muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/823, Karar No: 2017/2914, Tarih: 26.10.2017

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; asıl dava yönünden; taraflar arasında akdedilen 02.03.1999 tarihli inşaat sözleşmesinin 9 ve 16. maddelerinde, yükleniciye verilecek taşınmazların devir şekli ve tarihinin belirlenerek aşamalı ferağın düzenlendiği, uyuşmazlık konusu taşınmazların kat irtifaklarının dava açıldıktan sonra kurulduğu, arsa maliklerine verilecek bağımsız bölümlerin bulunduğu 46383 ada 1 parsel üzerindeki bağımsız bölümlerin yapı kullanma izin belgelerinin dava açıldıktan sonra 27.09.2002 tarihinde alındığı ancak, 46384 ada 1 parseldeki bağımsız bölümlerin fiziki imalatı tamamlanmış olmakla birlikte iskânın alınmadığı, bu durumda, inşaat sözleşmesinin 16/A-B maddeleri nazara alındığında da (inşaatların aşaması da gözetilerek) davacının (40+50) 90 adet daire tapusunu talep edebileceği, davacı yüklenicinin tercihi mahkemeye bırakması karşısında da, sıra numarası gözetilerek yükleniciye düşen (yükleniciler arasında akdedilen protokole görede davacıya düştüğü belirlenen) 46382 ada 1 parsel üzerindeki 1,2,3, bloklardaki 90 adet dairenin davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği; karşı dava yönünden yapılan incelemede; sözleşmenin 7. maddesindeki ifaya ekli cezai şart düzenlemesi gereği yüklenici edimini geç yerine getirdiğinden 31.03.2002 ile dava tarihi olan 19.06.2007 tarihleri arasında gecikmenin sözkonusu olduğu, sözleşme gereği gecikme cezası günlük 1.000 Dolar olarak belirlenmiş olup, bu durumda (1630x1000) 1.630.000 Dolar gecikme cezası istenebileceği, yüklenicilerin tacir olmaması nazara alınarak yapılan inceleme neticesinde 818 sayılı BK'nın 161. maddesi uyarınca yapılan değerlendirme neticesinde, % 75 oranında (1.630.000 % 75:407.500) tenkise gidilerek dava tarihi itibari ile karşılık davacıların (işverenin) 407.500 dolar cezai şart alacağına hükmedilmesi gerektiği, eksik ve ayıplı imalat bedeli, nefaset kesintisi yönünden inşaat imalatında tespit edilen eksik işler için 37.341,28 TL, kusurlu işler için 218.972,94 TL, mekanik tesisat imalatında eksik ve kusurlu işler için 67.550,00 TL, olmak üzere toplam 323.864,22 TL talep edilebileceği ancak, taleple bağlı kalınarak 95.500,00 TL davalı yükleniciden tahsilinin gerektiği, emlak vergisi ve gecikme cezasına ilişkin olarak, 46382 ada 1 parsel ve 46384 ada 1 parsel yönünden dosyaya sunulan 50 adet makbuz karşılığı olarak arsa malikleri olan karşılık davacılarca, anılan taşınmazlara yönelik olarak 65.353,64 TL ödendiğinin anlaşıldığı, taleple bağlı kalınarak 25.000,00 TL'nin hüküm altına alınması gerektiği, birleşen dava yönünden; davacı yüklenicinin sözleşme dışı yaptığı işler bakımından alçı kartonpiyerlerin sözleşme ve projede yer almadığı belirlenerek 16.632,00 TL'nin davalı arsa sahiplerinden tahsiline fazlaya ilişkin istemlerin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin asıl davadaki tüm, karşı dava ve birleşen dava açısından aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Birleşen dava, fazla imalat bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Yüklenici, kural olarak sözleşmede kararlaştırılandan fazla ve daha kaliteli malzeme kullanarak yaptığı işler bedelini, yapılan bu fazla işlerin ve kullanılan kaliteli malzemelerin arsa sahiplerinin menfaatine ve yasal olması, ekonomik değerinin bulunması ve fazla işler ile kaliteli malzemeyi içeren imalatı kendisine isabet eden bağımsız bölümler için de yapmamış olması koşulu ile vekaletsiz iş görmeye ilişkin TBK'nın 526 vd. maddeleri uyarınca işin yapıldığı tarihteki mahalli serbest piyasa rayiç değerleri üzerinden tahsilini talep edebilir. Ancak inşaatın ortak yerlerinde yapılan bu neviden fazla imalatlar arsa sahiplerinin yararına olduğu gibi, yüklenicinin de yararınadır. Dolayısıyla her iki tarafın da yararına olan böyle bir kazanım, fazla iş olarak nitelendirilemez ve yükleniciye bunların karşılığını isteme hakkı vermez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, arsa sahibine ait bağımsız bölümlerde yapılan fazla ve farklı imalatların yükleniciye ait bağımsız bölümlerde de yapılıp yapılmadığı denetime elverişli bir şekilde belirlenmemiş, sadece arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki fazla ve farklı imalatlar parasal olarak karşılaştırılmış, ayrıca inşaatın ortak yerlerindeki fazla ve farklı imalatlar varsa belirlenmemiş, bu imalatların yüklenicinin de yararına olduğu hususu gözetilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, mahallinde yeniden bir keşif ve inceleme yapılarak, bilirkişi kurulundan birleşen davada davalı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki fazla ve farklı imalatların, yükleniciye ait bağımsız bölümlerde de yapılıp yapılmadığı hususunda rapor alınması, yapılmış olduğunun tespiti durumunda, bu imalatların bedelinin ve her durumda ortak alanlardaki fazla ve farklı imalatlar varsa bunların bedelinin talep edilemeyeceği gözetilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3- Karşı dava açısından; taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde kira tazminatı olarak arsa sahiplerine teslimi gereken 177 adet konut için 1000 Amerikan Doları tek kalem olarak belirlenmiştir. Sözleşme uyarınca yapılacak toplam imalat, paylaşım durumu ve konut sayısı gözetildiğinde belirlenen kira tazminatı normal olup, fazla değildir. Sözleşmenin 7. maddesindeki bu düzenleme mahkemece cezai şart olarak anlaşılmış ise de, cezai şart değil, kira tazminatı istemi olup, bu açıdan tenkise tabi tutulması da doğru değildir. Mahkemece sözleşmenin 7. maddesindeki düzenlemenin kira tazminatı olarak değerlendirilip, tenkise tabi tutulmaksızın, arsa sahiplerince taşınmazların kiraya verilmesi, satılması ya da kullanılması halinde kira tazminatı talep edilemeyeceğinden tazminat hesabı yapılırken fiili teslim olgusunun varlığı üzerinde de durulup hesaplamının buna göre yapılması gereklidir.

Yine mahkemece hükmolunan eksik ve ayıplı işler bedeli açısından arsa sahipleri tarafından kendilerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı işler bedellerinin tamamına ve ortak alanlarda ise, hisselerine isabet eden miktarlara hükmedilmesi gereklidir. Hüküm altına alınan ayıplı imalat bedeli yanında nefaset bedeli olarak yapılan belirlemenin neye göre ve nasıl yapıldığının hüküm yerinde tartışılmaması da doğru olmamıştır.

Karşı davacılar arsa sahiplerince istenen emlak vergisi alacağı yönünden sunulan 50 adet makbuzun hangi ada ve parseldeki taşınmazlar yönünden olduğu net olarak belirlenmemiş olup, arsa sahiplerine fiili olarak teslimin yapılıp yapılmadığı olgusu da değerlendirilerek yüklenicinin sorumluluğunda olduğu belirtilen emlak vergisi alacağı ve miktarı yönünden net belirleme yapılmadan hüküm verilmiş olması da hatalı olmuş, hükmün belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraflar vekillerinin asıl davadaki tüm; birleşen ve karşı dava açısından diğer temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraflar vekillerinin birleşen dava ve karşı davadaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4563, Karar No: 2020/8094, Tarih: 24.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4563 E.  ,  2020/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyada bozma öncesi sanıklar ... ve ... müdafii olarak yargılama faaaliyetine katılan ve bozma sonrası da yargılama aşamasında 20/05/2014 tarihli celseye mazereti sebebi ile katılamayacağını bildiren Av....’in sanıklar müdafii olduğu anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiğinden, kararın sanıklar müdafii Av. ...'e tebliğ edilmesi ve temyiz edildiği takdirde sanıklar İlhami ve Abdulmutalip hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 24.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/59, Karar No: 2018/4609, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/59 E.  ,  2018/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatlarının istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatlarının tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/07/2015 tarihine kadar alt işveren .... Lojistik A.Ş.'de tehlikeli madde tanker şoförü olarak aralıksız çalıştığını, ayrıca tehlikeli madde dolum operatörlüğü ve boşaltım operatörlüğü görevlerinide yaptığını, davalı ..... ile diğer davalı ... arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin iş akdinin 14/07/2015 tarihli ihtarname ile takograf kayıtlarının izinsiz alındığı bahanesi ile haksız olarak feshedildiğini, ancak gerçek fesih sebebinin müvekkilinin alacaklarından dolayı davalı şirketlere karşı .... 15. İş Mahkemesinin 2015/302 E. Sayılı dosyası ile açtığı alacak davası olduğunu, davalı şirketin takograf kayıtlarını tutmakla mesul olduğunu, müvekkilinin fazla mesai alacağının en büyük delili olan bu kayıtların davalılar tarafından dosyaya sunulmadığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..... vekili; davacının 01/10/2009 tarihli iş akdi ile çalışmaya başladığını, davacının müvekkil şirket bünyesinde yürütülen ve müvekkili şirketin müşterisi konumunda olan diğer davalı .....'nin akaryakıtının istasyonlarına taşıma ve boşaltım işinde çalıştığını, davacının ... 15. İş Mahkemesinin 2015/302 E. Sayılı dosyasında müvekkili şirket aleyhine açmış olduğu alacak davasında mahkemece takograf kayıtlarının sunulmasının istenildiğini, bunun üzerine yapılan aramalarda davacıya ait 30 Disk bulunduğunu, kendisine sorulduğunda sözlü olarak takograf disklerinin inceletmek üzere avukatlarına verdiğini söylediğini, geri istenmiş ise de davacının bunları geri getirmediğini, makul bir süre beklenmesine rağmen davacının hiçbir pişmanlık göstermediğini, bunun üzerine davacının arşivden çaldığı takografları teslim etmemesi nedeniyle davacının iş akdine 14/07/2015 tarihli ihtarname ile haklı nedenle son verildiğini ve .... Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, emir ve talimatları müvekkili şirketten almadığını, davacının diğer davalı ..... çalışanı olduğunu savunarak davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, Davacının iş akdi her ne kadar takograf kayıtlarının bir kısmının davacı tarafından izinsiz alınması nedeniyle feshedilmiş ise de; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/35039 Soruşturma Sayılı dosyası, davacı tarafından açılan işçilik alacağı davası, dinlenen davacı tanığı .... ve diğer dosyada dinlenen davacı tanığı ... ile davalı tanığı ....'in beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, takograf belgelerinin şoför odasında arşivlendiği, buraya şoförlerin girip çıktığı, bu yerin şoförlerin dinlendikleri yer olduğu, bu belgelerin şoför odasında bir köşede karton kutu içerisinde bulunduğu, durduğu yerin kilitli olmadığı, sürücüler tarafından bunların rahatlıkla alınabileceği hususu göz önüne alındığında, takograf kayıtlarının davacı tarafından davalı işverenden izinsiz olarak alındığı hususunun ispatlanamadığı ve bu nedenle davacının iş akdinin feshinin haklı fesih olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekilleri gerekçeli istinaf dilekçelerini süresi içinde ibraz etmemişlerdir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve taktirinde, usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvuru taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve taktirinde, usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvuru taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyeri aleyhine fazla mesai ücretlerinin ödenmediği iddiası ile dava açmış olan davacının açmış olduğu bu davaya delil olarak ibraz edebilmek maksadıyla kullandığı araca ait takograf kayıtlarını işverene haber vermeksizin işyerinden aldığı ve mahkemeye ibraz ettiği, davalı işverenin de bu durumu öğrenince bu sebeple iş akdini feshettiği anlaşılmaktadır. Davacının delil olarak dayanmak istediği takograf kayıtlarını delil listesinde göstermiş olmak kaydıyla davalı işverenden getirtilmesini mahkemeden istemek, işverenin ibraz etmemesi durumunda ise yine mahkemeden HMK’nun 220. maddesinin işletilmesini talep etmek yerine bir nevi ihkakı hakta bulunarak işverene ait belgeleri işverenden habersiz alması eyleminin işçi ile işveren arasında olması gereken güven ilişkisini sarsacağı kuşkusuzdur. Gerçekleşen bu olaya rağmen davalı işverenden iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Açıklanan nedenle geçerli fesih nedeniyle davanın reddi gerekirken işverenin feshinin geçersiz olduğunu kabul eden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,90 TL. karar harcından davacının yatırdığı 27.70 TL. peşin harcın mahsubu ile 8.20 TL. bakiye karar harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı 330.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak, 28.02.2018 tarihinde kesin olarak, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16070, Karar No: 2022/4308, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16070 E.  ,  2022/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açılarak her iki yıl hakkında beraat kararı verildiği, tebliğnamede sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme ilişkin görüş bulunmadığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9404, Karar No: 2022/12937, Tarih: 07.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9404 E.  ,  2022/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçluların aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 24.05.2022 tarih ve 2022/660 E. - 2022/1156 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 24.05.2022 tarih ve 2022/660 E. - 2022/1156 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Gaziantep 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 10.05.2019 tarih ve 2019/185 E. - 2019/247 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin (2) nolu bendinde yer alan “yüzde onu oranında (41.000,00 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.