muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/342, Karar No: 2010/355, Tarih: 30.06.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/9-342 E., 2010/355 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/9-342 E., 2010/355 K.**

**- İŞÇİLİK ALACAĞI**- 5283 S. BAZI KAMU KURUM VE KURULUŞLARINA AİT SAĞLIK BİR... [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 16. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.12.2007 gün ve 2007/477 E.-917 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 1.12.2009 gün ve 2008/11437 E.-2009/32485 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı yeni adı Sağlık Bakanlığı Y... Devlet Hastanesi olan işyerinde çalıştığını belirterek alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı cevap dilekçesinde husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece husumet itirazı konusunda bir karar verilmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

5283 sayılı Yasa ile birtakım sağlık birimleri Sağlık Bakanlığına devredilmiştir.

Davacının çalıştığı hastanenin de anılan yasa uyarınca Sağlık Bakanlığına devredilip devredilmediği saptanmadan ve davalının husumete ehil olup olmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir.

Davacı, yeni adı Sağlık Bakanlığı Yalova Devlet (Eski SSK) Hastanesi olan işyerinde çalıştığını belirterek, ücret farkı, ikramiye, vasıta yardım alacağı, hizmet zammı, sosyal yardım, giyim ve konut yardımı, fazla mesai, genel tatil ile yıllık izin ücret alacaklarının yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece, yukarıda belirtilen nedenle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece; önceki gerekçelerle ve ayrıca davacının davalı kurum çalışanı olduğu konusunda yeterli inceleme yapıldığı, Y... Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin 26.07.2007 tarihli cevabi yazısında ve davalı vekilinin 16.10.2007 tarihli dilekçesinde, davacının Sağlık Bakanlığı personeli olmadığının, davalı Kurum personeli olduğunun belirtildiği, kaldı ki bu hususun taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

Mahkemenin direnmeye ilişkin kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığı'na Devredilmesine dair 5283 sayılı Kanun uyarınca davacının çalıştığı hastanenin Sağlık Bakanlığına devredilip devredilmediğinin mahkemece saptanıp saptanmadığı ve buna bağlı olarak davalının husumet itirazının incelenip incelenmediği noktalarında toplanmaktadır.

Mahkemenin direnmeye ilişkin kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığı'na Devredilmesine dair 5283 sayılı Kanun uyarınca davacının çalıştığı hastanenin Sağlık Bakanlığına devredilip devredilmediğinin mahkemece saptanıp saptanmadığı ve buna bağlı olarak davalının husumet itirazının incelenip incelenmediği noktalarında toplanmaktadır.

Y... Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin 26.07.2007 tarihli cevabi yazısında, davacı Sevil Doğanalp'in, SSK Hastanesi'nin Sağlık Bakanlığı'na devir edilmeden önce kadro karşılıksız, "Sözleşmeli Eczacı" olarak SSK Y...Y... O... Bölge Hastanesi'nde göreve başladığı, kadro ataması yapılarak Hastanede göreve devam etmekte iken, naklen SSK İzmir Sağlık işleri Müdürlüğü Faturalandırma Komisyonu'na gittiği belirtilmiştir.

Ayrıca davalı Kurum vekili yargılama aşamasında ibraz ettiği 16.10.2007 tarihli dilekçesinde, davacının, Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığı'na Devredilmesine dair 5283 sayılı kanunun 5. maddesi gereğince Sağlık Bakanlığı'na devredilen personel arasında yer almayarak, halen davalı Kuruma ait İzmir Sağlık İşleri İl Müdürlüğü'nde görev yaptığını beyan etmiştir.

O halde, davacının Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığı'na Devredilmesine dair 5283 sayılı kanunun 5. maddesi gereğince Sağlık Bakanlığı'na devredilen personel arasında yer almadığı ve halen davalı Kuruma ait İzmir Sağlık İşleri İl Müdürlüğü'nde görev yaptığı Mahkemece saptandıktan ve dolayısıyla davalının husumete ehil olduğu tespit edildikten sonra karar verildiği yönündeki direnme kararı doğrudur.

Ne var ki, Özel Dairece Y... Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin 26.07.2007 tarihli cevabi yazısı irdelenmediği gibi, işin esasına yönelik temyiz itirazları da incelenmemiştir.

Bu hususlara ilişkin inceleme yapılmak üzere dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı direnme kararı uygun olup, anılan yazı kapsamı ile, işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 30.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16060, Karar No: 2015/15643, Tarih: 02.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16060 E.  ,  2015/15643 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/183-2014/595

Dava dilekçesinde,sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine tapu müdürlüğünün gönderdiği bilgilere göre mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen Yenice Mahallesi 992 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 06.06.2008 tarihli satışı olmadığı anlaşıldığından emsal olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

./..

2015/16060-15643 -2-

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

./..

2015/16060-15643 -2-

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Somut emsal alınan Yenice Mahallesi 992 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kütük sayfasına göre taşınmazın yüzölçümü miktarı 512,46 m² olduğu halde bilirkişi kurulu raporunda bu miktarın 675,14 m² alınması suretiyle emsalin değerinin yüksek tespit edilmesi ve böylece dava konusu taşınmaza da fazla değer verilmesi,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NE.
Yargıtay — Esas No: 2016/6928, Karar No: 2016/9170, Tarih: 29.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6928 E.  ,  2016/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi Belediye Başkanlığı vekilinin, usulüne uygun davetiye tebli- ğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulun- madığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Katılan ... vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak su- retiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2472, Karar No: 2010/6538, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2472 E.  ,  2010/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1992 yılında yapılan kadastro sırasında 112 ada 51, 115 ada 2, 116 ada 7 ve 9 ile 118 ada 10 ve 41 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle Hazine adına; 103 ada 11 parsel sayılı taşınmaz komisyon tutanağı ile eşit paylarla ... Hanım ... mirasçıları ile ... ... ... mirasçıları adına tespit edilmiş; tutanakların beyanlar hanesinde Davut oğlu ...'in kullanımında oldukları belirtilmiştir. Davacı ...'in Hazine adına tespit edilmiş taşınmazlar hakkında ve Hazine'nin ... Hanım ve Mesude mirasçıları adına tespit edilmiş taşınmaz hakkında açtıkları davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sırasında ... 13.10.2003 tarihli dilekçesi ile ... ...'ten 22.09.2003 tarihli satın alma senedine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda katılan ...'ın davasının reddine karar verilmiş ve bu karar Dairemizin 06.06.2006 tarih ve 2005/11315 Esas, 2006/4232 Karar sayılı ilamı ile "katılan...ın kadastro tespit gününden sonra doğan hakka dayanmış olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken esastan red kararı verilmesinin isabetsiz olduğu" belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ...'ın davasının davaya katıldığı taşınmazlar yönünden ayrılmasına ve ayrılan dosyada da ...'ın dava dilekçesinin mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından tayin ve takdir edilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10401, Karar No: 2015/10584, Tarih: 15.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10401 E.  ,  2015/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/555-2014/115

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2014 gün ve 2013/555-2014/115 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.06.2015 gün ve 2014/14612-2015/7748 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 63.225 DM karşılığı 58.188,00 TL alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın ispatlanabilmesi için bilirkişi raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, davacı vekilinin verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretini yatırmadığı, yargılama giderlerinin yatırılmamasının o delilin incelenmemesi sonucunu doğuracağı, davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, dosyada dayanılan delillerin ortaklık ilişkisinin geçerli olarak kurulmadığının tespitine elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2015 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17398, Karar No: 2013/20068, Tarih: 26.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17398 E.  ,  2013/20068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı TCK.nun 359/b-1, TCK.nun 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

Sanıkların kullandıkları faturaları düzenleyen Doruk ve Özdoğanlar firmaları hakkında dosyada mevcut karşıt Vergi Tekniği Raporları ve ekindeki yoklama belgelerine göre, anılan firmaların paravan şirket olup herhangi bir ticari faaliyetlerinin bulunmadığı, KDV beyannamelerinde beyan ettikleri tutarlarda mal teslimine veya hizmet ifa edecek işgücü, araç, gereç, makine parkı, depo veya ambara sahip olmadıkları ve şirketlerin belirtilen adreslerde bulunmayıp komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptıklarının anlaşılması, diğer yandan sanıklar tarafından haklarında vergi tekniği raporları tanzim edilen şirketlerden alındığı iddia edilen malzemelere ilişkin olarak herhangi bir sevk irsaliyesi ya da taşıma belgesi ile bedellerin banka ve benzeri kurumlar vasıtasıyla ödendiğine ilişkin herhangi bir belge ibraz edilemediği gibi fatura miktarları gözetildiğinde ödemelerin elden yapılmış olmasının da hayatın olağan akışı ve ticari teamüllere aykırı olduğu kaldı ki vergi denetmeni beyanında da sanıkların faturaları düzenleyen söz konusu firma sahiplerini tanımadıklarını ve iş yerlerini görmediklerini beyan etmeleri karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3393, Karar No: 2008/4695, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3393 E.  ,  2008/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BARTIN İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’nun beraatine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Borçlunun savunması doğrultusunda, mal beyanında bildirmediği aracının hangi tarihte icra marifetiyle satıldığı araştırılmadan, satıldığını belirten .... 11.07.2007 tarihli cevabi yazısı esas alınarak beraat kararı verilmesi isabetsiz ise de; sanığın yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanaklarını bildirmediği 27.03.2007 havale tarihli mal beyanı dilekçesinin İİK’nun 74.maddesinde düzenlenen unsurları taşımadığı, başka bir anlatımla isnat edilen suçun oluşmadığı anlaşılmakla, gerekçesi yanlış, fakat sonucu itibariyle doğru olan hükmün istemden farklı gerekçelerle ONANMASINA, 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35335, Karar No: 2017/16001, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35335 E.  ,  2017/16001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17417, Karar No: 2012/34222, Tarih: 14.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/17417 E.  ,  2012/34222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

31.05.2010 tarihli olay tutanağına göre sanığın üzerinde bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet bıçak yakalanması ve kollukça 03.06.2010 tarihinde düzenlenen tahkikat evrakının sonuç bölümünde tabancanın bilahare gönderileceğinin belirtilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesi gözetildiğinde sanığın bir adet tabanca ve bir adet bıçak bulundurma eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesindeki suçu oluşturacağı cihetle mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından suç konusu tabancanın akıbeti araştırılarak başka bir dava açılıp açılmadığı belirlendikten sonra dava açıldıysa bu dava ile birleştirilmesi gerektiği ve mahkemenin görevli olup olmadığı hususu da dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanğın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1466, Karar No: 2010/3794, Tarih: 01.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1466 E.  ,  2010/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 144 ada 25 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 9.97 m2'lik kısmının idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, tapu iptali ve varsa üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazının kıyı kenar çizgisi ile ilgisinin olmadığını ve Muğla İdare Mahkemesine kıyı- kenar çizgisinin iptali yönünden  açmış olduğu davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile yapılan yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve  sicil kaydının kütükten terkini ile varsa muhdesatın yıkımı isteklerine ilişkin olup, mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesine bir takım ilaveler getiren ve 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava açıldığında davacı hazinenin, kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın bir kısmının kıyıda kaldığı belirlendiğine göre, davasında haklı olduğu açıktır.

O halde, sonradan yürürlüğe giren yasa gereğince davacı hazinenin haksız duruma düşmüş olması, davalının yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan vekalet ücretinden sorumlu tutulması gereğini ortadan kaldırmaz.

Öyle ise, yargılama giderleri  ve vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı hazinenin, değinilen yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.