muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2585, Karar No: 2021/2311, Tarih: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2585 E.  ,  2021/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanıklar hakkında her bir yıl için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2- Her bir takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlere ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

3- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK’nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesinde düzenlenmiş bulunan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz.” hükmü uyarınca sanıklar hakkında belirlenen denetim süresinin 1 yıl 3 aydan az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/143, Karar No: 2015/19347, Tarih: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/143 E.  ,  2015/19347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık....'in mahkumiyetine, sanık ....'ın beraatine ilişkin hükümler, sanık.... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ....'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık....'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

2-Sanık....'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Ölen ...'nın ... A.Ş'nin taşeron firması olan ... Tic. Ltd Şti de arıza işlerinde işçi olarak görev yaptığı, ölenin ekip şefi olan... ve teknisyen... ile beraber olay tarihinde saat: 08.00-16.00 arasında ara vardiya (geceden kalan ihbarla bildirilen arızalara gitme) olarak görev yaptığı, olayın meydana geldiği gün saat: 08.00 sıralarında işe başladıktan sonra bölge şefi olan...'nın ekip şefi...'nu arayarak .. Kalesinde ramazan topunun atıldığı yerde bulunan aydınlatma direğindeki lambanın geceden arızalı olduğunu, gece görevlilerin hattı ayırarak elektriği kestiklerini, arızaya bakmaları gerektiği talimatı üzerine,...,... ve ölen ...'nın birlikte söz konusu arızanın olduğu yere gittikleri, kendilerine bahsedilen yerde elektriğin kesilmiş olduğunu görmeleri üzerine, elektriği bir başkasının açmaması için, tanık...'ı hat başında bırakarak arızanın olduğu yere... ile birlikte gittikleri, ölenin yaklaşık 7-8 metre uzunluğundaki direğe tırmanmaya başladığı ve bu esnada yaklaşık 4. ya da 5. metreye geldiğinde, direkten düşmek suretiyle uçuruma yuvarlanarak hayatını kaybettiği olayda, sanık ...'in savunmasında “Ben ... Elektrik şirketinin yetkilisi olarak görev yapıyordum. Olay günü olay yerinde değildim. ...'ın arıza bakım işlerine de biz bakıyorduk. Olay günü .... ilinde çalışırken şirketimizde çalışan sorumlu mühendis .... telefonla arayarak işçilerden ...'nın bir arızanın giderilmesi için arıza bildirilen mevkiye gittiklerini, burada ...'nın direğe lambayı değiştirmeye çıkarken direkten düşmesi sonucu öldüğünü" söyledi şeklindeki savunması, Sanık ...'in "Ben ... A.Ş'ye bağlı .... ticaret Ltd. Tic. şirketinde koordinatör mühendisi olarak yaklaşık 5 aydır çalışmaktayım, ...Elektriğe bağlı ...Elektrik gibi tahminim 4-5 tane daha taşeron firma bulunmaktadır, bizler kendi aramızda görev ayrımı yaparız ve ona göre ...'tan almış olduğumuz işleri ifa ederiz, benim sorumlusu olduğum ... Elektrik firması ... Merkez, ... ve ... ilçelerinin elektrik arıza işlemlerine bakmaktadır, iş güvenliğine ilişkin tüm önlemleri ben almaktayım, buna ilişkin bütün evrakları da işçilere ben imzalatarak gereğini yapmaktayım" şeklindeki savunması, yine ... Müdürlüğünde arıza ekip şefi olarak çalışan tanık ....'ın “....'i patronum olmasından dolayı bir defa gördüm. .... ise....'in vekilidir. İşleri o yürütür.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, sanık....'in şirket yetkilisi olarak iş güvenliğini sağlama hususunda mühendis olan diğer sanık ....'ı görevlendirdiği, ayrıca dosya kapsamından, ölenin iş güvenliği eğitiminin aldırılmış olduğu ve iş güvenliğine ait malzemelerin verilmiş olduğunun anlaşıldığı, buna rağmen ölenin kendisine verilen emniyet kemerini takmakta ihmal göstermesi sebebiyle ölümüne kendi kusuru ile sebep olduğu gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmesine karşın, uygulama maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık.... ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5006, Karar No: 2017/6640, Tarih: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5006 E.  ,  2017/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2015 tarih ve 2014/264-2015/838 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirkete sigortalı taşınmazında bulunan ağaçların farklı tarihlerde 3 defa dolu nedeniyle zarara uğradığını, mahkeme aracılığıyla tespit yaptırdığını ve bilirkişi raporu ile zarar miktarının tespit edildiğini ancak, davalı tarafından ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 18.375,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, periyodisite nedeniyle ağaçta verim düşüklüğü olduğunu, ağaç başı 4 kg. verim olup, bu 4 kg. üründe % 50 oranında dolu hasarı tespit edildiğini, %10 muafiyet tutarı düşüldükten sonra poliçe zeyli hesaplandığını, 10.500,00 TL sigorta bedeli üzerinden zarar hesaplanarak tazminat ödendiğini, prim iadesinin de tazminattan düşülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ağaçlarının dolu nedeniyle zarar gördüğü, zararın poliçe kapsamında olduğu, bilirkişilerce tespit edilen 8.615,25 TL tazminattan davacıya yapılan ödemenin düşülmesinden sonra kalan bakiyenin tahsili gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 4.415,25 TL'nin 20/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 272,41 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18330, Karar No: 2020/14903, Tarih: 05.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18330 E.  ,  2020/14903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.02.2006 -28.09.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz şekilde işçi olarak haftanın 6 günü 07:00-18:00 saatleri arasında günlük 11 saat çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını ancak diğer resmi bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerini de kullanmadığını ve işverene ihtiyacı sebebi ile verdiği borçları isteyince iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini, ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini ve işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz aylarında haftanın 6 günü 07:30-18:00, kış aylarında ise 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygundur. Ancak, 07:30-17:30 saatleri arasındaki çalışma 10 saat olmasına rağmen 12 saat kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 18 saatten; 07:30-18:00 saatleri arasındaki çalışma ise 10,5 saat olmasına rağmen 12,5 saat kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 21,5 saatten fazla çalışma alacağı hesabı isabetsiz olmuştur. Belirtilen sebeple; davacının yaz aylarındaki günlük 10,5 saat çalışma süresinden kanuni 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 12 saat, kış aylarındaki günlük 10 saat çalışma süresinden kanuni 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek davacının fazla çalışma alacağı yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4835, Karar No: 2012/9747, Tarih: 02.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4835 E.  ,  2012/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.10.2010 gün ve 135/204 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 109 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tarafların kök mirasbırakanı ...'den miras yoluyla intikal ettiği halde kadastro sırasında davalıların yakın mirasbırakanı adına,uyuşmazlık konusu 102 ada 8 ve 128 ada 25 parsel sayılı taşınmazların ise vekil edenlerinin yakın mirasbırakanı babaları tarafından sırasıyla 01.09.1965 ve 01.06.1967 tarihli adi yazılı sözleşmeler ile dava dışı üçüncü kişilerden satın alındığı halde kadastro sırasında tarafların kök mirasbırakanının terekesine dahil mal varlığı olarak kabul edilerek davalıların yakın mirasbırakanı babalarına ½ pay verilerek tespit ve tescil edildiğini açıklayarak, 109 ada 5 sayılı parselin tapu kaydının davacıların miras payları oranında, diğer iki parça taşınmazda ise davalıların yakın mirasbırakanı babaları adına kayıtlı ½'şer payın iptali ile vekil edenlerinin adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, 1979 yılında sözleşme ile davacıların mirasbırakanının vekil edenlerinin mirasbırakanından borç aldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, 1979 yılında sözleşme ile davacıların mirasbırakanının vekil edenlerinin mirasbırakanından borç aldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 128 ada 25 parsel bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen hakdüşürücü süre geçirildikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine,102 ada 8 ve 109 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar bakımından ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, anılan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile 10.07.2007 tarihli mirasçılık belgesi esas alınarak Hasan Temir mirasçıları olan davacılar adına tapuya tescillerine, dava dışı 109 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise hakkaniyet kuralları çerçevesinde, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Musa Temir'in mirasçıları olan davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacılar ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Davalılar vekilinin temyiz itirazları bakımından, Dairenin 2011/2101 Esas ve 2012/818 sayılı kararı ile; verilen hükmün davalılar vekilince temyiz edilen kısmının niteliği itibari ile davalılardan nispi temyiz karar harcı alınması gerekirken maktu temyiz karar harcı alındığından, HUMK.nun 434/3.maddesi gereğince alınması gerekli nispi temyiz karar harcının tamamlanması için davalılar vekili adına muhtıra çıkarılması için dosyanın hüküm veren mahkemeye geri çevrilmesi üzerine, mahkemece davalılar vekili adına yöntemine buygun biçimde gerekli ihtaratları içerir muhtıra çıkartılarak temyiz karar harcının tamamlanması istenildiği halde, davalılar vekilince verilen kesin süre içinde istenen temyiz karar harcı tamamlanmamıştır. Hal böyle iken; 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollaması ile yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca davalılar vekili temyizden vazgeçmiş sayıldığından, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 128 ada 25 parsel sayılı taşınmazın, 21.08.1998 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalıların mirasbırakanı Musa Temir adına tespit edildiği ve tespitin itirazsız olarak 24.12.1998 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydının oluştuğu görülmüştür. Eldeki dava ise 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü süre geçirildikten sonra 30.07.2009 tarihinde açılmıştır. Bu kapsamda, mahkemece, uyuşmazlık konusu 128 ada 25 parsel sayılı taşınmaz bakımından yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince; HMK.nun 26. (HUMK.nun 74.) maddesi uyarınca hâkim tarafların isteği ile bağlı olup talepten fazlasına ve başka bir şeye karar veremez. Davacılar vekili, dava dilekçesinde açıkça dava konusu 109 ada 5 sayılı parselin tarafların kök mirasbırakanından intikal ettiği ve kadastro sırasında tarafların mirasbırakanları adına eşit paylı olarak tespit ve tescil edilmesi gerektiğini bildirmiştir. Bu kapsamda, davacı yan, dava konusu taşınmazın sadece ½ payını nizalı hale getirmiştir. Ayrıca, davada, 109 ada 4 sayılı parsel dava konusu değildir. Bu kapsamda; dava konusu 109 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bakımından davacıların isteği göz önünde tutularak sadece ½ pay bakımından iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak taşınmazın tapu kaydının tamamının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesi ve dava konusu olmadığı halde 109 ada 4 parsel bakımından hüküm kurulması HMK.nun 26. (HUMK.nun 74.) maddesine aykırı olmuştur. Bozma sebebi olarak gösterilen her iki husus kamu düzeniyle ilgili olduğundan, yargılama ve kanun yolları her aşamada kendiliğinden gözönünde tutulur.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 109 ada 5 sayılı parselin ½ payına ve 109 ada 4 parsel sayılı taşınmaza yönelik bölümlerinin 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara, 18,40 TL peşin harcında istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7121, Karar No: 2019/9144, Tarih: 17.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7121 E.  ,  2019/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun işlendiği yerin iş yeri olması karşısında; gerekçeli karar başlığında suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocukların neden oldukları yargılama giderlerinin ''Ayrı ayrı'' yerine, "Eşit şekilde'' alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Adli Tıp’tan alınan rapor masrafının zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle Adli Tıp Raporu için ödenen 100,00 TL’nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin "Eşit şekilde alınarak'' cümlesinin çıkarılarak yerine, ''suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına'' cümlesinin eklenmesi ve yine yargılama giderleri kısmından adli tıp giderine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13043, Karar No: 2009/3229, Tarih: 11.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13043 E.  ,  2009/3229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan protokol gereği 42 dönüm tarla ve taşınmazın, davalı tarafından temin edilerek devredilmesinin kararlaştırıldığını, ancak davalıya yapılan ödemeler karşılığı davalının yükümlülüğünü yerine getirmediğini, zarar gördüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000.00 YTL’nin yasal faiziyle ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bedellerini ... olduğu kısımlarla ilgili tüm tapuların devredildiğini, 31.12.2004 tarihli tediye makbuzu karşılığı 275.000.00 YTL’yi aralarındaki güvene dayalı ilişki nedeniyle almadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki protokol gereği davalının, dava dışı şahıslar adına kayıtlı bulunan taşınmazları, kendisi adına veya üçüncü şahıslar adına devretmeyi taahhüt ettiği ve karşılığında bedellerini aldığı dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi taraflar arasında da ihtilaf konusu değildir. İhtilaf konusu olan, 31.12.2004 tarihli tediye makbuzu karşılığı bedelin davalı tarafından alınıp alınmadığı noktasındadır. Davalı, bu makbuz karşılığı taşınmaz devrettiğini veya makbuzdaki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmemiştir. Yani sözkonusu parayı almadığını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. O halde davalının makbuzda belirlenen miktarı aldığının kabulü gerekmektedir. Ne var ki cevap dilekçesinde “ her türlü delil ” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu konuda davacıya yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.