muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1294, Karar No: 2023/1395, Tarih: 11.04.2023

- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin bu davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.4. KARŞI DAVA BAKIMINDAN:

- Yükleniciler tarafından açılan karşı davada bakiye hakediş alacağın tahsili talep edilmiş, yerel mahkemece verilen ilk kararda 147.593,54 TL'’nin tahsiline karar verilmiş, bu dava bakımından hakediş alacağının faizi ile tahsilinden sonra KDV ile tahsiline karar verilmesinin yanlış olduğu, faiz alacağına KDV işletilemeyeceği gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir. Yerel mahkemece, karşı dava bakımından bozma ilamına uyularak 147.593,54-TL'nin temerrüt tarihi olan 16/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte karşı davalıdan alınarak karşı davacılara verilmesine karar verilmiştir.

- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin bu davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin asıl dava, birleşen 2010/325 Esas sayılı dava ve karşı davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine,

Birleşen 2005/183 Esas sayılı dava bakımından, davacı yüklenicilerin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı iş sahibi idarenin temyiz itirazlarının yukarıdaki 2.2. bentte açıklanan nedenlerle kabulüne, sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün davalı iş sahibi idare lehine BOZULMASINA,

8400,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen 2005/183 Esas sayılı davalarda davacı yüklenicilerden alınıp Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen 2005/183 Esas sayılı davada davalı ve birleşen 2010/325 Esas sayılı davada davacı ...’ye verilmesine,

2005/183 E. Sayılı davada davalı ... Genel Müdürlüğüne temyiz peşin harcın iadesine

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.04.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9440, Karar No: 2025/5363, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9440 E.  ,  2025/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3715 Esas, 2024/1340 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/58 Esas, 2022/150 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 112 ada 78 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesi vermediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan buğday ve beyaz lahana ürünlerinde fiyat verisinin bir önceki yıla göre büyük artış gösterdiğini, Yargıtay'ın kararlılık kazanan içtihatlarına göre verilerinde olağanüstü artış veya düşüş yaşanan ürünlerin münavebeye alınmasının doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu Tekke Mahallesinin yüksek rakımlı olduğunu, İnegöl ilçe merkezine yakın mahalleler ile aynı nitelikte gözetilerek münavebe ürün desenine yörede yaygın olarak yetiştirilmeyen sofralık domates ürünü alınmak suretiyle yıllık ortalama net gelirin ve dolayısıyla kamulaştırma bedelinin fazla belirlendiğini, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranında alınmasının hatalı olduğunu, taşınmazın sulama kaynağı ve yeterliliği araştırılmadan sulu arazi olarak kabul edildiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava 2021 yılında açılmış olmasına karşın hesaplamanın 2020 yılı verileri kullanılarak yapıldığını, bu sebeple dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesi ile yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net ürün gelirine göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu taşınmazın keşif tutanağı ve bilirkişi raporu ile tespit edilen nitelikleri dikkate alındığında sulu arazi olarak kabulünün yerinde bulunduğu, niteliği ve konumuna göre uygulanan kapitalizasyon faizi oranının uygun olduğu, bilirkişi raporunda belirtilen münavebe ürünleri ve verilerinin bölgenin münavebe yapısı ve resmi tarım verileri ile uyumlu olduğu, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında hesaplanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve davacı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, İnegöl ilçesi, Tekke Mahallesi 112 ada 78 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14114, Karar No: 2012/23046, Tarih: 14.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/14114 E.  ,  2012/23046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap dilekçesi vermemiş, 25.02.2010 tarihli son celsede davayı yeni öğrendiğini, dosyayı inceleyip beyanda bulunmak, bir avukat marifetiyle kendisini savunmak istediğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davanın açılıp sona erdiği tarihte 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve sözlü yargılama usulü yürürlükte olup, sözlü yargılama sırasında, usulüne uygun kesin süre verilmediği taktirde, tarafların tahkikatın bitmesine kadar delil sunma hakkı olup, davalının buna yönelik talebi değerlendirilmeden hüküm kurularak davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların bu aşamada incelemesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9768, Karar No: 2012/12556, Tarih: 01.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9768 E.  ,  2012/12556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne itirazın 2.124.-TL asıl alacak miktarı üzerinden iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından başlatılan takipte araç kiralama sözleşmesinden kaynaklanan 2.124.-TL kira alacağının tahsili istenmiş davalı borçlunun itirazı üzerine açılan davada davalı vekili 23/03/2011 tarihli ilk duruşmada kiraya konu aracın kiralandıktan sonra kaza yaptığını ve davacı tarafça teslim alındığını savunmuştur. Süresinde sunduğu delil listesinde ise aracın sigorta poliçelerini delil olarak göstermiş, yemin deliline de dayanmıştır.

Mahkemece, davalı tarafından kira süresi içinde aracın kaza yaptığı ve kiralayan tarafından teslim alındığı iddia edildiğine göre ilgili sigorta şirketinden aracın kaza yapıp yapmadığı yapmış ise tamir için kim tarafından hangi tarihte teslim edildiği ve kim tarafından hangi tarihte teslim alındığı hususları üzerinde durularak kira süresi içinde ve daha önceki bir tarihte kiralayan tarafından teslim alındığı takdirde, o tarihe kadar olan kira alacağına karar verilmesi gerekirken, davalının delil listesinde bildirdiği deliller toplanmaksızın, kaza belgeleri ve yemin deliline de dayandığı gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5023, Karar No: 2014/12134, Tarih: 02.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5023 E.  ,  2014/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Yenice(Karabük) Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 05/12/2013

Numarası : 2009/138-2013/150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işveren tarafından 26.08.2009 tarihinde hakkında tutanak tuttuğunu söyleyip işe gelmemesini istediğini, ertesi sabah işe gittiğinde ise işyeri sahibinin kendisine bağırıp işyerinden kovduğunu, iş sözleşmesini feshetmek için geçerli ve haklı sebebi olmamasına rağmen kendisine bağırıp kovan işverenin 28.08.2009 tarihinde çekmiş olduğu ihtarname ile mazeret belirtmeden işe gelmediğinden bahisle ihtarname gönderildiğini, fazla çalışma ve genel tatil ile hafta tatili çalışmaları karşılığının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, ücret ve çocuk ile asgari geçindirme yardımı alacağı ve ihtar masrafının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 25.08.2009 tarihinde işverenin yaptığı çalışmalara katılmadığını ve iş yerini terk edip gittiğini, bu tarihten itibaren ise işe gelmediğini, davacıya ihtarname gönderilerek işe gelmemesinin mazeretini bildirmesi istendiğini, bunun üzerine davacının herhangi bir mazeret bildirilip iş başı yapmadığını ve şirkete gönderdiği ihtarname ile aş aktini feshettiğini bildirdiğini, bunun üzerine davacının işten çıkarıldığını, buna göre iş sözleşmesini davalı şirketin feshetmediğini, davacının, işverenin talimatlarına uymayarak iş yerini terk ettiğini ve devam eden tarihlerde sebepsiz yere işine devam etmediğini, davacıya çalıştığı döneme ilişkin tüm hakları ödendiğini, davacının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili çalışmalarına dair beyanlarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini, fazla çalışma ve genel tatil çalışmalarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma alacağı belirlenirken tanık beyanları özet halinde belirtilmiş, akabinde somut şekilde davacının günlük çalışma süresi ile bu süreden düşürülen ara dinlenme süreleri açık ve denetime imkan verecek şekilde belirtilmeksizin haftalık ortalama 15 saat, günlük ortalama 2,5 saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılması doğru olmamıştır.

Öncelikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma alacağı belirlenirken tanık beyanları özet halinde belirtilmiş, akabinde somut şekilde davacının günlük çalışma süresi ile bu süreden düşürülen ara dinlenme süreleri açık ve denetime imkan verecek şekilde belirtilmeksizin haftalık ortalama 15 saat, günlük ortalama 2,5 saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacı işçinin dosyadaki deliller birlikte gözetilerek günlük çalışma süresi ile bu süreden indirilmesi gereken ara dinlenme süreleri de açıkça gösterilerek somut ve denetime imkan verecek nitelikte fazla çalışma süresi belirlenip hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Islah dilekçesi davalı işveren vekiline 21.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı vekili gerek 03.12.2013 havale tarihli dilekçe ile gerekse de takip eden 05.12.2013 tarihli duruşmada ıslaha karşı zamanaşımı defii ileri sürmüştür.

Dava mülga 1086 sayılı HMUK'nun yürürlükte olduğu 18.09.2009 tarihinde açılmış kısmi davadır.

Dolayısıyla fazla çalışma ve genel tatil alacağı yönünden davalı vekilinin ıslah dilekçesine karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defii gözetilmeksizin söz konusu alacakların hüküm altına alınmıştır.

Yapılması gereken, zamanaşımı defii gözetilerek resen hesaplama yapılmalı ya da bilirkişiden ek rapor aldırılmak olmalıdır.

O halde eksik incelemeye dayanılarak fazla çalışma ve genel tatil alacağının hüküm altına alınması isabetsiz olmuştur.

4- Kabule göre ise; İhbar tazminatı ile yıllık izin alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz; fazla çalışma alacağına ise dava ve ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerekirken, bu alacaklara fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanması, ayrıca hüküm altına alınan genel tatil alacağı, takdiri delil olan tanık beyanlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmış olmasına rağmen mahkemece, hakkaniyet indirimi uygulanmamış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33879, Karar No: 2015/2821, Tarih: 17.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2013/33879 E.  ,  2015/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/226020

MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/210 (E) ve 2012/265 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen kararın, ikametgah adresinde yapılan tebliği sırasında sanık M.. Ç..'ın askerlik yaptığı anlaşılmakla; sanığın birlik adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. ve 23. maddeleri hükümleri uyarınca tebliğ yapılması gerekirken, ikametgah adresinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve 17/12/2012 günlü temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar Eray, Aşkın, Fatiye ve Müslüm'ün aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, 29/04/2010 ve 01/05/2010 tarihlerinde meydana gelen Telekoma ait kablo hırsızlığı suçunda sanıkların atılı suçu işlediklerine dair herhangi bir delilin bulunmadığı, yine 08/05/2010 günü meydana gelen kablo hırsızlığı suçu ile ilgili olarak da sanıkların bu suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeter kesin delilin bulunmadığı, olay gecesi tanıkların, sanıkların kiraladığı aracı kabloların kesildiği Akyaka mevkiinde içinde 4-5 kişinin olduğu halde yol kenarına park edilmiş şekilde gördükleri ancak soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde Jandarma devriyesine söz konusu araçtan şüphelendiklerini söylediklerini, Jandarmanın da gelirken bahsedilen aracı ve içerisinde bulunan kişileri kontrol ettiklerini herhangi bir şeyin çıkmadığını kendilerine söylediğini beyan ettikleri, Özbaşı-Çalıköy köyü stabilize köy yolu kenarında sulama kanalı yanında yakılan kabloların ise tanık M.. Y..'ın beyanında belirttiği üzere 07/05/2010 tarihinde yakıldığı, ancak 04/05/2010 tarihinde işlenen kablo hırsızlığı suçu ile ilgili olarak gerek kabloların kesildiği yerlerde gerekse kabloların kesildiği yerden yaklaşık 350 metre ilerisinde yakıldığı yerde yanmış

kablo artıkları ve külleri arasında bulunup alınan sigara izmaritlerinin yapılan DNA incelemesi sonucu alınan raporda sanıklar Eray, Aşkın, Fatiye ve Müslüm'e ait olduğunun belirtildiği, bu nedenle 04/04/2010 tarihi (Uyap'tan alıanan güneşin doğuş batış saatine göre) gündüz vakti saat 20.21-20.41 sıralarında meydana gelen kablo hırsızlığının sanıklar Eray, Aşkın, Fatiye ve Müslüm'ün işledikleri ancak bunun suçun dışında diğer tarihlerde (29/04/2010-01/05/2010-08/05/2010) meydana gelen hırsızlık suçlarını sanıkların işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeter kesin delillerin neler olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. ile 143. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Sanık Mustafa'nın aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, 1 nolu bozma bendinde de belirtildiği üzere 29/04/2010-01/05/2010-08/05/2010 tarihlerinde meydana gelen kablo hırsızlığı ile ilgili olarak sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter kesin delilin bulunmadığı, 04/05/2010 tarihinde diğer sanıkların işlemiş olduğu kablo hırsızlığı suçunda da, suça konu kabloların kesildiği ve yakıldığı yerlerde elde edilen delillerde sanığa ait herhangi bir bulgunun bulunmadığı, diğer sanıkların 05/05/2010 tarihinde araç kiraladıktan sonra sanık Mustafa'nın onlarla birlikte olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı hırsızlık suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter kesin delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Eray, Aşkın ve Fatiye müdafiileri ile sanıklar Müslüm ve Mustafa'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.