muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/555, Karar No: 2023/3985, Tarih: 25.04.2023

5. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dosya içinde yer alan fen bilirkişi raporunda, keşif tarihi itibarıyla dava konusu taşınmaza imar planında ayrılma amacına uygun fiilen el atılmadığı anlaşılmakla birlikte, 1996 onay tarihli 1/1000 ölçekli imar planı kapsamında "Spor Alanı" kullanımında iken ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 10.01.2013 tarihli ve 73 sayılı kararı ile onaylanan plan değişikliği ile taşınmazın “Özel Spor Alanı” kullanımına dönüştürüldüğü, revizyon imar planı değişikliği uyarınca hazırlanan ve Büyükşehir Belediye Meclisinin 03.12.2015 tarihli ve 2711/6790 sayılı kararı ile onaylanan 84129/3 No.lu parselasyon planı ile taşınmazın 43608 ada 3 ve 4 parsele şuyulandırıldığı ve tapuda tescillerin sağlandığı, davacıya ait 687/17795 payın düzenleme ortaklık payı kesilmeksizin yeni oluşan 14.295 m² alanlı 43608 ada 3 parselde aynen tescil edildiği; ancak, imar planı değişikliklerinin İdare Mahkemesinin kesinleşen kararı ile iptal edildiği, idare tarafından geriye dönüşüm işlemlerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

4. Buna göre; '' Spor Alanı '' kullanımına yönelik 1996 tarihli imar planının halen ayakta olduğu ve ... 2. İdare Mahkemesinin 2019/1793 Esas, 2020/842 Karar sayılı kararı ile iptaline karar verilen imar planı değişikliğinin Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğünün talepleri uygun görülerek taşınmazın imar planında kullanım amacının ''Özel Spor Alanı'' olarak değiştirildiği de dikkate alındığında sorumluluğun davalı idarede bulunduğunun kabulü ile taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

6. 26.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7421 sayılı Kanun'nun 5 inci maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen ek madde 4 ile ''Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” hükmü ve 6ıncı maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen geciçi 18 inci maddesi ile'' Bu maddeyi ihdas eden Kanunla bu Kanunun ek 3 üncü maddesine eklenen ikinci fıkra, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kanun yolu incelemesinde olanlar dâhil görülmekte olan davalar ile yargılamanın iadesi davaları hakkında da uygulanır.” hükmü getirildiğinden maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı idare vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/ 598 Esas, 2021/882 Karar sayılı kararının hüküm fıkrsının harçla ilgili (6) nolu bendinin tümü ile hükümden çıkarılmasına, yerine ''Alınması gereken 59,30 TL karar harcından peşin ve ıslah harcı toplamından mahsubu ile bakiye 15.062,50 TL harcın talep halinde yatırana iadesine, 59,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26046, Karar No: 2017/35569, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26046 E.  ,  2017/35569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11565, Karar No: 2024/3956, Tarih: 06.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/11565 E.  ,  2024/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/2 E., 2020/17 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kozan ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 566 parsel sayılı 69.800 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz komşu parsellere uygulanan tapu kayıtlarının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiştir.

Mahkemece verilen önceki tarihli karar ile çekişmeli 566 parsel sayılı taşınmazın ... ve arkadaşları adına tesciline dair hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13.12.2018 tarihli ve 2016/152 Esas, 2018/7708 Karar sayılı Kararı ile ".. 29.03.1982 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin çekişmeli taşınmazın ilk halinin çalılık niteliğinde olduğu, üzerindeki çalıların 1949-1950 yıllarında ... ve arkadaşları tarafından temizlendiği, 1950 yılından sonra 566 parsel sayılı taşınmazın ... tarafından kullanılmaya başlandığını beyan ettikleri, her ne kadar 20.10.2010 tarihli keşif sonrası ziraatçi bilirkişisi tarafından dosyaya ibraz edilen raporunda taşınmazların kadimden beri tarla niteliğinde bulunduğu belirtilmişse de taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun 20 yıllık zilyetlik süresinin taşınmazların tespit tarihi olan 1959 yılana kadar dolmadığı anlaşılmakla, ... ve arkadaşları lehine Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinde belirtilen zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluştuğundan söz edilemeyeceğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğuna.." değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli 566 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli 566 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6282, Karar No: 2014/5733, Tarih: 28.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6282 E.  ,  2014/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/42-2013/421

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09/02/2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, sıra cetveline itiraza ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13021, Karar No: 2012/19753, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13021 E.  ,  2012/19753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kuyucak(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2008 tarih ve 2007/113-2008/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına kaza nedeniyle 12.02.2004 tarihinde 13.500.000.000 TL sigorta tazminatı ödediğini, Türk Ticaret Kanunu’nun 1301. maddesine göre sigortalısının kanunİ halefi olduğunu ileri sürerek davalının kusur oranına göre 8.100.000.000 TL’nın 12.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava dışı sigortalının kazada tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı uyarınca davacı veya vekilinin herhangi bir özür bildirmeden 20.09.2007 tarihli duruşmaya bizzat katılmadıkları gibi kendilerini başka bir vekil ile de temsil ettirmedikleri, dosyanın işlemden kaldırıldığı, yine davacı veya vekilinin geçerli bir mazereti olmaksızın 09.10.2008 tarihli duruşmaya bizzat katılmadığı gibi kendilerini başka bir vekil ile de temsil ettirmedikleri gerekçesiyle HUMK.’nun 409 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK 409. madde uyarınca bir kez takipsiz bırakıldıktan sonra yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece 20.09.2007 tarihli oturumda dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup, yenilenmiş olan davanın 09.10.2008 tarihli oturumunda mazeret bildiriminin kabul edilmemesi nedeniyle ikinci kez işlemden kaldırılması gerekirken yukarıda belirtilen yasa maddesine aykırı olarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5941, Karar No: 2011/1046, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5941 E.  ,  2011/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedeli ile kâr kaybı tazminatının tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yanlar arasında adi yazılı şekilde yapılan 16.04.2007 tarihli sözleşme, davacı tarafından alt yüklenici, davalı tarafından ise yüklenici sıfatlarıyla imzalanmıştır. Davacı, davalı tarafından yüklenilen İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne ait işin “Anadolu Yakası 6. Kısım Müteferrik Atıksu ve Yağmur-Suyu Kanal İnşaatı” kısmının yapım işini yüklenmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmesinin, davalı şirket tarafından haksız olarak fesih olunduğu ileri sürülerek; haksız fesih sebebiyle davada kâr kaybı tazminatı da istenmiş ve mahkemece 09.03.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme dayanak alınarak, talep edilen (10.000,00) TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Toplanan deliller değerlendirildiğinde; yanlar arasındaki sözleşmenin, davalı şirket tarafından tamamen kusurlu ve haksız olarak fesih olunduğunun mahkemece kabulü isabetli olmuştur. Haksız fesihten dolayı istenen olumlu zarar kapsamındaki kâr yoksunluğu, Borçlar Kanunu'nun 356/I. maddesinin yollamasıyla aynı Kanunun 325. maddesinde düzenlenen “kesinti” yöntemine göre hesaplanması gerekir. Bu yönteme göre, sözleşme konusu eserin hiç yapılmamış olması halinde tüm iş bedeli; kısmen yapılmış ise yapılmayan kısmın bedeli, sözleşmenin feshi tarihi itibariyle belirlenir ve sonrada bu bedelden yüklenicinin işi tamamen ya da kısmen tamamlamaması sebebiyle sağladığı tasarruf, bu süre içinde başka bir iş bulup çalışmışsa elde ettiği kâr; başka bir iş bulmaktan kasten kaçınmışsa kazanabileceği kâr miktarı, saptanan bedelden çıkarılır ve bulunan miktar haksız fesih nedeniyle gerçekleşen kâr yoksunluğu tazminatı olarak saptanmış olur. Somut olayda ise, hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporu, kâr kaybı yönünden “kesinti” yöntemine uygun değildir.

Diğer yandan davacı kabul edilen iş bedeli alacağına sözleşmenin fesih tarihi olarak kabul edilen 15.06.2007 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, mahkemece temerrüt faizi uygulanması da doğru olmamıştır. Çünkü, Borçlar Kanunu'nun 101/I. maddesi uyarınca; davacı tarafından davalı, dava tarihi itibariyle borçlu temerrüdüne düşürülmüştür.

Bu hukuksal nedenle, mahkemece davacı alt yüklenicinin yapamadığı sözleşme konusu işlerin neler olduğu, İSKİ'den işle ilgili tüm belgeler getirtilip; yanlar arasındaki sözleşme ve ekleriyle birlikte incelenerek belirlenmeli ve yapılmayan sözleşme konusu işlerden ötürü “kesinti” yöntemine göre davacının talep edebileceği kâr kaybı tazminatı, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak ya da yeni bilirkişi kurulu oluşturularak yaptırılacak inceleme sonucu saptanmalı; talep de aşılmamak koşuluyla varsa kâr kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren geçerli olmak ve değişen oranlar da gözetilmek suretiyle avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline; aksi halde ise kâr kaybı tazminatına yönelik davanın reddine karar verilmelidir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduğundan 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1450, Karar No: 2017/4155, Tarih: 23.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1450 E.  ,  2017/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Borçlu ... vekili, takip dayanağı ilamda asıl dava ile iki davanın birleştirildiğini, her 3 davada davalıların aynı ,davacıların ise farklı olduğunu, tüm davacıların borçtan müteselsilen sorumlu gibi icra emri düzenlenmesinin ve icra takibinde icra inkar tazminatı talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; birleştirilen davalarda ayrı ayrı hüküm kurulduğu, icra emrinde ise her üç hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri birleştirilerek bu kararda yer alan taraflardan müteselsilen talep edildiğinden icra emrinin davacı borçlu ... yönünden iptaline karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

İİK'nun 17/1. maddesinde "Şikayet, icra mahkemesince kabul edilirse şikayet olunan muamele ya bozulur yahut düzeltilir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda ; takip dayanağı ....,Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/341 .E nolu davası ile 2011/342E.nolu ve 2011/343E. nolu dava dosyalarının birleştirdiği, her 3 davanın da davacılarının farklı kişiler, davalıların ise aynı olduğu,borçlu ...'nun birleşen 2011/343E. nolu davada .... ile birlikte davacı olup, her 3 davada reddedilerek davalı .... Ticaret ve Sanayi Ltd Şti lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedildiği, şikayete konu icra takip dosyasında ....Ticaret ve Sanayi Ltd Şti tarafından bu vekalet ücretlerinin ve faizlerinin tahsili amacıyla her üç davanın davacılarına karşı sorumluluk miktarları belirtilmeden takip başlatıldığı görülmektedir.

Mahkemece takip dayanağı ilama göre; ...'nun sorumluluğu belirlenerek icra emrinin bu borçlu yönünden düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken ilamda alacaklı lehine hükmedilen 4870,00TL vekalet ücretinin icra emrinde inkar tazminatı olarak istenilmiş olmasının maddi hataya müstenit olduğu da gözardı edilerek borçlu yönünden takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2462, Karar No: 2018/11843, Tarih: 06.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2462 E.  ,  2018/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu araç ile davacının sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralandığı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 7.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2-Davacı vekili, dava dilekçesinde bedensel zararı nedeniyle 2.000,00 TL maddi tazminat talep etmiştir. Mahkemece kaza nedeniyle oluşan zararın hesaplanması için bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alındığı; muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespit edilerek saptanan bedel hüküm altına alındığı görülmektedir. Oysa, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 Esas-

1990/199 sayılı kararı ve Dairemiz'in yerleşik içtihatları gereği, ... ... (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve hak sahiplerinin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi; desteğin muhtemel gelirinin her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilmesi ile belirlenecek peşin değeri esas alınıp işleyecek dönem tazminat hesabı yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, mahkemenin yeterli bulduğu aktüer raporundaki hesaplama teknikleri, Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun olmayıp, eksik inceleme ile karar verilmiştir.

İfade olunan tüm bu nedenlerle; davacının bedensel zararının hesaplanması için konusunda uzman aktüerya bilirkişisinden, yukarıda belirtilen ilkelere göre ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.