muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29086, Karar No: 2013/13454, Tarih: 02.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29086 E.  ,  2013/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun sanık tarafından her gün dövüldüğünü, 3-4 kez dışarıya atıl- dığını ve bir defasında dışarıya attığında kış ayı olduğunu beyan etmesi, tanık olarak dinlenen ... ile ...'nun sanığın komşusu oldukları ve ifadelerinde sanığın mağduru sürekli darp ettiğini, hakaretlerde bulunduğunu, eve almadığını, sabaha kadar dışarıda bıraktığını beyan etmeleri karşısında sanığın süreklilik arzeden eyleminin eziyet suçunu oluşturduğu cihetle tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, lehe olan hükümlerin uygulan- madığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1081, Karar No: 2019/10798, Tarih: 10.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1081 E.  ,  2019/10798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Karar Verilmesine Yer Olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nispi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "Katılan ... İdaresi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.500 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... idaresine verilmesine” eklenmesi suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz incelenmesinde;

II-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler uygun görülmemiştir.

Ancak,

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikle 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesinde tarla açmak suretiyle işgal ve faydalanma suçu ile 91. maddesinde ki ağaç kesme suçlarının iki ayrı suç teşkil ettiği, tarla açma suçu için ağaç kesme eyleminde, hem ağaç kesme eylemi hem de işgal ve faydalanma eylemi oluşacağı ve iki ayrı suç oluşturduğunun kabulü karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesine göre mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, ağaç kesme eyleminin tarla açma amacı ile yapıldığı ve münferiden ağaç kesme amacıyla yapılmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3474, Karar No: 2023/10989, Tarih: 18.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3474 E.  ,  2023/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/449 E., 2022/575 K.

BİRLEŞEN DAVA : 1- Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın büyükbaş hayvanların kaybolması nedeniyle davacı ve bir arkadaşları ile birlikte köyün yakınlarında ormanda hayvanları aramaya başladıkları sırada davacının davalının yanından ayrılarak bir yerde durmaktayken davalı ...’ın sorumsuz ve dikkatsiz bir şekilde av tüfeğini kullanması sonucu davacıyı ağır şekilde yaraladığını, davalı ... ile av tüfeğini oğluna veren silah sahibi ...’in ağır kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL maddi, 2.500,00 TL işgücü kaybı ile 125.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 130.000,00 TL tazminatın olay tarihi olan 17.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/515 Esas sayılı dosyasına sunmuş olduğu ek dava dilekçesinde; Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/449 Esas sayılı dosyası ile HMK 166. madde gereğince birleştirilmesine dair karar verilerek birleşen dosya üzerinden esas dosyadaki tazminat farkı olan 328.568,19 TL tazminat eklenerek tüm tazminatın bilirkişi hesap raporundaki 621.829,72 TL'ye çıkarılmasına, olay tarihinden faiz ikamesi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 2021/343 Esas sayılı dosyasına sunmuş olduğu ek dava dilekçesinde; ilk ana dava ve devamı ek davayı müteakip, kalan bakiye alacak harca esas değerde zikredildiği üzere 116.978,96 TL olarak ek dava açıp, asıl dosya olan Çatalca 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2019/449 Esas sayılı dosyası ile birleştirme talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacı vekili 2021/343 Esas sayılı dosyasına sunmuş olduğu ek dava dilekçesinde; ilk ana dava ve devamı ek davayı müteakip, kalan bakiye alacak harca esas değerde zikredildiği üzere 116.978,96 TL olarak ek dava açıp, asıl dosya olan Çatalca 1. Asliye hukuk Mahkemesinin 2019/449 Esas sayılı dosyası ile birleştirme talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı ile avlanmaya gittiklerini, birlikte yürürken ayrıldıktan bir süre sonra çulluk kuşunun göz parlamasına benzeyen bir ışık gördüğünü, mesafe 100 – 150 m iken... diye seslendiğini ancak cevap alamadığını, tüfeği ateşlediğini bağırma sesi üzerine koştuğunu, davacıyı devlet hastanesine götürdüklerini, tüm hastane masraflarını davalıların karşıladığını, hastane kontrollerine davacıyı davalının bizzat kendi arabası ile götürdüğünü, davacının çalışmadığını bu nedenle iş ve güçten kalma nedeniyle talep edilen tazminatın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2013/263 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 26.02.219 gün, 216/15578 E., 2019/1004 K. sayılı ilamı ile "Dosyadaki bilgi ve belgelerden; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tarafların kusur durumları tespit edilmeden maddi zarar hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece öncelikle tarafların kusur durumlarının bilirkişiden alınacak rapor ile tespit edilerek buna göre maddi zararın hesaplanması gerekmektedir. Anılan bu hususun gözardı edilerek karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle verilen kararın bozulması gerekmiştir. Ayrıca dava konusu olayda, tarafların gece vaktinde avlanma faaliyetinde bulundukları, davacının kask ışığının kapalı olması ve davalıdan uzak mesafede olması da dikkate alındığında zararın tümünün davalıya yükletilmesi hakkaniyete uygun olmayacaktır. Açıklanan nedenlerle mahkemece, dosya kapsamındaki diğer olgular da gözetilerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri uyarınca zarar miktarından davalı yararına ayrıca uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir." gerekçeleri ile bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile davacının maddi tazminat talebinin %35 hakkaniyet indirimi yapılarak kısmen kabulü ile 272.314,29 TL tazminatın olay tarihi olan 17.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, birleşen ek davaların ise reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece hatalı olarak hakkaniyet indirimi sonrası tekrar hakkaniyet indirimi yapılmasının ve ek davaların reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu temyize getirmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur raporunda hatalı belirlemeler yapıldığını, davacının maluliyetinin kesinleşmediğini, değişiklik olup olmadığının araştırılmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan davacının ödeme alıp alınmadığının sorulmasının hatalı olduğunu temyize getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ...'ın avlandıkları esnada diğer davalı ...'ye ait olan silahla davacıyı yaralamasına bağlı gerçekleşen davacının uğradığı sürekli iş göremezlik ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 ve 56 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle meydana gelen kazaya ilişkin düzenlenen kusur raporunun denetime elverişli ve olayın oluşuna uygun olduğu, kusur durumuna göre olayın oluş şekline uygun hakkaniyet indirimi yapılmasında hata olmadığı anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalılara yükletilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12756, Karar No: 2019/8974, Tarih: 09.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12756 E.  ,  2019/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün.... vergi kimlik numaralı mükellefi olan....’in 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme faaliyetinde bulunduğu, mükellefin muhasebe işlemlerini yürüten sanığın da bu suça iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında;... hakkında yargılamanın yapıldığı Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/827 Esas sayılı dava dosyası ile bu davanın mümkünse birleştirilmesi, değilse dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10291, Karar No: 2019/2039, Tarih: 27.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10291 E.  ,  2019/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 2016/6112 Esasında kayıtlı olan Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/173 Esas, 2013/116 Karar sayılı dava dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle aynı takvim yılına ilişkin bu davada yer almayan farklı firmalardan temin ettiği sahte faturaları kullanmak suçundan Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/173 Esas ve 2013/116 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün bozulduğu; sanığın aynı mükellefiyeti ile ilgili olarak aynı takvim yılında düzenlenen sahte faturaları kullanmasının bütünüyle tek zincirleme suç olarak değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; belirtilen dava ile temyiz konusu davanın birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 27/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11308, Karar No: 2013/13779, Tarih: 02.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11308 E.  ,  2013/13779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı Hazine tarafından aleyhine açılan elatmanın önlenmesi, yıkım ve tapu kaydının iptali davası sonunda 142 ada 2 parsel sayılı taşınmazının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği ve kararın kesinleştiğini, daha sonra bölgede idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin 13.03.2001 tarihinde Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca onaylanarak taşınmazının kıyı kenar çizgisi dışında bırakıldığını ileri sürerek, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/222 esas 1998/111 karar sayılı dosyası bakımından yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, duruşma isteği değerden reddedildi, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 1086 sayılı HUMK'nun 445. maddesindeki koşulların oluşmadığı saptandığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 19,34 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12584, Karar No: 2006/3954, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/12584 E.  ,  2006/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamaktan sanık ...‘ın yapılan yargılaması sonunda; İİK.nun 337 maddesi uyarınca 10 gün hafif hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 2.6.2005 gün ve 553 esas 779 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 25.11.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

1.6.2005 günlü mükerrer Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 353/1 maddesinde “İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir...” şeklinde belirtilen hükme ve yargılama yasalarının zaman bakımından uygulanmasında “derhal uygulama” ilkesinin geçerli olmasına göre, bu ilkenin doğal sonucu olarak usul işlemlerinin yapılacağı sırada, yürürlükte bulunan yargılama yasası hükümlerine tabi olacağı, yeni usul yasasının uygulanmasında, sanığın leh veya aleyhinde sonuç doğurmasına da bakılamayacağına göre karar tarihinde kanun yolu olarak itiraza tabi olduğu ve ilgili Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiği anlaşılan dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere C.Başsavcılığına TEVDİİNE 4.5.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10966, Karar No: 2022/12113, Tarih: 22.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10966 E.  ,  2022/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi ... aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;