muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1631, Karar No: 2018/2444, Tarih: 08.06.2018

Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye, teknik ve sanatsal ilkelere ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan iş bedelini ödemekle yükümlüdür. 3194 sayılı İmar Yasası'nın 21. maddesi gereğince aynı Kanun'un 26. maddesinde gösterilen istisnalar hariç her türlü inşaat yapımı ilgilisine göre belediye veya valiliklerden alınacak yapı ruhsatına tabidir. Ruhsat alınmış yapılarda herhangi bir değişiklik yapılması da yeniden ruhsat alınmasına bağlıdır. İstisnalar dışında ruhsat alınmadan yapıya başlanması, kaçak yahut ruhsat ve eklerine aykırı yapı yapılması durumunda 3194 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca yerel idarelerce yıktırılır ve aynı Kanun'un 42. maddesi gereğince de yapı sahibine ve yükleniciye ceza yaptırımı uygulanır. İmar mevzuatındaki kurallar kamu düzeni gereği uyulması zorunlu ve emredici hukuk kurallarıdır.

İmara aykırı ve kaçak yapılar için 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. madde ile yapılmış yeni bir düzenleme bulunmaktadır. Maddede; afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebileceği, başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedileceği (Geçici 16/1); Yapı Kayıt Belgesinin yapının kullanım amacına yönelik olduğu, Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabileceği (Geçici 16/3); Yapı Kayıt Belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezalarının iptâl edileceği (Geçici 16/4); Yapı Kayıt Belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olduğu, Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı, yapının depreme dayanıklılığı hususunun malikin sorumluluğunda olduğu (Geçici 16/10); bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlık ve Maliye Bakanlığı tarafından müştereken belirleneceği (Geçici 16/12) düzenlenmiş ve maddenin diğer fıkralarında da uygulama esasları ve istisnaları belirtilmiş ayrıca bu tür yapılarda cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilmesi imkânı getirilmiştir.

3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. madde, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış imara aykırı ve kaçak yapılar için uygulanacağından içeriği itibarıyla geriye etkili olarak uygulanması öngörülmüş bir düzenlemedir. Usuli kazanılmış hakkın istisnası olan geriye etkili bir kanuni düzenleme olması nedeniyle anılan hükmün mahkemelerce eldeki davalar için de uygulanması gerektiği gibi, öncesinde aksine verilmiş bir bozma kararı bile bulunsa, temyiz aşamasında da Yargıtay'ca gözetilmesi gerekir.

Mahkemece öncelikle davalı yükleniciye “Yapı Kayıt Belgesi” düzenlenip düzenlenmediği konusunda süre verilip belgenin sunulması halinde binanın yasal durumu hakkında değerlendirme yapılması, bu belgenin düzenlenememiş olması halinde binanın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin işin yapıldığı yer belediye başkanlığından sorularak aykırılıkların giderilmesi için yapılması zorunlu olan işlemlerin neler olduğunun bildirilmesinin istenmesi, imar mevzuatına aykırılıkların giderilmesinin mümkün olmadığının belirtilmesi halinde yıkılması gereken bir yapının ekonomik değeri olmayacağından şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmesi, imar mevzuatına aykırılıkların giderilmesinin mümkün olduğunun bildirilmesi halinde ise davalı yükleniciye uygun bir süre verilip, işin yasal hale getirilmesinden sonra bilirkişi heyetinden alınacak ek rapor ile imalâtın yapıldığı 2009 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedelinin hesaplatılması, bulunacak toplam iş bedeli miktarından davacı iş sahibince ödendiği kanıtlanan ve ihtilâfsız olan 47.871,00 TL ödemenin mahsubu ile davalı yüklenicinin alacaklı olup olmadığının belirlenerek hüküm altına alınması gerekir.

Açıklanan bu gerekçelerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1230, Karar No: 2020/4434, Tarih: 04.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1230 E.  ,  2020/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Mağdurun elindeki kırığın kendi eylemi ile meydana gelebileceğinin kabul edilmesine göre, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, kırık haricindeki söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilip giderilemeyeceği ve bıçakla meydana gelip gelemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınıp daha sonra sanığın eyleminin TCK'nin 86/1. veya 86/2. maddelerinden hangisine uygun bulunduğu karar yerinde tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Hükümde Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapor içeriğine göre mağdurdaki kırığın kendi eylemi nedeniyle meydana gelebileceğinin belirtilmesine rağmen ilgili raporun dosya içinde bulunmaması,

3)Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.06.2016 tarih 2014/7319 Esas ve 2016/11363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağduru tehdit suçundan yerel mahkemece kurulan diğer hükmü onadığı dikkate alındığında, mağdurun 09.03.2012 tarihli duruşmada alınan beyanında sanığın bıçağı çekip havada tuttuğu sırada kolundan yakaladığını belirtmesi karşısında sanığın eyleminde bıçağı mağdura karşı yaralamada ayrıca kullanıp kullanmadığının aşamalarda mağdura açıklattırılmadan TCK’nin 86/3-e maddesinin artırım maddesi olarak uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8013, Karar No: 2010/8206, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/8013 E.  ,  2010/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

NUMARASI : 2008/1803 D.İş -2008/1758 D.İş

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.11.2009 tarih ve 2008/1803 -2008/1758 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borçlular vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz edenler (borçlular) vekili, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu, ipotek verilen alacak için ihtiyati haciz kararı verilemeyeceğini, İİK.nun 257 nci madde koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılması istenmiştir.

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, ihtiyati haczin kaldırılması isteminin reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre, itiraz edenlerin ihtiyati haciz tarihi itibariyle verilen ipotek miktarını aşan oranda 142.069 TL daha borçlarının bulunduğu, ipotek verenin 3.kişi durumunda BK.nun 487.maddesi'ne göre sorumlu olduğu, İİK.nun 45.maddesi kapsamında takip yapılmasının yerinde bulunduğu gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, borçlular vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, esasen İİK.nun 167 nci madesi hükmü uyarınca, alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senete müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile takipte bulunabilmesinin mümkün olmasına, acentelik sözleşmesinde ve dosya arasındaki protokolde İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılınmasına göre borçlular vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle, borçlular vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1663, Karar No: 2020/856, Tarih: 05.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1663 E.  ,  2020/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebi olmasına rağmen bu suç yönünden yapılan temyiz talebiyle ilgili görüş bulunmadığından, 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/412, Karar No: 2015/14619, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/412 E.  ,  2015/14619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2012/819-2014/609

Davacı O.. B.. vekili Avukat M..A.. tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 26/12/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının .. TL'sinin davacıya, .. TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20371, Karar No: 2013/7625, Tarih: 11.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20371 E.  ,  2013/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının hüküm altına alınmasıni istemiştir.

Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Seniteri A. Ş.'ne ait otel işyerinde resepsiyonist ve ön büro şefi ünvanı ile çalıştığını, iş sözleşmesinin daha önceden kullanmamış olduğu izinlerini ve bu izinlerin bitişine müteakip yıllık iznini kullanmak isteğini içeren talep dilekçesinin davalı ... Otele faks ile ulaşmasına rağmen yıllık izin ve diğer izinlerinin verilmediğini ve davalı şirketin bu sebeple iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Seniteri A.Ş. vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini davacının 09-10 ve 11.09.2009 tarihleri arasında amirlerinden izin almaksızın işe devam etmediğini, bunun üzerine müvekkili şirketçe Beşiktaş 1. Noterliğinin 18.09.2009 tarihli ihtarı ile üç gün içinde mazeretinin bildirmesinin istendiğini, aksi halde sözleşmenin tazminatsız fesh edileceğinin ihtar edildiğini ancak davacının haklı bir mazeret sunmadığını bunun üzerine ise iş sözleşmesinin 14.10.2009 tarihinde feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ... Seniteri A. Ş.'nin temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin ... tarafından devralındığını, ancak davalı ... Seniteri A.Ş.'nin tüzel kişiliğinin halen devam etmesi sebebi ile ... yönünden davanın husumet yokluğu sebebi ile reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının izin taleplerine rağmen davacıya olumlu ya da olumsuz görüş bildirilmediği, davacının yazılı talebine rağmen yıllık izinlerinin kullandırılmaması ve davalı ... Seniteri A. Ş. tarafından sözleşmenin devamsızlık iddiası ile feshedilmesinin geçersiz fesih olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile işçilik alacakları kısmen hüküm altına alınmış, diğer davalı ... yönünden ise husumet yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... Seniteri ve Tur. İşl. San. Tic. A. Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Karar davalı ... Seniteri ve Tur. İşl. San. Tic. A. Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması sözkonusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur. İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez.

Somut olayda davacı, davalı şirkete ait otel işyerinde resepsiyonist ve ön büro şefi ünvanı ile çalışırken daha önceden kullanmamış olduğu izinlerini ve bu izinlerin bitişine müteakip yıllık iznini kullanmak isteğini içeren talep dilekçesinin davalı ... Otele faks ile ulaşmasına rağmen yıllık izin ve diğer izinlerinin verilmediğini ve davalı şirketin bu sebeple iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının ödenmesini istediği, davalı işveren ise davacının 9-10 ve 11.09.2009 tarihlerinde işe gelmediğini ve iş sözleşmesinin davacının devamsızlık yapması sebebiyle haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden işyerinde resepsiyon görevlisi olarak çalışan davacının ailevi sebeplerden dolayı şehir dışında bulunduğunu belirterek 03.09.2009 tarihinde faks yolu ile işverene gönderdiği dilekçesinde daha önce kullanmamış olduğu shift izinleri ile bu izinlerin bitimini takiben yıllık izin hakkının kullanmak istediğini bildirdiği, cevap alamaması üzerine aynı dilekçeyi 08.09.2009 tarihinde de faks yolu ile gönderdiği anlaşılmaktadır. Davalı işveren ise, 18.09.2009 tarihli ihtarname ile davacının devamsızlığı ile ilgili olarak mazeretini belgelendirmesini istemiş, davacı tarafından mazeretinin belgelendirilememesi üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g. bendi uyarınca feshedildiğini bildirmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere, yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında bulunmakta olup, işçinin kendiliğinden izne ayrılmasının sözkonusu olamayacağı gözönüne alındığında, davacı işçinin yıllık izinlerini kullanacağından bahisle işyerinden ayrıldığı, sonradan gönderdiği dilekçelerle izinli sayılmasını istediği açıktır. Bu halde davacı işçinin 9-10 ve 11.09.2009 tarihlerinde izinsiz olarak göreve gelmemesi ve devamsızlık yapması sebebiyle iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedildiğinin kabulü ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6905, Karar No: 2017/15394, Tarih: 15.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6905 E.  ,  2017/15394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, vekil edeninin kısıtlı adayının kontratlı kiracısı olduğunu, kısıtlı adayının akli melekelerinin zayıflamış, kendisini idare edemeyecek durumda olduğunu, aynı zamanda malvarlığını kötü yönetmek suretiyle savurgan bir yaşam sürdüğünü, sürekli davranış bozuklukları gösterdiğini, tüm aile fertleri, kiracıları ve çevresine karşı hayatı çekilmez hale getirdiğini, psikolojik açıdan dengesiz davranışları nedeniyle kötü yaşam tarzına sahip olduğunu, vekil edenine karşı mesnetsiz şikayetlerde bulunduğunu, vekil edeninin kiracı olarak işletmekte bulunduğu turistik tesis kapsamında maddi ve manevi zarar vermeye devam etmekte olduğunu, vekil edeni ile çalışanlara sürekli huzursuzluk verdiğini açıklayarak kısıtlanmasına ve kendisine vasi atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın söz konusu davaya açmakta hak ve yetkisinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

"Bildirim yükümlülüğü" başlığını taşıyan TMK'nun 434.maddesi "Kısıtlı bir kişi bir kuruma yerleştirildiği veya alıkonulduğu ya da ergin bir kişi hakkında vesayete ilişkin diğer önlemlerin alınmasına gerek görüldüğü takdirde, kişinin bulunduğu yer vesayet makamı veya özel kanunlarda öngörülen ilgililer, durumu yerleşim yeri vesayet makamına bildirmekle yükümlüdürler." hükmünü amirdir. Vesayet, kamu düzenine ilişkin olup, Hakim res'sen herşeyi araştırmak yetkisine sahiptir. Kısıtlama ve vesayet altına alma bildirimi bir dava olmayıp, Hakimi bu konuda harekete geçiren bir uyarı olup, ihbarda bulunanın davada gerçek anlamda taraf olma durumu bulunmamaktadır. Kısıtlama ve vesayat altına alma işlemleri için TMK'nun 434.maddesi gereğince herhangi bir kişinin bildirimi yeterli olup bu işlemlerin Hakim tarafından doğrudan yürütülmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle, mahkemece, vesayetin kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek, davanın esasına girilip iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3429, Karar No: 2022/5997, Tarih: 21.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3429 E.  ,  2022/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

Taraflar arasında birleştirilerek görülen kiracılık sıfatının tespiti - alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu taşınmazı Kartal Belediye Başkanlığının 25/06/1992 tarih ve 190 sayılı Belediye Meclis Kararı ile 26/10/1992 tarihinde 30 yıllığına kiralandığını, daha sonra 5393 sayılı Belediye Kanun'unun 79. maddesi uyarınca Büyükşehir Belediyesi tasarrufuna bırakılan taşınmaza ilişkin talep edilen kira bedellerinin tamamının kira sözleşmesi uyarınca ödendiğini, kira sözleşmesinin devam ettiğini, geçerli bir fesih yapılmadığı halde Büyükşehir Belediyesi tarafından kira sözleşesinin varlığına rağmen yapılan ihale sonucunda Büyükşehir Belediyei ile ... arasında 19/10/2011 tarihli kira sözleşmesinin düzenlendiğini, daha sonra bu sözleşme feshedilerek Büyükşehir Belediye Başkanlığı iştirakçilerinden ... A.Ş.'ye 5 yıl süreli olarak kiralandığını, ... Zabıta Daire Başkanlığının kiralananın boşaltılması için 7 gün süre verdiğini, tahliye edilmeyince kiralanandaki tesislere zarar verildiğini ileri sürerek, kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespiti ile muarazanın giderilmesi ve tesislere verilen zararın tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm, davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 10/03/2016 tarihli ve 2015/2577 Esas, 2016/1897 Karar sayılı kararıyla, kira sözleşmesi usule uygun sona erdirilmediğinden hala geçerli olup kiracı durumundaki davacının kiralanan taşınmazı tahliye etmediğinin de anlaşıldığı, Mahkemece bu hususlar göz önünde bulundurularak davanın esasına girilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası birleşen davada davacı; 1.561.241,09 TL zararın tahsilini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yangılama sonucunda; davalı ... yönünden asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.