muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22484, Karar No: 2015/11759, Tarih: 15.10.2015

Mahkemece davacıların tutunduğu vergi kaydının çekişmeli 597 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi raporunda 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 ve 12 rakamları ile gösterilen bölümlerinde davacıların, davanın açıldığı 1953 yılından geriye doğru 20 yıllık zilyetliklerinin olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacıların tutunduğu 1937 tarih ve 59 tahrir numaralı vergi kaydının batı sınırı sırt okumakta olup; kaydın sınırları genişletilmeye elverişli olduğundan miktarı ile geçerlidir. Vergi kaydının miktar fazlası yönünden davacıların zilyetliğinin başlangıcının en erken kaydın ihdas edildiği 1937 yılı olacağı göz önüne alındığında kaydın oluştuğu 1937 yılından davanın açıldığı 1953 yılına kadar zilyetlikle kazanmayı sağlayıcı 20 yıllık süre geçmemiştir. Hal böyle olunca vergi kaydının miktarını aşan bölüm üzerinde davacılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde de öngörülen kazanma koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğine göre mahkemece çekişmeli taşınmazın vergi kaydının miktarı kadar olan bölümün davacılar adına, kalan bölümünün ise davalı Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19378, Karar No: 2018/14872, Tarih: 05.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/19378 E.  ,  2018/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01/07/1988-31/12/2010 tarihleri arasında kepçe operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini, haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının son dönem işleri aksattığını, işyeri demirbaşlarına zarar verdiğini, en son tartışarak işyerini terk ettiğini, başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2014 tarih ve 2014/11386 Esas, 2014/19315 Karar sayılı ilamıyla “1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01/07/1988-31/12/2010 tarihleri arasında kepçe operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini, haftada 7 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını bildirerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının son dönem işleri aksattığını, işyeri demirbaşlarına zarar verdiğini, en son tartışarak işyerini terk etmiş olduğunu, ve başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, ... olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla ... olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla ... olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla ... ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla ... yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla ... alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla ... ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla ... yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının kepçe operatörü olarak çalıştığı ve odun yükleme boşaltma işi yaptığı açıktır. Davacı bu işi işyerinde ve odunların yüklendiği orman depo sahasında yapmaktadır. ... Orman İşletme Müdürlüğünün 11.12.2012 tarihli yazısında orman depolarında 08.00-17.00 saatleri arasında yükleme yapıldığı ve yaz aylarında ... saatlerinin uzayabildiği belirtilmektedir. Yine yargılama esnasında dinlenen davalı tanıkları davacının haftada 6 gün, 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını ve haftada en az 1-2 gün mesai saatleri dışında çalışıldığını bildirmişlerdir. Dolayısıyla davacının ... saatleri ... Orman İşletme Müdürlüğünün yazısı ve davalı tanık beyanlarına göre hesaplandığında, davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus gözetilmeden, davacının fazla mesai ücreti talebinin kabulüne karar vermek gerekirken, reddine karar verilmiş olması hatalı olup bu husus bozma nedenidir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Her ne kadar davalı vekili, 06/09/2016 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini belirtmiş ve dosyada mevcut vekaletnamede davalı vekilinin temyizden feragate yetkisi bulunmadığından davalı vekilinin temyizden feragat yetkisini içeren vekaletnamesinin eklenerek tekrar gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmişse de, bu geri çevirme kararı üzerine davalı vekilinin 28/02/2017 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat yetkisi içeren yeni vekaletname gönderilmediğinin, buna göre feragatin hükümsüz olduğunun anlaşılması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin fazla ... ücreti ile hafta tatili ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla ... ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla ... süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla ... alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla ... alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ve hafta tatili ücretleri alacakları, tanık beyanlarına göre belirlenmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının karineye dayalı makul indirim yapılarak hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece karineye dayalı makul indirim yapılmadan hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20111, Karar No: 2019/16256, Tarih: 12.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20111 E.  ,  2019/16256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı ...Ş. temyizi yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Dosya içeriğine göre, yerel mahkemece verilen kararın davalı ...Ş. tarafından temyiz harçlarını ikmal etmeksizin temyiz edilmesi üzerine mahkemece söz konusu eksikliğinin tamamlanması için anılan davalı tarafa muhtıra tebliğ edildiği halde temyiz harçlarının tamamlanmadığı ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından davalı ...Ş.’nin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Davalı ... A.Ş. Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davalı ... A.Ş. Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, Mahkemece, davacının haftanın altı günü günde en az oniki saat çalışma yaptığından bahisle haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı ve davalı şahitleri, davalı işyerindeki çalışma düzenine ilişkin yaz ve kış ayrımı yaparak beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece, yaz ve kış ayrımı yapılmadan çalışma saatlerinin yıl boyunca aynı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Dosya kapsamı ve şahit beyanları doğrultusunda, davacının yaz aylarında haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmakta ise de kış ayları için her iki taraf şahitlerinin beyanları ve mevsim şartları değerlendirilerek yeni bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.

3-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; yapılan işin hususiyeti ve davacı tanıklarının beyanları nazara alınarak hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Ancak daha önce temyiz incelemesi yapılan aynı işyerinde çalışan işçiler tarafından açılan davalarda yapılan tespitler, dinlenen tanık beyanları ve Dairemizin 2014/21518 esas sayılı ilamına konu davasında varılan sonuç birlikte değerlendirildiğinde işyerinde 2009 yılında şirketin el değiştirmesinden sonra işçilere hafta tatili kullandırıldığı anlaşıldığından davacı işçinin davalı işyerindeki çalışma dönemi için hafta tatili alacağının hesap edilmesi hatalı olup bu talebin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

4-Diğer yandan, karar başlığında davalı şirketlerin unvanlarının tam olarak gösterilmemesi de hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13583, Karar No: 2019/8500, Tarih: 16.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13583 E.  ,  2019/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1974 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK’nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacının ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün neden tescil harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğüne sorulmasına rağmen tescil harici bırakılma nedeni netleştirilmemiş, tek kişilik ziraat bilirkişi raporunda, nizalı taşınmaz bölümü üzerinde sıra arası ve sıra üzeri mesafeleri ölçülü olarak dikilmiş 25 adet ceviz ağacı ile 2 adet kiraz ağacı bulunduğu, fidanların dikiminde ve takip eden ilk yıllarında bakımlarının yapıldığı, düzgün dallandırıldıkları ancak sulama, gübreleme, budama ve ilaçlama gibi bakım işlemlerinin yapılmamasından dolayı verim kabiliyetleri ve ağaç gelişimlerinin zayıf durumda olduğu belirtildiği halde, ağaçların bakımının düzenli yapılmamış olmasının zilyetliği terk anlamına gelip gelmediği hususu tartışılmamıştır. Ayrıca davacının, dava konusu taşınmazın, dedesinden babasına ondan da kendisine intikal ettiğini iddia etmesine rağmen, dededen babaya, babadan da davacıya intikal şekli konusunda herhangi bir açıklamada bulunmadığı gibi, dinlenen yerel bilirkişilerden de çekişmeli taşınmaz bölümünün davacıya ne şekilde intikal ettiği sorulup açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle davacıya, çekişmeli taşınmazın babasından kendisine ne şekilde intikal ettiği hususu açıklattırılmalı ve bu şekilde davada aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı belirlenmeli; davacının, taşınmazın babasından kendisine satış, bağış, paylaştırma ve benzeri bir hukuki işlem neticesinde intikal ettiğini ya da muris babasının vefatından sonra mirasçılar arasında yapılan taksim neticesinde taşınmazın kendisine isabet ettiğini iddia etmesi halinde, bu konunun ispatı açısından kendisine delil bildirme imkanı tanınmalı, bildirmesi halinde delilleri toplanmalı, davacının tek başına aktif dava ehliyetinin bulunduğunun anlaşılması halinde, çekişmeli taşınmaz bölümünün tescil harici bırakılma nedeni Kadastro Müdürlüğünden sorularak tespit edilmeli, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişiler ve tanıklar ile fen bilirkişisi ve üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinde kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmaz bölümünün imar ve ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar-ihyanın ne zaman başlayıp hangi tarihte tamamlandığı, taşınmaz bölümündeki ağaçların bakımının ne zamandan beri yapılmadığı, bu sürenin zilyetliği terk anlamına gelip gelmeyeceği, ceviz ağaçlarının cevizlerinin toplanıp toplanmadığı, toplanıyorsa kim tarafından toplandığı hususları sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; komşu taşınmazlara ait kayıt ve belgeler zemine uygulanmalı ve dava konusu taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulmalı; ziraat bilirkişisi kurulundan, çekişmeli taşınmaz bölümünün niteliğinin ne olduğu, tarım arazisi vasfında olup olmadığı, üzerinde sürdürülen ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise zilyetliğin sürdürülüş biçimi, taşınmaz bölümünün evveliyatı itibarıyla imar-ihyayı gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar-ihyasına ne zaman başlanıp hangi tarihte tamamlandığı, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşları, ağaçların ne durumda bulundukları, bakımlarının düzenli yapılıp yapılmadığı, bakımlarının düzenli yapılmamasının zilyetliğin terki olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususlarını açıklayan, önceki ziraatçı raporunu irdeleyen, bilimsel esaslara dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz bölümünün fotoğraflarının çekilerek rapora eklenmesi istenilmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çekişmeli taşınmaz bölümünde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Öte yandan tescil davalarında TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerekir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8407, Karar No: 2010/10451, Tarih: 21.09.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/8407 E.  ,  2010/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 1.1.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 4.4.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak belirlenmesi zorunluluğu,

2- Meydana gelen kamu zararı saptanarak ve bu zararı ödeyip ödemeyeceği hususu sanığa sorularak sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde meydana gelen zararın giderilmediğinden bahisle 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.