muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13608, Karar No: 2014/14547, Tarih: 22.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13608 E.  ,  2014/14547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2013

NUMARASI : 2013/397-2013/627

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda yerel mahkemece dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, uyuşmazlıkta Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine kararı verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa 2814 sayılı Yasa ile eklenen ek-1 maddesi hükmü gözetildiğinde Kat Mülkiyeti Kanunu'nun uygulanmasından doğan her türlü uyuşmazlığın çözümünde sulh hukuk mahkemesinin görevli olacağı kuşkusuzdur.

Dairece, eksiğin tamamlatılması yoluyla getirtilen tapu kayıtlarına göre ..parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu anlaşılmakta ise de, mahkemece elatıldığı iddia edilen yerin niteliği belirlenmeden, diğer bir deyişle dava konusu yerin ortak alan ya da bağımsız bölüm olup olmadığı saptanmadan karar verilmiş olması isabetsizdir.

Öte yandan; mahkemece taraflara tebligat yapılmaksızın evrak üzerinden karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nin 122. maddesi "Dava dilekçesi, mahkeme tarafından davalıya tebliğ edilir. Davalının iki hafta içinde davaya cevap verebileceği tebliğ zarfında gösterilir" hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde ise; "Davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir ." düzenlemesine yer verilmiştir.

Aynı Yasanın 138. maddesi de; "mahkeme öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verir; gerektiği takdirde kararını vermeden önce, bu konuda tarafları ön inceleme duruşmasında dinleyebilir" hükmünü içermektedir. Tüm bu yasal düzenlemeler karşısında, mahkemenin HMK'nin 122. maddesi uyarınca taraflara tebligat yapması, bu aşamadan sonra HMK'nin 114. maddesi uyarınca dava şartlarını incelenmesi bir zorunluluktur.

O halde, HMK'nun 114/c maddesi uyarınca, dava şartlarından olan görev konusunda yargılamanın her aşamasında karar verilebilecek ise de, HMK'nun 27 ve 122. maddeleri uyarınca taraflara dava dilekçesi tebliğ edilmeden, yani taraflar davadan haberdar edilmeden ve mahkemece elatıldığı iddia edilen yerin niteliği belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması da doğru değildir.

O halde, HMK'nun 114/c maddesi uyarınca, dava şartlarından olan görev konusunda yargılamanın her aşamasında karar verilebilecek ise de, HMK'nun 27 ve 122. maddeleri uyarınca taraflara dava dilekçesi tebliğ edilmeden, yani taraflar davadan haberdar edilmeden ve mahkemece elatıldığı iddia edilen yerin niteliği belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması da doğru değildir.

Davacı vekilinin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.09.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle dava açıldıktan 3 gün sonra görevsizlik kararı verilmiştir.

Davaya konu taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulduğu sabit olmakla birlikte el atılan kısmın ortak alan olup olmadığı tartışmalıdır.

Çoğunluk gerekçesinde özetle; dilekçelerin teati aşaması bitmeden görevsizlik kararı verilemeyeceği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir. Gerekçenin yazım tarzı itibariyle bütün uyuşmazlıklarda dilekçelerin teati aşaması bitmeden görevsizlik kararı verilemeyeceği gerektiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK nın 114/1-c maddesi "Mahkemenin görevli olması" nı dava şartlarından saymış, aynı yasanın 115/1.maddesi ile de "Mahkeme dava şartlarının olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilir." hükmü, (2). fıkrada ise "Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." hükmü düzenlenmiştir.

../...

ESAS NO : 2014/13608

KARAR NO : 2014/14547

-3-

Bu düzenleme karşısında dava dilekçesinin esasa kaydından itibaren dava aşamalarının başladığının kabulü zorunludur.

İlk bakışta, davanın açıldığı mahkemenin görevsiz olduğu açıkça belli ise artık davalıya dava dilekçesinin tebliği ve devamı sürecin beklenmesi hem yasal düzenlemeye aykırı olacak hem de usul ekenomisine uygun düşmeyecektir.

HMK nın 27.ve 122. maddelerinde belirtilen düzenlemelerin görevli mahkemece uygulanacağı da açıktır. Görevsiz mahkemece bu maddelerin uygulanmamış olması "hukuki dinlenilme ve savunma hakkı"nın ihlali anlamına da gelmeyecektir. Bu maddelerin bulunması HMK 115. maddenin uygulanmasına da engel değildir. Aksinin kabulü 115.maddenin fiilen ortadan kaldırılması, yok sayılması anlamına gelecektir.

Somut olaya gelince; mahkemece uyuşmazlık konusu taşınmazın el atılan kısmının ortak alan olup olmadığı tespit edilmeden, mahkemenin görevli olup olmadığı kesin olarak belirlenmeden görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış bu gerekçeyle kararın bozulması gerekirken çoğunluk gerekçesiyle bozulması yönündeki görüşe katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/6872, Karar No: 2011/10843, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6872 E.  ,  2011/10843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine Karabük 2.İcra Müdürlüğünün 2009/3407 sayılı dosyasından yürütülen takipte uygulanan 08.9.2009 tarihli haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan müvekkiline ait evdeki menkullerinin haczedildiğini, borçlunun başka adreste ikamet ettiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), haciz yapılan yerde kardeşi olan davacının ikamet ettiğini ve eşyaların davacıya ait olduğunu savunmuştur.

Mahkemece; ödeme emrinin borçluya haciz yapılan adreste tebliğ edildiği, mahcuz beyaz eşyaların davalı alacaklı tarafından borçluya satılan eşyalar olduğu, davacı 3.kişinin eşyaların kendisine ait olduğu yönünde belge ya da fatura sunamadığı ve davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10723, Karar No: 2023/16634, Tarih: 07.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10723 E.  ,  2023/16634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Dairemiz bozma ilâmına direnmesi üzerine yapılan incelemede Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının bozulmasına karar verilmiş; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13344, Karar No: 2017/14319, Tarih: 01.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13344 E.  ,  2017/14319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı, 284 ada 16 parsel sayılı taşınmazda davalılarla hissedar olduklarını,bu parsele ilişkin taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu, ortaklığın giderilmesi keşfinde tespiti yapılan 35.42 m2’lik kargir konutun kendisi tarafından yapıldığını belirterek taşınmaz üzerindeki 35.42 m2 evin ve meyve ağaçlarının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, davacının hak iddia ettiği binanın kök muris .....tarafından yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı ... ise; evin kök murisin katkılarıyla yapıldığını, ağaçların kimin tarafından dikildiğini bilmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile 184 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 36 m2’lik taşınmazın,1 adet erik,1 adet ceviz,1 adet kiraz ve 1 adet ıhlamur ağacının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, dava konusu 284 ada 16 parsel sayılı taşınmazdaki 36.00 m2’lik ev ile 1 adet erik, 1 adet ceviz, 1 adet kiraz ve 1 adet ıhlamur ağacının davacı tarafından yaptırılıp dikildiği anlaşılmakla, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda, muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespiti isteğinin kabulüne, muhdesatın mülkiyetinin aidiyeti ve tapunun beyanlar sütununa tescili isteğinin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu 284 ada 16 parsel parseldeki 36.00 m2’lik ev ile 1 adet erik,1 adet ceviz,1 adet kiraz ve 1 adet ıhlamur ağacı niteliğindeki muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece 284 ada 16 parseldeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, maddi hataya düşülerek ada numarası hatalı yazılmak suretiyle 184 ada 16 parseldeki muhdesatın aidiyetine de karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrası 1. bentteki "...184 ada 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 36 m2lik taşınmazın ve 1 adet erik,1 adet ceviz,1 adet kiraz,1 adet ıhlamurun davacıya ait olduğunun," ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, "284 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 36 m2’lik taşınmazın ve 1 adet erik,1 adet ceviz,1 adet kiraz,1 adet ıhlamurun davacı tarafından yapıldığının ve dikildiğinin tespitine" ibaresinin eklenmesiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca ONANMASINA; davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen sebeple reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5273, Karar No: 2024/473, Tarih: 17.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5273 E.  ,  2024/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/91 E., 2021/2048 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında birden fazla kişi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 23.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

B.Sanık müdafinin temyiz isteği suç kastının olmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay; tanık M.Ş'nin sanığı ihbarı sonucu polislerin işlem yapmak üzere eve geldikleri, mağdure Yağmur'un işe gitmek için dışarı çıkmak istediği, sanık ...'ın mutfaktan ele geçirilemeyen ekmek bıçağını,temyiz dışı sanık Alihan'ın da meyve bıçağını alarak "gidemezsin kapıya yaklaşma, yaklaşırsan da iyiyim de, Doğukan gibi birisi yok burada de, gidemezsin, çıkamazsın bu evden, biz çıkarsak çıkarsın, tek başına çıkamazsın bu evden" şeklinde sözler söyleyerek mağdurenin evden ayrılmasına engel oldukları iddiasına ilişkin olup, Mahkemece sanık ... hakkında suçun sübuta erdiği gerekçesi ile 6 yıl 8 ay hapis cezası verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyizin bir dava olduğu, sanığın süresinde temyiz davasını açtığı, aynı sanığın müdafinin sunduğu temyiz dilekçesinin de sanığın açtığı temyiz davasında ek gerekçeli savunma mahiyetinde olduğu, kabul edilerek tebliğnamedeki sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1.Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanık ve temyiz dışı sanık Alihan'ın ikrarı, tanık ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafinin suç kastının olmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasındaki koşullarının oluşması durumunda, “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak, yasal değişiklik sonrası, bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa, uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra, sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 2020/91 Esas sayılı 23.12.2021 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16418, Karar No: 2024/277, Tarih: 11.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/16418 E.  ,  2024/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1162 E., 2022/705 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/983 Esas, 2014/1033 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sonuç itibarıyla erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 13.750,00 TL adlî para cezası, sanık ...'ın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 13.750,00 TL adlî para

cezası ile cezalandırılmasına, temyiz dışı sanıklar... ve ...'in 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine, nakil aracının iadesine, kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2018/12627 Esas, 2021/4623 Karar sayılı ilamı ile, temyiz dışı sanıklar... ve ... hakkındaki beraat hükümleri ile nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmasına, sanıklar ... ve ... hakkında ise benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiil ile orantılı olarak asgari hadden hakça oranda uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, yetersiz gerekçe ile ve hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde hapis cezalarının en üst hadden teşdit uygulamak suretiyle tayini, 5607 sayılı Kanun'da 7242 sayılı Kanun'un 62 nci ve 63 üncü maddesi gereğince yapılan değişiklikler nedeniyle değerlendirme yapılması ve basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesindeki zorunluluk nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2021/1162 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararıyla, sanıkların 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hapisten çevrili 6.000,00'er TL ve doğrudan 2.500,00'er TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyaların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ