muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9422, Karar No: 2023/6245, Tarih: 14.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9422 E.  ,  2023/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2477 E., 2022/1992 K.

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/29 E., 2021/135 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili vekili tarafından duruşma istemli temyiz edildiği, davalı vekili tarafından sunulan 19.06.2023 tarihli dilekçeyle duruşma talebinden vazgeçtikleri beyan edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafların 2011 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocukları olduğunu, erkeğin, sürekli alkol kullandığını, agresif olduğunu, kumar oynadığını, fiziksel şiddet uyguladığını, birlik görevlerini ihmal ettiğini, hakaret ettiğini, kadının, babasının sağlığında çocukları arasında miras taksimi yaptığını, abisi adına kayıtlı olan fakat babasından miras yolu ile kendilerine intikal eden taşınmazın 16.11.2016 tarihinde satıldığını, kadının abisi tarafından aynı gün bu taşınmazın satışından elde edilen ve kadının miras payı olan 265.665,00 TL'nin kadının hesabına gönderildiğini, tarafların evlendikleri günden beri birikimlerinin erkeğe ait hesapta toplandığını, bu sebeple kadının miras payı olan bu paranın da davalı erkeğin hesabına gönderildiğini, bu hususun banka kayıtları ile anlaşılacağını, bu paranın kadının kişisel malı olduğunu, davalı erkeğin kumar alışkanlığı olduğunu ve bu paranın da davalı erkek tarafından kumarda kaybedildiğini iddia ederek davanın kabulü ile davalı erkeğin uhdesinde kalan, davacının ailesinden miras yolu ile intikal eden kişisel malına verilen zararın karşılanması amacıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL maddî tazminatın yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili tarafından sunulan 24.03.2021 havale tarihli dilekçeyle; sunulan bilirkişi raporu uyarınca dava konusu miktarın 259.000,00 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, erkeğin, zaman zaman küçük meblağlarda bahis oyunları oynadığını, ancak dava dilekçesinde belirtildiği gibi kumar alışkanlığı olmadığını, davacı kadının babasının hayatta olduğunu, miras yolu ile intikal eden bir paranın olmadığını, ölüme bağlı herhangi bir tasarruf bulunmadığını, dava konusu edilen paranın taşınmaz satımı ile elde edildiğini, ancak bu taşınmazın taraflar evlendiğinde yapım aşamasında olduğunu ve tarafların gönderdiği paralar ile tamamlandığını, kadına ait kişisel bir malın bulunmadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Çorlu 1. Aile Mahkemesinin 19.02.2019 tarih ve 2018/556 Esas, 2019/75 Karar sayılı kararı ile işbu dava konusu uyuşmazlık ile ilgili yargılama yapmakla görevli ve yetkili mahkemenin asliye mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.01.2020 tarih ve 2019/113 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararı ile işbu davanın aile hukukundan kaynaklandığını ve yargılama yapmakla görevli ve yetkili mahkememin aile mahkemesi olduğundan bahisle karşı görevsizlik kararı verilmiş olup İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 04.12.2020 tarih ve 2020/1120 Esas, 2020/2235 Karar sayılı kararı ile dava konusu uyuşmazlığı Borçlar Kanunu'ndan kaynaklandığı, aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden olmadığı, taleple ilgili yargılama yapmakla görevli ve yetkili mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu belirtilerek; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 inci maddeleri hükmü uyarınca Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kişisel mal niteliğinde olan bedelin iadesi talepli maddî tazminat istemine ilişkin olduğu, davacı kadın tarafından; kendi miras hissesine karşılık babası tarafından ödeme yapıldığı, yapılan ödemenin kadın tarafından erkeğe gönderildiğinin iddia edildiği, davacının kişisel malı olduğu iddia edilen paranın, davacı kadının kardeşi tarafından banka havalesi ile gönderildiği, bu paranın kaynağının ise davacı kadının babasına ait olan villalardan birinin satım bedeli olduğu, kadının babasının sağlığında mallarını çocukları arasında paylaştırdığı ve bedellerinin davacı kadına ve davacı kadının kardeşine verildiği, banka kayıtlarının incelenmesinde, davacı kadının kardeşi tarafından gönderilen 265.665,00 TL paranın 259.000,00 TL'sinin davacı kadın tarafından davalı erkek adına olan banka hesabına gönderildiği, davacı kadının kişisel malı niteliğinde olan bu paranın kadına iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren, 249.000,00 TL alacağın ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, yetki ve husumete ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığı, olumlu olumsuz bir karar verilmediği, eksik inceleme ile karar verildiği, davacı kadının babasının hayatta olduğu ve ölüme bağlı bir tasarrufla kadına intikal eden bir paranın olmadığı, banka kayıtlarında geçen taşınmazın taraflar evlendiğinde yapılmaya başlandığı, davacı ve davalının da maddî katkı sağladığı, miras payı olan kişisel malın söz konusu olmadığı, kardeşi tarafından kadına gönderilen paranın kadının kişisel malı olmadığı, bilirkişi raporuna itirazların İlk Derece Mahkemesi tarafından dikkate alınmadığı, geçerli mazeretleri olmasına rağmen mazeretin kabul edilmediği, sözlü yargılama için süre verilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadın vekilinin hazır bulunduğu, davalı erkek vekilinin ise mazeret bildirdiği 03.06.2021 tarihli celsede;"...1- Davalı ... vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatinin UYAP sistemin üzerinden öğrenilmesine, 2-Bir sonraki duruşmaya geçerli bir mazereti olmaksızın gelmemeleri veya taraflardan birinin gelmesi ve yargılamaya devam etmek istemesi durumunda gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği ve tahkikatın sona ermesi halinde bu duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçileceğinin, sözlü yargılama için duruşmanın ertelenmesi halinde taraflara ayrıca davetiye gönderilmeyeceğinin ve HMK 150 madde hükmü saklı kalmak kaydıyla yokluklarında hüküm verileceğinin taraflara ihtarına ( hazır olan taraflara ihtar edildi ) ( hazır olmayan taraflara ihtarat içeren tebligat gönderilmesine..." şeklinde karar tesis edildiği, 03.06.2021 tarihli duruşma tutanağı 08.06.2021 tarihinde davalı erkek vekili Av. ...'a usulen tebliğ edildiği, 22.06.2021 tarihli duruşmada ise davalı erkek vekilinin yeniden mazeret bildirdiği ve duruşmanın ertelenmesini talep ettiği, dosyanın karar aşamasında olduğu, davacı kadın vekilinin de dosyasının geldiği aşama itibariyle mazeretin dikkate alınmamasını talep ettiği gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince mazeretin reddi ile tahkikatın bitirilip sözlü yargılamaya geçilmesi ve hükmün açıklanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu talep, davacı tarafından davalı aleyhine Çorlu 1. Aile Mahkemesi'nde açılan boşanma davası sırasında katılma alacağı olarak ileri sürülmüş ise de, Aile Mahkemesince "...söz konusu alacağın kişisel malın tazmi- ni.."ne ilişkin olduğu değerlendirildiği ve tefrik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği, akabinde Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesince de, "...dava konusu talebin eşe ait kişisel malın iadesi ve görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği, olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce yapılan inceleme sonucu; "...somut olayda davacının babası tarafından miras payına karşılık olarak verilen parayı davalı eşinin hesabına gönderdiği iddiasıyla açılan davada Asliye Hukuk Mahkeme- si'nin görevli olduğu..." gerekçesiyle Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yarı yeri olarak belirlendiği, dosyanın incelenmesinde, davacının ağabeyi ... tarafından 16.12.2016 tarihinde ...'ya "... ... 1 parsel 38 BB Satış Bedeli ve 37 BB Feragat..." açıklaması ile 265.665,00 TL tutarında para gönderildiği, bundan sonra davacının davalı hesabına toplam 12 ayrı EFT işlemi ile 259.000,00 TL tutarında para gönderdiği, dava konusunun ise davacı tarafından davalıya gönderilen 259

..." gerekçesiyle Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yarı yeri olarak belirlendiği, dosyanın incelenmesinde, davacının ağabeyi ... tarafından 16.12.2016 tarihinde ...'ya "... ... 1 parsel 38 BB Satış Bedeli ve 37 BB Feragat..." açıklaması ile 265.665,00 TL tutarında para gönderildiği, bundan sonra davacının davalı hesabına toplam 12 ayrı EFT işlemi ile 259.000,00 TL tutarında para gönderdiği, dava konusunun ise davacı tarafından davalıya gönderilen 259.000,00 TL tutarındaki para olduğu ve davacı kadının aktif husumet ehliyeti olduğu, davalı erkek vekili tarafından aile mahkemesi ve asliye hukuk mahkemesindeki yargılamaya dair safahatlarda yetki itirazında bulunmadığı, 6100 sayılı Kanun'un 357 inci maddesi gereğince istinaf aşamasında ileri sürülen yetki itirazının dinlenme imkanı bulunmadığı, kaldı ki, yasal süre içinde yetki itirazında bulunulduğu kabul edilse bile; dava konusu alacak bir miktar para borcuna ilişkin olduğu ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi gereğince davacının ikametgahının bulunduğu yerdeki Çorlu Mahkemelerinin yetkili olduğu, uyuşmazlık konusunun, karı-koca arasındaki para transferine ilişkin olduğu ve 6100 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi gereğince tanık deliline başvurulmasının mümkün olduğu, dava konusu para transferine konu taşınmazın davacı ve davalının evlilik birliği içinde, ortak aile bütçelerinden yapılan katkılarla inşa olunduğu yönündeki savunmanın ispatına yarar delil sunulmadığı, dava konusu taşınmazın miras payı karşılığı olmadığı yönündeki savunmaya gelince ise dava konusu paranın, davacının babasının iradesi ve isteği dahilinde, miras payına karşılık davacıya gönderildiği, bunun için mutlak surette miras bırakanın vefatının şart olmadığı, sağlararası kazandırmaların da yapılabileceği, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itirazları yönünden yapılan incelemede ise İlk Derece Mahkemesi tarafından para transferlerine ilişkin banka kayıtlarının celp edildiği, mali bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu davacının abisi tarafından miras taksimi gereğince davacıya gönderilen 265.665,00 TL'lik paranın 259.000,00 TL'lık kısmını davalının hesabına aktarıldığının tespit edildiği, raporun dosya içeriğine ve yargısal denetime uygun olduğu, davacı tarafça dava dilekçesinde 10.000,00 TL ile sınırlandırılan alacak talebinin ıslah dilekçesiyle 259.000,00 TL'ye çıkarıldığı ve harcının da ikmal edildiği, yapılan açıklamalar kapsamında davalı erkek vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler dikkate alınarak hükmün tamamı yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; karı koca arasındaki para transferine ilişkin tazminat istemine ilişkin olup uyuşmazlık, yetki ve husumet itirazlarının yerine olup olmadığı, davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verilmesinin isabetli olup olmadığı, hukuki dinlenilme hakkına aykırı davranılıp davranılmadığı, eksik inceleme ile karar verilip verilmediği ve davanın ispatı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'nun 5 inci ve devamı maddeleri, 21 inci, 22 nci, 27 nci maddesi, 114 üncü ve 115 inci maddesi, 186 ncı, 190 ıncı maddesi, 357 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 6 ncı maddesi. 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/9909, Karar No: 2020/1798, Tarih: 20.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9909 E.  ,  2020/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 257/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler : Mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının suçun unsurlarının oluşmadığına, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğine, sanık müdafiinin ATK 1. İhtisas Kurulu raporunda, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının kesin olarak kurulamadığı, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üçüncü paragrafın hükümden çıkarılarak "Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13391, Karar No: 2024/22827, Tarih: 24.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/13391 E.  ,  2024/22827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

A. Suçun sübut bulmadığına,

B. Mahkûmiyete yeter delil olmadığına,

C. Hukuka aykırı şekilde elde edilen delillere dayanılarak ve eksik araştırnmayla hüküm kurulduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, belirtilen yasal düzenleme uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmek sureti ile sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, incelemenin eksiksiz yapılarak karar verildiğine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12968, Karar No: 2017/6731, Tarih: 08.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12968 E.  ,  2017/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava.. davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair .... 2.Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 14/07/2015 günlü ve 2015/52E.-2015/289K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 24/05/2016 günlü ve 2015/13544E.-2016/8039K. sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;