muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10358, Karar No: 2024/2586, Tarih: 12.03.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davacının geçirdiği iş kazası nedeni ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan tahkikatta davalı işverenin %100 kusurlu olduğunun, davacı işçinin kusurunun bulunmadığının belirlendiği, Mahkemece alınan 25.07.2019, 20.08.2021 ve 06.04.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında davalı işverenin %60 oranında kazazede işçinin %40 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, ceza yargılaması sırasında aldırılan bilirkişi raporlarında davacının tali, işveren nezdinde çalışan şüpheli-sanıkların asli kusurlu olduklarının belirtildiği, mahkemece alınan kusur raporları gereğince davalı işverenin %60 kazazede işçinin %40 kusur oranı üzerinden gerçek zarar tavan hesabı yaptırılarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kusur dağılımının tanık beyanları ile dosya kapsamına göre olayın oluş şekline uygun olduğu, raporun kaza tarihi itibarı ile uygulanması gerekli 6331 sayılı Kanun hükümleri irdelenerek düzenlendiği, heyette bulunan bilirkişilerin, iş kazasının meydana geldiği alandan ve işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanlarından seçildikleri, raporların gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli olduğu, kusur oranlarının dayanakları belirtilmek suretiyle tespit edildiği, ceza dosyasında keşif yapıldığı anlaşıldığından davalı vekilinin kusur oranlarına yönelik itirazlarının yerinde görülmediği, dosyadaki evraka göre, 09.11.2018 tarihli SGK Maluliyet raporu ile davacıdaki maluliyet oranının %43 olarak tespit edildiği, 30.09.2019 tarihli karar ile Yüksek Sağlık Kurulu tarafından da Çalışma ve Meslekte Kazanma Güç Kaybının %43 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 14.08.2020 tarihli kararı ile maluliyet oranının %43 olarak tespit edildiği ve maluliyet oranının bu şekilde kesinleştiği, davalının maluliyet oranına ilişkin itirazlarının yerinde olmadığı, hükme esas alınan aktüerya raporunda TRH-2010 yaşam tablosuna göre bakiye ömrün tespiti ile 60 yaşına kadar aktif dönemi sonrası pasif dönem olarak kabulünün yerinde olduğu, davacının ücretinin bordrolara göre belirlendiği, Yargıtay'ın son uygulamalarına göre karar tarihine en yakın tarihe göre güncel aktüerya hesabı yaptırılması gerekmediği, SGK ile davalı arasında derdest olduğu belirtilen davanın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği savunulmuş ise de davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödemelerinin mahsubu yapılmış olup rücuan tazminat davasının sonucunun beklenmesinin gerekmediği, davacıya yapılan protez bedelinin işveren tarafından karşılandığı savunulmuş ise protez bedeli dava konusu olmayıp yardım niteliğinde olduğundan hükmedilen maddi tazminat miktarından bedelin mahsubu da gerekmediği, İlk Derece Mahkemesi tarafından belirlenen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun olduğu belirtilerek davalının istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konun iş kazası, balya açma makinesinde temizlik işlemi yapılırken meydana geldiğini, makinede yapılacak temizlik işleminin makine önünde bulunan kapağın açılımı ve devamında kutu şeklindeki kısma dökülen balyaları toplama şeklinde olduğunu, dökülen balyaların toplandığı kısımın, tamamen koruyucu kapak ile kapandığını, kazazede işçinin balyaları da temizlemek isterken eli sıkışarak kaza geçirdiğini, bu kazanın işçinin çalışma metodu ve şeklindeki yanlışlık sonucu olay meydana geldiğini, makinede temizlik işlemi yapılırken önce makine durdurma tertibatının güç kaynağından kesilmesi gerektiğini, ancak içte bulunan iğneli silindirin kendi ataleti ile 2-3 dakikalık bir süre dönmeye devam ettiğini, iğneli silindiri sabit hale getirmek için açılan kapak içinde bulunan pim çekilerek iğneli silindirin üst kapağının açılabileceğini, bu şekilde iğneli silindir sabit hale geldikten sonra sıkışan balyaların temizlenebileceğini, işlem tamamlandıktan sonra kapaklar kapatılıp çalışmaya devam edileceğini, ancak kazazede işçinin makinenin koruyucu kapağının vidalarını raporda belirtilenin aksine bizzat kendisi sökmek sureti ile el sokarak balya temizliği yapmaya çalıştığını ve bu metot işçinin biran önce işini bitirme düşüncesinden kaynaklandığını ve kendi dikkatsiz ve tedbirsizliğini ortaya koyduğunu, davacıya tüm eğitimler verildiğini, mahallinde keşif yapılması talebinin mahkemece gözardı edilmnesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleridir. "Bilirkişi raporuna itiraza" ilişkin 281 inci maddesi, "Tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddeleri delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler bakımından işyerinin nitelik ve kapsamına göre 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri, "Usuli kazanılmış hak" yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere özellikle; iş kazasının gerçekleşmesinde kusur oran ve aidiyetinin birbirini doğrulayan bilirkişi heyet raporlarına göre belirlenmesinde, iş kazasının gerçekleşme şeklindeki kabule göre bir hata olmadığı, davalı vekili tarafından temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin istinaf sebebi olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde karşılanarak karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi nedeniyle temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

2.Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2734, Karar No: 2010/1115, Tarih: 04.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2734 E.  ,  2010/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 195 ada 47 ve 48 parsel sayılı sırasıyla 380,76 metrekare ve 190 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 47 sayılı parsel davalı ... adına, 48 sayılı parsel davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, 195 ada 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... miras bırakanı ... adına kayıtlı T.Sani 1942 tarih 44 sayılı tapu kaydına ve miras hakkına dayanmıştır.

Davacının dayandığı tapu kaydının maliki ve miras bırakanı ...’nın 1960 tarihinde vefat ettiği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Her ne kadar davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının uygulaması yetersiz ise de bir an için tapu kaydının taşınmaza uyduğu kabul edilse bile kaydın intikal görmediği ayrıca tapu kayıt malikinin ölümünden sonra mirasçıları ..., ... ve ...’in paylarını tapu dışı 1983 ve 1985 yıllarında davalılara sattıkları, satış tarihinden itibaren 20 yılı aşkın süre ile davacı karşısında üçüncü kişi durumunda olduğu belirlenen davalıların taşınmazlara zilyet olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Hal böyle olunca davacının tutunduğu tapu kaydının davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi hükmüne göre hukuksal değerini yitirdiğinin kabulü gerekir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubuyla geriye kalan 8,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 04.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13745, Karar No: 2019/20609, Tarih: 21.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13745 E.  ,  2019/20609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01/10/2008-27/03/2014 tarihleri arasında ... Belediye Başkanlığı’nda elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, en son ücretinin net 2.723,00 TL olduğunu, davacının iş akdinin 27/03/2014 tarihinde feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, ücret, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacaklara dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ile ilgili 2-3-4-5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

"2- 6.797,28 TL brüt ihbar tazminatının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 21/04/2014 tarihinden itibaren, kalan 6.697,28 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

3- 6.797,28 TL brüt yıllık izin alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 21/04/2014 tarihinden itibaren, kalan 6.697,28 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine

4- 8.858,63 TL brüt fazla mesai alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 21/04/2014 tarihinden itibaren, kalan 8.758,63 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

4- 8.858,63 TL brüt fazla mesai alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 21/04/2014 tarihinden itibaren, kalan 8.758,63 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

5- 463,44 TL net ücret alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 21/04/2014 tarihinden itibaren, kalan 363,44 TL’sinin ıslah tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40194, Karar No: 2017/17006, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40194 E.  ,  2017/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10845, Karar No: 2014/13378, Tarih: 06.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10845 E.  ,  2014/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/431-2014/14

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu İ.. G.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sait temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Yukarıda belirtilen kanun maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin bu nitelikte belge kabul edilebilmeleri için bu belgelerin, İcra ve İflas Kanunu'nda yada özel Kanunu'nda, İİK’nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanun'un 37. maddesi gibi).

Somut olayda, alacaklı, 23.12.2013 tarihli dilekçesinde "işyerini, kendisine ait eşyalarla birlikte borçlulara kiraya vermiş olup kiradan doğan alacağına karşılık, takibe ve davaya konu edilen iki adet 4.500 TL'den toplam 9.000 TL bedelli bono aldığını, bononun ödeme tarihinde ödenmediğini, alacağın, beş aylık kira bedeli ve alacaklıya ait eşya bedellerinden kaynaklandığını" beyan etmiştir.

Bu durumda, takibe konu senetlerin illetten mücerret olmayıp, kira ilişkisine bağlı olarak ve teminat amaçlı verildiğinin alacaklının yukarıdaki beyanı ile sabit olduğu, bu haliyle alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği anlaşılmakta olup, dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun incelenmesi ve değerlendirilmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, belirtilen nedenlerle borçlu İ.. G.. hakkındaki itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu İ.. G..'in temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36518, Karar No: 2015/36914, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36518 E.  ,  2015/36914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 6535 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12198 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10227,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 10227,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 6335 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12198 TL yapı bedeli ile 1970 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9847, Karar No: 2019/11384, Tarih: 16.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9847 E.  ,  2019/11384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Tescil, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, ... ilçesinde bulunan davalı şirkete ait 282 parselin, kıyı kenar çizgisine tecavüzlü olan 206 m2’lik kısmının tapu kaydının iptalini ve davalının taşınmazdan men'ini, varsa yapıların kal’ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin önlenmesi davasının kabulüne,fen bilirkişi ...'ın raporunda gösterildiği şekilde dava konusu ... ili ... 282 parsel sayılı taşınmazda A harfi ile gösterilen 187,68m2'lik kısımda davalının müdahalesinin men'ine, bu bölüme ait tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, karara fen bilirkişi ...'ın 04.02.2015 tarihli rapor ekindeki krokisinin de eklenmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bölümü bakımından 282 sayılı parselin tapu kaydının kısmen iptali ile iptaline karar verilen taşınmaz yönünden elatmanın önlenmesi ve müdahale edilen kısımda yapı bulunması halinde ka’l isteğine ilişkindir.

Somut olaya göre, davacı Hazine vekili tarafından, davaya konu 282 parselde kayıtlı taşınmazın, 206 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle bu kısmın kıyı olarak tapudan terkininin ve davalının bu kısma müdahelesinin önlenmesinin talep edildiği, mahkemece, 04.02.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, krokide A harfiyle gösterilen 187,68 m2’lik kısmın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle, 187,68 m2’lik kısım yönünden kabul kararı verildiği anlaşıldığına göre, bakiye talebi karşılığı kısım yönünden Hazine’nin harçtan muaf olduğu hususu da gözetilmek suretiyle, 04.05.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda belirlenen metrekare birim değeri dikkate alınarak, reddedilen bölüm yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.