muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26914, Karar No: 2020/12049, Tarih: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/26914 E.  ,  2020/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde 2005 yılı Aralık ayından bu yana ve hali hazırda şoför olarak çalıştığını, davacının kış döneminde ayda 26 gün, 08:00-21:00-22:00 saatleri arasında, yaz döneminde ise 08:30-21:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, 2011 yılı Mayıs ayına kadar ayda 7 kere nöbet tuttuğunu, bu nöbet sırasında 08:30’ da iş başı yapıp ertesi gün 08:30 da bittiğini ve ertesi gün çalışmaya devam ettiğini, cumartesi ve pazar günleri de çalıştığı, çalıştığı sürelere ilişkin fazla mesai alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ücret alacağının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunup, davacının fazla çalışması olmadığından fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesai çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı işçinin şoför olarak çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davalı, davacının çalıştığı araca ilişkin GPS kayıtlarını sunmuş ve davacının çalışma saatlerinin bu kayıtlara göre belirlenebileceğini bildirmiştir. İşveren tarafından işçinin çalışma saatlerini gösteren işyeri kayıtları dosyaya sunulmuş olmakla bu kayıtlara göre davacı işçinin çalışma saatleri belirlenip, fazla mesai yapıp yapmadığı tesbit edilmeliyken, mahkemece tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai hesabına itibarla hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2721, Karar No: 2019/3858, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2721 E.  ,  2019/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOÇUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına ve gerekçeye göre; suça sürüklenen çocukların, gece vakti müştekiye ait iş yerinden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan TCK’nun 116/2-4 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilk önce TCK'nun 116/2. maddesinden hüküm kurulup daha sonra 116/4. maddesi uyarınca artırım yapılması, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2126, Karar No: 2016/4576, Tarih: 23.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2126 E.  ,  2016/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme-Beraat

25.05.2005 tarihli vergi tekniği ve vergi suçu raporları ile 01.07.2005 tarihli mütalanın 2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemlerine ilişkin olduğu, 07.12.2006 tarihli iddianamenin ise 2002 ve 2003 yıllarında sahte belge düzenlemek fiillerini ihtiva ettiği, 2005 yılına ilişkin bir iddia ve nitelemenin yer almadığı, 2005 yılının maddi hata sonucu iddianamenin sevk maddelerinin yer aldığı başlık kısmına sehven yazılmasından ileri geldiği, bu itibarla sanık hakkında 2005 yılı için verilen beraat kararının yok hükmünde olduğu anlaşıldığından; 2002-2003 takvim yıllarında işlenen suçlarla ilgili verilen hükümlerle sınırlı yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi usul kanununa muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden; kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16249, Karar No: 2016/16819, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16249 E.  ,  2016/16819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 9.453,42 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı elektrik şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

TTK'nun 4.maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12.maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir. 26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1.fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

6102 sayılı TTK 16/1.maddesinde: "Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar." ve TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; davanın taraflar arasındaki elektrik aboneliği sözleşmesinden kaynaklandığı ve her iki tarafın da ticari işletmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, taraflar arasında görülen davalarda görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, mahkemece; davanın ticari dava olarak kabulü ile uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, öncelikle yargı yerinde ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi yoksa davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve 6100 sayılı HMK'nun 297/1-a maddesi uyarınca da kararın Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla verildiğinin hükümde gösterilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek, yazılı şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

2-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15990, Karar No: 2013/14456, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15990 E.  ,  2013/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 23.08.2009 günlü kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar Yıldız Tarabya Evleri Yön. ve Gürler İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 21. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddeleri uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya onun adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan yönetmelik maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Yönetmeliğin 31. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırarak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, davalılar ... ve ...'e mahkemenin gerekçeli kararı Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat; haber verilen komşunun adının tutanağa yazılmaması ve imzasının alınmaması nedeniyle Yasa ve Yönetmeliğin yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun bulunmadığından geçersizdir.

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak adı geçen davalılara mahkeme kararının yukarıda belirtilen hususlar da dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden ve ayrıca yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığının hakimlikçe bizzat denetlenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi

için geri çevirme kararı verilmiş olup, mahkemece bu geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmediğinden (durumu muhatabına duyuracak en yakın komşunun adı yazılıp imzası alınmadan) mahkemece adı geçenlere yukarıda açıklandığı üzere usulüne uygun tebligatlar yapılarak ve yapılan tebligatların usulüne uygunluğu hakimlikçe denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2819, Karar No: 2006/4350, Tarih: 21.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2819 E.  ,  2006/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.3.2005

Nosu : 1082-297

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R –

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı adına gümrük işlemleri yapıp, giderler için

fatura düzenlendiğini ancak, itiraza uğramayan faturaların ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemce toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının, davalının gümrük muamelelerini ve korpa hizmetlerini yaptığı, bu işlemler karşılığı tanzim edilen faturaların ödenmediği, davalının itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, delil olarak tarafların ticari defter ve kayıtlarına dayanmıştır. Bu durumda davalının ticari defter ve kayıtları üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırılıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, sadece davacı defterlerinin incelenmesi ile yetinilmesi doğru olmadığı gibi, talep edilen alacağın bir kısmının vade farkı alacağı olduğu anlaşıldığından vade farkı talep edilebilmesi için sözleşme ya da teamül halini almış fiili bir uygulamanın varlığı gerektiğinden mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm kurulması da isabetli görülmemiştir.

Öte yandan TTK.nun 85 ve 83.maddeleri gözetilerek somut olay bakımından davacıya tamamlayıcı yemin verilmemiş olması da kabul şekli itibariyle isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9312, Karar No: 2013/10398, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9312 E.  ,  2013/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazinenin kayden malik olduğu 1123 parsel sayılı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ev yapıp, ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmasının önlenmesi ve yapılan yapı ve ağaçların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı haricen satın aldığını, iyi niyetli olarak zilyetliğini sürdürdüğünü belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Hazinenin kayden malik olduğu çaplı taşınmaza davalının bina yapıp, ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.699.59.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29353, Karar No: 2024/2648, Tarih: 20.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29353 E.  ,  2024/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2828 E., 2023/2442 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, iade, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'ın 28.09.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname'nin eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2916, Karar No: 2016/3584, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2916 E.  ,  2016/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı ... ve annesinin yaş küçüklüğü nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasına göre küçüğün “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Çubuk İlçe Emniyet Müdürlüğünün 02.11.2015 tarihli yazısından küçüğün, anne ve babası ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.