muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11919, Karar No: 2021/541, Tarih: 21.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/11919 E.  ,  2021/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 17/09/2015 tarihinde tefhim olunan hükmü 24/09/2015-27/09/2015 tarihleri arasındaki resmi tatil olan kurban bayramının bitmesini müteakip 27/09/2015 tarihinde süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamada, sanıkların üzerlerine atılı eylemin ''faydasız sahtecilik'' niteliğinde olduğu ve yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 21.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5837, Karar No: 2010/14810, Tarih: 19.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5837 E.  ,  2010/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamlaştırmasız el atılan ağaç bedelleri ile ürüne verilen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamlaştırmasız el atılan ağaç bedelleri ile ürüne verilen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilerek bedelinin, uğranılan ürün zararı ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15861, Karar No: 2014/1241, Tarih: 15.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/15861 E.  ,  2014/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/15-2013/202

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile E.P. bayiliği açmak için anlaşıp teminat olarak 7.000 TL bedelli diğer kısımları boş senet verdiğini, davalının müvekkilinin fiilen bayilik yapmasını engellediğini, senede dayalı olarak icra takibi yaptığını ileri sürerek senetten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, % 20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddine, % 20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının senedin teminat olarak davalıya verildiğini yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı yan dava konusu senedin teminat olarak davalıya verildiğini yazılı delille kanıtlayamamıştır. Ancak dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davacı tarafın davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4428, Karar No: 2018/1432, Tarih: 21.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/4428 E.  ,  2018/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... BAM 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın bu kere davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; belli günde yapılan duruşmaya çağrılan taraf vekillerinden duruşmaya gelen davacı vek. Av. ... sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin dava ve takip konusu 31/06/2014 vade tarihli 100.000,00-TL bedelli senette alacaklı görülen ... ile borçlu olarak yer alan ...'ı tanımadığını, hiç kimseye senet imzalayıp vermediği için sahte senet düzenlemiş olduğunu, senet alacaklısı ...'ın oğlu eczacı kalfası ...'ın müvekkiline ilaç reçetelerini imzalatırken hile ile 100.000,00 TL tutarlı senetin imzalatılmış olabileceğini ve ayrıca müvekkilinin adının ve imzasının sonradan eklenmiş olduğunu, senette bedelin malen alındığını bildirmesine rağmen karşı taraftan herhangi bir mal almadığını ve ticari ilişkisinin bulunmadığını, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2015/12459 esas sayılı icra takibine konu 31/06/2014 vade tarihli 100.000,00-TL bedelli senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığına dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı ve diğer borçluyu tanımadığı beyanının doğru olmadığı, senetteki imzanın davacıya ait olduğu, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2015/510 E.sayılı dosyasında alınan iki ayrı raporda imzanın davacının eli ürünü olduğunun anlaşılması üzerine davanın reddine karar verildiği, ispat yükünün davacıda olup senede karşı senetle ispatlaması gerektiğini, her iki tarafında senedin alınışının mal karşılığı olmadığının kabulünde olduğunu, ispat yükünün davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre dava konusu bononun malen düzenlendiği, davacı ...’in imzasının bononun kefil kısmında yer aldığı, keşideci olarak dava dışı ...’ın gözüktüğü, davacının bononun ön yüzünde bulunan imzası nedeniyle avalist olduğu,TTK’nun 702/2. maddesi gereğince davacının temel ilişkide ortaya çıkacak defileri ileri süremeyeceği, davacının dayandığı hile iddiasının ise kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın takibe konu bonoda keşideci olmadığı, bonodaki keşidecinin dava dışı olan ancak takip borçlusu olarak gösterilen ...'ın olduğu, davacının senet üzerindeki imzasının bono ön yüzünde bulunduğu, keşide haricinde atılan bu imzanın aval niteliği taşıdığı, buradaki bu imza poliçedeki bedelin ödenmesi konusunda keşideci borçlu yönünden alacaklıya karşı teminat niteliği taşıdığı, bu bakımdan davalının bonodaki malen ibaresinden dolayı mal alışverişinin bulunmadığı ya da davacının gıyabında verilen borç paraya karşılık senet düzenlendiği beyanlarının bir öneminin bulunmadığı, zira aval bağımsız nitelikte asıl borçlunun borcuna yönelik olarak taahhüt niteliğinde bulunduğundan keşidecinin taahhüdünün herhangi bir şekilde geçersizliği söz konusu olsa dahi avaldaki taahhüdün geçerliliğini etkilemeyeceği, davacı tarafın senede konu bedelin ödendiğini ya da ödememesi gerektiğini ispat etmek durumunda olduğu, aval konumunda bulunan davacının bu hususu ve hile iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin bu yönlere ilişkin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7287, Karar No: 2019/10076, Tarih: 30.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7287 E.  ,  2019/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyete yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gece vakti sayılan saat 02.00 sıralarında müştekinin iş yerine girerek hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık dava zamanaşımının karar tarihinden (17/04/2015) inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21361, Karar No: 2016/20084, Tarih: 29.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/21361 E.  ,  2016/20084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 18.04.2016 tarih ve 2015/34261 Esas, 2016/11403 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de;

Cezaevi harcına yönelik karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

4603 Sayılı Yasa ile, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası ve Türkiye Emlak Bankası, çağdaş bankacılığın ve uluslararası rekabetin gereklerine göre çalışmalarını ve özelleştirmeye hazırlanmalarını sağlayacak şekilde yeniden yapılanmaya tâbi tutulmuştur.

Bu bağlamda, 5230 Sayılı Pamukbank Türk Anonim Şirketinin, Türkiye Halk Bankası Anonim Şirketine Devri Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 11. maddesinde; 4603 Sayılı Kanuna tâbi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak dava ve takipler sonuçlandırılıncaya kadar, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 2, 23 ve 29. maddelerinin ve 2548 Sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, şikayetçi alacaklı banka da, 4603 sayılı Kanuna tâbi bankalardan olup, yukarıda belirtilen 5230 sayılı Kanunun 11.maddesi gereğince cezaevi harcından muaftır.

Damga vergisine yönelik karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 Sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 Sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

KDV'ye yönelik karar düzeltme istemine gelince;

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler Katma Değer Vergisine tâbidir” hükmü yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1. maddesinin (d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların Katma Değer Vergisine tâbi olduğu hükme bağlanmış olup; 19. maddenin birinci bendinde ise; “Diğer kanunlardaki vergi muafiyet ve istisna hükümleri bu vergi bakımından geçersizdir. Katma değer vergisine ilişkin istisna ve muafiyetler ancak bu Kanuna hüküm eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenir” hükmü öngörülmüştür. Yasa koyucu, Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. ve sonraki maddelerinde; Kanunun 1. maddesine göre KDV'den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Sosyal ve Askeri Amaçlı İstisnalarla Diğer İstisnalar" başlıklı 17. maddesinin (r) bendi ile; "... bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil), bankalara devir ve teslimleri" istisna kapsamında tutulmuştur. Bu durumda, alacaklı banka, alacağına karşılık borçluya ait taşınmazı cebri icra yolu ile aldığı takdirde, Katma Değer Vergisi'nden müstesnadır.

Somut olayda, alacaklı banka, borçlu hakkında başlattığı takip nedeniyle yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben aldığına göre, yukarıda açıklandığı üzere, Katma Değer Vergisi uygulamasından müstesna olduğu için kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez.

O halde, mahkemece, alacaklının Cezaevi harcı, Damga Vergisi, Katma Değer Vergisi alınmaması yönündeki şikayetinin kabulü yerine, istemin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 18.04.2016 tarih ve 2015/34261 E., 2016/11403 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/384, Karar No: 2022/10238, Tarih: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/384 E.  ,  2022/10238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 26/04/2021 tarih, 2020/6277 E. ve 2021/6347 K. sayılı bozma ilamına karşı kısmen direnilmiş, kısmen direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yan ürün gelirlerinin ortalama üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kısmen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvuruları Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak değerlendirilmiş; davalılar yönünden başvurunun esastan reddine, davacı idare yönünden başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, buğday yan ürün gelirinin üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek; bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Fazla bloke edilen 5412,00 TL davalı tarafa ödenmişse varsa çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak; ödenmemişse ilgili bankaca işlemiş nemaları ile davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine istinaf yargılama aşaması içinde vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

A) 2. bendinden ( faizsiz olarak davalıdan geri alınarak davacıya, ödeme yapılmamış ise davacı idareye karar kesinleştiğinde iadesine,) cümlesinin çıkarılmasına, yerine ( varsa çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak; ödenmemişse ilgili bankaca işlemiş nemaları ile davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

B) “III-İstinaf Yargılama Giderleri” başlıklı bölümün 1. bendinin hükümden çıkarılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9849, Karar No: 2023/372, Tarih: 24.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9849 E.  ,  2023/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle ;müvekkilinin Almanya'da çalıştığını, davalı kadın ile evlendikten sonra Almanya'ya döndüğünü, davalı kadının da ailesinin yanına gittiğini, davalı kadının müvekkilinden sürekli yüksek miktarda para göndermesini istediğini, müvekkilinin bir süre para gönderdikten sonra davalı kadının talebini karşılamayınca bu kez davalı kadının evdeki eşyaları boşaltmak amacıyla bir araç tuttuğunu, bunu öğrenmesi üzerine kolluk kuvvetlerine şikayetçi olacağını bildirince davalı kadının olay yerinden kaçtığını, davalı kadının yaşadığı müvekkile ait olan eve başka erkeklerin geldiğini, son olarak davalı kadının müvekkilinin içeceğine uyuşturucu hap atarak müvekkilinin telefon, para ve kredi kartlarını alarak kaçtığını, davalı kadının sadece maddî çıkar sağlamak amacıyla evlilik yaptığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına 20.000,00 maddî, 20.000,00 manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkek vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı tarafın iddialarının doğru olmadığını, taraflar ayrıldıktan sonra davalı kadının Almanya vizesini alabileceğine dair kendisine tebligat yapıldığını ancak ayrı olmaları nedeni ile müvekkilinin bir şey yapmadığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacı erkeğin ihtiyaçları doğrultusunda peyder pey cüzi miktarda paralar gönderdiğini, evden götürdüğü eşyaların kendi eşyaları olduğunu, eve yalnızca kızkardeşi ve akrabalarının gelip gittiğini, davacı erkeğin kendisini mağdur ederek Almanya'ya gittiğini, söz vermesine rağmen yanına almadığını, arayıp sormadığını, mağdur olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini, aksi durumda aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.