muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6549, Karar No: 2013/5509, Tarih: 27.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6549 E.  ,  2013/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat değer farkı olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10253, Karar No: 2013/9111, Tarih: 12.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10253 E.  ,  2013/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1)İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 03.04.2013 tarihli yazı ile borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1.

fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 03.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, borçlu vekilinin ibraz ettiği ve haciz müzekkeresine uygun olmayan hesap bilgileri üzerinden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/20923, Karar No: 2024/259, Tarih: 10.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20923 E.  ,  2024/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Aydın İnfaz Hâkimliği

SAYISI : 2022/6373 E., 2022/6408 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Hapis cezasının aynen infazı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59025 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/01/2013 tarihli 2012/24704 esas, 2013/274 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun’un 50/6-7. maddesindeki "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhâl infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz... Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir." hükümler birlikte değerlendirildiğinde, seçenek tedbiri yerine getirmeyen ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesinin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/3. maddesine göre "Kanuni mümessilleri bulunanlara veya bulunması gerekenlere yapılacak tebligat kanunlara göre bizzat kendilerine yapılması icabetmedikçe bu mümessillere yapılır.", aynı Kanun'un 19. maddesine göre "Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder.", 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesine göre "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." hükümleri de nazara alındığında; inceleme konusu kararın suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verildiği, suça sürüklenen çocuk adına hiç tebligat çıkartılıp, yapılmadan veli sıfatıyla annesi adına duruşmada beyan edilen adresten farklı bir adrese tebligatın yapıldığı ve ayrıca tebligat tarihi olan 23.07.2022'de UYAP'tan yapılan incelemede İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olmasına rağmen belirtilen şekilde yapılan ve suça sürüklenen çocuğa da bizzat yapılması icap eden tebligatın usûlsüz olduğu ve inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, itiraz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları

taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5342, Karar No: 2023/5640, Tarih: 22.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5342 E.  ,  2023/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/133 E., 2022/2549 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/734 E., 2020/315 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 07.02.2006 - 15.05.2017 tarihleri arasında davalı iş yerinde kesintisiz, apartman görevlisi olarak çalıştığını, işe başlarken apartman yönetimi tarafından, kapıcı dairesinin tahsis edileceğinin, elektrik, su ve yakıt gibi giderlerin apartman tarafından karşılanacağının, bunlara karşılık ücret ödenmeyeceğinin, belirtildiğini, davacının maddi durumu nedeniyle bu şekilde çalışmayı kabul ettiğini, ilk yıllarda sigorta girişinin yapılmadığını, işe girişinin 15.12.2010 tarihinde yapıldığını, 07.02.2006-15.05.2017 tarihleri arasında aralıksız çalışmasına rağmen kaloriferlerin yandığı kış aylarında sigortalı gösterilerek, 6 aylık dönemlerde giriş-çıkış yapıldığını, davacının Ekim -Nisan ayları arasında 05.30-24.00 saatleri arasında öğle ve akşam yemeği için 1,5-2 saat ara dışında kazan yakımı, kül temizleme, kazana kömür takviyesi, servis, çöp toplama, temizlik, bahçe bakım gibi işleri yaptığını, geri kalan ilkbahar-yaz aylarında 07.00-20.00 saatleri arasında 5 saat ara dışında çalıştığını, apartmanın doğalgaza geçilmesi nedeniyle 15.05.2017 tarihi itibariyle işten çıkış verildiğini belirterek müvekkilinin davalı iş yerinde 07.02.2006-15.05.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işyerinde 15.12.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, sadece kış aylarında, kesintili ve çağrı üzerine gelerek çalıştığını, yaz aylarında çalışmadığını, 17.07.2014 tarihli ibranamade, çalışma süresine ve hiçbir alacağı kalmadığına dair beyanının bulunduğunu, davacının ayrıca, yaz-kış başka evlere temizliğe gittiğini, dava dilekçesinde sözedilen saatlerde çalışmaya gerektirecek bir bahçe bulunmadığını, apartmanda sadece 9 daire olduğunu, hafta sonlarında çalışmadığını, bayramlarda köyüne gittiğini, çalışma düzeninin belirlenmesi için keşif yapılmasını talep ettiklerini davacının kapıcı dairesini 23.12.2017 tarihinde boşalttığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; yargılamaya konu hizmet tespiti davasının kamu düzenine ilişkin bir dava olduğunu, re'sen araştırma ve incelemeye tabi olduğunu, davanın hak düşürücü süre içinde açılmamış olduğuu, davalı apartman yönetimine ait kalorifer iş yerinin Kurumda ...sicil nosunda 15.12.2010 tarihinde tescil edildiğini, davacının davalı işyerinden 15.12.2010 tarihi itibariyle çalışmaları bildirildiğini, davacı çalışmalarının kısmi zamanlı çalışma olup; kesintiye uğradığını, davacının başkaca fiili bir çalışmasının bulunmadığını, resmi kayıtlar karşısında davacının talepleri soyut iddiadan ibaret kaldığını belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... Apartmanı yönetimine bağlı olarak 2006 yılı şubat ayından 2016 yılı Kasım ayı sonuna kadar bilirkişinin 07/02/2020 tarihli raporunun 9. Sayfasının sonunda belirtilen dönem ve gün sayıları itibariyle çalıştığı hususunun tespitine, buna göre;

Dönem

Gün

dönem

Gün

dönem

gün

Dönem

Gün

2006/2

24

2008/1

30

2010/1

30

2013/6

9

2006/3

30

2008/2

30

2010/2

30

2013/7

11

2006/4

30

2008/3

30

2010/3

30

2013/8

11

2006/5

11

2008/4

30

2010/4

30

2013/9

11

2006/6

11

2008/5

11

2010/5

11

2013/10

11

2006/7

11

2008/6

11

2010/6

11

2013/11

13

2006/8

11

2008/7

11

2010/7

11

2014/5

6

2006/9

11

2008/8

11

2010/8

11

2014/6

11

2006/10

11

2008/9

11

2010/9

11

2014/7

11

2006/11

30

2008/10

11

2010/10

11

2014/8

11

2006/12

30

2008/11

30

2010/11

30

2014/9

11

2007/1

30

2008/12

30

2010/12

13

2014/10

11

2007/2

30

2009/1

30

2011/7

9

2014/11

30

2007/3

30

2009/2

30

2011/8

11

2014/12

23

2007/4

30

2009/3

30

2011/9

11

2015/6

2

2007/5

11

2009/4

30

2011/10

11

2015/7

11

2007/6

11

2009/5

11

2011/11

30

2015/8

11

2007/7

11

2009/6

11

2011/12

5

2015/9

11

2007/8

11

2009/7

11

2012/5

2

2015/10

11

2007/9

11

2009/8

11

2012/6

11

2015/11

4

2007/10

11

2009/9

11

2012/7

11

2016/5

9

2007/11

30

2009/10

11

2012/8

11

2016/11

9

2007/12

30

2009/11

30

2012/9

11

2009/12

30

2012/10

11

2012/11

30

2012/12

4

fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

11

2015/11

4

2007/10

11

2009/9

11

2012/7

11

2016/5

9

2007/11

30

2009/10

11

2012/8

11

2016/11

9

2007/12

30

2009/11

30

2012/9

11

2009/12

30

2012/10

11

2012/11

30

2012/12

4

fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacının yaz aylarına denk gelen çalışmasının kısmi süreli çalışma olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, davacının 2006 yılından beri davalı işyerinde çalıştığını, başkaca bir işyerinde çalışması bulunmadığını, davacının 14 yıllık çalışma süresi boyunca yılın bazı dönemleri tam bazı dönemleri kısmi çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun işçi aleyhine yorumlanarak davacının hak kaybına uğramasına neden olduğunu, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nn 22.02.2018 tarih ve 2016/11240 E.-2018/1614 K. sayılı ilamında belirtilen husus ile somut olayın birebir örtüştüğünü ileri sürmüştür.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, davacının müvekkili işveren Alp Apartmanında 15.12.2010 tarihinde işe başladığını, hem kış hem de yaz döneminde müvekkili apartman haricinde evlere temizliğe gittiğini, kesintisiz olarak müvekkili işveren nezdinde çalışmadığını, müvekkili işveren Alp Apartmanındaki daire sayısı ve kapıcının yapacağı iş göz önüne alındığında davacının yaz-kış tam zamanlı çalışmasını gerektirecek bir iş yoğunluğu bulunmadığını, davacı sadece kış aylarında çağrı üzerine kısmi süreli çalışmış olup tam süreli çalışması bulunmadığını, Ula Noterliği'nde düzenlenen 17.07.2014 tarih 1576 yevmiye nolu ibranamede davacının 15.12.2010-14.05.2014 tarihleri arasında toplam 738 gün çalıştığını, hiç bir alacağının kalmadığını beyan ettiğini, davacının apartman yönetiminin sigorta kaydını bildirdiği sürelerde çağrı üzerine gelip çalıştığını, yerel mahkemece davacı tanıklarının eksik ve çelişkili beyanlarının hükme esas alındığını, ibraname, davacının sosyal medya paylaşımları ve tanıklar Peluze ... ve ...'nun beyanları dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde, yerel mahkemece eksik ve hatalı inceleme neticesi karar verildiğini, davacının davalı işyerinden 15.12.2010 tarihi itibariyle çalışmalarının bildirildiğini, davacının çalışmaları kısmi zamanlı olup, kesintiye uğradığını, Kurum kayıtları incelendiğinde, davacının kesintisiz olarak bir çalışmasının bulunmadığını, davacının iddiasını ispat edemediğini, eksik ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak kısmen kabul kararı verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç