 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, bu itibarla mağdurlara CMK'nın 234. maddesi uyarınca görevlendirilen zorunlu vekilin katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sanık ...'ın idaresindeki minibüsle gündüz vakti, tek yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek çizgi ile ayrılmış orta refüje girdiği, karşı istikametten gelerek orta refüje giren temyiz dışı sanık ...'in idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanık ...'ın aracındaki oğlu...ile temyiz dışı sanık ...'in aracındaki kızı Yağmur ve birlikte yaşadığı ...'nin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu üç kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumunun yeterince tespit edilmediği, keşif yapılması gerektiği, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği, cezanın fazla olduğu, şoför olan sanığın ehliyetinin sekiz ay süreyle geri alınmasının kendisini mağdur edeceği, tarafların karşılıklı anlaştıkları, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün B fıkrasının 5 nolu bendi çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1.215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9607, Karar No: 2012/21143, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9607 E.  ,  2012/21143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/04/2012 tarih ve 2011/704-2012/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazları üzerinde dikili bulunun ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya 2007 yılı için Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 2007 nisan ayında don hasarı nedeni ile durumun davalıya ihbar edildiğini, davalı sigortanın tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta tarafından don olayının ayva ağaçlarının meyve bağlamadan önce çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, her ne kadar davacı sigorta poliçesini gerekçe göstererek ödeme yapmamış ise de, 2008 için yapılan poliçelerde ayva ürününe ilişkin klozların değiştirildiğini, bu durumun da davacının haklılığını ispatladığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 6.331,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.02.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 69.300 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin herhangi bir tazminat ödeme mükellefiyetinin olmadığını, hasar nedeni ile yapılan ekspertiz incelemesinde hasar anında meyvenin çiçeklenme dönemi içinde olduğunun tespit edildiğini, sigorta poliçesi teminat kapsamının çiçeklenmenin son bulması meyve oluşumu ile başlaması nedeni ile davacı tarafın iddiasının yerinde olmadığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi 2008 yılı teknik şartlarında değişiklik yapılmadığını, gerçekleşen hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya ait taşınmazdaki ayva ağaçlarının sigortalandığı, sigortalı ağaçlarda 2007 yılı Nisan ayında meydana gelen don nedeniyle hasar oluştuğu, ağaçlardaki çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada gerçekleşen hasarın sigorta teminatı altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 25.342,74 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.484,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31157, Karar No: 2017/7375, Tarih: 27.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31157 E.  ,  2017/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanık ...'nun beraatine, diğer sanık ... Hacıoğlunun atılı suçtan 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, toplam 13 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda sanık ismi belirtilmeksizin sanığın 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, başkaca takdiren indirim ve artırım yapılmasına yer olmadığına, İİK'nın 337. maddesinin 2. cümlesi gereğince borcun ödenmesi halinde sanığın tahliyesine ve 19 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilerek hükmün karıştırılması,

3) Karar başlığında, suç isminin “yükümlülüklerin yerine getirilmemesi” şeklinde yanlış yazılarak karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8433, Karar No: 2023/3685, Tarih: 29.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8433 E.  ,  2023/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/1340 Esas, 2022/1764 Karar sayılı kararının, sanık müdafii, tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 ... maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/1340 Esas, 2022/1764 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen sanık müdafiine; "5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4230, Karar No: 2008/3033, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4230 E.  ,  2008/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirketin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece taraflar arasında akdi ilişkinin varlığının ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı tarafından iddia olunan akdi ilişkinin varlığı ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından dosyaya konulan belgeler akdi ilişkinin varlığını kabule yeterli değildir. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde “sair yasal delillerin tümü” ibaresini kullanmak suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece akdi ilişkinin varlığı konusunda davacıya davalı şirket yetkilisine yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılmadan ve yemin teklif edilirse davalı şirket temsilcisine yemini yaptırılmadan yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24968, Karar No: 2014/27889, Tarih: 20.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24968 E.  ,  2014/27889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2014/440-2014/890

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi yapıldığı, borçlunun itirazı üzerine takibin durdurulduğu, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu görülmektedir.

Alacaklı tarafından takibe dayanak olarak faturadan kaynaklı cari hesap alacağı gösterilmiş, borçlu, süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde borcun 8.578,60 TL'sinin tevdi mahalli tayin ettirilerek ödendiğini ileri sürerek kısmen borca ve ferilerine itiraz etmiş, bakiye 2.103,60 TL'yi de icra dosyasına yatırmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takibe dayanak yapılan belgelerin İİK'nun 68/1. Maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasız ise de, borçlu itirazında alacaklı tarafın alacağına dayanak yaptığı toplam bedeli ödediğini ileri sürdüğüne göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Bu durum mahkemenin de kabulündedir.

Borçluya ödeme emrinin 18.02.2014 günü tebliğinin ardından 19.02.2014 günü Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 19.02.2014 tarih 2014/21 D.iş sayılı kararı ile tevdi mahalli tayin edilerek, borçlu tarafından mahkemeden talep edilen miktar depo edildiği, bakiye borcun da icra dosyasına yatırıldığı ileri sürüldüğüne göre, mahkemece borçlu tarafından sunulan belgelere dayalı ödeme iddiasının esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21667, Karar No: 2017/36575, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21667 E.  ,  2017/36575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.