muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3272, Karar No: 2013/4743, Tarih: 02.05.2013

Mahkemece çekişmeli 129 ada 758 parsel sayılı taşınmazın Akçapınar Köyü Tüzel Kişiliğine ait olup parsel üzerindeki zeytin ağaçlarının davacıların kullanımında olduğu, 129 ada 759 ve 761 parsel sayılı taşınmazların Akçapınar Köyü Tüzel kişiliğinin kullanımında olup parseller üzerindeki zeytin ağaçlarının ... ... mirasçılarından ..., ..., ...'in kullanımında olduğu kanaati ile çekişmeli taşınmazlar üzerindeki kullanım durumunun yazılı şekilde beyanlar hanelerinde şerh verilmesine karar verilmiştir. 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. maddede, bu maddeye göre yapılacak ... sırasında fiili kullanım durumunun esas alınacağı, taşınmazın kim veya kimlerin ne zamandan beri kullanımında olduğunun beyanlar hanesinde gösterileceği hususu belirtilmiştir. Ne var ki, mahkemece, hem taşınmaz üzerindeki ağaçların lehlerine şerh verilen davacılara ait olduğu, hem de fiili kullanımın Köy Tüzel Kişiliği'ne ait olduğu şeklinde hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamından, davacı ... temsilcisinin taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların muvafakatleri ile davacılarca aşılandığı ve yine mahsulünün davacılar tarafından kendi adlarına toplandığı hususunun belirtilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazların mülkiyeti Hazineye ait olduğuna göre; lehine kullanıcı şerhi verilen Köy Tüzel Kişiliği'nin bu taşınmazlar üzerindeki zilyetliğini ne şekilde sürdürüğü hususunun açıklığa kavuşturulması gerektiği halde, mahkemece bu konuda araştırma inceleme yapılmadan karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz eden davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16108, Karar No: 2016/2878, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16108 E.  ,  2016/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan tapu iptali ve tescil, tespit ve tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/03/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili Av. ... ile ... vekili Av. ...geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26/02/2013 tarihli dava dilekçesi ile; ... köyü 4000 parsel sayılı 19.691,07 m² yüzölçümündeki taşınmazın öncesinde vekil edenin babaannesi ...’nin (...) malik sıfatıyla zilyetliğinde iken ölümü ile önce davacının babası ...’ye ...’in ölümüyle de davacıya kaldığını, davacının...6. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tescil davasının Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/12/2001 gün ve 1998/600-897 sayılı ilâmıyla taşınmazın ... olması nedeniyle reddedildiğini ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, daha sonra ... tarafından ...’a husumet yöneltilerek taşınmazın ... niteliğiyle tesciline yönelik dava açıldığını, müvekkilinin bu dosyayı ilk davanın devamı olduğunu düşünerek takip etmediğini, yokluklarında yapılan yargılama sonucu Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/02/2004 gün ve 2003/88-88 sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazın ... tahdidi dışında olması nedeniyle tarla niteliğiyle ... adına tesciline karar verildiğini, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, mahkemenin davacı ...nin talebi dışına çıkarak taşınmazın tarla niteliğiyle tesciline karar vermesinin yok hükmünde olması nedeniyle tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, bu nedenle öncelikle çekişmeli 4000 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, bu talep yerinde görülmez ise zilyetlikle edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunun tespitine ve 2/B niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde taşınmazın 6292 sayılı Kanun gereğince bedelsiz iadesine, bu dahi mümkün olmazsa fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere taşınmazın rayiç bedeli için şimdilik 10.000.-TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davasının kabulüne, 4000 parsel sayılı taşınmazın 09/12/2013 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 3273,06 m² ve (B) harfiyle işaretli 3672,10 m²’lik bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (C) harfiyle işaretli bölüm açısından tazminat talebinin kabulüne 683.945,53.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı ... tarafından hükmün tamamına yönelik, davacı tarafından ise (C) harfiyle işaretli bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava terditli olarak açılmıştır. İlk talep tapu iptali ve tescil, ikinci talep mülkiyetin tespiti ve taşınmazın 6292 sayılı Kanun kapsamında bedelsiz iadesi, son talep ise tazminat istemine ilişkindir.

-2-

2015/16108 - 2016/2878

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu ve 2/B uygulaması 1996 yılında yapılarak kesinleşmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; dava konusu uyuşmazlık hakkında bir kesin hüküm bulunuyorsa, aynı konuda, aynı taraflar arasında ve aynı dava sebebine dayanılarak yeni bir dava açılamaz.

Kesin hüküm itirazı, davanın her aşamasında ileri sürülebilir ve mahkemenin (ve bu arada Yargıtay’ın) de davanın her aşamasında kesin hükmün varlığını kendiliğinden gözetip, davayı kesin hükümden (dava şartı yokluğundan) reddetmesi gerekir. Yine kesin hüküm itirazı mahkemede ileri sürülmemiş olsa dahi, ilk defa Yargıtay'da (temyiz veya karar düzeltme aşamasında) ve dahası bozmadan sonra da ileri sürülebilir. Bu bakımdan usûlî kazanılmış hakkın istisnasıdır ve tarafların iradesine de bağlı olmayan mutlak bir etkiye sahiptir. O nedenle, kesin hükmün varlığının, yargılamanın bir kesiminde nazara alınmamış olması diğer bir kesiminde ele alınmasını engellemez (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.1991 gün ve 1991/5-215-342 E., K. sayılı ilamı; Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Baskı, 2001, C. V, s. 4980 vd.).

Kesin hüküm; şekli anlamda kesin hüküm ve maddi anlamda kesin hüküm, olmak üzere ikiye ayrılır.

Şekli anlamda kesin hüküm; sözü edilen karara karşı artık bütün olağan yasa yollarının kapandığı anlamına gelir. Bazı kararlar verildikleri anda kesindirler (Örneğin HUMK. m. 427; HMK. m. 361).

Yasa yolu açık olan bir karar, yasa yoluna başvurma süresi geçmekle de kesinleşir. Öte yandan, temyiz yolu açık olan bir karar temyiz edilip sonuçta onanmış ve karar düzeltme süresi geçirilmişse, ya da karar düzeltme yoluna gidilip de bu istem reddedilmişse veyahut yasa yoluna başvurmaktan feragat edilmişse verilen hüküm şekli anlamda kesinleşir.

Hüküm bir kere şekli anlamda kesinleşirse, artık bu hükme karşı, olağan yasa yollarına başvurulamaz. Bir kararın maddi anlamda kesinleşmesi için öncelikle şekli anlamda kesinleşmesi gerekir.

Maddi anlamda kesin hükmün koşulları: 1086 sayılı HUMK’nın 237. maddesinde açıklanmıştır. Birinci dava ile ikinci davanın müddeabihlerinin (konusunun), dava sebeplerinin (vakıaların) ve taraflarının aynı olması, maddi anlamda kesin hüküm oluşturur.

6100 sayılı HMK’nın 303/1. maddesinde ise “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.” şeklinde benzer bir tanım yapılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 303/1. maddesinde ise “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.” şeklinde benzer bir tanım yapılmıştır.

Kesin hükmün ilk koşulu, her iki davanın taraflarının aynı kişiler olması; ikinci koşulu, müddeabihin aynı olması; üçüncü koşulu ise, dava sebebinin aynı olmasıdır.

Kesin hükmün ikinci koşulu olan müddeabih; dava konusu yapılmış olan hak, yani dava ile elde edilmek istenilen sonuçtur. Önceki dava ile yeni davanın müddeabihlerinin (konularının) aynı olup olmadığını anlamak için hâkimin, eski davada verilen kararın hüküm fıkrası ile yeni davada ileri sürülen talep sonucunu karşılaştırması gerekir. Eski ve yeni davanın konusu olan maddi şeyler fiziki bakımdan aynı olsa bile, bu şeyler üzerinde talep olunan haklar değişikse, müddeabihler aynı değil demektir.

Kesin hükmün üçüncü koşulu ise; dava sebebinin aynı olmasıdır. Dava sebebi, hukuki sebep olmayıp, davacının davasını dayandırdığı vakıalardır. Öyle ise; her iki davanın da dayandığı maddi vakıalar (olaylar) aynı ise, diğer iki koşulun da bulunması halinde kesin hükmün bulunduğundan söz edilebilir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 gün ve 2003/21-30 E.-2003/57 K.; 23.02.2005 gün ve 2005/21-66 E., 2005/93 K.; 03.03.2010 gün ve 2010/11-75 E., 2010/121 K.; 08.12.2010 gün ve 2010/1-602 E., 2010/643 K. sayılı ilamlarında da bu yöndedir.

Kesin hüküm, ilk önce (hükmü veren mahkeme de dahil diğer bütün) mahkemeleri bağlar. Yani mahkemeler, aynı konuda, aynı dava sebebine dayanarak, aynı taraflar hakkında verilmiş olan bir kesin hüküm ile bağlıdırlar; aynı davayı bir daha (yeniden) inceleyemezler (kesin hüküm itirazı) ve aynı konuya ilişkin yeni bir davada, önceki davada verilmiş olan kesin hüküm ile bağlıdırlar (Baki Kuru, a.ge., C. V, s. 5051- 5053).

Diğer taraftan, hüküm fıkrasına sıkı sıkıya bağlı olan gerekçe de kesin hüküm teşkil eder. Hangi gerekçenin hüküm fıkrasına sıkı sıkıya bağlı olduğu, her olayın özelliğine göre belirlenir. Kesin hüküm kural olarak hüküm fıkrasına münhasırdır ve gerekçeye sirayet etmez. Ancak gerekçe, hükme ulaşmak için mahkemece yapılan hukuki ve mantıki tahlil ve istidlallerden (deliller) ibaret kalmayıp, hüküm fıkrası ile ayrılması imkansız bir bağlılık içinde bulunuyor ise, istisnaen bu kısmın da kesin hükme dahil olduğunu kabul etmek gerekir.

Somut olayda; davacı ...’ın 25/06/1998 tarihli dilekçe ile ..., ... Yönetimi ve Belediye Başkanlığına husumet yönelterek tapusuz olan çekişmeli taşınmazın adına tescilini istediği, yapılan inceleme neticesinde...6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/12/2001 gün ve 1998/600-897 sayılı ilamıyla çekişmeli taşınmazın memleket haritasında çalılık alanda kaldığı eylemli olarak da üzerinde 70-80 yaşlı münferit meşe, pırnal, meşe gençliği, münferit kızılçam olduğu bu nedenle ... sayılan yerlerden sayılacağı gerekçesiyle davasının reddine karar verildiği, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine 20. Hukuk Dairesinin 06/12/2001 tarih 2002/1792-5389 sayılı kararıyla onandığı, karar düzeltme taleplerinin ise 16/12/2002 tarihinde reddedilerek kesinleştiği, bu kararın kesinleşmesinden sonra ...nin ...’a husumet yönelterek aynı yerin ... niteliğiyle tescilini istediği,...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/02/2003 gün ve 2003/88-88 sayılı kararıyla davanın kabulüne 19691,07 m² yüzölçümündeki yerin tarla niteliğiyle ... adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 09/03/2004 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki tapu iptali ve tescil davası ile...6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/12/2001 gün ve 1998/600-897 sayılı ve...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/02/2003 gün ve 2003/88-88 sayılı dosyasının tarafları ve dava konusu aynı olup mahkemece ilk kararda taşınmazın özel mülke konu olamayacak yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine, ikinci kararla da ... adına tesciline karar verilmiş olduğundan verilen karar ile davalı ... lehine kesin hüküm oluşmuş bulunmaktadır. Bu nedenle tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Bundan ayrı; mahkemece (C) harfiyle işaretli bölüm yönünden davacı lehine tazminata hükmedilmiş ise de davacı adına hiçbir zaman tapu kaydı oluşmadığından mülkiyet hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Ancak kabule göre de; davacının mülkiyet hakkı tanındıktan sonra taşınmazın davacı adına tescili yerine tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.-TL vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınmasına, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın 297/1-ç ve aynı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, temyiz harcının istek halinde iadesine 08/03/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/336, Karar No: 2012/2113, Tarih: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/336 E.  ,  2012/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dört ayrı emsal değerlendirmeye esas alınarak, dava tarihindeki değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu ile emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2989, Karar No: 2022/3590, Tarih: 27.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2989 E.  ,  2022/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mahk. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 27.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14469, Karar No: 2011/1498, Tarih: 17.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/14469 E.  ,  2011/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/09/2008 gününde verilen dilekçe ile davacılara ait taşınmazın kıyı kenar çizgisinin tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, adlarına kayıtlı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin tespitini istemişler, davalı ise, kıyı kenar çizgisinin Bayındırlık İl Müdürlüğü tarafından yapılıp kesinleştirildiğini, bu idari işleme karşı idari yargıya başvurulması gerektiğini, bu davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, kendisine husumet düşmediğini belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, keşif ve bilirkişi incelemesi yaparak, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Yasası'na göre “kıyı kenar çizgisinin” belirlenmesine yönelik olup taraflar arasında mülkiyet hukukuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hukukumuzda bazı tespit davaları özel yasalarla düzenlenmişse de tespit davalarına ilişkin genel bir yasal düzenleme yoktur. Buna rağmen uygulamada, koşullarının oluşması durumunda tespit davası açılabileceği kabul edilmektedir. Her davada olduğu gibi tespit davasında da hukuki yararın bulunması gerekir. Başka bir deyişle davacının tespit davasına konu olan hukuki ilişkinin hemen tespit edilmesinde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması gereklidir.

Dava konusu olayda, davacıların dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalıp kalmadığının tespitinde hukuki bir yararları bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddedilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 17/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2601, Karar No: 2018/8010, Tarih: 05.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2601 E.  ,  2018/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ...... gereğince 2.793,50 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. maddesindeki “2.793,50 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “2.100,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....