muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7626, Karar No: 2020/4664, Tarih: 12.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7626 E.  ,  2020/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 12.08.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ile müşteki beyanları ve dosya kapsamına göre; müştekinin iş yerini 23.30 da kapattığı ve ertesi gün belirlenemeyen saatte garsonları tarafından aranması ile hırsızlıktan haberdar olduğu, suça sürüklenen çocuğun beyanlarında ise gece saatlerinde ismini vermek istemediği arkadaşları ile birlikte iş yerine camı zorlayarak girdikten sonra suça konu eşyaları çaldıklarına dair beyanları karşısında; suça konu eylemin gerçekleştiği saate ilişkin hususlar suça sürüklenen çocuktan sorulup netleştirilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp sonucuna göre zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği de değerlendirilerek karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11143, Karar No: 2018/1787, Tarih: 07.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11143 E.  ,  2018/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../04/2016 tarih ve 2014/658-2016/195sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 08/.../2012 tarihinde davalının uçağıyla Kıbrıs'tan aktarmalı olarak ... üzerinden ...'a seyahat ettiğini, seyahat esnasında bagaj olarak 4 adet valiz teslim ettiğini, varışta teslim edilen 4 valizden bir valizin mevcut olmadığını, kayıp eksik bagaj bildirim raporu doldurduğunu, eksik valizin davalı yanca .../.../2012 tarihinde kendisine teslim edildiğini ancak valizin içerisinde bulunan dizüstü bilgisayarın, flash belleğin, kongre katılım belgelerinin ve bir kısım hediyelik eşyalarının olmadığını, bilgisayarın değerinin ....780.00 TL olduğunu, hediyelik eşya bedelinin 50 TL olduğu, davacının akademisyen olduğunu ve araştırmalarının, makalelerinin ve yerli yabancı birçok siteden indirdiği ücretli çalışmaların bilgisayarında kayıtlı olduğunu, bu nedenle de zararının bulunduğunu, 1.000 TL bedelin tahsilinin gerektiğini ileri sürerek toplam ....820,00 TL maddi zararının ve 5.000,00 TL manevi tazminatın eşyanın zayi olduğu 08/.../2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında şartları bilette yazılı olan taşıma akdi kurulduğunu, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta Varşova Konvansiyonu hükümleri ve sözleşme şartlarının esas alınması gerektiğini, bagaj içerisinde bulunduğu iddia edilen eşyaların niteliği itibariyle bagajda taşınmaya uygun olmadığını, sorumluluğun sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında şartları bilette yazılı olan taşıma akdi kurulduğunu, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta Varşova Konvansiyonu hükümleri ve sözleşme şartlarının esas alınması gerektiğini, bagaj içerisinde bulunduğu iddia edilen eşyaların niteliği itibariyle bagajda taşınmaya uygun olmadığını, sorumluluğun sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kaybolan bir parça bagajı için kayıp bagaj raporu tutturduğu, kayıp bagaj için herhangi bir ödemede bulunulmadığı, davacı tarafından ortada kasıtlı bir hırsızlık eylemi olduğu ve Montreal Sözleşmesinin 22/5'maddesi hükmüne göre sınırlı sorumluluk kuralları uygulanmayacağını iddia edilmiş ise de sınırlı sorumluluk kuralını ortadan kaldıracak düzeyde bir kusurun söz konusu olmadığı, bir kısım eşyaların alındığını ve bu şekilde bagajın kendisine teslim edildiğini davacının ispatlayamadığı, sınırlı sorumluluk ilkesine göre davacının uğradığı zararı isteyebileceği, mesleği, kaybolan bilgisayarın akademisyenler için işlevi, manevi tazminatta güdülen amaç dikkate alınarak 5.000,00 TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebinin kabulüyle ....820,00 TL'nin, manevi tazminat davasının kabulü ile 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekilleri tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilleri bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 573,29 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9448, Karar No: 2009/10426, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9448 E.  ,  2009/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Tokat İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.05.2009 gün ve 144/178 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11752, Karar No: 2014/12861, Tarih: 14.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11752 E.  ,  2014/12861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2010/176-2012/244

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacıların murisinin davalılara ait apartman işyerinde kapıcı olarak çalışırken 12.12.2006 tarihinde vefat ettiğini, çalıştığı süre boyunca yarım maaş ücret ödendiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan Tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; S.... sitesinin A, B, C Blok olmak üzere üç Bloktan oluştuğunu, A ve B bloğun ısınmasının aynı kazan aracılığı ile, C bloğun ısınmasının ise ayrı kazandan sağlandığını, A ve B blok apartman yönetimlerinin aynı olduğunu, davacıların murisinin S... sitesi A ve B blok apartman yönetiminde sigortalı görünmesine rağmen, yapılan anlaşmaya göre her iki kazanı da yaktığını ve maaş ve tüm giderlerinin üç bloktan ortak karşılandığını, B bloktaki kapıcı dairesinde kaldığını, maaşlarının tamamını aldığını, maaşlarının 2/3'ünün A ve B blok yönetimi tarafından 1/3 ünün ise C blok yönetimi tarafından karşılandığını, fazla çalışmasının bulunmadığını, kış aylarında kazanları yaktığını, yaz ve kış aylarında haftada bir merdiven temizliği yaptığını, çimlerin bakımını yaptığını, yaz ve kış aylarında haftada kırkbeş saatin altında çalıştığını, yukarıda belirtilen işler dışında başkaca iş yapmadığını, tamamen kendi özel işleri ile uğraştığını, istediği zaman izin aldığını, yıllık izinlerini kullandığını, yaz aylarında haftasonu çalışmadığını, kış aylarında ise günlük bir kaç saat çalıştığı için fazla çalışmasının bulunmadığını, kömür taşıma gibi işler içinde ayrı bir para ödendiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar murisin ücret alacağı bulunup bulunmadığı, ücret alacağının tesbiti için yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar murisin ücret alacağı bulunup bulunmadığı, ücret alacağının tesbiti için yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacılar murisinin, 25.09.2002-12.12.2016 tarihleri arasında davalılara ait apartman işyerinde dört yıl iki ay onyedi gün süreyle kapıcı ve kaloriferci olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin murisin ölümü sebebiyle sona erdiği, davacıların, işverence murislerine yarım maaş ücret ödendiğini ileri sürdükleri, davalı ve dinlenen tüm tanıklarca, S... Sitesinin A, B, C olmak üzere üç bloktan oluştuğu, her blokta oniki daire bulunduğu, davacılar murisinin sözleşmesinin A-B Blok tarafından yapılmış olmasına karşın, her 3 bloğa da hizmet verdiği, asgari ücret üzerinden ücret ödendiği, bu sebeple aylık ücretlerinin 2/3'ünün A-B blok yönetimince, 1/3'ünün ise C blok yönetimince karşılandığının beyan edildiği, mahkemece, A-B blok yönetimine ait defterler incelenerek ücret alacağının tesbit edildiği, C blok tarafından ödenen ücretler ile ilgili bu bloğun defterleri üzerinde inceleme yapılmadığı anlaşılmış olup, C blok yönetiminin defterleride incelenerek, murise ücret ödemesi yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre ücret alacağının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4675, Karar No: 2018/7245, Tarih: 25.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4675 E.  ,  2018/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılının zincirleme biçimde işlenmiş birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve bu nedenle her takvim yılı için ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140- 2015/85 E.-K. sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21511, Karar No: 2017/36548, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21511 E.  ,  2017/36548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3283, Karar No: 2022/2522, Tarih: 21.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3283 E.  ,  2022/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, ek kararla davalı Sevin Şertürk' ün temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş olup ... bu ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından açılan kadastro tespitine itiraz davası 24.01.2019 tarihinde karara bağlanmış ve gerekçeli karar evrakı 30.01.2019'da e-tebligat yoluyla davalı ... vekili Avukat ...'a tebliğ edilmiş olup, davalı vekilince 06.02.2019 tarihli temyiz dilekçesi sunulması üzerine Mahkemece, 07.02.2019 tarihli muhtıra ile 44 TL karar ilam harcı, 218 TL başvurma harcı ve 740 TL temyiz giderleri avansının 1 haftalık kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı davalı vekiline ihtar edilmiş ve muhtıra 13.02.2019 tarihinden davalı vekiline e-tebligat yoluyla tebliğ edilmiş ve süresi içerisinde muhtıranın gerekleri yerine getirilmediği gerekçesiyle mahkemenin 26.02.2019 tarihli ek kararıyla davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek kararın davalı vekiline 04.03.2019 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalı vekili tarafından 07.03.2019 tarihinde 218 TL başvurma harcı yatırılmış, 17.03.2019 tarihli dilekçe ile de temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmaya ilişkin 26.02.2019 tarihli ek karara karşı temyiz isteminde bulunulmuştur.

Az yukarda detaylıca açıklandığı üzere 07.02.2019 tarihli muhtıra 13.02.2019'da usulüne uygun olarak davalı vekiline tebliğ edildiği halde süresi içerisinde gereği yerine getirilmemesi sebebi Mahkemece verilmiş olan 26.02.2019 tarihli davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair karar ek kararının dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 80.70 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10504, Karar No: 2013/9120, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10504 E.  ,  2013/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili

sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.