muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8281, Karar No: 2012/12041, Tarih: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8281 E.  ,  2012/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 5237 sayılı TCK'nun 51/1-3.maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası- erteleme

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılı suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olan 22.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, hüküm fıkrasında sanığın belirlenen cezasında başkaca arttırım ve indirime yer olmadığına dair değerlendirme belirtildiğinden; tebliğnamede "sanık ve müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebine karşı mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığı" görüşüne iştirak edilmemiştir.

I- Müdafiinin sanık hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçesine ve incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

Sanığa verilen temel cezanın 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi ile arttırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesi suretiyle karma uygulama yapılması ve 765 sayılı TCY.nın 95/2. maddesi de gözetildiğinde 647 sayılı Yasanın 6. maddesi ile yapılacak ertelemenin sonuçları itibariyle lehe olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmayı gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, "647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Müdafiinin sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Davanın esasını oluşturan 14.07.2008 tarihli iddianamenin "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçuna yönelik olarak düzenlendiği, 2005 takvim yılından sahte fatura kullanmak suçundan 5271 sayılı Yasanın 170. maddesindeki kriterlere uygun olarakdüzenlenmiş bir iddianamenin bulunmadığı gözetilmeden, Cumhuriyet savcısına 14.07.2008 tarihli iddianameye "2005 vergi dönemi" ibaresinin ekletilerek dava açılmayan 2005 takvim yılındaki eylemden hüküm kurulması suretiyle aynı Yasanın 225. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2999, Karar No: 2016/3374, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/2999 E.  ,  2016/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı sigortalı ...'ya ait ... .... Mahallesi .... Caddesi No:.... adresinde bulunan müvekkili nezdinde konut sigorta poliçesi ile sigortalı olan bağımsız bölümün 10.05.2010 tarihinde ...'ye ait ana rögarın tıkanarak tuvalet ve pis su giderlerinin zemin alt daireye yoğun bir şekilde girdiğini ve evin hasar gördüğünü, evdeki hasarın giderilmesi sırasında 29.06.2010 tarihinde aynı şekilde tekrar evi su bastığını, yapılan bölümlerin tekrar hasar gördüğünü, hasar bedeli toplamı olan 5.529,25 TL'nin tahsili için davalılar hakkında yürütülen .... İcra Müdürlüğünün 2011/3264 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile bu konuna ek madde 2 olarak eklenen 5594 sayılı kanunun ilgili maddeleri uyarınca idareleri ile ... Belediyesi arasında 27.05.2008 tarihinde imzalanan protokol gereği belediye sınırları içinde kalan su ve kanalizasyon hizmetlerinin ... Belediyesince yapılacağının hükme bağlandığını, olay tarihinde mevcut pis su kanallarının bakım, onarım ve işletme sorumluluğunun ... Belediyesine ait olduğunu belirterek müvekkili yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili, müvekkili olduğu belediye ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokole göre müvekkil belediyenin üstlendiği sorumlulukların basit tamir ve onarım işleri olduğunu, ana kanalizasyon şebekesinin yapılması, atık su ve yağmur suyu hatlarının yapılmasının davalı ...'nin asli görevi olduğunu belirterek müvekkili belediye yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın ... yönünden kısmen kabulüne .... İcra Müdürlüğünün 2011/3264 sayılı dosyasında 2.954,90 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, takip tarihi itibariyle 112,93 TL faiz alacağı olduğunun tespitine, asıl alacak likit ve muayyen olduğundan takip tarihinde yürürlükte kolan İİK 67. Maddesi uyarınca asıl alacağın %40'ı 1.181,6 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, dava, konut sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, dava, konut sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili tarafından, tuvalet ve pis su giderlerinin zemin alt daireye yoğun bir şekilde girdiğini ve evin hasar gördüğü iddiasıyla hasar sorumlusu ... aleyhine dava açılmış olup, davada hizmet kusuruna dayanılmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. O halde mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle davalı ... yönünden dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 172,65 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacıya iadesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25926, Karar No: 2017/35549, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25926 E.  ,  2017/35549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11053, Karar No: 2025/3804, Tarih: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11053 E.  ,  2025/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/24 Esas, 2024/24 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.01.2022 Tarihli ve 2022/12 Esas, 2022/11 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında eğitim tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Sivas Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü 14.02.2024 tarihli yazısı ile, küçüğün ailesi birlikte Kırıkkale iline taşındığından dolayı eğitim tedbirinin uygulanamadığı bildirilmiştir.

Mahkemece 16.02.2024 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün adresinin Yenimahalle Mahallesi 189. Sokak No:8 Merkez/Kırıkkale olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırıkkale Çocuk Mahkemesinin 08.05.2024 Tarihli ve 2024/24 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri her ne kadar Kırıkkale ise de yapılan kolluk araştırması sonucunda çocuğun Kırıkkalede kalmadığı, ... Köyü ... ... No:176 Gemerek/Sivas adresinde kaldığının bildirildiği, çocuk hakkında düzenlenen 04.04.2024 tarihli sosyal inceleme raporunda da resmi ikametinin Kırıkkale gözüktüğü ancak yıllardır babaannesi ile birlikte ... köyünde yaşadığı, zaman zaman annesini görmeye Kırıkkale'ye gelse de annesi evli olduğu için uzun süreli kalamadığının belirtildiği, tedbir uygulanması istenen çocuk hakkında Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ilgili tedbirin uygulanmasına karar verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının b alt bendi uyarınca hakkında eğitim tedbiri uygulanan küçüğün, eğitim tedbirinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/12 Esas sayılı dosyasında 21.01.2022 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince eğitim tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 16.02.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

SA.
Yargıtay — Esas No: 2015/20501, Karar No: 2017/25991, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20501 E.  ,  2017/25991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının çalışma ücretinin, davalı kulüp tarafından ödenmemesi sebebiyle başlatılan icra takibine itiraz üzerine takibin durduğunu, davalının haksız itirazının iptalini ve lehine icra tazminatı hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... Klubü Derneği vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında profesyonel futbolcu sözleşmesi imzalandığı konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, davacının sözleşmeye uygun olarak edimini ifa edip etmediği, davacının oynadığı maç sayısı ve bundan doğan ücretin ödenip ödenmediğinin uyuşmazlık konusu olduğu, sözleşmede maç başı ücret belirlenmekle birlikte asgari ücret esası benimsendiğinden yargılamanın iş mahkemesi sıfatıyla yapıldığı, davacının oynadığı maçların dökümü ve iş sözleşmesinin Türkiye Futbol Federasyonu'ndan getirtildiği ve davacının doğmuş ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle icra takibine yapılan itirazın iptaline ve dava konusu alacağın miktarının belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden icra tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanun'u kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Kanun'un 114/1. maddesine göre mahkemenin görevi dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen ve öncelikle dikkate alınmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na göre, bir uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülebilmesi için işçi sayılan kişilerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlığın bulunması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının g bendi uyarınca, “sporcular” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na göre, bir uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülebilmesi için işçi sayılan kişilerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlığın bulunması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının g bendi uyarınca, “sporcular” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

29.03.2011 tarihli 27903 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Bazı Yasalarda Değişiklik Yapan 6215 sayılı yasanın 10., 11 ve 12. maddeleri ile 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda bazı değişiklikler yapılmış, Spor Federasyonlarının oluşumu ve federasyon bünyesinde oluşturulacak kurullarla ilgili düzenlemelere yer verilmiştir. 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunla uyuşmazlıkların çözüm yeri olarak İlk Derece Hukuk Kurulları (ki bunlar arasında uyuşmazlık Çözüm Kurulu da yer almaktadır) ile bunların üstünde olmak üzere Tahkim Kurulu gösterilmişse de, bu kurulların görevine girecek uyuşmazlıkların nelerden ibaret olduğu konusunda açık bir düzenleme getirilmemiş, bu düzenleme TFF ana statüsüne bırakılmıştır. Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun görev ve yetkileri de Futbol Federasyonunun ana statüsünde belirlenmiştir.

TFF ana statüsünde TFF Genel Kurulunca yapılan değişiklik 21.7.2011 tarih ve 28001 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Ana Statünün 21.7.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren değişik 56.maddesi gereğince Kulüpler, futbolcular teknik direktörler, antrenörler, futbolcu temsilcileri, sağlık personelleri ve müsabaka organizatörleri aralarındaki futbolla ilgili her türlü sözleşmeden doğan ihtilafların çözümü için uyuşmazlık çözüm kurulunun yetkisini kabul edip etmemekte serbesttirler. Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nun yetkili olabilmesi için tarafların ihtilafın ortaya çıkmasından sonra kurulun yetkisini yazılı olarak kabul etmeleri şarttır. Aynı madde gereğince, sportif cezalarla, yetiştirme tazminatına ilişkin ihtilaflar münhasıran uyuşmazlık Çözüm Kurulu önünde çözülür.

TFF Yönetim Kurulunun 04.08.2010 tarihli Teknik Adamların Eğitimi Ve Sınıflandırılması Talimatının, Kısaltmalar ve Tanımlar başlığı altındaki 2/h-ı maddesinde “Teknik direktör, antrenör ve çalıştırıcıları”, teknik adam olarak belirtilmiş, aynı maddenin i ve j bentlerinde “Antrenör”, TFF tarafından düzenlenen kurslardan mezun olarak, -Antrenör Lisansı- almış veya TFF Yönetim Kurulunca belgelerinin denkliği kabul edilmiş olan kişi, “Teknik Sorumlu” ise, Profesyonel ve amatör takımları olan kulüpler ile imzalamış oldukları -Teknik Sorumlu Sözleşmesine dayanarak görev yapan kişi olarak tanımlanmıştır. Aynı Talimatın 3. maddesinde antrenörler ve teknik direktör sınıflandırılarak teknik direktörün, TFF tarafından düzenlenen “Teknik Direktör Kursu”ndan mezun olarak “Teknik Direktör Lisansı” almış veya TFF Yönetim Kurulunca belgelerinin denkliği kabul edilmiş olan eğitici kişiler olduğu belirtilmiştir. Öte yandan, Ağustos 2010 tarihli Teknik Adamların Statüsü ve Çalışma Esasları Talimatının, Tanımlar başlığı altındaki 2/h. maddesine göre, teknik adam; “ teknik sorumlu, antrenör ve amatör çalıştırıcıları” olarak tanımlanmış, 3. ve 4. maddelerinde teknik adamlar, profesyonel ve amatör lisanslı olarak farklı statüde değerlendirmeye tabi tutulmuştur.

Bu düzenlemelere göre; antrenör, gerekli bilgiyi bilim ışığında sporcunun başarısı için kullanan daha sonra bu bilgileri spor becerileri ve strateji ile birleştiren kişi; teknik direktör ise, eğitim sonucu aldığı teknik bilgileri sporcunun ve doğal olarak çalıştırdığı takımın başarısı için kullanan daha sonra bu bilgileri spor becerileri, strateji ve eğitici kimliği ile birleştiren ve antrenör ve yardımcıları aracılığı ile uygulatan, eğiten, bu anlamda direktif veren kişi olarak tanımlamak mümkündür.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-4 sayılı kararları uyarınca özellikle iş hukukunda istisnai hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına konulan hükümlerin, işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece, maç başı ücret belirlenmekle birlikte sözleşmede asgari ücret esası benimsendiğinden yargılamanın iş mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerektiği kabul edilmiş ise de; yukarıdaki tanımlar ve içtihadı birleştirme kararları ışığında sporla doğrudan uğraşan sporcunun iş kanunu kapsamında kalmadığı açıktır. Davacı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere profosyonel futbolcu olup davalı taraf spor klubü; taraflar arasındaki mevcut sözleşme de profesyonel futbolcu sözleşmesidir.

O halde davada görevli mahkeme iş mahkemesi olmadığından, iş mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmasında isabet bulunmamaktadır. Mahkemece, davaya genel hukuk mahkemeleri sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebi olmakla davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazının kabul edilmesi ve hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde davada görevli mahkeme iş mahkemesi olmadığından, iş mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmasında isabet bulunmamaktadır. Mahkemece, davaya genel hukuk mahkemeleri sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebi olmakla davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazının kabul edilmesi ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.11.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7382, Karar No: 2018/8036, Tarih: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7382 E.  ,  2018/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2)İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

3)5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin uygulanmasında İİK. yönünden bir engel bulunmadığı hususu gözetilmeden, bireyselleştirme yapılıp sanık hakkında bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, hapis cezasının yasal engel sebebiyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.