muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12461, Karar No: 2008/19227, Tarih: 15.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/12461 E.  ,  2008/19227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2008

Davacı, 12.10.1979-31.12.1987 tarihleri arası 1479 sayılı Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava davacının, 12.10.1979-31.12.1987 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 12.10.1979-31.12.1987  tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının vergi kaydının 12.10.1979-11.02.1982 ile 11.02.1989-31.12.11987  tarihleri arasında  vergi kaydının bulunduğu, 16.12.1979 ile 11.09.1984 tarihleri arasında  Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydının  bulunduğu,  Esnaf Sicil kaydının bulunmadığı, 05.03.1984 tarihinde kurum kayıtlarına giren giriş bildirgesi ile 20.04.1982 tarihinden itibaren  Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, Davalı Kurum tarafından davacının  vergi kaydının sona ermiş olması nedeni ile  25.12.1989 tarihinde tescil tarihinden geçerli olmak üzere iptal edildiği dosyadaki kayıt ve belgelerden anlaşılmaktadır .

1479 sayılı Bağ-Kur Yasası'nda, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 79/10. maddesinde öngörülen ve geçmiş çalışmaların sigortalı hizmet olarak sayılmasının tespitine imkan veren hükümler doğrultusunda  herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Ayrıca davacının 1479  sayılı Yasa'nın ek geçici 13.maddesinin sağladığı olanaktan süresinde başvurmak suretiyle yararlanmadığı hal böyle olunca davacının 20.04.1982 tarihinden önceki hizmetlerin tespitinin yasal olarak mümkün olmadığı halde mahkemece  davacının 12.10.1979-19.04.1982  tarihleri arasındaki isteminin reddi yerine yazılı şekilde  kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8008, Karar No: 2022/10618, Tarih: 27.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/8008 E.  ,  2022/10618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kale (...) Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6152, Karar No: 2022/7979, Tarih: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6152 E.  ,  2022/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 9.30 sularında sanığın sevk ve idaresindeki minibüsü ile meskun mahalde, bölünmüş Devlet karayolunda seyir halinde iken yolun sağındaki bankete girdiği esnada, aynı istikamette banket içinde bisikleti ile seyir halinde olan ...’e minibüsün sağ ön aynası ile çarparak ölümüne neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen olayda;Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, kazanın yolun dar olmasından meydana geldiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21361, Karar No: 2015/4456, Tarih: 12.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21361 E.  ,  2015/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Uşak 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.05.2014

NUMARASI :Esas no: 2014/14 Karar no:2014/335

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; davalı kadın adına kayıtlı bulunan taşınmazın aile konutu olarak özgülendiğinin tespiti ile taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması istemine ilişkindir. (TMK.md. 194/3) Davalı kadın eş , davacı erkek eş ile iki yıldır ayrı yaşadıklarını, taşınmazın aile konutu vasfını taşımadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş ve tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece tarafların ön inceleme duruşmasına çağrılarak dinlenilmesinden sonra, tahkikat duruşması için gün tayin edilmeden ve tarafların gösterdikleri deliller toplanmadan ön inceleme duruşmasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesinde "Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir" hükmü bulunmaktadır. Anılan kanun maddesi gereği tahkikat aşamasına geçilerek tarafların ön inceleme duruşmasında dava konusu taşınmazın aile konutu vasfında olduğu konusunda anlaşmaya varamadıkları hususu da dikkate alınarak yargılamaya devam edilmesi, taraflarca gösterilen tüm deliller toplanarak hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Tarafların savunma haklarının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde , gösterilen deliller toplanmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2025/2319, Karar No: 2025/1832, Tarih: 12.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2319 E.  ,  2025/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2200 E., 2024/2655 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/166 E., 2024/51 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 . maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalılar vekilleri tarafından temyize konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilleri temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5422, Karar No: 2018/12093, Tarih: 27.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5422 E.  ,  2018/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19721, Karar No: 2013/3967, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19721 E.  ,  2013/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın Türkiye İstatistik Kurumunda ki hizmet sözleşmesi ile çalıştığı geçici görevinin 11.04.2007 tarihli yazı ile sona erdiği ve sözleşmesinin feshedildiği, kendisine verilen personel kimlik kartı, ücretsiz toplu taşım kartı ve tüm evrakların 7 gün içinde teslim edilmesi için Bölge Müdürünce yazılan yazının sanığa 18.04.2007 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğata rağmen sanığın ücretsiz toplu taşım kartını teslim etmediği ve bu kartın en son 25.04.2007 tarihinde teslim için kendisine tanınan 7 günlük süre bitmeden önce 1 kez sanık tarafından kullanıldığı, başkaca kullanım olmadığının anlaşıldığı, mahkemenin; kartın sanık tarafından kullanıldığının sabit olmadığı ve bu durumun suç kastı ile hareket ettiğini göstermeyeceği, sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli kesin ve somut delil elde edilemediğine ilişkin gerekçe ile verdiği beraat kararı yerinde olduğundan, beraat kararına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13670, Karar No: 2013/30435, Tarih: 19.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/13670 E.  ,  2013/30435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 21.11.2011 tarihli ek kararların sanıklar müdafiine 13.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanıklar müdafiinin öğrenme üzerine 29.11.2011 tarihinde hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 21.11.2011 gün ve 796-337 sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararların istem gibi ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9658, Karar No: 2024/14682, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9658 E.  ,  2024/14682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurularının esestan reddi

TEMYİZ EDENLER : Davalılar vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesi ... Elektrik, Su, Havagazı, Otobüs ve ... (...) Genel Müdürlüğünde çalıştığını, ... Büyükşehir Belediyesi ... Genel Müdürlüğünün işçisi olduğunun ... 15. İş Mahkemesinin 2014/69 Esas ve 2016/519 Karar sayılı kararı ile tespit edildiğini, davacının ... Genel Müdürlüğünde örgütlü bulunan ... Sendikasına 22.10.2014 tarihinde üye olduğunu, davacının davalı ... Genel Müdürlüğünün işçisi olduğu hususunun kesinleştiğini; ancak kesinleşmiş yargı kararlarına rağmen davacının toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmadığını ve ücretlerinin düşük ödendiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye (ilave tediye), giyim, yakacak, temizlik, yemek, gece çalışma ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, akıllı kart ve sürücü kartı primi ile bayram yardımı alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını, ... 15. İş Mahkemesinin 2014/69 Esas sayılı kararıyla taleplerin reddedildiğini, davacının hizmet süresi boyunca alacaklarının Genel-İş Sendikası ile diğer davalı arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine uygun olarak ödendiğini, aynı anda iki toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığını, muvazaa tespitine dayanılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Genel Hizmet Otopark Özel Eğitim İtfaiye ve Sağlık Hizmetleri Ticaret AŞ (... AŞ) vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının aynı anda iki sendikaya üye olamayacağını ve aynı anda iki toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağını, davacının alacağının bulunmadığını, taleplerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI