muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3784, Karar No: 2008/3538, Tarih: 20.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3784 E.  ,  2008/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 166 ada 18 parsel sayılı 78.42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı ada 11 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde dava dışı 11 sayılı parsele uygulanan tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne; çekişmeli parselin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli parselin idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun bulunmadığı gibi eksik incelemeye dayalıdır. Tarafların iddia ve savunmalarının içeriğine göre uyuşmazlık "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasına yöneliktir. Bilindiği gibi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun “kıyı kenar çizgisini” belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda uygulanması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre kıyı kenar çizgisi kural olarak uzman bilirkişi kurulundan yararlanılmak suretiyle Adliye Mahkemesince belirlenecek, ancak idarece belirlenerek kişiye tebliğ edilmiş ve böylece kesinleşmiş yada İdare Mahkemesinin bu konudaki kararıyla kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi mevcut ise adliye Mahkemesince kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi veya İdare Mahkemesi kararına değer verilecektir. Somut olayda idare tarafından 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesi hükmüne göre kıyı kenar çizgisi haritasının düzenlendiği ancak yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği şekilde işlem görmediği böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazanmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kıyı kenar çizgisi tek jeolog bilirkişiye çizdirilmiş ve çekişmeli taşınmazın bir bölümü kıyı kenar çizgisi içinde kalmasına rağmen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesciline karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; “kıyı kenar çizgisi” bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte, kesinleşmiş olmaması nedeniyle bağlayıcılık niteliğini kazanmamış haritadan yararlanılarak üç jeologdan

oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla belirmeli ve belirlenen bu çizgi harita mühendisi veya tapu fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisinde infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde işaretlenmelidir. Taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisinin dışında kaldığının belirlenmesi halinde davalı adına tesciline karar verilmeli, aksi halde 3402 Sayılı Yasa’nın 16.maddesinin (C) fıkrası gereğince kıyılar özel mülkiyete konu olamayacığından kadastro harici bırakılması gerektiği düşünülmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup Hazinenin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7735, Karar No: 2020/9153, Tarih: 03.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7735 E.  ,  2020/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargatay'ca incelenmesi davacı (karşı davalı) tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının haksız kullanımından doğan ecrimisil tazminini ve taşınmaza yaptığı müdahalenin önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Birleşen davada davacı-karşı davalı, karşı tarafın haksız müdahalesinin meni ile ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece “1-a)Her ne kadar davacı-karşı davalının (...), davalı-karşı davacıya (İsmail ...) meni müdahale, eski hale getirme, çatının tadilatını talep etmiş ise de; ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/729 Esas, 1999/452 sayılı kesinleşmiş kararı ile aynı konuda karar verildiğinden, kesin hüküm nedeni ile bu taleplerin reddine, b)Davacı-karşı davalının kişiliğine bir saldırı olmadığından, manevi tazminat talebinin reddine, c)Davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıya karşı açmış olduğu maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; davalı-karşı davacının dairesinde oluşan maddi zararın 1.683,00-TL olduğundan, 1.683,00-TL'nin dava tarihi olan 26/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınıp, davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, d)Davacı-karşı davalının ecrimisil talebinin kabulü ile; 34.584,00-TL ecrimisil'in davalı-karşı davacıdan alınıp davacı-karşı davalıya verilmesine, 34.584,00-TL ecrimisil bedelinin 5.000,00-TL'lik kısmının ilk dava açılma tarihi olan 26/12/2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, kalan 29.584,00-TL'lik kısmına birleşen dava açılma tarihi olan 25/03/2014 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 2- a)Davalı-karşı davacının (İsmali ...), davacı-karşı davalıya (...) açmış olduğu eski hale getirme talebinin kabulü ile; davacı-karşı davalının ... ada ... parsel bağımsız bölüm 2 no'lu dairesinin mimari

projeye aykırı olarak tek kollu merdiven üstüne yapılan balkonlu oda, salon, oda önündeki balkonun içeriye alınması, mutfağın büyütülmesi ve arka cepheye bakan oda ilavesi yapıldığından, bu eklentilerin mimari projeye uygun, eski hale getirilmesine, mimari projeye uygun ve eski hale getirilmesi için davacı-karşı davalıya 90 günlük süre verilmesine, b)Davalı-karşı davacının ecrimisil talebinin kabulü ile; 18.500,00-TL'nin davacı-karşı davalıdan alınıp davalı-karşı davacıya verilmesine, Ecrimisil bedelinin 13.500,00-TL'lik kısmına dava ıslah tarihi olan 06/08/2014 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki ilgi ve belgelerin incelenmesinde; mahkemece asıl dava yönünden ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/729 Esas, 1999/452 sayılı kesinleşmiş kararı ile aynı konuda karar verildiğinden, kesin hüküm nedeni ile bu taleplerin reddine karar verilmiştir. Kesin hüküm, 6100 sayılı HMK'nun 303. maddesinde "Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Bir hüküm, davada veya karşılık davada ileri sürülen taleplerden, sadece hükme bağlanmış olanlar hakkında kesin hüküm teşkil eder. Kesin hüküm, tarafların küllî halefleri hakkında da geçerlidir..." hükmü bulunmaktadır. Bu hükme göre kesin hükümden bahsedebilmek için; a)davanın taraflarının aynı olması ve b) dava sebeplerinin aynı olması ve c) dava konusunun aynı olması olması gerekir. Tarafların aynı olmasından anlaşılması gereken; her iki davada da tarafların aynı kişiler olması anlamına gelir. Hükmün davanın tarafları dışında üçüncü kişilere kural olarak herhangi bir etkisi yoktur. Zaten davada taraf olmayan bir kişiyi kararın bağladığının kabulü hukuki dinlenilme hakkına da aykırılık teşkil eder. İkinci olarak dava sebeplerinin aynı olmasından anlaşılması gereken ise; davacının talep sonucunu dayandırdığı vakıaların aynı olması anlamına gelir. Aynı vakıalara dayanılarak dava açılması halinde kesin hükmün varlığından söz edilir. Üçüncü ve son unsur ise; dava konusunun aynı olmasıdır. Dava konusunun aynı olup olmadığının anlaşılması için yapılacak şey, her iki davanın netice-i talep kısmının aynı olup olmadığına bakmaktır. Her iki davanın talep sonucu kısmı aynı ise kesin hükmün varlığından bahsedilebilir. Öte yandan kesin hükmün varlığı HMK'nın 114. maddesinin i) bendinde olumsuz dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Oysa, elatma haksız eylem olduğundan devam ettiği veya yenilendiği müddetçe her zaman yeni bir davanın konusunu teşkil edebilir. Hemen belirtilmelidir ki, kesin hüküm ancak hüküm anındaki durumu tespit eder. Hükümden sonraki döneme etkili olmaz. Bu nedenle yeni meydana gelen vakalara dayanılarak açılan ikinci dava, için birinci dava kesin hüküm oluşturmaz. Mahkemece asıl dava yönünden kesin hüküm nedeniyle talebin reddine dair verilen karar bu nedenlerle doğru olmayıp, taraflar arasında imzalandığı belirtilen sulhname sözleşmesinin kat mülkiyeti kanunu kapsamında yapılan müdahale ve işlemler için muvaffakat olarak değerlendirmeye esas alınıp alınmayacağı, alınabilir ise yapılan projeye aykırılıklar kapsamında tadilat projesini gerektirir bir hususun olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yine birleşen davada, davacı-karşı davalının inşaatın müteahidi olduğu iddiası karşısında eski hale getirme hususunda TMK 2. maddesi uyarınca iyiniyetli sayılıp sayılmayacağı hususu hiç değerlendirilmediğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca her iki dava açısından talep edilen ecrimisil ve manevi tazminat talebi(asıl davada) yönünden; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek-1. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği hükme bağlanmış olup ecrimisil ve manevi tazminat davası Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından kaynaklanmadığından; anılan Kanun maddesinin bu istem yönünden uygulama imkanı bulunmamaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Ecrimisil ve manevi tazminat istemi de malvarlığı haklarına ilişkin olduğundan, davanın bu niteliğine göre davaya bakma görevi asliye hukuk mahkemesine ait olduğuna göre,mahkemece bu taleplerin tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydı ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de bozmayı gerektiren bir diğer nedendir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1650, Karar No: 2015/8644, Tarih: 23.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1650 E.  ,  2015/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/589-2014/336

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2014/589-2014/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat emtia sigortası ile sigortalı, emtianın 15/07/2010 tarihinde M/V . K. gemisine G.’dan yüklendiğini, 109 koli kargonun konteyner içerisine nakledildiğini, geminin 10/08/2010 tarihinde K. Limanına yanaştığını, 31/08/2010 tarihinde depoya gelen kargonun boşaltımı sırasında açılan kolilerin ıslak olduğunun fark edildiğini, hasarın gemi ile taşınması sırasında konteynerin su alması sonucunda meydana geldiğini, söz konusu hasarın 29/09/2010 tarihli ekspertiz raporu ile de tespit edildiğini, davalıların malların hasarlı olarak teslim edilmesinden dolayı kusurları olduğunu, müvekkilinin davalılar tarafından hasarlı olarak teslim edilen mallar nedeniyle sigortalısına 14/10/2010 tarihinde 4.088,19 TL ödediğini, tazmin edilen bu bedelin davalılardan rücuen tahsili gerektiğini ve talep olunduğunu, ödenen hasar bedelinin tahsili için İstanbul 9 İcra Müdürlüğü'nün 2011/16149 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalıların icra takibine itiraz ettiğini, davalı-borçluların haksız ve hukuka aykırı itirazlarının iptali gerektiğini belirterek davalıların itirazının iptaline, takibin devamına, kötü niyetli davalıların % 40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş. vekili, davanın 1 yıllık yasal süresi içerisinde açılmadığını, dava konusu taşımada forwarder veya taşıma işleri komisyonculuğu yapan müvekkili şirketin dava konusu taşıma bakımından sorumluluğu bulunmadığını, müvekkilinin hukuken taşımayı taahhüt etmediğini, taşıma organizasyonu yaptığı için taşıyan sıfatına da sahıp olmadığını, taşıma sırasında meydana gelen zararlar bakımından fiili taşıyanın sorumluluğunun söz konusu olacağını, müvekkiline davacının sigortalısı tarafından süresi içerisinde ihbar bildirimi yapılmadığından TTK'nın 1185. maddesi (eski TTK'nın 1066.madde) gereğince taşıyan lehine sorumsuzluk karinesi gerçekleştiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı D.. A.. vekili; müvekkilinin dava konusu emtiaların zarara uğramasından bir sorumluluğunun olmadığını, nakliyat ekspertiz raporunda emtiaların ıslanmasına sebep olan suyun tatlı su olduğunun tespit edildiğini, dava konusu zararın yağmurdan kaynaklandığını, konteynerin yurtdışı edilmesinden dolayı konteynerin delik olup olmadığına ilişkin kontrol yapılamadığını, emtialarda meydana gelen zararın söz konusu emtiaların taşınması sırasında mı yoksa depoda beklediği süre içerisinde mi meydana geldiğinin tespitinin yapılamadığını, müvekkilinin meydana gelen zarardan sorumlu tutmanın hakkaniyete uygun düşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş'nin davacı sigortalısına navlun faturası düzenlemiş olmakla taşıyan sıfatına sahip olduğu, bu davalının akdi taşıyan sıfatıyla diğer davalı D. Uluslararası Taşımacılık ve Lojistik A.Ş'ye fiili taşıma işini yaptırdığı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, davalı akdi taşıyan A. şirketinin sorumluluğunun TTK 1061 ve devamı maddesi hükümlerine, davalı fiili taşıyan D.. A.. şirketinin sorumluluğunun Borçlar Kanunun haksız fiil hükümlerine göre tartışılması gerektiği, buna göre; yükün gemiden 10/08/2010 tarihinde K. Limanına tahliye olunduğu, yük ilgilisi gönderilenin yükü gümrükten 31/08/2010 tarihinde çektiği, 31/08/2010 tarihinde yük gönderilen tarafından kara yolu ile deposuna taşındığı, aynı tarihte tutanakla koliler açıldığında ıslak olduğunun tespit edildiği, davalı akdi taşıyanın TTK 1061 ve devamı maddesi hükümlerine göre yükü teslim aldığı andan teslim ettiği ana kadar yüke özen göstermekle yükümlü olduğu ve kural olarak hasarın sorumlu olmadığı bir sebepten doğduğunu ispatla yükümlü olduğu, hasar ihbarının süresinde yapılmadığı açık ise de, ıslanmanın tatlı su ile gerçekleştiği tespit edildiğine ve yük ilgilisi gönderilenin yükü gümrükten çektiği ve deposuna götürdüğü tarihte yağış olmadığına göre davalı akdi taşıyanın ıslanma sureti ile meydana gelen hasardan doğan zarardan sorumlu olduğu, bununla beraber davacının zararın deniz taşıması sırasında meydana geldiğini ve fiili taşıyanın haksız fiil oluşturan bir eylemi bulunduğunu ispatlayamaması karşısında davalı fiili taşıyan Damco şirketinin hasardan sorumlu olmadığı gerekçesi ile 1 nolu davalı hakkındaki davanın kabulüne, 2 nolu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve 1 nolu davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminatın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş'nin dava konusu taşımada akdi taşıyan olarak 6762 sayılı TTK'nın 1061 ve devamı maddesi hükümlerine göre yükü teslim aldığı andan teslim ettiği ana kadar yüke özen göstermekle yükümlü olduğu, hasar ihbarı süresinde değil ise de, davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş. lehine doğan TTK'nın 1066. maddesindeki sorumsuzluk karinesinin aksinin davacı tarafından ispatlandığı gerekçesi ile anılan davalı hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak; ihbar külfeti kenar başlığını taşıyan 6762 sayılı TTK'nın 1066/son maddesi, "Malların zıya veya hasarı ne ihbar edilmiş ve ne de tespit ettirilmiş olursa, taşıyanın malları konişmentoda yazılı olan halde teslim ettiği ve şayet mallarda bir zıya veya hasar sabit olursa, bu zararın taşıyanın mesul olmayacağı bir sebepten ileri geldiği kabul olunur. Şu kadar ki; bu karinelerin aksi ispat olunabilir" hükmünü haizdir. Somut olayda yargılama sırasında görüşüne başvurulan ve konusunda uzman bilirkişi heyetinin raporunda da belirttikleri gibi, taşıma sırasında kullanılan konteynırların hasarlı olup olmadığına ilişkin bir tespit bulunmadığı gibi, söz konusu konteynırlar üzerinde de bir inceleme yapılamamıştır. Bununla beraber, dava konusu yükün dava dışı sigortalıya limanda teslim tarihi 10/08/2010 tarihi olup, hasara ilişkin tutulan 31/08/2010 tarihli tutanak ise sigortalı alıcının deposunda tutulmuştur. Bu tutanakta davalı veya temsilcisinin imzası olmadığı gibi, yükün limandan dava dışı sigortalının deposuna kadar olan kara taşımasının da anılan davalı tarafından yapılmadığı da sabittir. Yine, davalıya yapılan hasar ihbarı da 08/10/2010 tarihli olup, süresinde yapılmadığı aşikardır. Hal böyle olunca TTK'nın 1066/3 maddesi uyarınca zararın taşıyanın mesul olmayacağı bir sebepten ileri geldiği sonucu doğmaktadır. Bu durumda davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş. lehine oluşan karinenin aksinin ispatı noktasında ortaya çıkan durum dosya kapsamı itibariyle değerlendirildiğinde, yükte meydana gelen ıslanmanın deniz suyu ile olmadığı tartışmasız olmakla beraber, hasarın taşımanın hangi aşamasında oluştuğu davacı tarafından açıkça ortaya konabilmiş değildir. TTK’nın 1066/son maddesi anlamında taşıyanın da hazır bulunduğu bir hasar tespiti olmadığı hususu sabit olduğuna göre, mahkemece, taşımanın kara ayağı esnasında meteoroloji raporlarına göre yağmur olmadığının tespitinin anılan karinenin aksini ispat hususunda yeterli olmayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı A. Taşıma Hizmetleri A.Ş'ye iadesine, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/979, Karar No: 2023/4865, Tarih: 26.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/979 E.  ,  2023/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2017/701 E., 2017/712 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen 04.11.2020 tarihli ve 2017/701 Esas, 2017/712 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen 04.11.2020 tarihli ve 2017/701 Esas, 2017/712 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bi örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...