muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8497, Karar No: 2013/14664, Tarih: 10.10.2013

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın tarihi 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda iptal hükmü iptal tarihi olan 01.11.2012 tarihinden önceki hacizler için geçerli olduğu gibi 01.11.2012 tarihinden sonra, ilam tarihi, yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olmak koşuluyla bu ilamlara ilişkin konulan hacizler için de geçerlidir. 11.06.2013 tarihinden sonra verilen ilamlara ilişkin yapılan takiplerde ise haciz yasağı mevcut olup haczedilmezlik şikayetlerinin kabulü gerekir.Somut olayda; borçlunun hesabına 11.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.Bu durumda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenip, diğer şikayet nedeni kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değildir.SONUÇ:Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30853, Karar No: 2016/29506, Tarih: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30853 E.  ,  2016/29506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sendika üyesi olduğunu ve iş sözleşmesinin 07.03.2012 tarihinde sona erdiğini, fesihte kıdem tazminatının eksik ödendiğini ve bunun için yapmış oldukları icra takibine davalı tarafın haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, takibe yapılan haksız itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kıdem tazminatının işyerinde fesih tarihi itibari ile uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının belediyeden naklen atandığı, davalı işyerinde ... Sendikası'na 06.10.2010 tarihinden geçerli olmak üzere üye olduğu, mevcut toplu iş sözleşmesi, işyeri kayıtları ve yaptırılan hesaplamaya göre davacının alabileceği kıdem tazminatının 36.497,84 TL brüt olup, işverence davacıya 29.598,74 TL brüt kıdem tazminatının ödendiği, davacıya 6.899,00 TL eksik ödeme yapıldığı ve bu itibarla davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle itirazın iptali talebinin kabulüne, icra inkar tazminatı taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

27.02.2012 tarihinde emekli olarak işten ayrılan davacıya hangi toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

27.02.2012 tarihinde emekli olarak işten ayrılan davacıya hangi toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

5747 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 6. bendinde; "Tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerden il özel idaresine veya belediyelere devredilmesi gereken personel, ihtiyaç duyulması halinde kazanılmış hak aylık dereceleri dikkate alınmak kaydıyla diğer belediyelere veya vali tarafından merkezi idare kuruluşlarının taşra teşkilatının boş kadrolarına atanabilir. Bu personelin atandıkları yeni kadroların aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamının net tutarı, eski kadrosunda en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamı net tutarından az olması halinde, aradaki fark atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece hiçbir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir." hükmü bulunmaktadır. Ayrıca bu hükmün uygulanmasına yönelik izlenecek yöntemin açıklandığı 2010/9 sayılı Başbakanlık Genelgesinde; "...Atama işlemleri sırasında, ihtiyaç fazlası memurların, atanacakları kadrolar için ilgili mevzuatta öngörülen öğrenim durumu, yaş, görevde yükselme ve unvan değişikliği gibi şartları taşıyıp taşımadıklarına dikkat edilecek ve müktesep hakları korunacaktır. Ataması yapılan personelin özlük hakları 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun Ek 2. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası hükümlerine göre düzenlenecektir..."' denmiştir. 5216 sayılı yasanın Ek 2. maddesinin 3. fıkrasında ise; "Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında ilgili mevzuatı uyarınca ihdası ya da vizesi yapılmış sürekli işçi kadrolarında veya geçici iş pozisyonlarında 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışmakta olanlar ise mevcut kadro ve pozisyonları ile birlikte büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dâhil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer mali ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu is sözleşmelerine ise bu isçilerin mevcut ücret ile diğer mali haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni mali ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz." hükmüne yer verilmiştir.

Toplu iş sözleşmesinden yararlanma, dava tarihinde yürürlükte olan 2822 Sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükme göre, "Toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakati aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir…"

Dava dışı Yakutiye Belediyesi işyerinde 01.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında yürürlükte olan işletme toplu iş sözleşmesinde kıdem tazminatının altmış günlük ücret üzerinden ödeneceği düzenlenmiştir.

Dava dışı Yakutiye Belediyesi işyerinde 01.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında yürürlükte olan işletme toplu iş sözleşmesinde kıdem tazminatının altmış günlük ücret üzerinden ödeneceği düzenlenmiştir.

Davalı Kurum ile Tez- Koop İş Sendikası arasındaki 21.10.2011 imza tarihli ve 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinde ise davalı işyerinde çalışan işçilerin kıdem tazminatının tespitinde İş Kanunu hükümlerinin uygulanacağı, ancak 23.05.1987 tarihinden önce işe girenler için kırk beş günlük ücret üzerinden ödeme yapılacağı öngörülmüştür. Anılan toplu iş sözleşmesinin geçici 4. maddesi ise “Kanunla, başka Kamu kurum ve kuruluşlarından devredilen ve bu Toplu İş Sözleşmesinin imzası tarihine kadar taraf sendika üyesi olan işçilerden, haklarında Gençlik Ve Spor Genel Müdürlüğü'nün süresi sona eren toplu iş sözleşmesi hükümleri uygulananlar, işbu Toplu İş Sözleşmesinden yürürlük tarihi itibariyle yararlanmaya başlarlar. Bu şekilde gelmekle birlikte haklarında naklen geldikleri önceki işyerlerine ilişkin toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesi hükümleri uygulanan ve bu Toplu İş Sözleşmesinin imzası tarihine kadar taraf sendika üyesi olmuş olan işçiler ise; 01.03.2012 tarihinden itibaren bu Toplu İş Sözleşmesinin tüm hükümlerine tâbi olurlar. Ancak, bu işçilerin 29.02.2012 tarihindeki ücretlerine 01.03.2012 tarihinden 31.08.2012 tarihine kadar geçerli olarak yapılacak ücret zammı; bu Toplu İş Sözleşmesinin Ücret Zammı maddesinin (A), (B), (C) ve (D) fıkralarında belirtilen ücret zamları dikkate alınarak kümülatif olarak bulunacak zam toplamından, bu işçilerin önceki toplu iş sözleşmesi ya da bireysel iş sözleşmesi ile 01.03.2011-01.03.2012 tarihleri arasında uygulanmış olan zamların kümülatif toplamı düşülerek belirlenir ve ortaya çıkan pozitif fark bu işçilerin 29.02.2012 tarihlerindeki ücretlerine kümülatif olarak yapılır. Bu şekilde gelen ve ancak bu Toplu İş Sözleşmesinin imza tarihinden sonra taraf sendikaya üye olan işçiler ile bu Toplu İş Sözleşmesinin imzası tarihinden sonra gelecek işçiler hakkında ise bu işçilerin devirlerini düzenleyen ilgili kanun hükümleri uygulanır. ” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, 5747 sayılı Kanunla kapatılan Yakutiye Belediyesinde çalışan davacı işçinin, 2010 yılı temmuz ayında davalı Kuruma devredildiği, 06.10.2010 tarihinde davalı Kurumda toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olan Tez- Koop İş sendikasına üyeliğinin kabul edildiği, üyeliğinin işverene 17.10.2011 tarihinde bildirildiği ve davalı Kurum ile Tez- Koop İş Sendikası arasındaki 21.10.2011 imza tarihli ve 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı anlaşılmaktadır. 2822 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre davacının imza tarihinden önce taraf işçi sendikası olan Tez - Koop İş sendikasına üyeliği mevcut olup 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yürürlük tarihinden itibaren yararlanması gerektiği tartışmasızdır. Bu durumda, davacı gibi 5216 Sayılı Kanun'un ek 2. maddesi kapsamındaki işçilerin toplu iş sözleşmesinden imza tarihinden sonra yararlanacağına dair 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin geçici 4. maddesinin 2. fıkra 1. cümlesine geçerlilik tanınamaz. Dolayısıyla anılan toplu iş sözleşmesinden yürürlük tarihinden itibaren faydalanması gereken davacı yönünden; bu sözleşme gereğince otuz günlük ücret üzerinden hesaplanan kıdem tazminatının ödenmesi kanuna da uygun olduğundan; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34670, Karar No: 2017/15877, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34670 E.  ,  2017/15877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18934, Karar No: 2010/22934, Tarih: 08.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/18934 E.  ,  2010/22934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/160425

MAHKEMESİ : Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2006

NUMARASI : 2006/354

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

07.11.2006 tarihinde verilen hükmü, 28.11.2006 tarihli hakim havalesini içeren dilekçe ile temyiz eden o yer C. Savcısının, hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 23.03.2007 tarih ve 331-354 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin de kabulüne göre, sanığın vergi borcunu öğrenmek amacıyla vergi dairesine gittiği, vergi dairesinde memur olarak çalışan mağdur Duran’ın 200 YTL. vergi borcu olduğunu söylediği, sanığın muhasebecisinden aldığı makbuzu ibraz ettiği, ancak mağdurun ibraz edilen makbuzun önceki borca ait olduğunu söylemesi üzerine sanığın mağduru tokatladığı olayda, meşru savunma halinin söz konusu olmadığı gözetilmeden mağdurun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle darp eden sanığın atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, hatalı değerlendirme ile olayda uygulama koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nun 25. ve 27. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Meşru savunma halinde suç işlediği kabul edilen sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 223/2 – d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22854, Karar No: 2013/10330, Tarih: 08.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22854 E.  ,  2013/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki, “mağdurlar bana ve kardeşim ...’e küfrederek üzerimize yürüdüler, kardeşimi darp ettiler, mağdurlardan ... bize bıçak çekti” şeklindeki savunmasının, tanık ... ’nun anlatımı ve adli raporu ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Adli emanetin 2007/39 sırasında kayıtlı bıçak ile ilgili bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9077, Karar No: 2007/10974, Tarih: 20.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9077 E.  ,  2007/10974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, ... Köyü ... Mevkiinde bulunan taşınmazın üzerinde zilyetliğinin bulunduğunu ancak yörede 01.06.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması talebi ile orman kadastro çalışmasına 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın KABULÜNE, çekişmeli 1442.08 m2'lik taşınmaz yönünden orman kadastro çalışmasının iptaline, bu bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6 aylık askı ilanı içinde açılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz davası niteliğindedir.

Dava 6 aylık askı ilanı içinde açılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz davası niteliğindedir.

Mahkemece hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulunun düzenledikleri raporda çekişmeli taşınmazın 1963 tarihli memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda, ... fotoğraflarında ise meskun sahaya yakın yapraklı ve meyve ağaçlarının bulunduğu kapalı alanda kaldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklayarak çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu işaretlemişlerdir. Mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de dosya kapsamına göre toplanan delillerin takdirinde hataya düşülmüştür. Zira uzman orman bilirkişileri düzenledikleri raporda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin meyve ağaçları olan alanda yer aldığını açıklamışlar ise de buna itibar etmek mümkün değildir. Zira çekişmeli taşınmaz yörede yapılan orman kadastro çalışmasında 57 ve 58 nolu orman dışı olarak ayrılan iç poligonların arasında ... devlet orman olarak orman sınırları içinde bırakılmıştır. Dosyadaki orman kadastro çalışma tutanaklarında ... devlet ormanının ..., meşe ve karaçam ağaçları ile kaplı olduğu açıklanmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulunun memleket haritası üzerinde yapmış olduğu işaretlemede, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5 metre boyunda ağaçların yer aldığı belirtilmekte olup, orman kadastro çalışma tutanakları ve memleket haritasındaki rumuzlar dikkate alındığında çekişmeli taşınmazın üzerinde bulunduğu yeşil renkli alanın meyve ağaçlarını belirtmekte olduğu husus kabul edilemez. Dosyadaki tüm delillere göre çekişmeli taşınmazın 57 ve 58 nolu iç poligonlar dışında tüm yönlerden tahdit içindeki ve resmi belgelerde yeşil ormanlık alan olarak gözüken alanlar ile çevrili olduğu memleket haritasında dahi yeşil ormanlık alanda işaretlendiği anlaşılmaktadır. Bu hususlar gözönüne alınarak mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek davanın reddi yolunda hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile toplanan delillere aykırı olarak davanın kabulü yolunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2660, Karar No: 2017/4388, Tarih: 12.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/2660 E.  ,  2017/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ... Hastanesi Yaşam Özel Sağlık Hiz. Tic. ve San. A.Ş. vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.11.2015 gün ve 2013/93-2015/728 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... ... Hizmet Sözleşmesi'nden kaynaklanmaktadır. Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4237, Karar No: 2018/10334, Tarih: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4237 E.  ,  2018/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık tarafından mal beyanı bildirimi süresinde verilmediği anlaşılmakla, gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu oluşmayacağından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nan 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken karar yerinde 5237 sayılı TCK 50/1- a madde ve fıkrası olarak gösterilmesi gerekirken, TCK 50. maddesi olarak gösterilmesi,

3)Gün adli para cezası paraya çevrilmesinde, uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi ile borcun ödenmesi veya şikayetten vazgeçilmesi halinde cezasının düşeceği hususunun ihtarı sırasında 2004 sayılı İİK’nun 354. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.