muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6500, Karar No: 2013/7958, Tarih: 06.05.2013

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulmasına göre davacı Hazine'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; dava konusu 520 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespitten önce davalı ...'a ait 3 adet zeytin ağacı ve 1 adet badem ağacı olduğu anlaşıldığına göre muhtesatın adı geçen davalı ... mirasçıları adına tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu hususta hüküm kurulmamış olması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün 3. bendinin 3. satırındaki "...tapuya kayıt ve tesciline,” sözlerinden sonra gelmek üzere “... dava konusu 520 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 3 adet zeytin ağacı ve 1 adet badem ağacının Ahmet kızı ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine," sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14475, Karar No: 2014/17243, Tarih: 25.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/14475 E.  ,  2014/17243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının sanayî abonesi grubunda olduğunu, davalının Sanayî Sicil Belgesini üst dağıtım şirketi olan ....Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ibraz etmediğini, firmanın Sanayî Sicil Belgesinin bulunmadığını veya süresinin bittiğini, bu belgelerin temin ve teslim yükümlülüğünün davalıya ait olduğunu, bunlar yapılmadığı için ....i Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından sanayî abone gruplarının faydalandığı indirimlerin davalı firmadan kaldırıldığı ve davalı firmanın ticarethane grubuna alındığını, sonrasında da dağıtım, iletim, kayıp-kaçak, belediye tüketim vergi farklarının tedarikçi firma olarak kendilerinden fatura edilerek istendiğini ve davalı adına ....i elektrik A.Ş'ye ödendiğini, yapılan bu ödemeler için icra takibine geçtiklerini, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının elektrik enerjisini tedarik eden özel bir firma olduğunu, aralarında sözleşme yapıldığını, bu sözleşmeye göre sanayî tarife grubundan tahakkuk eden faturaların ödendiğini 2011 yılı içinde Sanayi Sicil Belgesinin alınarak davacı firmaya sunulduğunu, belge tarihinin 02/05/2007 tarihi olup 2 yılda bir vizesinin yapıldığını, 2011 yılında yapılan vizenin 02.05.2013 tarihine kadar geçerli olduğunu, davacının bunu kabul ettiğini ve sanayî grubu üzerinden fatura gönderildiğini, daha sonra istenen ve icra takibine konan alacağın mevcut duruma göre istenmesinin mümkün olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; talep edilen 62.065,94 TL'lik abone grubu farkından kaynaklanan alacağın, taraflar arasındaki sözleşmenin imzalandığı 01/06/2011 tarihinden 01/07/2012 tarihine kadar sanayî tarifesi üzerinden fiyatlandırılan elektrik tüketimi, bu tarihten sonra şirket ünvanındaki değişiklik gerekçesiyle mevcut Sanayî Sicil Belgesinin geçerliliğini yitirdiği ve bu nedenle abonenin ticarethaneye geçirildiği, buna rağmen davacı ....Enerji'nin sanayî tarifesi üzerinden faturalandırmaya devam ettiği, konunun açıklığa kavuşması üzerine, tarife değişikliği nedeniyle davacının OEDAŞ'a ödemiş olduğu enerji fark bedeli hariç olmak üzere direk olarak OEDAŞ'a ödenen kayıp kaçak, BTV, iletim bedeli ve TRT fonu farkı gibi altı kalemden oluşan bedelleri davalıdan talep ettiği, davalının sözleşmenin 3. maddesine göre hareket ettiğini, değişmiş olan Sanayî Sicil Belgesini davacıya verdiğini, davacının söz konusu belgeyi zamanında OEDAŞ'a iletmediğini, kendilerinde iletme yükümlülüğünün olmadığını, davacının hatasından kaynaklanan zarar ziyanı talep edemeyeceğini ayrıca taraflar arasında mail ortamında yapılan yazışmalarda da hatanın kabul edildiğini beyan ettiğini, 15/11/2012 tarihli e-mail de Ticarethane-Sanayî tarifesi farkından kaynaklanan farkın istenemeyeceğinin belirtildiği, zımnen de olsa davacının hatasını kabul ettiğini, davacının asıl fatura farkından kaynaklanan ve dağıtıcı OEDAŞ'a ödediği alacağı istemekten vazgeçtiği hâlde bu alacağa bağlı kayıp-kaçak gibi diğer bileşenlerden oluşan farkı istemesinin haklı ve hukuk mantığına göre uygun olamayacağı, davacının hatasından kaynaklanan ve ödemeyi üstlendiği asıl alacağa bağlı sözlü taleplerini içerir dava konusu alacağı isteyemeyeceği kanâatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalının Sanayî Sicil Belgesini süresinde alt dağıtım şirketine sunduğu, belgenin faturayı düzenleyen kuruma sunulmamasının davacı dağıtım şirketinin hata veya ihmalinden kaynaklandığı, kaldıki; davaya konu elektrik enerjisinin fiilen davalının tesisinde (sanayî sicil belgesine konu) kullanıldığı nazara alındığında;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41379, Karar No: 2014/42637, Tarih: 22.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/41379 E.  ,  2014/42637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin sanık ... ... (...) hakkındaki 21.05.2014 tarih ve 2013/29802 esas 2014/20080 karar sayılı hükme ilişkin onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 19.11.2014 tarih KD-2014/372189 sayılı itiraznamesi ile;

"Olay tarihinde aralarında boşanma davası bulunan ve Türk Medeni Kanunu'nun 197/1 maddesi gereğince ayrı yaşama hakkı bulunan sanığın, katılanla müşterek çocuğu hakkında mahkemece verilen şahsi ilişki tesisine dair karar uyarınca katılanın aldığı çocuğu teslim ederken çocuğun ağlamaya başladığı, bu nedenle tarafların tartışmaya başladıkları, sanık ... kapıyı kapatmak isteyince ...'ın ayağını koyarak kapının kapanmasını engellediği, daha sonra içeri girmek istediği, bunun üzerine ...'nın ...'ı iterek dışarıda tutmak istediği sırada ...'ın ...'ya yumruk vurduğu ve bu şekilde gelişen olay sırasında tarafların karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri olayda sanığın ayrı yaşama hakkı nedeniyle bulunduğu konuta onun rızası hilafına girmek isteyen katılanı dışarıda tutmak için onu iteklemesinde haksız bir yön bulunmadığı, katılanın bu hareket yumruk vurmak suretiyle karşılık vermesinin olayın asıl sebebi olduğu, çıkan boğuşma sırasındasanığın kolunu büküp duvara çarpan sanığın elinden kurtulmaya çalışan sanığın katılanın yüzünü tırnağı ile çizmek şeklinde gerçekleşen eyleminin savunmaya yönelik olduğu ve katılanın sanığın scapula kemiğinin kırılmasına neden olan eylemine nazaran sanık lehine bir orantısızlık taşımadığı, hatta uygulanan şiddet bakımından savunmanın katılan lehine bir orantısızlık içerdiği bu nedenle sanığın konut dokunulmazlığına ve hatta tüm anlatımlarına göre cinsel dokunulmazlığına ait bir hakka yönelmiş haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde Defetmek zorunluluğu ile işlediği anlaşılan eylemden dolayı cezalandırılmasının yasaya uygun olmadığı"ndan bahisle mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiği belirtilmek suretiyle Dairemiz onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulması talebiyle dosyanın, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete yayınlanarak yürülüğe giren 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler hükmü uyarınca itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2014 tarih KD-2014/372189 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nin 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin sanık ... ... (...) hakkındaki 21.05.2014 tarih ve 2013/29802 esas 2014/20080 karar sayılı Onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3146, Karar No: 2015/1840, Tarih: 09.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3146 E.  ,  2015/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1- Olay günü yaz saati uygulaması da dikkate alındığında; ... İli İnegöl İlçesinde güneşin saat 19.31'de battığı, şikayetçi ile kollukta dinlenen tanık ...'ın anlatımlarına göre hırsızlık eyleminin saat 19.50 ile 20.35 arasında gerçekleştiği ve suça sürüklenen çocuğun suçun işleniş saati ile ilgili olarak açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılması,

2- 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 13.20 TL'den ibaret yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/554, Karar No: 2017/3373, Tarih: 18.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/554 E.  ,  2017/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1) TCK'nun 87/4, 29/1, 62/1, 53, 58. maddeleri gereğince 5 yıl 10 ay hapis cezası,

2) 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nun 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 3.000.TL ve 400.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Gerekçeli karar başlığına katılan ... Beşer’in adının yazılmaması mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2-) Katılanlar vekinin, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet savcısının sair hususlara ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü saat: 23.00 sıralarında sanığın çalışmakta olduğu işyerinden çıkarak ikametine gittiği, burada bulunan abisi Ahmet

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü saat: 23.00 sıralarında sanığın çalışmakta olduğu işyerinden çıkarak ikametine gittiği, burada bulunan abisi Ahmet

Yılmaz'a ait aracı alarak Milas ilçesi Cumhuriyet caddesi Finansbank istikametine doğru seyir halinde bulunduğu sırada Finansbank önünde arkadaşları ile konuşmakta olan maktulün aracı görmesi üzerine, eliyle işaret etmesi üzerine, sanığın aracı durdurduğu ve aracın şöför mahallindeki camını aşağıya indirdiği, maktulün aracı kullananın sanığın abisi olduğunu zannetmesi dolayısıyla karşılıklı olarak tartışmaya başladıkları, sanığın bu tartışma sırasında araç içerisinde oturmaya devam ettiği, bu sırada aracın şöför kapısının açıldığı ve maktul ...'ın sanık ...'a tokat attığı, bu şekilde maktul ile sanığın karşılıklı itişmeye başladıkları, bu arbede sırasında sanık ...'ın üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak aracın içerisine doğru eğilmiş vaziyette olan maktul ...'a doğru iki kez sallayarak maktulü yaraladığı ve aracı ile olay yerinden kaçtığı, maktul ...'in arkadaşları tarafından hastaneye kaldırıldığı ve 27.03.2013 tarihinde vefat ettiği, dosyada mevcut otopsi Raporuna göre, maktulün sol midaksiller hat ile 6. interkostal aralığının kesiştiği yerde 1.5 cm'lik düzgün kenarlı su damlası şeklinde kesici-delici alet yarası, yine karın ortada arkus kosta altında 2 cm'lik düzgün kenarlı su damlası şeklinde kesici-delici alet yarasının bulunduğu, kişinin vücudunda iki adet kesici-delici alet yarası olduğu ve her iki yaranın da müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, ölümün kesici-delici alet yaralanmasına bağlı hemopnömotoraks ve kalp kesisi etkisiyle meydana gelmiş olduğunun belirtildiği, sanık ...'ın olayda kullandığı bıçağın olay sonrası ikametinde ele geçirildiği, dosyada mevcut uzmanlık raporuna göre, suç konusu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında olduğunun belirtildiği, dosyada mevcut doktor raporuna göre, sanık ...'da meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği olayda;

a-) Sanık ve maktul arasında önceye dayalı husumet bulunmasa da, hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin elverişliliği, darbe sayısı, birden çok darbe sonucu oluşan her iki yaranın da müstakilen öldürücü nitelikte olması ve bunun sonucunda maktulün ölmesi nedeniyle sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten insan öldürme suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Maktulün sanığa tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralaması nedeniyle, haksız tahrik teşkil eden eylemin niteliğine göre 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde fazla indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

b-) Maktulün sanığa tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralaması nedeniyle, haksız tahrik teşkil eden eylemin niteliğine göre 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde fazla indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

c-) Sanık hakkındaki tekerrüre esas kabul edilen sabıka kaydının TCK.nun 58/5. madde kapsamında olduğu ve sanığın başkaca tekerrüre esas olabilecek mahkumiyetinin bulunmadığının gözetilmemesi,

d-) Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22060, Karar No: 2024/2910, Tarih: 22.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22060 E.  ,  2024/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/10 E., 2014/686 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda özet bilgileri yazılı dosya incelendi.

Sanık müdafiinin 23.12.2014 tarihli hükmün sanık ile aynı konutta mukim, okuma yazma bilmeyen annesine tebliğ edildiğinden bahisle eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, ancak sanık hakkında mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3., 62 ve 51. maddeleri gereği hükmedilen erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin 18.05.2016 tarihli ek kararın tebliği üzerine sanığın bu ek karara süresinde itirazda bulunduğu, bahse konu ek kararın içeriğinde 23.12.2014 tarihli erteli mahkûmiyet hükmünden bahsedildiği ve buna ilişkin ek kararı tebliğ alan sanığın artık asıl karardan haberdar olduğu belirlenerek, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 06.07.2023 tarihinde temyiz dilekçesi veren sanık müdafiinin yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25759, Karar No: 2011/6504, Tarih: 14.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/25759 E.  ,  2011/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 17.15. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın alınmasına, 14/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17333, Karar No: 2016/3648, Tarih: 23.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17333 E.  ,  2016/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 09.05.2013 tarihinde davalı ... ’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, sürücü ... idaresindeki araç ile direksiyon hâkimiyetini kaybederek tamamen kusurlu olarak müvekkili idaresindeki araca çarptığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak araç değer kaybı için 1.000,00 TL, ikame araç bedeli için 2.300,00 TL’nin (davalı ... şirketi yönünden poliçe teminat miktarı dâhilinde ve yalnız değer kaybından sorumlu olmak kaydıyla) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar ... vekili ve davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının değer kaybı tazminat talebinin davalı ... yönünden kabulü ile 5.730,00 TL'nin kaza tarihi olan 09.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının davalı ... aleyhine açtığı aracı kullanamamaktan doğan zarar tazmini talebi ile davalı ... aleyhine açıldığı değer kaybı tazminat talebinin reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı ve ikame araç bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Trafik kazasından kaynaklanan tazminat davalarında, zarar veren taraf, kusuru oranında, gerçek zarardan sorumlu olur. Zarar verenin aracını Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalayan sigorta şirketi de zarar veren ile birlikte zarar görenin gerçek zararından sorumludur. Trafik kazasında zarar gören aracın hasarı onarılsa dahi onarımdan sonra aracın piyasa rayiç satış fiyatında düşüklük oluşacağı gerçeği karşısında, kaza nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı, gerçek zarar içinde değerlendirilir ve bu zarardan hem zarar veren hem de davalı zorunlu mali sorumluluk sigorta yapan sorumludur.

Somut olayda davacı vekili, araçta meydana gelen hasar nedeniyle araçta oluşan değer kaybı ve araç kiralama bedelini davalı ... şirketi yönünden poliçe teminat miktarı dâhilinde ve yalnız değer kaybından sorumlu olmak kaydıyla tahsilini talep etmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi, kaza sonucu meydana gelen gerçek zarardan azami poliçe limitine kadar kusur oranında sorumludur. Araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek ve doğrudan zararlardandır. Bu durumda davalı ... ’nin değer kaybı giderinden sorumlu tutulması yerine yazalı şekilde verilmesi isabetli olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi, kaza sonucu meydana gelen gerçek zarardan azami poliçe limitine kadar kusur oranında sorumludur. Araçta meydana gelen değer kaybı da gerçek ve doğrudan zararlardandır. Bu durumda davalı ... ’nin değer kaybı giderinden sorumlu tutulması yerine yazalı şekilde verilmesi isabetli olmamıştır.

2-BK'nin 122. maddesine göre, bir şeyin kısmen hasar görmesi halinde, kullanılamamasından doğacak zararlar sorumlu kişiden talep edilebilir. Motorlu araç zarar görmüş ise, aracın kullanış amacına göre araçtan mahrumiyet zararı belirlenmelidir. Davacı, aracı için 23 günlük tamir süresi araç kiraladığını 2.300,00 TL ödediğine ilişkin oto kira sözleşmesini ibraz etmiştir.

MK'nin 6.maddesine göre, herkes iddiasını ispat etmek zorundadır. Mahkemece, davacının araç mahrumiyeti nedeniyle zararına ilişkin delilleri sorulmalı, ne iş yaptığı belirlenmeli, evi ile işyeri arasındaki uzaklık dikkate alınmalı, aracı ile gidip gelmesi halinde yapacağı zorunlu giderler (yakıt gideri gibi) belirlenecek zararından indirilmelidir. Açıklanan konularda ile dosyada bulunan hasar tamir belgelerine göre ne kadar sürede tamir edileceği belirlemek için gerektiğinde bilirkişiden rapor alınmalıdır. Araç mahrumiyetine ilişkin delil sunulamaması halinde BK'nin 50/2.maddesi uyarınca mahkemece hakkaniyete uygun bir bedel tayin ve takdir edilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulaması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.