muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3779, Karar No: 2010/8175, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3779 E.  ,  2010/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gören araç malikine maddi tazminat ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu ileri sürerek, ödenen tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Trafik Sigortası Genel şartların B.B.4.d maddesinde, herhangi bir sınırdan söz edilmeksizin sigortalı araç sürücüsünün alkollü içki almış olması nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş olmasından dolayı meydana gelen kaza sonucunda, üçüncü kişiye ödenen tazminatın, sigortalıdan rücu edebileceği düzenlenmiştir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötüniyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınma-

ya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, aynı sigortanın Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde, "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

ya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca, aynı sigortanın Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde, "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840 sayılı ilamı, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamı, Y.11.HD.nin 23.2.2004 gün ve 2004/7094-1654 sayılı ilamı)

Somut uyuşmazlıkta, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğu ileri sürülmüş olup, kaza tespit tutanağında, sürücünün olay yerinden kaçtığı belirtilmiştir. Diğer aracın sürücüsü tanık olarak dinlenmiş, sigortalı araç içinde bira şişeleri olduğunu, ancak sürücünün alkollü olup olmadığını fark edemediğini beyan etmiştir. Bu durumda öncelikle, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğu davacı tarafından kesin olarak kanıtlanmamıştır. Kaldı ki, sürücünün tek başına alkollü olması tazminatın rücu edilebilmesi için yeterli olmayıp, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelmiş olduğunun da, aralarında nöroloji uzmanı ve trafik alanında uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ile belirlenmesi gerekir. Mahkemece, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğu kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1400, Karar No: 2018/1256, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1400 E.  ,  2018/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu aracın satış işlemlerinin alacaklıyı zarara sokmak kastıyla yapılıp yapılmadığının tespiti için, devire ilişkin satım sözleşmesi örnekleri istenerek aracı alan şahısların tanık sıfatıyla beyanı alınmadan, satış bedeli araştırılmadan, sanık savunmasında suça konu aracın satışından elde edilen gelirin diğer borçlarının ödenmesinde kullanıldığı beyan edilmekle, satıştan elde edilen para hususları ile hangi borçlarının ödendiği, borçların kime ait olduğu araştırılmadan eksik kovuştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3429, Karar No: 2015/8961, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3429 E.  ,  2015/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan . Ağır Ceza Mahkemesi Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınıp sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmünlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay günü mağdurenin bulunduğu eve gizlice girdiği, mağdurenin uyandığında karşısında sanığı elinde bıçakla ve pantolonunun üzerinden cinsel organını çıkartmış vaziyette gördüğü, sanığın "benimle yatacaksın" dediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın onu yatağın üzerine fırlattığı ve boğazına bıçak dayadığı, "ya bana kendini teslim edersin ya da seni öldürürüm" dediği, öldürülmekten korktuğu için "tamam, sana teslim oluyorum" diyen mağdurenin sanığın bıçağı masanın üzerine bırakması üzerine evden dışarı kaçarak kurtulduğu, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsün hareket unsurlarını oluşturup ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1210, Karar No: 2015/18774, Tarih: 02.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1210 E.  ,  2015/18774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin yaralanması sonucu yüzünde sabit iz kaldığına dair .... Devlet Hastanesince düzenlenen 24.11.2010 tarihli raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle müştekinin tüm tıbbi evraklarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne sevk edilip muayenesi yaptırılarak yaralanmanın niteliği hakkında yeniden rapor aldırılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6615, Karar No: 2013/456, Tarih: 15.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/6615 E.  ,  2013/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı tarafından ise, davanın kabulü yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.01.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı V.Ü. ile vekili Av. T.A. ile karşı taraf temyiz eden davalı P.U.vekili Av. Ö.S. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayete ilişkin davalar kamu düzeniyle ilgili olup, re’sen araştırma ilkesi geçerlidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre “basit yargılama” usulüne tabi olması, delil toplanmamasını gerektirmez. Taraflar tanık göstermiş ise , gösterilen tanıklar dinlenmelidir. Taraflar tanık deliline dayanmış ve açıkça tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmiş değildir. Tarafların tanıkları dinlenmeden hüküm kurulması savunma hakkını etkilemektedir. O halde tarafların delil listelerinde bildirmiş oldukları tanıklar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince dinlenerek deliller birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraf vekilleri duruşmaya katıldıklarından duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve 990 TL. vekalet ücretinin de davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/17179, Karar No: 2015/3178, Tarih: 03.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/17179 E.  ,  2015/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMER 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2008

NUMARASI : 2007/328-2008/15

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, tetkik hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, Hazine mülkiyetindeki 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazda günü birlik tesis mevcut iken G.. Antalya Turizm Alanı kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığı’na müracaat etmeleri üzerine 300 yataklı ve 5 yıldızlı tatil köyü tesisine dönüştürüldüğünü, 28.09.2005 tarihinde firmaları adına Turizm Yatırım Belgesi düzenlendiğini, 5 yıldızlı tatil köyü inşası için projenin yapılıp inşaat hazırlığına başladıklarını, ancak kendilerine tahsis edilen tatil köyü arsasının davalı tarafından üzerine konteyner, bekçi kulübesi, konstrüksiyon gölgelikler, çelik borular ve inşaat malzemeleri konularak işgal edildiğini, kıyı şeridine de aynı şekilde müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu 104 ada 1 parselin günü birlik alandan, tatil köyü tesis alanına dönüştürülmesine dair idari işlemin iptali için dava açtıklarını, yürütmenin durdurulmasına karar verildiğini, hazine arazisine bir müdahalelerinin bulunmadığını, sahilde kullanılan alanların ise idari izne konu yerler olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu 104 ada 1 parsel içinde kalan arsaya bir kısım inşaat malzemeleri ve diğer menkulleri bırakmak suretiyle davalının müdahale ettiği, kıyı şeridi bakımından davalının şezlong koymak ve diğer şekildeki kullanımının ise kıyı alanının kamunun kullanımına açık ve davacının zilyetliğinde olmadığı, ayrıca burada korunması gerekli ayni bir hakkı da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 104 ada 1 parselin Sarıkum Devlet Ormanı niteliği ile Hazine adına kayıtlı olduğu, anılan parselin ifrazı ile 105 ada 9 parsel olarak yine hazine adına 22.02.2006 tarihinde tescil edildiği, davacı şirketin ise anılan 105 ada 9 parselde 49 yıllığına Türk Medeni Kanununun 826 ve devamı maddeleri uyarınca üst hakkı sahibi olduğu, üst hakkının 22.02.2006 tarihinde tapuya tescil edildiği, davalının ise kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan kıyı alanları devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, dava açma hakkı bu alanlarda mülkiyet hakkı sahibi olan hazineye aittir.

Hemen belirtmek gerekir ki, 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan kıyı alanları devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, dava açma hakkı bu alanlarda mülkiyet hakkı sahibi olan hazineye aittir.

O halde, kıyı alanı bakımından davacının dava açma hakkı bulunmadığı açıktır. Davanın kıyı şeridi yönünden reddi bu gerekçe ile doğrudur. Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının öteki temyiz itirazları ile davalının temyiz itirazlarına gelince; dosya kapsamı ile davacının üst hakkı sahibi olduğu 105 ada 9 parsel sayılı taşınmaza davalının yapılanmak suretiyle müdahale ettiği iddiası bakımından mahkemece, hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; mahkemece, iddia ve savunma doğrultusunda tarafların tüm delillerinin toplanması, gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, mahallinde içlerinde harita mühendisi sıfatını taşıyan bilirkişinin de yer aldığı üç kişilik uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak bilirkişilerden uygulamayı gösterir, denetime elverişli rapor ve kroki alınması, müdahalenin olup olmadığının tespiti bakımından tanıkların dinlenmesi, böylece Türk Medeni Kanununun 6. ve 6100 sayılı HMK'nın 190. maddelerine göre iddianın ispatı imkanı tanınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/725, Karar No: 2023/1690, Tarih: 15.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/725 E.  ,  2023/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 30.11.2022 tarih ve 2022/748 E. - 2022/2877 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 30.11.2022 tarih ve 2022/748 E. - 2022/2877 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 8. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 22.12.2021 tarih ve 2021/200 E. - 2021/683 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10 'u olan 10.450,00-TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.