muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1713, Karar No: 2021/5467, Tarih: 24.06.2021

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun " kıyı kenar çizgisini " belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da " kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine " işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur .

Hal böyle olunca; yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda, 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun tespit edilmesi halinde kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, çekişmeli taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11749, Karar No: 2021/10603, Tarih: 03.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11749 E.  ,  2021/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Davadan haberdar olmasına ve 16.06.2015 tarihli duruşmada katılma hususunda süre istemesine rağmen, usulüne uygun davaya katılma talebinde bulunmayan ve mazeret dilekçesini de belgelendirmeyen müşteki vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1130, Karar No: 2013/18113, Tarih: 11.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1130 E.  ,  2013/18113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.10.2012 tarih ve 2012/30-2012/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait ana kanalizasyonun tıkanması sonucu apartman giderinde biriken pis suyun geri teperek müvekkili şirkete sigortalı depoda bulunan emtiaların hasarlanmasına neden olduğunu, ekspertiz raporu sonucunda tespit edilen 9.091,00 TL hasar bedelinin davacı tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 9.019,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olay ile idare arasında illiyet bağı bulunmadığını, meydana gelen hasarın davacı sigortalı işyerinin konumu sebebi ile meydana geldiğini, iş yerinin yol kotundan aşağı olması, iş yerinin pis su parsel çıkış bacasında atık suyun geri gelmemesi için gerekli bakım ve kontrollerin yapılmamasının bu tür zararların meydana gelmesine neden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 81,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5885, Karar No: 2022/4993, Tarih: 26.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5885 E.  ,  2022/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı ve davalı ... arasında imzalanan 06.07.2007 tarihli sözleşme ile davacının, "Katı Atık Düzenli Depolama Tesisi Yapımı ve İşletilmesi İşi" yapımını ve işletilmesini 4.792.000,00 TL bedelle üstlendiğini, ... Belediye Başkanlığı tarafından ruhsatsız olduğu gerekçesi ile tesisin 28.09.2007 tarihinde mühürlendiğini, iş sahasının mühürlenmesi sonucu işin durduğunu, 25.11.2008 tarihinde inşaat ruhsatı alındığını, ... Başkanlığının 21.03.2007 tarih ve 26469 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak tüzel kişilik kazandığını, bu nedenle Katı Atık Yönetimi Belediyeler Birliği Başkanlığının 17.10.2007 tarih ve 4 sayılı meclis birliği kararı ile aynı şartlarda sözleşmeyi devir aldığını, alınan meclis kararı gereği de 08.11.2007 tarihinde ihale devir sözleşmesinin imzalandığını, davacı olarak ihale ile ilgili tüm yazışmalarının ... Başkanlığı ile yapmaları gerektiğinin kendilerine bildirildiğini, defalarca davalılardan kaynaklanan sebeplerle süre uzatımlarının verildiğini, davacı şirketin 26.05.2011 tarihinde işi bitirdiğini, 01.07.2011 tarihinde Yapım İşleri Geçici Tutanağının düzenlendiğini, kabul tarihinin 26.05.2015 olduğunu, ardından Yapım İşleri Kesin Kabul tutanağının 28.05.2013 tarihinde onayladığını, iş sahibinin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu nedenlerle; davacının hak edişlerinin zamanında ödenmemesi dolayısıyla hesaplanacak faiz alacağından şimdilik 100,00 TL, ödenmeyen fiyat farkı alacaklarının şimdilik 100,00 TL, ihtirazı kayıtla imzaladığı hak edişlerinden yapılan kesintiler ve gecikme cezası bedelleri için şimdilik 100,00 TL, davalı tarafın emanete aldığı ancak SGK ve Vergi Dairesine zamanında yapamadığı ödemeler nedeniyle ödemek zorunda kalacağı faizler için şimdilik 100,00 TL, davacı şirketin temlik ettiği alacaklar nedeniyle 3. şahıslara ödemek zorunda kaldığı faiz, icra masrafları, vekâlet ücretleri ile temlikten dolayı davalının ödemek zorunda kaldığı ve davacı şirketten kestiği icra masrafları, harç ve vekalet ücretleri için şimdilik 100,00 TL, sözleşme dışı yapılan ve bedelinin ödenmediği iddia edilen enerji nakil hattı yer altı kablosu bedeli için şimdilik 100,00 TL olmak üzere toplam 600,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekilince 04/06/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile 600,00 TL olan dava dilekçesindeki alacak talebi 188.919,32 TL’ye çıkartılmış, bu alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalı katı atık birliği yönünden davanın ıslahla arttırılan toplam tutarın 188.419,32TL kısmı için kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı birlik vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31.Hukuk Dairesince, davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı birlik vekilinin başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı birlik yönünden davanın 100,00 TL kısım için kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin esastan reddine, ıslahla arttırılan kısım yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Kamu İhale sözleşmeleri Kanununa göre yapılan sözleşmelerde zamanaşımı, kesin kabulün onay tarihi ile kesin hesabın onay tarihinden hangisi sonra ise o tarihten başlar ve 5 yıldır. Somut olayda, kesin kabul onay tarihi 28.05.2013, kesin hesap hakediş onayı ise 17.06.2013 tarihidir. Bu durumda zamanaşımının başlangıç tarihi 17.06.2013'tür. Bu tarih başlangıç alındığında 5 yıllık zamanaşımı süresi 17.06.2018 tarihinde dolmaktadır. Eldeki dava 24.03.2014 tarihinde süresi içinde açılmış, ıslah dilekçesi ise 04.06.2018 tarihinde verilmiştir. Zamanaşımı alacağın muaccel hale geldiği tarihten itibaren işlemeye başlar. Kesin hesabın onaylandığı tarih esas alındığında davacının ıslah ettiği miktar henüz zamanaşımına uğramamıştır. Bu nedenle ıslahla arttırılan kısmın reddi doğru olmamıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemece işin esasının incelenerek sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış, davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi’nin 15.04.2021 tarih, 2020/396 Esas ve 2021/393 Karar sayılı kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 26.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24055, Karar No: 2016/1158, Tarih: 18.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24055 E.  ,  2016/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların borca ve fer'ilerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin mahkemece reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Aynı yasanın 62/5 maddesi uyarınca imza itirazının geçerli olabilmesi için imzaya yönelik itirazın "ayrıca ve açıkça" beyan edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan senet üzerindeki imzaya açıkça ve ayrıca itiraz edilmediğinden bu belge İİK.nun 68/1 maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belgedir. Borçlular itirazlarında borcun tamamına ve fer'ilerine de itiraz etmişlerdir. Alacaklı, itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvuruda borçluların borca itiraz nedenlerini kanıtlar belge sunamadığına göre takipte istenen işlemiş faiz ve komisyon yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1172, Karar No: 2017/4194, Tarih: 23.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1172 E.  ,  2017/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vasi Atanması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının, 86 yaşındaki bekar ve çocuksuz kardeşinin hukuki ehliyetinin akıllıca bir yaşam sürmeye elverişli olmadığını, başkalarının yönlendirmesi ile bankadaki paralarının çekilip gereksiz harcandığını bildirerek, davacının vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Toplanan deliller, kısıtlı hakkında kolluk marifetiyle yapılan araştırma ve tüm dosya içeriğine göre, kısıtlanması istenen ...'ın yalnız başına hayatını sürdürdüğü, gayet sağlıklı ve aklı yerinde olduğu, gereksiz herhangi bir harcamasının olmadığı, yaşlılıktan dolayı hukuki işlem yapmaya engel halinin olmadığı, kolayca kandırılamayacağı, gereksiz şekilde israf ve çok fazla harcama yapmadığı, kişinin kısıtlanmasını gerektiren bir hali olmadığına kanaat getirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar veriilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı, 406. maddesinde ise; savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her erginin kısıtlanacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınmadan, kolluk araştırması, tapu kayıtları ve bankalar ile yapılan yazışmalar esas alınarak karar verilmiştir. Oysa, ilgilinin akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokacak durumda olup olmadığı ve malvarlığını kötü yönetme, savurganlık gibi olumsuz davranışlarının bulunup bulunmadığı yönünden ilgilinin ileri düzeyde bir merkeze sevk ile sağlık kurulu raporu alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile talebin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12092, Karar No: 2011/11832, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12092 E.  ,  2011/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Küçükçekmece 2.Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 05.07.2007 tarihli tutanakta kısıtlı adayının, babası ... tarafından kendisine verilen ..., ... Sk. No:12 .../... adresindeki evinin alt katında ikamet ettiği yönünde bilgi bulunduğu, vasi adayının bu adreste oturduğu , İstasyon Mahallesi Muhtarlığınca düzenlenen 11.08.2010 tarihli nakil belgesinde belirtilen ... adresinden nakil almadan ayrıldığı belirtilmiş olmakla birlikte, 20.06.2011 tarihli kolluk araştırma tutanağa göre kısıtlı adayının ... - .../...'da ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre davanın Küçükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ: ukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.'nun 22. ve 23. maddeleri (1086 Sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri) gereğince Küçükçekmece 2.Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2574, Karar No: 2017/6399, Tarih: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/2574 E.  ,  2017/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirkete ödeme emri 23.08.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 05.07.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.