muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7023, Karar No: 2017/8798, Tarih: 17.04.2017

Somut olayda davacının itirazın iptali davasına konu ettiği alacakların belirlenmesine ilişkin ücret miktarı çekişmeli olup gerçek durum yargılama ile ortaya çıkarılmıştır. Davacının son ay talep ettiği maaş ücreti de çekişmeli alacak kalemlerinden biri olup tanık beyanı ve İşkur'un değerlendirmesi esas alınmak suretiyle belirlenme yoluna gidildiği görülmüştür. O halde ortada likit bir alacağın varlığından söz edilemez. Bu nedenle, Mahkemece ücret alacağı içinde icra inkar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2. paragrafının tamamen hükümden çıkartılmasına yerine "icra inkar tazminatı talebinin reddine" paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1453, Karar No: 2007/2802, Tarih: 26.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1453 E.  ,  2007/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6183 sayılı Yasanın 24. ve devamı maddeleri uyarınca açılmış tasarrufun iptâli istemine ilişkindir. Davalılar reddini savunmuş, mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...’un ortağı ve yöneticisi olduğu ... Tekstil Ürünleri ve Sanayi Ticaret A.Ş.’nin vergi borcu nedeniyle takibe başlanılmış, ...’a da ödeme emri tebliğ edilmiştir. ...’un diğer davalıya 27.11.1998 tarihinde tapunun 4288 yevmiye no’suyla yaptığı ... Mahallesi 2 ada 33 parselde kayıtlı taşınmazın devrine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesi istenilmiştir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. ve 6183 sayılı Yasanın 355. maddesinde tüzel kişilerden vergi borçlarının tahsil edilememesi durumunda temsilcilerinin mal varlıklarından alınabileceği hükmüne yer verilmiştir. ...’un bu hüküm uyarınca sorumlu tutulabilmesi için vergi alacağının kesinleşmiş olması zorunludur. Oysa mahkemece bu hususta bir inceleme yapılmış değildir. Diğer yandan 6183 sayılı Yasanın 28/2. maddesince taşınmazın gerçek değerinden pek aşağı bir fiyatla satılması halinde tasarruf iptale tâbidir. Bu husus araştırılmış değildir. Yasaya aykırıdır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle vergi alacağının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş ise taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değerinin bilirkişice saptanması, tapudaki satış değerinden en az bir misli farkı bulunursa 6183 sayılı Yasanın 31. maddesince Ramazan’ın dava dışı Hacer Hanım Coşar’a sattığı ½ payın 01.10.2003 tarihindeki gerçek bedelinin Ramazan’dan tahsiline karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle davanın reddi usûl ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26777, Karar No: 2015/34, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/26777 E.  ,  2015/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/09/2012

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, TCK'nın 62, 51/1-3, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26.06.1993 tarih ve 1493 sayılı kararıyla 1. derece doğal sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan, ...ili, ... ilçesi,... köyü, 373 sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık adına kayıtlı olan araziye, su kuyusu açılmak istendiği, sondaj kamyonu ile bu işi yapan ve yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ile anlaşıldığı, olay tarihinde su bulmak için sondaja başlandığı esnada ... Milli Parkı görevlilerince sanıkların uyarıldığı ve olay hakkında suç tutanağının düzenlendiği, her ne kadar sanık ... hakkında soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerinde, davaya konu sondajı kendisinin değil, kiracısının yaptırdığını, mal sahibi olarak kendisinin suç tutanağını imzaladığını, kendilerinin uyarılması ve tutanağın düzenlenmesinden sonra sondaja devam edilmediğini ve kuyunun kapatıldığını, suç kastının bulunmadığını beyan ettiği, hakkında verilen karar temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'ın da verdiği ifadesinde, görevlilerce uyarılmaları sonrası sondaja devam etmediklerini beyan ettiği, olay yerinde yapılan 29.11.2010 tarihli keşif tutanağı ile keşfe iştirak eden kadastro teknisyeni, ziraat mühendisi, inşaat mühendisi, mimar ve çevre mühendislerinin düzenledikleri raporlarda, davaya konu sondaj kuyusunun toprakla dolgu yapılarak kapatılmış olduğunun tespit edildiği, söz konusu raporlarda sit alanına verilmiş bir zarar tespitinin olmadığı, yine yargılama aşamasında talimatla alınan ziraat mühendisi, çevre mühendisi, inşaat mühendisi ve harita mühendisinden alınan heyet raporunda da, başlanan sondaj çalışmasına erken müdahale neticesi fiziki müdahalenin gerçekleşmediği, sit alanının ve milli parkın siluetinin bozulmadığı, her hangi bir zararın oluşmadığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle davaya konu izinsiz uygulama nedeniyle 1. derece doğal sit alanına verilmiş bir zararın bulunmadığı, eylemin bu nedenle en fazla 2863 sayılı Kanunun 65/b. maddesinde düzenlenen sit alanına fiziki müdahale suçunu oluşturabileceği, bu suçun ise, izinsiz uygulamaya başlanmasından kısa süre sonra uygulamadan vazgeçilmesi ve kuyu içine toprakla dolgu yapılarak kapatılması nedeniyle yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48389, Karar No: 2015/37198, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/48389 E.  ,  2015/37198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...l Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4348 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10391 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9125,10 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9125 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4348 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10391 TL yapı bedeli ile 1265,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan 623,35 TL harcın istek halinde davalı ... Başkanlığı'na iadesine, 18/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2014/5726, Karar No: 2014/14576, Tarih: 22.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5726 E.  ,  2014/14576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2009/462-2013/222

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, feragat eden davacı Şerife yönünden davanın reddine, diğer davacılar yönünden murisin işlem tarihinde ehliyetli olduğu, ancak dava konusu temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların mirasbırakanı M.. İ..'nin 22.01.2003 tarihinde dava dışı İshak'ı vekil olarak tayin ettiği ve kayden maliki olduğu .. ada .. parsel sayılı taşınmazı 23.01.2003 tarihinde davalı Hüseyin'e, aynı resmi senetle .. ada .. parsel sayılı taşınmazı davalı S.a ve 29.05.2003 tarihinde de .. ada .. parsel sayılı taşınmazı davalı Adem'e yine vekil İshak aracılığıyla satış suretiyle devrettiği, davacıların anılan devirlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, murisin 23.01.2005 tarihinde öldüğü ve geride mirasçı olarak davacı kızları Aysel, Şenel ve kendisinden önce ölen kızı Fatma'nın çocukları olan davacılar İbrahim, Hülya, Hacı Murat, Ayşegül, Mehmet Ali ve Şerife ile dava dışı çocukları Kadir, Ali, Mustafa ve Hacer'in kaldığı anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın dava konusu taşınmazlar dışında mal varlığının bulunup bulunmadığı, satıma ihtiyacı olup olmadığı, davalıların dava konusu taşınmazları alım gücüne sahip olup olmadıkları yargıtay denetimine elverişli olarak araştırılmamıştır. Ayrıca davacıların davalılar ile lehine kazandırma yapıldığını ileri sürdükleri dava dışı mirasçıların yakın ilişki içinde olduklarını iddia ettiği ancak bu konuda da yeterince araştırma ve inceleme yapılmadığı, dava konusu taşınmazların da kimin kullanımında olduğunun tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen olgular ve belirtilen ilkeler dikkate alınarak murisin asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, tanıkların yeniden dinlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3060, Karar No: 2023/6163, Tarih: 02.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/3060 E.  ,  2023/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/191 E., 2022/23 K.

DAVA TARİHİ : 21.10.2014

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ...ili, ...ilçesi, ...köyü çalışma alanında bulunan ve 2006 yılında yapılan kadastro sırasında yol olarak haritasında gösterilmek suretiyle tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün ahırının önünden geçen patika yol olduğunu ve yalnızca yaya geçişine müsait olduğunu, bir bölümünü ise 20 yılı aşkın süredir hayvan gübreliği olarak kullandığını, bu taşınmaz bölümlerini 1993 yılında ...den satın aldığını, ...in de bu yeri 50 yılı aşkın bir süre gübrelik olarak kullandığını, bu bölümlerin, maliki olduğu 272 ada 4 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu ileri sürerek adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamış, davalı tarafların vekilleri ön inceleme duruşmasında ayrı ayrı davaya konu yerin kadimden beri köy boşluğu ve yol olarak kullanıldığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.01.2016 tarih ve 2014/250 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 13.11.2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 7,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün tapu kaydının ifrazen iptali ile 272 ada 4 parsel sayılı taşınmaza eklenmek sureti ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 2016/15534 Esas, 2020/1148 Karar sayılı ilamıyla; TMK’nın 713/4 ve 5 inci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli ilanların yöntemine uygun bir biçimde yapılması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi ve ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kadastro tespitinden en az 20 yıl önce eklemeli zilyetlikle davaya konu taşınmaza zilyet olduğunun anlaşıldığı, komşu taşınmazlar üzerinde de hayvan ahırları ve gübreliklerin bulunduğu, taşınmazın yüzölçümünün küçük olması nedeniyle eksik sınırlandırılmış olabileceği ve hava fotoğrafı incelemesinden sonuç alınamayabileceği, dava değeri az olduğundan keşif sonucu yapılan fiili tespitlerin dikkate alındığı, ilan dışında kalan hususların bozmaya konu edilmediği, davalının da beyanları dikkate alınarak davacının gübreliği genişletmiş olabileceği sonucuna varıldığı, yol güzergahının engellenmemesi amacıyla daha az kullanılan iç yol üzerindeki bölüm hakkındaki davanın kabul edildiği, geriye kalan kısmın değeri az olduğundan bu kısım yönünden davanın kısmen reddine gidilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 13.11.2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 7,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün tapu kaydının ifrazen iptali ile 272 ada 4 parsel sayılı taşınmaza eklenmek sureti ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın yol olması nedeniyle zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, düzenlenen bilirkişi raporlarının hükme elverişli olmadığını, taşınmazın taşlık olması nedeniyle jeolog bilirkişi incelemesi gerektiğini, komşu taşınmazların tutanak ve dayanaklarının getirtilmediğini, Mahkemece yeterli mahalli bilirkişi araştırması yapılmadan keşif yapıldığını, davanın kısmen kabul edilmesine rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesinin 1 inci fıkrası ve 6 ncı maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyanın incelenmesinden; davaya konu taşınmazın 2006 yılında yapılan kadastro çalışmalarında yol olarak tespit harici bırakıldığı, davaya konu taşınmaz bölümüne bitişik olan 272 ada 4 parsel sayılı taşınmazın irsen intikal ve taksim nedeniyle...zilyetliğindeyken 08.06.1995 tarihli senetle davacıya satıldığı belirtilerek kargir ev vasfıyla davacı adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmıştır.

3. Değerlendirme

1. Dosyanın incelenmesinden; davaya konu taşınmazın 2006 yılında yapılan kadastro çalışmalarında yol olarak tespit harici bırakıldığı, davaya konu taşınmaz bölümüne bitişik olan 272 ada 4 parsel sayılı taşınmazın irsen intikal ve taksim nedeniyle...zilyetliğindeyken 08.06.1995 tarihli senetle davacıya satıldığı belirtilerek kargir ev vasfıyla davacı adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, davacının tespit tarihinden önceki 20 yılı kapsayacak şekilde davaya konu taşınmaza zilyet olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme dosya kapsamında uygun bulunmamaktadır. Davalı köy muhtarı taşınmazın kadimden beri boşluk ve yol olduğunu beyan etmiş, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın öncesini bilmediklerini, gübrelik niteliğinde olduğunu ve davacı bayii...tarafından da gübrelik niteliğiyle kullanıldığını beyan etmiş, davacı bayii ...in oğlu olan davacı tanığı da 1928 doğumlu olan babasının davaya konu taşınmazı gençliğinden beri gübrelik olarak kullanıldığını söylemiştir.

3. Hal böyle olunca, davaya konu taşınmaz bölümünün gübrelik dışında bir amaçla kullanılmadığı, hayvan damının yanında ve yol olarak bırakılan alanda yalnızca gübrelik niteliğiyle kullanımın taşınmazı zilyetlikle kazanmak için yeterli olmadığı, davacının bu şekildeki tasarrufunun mülkiyetin kazanılması sonucunu doğuracak ekonomik amaca uygun zilyetlik niteliğinde bulunmadığı gözetilerek TMK'nın 713 üncü maddesi uyarınca kazanma koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.