muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/581, Karar No: 2015/513, Tarih: 01.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/581 E.  ,  2015/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç uydurma

Hüküm : TCK'nın 271/1, 62/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.06.2011 yerine 27.06.2012 olarak gösterilmesi;

2- Sanık ...'nun .... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı dilekçede 2000 yılında ...ilçesinde bir işyerinden ... ve... isimli iki şahıs ile birlikte hırsızlık yaptığını, paraları paylaşmak için ...Polis Okuluna yakın bir yerde bulunan ikametine gittiklerini, parayı paylaşma sırasında aralarında tartışma çıktığını, tartışmanın kavgaya dönüştüğünü ve .... isimli şahıs ... isimli şahsı bıçaklayarak öldürdüğünü, ...'ın cesedini ikametinin bahçesine... ile birlikte gömdüklerini beyan ettiği olayda,

10.05.2012 tarihli kolluk bilgi alma tutanağında ismi geçen ...'ın 1999-2000 tarihleri arasında işletmesini yaptığı ... kuyumculuk isimli işyerinde oyalama taktiği ile hırsızlık yapıldığını, fotoğraf gösterilmesi halinde teşhis yapabileceğini beyan etmesi karşısında, sanık ... ile ... Emniyet Müdürlüğünce tespit edilen .... isimli şahsın fotoğraflarının adı geçen kuyumcuya teşhis ettirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Uygulamaya göre de, suç tarihinin 27.06.2011 olduğunun anlaşılması karşısında... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2010 tarih ve 2010/153-255 E.K sayılı kararının suç tarihinden sonra 26.10.2011 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14339, Karar No: 2015/27600, Tarih: 25.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/14339 E.  ,  2015/27600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/22236

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2011/76 (E) ve 2011/384 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat netilcelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34258, Karar No: 2017/15832, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34258 E.  ,  2017/15832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6288, Karar No: 2015/9313, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6288 E.  ,  2015/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2015/16-2015/94

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk ve İstanbul Anadolu 20. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kooperatif üyeliği nedeni ile ödenen aidat ve masrafların davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın niteliği itibari ile ticari dava olmayıp, davacının da sözkonusu daireyi ticari amaçla satın almadığı, uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hükümlerine göre açılmış tazminat davası olduğunu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın 1163 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı 01.04.2000 tarihinde kooperatife üye olduğunu ve kendisine D Blok 33 nolu dairenin tahsis edildiğini, sözkonusu dairenin tamamlanmadan 2011 yılında teslim edildiğini, davacının kendi çabaları ile masraf yaparak evi oturulabilir hale getirdiği, ödediği aidatlar karşılığı bu dairenin sahibi olduğunu zanneden davacının bu dairenin dava dışı kişiler adına tapuda kayıtlı olduğunu sonra, kooperatif üzerine geçtiğini öğrendiğini, tüm bu nedenlerle davacının kooperatif üyeliğinden 2013 yılında istifa ettiğini bildirerek, davalı kooperatife daire sahibi olmak amacı ile ödediği aidatların ve yaptığı diğer masrafların kendisine tahsilini talep etmiş olup, davacının kooperatif ortaklığına dayanmış olması nedeniyle uyuşmazlık kooperatifler hukukuna göre çözümlenecektir. Kooperatifler Kanununun 99. maddesine göre de bu davalar ticari dava niteliğindedir. Buna göre uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 20. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13463, Karar No: 2018/4437, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13463 E.  ,  2018/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;

1- İİK’nın 333/a ve 345/a maddelerine aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- İİK’nın 331/1. maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- İcra ve İflas Kanunu'nun 331/1. maddesinde öngörülen suça ilişkin ceza 6 aydan 3 yıla kadar hapis ve 1000 güne kadar adli para cezası olduğu halde; sanık hakkında temel cezanın 3 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- İcra ve İflas Kanunu'nun 349. maddesinin beşinci fıkrasında özel düzenleme bulunmasına rağmen, sanığa CMK'nın 176/2, 206/1 ve 98/3. maddelerindeki şerhi içeren duruşma davetiyesi tebliği ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.11.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1109, Karar No: 2009/2102, Tarih: 19.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1109 E.  ,  2009/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalı adına kayıtlı bulunan 301 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı,dava konusu taşınmazı uzun yıllardır kullandığını,taşınmazın kıyı ile ilgisi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden; özellikle keşfen elde edilen bilirkişi raporundan kayden davalıya ait çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih,5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, dava konusu taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil eden tapu kaydının geldisi olan 01.08.1958 tarih,2 nolu tapu kaydı hükmen tescil edilmiş olup, Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.06.1958 tarih,35/124 esas-karar sayılı ilamında davacı hazine de taraftır. O halde, anılan hükmün Hazineyi bağlayacağı kuşkusuzdur.Ancak mahkemece kaydın oluşumunun dayanağını teşkil eden tescil haritası (krokisi) yerine uygulanarak kapsamı belirlenmemiş, harita kapsamı dışında kalan bir yerin olup olmadığı saptanmamış ve bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır.

O halde ,eksik incelemeyle yetinilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,19.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10696, Karar No: 2022/13270, Tarih: 13.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10696 E.  ,  2022/13270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134'üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay'da görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/420 E. - 2022/1786 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/420 E. - 2022/1786 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- Osmaniye İcra Hukuk Mahkemesi’nin 18.11.2021 tarih ve 2021/144 E. - 2021/483 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “% 10'u oranında 28.000 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5'i oranında 14.000 TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33 .maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27263, Karar No: 2023/5549, Tarih: 25.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/27263 E.  ,  2023/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/774- 2021/927

SAYISI : 2021/İHK-32195

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Reddi

... ...

SAYISI : 2021/36220

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazların reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı yolcu müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 23.06.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 98.620,55 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiği, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olduğu" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 98.620,55 TL’nin 25.12.2020 tarihinden itibaren avans faizi işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, uzlaşmanın gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, faiz başlangıç tarihi ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "....başvurunun usule uygun olduğu, uzlaşma iddiasına dair herhangi bir somut delil sunulmadığı, maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılmasının içtihatlara uygun olduğu, kusur oranının isabetli takdir edildiği, müterafik kusura dair somut delil bulunmadığı, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olduğu, faiz başlangıç tarihinin doğru tespit edildiği ve vekalet ücretinin doğru olduğu" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, uzlaşmanın gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, faiz başlangıç tarihi ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 07.10.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, başvurunun usule uygun olmasına, uzlaşma iddiasına yönelik somut delil ileri sürülmemesine, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, davacı yolcu olduğundan kusur raporu alınması gerekmemesine, davacının yaralanma bölgesine göre müterafik kusur indirimi yapılmasının mümkün olmamasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretinden sorumlu olmasına, faiz başlangıç tarihinin doğru tespit edilmiş olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.