muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14388, Karar No: 2020/73, Tarih: 06.01.2020

Özel su ise tapulu taşınmazdan çıkan ve sadece o taşınmazın ve malikinin kişisel ihtiyacını karşılamaya yeterli olan sudur. Arazinin mülkiyetine tabi olan kaynak suyu yani özel su üzerinde, hak sahibi dilediği gibi tasarruf etme yetkisine sahiptir. Bu suyu kendisi kullanabileceği gibi kaynağındaki suyu kullanması hususunda bir başkasına irtifak hakkı da tanıyabilir. Ayrıca mülkiyet hakkına dayanarak kaynağa elatma varsa elatmanın giderilmesi için davalar açmak yetkisi de bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; mahkemece davanın kabulü ile davalının suya müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş ise de hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. TMK m.742 gereğince taşınmaz maliki, üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır. Ancak katlanma mükellefiyeti bir tarafın zararına olacak şekilde yorumlanamaz. O halde mahkemece jeoloji mühendisinin de bulunduğu bilirkişiler refakatinde yeniden mahallinde keşif yapılarak TMK’nın 742. maddesi de gözetilmek suretiyle davacıya ait taşınmaza akan suların zarar vermesini önlemek amacıyla alınacak tedbirleri belirleyerek infaza elverişli hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11485, Karar No: 2016/1374, Tarih: 28.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/11485 E.  ,  2016/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 12.03.2015 tarih, 2015/1974 Esas, 2015/5865 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, icra emrinde alacak kalemleri ayrıntılı bir şekilde belirtilmediği gibi, alacak kalemlerine ilişkin faiz miktarlarının da tam belirtilmediğini, faizlerin miktarı ile işlemeye başladığı günlerin icra emrinden anlaşılamadığını, ana paraya ve ilam dahilindeki işletilecek faizlere diyecekleri olmadığını, ancak faizlerin ilam muhteviyatına uygun olarak hesap edilip edilmeyeceğinin denetlenemeyecek tarzda icra emrinin düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; alacaklı Kurumun cevap dilekçesi ekinde sunulan ödeme belgesi ve onay tarihleri esas alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, rapora göre icra emrinde ilama uygun şekilde faizlerin talep edildiği, yargılama gideri ve mahkeme vekalet ücreti faizinin başlangıcı hususunda kararda hüküm bulunmadığından bu iki kalemin faizinin başlangıç tarihinin karar tarihi (05.12.2012) olduğu, şikayetin faizin başlangıç tarihinin belirtilmemesine ilişkin olduğu, ilamda açıkça faizin başlangıç tarihleri belli olduğundan icra emrinde belirtilmemesinin icra emrinin iptalini gerektirmediği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş,hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas - 1997/776 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Sınırlı yetkili icra mahkemesi hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir.

Kural olarak, ilamda faize hükmedilmemişse, kesinleşmeden infazı istenemeyecek ilamlar hariç, ilamlarda karar tarihinden itibaren faiz talep edilebilir (HGK'nun 05.04.2000 tarih, 2000/12-739 Esas., 2000/746 Karar.)

Takip dayanağı... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)'nin 28.12.2012 tarih, 2011/4 Esas - 2012/456 Karar sayılı ilamında " 33.615,06 TL'nin onay

tarihinden, 7.079,73 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı Kuruma verilmesine," şeklinde hüküm kurulmuştur. Hükümde onay ve ödeme tarihleri açıkça belirtilmediğinden, ancak karar tarihinden itibaren faiz istenebilir. Faiz hesabı buna göre yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı kabule dayalı bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Anılan nedenle, Dairemizce mahkeme kararının bozulması gerekirken hükmün onandığı anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Anılan nedenle, Dairemizce mahkeme kararının bozulması gerekirken hükmün onandığı anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 12.03.2015 tarih ve 2015/1974 Esas, 2015/5865 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 57,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12797, Karar No: 2017/13660, Tarih: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/12797 E.  ,  2017/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin yerel mahkeme tarafından CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, müştekinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36242, Karar No: 2017/33835, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36242 E.  ,  2017/33835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23108, Karar No: 2017/8593, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23108 E.  ,  2017/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’nin suç tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suça konu araçlardaki eksikliklerin nasıl oluştuğu konusunda sanıklar müdafinin bildirdiği Can Büke isimli kişi dinlenilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde sanık ...’nin mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde, sonuç olarak ağır para cezasına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7730, Karar No: 2018/423, Tarih: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7730 E.  ,  2018/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı ..., ...'ın TMK'nun 405. ve 406. maddesi gereği kısıtlanarak vasi tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ...'ın TMK 406. maddesi gereğinde kısıtlanmasına, ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir. Hüküm, kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ve tanık beyanları, dosya kapsamındaki harcama belgelerine göre TMK m. 406 gereği yasal danışman atanmasına karar verilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden yeterli araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir. Hal böyle olunca yukarıda gösterilen yasal düzenleme karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da tarafların iddia ettikleri banka kayıtları, maaş hesabı, kredi evraklarının getirtilerek tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18244, Karar No: 2017/10396, Tarih: 11.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18244 E.  ,  2017/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.'nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, üçüncü kişi ... Bankası A.Ş. ile asıl borçlu arasında yapılan kredi sözleşmesini, kefil sıfatı ile imzaladığı, bu sıfatla kredi borcunu banka ödeme dekontu ile ödediği miktarın, kredi sözleşmesinin asıl borçlusundan rücuen tahsili amacıyla genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Asıl alacaklısı banka olan kredi sözleşmesi ile banka ödeme dekontları, İİK.'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Öte yandan, kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olan alacaklının, kredi borcu nedeniyle ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için sözleşmenin diğer müşterek ve müteselsil kefillerine ve asıl borçlusuna rücu edebileceği de yargılamayı gerektirdiğinden itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10032, Karar No: 2011/2836, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10032 E.  ,  2011/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarparak kaçtığını, aracın hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL. tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.346,68 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarptığını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş ise de dosyada kazaya ilişkin tespit tutanağı, görgü tutanağı veya resmi birimlere müracaat tutanağı bulunmamaktadır. M.K.'nın 6. maddesine göre, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Ne varki bu yönde mahkemece yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece, davacı aracındaki hasarın, davalı tarafından meydana getirildiğini ispata yarar delilleri sorulmalı, her iki aracın hasarları belirlenmeli, davacının beyanına göre, olayın oluş şekline uygun olup olmadığı, davacı aracındaki hasarın böyle bir kazada meydana gelip gelmeyeceği konularınnın araştırılması sonucu hasarın davalı tarafından meydana getirildiği anlaşılırsa tarafların kusur oranlarının belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir..

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9198, Karar No: 2014/27230, Tarih: 30.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9198 E.  ,  2014/27230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, müştekinin 22.7.2010 günü saat 22.00 sıralarında evden ayrılıp şehir dışına gittiği, 24.7.2010 günü sabah saat 09.00 sıralarında komşusunun kendisini arayarak pencerenin açık olduğunu haber verdiği, bunun üzerine ikametine geri döndüğünde, ikametine hırsız girdiğini anladığını beyan ettiği, yatak odasında bulunan kutu üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun yargılama aşamasında atılı suçu kabul ettiği, ancak müştekinin evine hangi saatte girdiğine dair açıklayıcı bir beyanda bulunmadığı, UYAP kayıtlarına göre Yalova'da, suç tarihinde güneşin 04.49 da doğup, saat 19:30'da battığı, yaz saati uygulaması da gözönünde bulundurulduğunda TCK'nın 6/1-e maddesine göre, gece vaktinin saat 21.30 dan itibaren başlayıp saat 04.49 da son bulduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun yöntemine uygun şekilde celbi ile eylemi gece ya da gündüz zaman dilimlerinden hangisinde

işlediği hususunun kendisine sorularak suç saatinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 143/1 maddesindeki artırım hükmü ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanması gerekirken, eylemin gece işlendiğine dair bilgiye nasıl ulaşıldığı karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan suça sürüklenen çocuk aleyhine yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Müştekinin 22.11.2012 tarihinde dinlenmesinde, suç nedeniyle oluşan zararının giderilmediğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun 17.12.2012 tarihli savunmasında ise müştekinin zararını gidermek istediğini söylediğinin anlaşılması karşısında, müştekinin atılı suçlar nedeniyle oluşan maddi zararının tespit edilerek suça sürüklenen çocuğa bu zararı tazmin etmesi için makul bir süre verilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK nın 168. madde koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan neticeten hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin dikkate alınmaması,

4-Gerekçeli karar başlığına yargılamaya çocuk mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmemiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK nın 232/2-a maddesine aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10921, Karar No: 2015/7499, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10921 E.  ,  2015/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:... İç kapı no:... ... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “... ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına ve ... İlçe Jandarma Komutalığınca yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3638, Karar No: 2019/3194, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3638 E.  ,  2019/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, 17/04/2012 tarihli iddianeme ile sanık hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.