muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1725, Karar No: 2025/646, Tarih: 20.02.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden; 1.458.366,00 USD bedelli teminat mektubunun iş sahibi kurumda muhafaza edildiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile teminat mektubunun iadesine, tazminat talebinin reddine, birleşen 2005/324 Esas sayılı dava yönünden tarafların ortak kusurlu olmaları nedeni ile tazminat talep edemeyecekleri gerekçesi ile uyarlama talebinin reddine, sözleşme feshedildiğinden fesih yönündeki talebin konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2013/258 Esas sayılı dosya yönünden davacı iş sahibin boru malzemelerinin bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 1.656,200.09 TL talep ettiği, yüklenicinin 1.750.000,00 TL teminat mektubunun nakde çevrildiği gerekçesi ile bu ödemenin infaz aşamasında dikkate alınmasına, Birleşen 2008/180 Esas sayılı dosyada iş sahibinin her iki ihale arasındaki farktan kaynaklanan zararın tazminini her iki tarafında kusurlu olması nedeni ile isteyemeyeceği, yapılmayan malzeme ve ekipman bedeline yönelik 4.202,008,25 USD alacağa ilişkin talebin bozma ilamı doğrultusunda itirazların değerlendirildiği rapora göre iş sahibinin zararını talep etmekte haklı olmadığı gerekçesi ile reddine, Birleşen 2011/320 Esas sayılı dosya yönünden davacı yükleniciye talebinin açıklattırıldığı, 350.000,00 TL’nin iş sahasında idarede el konulan malzemeye ilişkin olduğu, 1.400.000,00 TL’nin de kesin hesap alacağına ilişkin olduğu, yüklenicinin malzeme bedelinden dolayı 185.259,345 TL alacaklı olduğu, yüklenicinin kesin hesap raporuna göre 999.359,36 USD alacağı olduğu ve dava tarihindeki döviz kuruna göre 1.400.00,00 TL kesin hesap alacağının sözleşmenin feshi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Yapısal Yapı San ve Tic Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde;

a. Asıl dava yönünden 100.000 USD alacağımız hakkında idarenin feshinin haksız olduğu sabit olduğu dikkate alınarak kabul kararı verilmesi gerektiğini

b. 2006/210 Esas sayılı dosyada 1.750.000 TL'nin teminat mektubu nakde çevrilerek tahsil edilmiş olduğu dikkate alındığında davanın konusuz kalması nedeni ile reddine karar verilmesi gerekmekteğini,

c. Tek-Ser İnşaat iflas etmiş olduğundan her hangi bir temsilcisi de olmadığı ve buna rağmen mahkemece vekalet ücretinin sadece Yapısal A.Ş. vekiline verilmesi gerekirken ayrıca iflas etmiş olan ve herhangi bir temsilcisi olmayan Tek-ser şirketi lehine de vermesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın bu yönlerden bozulmasını talep etmiştir.

2- Erzurum Su ve Kanalizasyon Genel İdaresi Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde

a. Tarafların eşit kusurlu olmadığı, yüklenicinin kusurlu olduğunu,

2- Erzurum Su ve Kanalizasyon Genel İdaresi Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde

a. Tarafların eşit kusurlu olmadığı, yüklenicinin kusurlu olduğunu,

b. Taraflar eşit kusurlu olarak kabul edilse dahi; 2007/180 Esas sayılı dosyada kredi kuruluşu tarafından bedelleri ödenmesine rağmen idareye teslim edilmeyen malzeme bedellerine ilişkin talebin neden reddedildiğinin anlaşılmamakta olduğunu, yine aynı dosyada iki ihale arasındaki farktan doğan zararın tamamının idareye yüklenmesinin hatalı olduğunu,

c- Yine ikinci ihale için müşavirlik firmasına ödenen 540.000,00 TL nin tahsiline ilişkin davanın reddinin doğru olmadığını en azından bu zararın yarısına yüklenicinin katlanması gerektiğini,

d- Malzeme bedeline ilişkin talebin samimi olmadığını, bu malzemelerin ihaleyi alan firmaya satıldığını ve yüklenicinin idareye olan borçlarından düşüldüğünü,

e- Kesin teminat mektubu iadesine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1- Temyizen incelenen asıl dava, birleşen 2005/324 Esas sayılı dava, 2006/2010 Esas sayılı dava, 2007/367 Esas sayılı davada ilk derece mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2- Yüklenici iş ortaklığı tarafından açılıp, birleştirilen 2011/320 Esas sayılı davada sözleşmenin idarece feshinden sonra iş sahibinin el koyup yükleniciye teslim etmediği iddiası ile şantiyede kalan malzemelerin bedeli ile kesin hesap alacağı olarak toplam 1.750.000,00 TL talep edilmiş olup Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2020/228 E. ve 2020/3185 K. sayılı bozma ilamı ile talep edilen bu tutarın ne kadarlık kısmının şantiyede kalan malzeme bedeli için istendiği, ne kadarının da kesin hesap alacağına ilişkin olduğunun açıklattırılması ve kesin hesap alacağı ve yüklenicinin şantiyede kalan malzeme bedeli talebi ile ilgili düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna karşı davalı iş sahibi vekilince açıkça itiraz edildiği dikkate alınarak 6100 sayılı HMK'nın 281/2. maddesi gereğince bilirkişi heyetinden itirazları karşılayacak şekilde ek rapor alınması gerektiği belirtildiği ve bozma ilamına uyulduğu, davacı yüklenici talebinin 350.000,00 TL’nin iş sahasında idarece el konulan malzemeye ilişkin olduğu, 1.400.000,00 TL’nin de kesin hesap alacağına ilişkin olduğu ancak bozma ilamında iş sahibi vekilinin ayrıntılı olarak bilirkişi raporunda itiraz ettiği 6100 sayılı HMK'nın 281/2. maddesi gereğince bilirkişi heyetinden itirazları karşılayacak şekilde ek rapor alınması istenildiği halde hükme esas alınan 16.12.2022 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunun itirazları kapsar nitelikte ve denetime elverişli olmadığı, 185.259,34 TL olarak hesaplanan yüklenicinin malzeme bedelinin (kalıp bedeli) tasfiye kesin hesabında dikkate alındığının belirtildiği gibi, aynı zamanda kesin hesap içerisinde ihzarat bedelinin de yer aldığı, kesin hesapta ihzarat bedeli ile davacı yüklenicinin ayrı bir alacak kalemi olarak istediği malzeme bedelinin mükerrerlik oluşturup oluşturmadığının denetlenemediği gözetilerek önceki raporlar ve iş sahibi davalının raporlara karşı itiraz dilekçesi dikkate alınarak gerekirse yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılmak sureti ile bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3- İş sahibinin yüklenici iş ortaklığı aleyhine açtığı birleşen 2007/180 Esas sayılı davaya ilişkin davacı iş sahibinin temyiz itirazları yönünden;

a) İş sahibinin iki ihale arasındaki fark olarak talep ettiği menfi zarar isteminin sözleşmenin feshinde her iki tarafın da ortak kusurlu olması nedeniyle menfi zarar istenemeyeceğinden ilk derece mahkemesi tarafından bu talebe ilişkin red kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

b) Davacı iş sahibinin sözleşmeye göre mekanik ekipmanları (malzemeleri) İsveç Bankası SEB vasıtasıyla AVM firmasından temin eden davalı yüklenici şirketin kendisine 4.202.008,85 USD tutarında mekanik ekipman fatura ederek bilgisi dışında kredi kuruluşundan bedelini tahsil etmesine rağmen, malzemelerden bir kısmını yapılan iş ve imalâtlarda kullandığını, bir kısmını ise hiç kullanmadığını ve kullanılmayan malzemeleri sözleşmenin feshinden sonra kendisine iade etmediğini ileri sürerek bununla ilgili olarak alacak istemine ilişkin olarak Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2020/228 E. ve 2020/3185 tarihli bozma ilamında bilirkişi heyetinin 20.05.2015 tarihli bu raporuna karşı iş sahibi tarafından ayrıntılı biçimde ve teknik mahiyette itiraz edilmesine rağmen, mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller" başlıklı 266. maddesinde düzenlenen mahkemenin çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceğine, Aynı Kanun'un "Bilirkişi raporuna itiraz" başlığı altındaki 281/2. maddesi gereğince mahkemenin bilirkişi raporunda görülen eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceğine ilişkin yasa maddeleri gözetilerek itirazları karşılayacak şekilde bilirkişi heyetinden ek rapor alınması gerektiği ve iş sahibi ESKİ Genel Müdürlüğü’nün rapora itirazlarının neden kabul edilmediği de kararın gerekçesinde denetime elverişli biçimde açıklanması gerektiği belirtildiği ve bozma ilamına uyulduğu halde hükme esas alınan 16.12.2022 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunda bu hususa ilişkin hiçbir açıklamaya yer verilmediği gibi kararda da bu kalemin reddine ilişkin gerekçenin açıklanmadığı bu hali ile bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmış olup, mahkemece önceki raporlar ve iş sahibi davalının raporlara karşı itiraz dilekçesi dikkate alınarak gerekirse yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılmak sureti ile bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1 ) numaralı bentte ve (3-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının reddine, (2) ve ( 3-b) numaralı bentler uyarınca kabulü ile birleşen 2011/320 Esas ve birleşen 2007/180 Esas, dosyalarda verilen hükümlerin temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14975, Karar No: 2022/13350, Tarih: 04.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14975 E.  ,  2022/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın zeminine maden gelirine göre, üzerindeki fındık ağaçlarına ise taşınmazın fındıklık değerinden, dava konusu taşınmazın arazi değerinin düşülerek ağaç bedellerinin tespiti yöntem itibarıyla yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Zemini maden niteliğindeki taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına bedel belirlenirken önce taşınmazın kapama fındık bahçesi değeri hesaplanıp bu değerden çıplak arazi değeri indirilerek aradaki farkın ağaç bedeli olarak hesaplanması ile yetinilmesi gerekirken, kapama meyve bahçesi ile zemine ekilecek münavebe bedeli olarak hesaplanan değerine ayrıca objektif değer artışı uygulanması suretiyle fazla bedel tespiti

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 04/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21693, Karar No: 2015/8785, Tarih: 11.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/21693 E.  ,  2015/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/354159

- KARAR-

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan, suça sürüklenen çocuk A.. K.. hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2014/1494 Esas, 2015/716 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2015 tarihli ve 2015/498- 327 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/923 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.10.2015 gün ve 2015- 212210/67514 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 gün ve 2015/354159 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır." 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2)Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

../...

(2)Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

../...

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde (1)'' 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Yasa'nın geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 13.07.2015 gün ve 2015/923 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi

uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35925, Karar No: 2022/7332, Tarih: 26.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35925 E.  ,  2022/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

Sanık ...’a yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ve sanık ...’e yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden; sanık ...’e yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.11.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16060, Karar No: 2015/30649, Tarih: 03.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16060 E.  ,  2015/30649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/378294

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2011/240 (E) ve 2013/344 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur Kenan'a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiniin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında mağdur Ersen'e yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.