muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21017, Karar No: 2012/4626, Tarih: 13.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21017 E.  ,  2012/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri istenildiği halde, sadece dava konusu taşınmazınki bildirilmiştir.

Bu nedenle, değerlendirme tarihi olan 2008 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/46, Karar No: 2008/1602, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/46 E.  ,  2008/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kuruma ait, davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı aracın, diğer davalıların sorumluluğunda bulunan yolda tek taraflı kaza yapması nedeniyle araçta meydana gelen hasarın kurum tarafından onarıldığını belirterek, 24.635.133.000TL'nin 7.6.2003 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar Çınarcık Belediye Başkanlığı, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Karayolları Genel Müdürlüğü vekili, davacının hizmet kusuruna dayandığı idari yargının görevli olduğunu, kazanın meydana geldiği yolun sorumluluk alanları içinde olmadığını, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 5.855.248.859TL'nin 7.6.2003 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den tahsiline, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kazanın meydana gelen yolun yol ağları içinde bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacı ...'nden harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 303.08.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına 1.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3666, Karar No: 2022/5689, Tarih: 13.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/3666 E.  ,  2022/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR : 1-..., 2-...,

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Davalılar vekilinin davalı kiracı ...ne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi, 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle ilk derece mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK’daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce ilk derece mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından bölge adliye mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar ilk derece mahkemesinin kararı değil, bölge adliye mahkemesinin kararıdır. Artık ilk derece mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre, ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir.

Bölge adliye mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge adliye mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Bölge adliye mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge adliye mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesince verilen kararın değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira, istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak, ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın, bölge adliye mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak, ilk kararı istinaf etmeyen taraf bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, aleyhine yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; ilk derece mahkemesince, davanın esası hakkında verilen karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup bölge adliye mahkemesince davacı lehine olmak üzere, davalı kefiller ... ve ... yönünden de davanın kısmen kabulü gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş; davalı kiracı şirket ise ilk derece mahkemesince verilen hükmün yerinde olmadığından bahisle temyiz isteminde bulunmuştur. Hal böyle iken, davalı şirketin artık ilk derece mahkemesi kararını, doğrudan temyiz etmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle; davalı kiracı ... A.Ş.'nin , bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin davalı şirket yönünden reddine karar verilmiştir.

2-) Davalılar vekilinin davalı kefiller ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Açıklanan nedenlerle; davalı kiracı ... A.Ş.'nin , bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin davalı şirket yönünden reddine karar verilmiştir.

2-) Davalılar vekilinin davalı kefiller ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Holding A.Ş.'ye iadesine, 16.446,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılar Kemal Tolga ve Yaşar Tunga'ya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine,13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/596, Karar No: 2012/1727, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/596 E.  ,  2012/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğu kabul edilerek buna göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulunun raporu hükme esas alınmış ise de; Dairemizce aynı gün incelenen Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/140 Esas ve 2011/397 Karar sayılı dosyasında aynı köy 282 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak Nilüfer Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden gönderilen yazılarda; 282 parselin 1/5000 ölçekli nazım imar planında, gelişmekte olan konut alanında kaldığı, en yakın meskene uzaklığının 115 m. olduğu ve çöplerinin belediye tarafından toplanıldığı, su, toplu taşıma ve elektrik hizmetlerinin belediye tarafından verilmediği bildirilmiştir. Yine Dairemizce aynı gün incelenen Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/147, 2011/148 ve 2011/149 Esas sayılı dosyalarında, aynı köy 290, 291 ve 304 parseller ile ilgili olarak aynı belediye tarafından gönderilen yazılarda ise; bu parsellerin çevresinin meskûn alan olup, tüm belediye hizmetlerinden yararlanmakta olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle anılan dosyalardaki yazı cevapları arasındaki çelişki de gözetilerek dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kalıp kalmadığının, etrafının meskûn olup olmadığının, belediye hizmetlerinden (elektrik, su, otobüs, çöp toplama, kanalizasyon v.s.) yararlanıp yararlanmadığının ya da yararlanabilecek nitelikte olup olmadığının, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanmasa bile hangilerinden yararlandığının Nilüfer Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5450, Karar No: 2012/17969, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5450 E.  ,  2012/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli ve haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin, gerçek dışı servis raporu düzenlemesi sebebi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, gerçek dışı servis raporuna konu kompresörün değiştirilmesine sadece davacı işçinin gitmediği, davacının tek başına sorumlu olmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında, taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda, davalı işverence, davacının iş sözleşmesi, servis vermek için gittiği lokantada, kompresörün sisteme monte edildiği şeklinde servis formu düzenlemesine

Somut olayda, davalı işverence, davacının iş sözleşmesi, servis vermek için gittiği lokantada, kompresörün sisteme monte edildiği şeklinde servis formu düzenlemesine

rağmen, gerçekte kompesörün monte edilmediği gerekçesiyle feshedilmiştir. Dosya içeriğine göre olay, şef teknisyen olarak görevli davacının, davalı işverenin servis ağı kapsamındaki lokantada arızalı kaydı bulunan kompresörün yenisiyle değiştirilmemesine rağmen, yeni kompresörün sisteme monte edilerek değişimin yapıldığı yönünde, gerçeğe aykırı 13.04.2011 tarihli servis formunun düzenlenmesinden ibarettir. Servis formunun davacı tarafından düzenlendiği ve imzalandığı tartışmasızdır. İşverenin davacıyla birlikte servise çıkan diğer iki işçinin iş sözleşmesini feshetmemiş olması eşit işlem borcuna aykırılık olarak nitelendirilemez. Davacının dosya kapsamıyla sabit olan eylemi, 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesinde yer alan doğruluk ve bağlılığa uymayan nitelikte davranış olup, iş sözleşmesinin feshi haklı sebebe dayanmaktadır. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle kabul kararı verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıda yazılı olduğu şekilde hüküm oluşturulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 137,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/112, Karar No: 2011/291, Tarih: 26.05.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/112 E.  ,  2011/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 24.12.2010 gün, 13410-14674 sayılı, 8.Hukuk Dairesinin 13.01.2010 gün 7203-2011/131 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen zilyetlik şerhi terkini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle, hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 14. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.5.2011 gününde oyçokluğu karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6033, Karar No: 2012/6725, Tarih: 13.06.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/6033 E.  ,  2012/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2011 gün ve 2010/101 Esas, 2011/130 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdureleri kimsenin olmadığı sırada okulun kütüphane veya anasınıfına farklı zamanlarda birden fazla kez götürerek kapıyı kilitlemesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde dava açılabilmesi mümkün görülmüştür.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamı ile TCK.nın 61. maddesinin 4 ve 5. fıkraları hükümleri karşısında, TCK.nın 103/2 ve 103/3. maddeleri ile belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın 103/6. madde ile tayin edilen ceza süresine eklenerek hüküm kurulması gerekirken, sanık hakkında aynı Kanunun 103/2, 103/3, 43/1 ve 103/6. maddeleri sırası ile yanlış uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki vesayet, velâyet ve kayyımlığa ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Ancak;

Sanığın, TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki vesayet, velâyet ve kayyımlığa ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine, “sanığın TCK.nın 53/2-3. maddeleri uyarınca 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu dışındakiler yönünden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı haklardan kendi alt soyu bakımından ise koşullu salıverilme tarihine kadar 53/1. maddesindeki diğer haklardan da cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3416, Karar No: 2015/17741, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3416 E.  ,  2015/17741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/477-2014/778

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

.... Belediye Başkanlığı’nın 07.03.2014 günlü yazısında aynı ada içinde bulunan komşu taşınmazlarla ilgili “1/1000 ölçekli imar planı dışında, mücavir saha içerisinde, etrafı meskun değil, belediye hizmetlerinden kısmen yararlanır, arsa vasfında değildir” denilmekle birlikte, aynı belediyenin dava konusu taşınmazla ilgili 25.02.2014 günlü yazısında “taşınmazın imar planı dâhilinde, etrafı meskun, her türlü belediye hizmetlerinden yararlanır, arsa vasfındadır” şeklinde ifadeler kullanıldığı, fen bilirkişisi raporunda ise dava konusu taşınmazın imar planına 80 metre mesafede olduğu belirtilmektedir. Bu çelişkinin giderilmesi amacıyla;

a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının .... Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

b) Dava konusu taşınmazın .... Belediye Başkanlığı’nın halihazır haritasındaki konumu işaretlettirilerek, taşınmazın (imar plan sınırı gösterilmek suretiyle) imar planına, en yakın yerleşim yerine, sosyal tesis gibi cazibe merkezlerine ve ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişi tarafından işaretlettirildikten sonra,

Alınan cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.