muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4218, Karar No: 2025/2268, Tarih: 25.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/4218 E.  ,  2025/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1948 E. 2021/571 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 14.05.2024 tarihli 2022/9982 Esas 2024/6112 Karar sayılı ilâmıyla;

"Cezaevinde başka suçtan hükümlü olan sanık ... müdafiinin temyiz talebinde bulunmadığı, hükmün cezaevinde bulunan sanık ...'e usulüne uygun olarak 09.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği, mahkeme karar eteğinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... ve müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesini içerir şerhli davetiyenin usulüne uygun tebliği ile kararı temyiz etmeleri halinde düzenlenecek ek tebliğname ile kararın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine," karar verildiği,

Cezaevinde başka suçtan hükümlü olan sanık ...'e yapılan tebligatta gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'e gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ihtar ve 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesini içerir şerhli davetiyenin usulüne uygun tebliği ile kararı temyiz etmesi halinde düzenlenecek ek tebliğname ile kararın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28273, Karar No: 2013/28989, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28273 E.  ,  2013/28989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesi, fazla çalışma ücretleri ve diğer bir takım ücretlerinin ödenmemesi, çalışma koşullarında aleyhine değişiklik yapılması sebepleri ile haklı sebeple feshettiğini bu sebeple kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının talep ettiği ödemelerin muhasebeciye hesaplattırılarak kendisine işten çıktığı tarihte ödendiğini, alacaklarının zamanaşımına uğradığını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının imzası bulunan ibraname her ne kadar miktar içerse de ve davalı tanığı olan tanığın ibranameyi ne zaman imzaladığını hatırlamaması, davacının kendi yanında imzalamadığını ve içeriği hakkında da bilgisi olmadığını beyan etmesi ve davalının incelenen ticari defterlerinin usulüne uygun olarak tanzim edilmemesi ve ayrıca içerikleri itibariyle ibranameyi teyit etmemesi sebebiyle ancak aleyhe delil vasfında olduğu, bu sebeple miktar içermesi ve ödemeleri kalem kalem belirtmesine rağmen ibranameye itibar edilmediği makbuz hükmünde dahi değerlendirilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1. Davalı işverence davacının dava konusu alacaklarının ödendiği ileri sürülerek ibraname başlıklı ve ödeme miktarını gösteren bir adet belge dosya sunulmuştur. Anılan belgeye karşı davacı taraf, imza inkarı veya iradesinin fesada uğratıldığı iddiasında bulunmamıştır. Miktar içeren söz konusu belgenin makbuz hükmünde olduğu kabul

edilmelidir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, iş davalaırnda işverenin ticari defterlerinin yapılan ödemeleri teyit etmemesi, makbuzun geçersizliği sonucunu doğurmaz. Bu nedenle hesaplanan dava konusu alacaklardan ödenen miktar mahsup edildikten sonra hüküm kurulması gerekirken, belgenin ibraname olarak nitelendirilmesi ve geçerli bir ibraname bulunmadığı gerekçesi ile dikkate alınmaması isabetli olmamıştır.

2. Dosya içeriğine ve tanık anlatımlarına göre dava konusu işyerinde kış mevsiminde çalışma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Buna rağmen kış döneminde fazla çalışma ve genel tatil ücretini hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6046, Karar No: 2025/1318, Tarih: 04.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6046 E.  ,  2025/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/450 Esas, 2024/14 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare, davalılar ...vd. ile davalılar ... vd. vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Rize ili, ..., ........ Mahallesi 972 ada 5 parsel sayılı taşınmazın (342,17 m²) tamamının kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini ve yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar/vekilleri cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin23.06.2020 tarihli ve 2018/432 Esas, 2020/84 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ...vd, davalılar ... vd, davalı ... vekilleri ile davalılar ... ve ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/2239 Esas, 2021/2227 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ...vd. ile davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/2239 Esas, 2021/2227 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ...vd. ile davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza komşu olan 972 ada 7 parsel sayılı taşınmaza Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/392 Esas, 2020/251 Karar sayılı dosyasında aynı değerlendirme yılı itibarıyla 3745,68 TL/m² değer biçildiği ve bu bedelin Yargıtay denetiminden geçtiği gözetildiğinde, dava konusu taşınmaza 1.642,13 TL/m² değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı görülmediği; Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararının da gözetilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ...vd. ile davalılar ... vd. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu, emsal incelemesinin uygun olmadığnı, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalılar ...vd. vekili temyiz dilekçelerinde özetle; tespit edilen metrekare değerinin düşük olduğunu, müvekkili ...'nun 14.05.2021 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarına tebligat yapılarak davaya katılımlarının sağlanmadığını, bozma ilamı doğrultusunda ... mirasçıları paylarının değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

3.Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; keşif yapılarak yeniden düzenlenecek rapora göre bedel tespiti gerekirken, bozma sonrası ek rapor üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu, amacın gerçek değerin tespiti olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dairemiz bozma ilamında ek rapor alınması gerektiği belirtildiğinden yeniden keşif yapılması yönündeki temyiz itirazına itibar edilmemiştir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı, anlaşılmakla; temyize gelen davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Toplam kamulaştırma bedelinin tespitinde, pay dağılımlarında ve faiz tarihlerinde hata yapılmış, paylara düşen bedeller yönünden denetime elverişsiz rapor üzerinden hüküm kurulmuştur.

5. Buna göre; İlk Derece Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli ve 2016/31 Esas, 2018/56 Karar sayılı ilk kararı ile 435.686,32 TL bedele hükmedildiği, bu karara karşı ..., ... ve ...'ın istinaf itirazında bulunmadıkları ve karar tarihinden sonra 30.03.2018 tarihinde ölen davalı ...'nun da mirasçıları oldukları gözetildiğinde adı geçenlerin kök muris ...'dan doğrudan kendilerine intikal edecek paylarının ve vefat eden davalı ...'ndan kendilerine intikal eden paylarının 435.686,32 TL bedel üzerinden hesaplanması, bu kişler yönünden hükmedilecek bedele 05.06.2016 tarihinen ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

6. Davalılar ... ve ...'ın İlk Derece Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli ve 2016/31 Esas, 2018/56 Karar sayılı ilk kararına karşı istinaf itirazında bulundukları ve diğer istinafa gelenlerle birlikte istinaf itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırıldığı, İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli ve 2018/432 Esas, 2020/84 Karar sayılı kararı ile 561.891,04 TL bedele hükmedildiği, ilk karara karşı istinafa gelenlerin payları gözetilerek 78.877,98 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edildiği ve davalılara ödenmediği, adı geçenlerin kararı istinaf ettikleri Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/2239 Esas, 2021/2227 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, akabinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmedikleri, ... ve ...'ın 0.03.2018 tarihinde ölen davalı ...'nun da mirasçıları oldukları gözetildiğinde adı geçenlerin kök muris ...'dan doğrudan kendilerine intikal edecek paylarının ve vefat eden davalı ...'ndan kendilerine intikal eden paylarının 561.891,04 TL bedel üzerinden hesaplanması gerekmektedir.

7. Diğer davalılar vekillerinin İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli ve 2018/432 Esas, 2020/84 sayılı kararı ile 561.891,04 TL bedele ve 78.877,98 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesine ilişkin ikinci kararını istinaf ettiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/2239 Esas, 2021/2227 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu kararı temyiz etikleri ve kararın Yargıtayca bozulduğu, bu davalılardan ...ve ...'in 0.03.2018 tarihinde ölen davalı ...'nun da mirasçıları oldukları gözetildiğinde kararı temyiz edene davalıların kök muris ...'dan doğrudan kendilerine intikal edecek paylarının(Davalılar ...ve ... için ayrıca vefat eden davalı ...'ndan kendilerine intikal eden paylarının) 1.214.132,08 TL üzerinden hesaplanması; ikinci kararla hükmedilen fark bedel davalılara ödenmediğinden ikinci kararla ve son kararla hükmedilen ve adı geçenlerin paylarına düşen fark bdellere 05.06.2016 tarihinden son karar tarihi olan 30.01.2024 tarihine kadar faiz işletilmesi gerekmektedir.

8. Vefat eden davalı ... vekili diğer müvekkilleri ile birlikte adı geçen yönünden kararı temyiz ettiğinden ve karar adı geçen yönünden de bozulduğundan, yargılamanın devamında ... mirasçıları vekâlet vererek davayı takip ettiklerinden adı geçenler yönünden de yukarıdaki 7 numaralı değerlendirme bendi gereği hesaplama yapılmalı ve mirasçıların payları hükümde gösterilmelidir.

8. Vefat eden davalı ... vekili diğer müvekkilleri ile birlikte adı geçen yönünden kararı temyiz ettiğinden ve karar adı geçen yönünden de bozulduğundan, yargılamanın devamında ... mirasçıları vekâlet vererek davayı takip ettiklerinden adı geçenler yönünden de yukarıdaki 7 numaralı değerlendirme bendi gereği hesaplama yapılmalı ve mirasçıların payları hükümde gösterilmelidir.

9. Yukarıdaki 5, 6, 7 ve 8 numaralı değerlendirme bentleri doğrultusunda yargılama safahatındaki her bir kararda hükmedilen ve bloke edilen bedeller ile istinaf/temyiz edenelere ve vefat edenelere göre paya düşen kısımlar kalem kalem gösterilerek denetime elverişli rapor düzenletilmesi, hükmedilecek bedelin yukarıda anlatılan sürece göre tespit edilen paylar toplamı üzerinden net olarak hükümde tespit edilmesi fazla bloke edilen bedel varsa davacı tarafa iadesi yönünde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare, davalılar ...vd. ile davalılar ... vd. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare, davalılar ...vd. ile davalılar ... vd. vekillerinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılar ... vd. ...vd. den peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde iadesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5469, Karar No: 2018/3305, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5469 E.  ,  2018/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12635, Karar No: 2017/2725, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12635 E.  ,  2017/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12341, Karar No: 2013/14040, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12341 E.  ,  2013/14040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup; söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.