muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6840, Karar No: 2016/8312, Tarih: 05.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6840 E.  ,  2016/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair ....... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.01.2015 gün ve 381/62 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapu sicilinde davalı adına kayıtlı 1100 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, tebliğe rağmen herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, 24.12.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporu esas alınarak, dava konusu 1100 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 19.12.2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu gözardı edilmemelidir.

Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından 19.12.2011 tarihinde oluşturulan kıyı kenar çizgisi haritası ve ekleri getirtildiği halde gereği gibi uygulanmamıştır. İdarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, jeolog, jeomorfolog, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 24.12.2014 tarihli raporda, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre dava konusu parselin 476,41 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde, 456,86 m2'sinin ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlendikten sonra bilirkişi heyetince oluşturulan kıyı kenar çizgisine göre anılan taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında (kara tarafında) kaldığı bildirilmiş; ancak, İdare tarafından oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedeni açıklanmamıştır. Bu nedenle, Mahkemece öncelikle dava konusu 1100 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip incelendikten sonra, İdarece oluşturulan kıyı kenar çizgisi ile 24.12.2014 tarihli rapor ile mahkemece oluşturulan bilirkişi heyetince belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin nedenleri hakkında anılan raporu sunan bilirkişilerden bilimsel gerçeklere ve maddi bulgulara dayalı, denetime açık ek rapor alınması gerekir. Başka bir anlatımla eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22647, Karar No: 2024/16284, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22647 E.  ,  2024/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.01.2023

SAYISI : 2022/343 E., 2022/2402 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.01.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/2402 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/2402 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8262, Karar No: 2024/5728, Tarih: 07.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8262 E.  ,  2024/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/18 E., 2016/121 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A.Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi İncelendiğinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi İncelendiğinde;

Sanığın mağdurlar ... ve ...'ü silahla tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda,

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.04.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki silahla tehdit suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Adli Emanet'in 2016/3sayısına kayıtlı "2 adedinin tip tablaları üzerinde ÖZKURSAN 12 ve 1 adedinin dip tablaları üzerinde GFS12 ibareleri bulunan toplam 3 Adet av fişeği kartuş, 1 Adet ... isimli şahsın üzerinden alınan Kahverengi kareli uzun kollu gömlek ve ...'tan alınan 5 Adet el ve yüz svapları"nın dosyada delil olarak saklanmasına, Adli Emanet'in 2016/3sayısına kayıtlı "12-0451 numaralı ... av silah sanayı nbd 12-76 ts870 3 DESİNG İTALY BIXIL ... magnum ibareleri bulunan ağaç kundak ve el kundaklı fişek hazneli yarı otomatik doldurmalı 1 adet av tüfeği" nin 2521 sayılı Yasa'ya göre, işlem yapılmak üzere idareye teslimine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/654, Karar No: 2011/17694, Tarih: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/654 E.  ,  2011/17694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetersiz ehliyet1e araç kullanmak suçundan şüpheli, ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafık Kanunu'nun 36/3, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52.maddeleri gereğince 658,80 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 28/07/2006 tarihli ve 2006/228-21 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, Elazığ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 05/12/2006 tarihli ve 2006/67-61 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.11.2007 gün ve 58684 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2006 gün ve KYB. 2007-261570 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İtiraz mercii olan Elazığ Sulh Ceza Mahkemesince, idari para cezasının hesaplanmasında 1 Yeni Türk lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı belirtilerek, bir günlüğünün 21,96 Yeni Türk lirası yerine, 21,00 Yeni Türk lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de,

19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 35.maddesiyle değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/9. maddesinde yer alan" İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sulh ceza mahkemesince idari para cezasının düzeltilebileceği gözetilmeden, yazılı iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 5/12/2006 gün ve 2006/67-61 sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3680, Karar No: 2006/6435, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3680 E.  ,  2006/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 3604 esas 3905 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01.06.2006 gün ve 23299 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 12.06.2006 gün ve 2006/127015 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/3604 esas 2004/3905 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’in 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 1 Ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 600,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2954, Karar No: 2018/8003, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2954 E.  ,  2018/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 12.020,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra sadece davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davacı ve davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. maddesindeki “12.020,00 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/9771, Karar No: 2020/1949, Tarih: 27.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/9771 E.  ,  2020/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ile Terkin ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 25 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali, terkin ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapu iptali, terkin ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 25 parsel sayılı, tarla vasıflı, 12.145 metrekare alanlı taşınmazın davalılar adına kayıtlı olduğu, mahkemece hükme esas alınan teknik raporun 25.09.2014 tarihli ve kıyı kenar tespitiyle ilgili heyet raporunun 18.11.2014 tarihli olduğu, teknik raporda bakanlıkça belirlenen ve henüz onanmadığı anlaşılan kıyı kenar çizgisi hattının dikkate alındığı, heyet raporunda ise kıyı kenar çizgisiyle ilgili tespitler yapılıp Aydın İdare Mahkemesinin kararı ile düzeltilen kıyı kenar çizgisinin doğru olduğu belirtilmekle birlikte her hangi bir inceleme ve araştırma yapılmadığı, sonuç kısmında da bakanlık onayına sunulan, komisyon marifetiyle tespit edilen yeni kıyı kenar çizgisi ile ilgili bakanlık onayı beklendikten sonra teknik bilirkişiye teyit gerektiğinin bildirildiği sabittir.

Mahkemece Aydın İdare Mahkemesi kararı ile düzeltilen ve Danıştay tarafından onama kararı verilen, sonrasında komisyon marifetiyle tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile ilgili bilgi ve belgelerin, bakanlık onayıyla birlikte getirtilerek mahalinde 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak yeni bir bilirkişi kurulu eliyle mahallinde yeniden keşif yapılması, topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklattırılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin irdelenmesi, gözlem çukurlarının kroki üzerinde işaretlenerek gösterilmesi, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması , bulunduğunun tespit edilmesi halinde kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, çekişmeli taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.