muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6795, Karar No: 2015/7600, Tarih: 26.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6795 E.  ,  2015/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 30.03.2006 tarihli sözleşme uyarınca davalı yüklenicinin zemin ve normal kat ile 20 adet daireden oluşan inşaatı yapıp üç aylık gecikme ile birlikte 27 ay içerisinde müvekkiline teslim edeceğini, sürenin 30 .06.2008 tarihinde sona ermesine rağmen davalının yapıyı sözleşmede öngörülen vasıflarla teslim etmediğini, asansör ve teşkilatını, yangın merdivenini, yangın söndürme tesisatını, yağmur akarlarını, çatıda yer alan dört adet bacanın tedricini yapmadığı gibi, bacaların herbirini yapıya zarar vermeyecek uzunluğa eriştirmediğini ve baca kapaklarını da takmadığını, her ne kadar sözleşmede dış cephenin ... örüleceği kararlaştırılmış ise de daha sonra yüklenicinin talebi ve müvekkilinin uygun görmesi ile dış cephenin mantolama usulü yapılmasına karar verildiğini, ancak yüklenicinin bunu da standartlara uygun yapmadığını, alt sıvaları yapılmayan mantolamanın kabule elverişli olmadığını, eksik ve ayıplı işlerin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/141 D.İş dosyası ile tespit ettirildiğini ileri sürerek, eksik bırakılan yangın merdiveni ve yapıların imali, yangın söndürme teçhizatı ve ekleri, yağmur iniş akarlarının takılması, çatıda yer almakta olan havalandırma bacalarının uzatılması, korunaklı hale getirilmesi ve baca kapaklarının takılması, asansörün ve asansör teşkilatının takılmasına yönelik fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin, anlaşmaya uygun inşa edilmeyen dış cephe kaplamasının kabule elverişli hale getirilmesini sağlamak üzere şimdilik 5.000,00 TL'nin, öncelikle sözleşmenin 18. maddesinde belirtilen cezai şartın, kabul edilmediği takdirde yoksun kalınan kira kaybının karşılığı olarak şimdilik 7.000,00 TL'nin tahsilini ve değişik iş dosyasından yapılan yargılama masraflarının davalıya yüklenmesini talep ve dava etmiş, 21.03.2013 havale tarihli dilekçesiyle, bacaların yüksekliklerinin mimari projeden kısa yapıldığını, izolasyonlarının ve kapaklarının da takılmadığını, bu eksik işler yönünden davayı ıslah ettiklerini belirterek, üç cephenin mantolamasının sökülerek yeniden yapılması ve diğer eksik ve ayıplı işler için yüklenici namına aynen ifaya karar verilmesini, mümkün olmazsa 58.462,97 TL tazminat ve ortak alımlardaki eksik ve ayıplı imalatlardan payına düşen 938,78 TL ile inşaatın bitim tarihi olan 06.01.2009 tarihinden 2009 Aralık ayına kadar on aylık gecikme için sözleşmenin 18. maddesine göre 12.000,00 TL cezai şartın tahsilini istemiş, 21.10.2013 tarihinde ıslah ettiği miktara ilişkin harcı yatırmıştır.

Davalı vekili, site yönetimine geçildiğinden davacının bu davayı açamayacağını, davacının söz konusu taşınmazda sadece bir dairesi kaldığını, yapılacak işlerden binanın ortak yerleri ile dış kısmının müvekkiline ait olduğunu, iç donanımlarının şahıslara ait olduğunu, binadaki maliklerce asansörün ve yangın merdivenin herkes oturduktan sonra yapılmasına karar verildiğini, yangın sistemlerinin de sözleşmede bulunmadığını, çatı ile ilgili taleplerinin de haksız olduğunu, davacının sonradan teras kat yaptığını, mantolamada alt sıva yapılacağına ilişkin bir standart olmadığını, su aldığı iddia edilen hususların mantolamada değil, iç yapıda kişilerin uygulamasından ve terastan gelen suyla olduğunu, müvekkilinin 2008 Nisan veya Mayıs ayında daireye oturduğunu, davacının da bu tarihlerde oturabilecekken 2009 Aralık ayında dairesine oturduğunu, bu nedenle kira veya cezai şart isteyemeyeceğini, mantolama ile ... arasında müvekkili aleyhine maliyet farkı oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalı şirketin belirtilen tarihte inşaatı bitirip davacıya teslim etmediği, sözleşmenin tarafı olan davacının sözleşme gereğince eksik yapılan işleri davalıdan talep edebileceği, eksik yapılan işlerin toplam bedelinin 58.462,97 TL olduğu, ilgili sözleşmeye göre cezai şart olarak 12.000,00 TL talep edilebileceği, davacının aynı taşınmazda 7/107 oranında paydaş olduğu ve bu nedenle ortak alana ilişkin 938,78 TL talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, sözleşmeden kaynaklanan 58.462,97 TL'nin, ortak alanlara ilişkin 938,78 TL'nin ve cezai şart olan 12.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, eksik ve ayıplı imalat bedeli ile gecikme (kira) tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, eksik ve ayıplı imalat bedeli ile gecikme (kira) tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 355. (TBK'nın 470. vd.) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi”, iş sahibinin bir arsanın muayyen bir payının bedel olarak devri veya devri taahhüdü karşılığında, yüklenicinin bir inşa (yapı) eseri meydana getirmeyi taahhüt ettiği, iki tarafa borç yükleyen, ivazlı, çift tipli bir karma sözleşmedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri bedel olarak taşınmaz mal mülkiyetinin geçirimi borcunu içerdiğinden, TMK'nın 706, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan BK'nın 213, Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60. maddeleri uyarınca, taşınmaz devri yükümlülüğü getiren sözleşmelerin resmi şekilde yapılması zorunludur. 818 sayılı BK'nın 11. (TBK'nın 12.) maddesi uyarınca, kural olarak kanunun emrettiği şekle uyulmaksızın yapılan sözleşmeler ise geçersizdir. Başka bir anlatımla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçerliliği, bu sözleşmelerin noterde "düzenleme" şeklinde yapılmasına bağlıdır.

Ne var ki, şekil koşuluna uygun olmadığı için geçersiz olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin fiilen hayata geçirildiği, tarafların edimlerini ağırlıkla yerine getirdiğinin anlaşıldığı durumlarda bu sözleşmelerin geçersizliğinin ileri sürülememesi gerekir.

Şekil zorunluluğunun birinci istisnası; “sözleşme adi yazılı şekilde olsa bile, yüklenici edimini (bina meydana getirme borcunu) tamamen veya reddolunmayacak oranda yerine getirmişse, arsa sahibi artık bu sözleşmenin geçersizliğini ileri süremez” kuralıdır. Zira böyle bir davranış, TMK’nın 2. maddesinde tanımlanan “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” kuralına aykırı düşer.

İkinci istisnası ise; “sözleşmeyle yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan taşınmazın devrine ilişkin yüküm, taşınmaz tapuda yükleniciye devredilerek gerçekleşmişse, başlangıçta geçersiz olan sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülemeyecek hale gelmesidir.”

Gerek, edimlerin karşılıklı olarak tümüyle veya önemli oranda yerine getirilmesi ve gerekse şekil koşuluna uyulmadan yapılan sözleşmeye rağmen, arsa payının tapuda yükleniciye geçirilmesi halinde şekil eksikliğinin ileri sürülememesi kuralı, dayanağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 30.09.1988 tarih, 1987/2-1988/2 sayılı kararının gerekçesinden almaktadır.

Somut olayda, davacı arsa sahibince pay devri yapıldığından, artık adi yazılı sözleşmenin geçersiz olduğu ileri sürülemez. Esasen davalı tarafça yargılama aşamasında bu sözleşmenin geçersizliği ile ilgili herhangi bir savunma ileri sürülmemiş, sözleşme geçerli kabul edilerek uyuşmazlığın esası ile ilgili savunmalarda bulunulmuştur.

Somut olayda, davacı arsa sahibince pay devri yapıldığından, artık adi yazılı sözleşmenin geçersiz olduğu ileri sürülemez. Esasen davalı tarafça yargılama aşamasında bu sözleşmenin geçersizliği ile ilgili herhangi bir savunma ileri sürülmemiş, sözleşme geçerli kabul edilerek uyuşmazlığın esası ile ilgili savunmalarda bulunulmuştur.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin 18. maddesi, "İnşaat belirtilen süre içinde teslim edilmez ise, gecikilen her ay için 2000 YTL yüklenici tarafından mal sahiplerine tazminat ödenecektir. Bu süre en fazla 6 aydır." hükmünü, 20. maddesi, "İnşaatın bitirilmesi 24 ay olarak hedeflenmiştir. Hava muhalefeti göz önüne alınarak 3 ay ilave edilebilir." hükmünü içermektedir.

Buna göre, 30.03.2006 olan sözleşme tarihi de esas alınsa ya da davacı vekilinin 21.03.2013 tarihli ıslah dilekçesindeki kabulü gibi inşaat ruhsat tarihi olan 06.10.2006 tarihi de esas alınsa, 01.06.2010 olan dava tarihi itibariyle 24+3 aylık inşaat süresi dolmuş olduğundan, mahkemece, sözleşmenin 18. maddesi ile kabul edilen tazminata hükmedilmesi doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin dış cephedeki mantolama bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki sözleşmenin 1. maddesinde, dış cephenin ... yapılması, 2. maddesinde, dış cephenin sıvası yapılarak, boyanacağı kararlaştırılmıştır. Davacı tarafça, tarafların anlaşması ile dış cephenin mantolama usulüyle yapılmasına karar verildiği, ancak yüklenicinin standartlara uygun mantolama yaptırmadığı ileri sürülerek nesafet bedeli istenmiş, davalı tarafça da yapılan mantolama imalatının standartlara uygun olduğu, hatta mantolama ile YTONG arasında müvekkil aleyhine maliyet farkı bulunduğu savunulmuştur. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, binanın bir cephesinde mantolamanın altına sıva yapıldığı, üç cephede ise, mantolamanın altına sıva yapılmadığı, yapılan binada iç ve dış cephedeki boya kabarmaları ve dökülmeler ile dış cephede renk ton farklılığı kusuru bulunduğu, bu kusurla ilgili davalının ifade ettiği 3. ve 4. kat daire içindeki ve balkonlarındaki göllenmeden gelen suların sızmasından bahsedilmekle beraber aradan geçen uzun zaman sebebiyle bu durumun kontrolünün mümkün olmadığı, terastan sızan sular sebebiyle sızan suyun alt katlarda duvar yüzeylerinin tamamına sızması mümkün görülmemekle beraber sızabildiği kısımlarda da yüklenici firmanın hatalı imalat sebebiyle kusurunun bulunduğu, alt sıva yapmanın mantolamanın bir standartı olmamakla beraber alt sıvanın yapılmasının sistem uygulamalarının problemsiz olması açısından fayda sağladığı, iç ve dış cephe kusurunun mantolama ve son kat boya uygulamalarındaki malzeme veya işçilik hataları ile çatı ve balkon sularının doğrudan duvar yüzeylerine akıtılmasından

kaynaklandığı, bu durum sebebiyle üç cephe için dış cephe kaplamalarının sökülüp yeniden mantolama ve son kat boya yapılması gerektiği görüşü bildirilmiştir.

Öte yandan, dava konusu edilen mantolama bedeli ortak alanlara ilişkindir. Her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerler üzerindeki eksik işler bedelinden arsa sahibinin en fazla sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunabileceği gözetilmelidir.

Bu durumda mahkemece, alt sıva yapmanın mantolamanın bir standartı olmadığı görüşü bildirilmesine rağmen, alt sıva yapılmayan üç cephe için dış cephe kaplamalarının sökülüp yeniden mantolama ve son kat boya yapılması sonucuna varılan, ancak imalat hatasının ne olduğu açıklanmayan bilirkişi kurulu raporunun denetime elverişli olmadığı, ortak alanlardaki imalata ilişkin bedelin tamamının hesaplanmasının hatalı olduğu gözetilerek, bilirkişi kurulundan davalı tarafından yapılan mantolama imalatındaki imalat hatasının ne olduğu, ne sebeple tüm dış cephe kaplamalarının sökülmesi gerektiği hususlarında ek rapor alınıp, davacının sözleşmedeki paylaşım oranına göre talep edebileceği miktarın hesaplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12037, Karar No: 2022/11216, Tarih: 05.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12037 E.  ,  2022/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 12. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞ KOLU TESPİTİNE İTİRAZ

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işkolu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 12.06.2019 tarihli ve 2019/41 sayılı işkolu tespit kararı ile .... tarafından faaliyet yürütülen işyerlerinde yapılan işin genel işler işkoluna girdiğine dair tespit yapıldığını, davaya konu tespit kararında ...'de Bakanlık tarafından yapılan incelemelerde Şirketin ... ilinde raylı-raysız yer altı ve yer üstü her türlü kara, ..., göl ve hava ulaşımı ve taşımacılığı hizmetlerini yapmak, yaptırmak, işletmek ve işlettirmek veya bu hizmetlere katkıda bulunmak olduğu, bu amaca yönelik faaliyetlerin yürütüldüğü, yürütülen işlerin belediye hizmeti olduğu, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı “Genel İşler” işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, davalı Şirket çalışanlarının tespite konu işyerlerinde yürüttüğü ağırlıklı faaliyetlerin açık kapalı otopark, yol üzeri açık park alanlarının işletilmesi faaliyetleri olduğunu, İşkolları Yönetmeliği'nin 52.21.07 alt sınıflandırmasında 15 numaralı “Taşımacılık” işkoluna girdiğini, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi gereğince yayımlanan ilgili Yönetmelik'in 3 üncü maddesinde her bir işkoluna giren işlerin neler olduğunun, ekonomik faaliyetlerin sınıflandırılmasına ilişkin uluslararası norm ve standartlar gözönünde bulundurularak işkolları listelerinin düzenlendiğini ve burada genel işler işkoluna giren işlerin ve 15 numaralı "Taşımacılık" işkoluna giren işlerin neler olduğunun ayrıntılı olarak belirtildiğini, 6356 sayılı Kanun hükümleri gereğince işyerlerinde çalışan işçilerin ağırlıklı olarak yaptıkları işlere göre işkollarının tespit edildiğini, ayrıca tespit aşamasında ... kodlarının da esas alındığını ve otopark işletmeciliğinin 15 Numaralı "Taşımacılık" işkolunda gösterildiğini, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından hazırlanan ekonomik faaliyetlerin uluslararası standartlara uygun sınıflandırılması için ... -... 2 ... Ekonomik Faaliyet Sınıflandırılmasının güncel yayınında İşkolları Yönetmeliği'ne paralel olarak yine bu açıklamalara yer verildiğini ve ayrıca bu alandaki destekleyici faaliyetler grubu altında taşımacılığa yönelik emanet büroları işletmeciliği, otoyol, tünel ve köprü işletmeciliği gibi işlerin sayıldığını, Yönetmelik'in 51.21.07 alt sınıf kodunda otopark ve garaj işletmeciliği işleri ile kara taşımacılığı ile yapılan diğer yolcu taşımacılığının 15 no'lu “Taşımacılık” işkolunda sayıldığını, Yargıtay içtihatları gereğince hizmet alım sözleşmesiyle faaliyet yürütülen işyerlerinde yapılan işlerin girdiği işkolunun asıl işveren tarafından yürütülen işlerden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiğini, işkolu tespit kararından ....'nin belediyenin görevini yerine getirdiğinin açıklanmasının hatalı olduğunu, davalı Şirket tarafından faaliyet gösterilen işyerlerinde otopark işletmeciliğine girdiği işkolundan sayılması gerektiğini iddia ederek, 12.06

....'nin belediyenin görevini yerine getirdiğinin açıklanmasının hatalı olduğunu, davalı Şirket tarafından faaliyet gösterilen işyerlerinde otopark işletmeciliğine girdiği işkolundan sayılması gerektiğini iddia ederek, 12.06.2019 tarihli ve 30799 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2019/41 numaralı işkolu tespit kararının iptali ile işyerinde yapılan işin "taşımacılık" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde ikame edilmediğini, işyerlerinde yapılan işin niteliği itibarıyla genel işler işkolunda faaliyet gösterdiğinin talep edildiğini, kararın 12.06.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlandığını, tespit kararının yayımından önce adı geçen işverenliğe bağlı 1148180.010, 1171282.010, 1161364.010 Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) işyeri sicil numaralı işyerlerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 15 inci sırasında kayıtlı taşımacılık işkolunda kayıtlı olduğunun görüldüğünü, Ayvalık işyerinde çalışan işçilerden birinin kontrolör diğerlerinin bilet satış elemanı olarak, Erdek işyerinde çalışan işçilerin şoför ve kontrolör olarak, merkez işyerinde çalışan işçilerin çoğunun şoför olarak diğerlerinin bilet satış elemanı, kontrolör ve Şirket yönetiminde çalışan yönetici ve büro işçileri olarak istihdam edildiğini, Şirket Genel Müdürlüğüne bağlı Ulaşım, Planlama ve Operasyon Müdürlüğü, Filo Yönetimi ve İşletmeler Müdürlüğü ile Finans ve İnsan Kaynakları Müdürlüğünün bulunduğunu, ilçe ve merkez vardiya amirleri ile vardiya amirlerine bağlı şoförlerin, merkez ve ilçe gişe personelinin Filo Yönetim ve İşletmeler Müdürlüğüne bağlı olarak çalıştığı anlaşıldığından, bu işyerlerinde yönetimde birliğin gerçekleştiğini, yine faaliyet konusuna bakıldığında işyerinin ana faaliyet konusunun ... ilinde raylı raysız yer altı ve yer üstü her türlü kara, ..., hava ve göl ulaşımı ile taşımacılığı hizmetlerini yapmak, yaptırmak, işletmek ve işlettirme veya bu hizmetlere katkıda bulunmak olduğunun ve dört işyerinde bu amaca yönelik faaliyetlerin yürütüldüğü ve bu amaçları yürütecek nitelikte işçi temininin yapıldığı anlaşıldığından amaçta da birliğin gerçekleştiğini, bu nedenlerle bu işyerlerinin aynı teknik amacı gerçekleştirmek ve aynı yönetim altında örgütlenen tek bir işyeri olduğu kanaatine varıldığını, Şirketin sermayesinin %99'unun ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait olduğunu, söz konusu Şirketin ... Büyükşehir Belediyesi tarafından şehirde toplu taşıma hizmetlerini yürütmek adına kurdurulduğunu ve işlettirildiğini, bu işlerin ... kodunun 49.31.05 olması gerektiği kanaatine varıldığını, bu durumun ... Sendikası tarafından yapılan başvuruda bahsi geçen dayanak yapılan ... 2. İş Mahkemesinin Gazibel işyeri için verilen kararın ve bu karara ait Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 03.10.2013 tarihli ve 2013/7425 Esas, 2013/4929 Karar sayılı onama kararı ile benzerlik gösterdiğini, davalı Şirkete ait işyerlerinde yapılan işin Genel İşler işkolunda yer aldığına dair yapılan tespitin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... Sendikası cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde yer alan iddiaların hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmünde “Belediye, mahalli müşterek nitelikte olmak şartıyla; İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafi ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor (sosyal hizmet ve yardım, nikah, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır" düzenlenmesinin yer aldığını, aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde toplu taşıma yapmak; bu amaçla otobüs, ... ve su ulaşım araçları, tünel, raylı sistem dahil her türlü toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirmenin Belediyenin yetki ve imtiyazları dahilinde sayıldığını, kent içi toplu taşıma hizmetinin ... Büyükşehir Belediyesinin iştiraklerinden olan ve ... Büyükşehir Belediyesi ve iştiraki şirketlerce kurulan ... Toplu Taşıma AŞ. tarafından yerine getirilmesinin yasal hükümlere uygun olarak yapıldığını, 19.12.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan İşkolları Yönetmeliği'nin 28 numaralı "genel işler" işkoluna giren işler arasında belediye otobüsü ile yapılan şehir içi ve banliyö yolcu taşımacılığının sayıldığını, bunun aynı Yönetmelik'te yer alan taşımacılık işkolunda sayılmadığını, davaya konu İşletmede yapılan asıl işin belediye otobüsü ile yapılan şehir içi ve banliyö yolcu taşımacılığı olduğunu ve belediyelerin asli görev ve sorumluluklarından olduğunu, belediyelerin yetki ve imtiyazları arasında bulunduğunu, işletmede yer alan bazı otoparkların asıl iş olarak nitelendirilebilmesinin olanaklı olmadığını, bu hususta emsal nitelikte mahkeme kararlarının olduğunu da savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı ... Sendikası cevap dilekçesinde; davaya konu işkolu tespit kararının 6356 sayılı Kanun, 5393 sayılı Kanun, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu (5216 sayılı Kanun) İşkolları Yönetmeliği ve Yargıtayın yerleşik içtihatlara uygun olduğunu, .... işyerlerinde yapılan işlerin genel işler işkolunda yer aldığını, ilgili Yönetmelik'te herhangi bir istisnaya yer verilmeksizin Belediyelerde yapılan işlerin genel işler işkolunda sayıldığını, asıl işe yardımcı işlerin de asıl işler işkolunda olması gerektiğinin belirtildiğini, ....'nin ... Büyükşehir Belediyesi iştiraklerinden olduğunu, yapılan işin genel işler işkolunda olması gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.