muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2907, Karar No: 2017/5233, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2907 E.  ,  2017/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/12/2015 tarih ve 2015/222-2015/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "AYGAZ" ibareli tanınmış seri markaların bulunduğunu, aynı ibarenin müvekkilinin ticaret unvanını da oluşturduğunu, davalının "AYGAZ" kelimesini ticaret unvanında kullandığı gibi müvekkilinin markasını içerecek şekilde 2010/40300 sayılı "ASTURKAY GAZ+şekil" markasını kötüniyetle tescil ettirdiğini, davalının bu yolla müvekkilinin tanınmışlığından yararlanmaya çalışıp marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet hükümlerini ihlal ettiğini ileri sürerek davalının ticaret unvanından "AYGAZ" ibaresinin çıkarılmasını, 2010/40300 sayılı "ASTURKAY GAZ+şekil" markasının hükümsüzlüğünü, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacının "AYGAZ" markası ile bu markayı ihtiva eden "TURKAYGAZ" ibaresinin ve "ASTURKAY GAZ" markasının kullanımının önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesine ilişkin talebi değerlendirilmeden “markanın ve ticari unvanın kullanılmasının önlenmesine ilişkin talebin reddine” karar verildiği, bu nedenle kararın bozulması gerekçesiyle önceki hükümde yer alan ''markanın ve ticari unvanın kullanılmasının önlenmesine ilişkin talebin reddine” şeklindeki bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili 08.12.2015 tarihli celse için mazeret bildirmiş, mahkemece bu tarihte yapılan duruşmada davalı vekilinin mazereti kabul edilerek 10.12.2015 tarihine bırakılan yeni duruşma gününün davalı vekilince UYAP ortamından öğrenilmesine karar verilmiştir. Ancak, 6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dahil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat Yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. O halde mahkemece davalı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma gün ve saatinin davalı vekiline usulüne uygun bir şekilde bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40541, Karar No: 2017/3548, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40541 E.  ,  2017/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7397, Karar No: 2012/8110, Tarih: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7397 E.  ,  2012/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/12/2009 tarih ve 2006/429-2009/260 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı Bilsa Turizm İnş. Malz. İth.İhr. San ve Tic. Ltd. Şti. vekili ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından uzun yıllardan bu yana “ süper tirajlı kilit” olarak isimlendirilen kilitlerin üretildiğini, müvekkilinin kilitlerde sınai model ve tasarım hakkı sahibi, kilitlerin ambalajlarında ise, endüstriyel tasarım hakkı sahibi olduğunu, bu hakların 5846 sayılı FSEK.nun 2/3 ve 13 ncü maddesi ile koruma altında bulunmasına karşın davalılarca kilitlerin hem de kilitlerin ambalaj malzemesi olarak kullanılan kutuların model, biçim, tasarım, boyut, renk olarak dahi aynen taklit edildiğini, ürünlerin sadece “S-Q” ibresinden oluşan bir marka taşıdığını, kötü malzeme ve işçilik kullanılarak müvekkilinin itibarının da zedelendiğini, davalıların eylemlerinin TTK.nun 57/3 ve 57/5 maddeleri gereğince haksız rekabet oluşturduğunu, müvekkilinin maddi kayba uğradığını ileri sürerek, tasarım ve model haklarına yönelik haksız rekabet ve tecavüz eylemlerinin 5846 sayılı FSEK. ve TTK. hükümleri çerçevesinde kaldırılmasını, (20.000) TL. maddi, (10.000) TL. manevi olmak üzere toplam (30.000) TL. tazminatın davalılardan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemize ait 06.10.2005 tarihli ilama dayanılarak, taraflara ait kilitler ve ambalajlar arasında büyük benzerlik bulunduğu, davalıların davacı ürünleri ile iltibas yaratmak amacıyla hareket ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıların haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespit ve önlenmesine, (19.000) TL. maddi (7.000) TL. manevi tazminatın davalı Bilsa Turizm Ltd. Şti.'nden, (1.000) TL. maddi (3.000) TL. manevi tazminatın davalı Dima Dış Tic. Ltd. Şti.'nden tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kesinleşen ceza mahkemesi kararının ve bu kararda belirlenen maddi olguların, hukuk hakimini bağlayacak olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine aşağıda yazılı bakiye 1.139,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Bilsa Turizm İnş. Malz. İth.İhr. San ve Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 167,40 TL harcın temyiz eden davalı Dima Dış Tic. ve Hırdavat San. Ltd. Şti'ye iadesine, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9197, Karar No: 2018/7055, Tarih: 19.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9197 E.  ,  2018/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006 takvim yılında işlenen suç hakkında mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

... Yaş sebze Meyve İth. İhr. Tic. Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, dosya bilirkişiye tevdi edildikten sonra sanık müdafiinin 25.03.2013 tarihli dilekçe ile sanığın ödemelerine ilişkin makbuz ve çek bilgilerini dosyaya sunmuş olduğu, bu belgeler ile ilgili bir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, örnekleri dosyada bulunan, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Ltd. Şti. yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde ve birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanık müdafiince dosyaya bilgileri sunulan çeklerin kim tarafından tahsil edildiği araştırılıp, sunulan ödeme makbuzları ile birlikte faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a) 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden kurulan hükümde, suç tarihi gözetildiğinde lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından teşdiden üst sınırdan mı, yoksa 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 3 yıldan 5 yıla kadar olan hapis cezasından dolayı alt sınırdanmı ceza verildiğinin anlaşılamaması nedeniyle denetimden yoksun hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1554, Karar No: 2017/2375, Tarih: 22.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1554 E.  ,  2017/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğeine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, davalının sözleşme gereğince enkaz bedelini eksik ödediğini, eksik bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4779, Karar No: 2017/4111, Tarih: 03.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/4779 E.  ,  2017/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesinin

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemiz kararına karşı yapılan itirazın, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar uyarınca bir bütün olarak incelenmesinden;

Sanık hakkında, “terör örgütünün propagandasını yapmak” suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda, Erzurum (Kapatılan) 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarih ve 2013/188 Esas, 2013/206 Karar sayılı beraat hükmünün verildiği; hükmün, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine, suçun oluştuğu ileri sürülerek temyiz edildiği; Dairemizin 03.02.2016 tarih ve 2015/7299 Esas, 2016/2465 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilmiş olan beraat hükmünün onandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2016 tarih ve KD - 2014/5156 sayılı yazısı ile yapılan itirazda; sanığa atılı suçun unsurları ile oluşmuş olduğu ileri sürülerek, Dairemizin 03.02.2016 tarih ve 2015/7299 Esas, 2016/2465 Karar sayılı kararının kaldırılarak, sanık hakkındaki Erzurum (Kapatılan) 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarih ve 2013/188 Esas, 2013/206 Karar sayılı beraat hükmünün bozulması talep edilmiştir.

İtiraz yazısı ve ekindeki dosya incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olmadığı ve Dairemizin 03.02.2016 tarih ve 2015/7299 Esas, 2016/2465 Karar sayılı kararının düzeltilmesini gerektiren bir neden bulunmadığı anlaşıldığından, itirazın değerlendirilmesi için dava dosyasının Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2017 tarihinde Sayın Üye ...’ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazın reddine ilişkin kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmak mümkün olmamıştır.

Sanığın 1 Mayıs münasebeti ile Artvin ilinde yapılan gösteri yürüyüşü sırasında yürüyüşe katılan diğer kişilerle birlikte "... kurtuluşa kadar savaş isyan, devrim, özgürlük" şeklinde sloganını attığı tüm dosya kapsamı ile sübuta ermiştir.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazın reddine ilişkin kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmak mümkün olmamıştır.

Sanığın 1 Mayıs münasebeti ile Artvin ilinde yapılan gösteri yürüyüşü sırasında yürüyüşe katılan diğer kişilerle birlikte "... kurtuluşa kadar savaş isyan, devrim, özgürlük" şeklinde sloganını attığı tüm dosya kapsamı ile sübuta ermiştir.

Dosya içerisinde bulunan emniyet Müdürlüğü yazısı ve dosya kapsamına göre slogan içerisinde adı geçen ...'ın kurucusu olduğu THKP/C - Devrimci yol Devrimci hareket - Devrimci gençlik adlı silahlı terör örgütünün halen faal silahlı örgütlerden olduğu, Öğrenci kollektifleri adlı oluşumun da bu örgüt güdümünde hareket ettiği, atılan sloganda isimleri geçen ... ve ... ise ... ve ... olup bu kişilerin de örgüt adına gerçekleştirdikleri bir çok eylemden sonra girdikleri silahlı çatışmada öldükleri, sanığın attığı slogan içeriğinin, terör ve şiddeti teşvik edici nitelikte bulunduğu, ...'ın bahsi geçen örgütün kurucusu olarak örgütle bütünleşmiş olduğu, sanığın terör örgütünün destekçisi olduğunu belli edecek şekilde attığı slogan nedeniyle eyleminin 3713 sayılı Kanunun 7/b maddesine uygun suçu oluşturduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarının da bu yönde bulunduğu, sanığın eyleminin cebir ve şiddet yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde attığı sloganın örgütün hala faal olması nedeniyle AİHS 10. maddesine göre ifade açıklaması olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabülü gerektiği cihetle sayın çoğunluğun itirazın reddi ile dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi yönündeki kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5930, Karar No: 2016/21405, Tarih: 01.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5930 E.  ,  2016/21405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, şua izni alacağı ve icap ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.09.2005-30.12.2013 tarihleri arasında davalı .'ne ait hastanede anjio teknikeri (radyoloji teknisyeni) olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından mevzuatta belirtilen sınırlamaların üzerinde çalıştırıldığını, fazla çalışma, icap ve nöbet ücretlerinin ödenmediğini, sigorta bildirgesinin 32 yerine 4 numaralı belge türünden verilerek fiili hizmet zammından yararlanmasının engellendiğini, aynı gruba bağlı diğer hastanelerde çalışan işçilere farklı ücret tarifesi uygulandığını, müvekkilinin bu gerekçelerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, şua izni, yıllık izin ücreti ve icap ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının haftalık çalışma süresinin 35 saat olduğunu, davacıya fazla çalışma yaptırıldığından karşılığının ücret olarak ödendiğini veya serbest zaman kullandırıldığını, davacının ücretinin banka ve SGK kayıtlarında belirtilen kadar olduğunu, davacının alacaklarının ödendiğini başkaca alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ödeme belgeleri hakkı ortadan kaldıran belge olma özelliği ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gereken belgedir.

Somut uyuşmazlıkta, dosyada mevcut banka kayıtlarına göre davalı işveren tarafından fesih tarihinden sonra 13.01.2014 tarihinde davacı hesabına “aralık ayı maaş ödemesi + yıllık izin” açıklamasıyla “5.626,15 TL” ödeme yapıldığı görülmüştür. Mahkemece bu ödeme dikkate alınmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece; bu banka ödemesi davacı asıldan, hangi alacak kaleminden ne kadar ödendiği ise davalıdan sorularak yapılan ödemenin mahsubunun gerekip gerekmediğinin irdelenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece; bu banka ödemesi davacı asıldan, hangi alacak kaleminden ne kadar ödendiği ise davalıdan sorularak yapılan ödemenin mahsubunun gerekip gerekmediğinin irdelenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.