muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/577, Karar No: 2024/318, Tarih: 23.10.2024

B. Ön Sorun ve Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

07.11.2015 tarihli tutanağa göre; Sudem Tütün adlı iş yerinde kaçak tütün mamülü satışı yapıldığı ihbarında bulunan şahıs ile kolluk görevlileri arasında yapılan görüşmede; sanığın adı geçen iş yerinin bulunduğu apartmanın zemin katında ki kömürlük bölümünde poşetler içerisinde gizlediği kaçak sigaraları peyderpey çıkartıp dükkânında sattığı, depo olarak kullanılan kömürlüğün anahtarının, üzerinde beyaz uzun kollu kapüşonlu yeleği olan şahısta olduğu bilgilerine ulaşılması üzerine yapılan araştırmada iş yerine 50-60 metre mesafede ihbarda belirtilen eşkâle uyan sanığın görevlilerce durdurulduğu, kaba üst araması yapılan sanığın cebinde iki adet anahtar bulunduğu, dükkânın kapalı olan kapısı anahtarla açıldıktan sonra ise masa üzerinde ağzı açık poşet içerisinde ki kaçak sigaraların ele geçirildiği, devamında dükkânın kömürlük bölümüne gidildiği, kapısı sanıktan alınan anahtar ile açılan bu bölümde de çok sayıda kaçak sigara görüldüğü, ele geçirilen kaçak sigaraların toplamının 3601 paket olduğu, ele geçirilen sigaraların sanık tarafından rızaen kolluk görevlilerine teslim edildiği ve böylelikle sanığın yüklenen kaçak eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurma suçunu işlediği kabul edilen olayda;

Suça konu sigaraların ele geçirildiği iş yerinin kapısının açık olduğuna dair tutanak içeriğinde ve dosya kapsamında bir bilgi veya belgeye ulaşılamadığı, depo olarak kullanılan kömürlük bölümünün kapısının da sanığın üzerinden elde edilen anahtar ile açıldığı, her iki kapalı mekâna ilişkin olarak da arama yapılmasına ilişkin mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararının veya gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş bir yazılı arama emrinin bulunmadığı, kapalı mekânlardaki eşyanın görevlilere teslimine yönelik sanığın özgür iradesine dayanan rızasından da bahsedilemeyeceği hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın iş yerinde ve depo olarak kullandığı kömürlükte arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116 ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun verilmiş bir adli arama emri/kararı olmadan, özel hayatın gizliliği (Anayasa madde 20) konut/işyeri dokunulmazlığının ihlali (Anayasa madde 21), mülkiyet hakkının (Anayasa madde 35) özü ile bağdaşmayan ve keyfî muamelelere karşı öngörülen usuli teminatları etkisiz kılacak biçimde, suçun delili ve konusunu oluşturan kaçak sigaralara el konulmasına yönelik işlemlerde hukuka uygunluk görülmediğinden işbu delilin, Anayasa'nın 38. maddesinde yer alan emredici düzenleme gereğince hükme esas alınamayacağının kabulü zorunludur.

Bu kabul karşısında; görevlilerin sanığın iş yerindeki masa üzerinden kaç paket sigara ele geçirdiklerine ve ele geçirilen sigaraları iş yerinin hangi bölümünden ne şekilde elde ettiklerine ilişkin tutanak tanıklarının dinlenilmesine gerek bulunmadığı, dolayısıyla eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu kabul karşısında; görevlilerin sanığın iş yerindeki masa üzerinden kaç paket sigara ele geçirdiklerine ve ele geçirilen sigaraları iş yerinin hangi bölümünden ne şekilde elde ettiklerine ilişkin tutanak tanıklarının dinlenilmesine gerek bulunmadığı, dolayısıyla eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin usul ve kanuna uygun olan hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin usul ve kanuna uygun bulunan 25.10.2022 tarihli ve 1232-5156 sayılı direnme kararına konu beraat hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18189, Karar No: 2013/19378, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18189 E.  ,  2013/19378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılana ait Menemen ilçesi, ...mahallesi Kazançukuru mevkinde bulunan ve 400 adet şeftali ağacının bulunduğu tarlanın, sanık tarafından kiralanmak suretiyle kullanıldığı; ancak sanığın, 2010 yılı eylül ayı içerisinde, söz konusu tarladaki şeftali ağaçlarını, katılandan habersiz olarak kestiği ve bu şekilde elde ettiği odunları aldığının iddia edildiği olayda; oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılanın bilgisi dahilinde söz konusu ağaçları kestirdiği, kesilen ağaçlardan elde edilen odunların parasını da dosya kapsamında bulunan banka dekontu ile katılanın babasının hesabına gönderdiği sabit olmakla sanığın üzerine atılı olan suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40507, Karar No: 2017/43367, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40507 E.  ,  2017/43367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12825, Karar No: 2024/7710, Tarih: 05.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/12825 E.  ,  2024/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/248 E., 2014/161 K.

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıkların cezalandırılmaları gerekirken verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, resen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine,

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sanığın beraat etmesine rağmen lehine vekalet ücreti takdir edilmediğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen kanun maddelerine göre suç tarihinde Güneştepe Sağlık Ocağında pretisyen hekim olarak görev yapan sanık ...'nin beş, sanıklar ... ve ...’ın dört hastayı görmeden yüksek doz ve kutu adedinde gerçeğe aykırı reçete düzenledikleri, hasta sayıları ve Sağlık Ocaklarında bilinen iş yükü de dikkate alındığında sanıkların görevleri sırasında üzerlerine düşen dikkat ve özeni göstermemek ve hasta ile karnesinin karşılaştırılmasında gerekli inceleme ve kontrolleri yapmamak suretiyle ihmal kastıyla hareket ederek kamu zararının ortaya çıkmasına sebep olmaları suretiyle haklarında görevi kötüye kullanma suçundan kamu davaları açıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

2.Sanıkların yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.10.2009 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25989, Karar No: 2015/33519, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/25989 E.  ,  2015/33519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından yaptırılan ....'ndan daire satın aldığını, dairenin teslimatının yapılmasına rağmen teslimin birçok eksik ile yapıldığını ve taşındıktan sonra birçok ayıplı iş belirlediğini, bunun yanında apartmanın ortak kullanım alanlarında da eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, yapılacak keşif neticesinde daire içerisinde ve ortak kullanım alanlarında belirlenecek eksik ve ayıplı işlerin belirlenerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak gizli ayıpların bedeli olarak 50,00 TL ve eksik imalat bedeli olarak 50,00 TL olmak üzere toplam 100,00 TL' nin yasal faiziyle tahsilini, ıslah ile de talebini 2.195,00 TL artırarak faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı, dairede ayıp ve eksik bulunmadığını sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223.maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223.maddesine göre, ” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş, yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıya konutunun 26.12.2009 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu ...nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından 25.11.2014 tarihli rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişiler, gizli ayıpların ortaya çıkması gereken tarih olarak konutun tesliminden sonra en az bir kışın geçmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Davacının konutu teslim ile dava tarihine göre dört kış mevsiminin geçtiği görülmektedir. Kaldı ki,konutların bulunduğu ... ilinde kış mevsiminin diğer il ve yörelere göre daha ılıman geçtiği de bilinmektedir. Diğer bir söyleyişle,daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise mahkeme gerekçesinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4130, Karar No: 2015/12101, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4130 E.  ,  2015/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi yapılan müvekkiline ait aracın 15.12.2012 tarihinde araç sürücüsünün park halinde olan başka bir araca çarpması sonucu hasarlandığını, araçta 5.457,71 TL'lık hasar meydana geldiğini ancak davalı tarafından araç sürücüsünün kazadan sonra olay yerini terk ettiği gerekçesiyle tazminat ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.457,71 TL'nın ihbar tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, riziko meydana geldikten sonra davacı ve eylemlerinden sorumlu olduğu kişiler tarafından ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediği bu nedenle davalı sigorta şirketinin hasar bedelini ödememesinin sözleşmeye aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana geldiği sabit olduğu gibi davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirdiği de ispatlanamamıştır. Bu durum karşısında, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini ispat külfeti sigortacıda bulunmakta olup, sigortacı bunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamalıdır. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10281, Karar No: 2014/13279, Tarih: 10.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10281 E.  ,  2014/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/18

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01/02/2006-02/04/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, alacak – tazminat davasının tefrikine, hizmet tespiti davasının reddine karar verilmiştir.

Savunma hakkı Anayasa (m.36) ile güvence altına alınmış olup, HMK'un 27. maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hâkim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez (HMK mad. 27). Buna göre hâkim, Anayasa ile güvence altına alınan ve HMK'da da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır.

Somut olayda, davacı vekili Av. N.. B..'ın Mersin Üniversitesi Rektörlüğü Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nin 24/12/2012 tarihli, 20/12/2012-03/02/2013 tarihleri arasında istirahatlı olduğuna ilişkin sağlık kurulu raporunu da ibraz ederek mazeret talep etmiş olmasına rağmen 23/01/2013 tarihli duruşmada mazeret talebi reddedilerek savunma hakkını kısıtlar şekilde yargılamanın sona erdirilip hükmün tebliğ edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcınnı istek halinde davacıya iadesine, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23417, Karar No: 2023/1034, Tarih: 25.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23417 E.  ,  2023/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/341 Değişik İş- 2021/341Karar

SAYISI : 2021/İHK-13058

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Reddi

SAYISI : 2021/15763

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sürücü olan müvekkili ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün yaptığı kaza neticesinde davacının %10 oranında malul kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile 100,00 TL rapor ücreti, 7,80 TL vekalet harcı, 12,30 TL baro pulu bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eksik evrak ile başvuru yapıldığını, başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, kusur oranını kabul etmediklerini ve kusur incelemesi yapılmasını talep ettiklerini, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, avans faizi isteminin ve yargılama giderlerinden olmayan baro pulu talebinin reddi gerektiğini, vekalet ücretinin asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekalet ücretinin beşte biri olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı ile belirtilen kararıyla; "davacının ibraz ettiği maluliyet raporu gereği %9 oranında malul kaldığının belirlendiği, sürekli iş göremezlik zararının tespiti için alınan hesap raporunda genel şartlar gereği TRH 2010 yaşam tablosu ve %1.8 teknik faiz yöntemi esas alınarak hazırlanan rapor ile 211.922,00TL tazminat hesaplaması yapıldığını, taraflara raporun tebliğ edildiğini, davalının itiraz etmediğini, davacının ise talebini ıslah ile artırdığını, dosya içinde adli tıp rapor ücretine ilişkin makbuz yer almadığından söz konusu rapor ücretine ilişkin talebin uygun görülmediğini, 5684 sayılı yasanın 30 md /17 fıkrası gereği davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği" gerekçesi ile 211.922,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 05.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı yararına 23.284,54 TL vekalet ücretine karar verilmiş tir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.