muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10025, Karar No: 2013/9093, Tarih: 12.06.2013

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir
Yargıtay — Esas No: 2019/42, Karar No: 2022/42, Tarih: 25.01.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/42 E.  ,  2022/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; ... Vadisi 4-5. Etap Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi çerçevesinde davalı belediyenin bölgedeki tapulu taşınmaz malikleri ve gecekondu sahipleriyle anlaşmalar imzaladığını, bu kapsamda müvekkiline ait taşınmazla ilgili analiz raporu düzenlenerek müştemilat ve ağaç bedelinin tespit edildiğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmeyle tapu tahsis hakkını yüz metrekare konut karşılığında ve belediyeye 28.672,43TL ödemek suretiyle devreden müvekkilinin borcunun büyük bir bölümünü ifa etmesine rağmen projeyle ilgili parselasyon planının iptali üzerine taksit ödemesini durdurduğunu, projenin iptali nedeniyle taraflarca akdedilen sözleşmenin müvekkili açısından faydası kalmadığını ileri sürerek ifa yerine geçen müspet zararının tespiti ile bu zarardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; dava konusu kentsel dönüşüm projesiyle ilgili çalışmaların devam ettiğini, ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 09.08.2010 tarihli kararı ile sözleşmelerin yürürlüğünün devam edeceğinin kararlaştırıldığını, davacının da sözleşmenin devamına rıza gösterdiğini, kusursuz ifa imkânsızlığı nedeniyle müspet zarar talebinin hukukî dayanağı bulunmadığını, müvekkili idare tarafından sözleşme hükümlerince davacıya ödenen kira yardımının da faizi ile birlikte hesaplanarak mahsubunun gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli, 2013/295 E., 2014/509 K. sayılı kararı ile; taraflar arasındaki sözleşme gereği kentsel dönüşüm projesi kapsamında davacıya verilmesi kararlaştırılan konutun teslim edilmediği gibi sözleşmeden sonra projenin iptal edildiği, belediyenin sonradan yeni proje ile sözleşmeye devam edilmesi yönünde aldığı karara davacının iştirak etmediği ve üzerine düşen edimi tümüyle ifa etmesine rağmen konutun teslim edilmemesi sonucunda zarara uğradığı, davacının müspet zarar kapsamında talep ettiği rayiç bedelin konutun niteliklerine göre 475.000TL olarak tespit edildiği, davacının uğradığı bu zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne ve 30.000TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 28.06.2016 tarihli ve 2015/1025 E., 2016/15726 K. sayılı kararı ile; “…Davacı, ... Vadisi 4 ve 5. Etap Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı ile sözleşme imzaladıklarını, taşınmazını davalıya devrettiğini, bilahare projenin iptal edildiğini ileri sürerek, müspet zararının tahsilini istemiş, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava tarihi itibariyle zararının 475.000,00 TL olduğu gerekçesi ile taleple bağlı kalınarak 30.000,00 TL nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. 24.06.2010 da Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5998 sayılı Yasa kapsamında 07.07.2010 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla kentsel dönüşüm projesi yapma ve yaptırma yetkisinin Büyükşehir Belediyelerine verildiği, 09.08.2010 tarihli Büyükşehir Belediye Meclis kararı ile de tüm anlaşma ve sözleşmelerin devamına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında, davacıya ait taşınmazın kentsel dönüşüm projesi kapsamında devredilmesine dair sözleşme imzalandığı sabit olup, bu sözleşme özel hukuk hükümlerine göre geçerlidir. Bu sözleşmenin eki niteliğinde bulunan analiz raporu da geçerli olup, taraflar arasında ihtilaf konusu yapılmadığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki ihtilafın da sözleşme ve sözleşmenin eki niteliğinde bulunan analiz raporu esas alınarak çözümlenmesi zorunludur. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek bilirkişi raporu ile belirlenen taşınmaz rayiç bedeli üzerinden hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemenin 20.09.2018 tarihli ve 2016/461 E., 2018/527 K. sayılı kararı ile önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kentsel dönüşüm projesine ilişkin imar planının iptal edilmesi nedeniyle davacı hak sahibinin sözleşmenin ifa edilmemesinden doğan zararının tazminini istediği eldeki davada, davalı belediyenin tazminat sorumluluğunun sözleşme ve eki olan analiz raporu çerçevesinde mi değerlendirilmesi gerektiği, buradan varılacak sonuca göre belediyenin sözleşmeyle teslimini vaat ettiği taşınmazın rayicinden sorumlu tutulmasının mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle kentsel dönüşüm ile ilgili mevzuat hükümleriyle taraflar arasındaki hukukî ilişki ve sürecin ortaya konulması yerinde olacaktır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle kentsel dönüşüm ile ilgili mevzuat hükümleriyle taraflar arasındaki hukukî ilişki ve sürecin ortaya konulması yerinde olacaktır.

13. Doğal afet riski altındaki alanlar ile bu alanlar dışındaki riskli yapıların arsa ve arazilerde, teknik ya da sanat ölçüt ve standartlarına uygun olmayan yapıların yenilenerek sağlıklı ve güvenli yaşama çevreleri oluşturmak amacıyla tasfiye ve yenilemelere ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi (Türk Hukuk Lûgatı, Ankara 2021, C.1, s. 681) olarak tanımlanan kentsel dönüşüm kavramı “Kamu girişimi ya da yardımıyla, yoksul komşulukların temizlenmesi, yapıların iyileştirilmesi, korunması, daha iyi barınma, çalışma ve dinlenme koşulları, kamu yapıları sağlanması amacıyla, yerel tasar ve izlenceler uyarınca, kentleri ve kent özeklerinin tümünü ya da bir bölümünü, günün değişen koşullarına daha iyi çevre verebilecek duruma getirme” şeklinde de açıklanabilir (Ünal, Erol/Duyguluer, Feridun/Bolat, Ersin: İmar Terimleri, TODAİE Yay., Ankara 1998, s. 103-atıf yapan; Melikşah, Yasin: Kentsel Dönüşüm Uygulamalarının Hukuki Boyutu, TBB Dergisi, Sayı 60, 2005, s.105).

14. Hukukumuzda henüz kentsel dönüşümü bir bütün olarak ele alan ve düzenleyen bir kanun bulunmamakla birlikte şehir planlama faaliyetleri konusundaki temel yasal düzenleme 3194 sayılı İmar Kanunu’dur. Söz konusu Kanun’un amacı “yerleşme yerleri ile bu yerlerdeki yapılaşmaların; plan, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak” şeklinde ifade edilmektedir. Belediyeler, mücavir alan sınırları içinde ve dışında kalan yerlerde, yapılacak planlar ile inşa edilecek resmî ve özel bütün yapılar bu kanun kapsamında kalmaktadır.

15. Kamu yararı amacıyla yapılan planlamanın kentsel dönüşüm aracı olarak kullanılması mümkün ise de imar planlarının her zaman tek başlarına dönüşüm işlevini yerine getirmeleri mümkün olmayabilir. Zira göç alan büyük şehirlerde, henüz imar planı yapılmamış alanlarda veya planlı alanlarda izinsiz inşa edilen yapılar ciddi bir sorun yaratmaktadır.

16. Gecekondu olarak ifade edilen ve “ekonomik ve iktisadî koşulların yol açtığı, kırsal yerleşimlerden kente göç nedeniyle kent dolaylarında yapılan konutlarla kendiliğinden oluşan yerleşim çevresi” (Türk Hukuk Lûgatı, s. 394) olarak tanımlanabilecek bu tür yapılar, bir başka anlatımla “Bayındırlık ve yapı kurallarına aykırı olarak, gerçek ya da tüzel kamu ve özel kişilerin arsaları üzerine, arsa sahibinin isteği ve bilgisi dışında, izinsiz olarak yapılan, barınma ihtiyaçlarının devletçe ve şehir meclislerince karşılanamayan yoksul ya da dar gelirli ailelerin yaşadığı plansız, gelişigüzel yapılmış yapı statiği olmayan barınaklar”dır (Ünal/Duyguluer/Bolat, s. 39).

17. Nitekim gecekondu kavramı 20.07.1966 tarihli ve 775 sayılı Gecekondu Kanunu’nda “imar ve yapı işlerini düzenleyen mevzuata ve genel hükümlere bağlı kalınmaksızın, kendisine ait olmayan arazi veya arsalar üzerinde, sahibinin rızası alınmadan yapılan izinsiz yapılar” olarak ifade edilmiştir (775 s. K., m.2). Kanun, sadece başkalarının ve bilhassa Devletin arazisi üzerinde inşa edilen yapıları gecekondu olarak kabul etmiştir.

18. Gecekonduların ıslahı, tasfiyesi, yeniden gecekondu yapımının önlenmesi ve bu amaçlarla alınması gereken tedbirler hakkında uygulanan bu Kanun’un 7. maddesine göre “Belediyelerin mülkiyetinde bulunan ve bundan sonra bu kanuna göre mülkiyetine geçecek olan arazi ve arsalardan, belediye meclisi kararı ile belli edilip, Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca uygun görülenler, bu kanun hükümleri dairesinde konut yapımına ayrılır”.

19. Bu madde çerçevesinde konut yapımına ayrılan arazi ve arsalar, kendisinin, eşinin veya ergin olmayan çocuğunun herhangi bir belediye sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya yahut herhangi bir yerde bir ev veya apartmanın ayrı bir dairesine karşılık olan payına sahip bulunmaması koşuluyla, yoksul ve dar gelirli vatandaşlara konut sahibi olabilmesi için verilebilirler (775 s. K., m. 25, 26). Tahsis işlemlerinin nasıl yapılacağı hususu Gecekondu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 15. maddesinde düzenlenmiştir.

20. Plansız ve kaçak yapılarla ilgili diğer bir kanun ise, İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 Sayılı İmar Kanunu’nun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkındaki 2981 sayılı Kanun’dur.

21. Bahsi geçen 2981 sayılı Kanun’un “Tapu verme” kenar başlıklı 10. maddesi şöyledir:

“a) Bu Kanun hükümlerine göre hazine, belediye, il özel idaresine ait veya Vakıflar Genel Müdürlüğünün idare ettiği arsa veya araziler üzerinde, gecekondu sahiplerince yapılmış yapılar, 12 nci madde hükümlerine göre tespit ettirildikten sonra, kayıt maliki kamu kuruluşunca bu yer hak sahibine tahsis edilir ve bu tahsisin yapıldığı tapu sicilinin beyanlar hanesinde gösterilerek ilgilisine "Tapu Tahsis Belgesi" verilir.

Tapu tahsis belgesi, ıslah imar planı veya kadastro planları yapıldıktan sonra hak sahiplerine verilecek tapuya esas teşkil eder.”

22. Yine 2981 sayılı Kanun’un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a-) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a-) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

b-) (Değişik: 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 Sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 Sayılı Kanuna göre tespit edilir.”

23. Kanun maddesinde bahsi geçen tapu tahsis belgesi, imar mevzuatına aykırı olarak inşa edilmiş yapılarla gecekondulara 2981 sayılı Kanun gereğince bazı yükümlülüklerin yerine getirilmesi şartıyla verilen kullanma izni ve hak sahipliğini gösteren belge olarak tanımlanabilir.

24. Konuyla ilgili bir diğer düzenleme ise kentsel dönüşüm uygulamalarında önemli rol oynayan belediyelerle ilgili olan 5393 sayılı Belediye Kanunu’dur. 5393 sayılı Kanun’un 73. maddesine göre “Belediye, belediye meclisi kararıyla; konut alanları, sanayi alanları, ticaret alanları, teknoloji parkları, kamu hizmeti alanları, rekreasyon alanları ve her türlü sosyal donatı alanları oluşturmak, eskiyen kent kısımlarını yeniden inşa ve restore etmek, kentin tarihi ve kültürel dokusunu korumak veya deprem riskine karşı tedbirler almak amacıyla kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri uygulayabilir”.

25. Nitekim bu uygulamalara örnek olarak son dönemde gerçekleşen ve 04.03.2004 tarihinde kabul edilen 5104 sayılı ... ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ile düzenlenen çalışmada, şehrin belli bir bölgesinin “fiziksel durumunun ve çevre görüntüsünün geliştirilmesi, güzelleştirilmesi ve daha sağlıklı bir yerleşim düzeni sağlanması ile kentsel yaşam düzeyinin yükseltilmesi” amaçlanmış ve ... ... Giriş Kentsel Dönüşüm Projesi alan sınırları içinde kalan her tür ve ölçekteki planlar, inşa edilecek resmî ve özel her türlü yapı alt yapı ve sosyal donatı düzenlemeleri ve kamulaştırma işlemlerinin usul ve esasları düzenlenmiştir.

26. Aynı proje kapsamında olmamakla birlikte somut olayda da ... ... Kentsel Dönüşüm Projesine ilişkin mevzuat hükümlerine paralel bir uygulamayla davalı ..., ... ... Vadisi 4. ve 5. Etaplarda bulunan taşınmazların kamulaştırılması ve projenin uygulanması yönünde 17.02.2006 tarihli ve 483 sayılı Belediye Meclisi Kararını tesis etmiştir.

26. Aynı proje kapsamında olmamakla birlikte somut olayda da ... ... Kentsel Dönüşüm Projesine ilişkin mevzuat hükümlerine paralel bir uygulamayla davalı ..., ... ... Vadisi 4. ve 5. Etaplarda bulunan taşınmazların kamulaştırılması ve projenin uygulanması yönünde 17.02.2006 tarihli ve 483 sayılı Belediye Meclisi Kararını tesis etmiştir.

27. Söz konusu Meclis Kararının 2981 sayılı Kanun’a tabi tapu tahsis belgeli hak sahipleri yönünden yapılacak uygulamaya ilişkin 2. maddesine göre; tapu tahsis belgeli gecekondu hak sahiplerinin her 400 metrekarelik tahsis belgesi için proje alanı içerisinde üretilecek konutlardan 100 metrekarelik bir konutun verileceği, bu doğrultuda hak sahipleriyle “konut sözleşmesi” imzalanacağı, tapu tahsis belgeli alan üzerindeki hak sahibine ait tesis, müştemilat ve ağaçların kıymet takdir bedelinin Belediyenin Kıymet Takdir Komisyonunca belirleneceği, konutların hesaplanan maliyet bedelinden hak sahibine ait tesise ait %10 enkaz bedeli düşülmesi suretiyle bulunan tutarın hak sahibi tarafından kırk sekiz ayda eşit taksitlerle Belediyeye ödeneceği kararlaştırılmıştır.

28. Bu doğrultuda kentsel dönüşüm alanı içerisinde kalan tapu tahsis belgesiyle hak sahibi olan davacıya ait muhdesat yönünden, bozma kararında bahsi geçen, kıymet takdirine ilişkin 276 sayılı analiz raporu düzenlemiş ve muhdesat bedeli 11.052TL, enkaz bedeli ise 1.327TL olarak belirlenmiştir. Devamında taraflar arasında 20.07.2006 tarihli “Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi” imzalanmış, davacıya 400 metrekarelik tahsis belgesine karşılık verilecek 100 metrekarelik konutun maliyet bedeli olan 30.000TL'den 1.327TL'lik enkaz bedeli mahsup edilerek davacı 28.672TL borçlandırılmıştır. Davacı sözleşmede vaat ettiği şekilde 14.08.2006 tarihinde taşınmazı teslim etmiş ve taksit ödemelerini ifaya başlamıştır.

29. Proje kapsamında Belediye Meclisince uygulama ve nazım imar planları onaylanmış ve kesinleşen parselasyon planı tapuya tescil edilmiş ise de söz konusu parselasyon planı ve bu işlemin dayanağı olan meclis kararları idare mahkemesince 13.09.2009 tarihli karar ile iptal edilmiştir.

30. İptal sebebiyle proje uygulamalarına son verildiği, Belediye Kanunu’nun 73. maddesinde değişiklik getiren ve 24.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5998 sayılı Kanun çerçevesinde proje sınırlarını yeniden belirleyen 07.07.2010 tarihli Bakanlar Kurulu kararına kadar projeye ara verildiği, bu kapsamda hak sahiplerinin ödemelerinin durduğu davalının kabulündedir.

31. Davalı ... yeniden yapılan imar çalışmaları sonrası 09.08.2010 tarihli Belediye Meclisi kararıyla önceden hak sahipleriyle imzalanan sözleşmelerin yürürlüğünün devam ettirildiğini, davacının da bu çerçevede herhangi bir itirazda bulunmayarak sözleşmeyle bağlılığını sürdürdüğünü bildirmiştir.