muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/50199, Karar No: 2013/34434, Tarih: 23.12.2013

Özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı ... Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce önceki bozma gibi esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile ... A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile ... arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir

. Aksi yönde Uyuşmazlık Mahkemesi’nin uyuşmazlıklarda adli yargı yerinin görevli olduğuna dair kararlar var ise de ilke kararı olmadığından, Dairemizce Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 26.12.2012 gün ve 2012/9-1528 Esas, 2012/1398 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu kabul etmiştir.

Görev kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42283, Karar No: 2017/22622, Tarih: 23.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42283 E.  ,  2017/22622 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... BATI 2. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 03/08/1992 tarihinden 20/09/2016 tarihine kadar davalı işyeri bünyesinde Teknisyen olarak görev yaptığını, iş akdinin haksız olarak sonlandırıldığını beyanla davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 25/II-e maddesine göre işveren ve işçi arasında güven temelinin çökmesi nedeniyle sona erdirildiğini, davacının iş sözleşmesinin ... ... Bankası A.Ş. 'ye yazılan 16/08/2016 tarih ve ... sayılı yazıya ilgili banka tarafından verilen 26/08/2016 tarih , ... -... sayılı cevap içeriğinden davacının bankaya 2014 Ocak sonrası yüklü miktarda para yatırdığının anlaşıldığı, darbe girişimiyle ilgili bankadaki hesapların şüpheli olarak değerlendirilmekte olduğu sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının sözleşmesinin 673 karar sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7. maddesi uyarınca fesih edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının çalıştığı işyerinin milli güvenlik açısından önemli kurumlardan bulunması, davacının anılan KHK'de belirtilen şekilde irtibatının bulunduğunun değerlendirildiği, bunun haklı fesih nedeni olduğu gerekçeleri ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesi, 667 sayılı KHK'nın 4. maddesi doğrultusunda 20/09/2016 tarihinde davalı işverenin yönetim kurulu kararı ile feshedilmiştir.

Davacı işçi 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri çerçevesinde çalışmış olmakla iş sözleşmesinin 20/09/2016 tarihindeki feshinde İş Kanunu'nun 18. ve devamı maddeleri hükümleri uygulanmalıdır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesi, 667 sayılı KHK'nın 4. maddesi doğrultusunda 20/09/2016 tarihinde davalı işverenin yönetim kurulu kararı ile feshedilmiştir.

Davacı işçi 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri çerçevesinde çalışmış olmakla iş sözleşmesinin 20/09/2016 tarihindeki feshinde İş Kanunu'nun 18. ve devamı maddeleri hükümleri uygulanmalıdır.

Somut olayda davacının iş akdinin feshine neden olan bilgi ve belge işverence ibraz edilememiştir. Davacının iş akdinin feshine dayanak objektif değerlendirmelerin neler olduğu, hangi bilgi ve belgelerin feshe gerekçe yapıldığı davalı kurumdan araştırılmalı, ayrıca davacı hakkında mevcut ise adli ya da idari soruşturma evrakları, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı’nın Terörle Mücadele, Kaçakçılık, Organize Suçlar ve İstihbarat ile ilgili birimlerinden ve Bilgi Teknolojileri Kurumu’ndan varsa davacı ile ilgili bilgi ve belgeler ile yine Bank ...’ya başkaca açılmış mevduat hesapları, hesap hareketleri ve bankacılığa ilişkin işlemler olup olmadığı sorulmalı, tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11042, Karar No: 2015/8374, Tarih: 16.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11042 E.  ,  2015/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde ara verilen kış ayları hariç geçen ve sigortasının gösterilmediği dönemlere ilişkin karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı kooperatifin inşaat işyerinde, davalı kooperatifin bir kısım işlerini yüklenen diğer davalı (taşeron) Er-Ankara Ltd.Şti'nin işçisi olarak 28.04.2008-15.04.2010 tarihleri arasında kış dönemlerinde ara vermek suretiyle çalıştığı halde, Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir..

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş  içtihadı gereğidir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı  çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra, o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra, o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sicil dosyasının dosya arasına alınmadığı, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin .... Ltd. Şti adına 08.11.2008 tarihi itibariyle 506 sayılı yasa kapsamına alındığı, mahkemece somut delillerle kanıtlanamayan davanın reddine karar verildiği, ancak bordrolarda kayıtlı davacı tanıklarının, davacının çalışmasını doğruladıkları, davalı tanıklarının ise bu beyanlarla çeliştiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; yukarıda belirtildiği gibi, somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmenin mümkün olduğu ve somut olayda bordro tanıklarının da davacının çalıştığını doğrulayan anlatımlarının bulunduğu gözden uzak tutulmadan, gerekirse, davacının tesbitini istediği sürelere ilişkin işverence SGK'na verilmiş dönem bordrolarında kayıtlı tarafsız diğer tanıklar da saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, kooperatifin inşa edildiği arsanın sahipleri olan .... beyanlarına başvurmak, davalı kooperatifin inşaat sırasında anlaşmış olduğu diğer şirket çalışanlarından(....vs.) davacının talebiyle aynı tarihte çalışması bulunan işçileri tespit ederek bu dönemde kooperatifte kaç kişinin çalıştığına ve davacının çalışmasına dair beyanları alınarak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2127, Karar No: 2024/6468, Tarih: 10.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2127 E.  ,  2024/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2950 E. 2023/212 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü, 58 nci, 63 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, uyuşturucu ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 20.04.2022 tarihli raporuna göre; söz konusu uyuşturucu maddelerin Metemfetamin etken maddesini içerdiğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, kızına ait 50 \*\* \*\*\* plaka sayılı araç ile gece vakitleri gezerek uyuşturucu madde sattığına ilişkin alınan istihbari bilgiler üzerine; aynı plakalı aracın park halinde görülmesi üzerine sanık ...'un sürücü koltuğunda olduğu, diğer sanık ...'in de ön yolcu koltuğunda oturduğu aracın yanına kolluk görevlilerince gidildiğinde, sanık ...'un aracı çalıştırıp kaçmaya başladığı ve takip sırasında aracın ön sağ yolcu tarafında bulunan camından 'clipper' ibareli metalik kutu içerisinde birbirine eş değer gramajlarda ve satışa hazır biçimde altı ayrı parça halinde metamfetamin maddesinin atıldığı, kolluk ekiplerince fiziki takip neticesinde sanıkların bulunduğu aracın durdurulmasının akabinde araçta usulüne uygun olarak yapılan arama neticesinde aracın direksiyon kısmı içerisine gizlenmiş vaziyette iki ayrı parça halinde metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, sanık ... üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini savunmuş ise de; sanığın Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinde; polislerden çekindiği için kaçtığını, araç içerisinden herhangi bir madde atmadıklarını, araç içerisinde direksiyon kısmına gizlenmiş olan 2 parça halindeki uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını, arabanın daha öncesinde sanayide olduğunu, arabayı sanayiden daha yeni aldığı için bu uyuşturucu maddenin nereden geldiğini bilmediğini ifade etmesine rağmen Mahkeme huzurunda alınan savunmalarında ise; aracın direksiyon kısmında bulunan uyuşturucu maddeyi diğer sanık ...' den aldığını, bunun için daha öncesinde 1.800,00 TL para ödediğini, bu uyuşturucu maddeyi direksiyonda bulunan kornanın altındaki boşluk kısmına koyduğunu, uyuşturucu madde saklamak için yaptığı bir yer olmadığını, daha önce polislerle sıkıntı yaşayıp tutuklu kaldığı için panik olduğunu ve diğer sanık ...'in bas gaza demesiyle polislerden kaçtığını, camdan dışarı atılmış olan uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını, Ayşen'e ait olduğunu belirterek aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunduğu, sanık ...'un kendini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına mahkemece itibar edilmeyerek sanığın olay günü kolluk görevlilerini gördüğü esnada kaçması, sanığın kızına ait araç içerisinde direksiyon kısmında elde edilmesi güç bir yere gizlenmiş vaziyette alınan kriminal raporla metamfetamin olduğu tespit edilen uyuşturucu maddenin bulunması, sanık ...'un bulunan bu maddeye ilişkin aşamalarda çelişkili savunmaları, sanık ... hakkında benzer suçlardan kesinleşmiş mahkumiyet kararının bulunması ve sanık ...'un kullanımındaki araçtan dışarı atılan maddelerinde uyuşturucu madde olduğunun kriminal raporla sabit olması, uyuşturucu maddelerin miktarının da kullanım sınırları üzerinde ve farklı paketler halinde olması ve diğer sanık ...'in istikrarlı savunmaları gibi hususlar nazarında sanık ..

...'un bulunan bu maddeye ilişkin aşamalarda çelişkili savunmaları, sanık ... hakkında benzer suçlardan kesinleşmiş mahkumiyet kararının bulunması ve sanık ...'un kullanımındaki araçtan dışarı atılan maddelerinde uyuşturucu madde olduğunun kriminal raporla sabit olması, uyuşturucu maddelerin miktarının da kullanım sınırları üzerinde ve farklı paketler halinde olması ve diğer sanık ...'in istikrarlı savunmaları gibi hususlar nazarında sanık ...'un alınan kriminal rapor ile metamfetamin olduğu tespit edilen uyuşturucu maddeleri kullanım amacı dışında bulundurarak "bulunduran" şeklindeki seçimlik hareketle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği belirtilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/2950 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.