muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14212, Karar No: 2013/20260, Tarih: 11.11.2013

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir. Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak ...’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Kanunda, sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında ... sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davaya konu olayda, Kuruma tescil başvurusunda bulunulan tarihte, 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi Anayasa Mahkemesinin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. Benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. madde hükmü ise Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup, tescil talep tarihi dikkate alındığında her iki hükmün de somut olayda uygulanma olanakları bulunmamaktadır. Bu durumda HUMK 76. maddesi de dikkate alınarak anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Görüldüğü üzere; anılan Kanunun sigortalılık için aradığı koşullar dikkate alındığında davacının zorunlu sigortalı olarak ... kapsamında değerlendirilmesinde, hak ve yükümlülüklerin, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olması önkoşulu dikkate alınarak, vergi mükellefiyetinin oluşturulduğu tarih ile başlatılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yargıtay HGK'nun 3.11.2004 günlü, 2004/10-524E., 2004/581 K., sayılı, 4.2.2009 günlü 2009/21-10 Esas. 2009/52 karar sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olaya gelince; davacının sigortalı olarak tescili bulunmaksızın 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış ve davacı 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesinin yürürlük tarihinden önce 27.4.2002 tarihinde tescil için müracaatı ile 01.01.1988-31.12.1988, 01.03.1989-19.12.1990, 31.12.1991-24.04.2001 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu belgelemiştir. Bu durumda davacının vergi kaydının bulunduğu dönemlerde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2642, Karar No: 2015/14810, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2642 E.  ,  2015/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/59-2014/227

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Dava konusu taşınmazın, Çaykara Belediye Başkanlığının, 08.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre imar planı sınırları ve belediye sınırları dışında olduğu, 11.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre ise imar planı dışında olmakla birlikte belediye sınırları içinde bulunduğu bildirildiğinden taşınmazın, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığının söz konusu cevabi yazılardaki çelişkiyi giderecek şekilde, Çaykara Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2) Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen .. mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtildikten,

3) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Işıklı mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

4) Dava konusu taşınmazın ile bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen ... mahallesi 425 ada 39 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine ve hükümet konağı, adliye, belediye, okul ve hastane gibi yerleri uzaklıklarını gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3094, Karar No: 2019/637, Tarih: 14.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3094 E.  ,  2019/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan alt sınırdan ayrılarak karar verilmek suretiyle hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

b) İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle işlendiği nazara alınarak tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine,14.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13504, Karar No: 2023/5663, Tarih: 18.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13504 E.  ,  2023/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3302 E., 2022/5 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2021 tarih ve 2021/6722 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/425 Esas, 2021/432 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1925 Esas, 2021/1741 Karar sayılı kararı ile duruşma açmaksızın sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü sanığa 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/723 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/3302 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturması gerektiğine veya basit hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiğine, ... zarar tespit edilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturması gerektiğine veya basit hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiğine, ... zarar tespit edilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyizi; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 143. maddelerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim nedenleri ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın gündeliğe geldiği katılanın ikametinden ziynet eşyaları çaldığı, sanığın suçu kabulü yönündeki kısmi ikrarı, katılanın beyanı, sanığın yargılama süreci boyunca çaldığı ziynet eşyalarının miktarı ve niteliğiyle ilgili çelişki ifadeler verdiği, sanığın hazırlık aşamasındaki beyanında bir adet kalın bileklik aldığını, kutusunu aynı yere bıraktığını, sonra kutuların yanında açıkta bulunan bir adet kalın bilekliği ve aynı yerdeki açık yerde bulunan bir adet ... ve ... yazılı çocuk bilekliğini aldığını, toplamda iki adet kalın bileklik ve bir adet çocuk bilekliğini aldığını beyan ettiği, mahkememizde ise kendisine çaldığı eşyalar arasında yer ... Urfa akıtması ve uzay yolu bileziğinin fotoğraflarının gösterilmesi üzerine bu Urfa akıtması ve Uzay yolu bileziğini de çaldığını ve bunları bozdurduğunu beyan ettiği, bu şekilde çaldığı eşyalara dair beyanlarının çelişkili olduğu, kısmi ikrarı ve çelişkili beyanlarından hareketle sanığın katılanın ikametinden 350.000,00 TL değerinde ziynet eşyası çaldığına ilişkin tam bir kanaat oluştuğu, katılanın sanığın 350.000,00 TL değerinde ziynet eşyasını çaldığı yönünde iftira atmasını gerektiren bir sebebin bulunmadığı, katılanın çalınan takılarının günlük takılan takılar niteliğinde olmadığı, sanığın evlerinde çalışması nedeniyle sanığa güvendiği, bu nedenle takılarını düzenli olarak kontrol etmemesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, yukarıda sayılan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılanın evinde çalıştığı, katılanın olay tarihinde ziynet eşyalarını kontrol etmesi üzerine 350.000,00 TL değerinde ziynet eşyasının çalındığını tespit ettiği, sanık tarafından kısmi ikrarda bulunulduğu, katılanın çalınan ziynet eşyalarının değerinin 350.000,00 TL olduğu, sanığın 350.000,00 TL zararın tamamını gideremeyeceğini beyan ettiği, katılanın ise kısmi tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olmadığını beyan ettiği, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, sanığın suça konu ziynet eşyalarını çaldığı saatin kesin bir şekilde belli olmaması, gece vakti işlenip işlenmediği ... olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmadığı, sanığın eylemini farklı zaman dilimlerinde işlediğine ilişkin şüphe bulunduğundan sanık hakkında aynı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanmadığı, sanığın üzerine atılı suçu bu şekilde işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdanı kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; istinaf başvurusunda bulunanların istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunda bulunan katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/425 Esas, 2021/432 Karar sayılı mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın eylemin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin hatalı uygulanması gerekçesiyle bozma kararı vererek dosya Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesine göndermiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenen kararda, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanun'un 289/1. maddesinin bentlerinde yer ... kesin hukuka aykırılık hallerinin veya aynı Kanun'un 280/1-f. maddesinde sayılan sebeplerin bulunması halinde kararın bozulmasına karar verileceği, aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre diğer hallerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verilmesi gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak hükmün esasına etki edecek hususlardan tarafların beyanı da alınmak suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek, Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/723 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/3302 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenmiş olup;

Tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, eylemin yanlış nitelendirildiği nedenine dayanılarak bozma kararı verilemeyeceği, dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

KARAR

Tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, eylemin yanlış nitelendirildiği nedenine dayanılarak bozma kararı verilemeyeceği, dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1925 Esas, 2021/1741 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19150, Karar No: 2015/36240, Tarih: 17.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19150 E.  ,  2015/36240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/33605

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/834 (E) ve 2013/468 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 28/11/2013 tarihli duruşmanın başka güne ertelenmesini talep eden mazeret dilekçesinin dikkate alınmaması ve yokluğunda karar verilmesi sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22854, Karar No: 2016/18727, Tarih: 27.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/22854 E.  ,  2016/18727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, manevi tazminat, dil tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 22.01.1998 tarihinde İzmir'de davalı iş yerinin operasyon merkezi dış işlemler servisinde memur olarak göreve başladığını, 2003 yılı Eylül ayından itibaren Adana'da görevine devam ettiğini, 2006 yılının Haziran ayından Ekim ayının ortalarına kadar Yüreğir şubesinde ticari müşteri temsilcisi sıfatı ile çalıştığını, 18.10.2006 tarihinde iş yerindeki olumsuz çalışma koşulları nedeni ile işten istemeyerek ayrılmak zorunda kaldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, manevi tazminat ve dil tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının 18.10.2006 tarihinde iş sözleşmesini feshederek iş yerinden ayrıldığını istifa nedeninin çocuğunun rahatsız oluşu ve terfi edememesinden kaynaklandığını, davcının alacaklarını zamanında ve eksiksiz olarak aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 16/01/2013 tarih ve 2010/38541 Esas, 2013/1597 Karar sayılı ilamıyla “1-… davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dil tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücret başlıklı 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinde aynen; "Ayrıca 3 derece yabancı dil tahsisatı olarak senede 12 kez 35.000.000 TL brüt ödeme yapılacaktır." denmektedir.

Dinlenen tanıklar dil tazminatı alacağı konusunda özetle; 2006 yılında davacının çalıştığı bölüm kapatıldı ve Gebze' ye taşındı, yayınlanan bir genelge ile dil tazminatı kaldırıldı demişlerdir.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücret başlıklı 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinde aynen; "Ayrıca 3 derece yabancı dil tahsisatı olarak senede 12 kez 35.000.000 TL brüt ödeme yapılacaktır." denmektedir.

Dinlenen tanıklar dil tazminatı alacağı konusunda özetle; 2006 yılında davacının çalıştığı bölüm kapatıldı ve Gebze' ye taşındı, yayınlanan bir genelge ile dil tazminatı kaldırıldı demişlerdir.

Bilirkişi tarafından dil tazminatı alacağı ile ilgili olarak; dil tazminatının kaldırıldığına dair işveren tarafından dosyaya genelge veya benzeri bir belge sunulmadığı, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi dururken, işverenin tek taraflı olarak, davacının görevinin bu tazminatı almasını gerektirmediği gerekçesiyle, bu tazminatta kesinti yapması ya da tazminatı kaldırmasının yasal olmadığı, davacının işe başladığından beri operasyon bölümünde görev yaptığı, her hangi bir görev değişikliğinin bulunmadığı, 2003 yılı başına kadar davacıya dil tazminatı alacağının işveren tarafından ödendiği, dönemler itibariyle miktarı değişen dil tazminatı konusunda hesaplama yapılabilmesi için 2003 senesi sonrasında dil tazminatı adı altında yapılan ödemelerin miktarlarının işverenden sorulması gerektiği ancak bu miktarlar belirlendikten sonra davacının alabileceği dil tazminatı miktarının hesaplanabileceği tespitlerinde bulunulmuştur.

Mahkemece, dil tazminatı talebi ile ilgili olarak, ödenmesi yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı yasanın 22. Maddesine göre; işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak (açıkca) kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz.

Yukarıda yapılan tespitler kapsamında; taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi ile işçiye verilmesi öngörülen dil tazminatı alacağının, işveren tarafından tek taraflı bir tasarruf ile kaldırılması taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğu gibi yasaya da uygun değildir. Mahkemece bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, 2003 senesi sonrasında dil tazminatı adı altında yapılan ödemelerin miktarları işverenden sorulup, buna ilişkin tüm bilgi ve belgelerin celbedilmesi ve buna göre hesaplanacak dil tazminatı alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.