muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8059, Karar No: 2019/4685, Tarih: 20.05.2019

2-) 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun " Esastan Sonuçlanamayan Davalarda Yargılama Gideri " başlıklı 331. maddesinin 1. Fıkrasında; " Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi;" Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur . Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz." hükmünü içermektedir.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve ...,... K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, kayıp-kaçak bedelinin davalıdan tahsili istemiyle açılan davada, "konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair hüküm tesisi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur.

Bu durumda, mahkemece; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının, dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan, " Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca davacı vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisi dikkate alınarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilen miktar üzerinden hesaplanan 4.732,95 TL vekalet ücreti takdiri ile davalılardan alınarak davacıya verilmesine," ifadesinin çıkartılarak yerine " Davacı yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'nin 6. maddesi gereğince 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," ifadesinin yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14220, Karar No: 2019/21747, Tarih: 27.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14220 E.  ,  2019/21747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu ile mağdurlar ... ve ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya kapsamına göre, yargılama aşamasında ve kısa kararın açıklandığı celsede aynı yargı çevresindeki Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı 23.02.2015 tarihinde duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği

sorulmayan suça sürüklenen çocuğun duruşmaya getirtilip veya SEGBİS ile esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken, yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a-e maddeleri gereğince kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’un 15/1. maddesi gereğince yasak bıçak taşıma suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihinde atılı suçların uzlaşma kapsamında bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesine göre; “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” hükmü var ise de TCK'nin 86/2, 86/3-a-e maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun uzlaşma kapsamına girmeyen 6136 sayılı Kanun’un 15/1. maddesindeki suçu işlemesinin mağdurlara karşı işlediği TCK'nin 86/2, 86/3-a-e maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçları yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığı ve CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, kasten yaralama suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdurlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

c) Kardeşlerine karşı silahtan sayılan bıçak ile kasten yaralama eylemlerini işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen cezaları artırılırken TCK'nin 86/3-e maddesi yanında kardeşine karşı işlendiği de belirtilerek TCK'nin 86/3-a maddesinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olarak TCK’nin 50/1-a ve 50/3. maddelerinin hükümde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18718, Karar No: 2015/29828, Tarih: 30.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18718 E.  ,  2015/29828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1 gibi).

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 585. maddesinde yer alan yasal düzenlemeye göre, adi kefalette alacaklı, asıl borçluya başvurmadıkça, kefil aleyhine takip yapamaz. Ancak belirtilen yasa maddesinde sayılan hallerin varlığı halinde doğrudan doğruya kefile başvurulabilir.

Somut olayda, alacaklının, düzenleyeni ..., kefili borçlu ... ve lehtarı ... Taşımacılık” olan ve 45.788TL paranın 30.12.2009 tarihinde ödeneceğine dair matbu bono kullanılarak oluşturulmuş ve keşide tarihi bulunmayan adi yazılı belgeye dayalı olarak takip yapıldığı, bu belgede borçlu ...'in kefil sıfatıyla imzasının bulunduğu ve kefaletin adi kefalet niteliğinde olduğu, belgenin asıl borçlusu ...'dan senet bedelinin tahsili istemi semeresiz kalmadan, kefil ... aleyhine takip yapılamayacağı gibi, takip dayanağı senedin lehtarının ... Taşımacılık” olduğu, lehtar kısmındaki bu ibarenin, lehtarın alacaklı şirket olduğu anlamını taşımadığı ve dolayısıyla alacaklı lehine verilmiş bir kefalet de bulunmadığına göre, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2576, Karar No: 2022/8717, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2576 E.  ,  2022/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında anılan Kanun'un 24 ve 44. maddeleri gereğince 202 adet faturanın her biri için ayrı ayrı 363,00 Türk lirası olmak üzere toplam 72.963,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 90890744-505.06.05 sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezalarına ilişkin tutanakların iptaline dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 18/03/2019 tarihli ve 2019/265 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.09.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-110768 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesinde "Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir" şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlinin itirazına konu dilekçesinde belirttiği idarî para cezasının miktar itibariyle 3.000,00 Türk lirasından az olmakla, anılan düzenleme uyarınca kararın kesin olduğu somut olayda, 01/04/2019 tarihli itiraz üzerine, itirazın kısmen kabulü ile aynı tarihli faturaların kesintisiz işlendiği kabul edilerek idari para cezasının 22.829,00 Türk liralık kısmının iptaline, kalan miktara yönelik itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/05/2019 tarihli ve 2019/2044 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, ... Eczanesinde yapılan inceleme sonucunda toptan ilaç satışı yapıldığından bahisle 202 adet fatura için toplam 72.963,00 Türk lirası idarî para cezası uygulandığı, idari para cezasının iptali için yapılan başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, toplu ilaç satışı şeklindeki eylem nedeniyle kabahatlinin eyleminin tek kabul edilerek tek tutanak düzenlenip bir kez idarî yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Yasanın 24/1. maddesinde yer alan “Eczanelerden zehirli ve müessir maddeler ile ilaçların toptan satışı yapılamaz ve eczaneler ihalelere giremez.” düzenlemesi ile kabahat oluşturan fiil tanımlanmış olup, 5326 sayılı Kanunun 15/2. maddesinde yer alan kabahatlerdeki içtima uygulamasına yönelik “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” düzenlemesi ile ancak kesintisiz fiille işlenebilen kabahatler yönünden idari yaptırım uygulanana kadar tek fiil sayılacağının kabul edildiği, kabahatliye yüklenen toptan ilaç satışının ise farklı zamanlarda ve farklı işlemlerle gerçekleştirilmesi nedeniyle kesintisiz bir fiil olduğundan söz edilemeyeceği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5906, Karar No: 2016/2767, Tarih: 29.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5906 E.  ,  2016/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne / açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın tetkikinde 20.02.2015 tarihli ek kararın taraflara tebliğine dair evraklara rastlanılamamıştır. Şu durumda ek kararın taraflara tebliğine dair evraklar varsa gönderilmesi yoksa ek kararın taraflara tebliği için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12895, Karar No: 2019/15533, Tarih: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12895 E.  ,  2019/15533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz talebinin 412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8403, Karar No: 2020/3363, Tarih: 22.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8403 E.  ,  2020/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 2005 takvim yılı için 16.04.2006, 2006 takvim yılı için 26.04.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen "2005 ve 2006 takvim yıllarunda sahte fatura kullanma" suçlarının, 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 22.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15469, Karar No: 2015/18149, Tarih: 12.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/15469 E.  ,  2015/18149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2015/194-2015/221

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK'nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan Mahkeme kararları kesindir. Yargıtay'ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin alınan 27,70 TL. temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13882, Karar No: 2022/1030, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13882 E.  ,  2022/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kozluk Sulh Hukuk ve Bakırköy 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Kozluk Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün mernis adresinin “Çırpıcı Mah. Modabağ A Sok. No:15-17 İç Kapı No:14 Zeytinburnu/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 8. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Alçak Kışla Damar Köyü Kozluk/Batman” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini “Alçak Kışla Damar Köyü Kozluk/Batman” olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kozluk Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Kozluk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.