muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6106, Karar No: 2024/7812, Tarih: 06.11.2024

.10.2007 tarihli yönetmelik kapsamında yer sağladığı içeriği kontrol etmek veya hukuka aykırı bir faaliyetin söz konusu olup olmadığını araştırmak gibi bir sorumluluğunun olmadığını, yer sağlayıcının yegane hükümlülüğünün yer sağladığı hukuka aykırı içerikten resmi makamlarca haberdar edilmesi halinde yer sağladığı içeriği yayından çıkarmak olduğunu, müvekkili şirketin üstüne düşen özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve söz konusu davadan haberi olur olmaz meydana gelmiş/gelecek herhangi bir hukuka aykırılığı önlemek için ihtilaf konusu ürünlerin satışını yapan tüm satıcıların satışını durdurduğunu, dava dilekçesi incelendiğinde, müvekkili şirketin nasıl ve ne şekilde davacının marka hakkını ihlal ettiğini ifade edilmediğini, ne tür bir ihlalin oluştuğuna ilişkin delil sunulmadığını, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/201 D. İş sayılı dosya kapsamında bilirkişiler tarafından yapılan incelemede yalnızca görsellerin karşılaştırıldığını, davacının hak sahibi olduğunu ileri sürdüğü kutu-marka ve müvekkili şirket tarafından satıldığı iddia edilen kutuların gerçek ve fiili karşılaştırmasının yapılmadığını, ürünlerin görselinin yalnızca web sitesinde yer almasının sahte ürünlerin satıldığı anlamına gelmeyeceğini, internet üstünde araştırma yapıldığında davacının davaya konu ettiği ürünerin www.n11.com, www.gittigidiyor.com, www.akace.com, www.cimri.com gibi birçok internet sitesinde halihazırda satıldığını, marka hakkının tüketilmesi veya ilk satış ilkesi adı verilen prensibe göre marka sahibi kendi izniyle dünyanın herhangi bir yerinde yapılan ilk satıştan sonra malların çeşitli kademelerde satışına, ihracına ve Türkiye'den ihraç edilmiş malların aynen Türkiye'ye ithaline engel olamayacağını, bu nedenle müvekkili şirketin davacının marka hakkını ihlal edici herhangi bir fiilinin olmaması yasal sınırlar aşılarak kötü niyetle ve haksız rekabet oluşturacak bir fiilinin bulunmaması dava konusu olayda hiçbir sorumluluğu olmayan yalnızca yasal mevzuat gereği aracı hizmet sağlayıcı olarak yükümlülüğünü yerine getiren müvekkili şirket yönünden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un (5651 sayılı Kanun) uyarınca yer sağlayıcı olan davalının aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kendine hukuka aykırılık bildirimi bulunulması halinde hukuka aykırı içeriği yayından çıkarmakla yükümlü olduğu, dosya içinde bulunan 2018/201 D.İş dosyasında bulunan tespitler incelendiğinde satışta olduğu tespit edilen ürünün satıcısının Lanapharma olduğu ve Lanapharma da dahil olmak üzere toplamda 16 farklı satıcı isminin/firmasının olduğu, ... adlı internet sitesinin, sistem altyapısını kullanarak ürününü/ürünlerini satmak isteyen farklı firmaların/tedarikçilerin aynı sistem üzerinde kendi mağazalarını açarak ürün satışının yapılabildiği bir pazaryeri olduğu, davalının hukuka aykırılıktan haberdar olduğu değişik iş başvuru ve rapor tebliği 13.11.2018 tarihi ile erişimi engellediği var sayılan 05.12.2018 tarihleri arasında geçen 22 günlük zaman dilimin ortalama şirket hacmine göre makul bir süre olarak kabul edilebileceği, esas itibarı ile tedbir kararının tebliğinin baz alınması gerektiği, sunulan raporun itiraz süreci ve mahkemenin sunulan raporla doğrudan bağlı olmadığı dikkate alındığına rapor içeriğine dayalı içerik kaldırılmasının davalıdan beklenemeyeceği, 28.11.2018 tarihli kararı ile verilen ihtiyati tedbir kararının icrası için icra kanalıyla infaz başvurusu sonucunda söz konusu icra emrinin 17.01.2019 tarihinde D-Market Elektronik Hizmetler ve Tic. A.Ş. tarafında tebliğ alındığı, davalının karar tebliğinden önce içeriği (ESB müzekkere cevabına göre) kaldırdığı dikkate alındığında davalı şirketin büyüklüğü ve işlem hacmi göz önünde bulundurulduğunda yasada belirtilen derhal kaldırma yükümlüğünün yerine getirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamından davalının hukuka aykırılıktan delil tespiti başvuru dilekçesi ve raporun tebliği edildiği 13.11.2018 tarihinde haberdar olduğunun tespit edildiği, durumdan haberdar olur olmaz içeriği kaldırdığını savunduğu, her ne kadar Erişim Sağlayıcıları Birliği’nin davalıdan içeriğin kaldırılmasını talep etmesi üzerine içeriği kaldırdığına dair 05.12.2018 tarihinde bilgi vermişse de, içeriği daha önceki bir tarihte kaldırıp kaldırmadığının kesin olarak tespit edilemediği, davacının davalı tarafından dava konusu içeriğin derhal kaldırılmayarak 05.12.2018 tarihine kadar satışlara devam ettiğine dair iddiasını ispatlaması gerektiği, dosyada buna ilişkin bir delil ve belge de bulunmadığı, bu durumda davalının makul süre içerisinde içeriği yayından kaldırması nedeniyle marka hakkına tecavüz, tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet fiillerinde sorumluluğunun bulunmadığı, bu nedenle davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesince verilen kararın doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı adına tescilli marka ve endüstriyel tasarım haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve durdurulması davasıdır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5651 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tarafların temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5600, Karar No: 2010/5737, Tarih: 06.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5600 E.  ,  2010/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz Kimsenin Vesikada Sahteciliği

HÜKÜM : Sanığın 765 sayılı TCY.'nın 356,647 sayılı Yasa'nın 4. meddeleri gereğince sonuç olarak 810.00 YTL. adli para cezasına ilişkin.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Buna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için beldesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdığından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanununun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12540, Karar No: 2018/2487, Tarih: 26.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12540 E.  ,  2018/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, kişisel ilişki süresi, tazminat miktarları ve nafaka taleplerinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışın yanı sıra davalı erkeğin davacı kadının ailesine 'ben kızınızı sevmiyorum, al git, istemiyorum, ayrılacağız' dediği ve kadına evden gitmesi konusunda baskı yaptığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davacı annede olan 2008 doğumlu müşterek çocuk ... ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu tesis edilen kişisel ilişkinin Cuma gününden başlatılması okul çağındaki çocuğun eğitim ve sosyal hayatını olumsuz etkileyeceği gibi, annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini de engeller. O halde, her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi gününden itibaren kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mustafa'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Neslihan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/19761, Karar No: 2012/24003, Tarih: 21.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19761 E.  ,  2012/24003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.04.2011 gününden başlayarak aylık 12.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; davalının, taraflar arasında yapılan 01.04.2005 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya ait işyerinde kiracı olarak bulunduğunu, ödenen kira parasının emsallere göre düşük kaldığını belirterek 01.04.2011 tarihinde başlayan yeni kira dönemi için aylık kira bedelinin 12.000,00 TL olarak tespitini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık kira bedelinin yeni dönem olan 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere aylık net 8.150,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi vergi hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak kira bedelinin tesbitine karar verilmiş olması bozma nedenidir.Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu kiralananın serbest piyasa koşulları altında yeniden kiraya verilmesi halinde aylık 11.200,00 TL kira getirebileceği açıklanmış olmasına göre; davalının eski kiracı olduğu ve taşınmazın boş olmadığı hususları gözetilerek 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulanan hak ve nesafet ilkesine uygun indirim yapılmak gerekirken, özel nedenleri açıklanmadan bilirkişi raporundan bu oranda uzaklaşılarak yaklaşık % 28 indirimle “8.150,00 TL” kira parasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; öncelikle dava konusu taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasını bilirkişi heyetine belirletmek ve belirlenen bu kira parasını dikkate alarak uygun bir hak ve nesafet indirimi yapmak suretiyle, kiranın brüt olarak tespiti cihetine gitmek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47948, Karar No: 2015/36512, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47948 E.  ,  2015/36512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2707 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 21196 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 19068 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 19068 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2707 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 21196 TL yapı bedeli ile 2127,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9562, Karar No: 2014/9658, Tarih: 03.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9562 E.  ,  2014/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Kadastro teknisyeni ile harita mühendisi tarafından düzenlenen krokili raporda; tesciline karar verilen taşınmazın 21.237,43 m2 yüzölçüme sahip (A) harfli bölümünün Uğurcuk Köyü, 19608,09 m2 yüzölçüme sahip (C) harfiyle ve 3.812,92 m2 yüzölçüme sahip (D) harfiyle gösterilen yerlerin ise ...Mahallesi sınırları içinde kaldığının belirlendiği belirtilerek; Mahkemece, öncelikle davanın .... Belediye Başkanlığına yöneltilmesi; öte yandan keşif sonucu elde edilen kroki eklenmek suretiyle her iki çalışma alanı için kadastro müdürlüğüne yazılacak müzekkere ile krokide (C) ile (D) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin tespit dışı bırakma tarihi ve niteliğinin sorularak belirlenmesi; bundan ayrı tescili istenilen çekişmeli taşınmaz bölümlerine komşu taşınmazların tapu kayıtları ile tescillerine esas kadastro tutanakları getirtilerek niza konusu taşınmaz yönünü ne nitelikte ve kimleri gösterdiğinin belirlenmesi ve kadastro tespit tarihinden sonra olmak üzere dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1978-1988 yılları arası) iki ayrı zamana ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip bu fotoğrafların kadastro fen bilirkişisi, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla stereoskopla incelenmesi sağlanarak taşınmazların niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması gerektiği" hususlarına değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 21.237,43 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazlara yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna güre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin (A) bölümüne yönelik, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1) Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna güre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin (A) bölümüne yönelik, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) Davalı ... vekilinin (C) ve (D) bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; temyize konu bu bölümler yönünden mahkemece davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Dava, kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup bu tür davalarda TMK’nın 713. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre Hazine ve ilgisi bakımından diğer Kamu Tüzel Kişileri yasal hasım durumundadır. Mahkemece bozma ilamına uyularak temyize konu bu bölümlerin .... Belediyesi sınırlarında kalması sebebiyle ... da davaya dahil edilmiş olup, bu durum karşısında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde değil ise de hükmün davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle bu yön bozma nedeni yapılmamıştır. Hal böyle olunca; Mahkemenin kabul şekline göre davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiğine göre, mahkemece temyiz eden .... Belediyesi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile (C) ve (D) bölümlerine yönelik hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.