muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1914, Karar No: 2015/1191, Tarih: 15.04.2015

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshi sebebiyle kiracı tarafından yapılan tadilatlara ilişkin 10.000 TL tazminatın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin Yolveren Köyü'ndeki gayrimenkulde kiracı olarak bulunduğunu, müvekkilin sanayi işi ile iştigal edeceği mecurda kendisi için enerji tüketiminin tasarruflu olmasının önem arz ettiğini, bu nedenle davalı işyeri sahiplerine mecuru kiraladıklarında kendilerinden bu işyerinin ruhsatını bir an önce almaları gerektiği hususunda taahhüt aldığını, ancak davalıların bu taahhüde rağmen edimlerini yerine getirmeyerek ruhsatı almadıklarını, ruhsatın alınamaması nedeniyle müvekkilinin enerji tüketim bedelini çok fahiş şekilde ödemek zorunda kaldığını, bu durumun düzeltilmesi noktasında 04.11.2008 tarihinde davalılara hitaben ihtarname keşide ederek 11.11.2008 tarihinde tebliğ edildiğini, davalılar bu ihtara rağmen edimlerini yerine getirmeyince müvekkilinin daha fazla zararın kendisi için çekilmez hal aldığını düşünerek davalılara ait iş yerinden ayrılmak zorunda kaldığını, müvekkilinin bu işyerinde uzun süre kalacağı ümidiyle işbu yere 40.000,000 TL masraf ettiğini, müvekkilinin davalıların kusuru ile ayrılmak zorunda kalması sonucu 40.000,00 TL zararının söz konusu olduğunu belirterek; şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalılardan alınarak, davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 25.05.2010 tarihli celsedeki beyanında ; bilirkişi raporunda belirtilen 18.430,00 TL.yi talep ettiklerini, çünkü bu değerdeki mallarının davalıların işyerinde kaldığını, davalıların bu malları kira alacakları olduğu iddiası ile vermediklerini söylemiştir.

Davacı vekili 25.05.2010 tarihli celsedeki beyanında ; bilirkişi raporunda belirtilen 18.430,00 TL.yi talep ettiklerini, çünkü bu değerdeki mallarının davalıların işyerinde kaldığını, davalıların bu malları kira alacakları olduğu iddiası ile vermediklerini söylemiştir.

Davalılar, davacı ile aralarında akdedilen 01.09.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile Yolveren Köyünde bulunan 1.000 m2 alanlı iki katlı depoyu davacıya kiraladıklarını, davacının bu tarihten beri kiracı olduğu mecurda plastik doğrama işi yaptığını, bundan birkaç ay evvel istediği gibi iş yapamadığından makinelerini satarak işi bıraktığını ve mecuru tahliye ettiğini, aralarında akdedilen sözleşmenin 5 yıllık olup, kira müddetinin 2012 yılında dolduğunu, davacının sözleşmeyi tek taraflı olarak fesh etme yetkisinin olmadığını, davacının mecura girdiği günden beri kendilerine kira ödemediğini, davacının mecuru ruhsatsız olduğunu bilerek kiraladığını, sözleşmenin hiçbir yerinde ruhsat almayı taahhüt etmediklerini, ruhsat işlemlerinin halen devam ettiğini, davacının mecuru boşaltmasının elektrik parası veya binanın ruhsatsız olması ile bir ilgisinin olmadığını, davacının işleri bozuk olduğundan işi tamamen bıraktığını, bilirkişi raporunda belirtilen 18.430,00 TL değerindeki malları karşı tarafın kira alacaklarını tamamen ödemesi halinde vereceklerini, 22 aylık kira alacakları olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kira sözleşmesi uyarınca davacının hak ve alacağı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık kira sözleşmesi uyarınca davacıya ait olduğu anlaşılan eşyaların bedelinin davacıya ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davanın dayanağını teşkil eden 01.09.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıllık kira sözleşmesinin irdelenmesinde yarar vardır.

Kira sözleşmesinin 22. maddesine göre, kiracı S.. K.. işyerinde yapacağı her türlü tadilat masraflarını kendisi karşılayacak 24. maddeye göre elektrik tesisatında trafodan elektrik saatine kadar yapılacak tesisat masrafları kiralayanlara ait olacaktır. Ancak kira sözleşmesinin eki olan 25. madde, 24. maddeyi değiştirmiş 01.09.2007 ile 01.09.2009 tarihleri arasındaki kira bedelinin alınmayacağı, bunun karşılığında enerji ödemelerinin kiracı S.. K.. tarafından yapılacağı belirtilmiştir.

Davacı 25.05.2010 tarihli duruşmada bilirkişi raporunda belirtilen 18.430,00 TL’yi talep etmiş; aynı duruşmada davalılar kira sözleşmesinden itibaren kira alacaklarının ödenmediğini, ödenmesi halinde raporda belirtilen malları verebileceklerini ifade etmişlerdir.

Davacı 25.05.2010 tarihli duruşmada bilirkişi raporunda belirtilen 18.430,00 TL’yi talep etmiş; aynı duruşmada davalılar kira sözleşmesinden itibaren kira alacaklarının ödenmediğini, ödenmesi halinde raporda belirtilen malları verebileceklerini ifade etmişlerdir.

Davacı 12.03.2013 tarihli duruşmada kira alacaklarını ödemediğini kabul etmiş gerekçe olarak da elektrik tesisatını yaptırmayı üstlendiğini fakat yaptıramadığını, kendi yaptırdığı tesisatın da işe yaramadığını ifade etmiş olup, mevcut kira sözleşmesi ve tarafların duruşma zabıtlarına yansıyan beyanlarına göre davacının tazminat istemi yerinde değildir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından, davanın menkul eşyanın iadesi davası oldugu bu nedenle bozma ilamı doğrultusunda direnme kararının bozulması gerektiği görüşü dile getirilmiş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları, dosyadaki belge ve kanıtlar ile yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın reddine dair verilen mahkeme kararı usul ve yasaya uygundur.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki belge ve kanıtlara, mahkeme kararında ve yukarıda açıklanan gerektirici nedenlere; özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.04.2015 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13915, Karar No: 2016/8386, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13915 E.  ,  2016/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 11.987,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 11.987,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 04.06.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 500 TL alacağın 23.12.2014 dava tarihinden itibaren, 11.487,00 TL alacağın ise 04.06.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4911, Karar No: 2021/12187, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4911 E.  ,  2021/12187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini bina niteliğinde olan Hoca Ahmet Yesevi Anadolu Lisesi içerisinden gerçekleştirdiği anlaşılmakla suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulanması gerekirken, aynı Kanun’un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı, ek iddianame ile de dava açılmadığı halde, ek savunma hakkı tanınmak suretiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Katılan kurum vekilinin kovuşturma aşamasında kurum zararının giderildiğini belirtir dilekçe ibraz etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçu bakımından etkin pişmanlık koşulları oluştuğu halde, suça sürüklenen çocuğun ceasından TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9126, Karar No: 2013/10129, Tarih: 17.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9126 E.  ,  2013/10129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazinenin kayden malik olduğu 601 parsel sayılı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ev yapıp, ağaç dikmek suretiyle elattığını ileri sürerek, elatmasının önlenmesi ve yapılan yapı ve ağaçların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı haricen satın aldığını, imar ihya ettiğini, iyi niyetli olduğu için taşınmazın adına tesciline karar verilmesi gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Hazinenin kayden malik olduğu çaplı taşınmaza davalının bina yapıp, ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.852.63.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6658, Karar No: 2009/7865, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6658 E.  ,  2009/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Ödeme şartını ihlâl eyleminden borçlu ... Kökten'in 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair Şişli 4. İcra Mahkemesinin 29/.../2007 tarihli ve 2006/4927-2007/3751 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2008 tarihli ve 2008/966 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; Sanığın taahhüdünü içeren tutanakta ödenmesi gerekli toplam borç miktarının tüm fer'... ile birlikte hesaplanıp açıkça gösterilmesi gerektiği, bu hususları içermeyen 17/08/2006 tarihli taahhüdün hukuken geçersiz olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemekle anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/07/2009 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-34-3859-2009/7102/35170 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.7.2009 gün ve K.Y.B.2009/176164 sayılı tebliğnamesiyle talep edilmiş olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, borçlu hakkında Şişli 1.İcra Müdürlüğünün 2006/11464 esas sayılı dosyasında 28.026.00 TL. alacağın tahsili için 26.04.2006 günü, başlatılan takip sırasında 17.8.2006 tarihinde yapılan haciz sırasında icra memuru huzurunda alacaklı vekilinin kabulüyle düzenlenen tutanakta borç miktarı 35.316.36TL olarak gösterildiği, tutanağın beyan kısmında da borçlunun borcunu taksitler halinde ödemeyi taahhüt ettiği, anlaşılmaktadır. Takip talebindeki miktar ile taahhütte bulunulan miktar gözönünde bulundurulduğunda, taahhüt edilen miktarın fer’... ile birlikte olduğunun kabulü zorunludur. Fer’ilerin kalem kalem neden ibaret olduğunun açıkça gösterilmesi şart olmayıp, taahhüt edilen miktarın hiçbir kuşkuya yer vermeksizin belirlenmiş olması ve memur huzurunda alacaklı ve borçlu arasındaki icap ve kabulün gerçekleşmiş olması yapılan taahhüdün geçerlilik şartıdır. Somut olayda taahhüt miktarının çok açık bir şekilde saptandığı ve taraflar arasında icap ve kabulün gerçekleştiği görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğname yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8152, Karar No: 2024/3121, Tarih: 27.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8152 E.  ,  2024/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/282 Değişik İş, 2022/359 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/13647

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 01.11.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulüne/ Davalının İtirazının Reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/43248

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; motosiklet sürücüsü müvekkili ile davalıya sigortalı araç sürücünün 31.07.2020 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacının %9.1 oranında malul kaldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili sürekli iş göremezlik tazminatını 164.804,53 TL, geçici iş göremezlik tazminatını 9.298,84 TL, geçici bakıcı giderini 7.848,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusur oranı ve poliçe limiti ile sorumluluklarının sınırlı olduğunu, kusur oranlarının belirlenmesini, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre rapor alınması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve Genel Şartlar esas alınarak hesaplama yapılmasını, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinin teminat kapsamında olmadığını, kaza tarihinde başvuranın aktif sigortalı olup olmadığının ispatı gerektiğini, temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz işletilebileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 31.07.2020 tarihinde meydana gelen kaza nedeni ile malul kalan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebinde bulunduğu, dosyaya sunulan 30.03.2021 tarihli ...Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilen raporda davacının %7 oranında maluliyeti, 4 ay geçici iş göremezlik süresi, 80 gün geçici bakıcı ihtiyacının belirlendiği, kusur raporu ile davalıya sigortalı sürücünün kazada %100 oranında kusurlu olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminde hazırlanan rapor ile davacının 164.804,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 9.298,84 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 7.848,00 TL geçici bakıcı giderinin hesaplandığı, raporun denetime elverişli olduğu, davacının taleplerini ıslah ettiği gerekçesi ile başvurunun kabulüne, 164.804,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 9.299,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 7.848,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 181.951,00 TL tazminatın 07.10.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kaza sebebiyle oluşan zarar hesabının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümleri uyarınca hesaplanması gerektiğini, bu sebeple maluliyete ilişkin raporun hatalı olduğunu, raporun usule uygun olmaması sebebiyle 07.10.2021 tarihinin temerrüt tarihi olarak kabulünün hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranı ile hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakım gideri zararlarının teminat kapsamında olmadığını ve ücretli bakıcı tutulduğunun ispatlanması gerektiğini, başvuru sahibinin başvurusu esnasında da SGK'da aktif olarak çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise bir ödeme alıp almadığına yönelik tespit yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına davalının itiraz ettiği, kaza tarihi itibari ile geçerli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hazırlanan raporun mevzuata uygun olduğu, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrası ve Yargıtay içtihatları gereği TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın usule uygun olduğu, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakım giderinden davalının sorumluluğunun bulunduğu, SGK tarafından yapılan ödeme olması halinde tenzili gerektiği yönünde itiraz mevcut ise de hakem heyeti önüne gelen belgeler üzerinden karar vereceğinden ve dosya kapsamında bu yönde delil olmadığından itirazın yersiz olduğu gerekçesi ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere ilave olarak vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, motosiklet kullanan davacıya 31.07.2020 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 inci maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere, kaza tarihi itibari ile geçerli yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alınmış olmasına, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılmasının usul ve yasaya uygun olmasına, davalıya 22.09.2021 tarihli başvuru dilekçesinin 24.09.2021 tarihinde tebliğ edilmiş ve 07.10.2021 tarihinin temerrüt tarihi olarak kabul edilmiş olmasına, davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.