muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7559, Karar No: 2009/506, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7559 E.  ,  2009/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, davalıya ait evin karo döşemeleri işini gerçekleştirdiğini ileri sürerek oluşan alacağının tahsili için icra takibi yapmış, davalının takibe itiraz etmesi üzerine temyize konu itirazın iptâli ve takibin devamına ilişkin olarak eldeki dava açılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı gerek icra takibine itirazında, gerekse davaya verdiği cevap dilekçesinde akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. Davanın miktarı nazara alındığında davacının karo imalâtı yaptığına dair iddiasının davalının açıkça muvafakatı olmadığından şahitle ispatı mümkün değildir. Davacı tarafından ibraz olunan kendi veresiye defterindeki bilgiler akdî ilişkinin varlığının kabulü için yeterli değildir. Bu durumda davacı iddiasını usulen ispat edemediğinden davanın reddi gerekmekte ise de, davacı, dava dilekçesinin deliller bölümünde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline dayanmış sayılacağından mahkemece akdî ilişkinin varlığı bakımından davacının davalıya yemin teklifine hakkı olduğunu hatırlatılıp, dava sonuçlandırılmalıdır.

Öte yandan, icra takip tarihinden önce davalı temerrüde düşürülmediği halde işlemiş faiz alacağı bakımından takibin devamına imkan verecek şekilde karar verilmesi BK’nın 101. maddesine aykırı olmuştur.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24498, Karar No: 2014/19835, Tarih: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24498 E.  ,  2014/19835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, kusura lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve ertelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında sevk maddesinin TCK. 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK.50 olarak gösterilmesi,

3-Taksirli suçlarda iştirak mümkün olmadığı halde, yargılama giderinin sanıklardan “sebebiyet verdikleri oranda” tahsili yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanıklara verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 705 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ilişkin bendin eklenmesi, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsili ile ilgili olan bendindeki "müteselsilen" ibaresi çıkarılarak, yerine "sebebiyet verdikleri oranda" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6104, Karar No: 2013/8755, Tarih: 02.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/6104 E.  ,  2013/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ...'lı süreler dışında 01/05/1985 tarihinden itibaren ... ... sigortalısı olduğunun tespitine, ... hizmeti dışında kalan sürelerde zorunlu ... sigortalısı olduğunun ve 30/06/2006 tarihi itibariyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 506 sayılı Yasaya tabi çakışan zorunlu sigortalı çalışmaları dışında 01.01.1985 tarihinden itibaren ... ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin ve giderek Yargıtayın yerleşmiş görüşleri, ... ... sigortalısının kısa süreli olarak ...’na tabi çalışmasının ... faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında ... faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığın devam ettiğinin kabulü gerekeceği yönündedir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasanın 10. maddesine göre " sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, ... satış kooperatifleri ve birliklerinin,... kredi kooperatifleri ve birliklerinin, ... İstihsal Kooperatifleri ile Birliği ve Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınır."

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasanın 10. maddesine göre " sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, ... satış kooperatifleri ve birliklerinin,... kredi kooperatifleri ve birliklerinin, ... İstihsal Kooperatifleri ile Birliği ve Türkiye Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınır."

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında, mahkemece davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğunu göz önünde bulundurarak öncelikle nizalı dönemde anılan maddede belirtilen kayıtların olup olmadığını söz konusu kuruluşlardan, davacının ziraate elverişli taşınmazlarının bulunup bulunmadığını ilgili tapu idaresinden, özel idareden, belediyeden araştırmak, köy muhtarı ile yeterli bilgi ve görgüye sahip kişileri tanık olarak dinlemek, ayrıca zabıta tahkikatı ile de araştırma yaptıktan sonra diğer bütün delilleri birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermesi gerektiği belirtilmiştir.Bozmadan sonra yapılan araştırmaya göre, davacı ve babası adına kayıtlı ziraate elverişli taşınmaza rastlanmadığı ve bozma öncesi dinlenen tanık beyanları ve zabıta araştırmasına göre davacının yazın köyde kış aylarında ise ... ilinde oturduğu,oğlu ile birlikte hurdacılık yaptığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, davacının 01.05.1985-14.07.2006 tarihleri arasında tarımsal faaliyette bulunduğunun kanıtlandığından sözedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacının kardeşinin 2006 yılında satıştan edindiği taşınmazlarda yılın belli dönemlerinde tarımsal faaliyette bulunduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43638, Karar No: 2016/3157, Tarih: 15.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/43638 E.  ,  2016/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının çalışmış olduğu ... Kutu Fabrikasında ofset baskı tesisinin yüksek üretim maliyeti gerektiren ofset ambalaj ürünlerine talebin her geçen gün azalması, müşterilerin daha ucuz ikame ambalaj ürünlerine kayması, bölgedeki talebin yeni teknolojik yatırımları karşılayacak seviyelerin altında olması, üretim maliyetlerinde yapılan iyileştirmelerle düşürülen ürün maliyetlerinin de mevcut talebi arttırma konusunda yetersiz kalması ve ofset baskı tesisinin bir yılı aşkın süredir %25 kapasite kullanım seviyesinin altında çalışması ve devamlı zarar etmesi nedenleriyle 5.6.2014 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, ofset baskı bölümünde 15 kişi çalıştığı, feshin son çare olması ilkesi ışığında 5 çalışan ( ..., ..., ..., ...,...) konfeksiyon bölümüne kaydırıldığını, ancak kalan 10 kişinin iş sözleşmeleri, çalıştıkları bölümün kapatılması ve başka bölümlerde ise kendilerine ihtiyaç olmaması üzerine, işgücü fazlalığı sebebiyle ilgili Yönetim Kurulu kararı ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı işverence yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18 vd. maddeleri uyarınca feshin geçersizliği istemi yani işe iade davasında kurulacak hüküm tespit hükmü niteliğindedir. Dolayısıyla işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların miktar belirtilmeksizin, faiz ile ilgili herhangi bir ibare de kullanılmaksızın hüküm altına alınması ve ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekir.

Tespit davalarında yalnızca tespit hükmü verilir, eda hükmü verilemez.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca feshedilmesinin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak hüküm fıkrasında “ davacının 4 aylık ücretinin ve sosyal haklarının davalıdan tahsiline, 21/1 maddesine göre yasal süre içinde davacının başvurusu üzerine işverence bir ay içinde işe başlatmama halinde takdiren 5 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline” şeklinde eda hükmü kurulması da hatalı olmuştur

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca mahkeme kararı bozulup ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 (beş) aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 150,20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37564, Karar No: 2017/33951, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37564 E.  ,  2017/33951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5310, Karar No: 2019/585, Tarih: 06.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5310 E.  ,  2019/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK’nin 62. maddesi ile yapılan uygulamada indirim oranının sanık aleyhine düşürülmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 06/02/2019 gününde Üye ...'ün sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

02/06/2007 tarihinde meydana gelen sanık ...'a ait işyerinin tabanca ile kurşunlanması eyleminin ölen ... tarafından yapıldığının, bu olayda ele geçirilen boş kovanlar ile 28/06/2007 tarihinde meydana gelen olay sonrası teslim edilen ve ölene ait olduğu anlaşılan tabanca ile yapılan mukayese sonucu düzenlenen ekspertiz raporu ve katılan ...'ın beyanı ile sabit olduğu, ancak sanık ...'ın tüm aşamalarda 02/06/2007 tarihinde meydana gelen olayı ölenin yaptığını bilmediğini ve en son olaydan sonra bunu öğrendiğini açıkladığı, ölenden sanık ...'a yönelen başkaca herhangi bir söz veya davranışın varlığının da tespit edilmediği nazara alındığında, sanık ... hakkında kasten adam öldürmek suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmünde haksız tahrike ilişkin TCK'nin 29. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/6333, Karar No: 2013/3354, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/6333 E.  ,  2013/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 tarih ve 2009/236-2010/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Olin" ibareli markasını uzun süreden beri kullandığını, tanınmış marka olarak tescil ettirdiğini, davalının öncelikle "Kanolin" ibareli markayı adına tescil ettirmek istediğini, bundan bir sonuç alamayınca yaptığı "Kanolino" ibareli marka başvurusunun davalı ... tarafından kabul edildiğini, itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca reddedildiğini, oysa her iki marka arasında benzerlik bulunduğunu ileri sürerek ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2009-M-3414 sayılı kararının iptalini, davalının 2008/13213 kod numaralı markasının sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı Helvacızade Gıda İhtiyaç Mad. San. Tic. A.Ş vekili, müvekkilinin soya yağı ürünlerinde "Soyalin" markasını kullandığı gibi, kanola yağı ürünlerinde de "Kanolino" markasını kullanmak istediğini, iltibas niyetinin bulunmadığını, taraflara ait markaların benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, "Kanolino" ibaresinin "Olin" ibaresini içinde barındırmaktaysa da baş ve sonda bulunan farklı hece ve harflerin markaları görünüm ve telaffuz açısından farklılaştırdığını, davalı markasının kanola kökünden türetildiği intibaını verdiğini, taraf markalarının ihtiva ettikleri renk ve şekiller yönünden de benzerliklerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı markasının bir bütün olarak ele alınıp değerlendirimesi gerektiği, davalı markası içindeki "olin" ibaresinin parçalanarak iltibas ve benzerlik testinin yapılamayacağı, görsel, sescil ve anlamsal açıdan ve umumi intiba itibariyle taraf markaları arasında bir benzerlik bulunmadığı, iltibas tehlikesinin de oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9615, Karar No: 2019/12514, Tarih: 15.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9615 E.  ,  2019/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirmiş oldukları mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirmiş oldukları iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ve müşteki ...'ya yönelik gerçekleştirmiş oldukları hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirmiş oldukları hırsızlık suçundan ve müşteki ...'ya yönelik gerçekleştirmiş oldukları iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların müşteki ...'ya ait iş yerinin branda fermuarını açarak iş yerinin eklentisi olan manav reyonundan iş yeri kapısını açmaya çalıştıklarının kamera kayıtları ile tespit edilmesi karşısında; eylem tamamlandığı halde TCK’nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların müşteki ...'ya ait iş yerinin branda fermuarını açarak iş yerinin eklentisi olan manav reyonundan iş yeri kapısını açmaya çalıştıklarının kamera kayıtları ile tespit edilmesi karşısında; eylem tamamlandığı halde TCK’nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 116/4, 119/1-c, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 4 ay 13 gün hapis cezası aynı Kanun'un 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilirken 2.660 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 1.860 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yakalandıklarında üzerlerinde bulunan para ve sigaraların kime ait olduğu sorulması üzerine suça konu eşyaları müşteki ...'a ait ... Market isimli iş yerinden çaldıklarını belirtmeleri üzerine çalınan eşyaların suça sürüklenen çocuklardan alınarak müştekiye iade edildiği anşılmakla; müşteki ... dinlenerek soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuklara verilen cezalarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama imkanının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.