muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21139, Karar No: 2017/6456, Tarih: 25.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21139 E.  ,  2017/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği "... evleri" projesinden B-14 blok 7 nolu daireyi 21.6.2010 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 27.11.2012 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs. gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL.'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 3.334,42 TL.'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.854,42 TL.'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 21.6.2010 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 1.9.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 21.6.2010 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 27.11.2012 tarihinde teslim edildiği ve 1.9.2014 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle gizli ayıplı olduğu değerlendirmesi yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yine eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili olarak da; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden açık ayıp olarak değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece anılan hususlarda ayrıntılı inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29324, Karar No: 2021/7607, Tarih: 04.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/29324 E.  ,  2021/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda katılanları tehdit ettiğine ilişkin suçlamaları kabul etmemesi, katılanlar ..., ... ve ...'in, suça sürüklenen çocuğun kendilerini sözle tehdit ettiğini beyan edip olayda bıçak kullanıldığından hiç bahsetmemeleri, ayrıca katılanların aşamalarda ve kendi aralarında; söylendiği iddia edilen tehdit sözlerinin içeriği ve bu sözlerin kimlere yöneldiği hususunda çelişkiye düşmeleri, tanık ...'in ise soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun yalnızca katılan ...'e yönelik tehdit sözleri sarf ettiğini beyan edip bıçaktan ve diğer katılanlara yönelik tehdit eylemlerinden bahsetmemesine karşın, mahkemede, suça sürüklenen çocuğun her üç katılanı da elinde bıçak olduğu halde tehdit ettiğini anlatması, çelişki sorulduğunda ise kendisinin emniyete gitmediğini tutanak altındaki imzanın kendisine ait olduğunu ancak emniyette beyan verdiğini hatırlamadığını belirtmesi karşısında; katılan beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve tanık...'in, katılan beyanlarıyla ve aşamalarda kendi içinde tutarlı olmayan beyanlarının suça sürüklenen çocuğun savunmasına ne suretle üstün tutulduğu yeterince tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 106/2-a maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3777, Karar No: 2020/8102, Tarih: 09.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3777 E.  ,  2020/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Terkin (Kıyı Kenar) Birleşen Dava: Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 30.06.2020 tarihli ve 2019/640 Esas, 2020/4254 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Taraf vekilleri tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili; asıl ve birleşen dosyada 371 ada 405 parsel sayılı taşınmazın 3.600 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını açıklayarak dava konusu taşınmazın 3600 m2'lik kısmının iptaline, taşınmaz üzerindeki yapıların kal-i ile davalı tarafın müdahalesinin men-ine karar verilmesini talep etmiş, 04.04.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile de, bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın 4266,687 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı tespit edildiğinden bu kısmın tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı Belediye vekili; dava konusu yerin kıyı kenar çizgisinin belirlendiği tarihten çok önce 04.10.1976 tarihinde Ereğli Kömürleri İşletmesi Genel Müdürlüğü adına tapuya tescil edilmiş olduğunu, 06.07.1994 tarihinde de davalı tarafından satın alındığını, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile dava konusu 1567 ada 1 nolu parselin fen bilirkişileri ...,....'un düzenlemiş oldukları 27.02.2017 tarihli rapor ve krokisinde C harfi ile koyu mavi renkle gösterilen 844,38 m2’lik, D harfi ve açık mavi renk ile gösterilen 70,05 m2’lik, E harfi ve sarı renkle gösterilen 435,44 m2’lik ve E1 harfi ve pembe renk ile gösterilen 0,07 m2’lik kısımların kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeni ile davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile kamu yararına sunulan kıyı olarak terkinine, birleşen davanın kabulü ile kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve iptaline karar verilen alanlar içinde kalan ve 27.02.2017 tarihli krokide işaretlenmiş bulunan C harfi ile işaretlenmiş kısım içinde bulunan 844,38 m2’lik kısımda, D harfi işaretlenmiş kısımda bulunan 70,05 m2’lik kısımda, E harfi ile gösterilen kısımda bulunan 435,44 m2’lik ve E1 harfi ile gösterilen alanda bulunan 0,07 m2’lik alanlardaki tescilsiz binaların elatmasının önlenmesi ile kal'ine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.06.2020 tarihli ve 2019/640 Esas, 2020/4254 Karar sayılı ilâmıyla birleşen davaya ilişkin hükmün onanmasına, asıl davada verilen hükmün bozma ilâmına uyulmasına rağmen, bozma gereklerinin yerine getirilmediği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bu defa taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Asıl dava 3621 sayılı Kanun hükümleri uyarınca dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile bu bölümün tapudan terkini istemine, birleşen dava kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısma elatmanın önlenmesi ve bu kısımda bulunan yapıların kâl’i istemine ilişkindir.

İncelemeye esas karar öncesi verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş ve Dairemizce “..teknik bilirkişi ... tarafından hazırlanan 31.01.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli 1/1000 ölçekli krokide gösterildiği üzere kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kalan ve imar ile 1567 ada 1 parsel olan taşınmazın G ve H harfleri ile gösterilen bölümü dışındaki kısmının iptali ile kamunun yararına sunulan kıyı olarak terkinine karar verilmesi gerekirken....” şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ve tekrar mahallinde keşif yapılarak 27.02.2017 tarihli fen raporu alınarak yargılamaya devam edilmiştir. Mahkeme hem asıl hem birleşen davada hükmünü 27.02.2017 tarihli fen raporuna dayandırarak kurmuştur. Dairemizin, 27.02.2017 tarihli rapora göre oluşturulan elatmanın önlenmesi ve kâl istemine ilişkin birleşen davadaki hükmü onaması ve asıl davada 31.01.2014 tarihli rapor esas alınarak karar verilmesi gerektiği şeklindeki kısmen onama kısmen bozma kararı ile oluşan sonuca göre, Mahkeme hükmünün bir kısmının 27.02.2017 tarihli rapor, bir kısmının da 31.01.2014 tarihli rapor esas alınarak infaz edilmesi gerekecek ve böylece iki farklı rapora göre infaz yapılması söz konusu olacaktır. Bu durumun infazda tereddüt yaratabileceği ayrıca, 31.01.2014 tarihli raporda kıyı kenar çizgisi dışında kalan G ve H harfleri ile gösterilen kısmın miktarı ile 27.02.2017 tarihli raporda kıyı kenar çizgisi dışında gösterilen B, B1, F ile gösterilen kısmın miktarının farklı olduğu ve çelişki içerdiği bu defa yapılan inceleme ile anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece yeniden fen bilirkişilerinden 27.02.2017 ve 31.01.2014 tarihli her iki rapordaki çelişki giderilerek dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısmının açıkça miktarı belirtilerek ve bu çelişkinin neden kaynaklandığı üzerinde durularak denetime ve infaza elverişli rapor alınması ve tüm bu hususların krokiye bağlanması, devamında bu rapora göre kıyı kenar çizgisi dışında kalan yerler dışındaki kısmın tapu kaydının iptaline ve bu kısmın kıyı olarak terkinine, birleşen dosyada bu bölümde bulunan yapılar yönünden kâl’e ve kullanılan alan yönünden men-i müdahaleye karar verilmesi gerektiğinden Dairemizin önceki kısmen onama kısmen bozmaya ilişkin kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 30.06.2020 tarihli ve 2019/640 Esas ve 2020/4254 Karar sayılı kısmen onama kısmen bozma ilâmının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30385, Karar No: 2014/14157, Tarih: 09.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30385 E.  ,  2014/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/114229

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30.12.2011

Numarası : 2011/296-2011/869

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele

Geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (TC kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgileri de, yasal anlamda “kişisel veri” kabul edilmekte ise de, anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için maddenin uygulanmasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda değerlendirilebilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerektiği;