muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10755, Karar No: 2021/14957, Tarih: 26.10.2021

Ayrıca tanıklardan birisi hafta tatili günlerinde çalışılmadığını beyan ettiği halde, diğer tanık hafta tatili günlerinde çalıştıklarını belirtmiştir. Keza ulusal bayram ve genel tatil günleri konusunda da tanıkların anlatımı birbiri ile çelişmektedir.

Bu açıklamalara ve tüm dosya kapsamına göre mahkemece çelişkili ve soyut tanık anlatımlarına itibar edilerek sonuca gidilmesi yerinde değildir. Öncelikle, tanıkların davacı ile birlikte çalıştığı süre ve günlük çalışma düzeni dikkate alınarak, davacının çalışma düzenini bilebilecek kişiler olup olmadığı titizlikle belirlenmelidir. Daha sonra davacının çalıştığı okulun yatılı olup olmadığı, fiziki kapasitesi, öğrenci sayısı, çalışan sayısı, yaz dönemi ve ara tatillerde, bayramlarda kapalı olup olmadığı gibi hususlar ile davacının çalışma düzenine ilişkin yukarıda açıklanan yönlerden yeniden araştırma yapılmalı, tanıkların anlatımı arasındaki çelişkiler giderilmeli, tanık anlatımları ile dosya kapsamındaki tüm deliller yeniden birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Kabule göre ise, çalışılmayan günün ulusal bayram ve genel tatil ücretinin işverence aylık ücretin içinde ödendiği dikkate alınmadan 2 yevmiye üzerinden ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanması hatalıdır.

Davacı dava dilekçesinde dini bayramlarda nöbetleşe çalıştığını, ayda 1 gün hafta tatili yaptığını bildirmesine rağmen, talep aşımı yapılarak davacının tüm hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü yerinde değildir.

Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hesabında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre çalışılmayan dönem için hesaplama yapılmaması gerektiği halde, bu husus gözden kaçırılarak hesaplama yapılması isabetsizdir.

3-Davalı ... Müteahitlik Otomasyon Sağlık Hiz. Yemek Ürt. Gıda San. Tic. Ltd. Şti’nin sorumlu olduğu kıdem tazminatının miktarı uyuşmazlık konusudur.

İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanunun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda davacının 15.02.2010-12.04.2012 tarihleri arasında davalı Bakanlığa ait okulda değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığı, bu işverenler arasında işyeri devri bulunduğu kabul edilerek hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre, davalılardan ... Müteahitlik Otomasyon Sağlık Hiz. Yemek Ürt. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.’nin son alt işveren olmadığı, davacının bu şirket bünyesinde 01/01/2010-18/06/2010, 21/09/2010-31/12/2010, 01/01/2011-17/06/2011, 19/09/2011-31/12/2011 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Devreden davalı şirketin sorumlu olduğu kıdem tazminatının hesaplanmasında kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret nazara alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, 12/02/2000-31/12/2011 tarihleri arasındaki 10 yıl 9 ay 10 gün çalışma süresi dikkate alınarak hesaplama yapılması hatalıdır.

4-Davacı vekili yargılama sırasında sunduğu dilekçe ile, dava dilekçesinde sehven davacının 15/04/2012 tarihine kadar davalıya ait işyerinde çalıştığının bildirildiğini, esasen çalışmanın 04/04/2012 tarihinde son bulduğunu ifade etmiştir. Mahkemece, davacının bu beyanı dikkate alınmadan 15/04/2012 tarihine kadar hesaplanan alacakların hüküm altına alınması bir başka hatalı yön olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalı ... Müteahitlik Otomasyon Sağlık Hiz. Yemek Ürt. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 26/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/136, Karar No: 2011/38, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/136 E.  ,  2011/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak eyleminden sanık Akif Kollu hakkında açılan davada müştekinin şikayet hakkının İİK’nun 347.maddesi gereğince reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353. maddesi uyarınca müeyyidesi disiplin ve tazyik hapsi olarak belirlenen eylemlerden dolayı yapılacak yargılama sonucu verilecek tüm kararların niteliğine bakılmaksızın, tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde yargı çevresinin bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebileceği açıkça hükme bağlandığı gözetilmeden temyiz yoluna başvurulması isabetsizdir. Bu nedenle temyiz isteminin reddiyle, İİK'nun 353/1 ve devamı maddeleri gereğince itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalli mahkemesine İADESİNE, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16545, Karar No: 2012/2699, Tarih: 07.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16545 E.  ,  2012/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı kambiyo takibinde borçlu, takip dosyasının 6 ay süreyle işlemsiz bırakıldığını, bu nedenle de takip dayanağı çekin zamanaşımına uğradığını belirterek zamanaşımı itirazında bulunmuş, mahkemece, ödeme emrinin borçluya 10.11.2010 tarihinde tebliğ olunduğu, davanın ise 5 günlük süre geçtikten sonra 01.12.2010 tarihinde açıldığı ve takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde de ödeme emri tebliğ tarihi ile dava tarihi arasında zamanaşımının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlunun zamanaşımı itirazına ilişkin dilekçesinin, borçlu tarafından 12.11.2010 tarihinde İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Silivri İcra Hukuk Mahkemesi’ne verildiği, 2010/286 muhabere numarası ile kaydının yapıldığı, aynı tarihte de başvuru harcının yatırıldığı görülmüştür.

6.2.1984 tarih ve 7/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre harca tabi davalarda dava, harcın yatırıldığı tarihte açılmış sayılır. Bu durumda borçlunun, icra mahkemesine başvurusunun, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal 5 günlük sürede olduğunun kabulü zorunludur.

TTK.nun 726.maddesinde; "Hamilin, cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren altı ay geçmekle müruruzamana uğrar" hükmü, aynı kanunun 730.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 662.maddesinde; "Müruruzaman, dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi sebepleriyle kesilir" hükmü, aynı yasanın 663/2.maddesinde ise; "Müruruzaman kesilince, müddeti aynı olan yeni bir müruruzaman işlemeye başlar" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda 25.05.2001 tarihinde icra takibi başlatılarak zamanaşımı kesilmiş ise de, zamanaşımının kesildiği bu tarihten 25.08.2003  tarihine kadar 6 aydan fazla süre ile borçlu yönünden dosya işlemsiz bırakıldığından TTK.nun 726.maddesi koşullarında zamanaşımının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar borçlu İİK.nun 71.maddesine dayanarak zamanaşımı iddiasında bulunmuş ise de, HUMK.nun 76/4.maddesi gereğince hukuki tavsif hakime ait olup, takibin kesinleşmesinden önceki devrede oluşan zamanaşımı nedeni ile başvurunun İİK.nun 169/a-2.maddesi kapsamında değerlendirilmesi zorunludur.

O halde mahkemece borçlunun zamanaşımı itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, takibin kesinleşmesinden sonraki devreye ilişkin bulunan İİK.nun 71.maddesinin koşullarının oluşmadığından bahisle itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece borçlunun zamanaşımı itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, takibin kesinleşmesinden sonraki devreye ilişkin bulunan İİK.nun 71.maddesinin koşullarının oluşmadığından bahisle itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5180, Karar No: 2006/8884, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5180 E.  ,  2006/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 77 parsel sayılı 5068.42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz; tarla ve fıstıklık nitelikleri ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Hükmü temyiz eden davacı ..., temyiz dilekçesinde dava konusu yerin bilirkişice evveliyatının incelenmediğini, bu yerlerin memleket haritasında ormanlık alanda kaldığını, yetiştirilmiş olan fıstık ağaçlarının ekim-dikim yoluyla değil, Sakız (Menengiç) ağaçlarının aşılanması yoluyla tesis edildiğini, kararın eksik ve yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kural olarak; orman sınırlandırılması yapılmayan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiç bir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Dairemizde değişik tarihlerde incelenen ... Köyünde bulunan taşınmaz veya taşınmazlara ait dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bitki örtüsü itibariyle Antep fıstığı bulunduğu açıklanmış, bu ağaçların ne şekilde elde edildiği, sayısı, aşılama yoluyla elde edilmişse, aşı yaşları konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu anlatımla; ..., ladin, gürgen, ..., kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okalüptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakız) adi sakız, filistin sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür.

Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır hükmü karşısında, 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I madde kapsamı dışındaysa da, bu ayrıcalığın ana koşulu (sahipli arazi) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınamzı ifade eder. Vergi kaydının bulunması, yasada öngörülen sahiplik belgesi (tapu olmayıp) zilyetliği doğrulayan ve kanıtlayan bir belgedir. 6777 Sayılı Yasayla Antep fıstığı ve harnupluk tesisi için sakız ve nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, adi sakız, filistin sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında, Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün, 3573 Sayılı Yasa ve yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmişse de, sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının da araştırılıp incelenmesi gerekir. Bu nedenlerle;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 19/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15500, Karar No: 2024/10086, Tarih: 02.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15500 E.  ,  2024/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/382E., 2022/636 K

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda verilip 04.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 21.04.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan ... Vekilinin Temyiz İtirazının İncelenmesinde:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekinin temyiz istemlerinin bu kapsamda olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Nitelikli yağma suçunun bir aşamasının okulun tuvaletinde, bir aşamasının da katılanın konutunun içinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanunun 149/1. madde ve fıkrasının (e) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve temel ceza tayin edilirken Aynı Kanunun 61/1. maddesinde öngörülen ölçütlere ve aynı Kanunun 3/1. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine uygun uygulama yapılması ve bu suretle cezada uygulamasında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3025, Karar No: 2016/6035, Tarih: 18.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3025 E.  ,  2016/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı, davalı şirkete ait aracın alkollü sürücü sevk ve idaresindeyken 3. kişilere ait araçlara zarar verdiğini ve müvekkili tarafından zarar görenlerin zararlarının giderildiğini belirterek alacağın poliçe kapsamında davalı sigortalıdan rücuen tahsili amacıyla başlatılan İcra Müdürlüğü'nün 2014/131 E. sayılı icra dosyasına yapılan itirazının iptali ile takibin devamına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşıldığından, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı tarafından zarar gören 3. kişiye ödenen tazminatın, sigortalısından rücuen tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı

97/1.maddesinde; alkollü içki almış olması sebebiyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, ZMSS Genel Şartlarının B.4.d.maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.