muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10374, Karar No: 2014/4948, Tarih: 19.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10374 E.  ,  2014/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik inceleme bulunmadığına üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1- Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabul edilerek lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nm 322.maddesi uyarınca; hükmün 1.bendine "7 ay hapis ve" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nun 52/2.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve katılan idare lehine hükmolunan vekalet ücretine ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkarılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkeme kararında, inceleme konusu bu dava dosyası yanında, sanığa ait benzer suçtan başka dava dosyalarının da bulunduğu belirtilmektedir.

Dava dosyalarının esas numaralarının birbirine yakın rakamları taşıdığı görülmektedir. Suç tarihlerinin de yakın zamanları kapsaması muhtemeldir.

Öncelikle sözü edilen diğer dava dosyaları getirilip incelenerek, sanığın iddia edilen eylemleri arasındaki zaman aralığı, işleniş biçimi ve yakalanan kaçak eşyanın cinsi hep birlikte değerlendirilerek, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında kalıp kalmadığı, aralarında hukuki kesinti bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2016/12777, Karar No: 2018/641, Tarih: 24.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12777 E.  ,  2018/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2016 tarih ve 2014/87-2016/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı kargo şirketine müvekkili şirket tarafından teslim edilen emtianın kargo taşıması sırasında kırıldığını, müvekkilinin zarar gördüğünü, davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından haksız ve dayanaksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek takibin devamına, borçlunun %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkili şirketin icra takibine haklı olarak itiraz ettiğini, davacı firma tarafından gönderilen kargonun arızalı olduğunun sevk irsaliyesinden anlaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalı aracılığıyla ticari emtia gönderildiğini, bu emtiaların toplam fatura bedellerinin 8.982,99 TL olduğunu, malların orjinal kutularıyla kargo şirketine teslim edildiğini, kutuların taşıma esnasında zarar gördüğünü ve ürünlerin alıcı tarafından kabul edilmeyip müvekkili şirkete iade edildiğini, zararının karşılanmadığını ileri sürerek 25/07/2013 tarihinden itibaren ticari faizi ile 8.982,99 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava yönünden davacı tarafın dava konusu ikinci el yazıcının davalıya teslim edildiği tarihte arızasının bulunmadığına ve hasarsız değeri ile hasarlı değeri arasındaki farkın belirlenmesine ilişkin delilleri sunamadığı, birleşen dava yönünden dava konusu eşyalarda darbe, hasar ve teknik arıza tespit edilemediği, değer kaybı bulunmadığı, davacının eşyalar nedeniyle hasara dayalı bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 18.02.2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL'dir. Asıl davada davacı vekili, 2.066.71 TL asıl alacak, 59.38 TL işlemiş faiz yönünden başlattığı icra takibine davalının itirazı üzerine itirazın iptalini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda reddedilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davacı vekili yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, asıl dava yönünden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin birleşen davaya ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle asıl dava yönünden davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2)nolu bentte açıklanan nedenle birleşen dava yönünden davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 2,50 TL harcın temyiz eden birleşen davada davacıya iadesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31836, Karar No: 2015/19585, Tarih: 19.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/31836 E.  ,  2015/19585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; sanığın üzerinde taşırken ele

geçirilen bıçağın 6136 sayılı Yasa'nın 4/1. madde ve fıkrasında belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklar ile bunlardan bir sanat veya mesleğin icrası için kullanımı zorunlu bulunup izne tabi olan bıçaklardan da olmayıp anılan Yasanın 15/3. maddesinde yazılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmadığı cihetle CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca yasal engel teşkil etmeyeceğinden, anılan hükmün (b) bendi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ile duruşmalardaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu tartışılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sabıka kaydında hükmün açıklanması geri bırakılmış mahkumiyeti bulunduğundan" bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK.nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması,

b- 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen ve TCK.nun 62. maddesi uygulanarak belirlenen adli para cezasına esas alınan 20 günün TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi sonucu 400 TL yerine, 500 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31407, Karar No: 2018/5794, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31407 E.  ,  2018/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebliğat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10403, Karar No: 2013/15901, Tarih: 12.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/10403 E.  ,  2013/15901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ve vekilinin usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmesine rağmen ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar katılma talebinde bulunmadığı, hüküm kurulduktan sonra vekil aracılığı ile fax yoluyla mahkemesine verilen dilekçe ile davaya katılma ve mazeret bildirilmesinin müştekiye hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve hükümden sonra katılma talebinde bulunulamayacağı anlaşıldığından müşteki vekilinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5211, Karar No: 2023/402, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5211 E.  ,  2023/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2020 tarihli ve 2020/63 Esas, 2020/213 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/01/2021 tarihli ve 2021/102 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükmün eleştirilip sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 555 gün karşılığı adli para cezasının, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken "1110 TL" yerine maddi hata yapılarak "11100 TL" olarak fazla cezaya hükmedildiği ve taksitlendirme yapılırken uygulama fıkrasının gösterilmediği gerekçesiyle, hükmün bu hususlar yönünden düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Aramanın usulsüz olduğuna,

3. Tekerrür uygulamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Aramanın usulsüz olduğuna,

3. Tekerrür uygulamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Edinilen istihbari bilgi üzerine kolluk görevlileri tarafından takip edilen sanığın, tanıklar.... ve ...'e esrar sattığı, üzerinde ve evinde yapılan aramada da esrar ele geçirildiği, sanığın yakalandıktan sonra, arama kararı bulunmadığı aşamada ikameti haricinde uyuşturucu madde bulunan evleri, uyuşturucu maddelerin ve hassas terazinin yerini kolluk görevlilerine gösterdiği gerekçesiyle hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın ikinci kez mükerrirliğe esas mahkûmiyet kararı olduğu gözetilmeden birinci kez mükerrirlik kararı verilmesi, yasal koşulları bulunmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan yasal değişikliğin uygulamada gözetilmemesi hususları eleştirilerek, yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

555 gün karşılığı adli para cezasının, günlüğü 20 TL'den "11.100 TL" adli para cezasına çevrilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'ye bu yönüyle iştirak olunmamıştır.

Sanığın, tanıklar ...,...ve ...'e esrar sattığı, üzerinde ve ikametinde yapılan aramada da esrar ele geçtiği, aramanın Cumhuriyet savcısının yazılı emri üzerine gerçekleştirildiği, İlk Derece Mahkemesinin zincirleme suç ve tekerrür hükümlerine ilişkin uygulamasında, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Adli para cezası taksitlendirilirken uygulama madde ve fıkrasının "52 nci maddenin dördüncü fıkrası" yerine "52. maddesi" olarak gösterilmesinin,

2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “ 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına ” ibaresinin yazılmasının,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “ 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına ” ibaresinin yazılmasının,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/01/2021 tarihli ve 2021/102 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "52. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "52 nci maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından “ 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına ” ibaresinin çıkartılarak yerine “ hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10222, Karar No: 2015/7537, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10222 E.  ,  2015/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yeğeni olan küçüğe vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının davacı halası ile birlikte “... Mahallesi ... Sk. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüğün davacı halası ile birlikte “... Mahallesi ... Sk. No:... .../ANKARA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4999, Karar No: 2011/12980, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4999 E.  ,  2011/12980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece tanzim edilen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ve 2010 yılına ait üretim ve dekar başına masrafları ile hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,