muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11445, Karar No: 2023/1224, Tarih: 07.03.2023

Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında cinsel birliktelik hususunu doğrulamış, cinsel birlikteliğin mağdurun rızası ile gerçekleştiğini, herhangi bir zorlamada veya tehditte bulunmadığını, mağdur ile sözlendiklerini ve evlenmek için yaşının dolmasını beklediklerini, cinsel birliktelikten sonra mağdurun hamile kalmasından korktuğu için hap verdiğini, mağdurun yaşını 16-17 olarak tahmin ettiğini, 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Mağdurun yaşı ile ilgili çelişkiler olması nedeniyle mağdurun Çerkezköy Devlet Hastanesine sevk edildiği, Sağlık Kurulunun 01/09/2020 tarihli 637 numaralı raporuna göre mağdurun 31/08/2020 tarihli el bilek ve dirsek grafisine göre radyolojik kemik yaşının 16 YIL 6 AY (onaltı yıl altı ay) olduğu tespit edilmiştir.

Dosya kapsamında dinlenen tanıkların sanık ile mağdur arasında yaşanan cinsel birlikteliğe dair görgü sahibi olmadıkları anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama sonucu mahkememizce yapılan değerlendirmede, sanık ile mağdur arasında 2018 yılı Ağustos ayı içersinde 1 kez cinsel birliktelik yaşandığı hususunun sabit olduğu, bu durumun her iki tarafın da kabulünde olduğu, her ne kadar sanık, mağdurun yaşını 16-17 gibi bildiğini, 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, mağdurun sanığa yaşını 13 olarak söylediğini, sanığın kuzeni/köylüsü ile aynı sınıfta okuduklarını, sanığın da bunu bildiğini, kendisini okuldan almaya da geldiğini belirttiği, ayrıca mağdurun kemik yaşı belirlenen raporunda dahi suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla sanığın hata savunmasına itibar edilmemesi gerektiği, mağdur her ne kadar cinsel ilişkinin rıza ile gerçekleştiğini beyan etmiş ise de, 15 yaşından küçük olan mağdurun rızasının hukuki anlamda geçerli bir rıza olmadığı, yukarıda izah edilen nedenlerle sanığın mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğünün değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla sanığın hukuken rızası geçerli olmayan 15 yaşından küçük mağdur ile 2018 yılı Ağustos ayı içersinde 1 kez cinsel ilişkiye girmek suretiyle üzerine atılı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçlarını işlediği anlaşılmakla eylemine uyan TCK'nin 103/2, 62/1, 109/1, 109/3-f, 109/5, 62/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" gerekçeleriyle sanık hakkında mahkumiyet hükümleri tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi 17.05.2022 tarihli ve 2022/1028 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararı ile anılan hükümlere yönelik olarak yapılan istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi 17.05.2022 tarihli ve 2022/1028 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararı ile anılan hükümlere yönelik olarak yapılan istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Mağdurenin aşamalarda alınan ifadelerinde sanık ile olan arkadaşlığının süresine ilişkin anlatımlarının çelişkili olması nazara alındığında mağdureden durumun sorularak çelişkilerin giderilmesi, mahkeme gerekçesinde hata hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılırken "...kendisini okuldan almaya da geldiğini belirttiği..." şeklindeki gerekçeye de yer verildiği halde dosya kapsamında bulunan sanık ve mağdure ifadelerinde bu hususun yer almadığı görülmekle söz konusu alıntının ne şekilde hükme esas alındığının belirtilmesi, yine mağdurenin soruşturma aşamasında vermiş olduğu 10.12.2018 tarihli ifadesinde sanığa yaşını on altı olarak söylediğine yönelik beyanına neden itibar edilmediğinin açıklanması, mağdurenin dosya içerisinde bulunan fotoğrafları ve soruşturma aşamasında ifadesi alınırken video kaydına alınan görüntüleri incelenerek fiziki görünümünün saptanması ile sanığın ve mağdurenin sosyal ve kültürel durumları da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin tartışılması gerekirken yetersiz gerekçe ile anılan maddenin tatbikine yer olmadığına hükmedilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/1028 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/1028 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20894, Karar No: 2017/9934, Tarih: 22.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20894 E.  ,  2017/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7247, Karar No: 2017/13057, Tarih: 17.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7247 E.  ,  2017/13057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu tapulama harici yerde dava dışı...... Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemleri yapıldığını açıklayarak, dava konusu yerde vekil edenine ait olan ağaçların mülkiyeti ile birlikte yaş, cins, değer tespitinin yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davaya konu tapulama dışı bırakılan fen bilirkişisi ...... 24/11/2014 tarihli raporuna ekli krokide A ve B harfi ile gösterilen toplam 1905,07 m²'lik taşınmaz içindeki ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, kalan kısım yönünden hukuki yararı olmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacının maliki olmadığı taşınmazda davalı ....Müdürlüğü tarafından yapılan kamulaştırma işlemi nedeniyle, kamulaştırma öncesi davacı tarafından dikilen ağaçların tespiti istemine ilişkindir.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir. Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla tespit davası açma hakkı tanınmıştır.

Somut olaya gelince; Mahkemece, fen bilirkişinin 24.11.2014 tarihli rapor ve krokisinde A ve B harfleri ile gösterilen toplam 1905,07m2 lik alan üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların kabulüne karar verilmiş ise de, taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmadığı, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığının belirlenmediği görülmüştür.

Somut olaya gelince; Mahkemece, fen bilirkişinin 24.11.2014 tarihli rapor ve krokisinde A ve B harfleri ile gösterilen toplam 1905,07m2 lik alan üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların kabulüne karar verilmiş ise de, taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmadığı, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığının belirlenmediği görülmüştür.

Bundan ayrı, hükmün 1. bendinde "...ekli krokide A ve B harfi ile gösterilen toplam 1905,07 m²'lik taşınmaz içindeki ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine" denilmiş ve fen bilirkişi.... 24/11/2014 tarihli raporuna atıf yapılmış ise de; hükümde ve atıf yapılan fen bilirkişi raporunda tespitine karar verilen ağaçların cins, yaş ve sayıları belirtilmemiştir. 6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesine göre, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

O halde Mahkemece, öncelikle yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilerek, dava konusu muhdesatların yer aldığı taşınmazın bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştrılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli kroki düzenlettirilmesi, yine dava konusu A ve B harfleri ile gösterilen taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların duraksamaya meydan vermeyecek şekilde yaşı, cinsi ve sayısı ile belirtilmek suretiyle infaza ve denetime elverişli rapor düzenlettirilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Ne var ki; çoğun içinde azıda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13519, Karar No: 2022/7951, Tarih: 31.05.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13519 E.  ,  2022/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun reddine dair karara karşı davacılar vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 08/12/2020 tarih 2020/İHK-26810 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalıya ferdi kaza sigortası ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucunda vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 70.000,00 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yurt dışında meydana gelen kazalardan sorumlulukları olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından poliçenin yurtdışında meydana gelen kazalar bakımından geçerli olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekilince, poliçe genel şartlarına göre yurtdışında da poliçenin geçerli olduğu gerekçesiyle itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince poliçe özel şartlarına göre yurtdışında meydana gelen kazaların kapsam dışı olduğu ve özel şartlarla ilgili olarak şirketin bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirmiş olduğu gerekçesiyle itirazın reddine dair karara karşı davacılar vekili, poliçe genel ve özel şartları arasındaki farkla ilgili yeterli bilgilendirme yapılmadığı gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15007, Karar No: 2018/3353, Tarih: 27.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/15007 E.  ,  2018/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli mala zarar verme, memura görevinden dolayı hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında 07.04.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine TCK.nun 125/3-a., TCK.nun 106/1., TCK.nun 152/1-a. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; İNEGÖL 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 gün ve 2008/713 Esas, 2009/239 Karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suç işleme kastının olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21147, Karar No: 2017/12491, Tarih: 14.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/21147 E.  ,  2017/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği "... evleri" projesinden B-10 blok 7 nolu daireyi satın aldığını, konutun 2013 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, öyle ki, kombi odalarında havalandırma deliklerinin yapılmadığını, çatıda yetersiz izalasyona bağlı olarak tavanlardan su sızıntısının bulunduğunu, ortak merdiven basamaklarının kırık olduğunu, sığınıkların eksik ve bodrumlarda su birikintisi bulunduğunu, dış cephelerden su sızıntısının olduğunu, dairede, balkon giderlerinden su taştığını, mutfak dolaplarında renk değişikliği olduğunu, kapılarda çatlakların bulunduğunu, parkelerde oynamaların olduğunu vs.gibi imalat hatalarının bulunduğunu reklam ve ilanlarla projeye uygun imalat yapılmadığını, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalarak 500,00 TL.'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 3.174,27 TL'nin 500,00 TL'sinin dava tarihinden, 2.674,27 TL 'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.