muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22163, Karar No: 2014/14448, Tarih: 18.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22163 E.  ,  2014/14448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/18-2013/303

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, murisin çekişme konusu taşınmazı davalılara ölünceye kadar bakma akdinin gereğini yerine getirmek için temlik ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan H. T.’in çekişme konusu ..ada .. parsel sayılı taşınmazı noterde düzenlenen 07.04.2000 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile oğulları olan davalılara kendisine ölünceye kadar bakmaları kayıt ve şartı ile satmayı vaat ettiği, ardından 10.04.2000 tarihli akitle anılan taşınmazı davalı oğullarına ½’şer paylı olarak satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın 1932 doğumlu olup, akit tarihinde 68 yaşında bulunduğu, ev hanımı olan murisin eşinden dolayı maaşı ve çekişmeli taşınmazdaki dükkanlardan kira geliri olduğu, üç tane bekar olan kızları ve yine bekar olan davalı oğulları ile yaşadığı, bakım ihtiyacında bulunmayan murisle dava dışı birlikte yaşadığı kızlarının ilgilendiği, murisin tek malvarlığı olan ve üzerinde iki adet bina bulunan çekişme konusu taşınmazı oğulları olan davalılara satış suretiyle temlik ettiği, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark olduğu, murisin satışa ihtiyacı bulunmadığı gibi davalıların murise bakımının da söz konusu olmadığı, öte yandan, murisin dava konusu taşınmazı temlikinden üç gün önce noterde yapmış olduğu ölünceye kadar bakma akdinin muvazaalı işlemi gizlemek için yapıldığı, dolayısıyla devrin bedelsiz olduğu açıktır.

Öyleyse, değinilen bu olgular, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğine mirasbırakan H. T.’in dava konusu olan taşınmazı yarı yarıya oğulları davalılara temlikindeki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olup işlemin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20308, Karar No: 2024/4996, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/20308 E.  ,  2024/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 E., 2023/319 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hakkında verilen mahkûmiyet hükmü bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanaklarına göre, 22.09.2013 tarihinde pazarda kaçak sigara satıldığına dair ihbar üzerine kolluk görevlilerince olay yerine gidilerek karton kutu içinde sanığa ait 106 paket kaçak sigara ele geçirildiği; 27.09.2013 tarihinde kolluk görevlilerince durumundan şüphelenilmesi üzerine yolda yürüyen sanığın beraberindeki poşette yapılan aramada 20 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık hakkında ayrı ayrı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kamu davaları açılmış ve açılan kamu davalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.

Sanık savunmalarında, ele geçen kaçak sigaraları satacağını beyan etmiştir.

Kaçak eşyalara mahsus tespit varakalarında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre " pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, 22.09.2013 ve 27.09.2013 tarihlerinde sanığın satacağını beyan ettiği toplam da 306 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmayan sanığın kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyerek makbuzlarını mahkemeye sunduğu olayda, sanığa verilen cezada 5607 sayılı Kanun'un 5/2-a maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapıldığı belirtilmesi gerekirken 5/2-b maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Ancak;

Soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmayan sanığın kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyerek makbuzlarını mahkemeye sunduğu olayda, sanığa verilen cezada 5607 sayılı Kanun'un 5/2-a maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapıldığı belirtilmesi gerekirken 5/2-b maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapıldığının belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün etkin pişmanlığa dair 5 no'lu bendindeki '' 5/2-b'' ibaresi çıkarılarak yerine '' 5/2-a'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4663, Karar No: 2011/1715, Tarih: 28.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4663 E.  ,  2011/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Küçükbayat Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 451/12 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Mahkemenin hükmüne esas aldığı jeodezi mühendisi...’ün 24.11.2008 tarihli raporuna göre, dava konusu taşınmaz üzerinde 1991 yılında tarımsal faaliyet yapıldığı, sınırlarının sabit olduğu belirlenmiştir. Dava, 20.9.2007 tarihinde açılmıştır. 1991 yılı ve 2007 yılı arasında geçen 16 yıllık süre zilyetlikle iktisap için yeterli değildir. Ancak, şahit, mahalli bilirkişi, ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisinin raporları birlikte değerlendirildiğinde eksik kalan süre içerisinde de taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığı belirlenmiş olursa dava konusu taşınmazın şimdi olduğu gibi tesciline karar verilebilir.

Dava konusu taşınmazın IV – VI. sınıf tarım arazisi olduğu, Ziraat Fakültesi Toprak bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. ...ile jeoloji yüksek mühendisi ...’in raporlarından anlaşılmaktadır. IV ve VI. Sınıf tarım arazilerinin vasıfları birbirinden çok farklıdır. VI. Sınıf araziler; düzeltilemeyecek şiddette dik eğim, şiddetli erozyon, taşlılık, toprak sığlığı, taşkın zararı ve fazla su, düşük su tutma kapasitesi, tuzluluk ve alkalilik, iklim engelleri gibi sınırlayıcı faktörler içerir. Bu faktörlerin bir veya bir kaçı kültür bitkisinin yetişmesini engeller. Ancak, çayır, mera, orman, doğal hayat ve rekreasyon yeri olarak kullanılmaya uygundur. (Doç. Dr. ..., Toprak Etüd Haritalama, Ziraat Fakültesi Yayını 1995) Bilirkişilerin 23.11.2008 tarihli raporlarında VI. sınıf arazi tanımını tam olarak yapmadıkları, dava konusu taşınmazın imar – ihyasının tamamlandığı hususunu mahkemenin takdirine bıraktıkları; sonraki 15.12.2009 tarihli raporlarında ise taşınmazın IV. sınıf tarım arazisi olup imar ve ihyasının tamamlanmış olduğunu söylemeleri açık çelişkidir. Çelişkinin giderilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak iş; başka bilirkişilerin görüşlerine müracaat etmek, taşınmazın galip tarımsal vasfını belirlemek ve diğer delillerle birlikte değerlendirme yaparak sonucuna göre karar vermek olmalıdır. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Ayrıca, dava konusu taşınmazın bulunduğu Küçükbayat köyü 5216 sayılı Kanuna göre Ankara Büyükşehir Belediyesi Meclis Kararıyla Bala Belediyesi mücavir alanı sınırları içerisine alınmıştır. Buna göre, TMK. nun 713/3. maddesine göre davanın Ankara Büyükşehir Belediyesi ve Bala Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2973, Karar No: 2014/11681, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2973 E.  ,  2014/11681 K.**

* USULSÜZ KESİM

* KESİM BÖLMESİ MUAYENE TUTANAĞI

* EKSİK İNCELEME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* ORMAN KANUNU (6831) Madde 91

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesi hükmüne göre, sulh ceza mahkemesi kararlarını bir ay içinde temyiz etmesi gerektiği halde, bu süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin ayni Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Orman Kanununa muhalefet suçundan açılmış davaya katılma hakkı bulunmayan katılan H.. A.. müdafinin temyiz isteminin de 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ile katılan idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Orman Kanununa muhalefet suçundan açılmış davaya katılma hakkı bulunmayan katılan H.. A.. müdafinin temyiz isteminin de 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ile katılan idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, usulsüz kesimlerin yapıldığı makta sahipleri araştırıldığında onlar tarafından yapıldığı kanaati oluşmadığından idareye karşı sorumlu olan kooperatif hakkında suç tutanağı düzenlenmiş olduğunun yazılı bulunmasına karşılık sanıkların duruşmaların aşamalarında kaçak kesimlerle ilgileri olmadığını, kesim işini tüm kooperatif üyelerine eşit olarak paylaştırdıklarını, kendilerinin de paylarına düşen kesimleri yaptıklarını, ancak usulsüz hiçbir ağacı kesmediklerini savunup kooperatif üyelerine dağıtımı yapılan kök numaralarına ilişkin liste ibraz etmelerine; dosya içerisinde mevcut belgelerden 252 no.lu bölmede 07/11/2010 tarihinde yapılan Kesim Bölmesi Muayene Tutanağında usulsüz kesim tespit edilmediğinin yazılı bulunmasına göre öncelikle kooperatife verilen bölmelerle ilgili şartnamelerin, bölme teslim tutanaklarının, bölme muayene tutanaklarının, bölmelerdeki kesim, sürütme ve taşıma işlemlerinin hangi tarihte bittiğine ve bölmelerin hangi tarihte orman idaresince teslim alındığına dair tutanakların tasdikli örneklerinin getirtilmesi; mahallinde konusunda uzman bilirkişiler vasıtasıyla zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle keşif yapılarak suça konu ağaçların kooperatife verilen kesim bölmelerinden mi kesildiğinin, kooperatifçe ibraz edilen listeye göre hangi kooperatif üyesinin kesim sahasında kaldığının, kesim yerinin ve kesilen ağaçların vasıflarının, kesimin ne ile yapıldığının, kesim tarihlerinin, kesimin maktanın tesliminden sonra yapılıp yapılmadığının, ağaçların dikiliden mi kesildiğinin, orta kuturlarının tespit edilmesi, saha üzerinde inceleme yapan Muhakkik S.. S...ı’nın raporunun 6. maddesinde belirtilen 251 no.lu bölmeden kesilip kaçırılan, kooperatifin sorumlu tutulamayacağı belirtilen 8 adet ağaç ile suça konu ağaçların da kesim tarihi, kesim şekli yönünden karşılaştırılması; bilirkişi raporuna göre tespit edilecek kooperatif üyelerinin dinlenilmesi, gerekirse haklarında suç duyurusunda bulunularak açılacak davaların bu dosya ile birleştirilmesi, zabıt mümziilerinin de dinlenerek suça konu ağaçların makta sahiplerince kesilmediği kanaatine ne şekilde ulaştıklarının da sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nin 50 ve 51. maddelerinin değerlendirilmesinde, adli sicil kayıtlarının ve olayın gelişmesinin gerekçe gösterilmesine karşılık sanıkların dosyaya getirtilen adli sicil kayıtlarından Sezai dışındakilerinin sabıkasız olup, Sezainin sabıka kaydının da silinme koşullarının gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

3)Sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesinin tatbikinde hapis cezası yanında gün adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin nazara alınmaması,

4)Suçtan zarar görmediği anlaşılan katılan H... vekili lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1641, Karar No: 2013/3353, Tarih: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1641 E.  ,  2013/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26095, Karar No: 2013/17120, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26095 E.  ,  2013/17120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai,hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde satış danışmanı olarak aralıksız çalışırken 29.09.2009 tarihli ihtarname ile fazla çalışma, hafta tatili, resmi bayram tatili ücretleri ile, yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dört gün üst üste izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle kendisine mazeretinin bildirilmesi için süre verildiğini ve bu durumun Noter aracılığı ile bildirilmesine rağmen işe gelmemesi ve mazeretini bildirmemesi üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince feshedildiğini, perde ölçüsü alıp, montaj işlerini yapan davacının fazla çalışmasının bulunmadığını, genel tatillerde çalışmadığını ve yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve hesaplanan fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin olarak toplanan deliller uyarınca alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücreti hesaplanmış, mahkemece bu değerlendirmeye itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Davacının, bilirkişi raporuna göre gerçekleşen fazla mesai ücreti alacağına hükmolunmuş ise de, hastalık, izin veya mazeret izni

gibi nedenlerle çalışmadığı günler dikkate alınarak yapılan %10 oranındaki indirim çalışma süresine göre az olduğundan, hükmün bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

gibi nedenlerle çalışmadığı günler dikkate alınarak yapılan %10 oranındaki indirim çalışma süresine göre az olduğundan, hükmün bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Somut olayda, mahkemece davalı işverence sunulan kayıtlardan davacının toplam kırk gün yıllık izin kullandığının tespit edildiği, bu duruma göre davacının elli günlük yıllık izin ücreti hakkı mevcut olduğu belirtilerek davacının yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, Manisa 1. İş Mahkemesi'nin 2009/1036 E. sayılı dosyasında görülmekte olan Lütfiye İşbilir tarafından açılan davaya ilişkin 06.05.2010 tarihinde yapılan duruşmada tanık olarak dinlenen davacının ifadesinde yıllık izinlerini kullandığını belirttiği dikkate alındığında, davacının yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.