muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4217, Karar No: 2017/7346, Tarih: 05.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4217 E.  ,  2017/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, primi ödenmiş gün sayısının 9605 gün olarak kabulüyle emekliliğe karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının Bağ-Kur prim gün sayısının 9605 gün olduğu kabul edilerek emekliliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, .... kimlik numaralı ....'nin 49 yaşını tamaladığı 02/01/2014 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı tahsisine hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 25/11/1989-31/03/1992 ve 27/08/2000-31/12/2011 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 17/06/2008-10/07/2013 tarihleri arasında oda kaydının ve 17/06/2008-03/10/2013 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının olduğu, 13/04/1992 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi gereğince vergi mükellefiyetinin başladığı tarih olan 25/11/1989 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapıldığı, 1990-1992 yıllarında iki adet prim ödemesinin bulunduğu, 2008 yılında toplu prim ödemesi yaparak ve 2011 yılında 6111 sayılı Yasa ile sağlanan yapılandırmadan faydalanarak bütün prim borçlarını ödediği, 17/12/2013 tarihli tahsis talebinin vergi kaydı olmayan dönemdeki sigortalılığının Kurum tarafından iptal edilmesi sebebiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Bağ-Kur Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla, Bağ-Kur Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

1479 sayılı Bağ-Kur Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla, Bağ-Kur Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

Somut olayda; davacının 25/11/1989-31/03/1992 ve 27/08/2000-31/12/2011 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, vergi kaydının olmadığı 31/03/1992-27/08/2000 tarihleri arasındaki dönemde sigortalı olmasını gerektirecek herhangi bir kaydının bulunmadığı ve prim borçlarını düzenli olarak ödemediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacının 31/03/1992-27/08/2000 tarihleri arasındaki dönemde sigortalılık koşullarını taşımadığı halde 2008 yılında toplu prim ödemesi yaparak ve 2011 yılında 6111 sayılı Yasa ile sağlanan yapılandırmadan faydalanarak prim ödemesi ile sigortalılık elde etmesi mümkün değildir. Davacının yaşlılık aylığı talebinin de bu koşullara göre yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3012, Karar No: 2017/21814, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/3012 E.  ,  2017/21814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaası dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 28.02.2009 tarihinde davalı işyerinde Şirketin üst düzey yöneticilerinin ve yurt dışından gelen yatırımcı iş adamlarının havaalanında karşılanması ve ağırlanması işlerini de kapsayan şekilde makam şoförü olarak haksız ve hukuka aykırı olarak işten çıkarıldığı 30.05.2014 tarihine kadar haftada 7 gün, her gün normal mesai saatine ek olarak en az 3-4 saat, haftanın en az 4 günü 8-9 saat fazla mesai yaparak çalıştığını, işten çıkarıldığı tarihte aylık net ücretinin 2.000,00 TL olduğunu, ücretine ek olarak yaklaşık 100,00 TL asgari geçim indirimi verildiğini, yılda iki defa ayakkabı, gömlek, kravat, takım elbise ikramiyesi bulunmasına rağmen bu haklarının sonradan verilmediğini, taksi ile ulaşım sağlama hakkı bulunduğunu, bir öğün yemek hakkı olduğunu, sabah saat 03.00-04.00’da taksi ile kullandığı Mercedes arabasını şirketin yönetim kurulu başkanının evinin bulunduğu ... otoparkından alarak iş başı yaptığını ve işin durumuna göre aynı gün gece 22.00-24.00’a kadar çalıştığını, davalı şirketin kaydi rakamlar esas olarak hesaplama yaptığını ve kayıtlarda göründüğü şekilde banka hesabına hakkı olandan çok daha az bir ödeme yaptığını, haklarının ödenmesi için ... 5. Noterliğinin 05.06.2014 tarih ve 06063 yevmiye sayılı ihtarnamesinin gönderdiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 04.03.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, görevine 31.05.2014 tarihine kadar devam ettiğini, davalı şirket tarafından davacının iş akdinin feshedilmesi nedeniyle, davacının yasal haklarının hesaplandığını ve 03.06.2014 tarihinde banka hesabına, ayrı ayrı açıklamalı olarak (5.932,60 TL kıdem ve 1.792,65 TL ihbar tazminatı) ödendiğini, davacıya keşide edilen ... 30. Noterliğinin 12.06.2014 tarih ve 2036 yevmiye sayılı cevabi ihtarnamede, banka hesabına yapılan ödemelerin açıkça belirtildiğini, son aylık ücretinin net 887,67 TL olduğunu, 2013 yılı dahil hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını, 2014 yılı yıllık izin ücretinin ise 03.06.2014 tarihinde banka hesabına 591,78 TL olarak ödendiğini, görevini davalı şirkette bulunan diğer iki şoför ile birlikte iş akışına göre mesai bölme usulü ile ifa ettiğini, çoğu zaman çalışmasının haftalık 45 saati dahi geçmediğini, dosyaya sunulan evrakların tek taraflı doldurulmuş ve delil niteliği taşımayan muhtelif kağıtlar olduğunu, söz konusu kağıtların içeriğini kabul etmemekle birlikte, işbu kağıtlarda yer alan davalı şirket çalışanlarının imzası var ise de ancak gider avansının onayına ilişkin olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalı işyerinde 04.03.2009-30.05.2014 tarihleri arasında çalıştığı, dinlenen tanık beyanları, iddialar ve emsal ücret araştırma yazısı nazara alındığında ücretinin net 2.000,00 TL olduğu, davalı tarafça kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödendiğinin beyan edildiğinden davalı tarafça iş akdinin feshedildiği ve yapılan ödemelerin mahsubunun gerektiği, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftalık ortalama 17,25 saat fazla mesai yaptığı, davacı tarafça sunulan masraf dökümlerinde pazar günleri çalışmalarının bulunduğunun anlaşıldığı, dini bayram günleri ile resmi tatil günleri çalışmalarının bulunduğunun tanık anlatımları ile doğrulandığı, davalı tarafça 56 günlük yıllık izin formunun ibraz olunduğu, ayrıca bankaya bu isim altında bir kısım ödeme yapıldığı, davacının kıdemi doğrultusunda 70 günlük yıllık izin hak ettiği, bu talebin de mahsuplar yapıldıktan sonra yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Kararların temyizen denetiminde uyuşmazlığın esasına girilebilmesi için evleviyetle yargılamanın usul hukukuna hakim olan ilkelere göre yapılıp, sonuçlandırılması gereklidir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Kararların temyizen denetiminde uyuşmazlığın esasına girilebilmesi için evleviyetle yargılamanın usul hukukuna hakim olan ilkelere göre yapılıp, sonuçlandırılması gereklidir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamanın gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

AİHM'ye göre de, iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir..

Somut uyuşmazlıkta; ön inceleme tensip zaptında, ön incelemenin duruşmalı olarak 19.02.2015 günü, saat 09.25 de yapılacağına karar verilip taraflara tebliğ edildiği, belirtilen gün ve saatte taraf vekillerinin hazır olduğu ve aynı gün verdikleri mazeret dilekçelerinde “… Mahkeme hakiminin hava muhalefeti nedeniyle hazır bulunamadığı, duruşmaların başka hakimlerce kendi duruşmalarından sonra yapılacağı mahkeme kalemi tarafından bildirilmiş...” olduğundan belirtilen saate kadar beklemelerinin mümkün olmadığı için mazeretlerinin kabulü talebinde bulundukları, buna rağmen aynı gün yapılıp saat 11:05:36 da bitirilen duruşmaya davacı vekilinin katılıp, davalı vekilinin yokluğunda ön inceleme duruşmasının yapıldığı ve tahkikat aşamasına geçilip davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği görülmüştür.

O halde, davalı vekilinin ön inceleme duruşmasına mazeret bildirmesi, üstelik bu mazeretinin oluşmasının Mahkeme hakiminden kaynaklanması ve Mahkemece de bu mazeret haklı görülerek kabul edilmesi karşısında, yeni bir ön inceleme duruşma günü tayin edilerek, ön incelemede yapılması gereken işlemlerin yapılması, taraflarına anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tek tek tespit edilmesi, ön inceleme sonuç tutanağı düzenlenip bu tutanağın taraflara imzalatılması ve ön inceleme aşamasında yapılması gereken tüm işlemler tamamlandıktan sonra tahkikat aşamasına geçilmesi gerekirken ön inceleme duruşması usulüne uygun yapılmadan tahkikat aşamasına geçilerek davanın esası hakkında karar verilmesi usule aykırı olup, isabetsizdir.

Keza, Mahkemece son duruşmanın 08.12.2015 günü, saat 10.10’a bırakıldığının taraflara bildirilmesine rağmen duruşmaya erken başlanıp davalı vekilinin yokluğunda saat 09:58:07’de bitirilmiştir. Bu durumda, taraflara bildirilen duruşma saati beklenmeden davalı tarafın yokluğunda duruşmanın yapılıp karar verilmesi de açıkça savunma hakkının ihlali niteliğinde olup, usule aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle; Mahkeme Hakimince bizatihi açıkça usul kurallarına aykırı yapılan yargılamayla tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ihlal edilmiş olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28418, Karar No: 2022/7346, Tarih: 02.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/28418 E.  ,  2022/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 43/2-1, 53, maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet

Bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanığın, HDP Malazgirt ilçe binası önünde yapılan 18.05.2015 tarihli basın açıklaması sonrası "biji serok apo (yaşasın önder apo)" şeklinde slogan attığı, yine sanığın 05.06.2015 tarihinde yaptığı basın açıklaması sonrası "Biji berxwedana me (yaşasın şehitlerimizin direnişi, Biji kürdistana ajad (yaşasın özgür kürdistan), Biji serok apo (yaşasın başkan apo) " şeklinde slogan attığı kabul edilen somut olayda;

1-Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 esas, 2016/1025 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, 18.05.2015 tarihli basın açıklaması sonrası "biji serok apo (yaşasın önder apo)" şeklinde atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın yalnızca 05.06.2015 tarihinde yaptığı basın açıklaması sonrası "Biji berxwedana me (yaşasın şehitlerimizin direnişi) şeklinde attığı sloganın propaganda suçuna vücut verdiği, 18.05.2015 tarihli basın açıklaması sonrası attığı sloganın ise propaganda suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, hükmolunan temel cezada koşulları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle arttırım yapılarak fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu sebepten dolayı yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19613, Karar No: 2021/14996, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19613 E.  ,  2021/14996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sunduğu 29/12/2015 tarihli itiraz dilekçesinin incelenmesi sonucu Denizli 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/149 Değişik İş sayılı kararı ile yapılan itirazın reddine karar verildiği ve red kararının temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/05/2015 tarihli yakalama tutanağına göre şüphe üzerine yakalanan suça sürüklenen çocukların yakalandıklarında henüz müştekinin şikayeti bulunmadan üzerlerinden çıkan paraları müştekiye ait pastaneden aldıklarını itiraf ederek paraları kendi rızaları ile teslim ettiklerinin tutanak altına alındığı, müştekinin 27/10/2015 tarihli duruşmada iş yerinden çalınan 400 TL parayı polislerden teslim aldığını beyan ettiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1.maddesinin uygulanmasında isabetsizlik görülmemiş, ancak bahse konu uygulama esnasında sevk maddesinin TCK’nın 186/1 maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuğun farik mümeyyiz olup olmadığına ilişkin düzenlenen raporda, yalnızca ''Hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun, gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7238, Karar No: 2021/14150, Tarih: 12.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7238 E.  ,  2021/14150 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYEMAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/10/2021 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Yapılan tebligata rağmen duruşma günü taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 12.01.2015 tarihine kadar devam ettiğini, davalı .... ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve davacının en başından beri davalı işverenin asıl işçisi olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve birleşen davalar ile de asıl davada aldırılan bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar kadar kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti ile birleşen dava dosyasında ücret ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... AŞ vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ihale makamı olduklarını, bu sebeple kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: