muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4836, Karar No: 2015/22522, Tarih: 15.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4836 E.  ,  2015/22522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2010/1525-2014/1327

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Y.. B.. nezdinde 01.07.2004 - 30.11.2010 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; husumetin Y.. B..'na yöneltildiği, ihtilaflı dönemde davacı adına gerek davalı işyerinden gerekse de başka işyerinden bildirilen çalışmanın olmadığı, davacı tarafından ibraz edilen 02.07.2010, 03.05.2010 ve 02.04.2010 tarihli “Tutanaktır” başlıklı belgelerde; "Okulumuz A ve B blok temizliğini yapan ve gönüllü olarak gece bekçiliği yapan/okulu koruyan N.. K..'ya 500,00 TL teslim edilmiştir." ibarelerinin yazılı olduğu, davacının 21.11.2005 tarihinden itibaren yetkili kalorifer ateşçi belgesi olduğu, davacının çalışmaları ile ilgili olarak okul idarecileri, öğretmenleri ve çalışanlarının (özellikle davacının sunduğu belgelerde imzası olanların) tespit edilerek beyanlarının alınmadığı, davacı çalışmalarını doğrulayan ve davacının Yüzüncü Yıl İlköğretim Okulunda gece bekçiliği yaparken bir kavga olayına karıştığını belirten davacı tanığı A.. A..’ın beyanında geçen şekilde kavga olup olmadığı ve bundan dolayı adli işlem yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı, buna göre eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş; öncelikle, davalının Milli Eğitim Bakanlığı olduğunun kabulü ile davanın yöntemince Milli Eğitim Bakanlığı'na yöneltilmesi için davacıya süre verilerek davalı sıfatı ile davaya dahil edilmesini sağlamak, Milli Eğitim Bakanlığı'nın da göstereceği tüm delilleri toplamak, Okul Aile Birliği'nin talep edilen dönem ilişkin tüm defter ve belgelerini dosya arasına almak, ilgili Milli Eğitim Müdürlüne ihtilaflı dönemde okulda çalışan müdür, idareci, öğretmen ve diğer çalışanları sormak, bu kişiler arasında ve özellikle de davacı tarafından delil olarak sunulan 02.07.2010, 03.05.2010 ve 02.04.2010 tarihli “Tutanaktır” başlıklı belgelerde imzası bulunan kişilerin adreslerini tespit ederek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının Yüzüncü Yıl İlköğretim Okulunda gece bekçiliği yaparken bir kavga olayına karıştığını belirten davacı tanığı A.. A..’ın beyanında geçen şekilde kavga olup olmadığı ve bundan dolayı adli işlem yapılıp yapılmadığını araştırmak ve buna ilişkin belgeleri getirtmek, çalışma var ise tam zamanlı mı (full time) yoksa kısmi zamanlı (part time) mı olduğunu tartışmak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3788, Karar No: 2013/5438, Tarih: 14.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3788 E.  ,  2013/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “309 ada 31 ve 308 ada 4 parsellere uygulanan 2623 numaralı vergi kaydının güney sınırını manas okuduğu gerekçesiyle 309 ada 31 parselin Hazine adına tespit edildiği, Manas yerinin güneydeki 308 ada 5, 6, 309 ada 32, 33 parsel sayılı taşınmazlara konu olan yerler olduğu, kaydın kapsamı içerdiği kaçak ve yitik kişi sınırı itibariyle yüzölçümü ile geçerli ise de, kayda kapsam tayin edilirken kuzeydeki 308 ada 3, 309 ada 30 numaralı parsellerden başlamak, batıdaki ve doğudaki yolla bağlantı kurularak belirlenmesi gerektiği, mahkemece bu kurala uyulmadığı, 295 ada 396 parselle ilgili olarak ise; kadastro tespitinin 4 ayrı vergi kaydına dayanılarak tespit edildiği, bir yerin vergide Hazine adına kayıtlı olmasının, o yerin kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kanıtlanamadığı sürece zilyetlikle iktisabına engel olmadığı, kaydın hangi nedenle Hazine adına tespit edildiğinin araştırılması, tesisine esas belgelerin getirtilmesi, dayanak 4 ayrı vergi kaydının kapsamlarının belirlenmesi, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişilerinin dinlenmesi, kabule göre de 295 ada 396 parselin Hazine adına kayıtlı 2845 numaralı vergi kaydı kapsamında kalan bölümünün ifraz edilerek Hazine adına, bakiye bölümün ise diğer tespit malikleri adına tesciline karar verilmesi gerekirken bu kuralın da göz ardı edilmesi suretiyle hüküm kurulmasının isabetsizliğine”değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar tarafından Hazine hakkında açılan davanın kabulüne, tespitlerin iptaline, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1977/5 Esas, 1977/1 Karar sayılı veraset ilamında payları belirtilen ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı idare temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 14.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4086, Karar No: 2018/6752, Tarih: 05.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/4086 E.  ,  2018/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2016 tarih ve 2013/236-2016/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin nakliyat sigorta poliçesi ile sigortaladığı dava dışı ... Yatırım San. ve Tic. A.Ş.'ye ait halı emtiasının davalı tarafından taşındığını, taşıma esnasında ıslanmaya bağlı olarak 261 adet makine halısının davalının tam kusuruyla hasara uğraması sebebiyle müvekkili tarafından sigortalıya 74.807,62 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yüklemenin, üretici tarafından gerçekleştirildiğini, mühürlü brandanın sürücü tarafından denetlenemeyeceğini, ... varış yerinde sadece 2 rulonun ıslak olduğu gerekçesiyle bir kenara ayrıldığını, taşınan mal bedelinin 26.592,06 USD olduğunu, müvekkiline verilen hamule senedine hiç bir şerh düşülmediğini, alıcının ihtirazi kayıt olmaksızın malları teslim alıp navlun ücretini ödediğini, brandadaki deliklerin ancak yükleme esnasında oluşabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının zarara uğrayan emtia karşılığında 5.224,41 TL talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.224,41 TL'nin 02.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek %5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, karayolu ile yurtdışı taşımadan kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup mahkemenin de kabulünde olduğu üzere uyuşmazlığa "Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR)" hükümleri uygulanacaktır. CMR Sözleşmesinin 17. maddesi uyarınca, taşıyıcının sorumluluğu yükün kendisine teslimiyle başlayıp teslim edene kadar

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, karayolu ile yurtdışı taşımadan kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup mahkemenin de kabulünde olduğu üzere uyuşmazlığa "Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR)" hükümleri uygulanacaktır. CMR Sözleşmesinin 17. maddesi uyarınca, taşıyıcının sorumluluğu yükün kendisine teslimiyle başlayıp teslim edene kadar

olan dönemi kapsar. Yükleme ve istifleme üstlenmediği sürece taşıyıcının görevi kapsamında değildir. Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı tarafından taşımanın yapıldığı aracın üzerindeki tentenin düz durmasını sağlayan ve dorsenin çatısını oluşturan destek borularının eksik olması sebebiyle yağmurun tente üzerinde toplanarak tentedeki deliklerden aracın içine aktığını ve emtianın bu nedenle ıslandığını iddia etmiş olup taşınan emtianın yükleme ve istiflenmesine bağlı bir hasar talebinde bulunmamıştır. Bu durumda, mahkemece, davacının bu iddiası üzerinde durulup ulaşılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taşıyıcının, yükleme yapılırken nezaret etmek ve istifemede bir hata varsa uyarıda bulunmak görevinin bulunduğunu ifade ettikten sonra yüklemeyi yapan dava dışı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile birlikte taşıyıcının %50'şer oranda müterafik kusurlu olduğunu kabul eden bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle hüküm tesisi yerinde olmadığı gibi, davacının, zararın artmasına tentenin destek direklerinin eksik olmasının sebebiyet verdiği iddiasının da araştırılmadan dorse üzerindeki deliklerin emtiada ancak %10 oranında hasar meydana getirebileceğinin kabul edilerek eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-CMR Konvansiyonu'nun 23. maddesi uyarınca taşıyıcı, yükün kısmen veya tamamen kaybından dolayı tazminat ödemekle sorumlu tutulduğunda, kural olarak bu tazminat yükün taşınmak üzere kabul edildiği yer ve zamandaki kıymetine göre hesaplanır. Bununla beraber taşıyıcının sorumluluğu, eksik brüt ağırlığın kilogramı başına 8.33 hesap birimini aşmayacaktır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı tarafından yaptırılan ekspertiz incelemesinde hasarlanan emtianın 62.491,20 USD değerinde olduğu belirtilip bu bedel üzerinden sovtaj ve muafiyet uygulanarak sigortalıya ödeme yapılmışsa da, davalı, taşıdığı yükün 26.592,06 USD değerinde olduğunu savunmuştur. Gerçekten dosyaya ibraz edilen ve sigorta tarafından ...'daki alıcıya ... düzenlenen 05.11.2012 tarihli irsaliyeli faturada halıların toplam değeri 62.491,21 USD olarak gösterilmiş, aynı tarih ve aynı emtia için İngilizce düzenlenen faturada ise satılan malın bedeli 26.592,06 USD olarak belirtilmiştir. Mahkemece, görüşüne başvurulan gümrük müşavir yardımcısı bilirkişi de sigortalının halıları, 62.491,21 USD kıymetindeki fatura ile ... 'daki ithalatçıya sattığı, sürücüye verdiği ikinci faturada ise malın kıymetinin 26.592,06 USD olarak gösterildiği, ihracatçının aynı mal için farklı kıymetli iki fatura tanzim ederek muvazaalı bir işlem gerçekleştirdiği ifade edilmiştir. Bu durumda, mahkemece, davalının taşınan toplam emtia bedelinin ve sorumluluk üst sınırının 26.592,06 USD olduğu yönündeki savunmaları değerlendirilerek hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu yönden de davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4323, Karar No: 2021/1122, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4323 E.  ,  2021/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 2484 Ada, 20 Parsel sayılı 192 m2 2.kat 6 nolu gayrimenkulün sahibi olduğunu, ... Belediyesinin 5366 Sayılı Yasa kapsamına göre belediye meclisince alınan 2005/109 sayılı meclis kararı ve Bakanlar Kurulunun 2006/10299 sayılı kararı ile ... Mahallesi ve ... Mahallesinin yenileme alanı(... Kentsel Yenileme Projesi) ilan edildiğini, tarafına ait gayrimenkul de proje kapsamında olduğundan davalı idare ile Anlaşma(Uzlaşma) Komisyon Tutanağı başlıklı 29.02.2008 tarihli sözleşme akdedildiğini, bu sözleşmeye göre maliki olduğu gayrimenkulün değerinin 71.500,00 TL, davalı tarafından inşa edilecek 125.5 m2’lik dairenin değerinin 171.602,00 TL kabul edilerek tarafına verilmesinin ve taşınmazın bedelinin yeni taşınmazın bedelinden mahsup edilmesinin kararlaştırıldığını, TOKİ tarafından anlaşmaya aykırı olarak 125.5. m2’lik konut yerine 94 m2’lik konut verildiğini, 12.9.2013 tarihinde Gayrimenkul Satış Sözleşmesi imzalandığını, davalı idare ile imzalanan ve gerçek iradesini yansıtan sözleşmelerin 29.02.2008 tarihinde yapılan sözleşmeler olduğunu, davalı ile 12.9.2013 tarihinde yapılan protokolün ise davalının dayatması sonucunda akdedilmek zorunda kalınan protokol olduğunu, davalı tarafından 94 m2’lik 3+1 niteliğindeki dairenin verildiğini ve yapım bedelinin 254.176,00 TL olarak kararlaştırıldığını, öncesinde yapılan sözleşmede inşaat m2 bedeli 1.245,00 TL iken 12.9.2013 tarihli sözleşmeye göre inşaat m2 bedelinin 2.500,00 TL olduğunu, ayrıca idareye temlik ettiği gayrimenkulünün değerinin de 2006 yılında takdir edilen 71.500,00 TL üzerinden hesaplanmaya devam edildiğini, TOKİ’nin kendince inşaat maliyeti hesabını değiştirmesine rağmen tarafına ait ana taşınmazın değerinin aynı kaldığını beyan ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalı ile 12.9.2013 tarihinde imzalanan gayrimenkul satış sözleşmesinin 2.1.maddesinde belirlenen 94 m2’lik gayrimenkulün inşaat yapı bedeli ile tarafına ait olan ... İli ... İlçesi ... Mahallesindeki 2484 ada 20 parsel sayılı 192 m2 gayrimenkulün üzerindeki 6 nolu dairenin değerinin hesap edilerek, yeni inşaat sebebi ile borçlu olmadığının tespitine, inşaatın geç tesliminden kaynaklanan kira kaybının tespit edilerek davalıdan tahsiline, 12.9.2013 tarihli sözleşmedeki 2.2. maddede belirlenen taksit miktarı ve borçlanma esaslarının belirlenmesi maddesindeki genel işlem koşulu niteliğindeki maddelerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tüketici harçtan muaf olduğundan görevsiz mahkemede yatırdığı harcın iade edilmesi gerekirken, iade edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna ''davacı tarafından başlangıçta yatırılan harcın davacıya iadesine" ifadesinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1794, Karar No: 2018/2440, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1794 E.  ,  2018/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, özelliği itibariyle bir defa işlenebilen bir suç olup, suçu, sanığı ve şikayetçisi aynı olan birden fazla şikayet sebebiyle ayrı ayrı yargılaması yapılan dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, İstanbul Anadolu 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2014 tarih, 2014/166 esas, 2014/305 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/30788 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyası ile temyiz incelemesine konu dosyanın birleştirilerek, sanığın eyleminin tek suçu oluşturduğu kabul edilip karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa İİK'nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleriyle beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

3-Suç tarihinin 25/01/2014 olmasına rağmen, karar başlığında 2013 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1554, Karar No: 2008/11727, Tarih: 13.10.2008

4. Hukuk Dairesi 2008/1554 E., 2008/11727 K.

**4. Hukuk Dairesi 2008/1554 E., 2008/11727 K.**

**- BAZ İSTASYONLARININ ÇEVREYE ZARAR VERMESİ

- BAZ İSTASYONLARININ KALDIRILMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 661 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.... Ş....vd.leri vekili Av. Y.... K..... tarafından, davalı A…

… İletişim Hizmetleri A.Ş vd.leri aleyhine 21/04/2006 gününde verilen dilekçe ile cep telefonu baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/05/2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, halen oturmakta oldukları binalara yakın yerde bulunan komşu taşınmaz üzerine davalı A…

…. A.Ş tarafından kurulan GSM baz istasyonunun insan sağlığı açısından tehlike yarattığını, Medeni Kanunun 661. ve devamı maddelerinde yer alan hususlara aykırı olduğu iddiasıyla bu istasyonun sökülerek yarattığı tehlikenin giderilmesini istemiştir.

Davalı taraf cevabında, davacıların iddiasını kanıtlaması gerektiğini, istasyonu yönetmelik kurallarına göre kurduklarını ve işlettiklerini, davacının iddia ettiği zararının henüz gerçekleşmediğini, yerden geniş bir halk kitlesine yayın yaptıklarını ve kamu hizmeti verdiklerini; baz istasyonlarının nükleer radyasyona neden olmadıklarını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacıların iddiası, davalıların savunmaları ve davaya neden olan olayın da özelliği gözetilerek alanlarında uzman olan bilirkişilerden rapor alınmıştır. Alınan bu raporda dava konusu baz istasyonunun yaydığı elektromanyetik dalgaların uluslararası standartlar ile yönetmelikte kabul edilen limitlerin altında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.