muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3369, Karar No: 2024/5958, Tarih: 04.11.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yerin Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/394 Esas sayılı dava dosyası ile açılan tapu iptali davasında dava konusu aynı yer olduğu, aynı konuda ve aynı taraflar arasında verilen kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Şirket vekili ve davalı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davacı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk verilen karar ile eldeki davada dayanılan vakıaların farklı olduğunu, kesin hükmün uygulanabilmesi için dava sebeplerinin de aynı olması gerektiğini, kesin hükümden bahsedilemeyeceğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescil talebinin reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, ancak reddedilen davada davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davalı taraf lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmediğini bildirerek vekalet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescil talebinin reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, ancak reddedilen davada davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davalı taraf lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmediğini bildirerek vekalet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kesin hüküm oluşturduğu kabul edilen Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/394 Esas, 2011/500 Karar sayılı dava dosyasının taraflarıyla eldeki dosyanın taraflarının, her iki dosya yönünden uyuşmazlık konusu taşınmazın aynı olduğu, eldeki davada kıyı-kenar çizgisinin yeniden belirlenmesinin talep edildiği, Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/394 Esas, 2011/500 Karar sayılı dava dosyasında da kıyı-kenar çizgisi incelemesi yapılarak kıyı-kenar çizgisinin hükmen belirlenmiş bulunduğu, her iki dosyada da uyuşmazlık konularının kıyı-kenar çizgisinin zeminde nereden geçtiğinin ve buna bağlı olarak da evveliyatında davacı Şirkete ait 594 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalmaktayken Mahkeme hükmü ile belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyı çizgisi içerisinde kaldığı belirlenen kısmın mülkiyetine yönelik olup kesin hüküm oluşturan dosya ile eldeki davanın konularının esasen aynı olduğu, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine dair verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ancak davanın kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verildiği halde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği gerekçeleriyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun esastan reddine; 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle vekalet ücreti yönünden düzeltilerek kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava ile eldeki davanın taraflarının ve dava sebeplerinin farklı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kıyı-kenar çizgisinin yeniden tespiti ile kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından tescil dışı bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-i bendi, 115. maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kıyı-kenar çizgisinin yeniden tespiti ile kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığından tescil dışı bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-i bendi, 115. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36596, Karar No: 2015/37180, Tarih: 18.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36596 E.  ,  2015/37180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 1443 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15.360 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 13.763,70 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 13.763,70 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 1443 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 15.360 TL yapı bedeli ile 1.596 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 235,05 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2023/7070, Karar No: 2025/1860, Tarih: 24.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/7070 E.  ,  2025/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1495 E., 2023/897 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma- Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/70 E., 2021/111 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve tazminatların miktarı, tedbir nafakasının kaldırılması, yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden, davacı- davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, maddî ve manevî tazminat, ziynet eşyası alacağı ve erkeğin manevî tazminat talebinin reddi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı- davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı- davacı ... vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Davacı- davalı ... vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı- davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL'lik vekâlet ücretinin Tayfun'dan alınıp, ...'ya verilmesine,Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Tayfun'a yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9626, Karar No: 2024/5771, Tarih: 08.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9626 E.  ,  2024/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/619 E., 2020/537 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstnaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/619 Esas, 2020/537 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) iki dereceli Kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/619 Esas, 2020/537 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen sanığa; "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19782, Karar No: 2017/3301, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19782 E.  ,  2017/3301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8127, Karar No: 2023/7533, Tarih: 16.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8127 E.  ,  2023/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/182 E., 2016/240 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2-... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi ...'ın suça konu 142 ada 25 numaralı taşınmaz üzerinde bulunan 78 adet kavak ağacını diktiği sanığında bu kavak ağaçlarının kestiğinin sabit olup eylemin mala zarar verme suçunu oluşturduğu, sanığın aynı zamanda katılanlara ait taşınmaz kullanarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği ve her iki suçtan da cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık ...'ın olay tarihinde katılanların babası olan ...'ın ... ilçesi ... mahallesi 142 ada 25 nolu parsele dikmiş olduğu kavak ağaçlarını keserek sattığı, sanığın kavak ağaçlarını kesmek suretiyle malik gibi kullandığı bu suretle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık ...'ın olay tarihinde katılanların babası olan ...'ın ... ilçesi ... mahallesi 142 ada 25 nolu parsele dikmiş olduğu kavak ağaçlarını keserek sattığı, sanığın kavak ağaçlarını kesmek suretiyle malik gibi kullandığı bu suretle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

78 adet kavak ağacının kesildiği suça konu taşınmazda olay tarihinde ...'ın hak sahibi olduğu, ...'ın oğulları olan ... ve ...'ın şikayeti üzerine soruşturma yapılıp dava açıldığı, ...'ın babası olan ...'ın vasisi sıfatıyla şikayetçi olduğu anlaşılmakla, öncelikle ...'ın suç tarihinde ...'ın vasisi olup olmadığı araştırılıp atılı suçun şikayete bağlı olması nedeniyle ...'ın şikayet hakkının bulunup bulunmadığı değerlendirilip şikayet ve katılma hakkının bulunduğunun tespiti ve usulüne uygun bir şikayetin varlığı halinde ... tarafından 142 Ada 25 numaralı parsele dikilen 78 adet kavak ağacını malikmiş gibi kesip yararlanan sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlemesi nedeniyle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.