muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16678, Karar No: 2020/1709, Tarih: 25.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16678 E.  ,  2020/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II. 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

II. 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

1- Şahıs mükellefi olarak temizlik malzemeleri satışı faaliyeti ile uğraşan sanık hakkında, 2008 takvim yılında En-Pak Kimya ve Endüstri Tem. Ltd. Şirketine düzenlendiği, dokuz adet, toplamda KDV hariç 212.702-TL tutarındaki faturanın sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, ... Kimya ve Endüstri Tem. Ltd. Şirketi ile aralarında ticari ilişki bulunduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suç konusu faturaların tarihlerinin, dava zamanaşımı ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesindeki değişiklik nedeniyle temel cezanın tayini yönünden önemli olduğu da göz önünde bulundurularak, suç konusu faturaları kullanan En-Pak Kimya ve Endüstri Tem. Ltd. Şirketi hakkında, sanıktan temin ettiği faturalar nedeniyle 2008 takvim yılında sahte belge kullanma nedeniyle karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin, suç konusu faturaların ele geçirilip geçirilmediğinin, ele geçirilmemiş ise hangi tarihte BA formu ile beyan edildiklerinin Şehitkamil Vergi Dairesi Müdürlüğünden sorularak, söz konusu şirket yetkilisi hakkında 2008 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü buna göre, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının belirlenmesi için suç konusu faturaların tarihlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1881, Karar No: 2014/3475, Tarih: 03.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/1881 E.  ,  2014/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2011/822-2012/493

Davacı M.. T.. vekili Avukat M.. S.. tarafından, davalı A.. K.. aleyhine 28/11/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde, davacının Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nda Meclis Üyesi ve İmar-Bayındırlık Komisyonu Başkanı olarak görev yaptığı; davalının basın toplantısı düzenlemek suretiyle yaptığı suç duyurusunda ve katıldığı televizyon programında, davacının yasa dışı ve usulsüz gelir edindiği imasında bulunduğu; konu hakkında, iki defa kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği; dava konusu eylemler nedeniyle olumsuz ön yargılar oluştuğu ve kişilik haklarının saldırıya uğradığı ileri sürülmüştür.

Cevap dilekçesinde, Kayseri Büyükşehir Belediyesi ile ilgili yolsuzluk iddiaları üzerine kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği; ancak, yeni deliller ortaya çıktığı ve aralarında davalının da bulunduğu 18 milletvekili tarafından suç duyurusunda bulunulduğu; bir kısım suç ve şüpheliler yönünden yine kovuşturmaya yer olmadığı yönünde karar verildiği; bir kısım eylemler ve kişiler bakımından ise suç bulgularının tespit edildiği; Milletvekili sıfatıyla denetim görevinin yerine getirildiği; adli sürecin hukuka uygun olarak yürütülmediği savunulmuştur.

Mahkemece, tapu kütüğünün aleni olduğu ve davacı adına kayıtlı bulunan taşınmazların tespitinin imkan dahilinde olduğu; buna rağmen, malvarlığında olağandışı artış bulunduğunun ileri sürülmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, 13/01/2011 tarihinde aralarında davalının da olduğu 18 Milletvekili tarafından suç duyurusunda bulunulduğu; dava dışı Hacı Ali Hamurcu isimli kişinin ceza soruşturması sırasında verdiği ifadelerin dile getirildiği; büyükşehir belediyesindeki yolsuzluklarla ilgili olarak daha önce yapılan soruşturmanın yetersizliğinin belirtildiği; bu anlamda, eksiklik ve karartmalar olduğunun ileri sürüldüğü; bir çok yeni delilin ortaya çıktığının ve değerlendirilmesi gerektiğinin ifade edildiği; belediyede görev yapanların malvarlıkları ile ilgili olarak bilgiler sunulduğu; konunun, ayrıca basın toplantısı düzenlenmek suretiyle kamuoyuna da duyurulduğu anlaşılmaktadır.

Yine, getirtilen tapu kayıtlarından davacı adına taşınmazlar bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yine, getirtilen tapu kayıtlarından davacı adına taşınmazlar bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalı, Milletvekili sıfatıyla kamusal denetim yetkisi ve görevi kapsamında suç duyurusu ve basın açıklamasında bulunmuştur. Konu, kamuoyunun bilgisi dahilinde bulunmakta olup; daha önce de ceza soruşturması yapılmıştır. Dava konusu sözlerin de yer aldığı suç duyurusu dilekçesi ve basın açıklamasının bütünü göz önünde tutulduğunda; aynı konularda yapılan soruşturmanın eksiklik ve yetersizliklerinin dile getirildiği görülmektedir. Ayrıntıya ilişkin noktalarda, farklı sonuçların ortaya çıkmış bulunması; salt bu nedenle, kamusal hak arama görevini hukuka aykırı hale getirmez. Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekir. Mahkemece, istemin kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir.Davalının temyizi üzerine Dairemiz çoğunluğu tarafından tümden reddi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

CHP Ankara Milletvekili olan davalının, aynı Partiye mensup 18 milletvekili ile birlikte 13.01.2011 tarihinde Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’na yaptıkları suç duyurusu metninde ve konunun kamuoyuna aktarılması amacıyla kendisiyle gerçekleştirilen basın toplantısında ve K..TV isimli yerel kanalda yayınlanan “Sansür Yok” adlı programda, davacı hakkında Kayseri Büyükşehir Belediyesi Meclis Üyesi, İmar ve Bayındırlık Komisyonu Başkanı olduğu dönemde, usulsüzlük ve yolsuzluk yapmak suretiyle haksız mal edindiği ima edilerek, kişilik hakkına saldırıldığı ileri sürülmüştür.

Yerel mahkemenin gerekçeli kararında isabetli olarak vurgulandığı gibi, tapu kütüğünün aleniyeti hususu da nazara alındığında, asgari bir araştırma yapılması ve gereken özenin gösterilmesi halinde iddiaların yersizliğinin anlaşılması mümkün iken, hiçbir araştırma yoluna gitmeden suç duyurusunda bulunulması, basın açıklaması yapılması ve televizyona röportaj verilmesi ile kamuoyunda davacı hakkında olumsuz algı oluşmasına yol açılmış, böylece davacının kişilik hakları saldırıya uğramıştır.

Şu durumda mahalli mahkeme kararı doğru olup onanması gerektiği halde, davanın tümden reddedilmesi gerekçesiyle bozulmasına hükmeden Dairemiz çoğunluğunun kararına katılmıyorum. 03/03/2014

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 03/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2016/21143, Karar No: 2017/6457, Tarih: 25.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21143 E.  ,  2017/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği "... evleri" projesinden B-14 blok 4 nolu daireyi 9.12.2010 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 2013 yılı itibariyle teslim teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs.gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 3.133,54 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.633,54 TL 'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 9.12.2010 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 23.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 9.12.2010 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 23.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek , ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da ; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3988, Karar No: 2014/20359, Tarih: 06.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/3988 E.  ,  2014/20359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/100-2013/278

Hazine ile Ç.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.04.2013 gün ve 100/278 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Ç.. B.. (Hazine) vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, deniz ile kıyı kenar çizgisi içinde kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 1552 parselin, tapuda Özel Çevre Koruma Kuru Başkanlığı adına kayıtlı olup 29.11.2011 tarih ve 644 sayılı KHK'nin EK 1/3 maddesi gereğince Çevre ve Şehircilik Bakanlığına devredildiğini açıklayarak taşınmazın tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili, taşınmazın tapu da Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı adına kayıtlı olup, ilga edilen kurum adına kayıtlı bulunan taşınmazların kime devredileceği hususunda yasada herhangi bir hüküm bulunmadığından Hazineye geçtiğinin kabulüyle husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştu.

Mahkemece, 644 sayılı KHK Ek 1. maddesinin 3. fıkrası ile kapatılan Özel Çevre Koruma Kurumuna ait bulunan taşınmaz davacı Hazine'ye geçtiğinden açılan davanın kabulüyle .. parselin tapusunun iptaliyle davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi üzerine; Hüküm, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, m... Özel Çevre Koruma Kurumu adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümü bakımından tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılması isteğine ilişkindir.

Özel Çevre Koruma Kurumu 644 sayılı KHK Ek 1. maddesi ile kapatılmakla öncelikle davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının taraf sıfatının bulunup bulunmadığı üzerinde durulmalıdır. Anılan maddenin 3. fıkrası '' Bu Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılan Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı'na ait her türlü taşınır, taşıt, araç, gereç ve malzeme, borç ve alacaklar, hak ve yükümlülükler, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve dökümanlar Ç.. B..na hiçbir işleme gerek kalmaksızın devredilmiş sayılır. Mülkiyeti Hazine'ye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki