muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10504, Karar No: 2023/991, Tarih: 14.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; davalının sosyoekonomik araştırmasının yapılmadığını, fabrika, ticari işletme ve sair gelirlerinin irdelenmediğini ve gerçek gelirinin tespit edilmediğini, bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme yapıldığını, dava dışı annenin borca batık olduğunu, tespit edilen nafaka miktarının eğitim ve insani olarak yaşam giderleri karşılama noktasında az olduğunu belirterek dava tarihinden başlamak üzere nafaka miktarının üniversite harcı, yurt, eğitim, bakım ve insani giderleri hesaplanıp tespit edilecek miktar üzerinden düzeltilmesini ve bu nafaka miktarının her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; kararın kaldırılmasına davacının devlet üniversitesinde eğitim almayı tercih etmeyip kendi iradesi ile vakıf üniversitesini tercih ettiğini, eksik inceleme ile hukuka ve hakkaniyete aykırı karar verildiğini, annenin de iddia edilen giderlere katılması gerektiğini, davacı annesinin mal kaçırma kastı ile gayrimenkullerini davacının teyzelerine devrettiğini, bunun mahkemece araştırılmadığını, tapu kaydında 10 adet villa tipi konut yazarken sehven 32 villa olduğunun algılandığını, iddia edilen okul ve yurt fiyatlarının araştırılmaması, davacının ve annesinin maddî durumunun araştırılmaması, anne katılımı olmaksızın sadece babanın çocuğun eğitimine yardım ettiği ölçüde nafakaya hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, TÜFE talebine rağmen ÜFE oranının kabul edilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davacının eğitim, sağlık, barınma ve kültür ihtiyaçları için yapılan giderlerine annenin yapacağı katkı, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü ve davalının gelir düzeyi ve hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, hükmedilen yardım nafakası miktarının yerinde görüldüğünden bahisle tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; davalının ekonomik durumunun tespit edilenin çok üzerinde olduğunu, gerçek ekonomik varlığının yedimilyar Türk Lirasının üzerinde olduğunu, davacının yaşam şartlarının gerektirdiği masrafların ve eğitim giderlerinin karşılanması için gerekli paranın mahkemece takdir edilenin çok üzerinde olduğunu, davacının annesinin borca batık durumda olduğundan davacıya yeterli destek sağlayamadığını belirterek, dava tarihinden başlamak üzere nafaka miktarının (en az 40.000,00 TL olarak belirlenmesi) üniversite harcı, yurt, eğitim, bakım ve insani giderleri hesaplanıp tespit edilecek miktar üzerinden arttırılarak düzeltilmesi ve bu nafaka miktarının her yıl açıklanan ÜFE oranında arttırılması talebiyle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle;davacının özgür iradesi ile kendi başına masraflarını karşılayamayacağı bir vakıf üniversitesine kayıt yaptırmayı tercih ettiğini, bu konuda davalı babasından herhangi bir ... almadığını, davacı tarafın zarar verme kastı ile hareket ettiğini, sadece davalı babanın değil, annenin de iddia edilen giderlere katılması gerekmektiğini, davacının annesinin miras yolu ile kendi anne ve babasından elde ettiği çokça gayrimenkullerinin bulunduğunu, aylık gelirinin 12.000,00 TL ile 15.000,00 TL arasında olduğunu, temyize konu yerel mahkeme kararı ile 2021 yılında hükmedilen ve gelinen aşamada da aylık olarak 40.478.89 TL halini alan yardım nafakasının davacıyı zenginleştirdiğini, aylık gelirinin 15.000,00 TL olduğunu, davacının annesi ile devam etmekte olan boşanma ve mal rejimi davası nedeni ile gayrimenkulleri üzerinde tasarruf edemediğini beyan ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafça yardım ve eğitim nafakası talebinin kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 328 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 382 nci ve 364 üncü maddesi ve 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına takdir edilen yardım nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere İlk Derece Mahkemesi kararının yardım nafakasının miktarı yönünden davacı yararına BOZULMASINA,

3. Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı babanın temyiz itirazlarının REDDİNE,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/180, Karar No: 2021/3682, Tarih: 02.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/180 E.  ,  2021/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25/11/2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın yayla olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13/03/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine vekili, kadim köy merasının 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü Tüzel kişiliği adına tescil edildiğini, daha sonra söz konusu taşınmazın Köy Tüzel Kişiliğinin 03.07.2006 tarih ve 2 numaralı kararıyla düşük bir bedel ile 03.07.2006 tarihinde S.S. ... Köyü Kalkınma Kooperatifine satıldığını, söz konusu satışın ardından ... İl Genel Meclisinin 07.09.2007 tarih ve 134 sayılı kararıyla imar uygulaması yapıldığını ve toplam alan 900 parsele bölünerek ferdileştirilme sonucu 195 ada 2 parselin 11.03.2009 tarihinde davalı adına tescil edildiğini belirterek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera vasfı ile özel siciline kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı iyiniyetli olarak kooperatiften satın aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; kadastro çalışmaları sonucu ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil edilen taşınmazlar Köy İhtiyar Meclisinin 03.07.2006 tarih 172 No'lu kararı ile S.S. ... Konut Yapı Kooperatifine satışı yapılmıştır. Kooperatif tarafından hazırlanan mevzi imar ve uygulama imar planları ... İl Genel Meclisi tarafından 07.09.2007 tarihinde onanmış ve ihdas, tevhit ve ifraz sonucu oluşan parsellerden 195 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 315,01 m2 olarak arsa vasfı ile davalı adına 11.03.2009 tarihinde ferdileşme suretiyle tescil edilmiştir. Sonuç olarak dava konusu taşınmaz kadim mera iddiası ile yargılamaya konu edilmiş, dosya içindeki belgelerden imar ile oluşan komşu parsellerinde aynı iddia ile davalı olduğu, imar parsellerinin kök kadastro parsellerinden geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihi itibariyle kadastro tutanakları ve dayanak kayıtları ile komşu parsellerin de tespit tutanak ve dayanak kayıtları dosyaya getirtilerek mahallinde uzman bilirkişiler ve bölgeyi bilen ve taşınmazın bulunduğu köyden olmayan yaşlı mahalli birkişiler huzurda keşif yapılmalıdır. Kadastro krokisi ile imar planı ile fen bilirkişi marifetiyle çakıştırılarak varsa aynı ada ve yargılamada doğru sonucu gidilmesi için arazi bütünlüğünün görülmesi gerektiğinden, davalı olan başka parseller olması halinde ilgili dosyaların kadastral parsel bazında birleştirilerek, keşif sonucunda uzman harita mühendisi ve fen bilirkişisinden alınacak birleşik krokide her davalı parselin ve dava dışı olup tapusu kesinleşen taşınmazların farklı renklerde işaret ettirilerek ve tarafların tüm delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11991, Karar No: 2014/1309, Tarih: 22.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11991 E.  ,  2014/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/88-2013/149

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/03/2013 tarih ve 2011/88-2013/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı A.. D..’ün müvekkiline ait iş yerinde mühendis olarak çalıştığını, davalının çalıştığı dönemde, müvekkili tarafından iş sırrı niteliğinde olan, rakiplerine karşı üstünlük sağlayacak projeler geliştirdiğini, davalı A.. D..'ün projeleri iş yerinde çalışması nedeniyle öğrendiğini, davalının iş akdinin feshedildiği 06/10/2010 tarihinden sonra şirkete ait bilgisayardan kendisine ait mail hesabından aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirket yetkilisi ve ortağı olan diğer davalıya, davacı şirkete ait özgün makine projelerini gönderdiğini, bu durumun Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi'nce yapılan delil tespiti ile sabit olduğunu, davalıların, müvekkilinin uzun yıllar verdiği emek ve yatırımı, özgün olarak tasarladığı projeleri haksız olarak ele geçirerek ve aynısını yaparak haksız kazanç elde etmeyi amaçladığını ileri sürerek davalıların haksız rekabetinin tespiti ve men’ine, davalıların mail yoluyla gönderilen projeye konu POWER SURGE adlı makinayı üretmemesine, şimdilik 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu çizimlerin davalı A.. D.. tarafından gönderildiğinin sabit olmadığını, gönderilen çizimelerin davalı A.. D.. tarafından çizildiğini ve bu çizimlerin özgün olmayıp, çizimlere konu makine tasarımlarının Ankara Gençlik Parkı'nda bulunan makinelerden örnek alınarak yapıldığını, davacının herhangi bir zararının bulunmadığını, davalı şirketin, davacıdan proje almaya ihtiyacı bulunmadığın savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi'nce yerinde yapılan inceleme sonucu, davacı şirkette bulunan ve işten ayrılmadan önce davalı A.. D.. tarafından kullanılan bilgisayarda çizim programlarının kurulu olduğu, makine proje ve resimlerini içerdiği ve bu proje ile resimlerin davalı R.. A..’a davalı Alper tarafından gönderildiği saptanmış ise de, gönderilen maillerin, hali hazırda lunaparklarda kurulu bulunan oyun makinasına ait çekilmiş fotoğraflar, parça çizimler ve resimlere ilişkin olduğu, bunların kolaylıkla herhangi bir fotoğraftan çizim programına aktarılarak oluşturulabilecek nitelikte bulunduğu, yeni bir icada veya bir fikre esas teşkil eden şeyler olmadığı, bu haliyle haksız rekabet tanımına giren bir fiil, dürüstlük kuralına aykırı davranış veya ticari uygulama bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men'i ve maddi-manevi tazminat istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere davacı davada, kendisine ait makine projelerinin, eski çalışanın davalı Alper tarafından diğer davalılara gönderildiğini ileri sürmüş, mahkemece de davacıya ait projelerin davalı Alper tarafından diğer davalılara gönderildiği ancak gönderilen projelerin özgün olmadığı, hali hazırda luna parklarda kurulu bulunan makinelere ilişkin çizimler olduğu bu nedenle haksız rekabet oluşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, iktisadi rekabetin her türlü suistimali, 6762 Sayılı TTK'nın 56. maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil eder. Bu kapsamda, başkasının iş mahsulünün kullanılması da haksız rekabet oluşturur. Somut olay bakımından, haksız rekabetin varlığı için, davacıya ait projelerin özgün olması ya da yeni bir icada veya fikre esas teşkil etmesi zorunlu değildir. Bu itibarla, mahkemece anılan hususlar nazara alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, davacıya ait projelerin özgün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yararı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1879, Karar No: 2018/7776, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1879 E.  ,  2018/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

./..

-2-

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. fıkrasındaki “1.000 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davacı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......