muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5268, Karar No: 2021/3514, Tarih: 01.06.2021

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, tutanaklar, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre;

14.01.2012 günü saat 12:45 sıralarında sözde KCK gözaltılarını ve terör örgütü lideri Abdullah Öcalan’a uygulanan sözde tecriti protesto etmek amacıyla Derik BDP ilçe teşkilatınca düzenlenen basın açıklamasına aralarında Derik Belediye Başkan vekili olan sanık ... ve BDP Derik ilçe teşkilat sorumlusu olan sanık ... ile dosyadaki tespitlere ve Adli Tıp raporuna göre aralarında sanıkların da bulunduğunun anlaşıldığı yaklaşık 150-160 kişilik partili grubun parti binasının yer aldığı Ahmet Kaya Sanat Parkında ve parti içerisinde toplandığı; grup içerisinde bazı şahısların ellerinde "...ya uzanan eller kırılsın; önderliğin tecriti kürt halkının tecritidir; operasyonlar AKP’nin korkusunun gösterisidir; bu faşizimdir, kürt halkının kaybedecek birşeyi yoktur; baskılar ve tutuklamalar kürt halkını yıldıramaz" yazan dövizler ile ilçe merkezindeki Oktay Uygur Caddesine doğru yürüyüşe geçtikleri; bunun üzerine, emniyet tedbiri alan kolluk görevlileri tarafından grubun duyabileceği bir şekilde araç megafonundan bulundukları alanı trafiğe kapatarak yürüyüşe geçmelerinin 2911 sayılı Kanuna aykırı olduğu, dağılmadıkları takdirde haklarında yasal işlem yapılacağı anonsu yapıldığı; buna rağmen, grubun anonslara aldırış etmeyerek "öcalansız dünyayı başınıza yıkarız; gençlik aponun fedaisidir; biji serok apo; TC’nin piçleri yıldıramaz bizleri" şeklinde sloganlar atarak Aydın Ayaydın Caddesine yönelen grup oradan Cumhuriyet Meydanına ulaştığı ve Cumhuriyet Meydanında BDP Derik ilçe Teşkilat sorumlusu sanık ...'nin elindeki yazılı metni gruba hitaben Türkçe olarak okuduğu; akabinde grubun 2 dakikalık oturma eylemi yaptığı ve oturma eyleminden sonra gruptakilerin aynı istikametten geri döndüğü ve Ahmet Kaya Sanat Parkına ulaşıncaya kadar peyderpey olaysız bir şekilde dağıldıkları, şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda;

1-Tüm sanıklar hakkında yapılan temyiz incelenmesinde;

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ve olayın meydana geliş şekline göre, sanıkların iştirak ettikleri gösterinin kimin tarafından düzenlendiğinin etraflıca araştırılması, diğer katılanların bu düzenleyicilerin eylemlerine katılıp katılmadıklarının tespiti ve sanıkların üzerlerine atılı 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinde belirtilen şekilde kanuna aykırı olarak yapılan gösteriyi düzenleme, yönetme veya düzenleyen ve yöneten kişilerin fiillerine iştirak etme suçlarının unsurları itibarı ile oluşup oluşmadığının tespit edilerek sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken, eksik araştırma ile hüküm verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)Sanık ... hakkında yapılan temyiz incelenmesinde; sanığın, CMK'nın 191. maddesi uyarınca sorgusu yapılmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)Sanık ... hakkında yapılan temyiz incelenmesinde; sanığın, CMK'nın 191. maddesi uyarınca sorgusu yapılmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9608, Karar No: 2012/21144, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9608 E.  ,  2012/21144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/04/2012 tarih ve 2011/703-2012/389 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazları üzerinde dikili bulunun ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya 2007 yılı için Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 2007 nisan ayında don hasarı nedeni ile durumun davalıya ihbar edildiğini, davalı sigortanın tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta tarafından don olayının ayva ağaçlarının meyve bağlamadan önce çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, her ne kadar davacı sigorta poliçesini gerekçe göstererek ödeme yapmamış ise de, 2008 için yapılan poliçelerde ayva ürününe ilişkin klozların değiştirildiğini, bu durumun da davacının haklılığını ispatladığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 6.331,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.02.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 45.600 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin herhangi bir tazminat ödeme mükellefiyetinin olmadığını, hasar nedeni ile yapılan ekspertiz incelemesinde hasar anında meyvenin çiçeklenme dönemi içinde olduğunun tespit edildiğini, sigorta poliçesi teminat kapsamının çiçeklenmenin son bulması meyve oluşumu ile başlaması nedeni ile davacı tarafın iddiasının yerinde olmadığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi 2008 yılı teknik şartlarında değişiklik yapılmadığını, gerçekleşen hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya ait taşınmazdaki ayva ağaçlarının sigortalandığı, sigortalı ağaçlarda 2007 yılı Nisan ayında meydana gelen don nedeniyle hasar oluştuğu, ağaçlardaki çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada gerçekleşen hasarın sigorta teminatı altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 18.457,03 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 789,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8659, Karar No: 2011/20601, Tarih: 07.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/8659 E.  ,  2011/20601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Beyoğlu 2. Ağcm)

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : TCK 204/2,62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin

Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

Nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi "sadece nüfus cüzdanı alımında kullanılan, bunun dışında bir işlemde yararlanılması olanaklı olmayan" bir belge olup, bununla sahte nüfus cüzdanı alındığının anlaşılması karşısında, söz konusu belgeyi bilerek düzenleyen mahalle muhtarı sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 352. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 19.12.1996 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31105, Karar No: 2017/7300, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31105 E.  ,  2017/7300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ... yönünden kurulan hükme yönelik incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar ... ve ... yararına, vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken sanıklar vekili yararına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "sanıklar vekiline" ifadesi çıkarılarak yerine "sanıklara" ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15991, Karar No: 2022/26214, Tarih: 28.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/15991 E.  ,  2022/26214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa, 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği ihtarı da içerecek şekilde usulünce gerekçeli kararın tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 28/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6331, Karar No: 2013/9272, Tarih: 21.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6331 E.  ,  2013/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/12/2007 ve 28/01/2008 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen 27/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların bakım ve ıslahından sorumlu oldukları derenin davalı firmanın yaptığı çalışmalar sırasında gerekli önlemler alınmadığından yağan yağmur nedeniyle taşması sonucu bina ve eşyalarının zarar gördüğünü beyanla uğradıkları maddi ve manevi zararların davalılardan tazmini talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davacılar vekiline 27.10.2011 tarihli celsede belirlenen keşif giderleri ve bilirkişi ücretini mahkeme veznesine depo etmek üzere HMK‘nun 120/2 maddesi uyarınca iki haftalık kesin mehil verilmiş ve sonuçta da davacıların söz konusu gider avansını iki haftalık kesin süre içerisinde yatırmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesi “Davacı, yargılama harçları ile her yıl.... çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığı dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin

süre verilir” hükmünü içermektedir. Aynı Yasa'nın 448. maddesi ise “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır” şeklindeki düzenlemeyi getirmiştir. Ancak kanunun 324. maddesinde delil ikamesi avansı, 325. maddesinde ise; re'sen yapılması gereken işlemlere ilişkin giderler düzenlenmiştir.

Hukuk Muhamekemeleri Kanununun genel amacı dikkate alındığında; HMK’nun 120. maddesindeki gider avansı ile ilgili düzenlemenin 324. maddedeki delil ikamesi için avans kuralı ile birlikte değerlendirilmesi ve dava şartı olan gider avansının delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderleri için dikkate alınması gerekmektedir. Dolayısı ile delil ikamesi için alınacak avans ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması zorunludur.

HMK’nun 324. maddesi düzenlemesi karşısında; tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin ...120. maddesinde belirlenen gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı yoktur. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması, açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine sebep teşkil etmez. Taraf belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılır.

Eldeki davanın, açıldığı tarihteki kanun hükümleri uyarınca, harç ve masrafı alındıktan sonra esasa kaydedilerek karar gününe kadar yargılamasının yapıldığı, mahkemece delillerin büyük bir kısmının toplandığı anlaşılmaktadır. Bu aşamadan sonra hangi nedenle istenildiği açıklanmadan gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddi doğru görülmemiştir.

Kabul biçimine göre de; 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi) gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda hakim, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3684, Karar No: 2019/6619, Tarih: 12.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3684 E.  ,  2019/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalıların müşterek çocuğu ...'in 12.08.2013 tarihinde davacıların çocuğu ...'in gözüne taş atması sonucunda küçük ...'nın sağ gözünü kaybettiğini, gözde %100 görme kaybı meydana geldiğini, davalıların çocuğu ...'in okulda ve mahallede çevresine sürekli zarar veren haşarı bir çocuk olduğunu, ...'in anne ve babasının çocuklarına gerekli eğitim ve terbiyeyi vermediğini, ...'nın daha 5 yaşında bir gözünü kaybetmekle malül olduğunu, ileride iş göremez duruma düştüğünü, manevi olarak sıkıntılar yaşadığını, davalıların bu eylemden dolayı sorumluluğunun olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 20.000 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 15.12.2015 tarihinde maddi tazminat talebini 223.852,30 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar; ...'in gözüne gelen taşı ...'in attığına dair somut delil veya tanığın olmadığını, davalıların çocuğu ...'in okulda gayet başarılı, saygılı, terbiyeli ve akıllı olduğunu, henüz 2.sınıfa giden ...'in hareketlerine karşılık davalı anne ve babasının suçlanamayacağını, davalı anne ve babanın olayı engelleyebilmesinin mümkün olmadığını, olayın sokakta meydana geldiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacıların maddi tazminat talebinin kabulüne, a)20.000 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 19.03.2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen mesul davalılardan alınarak davacılara verilmesine, b)203.852,30 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 15.12.2015'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen mesul davalılardan alınarak davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 40.000 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 19.03.2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen mesul davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, küçüğün haksız eyleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesine dayanılarak ev başkanı sıfatıyla küçüğün annesi ve babası aleyhine küçük adına velayeten açılmıştır.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, küçüğün haksız eyleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesine dayanılarak ev başkanı sıfatıyla küçüğün annesi ve babası aleyhine küçük adına velayeten açılmıştır.

HMK.nın 266. ve devamı maddeleri uyarınca; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hâllerde hâkim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK.nun 278-279. maddesine göre, bilirkişi raporu; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Mahkemece maddi tazminat miktarının belirlenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporu, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenlerin bilimsel verilere uygun gösterilmemesi, talep edilen bedelin hangi usullere göre hesaplandığının ayrıntılarıyla açıklanmaması, açıklayıcı ve ayrıntılı bir hesaplamanın yapılmamış olması nedeniyle, hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

O halde mahkemece; maddi tazminat miktarının hesaplanması konusunda uzman üç kişiden oluşacak bilirkişi heyetinden ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine açık rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-)Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi (BK.nun 47.maddesi) hükmüne göre; hakimin, özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.