muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/816, Karar No: 2019/457, Tarih: 16.04.2019

Ne var ki, bir olayın kurum ya da işveren açısından iş kazası olarak kabul edilmemiş olması, harici etkenlerle veya aniden ortaya çıkıp çıkmaması, yasanın açık hükmü karşısında olayın iş kazası sayılmamasını gerektirmeyecektir. Zira; yasada açıkça ifade edildiği üzere, zararlandırıcı sigorta olayının, yasada sayılan hal ve durumlardan herhangi birisinde gerçekleşmiş olması, gerekli ve yeterlidir.

Daha açık ifadeyle; sigortalının, işyerinde çalışmakta iken kalp krizi geçirerek ölümü, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 11 maddesinin (A) fıkrasının (a) bendinde gösterilen “Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada meydana gelme” hâline uygun bir olay olduğu gibi, aynı maddenin (b) bendinde yer alan “işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana gelme” hâline de uygun olup; iş kazası sayılması gerekir. Maddede, başkaca bir şart ya da kısıtlamaya yer verilmemiş olduğundan, yasada olmayan bir kısıtlamanın yorum yoluyla getirilmesine de olanak yoktur.

Mahkemece, yukarıda ve bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak ve olay iş kazası sayılmak gerekirken, aksine düşüncelerle, olay iş kazası sayılmayarak direnilmesi ve davanın reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, somut olayda sigortalının kalp krizi nedeniyle vefat etmesi ile yapılan iş arasında nedensellik bağı bulunmadığı, iş kazasının unsurlarının gerçekleşmediği ve bu nedenlerle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.04.2019 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Dava, iş kazasının tespiti ve maddi manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Yerel Mahkemece olayın iş kazası niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairece, olayın iş kazası olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, Yerel Mahkemece önceki gerekçelerle ısrar edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davacıların murisinin iş kazası sonucu ölüp ölmediğine ilişkindir.

KARŞI OY

Dava, iş kazasının tespiti ve maddi manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Yerel Mahkemece olayın iş kazası niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairece, olayın iş kazası olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, Yerel Mahkemece önceki gerekçelerle ısrar edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davacıların murisinin iş kazası sonucu ölüp ölmediğine ilişkindir.

Alınan bilirkişi raporları ile müteveffayı iddia edildiği gibi elektrik çarpmadığı, öncesine dayalı kalp rahatsızlığı nedeniyle kalp krizi geçirerek vefat ettiği açıktır. Ölüm olayında iş yerindeki şartların veya yapılan işin etken olduğu yönünde bir tespit yapılmamış aksine iş yeri şartları ile ilgili olmadığı belirlenmiştir. Müteveffa aynı ölüm sebebiyle evinden çıkmadan da ölebilirdi. Bu durumda nasıl ki iş kazasından bahsedilemeyecek ise yine sadece iş yerinde ölmesi nedeniyle iş kazasından bahsedilemeyecektir.
Yargıtay — Esas No: 2012/3702, Karar No: 2013/4123, Tarih: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3702 E.  ,  2013/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporundan, sanığın üzerinde 12-14 yaşlarında fındık ağaçlarının bulunduğu yeri uzun süredir kullanmakta olup 2010 yılı 3. ayı içerisinde bu yerin etrafındaki alanı, içinde bulunan 1 adet dikili yaş nitelikteki gürgen ağacı ile çevre orman örtüsüne göre 2 kental miktarında süceyrat odununu da keserek yeni açma yaptığının, fındık dikimi için toprak işlemesi yapılıp ocaklar açıldığının, arazinin fındık dikimine uygun hale getirildiğinin ; yine alanın geri kalan kısmında da önceden dikilen fındık ocaklarının etraflarının temizlenerek fasulye ve lahana ekildiğinin, yerin orman sınırları içerisinde kaldığının anlaşılmasına göre sanığın ağaç kesme suçunun subut bulduğunun, ayrıca ek savunma hakkı verilerek işgal ve faydalanma suçu ile ilgili de hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11599, Karar No: 2012/23283, Tarih: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11599 E.  ,  2012/23283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin ve ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26 ve 63. maddeleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8551, Karar No: 2023/1883, Tarih: 12.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8551 E.  ,  2023/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/509 E., 2022/1677 K.

DAVA TARİHİ : 30.05.2019

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/922 E., 2020/638 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit ve muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kiracısının evini boşaltmasının ardından taşınmazını yeniden kiraya vermek istediğini fakat taşınmaza ait elektrik borcunun bulunması sebebiyle kimsenin evi kiralamak istemediğini, davalı şirkete adına yeni bir abonelik tesisi için yaptığı başvurunun olumlu cevaplandırılmasının mümkün olmayacağı belirtilerek reddedildiğini ileri sürerek, söz konusu aboneliğe ait borcunun bulunmadığının tespiti ile davalının elektrik abonelik sözleşmesi yapmamak sureti ile sebebiyet verdiği muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacı taraf ile önceki abone arasında gerçek bir kira ilişkisi bulunmayıp söz konusu abonelik talebinin önceki aboneyi borçtan kurtarmaya yönelik olduğunu, muvazaa nedeniyle yapılan işlemin hukuken geçerli sayılamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin tekelinde bulunan elektrik enerjisi dağıtımı hizmetini talep edenler ile sözleşme yapma mecburiyetinde olduğu, davacının önceki kiracının borçlarından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davalı şirketin önceki abonenin borcundan dolayı davacı ile mesken elektrik abonelik sözleşmesi yapmamasına ilişkin işlemin iptali ile davalı şirketin davacı tüketici ile mesken elektrik abonesi sözleşmesi yapmasına, davacı tüketicinin önceki abonenin borcundan dolayı davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davalının rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre elektrik enerjisi perakende satış faaliyetinde bulunduğunu, abonelik başvurusunda bulunan kişinin dava konusu yeri fiilen kullanması ve söz konusu elektrik enerjisinden kendisinin faydalanması gerektiğini, bu nedenle davada aktif husumet bulunmadığını, gerekli kolluk araştırmasının yapılması ve davacının ikamet bilgilerinin nüfus müdürlüğünden celp edilmesi durumunda davacının dava konusu taşınmazı fiilen kullanmadığının anlaşılacağını, davacı taşınmaz maliki ile borçlu arasında herhangi bir yakınlık, akrabalık-iş ortaklığının olup olmadığının araştırılması gerektiğini, Mahkemece gerekli araştırmalar yapılmadan karar verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının vergi dairesine kiraya ilişkin gelir beyannamesini ibraz ettiği, kolluk araştırması ile davacının maliki olduğu taşınmazda dava dışı abonenin belli dönemde ikamet ettiğinin tespit edildiği, yapılan nüfus aile kayıt sorgusuna göre davacı ile dava dışı abone arasında akrabalık ilişkisinin bulunmadığı, dolayısıyla eski abonenin borcundan dolayı fiili kullanıcı olmayan malikin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik aboneliği tesisi talebi nedeniyle yaratılan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Dairemizin 05.12.2022 tarihli ve 2022/6788 E., 2022/9157 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şu şekildedir: "...Dava tarihinde yürürlükte olan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin ‘Elektrik Enerjisi ve/veya Kapasite Tedariği, Serbest Tüketici ve Serbest Olmayan Tüketici’ başlıklı ikinci bölümünün 7 nci maddesinin birinci fıkrasında;

a) Bir önceki takvim yılında ve içinde bulunulan yılda, kullanım hakkına sahip olduğu ya da kullanım hakkını edindiği kullanım yerindeki elektrik tüketimi serbest tüketici limitini aşmayan tüketici,

b) Serbest tüketici olup da bir önceki takvim yılına ait toplam elektrik enerjisi tüketiminin cari takvim yılı için belirlenmiş serbest tüketici limitinin altında kalan tüketici,

a) Bir önceki takvim yılında ve içinde bulunulan yılda, kullanım hakkına sahip olduğu ya da kullanım hakkını edindiği kullanım yerindeki elektrik tüketimi serbest tüketici limitini aşmayan tüketici,

b) Serbest tüketici olup da bir önceki takvim yılına ait toplam elektrik enerjisi tüketiminin cari takvim yılı için belirlenmiş serbest tüketici limitinin altında kalan tüketici,

c) İlk defa bağlantı anlaşması yapılmış kullanım yerinde elektrik enerjisi tüketen tüketici , serbest olmayan tüketici olarak kabul edildiği belirtilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında da serbest olmayan tüketicilerin elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi sadece bulunduğu dağıtım bölgesindeki görevli tedarik şirketi ile perakende satış sözleşmesi yaparak temin edebileceği düzenlenmiştir.

Aynı yönetmeliğin ‘Perakende Satış Sözleşmesi’ başlıklı dördüncü bölümünün 21. ve devamı maddelerinde ise; perakende satış sözleşmesi başvurusu, kapsamı, sözleşmenin imzalanması, sözleşmenin taraflarının hak ve yükümlülükleri ile sözleşmenin süresi, sona ermesi düzenlenmiştir.

Anılan Yönetmelikin ‘Sözleşmenin süresi ve sona erme’ başlıklı 24. maddesinin 5. fıkrasına göre;

“Bir önceki tüketicinin perakende satış sözleşmesini sonlandırmadan veya sonlandırarak ayrılması ve farklı bir gerçek veya tüzel kişinin, aynı kullanım yeri için yeni bir perakende satış sözleşmesi ya da ikili anlaşma başvurusunda bulunması halinde görevli tedarik şirketi tarafından;

a) Önceki tüketicinin ödenmemiş borçlarının bulunması halinde, söz konusu borçlar, ilgili tüketicinin güvence bedelinden düşülmek suretiyle karşılanır ve ilgili sözleşme sona erdirilir.

b) Güvence bedelinin ödenmemiş borçları karşılamaması halinde, (a) bendi kapsamında işlem yapılır ve kalan borç önceki tüketiciden tahsil edilir.

c) Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca gerekli olan bilgi ve belgelerin sunulması kaydıyla, yeni başvuru sahibiyle perakende satış sözleşmesi düzenlenir..” hükmü yer almaktadır.

Yine aynı maddenin 6. fıkrasında beşinci fıkra kapsamında, bir önceki tüketicinin perakende satış sözleşmesini sonlandırmadan kullanım yerinden ayrılması halinde, görevli tedarik şirketinin, yeni başvuru sahibinden söz konusu yerin kullanım hakkına sahip olduğunu belgelemesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

c) Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca gerekli olan bilgi ve belgelerin sunulması kaydıyla, yeni başvuru sahibiyle perakende satış sözleşmesi düzenlenir..” hükmü yer almaktadır.

Yine aynı maddenin 6. fıkrasında beşinci fıkra kapsamında, bir önceki tüketicinin perakende satış sözleşmesini sonlandırmadan kullanım yerinden ayrılması halinde, görevli tedarik şirketinin, yeni başvuru sahibinden söz konusu yerin kullanım hakkına sahip olduğunu belgelemesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda uyuşmazlık değerlendirildiğinde; davacının maliki bulunduğu taşınmaz için davalı şirkete elektrik aboneliği tesisi için başvuruda bulunduğu ancak önceki abone (dava dışı kiracı Mehmet Yıldırım'ın) borcu bulunduğu gerekçesiyle, davalı şirket tarafından talebinin yerine getirilmediğini belirterek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri gereğince; perakende satış sözleşmesi yapılırken talepte bulunandan elektrik borcunun olmadığını gösterir borcu yoktur belgesinin istenemeyeceği, aynı kullanım yerine ait önceki abonenin tüketimlerinden kaynaklanan borçları yeni abonelik isteyenin üstlenmesinin talep edilemeyeceği, bu haliyle elektrik aboneliği tesisinin önceki abonenin borcu nedeni ile geri çevrilemeyeceği açıktır."

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ve özellikle taşınmazın maliki olan davacı ile önceki abone olan kiracı arasında muvazaalı işlem bulunduğu iddiasının davalı tarafça ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31965, Karar No: 2018/4503, Tarih: 09.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/31965 E.  ,  2018/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı kambiyo takibinde lehtar borçlu şirketin icra mahkemesine başvurusunda, takibe dayanak çekin keşide tarihi itibariyle borçlu şirketin çift imza ile temsil edildiği, takibe dayanak çekte tek imza olduğundan borçlu olmadıkları bu nedenle takibin iptalini talep ettiği, mahkemece alacaklı tarafından sunulan çek tevdi bordrosundaki teslim tarihi itibariyle borçlu şirketin tek temsilcisi olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Çekin asli unsurlarından olan keşide tarihi, gerçek keşide tarihinden sonraki bir tarih olarak da yapılabilir. Bu durumda ibraz süresi uzatılmış olmaktadır (... Evrak Hukuku sayfa: 1054).

Çekin ileri tarihli düzenlendiği ancak tarafların müşterek imzasını taşıyan bir belgeyle kanıtlanması halinde kabul edilir.

Somut olayda; alacaklı çekin ileri tarihli düzenlendiğini, çekin kendisine çek tevdi bordrosu ile teslim edildiğini ileri sürmüş ise de; alacaklının dayanmış olduğu her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek tevdi bordrosu, tek taraflı olup, borçlunun imzasını taşımamaktadır. Alacaklının bu durumda çekin ileri tarihli düzenlendiği iddiasını kanıtlayamadığı, ticaret sicil müdürlüğününün yazısına göre de keşide tarihi itibariyle borçlu şirket çift imza ile temsil edildiğinden takip konusu çek yönünden borçlunun isteminin kabulü ile takibin durudurulması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1246, Karar No: 2021/8028, Tarih: 17.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1246 E.  ,  2021/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 22.06.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 31.01.2020 tarihinde geçerli bir mazereti olmaksızın sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23552, Karar No: 2015/1016, Tarih: 26.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23552 E.  ,  2015/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın seyir halinde olduğu sırada davalı kuruma ait ağaç kesme ekiplerinin, ormanlık alanda yol kenarında önlem almadan kestikleri ağacın üzerine düşmesi sonucu hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 1.890,00 TL’nin 28.06.2011 idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili yargı yolu itirazında bulunup ağaç kesme işlemlerinin orman bölge müdürlüğünce yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre davanın idari argı yerinin görevine girdiği belirtilerek yargı yolu yönünden usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 4,60 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4393, Karar No: 2020/5369, Tarih: 15.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4393 E.  ,  2020/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın/kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın annesi...aleyhine yapılan Mersin 1. İcra Müdürlüğünün 2012/3972 Esas sayılı icra takibi dolayısıyla ikamette kendisi ve eşinin oturduğunu, borçlu olan annesinin ikametinin burası olmadığını, haczedilen ve yediemin sıfatıyla kendisine bırakılan malların sahibi olduğunu 28.02.2014 tarihli haciz sırasında iddia eden sanığın, savunmaları doğrultusunda gerekli araştırmanın yapılarak, ayrıca katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/130 Esas sayılı dosyasında istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verildiğinin belirtildiği, ancak suça konu haczin yapıldığı belirtilen icra dosyası ve istihkak iddiasına ilişkin dosyaların denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulunmadığı, 26.12.2014 tarihinde hacizli malların muhafaza altına alınması için adrese gidildiğinde bulunamadıkları da görülmekle, istihkak davasının derdest olması halinde satış isteme süresinin duracağı da gözetilerek, İİK'nın 106. maddesinde belirtilen süre içinde satış istenip istenmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.