muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3596, Karar No: 2011/4635, Tarih: 21.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3596 E.  ,  2011/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVŞANLI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları İ.ın maliki olduğu 16 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla davalı ikinci eşine satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, bakım karşılığı taşınmazın devredildiğini, bakım görevini yerine getirdiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliki işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacıların miras bırakanı İ. A. maliki olduğu 16 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetini davalı ikinci eşine 11.7.2000 tarihli akit ile satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanının davalıya yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya yukarıdaki ilkeler ışığında bakıldığında miras bırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile değil, davalı ikinci eşinin kendisine bakması nedeniyle temliki işlemi gerçekleştirdiği, mal kaçırma amacı olsa idi taşımazın çıplak mülkiyeti yerine tam mülkiyetini devredebileceği, miras bırakanın davacılar ile bir probleminin olmadığı, ayrıca davalının murisin ölümüne kadar 8 yıl boyunca bakımı ile tek başına ilgilendiği, bunun 4 yılında murisin yatalak hasta olduğu görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. S.bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşımaktadır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakının yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3199, Karar No: 2018/9987, Tarih: 26.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3199 E.  ,  2018/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde ... Ltd. Şti.-... Ltd. Şti. davalı olarak gösterilmiş ve dava dilekçesi bu şekilde tebliğ edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve hizmet alım sözleşmesine göre son alt işveren ... Temizlik İnsan Kaynakları Özel Sağlık Hizmetleri Bilgisayar Otomasyon Hizmetleri İnş. Oto Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Oto Peyzaj İnş. Tem. Taah. Araç Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. ortak girişimidir. Ortaklığı oluşturan ... Oto Peyzaj İnş. Tem. Taah. Araç Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. vekiline her iki şirket adına tebliğler yapılmış ve yargılama bu şekilde sonuçlandırılmıştır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığı gibi ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gereklidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5629, Karar No: 2013/5006, Tarih: 28.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5629 E.  ,  2013/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3801, Karar No: 2023/7679, Tarih: 26.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3801 E.  ,  2023/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2761 Esas, 2022/642 Karar

Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/21 E., 2019/21 K.

Taraflar arasındaki marka ve tasarım hakkına tecavüzün tespiti, meni, refi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin imal ettiği ürünleri "iston" tescilli logosu altında "www.iston.com.tr" sitesinde teşhir ettiğini, tasarımlarının ve markasının marka logosu ile tescil ettirildiğini, davalının kendi firmasının yayın ve lansmanını yaptığı internet sitesinde müvekkilinin ürünlerini, söz konusu sitede ürünlerimiz linkinin altında yer alan "parke taşı ve bordürler" ve "beton ve betonarme borular" bölümlerinde ayrıca ürün kataloglarında teşhir ettiğini ileri sürerek müvekkile tasarımlar yönünden tasarım hakkının ve marka hakkının ihlalinin tespiti, men'i, "wwwozgulyapi.com" adli sitenin yayının durdurulması ürünleri üretmeye yarayan makina cihaz ve benzeri aletlere el konularak imhası ile hükmün ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından üretilen hiçbir ürünün müvekkili tarafından üretilmediğini, dava dilekçesindeki iddiaların soyut iddialar olup somut delile dayanmadığını, bilirkişi raporunda da beyan edildiği üzere, müvekkilinin internet sitesinde yer alan görsellerin hiçbirinde "İSTON" markasının kullanılmadığını, davacının dayanak tasarımlarının tamamının şehir tasarımlarında kullanılan oturma grupları ile çöp atılan kutu tasarımlarına ilişkin olduğunu, müvekkilinin sadece parke taşı üretimi yaptığını, "İSTON" marka kullanımının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "www.ozgulyapi.com" web sitesinde davacı tarafa ait 2004/03551 numaralı endüstriyel tasarımın koruma süresi içinde tasarım ihlalinde bulunulmadığı, rapor kapsamına göre 02.10.2014 tarihi itibarıyla harcı alem duruma düştüğü, davacı tarafa ait koruma süresi devam eden 2006/03171, 2000/00089 başvuru numaralı 7719 tescil numaralı, 2007/050803, 2000/00086 başvuru numaralı 7720 tescil numaralı, 2006/03275,2008/03502,2006/03171 numaralı tasarımların, davalıya ait "www.ozgulyapi.com.tr" web sitesinde yer almadığı, davacının tasarım ve marka ihlali iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescilli tasarımlarının taklit edilerek haksız kazanç elde edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının kendi firmasının lansmanını yaptığı "www.ozgulyapi.com" adlı sitede ürünlerimiz butonu altında "parke taşı ve bordürler" ve "beton ve betonarme borular" bölümünde ve ürün kataloglarında müvekkilinin tescilli ürünlerinin yayınlandığını ve internet sitesindeki görünüm ve detay görsellerinin kopyalayıp yapıştırılarak taklit edildiğini, web sitesi ve kataloglarında teşhir edildiğini, 556 Sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 62 inci maddesi gereğince internet sitesi yayınının dava sonuna kadar durdurulması gerektiğini, mahkemece alınan 06.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda; 2004/03551 sayılı tasarım tescili 1 ve 2 numaralı tasarımın davalının internet sitesinde yer alan 160 160-260 260 plak taşlı ürünler ile benzerlik içerdiği, 3. sıradaki tasarım ile davalı sitede 130 130 plak taşı olarak yayınlanan parke taşının iltibas düzeyinde benzer olduğu, 4,5,6 sıradaki tasarımların 100 200 düz taş granit, 150 300 plak taşı granit, 200 300 plak taşı granit ürünleri ile iltibas düzeyinde benzerlik olduğu, 7,8,9 numaralı tasarımla davalının sitesinde aşık taşı olarak yer alan ürünlerin iltibas düzeyinde benzer olduğu şeklinde tespitlere yer verildiğini, daha sonra inceleme tarihinde davalının internet sitesinde ürün görsellerine yer verilmediği, marka ve tasarımlardan kaynaklanan hakların ihlal edilmediği kanaatine varıldığını, davalının 27.01.2017 tarihli ve daha evvel görünümlerinde ve bastırdığı ürün kataloglarında müvekkilinin ayrıntılı tanıtıcı adları ile zikrettikleri ürünlerinin taklit edildiğini, bilirkişi raporundan da bu hususun anlaşıldığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tescilli tasarımların şehir yaşamında kullanılmak üzere tasarlanan, bank, bank ayağı, çiçeklik ve çöp kovası tasarımları olduğu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında ise davalının güncel kayıtları ve arşiv kayıtlarında bu ürün tasarımlarına yer vermediğinin anlaşıldığı, bilişim uzmanı bilirkişi raporunda davalının web arşiv kayıtlarında yer alan görsellerdeki tasarımların, davacının 01.10.2004 başvuru tarihli 2004/03551 sayılı Desen (Taştan Mamul ürünler için) çoklu tasarım belgesinde yer alan tasarımlar ile benzer olduğu beyan edilmişse de, bilirkişi raporunda; 01.10.2014 senesinde dolan koruma süresinin yenilenmediği için bu tarih itibarıyla harcı alem durumuna düştüğünün tespit edildiği, yine mahkemece alınan bilirkişi heyet raporunda da, davacı tasarım tescil belgesinin müddet olduğu ve tasarımların harcıalem olduğunun tespit edildiği, dava dilekçesi ekinde sunulan tasarım belge örneğinden de yenilenmediğinin anlaşıldığı, davacı adına tescilli 2004/03551 sayılı çoklu tasarım belgesi 06.02.2017 dava tarihinden önce müddet olduğundan, tescil belgesine konu tasarımların kamunun kullanımı yönünden serbest hale geldiği, davalı tarafça internet sitesi arşiv görüntülerinde yer almasının tasarım ihlali teşkil etmediği, davacının diğer tasarımlarına ve tescilli markasına tecavüz teşkil eder ürün görsellerinin bulunmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 06.03.2017 tarihli marka patent vekiline ait bilirkişi raporunun sadece aleyhe kısımlarının değerlendirmeye esas alındığını, raporda yer alan lehe nitelikteki değerlendirmelerin yeterince tartışılmadığını, raporun sonuç kısmında davalının, söz konusu ürün görsellerini davacının sitesinden kopyalayarak kendi sitesinde 2015-2016 yılları arasında kullandığı şeklindeki değerlendirmenin markaya ve tasarım tecavüzü ortaya koymasına rağmen hüküm kurulurken dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının internet sitesinde, davacının internet sitesindeki tescilli "İSTON" markası altında yer alan ürünlerinin kopyalanarak tanıtıldığı iddiasına dayanan marka ve tasarım haklarına tecavüzün tespiti, meni, refi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 62 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının internet sitesinde, davacının internet sitesindeki tescilli "İSTON" markası altında yer alan ürünlerinin kopyalanarak tanıtıldığı iddiasına dayanan marka ve tasarım haklarına tecavüzün tespiti, meni, refi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 62 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10929, Karar No: 2022/8655, Tarih: 13.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/10929 E.  ,  2022/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30/04/2019 tarihli ve 2019/3647 Esas - 2019/7367 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ... AŞ.'nin, 89/1 haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının, alacak miktarı tutarında tazminata mahkum edilmesini ve İİK'nun 338. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine karar verildiği,

Kararın, Dairemizin 30/04/2019 tarihli, 2019/3647 Esas ve 2019/7367 Karar sayılı ilamı ile, "İİK’nun 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede, haciz ihbarnamesine vekil aracılığıyla itiraz edildiğinden, vekilin beyanından asilin sorumlu tutulamayacak olmasının anlaşılması karşısında, bu gerekçe ile beraat kararı verilmesi gerekirken, asıl borçlunun, tazminat davalısı üçüncü kişi sigorta şirketi nezdinde doğmuş veya müstakbel bir alacağı bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, hükmün sonuç itibariyle doğru olduğu" gerekçesi ile temyiz davasının esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verildiği,

Karara karşı davacı vekili tarafından onama kararının tebliği üzerine tazminat yönünden karar verilmemesi gerekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunulduğu, dilekçenin içeriğinin incelenmesinde, dosyanın esasına ilişkin olarak tazminat yönünden değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin beyanlara yer verildiği görülmüştür.

İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca talep edilen tazminat istemine dair kurulan hükme ilişkin olarak eksik incelemeye ilişkin ; Dairemizin sonucu doğru onamaya dair kararının maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından, Dairemizin 30/04/2019 tarihli, 2019/3647 Esas ve 2019/7367 sayılı onama kararının kaldırılmasına oy birliği ile karar verildikten sonra, davacının temyiz isteminin incelenmesine geçildi;

A-İİK’nın 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Haciz ihbarnamesine vekil aracılığıyla itiraz edildiğinden, vekilin beyanından asilin sorumlu tutulamayacak olmasının anlaşılması karşısında, bu gerekçe ile beraat kararı verilmesi gerekirken, asıl borçlunun, tazminat davalısı üçüncü kişi sigorta şirketi nezdinde doğmuş veya müstakbel bir alacağı bulunduğu ispatlanamadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, hüküm sonuç itibariyle doğru olduğundan;

A-İİK’nın 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Haciz ihbarnamesine vekil aracılığıyla itiraz edildiğinden, vekilin beyanından asilin sorumlu tutulamayacak olmasının anlaşılması karşısında, bu gerekçe ile beraat kararı verilmesi gerekirken, asıl borçlunun, tazminat davalısı üçüncü kişi sigorta şirketi nezdinde doğmuş veya müstakbel bir alacağı bulunduğu ispatlanamadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, hüküm sonuç itibariyle doğru olduğundan;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Şikayetçi vekilinin tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararının İİK'nin 366. ve HUMK'nin 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL onama harcının temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35591, Karar No: 2017/16064, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35591 E.  ,  2017/16064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.