muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6841, Karar No: 2016/8313, Tarih: 05.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6841 E.  ,  2016/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... ve dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tapu sicilinde davalı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, tebliğe rağmen herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, 14.05.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu esas alınarak, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 19.12.2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, Jeolog, jeomorfolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 14.05.2015 tarihli raporda, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu parselin 131,16 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde, 1.884,84 m2'sinin ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlendikten sonra bilirkişi heyetince oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre anılan taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında (kara tarafında) kaldığı bildirilmiş; ancak, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle, öncelikle dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip incelendikten sonra, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile 14.05.2015 tarihli rapor ile mahkemece oluşturulan bilirkişi heyetince belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan raporu

.//..

.//..

sunan bilirkişilerden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınması gerekir. Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ... sayılı kararı da bu doğrultudadır.Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15028, Karar No: 2021/10547, Tarih: 16.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15028 E.  ,  2021/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03/11/2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuru sahibi (davacı) vekili, davacıya ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen çift taraflı kazada hasarlandığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 39.254,53 TL maddi, 110,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf(davalı) vekili, talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile taleple bağlı kalınarak 39.254,53 TL maddi tazminatın tahsiline, 110,00 TL manevi tazminatın reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem heyetince davalı vekilinin itirazının kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait, davalıya kasko sigortalı araç, alkollü sürücünün kullanımında iken gerçekleşen çift taraflı kazada hasarlanmış, davacı vekili, eldeki dava ile hasar tazminatı talebinde bulunmuştur.

2918 sayılı KTK'nın 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak

kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nin 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23/10/2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7/4/2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2/3/2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14/12/2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporda; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile gerçekleşmediği, çift taraflı olarak meydana gelen kazada karşı araç sürücüsünün de kusurlu olduğu bildirilmiş, İtiraz Hakem Heyetince davacının kazadaki kusurunun aşikar sarhoşluk-münhasıran alkolden kaynaklandığı gerekçesi ile talebin teminat dışında kaldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosya kapsamında alınan, nöroloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi raporunda kazanın münhasıran alkolün etkisi ile gerçekleşmediği, her iki araç sürücüsünün de kazanın meydana gelmesinde sürüş kusurlarının bulunduğu bildirilmiştir. Kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin tespiti, konusunda uzmanlık gerektiren hususlardan olup hakem heyetince bilirkişi raporunun kabul edilmeyerek resen inceleme ve tespit yapılmış olması doğru görülmemiş, işin esasına girilerek karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17765, Karar No: 2016/23376, Tarih: 12.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/17765 E.  ,  2016/23376 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4, 47, 32 maddesine aykırılık eyleminden ... Ltd. Şti. Hakkında, anılan Kanun'un 108. maddesine aykırılıktan 102/a-c maddeleri uyarınca 74.336.00 TL idari para cezası uygulanmasına dair .. İl Müdürlüğünün 25.02.2013 tarihli ve 10946 sayılı kararına karşı başvurunun reddine ilişkin ... 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.02.2015 tarihli ve 2014/357 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2015/1339 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 10.08.2015 gün ve 52672 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 gün ve KYB. ..... sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli şirkete 2010 yılbaşı tatilinde çalıştırılan işçiler yönünden idari para cezası verilmiş ise de, bu eylem bakımından 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesindeki 3 yıllık zamanaşımının dolmuş olduğunun gözetilmemesinde,

2- Kabahatli şirkete 4857 sayılı Kanun'un 47. maddesine göre ulusal bayram ve tatil günlerinde çalıştırılan işçiler için verilen idari para cezası yönünden yapılan incelemede ise, ifadesine başvurulan işçilerin hafta sonları çalışmadıklarını beyan etmeleri karşısında, hafta sonuna denk gelen 2010 yılı için 1 Mayıs Cumartesi genel tatili, 2011 yılı için, 1 Ocak Cumartesi yılbaşı tatili, 23 Nisan Çocuk bayramı ve 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı günleri bakımından, her bir yıl için tatil günlerinde çalıştırıldığı iddia edilen işçiler de tespit edilmeksizin eksik inceleme ile başvurunun reddedildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) nolu kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden ... 6.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12.03.2015 gün ve 2015/1339 Değişik İş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2010 yılı için verilen cezanın kaldırılmasına,

2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) nolu kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin incelenmesinde; 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır.

Mahkeme tarafından, konuyla ilgili olarak düzenlenen tutanak ve ekleri incelenip, delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine eksik inceleme nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) nolu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/751, Karar No: 2012/6726, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/751 E.  ,  2012/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.09.2010 tarih ve 2009/231-2010/822 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin uzun süredir kollu ve elektrikli süt ve krema ayırıcı makine imalatıyla uğraştığını, davacı ve davalı şirket ortaklarının bu şirketler kurulmadan önce ... SÜT MAKİNELERİ adlı şirkette uzun süre birlikte çalıştıklarını, 1980 yılından sonra adi ortaklık döneminde kurulan söz konusu makineyi Almanya yapımı olan aslına bakarak yaptıklarını, 1996 yılında davacı ve davalı şirketleri kurarak aynı makineyi üretmeye devam ettiklerini, davalı şirketin 2006 yılında kol ile çalışan süt ve krema ayırma makinesinin tasarımını tescil ettirdiğini ileri sürerek işbu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TPE'nin davaya katılması gerektiğini, davacının iddialarının doğru olmadığını, itiraz için gerekli olan 6 aylık sürenin geçtiğini, tescil ettirilen ürünün dişlilerinin, gövdesinin, kazanının, şekil ve hacminin, kollarının vs. kendine özgü bir yapısının bulunması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tanık beyanları ve bilirkişi raporuna göre Almanya yapımı olan GA WESTFALİA süt makinesi ve Kayseri Ticaret Odası'nın 2001 yılı basımında bulunan...Makine San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait olan ürünle dava konusu olan tasarımının aynı olduğu, tasarımlar arasındaki farklılıkların genel izlenime etki etmeyen ufak farklılıklar olarak değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu tasarımın yeni bir tasarım olmadığı gerekçesiyle tasarımın hükümsüzlüğüne karar vermiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/1741, Karar No: 2000/1743, Tarih: 29.11.2000

Hukuk Genel Kurulu 2000/8-1741 E., 2000/1743 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2000/8-1741 E., 2000/1743 K.**

**- KADASTRO MAHKEMESİNİN GÖREV ALANI

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tapu iptali-tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;

İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 24.6.1999 gün ve 1998/956 E. 1999/438 K.sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesi'nin 11.11.1999 gün ve 1999/8574 E. 1999/9141 K. sayılı ilamiyle; (... Davacılar, 111 ada 44 parselin tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Hazine davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tapu Sicil Müdürlüğünün 26/1/1999 günlü karşılık yazısında; Uyuşmazlık konusu parsel hakkında İnegöl Kadastro Mahkemesinin 1995/68 esas numarasında dava bulunduğu, bu nedenle tutanak ve tapu kayıt örneğinin gönderilmediği bildirilmiştir. Uyuşmazlık konusu parsele ait kadastro tutanağı dava sebebiyle kesinleşmediğine göre görev durumunun gözönünde tutulması gerekir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 27.maddesi hükmüne göre yerel hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte mahkemelerin görevinin sona ereceği ve dava dosyasının kadastro mahkemesine devredileceği belirtilmiştir. Uyuşmazlık konusu parsel hakkında kadastro mahkemesinde derdest dava bulunduğuna göre uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının görevli kadastro mahkemesine devrine karar verilmesi gerekirken kamu düzenine ilişkin görev hususu gözardı edilerek uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru değildir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın reddine dair verdiği karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmuştur.

Mahkeme, Kadastro Mahkemesinin 1995/68 E. 1998/20 K.sayılı 19.6.1998 tarihli kararı ile dava konusu 111 Ada 44 parsel nolu taşınmazın tapulama tutanağının kesinleştiği, tapulama mahkemesinin dosyadan el çektiği bu nedenle Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle önceki kararında direnmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.11.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8233, Karar No: 2022/17034, Tarih: 18.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8233 E.  ,  2022/17034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara suça sürüklenen çocuk müdafiinin itiraz ettiği ve Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2021 tarihli ve 2021/223 D. İş sayılı kararı ile bahsi geçen itirazın reddine karar verildiği belirlenerek; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25849, Karar No: 2024/11723, Tarih: 17.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/25849 E.  ,  2024/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/289 E., 2020/165 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/1-a maddesi yerine 50/1. maddesinin gösterilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6.

maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün beşinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 187 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.