muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24257, Karar No: 2016/3978, Tarih: 07.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24257 E.  ,  2016/3978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca, 1/3 oranında indirim yapılırken, ''9 ay 10 gün'' hapis cezasına ve hapis cezasının aynı Kanun'un 50/3, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonucu bir günü 20 TL üzerinden 5600 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu ''11 ay 10 gün'' hapis cezasına ve bu hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu 6800 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında, hüküm fıkrasının TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılan bölümünden ''11 ay 10 gün'' ibaresi çıkarılarak, yerine ''9 ay 10 gün'' ibaresinin ve hüküm fıkrasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümünden ''6800 TL'' ibaresi çıkarılarak, yerine ''5600 TL'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14146, Karar No: 2010/16382, Tarih: 24.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14146 E.  ,  2010/16382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/1997 tarih, 470-881 Sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanığın cezasından TCK.nun 522.maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının ve aynı kanunun 81.maddesi uyarınca da cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığa verilen cezanın ertelenmesine karar verilirken geçmiş hali ile suç işleme eğilimini değerlendiren yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesş karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11421, Karar No: 2022/17113, Tarih: 29.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11421 E.  ,  2022/17113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 08.02.2022 tarihli ve 2021/9669 Esas, 2022/1750 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmiş, direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK’nın 356 ncı maddesi uyarınca duruşma yapılarak esastan reddi ile derhal ödeme ve faize ilişkin hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Çiftlikköy İlçesi, Laledere Köyü, 165 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden hükmün HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden hükmün HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair karar, tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken münavebeye karpuz ürününün dahil edilmesi gerektiğinden bahisle Dairemizce bozulmuş, mahkemece bu karara direnilmesi üzerine direnme kararı Dairemizce uygun bulunmuş ise de bu görüşe katılmamaktayım. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kuru marjinal tarım arazisi olduğu belirtildikten sonra iklimin ılıman, nemin yüksek, yıllık yağış ortalamasının 739 mmlik yağış ortalamasına sahip olduğu, ekolojik şartları nedeniyle sebze tarımına imkân verdiği, münavebe ürünlerinden bamyanın veriminin resmî veriden yüksek alındığı gözetildiğinde dava konusu taşınmazın yağış miktarının yeterli bir yer olduğu, sulama yapılmasına dahi gerek olmadığı ve Daireden geçen aynı yöreden gelen taşınmazların değerinin belirlenirken karpuz ürününe yer verildiği anlaşılmakla Dairemiz bozma kararının doğru olduğu ve bu nedenle direnme kararının değerlendirilmesi bakımından dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/26108, Karar No: 2014/38550, Tarih: 18.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/26108 E.  ,  2014/38550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/625-2014/322

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi'ne ait toplu taşıma otobüslerinde çalıştırılacak şoför ve yardımcı eleman hizmet alım ihalesi ile davalı şirket tarafından işe alınmış olup, 04/01/2013 tarihinde ihbar öneli de verilmeden kötü niyetli ve haksız bir şekilde iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin 22/12/2012 tarihinde toplu konut son durağa yetişmesine 300 metre kadar kala otobüsteki yolcuların yol kenarında yağmur altında poşetlerle yürüyen bir bayan olduğu uyarısı üzerine yavaşlayarak korna çalıp binmesi talebinde bulunduğunu, bayanın binmemesi üzerine yoluna devam ettiğini, akabinde muhtemelen bu bayan tarafından şikayette bulunulması üzerine 31/12/2012 tarihli yazı ile müvekkilinin savunmasının talep edildiğini ve 4857 SK.'nun 25/2-b bendi gereğince iş akdinin feshedildiğini, davalıların müvekkilini ve şikayetçiyi yeteri kadar dinlemeden yüzleştirmeden ve olayın aslını anlamadan bir tür bahaneye dayalı olarak iş akdini feshettiğini, fesih nedeni olarak belirtilen yasa maddesinin müvekkiline isnat edilen suçun konusunu teşkil etmediğini bu nedenle haksız olarak yapılan feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevaplarında Özetle:

Davalı Belediye vekili; davacı aleyhine 24/12/2012 tarihinde şikayetçi F.. A..'ın verdiği dilekçede; davacının kendisini elle ve sözlü olarak taciz ettiğini, davacının savunması alındıktan sonra 4857 sayılı 25/2-b maddesine göre iş akdinin tek taraflı olarak feshedildiğini, davacı hakkında bunun dışında da 19/12/2012 tarihli D.. T.. isimli vatandaşın şikayet dilekçesi ve 16/02/2012 tarihli trafik İdari ceza tutanağının bulunduğunu, yapılan feshin hukuka uygun olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirket vekili; müvekkilinin Büyükşehir Belediyesi Otobüs İşletme Müdürlüğü'ne bağlı toplu taşıma otobüslerinde çalıştırılacak şoför ve yardımcı eleman hizmet alım işini üstlendiğini, F.. A.. isimli yolcunun Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na verdiği dilekçede; davacının kendisini elle ve sözlü olarak taciz ettiğini bildirdiğini, davacının savunması alındıktan sonra teknik şartnamenin 13 ve 14. maddelerine istinaden davranışları genel ahlak kurallarına uymadığından gerekli işlemin yapılarak, 4857 sayılı 25/2-b maddesine göre iş akdinin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın talimatı doğrultusunda tek taraflı olarak feshedildiğini, davacı hakkında bunun dışında da 19/12/2012 tarihli D.. T.. isimli vatandaşın şikayet dilekçesi ile şikayette bulunduğunu, yapılan feshin hukuka uygun olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davalılar davacı işçinin, davalı Belediye'ye ait toplu taşıma aracında şoför olarak çalışmakta iken iş akdinin, D.. T.. ve F.. A.. isimli vatandaşların şikayet dilekçeleri doğrultusunda haklı olarak feshedildiği savunulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma görevi bulunmaktadır. Mahkemece, davalı şirketçe bildirilen tanıklar D.. T.. ve F.. A..'ın adreslerinin araştırılarak ve mernis adreslerinin tespit edilerek, dinlenmeleri ve feshin buna göre haklı veya geçerli olup olmadığının tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6665, Karar No: 2022/345, Tarih: 18.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6665 E.  ,  2022/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu 1142 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, 8. Hukuk Dairesince; "…Somut olayda; öncelikle dava konusu taşınmazda kayıt maliki görünen gerçek kişilerin ve ölü ise mirasçılarının tebliğe elverişli adreslerinin tespiti ile usulüne uygun şekilde davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, taraflara iddia ve savunma doğrultusunda delillerini bildirmeleri için süre ve imkan tanınması, bildirildiği takdirde taraf delillerinin toplanması gerekmektedir. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, idarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir. İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davacıların itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, Kanun'un 9/2. maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyon çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da gözardı edilmemelidir. Dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.'' gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın fen bilirkişinin 22/03/2018 havale tarihli rapor ve

ekindeki krokisi dikkate alınarak 116 ada 5 parseldeki 232,21 m2 olan taşınmazın A harfi ile gösterilen 31,28 m2’lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptali ile bu yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespitine ve tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4629, Karar No: 2021/6342, Tarih: 13.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4629 E.  ,  2021/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 5464 SK Muhalefet, Sahte fatura düzenleme

YARGITAY KARARI

1) 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Katılan Vergi Dairesi Başkanlığının, sanığa yüklenen “5464 sayılı Kanun'a muhalefet etme” suçundan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, bu suç yönünden usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, Vergi Dairesi Başkanlığı adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığın POS tefeciliği faaliyetini gizlemek amacıyla 2009 takvim yılında 7.345.845,74 TL tutarında sahte kontör faturası düzenlediği, 06.12.2013 tarihli inceleme tutanağına göre, sanığın kontör satışlarının gerçek olmadığını, POS tefeciliği faaliyeti kapsamında düzenlendiğini belirttiği, ayrıca kontör faturası düzenlenen ve kredi kartı kullanılan şahısların da gerçek kontör satışları olmadığını, mal satılmış gibi adlarına fatura düzenlendiğini, komisyon karşılığı kredi kartlarının sanık tarafından kullanıldığını belirtmeleri karşısında, sanığın üzerine atılı 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun sübut bulduğu gözetilerek hakkında mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7052, Karar No: 2016/3990, Tarih: 16.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7052 E.  ,  2016/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının, acil tıp teknisyeni olarak çalışmakta iken, kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasını çekmek üzere 01/06/2012 tarihinde ceza ve infaz kurumuna konulduğu halde, kendisine 01/06/2012 - 14/09/2012 tarihleri arasında 6.881,33TL maaş ödenmeye devam edildiği; ayrıca, davalının, "Geçerli rıza olmaksızın kişiden organ almak" suçundan mahkum olması nedeniyle 647 sayılı Kanunun 48.maddesinin 5.fıkrası yollaması ile aynı kanunun 98.maddesi gereğince, 24/01/2012 tarihinden itibaren devlet memurluğunun sona erdiği; bu nedenle, 24/01/2012 - 01/06/2012 tarihleri arasında kendisine ödenen 8.411,82 TL maaşın iadesi gerektiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıya yersiz ve fazla ödenen 15.293,15 TL'nin ayrı ayrı ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalının devlet memurluğunun 647 sayılı Kanunun 48.maddesinin 5.fıkrası yollaması ile aynı Kanunun 98.maddesi gereğince 24/01/2012 tarihinde sona erdiği, buna rağmen davalıya 14/09/2012 tarihine kadar maaş ödenmeye devam edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davalı Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2009 tarih, 2007/243 Esas 2009/238 Karar sayılı ilamı ile geçerli rıza olmaksızın organ nakli suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkum edildiği, Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü' ne 01.06.2012 tarihinde alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 10.03.2015, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.07.2016 olduğu; bu davanın ise, 02.07.2013 tarihinde açıldığı, bu dava nedeniyle davalıya yapılan tebligatların ise davalının mernis sisteminde kayıtlı ev adresine Tebligat Kanunu 21/2 maddesi uyarınca yapıldığı anlaşılmaktadır.

TMK' nın 407.maddesi "Bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her ergin kısıtlanır. Cezayı yerine getirmekle görevli makam, böyle bir hükümlünün cezasını çekmeye başladığını, kendisine vasi atanmak üzere hemen yetkili vesayet makamına bildirmekle yükümlüdür." şeklinde düzenlenmiştir.

O halde, mahkemece; davalının, 4 yıl 2 ay hürriyeti ceza aldığı ve TMK 407. md uyarınca kendisine vasi tayini gerektiği hususu değerlendirilerek; sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; davalının, 4 yıl 2 ay hürriyeti ceza aldığı ve TMK 407. md uyarınca kendisine vasi tayini gerektiği hususu değerlendirilerek; sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.