muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7873, Karar No: 2025/168, Tarih: 08.01.2025

II- Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Kararı Yönünden;

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihi, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olması nedeniyle atılı eylemin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesinin son cümlesi yollamasıyla 3/5, 3/10 ve 3/23. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetilerek, sanığın anılan Kanun hükümlerine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra somut olaya tatbiki mümkün bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Kabule göre ise,

2.Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmasından sonra hükmedilen netice 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a. ve 52/2. maddesi gereği adlî para cezasına çevrildiği fıkrada, hapisten çevrili gün adlî para cezası ve doğrudan verilen gün adlî para cezasının ayrı ayrı adlî para cezasına çevrilmesi gerekirken, mahkemenin hapisten çevrilen 200 gün hapis cezasına, doğrudan verilen 1 gün adlî para cezasını da ekleyerek 201 gün adlî para cezası üzerinden tek kalemde 4.020,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık ...'nun temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada hakkının saklı tutulmasına, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2253, Karar No: 2023/7516, Tarih: 06.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/2253 E.  ,  2023/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/67 2021/68

SAYISI : 2020/İHK-20829

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Kabulü, Başvurunun Reddi

SAYISI : 2020/59445

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesince 28.10.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası "Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti alınır. (Değişik ikinci ve üçüncü cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. (Ek cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) İtiraz üzerine hakem kararının icrası durur. (Ek cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. (Ek cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir. (Ek cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 03.04.2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir. (Değişik cümle: 13.06.2012-6327/58 md.) Ancak, tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her hâlükarda temyiz yolu açıktır. Temyize ilişkin usûl ve esaslar hakkında Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu uygulanır." hükmünü haizdir.

Dosya içeriğine göre mahkemece, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar nedeniyle karar verilmiş ise de; miktar nedeniyle temyiz isteminin reddine hakem heyetince karar verilebileceği anlaşılmakla; temyiz talebinin reddine dair 28.10.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve asıl kararın incelenmesine geçilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL yi geçmeyen kararları kesindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince 24.205,33 TL tazminata hükmedilmiş olup karara karşı davalının yapmış olduğu itiraz İtiraz Hakem Heyetince kabul edilerek başvurunun reddine karar verilmiştir. Davacı bakımından itiraz edilmeyerek kesinleşen kısım 24.205,33 TL olup kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11794, Karar No: 2012/29834, Tarih: 16.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/11794 E.  ,  2012/29834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de,

Alacaklı  tarafından borçlu  aleyhine  genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatılmış, borçlu   süresi içerisinde borca kısmen itiraz etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde itrazın kaldırılması talebinde  bulunmuş, mahkemece takibe dayanak yapılan belge İİK'nun 68. maddesi kapsamında kabul edilerek,  itirazın kaldırılmasına  karar  verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının  takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, Takip dayanağı yapılan 02.01.2010 tarihli belgedeki borç borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde  kabul edilmemiştir.  28.1.1941 tarih ve 42/28 sayılı içtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı gibi altın para herhangi bir mal hükmünde olup, muayyen bir bedel olarak kabulü mümkün değildir. Takip dayanağı 01.01.2010 tarihli belge “615gr. Altın” olarak tesbit edilmekle açıklanan kuralın dışında tutulamaz. Yazılı bedelin hangi ayarda tahsili gerektiği dahi muhakemeye muhtaçtır. Hal böyle olunca, dayanak belge mücerret borç ikrarını içeren bir belge olmayıp alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmektedir. O halde mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle  kabulü  yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

İcra mahkemesinin karar başlığında davacı alacaklının isminin yanlış yazılmış olması maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunduğundan bozma sebebi sayılmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/4537, Karar No: 2019/8226, Tarih: 08.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4537 E.  ,  2019/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 50/3, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın kusurunun olmadığına, ölenin önce kaldırım taşına çarptığına, sonra havalanarak sanığın aracına çarptığına, verilen ceza fazla olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin, olayda bilinçli taksir olduğuna, verilen cezanın az olduğuna dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin 50/4 delaletiyle 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10495, Karar No: 2019/12721, Tarih: 17.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10495 E.  ,  2019/12721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçu yönünden, suç tarihinin 08/06/2014 olması ve TCK’nun 142/1-b maddesini yürürlükten kaldırıp ve TCK’nun 142/2-h maddesini yürürlüğe koyan 6545 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin 28.06.2014 olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, suç tarihi itibarıyla henüz yürürlükte bulunmayan ve daha fazla cezayı içeren TCK'nun 142/2-h maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk savunması ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte müştekinin sorumlusu olduğu iş yerine, iş yerinin açık olduğu sırada, gündüz vakti girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 116/2. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece hüküm fıkrasında ''Suça sürüklenen çocuğun sabit olan gündüz mesken masuniyetini ihlal suçundan hareketine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca suçun önemi ve işleniş şekli nazara alınarak takdiren ve ALTI AY HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASI'' şeklinde hüküm kurulmak suretiyle, suç adı, uygulama maddesi ve TCK'nun 116/2. maddesinde seçimlik ceza düzenlendiği halde bu cezalardan hapis cezasının neden tercih edildiğinin belirtilmemesi gibi hususların, eksik, çelişkili yer alması sebebiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5497, Karar No: 2022/7589, Tarih: 31.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5497 E.  ,  2022/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.05.2021 tarih ve 2021/163 E. - 2021/503 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... plakalı aracın maliki olduğunu, 1998 yılı itibariyle davalı kurum ile imzalanan sözleşmeye göre 7500 tam bilet bedelinin yatırılmasının davalı kurum tarafından şart koşulduğunu, davalı kurumun hak ve yetkisini Estram A.Ş.'ye aktardığını ve her otobüsçünün yeni bir sözleşme imzaladığını, yeni sözleşmede teminat şartı bulunduğunu, otobüsçülerin davalı kuruma başvurarak teminat mektuplarını iade aldığını, ancak müvekkilinin alamadığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL’nin istirdadına karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 13.500,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının Estram ile sözleşme imzalamasının güvence bedelinin iade edilmesini gerektirmeyeceğini, davacının halen toplu taşımacılık yaptığını, davacının işleticiliğe devam ettiğinden güvence bedellerinin iade olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının ... plakalı özel halk otobüsünün maliki ve işleteni olduğu, özel halk otobüsünün 1/2'sini 1998 yılında, kalan 1/2 sini ise 2005 yılında devralarak işletmeye başladığı, aracın işleticilik hakkına dair sözleşme ve devir esnasında belediye tarafından 7500 tam bilet karşılığı güvence alındığı, sonrasında 10/10/2014 tarih ve 344 sayılı Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Meclis Kararı gereğince toplu ulaşım araçlarının işletmesinin Estram Ulaşım A.Ş.'ye devredildiği, davacı ile dava dışı Estram A.Ş. arasında 2015 ve 2016 yıllarına ait toplu taşıma işi sözleşmesi imzalandığı ve davacıdan teminat olarak 10.000,00 TL bedelli senet alındığı, davacı ile davalı ... arasındaki toplu taşımaya ilişkin sözleşmenin davacının dahli olmaksızın davalı tarafından encümen kararı ile toplu taşıma işini dava dışı şirkete devri nedeniyle son bulduğu, yönetmeliğin tam bilet bedelinin işletene iade edilmeyeceğine dair cezai hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir durumun mevcut olmadığı, dava tarihi itibariyle 1 tam bilet bedelinin 1,80 TL, davacı tarafın yatırmış olduğu 7.500 tam bilet karşılığı güvence bedelinin dava tarihindeki karşılığının ise 13.500,00 TL olduğu, bu bedelin davacı tarafa ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 13.500,00 TL’nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, alacağın 10.000,00 TL’sine dava tarihinden, 3.500,00 TL’sine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, kabul dışı kalan talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 690,63 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13269, Karar No: 2010/10783, Tarih: 07.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13269 E.  ,  2010/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ve haklarında yapılan yargılama sonunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkında defterdarlık mütalaası alınmadan açılan davada yargılamanın durdurulmasına dair Kadıköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 tarihli davada yargılamanın durdurulmasına dair Kadıköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 tarihli ve esas, sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Kadıköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2009 tarihli ve 2009/29 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

16.04.2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33.maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve hükme uygun olarak 04.04.2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20.maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367.maddesinin 1.fıkrasında bulunan "defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili imzalı 05.04.2007 tarihli, 6752 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367.maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 13.08.2009 gün ve sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 01.09.2009 gün ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nun “kanun yararına bozma” başlıklı 309. maddesinin (1) numaralı fıkrası “Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir”, ikinci fıkrası ise “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir” hükmünü taşımaktadır.

Kadıköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 tarihli davada yargılamanın durdurulmasına dair Kadıköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 tarihli ve 2007/454 esas, 2008/566 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Kadıköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2009 tarihli ve 2009/29 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istemli Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.08.2009 gün ve 44738 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2009 gün ve sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 02.04.2010 gün ve esas, sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili olarak düzenlenen 26.03.2007 gün ve sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) Raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 05.04.2007 gün ve 6752 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili sıfatıyla mütalaada bulunan’ın 05.04.2007 tarihi itibariyle Denetim Grup Müdürü veya vekili olarak görevlendirildiğine ilişkin belge aslı veya onaylı sureti ile 05.05.2009 gün ve 10636 sayılı yazıda bahsi geçen ancak dosyada mevcut bulunmayan yetki devrine ilişkin yazının eklenerek, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelemesi yapılmak amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Dosya eksikliğin ikmali ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.09.2010 gün ve 54353 sayılı yazısı ekinde gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2010 havale tarihli derkenar yazısı ile Dairemize sunulmuş olup; yapılan incelemede, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün anılan kanun yararına bozma isteminin dosya içerisinde mevcut olmadığı, dosyanın bu haliyle CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemini incelemeye elverişli bulunmadığı anlaşılmakla, anılan eksikliğin giderilip, dosyanın kanun yararına bozma istemine esas olmak üzere incelenmesi yapılmak amacıyla iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.