muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16701, Karar No: 2019/4438, Tarih: 13.05.2019

İlk derece mahkemesinin kararına karşı,davacı ile davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılmasına, açılan davanın reddine, dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme nedeniyle haklılık durumunun değişmesi dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, davalı Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş'nin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19533, Karar No: 2015/22101, Tarih: 19.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19533 E.  ,  2015/22101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/42666

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2012

NUMARASI : 2011/393 (E) ve 2012/324 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık A.. K..'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık savunmasında, olay günü sanık K.'in ikametine iftar yemeğine davet edildiğini, iftardan sonra K. isimli şahsın geldiğini, K. ve K.'in dışarı çıktıklarını, kendisinin E. isimli şahısla içerde olduğunu bilahare, ikamette ve araçta ele geçen sigaralarla ilgisinin olmadığını belirtmesi ve sanık K.'in de doğrular nitelikteki beyanı karşısında, sanığın savunmasının aksini kanıtlar delil bulunmadığı cihetle, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sanık K.. D..'ın temyizine göre yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde "bina önünde araca birşeyler yüklendiği" ihbarı üzerine sanık K.'in arkadaşından emanet alarak getirdiğini beyan ettiği araçta 500 karton, sanık K.'in ikametinde 1000 karton sigara ele geçirildiği, sanık K.'in 500 karton kaçak sigaradan sorumlu olduğu gözetilmekle,

Sanık K.. D..'in 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektirf koşullar bakımından engel haliin bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istediğini beyan etmesi karşısında sanığa araçta ele geçen 500 karton sigara üzerinden hesaplanan kamu zararı bildirilmesi gerekirken, ikamette ele geçirilenlerle birlikte toplam 1500 karton nazara alınarak hesaplanan toplam kamu zararının bildirildiği anlaşılmakla, 500 karton kaçak sigaraya ilişkin bilirkişinin belirleyeceği cif değerine göre Gümrük İdaresince hesaplanan eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun anılan sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9 madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, "zararın giderilmediği" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9 madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, "zararın giderilmediği" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" karar verilmesi,

3-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3600, Karar No: 2019/536, Tarih: 04.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3600 E.  ,  2019/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazı iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı bankadan kullanmış olduğu kredinin tamamını zamanından önce ödeyerek kapattığını, kredi erken kapama ücretinin erken ödenen miktarın %2'si olmasına karşın davalı bankanın çok daha yüksek bir miktar tahsil ettiğini, fazla tahsil edilen kredi erken kapama tutarının istirdatı için başlatılan takibe davalının kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ticari şirket olduğunu, Tüketicinin Korunması Kanunu kapsamında olmadığını, tarafların kendi özgür iradeleri ile sözleşme imzaladıklarını, davacı tarafın da tacir olduğunu, kullanılan kredinin ticari ilişkinden kaynaklanan bir kredi olduğunu, erken ödemenin bankacılık mevzuatı hükümlerine göre tahsil edildiğini, erken ödeme ücretinin fazla alındığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının tacir olduğu, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin ticari nitelikteki genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi olduğu, davacının tüketici sıfatı bulunmadığı, davacının sözleşme serbestisi çerçevesinde davalı taraf ile imzaladığı sözleşmenin 3.5.1.8 maddelerinde kredinin erken ödenmesi halinde erken ödeme tutarı x kredinin vadesine kalan gün sayısı x 360 x %4 komisyon oranı ile hesaplanacak erken ödeme tutarının tahsil edileceğinin açıkça yazılı olduğu, bankaların erken kapama ücret oranlarının %2 ile %10 arasında değiştiği gerekçesiyle davanın reddine, davacının takipte kötüniyetli olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığından davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27618, Karar No: 2023/9938, Tarih: 26.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/27618 E.  ,  2023/9938 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2251 E., 2023/1860 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yokluğunda verilip 04.09.2023 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 14.09.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 ... içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan ... yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğnamenin eklenmesi ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.09.2023 tarihli ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan temyiz talebinin reddine karar ... ise de; bu kararın yalnızca sanığın temyiz talebine yönelik olduğu, sanık müdafiinin 13.09.2023 tarihli dilekçesinde konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik de temyiz talebinde bulunduğu ve bu talebe ilişkin bölge adliye mahkemesince bir değerlendirme yapılmamış olduğu gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede de bu hususa ilişkin bir görüş bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi konusunda ek tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20138, Karar No: 2014/22935, Tarih: 30.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20138 E.  ,  2014/22935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/23-2013/498

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 28/04/2014 tarih, 2014/9560 Esas - 2014/12468 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4551, Karar No: 2010/8042, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/4551 E.  ,  2010/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 6.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :25.12.2009

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı kira alacağının tahsili amacıyla tahliye talepli olarak yapmış olduğu icra takibinin itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine icra mahkemesine başvurarak kiralananın temerrüt nedeni ile tahliyesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde davalının kira bedellerini ödememesi nedeni ile sözlü kira akdine dayanarak icra takibi yaptığını, ödeme emri davalıya tebliğ edilmesine rağmen itiraz etmediği gibi yasal süresinde de ödemede bulunmadığından kiralananın temerrüt nedeni ile tahliyesini istemiştir. Davalı ise davacı ... 'yı tanımadığını, kiralananı babası...'dan kiraladığını, kirayı abisine ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı alacaklı 22.5.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 Mart 2009 Mayıs ayları arası kira bedelinin tahsilini istemiş, takip talebinde sözlü kira akdine dayanmıştır. Ödeme emri davalıya 27.5.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Ödeme emrinin tebliğine rağmen davalı yasal süre içerisinde itiraz etmediğinden kiracılık ilişkisi kiracı ve kira alacağı yönünden takip kesinleşmiştir. Takip kesinleştiğine ve yasal 30 günlük süre içerisinde bir ödeme bulunmadığına ve ödemeye ilişkin davalı tarafından yazılı bir belge de sunulmadığına göre kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, deliller hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde istemin reddedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.