muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5018, Karar No: 2021/2814, Tarih: 24.03.2021

İlk Derece Mahkemesince Çorum Belediyesine yazılan 09.08.2010 tarihli müzekkere ile “dava konusu taşınmazın Çorum Binevler Uydu Kent Projesine ilişkin imar planları, tip projelerinin gönderilmesi” istenilmiş olup, Belediyenin 27.08.2010 tarihli cevabi yazısı ile 1955 ada 3 parsele ait imar plan örneği ve tip projesinin onaylı suretinin ekte gönderildiği belirtilerek davacı ...’ye ait olan, 16.01.1980 tarihinde Belediyece onaylandığı anlaşılan T Tipi proje fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir.

Davalının, taşınmazını 1995 yılında arsa olarak satın almasından ve belediye imar planı değişikliğinden sonra 23.08.1996 tarihinde kendisine yapı inşaat ruhsatı verildiği, ancak bu ruhsata ekli proje ile zemine inşa edilen binanın oturum alanı ile kat sayısında da farklılık bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi tespitlerine göre; davalıya ait yapının, davacıların murisine ait mimari projeye göre değil, birbaşka mimara ait mimari projeye ve yapı inşaat ruhsatına aykırı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosyanın incelenmesinde, ruhsatta belirtilen 216 m²'lik alana sahip projenin dosyada bulunmadığı ve bu nedenle bilirkişilerin bu hususta herhangi bir inceleme yapmadığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, yapı inşaat ruhsatında adı geçen uygulamaya esas mimari projenin dosyasına kazandırılarak, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak ve bilirkişilerden ek rapor alınarak söz konusu projenin, davacılar murisine ait mimari projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı, Belediye kayıtlarında uygulamaya esas mimari projede davacıların murisinin adının gözüküp gözükmediği ve bu suretle mali ve manevi haklarının ihlal edilip edilmediği hususunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12334, Karar No: 2019/9083, Tarih: 27.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12334 E.  ,  2019/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/99063

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'in, anılan Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hapis cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2013 tarihli ve 2013/146 esas, 2013/41 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında atılı suçtan yapılan yargılama sonucunda hapis ve adlî para cezası olarak hükmolunan cezaya ilişkin farklı bir uygulama yapılamayacağı nazara alındığında, bahse konu hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, 500,00 Türk Lirası adlî para cezasına ilişkin hükmün bu kapsamda değerlendirilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.12.2018 gün ve 2018-14579 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2018 gün ve KYB/2018-99063 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün kesinleşmesini müteakip adli para cezasının infaz edilmesi için ceza fişi düzenlenerek Cumhuriyet Savcılığına gönderildiği anlaşılmış ise de ;hüküm bir bütün olup bölünemeyeceğinden sadece hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2013 gün, 2013/146-41 sayılı kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, adli para cezasının ödenmesi için düzenlenen ceza fişinin iptaline, buna ilişkin mahkumiyetin adli sicil kaydından silinmesine, infaz edilen adli para cezasının hükümlüye iadesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31847, Karar No: 2022/25768, Tarih: 20.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31847 E.  ,  2022/25768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ile temyiz sebebine göre, dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yüzüne karşı verilen hükme ilişkin, 30/05/2019 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanık ...'ya yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin ve sanık ...’nın temyiz davası istemleri hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17018, Karar No: 2014/5859, Tarih: 01.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17018 E.  ,  2014/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/336-2013/770

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Şikayet eden borçlu A.. İ.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 11.03.2013 tarihli yazı ile borçlunun Z.. Bankası Ulus Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı, yine 6111 sayılı Kanun'un geçici 2.maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22/02/2013 tarihli 28567 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01/11/2012 tarihli ve 2010/83 Esas 2012/169 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve aynı kararda, iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinin hüküm altına alındığından anılan Kanun maddesinin 22/08/2013 tarihine kadar yürürlükte olduğu ve 01/11/1983 tarihinden sonraki döneme ait kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalar neticesinde verilen tazminat kararlarına dayanılarak yapılan icra takiplerinde, borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının 22/08/2013 tarihine kadar haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu İl Özel İdaresi'nin T.C. Z.. Bankası Ulus Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, Hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 11.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkün olup mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenip, diğer şikayet nedeni kapsamında değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2860, Karar No: 2025/1888, Tarih: 10.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/2860 E.  ,  2025/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1822 E., 2024/201 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/16 E., 2021/10 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Batman Kadastro Mahkemesi kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiş, bu kez davalılar Hazine ile Orman İdaresi vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; Batman ili ... ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda orman olarak tespit edilen 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 40 dönümden fazlasının kendisinin zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek tespite itiraz etmiş, davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, fen bilirkişisi raporuna ekli krokide kırmızı kalem ile işaretlenmiş (A) harfi ile işaretlenmiş 11.832,58 metrekarelik alan yönünden davacının davasının kabulü ile aynı adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davacı adına tespit ve tesciline, fen bilirkişisi raporuna ekli krokide kırmızı kalem ile işaretlenmiş (B) harfi ile isimlendirilmiş 10.447,42 metrekarelik alan yönünden davacının davasının reddine karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin istinaf isteği Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, davalılar Hazine ile Orman İdaresi vekilleri temyize gelmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz isteğine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan Orman Yönetimine tebliğ edilmediğinden istinaf yoluna başvurmayan Orman Yönetimi vekilince sunulan temyiz dilekçesinin istinaf dilekçesi olarak kabulü gerektiği anlaşıldığından, davalı ... Yönetimi vekilinin istinaf dilekçesi hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple;

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere hükmü veren İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1014, Karar No: 2021/11033, Tarih: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1014 E.  ,  2021/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/10/2021 günü temyiz eden davalılar vekilleri Av.... ile Av....’ın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/295 Esas - 2018/189 sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Mersin İli, Tarsus İlçesi, ... Köyü 163 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın faize ilişkin (2) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 147.854,00 TL’lik kısmına 28/04/2018 tarihinden karar tarihi olan 29/06/2018 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 81.233,74 TL’lik kısma ise 28/04/2018 tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (5) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8602, Karar No: 2019/11339, Tarih: 02.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8602 E.  ,  2019/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, anılan Kanunun 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis ve 260,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/12/2013 tarihli ve 2013/676 esas, 2013/795 sayılı kararının 02/01/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 30/10/2014 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda ... Çocuk Mahkemesinin 23/01/2017 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26.maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2019/117 esas, 2019/149 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli ve 2019/141 esas, 2019/32 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 02/04/2019 tarihli ve 2019/310 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210 esas, 2008/16565 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;