muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5684, Karar No: 2019/2082, Tarih: 14.02.2019

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyetlerine kararı verildiği, mala zarar verme suçunun temyiz edilmeksizin kesinleştiği, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden

temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 24.05.2017 gün ve 2014/36034 esas, 2017/6005 sayılı ilamı ile, nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği hususunda somut delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından CMK 223/2-e. maddesi uyarınca beraatlerine kararı verilip, bu hükümlerin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların beraat bu suçlarla birlikte işlediği kabul edilen mala zarar verme suçundan da beraat etmeleri gerektiğinden ,

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 11.09.2014 gün ve 2013/339 esas 2014/484 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yüklenen fiilin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, hükmedilen cezaların infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16843, Karar No: 2015/22235, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16843 E.  ,  2015/22235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait ....daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları uzmanı tarafından insan kaynakları bölümüne çağrılıp iş akdinin feshedileceği iş akdinin feshedilmesini istemiyor ise kıdem ve ihbar almak koşulu ile kendilerine bir istifa dilekçesi yazıp vermesi gerektiğini beyan ettiğini, bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine işten çıkarıldığını, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu beyanla feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca performansının yetersiz olması ve işyerinde huzursuzluğa neden olan davranışları nedeniyle feshedildiğini, davacının sendika üyesi olduğunun huzurdaki davaya ilişkin dilekçe ile öğrenildiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, sendikaca için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesinin çalışma arkadaşlarına karşı huzur bozucu davranışlarda bulunduğu baskı uyguladığı, işyerinin ve amirlerinin itibarını zedeleyen asılsız isnatlarda bulunması, performansının düşük olması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca feshedilmişse de, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispatlanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiştir.

İş akdinin fesih bildiriminde gösterilenin aksine sendikal nedene dayandığını ileri süren davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre mahkemenin, feshin sendikal nedene dayandığı yönündeki tespiti eksik araştırma ve incelemeye dayanmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendika davacının çalıştığı ....’daki fabrikada 532 işçinin üye olduğunu bu işçilerden 90 işçininde sendikadan istifa ettiğini, ....’deki fabrikada 244 işçi üye olduğunu bu işçilerden 90 işçinin istifa ettiğini, sendikaya üye olmaları nedeniyle 76 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini bildirmiştir. Sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihlerinin ne olduğu, fesih dönemi toplam kaç işçi çıkarıldığı araştırılmalı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranı tespit edilmeli, ayrıca fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan .... Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucu da değerlendirilerek, dosyadaki tüm delillerle birlikte feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığını somut olarak tespiti gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15610, Karar No: 2016/4695, Tarih: 07.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15610 E.  ,  2016/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesi, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat

-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, suçun vasfına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

a) Sanıktan ele geçen sallama tabir edilen bıçağın Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamındaki bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde sap- tandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla ve gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b) Sanık hakkında mağdur ...'ı silahla kasten yaralama suçundan açılan davada; adli rapor ve mağdur beyanlarından sanığın, silahtan sayılan sallama olarak tabir edilen bıçağın sap kısmı ile mağdurun koluna vurduğunun anlaşıl- ması karşısında eylemin TCK.nun 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla yaralama suçunu oluşturduğu ve suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden eylemin TCK.nun 86/2. madde ve fıkrası kapsamında kaldığından bahisle yazılı şekilde davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11812, Karar No: 2012/36092, Tarih: 27.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11812 E.  ,  2012/36092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin ve hükme esas alınan ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız ekspertiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1608, Karar No: 2010/5728, Tarih: 14.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1608 E.  ,  2010/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan A.R.sağlığının kötü olduğu bir dönemde davalı tarafından hileli davranışlarla kandırılarak maliki olduğu 6636 parsel sayılı taşınmazın hiçbir bedel alınmadan satış suretiyle davalıya devredildiğini, davalıya yapılan bu temlikin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek tapu iptal tescil olmadığı taktirde tenkis isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, hileli davranışlarla murisi kandırmasın söz konusu olmadığını, satışın gerçek satış olduğunu, bedelin ödendiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.5.2010 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat R. I. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil olmadığı taktirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, dava konusu 6636 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan A. R.ya ait iken 04.03.1998 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı oğlu B.’a temlik edildiği görülmektedir.

Davacı anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı miras bırakanın 2. eşi olup, davalı 1. eşten olma oğludur. Miras bırakan Almanya’da çalışmış ve emekli olmuştur. Mal satmaya ihtiyacı bulunmamaktadır. Öte yandan mahkemece yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi raporu kapsamından bedeller arasında fark bulunduğu görülmektedir. Ayrıca bu satıştan dolayı miras bırakanın terekesinde bir artış olmadığı dikkate alındığında davalıya yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı olduğu üzere reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 14.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3983, Karar No: 2019/2417, Tarih: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3983 E.  ,  2019/2417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, kurulan örgüte üye olma, Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, kurulan örgüte üye olma suçundan beraatlerine,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında sahte belge düzenleme suçunda beraatlerine

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin olarak sahte belge düzenleme suçundan mahkumiyet,

1-Katılan hazine vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte bilerek yardım etme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi kurumun kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, bu suçlarla ilgili olarak usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği dikkate alınarak, hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında 2007 takvim yılında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan beraat, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın 2007 takvim yılında sahte fatura basmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da dava açıldığı, ancak bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlardan mahallinde hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'e yüklenen suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yüklenen sahte fatura basmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Katılan Hazine vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan beraat, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın 2006 takvim yılında sahte fatura basmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkındaki 2007 takvim yılında sahte fatura basma ve sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne, sanık ... müdafiinin 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura basma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a-213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan , dosyada mevcut ...Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 02/08/2010 tarih ve 12095/6936 sayılı mütalaasının sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında olduğu, 02/08/2010 tarih ve 12095/6937 sayılı mütalaasının sanık ..., 02/08/2010 tarih ve 12095/6938 sayılı mütalaasının ...,..., 30/09/2010 tarihli mütalaasının ise ... hakkında olduğu, sanık ... hakkında verilmiş usulüne uygun bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, sanık ... hakkında öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2011 tarih ve 2011/11775 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura basma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura basma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.