muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15593, Karar No: 2016/22731, Tarih: 01.11.2016

Bu itibarla; davalı mirasçıları... .... ve ... ....vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin maddi hataya müstenit 04.04.2016 tarih ve 2015/31928 E., 2016/9801 K. sayılı temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeni ile reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Borçlunun icra mahkemesine ....06.2015 tarihinde yaptığı şikayetinde taraf olarak gösterilen takip alacaklısı ...'nın, takipten sonra 29.03.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, ölü kişinin mirasçılarının yasal olarak duruşmaya katılımları sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerekmektedir.

O halde; mahkemece, takip alacaklısı muris ... mirasçılarının taraf olarak katılımları sağlanmak suretiyle usulüne uygun duruşma açılarak, tarafların varsa delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuca gidilmesi ve ölü kişi hakkında hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.....2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. 01.....2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4856, Karar No: 2018/9203, Tarih: 19.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4856 E.  ,  2018/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Aslanbey Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Faturayı düzenleyen ... Boya San.Ltd.Şti hakkındaki vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Şirket yetkilisi hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu faturanın Ağustos ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “25.09.2008” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde eksik yazılması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2540, Karar No: 2019/6816, Tarih: 31.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2540 E.  ,  2019/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan ve bu tedbirin infazı sırasında uyarıya rağmen yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19036, Karar No: 2016/26998, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19036 E.  ,  2016/26998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulan:

1-... İkmal Merkezi Komutanlığı ile ... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan, 17.12.2008 tarihli ve 582 sayılı, “22 Kalem... ... Bölge Komutanlıkları ve Bağlı İl Komutanlıklarına kurulacak ... Telsiz Sistemi Malzemelerine ait mal ve hizmet işi tedariki” konulu sözleşme ve eki şartnameleri ile,

2-Yukarıdaki bentte belirtilen sözleşme konusu işle ilgili olarak, ... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile ..... Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin ve eki şartnamelerinin, ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14590, Karar No: 2017/12288, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14590 E.  ,  2017/12288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2898, Karar No: 2015/11647, Tarih: 12.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2898 E.  ,  2015/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELMADAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/82-2013/472

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne; ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.10.2015 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat S. Ö. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 299 ada 5 parsel ile 300 ada 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazları halası B.'nin oğlu davalı Ali ile diğer davalı şirketin uzun yıllardır ardiye olarak ticari amaçla kullanarak işgal ettiklerini, uyarılara rağmen taşınmazların boşaltılmadığı gibi herhangi bir bedel de ödenmediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile dava tarihi olan 02.03.2012 tarihinden geriye dönük 5 yıllık toplam 1.000,00 TL (ıslah ile birlikte 38.062,00 TL) ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli taşınmazları kira sözleşmesine dayalı olarak kullandıklarını, kira paralarını da davacının memur olduğu ve ilçede bulunmadığı için kardeşi Murat'ın aldığını, sonrasında ise M. 'ın İş Bankası A.Ş. ...... Şubesindeki hesabına yatırdıklarını ve kira stopajlarının da vergi dairesine ödendiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazları davalıların ardiye olarak ticari amaçla kullandıkları ve davacıya herhangi bir kira ödemesi yapmadıkları gerekçesi ile elatmanın önlenmesine ve bilirkişi raporuna göre, davalıların davacının kardeşi Murat'ın İş Bankası A.Ş..... ........ Şubesindeki hesabına dava tarihinden geriye dönük 5 yıl yatırdığı toplam 9.578,00 TL nin mahsup edilmesi suretiyle 38.062,00 TL ecrimisilin ve bu bedele işlemiş 11.065,00 TL faizin (asıl alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının çekişme konusu 300 ada 2 sayılı parseli 19.02.1992 tarihinde ve 299 ada 5 ile 300 ada 9 parsel sayılı taşınmazları 24.09.2005 tarihinde annesi Ş.. Y..'den satın almak suretiyle kayden maliki olduğu, 300 ada 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazların davacı ve davacının annesi Şirin ile davalı Ali'nin annesi Bahriye arasında noterde yapılan 22.03.1993 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli 16.04.1993 tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığı ve kiracının devir hakkının bulunmadığının belirtildiği, 300 ada 2 parsel için Bahriye D... (..... Ticaret) adına 26.04.1993 tarihli, 300 ada 2 ve 9 parsel için ..... Ardiyecilik İnşaat Taahhüt ve Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına 07.07.1998 ve 13.12.2005 tarihli işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının bulunduğu, davalı şirketin dava konusu birbirine komşu 3 parselde de ardiye olarak faaliyet gösterdiği, davalı Ali'nin de davalı şirketin ortağı ve müdürü olduğu, kira sözleşmesinin kiracısı B.'nin 11.03.2006 tarihinde öldüğü,davalı Ali'nin de Bahriye'nin mirasçısı olduğu, davalıların davacının kardeşi M.'ın İş Bankası A.Ş. ..... Şubesindeki hesabına 16.11.2006-29.02.2012 tarihleri arasında her ay düzenli olarak toplam 9.678,00 TL kira parası adı altında para yatırdıkları, davalı şirket tarafından davacı İbrahim ve annesi Şirin vekili M. Y. adına vergi dairesine 300 ada 2 parsel sayılı taşınmaz için 01.01.2009-31.12.2011 tarihleri arası toplam 6.622,20 TL kira stopajlarının ödendiği, davacının 01.03.2012 tarihinde davalılara ihtarname çekerek taşınmazları boşaltmasını ve ecrimisil istediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki;çekişme konusu 299 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden taraflar arasında bir kira ilişkisi mevcut olmadığı gözetilerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davalılar vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki;çekişme konusu 299 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden taraflar arasında bir kira ilişkisi mevcut olmadığı gözetilerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davalılar vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Kiralayanın davacı İbrahim ile davacının annesi Şirin ve kiracının davalı Ali'nin annesi Bahriye olduğu dava konusu 300 ada 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar için 22.03.1993 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira bedelleri de 2 ve 9 parseller için belirlenmiştir.Bu husus mahkemenin de kabulündedir.Kira sözleşmesinin hususi şartlar 1. maddesinde kiracının devir hakkının bulunmadığı belirtilmiştir. Davalı A.'nin diğer davalı .... Ardiyecilik İnşaat Taahhüt ve Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin müdürü ve ortağı olduğu, söz konusu şirketin 1993 yılından beri faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır. Dinlenen davalı tanıkları taşınmazları yaklaşık 20 yıldır davalı şirketin kullandığını, kira paralarının davacının kardeşi Murat'a ödendiğini söylemişlerdir. Dosyada mevcut 2006 ve 2012 yılları arasındaki banka ekstrelerinden her ay düzenli olarak kira parası adı altında davalılar tarafından davacının kardeşi M.ın banka hesabına para yatırıldığı,yine 2009 ve 2011 yılları arasındaki vergi kayıtlarından davalı şirket tarafından davacı İbrahim ve annesi Ş. vekili M. Y. adına 300 ada 2 parsel sayılı taşınmaz için vergi dairesine kira stopajlarının ödendiği,davacının 21.12.2011 tarihinde belediyeye yaptığı şikayetinde 300 ada 2 parselde kiracısının A.. D.. olduğunu bildirdiği görülmüştür. Bu durumda ihtarname tarihine kadar kiralanan 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazların davalı şirket tarafından kullanılmasına davacının zımnen muvafakat ettiği, akde aykırılığın giderilmesi için davalılara gönderilen ihtarnamenin 01.03.2012 tarihinde keşide edildiği, davanın uzun bir süre geçtikten sonra 02.03.2012 tarihinde açıldığı, davacının bu davranışlarıyla da kiralanan 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazların davalı şirkete devrine zımnen muvafakat ettiği, sonradan dava açmasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

Her ne kadar konusu para olan borçların 6098 sayılı TBK. nun 89. (818 sayılı BK.nun 73.) maddesine göre alacaklının ödeme zamanındaki ikâmetgâhında ödenmesi gerekir ise de bu kural taraflar arasında eda konusunda başka bir anlaşma olmaması hâlinde geçerlidir. Davacının kardeşi M.'ın banka hesabına yapılan ödemeler davacı tarafından uzun bir süre kabul edildiğine göre, taraflar arasında bu konuda zımni bir anlaşmanın, bir eda teamülünün oluştuğunu kabul etmek gerekir.

Her ne kadar konusu para olan borçların 6098 sayılı TBK. nun 89. (818 sayılı BK.nun 73.) maddesine göre alacaklının ödeme zamanındaki ikâmetgâhında ödenmesi gerekir ise de bu kural taraflar arasında eda konusunda başka bir anlaşma olmaması hâlinde geçerlidir. Davacının kardeşi M.'ın banka hesabına yapılan ödemeler davacı tarafından uzun bir süre kabul edildiğine göre, taraflar arasında bu konuda zımni bir anlaşmanın, bir eda teamülünün oluştuğunu kabul etmek gerekir.

Bu durumda 300 ada 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar için taraflar arasında kira sözleşmesi ayakta olduğuna göre uyuşmazlığın bu kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekmektedir.Bir başka deyişle davalıların 300 ada 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazları kullanmasında fuzuli şagil olarak nitelendirilemeyeceğine göre, taşınmazı haksız olarak elinde tutan kişinin taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden de sorumlu olamayacağı açıktır.

Hâl böyle olunca; çekişme konusu 300 ada 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi 299 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenip sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilmesi gerekirken emsal incelenmeden soyut ifadelerle düzenlenmiş ve dava tarihi olan 2012 yılında belirlenen aylık kira gelirinden geriye dönük endeks uygulanarak düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması; ayrıca dava dilekçesinde davadan öncesi için dönemsel faiz istenildiği belirtilmeden yasal faiz istenilmiş, davacı vekil tarafından verilen ıslah dilekçesinde geriye dönük dönemsel faiz talebinde bulunulmuş isede; hesaplanan 11.065.00.-TL'nin peşin harcı yatırılmamıştır. Bu durumda usulüne uygun ıslah bulunmadığı gözetilerek geriye dönük 11.065,00 TL dönemsel faize hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1965, Karar No: 2025/1326, Tarih: 06.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1965 E.  ,  2025/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2161 E., 2024/487 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 E., 2023/139 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ...’ın istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davalının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile" yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK’daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtayda temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine aykırı olacaktır. Zira istinaf mahkemesince incelenmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla, tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ..., İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı ..., İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden, adı geçen davalının Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.