muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7893, Karar No: 2023/307, Tarih: 07.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7893 E.  ,  2023/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. 26.04.2016 tarihli 2016/14864 soruşturma numaralı iddianameyle sanık hakkında olay tarihinde 20.00 ile 20.30 arasında şikayetçinin kilitli olarak park ettiği aracını Adli Emanetin ... numaralı sırasına kayıtlı anahtarla açarak çalması nedeniyle TCK 'nın 142/2-d, 143/1, 53.,63 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/351 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.03.2021 tarihli ve 2016/341816 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, sanık hakkında verilen cezadan TCK'nın 168/2 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğine, diğer hukuka aykırılık nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.03.2021 tarihli ve 2016/341816 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, sanık hakkında verilen cezadan TCK'nın 168/2 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğine, diğer hukuka aykırılık nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçiye ait ... plakalı aracın tanık sıfatıyla beyanı alınan ... tarafından sokak üzerine camları kapalı ve kapıları kilitli vaziyette saat:16.00 sıralarında park halinde bırakıldığı, sanığın ise tam olarak tespit edilemeyen ancak savcılıktaki ifadesinde aynı gün saat. 20.00 ile 20.30 sıralarında olduğu anlaşılan bir saatte söz konusu aracı görerek yanında bulunan Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı anahtarlarla aracın sol ön kapı kilit sistemini zorlamak suretiyle açtığı ve aracın içerisine bindikten sonra bu kez aynı anahtarlarla aracın kontak anahtarı yuvasını zorlayarak aracı çalıştırdığı anlaşılmıştır. Kolluk görevlilerince yapılan araştırmalar neticesinde 13/04/2016 günü suça konu aracın ... Kuzey Çevre yolu civarında görüldüğü, kolluk görevlilerinin dur ihtarına rağmen sanığın aracı durdurmayarak kaçmaya başlaması üzerine bir süre yaşanan kovalamaca sonucunda sanığın yol kenarında araç yoldan uçurum kenarındaki sulama kanalına doğru düşmüş ve terk edilmiş halde ele geçirildiği ancak sanığın yakalanamadığı tespit edilmiştir.

2. Sanık, aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Mağdur beyanı, oluşa ilişkin sanık savunmasına ve kabule uygundur.

4. Sanığa ait adli sicil kaydı ile Kolluk görevlilerince yapılan inceleme neticesinde tanzim olunan 13.04.2016 tarihli olay yeri inceleme tutanağı dosya içerisine alınmıştır.

5. Kolluk görevlilerince 13.04.2016 tarihinde düzenlenen teşhis, takdiri kıymet ve teslim tutanağına göre ele geçirilen suça konu araçtan tahmini 3.000,00 TL zararın bulunduğu, söz konusu aracın 12.000,00 TL alınıp satıldığı tespit edilmiştir.

6.... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Kimlik Tespit Büro Amirliği Uzmanlık Rapounda hırsızlığa konu araç içinde ele geçirilen ... ibareli teneke kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sol el işaret parmak izine ait olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Sanığın Kastına Yönelik İlgili Temyiz Nedeni

Sanığın ikrara yönelik aşamalarda alınan ifadeleri, kolluk görevlilerince düzenlenen olay ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre sanığın suç tarihinden dört gün sonra yakalanma şekli nazara alındığında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık Müdafiinin Kısmi İade Nedeniyle Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Nedenleri Ve Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

B.Sanık Müdafiinin Kısmi İade Nedeniyle Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Nedenleri Ve Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Suça konu otomobil kollukça kesintisiz takip olmaksızın yakalanarak ele geçirilip mağdura teslim edilmiş olması nazara alındığında hırsızlık suçu işlenirken kapı ve kontak kilidinin zorlanması sebebiyle oluşan ve mala zarar verme suçuna da konu teşkil etmeyen zararının giderimi TCK 168. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğine yönelik mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir usulsüzlük bulunmadığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Diğer Hukuka Aykırılık Sebepleri Nedeniyle İlgili Temyiz Nedeni

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2012 tarihli, 2012/461 Esas, 2012/581 Karar sayılı ilamına konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli, 2016/351 Esas ve 2016/354 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli, 2016/351 Esas ve 2016/354 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20387, Karar No: 2013/3727, Tarih: 06.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/20387 E.  ,  2013/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vek.Av.... Yengil geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı ve vekili gelmedi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 06.03.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı Hazine adına 2125 parselde kayıtlı 3736 m²'lik taşınmaza nar ve zeytin ağaçları dikerek bahçe haline getirdiğini bu şekilde ürün yetiştirdiğini, hazine tarafından taşınmazın muhtesatsız (davacı tarafından yetiştirilen ağaçlar olmadan) ham toprak haliyle arz kısmının ihale ile 30.03.2006 tarihinde davalıya satıldığını, daha sonraki zamanlarda da davalı tarafından 3. kişiye satıldığını, müvekkiline ait nar ve zeytin bahçelerinden dolayı davalının sebepsiz zenginleştiği ileri sürülerek dava ve ıslah dilekçesindeki toplam 27.250 TL alacağın davalıdan tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında; davanın zaman aşımına uğradığını 2006 yılında dava konusu taşınmazı malik hazineden satın aldığını, 2010 yılında da dava dışı üçüncü kişiye sattığını muhtesatların (araçların) davacı tasarrufunda bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taşınmazın üzerindeki dava konusu ağaçların davacıya ait olduğunu, halen davacının zilyet ve tasarrufunda olduğunu, taşınmazın muhtesatsız olarak malik hazine tarafından davalıya satıldığını, daha sonra da davalı tarafından 3. kişiye satıldığını davalının davacının dikmiş olduğu nar ve zeytin ağaçları nedeniyle sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 24.935 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı vekilinin 31.01.2012 tarihli duruşmadaki beyanından, mahkemenin de kabulünden ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi dava konusu ağaçlar halen davacı tarafından bakılıp sulanmakta, davacının zilyetlik ve tasarrufundadır. Davalı tarafından da men'i müdahale davasıda açılmamıştır. Henüz sebepsiz zenginleşmenin şartları oluşmamıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3253, Karar No: 2015/3630, Tarih: 29.06.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/3253 E.  ,  2015/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; İddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddî vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

Ancak, sanığın bu isnatlarını her zaman ispatlaması da aranmamalıdır. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazım olup, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması da gerekmemektedir..

Davaya konu somut olayda, sanığın, yargılandığı davada avukat olan katılan ... hakkında “Daha önce azlettiğim ... çift taraflı vekaletname almak suretiyle bu işin içindedir, karekter olarak son derece küfürbaz, agresif bir yapıya sahiptir” dedikten sonra katılan ...'u da hedef alarak “Hukuk, mafya, polis içeriye sızdırılmış casus niteliğinde aile” biçiminde söylediği sözlerin, yukarda açıklanan ilkeler doğrultusunda TCK'nın 128. maddesi kapsamında iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

2-Birleşen davaların iddianamelerindeki anlatım ve sevklerde ... müşteki olarak yer almadığından, CMK'nın 225. maddesine aykırı biçimde diğer müştekiler yanında ona hakaret de sabit kabul edilip TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına esas alınması,

3-Kabule göre de, katılan ... avukat olup, hakaret kabul edilen sözler görevi nedeniyle söylendiğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 125/3-a maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

2-Birleşen davaların iddianamelerindeki anlatım ve sevklerde ... müşteki olarak yer almadığından, CMK'nın 225. maddesine aykırı biçimde diğer müştekiler yanında ona hakaret de sabit kabul edilip TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına esas alınması,

3-Kabule göre de, katılan ... avukat olup, hakaret kabul edilen sözler görevi nedeniyle söylendiğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 125/3-a maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7983, Karar No: 2014/7418, Tarih: 17.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7983 E.  ,  2014/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

NUMARASI : 2007/682-2010/251

Hazine ile N.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.03.2010 gün ve 682/251 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili 20.12.1999 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Akşehir ilçesi, Tipi köyü, Akyolu mevkiindeki 559 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisinin Akşehir gölü tarafında kalması nedeniyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Ayrıca, 21.02.2000 havale tarihli bir başka dilekçe ile aynı taşınmazın 6600 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kaldığını ileri sürerek iptal ve terkin talebinde bulunmuştur. Her iki dava birleştirilerek görülmüştür.

Davalılar adına çıkan tebligatlar usulüne uygun olarak tamamlanmıştır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanun'un 12/3 maddesinden bahisle hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle asıl dava ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde Hazine temsilcisi tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; yerel mahkemenin temyize konu 16.03.2010 tarihli kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra verilmiş olup, söz konusu Kanun'un 2. ve 3. maddeleriyle getirilen yeni yasal düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Ne var ki, mahalli mahkemenin kararının temyiz aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün, 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla “...25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 2. maddesiyle 21.6.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen Geçici 10. maddenin TC Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline...” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makam ve mercileri, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hemen belirtmek gerekir ki, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makam ve mercileri, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur.

Öte taraftan, 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular” hükmü ile ifadesini bulan kanuni ilke gözetildiğinde Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanması zorunluluğu bulunmaktadır. Bir başka anlatımla kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin kurulan yerel mahkeme hükmünün verildiği tarih itibariyle doğru ise de, TC Anayasası'nın 153. maddesine göre kural olarak, iptal kararları geri yürümeyecektir. Ancak, 10.03.1963 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde yazılı olduğu üzere; iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez. Ancak, henüz anlaşmazlık hali devam ediyor ise iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen yerel mahkeme kararının; Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda değinilen iptal kararından sonra doğru olduğunu söyleme imkanı yoktur. Kaldı ki, TC Anayasasının 153/2. maddesi kapsamına göre, iptal kararlarının derdest olan davalara uygulanacağında kuşku yoktur. Nitekim, Yargıtay HGK'nun istikrar kazanmış kararları da bu yöndedir.

Tüm bu açıklamalardan sonra somut olayla ilgili işin esasına gelince; dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun hükümleri gereğince, idarece belirlenmiş kıyı kenar çizgisi haritasına ya da 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, bu amaçla dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3621 sayılı Yasa'nın 5 ve 9. maddeleri gereğince belirlenecek bilirkişi heyeti huzuruyla keşif yapılması, bilirkişilerden alınacak müşterek rapor ve eki harita kapsamına göre dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının belirlenmesi, kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalan bölüm için iptal ve kamu adına terkine karar verilmesi, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık üçcretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunda gözönünde tutulması ve tüm bilgi belge ve deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4 (HMK'nun 297/ç) ve HUMK'nun 440. maddeleri gereğince Yargıtay kararının taraflara tebliğinden itibaren bu karara karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28578, Karar No: 2015/5506, Tarih: 17.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/28578 E.  ,  2015/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, resmi bayramlarda çalışmasına devam ettiğini, dini bayramlarda çalışmadığını, fazla çalışmalarına karşılık zamlı ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin ödenmediğini, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını, davalı işverenden primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını ve fazla mesailerin ödenmesini talep ettiğini, bunun üzerine davalı işverenin "çalışacaksan böyle çalış, yoksa çık git" demesi üzerine işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ederek işten ayrıldığını ve ödenmeyen işçilik alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

./..

- 2 -

a)İş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir.

b)-İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.