muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16357, Karar No: 2017/15868, Tarih: 14.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16357 E.  ,  2017/15868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tekstil İç Ve Dış Ticaret San. Ltd. Şti. ile davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01/07/2016 günlü ve 2015/467 E. - 2016/588 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 08/06/2017 günlü ve 2016/22190 E. - 2017/9588 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.400 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı özetle, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin mevzuata uygun olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 6446 sayılı Elektrik Yasası Kanunun 17. maddesine 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile eklenen 10. fıkra hükmü ile aynı yasa ile eklenen geçici 20. madde hükmü dikkate alınarak davanın reddine dair verilen hükmün davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 08.06.2016 günlü ve 2016/22190E-2017/9588K sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup, davacı tarafça süresi içinde kararın düzeltilmesi istenmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.06.2016 günlü ve 2016/22190E-2017/9588K sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, bozma nedenine göre davacı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26691, Karar No: 2015/21250, Tarih: 09.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26691 E.  ,  2015/21250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/304207

MAHKEMESİ : Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2014/919 (E) ve 2014/30 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Jandarma Genel Komutanlığının 08.02.2013 tarihli uzmanlık raporunda incelemeye konu bıçağın 2521 sayılı Yasa kapsamında kalan bir av bıçağı olup, 6136 sayılı Kanun kapsamında kalmadığının belirtilmesi ve temyiz aşamasındaki masraflar da gözetilerek yargılama giderinin terkin işleminin mahallinde yerine getirilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki 1 ve 3 no'lu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

1- 6136 sayılı Kanunun 13/3 madde ve fıkrası uyarınca kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Hükmün 6. fıkrasında hükmolunan sonuç adli para cezasının 6000 TL yerine 600 TL olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1 madde ve fıkrası uyarınca kurulan hükme yönelik yapılan incelemeye gelince;

Jandarma Genel Komutanlığının 08.02.2013 tarihli uzmanlık raporunda; sanığın işyerinde ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı; sanığın, unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.09.2015 gününde 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesinden kurulan hüküm yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık O.. S.. hakkında, ruhsatsız silah ve bıçak bulundurmak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 15/1. maddelerinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın her iki eylemden cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin adli sicil kaydı gerekçe gösterilerek de sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararları, süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edilmiştir.

6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesinden kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararları, süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edilmiştir.

6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesinden kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce de-

ğerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşullarının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.

Somut olayda da; öncelikle adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gibi hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında; sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılarak sonucuna göre CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.09.09.2015
Yargıtay — Esas No: 2023/9599, Karar No: 2023/7744, Tarih: 25.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9599 E.  ,  2023/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 40. İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen disiplin kurulu kararının iptali ile genel kurulun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalı Türkiye Belediyeler ve Genel Hizmetler İşçileri Sendikası (Belediye İş Sendikası) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediye-İş Sendikası Disiplin Kurulunun müvekkilinin geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin 06.12.2016 tarihli ve 4172 sayılı kararının iptali ile davalı Belediye-İş Sendikasının 25.12.2016 tarihinde yapılacağı belirtilen olağanüstü genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birinci birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediye-İş Sendikası Disiplin Kurulunun müvekkilinin geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin 06.12.2016 tarihli ve 4172 sayılı kararının iptali ile davalı Belediye-İş Sendikasının 25.12.2016 tarihinde yapılacağı belirtilen olağanüstü genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

3. İkinci birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediye-İş Sendikası Disiplin Kurulunun müvekkilinin geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin 06.12.2016 tarihli ve 4172 sayılı kararının iptali ile davalı Belediye İş Sendikasının 25.12.2016 tarihinde yapılacağı belirtilen olağanüstü genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

4. Üçüncü birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediye İş Sendikası Disiplin Kurulunun müvekkilinin geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin 06.12.2016 tarihli ve 4172 sayılı kararının iptali ile davalı Belediye İş Sendikasının 25.12.2016 tarihinde yapılacağı belirtilen olağanüstü genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

4. Üçüncü birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Belediye İş Sendikası Disiplin Kurulunun müvekkilinin geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin 06.12.2016 tarihli ve 4172 sayılı kararının iptali ile davalı Belediye İş Sendikasının 25.12.2016 tarihinde yapılacağı belirtilen olağanüstü genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen davalara karşı sunmuş olduğu cevap dilekçelerinde; davacıların Genel Kurula katılmadığını, katılmadığı Genel Kurulun iptalini talep hakkı bulunmadığını, Sendika Tüzüğü'nün davacılar tarafından ihlal edildiğini, davacıların Kurulun olağanüstü değil, olağan genel kurul olduğunu iddia ettiğini, Sendika Genel Kurulunun olağanüstü genel kurul için aldığı kararın kanuna uygun olduğunu, 18.10.2016 tarihinde bir grubun Sendika binasını bastığını, binada bulunanları tehdit ve darp ettiklerini, hakarette bulunduklarını ve arbede yaşandığını, bunun sonucunda savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, gazetelere, internet haber sitelerine, parlamenterlere ve Meclise Sendika Yönetim ve Başkanlar Kurulu hakkında yanıltıcı ve doğru olmayan beyanatlar verildiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle asıl ve birleşen davaların reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2018/84 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararı ile; davacı ile birleşin dava davacıları tarafından davacıların geçici olarak ihraç edilmesine ilişkin davalı Sendika Disiplin Kurulunun 06.02.2016 tarihli kararının ve 25.12.2016 tarihinde yapılacak olan Olağanüstü Genel Kurul kararlarının tüm sonuçları ile birlikte iptalinin talep edildiği, Ankara 21. İş Mahkemesinin 2020/306 Esas, 2020/199 Karar sayılı dosyasında 25.12.2016 tarihli Olağanüstü Genel Kurul kararlarının 9, 10 ve 11. maddeleri hariç tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verildiği gerekçesiyle konusuz kalan asıl ve birleşen davalar bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/1743 Esas, 2022/657 Karar sayılı kararı ile; dava konusu olan geçici ihraç ve iptali istenen diğer kararların kesin olarak sonuçlandığı ve Mahkeme kararında hata bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.06.2022 tarihli ve 2022/5882 Esas, 2022/7327 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, somut uyuşmazlıkta 19.12.2016 tarihinde açılan asıl ve birleşen davalar ile 25.12.2016 tarihli Olağanüstü Genel Kurulun iptalinin talep edildiği, medeni yargılama hukukunda, dava açılmasının en önemli sonuçlarından birisinin de asıl olarak her davanın açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanması zorunluluğu olduğu, dava tarihi itibarıyla iptali talep edilen Genel Kurul icra edilmediğinden, “25.12.2016 tarihinde yapılacağı belirtilen Olağanüstü Genel Kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptali” talebi bakımından asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava ve birleşen davaların, iptali istenen 25.12.2016 tarihli Olağanüstü Genel Kuruldan sonraki tarihlerde açıldığı, dava tarihi itibarıyla icra edilmemiş genel kurul kararlarının iptalinin talep edilemeyeceğine dair bozma ilâmı doğrultusunda asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı Belediye-İş Sendikası vekili temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Asıl ve birleşen davalar bakımından davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davalı Sendika Genel Merkezince 25.12.2016 tarihinde yapılan Olağanüstü Genel Kurulda, müvekkillerinin kesin olarak ihracına karar verildiğini, Olağanüstü Genel Kurulun tüm sonuçlarıyla birlikte iptali istemiyle açılan davanın kabulüne karar verildiğini, müvekkili hakkında verilen ihraç kararının hükümsüz hâle geldiğini, dolayısıyla itiraz konusu dosyada olsa olsa karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yönünde karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Belediye-İş Sendikası vekili temyiz dilekçesinde; her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin de her dava için ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 08.06.2022 tarihli bozma ilâmına uygun karar verilip verilmediği ile yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk