muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10493, Karar No: 2013/16695, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10493 E.  ,  2013/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ile üzerinde bulunan ve davalı idarelerce kesilen ağaç bedellerinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ile üzerinde bulunan ve davalı idarelerce kesilen ağaç bedellerinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin İdari Yargı Merciğine ait olduğundan, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı idare lehine 1981 arihinde konulmuş irtifak hakkının bulunduğu ve dava konusu ağaçların yaşlarına göre bu tarihten sonra dikildiklerinden, bedellerinin istenmeyeceği gözetilerek, davanın bu gerekçe ile reddi yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından açıklanan nedenle hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22065, Karar No: 2025/1824, Tarih: 12.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/22065 E.  ,  2025/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'ın, katılan ile sanık ... arasındaki iş ilişkisi bitmesinden sonra düzenledikleri protokole göre katılandan aldıkları alacaklı ve miktar kısmı boş bonoyu, katılan protokole göre edimlerini yerine getirmesine rağmen iade etmeyip diğer sanıklara ciro edip kullanmak suretiyle bedelsiz senedi kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/1 inci maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 03.06.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/92, Karar No: 2022/1124, Tarih: 20.09.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/92 E.  ,  2022/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maaş nakil ilmuhaberinin düzenlenmesi ve alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Anonim Şirketi Genel Müdürlüğünde (Türk Telekom/Türk Telekom A.Ş./ Türk Telekomünikasyon) teknisyen unvanı ile çalışmakta iken 4046 sayılı Kanun’un 22. ve 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddelerine göre diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakli için 26.06.2009 (24.06.2009) tarihinde Devlet Personel Başkanlığına (DPB) bildirilerek ... Devlet Hastanesine atamasının yapıldığını ve buradaki görevine 07.10.2009 tarihinde başladığını, yer değiştirme suretiyle atamalarda aylık bildirim adı altındaki maaş nakil ilmuhaberini incelediğinde çalışırken almış olduğu 4 tam maaş tutarındaki ikramiyenin ve Yüksek Planlama Kurulu (YPK) kararıyla alması gereken ve 40+40 olarak da bilinen denge tazminatının maaş nakil ilmuhaberindeki ücretine eklenmediğini fark ettiğini, bu konuda 16.08.2011 havale tarihli dilekçesi ile ... Telekom A.Ş. ... 2. Bölge Müdürlüğüne yaptığı başvuruya cevap verilmediğini, ... 2. İdare Mahkemesinde açtığı davada görevsizlik kararı verildiğini, kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay 5. Dairesince bozulduğunu, bozma kararı üzerine ... 2. İdare Mahkemesinin kararında direndiğini ve davanın görev yönünden reddine karar verildiğini, İdare Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararının 13.11.2013 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiğini ileri sürerek yıllar itibari ile değişen ek ödeme ve denge tazminatlarının ve buna bağlı olarak değişen ücret tutarına uygulanan ikramiye miktarlarının eklenerek ilmuhaberin düzenlenme tarihi itibari ile yeniden tespiti ile ikramiye ve denge tazminatı olarak da bilinen ek ödemenin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, öte yandan müvekkilinin davada taraf sıfatının bulunmadığını, esas bakımından ise 5457 sayılı Kanun ve 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesinde yapılan değişikliğin 15.02.2006 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi sonrası kamuya nakil hakkını saklı tutmak kaydıyla beş yıla kadar müvekkili şirkette çalışmaya devam edebilecek personelin özlük haklarıyla ilgili müvekkili şirketin İcra Kurulunun 28.02.2006 tarihli ve 62 sayılı kararıyla bir takım düzenlemeler yapılarak personele bir takım ek menfaatler getirildiğini, buna göre kamuya nakil hakkını saklı tutmak kaydıyla müvekkili şirkette çalışmaya devam edecek personelin kapsam dışı personel esaslarına tabi olmasına karar verildiğini, böylece kamuya nakil hakkını saklı tutarak 2. Tip İş Sözleşmesi ile çalışanlara şirketin kapsam dışı personel esaslarının 85. maddesi uyarınca ilave tediye ve ikramiye ödenmesine devam edildiğini, kamuya nakli gerçekleşmiş olsaydı bu hakkından yararlanamayacak olan personelin özelleştirme sonrası müvekkili şirkette çalıştığı dönem boyunca ek ödemelerden faydalandırıldığını ve bu ödemelerin maaş nakil ilmuhaberine de yansıtıldığını, davacının kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak kendi rızası ile iş mevzuatı kapsamı dışına çıktığının görüleceğini, iş sözleşmesinde davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağının belirtildiğini, ilgili yönetmeliğin 85. maddesi ile ilave tediye ve ikramiyelerin çıplak ücret üzerinden ödeneceğinin kararlaştırıldığını, eki niteliğindeki iş mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15. maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağının yazılı olduğunu, davacının dava tarihine kadar ilgili maddelere aykırı ödeme yapıldığına dair herhangi itirazının bulunmadığını, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Ek 3. maddenin kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikte artış olmayıp ek ödemeden yararlanamayacaklar arasındaki ücret dengesizliğini gideren bir uygulama olduğunu, Maliye Bakanlığının da ek ödemelerin geçiş ücretine ilavesinin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirdiğini, zira 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 3. maddesinde 01.01.2006 tarihi itibariyle yürürlükte olan ek ödemenin müvekkili şirketin kamu payının %50’nin altına düşmesinden ve şirketin statüsünün anonim şirketi hâline dönüşmesinden sonra yapıldığını, bu nedenle müvekkili şirketin yaptığı ödemelerin kanun hükmü gereği değil şirketin takdiriyle yapıldığını, davacının 26.06.2009 (24.06.2009) tarihinde 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesi ve 4046 sayılı Kanun’un 22. maddesine göre Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini ve akabinde 07.10.2009 tarihinde ..

.01.2006 tarihi itibariyle yürürlükte olan ek ödemenin müvekkili şirketin kamu payının %50’nin altına düşmesinden ve şirketin statüsünün anonim şirketi hâline dönüşmesinden sonra yapıldığını, bu nedenle müvekkili şirketin yaptığı ödemelerin kanun hükmü gereği değil şirketin takdiriyle yapıldığını, davacının 26.06.2009 (24.06.2009) tarihinde 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesi ve 4046 sayılı Kanun’un 22. maddesine göre Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini ve akabinde 07.10.2009 tarihinde ... Devlet Hastanesinde göreve başladığını, davacının yeni kurumda göreve başladığı tarihe kadar olan kamu görevlilerine yapılmış tüm artışların fark tazminatına esas ücretinin tespitinde dikkate alındığını, Maliye Bakanlığının 08.05.2006 tarihli ve 8021 sayılı ve 20.10.2008 tarihli ve 16220 sayılı yazılarına istinaden 5473 ve 5793 sayılı Kanunlarla verilen değişik adlar altında ek ödemesi bulunmayan memurlara ve sözleşmeli personele yapılan ek ödemelerin fark tazminata esas ücretin tespitinde dikkate alınmadığını, müvekkili şirketin 5473 sayılı Kanun’da belirlenen kurumlar kapsamında yer almaması ve davacının 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesi hükümlerine göre İş Kanunu’na tabi işçi statüsünde görev yapması ve 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesine istinaden İş Kanunu’na tabi kapsam dışı statüde çalışanların ücret, ikramiye gibi malî ve özlük haklarının Yönetim Kurulu tarafından belirlenmesi nedeniyle davacının müvekkili şirkette görev yaptığı süre için de 5473 sayılı Kanuna göre herhangi bir ek ödeme yapılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. ... İş Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2013/601 E., 2014/142 K. sayılı kararı ile; davacının davalı ...’de teknisyen olarak çalışmakta iken 4046 sayılı Kanun’un 22. ve 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddeleri gereğince diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakli için Devlet Personel Başkanlığına bildirilmesi üzerine ... Devlet Hastanesine atamasının yapıldığı ve 07.10.2009 tarihinde göreve başladığı, maaş nakil ilmuhaberini düzenleme görevi davalı ...’ye ait olsa bile davacının bundan sonraki maaş ödemelerinin nakil olduğu dava dışı kuruma ait olup bu kurumun da maaş nakil ilmuhaberi ile bağlı olmadığı ve denetleme görevinin bulunduğu gerekçesi ile davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 28.04.2014 tarihli ve 2014/11578 E., 2014/10096 K. sayılı kararı ile; somut uyuşmazlıkta davacının daha önce talep konusu ile ilgili olarak idare mahkemesinde açtığı davada mahkemece davaya bakmakla adli yargının görevli olduğuna karar verilerek bu kararın kesinleştiği, ancak idare mahkemesince verilen görevsizlik kararının hukuk mahkemesini bağlayıcı nitelikte olmadığı, davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-b. maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı Kanun’un 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken husumet yokluğundan reddinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. ... İş Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/354 E., 2014/459 K. sayılı kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Kararı:

10. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı tarafların temyiz etmemesi sebebi ile 10.10.2014 tarihinde kesinleşmiş, kesinleşen görevsizlik kararlarından sonra ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için davacı vekili tarafından ... İş Mahkemesine verdiği dilekçe ile dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesi isteminde bulunulmuştur.

11. Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 29.12.2014 tarihli ve 2014/1164 E., 2014/1202 K. sayılı kararı ile; “…Buna göre,  iptali istenilen işlemin tesis edildiği ve davanın açıldığı tarihte davalı mevkiinde kamu kuruluşu niteliği taşımayan ... Telekomünikasyon A.Ş.'nin olması karşısında, idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz etmek olanaksız olduğundan, uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde adli yargı görevli olduğundan ... İş Mahkemesince verilen görevsizlik kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir….” gerekçesi ile davanın çözümünde adli yargının görevli olduğuna ve ... İş Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/354 E., 2014/459 K. sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin Üçüncü Kararı:

12. ... İş Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2015/63 E., 2016/294 K. sayılı kararı ile; davacının özelleştirme öncesi davalı kurumda kapsam dışı personel olarak çalıştığı ve ücretinin de 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak belirlendiği, özelleştirme sonrası çalışmaya devam edip nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılmak suretiyle nakledildikleri kurumda haklarının korunmasının amaçlandığı, bu şekilde davacının kapsam dışı personel olarak kamuda çalışmış gibi sayıldığı, bu nedenle davacının davalı kurumda çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılması ve bu artışlar uygulanmak suretiyle maaş nakil ilmuhaberinin düzenlenmesi ve eksik ödenen ikramiye ile ek ödeme alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

13. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

14. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 20.06.2019 tarihli ve 2016/23254 E., 2019/13727 K. sayılı kararı ile; “…406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

15. ... İş Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/411 E., 2019/950 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek sureti ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

Direnme Kararı:

15. ... İş Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/411 E., 2019/950 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek sureti ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

16. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

17. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek-II cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı Kurumda 2. Tip İş Sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek-II cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı ve nakledilirken aldığı ücreti gösteren maaş nakil ilmuhaberinin bu artışlar dikkate alınarak ayrıca çalışırken aldığı ikramiye gözetilerek düzenlenmesinin gerekip gerekmediği, davanın kabulü yönünde verilen kararların onandığı, red kararlarının ise bozulduğu Özel Daire kararlarının dikkate alınıp alınmayacağı ve buradan varılacak sonuca göre davanın reddinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

18. Öncelikle Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketinin hukukî statüsünü belirlemekte yarar bulunmaktadır.

19. Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu’nun (406 sayılı Kanun), 10.06.1994 tarihli Resmî Gazete’de (RG) yayımlanan 4000 sayılı Kanun ile değiştirilen 1. maddesi uyarınca, Posta İşletmesi Genel Müdürlüğünce yürütülen telekomünikasyon hizmetlerinin sermayesinin tamamı kamu kesimine ait olacak bir anonim şirket şeklinde yapılandırılması suretiyle kurulmuştur. Ayrıca 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (233 sayılı KHK) ile 399 sayılı KHK’lara tabi bir kamu iktisadi kuruluşu statüsü verilmiştir.