muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10803, Karar No: 2019/17002, Tarih: 30.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/10803 E.  ,  2019/17002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle; davacı vekilinin mazeretinin reddinden sonra davalı vekilinin davanın esasına yönelik olarak "davanın reddine karar verilsin" talebinde bulunup, davayı takip etmeyeceğini bildirmediğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3426, Karar No: 2015/17711, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3426 E.  ,  2015/17711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/467-2014/758

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

... Belediye Başkanlığı’nın 07.03.2014 günlü yazısında dava konusu taşınmazla ilgili “1/1000 ölçekli imar planı dışında, mücavir saha içerisinde, etrafı meskun değil, belediye hizmetlerinden kısmen yararlanır, arsa vasfında değildir” denilmekle birlikte, aynı belediyenin aynı ada içerisinde bulunan komşu 103 ada 25 parsel sayılı taşınmazla ilgili 25.02.2014 günlü yazısında “taşınmazın imar planı dâhilinde, etrafı meskun, her türlü belediye hizmetlerinden yararlanır, arsa vasfındadır” şeklinde ifadeler kullanıldığı, fen bilirkişisi raporunda ise 103 ada 25 parsel sayılı taşınmazın imar planına 80 metre mesafede olduğu belirtilmektedir. Bu çelişkinin giderilmesi amacıyla;

a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

b) Dava konusu taşınmazın .... Belediye Başkanlığı’nın halihazır haritasındaki konumu işaretlettirilerek, taşınmazın (imar plan sınırı gösterilmek suretiyle) imar planına, en yakın yerleşim yerine, sosyal tesis gibi cazibe merkezlerine ve ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişi tarafından işaretlettirildikten sonra,

Alınan cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33453, Karar No: 2024/7313, Tarih: 23.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33453 E.  ,  2024/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1557 E., 2017/2657 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın, imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; katılan vekilinin istinaf talepleri yerinde görülerek hükmün kaldırılmasına, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; varsayımla karar verildiğine, kapalı alan oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın binanın projesinde çatı örtüsü ve teras görünen kısımları çelik konstrüksiyon üzerine saç malzeme kullanarak kat yüksekliğinde kapatıldığı, sanığın amacının yağan yağmurlardan korunmak olduğu, bunun aksini gösterecek dosya da somut bir delilin olmadığı gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre; projesinde çatı örtüsü ve teras görünen kısımları çelik konstrüksiyon üzerine saç malzeme kullanarak kat yüksekliğinde kapatıldığı, etrafı duvarla örülüp kapatıldığında yaklaşık 69 metre kare bağımsız bölüm olarak kullanmaya imkân sağlayacak ve izolasyon amacıyla bağdaşmayacak şekilde profil demirle profil dikmeler üzerine, üzeri saç kaplı bir tarafı kapalı üç tarafı açık yapılan sundurma çatının suç teşkil eden ve İmar Kanunu'nun 5 inci maddesindeki tanıma uygun olarak bina niteliğinde olduğu bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun oluştuğu kabul olunarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede;

1."5237 sayılı Kanun'un 184/1 inci maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan ve yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5 inci maddesinde de bina kavramının "Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 üncü maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir."

Somut olayda; sanığın eylemlerinin binanın statiğini bozup bozmadığı hususunda, mahallinde yeniden keşif yapılıp, bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

2.Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4094, Karar No: 2017/8584, Tarih: 20.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/4094 E.  ,  2017/8584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Dairemizin 29.05.2017 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 1363, 1165 ve 959 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 1363 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait ev ve eklentileri gözetilerek aynen taksim edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 1363 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla, diğer taşınmazlar üzerindeki ortaklığın ise satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise ilgili belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulundan bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur.

Kurullarınca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bulunması halinde onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği, bu konuda paydaşlar aralarında anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalı ..., 1363 parsel sayılı taşınmazda bulunan ev, ahır, samanlık ve bahçeyi kendisinin yaptığını, bu durumun taşınmazın aynen taksimi sırasında dikkate alınmasını istemiştir. Davacı ... anılan taşınmazdaki ev, ahır, odunluğu davalı ...’ın yaptığını, evinin ve ahırının yakınındaki ağaçları da onun diktiğini kabul etmiş, diğer ağaçların ortak mirasbırakandan kaldığını su kuyusunun da taşınmazın tamamının sulanması için yaptırıldığını ileri sürmüştür. Dosya arasında mevcut fen bilirkişinin 27.01.2014 tarihli raporunda, ifraz projesine göre yeniden keşif yapılarak davacı ve davalının babasından kalan ağaçların ve sondaj kuyusunun ifraz sonucu oluşan kısımlara göre yeniden değerlendirilmesinin yapılması gerektiği vurgulanmış, her iki taraf da 09.04.2014 tarihli duruşmada yeniden keşif yapılarak sondaj kuyusu ile kalan ağaçların yeniden değerlendirilmesini talep etmiştir.

Bunun üzerine 20.06.2014 tarihinde mahallinde yeniden keşif yapılmış ancak, gerek keşifte gerek sonrasında aldırılan bilirkişi raporlarında sondaj kuyusu ile kalan ağaçların değerlendirilmesi yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının ifraz konusundaki itirazları da dikkate alınarak tarafların ortak murisinden kalan ağaçların ve su kuyusunun değerinin zirai bilirkişi vasıtasıyla saptanması, ivaz ilavesi suretiyle ifraz hususunun değerlendirilmesi, ondan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 20.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9389, Karar No: 2024/8950, Tarih: 24.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9389 E.  ,  2024/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/891 E., 2023/546 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından davacı eş için 263.515,93 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, davacı çocuk Eylül için 57.562,61 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, davacı çocuk Ezel için 69.946,16 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, tüm davacılar için 400,00 TL cenaze gideri ile ölümün hemen gerçekleşmemesi nedeniyle çalışma gücünün azalmasından dolayı 1.600,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilinin talep edildiği, aşamalarda cenaze gideri ve çalışma gücünün azalmasından kaynaklı maddi tazminat istemlerinden feragat edildiği, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 75.000,00 TL, çocuklar lehine 50.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine, diğer taleplerin feragat nedeniyle reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesinin bu ilk kararına karşı davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verdiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalıların temyiz yoluna başvurduğu, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildikten sonra İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen temyiz incelemesine konu kararla davacı eş lehine 213.021,15 TL maddi, 75.000,00 TL maddi tazminat ödenmesine, davacı çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, yine davacı çocuklar lehine 50.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine, davacıların diğer taleplerinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre teyiz eden davacı eşin yalnızca maddi tazminatın reddedilen kısmı yönünden temyiz yoluna başvurduğu, davacı eş ... kendisi lehine İlk Derece Mahkemesinin ilk kararıyla hüküm altına alınan 263.515,93TL maddi tazminat tutarına karşı istinaf ve devamında temyiz yoluna başvurmadığı, İlk Derece Mahkemesinin temyiz incelemesine konu son kararında davacı eş ... lehine 213.021,15 TL maddi tazminat ödenmesine karar verildiği, buna göre eşin maddi tazminat talebinin reddedilen ve temyize konu edilen kısmının 50.494,78 TL olduğu ve bu tutarın karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı eş ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11235, Karar No: 2012/12710, Tarih: 20.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11235 E.  ,  2012/12710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.11.2011 gün ve 124/122 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 153 ada 158 ve160 parsel sayılı taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan deniz ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak davalılar üzerindeki tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili belediye kayıt maliki olmadığından davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili ise 153 ada 158 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda vekil edeni adına tespit ve tapuya tescil edildiğini, kıyı kenar çalışması ile bu şekilde oluşan sınır yok sayılamayacağından davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 153 ada 158 parsel sayılı taşınmazın, gerek idare tarafından 24.12.1975 tarihinde yapılan çalışmalar sonucunda belirlenen ancak ilgililere tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmeyen kıyı kenar çizgisi, gerekse de, 3621 sayılı Yasanın 9. maddesine uygun olarak oluşturulan bilirkişi heyeti tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığından davanın reddi doğrudur. Ancak Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 05.05.2008 gün ve 2008/4046-5564 Esas ve Karar sayılı bozma ilamında, 153 ada 160 parselin dava açıldığı tarihteki kayıt malikinin yargılama sırasında taşınmazı üçüncü kişiye temlik etmesi nedeniyle HUMK.nun 186. maddesi gereğince işlem yapılmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyulduğu ve sonraki oturumlarda bu parsele ilişkin dava tefrik edildiği halde, malik olmayan ... hakkında red kararı verilmesi doğru değilse de, sonuca etkili bulunmadığından davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.