muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11286, Karar No: 2022/13071, Tarih: 08.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11286 E.  ,  2022/13071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun dava konusu ihalelerin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 08.06.2022 tarih ve 2022/1364E. - 2022/1855 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 08.06.2022 tarih ve 2022/1364E. - 2022/1855 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi’nin 01.07.2021 tarih ve 2021/197 E. - 2021/341 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “ % 10’u oranında ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40193, Karar No: 2017/17005, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40193 E.  ,  2017/17005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/900, Karar No: 2021/5444, Tarih: 24.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/900 E.  ,  2021/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit ve Tapu Kütüğüne Şerh Edilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 42 ada 21 parsel sayılı taşınmazın vekil edenine ait olduğunu, taşınmazla ilgili bir işlem yapılması gerektiğinde davalı idareler tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle engel çıkarıldığını, davalı ... tarafından yapılan kıyı kenar çizgisinin tespiti için açılan davalar sonucunda kıyı kenar çizgisinin gerçerliliğinin kalmadığını, komşu parsellere ilişkin açılan davaların reddine ilişkin kararların kesinleştiğini, vekil edeninin kıyı kenar çizgisi ile ilgili yapılan tebligatlara karşı süresinde başvuruda bulunmadığını, idari yargı hakkını yitirdiğini belirterek, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının tespiti ile, tapu sicili ve Urla Belediyesinde ilgili kayıtlara durumun şerhini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle İzmir ili, Urla İlçesi, İskele Mah. 42 ada 28 parsel sayılı taşınmazın mülkiyet sınırlarının kıyı kenar çizgisi dışında olduğunun tespitine, davacının tapunun şerhler hanesine yazılması isteminin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad. 114/1-h, 115).

Somut olaya gelince; davacının dava dilekçesinde tespit talebinde bulunduğu, eda talebinin olmadığı, davacının "taşınmazla ilgili bir işlem yapması gerektiğinde ilgili idarelerce engel çıkarıldığına" yönelik iddiası da dikkate alındığında davacının işlem yapması gerektiğinde ilgili idarelere başvuru yaparak, yasal süreleri beklemesi, sonucuna göre eda davası açması gerektiğine, dosya kapsamı itibariyle davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunduğuna dair bilgi ve belge olmadığı anlaşıldığına göre, davanın davacının tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5201, Karar No: 2019/9751, Tarih: 23.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/5201 E.  ,  2019/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda olay günü şikayetçiyi hiç görmediğini savunarak tanıklardan ...'ın katılanın kardeşi olduğunu, diğer tanık ...'ı tanımadığını ve ifadelerini kabul etmediğini beyan etmesi, mahkemece tarafların arasında husumet bulunduğunun kabul edilmesi, tanıkların olayın ... isimli kasabın önünde gerçekleştiğini beyan etmeleri, ...'ün soruşturma aşamasında olayı görmediğini ifade etmesi, katılanın ilk şikayet dilekçesinde sanığın kendisine bıçakla saldırdığını, olay yerinde bulunan tanıklar .... ile ....'nin arkasına sığındığını, aksi halde sanığın kendisini bıçaklayacağını beyan ederek tehdit sözünden bahsetmemesi, tanıklardan ...'ın olay günü sanığın katılanı tehdit ederek elindeki bıçakla kovaladığını, tanık ....'nin ise tehdit sözünden bahsetmeyerek sanığın elinde bıçakla katılanı kovaladığını beyan etmesi karşısında; öncelikle sanığın olay günü olay yerinde olup olmadığının o tarihte kullandığı cep telefonunun baz bilgileri getirtilerek tespit edilmesi, sanığın olay yerinde olduğunun belirlenmesi halinde ise eylemin yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmasından sonra hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2961, Karar No: 2018/9333, Tarih: 17.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2961 E.  ,  2018/9333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............ Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 01/03/1991 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

............ Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

............ Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ............ vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, davacının ............ sigortalılık başlangıç tarihinin vergi mükellefiyetinin başladığı 01/03/1991 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının ............ sigorta başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 01.03.1991 tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul ............ Mahkemesi 33.Hukuk Dairesince "Davalının istinaf isteminin esastan reddine" karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 27.01.2003 varide tarihli ............ giriş bildirgesi ile 04.10.2000 tarihinden itibaren ............ sigortalısı olarak tescil edildiği, 01.03.1991-31.12.1993; 12.05.1999-31.08.2001 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu esnaf sanatkarlar odasında veya esnaf ve sanatkarlar sicilinde başkaca kaydının olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar davacının 1479 sayılı Yasa'nın 24. ve 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesi uyarınca vergi mükellefiyetinin başladığı tarihte ............ sigortalılığının başlayacağının kabulü mümkün ise de kesintisiz devam eden bir mükellefiyeti bulunmadığından davacının tespitine karar verilen sigorta başlangıç tarihinden itibaren davalı Kurumca sigortalı kabul edildiği 04.10.2000 tarihine kadar kesintisiz sigortalı olduğundan söz edilemeyeceği, ancak 01.03.1991-31.12.1993; 12.05.1999-04.10.2000 tarihleri arasında sigortalı kabul edilebileceği ve bu hususun hükümde gösterilmesi gerektiği hususu göz önünde bulundurulmadan karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; İstanbul ............ Mahkemesi 33. H.D. nin 01.03.2017 tarih 2017/122 E 2017/259 K sayılı başvurunun reddi kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararında hükmün 1.fıkrası tamamen silinerek, yerine; "1)Davanın KABULÜ ile davacının ............ sigorta başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 01.03.1991 tarihi olarak TESPİTİNE ve 01.03.1991-31.12.1993; 12.05.1999-04.10.2000 tarihleri arasında ............ sigortalısı sayılabileceğinin TESPİTİNE" sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 17/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8388, Karar No: 2016/1184, Tarih: 21.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8388 E.  ,  2016/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4161 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11201 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9430,20 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9430,20 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4161 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11201 TL yapı bedeli ile 1770,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6626, Karar No: 2018/3655, Tarih: 17.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6626 E.  ,  2018/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, 10.11.2008 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece verilen 01.07.2014 tarihli karar, Dairemizin 2014/20837 E., 2015/22740 K. sayılı İlamı ile özetle,“…olaydan hemen sonra hastaneye gittiğinde olayın nasıl olduğunu anlatır anamnezinde; olayın, elini odun arasına sıkıştırmak suretiyle gerçekleştiğini belirttiği, bu olay nedeniyle davacının dış merkezlerden geldiği anlaşılmakta ise de, bu merkezlerdeki beyanlarının mahkemece araştırılmadığı gibi, davacının.....de 23.06.2008-16.11.2008 tarihleri arasında ...... Fabrikasında vardiya teknisyeni olarak sözleşmeli personel sıfatıyla çalıştığının belirtilmesi karşısında, davacının çalışma olgusu, niteliği işyerinin kapsamı ve gelen kayıtlar nedeniyle hizmet döküm cetvelinin ve çalışmasının aynı anda her iki işyerinde çalışmasının mümkün olup olmadığının da irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereklerine işaret edilerek araştırma yapılmak üzere bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir

./..

(09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir.