muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4943, Karar No: 2024/2005, Tarih: 21.02.2024

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiş, alış ve satış faturalarının gerçek olduğunu savunmuştur.

3. Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda suça konu faturaların muhteviyatı itibariyle yanıltıcı nitelikte oldukları kanaati bildirilmiştir.

4. Bozma üzerine ilgili Vergi Dairesinden sanığın eylemleri nedeniyle tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunup bulunmadığının bildirilmesi istenmiş, 27.07.2022 tarihli cevabi yazının mükellef şirkete ilişkin değil Öztürk N-F Gres Madeni Yağ...Ltd.Şti'ne ait olduğu görülmüştür.

5. Sanığa, gelen yazı cevabındaki miktarlar bildirilmiş, miktar yüksek olduğundan sanığın ödeyemeceğine ilişkin beyanı üzerine temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. İlgili Vergi Dairesinden sanığın mükellefiyetine ilişkin tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunup bulunmadığının bildirilmesi istenerek, sanıktan ödemede bulunup bulunamayacağının sorulması sonucuna hüküm verilmesi gerekirken farklı firmaya (...Ltd. Şti) ait bilgiler sanığa bildirilerek hüküm kurulması,

2. Sanığın aynı takvim yılında birden fazla muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgelerin farklı beyanname dönemlerinde kullanıldığı kabul edilmesine rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.05.2023 tarihli ve 2022/718 Esas, 2023/336 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/384, Karar No: 2013/4800, Tarih: 19.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/384 E.  ,  2013/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir.

Emsal olarak alınan taşınmaz 70 m2 yüzölçümünde olup, dava konusu taşınmaz ise 19.446,61 m2 yüz ölçümünde olduğundan emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle, taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtildikten sonra, imar durumları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca değerlendirme tarihindeki resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri de oranlamada dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların değerinden % 25 oranında müteahhit karı düşülmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının hazineye irad kaydedilmesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15060, Karar No: 2018/20387, Tarih: 18.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/15060 E.  ,  2018/20387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil - Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 7511 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 24 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, resmi satış öncesi davalıyla yapılan 08.02.2005 tarihli ön sözleşme gereğince (davalının) 15.08.2006 tarihine kadar kira ödemeden bağımsız bölümde oturmasına karar verildiğini, işletme giderlerini ise bağımsız bölümde oturduğu sürece ödemesi gerektiğini, 01.07.2008 tarihinden ........ 2010 tarihine kadar davalı tarafça oturma bedeli ödenmediği gibi işletme aidatlarının karşılanmadığını, haber verilmeden boşaltılan bağımsız bölüm anahtarlarının 2010 yılı ........ ayında müvekkiline ulaştığını, davalı aleyhine ... 20. İcra Müdürlüğünün 2010/2652 Esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, yapılan itiraz üzerine müvekkili tarafından açılan itirazın iptali davasının da taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/459 Esas, 2011/230 Karar sayılı ilamı ile reddedildiğini belirtilerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 01.07.2008-30.03.2010 dönemleri için 8.000,00 TL ecrimisil miktarının icra takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve müvekkili tarafından ödenmek zorunda kalınan 6.735,00 TL işletme aidatının ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığını, bağımsız bölümün 07.11.2009 tarihinde boşaltıldığını, kullanma bedeli ile işletme aidatı borcu kalmadığını, taşınmazın bir kısım anahtarlarının davacının talebi ile kardeşi Süleyman Yılmaz’a ve apartman görevlisine bırakıldığını, su, elektrik ve telefon aboneliklerine yönelik yapılacak yazışma ile boşaltma tarihinin tespit edilebileceğini ve talep edilen bedellerin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmadığını, bağımsız bölümün 07.11.2009 tarihinde boşaltıldığını, kullanma bedeli ile işletme aidatı borcu kalmadığını, taşınmazın bir kısım anahtarlarının davacının talebi ile kardeşi Süleyman Yılmaz’a ve apartman görevlisine bırakıldığını, su, elektrik ve telefon aboneliklerine yönelik yapılacak yazışma ile boşaltma tarihinin tespit edilebileceğini ve talep edilen bedellerin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “...davalı asilin daha önce ... ....Mahallesi 7511 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan A Blok 24 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğu, davalının belirtilen bağımsız bölümü 25.04.2005 tarihinde davacı asile sattığı, davacı asil ile davalı taraf arasında tapuda yapılan resmi satış öncesi 08.02.2005 tarihli ön sözleşme düzenlendiği, bu sözleşmeye göre davalı asilin 15.08.2006 tarihine kadar kira bedeli ödemeden bağımsız bölümde oturmasının kararlaştırıldığı, işletme giderlerinin ise bağımsız bölümde oturduğu sürece davalının ödemesi gerektiği, buna karşın, davalının 15.08.2006 tarihinde bağımsız bölümü tahliye etmediği, bağımsız bölümde oturmaya devam ettiği, taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi düzenlenmediği, davacı ve davalı taraf arasında 01.07.2008 tarihine kadar herhangi bir problem çıkmadığı, davalı asilin 01.07.2008 tarihinden itibaren bağımsız bölümün kirasını ve işletme aidatlarını ödemediği, mahkememizce alınan ve kısmen yeterli kabul ve takdir edilen 10.12.2013 havale tarihli bilirkişi heyeti asıl ve belirtilen rapora itiraz edilmesi üzerine alınan 04.06.2014 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği üzere, davalı asilin bağımsız bölümü 2009 yılı Kasım ayı başlarında tahliye ettiği, bu durumun özellikle ........ A.Ş. ve Türk ........ A.Ş. yazıları ile de sabit olduğu, her ne kadar davalı tarafça bir kısım kira bedellerinin ödendiğine ilişkin belgeler sunulmuş ise de, söz konusu belge içeriklerinin davacı tarafça kabul edilmediği, belgelerde davacı asilin imzasının bulunmadığı, davalı tarafça belgelerde imzası bulunan şahıs ile davacı asil arasında vekalet akdi ilişkisinin ispat edilemediği, davalı tarafın 01.07.2008-2009 yılı ........ ayı başlarına kadar geçen süreçte asgari kira düzeyinde ecrimisil ödemek zorunda olduğu, davalı tarafın ayrıca belirtilen süreçte davacı tarafça ödenmek zorunda kalınan işletme aidatlarının 3.438 TL kısmından sorumlu olduğu....” gerekçeleriyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacı tarafın talep etmiş olduğu 8.000 TL kira mahrumiyet bedeli ve 3.438 TL işletme aidatı ve gecikme faizi bedelinin dava tarihi olan 29/09/2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1.maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin yemin deliline ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Dava, ecrimisil ve alacak istemlerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Yemin; bir tarafın mahkeme önünde belirli bir vakıanın doğruluğu konusunda yasanın öngördüğü şekilde yaptığı beyandır. İspat yükü altında bulunan taraf delil listesinde bulunması koşuluyla uyuşmazlığı çözüme bağlayıcı bir vakıa hakkında hasmına yemin teklifinde bulunabilir.

Somut olayda, davalı vekili tarafından ödeme iddiası ispatlanamamış olmakla birlikte cevap dilekçesinde açıkça "yemin" deliline de dayanılmış olmasına rağmen Mahkemece yemin teklif hakkı hatırlatılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, T.C. Anayasasının 36. ve TMK'nin 6. maddesine göre, davalı tarafa yemin teklif hakkını kullanmak isteyip istemediğinin sorulması (HMK. Mad. 227), yemin teklif edildiği ve davacı da bu teklifi kabul ettiği takdirde HMK'nin 228. vd. maddelerinde gösterilen usul uygulanarak 01.07.2008-2009 Kasım dönemi için dava dışı Refik Lale aracılığıyla davacıya yapıldığı belirtilen ödeme iddiasına ilişkin yeminli beyanının alınması, yeminin şartlı olup olmadığının belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11923, Karar No: 2021/8255, Tarih: 03.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11923 E.  ,  2021/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/833 Esas–2018/801 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 03/06/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/833 Esas – 2018/801 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ...Mahallesi 60 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında 4079,10 metrekarelik kısımda TEİAŞ lehine daimi irtifak hakkı tesis edildiği anlaşıldığından, mahkemece bu irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20773, Karar No: 2015/7716, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20773 E.  ,  2015/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanda meydana gelen yaralanmanın işlev kaybı niteliğinde olup olmadığının tespitine ilişkin ... Hastanesi Ortepedi uzmanından alınan 22.05.2013 tarihli raporda, kaza neticesinde katılanda işlev kaybının meydana geldiğinin bildirilmesi karşısında, tebliğnamede bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bilinçli taksirle işlenmediği anlaşılan sanığa atılı taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, şikayet süresinin de TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca 6 ay olduğu, 31/10/2010 tarihinde meydana gelen olay nedeni ile katılanın şikayetçi olduğuna ilişkin ilk beyanının 13/09/2011 tarihinde ve yasal 6 aylık süre geçtikten sonra tespit edildiği anlaşıldığından, yasal süresinde yapılmayan şikayet nedeni ile 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA ve aynı Kanunun 322. maddesine istinaden sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 07/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6469, Karar No: 2014/5134, Tarih: 16.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6469 E.  ,  2014/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstencenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Atılı eyleminden dolayı ilk hükümde sanığın TCK.nın 226/5, 43/1, 62, 52. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis ve 600 TL. adli para cezası ve TCK.nın 226/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2011/14303 Esas, 2011/531 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozmadan sonra sanık hakkında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda TCK.nın 44. maddesi gereğince ceza miktarı itibarı ile ağır olan TCK.nın 226/5, 43/1, 52. maddeleri uyarınca hüküm kurulurken kazanılmış hak ilkesi gözetilerek bozma öncesi iki ayrı suçtan verilen hapis cezaları ile adli para cezaları toplamını geçmeyecek şekilde ceza belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda bozma sonrası verilen yeni hükümle tayin edilen 6 yıl 3 ay hapis cezası yönünden sınır aşılmamış ise de, ilk hükümde verilen adli para cezalarının toplamının 1100 TL. olduğu gözetilerek bunu geçmeyecek şekilde adli para cezasının belirlenmesi gerektiği halde yazılı şekilde 1660 TL. adli para cezasına karar verilmesi neticesinde fazla ceza tayini;

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hükme “1412 sayılı CMUK.nın 326. maddesi uyarınca sanığın sonuç olarak 6 yıl 3 ay hapis ve 1100 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3926, Karar No: 2016/2929, Tarih: 06.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3926 E.  ,  2016/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık . ile mağdur . olay tarihi öncesi birbirlerini tanıdıkları, olay günü mağdurun. ilçesinde faaliyet gösteren . İnternet Kafe'ye gittiği, kafeden çıktığı sırada sanık ile karşılaştığı, sanığın olay yerinde bulunan . hitaben sarfettiği "Antep'ten soğuğu sen mi buraya getirdin" sözüne mağdurun gülmesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurun çakı bıçağı çıkartması üzerine sanığın kafenin içine kaçtığı, mağdurun sanığı kovaladığı, ancak çevrede bulunanların araya girdiği, mağdurun kafeden çıkacağı sırada sanığın koşarak saldırmaya çalıştığı, arkadaşı olan. ele geçirilemeyen bıçağı vererek "ne korkuyorsun al bunu vur" demesi üzerine sanığın birçok kez bıçakla mağdura vurduğu, mağdurun da elindeki çakı bıçağı ile korunmaya çalıştığı, daha sonra yere düşen mağduru sırtından bıçaklamaya devam ederek pnömohemotoraksa ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu, araya girenlerin engel olmasıyla eylemin sonlandığı, sanığa araya girenlere "bırakın beni vuracağım buna" dediği, ayrıca hastanede de mağdura saldırdığı anlaşılan olayda, özellikle engel hal, sanığın hastanede mağdura tekrar saldırmaya çalışması ve öldürme kastını ortaya koyan sözleri nazara alındığında mahkemenin eylemi kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirmesine dair kabul, gerekçe ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

2- İlk haksız hareketin mağdura saldıran sanıktan kaynaklandığı nazara alınmadan TCK'nun 29. maddesinin uygulanması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .mağdur . kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna, delillerin tespiti ve değerlendirilmesinde hataya düşülerek karar verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında "ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası" ibaresine yer verilmesi ile,

b-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,. esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;