muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16417, Karar No: 2017/17208, Tarih: 06.12.2017

3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a

fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı, usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur.

O halde; mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle maktu harca hükmedilmesi gerekirken; davalının nispi harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4. maddesindeki “9.320,21 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. ve 3. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “2- Alınması gereken 31,40 TL maktu karar harcının mahsubu ile bakiye 1.371,14 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, 3- Davacı tarafından yapılan 1.805,80 TL yargılama gideri ve 59,10 TL harç masrafı toplamı 1.864,90 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19843, Karar No: 2015/6829, Tarih: 07.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19843 E.  ,  2015/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili hakkında ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/13090 esas sayılı takip dosyasından takip başlattığını, takip dayanağı bono bedelinin, bononun lehtarı olan dava dışı ...a ödendiğini belirterek, borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötüniyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu bononun cirantası olduğunu, müvekkiline yapılmış bir ödeme bulunmadığını savunarak davanın reddi ile tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davada ispat yükünün davacı taraf üzerinde bulunduğu, davacı tarafın öncelikle dava konusu edilen bononun bedelsiz olduğunu, akabinde davalının bonoyu kötüniyetle iktisap ettiğini ispat etmesi gerektiği, davacı tarafça dava dış...’a yapılan ödemelere ilişkin dekontların dava dosyasına sunulduğu, ancak kötüniyet iddiasını ispat bağlamında dosyaya bir delil sunulmadığı, davacı tarafın tanık deliline dayanmış olması nedeni ile, kendisine tanık listesi sunması için süre verildiği, ancak davacı tarafın tanık gösterme imkanlarının bulunmadığını beyan ettiği, bu hali ile davalı açısından kötüniyetin ispat edilemediği, davacı tarafın dava dışı ...ın davaya dâhil edilmesini istediği, ancak HMK.’da dâhili davalı şeklinde bir müessesenin olmadığı, yine HMK. m. 24 uyarınca bu hususta tasarruf yetkisinin davacı taraf üzerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27342, Karar No: 2023/692, Tarih: 26.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27342 E.  ,  2023/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümde uygulama maddesi belirtilmeksizin beraat kararı verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen tebliğnamede hükümlerin onanmasına dair görüş belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olmasına karşın sanığın cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, dinlenen tanık ... 'nin katılanlar ile akrabalığının ya da husumetinin bulunmaması ve beyanlarının objektif olmasına karşın tanığın beyanına itibar edilmemesinin gerekçesinin kararda belirtilmemesi nedenleriyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan ...'in eşi olan temyiz dışı katılan ... arasında duygusal birliktelik bulunduğu, temyiz dışı katılan ...'in sanıktan ayrılması üzerine sanığın katılan ...'i telefonla arayarak iddianamede ileri sürülen tehdit ve hakaret sözlerini söylediği ileri sürülmüştür. Sanık aşamalardaki savunmalarında katılan ...'i aradığını ancak tehdit veya hakaret etmediğini, yalnızca katılanın eşi olan temyiz dışı katılan ...'in davranışlarından dolayı evliliğinin bitme noktasına geldiğini, bu duruma engel olmasını söylediğini beyan etmiş, dinlenen tanık ...' nin beyanlarının sanık ile temyiz dışı katılan ... arasında geçen konuşmalara yönelik olduğu, sanıkla temyiz başvurusunda bulunan katılan ... arasında geçtiği iddia edilen telefon görüşmesine dair herhangi bir beyanının olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılan vekilinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, sanığın aşamalarda, katılan ...'i aradığını ancak tehdit veya hakaret etmediğini, yalnızca katılanın eşi olan temyiz dışı katılan ...'in davranışlarından dolayı evliliğinin bitme noktasına geldiğini, bu duruma engel olmasını söylediğini savunması, dinlenen tanık ... 'nin beyanlarının sanık ile temyiz dışı katılan ... arasında geçen konuşmalara yönelik olması, sanıkla katılan ... arasında geçtiği iddia edilen telefon görüşmesine dair herhangi bir beyanının bulunmaması ve dosya kapsamında sanığın katılana yönelik iddia edilen sözleri söylediğine dair her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete dayanak olabilecek nitelikte delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak, beraat kararlarının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kunun'un 230/2 nci ve 232/6 ncı maddelerine aykırı davranılması yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmına "CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5568, Karar No: 2014/14335, Tarih: 16.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5568 E.  ,  2014/14335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar....., .... ve .... için), çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ... için), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (tüm sanıklar için)

HÜKÜM : Sanıklar ...., ....ve .... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tüm sanıklar hakkında atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan ceza miktarları nazara alınarak sanıklar .... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Tüm sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklardan ...., ....ve .... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, mağdureyle sanıkların aynı okulda öğrenim görmeleri nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, olay günü sanık ...'ın, sanık ...'ın kaldığı evde kızlarla birlikte toplanacakları bahanesiyle mağdureyi bu eve davet ettiği, bunu kabul eden mağdurenin eve gittikten sonra sanıkların içki içmeye başladıkları, ısrarları üzerine mağdureninde iki çay bardağı içki içtiği, sanık ...'ın birşey söyleme bahanesiyle mağdureyi yatak odasına götürüp kapıyı kilitledikten sonra darp edip mağdureye fiili livatada bulunduğu, kapıda bekleyen diğer sanıkların sanık ...'a "hadi artık çabul ol, sıra bizde" dedikleri, daha sonra sırasıyla odaya giren sanıklardan ..... ve .....'ın zorla mağdureye fiili livatada bulundukları, son olarakta sanık ...'ın odaya girip mağdurenin ağlar halde olduğunu görünce onun boynundan ve dudaklarından öptükten sonra mağdureye "tamam yapmıycaz" diyerek odadan çıktığı ve diğer sanıklarada "bu kız ağlıyor, zırıltısını çekemem" dediği olayda, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdureye karşı aynı zaman ve mekanda birbirini takiben cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmalarından dolayı, sanıklardan ...., .... ve .... hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 4 ve 6. maddelerine göre belirlenen cezalarının, birden fazla kişi ile birlikte ve zincirleme olarak işlemeleri nedeniyle aynı Kanunun 103/3 ve 43. maddeleri uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıkların olay mahallinde cebir kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı aynı zaman ve mekanda birbirini takiben cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmalarından dolayı, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 3, 4, 6 ve 43 maddelerine göre cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin çocuğun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarıyla kazanılmış haklar saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14944, Karar No: 2012/12858, Tarih: 08.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14944 E.  ,  2012/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili kararı temyiz etmiş ise de, Davalı ... Belediye Başkanı tarafından imzalanmış 09.08.2011 tarihli dilekçe ile davalı Belediye Başkanlığı temyiz isteminden feragat etmiştir. Dairemiz 2011/4885 esas- 2011/875 karar sayılı 20.09.2011 tarihli ilamı ile "temyizden feragat" dilekçesinde bulunan imzanın kime ait olduğuna ilişkin bir bilgiye ve dilekçenin davalı belediye başkanı tarafından verildiğine, kimlik tasdikine rastlanmadığından bu konuda tereddüt hasıl olması sebebi ile temyizden feragat dilekçesinin gerçekten davalı belediye temsilcisi tarafından verilip verilmediğinin tespiti ile bu konudaki eksikler giderildikten sonra Yargıtay'a gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine Geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece dilekçenin belediye çalışanı ....., tarafından ekinde belediye başkanı ....,'ın kimlik fotokopisi ile birlikte getirildiği belirtilmiş, dilekçe arkasında belediye başkanının kimlik tespitinin yapıldığı ve tespitin hakim tarafından imzalandığı anlaşılmıştır. Usulüne uygun kimlik tespiti yapılması sebebi ile davalı ... Belediye Başkanlığının temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi uyarınca feragat nedeni ile REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 08.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7312, Karar No: 2019/3536, Tarih: 13.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7312 E.  ,  2019/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğihce mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, suçun kasten işlenmiş gibi değerlendirildiğine, TCK’nın 62 ve 50/4. maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin kişisel olduğuna, hukuki yargılamanının bu şekilde yapılamayacağına, raporlar arasında çelişki bulunduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre 112 Acil İstasyonunda Acil Tıp Teknisyeni olarak görev yapmakta olan sanığın yanında diğer acil tıp teknikerleri de varken sevk ve idaresindeki resmi ambulans aracıyla çağrılmaları üzerine Kürtün Devlet Hastanesine giderlerken kahvaltılık poğaça almak için meskun mahalde gündüz vakti açık havada çift çizgi ile bölünmüş yolda tehlike yaratacak şekilde ters istikamette geri manevra yaparak aracın geri manevra istikametinde bulunan yayaya çarparak üzerinden geçmesi sonucu mağdurun ölmesi ile sonuçlanan olayda, mahkemece her ne kadar “...tanık beyanları nazara alındığında ayrıca dosyada mevcut olayı net ve kesin olarak gösteren kamera kayıtları incelendiğinde sanığın arabasını oldukça hızlı şekilde geri geri sürdüğü olay anında dikkatsiz şekilde ve arka tarafını kontrol etmeyerek arabasını sürdüğü yanında iki adet görevli olmasına rağmen onlardan da herhangi bir yardım istemeyerek geri geri yanaştığı, ayrıca geri giderken yaptığı hızın kamera kaydında da belli olduğu ve kontrolsüz ve hızlı bir şekilde geri geri gittiği yine her ne kadar bazı müştekilerin iddiası ile olay sırasında sanığın kulağında kulaklık olup müzik dinlediği iddia edilse de bu durumun tanık beyanları ile doğrulanmadığı görülmüş olup bir diğer yandan dosya toplanan tüm deliller çerçevesinde adli tıp kurumuna gönderilmiş olup adli tıp kurumu sanık sürücüyü tam kusurlu, müteveffayı ise kusursuz olarak rapor sunmuş olup sanığın olay sırasındaki dikkatsiz davranışları, olayın oluşumundaki yoğun ihmal ve taksiri her ne kadar bilinçli taksir seviyesine ulaşmadığı değerlendirilse de...” gerekçeleriyle sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmamışsa da sanığın çift çizgi ile bölünmüş yolda ters istikamette geri geri gelerek, ambulansın geçişinden sonra karşıdan karşıya geçişini tamamlamak üzere olan mağdura çarptığı olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, sürücü belgesine el konulmasına karar verilmesi,

4-Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (TCK’nın 63.) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8527, Karar No: 2022/9452, Tarih: 28.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8527 E.  ,  2022/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;