muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/551, Karar No: 2015/15018, Tarih: 21.10.2015

Dava konusu taşınmazın dava tarihi, emsal alınan taşınmazın satış tarihi itibariyle imar uygulanması sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığı ilgili imar müdürlüklerinden sorularak, incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde bedel tespit edilmesi gerekirken aynı kamulaştırma kapsamında yakın parsellerle ilgili belirlenen kamulaştırma bedellerinin dava konusu taşınmaza değer biçilirken değerlendirmede dikkate alınabileceği; ancak güçlü delil teşkil etmeyeceği dikkate alınmadan güçlü delil olarak kabul edilip kamulaştırma nedeniyle belirlenen bedel esas alınarak dava konusu taşınmaz bedelinin tespit edilmesi,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faize kamulaştırma bedelinin idare tarafından bankaya yatırıldığı tarihe kadar hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11761, Karar No: 2013/16320, Tarih: 21.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11761 E.  ,  2013/16320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş ancak 12.04.2013 tarihli ek kararla süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş bu kararda davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; cari hesaptan doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 12/04/2013 tarihli ek kararla, davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 12/04/2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, davalının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11985, Karar No: 2008/13153, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11985 E.  ,  2008/13153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin f bendine göre, arazilerin değerinin, kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden ve anılan maddede sayılan diğer unsurlar da gözetilmek suretiyle belirlenmesi gerekir. Yargıtay uygulamalarında, üzerinde kapama bahçe olarak değerlendirmeye ... sayıda ağaç bulunan taşınmazların bu niteliğinin esas alınıp değerinin belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş 24 adet erik ve 26 adet badem ağacı mecvut olup, bu ağaçların normal sıklıkta kaplayacağı alan karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan erik ve badem ağaçlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden değerlendirme yılına ait (2007)dekara ortalama verim miktarı ve üretim giderleri ile ortalama kg. satış fiyatlarını gösterir verilerin getirtilip, bu verilerin esas alınması suretiyle verim çağına gelmiş ağaçların kaplayacağı alanın karışık kapama meyve bahçesi olarak değerlendirildiği ek raporlar alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre toplam yüzölçümü 1875 m2 olup 1.576,70 m2'si kamulaştırılmış, geriye 298,30 m2'lik kısım kalmıştır. Bilirkişi kurulunca artan kısımda bir değer kaybı olmayacağı görüşüne yer verilmiştir.Dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde oluşu, artan bölümün yözölçümü, geometrik durumu ve konumu dikkate alındığında, kamulaştırma nedeni ile artan 298,30 m2'lik kısımda kaçınılmaz bir değer kaybı olacağının dikkate alınmaması,

Kabule göre de;

3-Dosyada mevcut İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde; buğday ürününün dekar başına ortalama veriminin 400 kg, nohut ürününün ise 200 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda arazinin maksimum verimi alabileceği gerekçesiyle ortalama verimlerin sırasıyla 500 ve 250 kg alınarak hesap yapılması ve ayrıca bilirkişi kurulu tarafından tespit edilen 4.754,30 YTL kamulaştırma bedelinin davalıların payına isabet eden kısım olduğu dikkate alınmaksızın bunun davalıların tapudaki hisseleri (1/3’er) oranında ödenmesine karar verilerek infazda duraksamaya sebebiyet verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13520, Karar No: 2023/947, Tarih: 16.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13520 E.  ,  2023/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2224 E., 2022/2377 K.

DAVA TARİHİ : 03.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/538 E., 2021/702 K.

Taraflar arasındaki taşınmaz ihalesinin feshi şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine ve şikayetçi aleyhine ihale bedeli üzerinden %10 oranında para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, şikayetin reddine ve şikayetçi aleyhine ihale bedeli üzerinden %2 oranında para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmiş ve Dairenin 02.06.2022 tarih ve 2022/5269E.-2022/6682 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairenin bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle, 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairece yapılan incelemede;

Her ne kadar dairenin bozma ilamında birinci artırmanın satış kararı ile belirlenen ve ilan edilen yerde yapılıp, ikinci artırmada ihale yapılacak yerin değiştirilmesinin ihaleye ilgiyi azalttığı ve katılımı olumsuz etkilediği belirtilerek, ihalenin feshine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuş ise de; somut olayda 03.03.2020 tarihli satış kararı ile ihale yapılacak yerin ... Belediyesi ... Salonu olarak belirlendiği ancak bu satışın satışa konu taşınmazlardan birinin muhammen değerinin ilanda hatalı yazılması nedeniyle 04.03.2020 tarihli kararla düşürüldüğü, 22.06.2020 tarihli satış kararı ile takip konusu taşınmazların yeniden satışa çıkarıldığı ve ihale yapılacak yerin ... Belediyesi ... Salonu olarak belirlendiği, ihalenin son satış kararında ilan edilen yerde gerçekleştirildiği, buna göre ilk satış kararı ile ikinci satış kararının birbirinden bağımsız olup ilk satış kararına dayalı olarak bir artırma yapılmadığı anlaşılmakla, Dairenin bozma ilamı maddi hataya müstenit olup, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararındaki gerekçesinin yerinde olduğu görülmekle direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Alınması gereken 179,90TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17348, Karar No: 2012/13411, Tarih: 14.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/17348 E.  ,  2012/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili şirket çalışanı olmayıp taşeron firma elemanı olduğunu, bu nedenle husumetten davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, esas yönünden ise davacının iş akdinin karşılıklı olarak anlaşmak suretiyle feshedildiğin belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar davalı tarafça davacının taşeron firma elemanı olarak çalıştığı ve hakları ödenmek suretiyle akdin işveren tarafından feshedildiği iddia edilmiş ise de, davacının gerçekte davalı şirket çalışanı olduğu, kastedilen ikale sözleşmesi düzenlenerek iş akdinin feshedildiği ise ikale sözleşmesi gereğince davacının yasal haklarının dışında ona yarar sağlayacak herhangi bir hak tanınmadığından böylelikle ikale sözleşmesinin söz konusu olmadığı, yine davacının kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi ile iş akdinin feshinde davacıya atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığının kanıtlandığı, buna yönelik herhangi bir delil sunulmadığı gerekçeleriyle feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur (6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir (PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re’sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Kanun’un 27. maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un 327. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Somut olayda, davalı .... A.Ş. ile dava dışı A. Ç. arasında  Adana' da bulunan fabrikalarda civata ile somun üretimi, enerji nakil hatlarına yönelik siyah park, beyaz park alanlarında paketleme, yükleme boşaltma ve sair  sevkiyat ve taşıma işleri ile sandık çakma ve hazırlama işlerine ilişkin hizmet alımı sözleşmesi yapıldığı, davacının aynı işyerinde çalışmaya devam ettiği, davalı şirket ile dava dışı A. Ç. arasında düzenlenen hizmet alımı sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7 maddesi yönünden incelenmesi gerektiği açıktır. Söz konusu sözleşmenin İş Kanunu hükümleri uyarınca geçerliliği veya mavazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik yapılacak yargısal denetim sözleşmenin diğer tarafını yani dava dışı ...... hak alanını da etkileyeceğinden, davanın adı geçen şirkete de teşmili için davacıya usulüne uygun süre verilmeli dava teşmil edilirse, yargılamaya devam edilerek sonucuna göre alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı anlaşılırsa, asıl işveren işyerine iadeye, muvazaa bulunmayıp bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna varılırsa alt işveren işyerinde işe iadeye ve kanuni haklardan alt işverenle birlikte asıl işverenin de sorumluluğuna karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12807, Karar No: 2012/17319, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12807 E.  ,  2012/17319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı SGK ile arasında SSK'lı hastaların kabul ve tedavilerine ilişkin her yıl yenilenmekte olan ... hizmeti satın alma sözlemesi bulunduğunu, davalının yapmış olduğu inceleme sonuncunda 21/072010 tarihli raporuna istinaden faturaların tebliğe aykırı düzenlendiği gerekçesi ile ceza verildiğini, müfettiş raporunun tek taraflı tespite dayalı olduğunu, hasta ve yakınlarının subjektif ve hukuksal anlamda denetim dışı beyanlarına dayandığını, oysa ki hastalardan resmi belge ve karne fotokopisinin alındığını, tedaviye ilişkin onay formunun bizzat hasta veya birinci derece yakınları tarafından imzalandığını,ceza tayinine gidilirken örnekleme metodunun uygulandığını,bu şekilde mükerrer ceza kesildiğini, benzer cezaların yargı kararlarıyla iptal edildiğini, dava konusu işlemin de iptalinin gerektiğini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı hastanenin sözleşmede belirtilen hükümlere aykırı hareket etmesinden dolayı cezai işlem uygulandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafından para cezası kesilmesi işlemlerinin iptaline karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacı hastane hakkında ... hizmeti sunulmayan 2 kişi ile ilgili usulsüz reçete ve fatura düzenlendiğinden bahisle cezai işlem uygulanmış ise de, ... ve ... isimli şahısların müfettiş tarafından alınan ifadelerinde davacı şirkete ait Yaşam Hastanesi'ne gidip muayene olmadıklarını söylemedikleri, aksine ... isimli hastanın ifadesinde, Özel ... Yaşam Hastanesi'nde doktor ...'e muayene olduğunu kabul ettiği, bu ifadeler karşısında; ismi geçen şahıslara ... hizmeti sunulmadığı sonucuna varılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekirse, davalının cezai işleminin her iki hasta için ayrı ayrı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Her ne kadar ... davacı hastanede doktor ...'e muayene olduğunu söylemiş ise de, diğer hasta ...'nın bu yönde bir beyanının olmadığı görülmektedir. Dolayısıyla yanlızca bir hastanın beyanının dikkate alınarak her iki hasta için düzenlenen cezai işlemin iptaline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 4.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31812, Karar No: 2017/15495, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31812 E.  ,  2017/15495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.