muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24394, Karar No: 2017/1181, Tarih: 02.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/24394 E.  ,  2017/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Toki Başkanlığı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ'nin, dava dışı müteahhit ....'ne inşa ettireceği “... Toplu Konut Projesi”'den ... sitesi ... ada ... nolu parselde, ... blok ... nolu daireyi 17.7.2006 tarihli sözleşme ile satın aldığını, 17.12.2008 tarihinde teslim edildiğini, reklam, tanıtım ve broşürlerde yüksek inşaat kalitesi vaadinde bulunulduğunu ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak 10.000 TL.nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiş, davalı yanında fer'i müdahil olan Kuzu İnşaat şt. de davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığından reddine, eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olarak 10.000,00 TL'nin dava, 6.896,00 TL.nin ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı, davalı ve fer'i müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

2-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 17.7.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 17.12.2008 tarihinde teslim edildiği ve 26.2.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 17.7.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 17.12.2008 tarihinde teslim edildiği ve 26.2.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; her ne kadar mahkemece açık ve kapalı kafeterya, yaya yürüyüş yolları ve su animasyon havuzlarının vs.nin yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Bozma nedenlerine göre, davalı ve fer'i müdahilin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının tüm, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı ve ihbar olunan yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı Toki'ye ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15339, Karar No: 2023/10092, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15339 E.  ,  2023/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/172 E., 2016/315 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma, hakaret, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama, bozma

Sanık hakkında katılana yönelik hakaret suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma, hakaret, kamu malına zarar verme suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İnegöl 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz istekleri, kastının bulunmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, aracı ile katılanı evine bırakacağını söyledikten sonra, katılanın rızası hilafına araçta saçından ve ensesinden çekiştirerek işyerine götürmek, kollarından tutarak araçtan indirdiği katılana sinkaflı sözlerle hakaret edip, eline ve yüzüne vurmak, saçını çekip, boğazını sıkarak ve kolundan tutarak işyerinin içine sokmak ve ölümle tehdit etmek suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı, sonrasında adli emanette kayıtlı silah ile UEDAŞ'a ait elektrik direğine çok sayıda ateş ettiği, ancak isabet etmemesi nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanıktan elde edilen iki adet tabanca ve bu tabancalara ait 14 adet fişek nedeniyle, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 01.03.2015 tarihli (saat:20:59) raporda, herhangi bir darp-cebir izi tarif edilmemiştir. Sanığa ait aynı tarihli raporda, sanığın 0.82 promil alkollü olduğu kayıtlıdır.

2. Katılana ait 01.03.2015 tarihli (saat:20:59) raporda, herhangi bir darp-cebir izi tarif edilmemiştir. Sanığa ait aynı tarihli raporda, sanığın 0.82 promil alkollü olduğu kayıtlıdır.

3. Katılanın ifadesinde geçen ve Mesudiye mahallesi ... ... yolu üzerindeki UEDAŞ'a ait elektrik direğinin yakınından ve yoldan elde edilen 6 adet 7.65 mm çaplı kovan ile özel hastane yakınından elde edilen 2 adet 7.65 mm çaplı kovanın, fotoğraf ve mesafe ölçümleriyle tespitinin yapıldığı 01.03.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ile olay, araştırma, yakalama, üst yoklama ve muhafaza altına alma tutanağı dosyadadır.

4. 01.03.2015 tarihli tutanaklarda, saat 20:50 sıralarında, haber merkezince Cihangir Hastanesinde vaka bildirimi yapılma üzerine intikal edildiğinde, katılanın darp edilmiş şekilde hastanenin acil kısmında müşahede odasında yattığının görüldüğü, katılanla mülakat sonrası, sanıktan olay sırasında elde ettiği bir adet 7.65 mm çaplı fişeği görevlilere teslim ettiği yazılıdır.

5. 02.03.2015 tarihli oto arama ve muhafaza altına alma tutanağında, sanığın aracında yapılan aramada, şoför koltuğu paspası üzerinden bir adet 7.65 mm çaplı kovan, aracın bagajındaki mont cebinden bir adet Browning marka 9 mm çaplı tabanca, bu tabancaya ait 10 adet 9 mm çaplı fişek, bir adet Zoraki Patent ibareli 7.65 mm çaplı tabanca, bu tabancaya ait 3 adet 7.65 mm çaplı fişek ele geçtiği belirtilmiştir.

6. UEDAŞ'a ait elektrik direklerinde zarar olmadığına dair 04.03.2015 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

7. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarının 13.03.2015 tarihli raporlarında, sanıktan elde edilen bir adet Zoraki Patent ibareli 7.65x17 mm çaplı tabancanın ise, ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş iken, orjinal namlusu yerine yivli-setli metal namlu monte edilmek suretiyle, aynı çapta ateşli silah fişeği istimal edebilecek hale getirildiği, bu tabancaya ait aynı çaplı 4 adet fişek ile bir adet Browning marka 9x19 mm çaplı yarı otomatik tabanca ve 10 adet fişeğin, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğu, ancak aynı Kanun'un 12 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında olmadığı, sanığın aracından ve iki ayrı olay mahallinden elde edilen 9 adet kovanın da Zoraki Patent ibareli silahtan atılmış kovanlar olduğu, sanığın el svaplarında atış artığı tespit edilemediği bildirilmiştir.

8. Sanık savunmasında, elektrik direklerinin de olduğu boş arazide havaya ateş ettiği, silahların kendisine ait olduğunu, diğer suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, katılanın aşamalardaki istikrarlı ve ayrıntılı anlatımı, bu beyanları doğrulayan ve katılanın tarif ettiği yerlerden elde edilip, sanığa ait tabancaya ait olduğu tespit edilen boş kovanlar, tutanak içerikleri ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, hastane ziyareti sonrasında evine bırakacağını söylediği katılanı, rızası dışında araç içinde cebir uygulayarak işyerine götürdüğü, burada da kolundan tutarak araçtan indirdiği katılanın saçını çekip, boğazını sıkarak ve eli ile vurarak, ölümle ve silahla tehditle hürriyetinden yoksun kıldığ, aracının içinden ve dışından mağdur kuruma ait elektrik direklerini hedef alarak silahla ateş etmesine rağmen isabet ettiremeyerek elektrik direklerine zarar vermeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda, her iki suç yönünden kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Sanık hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan ”...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan sanık Hasan Yağcı hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

V. KARAR

A. Katılan sanık Hasan Yağcı hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli kararırına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18068, Karar No: 2013/27098, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18068 E.  ,  2013/27098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.