muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/41130, Karar No: 2017/20502, Tarih: 05.10.2017

2. Kabule göre de; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine rağmen kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14722, Karar No: 2018/8379, Tarih: 01.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14722 E.  ,  2018/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü ve yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacı çocukların babası Nazmi'nin idaresindeki araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan kazada, davacı çocukların ağır yaralandığını ve anne babalarının öldüğünü, çocukların destekten yoksun kaldıklarını, hem ebeveynlerinin ölümü hem de kendi yaralanmaları nedeniyle manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3,00 TL. maddi ve 90.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davacılar vekili; asıl davaya konu kazayı yapan karşı aracın trafik sigortacısı olan davalının da davacıların maddi zararlarından sorumlu olduğunu

belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 12.03.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, asıl ve birleşen davaya konu maddi tazminat istemlerini toplam 95.273,29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl ve birleştirilen davaya konu maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı ... için 17.672,92 TL, Ersin için 27.635,32 TL. ve Kamil için 49.965,05 TL. olmak üzere toplam 95.273,29 TL. destekten yoksun kalma tazminatının, davalı ... şirketi yönünden birleşen davanın açıldığı tarihten ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacılar için, anne babalarının ölümü nedeniyle her bir ölüm için 10.000,00 TL. olmak üzere toplam 60.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline; davacıların kendi yaralanmaları nedeniyle, davacı ... için 1.500,00 TL, Ersin için 3.000,00 TL. ve Kamil için 1.500,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenlerin yakınlarının, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2.) maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenlerin yakınlarının, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2.) maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani, haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK'nun 53. (BK'nun 45/2.) maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların

tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda, öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede, destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin, baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce destek alma hakkı olan kişinin yaşamının sürüyor olması ve destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; kendi yaşamı sürmeyen kişinin, desteğinden yararlandığı kişinin yardımından yoksun kaldığından bahsedilemeyeceği ve desteği olan yakınından dolayı destek tazminatına hak kazanamayacağı, destek görenin ancak kendi yaşam süresi kadar bir süre için tazminata hak kazanabileceği; tazminat hesabında, destek alacaklılarının paylarının belirlenmesi esnasında, sadece hayatta olanlar için pay ayrılması gerekeceği izahtan uzaktır.

Somut olayda; davacıların desteği olan anneleri Ayten ve babaları Nazmi, davaya konu kazada aynı anda ölmüş ve geriye destek alacaklısı olarak sadece davacı çocuklar kalmıştır. Mahkemenin hükme esas aldığı 13.10.2014 tarihli hesap raporunda, destek alacaklısı olan davacı çocuklar için, herbir ebeveynin ölümü nedeniyle destek payları belirlenirken, diğer ebeveyn için de pay ayrıldıktan sonra, kalan pay üzerinden davacıların paylarının dağıtıldığı, bu pay dağıtımına göre belirlenen tazminatların mahkemece de kabul edilip rapor doğrultusunda hüküm tesis edildiği görülmektedir.

Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda ifade edilen amaç ve kapsamı; bu tazminatın hesaplanması sırasında, destek alacaklılarının muhtemel ömür sürelerinin, kabul gören yaşam tablolarına göre varsayımsal olarak belirlendiği; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; kazada ölmeyip sağ kalmış olması halinde, ölen eşinin desteğinden yararlanacak olan davacıların herbir

ebeveynine, eşinin ölümünden dolayı pay ayrılmadan, ölen anne ve babanın herbirinden sadece davacı çocukların pay alacağı gözetilip hesaplama yapılmalıdır. Aynı kazada ölmüş olan eşlerin (davacıların anne babasının) diğer eşten destek alma hakkı olmayacağı için, davacıların ölen anne babalarının gelirlerinin, sadece davacılar ile destek arasında paylaştırılması gerektiği dikkate alınmadan destek paylarını belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi eksik inceleme mahiyetindedir.

Bu durumda mahkemece; davacıların kazada ölen anne babalarından alacakları destek paylarının, yukarıda ifade edilen ilkelere göre doğru biçimde belirlenmesiyle tazminat hesabının yapılması için, konusunda uzman başka bir bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3386, Karar No: 2017/5818, Tarih: 26.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3386 E.  ,  2017/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2013/50-2015/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ... Kooperatifleri Birliği'ne bağlı ... FTS Kooperatifi bünyesinde zimmetli eksper olarak görev yaptığını, yapılan incelemede ... FTS Kooperatifi deposunda bulunan 2006 yılı ürünü kabuklu fındıkların sevkiyatı sonucunda iç ve buruşuk noksanlığı meydana geldiğini ve noksanlık sonucunda maddi zarar oluştuğunu, bu noksanlıktan davalının sorumlu olduğu sonucuna varıldığını beyan ederek 4.736,16 TL’nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, öncelikle davanın reddine karar verilmesini, mahkememiz aksi kanaatte ise, davalının davacı taraftan 45.441,00 TL kıdem tazminatı alacağı olduğunu, işbu dava sonucunda çıkacak bedelin, kıdem tazminatı alacağına takas mahsup edilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece ıslah suretiyle artırılan miktar üzerinden hüküm tesis edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7407, Karar No: 2023/7398, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7407 E.  ,  2023/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/357 E., 2015/354 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2011/357 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdure ve kardeşinin beyanı dışında hiçbir delil bulunmamasına rağmen müvekkili hakkında ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, her türlü şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; '' Her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ve kendisine iftira atıldığını beyan etmiş, yine sanık müdafii de benzer şekilde savunmalarında; iddiadan başka delil olmadığını beyan etmiş, yine dosyada dinlenen tanıkların görgüye dayalı beyanları mevcut değil ise de; öncelikle mağdur ve ailesinin sanığa iftira atmasını gerektirir somut gerekçelerin sanık tarafından ortaya konulamadığı, yani sanığa mağdur ve ailesi tarafından iftira atılmasını gerektirir nedenin olmadığı, olay tarihlerinde dosya kapsamındaki beyan ve delillerden anlaşılacağı üzere sanık hakkında mağdura yönelik cinsel istismarda bulunduğuna dair söylentilerin olması, kolluğa sanıkla ilgili ihbarın yapılması, yine Ekim 2007 tarihinde mağdure ...'nın annesi katılan ... 'e anlatması üzerine mağdure ..., katılan ... ve ... ile birlikte sanığın evine gidip sanığın eşi ... 'yla olayı konuşmaları, hatta bu konuşma sırasında sanığın da eve gelmesi, yaşı küçük mağdure ...'nın tüm aşamalarda benzer şekilde beyanlarda bulunarak sanığın kendisine Ekim 2007 tarihinde birden fazla cinsel istismarda bulunduğunu ve bu cinsel istismarda bulunma şekillerininde aynı şekilde anlatması, dosyadaki ATK 6. İhtisas kurulunun 16/01/2015 tarihli raporunda mağdurede sınır düzeyde zeka seviyesi ve kısmi remisyonda atipik psikoz saptanmasına rağmen beyanlarına ana hatlarında itibar edilebileceğinin belirtilmesi,yine mağdurenin beyanlarını destekler mağdure ...'nın abisi olan tanık ...'ın da benzer şekilde sanığın ...'ya yönelik birden fazla cinsel istismarda bulunduğunu gördüğünü beyan etmesi, her ne kadar şikayet tarihi olay tarihinden sonra ise de; katılan ...'in, kızı ...'nın olayı anlattıktan sonra sanığın evine gidip sanığın eşiyle konuştukları, olayın duyulmaması için üzerine gitmedikleri, dedikoduların yayılması üzerine şikayette bulundukları yönündeki beyanının mağdur ve katılanın içinde yaşadığı toplum açısından normal hayat tecrübelerine uygun olması, zira bu tür cinsel saldırı olaylarında ailelerin genelde bu tür olayların duyulmaması için bu olayları yasal mercilere intikal ettirmemeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde; Mağdure ...'nın, servis şoförlüğü yapan ve ailece tanıdıkları olan ...'un, olay tarihi olan Ekim 2007 içerisinde mağdurenin yanında erkek kardeşi olan ... bulunduğu halde tam tarihi belli olmayan bir günde okul çıkışında mağdure ... ve kardeşi ...'ı aracına bindirdiği, mağdureyi ön koltuğa oturttuğu, eve doğru gittikleri sırada sanığın mağdurenin göğüslerini elbisenin dışından sıktığı, mağdurenin elinin tutup cinsel organına doğru yaklaştırdığı, bu olaydan bir iki gün sonra yine okul çıkışında sanığın mağdurenin araca binmesi için kornaya bastığı, üst üste kornaya basması üzerine mağdurenin araca bindiği, mağdureye 20,00 TL göstererek cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, bu olaydan 20 gün kadar sonra ise Kadıköy Beldesinde okul civarında elinde poşet olduğu halde yaya olarak eve gittiği sırada sanık ...'un yol kenarında mağdure ..

...'un yol kenarında mağdure ...'nın elinden poşeti alıp araca koyduğu ve mağdureye evine bırakacağını söylediği, mağdurenin de araca bindiği, mağdurenin erkek kardeşi ...'ında araca bindiği, sanığın yine araç içerisinde mağdurenin göğüslerini sıktığı, elini tutup cinsel organına götürdüğü, sanığın bu şekilde tam günü belirlenemeyen Ekim 2007 tarihinde üç ayrı tarihte aynı suçu işleme iradesi ve kararı kapsamında Ekim 2007 tarihinde 12 yaşını ikmal edip 13 yaşı içerisinde olan yaşı küçük mağdure ...'ya yönelik zincirleme çocuğun basit cinsel istismar suçunu işlediği, sanığın bu şekildeki eylemi 6545 sayılı yasayla değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 43/1 madde kapsamında kaldığı, dosyadaki ATK raporlarından anlaşılacağı üzere mağdurenin sanığın eylemlerinden dolayı ruh sağlığının bozulmadığı anlaşıldığından; sanığın geçmişi, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, cezanın geleceği üzerindeki etkisi nazara alınarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 12 yaş 9 aylık mağdurenin aşamalardaki beyanlarında sanığın göğüslerini elbisenin dışından sıktığını, 20,00 TL göstererek cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, elini tutup çekmek suretiyle cinsel organına götürdüğünü beyan etmesine göre fiilin sarkıntılık düzeyini aşıp aşmadığının tartışılması gerekli olup buna ilişkin değerlendirme yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2011/357 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12921, Karar No: 2015/665, Tarih: 14.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/12921 E.  ,  2015/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2007 gün ve 15/05/2012 tarihli tebliğnameler ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınanın 30.09.2004 tarihinde kollukta alınan beyanında; "Seyyar olarak cep telefonu alım-satımı yaptığını, suç tarihinde gündüzleyin saat 10:20 sularında tezgahına iki şahsın geldiğini, şahıslardan birinin cep telefonlarıyla ilgili konuştuğu sırada, ikinci şahsın bir adet cep telefonunu alıp cebine koyarken elini tutup telefonu geri aldığını, tepkisi üzerine 2. şahsın belinden silah çıkarıp başına doğrultarak 'gelme sıkarım' diyerek geri dönüp kaçmaya başladığını, kendini korumak için tezgahından bıçak alıp aynı zamanda şahısların peşinden koştuğunu, şahıslardan birini yakaladığını ve kendine hakim olamayarak vurduğunu",

Yakınanın savcılıkta alınan beyanında, "Sanık ... telefonu alarak cebine koyduğunu, müdahale edince sanık ... tabanca çıkartıp, 'Gelme lan sıkarım' dediğini, bunun üzerine kendisinin de tezgahtan bıçak aldığını, sanıkların peşinden koştuğu sırada sanık ... telefonu sanık ... verdiğini, ardından ... silahı sanık ... verdiğini, sanık ... yakalayıp telefonu da hemen aldığını",

Yakınanın yargılama aşamasında alınan beyanında, "Sanık....'ın elinde telefonla kaçtığını, peşine düşüp 5-10 metre sonra yakaladığını, çevreden gelen şahıslarla sanığa müdahale edip telefonu aldıklarını",

Söyledikleri,

Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip, "Sanık ... telefonlara baktığı sırada yakınanın tepki gösterip vurduğunu, sanık ... ne olduğunu sorunca yakınanın bıçak çektiğini, yağma ya da hırsızlık amaçlarının olmadığını" beyan ettiği,

Dosya içinde bulunan video kaset inceleme tutanağında; yakınanın bir elinde bıçak olduğu halde sanık ... .'ı yakaladığı, olay yerine polislerin gelmesinden sonra yakınanın sanığa saldırdığının görüldüğünün belirtildiği somut olayda;

Yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehdidin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında malın geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği anlaşılmakla; suç vasfının tayini açısından, yakınanın yargılamaya konu cep telefonunu sanıklardan hangi aşamada geri aldığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

Yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehdidin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında malın geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği anlaşılmakla; suç vasfının tayini açısından, yakınanın yargılamaya konu cep telefonunu sanıklardan hangi aşamada geri aldığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

Yakınan tarafından telefonun hangi aşamada sanıklardan alındığı, sanık Doğan'ın yakınana silah çektiği sırada telefonun kimde olduğu yakınana açıklattırılıp, sanık Doğan'ın silahı çektiği sırada telefonun sanıklarda olması halinde eylemin yağma; yakınanda olması halinde ise dolaylı yağma oluşturacağı dikkate alınıp; yakınanın bulunduğu yer, sanıkların konumu ve müdahale sürecindeki duraksamalar giderilip, gereğinde mahallinde yöntemince keşif yapılarak, sonucuna göre sanıklara yüklenen fiilinin hukuki vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının ve sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8072, Karar No: 2018/9049, Tarih: 05.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8072 E.  ,  2018/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : İnfazın durdurulmasına yer olmadığına

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebinin reddine ve hükmün infazının durdurulmasına yer olmadığına dair verilen ek karara yönelik itirazın süre yönünden reddine dair ek karar, hükümlü tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 253. maddesine göre uzlaştırma hükümlerinden yararlanmak istemesi üzerine yaptığı talep sonucunda, hükmün infazının devamına dair ek kararın, 5275 sayılı Kanun'un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup, aynı kanunun 101. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olması ve hükümlünün kararın bozulması talepli dilekçesini göndermesinden sonra 11/05/2018 tarihinde mahkeme tarafından yeni bir ek karar verilerek hükümlü hakkında 6763 sayılı Kanun'un uygulanması için infazın durdurulmasına karar verilmesi nedeniyle, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.