muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22418, Karar No: 2013/20232, Tarih: 27.12.2013

Bundan ayrı; ..., 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank ... Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. ...'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank ... Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2706, Karar No: 2012/33697, Tarih: 09.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/2706 E.  ,  2012/33697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hükmün tefhim edildiği duruşmaya yasal mazereti nedeniyle katılamayacağını bildiren sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmesi,

2) Kasıtlı suçtan sabıka kaydı olmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10. 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6438, Karar No: 2013/10689, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6438 E.  ,  2013/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine, davalılar ...ve arkadaşları, müdahil ..., davalılar..., davalılar ...ile... mirasçıları, davalı-müdahil ve davacılar;..., ... ve ...l tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Yörede 1982 yılında yapılan kıyı kenar çizgisi uygulamasına ait belgeler ile haritasının getirtilmesi,

2) Yörede 1982 yılında yapılan kıyı kenar çizgisi uygulaması sonuçlarının Ağustos 1979 tarih 177-67-83, Şubat 1980 tarih 24, Temmuz 1980 tarih 85 ve Haziran 1981 tarih 219 sayılı tapu kayıt maliklerine tebliğ edilip edilmediği sorularak tebliğ edilmiş ise tebligat parçası örneklerinin dosyaya getirtilmesi,

3) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

4)Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

5) Yine fen bilirkişiden; kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi haritası ile kadastro paftasının öçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların kıyı kenar çizgisi hattına göre konumunu gösteren krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11905, Karar No: 2013/2817, Tarih: 27.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11905 E.  ,  2013/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilerek tenkise hükmedilmesine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle tapu iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilerek tenkise hükmedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı M.ile davalılardan A. ve A.'ın miras bırakanın oğulları, davalı A.ve H.'in miras bırakanın torunları, diğer davalı M.'in ise H.'in eşi oldukları, miras bırakan R.İstanbullu'nun çekişme konusu 119 parsel sayılı taşınmazı 21.11.1984 tarihinde davalı oğulları A.ve A.'a eşit paylarla satış yoluyla, 204 parsel sayılı taşınmazını 22.5.1986 tarihinde dava dışı A. N.'ya, onun da bu taşınmazı 19.2.1987 tarihinde davalı A.'a satış yoluyla temlik ettikleri, A.ve A.arasında görülen harici satın almaya dayalı dava sonucunda taşınmazın hükmen ifraz edilerek 577 sayılı parselin davalı A.578 sayılı parselin davalı A. adına tescil edildiği, miras bırakana ait 391 parsel sayılı taşınmazın 5.2.2001 tarihinde torunları olan davalılar A.ve H.'e satış yoluyla, 592 sayılı parselinin ise yetkili vekili H. tarafından 4.2.2008 tarihinde eşi M.'e satış yoluyla devredildiği, davacının, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın davalılara yaptı temliklerin ölümünden önce çevresinde duyulmadığı, mirasbırakanın davalı oğulları A.ve A.ile birlikte köyde yaşadıkları, ara malik A. N.'nın taşınmazı hiç kullanmadığı, taşınmazların gerçek değeri ile akitteki değerleri arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın dava dışı üçüncü kişiye yaptığı pay satışının dava konusu temliklerden çok önce olduğu, davalılar A.ve A.'ın alım güçlerinin bulunmadığı olaylara dayalı tanık ifadeleri, dosya kapsamı ile sabittir.

Anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın alım güçleri bulunmayan ve birlikte yaşadığı erkek evlatlarına yapmış olduğu pay temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Kabule göre de; dava dilekçesinde tenkis isteği olmadığı halde tenkise karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, tapu iptal ve pay oranında tescil davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13465, Karar No: 2023/3870, Tarih: 13.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13465 E.  ,  2023/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, kararın ... dışındaki davalılar yönünden kesin olduğundan temyiz dilekçelerinin reddine, davalı ... yönünden ise Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 400, 426, 436, 437 ve 443 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespitine ve taşınmazların tapudan yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... vd. vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında belirlenen bedellerin çok düşük olduğunu, dava konusu taşınmazların gerçek değerinin belirlenmesi ve arta kalan bölümlerin de bedeline hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2015/246 Esas, 2018/3786 Karar sayılı kararı ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine, dava konusu 400 ve 426 parsellerin tamamının, 436, 437 ve 443 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırılan bölümlerinin tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf isteminde bulunmuştur.

B. GEREKÇE VE SONUÇ

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2019 tarihli ve 2019/1207 Esas, 2019/1328 Karar sayılı kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... ve ... vekili ile davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. GEREKÇE VE SONUÇ

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.09.2019 tarihli ve 2019/1207 Esas, 2019/1328 Karar sayılı kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... ve ... vekili ile davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.11.2020 tarihli ve 2019/10015 Esas, 2020/10422 Karar sayılı bozma ilâmı ile ... dışında kalan davalılar yönünden hükmedilen bedelin miktar itibarıyla kesinlik sınırı altında kaldığından temyiz dilekçelerinin reddine karar verildikten sonra davalı ... yönünden yapılan incelemede; ... Genel Müdürlüğü tarafından 2942 sayılı Kanun'un 7 nci ve 31 inci maddesi gereği şerhler düşüldüğü; ancak irtifak hakkının tapuya işlenmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde irtifak tesis edildiği kabul edilerek eski irtifaktan dolayı değer düşüklüğü hesaplanması, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi, acele el koyma dosyasında tespit edilen bedel mahsup edildikten sonra oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru bulunmayarak, Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası verilen kararı ile davanın kabulüne, bozma ilâmının gerekleri yerine getirilmek suretiyle tespit edilen kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine, dava konusu 400 ve 426 parsellerin tamamının, 436, 437 ve 443 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırılan bölümlerinin tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ile davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, emsal ile dava konusu taşınmazların üstün ve eksik yanlarının kıyaslanmadığını, idare vekili yararına vekâlet ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların bedelinin düşük belirlendiğini, arta kalan bölümler için değer düşüklüğüne hükmedilmesi gerektiğini, objektif değer artışının düşük belirlendiğini, ilk kararı diğer paydaşlar için de temyiz ettikleri hâlde, onlar yararına fark bedele hükmedilmediğini ileri sürerek temyiz itirazında bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönlerden bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı idare vekilinin tüm, davalılar ... vd. vekilinin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince ilk kararla hükmedilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihine kadar, son kararla oluşan fark bedele ise aynı tarihten son karar tarihine kadar faiz işletilmemesi doğru değildir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalılar ... vd. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalılar ... vd. vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/15 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının;

a) Birinci bendinin (d) fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine "Mahkemece verilen ilk kararla acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra hükmedilen 23.991,38 TL’ye 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2018 tarihine kadar, ilk kararı temyiz eden ... için ikinci kararla belirlenen 2.709,83 TL'ye ise aynı tarihten son karar tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine," cümlesinin yazılmasına;

b) İkinci fıkrasının (d) bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Mahkemece verilen ilk kararla acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra hükmedilen 29.949,8 TL‘ye 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2018 tarihine kadar, ilk kararı temyiz eden ... yönünden oluşan 5.259,19 TL’ye ise aynı tarihten son karar tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine," cümlesinin yazılmasına;

b) İkinci fıkrasının (d) bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Mahkemece verilen ilk kararla acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra hükmedilen 29.949,8 TL‘ye 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2018 tarihine kadar, ilk kararı temyiz eden ... yönünden oluşan 5.259,19 TL’ye ise aynı tarihten son karar tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine," cümlesinin yazılmasına;

c) Üçüncü bendinin (d) fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine "Mahkemece verilen ilk kararla acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra hükmedilen 90.096,12 TL‘ye 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2018 tarihine kadar, ilk kararı temyiz eden ... yönünden oluşan fark bedel 3988,07 TL’ye ise aynı tarihten son karar tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine," cümlesinin yazılmasına;

d) Dördüncü bendinin (d) fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine "Mahkemece verilen ilk kararla acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra hükmedilen 16.309,43 TL‘ye 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2018 tarihine kadar, ilk kararı temyiz eden ... yönünden oluşan fark bedel 408,40 TL’ye ise aynı tarihten son karar tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine," cümlesinin yazılmasına;

e) Beşinci bendinin (d) fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine "Mahkemece verilen ilk kararla acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra hükmedilen 35.872,69 TL‘ye 20.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 21.06.2018 tarihine kadar, ilk kararı temyiz eden ... yönünden oluşan fark bedel 1770,90 TL’ye ise aynı tarihten son karar tarihi olan 10.03.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine," cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.