muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/20503, Karar No: 2019/14151, Tarih: 03.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/20503 E.  ,  2019/14151 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 21.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/son madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; ESKİŞEHİR 1. Çocuk Mahkemesinin 26.10.2015 gün ve 2015/494 esas, 2015/1090 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz aşamasındaki yargılama gideri de gözetilerek yargılama giderlerine ilişkin terkin işleminin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Dosya kapsamına ve 30.11.2011 tarihli yeminli bilirkişi beyanına göre, suça sürüklenen çocukta ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve suça sürüklenen çocuğun, 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibarıyla oluşmayan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmamasının nedenlerinin kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6669, Karar No: 2023/4024, Tarih: 06.07.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6669 E.  ,  2023/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili asıl ve birleştirilen davalarda, davalılara ait bulunan 612 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi ile ...arasında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 10/04/2009 tarihli ve 2003/472 Esas, 2009/58 Karar sayılı kararıyla; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 17/02/2013 tarihli ve 2012/11295 Esas, 2013/354 Karar sayılı ilamı ile dava konusu tapu kaydının ihdasen oluşması nedeni ile hak düşürücü süre yönünden inceleme yapılmasının doğru olmadığı belirtilerek, “.. 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca öncelikle İdare tarafından belirlenen 2002 tarihli kıyı kenar çizgisinin davalılara tebliğ sonucunun kesinleşip kesinleşmediği İdare'den sorulmalı, kesinleşmiş olması halinde bu kıyı kenar çizgisine değer verilerek esas hakkında bir karar verilmeli, İdare tarafından belirlenen 2002 tarihli kıyı kenar çalışmasının ilgililere tebliğ edilmemiş olması halinde 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre oluşturulan bilirkişi heyeti vasıtası ile belirlenen kıyı kenar çizgisi dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozmaya uyulduktan sonra İlk Derece Mahkemesinin 18/05/2016 tarihli ve 2013/416 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 147 ada 54 (eski 147 ada 7) parsel sayılı taşınmazın 18.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda A ile gösterilen 214.76 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali tapu kütüğünden terkinine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 24/09/2019 tarihli ve 2019/4890 Esas, 2019/7972 Karar sayılı ilamı ile “…Somut olayda, mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, araştırma çukurları açılmadığı gibi idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi ile keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamıştır. Usulüne uygun şekilde kıyı kenar çizgisi tespiti yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 147 ada 54 (eski 147 ada 7) parsel sayılı taşınmazın 22.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda A ile gösterilen 180,48 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile tapu kütüğünden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; önceki tarihli mahkeme kararında 214,76 m2 yüzölçümündeki kısmın iptaline karar verildiğini, düzenlenen bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğunu, bilirkişilerce tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile idarece belirlenen çizginin örtüşmediğini, bu hususun bilimsel verilere dayalı olarak açıklanmadığını, eksim ölçümleme yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

2. İlgili Hukuk

1.T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43. maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

2.3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde ''Kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde ... yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.

3. 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğu; ancak, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince temyiz eden Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12221, Karar No: 2025/7027, Tarih: 06.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/12221 E.  ,  2025/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1594 E., 2023/344 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/30 E., 2021/85 K.

KATILANLAR : Türkiye Cumhuriyeti ... Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM :5271 sayılı CMK’nın 223/2.e maddesi uyarınca verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; katılan vekillerinin temyiz istemlerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14635, Karar No: 2013/19705, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14635 E.  ,  2013/19705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/07/2012 tarih ve 2010/114-2012/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "Sınav", "Sınav Dershanesi" ve "Sınavnet" isim ve markalarının TPE nezdinde tescilli olduğunu, davalının “www.xsinav.com” isimli internet sitesinde "sınav" kelimesi esas unsur olacak şekilde "xSınav" markasını kullandığının ve "xSınav" markası ile üniversite hazırlık sistemini internette paralı olarak hizmete sunduğunun tespit edildiğini, bu hususların düzeltilmesi ve "sınav" ibaresinin kullanılmaması için davalıya Adana 1. Noterliği aracılığıyla ihtarnamenin gönderildiğini, bu ihtara rağmen davalı şirket ve yetkililerinin ihtarnamede belirtilen hususları yerine getirmeyerek “www.xsinav.com” internet sitesindeki yayınlarına devam ettiklerini, davalının "xSınav" ibaresini müvekkiline ait "sınav" markasına "x" harfini eklemek suretiyle oluşturduğunu ve davalının bu ibareyi müvekkili ile aynı hizmet sektöründe kullandığını, somut olayda her iki markanın esaslı unsurunun "sınav" ibaresi olduğunu, "x" harfinin ise iki marka arasındaki benzerliği gidermekten çok, seri marka izlenimi yarattığını, ibarelerin tüketiciler nezdinde karıştırılmaya müsait olduklarını ve davalının bu tutumunun müvekkiline ve markasına ağır zararlar verdiğini ileri sürerek, davalının müvekkilinin markadan doğan ve ticaret unvanından doğan haklarına tecavüz teşkil eden fiillerinin durdurulmasını, bu amaçla “www.xsinav.com” adresine erişimin engellenmesini, 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini, markaya tecavüz ve haksız rekabetin önlenilmesi ile her türlü emtia, basılı ambalaj, kutu, broşür, sair yazılı evrak ve bu ürünlerin üretiminde kullanılan vasıtalara el konulmasını, tecavüz oluşturan markayı taşıyan tabelaların kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli sınav ibareli markanın sektörde tanınmış marka statüsünde olduğu, davalının “www.xsinav.com” adlı internet sitesini oluşturduğu gibi, bu adla kurduğu internet sitesi aracılığı ile söz konusu hizmetleri alan kitleyi “www.abakurs.com” adlı internet sitesine yönlendirdiği ve dolayısıyla xsinav ibaresini markasal olarak kullandığı, davacı markalarının sınav ibareli ve yine diğer markalarında da esaslı unsurun sınav ibaresini taşıdığı, markanın hizmet sınıflarının ve davalının kullanımının aynı tüketici kitlesine hitap ettiği, davalının sınav ibaresinin başına x harfini koymasının hizmet alan orta düzeydeki tüketici kitlesi olarak adlandırılan tüketicilerde davalının markayı kullanımından oluşan imaj, görsellik, telafuz ve markaların tüketici kitlesi üzerinde bıraktığı izlenim nazara alındığında, ayırt edicilik sağlamaya yeterli olmadığı, dolayısıyla davalı kullanımı ile davacı yan markası arasında bağlantı kurulması ve karışıklığa sebep olabileceği, bu fiilin 556 Sayılı KHK'nın 9 ve 61. maddesinde belirtilen markaya tecavüz ve ayrıca TTK 57/5 maddesinde ifadesini bulan haksız rekabet fiilini de oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile men'ine, davalı yanın xsınav ibaresini taşıyan ibaresini taşıyan basılı evrak ve benzeri araç ile reklam materyalleri bulundurduğu ve yine bu ibareli tabela ve benzeri malzeme bulundurduğu takdirde toplanılmasına, “www.xsinav.com” sitesine erişimin engellenmesine, takdiren 3.000,00-TL. manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 183,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı alınmasına, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3875, Karar No: 2011/8407, Tarih: 15.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3875 E.  ,  2011/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 63, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Dosya kapsamına ve oluşa göre; minibüs şoförü olan sanığın olay tarihinde özel ricası üzerine öleni köy merkezinde bırakmayıp evinin önüne kadar götürdüğü, öleni araçtan indirdikten sonra geri manevra yaparken dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu meydana gelen kazada ölümün gerçekleştiği, kazanın oluşumunda yetişkin biri olan ölenin de ikinci derecede kusuru bulunduğu, bu şekilde meydana gelen kazada, sanığa ceza tayin edilirken ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanığın asli kusurlu olmakla birlikte tek başına ve tam kusurlu olmaması, olay sonucunda bir kişinin ölmüş olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini yasaya aykırı bulunduğundan, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeble yerinde görülmekle, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3328, Karar No: 2024/1556, Tarih: 07.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3328 E.  ,  2024/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında 28.05.2012 tarihinde Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında 550 analiz nosu ile arsa ve tesis karşılığı konut yapım sözleşmesi imzalandığını, müvekkiline ait bulunan Derbent Mah. 40. Sok. No:30 Mamak/Ankara adresinde kain meskenin davalı Belediyeye devredildiğini, toplamda 400 m² arsasına karşılık, imalat edilecek konutlardan çekiliş ile 100 m² konut alınması amacıyla eksik kalan arsa borcu ödenerek mesken ile birlikte devredildiğini, müvekkilinin 03.08.2012 tarihinde eksik enkaz bedelinden kaynaklı 18.544,50 TL'nin ödenmesi için Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/464 E. sayılı dosyası ile dava açtığını ve Mahkemece verilen kabul kararının Yargıtay incelemesinden geçerek 2013 yılında kesinleştiğini, hükmedilen bedelin davalı tarafından müvekkiline ihtirazı kayıt konulmadan ödendiğini, sözleşmenin kurulmasının üzerinden 12 yıl geçmesine rağmen davalı tarafın sözleşmeye konu konutları imal edip teslim etmediği gibi, 17.11.2020 tarihli yazısı ile taraflara karşılıklı edimler yükleyen arsa ve tesis karşılığı konut sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, sözleşmeyi tek taraflı feshetmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, taraflar arasında yapılan 28.05.2012 tarihli Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde arsa ve tesis karşılığı konut yapım sözleşmesinin feshinin haksızlığının tesbiti ile sözleşmenin ayakta olduğunun belirlenmesine; aksi halde sözleşmenin gelişen şartlara uyarlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ile Belediye arasında imzalanan sözleşmenin arsa ve tesis karşılığı değil, tapu tahsis belgeli gecekondusu karşılığında imzalandığını, davacı adına herhangi bir arsa kaydı da mevcut olmadığını, davacının, Hazine arazisi üzerinde bulunan 3550 analiz numaralı tapu tahsis belgeli gecekondusu için Belediye aleyhine tesis bedelinin tamamını aldığını, davacının dava ile kendisine enkaz bedeli yerine muhdesat bedelinin tamamının ödenmesi yönündeki talebinin davalı ile arasındaki sözleşme ilişkisinden doğan edim yükümlülüklerine ve ilgili yasal mevzuat hükümlerine aykırılık oluşturduğunu, davacı ile Belediye arasında Tapu Tahsis Belgeli gecekondusu karşılığında imzalanan sözleşmenin rızaen imzalandığını ve sözleşmede konut teslimine ilişkin herhangi bir ibarenin olmadığını, davacı ve Belediye arasında 01.09.2008 tarihinde yapılan sözleşmenin 2/B maddesinde: "Belediyemiz Meclisince belirlenen uygulama esasları doğrultusunda Belediye Encümeni tarafından her yıl güncellenen kira yardımı, tebligatı müteakip tesisin tüm ilişikleri kesilip boş olarak teslim edildiği tarihi takip eden ay içerisinde başlayacak, yapılan sözleşme gereği hak edilen konut hak sahibine teslim edilinceye kadar devam edecektir.” denildiğini, bu nedenlerle sözleşmenin feshi işlemi gerçekleşmediği sürece davacının konutunun teslim edileceği güne kadar sözleşmeye göre davacıya kira bedeli ödendiğini, davacı ile yapılan sözleşme tapu tahsis belgeli gecekondusu karşılığında yapılmış olup herhangi bir arsa satışı söz konusu olmadığını, dolayısıyla Belediye Meclis kararları doğrultusunda davacının talep ettiği konut tipi üzerinden işlemler tesis edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI