muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10373, Karar No: 2013/9000, Tarih: 12.06.2013

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/2173, Karar No: 2019/4314, Tarih: 01.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2173 E.  ,  2019/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında Isparta Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda; suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen ''İş yerinden hırsızlık'' suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan ''iş yeri dokunulmazlığının ihlali'' suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27107, Karar No: 2014/5765, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27107 E.  ,  2014/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/639

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 13.08.2009 tarihinden iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 23.01.2012 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, 3 öğün yemek ve barınmanın işverence sağlandığını, dini ve milli bayramlar dahil haftanın 7 günü 07:00-19:00 saatleri arası çalıştığını, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL kıdem, 100,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL fazla mesai, 100,00 TL hafta tatili, 100,00 TL dini ve milli bayram ücretlerinin, 100,00 TL yıllık izin ücretinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının K.. İnş.'da çalışması olmadığından bu davalıya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirketlerin yol yapım ihaleleri ile iştigal ettiğini ve davacının alınan ihalelere göre müvekkil şirketlerin şantiyelerinde 13.08.2010 tarihinden itibaren şoför olarak çalıştığını, geçerli bir özrü olmaksızın işyeri terk ettiğini ve işten ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence kıdem tazminatı ödenmeyecek şekilde sonlandırılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında ücret miktarı uyuşmazlık konusudur. İmzalı bordrolarda davacının aldığı ücret asgari ücrettir. Mahkemece davacının ücreti 1.150,00 TL olarak kabul edilmiştir. Dairemizden geçen emsal dosyalarda davacılar şoför olup ücretleri 1.200,00 TL kabul edilmiştir. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış ise de yapılan araştırma şoförler içindir. Oysa dosya kapsamından davacının şoför olmayıp yardımcı eleman olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece gerekli emsal ücret araştırması yapılarak davacının aldığı ücretin tereddüte meydan bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile davacının ücretinin 1.150,00 TL kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık konusu sözleşmenin kim tarafından sona erdirildiği noktasındadır. Mahkemece davalının haksız feshi kabul edilmiş ise de dosya kapsamında dinlenen taraf tanıklarındanki bu tanıklardan birisi de davacının babasıdır, davacının babasının işten çıkarılması üzerine işi kendisi bıraktığı anlaşılmaktadır. Davacı sözleşmesi kendisi işe gitmeyerek eylemli olarak sona erdirdiğinden kıdem ve ihbar tazminatı alamaz. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına dair verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.Dosyada dinlenen tanık beyanlarından davacının kış mevsiminde fazla mesai yaptığı açık ve kesin olarak kanıtlanamamıştır. Davacının yol yapımı işinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Kış mevsiminde havanın soğukluğu sebebiyle yaz günleri kadar uzun süre çalışılmayacağı bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca aynı sürede haftada 19.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş yaz ve kış mevsimlerindeki çalışmaları ayrı ayrı değerlendirilmemiştir. Bu kabul hayatın olağan akışına aykırıdır. Doğru sonuca ulaşabilmek için tanık beyanları birlikte değerlendirilerek yaz ve kış ayrımı yapılmak suretiyle davacının kış mevsiminde 07:00-17:00, yaz mevsiminde ise 07:00-19:00 saatleri arası çalıştığının kabul edilerek fazla mesai alacağının kabulü hakkaniyete daha uygundur. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Kabule göre de davacı vekilinin vekaletnamesinin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı vekilinin vekaletnamesi olmadan yargılamaya devam edilmesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17096, Karar No: 2023/13074, Tarih: 04.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17096 E.  ,  2023/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1758 E., 2023/1600 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, Ret

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak ise İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 inci maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2022 tarihli ve 2022/585 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d), (h) bentleri ile 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2022/239 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2022/239 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2023/1758 Esas, 2023/1600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle;

1. Delil bulunmadığınıa, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Zarar tazmininin dava açılmadan yapılmış olduğuna,

3. Takdiri indirim yapılması gerektiğine,

4. Tekerrür hükmünün uygulanamayacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde saat 23.30 sıralarında sanık ile katılanın ... ili Divriği ilçesinde bulunan ... Birahane isimli iş yerinde alkol aldıkları, bir müddet sonra birahaneden birlikte ayrıldıkları, sanığın kendisini ikametine bırakmasını söylemesi üzerine katılanın kullandığı 26 . .... plakalı araca bindikleri, araç ile sanığın ikametine doğru seyir halinde oldukları esnada sanığın belinden Rambo bıçağı tabir edilen ancak ele geçirilemeyen bıçağı çıkardığı, bıçağı katılana doğrulttuğu, bu şekilde sanığın evine gittikleri, sanığın evine geldiklerinde sanığın katılanı bıçak zoru ile araçtan indirip aracın kontak anahtarını eline aldığı, sanığın katılana sorular sorduğu, sanığın katılana bıçak ile saldırdığı ve katılanı yaraladığı, katılandan telefonunu istediği, katılanın kılıfı içinde maaş kartı ve şirket hattı bulunan cep telefonunu aldığı, katılanın telefonunu cebine koyduğu ve benim oldu dediği, katılanın daha sonra sanığın dikkatsizliğinden faydalanarak aracının anahtarını masanın üzerinden alıp olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, nitelikli yağma suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Katılanın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair 27.07.2022 tarihli hastane raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Katılanın aşamalarda özde değişmeyen istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür,

4. Dosya içerisine yer alan iletişim tespiti kayıtlarının yapılan incelemesinde katılanın telefon hattının suç tarihinden sonra arama aranma ve baz kaydı bilgilerinin kesildiği tespit edilmiştir.

2. Katılanın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair 27.07.2022 tarihli hastane raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Katılanın aşamalarda özde değişmeyen istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür,

4. Dosya içerisine yer alan iletişim tespiti kayıtlarının yapılan incelemesinde katılanın telefon hattının suç tarihinden sonra arama aranma ve baz kaydı bilgilerinin kesildiği tespit edilmiştir.

5. Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; olay günü, saati ve yerinde katılan ile beraber olduğunu kabul etmekle birlikte üzerine atılı suçu işlemediğini ifade etmiştir. Beyanında; katılanla birlikte kendi ikametine geldiklerini, bir müddet sonra katılanın aracı ile ayrıldığını, kısa bir süre sonra katılanın dövülmüş bir halde geldiğini, birlikte katılanın aracı ile birahaneye gittiklerini, ancak işletmenin kapalı olduğunu, akabinde katılanın kendisini evine bırakıp gittiğini ifade etmiş ise de 28.07.2022 tarihli tutanakta; soruşturmaya yetkili kollu personelince kgys kamera görüntülerinin incelenmesi neticesi katılanın aracının geçişine rastlanmadığı bildirilmiştir.

6. Kovuşturma aşamasında sanık tarafından katılana 2.800,00 TL ödeme yapıldığı ve 07.03.2023 tarihli celsede katılanın, zararının giderilmiş olduğunu ifade ettiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Delil Bulunmadığınıa, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelik

Katılanın beyanı, bu beyanı doğrulayan hastane raporu ile iletişim tespiti kayıtları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Zarar Tazmininin Dava Açılmadan Yapılmış Olduğuna, Bu Nedenle Eksik İndirim Yapıldığına Yönelik

16.02.2023 tarihli celsede katılan zararının giderilmediğini ifade etmiş sanık ve müdafiince zarar tazmini hussusunda her hangi bir beyanda bulunulmadığı görülmüş, 07.03.2023 tarihli celsede ise katılan ve sanık müdafiinin zararın giderilmiş olduğunu beyan etmiş olmaları karşısında suça konu zararın kovuşturma aşamasında giderildiği açık ve nettir. Buna göre ilk derece mahkemesince yasaya uygun olarak sanığın cezasından 1/3 oranında indirim yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Takdiri İndirim Yapılması Gerektiğine Yönelik

Takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka

aykırılık bulunmamıştır.

4.Tekerrür Hükmünün Uygulanamayacağına Yönelik

3. Takdiri İndirim Yapılması Gerektiğine Yönelik

Takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka

aykırılık bulunmamıştır.

4.Tekerrür Hükmünün Uygulanamayacağına Yönelik

Sanığın adli sicil kaydında yer alan önceden işlemiş olduğu 07.11.2018 tarihinde kesinleşen Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/66 Esas 2013/75 Karar sayılı kararına konu nitelikli hakaret suçundan 12 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin uygulamasının yerinde olduğu görülerek bu husustaki temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2023/1758 Esas, 2023/1600 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4289, Karar No: 2021/20512, Tarih: 30.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2021/4289 E.  ,  2021/20512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümde, ayrı ayrı olmak üzere 6080 TL adli para cezası ile 10 ay süre ile alkollü mekanlara gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımı ve 80 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bozma öncesi verilen kararların sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında 6080 TL adli para cezası ile 10 ay süre ile alkollü mekanlara gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımı ve 80 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, sanığın 10 ay hapis ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMUK’nin 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden 3. fıkranın son kısmının çıkartılarak yerine “sanığın neticeten 6080 TL adli para cezası ve TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca 10 ay süre ile alkollü mekanlara gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımı ile 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ibaresinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.