muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3624, Karar No: 2023/999, Tarih: 23.02.2023

Dosya kapsamına göre sanığın hendek ve barikatlarda silahlı nöbet tuttuğu kabul edilen olay mahallinde meydana gelen çatışmalara katıldığına dair her türlü kuşkudan uzak delil bulunmaması karşısında, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2020/316 Esas, 2020/436 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Kasten Öldürmeye Teşebbüse Etme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2020/316 Esas, 2020/436 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/288, Karar No: 2022/17737, Tarih: 26.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/288 E.  ,  2022/17737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Dairesi Başkanlığı vekili Av. ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/07/2018 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/02/2020 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen 12/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; Gaziler Vergi Dairesi mükellefi hakkında vergi inceleme raporuna istinaden kamu alacağının, gelir uzmanı, servis şefi, müdür yardımcısı ve VHKİ memuru olan davalılarca zamanında tarh ve tebliğ işlemlerinin yapılmaması sebebiyle zamanaşımına uğratılması nedeniyle oluşan kamu zararının davalılardan müteselsilen ve eşit olarak tahsilini talep etmiştir.

Davalılar cevaplarında; davayı kabul etmediklerini, mükellef şirketin davaya konu vergi borcunu rızaen ödemeyi kabul ettiğini, yapılandırmadan faydalanma talebinde bulunarak vergi borcunu ödendiğini belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; dava dışı mükellef şirketin 02/04/2018 tarihinde vergi dairesine başvurarak zamanaşımına uğrayan vergi borcunu yeniden yapılandırma talebinde bulunduğu, böylece zamanaşımının ortadan kalktığı ve borcun tamamının nakden ve tamamen 11/04/2018 tarihinde ödediği, kurum zararının dava tarihinden önce giderildiği ve dava tarihi itibariyle bir kamu zararı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu kamu alacağının dava tarihinden önce davacı kuruma müracaat edilerek ödenmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu kamu alacağının dava tarihinden önce davacı kuruma müracaat edilerek ödenmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine 26.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3860, Karar No: 2022/12241, Tarih: 14.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3860 E.  ,  2022/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, müşteki ..., ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 116/4 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 27/05/2016 tarihli ilk mahkumiyet kararından, 03.02.2022 karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ... ve ...’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizin 01.06.2021 tarihli bozma ilamında da bahsedildiği gibi, müşteki ...’a karşı hırsızlık suçu yönünden, müştekinin zararı dava açılmadan önce karşılandığı ve mahkemece bozma ilamına da uyulduğu halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesi yerine aynı Kanun’un 168/2. maddesi uygulanarak suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edilmesi,

2-Dairemizin 01.06.2021 tarihli bozma ilamından önce, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, zararı soruşturma aşamasında ödediğinden doğru olarak TCK’nın 168/1. maddesi uygulandığı ve bu hususa ilişkin bir bozma yapılmadığı halde, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk hakkında bu sefer TCK’nın 168/2. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11002, Karar No: 2022/18998, Tarih: 13.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/11002 E.  ,  2022/18998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak malların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'un temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Sanığın gıyabında verilen kararın 10/07/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra 20/07/2015 tarihinde hükmü temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ile katılan ... İdaresi vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri üzerine sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

1) Sanık ...'a ait sanık ...'in sorumlusu olduğu iş yerinden, sanık Mahmet Faruk Yardımeden'e ait sanık ...'un kullandığı kamyonun deposuna 100 litre madeni yağ aktarılan olayda,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi kapsamında bulunduğu,

10.12.2022 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3 üncü maddesinin 22 inci fıkrasının aynı yasanın 23 üncü fıkrası olarak değiştiği; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait

bulunması zorunluluğu,

2) Mahkemece iş yerinde ele geçirilen 17.545 litre madeni yağın tamamının kaçak akaryakıt olduğu kabul edilmiş ise de, (7) nolu bozma nedenimizde açıklandığı üzere ele geçirilen kaçak ürün miktarının tam olarak tespiti ile ilgili Gümrük İdaresinden bu eşya hakkında ... varakası düzenlettirilmesi, yargılamada bu ... varakasında belirtilen değerlerin esas alınması gerektiği halde sanığın iş yerinde ele geçirilen tüm madeni yağlar hakkında düzenlenen ... varakasında benimsenen değerler üzerinden yargılama yapılması,

3) Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4) Sanıkların 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına hükmedilmiş olup, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde "Sanıkların aldığı ceza miktarı dikkate alınarak hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

5) İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan eşya (seyyar aktarım aparatı) hakkında karar verilmemesi,

6) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktar olarak belirtilmediği ve kısa karar altında masraf dökümü gösterilmediği halde, sanıkların suçu iştirak halinde işledikleri de gözetilmeden gerekçeli kararda 54,00 TL yargılama giderinin hangisi olduğu da belirtilmeden sanıktan tahsiline hükmedilmesi,

5) İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan eşya (seyyar aktarım aparatı) hakkında karar verilmemesi,

6) Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktar olarak belirtilmediği ve kısa karar altında masraf dökümü gösterilmediği halde, sanıkların suçu iştirak halinde işledikleri de gözetilmeden gerekçeli kararda 54,00 TL yargılama giderinin hangisi olduğu da belirtilmeden sanıktan tahsiline hükmedilmesi,

7) Kamyonun deposunda ele geçirilen 100 litre akaryakıtın müsadere edilmesi yerinde görülmüş ise de, ayrıca Sanık ...'a ait ... Madeni Satış Yağ Dükkanı isimli firmada yapılan aramada ele geçirilen muhtelif markalarda her biri 15'er litrelik 439 adet, her biri 16'şar litrelik 636 adet teneke kutu ve her biri 200'er litrelik 4 adet varil içerisinde toplam 17.545 litre madeni yağında müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla, sanık ...'ın eşyalara ilişkin 25/04/2014 tarihli ... Madeni Yağ Nak. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenmiş 16 kg'lık 25 teneke aşınmayı önleyici yağa ilişkin ve 31/05/2014 tarihli ... Petrol Ve Madeni Yağ Ürünleri Nak. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. Tarafından düzenlenmiş 600 teneke Hidrolik Transmisyon yağa ilişkin fatura ibraz ettiği görülmekle, öncelikle suça konu ürünün kaçak olup olmadığının tespiti için konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak yerli mi yabancı menşeli mi olduğunun tespit edilmesi, yabancı menşeili olduğunun tespiti halinde dosya içerisinde bulunan 25/04/2014, 31/05/2014 tarihli faturanın düzenleyicisi olan ... Madeni Yağ Nak. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Petrol Ve Madeni Yağ Ürünleri Nak. İth. İhr. Tic. ve San. Ltd. Şti. Firmalarının temsilcilerinin dinlenilerek ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, gümrük giriş beyannamelerinin tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgelerin konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması sonucuna göre eşyanın müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ile katılan ... İdaresi vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24910, Karar No: 2022/5660, Tarih: 24.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24910 E.  ,  2022/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılmalarına karar verilen ..., ..., ... ve ...'un gerekçeli karar başlığında müşteki olarak yazılması ile ..., ... ve ...'in vekillerinin kararda gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz ve dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında,5237 sayılı TCK’nın 154/1 ve 152/1-c maddelerinde tanımlanan cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin,11/12/2012 olan sanıkların savunma tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31859, Karar No: 2017/15527, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31859 E.  ,  2017/15527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21770, Karar No: 2017/4882, Tarih: 03.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21770 E.  ,  2017/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.10.2017 Salı günü saat 9.35 'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın kayden maliki olduğu 55 ada 241 parsel sayılı taşınmazdaki 1 numaralı bağımsız bölümü satış suretiyle davalı kızına devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “...somut olayda, elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortaklar (mirasçılar) bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan ortakların olurlarının alınması yada miras şirketine M.K.nun 640. mad. uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir...” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 55 ada 241 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölüm mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 22.03.2001 tarihinde satış suretiyle davalı kızına temlik ettiği, 1927 doğumlu murisin 01.03.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu, davalı kızı, dava dışı eşi ..., evlatları ... ile torunları ...r’ın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, gerek dosyaya yansıyan kayıt ve belgelerden ve gerekse tanık beyanlarından, depremden sonra davalı tarafından bankadan alınan kredinin çekişme konusu taşınmazın yapımında kullanıldığı, mirasbırakanın, davalı kızını depremden sonra yanında tutmak isteği, ayrıca devirden sonra taşınmazda yapılan dairenin kira bedelini davalının aldığı, bu durumda mirasbırakanın temlikteki amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olmayıp gerçek satış olduğu, dolayısı ile temlikin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan