muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2211, Karar No: 2007/3919, Tarih: 10.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/2211 E.  ,  2007/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S....M..ölümünden kısa bir süre önce . parsel sayılı taşınmazını diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğlu O...a intikalini sağlayabilmek için aracı kıldığı davalı S...’e devrettiğini, onun da murisin ölümünden sonra taşınmazı murisin oğlu davalı O...a temlik ettiğini, devirler karşılığı para almadığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına  tescilini istemişlerdir.

Davalı S.. murisin ihtiyacı nedeniyle taşınmazını satmak istemesi üzerine bedeli karşılığında yeri satın aldığını, diğer davalının ısrarı üzerine taşınmazı ona sattığını, davalı O.. her iki satışın da gerçek olduğunu, murisin başka taşınmazlarını da sattığını, satışlar arasında ..yıla yakın zaman bulunduğunu, alım gücü olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemlerin danışıklı olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın .parsel sayılı taşınmazını 1.8.1994 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı S...temlik ettiği, onun da 26.3.1996 tarihinde yine satış şeklinde miras bırakanın oğlu olan davalı O..a devrettiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle  zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, taşınmazın temlik tarihdeki (satış akdinin yapıldığı) değeri ile o tarihteki gerçek değeri arasında 35 kat gibi aşırı bir fark bulunduğu, akit tarihinde davalının işi gereği taşınmazı satması için haklı bir nedeninin bulunmadığı da sabittir. Öte yandan, taşınmaz satılmasına rağmen ölünceye kadar murisin oturmaya ve taşınmazı kullanmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Bütün bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin ara malik ( S...dında kişi) kullanmak suretiyle çekişme konusu taşınmazı diğer mirasçılardan kaçırmak amacıyla, danışıklı olarak davalı oğlu O...'.intikalini sağladığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış takdir ve değerlendirilmesi suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2234, Karar No: 2011/5853, Tarih: 05.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2234 E.  ,  2011/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :12.10.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında, aylık 500.-TL'den 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları kira paraları toplamı 1.500.-TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine, davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, itirazın kaldırılmasına, tahliyeye 1.500.-TL'nin %40 icra inkar tazminatının davacılara verilmesine karar verilmesi üzerine, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçeye göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 29.3.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanmıştır. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında, aylık kiranın 300.-TL'den ödendiğini savunmuştur. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi sözlü olup, davalı borçlu itirazında aylık kiranın 300.-TL olduğunu beyan ettiğinden aylık kiranın 300.-TL olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, aylık kiranın 300.-TL'den hesaplanarak bulunacak miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 5.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25906, Karar No: 2015/35016, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/25906 E.  ,  2015/35016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar,... Kentsel Dönüşüm projesi kapsamında arsalarını davalı belediyeye devrettiklerini, karşılığında kendilerine daire verilmesinin kararlaştırıldığını, ancak dairenin Belediye Meclis kararında belirtilen yerin dışında başka bir yerde verildiğini, verilen dairenin daha düşük değerde olduğunu ileri sürerek kura işleminin iptalini ve kura işleminin yenilenmesini, olmazsa aradaki değer farkından dolayı fazlası saklı kalmak üzere 10.000 TL'nin tahsilini istemişlerdir.

Davalıya tebligat çıkartılmamıştır.

Mahkemece, idari Yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar eldeki davada, kendilerine verilen dairenin kararlaştırılan yerin dışında başka bir yerde verildiğini ileri sürerek kura işleminin iptalini, olmaz ise aradaki değer farkının tahsilini istemişler, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Yukarıda açıklandığı üzere davacının talebi özel hukuk hükümlerine göre yapılan işleme ilişkin olduğundan olayda görevli mahkeme adli yargı mahkemesidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5537, Karar No: 2024/5607, Tarih: 20.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5537 E.  ,  2024/5607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/843 E., 2024/226 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/168 E., 2023/158 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, dava dışı Gaziantep Spor Kulübü Derneğinin 2014/2-4 üncü, 2016/1-6, 12 nci, 2017/1-3 üncü ve 2018/2-9 uncu aylarına ilişkin prim borçlarından dolayı aleyhine düzenlenen 2018/20717 sayılı icra ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Gaziantep Spor Kulübü Başkanlığının 2010/7-2021/5 aylarını kapsayan borcunun icraya intikal ettirildiği, bu dönemde Yönetim Kurulu Başkanlığı ve Başkan Yardımcılığında bulunanlara ödeme emri gönderildiği, 14.09.2017-12.05.2018 döneminde Yönetim Kurulu Başkanlığı görevinde olan ... tarafından gönderilen Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/269K. sayılı kararıyla 14.09.2017 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulun tüm sonuçları ile iptaline karar verildiği, ... ile 2010/7-2021/5 döneminde Yönetim Kurulu üyeliğinde bulunanların borçtan sorumlu olup olmadıkları hususunda Başkanlıklarından talimat istenildiğini, Hukuk Müşavirliğinin 09.07.2021 tarihli mütalaa ile Medeni Kanun, Dernekler Kanunu, Gençlik ve Spor Kulüpleri Yönetmeliği ile 5510 sayılı Kanun-md. 88/20 kapsamında ve 201 1/53 sayılı Genelge dikkate alınarak Yönetim Kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzey yöneticilerin şahsi mal varlıklarıyla müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının belirtildiğini, davacı hakkında yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacıya tebliğ edilen 22 İcra kart numaralı, 2018/20717 icra takip nolu ve 2014/02-03-04, 2016/01-02-03-04-05-06-12, 2017/01-02-03, 2018/02-03-04-05-06-07-08-09 dönemleri arasındaki ferileri ile birlikte toplam 4.203.766 TL miktarlı ödeme emrinin davacı yönünden iptaline, davacının belirtilen ödeme emri nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının tespitine, davacı hakkında 2018/20717 Esas sayılı icra dosyasında yapılan icra takip ve haciz işlemlerinin dava konuna kadar teminatsız olarak tedbiren durdurulmasına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum kayıtları ve ilgili mevzuat dikkate alındığında yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını, Mahkemece kurulan hükmün hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Gaziantep Spor Kulübü Derneği'ne ait “Kulüp Bilgi Formu” başlıklı belgeye göre 20.09.2017 tarihinde kulüp başkanının ... ... Kızıl iken ... ve 29.06.2018 tarihinde kulüp başkanının ... iken ... ... olduğunun görüldüğü, Gaziantep Spor Kulübü Derneği'nin 26.01.2014 tarihli Genel Kurul toplantısında davacının Yönetim Kurulu asil üyesi olduğu, 29.06.2014 tarihli Genel Kurul toplantısına ait kararın değişiklik bildiriminde davacının adının Yönetim Kurulu üyeleri arasında yer almadığı, 01.01.2016-17.04.2017 ve 13.08.2017-12.10.2019 dönemine ait Yönetim Kurulu kararlarında davacının temsil ve ilzam yetkisi olduğuna dair kayıt bulunmadığı, 31.01.2014 tarihli toplantıda, 25.05.2016 tarihli toplantıda 15.09.2017 tarihli toplantıda derneği temsil ve ilzama yetkilendirilen kişiler arasında davacının adının bulunmadığı anlaşılmakla istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacının ödeme emrine konu borçtan sorumlu olduğu, ödeme emrini kapsayan tarihte temsil yetkisinin noter belgesi ile sabit olduğunun açık olduğunu, 2014 - 2018 yılları arasındaki bütün yönetim kurulu, genel kurul ve imza sirküleri, noter evraklarını dosyada temin edilmeden karar verildiğini, Kurumda 0006339.027 sayılı dosyada işlem gören Gaziantep Spor Kulübü Başkanlığının 2010/7 ila 2021/5 aylarını kapsayan borcunun icraya intikal ettirildiği, bu dönemde yönetim kurulu başkanlığı ve yönetim kurulu başkan yardımcılığında bulunanlara ödeme emri gönderildiği, 14.09.2017 ile 12.05.2018 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanlığı görevinde bulunan ...'ın 30.06.2021 tarihli dilekçesi ile Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/269 sayılı kararının gönderildiği, Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/269 sayılı Kararında; Gaziantep Spor Kulübü Derneğinin 14.09.2017 tarihinde seçilen olağanüstü genel kurulunun tüm sonuçları ile iptaline karar verildiği, ancak Gaziantep Spor Kulübünde iptaline karar verilen Genel Kurul kararı ile görevlendirilen/seçilen temsil ve ilzama yetkili üst düzey yönetici veya yetkililerin 14.09.2017-15.05.2018 tarihleri arasında Kuruma verilmesi gereken aylık prim hizmet belgeleri ile bundan doğan prim borcunun ödenmesinden sorumluluğunun bulunduğundan ispatlanamayan davanın reddedilmesi gerektiğini beyanla temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; ödeme emrinin iptali talebidir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55 ve devamı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3953, Karar No: 2024/404, Tarih: 23.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3953 E.  ,  2024/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/569 E., 2023/213 K.

DAVA TARİHİ : 14.11.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/405 E., 2021/498 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve davacı kadın vekilinin istinaf dilekçesinin, temyiz yoluna başvurmayan davalı erkeğin, İlk Derece Mahkemesi'ne sunduğu 27.01.2021 tarihli dilekçesinde bildirdiği bilinen son adresi yerine, mernis adresine tebliğ edildiği belirlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun(7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması tebligatı usulsüz kılar. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 20.11.2022 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sitemindeki adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine "mernis adresi" şerhi verilerek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkarılabileceği belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan boşanma davası ve ferilerinin reddine karar verilmiştir. Davalı erkek dosyaya ibraz ettiği 27.01.2021 tarihli mazeret dilekçesinde yerleşim yeri adresini ''Ersoylu Mahallesi 108. Sok. Damar Apt.No:1 Kat:1 Kızıltepe/Mardin'' adresi olarak bildirmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin tebliği için davalı erkeğe yapılan tebligat erkeğin dosyaya bildirdiği adrese yapılmamış olup, Mernis adresi olan '' ... Eyyubi Mah. 1003 Sk. No:19 Kızıltepe - Mardin '' adresine yapılmış olduğu anlaşılmaktadır. Davalı erkeğin mazeret dilekçesinde bildirdiği adres bilinen son adres olduğuna göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin bu adres yerine Mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliği usulsüzdür.

1.Bu itibarla kararın ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğin dosyaya sunduğu 27.01.2021 tarihli mazeret dilekçesi ile dosyaya bildirmiş olduğu adrese tebliğ edilmesi, davalı erkeğe belirtilen adreste tebligatın yapılamaması halende yerleşim yeri (Mernis) adresine Tebligat Kanunu 21inci maddenin ikinci fıkrası gereğince tebligat yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı asile usulüne uygun olarak tebliğ edilerek;

a)Temyiz süresinin beklenmesi,

b)Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, süresinde temyiz edilmemesi halinde belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra davacı kadının temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.