muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18727, Karar No: 2014/2040, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18727 E.  ,  2014/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Birecik Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2013

No : 2011/459-2013/133

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2-)Dava, davacının, davalı sosyal yardımlaşma vakfında 01.11.2002-01.11.2006 döneminde, daha sonra vakfın görevlendirilmesiyle Birecik Mal Müdürlüğünde 2006 Kasım ayından 2007 yılı Mayıs ayına kadar yine vakfın görevlendirmesiyle Birecik Nüfus Müdürlüğünde 2007 yılı Mayıs ayından 2007 yılı Ekim ayına kadar çalıştığını, bir yıl kadar ara verdiğini daha sonra yine vakıf tarafından işe alındığını ve vakfın görevlendirilmesiyle Gençlik Spor Müdürlüğünde 2008 yılı Ekim ayından 15 Temmuz 2011 tarihine kadar çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada tanık anlatımları ve bilirkişi raporuna göre davacının 01.05.2007 ile 10.05.2007 ve 15.03.2010 ile 15.06.2010 tarihleri arasında çalıştığının kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır. Diğer taraftan, kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Anılan belgelerde yer alan imzaların sigortalıya aidiyeti belirlenmiş ve hata, hile veya ikrah sonucu imzalandığı kanıtlanmamış ise birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturmaktadır ve bunun aksi, eş değer delillerle kanıtlanmalı, bu kapsamda tanık anlatımlarına değer verilmemelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; davacının davalı vakıfta 10.11.2006 ile 10.05.2007 ve 15.03.2010 ile 15.06.2010 tarihleri arasında bildirilen çalışmaları bulunmakta olup davacının talep ettiği dönemlere ilişkin davalı Vakıfça davacıya yapılan ödemelerin varlığı ve tanıkların, davacının talep ettiği dönemdeki çalışmasını teyit eder beyanları ve tüm dosya kapsamı birarada değerlendirildiğinde; davacının, talep ettiği sürelerde davalı Vakıfta çalıştığı anlaşılmakla; mahkemece, davacının taleplerinin başka işyerlerinde bildirilen çalışmaları dışlanmak suretiyle kabul edilebilmesi gerektiği gözetilmeden davacının Kuruma bildirilen 15.03.2010 ile 15.06.2010 tarihleri arası çalışmasının da tespiti şeklinde yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulüne ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15887, Karar No: 2023/1165, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15887 E.  ,  2023/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/27 Esas, 2022/217 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 31 ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/1496 Esas, 2022/1515 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; eylemin nitelikli şekilde gerçekleşmediğine, suç tarihinin net olarak belirlenememesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında lehe kanun uygulanamadığına, suçu işlediğine yeterli delil olmadığına ilişkindir.

2. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında indirimsiz şekilde üst sınırdan cezalandırılma gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları doktor raporları ve tüm dosya kapsamından; Katılan mağdur ... 'in Tokat \*\*\* Ortaokulunda 8. Sınıf öğrencisi olduğu, katılan mağdurun okullarında yapılan Bana Kendini Anlat isimli ankete çok tatsız şeyler yaşadım, açık açık anlatmak için çok güçsüzüm yazması üzerine okulun rehber öğretmeniyle görüştüğü, yapılan görüşmede; katılan mağdurun, 7-8 yaşlarında iken dayısı suça sürüklenen çocuk ... tarafından tecavüze uğradığını beyan etmesinin ardından, iddiaya konu olay adli makamlara intikal ettirilmiş olup, katılan mağdur ...'un 23.12.2021 tarihinde alınan ifadesinde özetle; yaklaşık 6 yıl önce annesiyle birlikte anneannesinin evine gittiğini, anneannesi ile birlikte yaşayan dayısı ...'ın gece saatlerine doğru kendisini odasına götürdüğünü, o sırada odada sadece ikisinin bulunduğunu, dayısının üstlerinde bulunan elbiseleri çıkararak özel bölgesine cinsel organını soktuğunu, başka herhangi bir bölgesine dokunmadığını, dayısının şahsına yönelik herhangi bir tehdit eyleminin bulunmadığını ve bu durumun yalnızca bir defa gerçekleştiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında özetle; yaklaşık 6 yıl önce yeğeni ...'un ablasıyla birlikte evlerine geldiklerini, ...'u kendi odasına götürdüğünü, cinsel organını mağdurun cinsel organına sürttüğü halde sokmadığını, ancak cinsel organını mağdurun ağzına sokmuş olabileceğini beyan ettiği, katılan mağdur ... hakkında tanzim olunan adli raporda; "hymende saat kadranına göre saat 6 hizasında kaideye uzanan eski yırtık olduğu" hususlarının belirtildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrar niteliği taşır beyanlarının mevcudiyeti, soruşturma başlangıcından itibaren katılan mağdurun beyanlarının olay örgüsü içerir biçimde tutarlılık göstermesi, katılan mağdur ile katılan mağdurun öz dayısı olan suça sürüklenen çocuk arasında iftira atılmasını gerektirir güncel bir husumetin mevcut olmayışı ve katılan mağdurun beyanlarını destekler nitelikte hymende yırtık olduğuna dair katılan mağdur hakkında tanzim olunan adli raporun varlığı hususlarının tümü bir bütün halinde değerlendirildiğinde; Her ne kadar suça sürüklenen çocuk savunmasında, yeğeni katılan mağdur ...'un cinsel bölgesine organ sokma eylemini gerçekleştirmediğini beyan etse de; TCK'nın 103/2 maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel istismar suçunun oluşması için sadece katılan mağdurun cinsel organına bir şey sokmak eyleminin aranmadığı, cinsel özellik taşıyan bir uzvun vücudun herhangi bir bölgesine sokulması eyleminin de bu suçun oluşumuna sebebiyet vereceği, bu husus dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuk ..

...'un cinsel bölgesine organ sokma eylemini gerçekleştirmediğini beyan etse de; TCK'nın 103/2 maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel istismar suçunun oluşması için sadece katılan mağdurun cinsel organına bir şey sokmak eyleminin aranmadığı, cinsel özellik taşıyan bir uzvun vücudun herhangi bir bölgesine sokulması eyleminin de bu suçun oluşumuna sebebiyet vereceği, bu husus dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuk ...'ın savunmasında cinsel organını katılan mağdurun ağzına soktuğu beyanını içermesi nedeniyle savunmanın tevilli ikrar mahiyetinde olduğu, kaldı ki katılan mağdurun iç beden muayenesini içerir adli raporda yapılan tespitlerden hareketle, suça sürüklenen çocuğun savunmasında belirttiği hususların suçlamadan kurtulma kastı içerdiği ve bu savunmalara itibar edilemeyeceği, tüm bu açıklamalar doğrultusunda suça sürüklenen çocuk ...'ın; katılan mağdur beyanından hareketle 2015 yılı aralık ayı içerisinde, annesiyle birlikte yaşadığı ikamete gelen öz yeğeni katılan mağdurun cinsel organına kendi cinsel organını sokmak suretiyle TCK 103/2-1.cümle maddesinde yer alan nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği, ayrıca suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurun öz dayısı olmasından ötürü hakkında TCK 103/3-c maddesinde düzenlenen nitelikli halin de somut olayda uygulanması gerektiği anlaşılmakla;

... ... .'nun üzerine atılı ... 'ye yönelik çocukların cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan ve daha lehine olan 6763 sayılı yasa ile değişmeden önceki TCK'nın 103/2-1.cümle maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, ...'nin amaç ve saiki, suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği zaman ve yer dikkate alınarak takdiren 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ... eylemi öz yeğenine yönelik gerçekleştirdiğinden ...'nin cezası TCK'nın 103/3-c.maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ... suç tarihinde 15-18 yaş aralığında yer aldığından ...'nin cezasında TCK'nın 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak TCK'nın 31/3-son cümle maddesi gereği verilecek ceza 12 yıldan fazla olamayacağından ...'nin 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ...'nin duruşmadaki tutum ve davranışları, geçmişi ve cezanın failin geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak ...'ye verilen ceza TCK'nun 62 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ...'ye verilen hapis cezasının miktarı nedeniyle CMK'nun 231/5. ve 5395 Sayılı ÇKK'nun 23. maddelerinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması, TCK'nın 51.maddesinde düzenlenen erteleme hükümleri ve ayrıca TCK 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevirme hükümleri, suç tarihinde ...'nin 15-18 yaş aralığında yer alması nedeniyle TCK'nın 53.maddesindeki hak yoksunlukları ... hakkında uygulanmamış, ... hakkında hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilmiş sürelerin 5237 sayılı TCK'nın 63.maddesi uyarınca aldığı cezadan mahsubuna karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Ayrıca ... hali hazırda 18 yaşını doldurması dikkate alınarak ... hakkında SİR raporu alınmamıştır...." şeklindeki gerekçe ve lehe kanun değerlendirmesi yapılarak karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeleri ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayanılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru uygulandığı anlaşılmakla kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/1496 Esas, 2022/1515 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4454, Karar No: 2007/4196, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4454 E.  ,  2007/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 878 ada 9 ve 10 parsel sayılı 17646.41, 21508.08 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, yasal süresi içerisinde, tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli parsellerin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların, davalılar dayanağı tapu kaydının kapsamında kaldığı, miktar fazlası yönünden davalı taraf lehine Hazine tapusunun ihdas tarihine kadar zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davalılar iskanen oluşmuş 24.08.1949 tarih 136, davacı Hazine ise toprak tevzii çalışmaları sonucu oluşan 02.01.1964 tarih 298 nolu tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece tapu kayıtları getirtildiği halde mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, iskanen oluşan davalı dayanağı tapu kaydının haritasının bulunup bulunmadığı araştırılmamış, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesine göre kayıt ve belgelerin harita, plan ve krokiye dayanması halinde bu kaydın kapsamı dayanılan harita, plan ve krokiye itibar edilmek suretiyle belirlenir. Kaydın haritası yok veya uygulama imkanı bulunamıyor ise hudutlara değer verilir. Mahkemece tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının ve varsa haritasının getirilip kadastro paftası ile çakıştırılarak mahalline uygulanmadan karar verilmesi doğru değildir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle dayanılan tapu kayıtları ve varsa haritası ile tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ile dayanağı olan belgeler, belirtmelik tutanak ve haritaları, dağıtım cetvelleri getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtlarının ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, uzman ziraat mühendisinden veya mühendisler kurulundan arazinin niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, yargılama sırasında toplanan delillerin tutanakların edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının ve varsa haritasının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli,davalı dayanağı tapu kaydının taşınmazın bir bölümünü kapsadığı belirlendiği takdirde kaydın gayri sabit hudutlu olması nedeniyle miktarı ile geçerli olacağı nazara alınıp kayıt miktar fazlası üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14

.maddesinde yazılı zilyetlikle iktisap şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılmalı, iskan haritası, toprak komisyonu haritası, kadastro paftası ölçekleri eşitlenip çakıştırılarak yapılacak uygulama sonunda, davalıya ait tapu kaydı miktar fazlası Hazine’ye ait tapu kaydı kapsamında ise davalı tarafın zilyedliğinin ancak iskan tarihinden sonra başlayabileceği nazara alınarak Hazine tapusu tesisine kadar zilyedlikle iktisap süresinin dolmadığı gözetilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 6.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/49, Karar No: 2006/63, Tarih: 15.03.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/13-49 E.  ,  2006/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi           :  Ankara Asliye 13.Hukuk Mahkemesi

Günü           :  22.9.2005

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 13. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.6.2004 gün ve 2003/787-2004/338 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 7.3.2005 gün ve 2004/14014-2005/3628 sayılı ilamı ile, (...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının dava konusu taşınmazı davalının açtığı ihale sonucu satın aldığı, 24.10.2002 tarihli sözleşmenin imzalanıp taşınmazın tapuda devrinin davacı adına yapıldığı, taşınmazın satış bedeli 554.500.000.000 liranın %18 KDV. si ile birlikte davacı tarafından ödendiği, 38104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapuda 3260 M2 lik yüzölçümünde olduğu yola 5 metrelik derinlikteki kısmın cepheden terk edileceğine dair tapu kayıtlarında, gerekse ihale şartnamesinde her hangi bir şerh ve açıklamanın bulunmadığı dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, taraflar arasında da çekişmesizdir. Dosya arasında örnekleri bulunan ihale şartnamesinde, taşınmazın imar planında "kentsel servis alanı" olarak ayrıldığı, başka bir amaç için kullanım ve ruhsat verilemeyeceği belirtilmiştir. Yine dosyadaki örneklerinden Mamak Belediye Meclisinin 26.5.1992 tarih ve 1021 sayılı kararı ve 5.11.1992 tarih ve 343 sayılı kararları ile dava konusu taşınmazın önünden geçen yolun iki tarafındaki taşınmazlardan 5 M.lik kısmın yola terk edilerek yolun 10 m. genişletilmesine karar verildiği, davacı taşınmaz sahiplerinin vekilleri şehir plancısı M..A..'ın hazırladığı imar planı değişikliği önerisi, taşınmazın kullanımının "kentsel servis alanından" "Akaryakıt satış istasyonuna dönüşmesi 5.2.2003 tarihinde belediyeden istenmiş, planı değişikliği de belediye meclisinin 4.7.2003 tarih ve 146 sayılı 29.9.2003 tarih ve 189 sayılı kararları ile kabul edilerek plan değişikliği kesinleşip yürürlüğe girdiği görülmektedir. Bilirkişilerce hazırlanan raporlarda da bu hususlar belirtildikten sonra, bu imar değişikliğinin taşınmaz sahiplerinin, yani davacıların lehine olup, taşınmazın inşaat m2 yönünden bir kaybının olmadığı belirtilmiştir. Davacı taşınmazı satın aldıktan sonra şehir plancısı olduğu anlaşılan M. A.’ı 6.11.2002 tarihinde noterde gerekli imar işlemlerini yapması için vekil tayin ettiği, onun da 17.1.2003 tarihli dilekçe ile plan tadilatı için eklediği belgeler ile Belediye Başkanlığına başvurduğu, gerekli imar planı değişiklikleri gerçekleşip, kesinleştikten sonra da 15.10.2003 tarihinde bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.