muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2116, Karar No: 2009/8099, Tarih: 07.12.2009

Yukarda açıklanan madde hükümlerinden; Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer yandan; aynı kanunun 92. maddesinde, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının kapsamı dışında kalan hususlar sıralanmış olup, 92/a maddesinde, “işletenin; eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere karşı yöneltebileceği talepler” 92/b maddesinde ise, "işletenin, eşinin, usul ve füruunun, kendisini evlat edinme ilişkisi ile bağlı olanların ve birlikte yaşadığı kardeşlerinin mallarına gelen zararlar nedeniyle ileri sürülebilecekleri taleplerin" Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamı dışında kaldığı belirtilmiştir. Keza, Bu maddeye parelel olarak Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının Genel Şartlarının A-3 maddesinde de ZMSS kapsamı dışında kalan hususları düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenlemelere göre destek zararı; ölenin değil üçüncü kişilerin üzerinde doğan dolaylı ve yansıma yolu ile meydana gelen zarardır. İşletenin yakınlarının uğradıkları destek zararlarının trafik sigortacısının sorumluluğu kapsamı dışında kaldığı açıkca Karayolları Trafik Kanunun da düzenlenmediği gibi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel

Şartlarında da, bu yolda bir sınırlamaya yer verilmemiştir.

Hal böyle olunca; sürücünün ölümü nedeni ile onun desteğinden mahrum kalanların, işletenden ve onun sigortacısından destek tazminatı talebinde bulunabilecekleri

ilke olarak benimsenmelidir. Bu noktada dikkat edilmesi gereken husus, zarar verici bir olay sonucu ölen sürücünün ekonomik desteğinden yoksun kalanların uğradıkları zarar, ölen sürücünün değil, destekten yoksun kalanların, bir başka ifade ile, işletene göre üçüncü kişi durumunda olanların üzerinde doğan dolaylı ve yansıma yolu ile meydana gelen zarar olup, destekten yoksun kalanlar bu zararlarının tazmini için zarar sorumlusundan istemde bulunabilirler. Ancak, yansıma yolu ile zarar görmüş olan destek tazminatı isteyenlerin, kendisine destek sağlayan kişinin sahip olduğu haktan fazlasına sahip olabilmeleri hukuken mümkün bulunmayıp, sürücünün ve dolayısıyla destek tazminatında bulunanların, kendi kusurlarından yararlanamazlar.

Bu durumda, işletenin destek sağlayan kişiye karşı ileri sürebileceği def’ileri, destekten yoksun kalanlara karşı ileri sürebilecek olmasına göre işleten, zararın oluşumunda sürücünün de birlikte kusurlu olduğunu ileri sürerek BK.nun 44/1 maddesi gereğince, tazminatın sürücünün kusuru oranında indirilmesini isteyebilir. Zira trafik kazası sonucu ölenin desteğinden yoksun kalanların Zorunlu Mali Sorumluluk sigortacısına yöneltebilecekleri yansıma yolu ile oluşan zararla ilgili tazminat istemlerinin tutarı, işletene karşı ileri sürebilecekleri tutar kadar olmalıdır. Dairenin son uygulamaları da bu yöndedir.

Dava konusu olayda, davacıların desteği olan sürücü ...’ün aracı kullanırken tek taraflı kaza sonucu öldüğü, tam kusurlu olduğu belirlenmiştir. O halde, yukarda açıklanan ilkeler ışığında; sürücünün ve dolayısıyla destek tazminatında bulunanların kendi kusurlarından yaralanmaları mümkün olamayacağından, davacıların talep ettikleri destekten yoksun kalma tazminatından işletenin, dolayısıyla onun sorumluluğunu üstlenmiş olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısının sorumluluğunun olmadığı nazara alınarak davanın reddine karar verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının

reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 7.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39333, Karar No: 2017/43454, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39333 E.  ,  2017/43454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12379, Karar No: 2008/12572, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12379 E.  ,  2008/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, sigorta hukukunu ilgilendiren kayıp, çalıntı ve sahte kredi kartları sebebiyle taraflar arasında imzalanan kredi kartı sigorta poliçesinden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1717, Karar No: 2025/2874, Tarih: 28.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1717 E.  ,  2025/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/105 Esas, 2024/343 Karar

HÜKÜM : Yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü

SAYISI : 2022/132 E., 2022/692 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili bankanın ... Şubesi ile ... arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden borçlu şirkete kredi kullandırıldığını, kredinin geri ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edilerek borçlulara hesap kat ihtarı gönderildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle ilamsız icra takibine, aynı alacak hakkında ipotek limitiyle sınırlı olmak kaydı ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibine başlandığını, takiplerin davalıların haksız ve kötüniyetli itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek davalıların icra takiplerine vaki itirazlarının iptali ile takiplerin devamına, davalılar aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın görevli ve yetkili mahkemede açılmadığını, zamanaşımı itirazında bulunulduğunu, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın görevli ve yetkili mahkemede açılmadığını, zamanaşımı itirazında bulunulduğunu, davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bankanın Trabzon İcra Müdürlüğünün 2021/30765 E. sayılı takip dosyası kapsamında davalılardan olan alacağının takip talebi ve ödeme emri ile uyumlu olduğu, yani bu takip dosyası kapsamında davacı bankanın davalılardan ödeme emrinde belirtilen kalem ve tutarlarda alacaklı olduğu, bu takip dosyasına davalılar tarafından yapılan itirazların ayrı ayrı iptali gerektiği, Trabzon İcra Müdürlüğünün 2021/30637 E. sayılı takip dosyası kapsamında davalılardan asıl borçlu ...'nden olan alacağının takip talebi ve ödeme emri ile uyumlu olduğu, yani bu takip dosyası kapsamında davacı bankanın davalılardan asıl borçlu ... yönünden ödeme emrinde belirtilen kalem ve tutarlarda alacaklı olduğu, bu takip dosyasına davalılar ... tarafından yapılan itirazın iptali gerektiği, diğer takip borçlusu ve ipotek veren ... yönünden ise; ipotekli taşınmaz sahibi davalı ...'nın bu taşınmazı üzerindeki ipotekle birlikte dava dışı 3. bir kişiye satmış olup artık bu taşınmaz ile herhangi bir ilgisinin kalmamış olması sebebi ile bu takip dosyasında borçlu sıfatının kalmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, Trabzon İcra Müdürlüğünün 2021/30765 E. sayılı takip dosyası kapsamında davalılar tarafından yapılan itirazın (Trabzon İcra Müdürlüğünün 2021/30637 E. sayılı takip dosyası ile tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla) ayrı ayrı iptali ile takibin devamına, takip konusu asıl alacağın (davalı ... yönünden 645.605,87 TL, davalı ... Nak. İç ve Dış. Tic. Ltd. Şti. yönünden 285.605,87 TL) %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Trabzon İcra Müdürlüğünün 2021/30637 E. sayılı takip dosyası kapsamında davalı ... Nak. İç ve Dış. Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan itirazın (Trabzon İcra Müdürlüğünün 2021/30765 E. sayılı takip dosyası ile tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla) iptali ile takibin devamına, takip konusu asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalı ... Nak. İç ve Dış. Tic. Ltd. Şti. alınarak davacıya verilmesine, davalı ...'nın ipotekli taşınmazı devretmiş olması nedeni ile pasif husumet ehliyeti kalmadığı anlaşılmakla davalı ... yönündeki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesine rağmen davacı aleyhine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9010, Karar No: 2015/14768, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9010 E.  ,  2015/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2011/662-2013/79

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Aynı mahkemenin ... Esas - ... Karar sayılı dosyasında somut emsal kabul edilen... ada ... parselin tapu kaydından Limited Şirkete yapılan satış olduğu belirlendiğinden, özel amaçlı satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21458, Karar No: 2014/3492, Tarih: 10.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21458 E.  ,  2014/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 29/03/2013

Numarası : 2012/70-2013/311

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili ,müvekkilinin davalı şirketin işverenliğindeki Serik/Antalya'da bulunan Su Sesi Deluxe SPA-Golf Hotel'de pastane bölümünde işçi olarak 17.04.2009-07.11.2009 , 26.03.2010-14.11.2011 ve 18.03.2011-07.05.2011 tarihleri arasında 3 sezon çalıştığını, son ücretinin 1.737,31 TL olduğunu, işyerinde tüm işçilerin yasada öngörülen süreden fazla çalıştırılarak karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, fazla çalışma için işçilerin rızasının aranmadığını, BÇM 'ne yapılan şikayet sonucu yapılan genel teftişte işçilerin bulunduğu postaya ait fazla çalışma sürelerinin tespit edildiğini, davacının bu tespitte yer alan A postasında değerlendirilmesi gerektiğini,buna göre A postasında yer alan bir erkek işçinin Mayıs-Ekim ayları için haftalık 22 saat,Nisan-Kasım ayları için haftalık 11 saat fazla çalıştırıldığını,davacının fazla çalışma ücretlerini alamaması nedeniyle işten ayrıldığını ileri sürerek fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, BÇM raporunu kabul etmediklerini , anılan raporun davacı ve şirket aleyhine dava açmış 5 kişinin beyanı doğrultusunda hazırlandığını,fiili durumu yansıtmadığını, davacının bordroları ve puantaj tablolarını ihtirazı kayıtsız imzaladığını , davacının iş akdinin 4857 sayılı İş .../..

Kanunun 18 .maddesi gereğince feshedildiğini ve yasal haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının hizmet süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı davalı işyerinde 17.04.2009-07.11.2009, 26.03.2010-14.11.2011 ve 18.03.2011- 07.05.2011 tarihleri arasında 3 sezon çalıştığını belirterek talepte bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 05.06.2008-07.05.2011 tarihleri arasında kesintili çalıştığının kabulü ile davaya konu fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır.

Mahkemece,davacının 17.04.2009-07.05.2011 tarihleri arasındaki kesintili çalışma dönemi esas alınarak anılan alacağın hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle 05.06.2008-31.10.2008 ve 01.11.2008-06.11.2008 tarihleri arasındaki çalışma süresi de dahil edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece,davacının 17.04.2009-07.05.2011 tarihleri arasındaki kesintili çalışma dönemi esas alınarak anılan alacağın hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle 05.06.2008-31.10.2008 ve 01.11.2008-06.11.2008 tarihleri arasındaki çalışma süresi de dahil edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususuda taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda .../.. ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda ,bilirkişi raporunda davacının 2009-2010 yılı imzalı puantajlarına göre A( 08.00-16.00) ve B(16.00-24.00) vardiyalarında normal saatlerle çalıştığı, BÇM raporu ve tanık anlatımlarına göre ise davacının A (08:00-16:00) vardiyasında çalışırken,yaz sezonunda (Mayıs-Ekim) haftada 4 gün 08:00-22:00 saatleri arasında günde 1,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubuyla 12,5 saatten 50 saat, kalan iki gün 08:00-16-00 saatleri arasında, günde 30 dk. ara dinlenme süresinin mahsubuyla 7,5 saatten 15 saat olmak üzere hafta 65 saat çalışarak,20 saat fazla mesai yagtığı, kış sezonunda (Kasım-Nisan) ise, haftanın 2 günü 12,5 saatten 25 saat kalan 4 günü 7,5 saatten 30 saat olmak üzere haftada 55 saat çalışarak 10 saat fazla mesai yaptığı,B (16:00-24:00) vardiyasında çalışırken, yaz sezonunda (Mayıs-Ekim) haftada 4 gün 12:00-24:00 saatleri arasında günde 1 saat ara dinlenme süresinin mahsubuyla 11 saatten 44 saat, kalan iki gün 08:00-16:00 saatleri arasında, günde 30 dk. saat ara dinlenme süresinin mahsubuyla 7,5 saatten 15 saat olmak üzere hafta 59 saat çalışarak 14 saat fazla mesai yaptığı, kış sezonunda (Kasım-Nisan) ise, haftanın 2 günu 11 saatten 22 saat kalan 4 günü 7,5 saatten 30 saat olmak üzere haftada 52 saat çalışarak 7 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile esas alınan çalışma dönemlerindeki fazla mesai saatlerinin toplamı üzerinden davaya konu fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma dönemlerindeki yaz ve kış sezonlarında ne kadar süre ile A ve B vardiyasında çalışmak suretiyle fazla mesai yaptığı ayrıntılı olarak gösterilmemiştir.Bu yönüyle rapor denetime elverişli değildir.

Ayrıca fazla çalışma yaptığı konusunda ispat yükü üzerinde olan davacı iddiasını ispat için tanık dinletmemiş ,dinlenen davalı tanığı ise davacının 08.00-16.00 vardiyasında saat 21.30'a kadar çalıştığı yönünde beyanda bulunmuştur.

Yapılacak iş, davalı tanık anlatımına göre davacının 08.00-16.00 vardiyasında haftada 4 gün saat 21.30'a kadar çalıştığı kabul edilerek,sunulan imzalı ücret bordrolarındaki fazla mesai tahakkuku bulunan aylar dışlanmak suretiyle her çalışma dönemindeki yaz ve kış sezonlarında davacının ne kadar süre ile A ve B vardiyasında çalışarak fazla mesai yaptığını ayrıntılı olarak gösterir denetime elverişli rapor almak ve çıkacak sonuca göre anılan istek hakkında bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme ile denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2660, Karar No: 2013/16550, Tarih: 13.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2660 E.  ,  2013/16550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yüksekova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.09.2012