muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5795, Karar No: 2010/14865, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5795 E.  ,  2010/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile pancar alım satımından kaynaklanan bakiye 16.287.00 TL’nin ödemediğini, bu borcun tahsili için davalı aleyhine Kozaklı İcra Müdürlüğü’nün 2009/137 sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının haksız itirazının iptali ile 16.287.00 TL'nin davalıdan tahsiline ve %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davada davalıdan 13.350.00 TL alacaklı olduğuna ilişkin 30.04.2009 tarihli davalının imzasını taşıyan fotokopi belgeye dayanmıştır. Davalı yargılama aşamasında savunmada bulunmamış, ancak icradaki itirazında borcun 6.630.00 TL kısmını kabul etmiştir. Yargılama sürecinde ise davayı takip etmemek suretiyle davayı inkar etmiş sayılmaktadır. Ancak mahkemece, davacının dayandığı 30.04.2009 tarihli belgedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda her hangi bir araştırma yapılmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemece davalıya isticvap davetiyesi çıkartılarak sözkonusu belgedeki imzayı kabul edip etmediği konusunda beyanı alınmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Sonuç; Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25971, Karar No: 2014/2375, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25971 E.  ,  2014/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/21-2013/279

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, Ç.. B.. hakkındaki davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı duruşmalı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Ç.. B.. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile B.. B.. hakkında açılan davaların husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Ç.. B.. hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamının 1/1000 ölçekli imar planında ''Olimpiyat Park Alanı'' lejantında kaldığı, ancak mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, kamu hizmetine tahsis edilen taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne hükmolunmuş ve Dairenin çoğunluk görüşü doğrultusunda davaya idari yargıda bakılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de bu görüşün yerinde olmadığı kanaatindeyiz. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı, ancak Olimpiyat Park Alanı olarak kamu hizmetine tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

6830 sayılı, 2942 sayılı ve bunu değiştiren 4650 sayılı Kamulaştırma Kanunlarında kamulaştırmasız el atma ile ilgili düzenlemeler bulunmamaktadır.

Kamulaştırmasız el atma 16.05.1956 gün 1-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile hukuk sistemimizde düzenlenmiştir. Bu kararla; taşınmazına kamulaştırmasız el atılan kişinin kamu tüzel kişiliğine karşı meni müdahale (el atmanın önlenmesi) davası açabileceği, ya da fiili duruma razı olarak kamu tüzel kişiliğine karşı mülkiyet hakkının devrine karşılık taşınmaz bedelinin tahsili istemli dava da açabileceği kabul edilmiştir.

İçtihadı Birleştirme kararının yol göstericiliği ile uzun yıllar fiili el atmalarda el atmanın önlenmesi ve taşınmaz bedelinin tahsili davaları Dairemizce çözümlenmiştir.

Anayasanın 38. maddesi mülkiyet hakkını korumaktadır. Mülkiyet hakkı ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılabilir (35/2). Bu da Anayasanın 46. maddesinde düzenlenen kamulaştırma yoluyla mümkündür.

Görüldüğü gibi Anayasamız kamulaştırmasız el atmayı düzenlememiştir.

Yasalarımıza “kamulaştırmasız el atma” kavramı 5999 sayılı Kamulaştırma Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin kanun ile 30.06.2010 tarihinde 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. madde ile girmiştir. Maddenin başlığı “ Kamulaştırmasız el koyma sebebiyle tazmin” olup, 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında “ fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara; kısmen veya tamamen irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle malik tarafından ilgili idareden tazminat talebinde bulunulması” halinde izlenecek yasal prosedür düzenlemiştir.

Yargıtay HGK’nun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662-651 sayılı kararında açıklandığı üzere uzun yıllar kamu hizmetine tahsis edilen ancak amacın fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı idarenin, malikin taşınmaz üzerindeki tasarruf hakkını belirsiz bir süre için kullanılamaz hale getirdiği, dolayısıyla malikin taşınmazdan mülkiyet hakkının özüne uygun şekilde yararlanma olanağı kalmadığı, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkının hukuksal bir nedene dayanılmadan idarece engellendiği kuşkusuzdur.

Malikin taşınmaz üzerindeki egemenliği hukuk düzeninin sınırları içinde üçüncü kişilere karşı korunmuş ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesinde malike, hukuka aykırı olarak müdahalenin önlenmesini isteme hakkı tanınmıştır. Bir kişinin taşınmazına eylemli olarak el atıp tamamen veya kısmen kullanılmasına engel olunması ile imar uygulaması sonucu o kişinin mülkiyetinde olan taşınmaza hukuken kullanmaya engel sınırlamalar getirilmesi arasında sonucu itibari ile bir fark bulunmamakta her ikisi de kişinin mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonucu doğurmaktadır.

Bundan da öte; programa alınmayarak amacın fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı İdarece, pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis etmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği; bu haliyle idarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip bulunan kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığı için yeterli bulunduğu muhakkaktır.

11.02.1959 gün ve 1958/17-1959/15 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre de; idarenin kamulaştırma yapmaksızın mülkiyet hakkına müdahale ederek taşınmazın aynına el atması durumunda uyuşmazlıkların adli yargıda görülmesi gerekir.

5999 ve 6487 sayılı Yasalarda düzenlenen ve Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. madde bir tasfiye yasasıdır. 1956-1983 tarihleri arasındaki uyuşmazlıkları düzenlemektedir.

6487 sayılı Yasanın metni 5999 sayılı Yasa ile aynıdır. Aynı olan metne eklemeler vardır. Her iki metinde de fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin düzenleme getirilmektedir.

5999 ve 6487 sayılı Yasalar ile geçici 6. madde olarak yapılan ekleme Kamulaştırma Kanununa girdiğine göre 2942 sayılı Yasanın yetkili ve görevli mahkeme ve yargılama usulü başlığını taşıyan 37. maddesi “Bu Kanundan doğan tüm anlaşmazlıkların adli yargıda çözümlenmesi gerekenleri, taşınmaz malın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemelerinde basit yargılama usulü ile görülür.” demektedir. O zaman bu Yasada açıkça “idari yargıda görülür” şeklinde düzenlenmeyen uyuşmazlıklar, Adli Yargıda taşınmazın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görülecektir.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasında, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ile ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içeren geçici 6. maddesinde, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile “… uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarih ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra, idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanır.” hükmü getirilmiş ise de sözü edilen geçici yasa hükmü, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili olup, idari yargıda görülebilecek işleri de, 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemlerle sınırlamıştır.

Taşınmaz maliki, 3194 sayılı İmar Kanununa göre, idarenin yaptığı eylem ve işleme karşı idari yargılama usulü çerçevesinde, işlemin iptali için bir dava açabilecektir. Bu düzenleme taşınmaz bedelinin tahsiline dönük olarak açılacak davaların, idari yargıda görüleceği şeklinde bir hüküm içermemektedir.

Bundan ayrı Anayasa Mahkemesinin 25.09.2013 gün ve 2013/93 esas, 2013/101 sayılı ilamı, Anayasanın 153. maddesi kapsamında bir iptal kararı olmayıp, kurumları bağlayıcı nitelikte değildir.

Bu durumda, kamulaştırma yapmaksızın suskun ve pasif kalmak ve işlem tesis etmemek veya eylemli olarak el atmak arasında, kullanmaya engel sınırlamalar açısından bir fark yoktur. Mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonuç doğmaktadır.

Sonuç olarak;

1)6487 sayılı Yasanın 6. maddesi, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarla ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içerdiğinden, daha sonraki uyuşmazlıklara uygulanamıyacağı;

2)6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddesinin 10. fıkrasındaki açıklamada; taşınmaz bedelinin tahsili davalarının da İdari Yargıda görüleceğine dair hüküm bulunmaması nedeniyle, bu davalarda da Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi uyarınca adli yargının görevli ve yetkili olacağı;

3)16.05.1956 gün 1-6 sayılı; 11.02.1959 gün 1958/17 – 1959/15 sayılı; İçtihadı Birleştirme ve HGK'nun 15.12.2010 gün ve 2010/662-651 sayılı kararları gözönüne alındığında da, Adli Yargının görevli olacağı gerekçesiyle, çoğunluk kararına katılmıyor ve Adli Yargının görevli olduğunu bu nedenle işin esası incelenerek karar verilmesi gerektiğini düşünüyoruz.30.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/30942, Karar No: 2018/3520, Tarih: 24.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30942 E.  ,  2018/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ipotek alacaklısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 153. maddesi gereğince ipoteğin fekki konusunda karar verilmek üzere dosyanın icra mahkemesine gönderildiği, mahkemece, ipotek bedelinin ödendiği, muhtıra tebliğine rağmen ipotek alacaklısının bedeli alıp ipoteği kaldırmadığı gerekçesi ile İİK'nun 153. maddesi gereğince ipoteğin terkinine karar verildiği, kararın ipotek alacaklısı Belediye Başkanlığının temyiz talebi üzerine Dairemizin 22/04/2014 tarih ve 2014/9269 E., 2014/11810 K. Sayılı ilamıyla "İpoteğin, 2981 Sayılı İmar Kanunu gereğince, imar uygulaması sonucu oluştuğunun tespiti halinde, tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmaması nedeniyle, İİK'nun 148 ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceği için olayda İİK'nun 153/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayacaktır. O halde mahkemece, duruşma açılarak, öncelikle ipotek akit tablosu getirtilmek suretiyle ipoteğin niteliği belirlenerek, 2981 Sayılı İmar Kanunu gereğince, imar uygulaması sonucu tesis edilmişse İİK'nun 153/2.Maddesi uygulanamayacağından ihtilaf yargılamayı gerektireceğinden araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir." gerekçesiyle bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda istemin kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İpotek alacaklısı Belediye Başkanlığı'nın 19/06/2015 tarihli yazı cevabı ile ipoteğin, 2981 Sayılı İmar Kanunu gereğince, imar uygulaması sonucu tesis edildiğinin bildirildiği görülmüştür.

O halde mahkemece, uyulan bozma ilamında İİK'nun 153/2. maddesinin uygulama yeri bulunmadığı, ihtilafın yargılamayı gerektireceği belirtildiğinden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : İpotek alacaklısının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2014, Karar No: 2015/2822, Tarih: 09.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2014 E.  ,  2015/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi gereğince hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıt sistemindeki adresinin “....” olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilerek, dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, her ne kadar hükümlünün nüfus kayıt sistemindeki adresi ... ise de, bu adresin ... M Tipi Ceza İnfaz Kurumuna ait olduğu, hükümlünün ceza infaz kurumuna yazdığı dilekçede ikamet adresi olarak “..” adresini bildirmiş olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun; 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya mürnderecatından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce zikredilen "Van" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığına göre yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1466, Karar No: 2023/5325, Tarih: 30.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/1466 E.  ,  2023/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 inci ve 93 üncü maddelerine aykırılık (6831 sayılı Kanun) suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; aksi ispat edilinceye kadar suç tutanağının geçerli olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın kendi arazisinde ağaç kesildiğine dair Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığına şikayeti üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde sanığın ormandan ve tapulu arazisi dışından ağaç kestiği iddiası ile hakkında ağaç kesme ile işgal ve faydalanma suçlarından suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmalarında savcılığa şikayette bulunduktan bir ... sonra hakkında tutanak tutulduğunu, ağaç kesenlerden kendisinin şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda suça konu açma eyleminin olmadığı, 17 adet yapacak nitelikte ağacın dikiliden motorlu testere ile kesildiği, iki adet ağacın ise tapulu araziden kesildiği tespit edilmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Sanığın arazisinden ağaç kesildiğine dair şikâyetinden iki ... sonra orman alanından ve sanığın arazisinden ağaç kesildiğinin tespiti üzerine hakkında dava açılması, sanığın savunmasında kendi şikayeti üzerine hakkında dava açıldığını beyan etmesi, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Sanığın arazisinden ağaç kesildiğine dair şikâyetinden iki ... sonra orman alanından ve sanığın arazisinden ağaç kesildiğinin tespiti üzerine hakkında dava açılması, sanığın savunmasında kendi şikayeti üzerine hakkında dava açıldığını beyan etmesi, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 26.03.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV.KARAR

A. Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.