muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14032, Karar No: 2017/5727, Tarih: 19.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14032 E.  ,  2017/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan hazine vekilinin 07.10.2011 havale tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede,

1... Hizmetleri Ltd. Şti. müdürü olan sanık ...’nun 2005,2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme biçimde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005- 2006-2007” takvim yıllarında “suhte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15250, Karar No: 2013/17363, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15250 E.  ,  2013/17363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, Sağlık Bakanlığının kararnameleri ile sürekli ilaç fiyatlarında düşüşler yaşandığını, kur farkından doğan zararlar oluştuğunu, organizasyonun küçültülmesi için ticari karar alındığını ve bu yönde çalışanların performanslarına ve yetkinliklerine göre toplu fesihler yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece sektörel olumsuzluklar sebebiyle oluşan yapısal değişiklilere gittiği davalı şirketin daha küçük bir organizasyon ile ticari faaliyetlerini sürdürme kararı aldığı bu küçülme kararının organizasyon yapısına yansıdığı tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 6 aydan fazla süre ile iş yerinde tıbbi mümessil olarak çalıştığı, 9.12.2011 tarihli fesih bildiriminde; Sağlık Bakanlığı kararnamesinin sağlık sektörünün genel durumunu olumsuz etkilediği bu sebeple yeniden yapılanmaya gidildiği, personelin azaltıldığını bu konuda objektif kriterler uygulandığını önce isteğe bağlı olanların çıkarıldığı buna rağmen iş gücü fazlalığı olduğundan işletmesel karar uyarınca 16.12.20011 itibariyle iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Müdürler Kurulunun 24.10.2011 tarihli ve 201l/l numaralı kararı ile Sağlık Bakanlığı tarafından ilaçların fiyatlandırılmasında uygulanmakta olan Avro değerinin belirlenmesinde yaşanan kur farkı probleminin aşılamaması sebebi ile satış organizasyonunun küçültülmesine ve toplu fesih sürecine girilmesine karar verildiği, bunu müteakip Müdürler Kurulunun 4.11.2011 tarihli ve 2011/2 numaralı kararı gereğince, T.C. Sağlık Bakanlığı tarafından 10.11.2011 tarihinde 2011/2368 sayılı kararlar yayınlanan Beşeri İlaçların Fiyatlandırılmasına Dair Kararda Değişiklik Yapılması Hakkında Kararın ilaç fiyatlarının indirilmesine ve şirket gelirlerinin önemli oranda düşmesine neden olması sebebiyle 24.10.2011 tarihinde alınan toplu fesih belirlenen işten çıkartılacak personel sayısının arttırılmasına karar verildiği açıklanmıştır.

Somut olayda davalı bir kısım ilaçlardan çekildğini bu bağlamda tıbbi mümessil sayılarında azalmaya gittiğini açıklamış ise de yapılan bilirkişi incelemesinden de anlaşıldığı üzere, davalı şirketin sağlık sektöründe yaşanan olumsuz gelişmeler neticesinde ürettiği/sattığı ilaç kutu sayısı, ciro ve pazar payında azalma olduğunu, neticesinde de tıbbi mümessillere ilişkin istihdam fazlalığı oluştuğunu ispatlar nitelikte denetime elverişli somut belge, bilgi ve veriler sunmadığı, istihdam fazlalığı iddiasında bulunulduğu halde fesihten sonra yeniden işçi alımı yaptığı ve 2011 yılına kadar karlılığın her yıl arttığı dikkate alındığında sürekli bir olumsuzluk halininde ortaya konulamadığı gibi feshin son çare ilkesine uyulduğunu gösteren somut uygulamaların da yapılmadığı anlaşılmıştır.Tüm bu açıklanan sebeplerle feshin geçerli bir sebebe dayanmadığından davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi bozma sebebidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar ilam harcı olan 24,30 TL'den peşin yatan harcın mahsubu ile bakiye 5,90 TL ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

Davacı ve davalı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan miktarın kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde davacıya ve davalıya iadesine,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00. TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 272,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16231, Karar No: 2018/7097, Tarih: 30.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16231 E.  ,  2018/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı, suça sürüklenen çocukların yokluğunda verilen 02/11/2011 tarihli kararda, temyiz süresinin suça sürüklenen çocuklar müdafii yönünden kararın tefhim tarihinden, suça sürüklenen çocuklar bakımından ise tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının belirtildiğinin, suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilmeyen kararın suça sürüklenen çocuklara tebliğ edilmediğinin, kararın her iki suça sürüklenen çocuk yönünden kesinleştirilerek infazına başlandığının, suça sürüklenen çocuk ...'nun 06/04/2015 tarihli, suça sürüklenen çocuk ...'in ise 25/05/2015 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduklarının, Mahkemece 07/04/2015 ve 28/05/2015 tarihli ek kararlar ile eski hale getirme konusunda Yargıtay'ca karar verilmek üzere infazların durdurulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kararda suça sürüklenen çocuklar açısından temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmiş olmasına karşın, kararın suça sürüklenen çocuklara tebliğ edilmemesi nedeniyle, suça sürüklenen çocukların temyiz istemlerinin öğrenme tarihi itibariyle süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-19/10/2009 tarihli yakalama tutanağından, iş yerini gören güvenlik kamerası kayıtlarından suçu işleyen üç kişiden biri olduğu tespit edilen suça sürüklenen çocuk ... yakalandığında, yanında bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in, kendisinin de suça karıştığını söyleyerek müştekiye ait cep telefonunu cebinden çıkartarak teslim ettiğinin, müştekiye ait bilgisayarı ise sanık ...'a sattıklarını söylediğinin, bilgisayarın suç eşyasını satın almak veya kabul etmek suçundan mahkumiyetine karar verilen ve hakkındaki bu karar kesinleşen ...'dan alınarak müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suça sürüklenen çocuklar hakkında, TCK'nın 142/1-b,143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 6 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 28 gün; aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay 16 gün yerine 1 yıl 3 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17028, Karar No: 2014/2318, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17028 E.  ,  2014/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/365-2013/162

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan ve imar uygulaması sonunda kamuya terk edilen taşınmazda bulunan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan ve imar uygulaması sonunda kamuya terk edilen taşınmazda bulunan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya, yaş, cins ve verim durumuna göre de ağaçlara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9633, Karar No: 2011/20508, Tarih: 01.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/9633 E.  ,  2011/20508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Sanığın suça konu ağaçları kesmediğine dair yaptığı savunmaya zabıt mümzilerinin zabtı tanzim ederken sadece olay yerine sanığın arazisinin yakın olmasından başka gerekçe gösterememiş olmalarına göre, sanığın mahkumiyetine yeter şüpheden uzak delil elde edilmemiş olduğundan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23372, Karar No: 2018/12691, Tarih: 14.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/23372 E.  ,  2018/12691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2634 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi Aybastı Belediye Başkanlığının usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının ve suçtan doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında; şikayetçi Belediye vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Hazine vekilinin eksik araştırmaya ve suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26387, Karar No: 2013/32477, Tarih: 11.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26387 E.  ,  2013/32477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68. maddesinin 1. fıkrasına göre "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir...".

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu bakanlık hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatıldığı, takibe dayanak belgenin 30/10/2012 tarihli borçlu bakanlığın il müdürlüğü tarafından 659 Sayılı KHK'nin 11/2 ve 3083 Sayılı Yasanın 6/7. maddesi gereğince tanzim edilen zarar-ziyan tutanağı ile aynı tarihli sulh anlaşması olduğu, borçlu bakanlıkça oluşturulan komisyon üyelerinin ve alacaklının imzasının olduğu her iki belgede de arazi toplulaştırılması nedeniyle alacaklının arazisinde bulunan fıstık ağaçlarına verilen zarar miktarının idare tarafından belirlendiği ve alacaklı tarafça kabul edildiği miktarın takip konusu yapıldığı görülmektedir.Borçlu bakanlıkça Örnek 7 ödeme emrine karşı icra dairesinde süresinde yapılan itirazda, alacaklının hissedarı olduğu parsel müştereklerinin tamamının ödemeye muvafakat vermesinin gerektiğini, ancak parselde hisse sahibi olan 1664 Sayılı Akziyaret Tarım Kredi Kooperatifinin muvafakat vermediğinden dolayı borcun oluşmadığı, doğan bir alacak olmadığı ileri sürülerek 27/06/2012 tarihli "muvafakatname" başlıklı belge sunulmuştur.İcra  mahkemesinde yapılan itirazın kaldırılması incelemesi sırasında mahkemeye sunulan bakanlığın Şanlıurfa İl Müdürlüğü'nün 14/05/2013 tarihli yazısında takibe konu belgeleri imzalayan personelin genel müdürlük makamı olur'u ile görevlendirildikleri anlaşılmaktadır.

Yetkili makamlarca imzalandığı borçlu tarafça kabul edilen takibe konu 30/10/2012 tarihli sulh anlaşması başlıklı belgenin İİK'nun 68. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarı içerdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken toplulaştırma konusu parselin diğer hissedarlarının muvafakatinin alınmadığı itirazı sonuca etkili bulunmadığı halde takibe konu sulhnamenin HMK'nun 313. ve İİK'nun 38. maddeleri kapsamında sulh sözleşmesi olmadığı, alacağın varlığı ve kapsamının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2015/14430, Karar No: 2017/12243, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14430 E.  ,  2017/12243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.