muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/673, Karar No: 2022/5486, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/673 E.  ,  2022/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

1)Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ise 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

Sanıklar hakkında yerel mahkemece kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, delil değerlendirilmesi yapılarak duruşma açılmaksızın CMK'nin 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri kaldırılarak beraat kararları verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği; sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bakımından CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden deliller değerlendirilmek sureti ile sanıklar hakkında beraat hükümleri verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanık ...'a yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu ile sanık ...'ya yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

2)Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında yerel mahkemece 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, delil değerlendirilmesi yapılarak duruşma açılmaksızın CMK'nin 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanunun 303/1-a maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği; sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü bakımından CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden deliller değerlendirilmek sureti ile sanık hakkında beraat hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18 .Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18108, Karar No: 2019/7375, Tarih: 02.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/18108 E.  ,  2019/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde bakım onarım ve arıza görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, işyerinde haftada altı gün iki vardiya halinde çalışıldığını, akşam vardiyasında günde sekiz saat olmak üzere haftada kırk sekiz saat çalışıldığını, ancak gündüz vardiyasında çalışmasının 08.00-20.30 saatleri arasında olduğunu, bazı günler çalışmanın saat 22.00’de sona erdiğini, vardiya dönüşümünün haftalık olduğunu, çalışma süresi boyunca günlük ortalama üç saat fazla çalışma yapmasına rağmen bu çalışmalara ilişkin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının kendisinin işten ayrılarak bir başka firmada çalışmaya başladığını, işyerinde vardiyalı çalışma yapıldığını ve davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin reddine, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Somut uyuşmazlıkta davacı dava dilekçesinde,bir hafta gece bir hafta gündüz olmak üzere iki vardiya halinde çalıştığını, akşam vardiyasında günde 8 saatten haftada 48 saat çalıştığını, gündüz vardiyasında ise 08.00 -20.30 saatleri arasında, bazı günler saat 22.00’ye kadar çalıştığını, böylece günde 3 saat fazla çalışma yaptığını ileri sürmüştür.Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının kadrolu ... çalışanı olduğu anlaşılmaktadır. Bu tanıklardan bakım onarım işinde asıl işveren işçisi olarak çalışan ..., “Davacı diğer taşeron firma elamanları ile birlikte 2009 yılında işe başladı. Ben ise 2010 yılının 7. ayında emekli oldum. Bu tarihe kadar birlikte çalıştık işi benim ve diğer kadrolu arkadaşlarımın yanında öğrendiler, iş sözleşmelerine neden son verildiğini bilmiyorum. Sabah 07:30 civarları işe başlayıp normal zamanlarda saat 17:00'ye kadar çalışırdık ancak mesaiye kaldığımız günlerde özellikle kış mevsiminde saat 21:30'a kadar çalıştığımız olurdu. Görev kağıtlarında biz yanımızda çalışan arkadaşların görevlerini belirtirdik onlar da kendi şirketlerinde görev kağıdı tutarlardı. Haftasonları cumartesi, pazar tatildik, ancak biz kadrolu elemanlar ayda 2 gün cumartesi günleri de çalışırdık

. Sabah 07:30 civarları işe başlayıp normal zamanlarda saat 17:00'ye kadar çalışırdık ancak mesaiye kaldığımız günlerde özellikle kış mevsiminde saat 21:30'a kadar çalıştığımız olurdu. Görev kağıtlarında biz yanımızda çalışan arkadaşların görevlerini belirtirdik onlar da kendi şirketlerinde görev kağıdı tutarlardı. Haftasonları cumartesi, pazar tatildik, ancak biz kadrolu elemanlar ayda 2 gün cumartesi günleri de çalışırdık. Biz çalıştığımız zamanda bir şirket elamanı da verilirdi pazar günleri tatildi. Elemanlar dairede yatıp kalkardı, bir arıza olduğu zaman cumartesi pazar günleri dahi bakım onarım işlerini gerçekleştirirdi. Dini bayram günlerinde biz kendi arkadaşlarımda tatili paylaşıp bir nöbet sistemi yapardık. Bizimle birlikte şirket elamanları da bizim gibi bir paylaşım yaparak bizimle beraber çalıştırdı. Yani dini bayram ve resmi bayram günlerinde her gün tatil yapmazlardı 12-13 kişilerdi bizim çalıştığımız dönemlerde onlarda kendi arasında sıra ile bizimle beraber çalışırlardı. Bizim zorda kaldığımız günlerde bize yardıma gelirlerdi işçiler fazla mesai ücretlerini alamadıklarını bana söylerlerdi" şeklinde beyanda bulunmuş ise de, asıl işveren işçisi olarak çalışan tanığın kendi çalışma düzenini mi yoksa davacının çalışma düzenini mi anlattığı net değildir. Ayrıca tanığın bildirdiği çalışma düzeni, davacının dava dilekçesinde bildirdiği çalışma düzeni ile örtüşmemektedir.

Asıl işveren işçisi vezneci olarak çalışan diğer tanık ... ise davacının 08,00-16:00 saatleri arası çalıştığını, arıza uzun sürdüğünde akşam saat 19:00’a kadar çalıştıklarını ancak kendi mesaisinin saat 17:00’de bittiğini, bazı günler onların dönüşünü beklediğinde saat 19:00’a kadar gelmedikleri olduğunu, kışın arıza çok olduğunda haftada 4-5 gün geç çıktıklarını yazın ise bir iki gün geç çıktıklarını beyan etmiştir. Görüldüğü gibi bu tanığın da vardiyalı çalışma düzenine ilişkin herhangi bir beyanı yoktur.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada çok sayıda ekip görev emri bulunduğu, bunların incelenmesinde göreve çıkış ve dönüş tarihleri ve saatlerinin gösterildiği, bu belgelerde tüm işçilerin isimlerinin olmadığı, genel olarak dönüş saatlerinin 17.00-18.00,19.00-19.30, 20.00, 21.00 olduğu, bir belgede ise 24.00 olarak belirtildiği ifade edilmiştir. Böylece tanık beyanları, işin niteliği ve incelenen Görev Emir belgelerindeki işten dönüş saatlerinin de fazla mesai yapıldığını teyit ettiği, kış aylarında daha fazla çalışma yapıldığı, ancak net şekilde fazla çalışma yapılan saatlerin belirlenmesinin mümkün olmadığı kanaatine varılarak davacının yaz aylarında (Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ) ortalama günlük 1,5 saat kış aylarında ise günde ortalama 3 saat fazla çalışma yaptığı, böylece kış aylarında haftada (1,5 x6=) 9 saat ve yaz aylarında haftada (3x6=) 18 saat fazla çalışmasının bulunduğu benimsenmiştir. Ne var ki, dosya kapsamında bilirkişi raporunda sözü edilen görev emir belgelerine rastlanmamıştır. Ayrıca davacı tanıklarının bildirdiği çalışma düzeni ile davacının dava dilekçesinde bildirdiği çalışma düzeni birbiri ile örtüşmemektedir. Mahkemece davacının vardiyalı çalışıp çalışmadığı, günlük çalışmanın başlangıç ve bitiş saatleri, ara dinlenme süresi, haftalık çalışma süresi araştırılıp açıklığa kavuşturulmadan, günlük fazla çalışma süresi üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanan bilirkişi raporuna itibar edilmesi yerinde değildir. Bu itibarla tanıklar yeniden dinlenerek, açıklanan yönlerden gerekli araştırma yapılmalı, tanıkların özellikle davacının çalışma düzeni ile ilgili bilgi sahibi olup olmadığı netleştirilmeli, bilirkişi raporunda söz edilen görev emirleri dosyaya getirtilerek davacının vardiyalı çalışıp çalışmadığı hususu da açıklığa kavuşturulduktan sonra dosya kapsamındaki tüm deliller yeniden bir arada değerlendirilmek suretiyle davacının önce günlük, sonra haftalık çalışma süresi belirlenerek haftalık çalışma süresinin aşılıp aşılmadığı ve davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı yönünden bir sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde değildir. Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19788, Karar No: 2021/14650, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19788 E.  ,  2021/14650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, 18/02/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan sanığın, ‘Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu’ şeklindeki kararları uyarınca; başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1809, Karar No: 2016/3940, Tarih: 19.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1809 E.  ,  2016/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği anlaşıldığı halde, cezasında TCK'nun 109/5. maddesi ile arttırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, doktor raporları ile tüm dosya içeriğine göre; sanıkla mağdurenin evli oldukları, ... 1. Aile mahkemesinin 2014/430 esas sayılı dosyasında aralarında boşanma davasının bulunduğu, bu mahkemenin 14.07.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında konuttan uzaklaştırma kararı verildiği, olay günü sanığın çilingir marifetiyle evin kapısını açtırıp kilidi değiştirdiği, mağdurenin yanında çocukları İlayda ve ... birlikte saat: 21:00 sıralarında evine gelip kapıyı açmaya çalıştığı sırada sanığın elindeki ekmek bıçağı ile kapıyı açtığı ve "sesinizi çıkarmayın, çocuk mocuk dinlemem, ben her şeyi göze aldım, hepinizi doğrarım, geçin içeriye" diyerek tehditte bulunduğu, mağdurenin de korktuğu için içeriye girdiği, sanığın evden çıkmalarını engellemek için kapıyı kilitlediği, mağdurenin çocuklarını sakinleştirdiği ve uyumaları için odalarına götürdüğü, onlar

uyuduktan sonra saat: 01:00 sıralarında mağdure ile sanığın konuşmaya başladıkları, sanığın mağdureye "benimle barışmazsan seni işe göndermem, polisi çağırırsan seni keser öldürürüm" şeklinde tehditlerini sürdürdüğü, mağdurenin barışmak istemediğini söylemesi üzerine, sanığın aynı bıçakla mağdurenin üzerine yürüyüp "sen beni nasıl istemiyorsun, sesini çıkarırsan öldürürüm" deyip mağdurenin üzerindeki kıyafetleri zorla çıkardığı, onun direnmesi üzerine boğazını sıktığı, boynunu ısırdığı ve zorla cinsel ilişkiye girdiği, olay gecesinin sabahında mağdurenin çocukları okula götürme bahanesiyle evden ayrılıp karakola başvurduğu, sanığın mağdureyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikteki yaralaması ile tehdit etmesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçununun unsuru olduğu anlaşılmakla, ayrıca kasten yaralama ve tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve kasten yaralama suçları için hükmedilen toplam ceza süresini geçmeyecek şekilde ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14928, Karar No: 2023/19966, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14928 E.  ,  2023/19966 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2711 E., 2023/849 K.

TEMYİZ EDENLER : Davalılar vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/491 E., 2022/684 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Güç Sistemleri Müh. ve Taah. AŞ (davalı ... Şirketi) vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekili ile davalı ... Mühendislik Elektrik Makina İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. (davalı ... Mühendislik Şirketi) vekilinin istinaf başvurularının ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.09.2016-13.03.2018 tarihleri arasında davalı ... Mühendislik Şirketine kayden, diğer davalının asıl işveren olarak yürüttüğü Irak ülkesindeki yapım işinde elektrik ustası olarak net 2.300,00 USD ücret ile çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Mühendislik Şirketi vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 05.09.2016-13.03.2018 tarihleri arasında elektrik tesisat ve pano montörü olarak müvekkili Şirketin yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu, müvekkili işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacıdan iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Şirketi vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 05.09.2016-13.03.2018 tarihleri arasında diğer davalının yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, yapıldığı hâllerde ise aylık hesap pusulalarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, iki adet ibraname alındığını, herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.