muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13899, Karar No: 2013/4840, Tarih: 18.03.2013

Bu anlatımlar ışığında davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalıya ait işyerinin uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde dönem bordrolarını getirtmek, öncelikle bordro tanıkları varsa bunları tespit edip dinlemek, eğer bordro tanıkları yoksa yada gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile resen tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenlerini veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, dosyada fotokopi örneği bulunan ve davalıya ait işyerinden İl Sağlık Müdürlüğüne teslim edilen faturalarla ilgili ve davacınında imzalarının bulunduğu zimmet defterinin uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak biçimde örneklerini getirtmek, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu belgeyi ilgili kurumdan sorup araştırmak, eczacılar odasından eczacı nöbet listesini getirtip incelemek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'a iadesine 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4258, Karar No: 2021/3417, Tarih: 03.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4258 E.  ,  2021/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Çatalağzı Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde 17.08.2006 yılında basit temizlik işçisi olarak işe alındığını, teknik temizlik işlerinde çalıştığını, 12.01.2015 tarihine kadar değişen alt işverenlerde ara vermeden kadrolu işçilerle aynı işi yaptığını, 2014 yılında Çates'in özelleştirilmesi sonucu iş akdinin feshedildiğini, davalı .... A.Ş. ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret farkı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davalının ihale makamı olduğunu savunarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının özelleştirmeden sonra da aynı iş yerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği ve feshe bağlı alacaklara hak kazanamadığı ve davalı ile ihbar olunan şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmeleri yönünden emsal kararlar da dikkate alınarak davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasına, dava konusu diğer alacakların ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraflar vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının özelleştirmeden sonra da aynı işyerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam etmesi sebebiyle feshe bağlı alacakların ve ispatlanamayan fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddi dosya kapsamına uygundur.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “Elektrik Üretim. A.Ş. Çatalağzı Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ...arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı ...işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından dosyaya sunulan ücretler ve ... 3. İş Mahkemesi’nin 2015/65 esas sayılı dosyası ile ... 2. İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosyalarına sunulan ücret bordrolarına göre davacının yaptığı işe uyan kömür temizleme-kül cüruf atma işçisinin 01.09.2014-12.01.2015 tarihleri arasındaki günlük çıplak ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, toplu iş sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaanın kabulü isabetli ise de davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile ihbar olunanlar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması halinde bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalı, böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ücret farkı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Bu hususun gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/12388, Karar No: 2016/9340, Tarih: 13.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12388 E.  ,  2016/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi .... Köyü 188 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Elma bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde cennet elması ağaçları dışında ayrıca 2 adet ayva, 4 adet ceviz, 1 adet nar, 1 adet erik ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın kamulaştırılan bölümünün tamamı cennet elması bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan meyve ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağından, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle cennet elması ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama cennet elması bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında; bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörüldüğünden, davanın açıldığı 2014 yılına ait verilerin (karar tarihi itibariyle 2014 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek) esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında; bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörüldüğünden, davanın açıldığı 2014 yılına ait verilerin (karar tarihi itibariyle 2014 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek) esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Aynı kamulaştırma kapsamında kalan aynı gün Dairemizce incelenen dosyaların incelenmesinde .... Müdürlüğü'nün cennet elması ürününe 2013 ve 2014 yıllarına ait verilerinin aynı olduğu anlaşılmıştır. Bu durum hayatın olağan akışına aykırı olup ..... Müdürlüğü'nden iki yıl için aynı verilerin gönderilmesinin nedenleri açıklattırılarak 2014 yılına ait veriler getirtilip bu veriler esas alınarak düzenlenecek bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2014 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2013 yılı verilerinin esas alınması suretiyle belirlenen kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22516, Karar No: 2012/21324, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22516 E.  ,  2012/21324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye, ücret, devlet ikramiyesi ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 1999 yılında yapması gereken ücret zammını yapmadığını, aynı yılın Temmuz ayında ise Temmuz ayına göre daha az ücret aldığını, ücrette yapılan eksiltme nedeniyle tüm ücret, ikramiye ve devlet ikramiyelerinde eksiklik meydana geldiğini, yine Toplu İş Sözleşmesi gereği verilmesi gereken sabun ve havludan oluşan temizlik yardımı ile, gömlek, pantolon, takım elbise, ayakkabı ve deri ceketten oluşan giyim yardımı sosyal haklarınında 2000 yılından itibaren kullandırılmamaya başlandığını belirterek bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ücrette düşüşün söz konusu olmadığını, aksine davacının 5 kat ücret aldığını, belediye tarafından TİS görüşmeleri devam ederken asgari ücret düzeyinde ücret alanlara TİS görüşmeleri sonucu beklenmeden %99 zam yapıldığını, sonrasında TİS'deki %20 zamdan faydalandırılmadığını, ancak sistemde %20 zamdan da faydalandıklarını, bunun farkedildiğini, bu nedenle geri çekildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin diğer çalışanlardan farklı olarak hiçbir neden yokken davacının maaşından tekrar indirim yapması gerek maaşlarından indirim yapılmayan diğer çalışanlara göre eşitsizlik oluşturacağından gerek maaştan indirim yapılmasını gerektirecek bir neden bulunmaması ve gerekse 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62. maddesi ve emir hükmü dikkate alınarak davacının ücret farkı alacağı talebinin yerinde olduğu ve devlet ikramiyesi ve sendikal ikramiye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Somut olayda davacının Aralık 1999 tarihinde 3.372.000 TL (3,37) olan günlük ücretinin Ocak 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olarak değiştirildiği ve zam yapıldığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Yine Mayıs 2000 tarihinde 6.712.000 TL (6,71) olan günlük ücretinin Haziran 2000 tarihinde 8.099.400 TL (8,99) alarak değiştirildiği ve Temmuz 2000 tarihinde yeniden 6.712.00 TL (6,71)'ye indirildiği hususunda da uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki TİS'in 47. maddesinde “Sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.1999 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 zam uygulanacağı” belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... ile davacının üyesi olduğu sendika arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken davalı belediyece asgari ücret alan davacının ücretine Ocak 2000 tarihi itibariyle %99 oranında zam uygulandığı, daha sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin 47. maddesi uyarınca da sözleşme kapsamındaki işçilerin 31.12.2009 tarihindeki ücretlerine 01.01.2000 tarihinden itibaren %20 oranında zam uygulanacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı işverence Haziran 2000 tarihinden itibaren davacının ücretine %20 oranında zam uygulanmış ise de, Temmuz 2000 ayından itibaren bu zammın uygulanmasından vazgeçilmiştir. Davalı işverence toplu iş sözleşmesi görüşmeleri devam ederken Ocak 2000 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülecek zamma mahsuben davacının ücretine %99 oranında zam yapıldığını, toplu iş sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının her iki zamdan yararlanmasının mümkün olmadığını, bu durumun anlaşılması üzerine Temmuz 2000 ayı ücretinin Mayıs 2000 ücreti seviyesine getirildiğini ... sürmüştür.

Davacı işçiye Ocak 2000 tarihinden itibaren verilen %99 oranındaki zammın tüm işçilere verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle anılan zammın tüm işçilere ödenip ödenmediği araştırılmalı, zammın dayanağı belediye encümen veya meclis kararının olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri sırasında kararlaştırılacak zamma mahsuben ödeme yapılması konusunda işçi sendikası ile bir mutabakat sağlanıp sağlanmadığı taraflardan sorulmalıdır. Bu zammın toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılacak zamma mahsuben yapıldığının belirlenmesi halinde davacının her iki zamdan yararlanamayacağı ve davalı işverenin %79 oranında zam yapılması gerektiği yönündeki savunması göz önünde bulundurularak yeniden bilirkişi aracılığıyla hesaplama yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davacının her iki zamdan ayrı ayrı yararlandırılması hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de %20 zammın 31.12.2009 tarihindeki ücrete uygulanması gerekirken %99 zammın uygulanmasından sonraki ücrete uygulanmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3352, Karar No: 2019/10251, Tarih: 24.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3352 E.  ,  2019/10251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bergama 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının 18 yaşını tamamladığı tarihten itibaren kısa vadeli sigorta kollarına tâbi prim yatırılmış çalışmalarının, tüm sigorta kollarına tabi işçi (sigortalı) olarak çalıştığının tespiti istemine lişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın,davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işveren ...’a ait işyerinde 01/03/1988 tarihinde işçi sıfatıyla işe başladığını ve askere gittiği 1991 yılına kadar aralıksız olarak bu işyerinde çalıştığını,fakat bildirilmediğini beyanla 18 yaşını doldurduğu tarih olan 2.5.1989 tarihinin sigortalılık başlangıcı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı ... duruşmada alınan beyanında davacının kendi işyerinede çalıştığını, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Davanın hak düşürücü süreye ve zamanaşımına uğradığını, davacının davasını ispatlaması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Açılan davanın KABULÜ ile;

Davacının davalıya ait 13604.223306.3303 sicil nolu iş yerinde 01/03/1988 tarihi itibariyle en az 1 gün süreyle sigortalı olarak çalıştığının ve davacının 18 yaşını doldurduğu tarih olan 02/05/1989 tarihinin davacının sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun TESPİTİNE, karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Açılan davanın KABULÜ ile;

Davacının davalıya ait 13604.223306.3303 sicil nolu iş yerinde 01/03/1988 tarihi itibariyle en az 1 gün süreyle sigortalı olarak çalıştığının ve davacının 18 yaşını doldurduğu tarih olan 02/05/1989 tarihinin davacının sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun TESPİTİNE, karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

İstinaf kanun yoluna başvuran SGK Başkanlığı vekili dilekçesinde, hak düşürücü süre itirazını yineleyerek; çırak ve stajyer öğrencilerin uzun vadeli sigorta kolları olarak nitelendirilen (malullük, yaşlılık ve ölüm) emeklilik sigorta kollarına tabi olmadığını, bu husus göze alındığında davacının SGK'ya tescilinin yapıldığı tarihin, ilk işe giriş tarihi olarak dikkate alınamayacağını ve çıraklık veya stajyerlik dönemindeki prim gün sayılarının emeklilik hesabında prim ödeme gün sayısına dahil edilemeyeceğini, sigortalılığının başlangıcının tespiti davası olarak kabul edilirse de çalışma süreleri için de davacının çıraklık eğitiminde olmasının, çıraklığın uzun vadeli sigorta kollarını kapsamadığını bu nedenle sigortalılığının başlangıcına esas teşkil edemeyeceği açık olduğundan hiçbir koşulda davanın kabulüne yasal olanak bulunmadığını beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Dosya içeriğinden; davacı adına verilen işe giriş bildirgesinde, işyeri ünvanının "M.E.B Gençlik ve Spor Bakanlığı Çıraklık Eğitim Merkezi Müdürlüğü" ibaresinin yazılı olduğu, davacının bildirdiği tanıkların usulune uygun alınan beyanlarına göre, davacının işyerine çırak eğitimine gelip gittiğini, 4 gün bu şekilde davalının dükkanında, 1 gün çıraklık eğitim merkezine gittiğini beyan ettikleri, davacının çalışmalarının mesleki öğrenime yönelik olduğu ve çırak olduğunu açıkça mahkemeye bildirdikleri anlaşılmakla davalı işyerinden 01.06.1986 tarihinde işe girişini gösteren işe giriş bildirgesi verilmiş ise de kısa vadeli sigorta koluna tabi olarak çalıştığı anlaşılmakla

“SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle; Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin, 05.07.2018 tarihli, 2017/117 E, 2018/346 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına; Davanın reddine”, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili davacının 18 yaşını müteakip davalı işyerinde hizmet akdiyle çalışmaya devam ettiğini, davacının 18 yaşından önceki süresinin çıraklık olarak sayılabileceğini fakat 18 yaşından itibaren çırak olmasının mümkün olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: