muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3629, Karar No: 2025/2122, Tarih: 17.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/3629 E.  ,  2025/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/716 E., 2023/133 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a). maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2020/100 Esas, 2021/377 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1. 53. maddeleri gereğince 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/716 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle: kararın gerekçesiz olduğuna, usule, eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/716 Esas, 2023/133 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4739, Karar No: 2024/6845, Tarih: 16.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4739 E.  ,  2024/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/37 E., 2023/310 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/98 E., 2021/69 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalıların murisi...’nin halası olduğunu, .....’nin, murislerinden miras yoluyla intikal eden ... ... Mahallesindeki taşınmazlardaki tüm haklarını bedelini almak kaydıyla kendisine sattığını, kadastro tespitinde taşınmazların adına tescil edilmesi gerekirken... adına tescil edildiğini ileri sürerek 132 ada 1 ve 2, 329 ada 22, 23, 24, 25, 38, 39, 43, 53 ve 69 parsel sayılı taşınmazların... adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; davacının davasında haklı olduğunu ve davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Davalı ... süresinde davaya cevap vermemiş, aşamada davanın reddini savunmuştur

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu taşınmazın evvelinde tarafların kök murisine ait olduğu, kök murisin bu taşınmazları ... ile davacının babasına taksim ettiği, mahalli bilirkişilerin davaya konu taşınmazlarda davacının ...'a ait hisseleri satın aldığını bildikleri yönünde beyanda bulundukları, hisseleri satın aldıktan sonra davacının satın aldığı hisseleri kullanmaya başladığı, dayanak tapu kayıtlarının hudutları itibariyle dava konusu taşınmazları kapsadığı, mahalli bilirkişilerin davacı tarafın iddiaları doğrultusunda tutarlı beyanlarda bulundukları, dayanak 16.03.1954 tarih, 108 cilt, 80 sayfa, 139 sıra numaralı tapu kaydı, Perşembe Noterliği 10.05.2002 tarih, 943 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde satış vaadi senedi, 07.04.2001 tarihli gayrimenkul satış senedi ile de ...'ın davaya konu taşınmazlarda kendisine ait olan hisseleri bedeli karşılığında davacıya satıp devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığı, bu tapu kaydında davalıların murisi...'ye ait payın bulunduğu noktasında bir uyuşmazlık olmadığı, uyuşmazlığın, davacının...'nin payını satın alıp almadığı ve bu satışın hukuken geçerli olup olmadığı noktasında toplandığı, davacının, sunduğu senetlerden 07.04.2001, 10.05.2002 tarihinde davalı ...'a ait tapudaki payları tapu dışı yolla satın aldığı, Kadastro tespitinin ise 2008 yılında geçtiği, bu tapu kaydının da çekişmeli taşınmazlara kadastro sırasında uygulandığı, davacının satın aldığı payı kazanabilmesi için Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesi gereğince taşınmazı satın aldığı tarih ile tespit tarihi arasında geçmesi gereken on yıllık yasal sürenin dolmadığı, davacının taşınmazdaki zilyetliğini Mahkemece keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanları ile dahi ispatlayamadığı, somut olayda davacı açısından Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesi gereğince davalıların murisine ait payı edinme koşullarının oluşmadığı, davalı ... davayı kabul etmişse de davalıların murisleri...'ye ait tapudaki payın el birliği mülkiyet şeklinde kayıtlı bulunduğu, şu haliyle kabulün geçerli olabilmesi için tüm mirasçıların davayı birlikte kabul etmeleri gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle:

a. Davalıların murisinin taşınmazlarda hiçbir zaman zilyet olmadığını, taşınmazları öncesinde adi yazılı senetle sonrasında ise noterde müvekkiline sattığını,

b. Taşınmazlara müvekkilinin ve babasının 50 yıldır zilyet olduklarını, mahalli bilirkişi ve tanıkların da bu durumu doğruladığını,

c. Taşınmazını satan kişinin tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiğini, davalı ...’ın da davayı kabul ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

b. Taşınmazlara müvekkilinin ve babasının 50 yıldır zilyet olduklarını, mahalli bilirkişi ve tanıkların da bu durumu doğruladığını,

c. Taşınmazını satan kişinin tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiğini, davalı ...’ın da davayı kabul ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Dosya içeriğinden; Perşembe ilçesi, ... Mahallesinde yer alan 132 ada 1 ve 2, 329 ada 22, 23, 24, 25, 38, 39, 43, 53 ve 69 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin 27.12.2008 tarihinde yapıldığı, ......ın itirazı üzerine Komisyonun itirazı reddettiği ve tespitin 27.05.2009 tarihinde kesinleştiği, kadastro tespiti sonucunda taşınmazlarda davalıların murisi... adına 4/64 pay olduğu, eldeki davanın 08.05.2019 tarihinde açıldığı, 07.04.2001 tarihli gayrimenkul satış senedinde satıcının ... olduğu ... ilçesi, .... köyü düz tarla mevkiindeki fındık bahçesi ve tarla vasfındaki araziyi ...’e sattığının ve bedeli peşin aldığının yazılı olduğu, Perşembe Noterliğinin 10.05.2002 tarihli ve 943 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde satış vaadi senedi ile davalıların murisi...’nin annesinden kendisine miras kalan ve intikal etmesi gereken Ordu ili, Perşembe ilçesi, ... köyü hudutları içerinde vaki ve kain tapunun 16.03.1954 tarih, cilt 108, sayfa 80, sıra no 139 da kayıtlı düz tarla ad ve mevkili bir parça gayrimenkulü ...’e satmayı vaat ve taahhüt ettiğini, bedeli nakden ve peşin aldığını bildirdiği, 10.05.2002 tarihli ve 4 nolu tapu ile de düz tarla mevkiindekinde taşınmazdaki 3/48 müstakil payını ...’e satış suretiyle temlik ettiği, dava konusu taşınmazlarda davalıların murisi...’nin annesi ...’in ölümü ile kendisine intikal etmesi gereken payının olduğu, ...’nin annesi ...’in 1994 yılında öldüğü anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c hükmünde “Noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c hükmünde “Noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

2. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığı ve dava konusu taşınmazlarda davalıların murisi...'ye ait payın bulunduğu noktasında bir uyuşmazlık olmadığı, uyuşmazlığın, davacının...'nin payını satın alıp almadığı ve bu satışın hukuken geçerli olup olmadığı noktasında toplandığı şeklinde yaptığı tespitlerin yerinde olduğu hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Ne var ki, 16.03.1954 tarihli ve 139 nolu tapu ile...’nin babası ...’in ölümü ile taşınmazın... ve annesinin de aralarında bulunduğu mirasçılara intikal ettiği, bu tapunun gittilerinin 13.09.1983 tarihli ve 51 nolu, 10.05.2002 tarihli ve 4 nolu tapular olduğu, ...’nin 10.05.2002 tarihli ve 4 nolu tapu ile düz tarla mevkiindekinde taşınmazdaki müstakil payının tamamını davacıya devrettiği, Perşembe Noterliğinin 10.05.2002 tarihli ve 943 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde satış vaadi senedi ile de annesinden kendisine miras kalan ve intikal etmesi gereken Ordu ili, .... ilçesi, ... köyü hudutları içerinde vaki ve kain tapunun 16.03.1954 tarih, cilt 108, sayfa 80, sıra no 139 da kayıtlı düz tarla ad ve mevkili bir parça gayrimenkulü ...’e satmayı vaat ve taahhüt ettiği gözetilerek davanın kabul edilmesi gerekirken 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c hükmü uyarınca noterde düzenlenen satış vaadi senedinin teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılacağı hususu göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönler itibariyle kabulü ile; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1111, Karar No: 2013/5779, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1111 E.  ,  2013/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Ankara ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ....... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 1997 yılında kesinleşen 1/1000 ölçekli imar planında ve bu planın uygulanmasına ilişkin 16.05.1997 tarihinde kesinleşen 84138 nolu parselasyon planı kapsamında, dava konusu taşınmazın "Ağaçlandırılacak Alan" kullanımında kaldığı anlaşılmıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun, Büyükşehir Belediyesinin görev ve sorumluluklarını düzenleyen 7. maddesinin "i" bendi gereğince, ağaçlandırılacak alanlarda yetkili belediye Büyükşehir Belediyesi olduğundan, ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ....... aleyhine açılan davanın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/10922, Karar No: 2019/4999, Tarih: 28.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10922 E.  ,  2019/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacıya çok aşırı fazla mesai yaptırıldığını, davacının bu durumun değiştirilmesini istediğini, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, son 3 aydır primlerinin bordroya fazla mesai olarak yazıldığını, bordroları imzalamayana maaş verilmeyeceğinden herkesin bu bordroları imzaladığını, davacının kanuna aykırı bu şartların düzeltilmemesi halinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayet edeceğini belirtmesi üzerine davalının davacı ile çalışamayacaklarını, tazminatlarını alıp gitmesini, tazminatlarını alabilmesi için ise öncelikle ayrılma dilekçesi vermesini söylediğini, davacının tazminatlarının ödeneceğine inanarak ayrılma dilekçesi verdiğini, davalının ayrılma dilekçesini alması üzerine davacının tüm alacakları için 2000 TL. ödemeyi önerdiğini, davacının Avukatına vekaletname vererek dava açtığını, davalının davayı duyunca davacıyı çağırarak Noter'den ibraname alıp 4212,82 TL. ödediğini, davayı sonuçsuz bırakmak için davalının davacıya avukatını azlettirdiğini, böylece ilk davanın açılmamış sayıldığını, davacıya ödenen 4212,82 TL.'nın 1730 TL. kısmının 2010 yılı Nisan ayının ücret ve sefer primi alacakları olduğunu, tazminatlar için 2481,82 TL. ödendiğini, bu meeblağın mahsubundan sonra bakiye alacağın ödenmesi gerektiğini, davacının aylık net sabit ücret olarak 1050 TL. ve her ay ortalama 680 TL. devamlılık arzeden sefer primi ile çalıştığını ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini, davacıya kıdem -ihbar tazminatları hariç diğer işçilik aklacakları için Noterlik ibranamesinde belirtilen 4212,82 TL.'nın ödendiğini, akabinde davacının dava açmak istediğini ama sonra 15/05/2010 tarihinde vekilini azlettiğini, bilahare davacı vekilinin vekalet ücreti iddiası ile davacı ve davalı aleyhine icra takibi başlattığını, icra takibine itiraz üzerine uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesi'ne itirazın iptali davası olarak intikal ettiğini, hâlen de derdest olduğunu, yani davacının bu davayı kendi avukatı ile yaşadığı sorunlar yüzünden açtığını, yoksa davacının davalıdan alacağı bulunmadığını, hafta tatilllerini kullandığını, davalı işverenlikte fazla mesai uygulaması bulunmadığını, 1 saat yemek molası ve 2 kere toplamda 30-40 dakika olan çay molası verildiğini, kışın hava şartları nedeni ile normal mesai saatlerinin bile doldurulmadığını, davacının maaşının iddia ettiği gibi 1050 TL. olmadığını, bordrodaki tahakkuk olduğunu, devamlılık arzeden 600 TL. sefer primi kazancının da söz konusu olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkemenin ilk kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2014/29352 Esas sayılı ilamıyla, "... Dosya içeriğine göre davacı 1.050,00 TL sabit ücret ve ayrıca sefer başına 680,00 TL ilave prim aldığını iddia etmiş, tanıkları doğrulamış, emsal işçiye ait kararlara dayanmıştır. Davalı ise davacının salt asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Ancak Dairemizin 2014/7006 Esas sayısı ile evvelce incelenerek onanan davacı tanığı ...'ye ait dava dosyası kapsamından ve 22. Hukuk Dairesi tarafından evvelce incelenerek onanan 22. Hukuk Dairesinin 2012/9708 Esas sayılı dosyası kapsamından, davalı işyerinde garanti ücrette ilaveten sefer primi sistemi ile çalışıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının ganati ücret ve ilave olarak sefer primi ile çalıştığı sabittir. Yine bu emsal dosyalarda davacı ile aynı işi yapan ve kıdemi az olan işçinin sabit ücretinin 1.050,00 TL olduğu kabul edildiğinden davacının sabit ücretinin 1.050,00 TL olduğunun kabulü gerekir. Ancak diğer emsal dosylarda aynı şekilde çalışan işçilerin sefer başına ücretleri 3,50 TL belirlenmesine rağmen bu dosyada davacının günde ve ayda kaç sefer yaptığı, dolayısı ile aylık ücrete ilaveten aldığı prim belirlenmemiştir. Yukardaki açıklamalar ışığında davacıya ödenen aylık ortalama sefer priminin normal ücretinin bir parçası olarak kabul edilerek bütün işçilik alacaklarının hesabına esas ücret meblağına dahil edilmesi gerekmektedir.Somut uyuşmazlıkta, dosyada münhasıran sefer primine yönelik olarak yapılmış bir ücret araştırması bulunmamaktadır. Davacının aylık ortalama sefer sayısı ve sefer başı prim miktarı tespit edilmelidir. Bu bakımdan, ilgili sendikalara, meslek odalarına Mahkeme tarafından yazılar yazılarak davacının fesihten önceki son 1 yıllık süre içinde günlük ve aylık ortalama sefer sayısı ile sefer başına alabileceği ortalam prim miktarı araştırılmalıdır. Açıklanan şekilde sefer sayısı ve sefer başı sefer priminin tespiti yolu ile belirlenecek sefer primi normal ücretin bir parçası kabul edilerek tüm alacak kalemlerine ilişkin hesaplamalar buna göre yapılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır. ... fazla mesai ücretinin hesaplanmasında davacının sefer primi ücreti aylık garanti ücretine dahil edilerek bulunacak ücret meblağı esas alınmalıdır. Ancak bu şekilde bulunacak normal ücreti üzerinden fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hesaplanması gerekmektedir. Nitekim, Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sefer primi alması nedeni ile fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hesaplanması yerindedir. Ancak hesaplamanın sabit “ücret+sefer primi” şeklindeki normal ücretin sağlıklı şekilde tespitinden sonra yapılması gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir. .... Somut olayda, davacı tanığının davalı ile benzer mahiyette davası olmuştur. Davalı tanığı ise hâlen davalı işyerinde çalışmaktadır. 22

. Nitekim, Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sefer primi alması nedeni ile fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hesaplanması yerindedir. Ancak hesaplamanın sabit “ücret+sefer primi” şeklindeki normal ücretin sağlıklı şekilde tespitinden sonra yapılması gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir. .... Somut olayda, davacı tanığının davalı ile benzer mahiyette davası olmuştur. Davalı tanığı ise hâlen davalı işyerinde çalışmaktadır. 22. Hukuk Dairesi tarafından incelenerek onanan 2012/9708 Esas sayılı emsal dosyasının davalısı aynı işverenlik olup, davacısı ise mikser şoförüdür. Anılan dosyada yaz aylarında haftada 18 saat fazla mesai, kış aylarında haftalık 9 saat fazla mesai tespit edilmiştir. Eldeki dosyada ise davacının yaz-kış haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul görmüştür. Davacının da aynı mesai sisitemine tabi olduğu dikkate alındığında, 22. Hukuk Dairesi tarafından incelenen emsal dosyada olduğu üzere davacının Ekim(dahil)-Mayıs(dahil) ayları arasındaki kış döneminde haftada 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gitmek daha doğru olacaktır. Kış ayları içinde 18 saat fazla mesai kabulü ... hatalıdır" gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, bozma üzerine alınan ek rapor uygun bulunduğundan bu ek rapora göre karar verildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili ücreti bakımından;

Bozma öncesinde verilen ıslah dilekçesinde hafta tatili ücreti talebi 6457,66 TL’ye çıkarılmıştır.

Dairemizin 2014/29352 Esas sayılı bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda 7874,94 TL hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Mahkeme tarafından 1/3 takdiri indirim 7874,94 TL’ye uygulayıp 5249,96 TL’ye hükmedilmesi gerekirken ıslahta talep edilen 6457,66 TL’ye 1/3 indirim uygulayarak 4305,10 TL’ye hükmedilmesi hatalıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta, ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından;

Bozma öncesinde ulusal bayram genel tatil ücreti ıslah edilmemiş ve toplam talep edilen miktar dava dilekçesindeki 500 TL olarak kalmıştır. Dairemizin 2014/29352 Esas sayılı bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda 581,89 TL ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplanmıştır. Mahkeme tarafından 581,89 TL.den 1/3 takdiri indirim yapılıp, 387,93 TL’ye hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesindeki miktar olan 500 TL’ye1/3 indirim uygulayarak 333,33 TL’ye hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 28/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.