muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14649, Karar No: 2023/2822, Tarih: 22.03.2023

4. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı kabul edilerek karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kıyı kenar çizgisinin hangi idare tarafından, hangi yasa uyarınca, hangi yönteme uygun olarak, hangi tarihte yapılan çalışma sonucu oluştuğu, bu çalışmanın ne şekilde kesinleştiği ilgili idareden sorularak varsa kesinleşmeye ve çalışmalara esas belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine getirtilmesi, 3621 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının 3 üncü bendinde yer alan ‘’Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.’’ ve aynı Kanun'un kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Komisyonca tespit edilip Valiliğin uygun görüşü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.” hükümleri uyarınca idarece belirlenmiş ve onaylı kıyı kenar çizgisi ya da mahkemece hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı araştırılarak kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise krokisinin getirtilerek kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle taşınmazın pafta üzerinde kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alanını belirtir şekilde fen bilirkişisinden denetime elverişli rapor alındıktan sonra, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüm yönünden mülkiyet hakkının kısıtlanması nedeniyle 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinden kaynaklı tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü ile hüküm kurulması, ilgili idare tarafından onaylanmış ya da hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisinin bulunmadığının tespiti hâlinde ise 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi koşulları oluşmadığının nazara alınması gerekirken sadece ... Belediye Başkanlığının 25.05.2021 tarihli cevabî yazısına göre taşınmazın 3621 sayılı Kanun kapsamında kıyıda ve sahil bandında kalması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7007, Karar No: 2017/4711, Tarih: 11.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7007 E.  ,  2017/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, (iki kez), hakaret (üç kez) (katılan sanık); mala zarar verme (sanık)

HÜKÜM : Katılan sanığın zincirleme şekilde cinsel taciz ve zincirleme şekilde hakaret, sanığın ise mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine; katılan sanığın temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18929, Karar No: 2011/21721, Tarih: 19.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18929 E.  ,  2011/21721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelmesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. Maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğu gibi emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapının yaşına ilişkin, raporlar arasında çelişki bulunduğundan, bu husus araştırılarak yapının el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması halinde yapı bedeline hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1723, Karar No: 2013/5455, Tarih: 02.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1723 E.  ,  2013/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin her bir takvim yılında KDV indiriminde kullanılan son faturalara göre tespit edilen 26.12.2001, 26.11.2002, 26.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, 26.12.2001 olan suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği ve düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak yazılı şekide hüküm kurulması, yasaya aykırı,

Sanığa yüklenen "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suçların işlendiği 26.11.2002 ve 26.01.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2020/978, Karar No: 2020/6620, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/978 E.  ,  2020/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 23/12/2015 tarih, 2015/336 Esas ve 2015/347 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.05.2018 tarih, 2016/5782 Esas ve 2018/7446 Karar sayılı ilamı ile “Sanığın hırsızlık yaptığı bahçenin içinde bulunan okulun kullanılmadığı, TCK'nın 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı, ancak okul bahçesinin etrafının çevrili olması ve kullanılmayan okulun bina vasfının taşıdığının anlaşılması halinde TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı aksi taktirde TCK'nun 141.maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı hususunun gözetilmemesi,” nedeniyle bozulduktan sonra mahkeme tarafından okulun etrafının çevrili olup olmadığına dair araştırma yapılmadan ve sanığın bozma sonrası savunmasında okulun etrafının tel örgü ile çevrili olup kapısı bulunduğuna ilişkin savunması değerlendirilmeden eksik kovuşturma ile TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutumasına, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1980, Karar No: 2012/10454, Tarih: 17.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/1980 E.  ,  2012/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkümiyet (sanık ... hak.), diğer sanığın işlemiş olduğu suça yardım etme (sanık ... hak.)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 12/02/2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı ve hükmolunan ceza miktarı gereğince sanıklardan Tamer müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın koruma bekçisi olarak çalışırken 05/07/2001 tarih ve 23 sayılı Çiftçi Malları Koruma Meclisi kararı ile tahsilat görevine getirildiği, 17/08/2001 gün ve 34 sayılı koruma meclisi kararıyla bekçilik görevine geri alındığı, 21/08/2001 tarih ve 35 sayılı koruma meclisi kararı ile de bir önceki meclis kararının geçersizliğine, sanığın katiplik görevinin devamına karar verildiği, 4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkındaki Kanunun 12. maddesinde bekçilerin görevlerinin sayıldığı, anılan Yasanın 13. maddesinde ise belirtilen istisnai durumlar dışında bekçilerin başka işlerde görevlendirilemeyeceği şeklinde yasaklayıcı hüküm getirildiği, olayımızda sanığın başka bir göreve getirilmesini gerektirecek istisnai bir durumun mevcut olmadığı, bu itibarla koruma bekçisi olan sanığın zimmet suçundan sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmadığı gibi koruma başkanı olan diğer sanığın zimmet suçuna iştiraki de söz konusu olmayacağından, görevine girmemesine rağmen tahsildar olarak görevlendirilmesi nedeniyle mahkemece oluşumu kabul edilen eyleminin 765 sayılı Kanunda düzenlenen emniyeti suistimal suçunu oluşturabileceği, bu suç için 765 sayılı TCK'da öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 30/03/2005 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.

maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanığın eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kabule konu zimmet miktarının bir kısmının kovuşturma aşamasında diğer sanık tarafından ödenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 248/2. maddesi gereğince yapılan indirimin 1/3 yerine 1/2 olarak belirlenmesi, yasal koşulları bulunduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ile suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18495, Karar No: 2018/862, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/18495 E.  ,  2018/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ...Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının tüm çalışma süresi boyunca davalı asıl işveren.... ait işyerinde en son diğer davalı alt işveren.... bağlı olarak çalıştığını, davalılar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi olduğunu, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, öncelikle davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini ve zamanaşımı def’inde bulunduklarını, bu nedenlerle davanın usulden reddine karar verilmesini; davacının asgari ücret almakta olduğunu ve ....’ya aldığı ücret üzerinden bildirim yapıldığını, davacının müvekkili şirketin alt işvereni diğer davalı bünyesinde çalıştığı süre zarfında haftada 5 gün çalıştığını, haftalık toplam çalışma saatinin çoğunlukla 45 saati aşmadığını, aştığı zamanlarda ise fazla mesaiye ilişkin ücretlerinin eksiksiz olarak davacıya ödendiğini, davacının bütün genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasının da kabulünün mümkün olmadığını, bu durumun hayatın olağan akışına ters düştüğünü, davacının iş akdinin müvekkili şirketçe sonlandırılmadığını, iş bu davanın huzurda görülüyor olmasının tek sebebinin diğer davalı...basiretli bir tacir ve işinin ehli bir işveren olmaması olduğunu, müvekkili şirketin diğer davalı şirket yetkililerini sözlü ve yazılı olarak, işçilerin özlük hakları, iş ve işçi güvenliği konularında defalarca uyardığını ancak bu konularda müspet bir gelişme gözlenemediğinden, .... kanalıyla, 13/08/2013 tarih ve .... yevmiye sayılı ihtarname ile diğer davalının sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davacıya dair tüm bilgi belgelerin diğer davalı şirket ve dava dışı .... bünyesinde bulunduğunu, bunların teminini sağlama ve temin edilmemesi durumunda sorumluluğa katlanma yükümlülüğünün diğer davalıya ait olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..... ile müvekkili şirketin 1976 yılından beri aynı yerde ve aynı iş konusunda çalıştığını, 01/01/2013 tarihinde gemi yükleme ve boşaltma işlerinin yapımına ilişkin yeni bir sözleşme imzalandığını, 13/08/2013 keşide tarihli ve 39515 yevmiye numaralı ihtarname ile 01/09/2013 tarihi itibariyle bu

Davalı ..... ile müvekkili şirketin 1976 yılından beri aynı yerde ve aynı iş konusunda çalıştığını, 01/01/2013 tarihinde gemi yükleme ve boşaltma işlerinin yapımına ilişkin yeni bir sözleşme imzalandığını, 13/08/2013 keşide tarihli ve 39515 yevmiye numaralı ihtarname ile 01/09/2013 tarihi itibariyle bu

sözleşmenin davalı şirketçe tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin haksız ve dayanaksız fesih nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, tüm bunlara rağmen müvekkili şirketin faaliyetine halen devam etmekte olduğunu, müvekkili şirketin halen faaliyette olmasına rağmen davacının bütün hak ve alacaklarını alarak kendi isteği ile işten ayrıldığını, müvekkili şirket çalışanlarının aldıkları gerçek ücretler üzerinden sigortalı olduklarını, davacının da müvekkili şirkette çalıştığı dönemde asgari ücret üzerinden maaş aldığını, .... kayıtları ile banka kayıtları incelendiğinde bu durumun ortaya çıkacağını, bu nedenle işçinin ücret miktarı hususunda maaş bordrosunun esas alınması gerektiğini, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, kaldı ki bir yıldan fazla çalıştığını iddia eden davacının fazla çalışma ücreti almadan çalışmayı kabul etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, davacının müvekkili şirkette çalıştığı dönemlere ilişkin tüm ücretli izinlerini kullandığını, uzun yıllardır çalışan davacının hiç yıllık izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bütün hak ve alacaklarını alarak kendi isteği ile işten ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava, ıslah ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin paragraflarının tamamen çıkarılarak, yerlerine;

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin paragraflarının tamamen çıkarılarak, yerlerine;

"1.864,33 TL net ihbar tazminatının 1.000,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

696,32 TL net ücret alacağının 500,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

700,00 TL net yıllık izin alacağının 300,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8.150,29 TL net fazla çalışma alacağının 2.000,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

324,69 TL net genel tatil alacağının 200,00 TL'lik kısmının 25/09/2013 dava tarihinden, bakiyesinin 16/06/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.01.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/15226, Karar No: 2011/1368, Tarih: 17.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/15226 E.  ,  2011/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.