muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12294, Karar No: 2024/32, Tarih: 15.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12294 E.  ,  2024/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/136 E., 2023/360 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 01.08.2006-31.07.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının talepleri yönünden davalı Kurum kayıtlarının esas olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Şanlıurfaspor Spor Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı vekili cevap dilekçesinde özetle; söz konusu halı sahanın Şanlıurfaspor Kulübüne ait olduğunu, sadece kira gelirlerini Şanlıurfaspor Spor Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı'nın aldığını, vakfın hiçbir zaman halı sahayı çalıştırmadığını ve işçi istihdam etmediğini, davalı vakfın gelir ve giderlerinin denetime tabii olduğunu, hiçbir zaman davacıya ücret ödemesi veya başka bir isim altında para ödemesi yapmadığını, davacı tarafından iş yeri olarak belirtilen halı sahanın 15.07.2005 tarihinde ...'a 2 yıllığına ve 15.07.2007 tarihinde ise yine aynı şahsa 1 yıllığına verildiğini ve toplam 3 yıl süre ile kira gelirleri alındığını, 15.07.2008 tarihinde vakfın kiralamasının sona erdiğini ve bu tarihten sonra Şanlıurfa Spor Kulübü'nün işletme ve kiralama işlerini kendisinin bizzat yürütmeye başladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli ve 2013/209 E. 2014/676 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 01.08.2006-31.01.2012 ve 01.05.2012-31.07.2012 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Şanlıurfaspor Spor Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı nezdinde geçen çalışmalarının sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.06.2015 tarihli ve 2015/8309 E., 2015/10465 K. sayılı ilamında; 01.08.2006 ile 15.07.2008 tarihleri arasında gerçek işverenin tespiti amacıyla, davalı işveren ile dava dışı ... arasındaki kira ilişkisinin araştırılması, davacıyı kimin işe aldığının, davacının bu dönemlerde emir ve talimatları kimden aldığının, ücretini ne şekilde ve kimden aldığı hususlarının tespit edilmesi, dava konusu dönemde dava dışı ...'ın da hak alanını ilgilendirdiğinden, davacıya, HMK. 124 üncü maddesi dikkate alınmak suretiyle husumet yöneltmesi için mehil verilmesi; gösterecekleri bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 23.05.2018 tarihli ve 2015/364 E. 2018/493 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, dahili davalı ... yönünden davanın reddine, 01.08.2006-31.01.2012 ve 01.05.2012-31.07.2012 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Şanlıurfaspor Spor Eğitim Ve Sosyal Yardım Vakfı nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, karara karşı davalılar Kurum ve Şanlıurfaspor Spor Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı vekilleri tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 07.11.2018 tarihli ve 2018/4783, 2018/9026 K. sayılı kararında; 01.08.2006 ile 15.07.2008 tarihleri arasında gerçek işverenin tespiti amacıyla, davalı vakıf ile dahili davalı ... arasındaki kira ilişkisinin mahiyetinin araştırılması, davacıyı kimin işe aldığının, davacının bu dönemlerde emir ve talimatları kimden aldığının, ücretini ne şekilde ve kimden aldığının tespit edilmesi, bu hususlarda davacının da beyanının alınarak çalışma olgusunu oluşturan konuların açıklığa kavuşturulması, ...'ın ve vakıfın işverenlik sıfatının tam olarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 21.10.2019 tarihli ve 2019/38 E. 2019/572 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, dahili davalı ... yönünden davanın reddine, 01.08.2006-31.01.2012 ve 01.05.2012-31.07.2012 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Şanlıurfaspor Spor Eğitim Ve Sosyal Yardım Vakfı nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, karara karşı davalılar Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 22.09.2020 tarihli ve 2020/2928, 2020/4711 K. sayılı kararında; halı sahanın vergi kayıtlarının celp edilmesi, ilgili Belediyeden ve Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünden halı sahaya ilişkin bilgi ve belgelerin istenilmesi, davalı Vakıfa ait kayıtların dosya içerisine getirtilerek incelenmesi, komşu iş yeri veya bu iş yerlerinde çalışanların tespit edilerek dinlenilmesi, davacının beyanında belirttiği kişilerin ve bu dönemde vakıf bünyesinde çalışan veya vakıf yönetiminde yer alan kişilerin tanık olarak beyanlarının alınması, yapılan araştırma ile davacının 01.08.2006-15.07.2008 döneminde kimin nezdinde çalıştığının tereddütsüz bir şekilde tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Dördüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 05.07.2021 tarihli ve 2020/478 E. 2021/497 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 01.08.2006-15.07.2008 tarihleri arasında asgari ücretle dahili davalı ... nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, 15.07.2008-31.01.2012 ve 01.05.2012-31.07.2012 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Şanlıurfaspor Spor Eğitim ve Sosyal Yardım vakfı nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, karara karşı davalılar Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 27.12.2021 tarihli ve 2021/12395 E., 2021/16678 K. sayılı kararında; Mahkemece, Vergi Dairesi Müdürlüğünden gelen yazı ilgi tutulmak suretiyle uyuşmazlık konusu döneme ilişkin başka yoklama fişlerinin olup olmadığının sorulması, Tapu Sicil Müdürlüğünden araştırma yapılarak söz konusu halı sahanın mülkiyetinin kime ait olduğunun tespit edilmesi, buna göre Belediye Başkanlığından halı sahaya ve vakfa ilişkin bilgi ve belgelerin istenilmesi, vakfın gelir ve giderlerine ilişkin defter kayıtlarının celp edilerek incelenmesi, 15.07.2008 tarihinden sonra halı sahanın kiraya verilip verilmediğinin, kiraya verilmemiş ise bu dönemde nasıl değerlendirildiğinin araştırılması, talep edilen dönemde davalı Vakıf yönetiminde bulunan kişilerin tanık olarak beyanlarının alınması, yönetimde bulunduklarına dair kayıtların celp edilmesi, davalı vakfın Şanlıurfaspor Klubü ile ilgisinin araştırılması, gerek görülmesi halinde Şanlıurfaspor Klubünün yönetim kadrosunda bulunan kişilerin de konu ile ilgili beyanlarının alınması, bu şekilde halı sahanın kiraya verilmediği dönemde, halı saha ile ilgili tasarrufların, iş ve işlemlerin davalı tarafından yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;

Davanın kısmen kabulüne, davacının 01.08.2006-15.07.2008 tarihleri arasında asgari ücretle dahili davalı ... nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, 15.07.2008-31.01.2012 ve 01.05.2012-31.07.2012 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Şanlıurfa Spor Eğitim ve Sosyal Yardım vakfı nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.08.2006-31.07.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi, 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi, 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara toplanan delillere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

İnceleme konusu dosyada; davacı 01.08.2006-31.07.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece davacının 01.08.2006-15.07.2008 tarihleri arasında asgari ücretle dahili davalı ... nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, 15.07.2008-31.01.2012 ve 01.05.2012-31.07.2012 tarihleri arasında asgari ücretle davalı Şanlıurfa Spor Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı nezdinde sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen karar yerinde ise de; karar başlığında davalı Vakfın ünvanının ve hüküm kısmında ...'ın isminin yanlış yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararında; hükmün 1 inci fıkrasında yer alan "Dikhan" ibaresinin silinmesine, yerine "Dihkan" ibaresinin yazılmasına, karar başlığında yer alan "2- ..." ibaresinin silinmesine yerine, "2-Şanlıurfaspor Spor Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10153, Karar No: 2013/12420, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10153 E.  ,  2013/12420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ... Köyü ... mevkiinde bulunan ve katılan ...'ün hak sahibi olduğu 110 ada 14 parsel, katılan ...'e ait 110 ada 15 parsel, katılan ...'ün hak sahibi olduğu 110 ada 16 parsel, katılan ...'e ait 110 ada 17 parsel ve yine katılan ...'in hak sahibi olduğu 114 ada 5 parsel numaralı taşınmazların üzerindeki ağaçları kesip tarlaya dönüştürdüğü ve taşınmazların etrafını tel örgü ile çevirerek kullandığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

1-Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme ve katılanlar ..., ..., ... ...'e yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın, katılanlara ait taşınmazlardaki ağaçları kendisinin kesmediğini, terk edilmiş olan taşınmazlarda büyüyen otların kuruması sonucu tutuşmaları üzerine yangın çıktığını ve ağaçlara zarar verdiğini, ağaçların bir kısmının ise katılanlar tarafından daha önceden kesildiğini beyan etmesi, yeminli tanık anlatımlarının

da sanık savunmalarını doğrulaması karşısında, katılanlara ait taşınmazlardaki ağaçları kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve bu taşınmazları hakkı olmadığı halde sürüp ekmek suretiyle işgal ettiği anlaşıldığından, mala zarar verme suçundan verilen beraat kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanların ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Katılan ...'e yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Katılan ...'e yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, aynı suç işleme kararı kapsamında, katılan ...'e ait 110 ada 17 parsel ve 114 ada 5 parsel numaralı iki farklı parsele tecavüzünü değişik tarihlerde gerçekleştirdiğine dair kanıt bulunmadığından, eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeksizin, iki ayrı suçtan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21162, Karar No: 2017/5515, Tarih: 04.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21162 E.  ,  2017/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği "... evleri" projesinden B-10 blok 1 nolu daireyi 10.2.2011 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 11.10.2012 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs.gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 2.942,65 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.442,65 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 10.2.2011 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 11.10.2012 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 10.2.2011 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 11.10.2012 tarihinde teslim edildiği ve 21.8.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.