muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8896, Karar No: 2009/11110, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8896 E.  ,  2009/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.4.1999-31.5.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.4.1999 - 31.05.2003 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucunda sadece Emniyetçe tesbit edilen ve davacıyı tanımadıklarını söyleyen komşu işyerleri tanık ifadelerine dayanılarak davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır.

Oysa, bozma kararının gerekçesinde 1997-2000 yıllarına ait bordro olmadığı anlaşılmakla bu dönem için komşu işverenlerin veya bu işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimselerin ve 2001-2003 dönemi için gelen SSK prim bordrolarında kayıtlı davacı ile birlikte çalışan kişilerin tesbit edilerek dinlenilmesinin gerektiğinin belirtilmesine rağmen davalı işyerinde 2001/1 ve 2. Dönemde 9 kişi 2003/2 ve 3. Dönem bordroda 24 çalışan var iken bu çalışanlardan dinlenen olmamış bozma kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Yapılacak iş; davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da nazara alınarak bu tür eğlence yerlerinde çalışanların isimlerinin yasal mevzuat gereği Emniyete bildirilmesi gerektiğinden ihtilaflı dönemde davacının ve diğer çalışanların emniyete bildirilip bildirilmediğini araştırmak, isimleri tesbit edilenler ile bozma ilamında belirtilen dönem bordrolarında belirtilen çalışanların bilgisine başvurmak davacının davalı gazinoda saz aleti çaldığı nazara alınarak başka işyerlerine de aynı günde gidip gitmediğini bordro tanıklarından sormak çalışmanın part time olup olmadığını değerlendirmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar vermekten ibarettir.

HGK'nun 5.2.2003 gün ve 2004/21-35-64 E ve K. ve 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. Ve K. Sayılı kararlarıda aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SSK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

HGK'nun 5.2.2003 gün ve 2004/21-35-64 E ve K. ve 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. Ve K. Sayılı kararlarıda aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı SSK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11523, Karar No: 2007/10809, Tarih: 27.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11523 E.  ,  2007/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.03.2006 gününde verilen dilekçe ile tespit, müdahalenin meni ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.02.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1.3.1996 tarihli miras taksimine ilişkin sözleşme uyarınca davacıya bırakıldığı iddia edilen ancak, davalının tapuda malik olduğu taşınmazda mevcut kestane ağaçları üzerinde çıkartılan haksız muarazanın men’i, kestane ağaçlarının mülkiyetinin tespiti, ürün bedelinden mahrum kalınan 150,00 YTL.nin tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mülkiyeti davalıya ait 114 ada 4 parsel sayılı taşınmaz içersindeki 3 adet kestane ağacının malikinin davacı olduğunun tespitine, davalının ağaçlar üzerindeki müdahalesinin men’ine, bilirkişinin hesapladığı 2005 yılı ürün bedeli yoksunluğu zararı 150,00 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten Türk Medeni Kanununu 676 ve 10.12.1952 tarih 1950/2-1952/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mirasa dahil gayrimenkullerin taksimi hakkında mirasçılar arasında yapılacak sözleşmenin geçerliliği için yalnızca yazılı olması yeterlidir. Bu aktin ayrıca tapu memuru huzurunda resmi senede bağlanması gerekmez. Dolayısıyla dayanılan ve tüm mirasçıların katıldığı anlaşılan 1.3.1996 tarihli paylaşım sözleşmesi geçerlidir. Ancak, Medeni Hukukun düzenleyici hükümlerine göre yapılan bu sözleşmenin

Borçlar Hukuku alanında ifa kabiliyeti olması gerekir. Zira Borçlar Kanununun 117 maddesi hükmüne göre borcun ifası, borçluya isnat olunamayan haller münasebetiyle mümkün olmazsa o borç ortadan kalkar. 1.3.1996 tarihli sözleşmenin ifa kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti için de Türk Medeni Kanununun 676.maddesi hükmü dışındaki diğer hükümlere bakmak gerekmektedir. Yasanın mülkiyet hakkının içeriğini düzenleyen 683.maddesi taşınmaz malikine hukuk düzeninin sınırları içerisinde o eşya üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi tanımıştır. Diğer yandan 718.madde hükmü uyarınca, taşınmaz mülkiyetinin kapsamına yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Bu hükümlerden görüleceği üzere, araziyi ayrı istisnalar dışında üzerindeki yapılar, bitkiler ve kaynakları ayrı düşünmek olanağı yoktur. Aksinin düşünülmesi halinde Anayasanın güvence altına aldığı mülkiyet hakkı yasaların dışında kısıtlanır ve mülkiyetin özü zedelenir. Bu açıklamalara göre, bitkiler üzerindeki arazinin mülkiyetine bağlı olduklarından ağaçların mülkiyetinin malikten bir başka kişiye ait olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Davacı 1.3.1996 günlü sözleşmenin kendisine sağladığı haklardan kısmen veya tamamen istifade edemezse Borçlar Kanununun 96.maddesine dayanarak bundan doğan zararını (somut olayda ağaçlara ilişkin bedeli) taşınmaz malikinden ayrıca dava edebilirse de malike karşı açılan eldeki muarazanın giderilmesi ve mülkiyet tespiti ile alacağa yönelik istemlere ilişkin dava reddolunmalıdır

Mahkemece yapılan bu açıklamalar göz ardı edilerek davanın yazılı olduğu şeklide kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8972, Karar No: 2012/26583, Tarih: 17.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8972 E.  ,  2012/26583 K.**

* İLAMSIZ İCRA TAKIBI

* İTIRAZIN KALDIRILMASI

* YETKILI MAKAMLARIN DÜZENLEDIKLERI BELGELER

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 37

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 251

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 143

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 105

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 68

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: İİK’NIN 68/1. MADDESİNDE YER ALAN, YETKİLİ MA­KAMLARIN DÜZENLEDİKLERİ BELGELERİN TAKİP DAYANAĞI YAPILIP İLAM­SIZ TAKİBE KONULABİLMESİ VE ALACAKLININ İTİRAZIN KALDIRILMASINI İSTEYEBİLMESİ İÇİN, KANUNDA BU BELGELERİN İİK’NIN 68. MADDE­SİNDE SAYILANLARDAN OLDUĞUNA İLİŞKİN ÖZEL HÜKÜM BULUNMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK’nın 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK’nın 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenle­dikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK’nın 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İİK 143/2, 105/1, 251/1, 634 sayılı Yasa’nın 37. mad­desi gibi).

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Antalya Dördüncü İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2010/754 Esas-2010/1024 Karar sayılı dosyasından alınan ek bilirkişi raporu, İİK’nın 68/1. maddesinde sayılan belgelerden de­ğildir.

O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

S o n u ç: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16942, Karar No: 2011/2228, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/16942 E.  ,  2011/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 2008/779 Esas, 2008/780 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2294, Karar No: 2016/2848, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2294 E.  ,  2016/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... (...) ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanma istemine ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...o:.../....../....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kolluk tarafından yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının kızı ... yanında ikamet ettiği ve ...'in MERNİS adresinin “.... .../...” olduğu gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının nüfus kaydının incelenmesinde 03.01.2016 tarihinde vefat ettiği ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün ....01.2016 tarihli yazısından kısıtlı adayının vefat etmeden önce “....No:...... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... .. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9061, Karar No: 2023/474, Tarih: 08.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9061 E.  ,  2023/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile kısmen yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; 2012 yılında müvekkilinin babasının vefatından sonra davalı erkeğin ve ailesinin müvekkiline karşı kötü davranmaya başladıklarını, davalı erkeğin ailesinin müvekkilini evlerine kabul etmediğini, müvekkilini yaz tatillerinde ve izin günlerinde memleketine göndermek istemediğini, müvekkiline karşı psikolojik baskı kurduğunu ve tehditler savurduğunu, evlilik birliğinin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davalı erkeğin hiç bir sebep göstermeksizin müvekkili ile cinsel ilişkiye girmekten kaçındığını, müvekkiline hakaret ettiğini; davalı erkeğin sözlü ve psikolojik baskılarının, hakaret ve tehditlerinin fiziksel şiddete dönüştüğünü, taraflar arasında yaşanan son olayda davalı erkeğin müvekkilinin başından aşağı 2,5 litre suyu döktüğünü, saçlarının arka kısmından tutarak yüzüne ve bedenine vurduğunu iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile boşanmalarına, çocuklar için ayrı ayrı aylık 1.000,00'er TL tedbir-iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 400.000,00 TL maddî ve 400.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile ikinci cevap ve karşı davada cevaba cevap dilekçesinde; davacı-karşı davalı kadının müvekkilinin ailesini ziyaret etmeyi reddettiğini, ortak çocukların babaanne ve dedelerini görmesine engel olduğunu, taraflar arasında iddia edilenin aksine sağlıklı bir cinsel hayatın olduğunu, müvekkili davacı-karşı davalı kadın ile cinsel birliktelik kurmak istediğinde, "sen de erkek misin? sen adi şerefsiz birisin, öyle olmasan benimle cinsel ilişkiye girmezdin" gibi sözlerle müvekkilini cinsel hayattan uzaklaştırmak ve soğutmak için elinden geleni yaptığını, sürekli kavga çıkardığını,birlik görevlerini ihmal ettiğini, müvekkiline hakaret ettiğini, müvekkilini tehdit ettiğini, müvekkilinin davacı-karşı davalın kadın ve ailesinin hakaret, tehdit ve aşağılamalarına maruz kaldığını, davacı-karşı davalı kadının bıçak çekmek suretiyle müvekkilini tehdit ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilini etnik kökeninden dolayı aşağıladığını, incitici ve onur kırıcı sözler söylediğini, müvekkiline "gençlik aşkımdan ve ilk sevgilimden senin yüzünden ayrıldım, onu hiç unutamadım, seninle babamın baskısı ve zulmünden kurtulmak için evlendim, çok pişmanım" dediğini, davacı-karşı davalının özel hayatlarını en mahrem yatak odası sırlarını dahi çarpıtarak ve müvekkiline iftiralar atarak başkaları ile gülerek paylaştığını iddia ederek ve savunarak asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı karşı davacı erkeğin yatağını ayırarak cinsel ilişkiden kaçındığı, eşinin ailesiyle görüşmesine engel olduğu, maddî yönden eşini ve çocuklarını ihmal ettiği, eşine hakaret ettiği, yapılan hakaret içeriğinin ağır şekilde olduğu ve eşine fiziksel şiddet uyguladığı; davacı-karşı davalı kadının ise eşinin ailesini istemediği, ailesinin evlerine gelmesini engellediği, eşinin kardeşini evden kovduğu, ailesine hakaret ettiği, etnik kökeniyle alay ettiği belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası maddesi uyarınca kabulüne, erkeğin davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk ... arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ... yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına ve aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, ortak çocuk Elanur ergin olduğundan velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ergin olduğu 16.12.2020 tarihi itibarıyla ara kararla hüküm altına alına aylık 200,00 TL tedbir nafakasını sona erdiğinin tespitine, ergin olduğu için iştirak nafakası takdirine yer olmadığına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakası ile aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının kabul edilen boşanma davası yönünden erkek aleyhine yargılama giderlerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin davasının kabulünün ve kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, erkeğin psikolojik ve fiziksel şiddetinin ispatlandığını, erkeğin tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, tazminat ve nafaka miktarlarının yetersiz olduğunu, ortak çocuk Elanur yararına yardım nafakasına hükmolunmadığını belirterek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları ile ortak çocuk Elanur yararına yardım nafakasına hükmolunmaması yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının davasının kabulünün ve kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, müvekkilin kusurlu davranışının ispatlanmadığını, kadın tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının kusurlu davranışların ispatlanmasına rağmen göz ardı edildiğini; kadının müvekkili ailesiyle görüştürmemesi, fiziksel şiddeti, hakareti ve birlik görevlerinin ihmalinin dikkate alınmadığını, kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve yoksulluk nafakasının kaldırılması gerektiğini, müvekkili lehine maddî ve manevî tazminata hükmolunması gerektiğini, yargılama giderlerinin müvekkili lehine hükmedilmesi gerektiğini belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ile yargılama giderleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadına yüklenen kardeşini evden kovduğu, ailesine hakaret ettiği şeklindeki kusurlu davranışlardan, kadının erkeğin erkek kardeşini evden kovma olayının 2002 yıllarına ait olduğu, bu olay sonrası evlilik birliğinin devam ettiği bu nedenle kadının söz konusu davranışının erkek tarafından affedildiği veya en azından hoş görü ile karşılandığının kabulü gerektiği ve kadına kusur olarak yüklenmesi hatalı olduğu, tanık beyanlarında geçen kadının erkeğin ailesine ağır hakaret ettiği şeklindeki beyanların soyut nitelikte olduğu belirtilerek belirtilen kusurların kadına yüklenmesinin doğru olmadığı, ancak netice itibarıyla tarafların İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna ilişkin tespitin doğru olduğu gerekçesiyle kadının kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne ve gerekçenin düzeltilmesine, geliri ve mal varlığı bulunmayan ağır kusurlu olmayan kadına yoksulluk nafakası verilmesi koşulları oluştuğu, tazminat verilmesi ve iştirak nafakasına hükmedilmesi isabetli ise de nafakaların ve tazminatların miktarlarının az olduğu belirtilerek kadının iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf taleplerinin kabulüyle ortak çocuk ... yararına aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş; kadının diğer istinaf talepleri ile erkeğin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili; istinaf başvurusunun reddinin ve kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulünün hatalı olduğunu, kadının kusurlu eylemlerinin sürekli olduğunu, kadının kusurlu eyleminin affedilmediğini belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ile yargılama giderleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, yargılama giderleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.