muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10434, Karar No: 2014/6481, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10434 E.  ,  2014/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (...), konut dokunulmazlığını ihlal (... ve ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (..., ...,... ve ...)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre sanık ... ve müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 102/2-3. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yılı geçse dahi suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının mümkün olduğu ve hakkaniyet gereği cezadan bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden TCK.nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK.nın 102/2-3d maddelerine göre verilen 13 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 11 yıl 3 ay yerine, 10 yıl 15 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdurenin zorla kaçırıldığı sırada elbiselerinin yırtılması ve yağmur nedeniyle de ıslanması üzerine sanık ...'un yanında mağdurede olduğu halde sanık ...'in evine gidip mağdurenin giymesi için ondan elbise istediğinin, bu sanığında mağdurenin zorla kaçırıldığını bilmeden elbiseleri verdiğinin, ancak bir süre sonra kaçırmanın zorla olduğunu anlaması üzerine sanık ... ve mağdureyi evinden dışarı çıkardığının anlaşılması ve mağdurenin bu yöndeki anlatımları karşısında sanığın suç kastının bulunmadığı ve atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nın 109/3-b maddesi gereğince cezada artırım yapılabilmesi için fiilin birden fazla kişi tarafından ve aynı Kanunun 37. maddesi anlamında müşterek fail olarak işlenmesinin ve bu fiile yardım eden sıfatıyla katılan kişilerin ise suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğini bilerek yardımda bulunmalarının gerektiği, sanık ...'i ise, olay günü yanında mağdure ile birlikte evine gelen diğer sanık ...'un eylemine, suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğini de bilmeden 5237 sayılı TCK.nın 39. maddesine göre yardım eden sıfatıyla katıldığı gözetilmeden sanığın cezasının anılan madde uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılmasını gerektirir bir sebep bulunmadığı gözetilmeden hakkaniyet ve orantılılık ilkelerine uygun düşmeyecek şekilde temel cezanın teşdiden belirlenmesi ve sanığın eyleminin TCK.nın 109/2. maddesindeki suçu oluşturduğu halde uygulama maddesinin 109/1 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32882, Karar No: 2018/14527, Tarih: 07.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32882 E.  ,  2018/14527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bünyesinde taş kırma ocağında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla çalışma yapmadığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve karşılığının ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, davacı çalışma saatlerini, yaz aylarında 08:00-22:00, kış aylarında 08:00-19:00 şeklinde beyan etmiştir. İş sözleşmesinin feshini anlatırken o gün gece vardiyasında çalıştığını ve 20:00 da işyerine gittiğini belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda,davacının tüm çalışma süresi içerisinde,kış döneminde 08:00-18:00 arasında çalışarak haftada onbuçuk saat; yaz döneminde 08:00-22:00 saatleri arasında çalışıp haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre,birkısım davacı tanıkları kar yağdığı dönemde çalışmasalar da işyerine gittiklerini beyan etmişlerdir.Taş kırma ocağında şoför olarak çalışan davacının yaptığı iş ve hava koşulları değerlendirildiğinde bu dönemlerde fazla çalışma yapıldığının kabul edilmesi isabetli olmayacaktır. Yine davacının iddiası ve tanık beyanlarından belli bir döneme kadar vardiyasız çalışıldığı, daha sonra vardiyalı çalışma sistemine geçildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, öncelikle tanıklar yeniden dinlenilmeli ve ilgili yerlerden de sorularak anılan dönemlerin hangi tarihleri kapsadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Hangi tarihte vardiyalı sisteme geçildiği belirlendikten sonra , vardiya başlangıç ve bitiş saatleri konusunda tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli, davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda korunarak fazla mesai ücreti alacağı yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Ekik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40510, Karar No: 2017/43368, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40510 E.  ,  2017/43368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3091, Karar No: 2015/2639, Tarih: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3091 E.  ,  2015/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından 30.12.2014 tarihli dilekçe ile özetle; [...04.11.2014 tarihli duruşma öncesinde ibraz edilen 21.10.2014 tarihli dilekçe ile, aynı gün... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi,... İcra Mahkemesi ve...16. Aile Mahkemesi'nde duruşmalarının olduğunu gösterir duruşma zabıt örnekleri ekli mazeret dilekçesi ve getirtilmesi istenen belge ve dosyaların bildirimine ilişkin ibraz olunan dilekçelerin, dosya arasına konulmadığı, duruşma zaptına işlenmediği, 06.11.2014 tarihinde tutanak düzenlenmesi talebiyle gidildiğinden durumun öğrenildiği, dilekçelerin UYAP bilişim sistemine de işlenmediği, belge ve dosyaların bildirildiği dilekçenin "tarandı" kaşesi vurulmuş olarak dosya arasına konulduğu halde, mazeret dilekçesinin bulunamadığı ve dosya arasına konulmadığından, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...] gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ilişkin hâkimin mütalaası yerinde olduğundan onaylanmasına ve davalılar vekilinin istemi kötüniyetle yaptığı anlaşıldığından, HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca takdiren 1.000.-TL disiplin para cezasına hükmedilmesine ilişkin verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Reddi hâkim istemine ilişkin olarak merci tarafından yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 42. maddesi uyarınca istemin reddi veya kabulü şeklinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde HMK'nın 39. maddesi uyarınca istemin reddi yönünde bildirilen görüşün onaylanmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27977, Karar No: 2012/22301, Tarih: 24.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/27977 E.  ,  2012/22301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; beraatine ilişkin Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.04.2009 tarihli hükmü ile aynı mahkemenin 20.07.2009 günlü şikayetçi idare vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararına yönelik şikayetçi idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.09.2012 gün ve 2012/18700 Esas-2012/15970 Karar sayılı şikayetçi idare vekilinin mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararını süresinden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine dair kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yaptığı itiraz üzerine 05.07.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 308. maddesi uyarınca dosya dairemize gönderilmekle gereği görüşüldü: adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceğine ve bu nedenle de şikayetçi idare vekilinin mahkemenin ek kararını süresinde temyiz ettiğine ilişkin itiraz nedenlerinin yerinde olduğu anlaşılmakla, itirazın kabulüne, Dairemizin 25.09.2012 gün ve 2012/18700 Esas-2012/15970 Karar sayılı şikayetçi idare vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilip gereği görüşüldü:

Duruşma için kendisine tebliğ yapılan şikayetçi idare adına hazine vekilinin 14.02.2008 tarihli celseye katıldığı ancak herhangi bir talepte bulunmadığı ayrıca bir çok celse devam eden yargılamada diğer duruşmalara katılmadığı cihetle; yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi idare adına hazine vekilinin, kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 20.07.2009 gün 2007/691 Esas -2009/235 Karar sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, şikayetçi idare adına hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 24.12.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2975, Karar No: 2023/3141, Tarih: 16.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2975 E.  ,  2023/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/99 E., 2014/91 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli ve 2013/99 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

Cinsel istismar eyleminin zorla gerçekleştirildiği, mağdurenin ruh sağlığına ilişkin raporun sanık lehine değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Atılı suçların kanuni unsurlarının oluşmadığı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dışında sanığın cezalandırılmasını gerektirir şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, adli raporlarda darp ve cebir ile livata bulgusuna dair herhangi bir ifadenin belirtilmediği, olayın intikal şekli ve zamanı hususunda tutarsızlıklar bulunduğu, mağdurenin beyanlarında sanığın daha fazla ceza alması için eklemelerde bulunduğu, istismar olayının gerçekleştiği hususunda görgü tanığının bulunmadığı, sosyal araştırma raporunda mağdurenin yalan söylemeye meyilli bir kişiliğinin olduğunun belirtildiği, mağdure ve tanık ...'nin beyanları arasında da çelişkiler bulunduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde on beş yaşı içerisinden olan katılan mağdurenin Beyşehir ilçesinin köyünde ikamet ettiği ve dolmuşla okula gidip geldiği, sanığın ise okulun yakınındaki fırında işçi olarak çalıştığı, burada tanışan katılan mağdure ile sanık arasında duygusal yakınlık oluştuğu, 2013 yılı Şubat ayı içerisinde katılan mağdurenin pide fırınına gittiği, sanığın katılan mağdureyi depoya çağırdığı ve birlikte depoya indikleri, burada sanığın katılan mağdureye ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, katılan mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın ayrılacakları yönünde beyanda bulunması üzerine katılan mağdurenin rızası dahilinde ters ilişkiye girdiği, ayrıca sanığın mağdureye yönelik eylemini evlenme yönünde vaadde bulunarak kabul ettirmek sureti ile hile ile gerçekleştirdiği Mahkemece kabul edilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanık savunması, katılan mağdure ve katılanlar beyanları, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu 6 Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu, Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliği raporu ve kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü sanığın, cinsel istismar eylemi dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli ve 2013/99 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli ve 2013/99 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16182, Karar No: 2020/16689, Tarih: 17.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/16182 E.  ,  2020/16689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemine göre 19.05.2008 suç tarihli 31.000 paket sigaraya konu eylem nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan TAPDK vekilinin temyiz istemine göre 19.05.2008 suç tarihli 31.000 paket sigaraya konu eylem nedeniyle sanıklar ..., ... ve 08.04.2008 suç tarihli 52 karton sigaraya konu eylem nedeniyle sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin sanıkların savunmasının alındığı 08/0472008 tarihli eylem bakımından 25/06/2008, 19.05.2008 tarihli eylem bakımından 22/09/2008 tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde asli dava zamanaşımının dolduğu anlaşılmakla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE,

III-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemine göre 08.04.2008 suç tarihli 140 kutu hayvan ilacı nedeniyle sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin sanığın savunmasının alındığı 25/06/2008 tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde asli dava zamanaşımının dolduğu anlaşılmakla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE,

IV- Sanık ... müdafiinin 08/04/2008 tarihli olayla ile ilgili mahkumiyetine ilişkin temyiz istemine göre yapılan incelemede;