muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3988, Karar No: 2024/4782, Tarih: 02.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu döneme ilişkin olarak dinlenen tanıklar, bordro tanıkları ve davacı sigortalı ile birlikte çalışan kişiler genel olarak davacının davalı nezdinde çalışmasının bulunduğunu, okulun temizlik işlerinin davacı tarafından yapıldığını, okulun anahtarının davacıda bulunduğunu, davacının eğitim öğretim dönemi dışında okulda bekçilik yaptığını ve çalışmasının sürekli ve kesintisiz olduğunu beyan ettikleri, söz konusu çalışmayı okul aile birliğinde yer alan kamu tanıklarının ve okulda öğretmenlik yapmış olan bordro tanıklarının doğruladığı, davacının Kuruma bildirilen süreler bakımından ise tespit talebinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmakla, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne davacının 15.09.2001 tarihi ile 25.02.2015 tarihleri arasında Kıvrıklı İlköğretim Okulunda sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespiti ile davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; davacının davalı ... nezdinde toplamda 15.09.2001 tarihi ile 25.02.2015 tarihleri arasında Kıvrıklı İlköğretim Okulunda sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine dair verilmiş olan kararın hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece eksik inceleme yapıldığını ve bazı hususların gözden kaçırıldığını bu nedenle usul ve hukuka aykırı kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; davacının davalı ... nezdinde toplamda 15.09.2001 tarihi ile 25.02.2015 tarihleri arasında Kıvrıklı İlköğretim Okulunda sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine dair verilmiş olan kararın hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece eksik inceleme yapıldığını ve bazı hususların gözden kaçırıldığını bu nedenle usul ve hukuka aykırı kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; Mahkeme her ne kadar nihai kararında 15.09.2001-25.02.2015 tarihleri arasında davacının kesintisiz olarak çalıştığı yönünde hüküm tesis etmiş ise de davacı Ceyhan Kıvrıklı İlkokulunda yalnızca, 26 Şubat 2015 ile 30 Haziran 2015 tarihleri arasında Hizmet Alımı İhalesi kapsamında çalıştığını, daha önceki yıllara ait okulda çalıştığına dair herhangi bir bilgi belge mevcut olmadığını, davacı ... Kıvrıklı İlkokulunda 26.02.2015 tarih ve 30.06.2015 tarihleri arasında İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün hizmet satın alma yoluyla çalışmış olup, davacının çalıştığı aylara ilişkin ödemesi, ... Entegre Hizmetleri İşleri Yönetim San. ve Tic. Ltd. Şti.’ye ait SGK İşyeri Numarası ile ödeme yapıldığını, Ceyhan İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve Okul Müdürlüğüyle yapılan yazışmalar ve yapılan ödemelere ait maaş bordroları dilekçe ekinde olduğunu, ayrıca Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2015/10034 E.-2015/12796 K. sayılı kararında belirtildiği üzere; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerektiğini, davacıya ilişkin olarak Kuruma intikal eden herhangi bir işe giriş bildirgesinin bulunmadığı, Kurum kayıtlarında da davacının çalışmalarına ilişkin bilgi ve belgenin mevcut olmadığı değerlendirildiğinde, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini, Mahkeme kararında belirtilen süreler arasındaki çalışmayı kabul etmemekle birlikte Mahkemenin okulların kapalı olduğu dönemler arasında kişinin çalışmayacağı hususlarını göz önünde bulundurmadan 15.09.2001 tarihi ile 25.02.2015 tarihleri arasında Kıvrıklı İlköğretim Okulunda sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığı yönünde karar vermesi de usul ve yasaya ve hayatın olağan akışına açıkça aykırı olduğunu, yukarıda belirtilen nedenlerle Ceyhan İş Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2020/522 E. 2022/26 K. sayılı kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğini, bu nedenlerle Mahkemenin kanuna aykırı olarak vermiş olduğu 25.01.2022 tarihli “davanın kısmen kabulü” kararının kaldırılmasına, davanın reddine, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme tarafından eksik inceleme ve değerlendirme ile verilen İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

3.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme tarafından eksik inceleme ve değerlendirme ile verilen İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ve davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu eldeki davada, İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2020/522 E.-2022/26 K. sayılı gerekçeli kararının fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edildiği ancak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusu hakkında bir değerlendirme yapılmayıp,olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8334, Karar No: 2022/9326, Tarih: 26.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8334 E.  ,  2022/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 20.04.2022 tarih ve 2022/390 E. - 2022/930 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 20.04.2022 tarih ve 2022/390 E. - 2022/930 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... (...) İcra Hukuk Mahkemesi’nin 15.12.2021 tarih ve 2021/149 E. - 2021/236 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında idari” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11728, Karar No: 2021/2882, Tarih: 22.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11728 E.  ,  2021/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, yakalama kararı üzerine Mahkemece ifadesi alınırken sanığın bildirdiği adrese yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine esas olacak şekilde önceden yapılmış geçerli tebligat bulunmaması nedeniyle yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkeme tarafından verilen 04/12/2014 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu ve öğrenme üzerine sanığın kararı yasal sürede temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Cumhuriyet Başsavcılığının 28/10/2010 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunmuş ise de, dava zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

II- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

A- Cumhuriyet Başsavcılığının 28/10/2010 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

B- Çekirge Vergi Dairesi Müdürlüğünün 9700338070 vergi numaralı mükellefi olan sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, Fatih Polat'ın kendisine petrol ürünleri satan bir yer açacağını söyleyerek iş teklifinde bulunduğunu bunun üzerine suça konu faturaları düzenleyen şirketin kendisi tarafından açıldığını ancak kendisinin resmiyette iş yeri sahibi olarak görünmesine rağmen fiilen işletenin ... olduğunu belirterek sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, vergi raporalarında suça konu şirketin 2009 yılında hiç beyanname ya da Ba-Bs formu vermediği, ancak 2009 yıllında birden fazla karşıt mükellefin Ba formu ile 16 adet belge karşılığında KDV hariç 70.066 TL tutarında suça konu şirketten mal-hizmet satın aldığını beyan etmiş olduğunun tespit edildiği ancak 2009 takvim yılında düzenlenen fatura tarihlerinin belli olmadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi,

2-Suça konu fatura asıllarının, kullanan şirket veya vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...'a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3- ...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

5-Şirket muhasebecisinin isim ve adres bilgilerinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladığının, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

6-Kabule göre de;

a)Temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin somut olaya uygun ve denetime olanak verecek biçimde gösterilmemesi suretiyle yasa metninin tekrarı ile yetinilerek cezanın teşdiden uygulanması,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesi gerekirken, “TCK'nin 359/b-1” olarak hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

ç) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8308, Karar No: 2014/8468, Tarih: 28.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/8308 E.  ,  2014/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/919-2014/141

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayet eden borçlu Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatma tazminat alacağı ilamına dayalı olarak vekil edeni aleyhine başlatılan takipte Vakıfbank Tunalı Hilmi Şubesinde bulunan hesapları üzerine haciz konulduğunu, 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi gereğince; idarenin mal, hak ve alacaklarının hacizedilemeyeceğini, yine anılan hesapta bulunan paraların niteliği gereğince de 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi hükmünce haciz edilemeyeceğinden haczin kaldırılması talep edilmiştir.

Mahkemece, 04/11/1983 tarihinden sonraki el koymalarda, 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2 maddesinin haciz yasağı getirdiği, anılan yasa maddesinin Anayasa'ya aykırılığı sebebiyle 01/11/2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği, iptal hükmü iptal tarihi olan 01/11/2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01/11/2012 tarihinden sonra, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11/06/2013 tarihinden önce olmak koşulu ile bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerli olduğu, 11/06/2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup, takip dayanağı ilamın karar tarihinin 11/06/2013 tarihinden önce olması nedeniyle haczin mümkün olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verimiştir. Hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.