muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/76, Karar No: 2014/9198, Tarih: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/76 E.  ,  2014/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/173570

MAHKEMESİ : Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/530 (E) ve 2013/223 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, olay tutanağı ve dosya kapsamı karşısında, kuşkuya neden olmayacak şekilde suça konu bıçağın, basıldığında ikinci elin yardımı olmaksızın kendiliğinden namlunun açılmasını sağlayan susta tertibatı bulunup bulunmadığı, varsa çalışıp çalıpmadığı belirlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Adli emanette kayıtlı bıçağın akıbeti hakkında karar verilmesi ge- rektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 10.04.014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4116, Karar No: 2015/26722, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4116 E.  ,  2015/26722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/129750

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.04.2015 gün ve 2015-7774/24898 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.04.2015 gün ve KYB. 2015/129750 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık A.. A..’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/2 ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2010 tarihli ve 2009/75 esas, 2010/145 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 12/12/2013 tarihli ve 2013/2826 esas, 2013/18967 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 16/10/2014 tarihli ve 2014/1203 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2014 tarihli ve 2014/1463 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Sanık müdafiinin dosyaya sunduğu 29/09/2014 tarihli bilirkişi raporunda 26/07/2006 tarihli teklif mektubunda yer alan 8.500,00 sekizbinbeşyüz rakam ve yazılarının S.. K..'nun eli ürünü olduğunun belirtilmiş olması karşısında, S.. K..'nun 10/08/2006 tarihinde ihale konusu stad inşaatında öldüğü, eski tarihli teklif mektubu düzenleyemeyeceği, delillerin sanık lehine kabule değer olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesinin 1. fıkrasının e bendinde “…yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte…” olmasının, yargılamanın yenilenmesinin koşulu olduğu öngörülmüştür.

Yeni olaylar veya delillerin hükmün verildiği anda mahkemece bilinmemesi gerekir. Yargılama aşamasında bilinen olayları veya tanıkları “yeni kanıt veya yeni olaylar” türünden saymak olanaksızdır. Bu olgunun, davanın süjelerince ve yargılamayı yapan mahkemece bilinmemesi, tespit edilememesi zorunludur. “Yeni olaylar veya yeni kanıtlar” hiçbir aşamada söz konusu değil ise, hükümlü yararına yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden bahsetmek yasa koyucunun amacına ve yasanın özüne uygun düşmeyecektir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

İncelenen dosya içeriğine göre;

Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.03.2009 tarih, 2009/346 soruşturma, 2009/347 esas sayılı iddianamesinde, ... Şehir Stadyumu'ndaki portatif tribünlerin kale arkasına taşınması işinin ihalesiz olarak ...Ltd. Şti'ne verildiği, 10.08.2006 tarihinde tribünlerin vinç ile taşınması sırasında iki kişinin öldüğü, iki kişinin de yaralandığı iş kazasının meydana gelmesi üzerine, ... Belediyesi yetkililerinin sorumluluktan kurtulmak amacıyla geçmişe yönelik sahte ihale evrakları düzenledikleri, bu kapsamda olmak üzere belediye peyzaj mimarı olan sanık A.. A..'un da sonradan düzenlenen ihale evraklarına imza koyduğu, teklif mektuplarını ihale dosyasında adı geçen müteaahitlerden almadığı halde almış gibi işlem yaptığı ve piyasa araştırma raporu düzenlediğinin iddia olunduğu, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2010 tarih, 2009/75 esas, 2010/145 sayılı kararının gerekçesinde, sanıklar A.. B.., A.. İ.., R.. B.., S.. M.. ve A.. A..'un eylemlerinin, dosya kapsamındaki soruşturma raporu ve ekleri, tanık C.. G..'in beyanları, Bilecik Valiliği Gençlik Spor İl Müdürlüğü ile ... Belediyesi arasındaki sözleşmede yer alan valilik oluru olmaksızın stadyumdaki değişikliklerin yapılamayacağına ilişkin şart ile ihale dosyasında yer alan belgelerin belediye fen işleri giden evrak kayıt defterine, eski tarihli kayıtlar daksillenerek geçmişe dönük olarak kaydedildikleri hususlarının birlikte değerlendirilmesi suretiyle sabit kabul edildiği, mahkemenin kurduğu bu mahkumiyet hükmünün ise, Dairemizin 12.12.2013 tarih, 2013/2826 esas, 2013/18967 sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmıştır.

Hükümlü müdafiince, ...Ltd. Şti'nin sahibi B.. K..'nun Cumhuriyet Savcılığı'nca alınan 30.05.2007 tarihli ifadesinde, teklif mektubunu kendisinin imzaladığını, ancak üzerindeki 8500,00- sekizbinbeşyüz yazı ve rakamlarını kazada vefat eden oğlu S.. K..'nun yazdığını beyan ettiği, diğer müteahhitlerin de tüm aşamalarda, tekliflerin kendileri tarafından üzerinde yazılı olan tarihte düzenlediklerini kabul ettikleri, bu ifadelerden yola çıkılarak düzenlettirilen uzman mütalaa raporunda, ...Ltd. Şti tarafından verilen teklif mektubundaki yazı ve rakamların S.. K..'nun eli ürünü olduğunun tespit edildiği, buna göre, teklif mektubunun kazadan önce tanzim edilip imzalanmış olduğu, ihale evraklarının zamanında adı geçen müteahhitlerden alındığı, piyasa araştırma raporunun geçmişe yönelik düzenlenmediği ileri sürülerek, yargılamanın yenilenmesinin talep edildiği, dilekçe ekinde sunulan 29.09.2014 tarihli Uzman Teknik Mütalaa Ön Raporu'nda ise, ...Ltd. Şti'nce düzenlenmiş teklif mektubu fotokopisi üzerindeki “8.500,00-sekizbinbeşyüz” yazı ve rakamlarının S.. K..'ya aidiyetinin tespit edildiği görülmüştür.

Dosya kapsamından, B.. K..'nun Cumhuriyet Savcılığı'nca alınan ifadesindeki, teklif mektubunun üzerindeki yazı ve rakamların vefat eden oğlu S.. K..'ya ait olduğu yönündeki beyanını 10.06.2009 tarihli celsede de tekrarladığı ve mahkemece bu beyana gerekçeli kararda da yer verildiği; teklif mektuplarındaki yazı ve imzaların R.. B.. ve R.. G..'e ait olduğu yönündeki iddianın tartışılması esnasında mahkemece, teklif mektuplarının asıllarının ele geçmemesi nedeniyle fotokopi belgeler üzerinden inceleme yapılmasının mümkün olmadığının açıkça kabul edildiği, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre de, fotokopi belge üzerinden yapılan bilirkişi incelemesinin hükme esas alınamayacağı, kaldı ki, hükümlünün mahkumiyet gerekçesinin de yalnızca teklif mektuplarının 10.08.2006 günü düzenlenmiş olduğu kabulüne dayanmadığı, sunulan bilirkişi raporunun fotokopi üzerinden inceleme yapılması nedeniyle sıhhatinin kuşkulu bulunması bir yana, iddia konusu hususun yargılama aşamasında da ileri sürülmüş olduğu ve yeni delil olarak kabul edilemeyeceği cihetle; Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.10.2014 tarih, 2014/1203 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.12.2014 tarih, 2014/1463 D. İş sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı görülmekle, kanun yararına bozma istemine istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK.nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/570, Karar No: 2025/376, Tarih: 15.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/570 E.  ,  2025/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3792 E., 2019/2243 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi beraat kararı kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2018/3792 Esas, 2019/2243 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4512, Karar No: 2010/5227, Tarih: 06.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4512 E.  ,  2010/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, asliye hukuk mahkemesince hüküm verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6579, Karar No: 2016/7289, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6579 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 takvim yılına ait iki adet fatura aslı ya da onaylı suretinin ... A.Ş.'den temin edilip dosya arasına konduktan sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14362, Karar No: 2017/12238, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14362 E.  ,  2017/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37465, Karar No: 2017/2754, Tarih: 02.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37465 E.  ,  2017/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden... ada ... nolu parselde kayıtlı taşınmazdan patara sitesi ... numaralı bağımsız bölümü 20.2.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 25.11.2008 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar yönünden 5.000 TL. eksik ifa yönünden 16.000 TL. olmak üzere toplam 21.000 TL.nin satış bedelinin ödendiği tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, 21.000,00 TL'lik kısım için dava tarihinden itibaren, 5.669,00 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte toplam 26.669,00 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 20.2.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 20.2.2008 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 16.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.