muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23861, Karar No: 2017/10639, Tarih: 02.11.2017

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 18.09.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 28.11.2008 tarihinde teslim edildiği ve 15.11.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Davacının “gizli ayıp”lı olarak belirttiği imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususları araştırılıp incelenmelidir. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, konusunda uzman bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek , ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir.

2-Davacının eksik ifa olarak bildirdiği işlerle ilgili olarak yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içerisinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı , market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekir. Dairemiz bozma ilamındaki, davacı tarafça imzalanan teslim tutanağı ibra niteliği taşımadığından bu kısma ilişkin bozma gerekçeleri aynı kalmak üzere, yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın bu şekilde bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde bozulduğu, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bu şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 17.2.2016 gün 2015/6300-2016/4716 sayılı Bozma kararının diğer paragrafları kalmak üzere son parağrafının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan şekilde BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 60,80 TL peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13575, Karar No: 2010/5646, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13575 E.  ,  2010/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.3.2009 gün ve 270-116 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkeme kararının davacı tarafa kalemde tebliğ edildiği, tebligat parçasında iki ayrı tarihin yazılı olduğu; 08.06.2009 tarihinin altının mahkeme katibi tarafından, 12.06.2009 tarihinin altının davacı vekili tarafından imzalandığı ve bu itibarla tebligat yapılan tarihin belirlenemediği anlaşılmış olup, mahkeme kararının davacı tarafa hangi tarihte tebliğ edildiğinin mahkemece tespit edilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3580, Karar No: 2014/4545, Tarih: 15.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3580 E.  ,  2014/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Çekişmeli taşınmazları en yakın kadastro parselleri ile birlikte gösteren haritanın, Kadastro Müdürlüğünden getirtilmesi,

...- Davacılar adına belgesiz araştırmasına ilişkin olarak Tapu Müdürlüğü'nün ........2013 tarihli yazısı ekinde yer alan taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının örnekleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının tedavülleri ile birlikte gönderilmesi,

...- Dava konusu taşınmazın hangi tarihte ve hangi sebeple tespit dışı bırakıldığı hususunun sorularak alınan cevabın dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/2386, Karar No: 2012/5626, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2386 E.  ,  2012/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı borçlu vekili, İş mahkemesinde açtığı dava ile, davacıya ... adlı sigortalının prim borçlarına müstenit olarak ödeme emri tebliğ edildiğini, ancak borcun zamanaşımına uğradığından ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, ödeme emrinin borçluya 10.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği davanın 7 günlük süreden sonra açıldığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İş Mahkemesi, 6183 sayılı Yasa'nın 79.maddesine göre, kendisine ödeme emri tebliğ edilen borçlunun 7 gün içerisinde idareye itiraz etmediğini, bu sürenin geçmesi halinde anılan yasa maddesi gereğince genel mahkemelerde dava açılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı vermiş, taraflarca temyiz edilmeyen görevsizlik kararı üzerine gönderilen Asliye Hukuk mahkemesi, 08.12.2003 tarihihde yürürlüğe giren 3917 sayılı yasa ile getirilen yeni düzenlemeye göre zamanaşımı için gerekli 5 yılllık sürenin dolduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Sosyal Güvenlik Kurumunun prim alacağının tahsili için yaptığı 6183 sayılı Yasaya dayalı takiple ilgili ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

5510 sayılı Yasa'nın 88.maddesinin 16.fıkrasında "Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil ve Usulü Hakkındaki Kanunun 51., 102.,ve 106.,maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanır.." aynı maddenin 19.fıkrasında da "Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil ve Usulü Hakkındaki Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı birimin bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir." denilmektedir. ( 506 sayılı Yasa'nın 80/7 )Anılan Yasa'nın 101.maddesinde de aynı yönde bir düzenleme ile "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulamasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür." hükmü yer almaktadır. (506 sayılı Yasa'nın 134.maddesi)

Bu durumda, uyuşmazlığa genel mahkemelerde bakılamayacağından ve görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece bu hususun resen gözönünde tutularak dosyanın görevli Edirne İş Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir. Her ne kadar iş mahkemesi tarafından da görevsizlik kararı verilmiş ise de, verilen karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmemiş olduğundan bağlayıcılığı bulunmamaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlığa genel mahkemelerde bakılamayacağından ve görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece bu hususun resen gözönünde tutularak dosyanın görevli Edirne İş Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir. Her ne kadar iş mahkemesi tarafından da görevsizlik kararı verilmiş ise de, verilen karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmemiş olduğundan bağlayıcılığı bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle mankemece, görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Edirne İş Mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile bozma nedenine göre diğer hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 3.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20939, Karar No: 2011/2279, Tarih: 21.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20939 E.  ,  2011/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde toplam 5.000 TL tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı Vekili dilekçesinde, davacının eski eşi olan davalının henüz evlilik birliği sürmekte iken, başka bir kadın ile imam nikahı ve düğün yaptığını, bu düğünün gazetelerde çıkarak haber konusu yapıldığını davacının da evlilik olayını gazeteden öğrendiğini beyan ederek kendi adına asaleten küçük çocukları adına velayeten toplam 5000 TL. manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, boşanma davasının açılması ile eşlerin ayrı yaşama hakkı kazandıkları, henüz hüküm kesinleşmemişse de, gazete haberinde önce taraflar hakkında boşanma kararı verildiği, düğün merasiminin bu karardan 7 ay sonra gerçekleştiği, olayda kişilik haklarını ihlal kastının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Manevi tazminatı düzenleyen BK'nun 49 ve TMK'nun 24. maddesinde belir­tilen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakkı, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık, yaşam ve nesep gibi insanın insan olmasından güç alan varlıklar ya da adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklardır. Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davalı eski eş henüz evlilik birliği devam ederken, başka bir kadın ile ilişki kurmuş ve onunla nikahsız birliktelik için düğün yapmış, yapılan bu düğün de gazetelere konu olmuştur. Dolayısıyla, davacının kişilik hakları davalı ...'ün eylemi sonucu ihlal edilmiştir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek yapılacak yargılama neticesinde davacı yararına uygun bir tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10538, Karar No: 2019/2747, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10538 E.  ,  2019/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından, sanık ... hakkında da hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın beyanında hırsızlık eylemini gece saat 23:00 sıralarında gerçekleştirdiklerine dair bayanı karşısında, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan cezalarda TCK'nın 116/4 ve 143. maddeleri uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27861, Karar No: 2016/3019, Tarih: 05.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27861 E.  ,  2016/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, .... Bankası'ndan kullandığı uzun vadeli kredi ile satın aldığı iddiaya konu evi 2002 senesi içerisinde haricen tanık .....'a sattığı ve aynı evin sanığın bilgisi dahilinde 2004 senesi içerisinde ve aynı şekilde kalan kredi borcunun ödenmesi koşulu ile katılana satıldığı, 2008 senesine kadar kalan kredi taksitlerinin sanık adına katılan tarafından yatırılmasına rağmen, kredi taksitinin bitmesine kısa bir süre kala kalan borca defaten ödemek suretiyle evin mülkiyetini......'a devrettiği iddia edilen olayda baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğine ve hile unsurunun oluştuğuna dair delil elde edilemediği ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu hali ile hukuki ihtilaf niteliğinde kaldığı anlaşıldığından mahkemenin beraatlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35121, Karar No: 2015/441, Tarih: 20.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35121 E.  ,  2015/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde muvazaalı olarak alt işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davalı Belediyenin ihale makamı olduğunu, dava dışı firma ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, davalıya husumet düşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davalı belediyenin işçisi olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan uyulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı ...ne ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin sona erdirildiği davalı ... ile bu firma arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu, davacının davalı Belediyenin işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tesbiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bozma sonrası verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih sebebi olması, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli sebep kabul edilemez. 4857 sayılı Kanun’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir şarta bağlanmaması sebebiyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6. fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik sebepler var ise gözönünde tutulur. Dolayısıyla, sözkonusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin Görev ve Sorumlulukları” başlığını taşıyan maddesinin a bendinde “imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır” kuralına yer verilmiştir.