muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10181, Karar No: 2019/2827, Tarih: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10181 E.  ,  2019/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2009 takvim yılı için beraat,

2010 takvim yılı için mahkumiyet

Gazinantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.03.2012 tarih, 2012/4925 esas sayılı iddianamasi ile sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan da kamu davası açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, mahkemesince defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebiyle sınırlı olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'un 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmaması nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140- 2015/85 E.-K. sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine, CMK'nin 325/1. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1500-TL avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

... Yapı Elemanları İnş. Gıda. San. Tic. Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 09.02.2012 tarih ve... sayılı vergi tekniği raporunda “2009 yılında toplam 5.251.617,40-TL kdv matrahı beyan edildiğinin, 2009 yılındaki maliyetlerinin büyük bir bölümünü sahte belge düzenleyicisi olduğu tespit edilen mükelleflerden alınan faturalarla belgelendirildiğinin, cirosunun sermayesi ile orantılı olmadığının, çok yüksek satış rakamları beyan edilmesine rağmen karlılık oranının %1’in altında olduğunun, dönem sonu stokunun bulunmadığının, yapılan yoklamalarla belirlenen iş yeri büyüklüğü, demirbaş niteliği, emtia miktarının, beyan edilen iç hacmi ile orantılı olmadığının” tespit edilmesi karşısında; sanığın yetkilisi olduğu şirketin, beyan edilen yüksek ciroları elde edebilecek sermaye ve iş organizayonuna sahip olmadığı anlaşıldığından, sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28172, Karar No: 2018/3194, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28172 E.  ,  2018/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de:

1-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 352/b maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığının anlaşılmasına göre, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında tayin edilen 3 ay hapis cezasının süresi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında, suç tarihi gösterilmeyerek CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13082, Karar No: 2015/16932, Tarih: 28.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13082 E.  ,  2015/16932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2014/538-2015/174

Hazine ile M.. G.. ve H.. K.. aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.04.2015 gün ve 538/174 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapu sicilinde davalılar adına kayıtlı 101 ada 597 parsel sayılı taşınmazın 68,36 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 101 ada 597 parsel sayılı taşınmazın 68,35 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmiştir. Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 23.02.2015 tarihli rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Söz konusu rapor incelendiğinde; sadece Bakanlık tarafından onaylanan 05.05.2014 tarihli kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmaza uygulanmak suretiyle taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre durumunun belirlendiği anlaşılmaktadır. Keşfe katılan jeoloji mühendisi bilirkişi ise gözleme dayalı değerlendirmeler yapmış, ancak kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapmamıştır. Uzman bilirkişiler vasıtasıyla kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadan sadece idare tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmaza uygulanması suretiyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; 3 jeolog ya da jeomorfolog 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafık memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'mn Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/989, Karar No: 2013/1130, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/989 E.  ,  2013/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/11/2011 tarih ve 2010/386-2011/620 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde, davalı ...’in maliki, davalı şirketin kiracısı olduğu üst kattaki taşınmazdan sızan sular nedeniyle 07.11.2009 tarihinde hasar meydana geldiğini, 16.900,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiği ileri sürerek, 16.900,00 TL’nin 19/01/2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın müvekkili tarafından her türlü tesisatı sağlam ve kullanılabilir bir halde diğer davalıya 01/09/2008 tarihinde kiralanıp teslim edildiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkiline atfedilebilecek bir kusur veya ihmali bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu taşınmazların bulunduğu binanın tüm bağımsız bölümlerinin davalı ... adına kayıtlı olduğu, hasara neden olan olayın bina tesisatının eski ve dayanaksız olmasından kaynaklandığı, B.K'nun 58. maddesi uyarınca hasardan bina sahibi davalı ...’ın sorumlu olduğu, somut olayda tesisatın kullanımı ve kullanma sırasındaki bakımsızlığı gibi ihmallerin bulunmadığı, hasarın 10.868,50 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle 10.868,50 TL tazminatın 19.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, sigortalı iş yerine sızan sular nedeniyle sigortalıya ait elektronik eşyada da hasar meydana geldiği ve davalı da bu kalem için istenen tazminat miktarına itiraz ettiğine göre, mahkemece elektronik mühendisinden anılan eşya ile ilgili gerçek hasar miktarının tespitine ilişkin rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususta uzman olmadıklarını bildiren bilirkişi heyeti raporuna itibar edilerek karar verilmesi doğru olmamış, kararın mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17205, Karar No: 2015/8393, Tarih: 22.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/17205 E.  ,  2015/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26.maddesi ile aynı Kanunun geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/479 esas, 2015/192 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 17.05.2015 tarihli ve 2015/339-224 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27.05.2015 tarihli ve 2015/567 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki;

"(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde

"(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

"(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 19.10.2015 gün ve 2015-21226/67529 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 gün ve 2015/354076 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarih ve 2015/567 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21536, Karar No: 2018/10970, Tarih: 05.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21536 E.  ,  2018/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İli, ... ilçesi, ...Mahallesi ... Ada, 1 parselde kayıtlı 15 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, bu işlem için davalı idare görevlilerince, 1.980,07 TL kanal katılım bedeli ile 2.026,57 TL şebeke hisse bedeli yanında 586,85 TY proje tasdik bedeli olmak üzere toplamda 4.593,49 TL ödenmesi gerektiğini ve ancak bundan sonra abonelik işleminin yapılabileceğinin bildirildiğini, ancak talep edilen bu bedellerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek, kanal katılım, şebeke hisse ve proje tasdik bedellerinden sorumlu ve borçlu olmadığının tespitini, var ise bu konuda ödenmesi gereken miktarın belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıdan tahsil edilen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin yasal dayanağının 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87,88,89. maddeleri ile bu kanuna dayalı olarak ...Yönetim Kurulu'nun 04.07.2012 tarihli kararı ile değiştirilen "Su ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Paylarının Tahakkuk ve Tahsilatı Uygulam Yönergesi olduğunu, ...Tarifeler Yönetmeliğinin 39. Maddesinin iptalinin ardından dava konusu bedellerin bu yönergede belirlenen formüle göre hesaplandığını, yönergedeki formülün Belediye Gelirleri Kanunu'na uygun olduğunu, davacının su şebekesi ve kanal hizmetinden yararlanmaya başlayan ilk malik olması sebebiyle ilgili bedelin davacıdan tahsili gerektiğini, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 04.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya itibar edilerek, davanın kısmen kabulü ile, davacının kanal katılım, şebeke hisse bedeli olarak 3.989,48-TL'den sorumlu olduğunun, fazlaya ilişkin bedelden sorumlu olmadığının tespitine, karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davalının temyiz itirazları yönünden yapılan değerlendirmede;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190.TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle davalı açısından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'cada temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;