muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14887, Karar No: 2010/807, Tarih: 01.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14887 E.  ,  2010/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2000 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 22.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, dayanılan satış vaadi sözleşmesinin oğlunun ticari ilişkisi nedeniyle teminat amaçlı olarak düzenlendiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Karşı davasında ise, taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin iptalini, sözleşme sebebiyle tapuya verilen belirtmenin terkinini talep etmiştir.

Mahkemece asıl dava reddedilmiş, karşı davanın kabulüne, sözleşmenin iptali ile sözleşme sebebiyle tapu kaydında yapılan belirtmenin terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı temyiz etmiştir.

1- Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni

Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir. Nitekim davacı, dayanağı olan ve biçimine uygun düzenlendiği anlaşılan 01.03.1999 tarihli sözleşme sebebiyle Türk Medeni Kanununun 716.maddesine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur.

Karşı davada ise, noterde düzenlenen sözleşmeye karşı bu sözleşmenin tarafların gerçek iradelerini yansıtmadığı iddiasıyla teminat amaçlı olmasından dolayı feshi ve şerhin terkini talep edilmiştir. Karşı davanın davacısının dayandığı yazılı bir sözleşme yoktur.

Oysa, HUMK’nun m.288 gereği bir hakkın doğumu, düşürülmesi, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin yapıldıkları zamandaki miktar ve değeri bugün için 550,00 TL’yi geçmekte ise, bu iddianın yazılı şekilde (senetle) kanıtlanması gerekir. Tek başına asıl davacının, dava dışı bir şirketle organik bağ içinde olması 01.03.1999 günlü sözleşmenin teminata müstenit düzenlendiğinin kabulünü gerektirmez.

Ne var ki, yazılı delili olmasa da karşı davacı, 07.12.2000 tarihli dilekçesinde yemin deliline dayandığından, davalı / karşı davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılmalı, karşı dava bunun sonucuna göre hükme bağlanmalıdır.

Ne var ki, yazılı delili olmasa da karşı davacı, 07.12.2000 tarihli dilekçesinde yemin deliline dayandığından, davalı / karşı davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılmalı, karşı dava bunun sonucuna göre hükme bağlanmalıdır.

Karar açıklanan bu nedenlerle asıl davacı yararına bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesi şimdilik gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl davacı yararına BOZULMASINA, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7974, Karar No: 2023/8458, Tarih: 08.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7974 E.  ,  2023/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk Derece Mahkemesi'nin ihalenin feshi talebinin kabulüne ilişkin kararına karşı davacının istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davacının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup, olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davacının İlk Derece Mahkemesi' nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, 08.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17160, Karar No: 2019/2976, Tarih: 01.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17160 E.  ,  2019/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde de “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Bu madde hükmü, yabancı şahıs veya kurumların Türkiye’deki mümessilleri hakkında da uygulanır. Tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmaz. Temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessiller, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda idare ve temsil 317 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. 317'nci maddede; Anonim Şirketin idare meclisi tarafından idare ve temsil olunacağı 319'ncu maddede;esas mukavelede idare ve temsil işlerinin idare meclisi azaları arasında taksim edilip edilmiyeceği ve taksim edilecekse bunun nasıl yapılacağının tesbit olunacağı,idare meclisinin en az bir azasına şirketi temsil salahiyeti verileceğini, esas mukavele ile temsil salahiyetinin ve idare işlerinin hepsini veya bazılarını idare meclisi azası olan murahhaslara veya pay sahibi olmaları zaruri bulunmıyan müdürlere bırakabilmek için umumi heyete veya idare meclisine salahiyet verilebileceği, bu gibi kayıtlar bulunmadığı takdirde 317 nci madde hükmü gereği idare meclisinin temsil ve ilzam yetkisi olduğu düzenlenmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının prim borçlusu şirket A.Ş'de pay sahibi olmadığı, prim borçlusu A.Ş'nin tüzelkişi ortağı olan A.Ş'yi temsilen yönetim kurulu üyeliğine seçilerek kendisine müştereken temsil ve ilzam yetkisinin verildiği, davacının borç dönemleri itibariyle temsil ve ilzam yetkilerinin olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının borç dönemleri itibariyle temsil ve ilzam yetkisi olduğu kabul edilerek zamanaşımına uğramayan alacaklardan sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının sorumluluğu görevlendirildiği şirket yönünden irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/642, Karar No: 2020/5508, Tarih: 29.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/642 E.  ,  2020/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi isteğinde bulunulması üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili tarafından, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı açıklanarak, bu kısma ait tapu kaydının iptali ve terkine karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16.02.2005 tarihli ve 2005/820 Esas, 2005/1452 Karar sayılı ilamıyla hüküm onanmıştır.

Davalı vekilinin karar düzeltme isteği, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.05.2005 tarihli ve 2005/4828 Esas, 2005/5451 Karar sayılı ilamı ile yerinde görülerek, hüküm, yargılama giderleri yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde bozma doğrultusunda karar verilmiş, gerekçeli karar taraf vekillerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş, kabule ilişkin mahkeme kararı temyiz edilmeksizin 28.12.2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı vekili 26.12.2008 tarihli dilekçe ile, kıyı kenar çizgisinin Kıyı Kanunu’na uygun olarak yeniden belirlenmesi gerektiğini, idari işlemle belirlenen kıyı kenar çizgisinin hatalı olduğunu, kararın doğru olmadığını, maddi hata ile kararın onandığını ileri sürerek maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Maddi hatanın Yargıtay ilamında yer alması halinde, bu maddi hatanın HMK'nin 305. (HUMK'un 459.) maddesi gereğince hükmün infazına kadar Dairesince düzeltilmesi mümkündür.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatı birlikte değerlendirildiğinde, Daire ilamında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesine yönelik dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle Daire ilamında maddi hata olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin, Daire ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesi dilekçesinin REDDİNE, 29.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31568, Karar No: 2017/15422, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31568 E.  ,  2017/15422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26317, Karar No: 2013/8928, Tarih: 07.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26317 E.  ,  2013/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhinde açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın 1993 yılında onaylanan 1/1000 ölçekli imar planında yeşil alan ve yol olarak ayrıldığı, taşınmazın çevresinde bulunan diğer parsellerle birlikte toplam 28 hektar yüz ölçümlü, bölgesel nitelik taşıyan park ve bu park içindeki peyzaj yolunun bir parçası olduğu ve bu durumda da, 5216 sayılı Yasanın 7/m maddesine göre davalılardan ... Büyükşehir Belediyesinin sorumluluğunda bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5680, Karar No: 2008/5203, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5680 E.  ,  2008/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’ın İİK’nun 338. maddesi gereği 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyada belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Borçlu sanığın 11.10.2007 tarihinde vermiş olduğu mal beyanı dilekçesinin yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanaklarını içermemesi nedeniyle İİK’nun 74. maddesinde düzenlenen şartları taşır nitelikte bir mal bildiriminden söz edilemeyecek olması karşısında, isnat edilen suçun oluşmayacağı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6594, Karar No: 2015/8176, Tarih: 01.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6594 E.  ,  2015/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların olay günü müştekinin balkonunda kışın yakmak için istifleyip koyduğu odunlardan çok az miktarda bir kısmını yakmak şeklindeki somut olayda, sanıklar hakkında TCK'nın 145.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesinin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.