muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18409, Karar No: 2015/18824, Tarih: 21.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18409 E.  ,  2015/18824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 20445 ada 151 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece 2011/481 esas 2012/657 karar sayılı 20.12.2012 tarihinde verilen karar davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairenin 2014/8266 esas ve 2014/10242 karar sayılı ilamı ile "Taşınmazın üzerindeki ağaçların bedelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünün 2011 yılı rayiç değerleri listesinde belirtilen maktu ağaç bedelleri esas alınarak hesaplanması gerektiğinden" bahis ile bozulduğu, yerel mahkemenin de bu bozma ilamına uyduğu kararı verdiği anlaşıldığından; mahkemece, bozma öncesindeki kararda odun kesim bedeli kesinleşmiş olmakla davacı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bozma sonrasında davalıların ağaç bedellerini almadıkları gerekçesi ile kamulaştırma bedeline odun kesim bedeli de eklenmiş halinin esas alınarak karar verilmesi,

2-Bozma ve geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü veri cetvelinde; 2011 yılı itibari ile armut ağacının maktu değeri 100 TL olmasına rağmen 200 TL alınmak suretiyle yanlış değer hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9421, Karar No: 2019/4922, Tarih: 22.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9421 E.  ,  2019/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların şirket ortağı olmakla birlikte şirket yetkilisi olmadıkları, dolayısıyla herhangi bir işlem ve eylemlerinin bulunmadığı gerekçesiyle, CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların yüklenen suçu işledikleri sabit olmadığından beraatleri gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesi ile verilen davanın reddine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyize konu dosyada, sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2012 tarihli iddianamesiyle kamu davası açıldığı, Mahkemenin mükerrer olduğunu kabul ettiği İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/939 Esas sayılı dava dosyasında ise, sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2012 tarihli ve 2012/1077 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma ile sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, iki suçun birbirine dönüşmeyeceği dikkate alındığında her iki davanın mükerrer olmadığı gözetilerek yargılamaya devamla davanın esası hakkında hüküm kuruması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3650, Karar No: 2016/4970, Tarih: 24.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3650 E.  ,  2016/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca ölenin kafatasında meydana gelen yaralanma dışındaki yaralanmaların tek başına ölümü meydana getirecek nitelikte olduğuna ilişkin raporu dikkate alındığında tanık ... dışında görgüye dayalı beyanları bulunmayan tanıkların ifadelerinin alınmamış olmasının esasa etki etmeyeceği, tanık ...'ın mahkemece dinlenmesinin de dosyaya yenilik katmayacağı, yine mahkemece alınan bilirkişi raporunun olayın oluşumuna uygun düştüğü, ayrıca sanığın meydana gelen olayda asli kusurlu olması ve olay akabinde olay mahallinden kaçması nedenleriyle hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesinde isabetsizlik bulunmaması nedenleriyle tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin de kusura, ceza miktarına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda,aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının hak yoksunluğuna ilişkin 4. b bendinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11299, Karar No: 2010/13081, Tarih: 30.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11299 E.  ,  2010/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.3.2009
Yargıtay — Esas No: 2009/7439, Karar No: 2010/5407, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7439 E.  ,  2010/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde 1.3.1996-20.11.2003 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.03.1996-20.11.2003 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istek, tanık sözlerine dayanılarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıya ait işe giriş bildirgelerinin Kuruma verilmediği, davacının davalı işyerinden 01.03.2000-20.10.2000 ve 15.07.2001-20.11.2003 tarihleri arasında çalışmaları Kuruma bildirildiği, davalıya ait Restorant işyerinin 15.07.1990 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, 2003 yılı 12. ay itibariyle faaliyet görünmediği, dönem bordrolarının getirtildiği, davalı işveren tarafından işyeri kayıtlarının ibraz edilmediği, ... 1. ... Mahkemesi'nin 12.10.1995 gün ve 2004/53 Esas, 2005/401 Karar sayılı dosyasında davalı işveren aleyhine işçilik alacaklarının tahsili için açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda davacının davalıya ait işyerinde 01.03.1996-20.11.2003 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı kabul edilerek verilen kararın, temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 03.09.2007 tarihli cevabi yazısında, davalı işverenin 1996-2003 tarihleri arasında faal mükellef olup, 30.11.2003 tarihinde işini terk ederek mükellefiyetinin sona erdiğinin ve kış aylarında işyerini kapattığına ilişkin dosyasında dilekçesinin olmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

İfadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimseler de değildir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Öte yandan, tesbiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların bu sürelerle ilgili bilgileri bu güne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları da hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez.

Öte yandan, işçilik haklarıyla ilgili dosyada verilen ve kesinleşen kararlar, bu tür hizmet tesbiti davalarında kesin delil niteliğinde değil, ancak güçlü delil olarak değerlendirilebilirler. Ayrıca, işçilik haklarına ilişkin davanın o davada taraf olmayan Kurumu bağlamayacağı ve bu nedenle bu davada kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı da açıktır.

Öte yandan, işçilik haklarıyla ilgili dosyada verilen ve kesinleşen kararlar, bu tür hizmet tesbiti davalarında kesin delil niteliğinde değil, ancak güçlü delil olarak değerlendirilebilirler. Ayrıca, işçilik haklarına ilişkin davanın o davada taraf olmayan Kurumu bağlamayacağı ve bu nedenle bu davada kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı da açıktır.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür hizmet tespitine yönelik davaların, kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın içtihadı gereğidir.

Yapılacak ..., davanın nitelikçe kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması nedeniyle mahkemece, doğrudan soruşturma genişletilmek sureti ile, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve Sosyal Güvenlik Kurumu’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar belirlenerek, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve davacının tesbitini istediği 01.03.1996-20.11.2003 tarihleri arasında çalıştığını iddia ettiği işyerine komşu olan işyerlerini belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptamak, saptanan bu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri, başka bir anlatımla, Sosyal Güvenlik Kurumu’nda kayıtları olan komşu işyeri veya benzer işi yapan işyeri sahiplerinin veya çalışanlarının bilgilerine başvurulmak ve olabildiğince delilleri toplayıp, bunları birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermektir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7005, Karar No: 2011/1821, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7005 E.  ,  2011/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19.3.2010

No : 411-725

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturaya dayalı yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyizin süresinde olmadığı gerekçesiyle 19.03 2010 tarilhli Ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekiline 29.12.2009 tarihli karar 02.03.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili tarafından 18.03.2010 tarihinde temyiz edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK'nun 432.madddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra verildiğinden mahkemece temyiz isteminin süre yönünden reddine dair verilen 19.03.2010 tarihli ek karar usule ve yasaya uygun bulunduğundan onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 19.03.2010 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/506, Karar No: 2017/696, Tarih: 09.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/506 E.  ,  2017/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın reddine ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... vs. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442.maddesi uyarınca 274.73 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunan davalılardan ayrı ayrı alınmasına, aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye red karar düzeltme harcının davalı Süzen Kale'ye iadesine, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15163, Karar No: 2013/574, Tarih: 14.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/15163 E.  ,  2013/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka kartının kötüye kullanılması, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın şikayet üzerine yakalanıp arama sonucunda üzerinde bulunup el konulan paraların sanık tarafından etkin pişmanlık göstererek iade edilmeyip İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şikayetçilere geri verilmesine rağmen hakkında hırsızlık ve banka kartının kötüye kullanılması suçları açısından koşulları oluşmayan TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanması ve tekerrüre esas geçmiş yükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanığın şikayetçi ...'ın para üzerini vermek için uzattığı elindeki cüzdanın içindeki parayı el çabukluğuyla çekip aldığı dosya içeriği ve mahkemenin kabulü ile anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinden önce işlediği başka kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı nedenlerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8065, Karar No: 2020/102, Tarih: 14.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8065 E.  ,  2020/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı tarafından bir adet fotokopi makinesinin davalıya bedelsiz olarak teslim edilmesi, teslim edilen fotokopi cihazına servis ve bakım hizmeti verilmesi, buna mukabil bu fotokopi makinesi ile yapacağı kopya başı çekim ücreti ile aylık kira bedelini davacıya ödemesini konu alan beş yıl süreli 29.11.2010 tarihli kopikit sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşme edimlerini yerine getirdiğini, davalının aradan 1 sene geçtikten sonra müvekkili şirkete ... 2. Noterliği aracılığıyla gönderdiği ihtarname ile sözleşmenin kopya çekim ve sarf malzemeleri verilmesine ilişkin maddelerini feshettiklerini beyan ettiklerini, davalının verilen hizmet karşılığı düzenlenen fatura bedellerini tam ve süresinde ödemeyince mevcut cari hesabı olan 15.271,00 TL nin tahsili amacıyla hakkında ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/17295 E.sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının itiraz ettiğini bunun sonucunda takibin durduğunu, tüm itirazların haksız ve kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek haksız itirazın iptali ile takibin devamını, davalının % 40 tan az olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin sözleşmenin imzasından önce müvekkil şirkete satış yapabilmek için yanıltıcı beyanda bulunduğunu, davacı tarafından yeni cihaz getirilmesi gerekirken 2.el kullanılmış cihaz getirildiğini ve sözleşmede kopyanın hangi ebattaki kağıda ve ne şekilde yapılacağı belirtilmediğini, müvekkil şirkete davacı tarafından 05.08.2011 tarihinden sonra kartuş ve servis hizmeti verilmemesi üzerine ... 2. Noterliğinden gönderilen ihtarname ile sözleşmenin kopya çekim ve sarf malzemeleri verilmesi ile ilgili maddelerini feshettiğini, aylık kiralama ücretlerinin ödenmeye devam edildiğini, ayrıca bu tarihe kadar gönderilen diğer fatura bedelleri de fahiş fiyatın farkına varılmadan ödendiğini, dava konusu 3 adet faturanın 13.09.2011 tarihinde tebliğ edildiğini ve bu üç adet faturaya itiraz ederek ... 2. Noterliğinin ihtarı ile yasal süresinde iade ettiğini, davacı tarafın bu faturalara yapılan itiraz ve faturaların iadesini yok sayarak ... 13. İcra Müdürlüğünün 2011/17295 E. sayılı dosyası ile haksız icra takibi yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 4.2 maddesine göre satıcı/davacının her ayın sonunda çekilen kopya sayısını yetkili kişilerin imzası ile tespit edeceği, teknisyen formlarına yazılan numaratörlerin müşteriye/davalıya raporlanacağı ancak tarafların bu maddeye göre uygun tutanak tutmadıkları ve numaratör sayısını her ayın sonu itibari ile raporlamadıkları, yani Şubat Mart ayına ait tutanak mevcut değilken davacı tarafından düzenlenmiş olan iki faturanın davalı tarafından kabul edildiği ve ödendiği, davalının 3 adet faturayı iade ederken iade sebebi olarak düzenlenmiş olan faturalarda belirtilen şekilde herhangi bir borç olmadığını beyan ettiği fotokopi makinası üzerinde teknik uzman tarafından yapılan inceleme sonucunda Nisan Mayıs Haziran ayı fotokopi çekim bedellerinin ve davacının talep edebileceği 3 aylık fotokopi bedeli ve 3 aylık kira bedeli toplamının 6.042,82 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/303, Karar No: 2023/2103, Tarih: 10.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/303 E.  ,  2023/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2014/604 Esas, 2014/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2014/604 Esas, 2014/660 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/2378 Esas, 2022/767 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerini cinsel saikle işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle: Sanığın, mağdureye yönelik zincirleme sarkıntılık suçunu işlediği kabulü ile bozma öncesi verilen kararın yerinde olduğu, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmesi gerektiği, sanığın beraatine dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR