muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7265, Karar No: 2022/815, Tarih: 07.02.2022

Davalı vekili, ipotek vermediğini, borcun muaccel olmadığını, mükerrer takipler bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, dava dışı Standart Denizcilik Petrol Tur. Gıda Taş. Paz. ve Tic. Ltd. Şti. ile davacı arasında akdedilen 02.05.2005 tarihli akaryakıt ürünlerinin satışı ve pazarlamasına ilişkin sözleşmeye istinaden, davalının Kışla Mah., 2599 ada, 22 parsel, 2. kat 7 nolu taşınmazı üzerinde davacı lehine ipotek tesis edildiği, davacının İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2018/8225 Esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığı, davacının, davalı ve dava dışı Standart Denizcilik ... Ltd. Şti. aleyhinde İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2018/8228 Esas sayılı dosyası ile başlattığı takipte ise davalının Kışla Mah., 2599 ada, 22 parsel, 3. kat 9 nolu taşınmazı üzerinde davacı lehine tesis edilen ipoteğin paraya çevrilmesinin talep edildiği, 2018/8225 Esas sayılı takip dolayısı ile işbu davada davalının ... Mah., 2599 ada, 22 parselde kayıtlı taşınmazının 2. kat 7 nolu bağımsız bölümüne, 2008/8228 Esas sayılı takipte ise 3. kat 9 nolu bağımsız bölüme ilişkin ipoteğin talep konusu olduğu ve takiplerin aynı ipotekten kaynaklanmadığı, mükerrer tahsil ve takipten söz edilemeyeceği, takibe konu ipoteğin davacı ile dava dışı Standart Denizcilik ... Ltd. Şti. arasındaki sözleşme kapsamında verilmiş geçerli bir ipotek olduğu, davacının ticari defter ve kayıtlarının incelenmesinde, davacının dava dışı şirketten alacaklı olduğunun tespit edildiği, davacının dava dışı Standart ... Ltd. Şti. hakkında açtığı kayıt kabul davasında, 1.912.815,40 TL davacı alacağının Standart .... Ltd. Şti.’nin iflas masasına kayıt kabulüne karar verildiği, ipoteğin söz konusu sözleşmeden kaynaklanan borçların teminatı bakımından verilip paraya çevrilmesi şartlarının oluştuğu, alacağın ipotek miktarının üzerinde olduğu, ayrıca ipotek senedinde aylık % 15 faiz öngörülmüş olması sebebiyle davanın kabulüne, davalının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla, İstanbul 10. İcra Müdürlüğü’nün 2008/8225 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin 70.000 TL alacak üzerinden devamına, alacağa takip tarihinden itibaren aylık % 15 faiz uygulanmasına, davalı aleyhine % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya konu ipotek üst sınır ipoteği olduğundan, ipotek borçlusu ipotek akdinde gösterilen miktarla sınırlı sorumludur. Bu nedenle sadece ipotek miktarına hükmedilmesi gerekirken, mahkemece hüküm fıkrasının 1. bendinde "alacağa takip tarihinden itibaren aylık % 15 faiz uygulanmasına,” hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozulması gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1. bendinde yer alan "alacağa takip tarihinden itibaren aylık % 15 faiz uygulanmasına,” ibaresinin hükümden çıkartılarak, kararın bu şekli ile davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6146, Karar No: 2013/8156, Tarih: 30.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6146 E.  ,  2013/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2012

NUMARASI : 2010/329-2012/160

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı asil yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre ve Dairemizden onanarak geçen Şile Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/214-253 karar sayılı kamulaştırma bedelinin arttırılması davasında aynı köyde dava konusu taşınmaza bitişik olan 368 parsel sayılı taşınmaza arsa kabul edilerek değer biçildiğinden dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Arsa niteliğindeki taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının, emsal kira sözleşmeleri de ibraz ettirilerek yalnız bu yönden mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, kararda yazılı düşüncelerle ecrimisil isteminin reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı asilin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39706, Karar No: 2014/32636, Tarih: 05.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39706 E.  ,  2014/32636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 2.İŞ)

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/812-2012/939

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin hamile haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ikramiye ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı işveren iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunmuş ve buna ilişkin devamsızlık olgusuna dayanmıştır. Ancak davalı devamsızlığına ilişkin tutanaklarını sunmadığı gibi diğer herhangi bir delille de savunmasını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle işçi lehine kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu reddi isabetli değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3873, Karar No: 2020/2439, Tarih: 05.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3873 E.  ,  2020/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/06/2019 tarih ve 2019/115-2019/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ile aralarında 2011 Kış Olimpiyatlarında hediye edilmek üzere Erzurum Çifte Minareler Medresesi’nin taç kapısının 500 adet maket heykelinin yapılması konusunda anlaştıklarını, onay alınan örnek maket heykelden her birinin bedeli 100,00 TL olacak şekilde kararlaştırıldığını, davacının 40 adet heykel borcunu ifa ettiğini, davalının ise bu ifaya karşılık heykelciklerin tanesini 50 TL üzerinden toplamda 2.000,00 TL kısmi ödeme yaptığını bu durumun sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek davalı ile anlaştıkları 50.000,00 TL’nin ya da heykelciklerin kalıp değerleri olan 50.000,00 TL’nin şimdilik 1.000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı davasını ıslah ederek talebini 30.000,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi olmadığını, kendisine ısmarlanarak yaptırılan 50 adet heykelin bedelinin ödendiğini davacının alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi olmadığını, kendisine ısmarlanarak yaptırılan 50 adet heykelin bedelinin ödendiğini davacının alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; davacı davalı İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından kendisine 2011 yılında Erzurum Kış Olimpiyatlarında gelen misafirlere hediye edilmek üzere Erzurum’u simgeleyen minyatür eser yapılması siparişi verildiğini, beğenilirse 500 adet yaptırılacağı ve her biri için 100 TL ödeneceğinin taahhüt edildiğini, kendisinin de bu siparişi yerine getirerek Erzurum Çifte Minare yapıtının minyatür heykelciğini davalı tarafa sunduğunu, eserin beğenildiğini, bu konuda biri daha büyük, diğeri daha küçük iki farklı boyutta eser çalışması yapıldığını, ancak verilen sözlere rağmen sadece 40 adedinin hediye kutusuyla birlikte davalı idarece satın alındığını ve her bir adedi için 100 TL değil, 50 TL ödendiğini, elinde halen 250 kutu ile 50 adet heykelciğin kaldığını iddia ettiği, davalı vekilinin ise, müvekkilinin böyle bir eser siparişinin bulunmadığını savunduğu, somut olayda, davacı tarafından, Erzurum Çifte Minare yapıtının FSEK 4/4 maddesi uyarınca, estetik değere haiz  “El işleri ve küçük sanat eserleri, minyatürler ve süsleme sanatı ürünleri ile tekstil, moda tasarımları” niteliğinde bir eser olduğu, söz konusu eserin gerçek yapıtın işlemesi suretiyle oluşturulduğu, olaya uygulanacak mülga BK’nın madde 355 vd. maddelerinde yer alan hükümler uyarınca, sipariş usulü eser sözleşmesiyle iş sahibi tarafından yapımcıya bir eser sipariş edilmesinin mümkün olduğu, ancak diğer taraftan FSEK 52.maddesinde yer alan “Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır” hükmü uyarınca, bir eserden doğan mali hakların devri için yazılı sözleşme yapılmasının zorunlu olduğu, anılan ilkeler doğrultusunda taraflar arasında bir sipariş usulü eser yapım sözleşmesi bulunmadığı gibi bir mali hak devrinin de bulunmadığı, davacının parça başı satışını yaptığı eser nüshaları yönünden davalı idareden ücretini aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/739, Karar No: 2024/1805, Tarih: 03.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/739 E.  ,  2024/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.01.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği bölge adliye mahkemesinin ek kararıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verebileceği gibi, 352 nci madde uyarınca Yargıtay'da yapılacak ön inceleme sonucunda da temyiz dilekçesinin reddine karar verilebilir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 27.640,76 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.01.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37232, Karar No: 2022/2530, Tarih: 17.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37232 E.  ,  2022/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 07.06.2012 tarihinden, ''2006 takvim suçu yönünden ise, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/819, Karar No: 2014/12973, Tarih: 25.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/819 E.  ,  2014/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/131-2013/298

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kiracı tarafından kiralayanın temlik alacaklısı aleyhine açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne,davacının Kartal 3. İcra Müdürlüğünün 2009/10061 Esas sayılı dosyasından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili,dava dilekçesinde, davalı ile aralarında kira ilişkisi bulunmadığını,davalının davacı aleyhine Kartal 3.İcra Müdürlüğünün 2009/10061 Esas sayılı dosyasında takip başlattığını, itiraz süresinin geçmesi nedeniyle takibin kesinleştiğini ancak davalıya hiçbir borcu bulunmadığını belirterek Kartal 3. İcra Müdürlüğünün 2009/10061 Esas sayılı dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde, icra takibine konu alacağın dava dışı M..E.. ile davacı arasında düzenlenen 01/04/2007 tarihli kira sözleşmesi ile kiralanan işyerinin erken tahliyesinden kaynaklandığını, kiralayan M... E..'in alacağını davalıya temlik ettiğini, M..E.. ile davacı arasındaki kira sözleşmesinin 6.maddesi gereğince kiracının kira sözleşmesini feshetmeden üç ay önce kiralayana yazılı olarak bildirimde bulunması gerektiğini, ancak davacının bildirim şartına uymaksızın kiralananı boşalttığını, davacının 28.11.2008 keşide ve 5.12.2008 tebliğ tarihli ihtar ile taşınmazı 31.12.2008 tarihinde tahliye edeceğini bildirdiğini, sözleşmenin 6.maddesine uygun davranmadığını, davacının taşınmazı 5.1.2009 tarihli tutanak ile ve halen tam olarak boşaltmadığının tespit edildiğini, davacının kiralananı boşaltmasından sonra kiralananda meydana getirdiği hasarların tutanakla tespit edildiğini, davacı hakkında 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarına ait kira bedellerinin tahsili için takip başlatıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, alacağını davalıya temlik eden dava dışı kiralayan M.. E..'in kiralanan iş yerini 01/01/2009 tarihinden sonra başka bir firmaya kiralamak suretiyle davacı ile arasındaki 01/04/2007 başlangıç tarihli üç yıllık kira sözleşmesini feshetmesi nedeniyle M.. E..'in, dolayısıyla davalının davacıdan 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarının kirasını talep etmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiştir

Davalı ile dava dışı M.. E.. arasında 1.4.2007 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği, kiralayan M.. E..'in kira sözleşmesinden kaynaklanan tüm alacaklarını davalı R.. E..'e temlik ettiği,temlik alacaklısı davalı R.. E.. tarafından davacı kiracı aleyhine erken tahliye nedeniyle 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kira paralarının tahsili amacıyla takip başlatıldığı ve takibin kesinleştiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 6.maddesinde “...kiracının her zaman 3 ay önceden yazılı haber vermek şartı ile kira sözleşmesini feshedebileceği...” kararlaştırılmıştır. Bu düzenleme geçerlidir ve tarafları bağlar. Taşınmaz kira süresi dolmadan erken tahliye edildiğine göre kiracı kural olarak dönem sonuna kadar olan kiralardan sorumludur. Buna karşın kiralayanın da, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ancak kira sözleşmesinin 6.maddesinde taraflar üç aylık feshi ihbar süresi getirerek bu süreyi üç ay olarak kararlaştırmışlardır. Ancak, davacı, kiracı taşınmazı tahliye ettikten sonra dava dışı kiralayan M.. E.. tarafından kiralananın dava dışı E. Tek. Amb.Plas. San. Ve Tic. Ltd Şti'ne 11/11/2008 tarihinde imzalanan başlangıç tarihi 04/01/2009 olan sözleşme ile kiralandığını, davacı ile M.. E..arasındaki kira sözleşmesinin 1.1.2009 tarihini itibariyle son bulduğunu iddia etmiş,davalı vekili,davacı tarafça ibraz edilen 4.1.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi altındaki kiralayan imzasının M..E..'e ait olmadığını savunmuştur. Davacının ibraz ettiği kiralayan M..E... ile dava dışı E.. Tek. A...Plas. San. Ve Tic. Ltd Şti arasında düzenlenen 4.1.2009 tarihli kira sözleşmesi altındaki imzanın kiralayan M.. E.. eli ürünü olmadığı belirtilerek imza inkarında bulunulduğuna göre,kiralananın yeniden kiralanmasına ilişkin 4.1.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin aslının dosyaya ibrazı sağlanarak sözleşmedeki kiralayan imzasının M.. E...'e ait olup olmadığının tespiti için imza incelemesi yapılması ve hasıl olacak sonuca göre kiralananın yeniden kiraya verilip verilmediğinin kesin olarak tespitinden sonra uyuşmazlığın yukarıdaki açıklamalar ışığında çözülmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA , istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.