muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/675, Karar No: 2012/3417, Tarih: 26.03.2012

Davalının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13625, Karar No: 2019/17374, Tarih: 07.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13625 E.  ,  2019/17374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, FNL Mekanik İnşaat Ltd. Şti'ne ait olan, suça konu adliye inşaatı şantiyesinde yanyana bulunan ve iş yeri olarak kullanılan iki konteynırın içinden 5 adet dizüstü bilgisayarı çalması şeklinde gerçekleşen olayda; adı geçen şirketin zilyetliğinde bulunan konteynırların içerisinden aynı şirkete ait suça konu dizüstü bilgisayarların çalınması suretiyle tek hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının oluştuğu gözetilmeden, uygulanma olanağı bulunmayan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince cezada arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5538, Karar No: 2012/10456, Tarih: 11.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5538 E.  ,  2012/10456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken fesih sebebiyle uğranılan kira kaybı isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 16.09.2008 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olan davalının kira sözleşmesi hükümlerine aykırı davranarak kira sözleşmesini tek taraflı olarak hukuken geçerli bir neden olmaksızın haksız olarak feshettiğini, bu durumun Noterlik aracılığıyla tespit edildiğini belirterek, en az 6 aylık kira tutarından az olmamak üzere tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise ekonomik nedenlerle taşınmazı tahliye ettiğini, davacı ile anlaşarak 31/03/2009 tarihinde hesapları karşılıklı kapattıklarını, davacının durumdan haberdar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 16/09/2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın 6 ayda yeniden kiraya verilebileceğini, kira sözleşmesinde kararlaştırılan “garanti edilen asgari kira” miktarına göre aylık kiranın 2080 Euro olduğunu, taşınmazın tahliye edildiğinin tespit edildiği 12/05/2009 tarihinden itibaren 6 aylık kira bedelinin davacı tarafa ödenmesi gerektiğini bildirmiştir.

Sözleşmede, kiralananı süre bitmeden tek taraflı olarak tahliye etme hak ve yetkisi kendisine tanınmayan kiracının, kiralayanın bilgisi ve rızası olmaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın, kira süresinin bitiminden önce kiralananı tahliye etmesi sözleşmeye aykırı davranış (haksız fesih) sayılır; böylesi bir durumda kiracı, kiralayanın bu yüzden uğradığı zararı tazminle sorumludur. Ne var ki, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesi yollamasıyla sözleşmelerde de uygulanması gereken 44. maddesi uyarınca, kiralayan da, kiralananı aynı koşullarla yeniden kiraya vermek konusunda gereken çabayı göstermeli ve böylece zararın artmasına sebebiyet vermemelidir. Aksi takdirde, artmasına sebep olduğu zarar tutarını kiracıdan isteyemez.

Ancak, taraflar bu kuralın dışında bir kararlaştırma da yapabilirler: Sözleşmeye, haklı nedene dayalı olmayan tek taraflı fesih (erken tahliye) durumunda, kiracının kira süresinin sonuna kadar işleyecek kira paralarının tümünden sorumlu olacağı yolunda hüküm konulabilir; bu nitelikteki bir hüküm cezai şart niteliğindedir ve geçerlidir, tarafları bağlar. Kiracının tacir olmadığı hallerle sınırlı olarak, sadece ve ancak, Borçlar Kanunu’nun 161/ son. maddesi çerçevesinde, cezai şartın indirilmesi söz konusu olabilir.

HGK.nun 22/03/2006 tarih ve 2006/6-89 Esas 2006/89 Karar sayılı kararı gereğince “kira süresi bitmeden ve karşılıklı anlaşma bulunmadan, kiralananı tek taraflı olarak tahliye eden kiracı, aksine bir sözleşme hükmü mevcut olmadığı takdirde, kural olarak kalan sürenin tüm kira paralarından sorumlu ise de; kiralayanın Borçlar Kanunu’nun 98. maddesindeki yollama nedeniyle 44. maddesinden kaynaklanan yükümlülüğünden dolayı, kiracının sorumluluğu, tahliye tarihi ile, kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilmesi için gereken makul süreyle sınırlı” olduğu, mahkemece alınan bilirkişi raporunda kiralananın aynı şartlarda 6 ayda kiraya verilebileceği tespit olunduğuna göre bu süre ile sınırlı olarak tazminata hükmedilmesi gerekirken isteğin cezai şart niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı gerekçe ile 161/son gereği indirim yapılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18135, Karar No: 2018/6559, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18135 E.  ,  2018/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı-Takı Para Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı ile ziynet ve takı para alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında, erkeğin ortak konutun manevi bağımsızlığını sağlayamadığı, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı,ailesinden yana tavır takındığı, yine eşinin ailesini ziyarete gittiği esnada eşyaları toplayarak eşini aradığı ve eşyalarını topladım gel al, boşanalım dediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Erkeğin bu davranışları kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir. Öyleyse, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuş olup,boşanmakla en azından eşinin maddi desteğini yitirecek olan davacı kadın yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumları, fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı kadm tarafından dava dilekçesi ile birlikte düğünde takılan ziynetlerin yanında düğünde takılan 5250 TL takı parasının tarafına aynen iadesi istenilmiş, mahkemece düğünde takılan takı parasına yönelik bu talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa ki yapılan yargılama ve toplanan delilerden, özellikle davacı kadın tanığı ... düğünde davacı kadının gelinliğine 5300 TL para takıldığını ve bu paranın davalı tarafından yarısının borçlara yarısının da kendi babasına verildiğini davalının kendisine söylediğini beyan etmiş olduğundan takı paralarının varlığı ve erkek tarafından harcandığı ispatlanmıştır. Davalı erkek, bu takı paralarının iade edilmemek üzere verildiği hususunu da kanıtlayamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadının takı para alacağı talebinin taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/8230, Karar No: 2015/12607, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8230 E.  ,  2015/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki günlü geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiş, ilgili kurumlara yazılan yazı cevaplarının karar gereklerini aydınlatmadığı gözetilmeksizin dosya temyiz incelemesi için gönderilmiştir. Bu halde; çekişmeli 123 ada 42 parsel sayılı taşınmazın tespit tarihi olan 05.02.2006 günü itibariyle;

a) Adına tespit yapılan ... Köyü Tüzel Kişiliği ile kararı temyiz eden ...Belediye Başkanlığının ayrı birer tüzel kişiliklerinin olup olmadığının, bir başka deyişle tespit günü itibariyle gerek köyün gerekse belediyenin ayrı ayrı tüzel kişiliklerinin bulunup bulunmadığının,

b) Tespit tarihi itibari ile ... Köyünün tüzel kişiliği bulunmayan ve ... Belediyesine bağlı “mahalle” mi olduğu; yoksa ayrı bir köy olarak “tüzel kişiliğinin” mi bulunduğu ,

c) Tespit tarihi itibariyle ... Köyü Muhtarı ile Köprülü Belediye Başkanının kimler olduğu,

d)... Köyü Tüzel Kişiliğinin ne zaman kurulduğu, kuruluş tarihinden sonra adı geçen köyün tüzel kişiliğini kaybedip kaybetmediği, kaybetmiş ise hangi tarihte ne sebeple kaybettiği ve mahalle olarak hangi belediyeye bağlandığı,

e) K. Belediye Başkanlığının hangi tarihte, hangi köylerin mahalleye dönüştürülmesi ile oluşturulduğu, köy iken mahalleye dönüştürülerek K. Belediye Başkanlığına bağlanan köyler arasında ... Köyü Tüzel Kişiliğinin bulunup bulunmadığı,

f) Tespit gününden sonra .. Köyü ile ... Belediye Başkanlığının birleşip birleşmediği ya da K.Köyünün esasen mahalle olarak .. Belediye Başkanlığına bağlı olduğunun belirlenmesi halinde ayrılıp ayrılmadıklarının Kaymakamlık, Belediye Başkanlığı ve Valilik Makamından sorulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10230, Karar No: 2015/23563, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10230 E.  ,  2015/23563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/195135

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/428 (E) ve 2013/609 (K)

SUÇ : İmar Kanununa muhalefet ve Kıyı Kanununa muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Tek bir fiilden dava açıldığı halde birden fazla beraat hükmü kurul- ması, kararın niteliğine göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Şikayetçi Belediye Başkanlığının belediye sınırlarındaki taşınmaza teca- vüz suçundan açılan davada 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşılmakla, davaya katılmasına karar verilerek, Belediye Baş- kanlığı vekilinin imar kirliliğine neden olmak suçundan, hazine vekilinin ise Kıyı Kanu- nuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle, imar kirliliğine neden olmak suçundan verilen beraat kararı ve kıyı kanununa

muhalefet suçundan verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan belediye vekilinin ve katılan hazine vekilinin, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9080, Karar No: 2020/6632, Tarih: 01.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9080 E.  ,  2020/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içi, iki şertili iki yönlü asfalt köy yolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile 2.12 promil alkollü olarak seyri sırasında keskin viraja geldiğinde karşı istikamete ait şeride girmesi üzerine bu şeritte seyreden katılanların bulunduğu otomobil ile ön kısımlarından çarpışmaları şeklinde meydana gelen ve katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, takdiri indirim ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/12/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5559, Karar No: 2013/10966, Tarih: 28.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5559 E.  ,  2013/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumet yokluğundan reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ile davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Davacılar tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının 17.103,80-TL olduğu anlaşıldığı halde yargılama giderlerinin davalı idareden tahsiline karar verilirken 1.082,95-TL olarak belirtilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6.bendindeki (1.082,95) rakamlarının çıkartılarak yerine (17.103,80) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7022, Karar No: 2011/9666, Tarih: 07.07.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/7022 E.  ,  2011/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; mahkümiyetlerine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2007 gün ve 2007/242 Esas, 2007/244 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklara tayin olunan cezaların tür ve miktarı itibariyle koşulları bulunmadığı da gözetilerek sanık ... müdafiin ayrıca yasal süresinden sonra yapılmış vaki duruşmalı inceleme isteklerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu hizmetlerinin eşitlik ve liyakat açısından adalete uygun yürütüldüğü, kamu görevlilerinin rüşvet kabul etmez ve satın alınamaz oldukları hususunda toplumda hâkim olan güvenin korunması amacıyla TCK.nun 252. maddesinde düzenlenmiş olan rüşvet suçunun bir kamu görevlisinin yada anılan maddenin 4. fıkrasında sayılan tüzel kişiler adına hareket eden kişilerin görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı yasal zeminde bulunmayan her iki tarafın aynı amacın gerçekleştirilmesine yönelik olarak ortaya koydukları doğrudan veya örtülü bir istek ile özgür irade ürünü rızalar sonucunda oluşan ve şarta bağlı olmayan anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıyla oluşacağı cihetle, yapılan işin kamu görevlisinin görevine giren bir iş olması ve rüşvet sonucu yapılması istenilen belirli eylem ile sanığın görevi arasında mutlak bir bağın varlığının mevcudiyetinin zorunlu bulunmasına göre, mahkemenin de kabulünde açıklandığı üzere Sanayi Ticaret İl Müdürlüğünde memur olan sanık ...'ın petrol istasyonlarını denetleme yetkisi bulunmadığından somut olayda rüşvet suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetildiğinde, sanık ...'ın denetleme tarihlerine dair bilgi vermek için maddi menfaat talebinde bulunmaktan ibaret ve görevinin gereklerine aykırı davranmak biçimindeki eyleminin çıkar sağlayarak görevi kötüye kullanma, TCK.nun 258. maddesinde düzenlenen göreve ilişkin sırrın açıklanması suçlarını oluşturup oluşturmayacağı kararda tartışılıp, diğer sanıklar Kadir ve Sıttık’ın ise TCK.nun 40/2. maddesi uyarınca azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulup tutulmayacakları değerlendirilip hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, 657 sayılı Kanunun 31. maddesindeki memurun gizli bilgileri açıklama yasağı nedeniyle sanık ...’ın görevinin gereklerine aykırı hareket ettiğinden bahisle tüm sanıklar hakkında rüşvet suçunun oluştuğunun kabulüyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6122, Karar No: 2025/6517, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6122 E.  ,  2025/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/300 Değişik İş

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2018 takvim yılı, 23.12.2022

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27.02.2024 tarihli ve 2023/207203 Soruşturma, 2024/16755 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2024 tarihli ve 2024/338 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/300 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.03.2024'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 2024/18250 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113221 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113221 sayılı kanun yararına bozma isteminin;