muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2423, Karar No: 2013/6830, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2423 E.  ,  2013/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın223/2-e maddesi gereğince beraat

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1 maddeleri gereğincemahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından, sanık ...'ün beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde mevcut 04.02.2006 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, sanıkların bu tarihte suça konu eserlerle yakalandıkları anlaşılmakla, suç tarihi, 04.02.2006 olarak esas alınmış olup, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.01.2006 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Gaziantep İl Jandarma Komutanlığı'nın yapmış oldukları istihbari çalışmalar neticesinde, sanıkların tarihi eser kaçakçılığı ve kaçak kazı yaptıklarına dair bilgi alınması üzerine, suç tarihinde jandarma görevlileri tarafından, sanık ...'ün sevk ve idaresindeki, sanıkların bulunduğu... plakalı araçta arama yapıldığı, aracın arka koltuğunun önünde, siyah poşet içerisinde bir bölümü karton kutu içinde, bir bölümü gazete kağıtlarına sarılı vaziyette eserlerin ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut, 27.02.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, 3 adet pişmiş toprak lüle taş, 1 adet kandil, 1 adet unguanterum, 1 adet testinin 2863 sayılı kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi eski eser olup, müzelere teslim edilmeleri gerektiği, 1 adet pişmiş toprak ayak ve bacağın eski eser olmayıp, kanun kapsamı dışında olduğunun bildirildiği, yine dosya içerisinde mevcut, sanık ... adına Adana Müze Müdürlüğü tarafından 06.05.2002 tarihinde verilmiş, “korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları koleksiyonu yapanlara ait belge” bulunduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in suçun oluşmadığına, ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, katılan vekilinin sanık ...'ün cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık ...'in hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 1. bendinin, 4 ve 5. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilerek, sanık ... hakkında hükmün doğrudan, sanık ... hakkındaki hüküm isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10348, Karar No: 2023/36, Tarih: 09.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10348 E.  ,  2023/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden karar verilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Batman ili, ... ilçesi, ... köyü 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmaz baraj gölü sahasında kaldığından 3402 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; daha düşük kapitalizasyon faizi uygulanması gerektiği, taşınmazın Dicle Nehrine cepheli olduğu ve nehirden kolayca sulanabileceğini, dava konusu taşınmazın konum itibari ile köy yerleşim yerine kısa mesafede, ... yerleşim yerine kuş uçuşu 29 km uzaklıkta olduğunu, bilirkişi raporundaki kabulün aksine ... köyünde aktif bir yaşam olduğunu, taşınmazın ..., ..., .. gibi illere ve ..., ..., ... gibi ilçelere ulaşımının mevcut olduğunu, objektif değer artışının en az % 50 oranında uygulanması gerekirken hiç uygulanmadığını, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masrafları brüt gelirin 1/5 veya 1/6 ve en fazla 1/3’ü oranında olması gerekirken üretim masraflarının hemen hemen ½ oranında hesaplanmak suretiyle düşük bedel tespit edildiğini ileri sürülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usûl ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, ancak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ve faiz bitiş tarihi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Batman ili, ... ilçesi, ... köyü 106 ada 8 parsel sayılı dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3197, Karar No: 2019/5236, Tarih: 26.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3197 E.  ,  2019/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... 2. Sulh Hukuk ve ...... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle; ..... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18169, Karar No: 2016/6502, Tarih: 29.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18169 E.  ,  2016/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 20/08/2014

NUMARASI : 2012/354-2014/327

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: bir kısım davalılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar önünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalılar Ömer Güçlü, Aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on ikinci fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.

İmar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin on ikinci fıkrasının uygulanması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer nitelikte ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde yeniden resen emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre dava tarihi esas alınarak değer biçilmesi için oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Arttırılan bedele dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39380, Karar No: 2017/43465, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39380 E.  ,  2017/43465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2543, Karar No: 2018/4035, Tarih: 02.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2543 E.  ,  2018/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bir adet senede dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içerisinde icra dairesine müracaat ederek borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğu, alacaklının itirazının kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve alacaklı lehine % 20 tazminata hükmedildiği görülmektedir.

İİK.nun 68. maddesine göre, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklı tarafından takibe dayanak yapılan belgenin arka yüzünün incelenmesinde; “Bu senet teminat için verilmiştir. Satışı yapılan dairenin borçları ile birlikte bir yıl sonra devriyle birlikte hiçbir geçerliliği yoktur.” şeklinde ibarenin bulunduğu anlaşılmıştır. Takip konusu senedin arkasında yazılı yukarıda belirtilen ifade ve senedin tahsilinin devredilmemesi şartına bağlandığı dolayısıyla kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, senette yazılı bulunan alacağın varlığının ve ne kadar miktar tahsil edileceğinin yargılamayı gerektirmesi nedeni ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6149, Karar No: 2014/21770, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6149 E.  ,  2014/21770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, meclis önünde durakta bulunan taksilerden biri ile katılanların işyerine gelerek Meclis'te çalıştığını söyleyip malzeme almak istediğini beyan ettiği, sanığın tavrından ve meclis taksisiyle gelmesinden etkilenen katılanların ikna olarak sanığa malzemeleri sevk irsaliyesi keserek verdikleri, sanığın adres ve telefon numarası vererek ayrıldığı, sanığın daha sonra gelmemesi üzerine verdiği telefondan aradıklarında katılanları uzun süre oyaladığı, müştekilerin işyerine araştırma için gittiklerinde adresin doğru olmadığını, bir dershane adresi olduğunu tespit ettikleri, daha sonra tesadüfen yolda katılan ... tarafından sanığın görülerek polise haber verip sanığın yakalandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına “beher günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2080, Karar No: 2014/275, Tarih: 12.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2080 E.  ,  2014/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5.İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2013/310 E-2013/358 K.

Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5.İş Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 24.01.2013 gün ve 2012/135 E.-2013/15 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesi’nin 07.03.2013 gün 2013/2953 E.-2013/4104 K. sayılı ilamı ile;

(...Hakkında verilen boşanma kararı 1992 yılında kesinleşen davacıya, 1989 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Ağustos ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.10.2008-18.07.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56.maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas-2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.