muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15317, Karar No: 2010/4775, Tarih: 22.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15317 E.  ,  2010/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli Asliye 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Cezaevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Cezaevinde bulunan sanıkların, bir başka kişiyi dövüp, tehdit etmesi nedeniyle, cezaevi idaresi tarafından başka koğuşlara nakledildikten sonra, bu koğuşta kalan diğer hükümlülerin koğuşta düzenleme yaparken, sanık ...'in yatağının yanına asılı olan ernet koku giderici kutusunun içinden neşter ucu, diğer sanık ...'ın yatağının altından ise maket bıçağı ucunu bulduklarını belirtip, bu eşyaları idareye teslim etmeleri ve sanıkların da savunmalarında suçlamayı kabul etmeyip, koğuş arkadaşlarının kendilerine iftira attıklarını ileri sürmeleri, dinlenen tanıklardan sadece Nail Kurumun "bulunan maket bıçağı ucunun sanık ... ... ait olduğunu bildiğini" açıklaması, diğer tanıkların ise bu aletleri daha önceden görmediklerini belirtmeleri karşısında; 17.01.2004 tarihli tutanağı düzenleyen görevliler ile soruşturma aşamasında dinlenen ... ...'da tanık olarak dinlenip, sanıklarla, koğuşta bulunan diğer kişiler arasında, suç atabilecek şekilde anlaşmazlık bulunup bulunmadığı da tartışılıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuksal durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Suçun işleniş biçimindeki özellik ile ele geçirilen birer adet 4 cm. uzunluğundaki sapsız neşter ucu ile 5 cm. uzunluğundaki maket bıçağı ucunun ne şekilde önemli ve değerli olarak kabul edildiği açıklanmadan, temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi,

b) Eğer koşulları varsa, 765 ... TCY.nın tekerrür hükümleri de uygulanarak, buna göre lehe yasa karşılaştırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/357, Karar No: 2019/5967, Tarih: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/357 E.  ,  2019/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 20/02/2018 tarih, 2017/183 Esas ve 2018/88 Karar sayılı kararla hükmü kurulduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ise 12/04/2018 tarih, 2018/271 Esas ve 2018/225 Karar sayılı kararla hüküm kurulduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

20.02.2018 tarihinde tefhim edilen hükme karşı yasal süreden sonra 02.04.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 31/3. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 13.02.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6589, Karar No: 2007/147, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6589 E.  ,  2007/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlen- dirilmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım

Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 7175 m2 olup bunun 2645,48 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının yan ürünü olan küspenin de değerlendirmeye alındığı bildirilmiş ise de, şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20324, Karar No: 2012/27394, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20324 E.  ,  2012/27394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Cezaevinde bulunan sanığın gerekli parayı temin edememesi nedeniyle harcı yatıramadığı yönündeki beyanı karşısında,mazeretine dayalı zorunluluk hali dikkate alınarak temyiz başvurusu geçerli kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3925, Karar No: 2022/12224, Tarih: 20.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3925 E.  ,  2022/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun'a aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... Tekstil San. İht. ve İhr. A.Ş. hakkında 72.306,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11/12/2020 tarihli ve 2020/592 idari yaptırım defter, 2020/301 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2021 tarihli ve 2021/636 değişik ... sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/08/2021 tarihli ve 2021/5690 değişik ... sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/03/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/04/2022 tarihli ve KYB. 2022/40800 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 12/09/2019 tarihli ve 19341300EX618987 sayılı Gümrük Beyannamesi ile yapmış olduğu ihracata dair 205.810,27 Euro tutarındaki bedeli, fiili ihraç tarihi olan 14/09/2019 tarihinden itibaren 180 gün içinde, 12/03/2020 tarihine kadar yurda getirmeyen kabahatli hakkında, anılan Kanun'un 3/3. maddesi ve İhracat Genelgesinin 4, 23. maddesi uyarınca, getirmekle yükümlü olduğu bedelin %5'i kadar idarî para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin idari para cezasına yönelik başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

1567 sayılı Kanun'un 3/3. maddesinde, "Her türlü mal, kıymet, hizmet ve sermaye ithal ve ihraç edenler veya bu işlere aracılık edenlerden bu işlemlerinden doğan alacaklarını 1 inci maddeye göre alınan kararlardaki hükümlere göre ve bu kararlarda tayin edilen süreler içinde yurda getirmeyenler, yurda getirmekle yükümlü oldukları kıymetlerin rayiç bedelinin yüzde beşi kadar idarî para cezasıyla cezalandırılırlar. İdarî para cezasına ilişkin karar kesinleşinceye kadar alacaklarını yurda getirenlere, birinci fıkra hükmüne göre idarî para cezası verilir. Ancak, verilecek idarî para cezası yurda getirilmesi gereken paranın yüzde ikibuçuğundan fazla olamaz" şeklinde,

İhracat Genelgesinin 4/1. maddesinde, "(1) 2018-32/48 sayılı Tebliğ’in yürürlüğe girdiği tarihten itibaren fiili ihracatı gerçekleştirilen işlemlere ilişkin ihracat bedellerinin yurda getirilme süresi fiili ihraç tarihinden itibaren 180 günü geçemez. 180 gün azami süre olup bedellerin ithalatçının ödemesini müteakip doğrudan ve gecikmeksizin yurda getirilmesi esastır" şeklinde yer alan düzenlemelere nazaran,

İhracat Genelgesinin 4/1. maddesinde, "(1) 2018-32/48 sayılı Tebliğ’in yürürlüğe girdiği tarihten itibaren fiili ihracatı gerçekleştirilen işlemlere ilişkin ihracat bedellerinin yurda getirilme süresi fiili ihraç tarihinden itibaren 180 günü geçemez. 180 gün azami süre olup bedellerin ithalatçının ödemesini müteakip doğrudan ve gecikmeksizin yurda getirilmesi esastır" şeklinde yer alan düzenlemelere nazaran,

Kabahatli tarafından, 12/09/2019 tarihli ve 19341300EX618987 sayılı Gümrük Beyannamesine konu ihracat bedelinin süresi içinde 12/03/2020 tarihine kadar yurda getirilmediği, ancak dosya arasında yer alan ... A.Ş. tarafından anılan Gümrük Beyannamesine göre düzenlenen 03/07/2020 ve 06/07/2020 tarihli Döviz Alım Belgelerinde, ihraç edilen mal bedeli kadar 100.000,00 Euro, 23.000,00 Euro ve 82.810,27 Euro olmak üzere toplamda 205.810,27 Euro döviz alımı yapıldığı, bu halde bahsi geçen ihracat bedelinin süresi geçtikten sonra ve idari para cezası kesinleşmeden evvel yurda getirildiğinin anlaşılması karşısında, kabahatli hakkında, yurda getirilmesi gereken tutarın %5'i yerine (72.306,00 Türk lirası), %2,5'u oranında (36.153,15 Türk lirası) idari para cezası düzenlenmesi ve buna göre hesaplanacak tutar üzerindeki miktar yönünden itirazın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş

bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan idari para cezası karar tutanağı, fatura, gümrük beyannamesi, döviz alım belgeleri ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 10.09.2021 tarih, 709960 sayılı yazıları birlikte değerlendirilmekle; idari yaptırım kararına konu ihracat bedellerinin, tahsil süresi sonu olan 12.03.2020 tarihine kadar yurda getirilmediği sabit ise de, 03.07.2020 tarih ve 06.07.2020 tarihli döviz alım belgeleri uyarınca, belirtilen ihracat bedellerinin idari yaptırım kararının kesinleştiği tarihten önce yurda getirildiği anlaşılmakla birlikte; somut olay bakımından, 1567 sayılı Yasanın 3/3-son maddesi uyarınca, muteriz hakkında uygulanacak idari para cezasının, yurda getirilmesi gereken paranın yüzde iki buçuğu kadar olmasında zorunluluk bulunmadığı, bu oranın, yukarıda açıklanan şartların gerçekleşmesi durumunda uygulanması gereken idari para cezasının üst sınırı olarak belirlendiği gibi, anılan Yasanın 3/1 ve 3/3-son maddeleri birlikte değerlendirilmek sureti ile muteriz hakkında uygulanacak idari para cezası miktarının Hakimlikçe somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar kısmen yerinde görüldüğünden ... 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 28/08/2021 tarihli ve 2021/5690 değişik ... sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4807, Karar No: 2010/10992, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4807 E.  ,  2010/10992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adıyaman 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2008 tarih ve 2005/425 - 2008/937 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir kısım davalılar ile birlikte davalı şirketin ortağı lduğunu, şirketin iyi idare edilemediğini, dört hesap dönemi boyunca genel kurul toplantılarına çağrılmadığını, oy hakkının kullandırılmadığını, şirketin gidişatı ile ilgili bir bilgi verilmediğini, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin özenli ve dikkatli davaranmadık- larını, ortaklar arasında ceza davaları bulunduğunu, 30.06.2004 tarihli genel kurul toplantısında toplantı ve karar yetersayısının bulunmadığını, denetçilerin olayları göremez- likten geldiğini ileri sürerek, öncelikle davalı şirketin 2001-2004 yılı bilançosuyla 2005 yılı mizanı ile şirket gerçek kazacının ve dağıtılabilir kar paylarının tespit edilmesine, ödenmeyen temettü paylarından şimdilik 5.500 YTL'nın tahsline, 30.06.2004 tarihli genel kurul kararının iptaline, şirketin emin ellerde ilk genel kurula taşınması için kayyım tayinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir..

Davalılardan şirket vekili ve bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalılardan ... ve ... 'ın şirketin yönetim ve denetiminde olmadıkları, şirketin hukuka aykırı işlem ve eylemlerinin sürereklilik arz etmediği, hukuka aykırı olan durumun genel kurul kararının iptali yolu ile ortadan kaldırılabileceği, bu nedenle şirketin genel olarak kötü yönetildiği söylenemeyeceğinden kayyum atanmasına gerek görülmediği, 2004 yılında elde edilen dönem net karının şirket ortaklarına dağıtılmasının gerektiği, dava konusu genel kurula ilişkin olarak nama yazılı hisseye sahip olan davacıya iadeli taahütlü posta yoluyla davetin yapılmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava konusu genel kurul toplantısının iptaline, davalı şirketin 2001-2004 yılllarına ilişkin net karının 39.536,14 YTL olduğunun tespitine, davalı şirketin 2004 yılında elde ettiği 13.845,10 YTL'lık net gelirden davacının hissesine düşen miktarın davalı şirketten tahsiline, davalı şirkete kayyım atanması isteminin ve davalı ... ve ... hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı şirkkete kayyum tayin edilmesine ilişkin temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı anonim şirketin dağıtılabilir kar payının tespiti ile ödenmeyen kar payının tahsili, genel kurul kararının iptali ve kayyum tayini istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin net karının tespiti ile davacının hissesine düşen miktarın davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, TTK'nun 469. maddesi yorumundan ve Dairemiz’in kararlılık kazanan içtihatlarına göre anonim ortaklık genel kurulunca kârın dağıtılması kararı alınmadıkça kâr payının bir alacak davasıyla istenmesi olanaksızdır. (11.HD 13.11.1989 gün ve Esas 8731/6181 Karar) Diğer bir ifade ile kâr payının istenebilir bir alacağa dönüşmesi ancak, bu konuda alınmış bir genel kurul kararı olmasıyla mümkündür. Diğer yandan, TTK'nun 309. maddesi gereğince anonim şirket yöneticilerinin çeşitli yollarla kâr payını düşük göstermeleri sonucu haksız fiilleri nedeniyle şirketi zarara uğratması halinde de, bundan zarar gören pay sahipleri yöneticiler aleyhine dava açabilir ise de, davanın şirket adına açılması ve hükmolunacak tazminatın şirkete verilmesi gerekir.

Bunların yanında, anonim şirketin yıllık bilançolarında kâr payı göstermemesi veya çok düşük göstermesi halinde pay sahiplerinin genel kurullara karşı dava yolu ile itiraz edip, bilançoların gerçek durumu yansıtmadığını ileri sürmeleri olanaklıdır. Ayrıca, anonim ortaklığın uzun süre kâr dağıtım kararı almaması halinde de, azınlık TTK'nun 366. maddesi uyarınca genel kurul gündemine kâr dağıtımı konusunda gündem maddesi konulmasını teklif edebilir. Yönetim kurulunun azınlığın teklifini gündeme almaması veya gündeme alıp, görüştükten sonra reddetmesi hallerinde azınlık payı sahiplerinin TTK'nun 381. maddesi gereğince genel kurul kararını iptal davası açma hakkı vardır.

Somut olayda, davacı tarafça yukarıdan anlatılan yollar tümüyle tüketilmeden doğrudan doğruya şirketin elde etmesi ve müvekkiline dağıtılması gereken kâr payını bu şekilde bir tazminat davası ile talep etme olanağı bulunmadığından bu kaleme ilişkin istemin mahkemece reddi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın davalı şirket yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin kayyum tayinine ilişen temyiz itirazının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6919, Karar No: 2020/3603, Tarih: 01.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6919 E.  ,  2020/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2018 gün ve 2018/139 Esas, 2018/208 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.