muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3025, Karar No: 2023/6452, Tarih: 15.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3025 E.  ,  2023/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/2033 Değişik İş, 2020/188 Karar

SAYISI : 2020/İHK-6238

HÜKÜM/KARAR : Davanın Usulden Reddi / İtirazın Kabulü, Davanın Reddi

SAYISI : K-2021/9402

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile ... kararının kaldırılarak başvurunun reddine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 11.02.2019 tarihinde, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortası (...) ile sigortaladığı aracın karıştığı trafik kazasında yolcu olarak bulunan davacının yaralanarak malul kaldığını, 30.10.2019 tarihinde 54.696,26 TL ödeme yapılmışsa da zararın karşılanmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 3.429,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici bakıcı gideri, 1.000,00 TL tedavi gideri ve 472,00 TL rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya yapılan kısmi ödeme ile poliçeden kaynaklanan sorumluluğun sona erdiği, başvurunun dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiği, maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediği, kusur durumunun tespiti gerektiği, hatır taşıması ve müterafik kusur incelemesi gerektiği, ceza soruşturma dosyasının celbi gerektiği, uzlaşma durumunun araştırılması, Adli Tıp Kurumundan maluliyet raporu alınması, davacının gelirinin asgari ücret olduğunun kabulü, ticari faiz isteminin reddi gerektiğini belirterek başvurunun reddini istemiştir.

III. ... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyaya sunulan maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediği gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili; maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlendiğini ileri sürülerek itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; maluliyet raporunun usulüne uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz uygulanmak suretiyle yapılan aktüer bilirkişi raporu ile 30.10.2019 tarihli ödemenin zararı karşıladığının tespit edildiği gerekçesiyle ... kararının kaldırılarak başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; progresif rant tekniği ile hesaplamanın hatalı olduğu, bakiye ömrün hatalı belirlendiği ve re'sen ele alınacak nedenlerle, ... kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı sigorta şirketi tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 87, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. 2918 sayılı Kanun’un 111 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tazminat miktarlarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşma veya uzlaşmaların yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebileceği öngörülmüştür.

Zarar sorumlusu davalı sigorta şirketince ödenen bedellerin ödeme tarihi itibarıyla yeterli olup olmadığının belirlenmesi için öncelikle, ödeme tarihindeki verilere göre tazminat hesabının yapılması ve hesaplanan bu bedel ile davalı tarafından ödenen bedel arasında fahiş fark olup olmadığının saptanması; fahiş fark var ise zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince hesap raporunun düzenlendiği tarihe kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmak suretiyle hesaplanan tutardan davalı tarafından yapılan ödeme mahsup edilerek bakiye zarar yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminin hesaplanma yönteminde ise talepte bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi önem arz etmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından kabul edilen aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanmak suretiyle hesaplama yapılarak ödeme tarihi ile zararın karşılandığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacının talep edebileceği tazminatın belirlenebilmesi için TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7218, Karar No: 2016/1149, Tarih: 03.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7218 E.  ,  2016/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- Sanıklarda ele geçen ve suçta kullanılan 43 kalem malzemenin 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesine göre müsaderesi yerine yasa değişikliği gerekçe yapılarak iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi

gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak ve hükümden iadeye ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2006/7 sırasında kayıtlı ve suçta kullanılan 43 kalem malzemenin, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesine göre müsaderesine" ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8809, Karar No: 2012/14411, Tarih: 28.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8809 E.  ,  2012/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan fındık ağaçlarına, davalı idare yetkilisi tarafından da imzalanmış olan muvafakat tutanağı esas alınarak maktuen değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut 04.04.2011 tarihli muvafakat tutanağına göre 35-40 yaşında 45 adet fındık ağacı bulunduğu halde bilirkişi kurulunca 3450 adet fındık ağacı üzerinden hesaplama yapan rapora göre fazlaya hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6050, Karar No: 2012/13007, Tarih: 24.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6050 E.  ,  2012/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile Nefise Dikyan ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.04.2012 gün ve 393/179 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine vekili dava dilekçesinde, ... ili Altınova ilçesi, Çavuşçitfliği Köyü'ndeki 1 nolu dava konusu taşınmazın, kadastro tespit sırasında davalı adına tespitinin yapıldığını, 3621 ... Kıyı Kanunu gereğince kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporunda C harfi ile belirtilen 482,72 metrekarelik kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmiştir.

Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu tarla vasfındaki taşınmaz 12.080,00 metrekare olup, 10.02.2012 tarihli bilirkişi ... Yamak'ın raporunda belirtilen yeni kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalan B harfi ile gösterilen 609,13 metrekarelik kısmının iptali gerekirken, mevcut kıyı kenar çizgisi ile yeni kıyı kenar çizgisinin çakıştığı alan olan C harfi ile gösterilen 482,72 metrekarenin iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 ... HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3956, Karar No: 2010/2646, Tarih: 11.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/3956 E.  ,  2010/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

Davacı,  davalı işveren nezdinde 30.5.1996- 13.9.2002 tarihleri arası çalıştığının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm davacı vekilinin  aşağıdaki bendin  kapsamı dışında kalan  diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının 30.05.1996 – 13.09.2002 tarihleri arasında  davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının; 01.01.2002 – 31.03.2002 arası, 90 gün,aylık brüt   7.400.025 TL,01.04.2002 – 30.06.2002 arası,90 gün,aylık brüt   9.262.400 TL,01.07.2002 – 13.09.2002 arası,73 gün,aylık brüt 10.919.443 TL ücretle davalı  işveren yanında çalıştığının tespitine, 1998/eylül ayına yönelik talebin ücretsiz izinli olunması,01.09.1997 tarihinden önceki istemin ise hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle  reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık işe giriş bildirgesinin verildiği 01.09.1997 tarihinden öncesine ilişkin hizmet tesbiti talebinin hakdüşürücü süreye uğrayıp uğramadığı noktasındadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.09.1997 tarihinde B.Lisesi Korma Derneği  unvanlı .... sicil nolu iş yerinde işe girdiğine dair imzalı bildirgenin kuruma  verildiği,  01.09.1997-31.12.2001 tarihleri arasında 1998 yılında 30 gün hariç davalı işyerinde kesintisiz çalışmasının bulunduğu,tesbiti talep edilen dönem ile çakışan başka işyeri çalışmasının olmadığı,1997/1-2001/3. dönem bordrolarının geldiği,bordrolarda davacının hizmet cetvelinde görülen kadar çalışmasının olduğu,1997/1-2001/3. dönem ücret bordrolarının geldiği, bordroların imzasız olduğu,1998/eylül ayında ücretsiz izinli olduğunun belirtildiği, davalıya ait işyerinin  01.01.1997 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, 29.01.2004 tarihi itibariyle Yasa kapsamından çıktığı,10.10.1996 tarihli davacı adına davalı Okul Müdürlüğünce yazılmış belgede, davacının görevinin neler olduğu, çalışma sırasında nelere dikkat etmesi gerektiğinin davacıya bildirildiği,11.11.1996 tarihinde davacıya Okul Müdürlüğünce görevlerini yapması konusunda yazı yazıldığı,27.10.1997 tarihinde davacının yeni görevlerini bildiren yazının Okul Müdürlüğünce düzenlendiği,davacının ücretinin Ocak 2002 tarihinden itibaren 300.00 TL olmasına okul idaresince karar verildiği,buna dair

23.08.2001 tarihli belgenin olduğu,Okul Müdürlüğünce İlçe Milli Eğitim müdürlüğüne yazılan 11.03.2002 tarihli yazıda sözleşmeli olarak çalıştırılan 8 işçinin maaşlarının üç aydır ödenemediğinin bildirildiği,Okul Müdürlüğünce Sosyal Güvenlik Kurumuna yazılan 29.03.2002 tarihli yazıda, derneğin faaliyetlerinin Savcılıkça durdurulduğu bu nedenle 2002 Ocak ayından beri aylık bildirgelerin teslim edilemediğinin  bildirildiği,davacının okul kayıtlarına giren 19.07.2002 tarihli dilekçesinde 2002 Ocak ayından itibaren sigorta primlerinin yatırılmadığını, Haziran ayı maaşının verilmediğini bildirerek maduriyetinin giderilmesini istediği,12.03.2002 tarihli belgede, derneğin faaliyeti durdurulduğundan davacının vizite kağıdının okul müdürlüğünce onaylandığının Okul Müdürlüğünce Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği,davacının Okul Müdürlüğüne hitaben yazdığı 23.09.2002 tarihinde okul kayıtlarına giren dilekçesinde,30.05.1996 tarihinde başladığı işinden 23.09.2002 tarihi itibariyle ayrılmak istediğini bildirdiği, 01.09.1997 tarihinde okul müdürü ile davacı arasında belirsiz süreli adi yazılı hizmet sözleşmesi yapıldığı,1997/eylül ile 2001/ eylül ayları arasında her ay düzenli olarak davacıya ücret ödemesinin 30 gün üzerinden yapıldığı,bu dönem içinde sadece 1998/ eylül ayında davacının ücretsiz izinli olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Yasanın 79/8. maddesidir. Anılan maddede yönetmelikle tesbit edilen belgeler işveren tarafından verilmeyen sigortalıların çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açacakları hükmü öngörülmüştür. Madde de belirtildiği üzere yönetmelikle tesbit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda 5 yıllık hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği açık- seçiktir.

Gerçekten 506 sayılı Yasa'nın 79/8 maddesi gereği hizmet tesbiti davalarının 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekir ise de, çalışanın uyuşmazlık konusu dönemde başka bir işverenin işyerinde çalışmadığı, herhangi bir nedenle arada vermediği, yani davalı işyerinde  kesintisiz çalıştığı ve bu çalışmaların  işe giriş bildirgesi düzenlenerek kısmi şekilde Kuruma bildirildiği hallerde,  giriş bildirgesinin verildiği tarihten önceki döneme ilişkin istem yönünden  hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz  edilemez. .

Somut olayda ,Mahkemece davacının 01.01.2002-13.09.2002 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının tesbitine ve 1998/eylül ayında ücretsiz izinli olunması nedeniyle bu döneme ilişkin talebin reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak bordro tanıkları ve dosyadaki yukarıda belirtilen belgelerle  fiili çalışmanın doğrulandığı     30.05.1996-01.09.1997 tarihleri arasındaki süreler yönünden davanın kabulü yerine hak düşürücü sürenin dolması  nedeniyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular  gözönünde tutulmadan yazılı şekilde  hüküm kurulması usul ve yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular  gözönünde tutulmadan yazılı şekilde  hüküm kurulması usul ve yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6587, Karar No: 2020/2363, Tarih: 16.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/6587 E.  ,  2020/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair karar verilmiş olup, taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde taraf vekillerinin istinaf taleplerinin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile, abonesi olan davacı şirketten hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere 48.454,62 TL kayıp-kaçak bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; talep edilen bedellerin yasal mevzuat çerçevesinde zorunlu olarak tahsil edildiğini beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ve 20 nci maddeleri gereğince davanın reddine, davacı tarafça yapılan peşin harç, başvurma harcı, bilirkişi ücreti ve posta masrafı toplamı olan 1.600,10 TL yargılama giderinin davacı tarafın dava tarihindeki haklılılığı göz önünde bulundurulduğunda, davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, talep edilen alacaklar yönünden davacı tarafın dava tarihindeki haklılığı göz önünde bulundurulduğunda vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; tarafların istinaf taleplerinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.