muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16572, Karar No: 2014/9527, Tarih: 10.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16572 E.  ,  2014/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/230-2013/452

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılık sıfatının tespiti ve muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı dava dilekçesinde, mülkiyeti hazineye, kullanımı davalıya ait olan Haydarpaşa Numune Eğ. Ar. Hastanesi'nin kantini olarak kullanılan taşınmazın 254 m2'lik alanını kiraladığını, kira süresinin 26/03/2013 tarihinde sona ereceğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmede kira süresinin kendiliğinden uzaması şartlarının düzenlendiğini, yenilenen dönem için kira bedelinin artırım yapılarak ilk üç aylık kira bedelinin peşin olarak ödendiğini, dava konusu taşınmazın tahliyesi için davacıya sadece 30.04.2013 tarihine kadar süre verildiğini belirterek sözleşmenin 3. maddesi gereği sözleşmenin bir sene uzadığının tespiti ile çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı taraf duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de ibraz etmemiştir.

Mahkemece,tarafların yaptıkları kira sözleşmesi ile yıllık kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde peşin olarak yatırılacağının hükme bağlandığı, kira sözleşmesinin 1 yıl olarak düzenlendiği, kira akdinin sona erme tarihinin 26.03.2013 tarihi olduğu, bu tarihten sonra davacının getirtilen banka kayıtlarına göre bir sonraki dönemin ilk 3 aylık kira bedelini peşin olarak davalıya ödediği dolayısıyla kira akdinin yenilendiğinden bahisle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın açık teklif usulü ile 2886 sayılı yasa uyarınca yapılan ihale ile 26/03/2012 tarihinde 1 yıl süreli olarak davacı A.. A..'a kiralandığı, davalı idare tarafından 09/04/2013 tarihinde keşide edilen ihtarname ile 26/03/2013 tarihinden itibaren kiralananın tahliyesi ile boş olarak teslim edilmesinin istenildiği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 5737 Sayılı Kanun'un 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca taraflar arasında usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil olarak kabul etmek gerekir.

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülki amirden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Yukarıdaki açıklamalara göre bu nitelikteki taşınmazlara ilişkin kira sözleşmeleri kira süresinin bitimi ile yasal olarak sona erer. Sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle taraflar arasındaki kira ilişkisi sona erdiğinden, davacı kiracı haksız işgalci durumundadır. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacının kira ilişkisinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14623, Karar No: 2011/16342, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14623 E.  ,  2011/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal elatmanın önlenmesi kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptal davasının kabulüne elatmanın önlenmesi kal yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 17.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, dava konusu Taşucu köyü 7962 parsel sayılı taşınmazın deniz kumluğu vasfı ile, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmasına rağmen davalı Hazine adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptalini, müdahalenin menini ve muhdesatların kal’ini istemiştir.

Davalı ..., davacıların dava açmakta hukuki yararının olmadığını, haksız elatmanın bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Hazine, davacıların gerçek kişi olduğunu dava açmakta hukuki yararlarının olmadığını, dava konusu taşınmazın deniz kıyısında fakat kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 7962 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile "kumluk" vasfıyla sınırlandırılmasına, elatmanın önlenmesi ve kal davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü davalılar temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanununun 715. maddesine ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir. Gerçekten mahkemenin doğru olarak saptandığı üzere, önemli olan kıyı kenar çizgisinin yöntemince belirlenmesidir. Türk

Medeni Kanununun 715. maddesinde kıyıların niteliği gösterilmiş, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kıyıların menfaati umuma ait yerlerden olduğu, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisini belirleme görevinin adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı yasanın 5. ve 9. maddeleri hükmü gereğince idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun olarak yapılacağı vurgulanmıştır.

Somut olayda; dava konusu 7962 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde,“arsa” vasfı ile Hazine adına 28.06.2005 tarihinde tescil edildiği görülmektedir. Mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 15.12.2010 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisi, 21.12.2010 tarihli jeoloji mühendislerinin bilirkişi raporuna göre 7962 parsel sayılı taşınmazın krokide mavi renkle gösterilen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı tespit edilmiştir. Dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalması ve niteliğinin “arsa” olmasına göre davacıların aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 29.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1117, Karar No: 2015/34155, Tarih: 23.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1117 E.  ,  2015/34155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile ... çerçevesinde kendisine ait 1 nolu parseldeki taşınmazla ilgili 08.04.2010 tarihli sözleşme imzaladığını, taşınmazla ilgili düzenlenen kıymet takdir raporu uyarınca 11.973,94 TL tesis bedeli takdir edildiğini, bu bedelin %10'u ve ağaç bedeli olmak üzere toplam 1.884,99 TL nın ödeneceği taahhüt edilerek tesisin kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle davalıya devredildiğini, 26.10.2009 tarihli meclis kararının 1/n maddesinde kıymet takdir komisyonlarınca belirlenen bedelin tamamının ödeneceğinin belirtildiğini, ancak davalının %10'luk kısma tekabül eden bedeli ödediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik tesis bedelinden 10.088,95 TL nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., yıkım tutanağı bulunmayan ve başkasının taşınmazı üzerinde yer alan gecekondulara tesis bedeli ödenmesine yönelik uygulama değişikliğine gidilmesi nedeni ile kıymet takdir raporuyla 11.209,00 TL yapı maliyet bedelinin %60'ı ile ağaç bedeli toplamı 7.489,96 TL dan ödenen 1.884,99 TL nın indirilmesiyle 5.604,97 TL nın davacıya ödenmek üzere Mali Hizmetler Daire Başkanlığına gönderildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, analiz raporunun sözleşmenin eki niteliğinde olduğu, analiz raporunda belirlenen bedelin tamamının talep edilebileceği, analiz raporuna göre ödenmesi gereken 11.973,94 TL dan daha önce alınan 1.884,99 TL düşüldüğünde 10.088,95 TL nın davacıya ödenmesi gerektiği, bu miktarın 5.604,97 TL lık kısmının yargılama aşamasında ödendiği için hükmedilecek bedelin 6.368,97 TL olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamına göre, tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek ... Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir.

24.02.2014 tarihli komisyon raporu uyarınca davacıya ait tesis ile ilgili kıymet takdir komisyonunca belirlenen yapı bedeli olan 11.209,94 TL bedelin %60'ı olan 6.725,96 TL ve ağaç bedeli olan 764,00 TL olmak üzere toplam 7.489,96 TL nın levazım bedel olarak adı geçen vatandaşa ödenmesi gerektiği, komisyonca belirlenmiş olan, ancak önceden adı geçene ödenen 1.884,99 TL (tesis bedelinin %10+ağaç bedeli) bedel ödendiğinden aradaki fark olan 5.604,97 TL nın ilgilisine ödenmesinin uygun görüldüğü anlaşılmaktadır. Yargılama aşamasında komisyon raporunda öngörülen 5.604,97 TL nın davalı büyükşehir belediye başkanlığı tarafından ödendiği anlaşıldığına göre mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30065, Karar No: 2014/422, Tarih: 09.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2012/30065 E.  ,  2014/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...'nin yapılan usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından ve ... adına kayıtlı gölet alanına tecavüz suçunun mağduru ... olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin ve Belediye Başkanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; ... vekillerinin, Maliye Hazinesi temsilcisi ve Belediye başkanlığı vekilinin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10177, Karar No: 2021/1147, Tarih: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/10177 E.  ,  2021/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili tarafından dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 25/12/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18970, Karar No: 2011/21834, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18970 E.  ,  2011/21834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken bilirkişi raporunda düzenleme şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesine göre yapılan satış esas alınarak değer biçildiğinden, alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme olan dava tarihinden önce yakın zaman içinde Tapu Sicil Müdürlüğünde resmi yolla yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, değerlendirme yılı itibari ile dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen taşınmazların imar durumları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak metrekare değerlerinin de getirtilip bu emsalerle eksiklik ve üstünlük yönünden karşılaştırılarak değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmazın ne şekilde kullanılacağı belirlenip emsal kira sözleşmeleri de getirtilip, ecrimisil bedelinin belirlenmesi gerekirken, genel deyimlerle hesaplama yapan rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8643, Karar No: 2011/1542, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8643 E.  ,  2011/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.02.2009 tarih ve 2008/290 - 2009/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış ETİ, ETİ FORM, FORM, FİT, Şekil+ETİ FORM, FORMDAKAL FORMPUAN, FORMBAL, FORM YE FORMDA KAL ibareli marka tescilleri ve tasarım tescil belgeleri bulunduğunu, davalı ...’ın davalı TPE nezdinde FİTO FORM ibareli 2007/2926-1 kod numaralı tasarım başvurusunun müvekkilinin marka ve tasarım belgeleri ile iltibas yarattığını, TPE nezdinde yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından 2008/T-493 sayılı kararla nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek, davalı tasarımlarının tesciline dair YİDK kararının iptaline ve tescil olunan tasarımların hükümsüzlüğüyle sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davalının tasarımının yenilik ve ayırt ediciliğinin bulunduğunu, tasarımın görsel anlatımında başkasına ait markanın bulunması halinde tasarımdan çıkarılacağına ilişkin Yönetmeliğin yürürlükten kaldırıldığını savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ETİ, FİT, Şekil+ETİ FORM, Şekil+FORM, ETİ FORM, FORMDAKAL, FORMPUAN, FORMBALL, FORM YE FORMDA KAL ibareli markaları ve ETİ FORM sözcüğünü de içeren tasarımlarının bulunduğu, bir tasarımın görsel anlatımında başkasına ait bir markanın bulunması halinde anılan tasarımın kısmen veya tümden hükümsüz kılınıp kılınamayacağına ilişkin olarak 554 sayılı KHK’de hüküm bulunmadığı, 554 sayılı KHK’nin mehazı ve genel sınai hak hukuku ilkeleri nazara alındığında başkasına ait markayı içeren tasarımın tamamının hükümsüzlüğüne karar verileceği sonucuna varılmasının mümkün ve hukuka uygun olduğu, davalı başvurusunun konusu olan tasarımın görsel anlatımında davacıya ait markaların konusu olan FİT ve FORM ibarelerinin ilk bakışta göze çarptığı, davalının tasarım başvurusunun konusu olan ürün, bir ambalaj olarak kullanılacak kutu için desen tasarımı olup bu tasarım başvurusunun çay emtiasının sunumunda kullanılacağı belirtilmekte ise de ne tescil belgesinde ne de diğer belgelerde tasarımının hangi ürün için kullanılacağının açıklanmadığı, davalının bu tasarımı davacının FİT ve FORM ibare ve esas unsurlu markalarının kapsamında yer alan ürünlerin sunumunda da kullanma ihtimalinin bulunduğu, tasarımın kullanıldığı ambalaj içerisindeki ürünleri alacak olan ortalama tüketicilerin bu ürünlerin davacının ürünü olduğu biçiminde bir yanılgıya düşebileceği, davalının tasarımının davacının markadan doğan haklarına tecavüz oluşturabilecek mahiyette olduğu, TPE davacının itirazını 556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddeleri uyarınca kabul edip, davalı tasarım başvurusunu kısmen hükümsüz kılamayacağından ve şekli eksiklik nedeniyle reddedemeyeceğinden, başvuruyu tümden reddetmesi gerekirken itirazı kabul etmemesinin hukuka uygun bulunmadığı, davalı başvurusunun konusu olan FİTO FORM ibareli tasarım konusu işaret ile davacıya ait FİT ve FORM ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddesi kapsamına girebilecek seviyede bir benzerlik bulunduğu, davacıya ait 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren FİT ve FORM ibareli markaların birleştirilmesi ile oluşturulmuş ve davacının markalarına iltibas yaratabilecek FİTO FORM sözcüğünü içeren davalıya ait tasarım başvurusunun tesciline dair YİDK kararının iptaline ve tescil olunan tasarımın da sadece FİTO FORM ibaresi için değil, mevzuatımızda “bir tasarımın kısmi hükümsüzlüğüne karar verilebileceği ve kalan kısım itibariyle tasarımın değiştirilmiş bir biçimde varlığını sürdürülebileceği” yönünde bir hüküm olmaması sebebiyle tümden hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği kanaatiyle davanın kabulü ile TPE YİDK’nun 2008/T-493 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 05.06.2007 gün ve 2007/2926-1 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17770, Karar No: 2014/211, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17770 E.  ,  2014/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat kararı

2- Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 43, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılması, hak yoksunluğu

I- Sanığın "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

01.12.2008 tarihli vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporu, sanığın aşamalardaki savunması, düzenlediği faturalar ele geçirilemese dahi tarh dosyasının incelenmesi ve VEDOS sorgulamasına göre sanığın 2008 yılı Ocak ayında matrah ihtiva eden KDV beyannamesi verdiğinin anlaşılması karşısında yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği cihetle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın 2008 yılına ilişkin sahte faturaları kimler adına tanzim ettiğinin tespit edilememesi nedeniyle atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden” bahisle dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.