muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3608, Karar No: 2011/5718, Tarih: 03.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3608 E.  ,  2011/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Beyoğlu 4.Sulh Hukuk, Kadıköy 2.Sulh Hukuk ve Erzincan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre verilen yazı cevabından kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak bildirilen "Gümüştarla köyü No:190 Erzincan" adresinde hiç ikamet etmediği, "...., Mahallesi, ...., Caddesi, Bülbül ...., NO:23 ....,/İstanbul" adresinin ise hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu, Gebze 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2008 günlü ilamı,15.06.2010 günlü müddetname ve 22.01.2011 günlü jandarma tutanağı ile 17.01.2011 tarihli ... cevabı yazılarıyla anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1588, Karar No: 2019/6897, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1588 E.  ,  2019/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunması ihbar öncesi 09.09.2011 tarihli celsede alındığından ve ihbar sonrası 5271 sayılı CMK'nun 195. maddesi uyarınca duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceği ihtaratlı davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuğun duruşmaya katılmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen üzerine atılı suçlamaları aşamalarda kabul etmediği anlaşılmakla; soruşturma aşamasında dinlenen ve olayın tek görgü tanığı durumunda olan ...'ın kovuşturma aşamasında dinlenilerek sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 210. maddesine aykırı olarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlıkta bulunmadığı halde, cezasından TCK'nun 168/1.maddesinin uygulanması,

3-Olayla ilgili tutulan tutanaklara göre hırsızlık yapılan suça konu yerin inşaat konumunda bulunması nedeniyle iş yeri sayılamayacağından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

4-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiği kabul edilmesine karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11550, Karar No: 2017/8403, Tarih: 04.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11550 E.  ,  2017/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ....Köyü çalışma alanında bulunan 235 ada 1 ve 241 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 16.670,21 metrekare ve 14.899,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak ve taksime dayanılarak davalılar .... ve ... adına, aynı nedenlerle 234 ada 9 parsel sayılı 8.962,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 8 parsel sayılı 7.498,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 6 parsel sayılı 432,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 5 parsel sayılı 4.796,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 4 parsel sayılı 6.229,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 9 ve 234 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 3.150,31 ve 3.515,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına, 233 ada 8 parsel sayılı 266,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Özgür ve ... adlarına, 233 ada 7 parsel sayılı 473,17 metrekere yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 5 ve 6 parsel sayılı sırasıyla 2.562,56 ve 435,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına, 233 ada 3 parsel sayılı 30.013,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 2 parsel sayılı 1.595,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz....adına, 233 ada 1 parsel sayılı 4.843,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 4 ve 234 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 3.926,91 ve 12.422,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların kök muris ....’den kaldığını ve mirasçılar arasında taksim edilmediğini ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar .... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 04.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21245, Karar No: 2014/31619, Tarih: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21245 E.  ,  2014/31619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, vasıta ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ödenmeyen vasıta ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının toplu iş sözleşmesinde öngörülen vasıta yardımı alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden alacak talebine konu dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin vasıta ücretini düzenleyen sekizinci dönem toplu iş sözleşmesinin 56. maddesi "A-Belediyelerce toplu taşıma vasıtası işletilen veya belediyelerin gözetim ve denetiminde özel toplu taşıma vasıtası işletilen mahallerde bulunan işyerlerinde çalışan üyelere işbaşı yaptıkları her gün için ;

a-İstanbul Belediye hudutları içindeki işyerlerinde en yakın bir vapur, bir otobüs,

b-Büyükşehir Belediyesi hudutları içindeki işyerlerinde en yakın iki otobüs,

c-Diğer işyerlerinde en uzak bir otobüs geliş-dönüş ücreti net olarak ödenir.

Belediyelerce toplu taşıma vasıtası işletilmeyen yerlerde bu ücret ödenmez." şeklinde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Davacının ikamet ettiği Selçuklu ilçesi belediyesi tarafından belediye hizmet sınırları içerisinde belediye tarafından veya belediye denetiminde ilçe içerisinde toplu taşıma hizmeti verilmediği bildirilmiştir. Bu duruma göre davacının ikametgahı ve işyerinin bulunduğu Selçuk'ta toplu taşıma hizmeti bulunmadığı dolayısı ile davacı vasıta yardımı ödenmesine ilişkin talebinde haklı değildir. Mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22737, Karar No: 2019/7252, Tarih: 17.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/22737 E.  ,  2019/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 539 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan ... sitesi C1-1 Blok 37 numaralı bağımsız bölümü 9.1.2009 tarihli sözleşme ile satın aldıpını, konutun 24.8.2009 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazlaya ilişkin hukuki ve diğer tüm talep hakları saklı kalmak kaydıyla, bedel indirimi talebine ilişkin olarak gizli ayıplar yönünden şimdilik 3.000,00 TL ve eksik ifa teşkil eden hususlar yönünden şimdilik 18.000,00 TL olmak üzere toplam 21.000,00 TL'nin konut bedelinin ödendiği tarihten itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş,17.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini gizli ayıplardan dolayı 17.112,00 TL, eksik ifadan dolayı 12.359,00 TL olmak üzere toplam 35.112,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının gizli ayıplar yönünden bağımsız bölümünde meydana gelen değer kaybı olarak bilirkişi raporu ile belirlenmiş olan 17.112 TL'den 3000 TL'ye dava tarihi olan 03/02/2014 bakiye 14112 TL'ye de ıslah tarihi olan 17/11/2015 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faiziyle davalılardan müşterek müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, Davacının eksik işlere yönelik talebinin de gerekçesi ekli gerekçeli kararda açıklanmak üzere reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz taleplerinin reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz taleplerinin reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. ( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 9.1.2009 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 24.8.2009 tarihinde teslim edildiği ve 3.2.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 9.1.2009 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 24.8.2009 tarihinde teslim edildiği ve 3.2.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (izolasyona bağlı kabarma ve lekelenmelerin olması, klozetin gömme rezervuar düğmesinin arızalı olması,balkon döşeme seramiğinde eğimin ters yapılması ve diğer gizli ayıplı olduğu belirtilen hususlar..) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz taleplerinin REDDİNE, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3021, Karar No: 2024/9128, Tarih: 28.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3021 E.  ,  2024/9128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/825 E., 2023/613 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2021 tarihli ve 2021/50159 Esas, 2021/83645 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/465 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 46.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına aleyhe istinaf olmadığından sanığın kazanılmış ... gözetilerek sonuç ceza olarak 14 yıl 7 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/825 Esas, 2023/613 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. 25.04.2021 tarihli eylemde arama kararı alınmadan yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,

2. 02.05.2021 tarihli eylemde, delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR