muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/521, Karar No: 2005/550, Tarih: 28.09.2005

*Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.*

*Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazların miras bırakan tarafından davalılara resmi akitte satış gösterilmesine rağmen bedelsiz devredildiği dosya kapsamı ile sabittir. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Miras bırakanın davalıların yanında yaşaması ve onun davalılar tarafından bakılıp gözetilmiş olması, aile birliğinin gerekli kıldığı ahlaki görev cümlesinden kabul edilmelidir. Bu türlü hizmetin satış bedeli olarak nitelendirilmesine olanak yoktur.*

*Belirtilen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın davalılara yaptığı temlik işlemlerinin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğu ve muvazaalı bulunduğu sonucuna varılmaktadır.*

*Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ve değerlendirmelerle davanın reddedilmiş olması doğru değildir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13011, Karar No: 2012/5401, Tarih: 28.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13011 E.  ,  2012/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 455/2, 59/2,40. maddeleri uyarınca mahkumiyet, Sanık ... hakkında: Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ile ... vekili tarafından; sanık ...'nin mahkumiyetine ve sanık ...'un beraatine ilişkin hükümler katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine göre; sanıklardan ...'un sahibi olduğu ... Elektrik İnşaat Dekorasyon Firması ile ... Spor Kulübü Derneği Başkanı... arasında 10.07.2002 tarihli yazılı sözleşmeyle ve 10.09.2002 tarihinde tamamlanmak üzere, futbol sahasının yanında mevcut bulunan antreman sahasının, halı saha inşaatı kapsamında zemin beton işleri ile kenar demir işlerinin yapılması konusunda anlaşmaya varıldığı, sanık ...'un bu iş için firmasında şöför olarak çalışan sanık ...'yi görevlendirdiği, sanık ...'nin de kaynak işiyle uğraşan sanık ... ile yevmiye karşılığında anlaştığı, bu doğrultuda çalışmaların başladığı, olay günü bir taraftan sanık ... ve sanık ...'nin çalışmalara devam ettikleri, diğer taraftan ... Spor Kulübü tesislerinde düzenlenen Yıldızlar Futbol Turnuvası kapsamında saat 10.45 sularında ... Spor Kulubü ile Gültepe Spor Kulubü arasındaki maçın başladığı,

35 dakikalık iki devrede tamamlanan maçın, aşırı yağmur nedeniyle yaklaşık 10 dakika erken bitirilmesini müteakip ... Spor Kulübü oyuncularından ..., ... ve ...'nin idari binanın çaprazında yerde birikmiş su birikintisine basmaları üzerine, kendilerini kurtarmak için müdahalede bulunan ... ile birlikte elektrik akımına kapılarak öldükleri, ..., ..., ... ve ...'in yaralandıkları, ölüm ve yaralanmalara neden olan birikmiş sudaki elektriğin; tesisleri besleyen şube kablosundan veya İSKİ kablosunu besleyen kabloda meydana gelen bir kaçaktan değil, halı saha şantiyesinde kaynak çalışması yapılması sırasında kullanılan ve İstanbul Teknik Üniversitesi raporunda, ek yerleri arızalı olduğu belirlenen antigron kabloların kofredeki sigortaların alt kısmına bağlı vaziyette enerjiliyken toplanması sırasında arızalı, yaralı veya ekli yerlerinin tesis önünde biriken suyla direk temasından kaynaklandığının tespit edildiği olayda; olayın oluş sebebine göre, dosyada mevcut iş sağlığı ve iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetince hazırlanan 15.04.2004 tarihli ve itiraz üzerine aynı heyet tarafından düzenlenen 05.04.2005 tarihli bilirkişi raporlarında isimleri geçen BEDAŞ Çağlayan İşletme Müdürü ... ve ... Spor Kulübü Başkanı...'a kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla;

İş sağlığı ve iş güvenliği uzmanı elektrik mühendislerinden oluşturulacak bir bilirkişi heyetine yeniden inceleme yaptırılıp, olayın meydana gelmesinde sanıkların kusur oranlarının ve asli veya tali kusurlu olup olmadıklarının tereddütsüz şekilde tespit edilmesinden sonra, sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, uzmanlık gerektiren konuda re'sen kusur tayini yapılarak, dosyada mevcut bilirkişi raporlarına aykırı ve tamamen takdire dayalı biçimde, sanık ...'un kusursuz, sanıklar ... ve ...'nin ise tam kusurlu olduklarının kabulüyle, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1- Sanıklar müdafii, 18.05.2006 tarihli temyiz dilekçesinde; sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan hapis cezalarının para cezasına çevrilmemesi sebebiyle sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasını talep etmesi karşısında; sanıklar hakkında 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin uygulanması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2- Kendilerini farklı vekiller ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ile ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9112, Karar No: 2016/11253, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9112 E.  ,  2016/11253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ... Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı ... Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18527, Karar No: 2013/6081, Tarih: 22.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18527 E.  ,  2013/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının 08.02.2003 tarihinden itibaren bina görevlisi olarak çalıştığını ücret, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının aylıklarının, fazla mesailerinin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının bizzat davacıya ödendiğini haksız davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.

Somut olayda davacı işçi dava konusu işyerinde apartman görevlisi olarak çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yılın tamamında hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de davacının kışın kalorifer yakması ve şahit anlatımları dikkate alındığında sadece kış dönemi için hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilmelidir. Bu sebeple hafta tatili alacağı gerekirse yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11797, Karar No: 2015/16114, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11797 E.  ,  2015/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2014

NUMARASI : 2014/107-2014/556

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan, değerlendirme tarihine yakın satış olması gerekir.

Emsal olarak alınan taşınmazlar 57.06 m² ve 56.60 m² yüzölçümünde olup, dava konusu taşınmaz ise 3002 m² yüz ölçümünde olduğundan bahisle emsal olamayacağı belirtilerek karar bozulduğu halde bilirkişi kuralınca aynı emsaller ile inceleme yapılıp yanı karar verildiğinden rapor gecersizdir.

Bu nedenle, taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13981, Karar No: 2020/882, Tarih: 23.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13981 E.  ,  2020/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece 30/12/2014 tarih, 2013/34 Esas, 2014/602 Karar sayılı karar ile sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemiz 21/03/2019 tarih, 2016/12168 Esas, 2019/3871 Karar nolu bozma ilamı ile; dosya kapsamındaki; 10/12/2013 tarihli arkeolog bilirkişi raporu ile, keşif tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda iç avlu üzerinde izinsiz olarak yapılan demir doğrama konstrüksiyon uygulamanın kaldırılmış olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; mahkemece mahallinde yeniden keşif icra edilerek, anıtsal eser olarak tescilli taşınmazda zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, zarar meydana gelmemiş olması halinde atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine, aksi halde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak mahallinde yeniden keşif icra edildiği, 25/07/2019 tarihli arkeolog bilirkişi raporu ile, yapılan izinsiz uygulamaların kaldırıldığı ve anıtsal eserde herhangi bir zarar meydana gelmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, izinsiz uygulamalar kaldırılsa dahi eylemlerin fiziki müdahale niteliğinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9399, Karar No: 2022/15411, Tarih: 02.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9399 E.  ,  2022/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın 23/06/2014 tarihli eylemine ilişkin iddianamenin 15/10/2014 tarihinde düzenlendiği, 02/07/2014 tarihli eylemine ilişkin iddianamenin ise 04/09/2014 tarihinde düzenlendiği anlaşılmakla, eylemler arasında hukuki kesintinin bulunmadığı ve her iki suçun aynı suç işleme kararı kapsamında işlendiğinin kabulü ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanığa ait işyerinde 23.06.2014 tarihinde yapılan aramada 4 kg kıyılmış tütün, 62 paket Stadium ibaresi yazılı olan kutu içerisinde makaron, 25 paket nargile tütünü ve 166 paket kaçak sigara bulunarak el konulduğu, ele geçen makaron, kıyılmış tütünlerin yabancı menşeili olduklarının tespiti halinde sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında olacağı, yerli olduklarının tespiti halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8. maddesinde belirtilen ve idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı cihetle; dava konusu makaron ve kıyılmış tütünlerin yabancı menşeili olup olmadıklarının tespiti hususunda alanında uzman bilirkişiden usulünce rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Zincirleme suçlarda suçun işleniş tarihi zincirleme suçu oluşturan son suçun işlendiği tarih olduğu cihetle, Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Dava konusu eşya hakkında 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde müsadere ve tasfiyesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1157, Karar No: 2022/271, Tarih: 26.01.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1157 E.  ,  2022/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Cizre 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarih ve 2016/211 - 2018/80 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, Kasten öldürmeye teşebbüs

Hüküm : 1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan;

TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53/1-2- 3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2-Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nın 82/1-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 35/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkan sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine ve temyiz kapsamına göre yapılan incelemede;

1)Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan kurulan hükme yönünden;