muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5571, Karar No: 2024/3153, Tarih: 17.10.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, davacının arsa tahsis sözleşmesi nedeniyle ödediği tutarı aldığı olgusunun taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, ödeme esnasında her hangi bir ihtirazi kayıt konulmadığı, yaklaşık 10 yıl sonra eldeki davayı açtığı, buna göre davacının da kabulünde olduğu üzere, yargılama öncesi davalı tarafından davacının talebi doğrultusunda yapılan ödemenin taraflar arasındaki alacak borç ilişkisini sona erdirdiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından tahsisi yapılan taşınmaz bedeline yönelik alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “İspat yükü” başlıklı 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, davacının tahsis bedeli olarak ödediği bedeli davadan önce aldığı, taraflar arasında borç ilişkisinin sona erdiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12828, Karar No: 2024/7137, Tarih: 07.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12828 E.  ,  2024/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ... müdafiinin 10.01.2022 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanık müdafiine yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/427, Karar No: 2019/6163, Tarih: 03.07.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/427 E.  ,  2019/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 26.565 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 3.187,80 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4. maddesindeki “3.187,80 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.800,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/304, Karar No: 2023/4432, Tarih: 18.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/304 E.  ,  2023/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1636 E., 2022/1209 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/161 E., 2021/213 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili ve davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 148 ada 4 parsel sayılı 518,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmaması nedeniyle Hazine tespit edilmiş ve beyanlar hanesine "Bu parsel üzerindeki zeytin ağaçlar ... oğlu ...'a aittir" şerhi yazılmıştır.

2.Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 148 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptaline karar verilmesini, bu talebin kabul edilmemesi halinde muhtesatların cinsi, konumu, mesafesi ve kapladığı alanın tespit edilerek tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... savunmasında; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit öncesinde davalının taşınmaz üzerinde ağaç diktiğinin keşfen alınan beyanlarla belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda iki adet delice üzerine aşılanarak ıslah edilmiş, aşı yaşları 25-30 ve 15-20 yaşlarında olan zeytin ağaçlarının bulunduğunun tespit edildiğini, ancak söz konusu ağaçların bakımının ve kullanımının davalı tarafından yapılıp yapılmadığının yöntemince belirlenmediğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince kadastro tutanağında lehine verilen şerhin iptaline karar verilmesinin yerinde olmadığını, bu şerhin yalnızca zeytin ağaçları ile sınırlandırılmasına itiraz ettiğini, taşınmaz üzerinde 7-8 ağaç olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkının olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince kadastro tutanağında lehine verilen şerhin iptaline karar verilmesinin yerinde olmadığını, bu şerhin yalnızca zeytin ağaçları ile sınırlandırılmasına itiraz ettiğini, taşınmaz üzerinde 7-8 ağaç olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkının olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmaz üzerinde davalı tarafından dikilip yetiştirilen zeytin ağaçlarının bulunduğunun anlaşıldığı öte yandan davalının mülkiyet hakkı bulunduğuna dair usulünce davası olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların bakım ve kullanımının davalı tarafça yapılıp yapılmadığı konusunda kesin bir kanaate yer verilmediği gibi bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespiti sırasında taşınmaza ilişkin muhtesat şerhi verilip verilemeyeceği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 19/2 maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16885, Karar No: 2017/3139, Tarih: 12.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16885 E.  ,  2017/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Basit yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : A)Sanık ... ... hakkında;

.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... ...'nin beraatine ilişkin hüküm katılan sanıklar ... ve ... müdafii tarafından, basit yaralama suçundan sanık ... ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık ... ... müdafii tarafından, basit yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'un beraatine ilişkin hükümler ise katılan sanık ... ...'nin müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Basit yaralama suçundan sanık ... ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 86/2, 62, 52, 52/4, 50/6. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 2.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin hükmün miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, ret kararının isteme uygun olarak ONANMASINA

2) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Basit yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'un beraatine ilişkin hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Katılan sanık ... ...'nin aşamalarda alınan beyanında sanıklar ... ve ...'un kendisini darp ettiklerini beyan ettiği, 14/04/2014 tarihli doktor raporuna göre katılan sanık ... ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığının tespit olunduğu ve tanık Özgür Demircinin beyanı ile katılan sanık ... ...'nin beyanlarının doğrulandığı anlaşılmakla, sanıkların basit yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/23912, Karar No: 2017/14969, Tarih: 30.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23912 E.  ,  2017/14969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan tedbir nafakası alacağına dayalı genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde; ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun süresinde borca itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla, alacaklının itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibe dayanak, ... 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/1665 E. sayılı dosyasında verilen 13.04.2015 tarihli ara kararda, “İleride arttırılıp eksiltilmek ve dava tarihinden geçerli olmak üzere tarafların müşterek çocuğu Hasan Saffet için aylık 1000 TL tedbir nafakası takdirine...’’ karar verildiği, fakat 2014/1665 Esas, 2015/1721 Karar ve 09.12.2015 tarih sayılı nihai boşanma kararında ise ‘Müşterek çocuk için dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 750 TL iştirak nafakasının velayeten davalıdan alınarak davacı anneye verilmesine’ hükmolunduğu anılan hüküm uyarınca takip talebinde 2 aylık nafaka miktarı olarak toplam 1.500 TL talep edilebileceği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin kısmen kabulü ile itirazın kısmen kaldırılmasına ve reddedilen kısım üzerinden tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/342, Karar No: 2012/2118, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/342 E.  ,  2012/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dört ayrı emsal değerlendirmeye esas alınarak, dava tarihindeki değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu ile emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1593, Karar No: 2013/18181, Tarih: 25.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1593 E.  ,  2013/18181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında verilen 09.04.2009 tarihli karara ilişkin olarak yapılan 09.05.2009 tarihli tebligattaki, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:..., Merkez/... adresinde, ... İl Emniyet Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye verilen 16/09/2009 tarihli cevaba göre, sanığın babasının ikamet ettiği, sanığın ise, mahkeme huzurunda bildirmiş olduğu ... Mahallesi, ... Caddesi, No:..., Merkez/... adresinde ikamet ettiği tespit edilmekle, tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, temyizin süresinde olduğu kabul edilip, yapılan incelemede;

Olay günü, Manisa’da güneşin, yaz saati uygulamasına göre saat 20:12’de battığı ve yakınan ... ve diğer sanık ...’un kolluktaki ifadelerine göre suçun aynı gün, saat 21:30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 143/1.maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.