muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8625, Karar No: 2017/14280, Tarih: 11.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8625 E.  ,  2017/14280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların ortak çocukları 01.01.2000 doğumlu ... ile 28.05.2008 doğumlu...'ın velayetleri, her hangi bir araştırma yapılmaksızın davalı-karşı davacı babaya bırakılmıştır. Ortak çocuklar yaşları itibariyle idrak çağındadır.... Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin ... Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yaran ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Bu bakımdan söz konusu ortak çocukların, mahkemece bizzat veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin kendilerinden sorulması ile psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı bilirkişilerden (4787 s. K m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların ütün yararına olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde velayet düzenlemesi yapılması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5210, Karar No: 2011/2860, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5210 E.  ,  2011/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve mükerrirliğe esas alınan, İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/439-557 sayılı ilamı ile hükmolunan para cezasının, 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre kesin olup temyizinin mümkün olmaması sebebiyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2. Geçmiş hükümlülükleri adli para cezalarından ibaret olan sanık hakkında tayin edilen 1 ay (30 gün) hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğu nazara alınmaksızın yasal olmayan gerekçelerle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı görülmekle, sanığın ceza uygulamasına ve suçun oluşumuna yönelik temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/704, Karar No: 2013/1401, Tarih: 23.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/704 E.  ,  2013/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.10.2011 tarih ve 2011/277-2011/598 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketin ihraç ettiği malları taşıdığını, ancak davalının müvekkili şirkete ödeme yapmadığını, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını ve takibin davalının haksız itirazıyla durduğunu ileri sürerek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın CMR 32. maddeye göre 1 yıl içinde açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, CMR’nin 32. ve TTK’nun 767. maddesinde düzenlenen bir yıllık sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, navlun alacağına konu taşımaların Türkiye'den Fransa'ya yapılması nedeniyle uyuşmazlığa Karayolu ile Milletlerarası Mal Nakliyat Mukavelesi (CMR) hükümlerinin uygulanması gerekir.

Zamanaşımının başlangıç tarihi ve zamanaşımı süresi ile ilgili hüküm ise CMR'nin 32. maddesinde düzenlenmiştir. Bilerek kötü hareket veya mahkeme tarafından bilerek kötü hareket olarak kabul edilen kusurlara dayanılarak açılacak davalar, CMR'nin 32. maddesi uyarınca üç yıllık zamanaşımına, bunun dışındaki nedenlerle dayanılarak açılan davalar ise, aynı madde gereğinde bir yıllık zamanaşımına tabidir. Bu dava ile navlun alacağının tahsili istendiğine göre, bir yıllık zamanaşımına tabi olduğu sonucuna ulaşılacaktır. Mahkemece 23 adet CMR belgesinin 17.04.2009 ile 19.02.2010 tarihleri arasında düzenlendiği, icra takibinin ise 22.03.2011 tarihinde yapıldığı, en son taşıma işlemi olan 19.02.2010 tarihi itibariyle 1 yıl 1 ay 3 gün geçtiğinden bahisle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

CMR 32. maddesi üç ayrı durum için üç ayrı zamanaşımı başlangıç anı tesbit etmiştir: Kısmi kayıp, hasar ve gecikme durumunda, zamanaşımı teslim tarihinden itibaren işlemeye başlayacaktır. Bu gibi durumlarda, kısmen, hasarlı veya geç dahi olsa malların teslimi gerçekleşmemiştir. Bu sebeple teslimin söz konusu olmadığı durumlarda CMR'nin 32/1. maddesinin (a) bendi değil, (c ) bendi uygulanacaktır. Tam kayıp durumunda ise, artık teslim söz konusu olmadığı için, (a) bendinden farklı bir başlangıç anı esas alınmıştır. Buna göre, bu durumda zamanaşımı, taraflarca teslim için kararlaştırılan sürenin dolmasından 30 gün sonra başlar. Taraflar arasında, teslim için herhangi bir süre belirlenmemişse, zamanaşımı, yükün taşıyıcı tarafından teslim alınmasından itibaren 60 gün geçtikten sonra başlayacaktır.

Bunun dışında kalan bütün diğer durumlarda taşıma sözleşmesinin yapılmasından itibaren üç ay sonra zamanaşımı işlemeye başlayacaktır. Görüldüğü gibi, kayıp, hasar ve gecikme durumunda zamanaşımının başlangıcı için teslim anı veya malların teslim edilmesi gereken an esas alınmıştır. Bu durumda navlun alacağının CMR Konvansiyonu'nun 32. maddesine öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi, somut olayda uygulanması gereken aynı maddenin 1-c bendi uyarınca, taşıma sözleşmesinin akdedildiği tarihten sonraki 3 aylık dönemin sonunda başlayacaktır. Tek bir seferde taşınması kararlaştırılmış olan eşyanın gönderilene parça parça teslim edilmesi halinde zamanaşımı son parçanın teslim edildiği tarihte işlemeye başlar, buna karşılık eşyanın belli süreler içinde kısım kısım taşınması kararlaştırılmışsa, her kısım için ayrı ayrı bir zamanaşımı işler. Bu durumda mahkemece davalı tarafın zaman aşımı savunmasının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2876, Karar No: 2015/9172, Tarih: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2876 E.  ,  2015/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Şöyle ki :

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak aldığı ... ada ... parsel sayılı taşınmazın; geri çevirme kararı üzerine getirtilen akit tablosundan dava konusu taşınmaza emsal olarak incelenen taşınmaz 9 m² yüzölçümlü bir ev satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan eve yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedelin 1 m² sinin değeri bulunarak emsal alınan taşınmazın toplam bedeline ulaşılmaya çalışılmış ise de, böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı ve davaya konu taşınmazın gerçek değerinin tesbitinin bu hesaplama yöntemi ile bulunması

mümkün olmadığından bu tür bir emsal ve hesaplama yöntemi ile gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Taraflarca veya mahkeme tarafından re'sen belirlenecek emsal taşınmazın kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan 2009 yılı asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarına ilişkin uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı gibi yasal ve denetime olanak verecek şekilde hesaplama, değerlendirme yapan ve yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde emsal taşınmaz ile davaya konu taşınmazın birbiriyle karşılaştırılması yapılıp eksik ve üstün yönleri -denetime elverişli biçimde- karşılaştırılarak hazırlanan rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/138, Karar No: 2023/3177, Tarih: 06.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/138 E.  ,  2023/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2677 E., 2022/2188 K.

DAVA TARİHİ : 27.03.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/65 E., 2022/352 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen 09.11.2021 tarihli ve 2021/155 Esas, 2021/376 Karar sayılı karar, davacı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda davalı Kurumun dava konusu işleminin hukuka uygun olduğunun tespiti ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlığa bağlı Altıeylül Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünde 23.....2016 tarihinden itibaren ASDEP (Sosyolog) görevlisi olarak çalıştığını, davacının eşi O.Ü'nün ise Hazine ve Maliye Bakanlığı nezdinde vergi müfettiş yardımcısı olarak ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığında çalışmak iken 29.....2020 tarihli 448 sayılı Hazine ve Maliye Bakanlığı oluru ile kapatılması nedeniyle ... Haliç Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığına atandığını, bunun üzerine davacının, eşinin tayini nedeniyle kendisinin de ...'a atamasının yapılması için 01.07.2020 tarihli dilekçesi ile davalı İdareye başvurduğunu, İdarece, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddede yer alan "...Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir..." düzenlemesini dayanak göstererek söz konusu 696 sayılı sayılı KHK kapsamında istihdam edilenlerin mazeret atanmasına veya görevlendirilmesine ilişkin başka bir düzenleme de bulunmadığı gerekçesiyle 08.07.2020 tarihli ve E.1540904 numaralı karar ile davaya konu işlemi reddettiğini, Kurum işleminin yerinde olmadığını ileri sürerek davacının eş durumu nedeniyle atama isteminin reddine dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... Altıeylül Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünde ASDEP görevlisi olarak çalıştığını, 24.12.2017 tarihli ve 30280 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddede; "...sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir" denildiğini, anılan hükümden anlaşılacağı üzere 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrolarında istihdam edilenlerin eş durumu nedeniyle nakil talep edilebileceğine dair bir düzenleme yer almadığını, naklen atama hakkının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na (657 sayılı Kanun) tâbi çalışanlar için geçerli bir hak olduğunu, 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (D) fıkrası uyarınca çalışan işçilerin ise 4857 sayılı ... Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) ve ... sözleşmesine tâbi olarak çalıştıklarını, davacının ... sözleşmesini imzalarken bu hususu bilerek sözleşmeyi imzaladığını, ... sözleşmesinde davacının çalışma yerinin ... il sınırları olarak düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 4857 sayılı Kanun'da işçilerin istekleri doğrultusunda işyeri içinde veya işyerleri arasında talebi doğrultusunda nakil yapılmasını gerektiren herhangi bir düzenleme bulunmadığı, işçinin gerek 4857 sayılı Kanun gerekse ... sözleşmesi gereği işverenin emir ve talimatlarına bağlı olarak çalıştığı, 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesinin beşinci fıkrasında; "Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir" ifadesinin bulunduğu, yani sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya alınmadan önce işe alınmalarının gerekçesinin çalıştıkları işyerinde hizmetine ihtiyaç duyulması olduğu, 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca kadroya geçen işçilerin kadroya geçtikleri birimde çalışmak durumunda olduğu, bu kişiler kadrolara alınırken bulundukları işlerde çalıştırılmak üzere işe alındıkları ve ... sözleşmesinde çalışma yerinin ... sınırları olarak düzenlendiği, ayrıca işçinin hangi işyerinde çalışacağı konusundaki yönetim hakkının işverene ait olduğu, davacı işçinin işyeri değişikliği talebinde bulunduğu, işvereni bu konuda değişiklik yapmaya zorlayacak, yönetim hakkına müdahalede bulunulmasını gerektirecek mevzuatta bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla davalı Kurum işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının eşinin tayini sebebiyle kendisinin ...'a atamasının yapılması için 01.07.2020 tarihli dilekçe ile davalı İdareye başvurduğunu, İdare tarafından başvurunun reddedildiğini, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin "Eş durumu mazereti sebebiyle atama" başlıklı 14 üncü maddesindeki düzenlemeye göre maddede belirtilen şartları sağlayan ve Bakanlık bünyesinde görev yapan personelin eş durumu sebebiyle mazeretinin kabul edilerek madde devamında belirtildiği şekilde atamasının yapılacağını, eşit davranma borcunun daha çok işverenin yönetim hakkı ile ilişkili olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararı ve mevzuatın birlikte incelenmesinde aynı Kurumda çalışan, aynı kamu görevini yerine getiren personellerden bir kısmının aile bütünlüğünün korunması için eş durumu mazeretiyle tayin noktasında, Kanun ve Yönetmelik eliyle koruma altında iken davacının da dâhil olduğu bir kısım için herhangi bir korumanın öngörülmediğini, davacının eşinin de ...'de istihdam edilecek bir pozisyon bulunmamasından dolayı ...'da görevlendirildiği göz önüne alındığında mevcut durumda tarafların aile bütünlüğünü sağlamalarının mevzuat ve kurumlar eliyle engellendiğini belirterek 08.07.2020 tarihli ve E.1540904 numaralı dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında 4857 sayılı Kanun kapsamında ... ilişkisinin kurulduğu, 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya geçici 23 ve 24 üncü maddelerin eklendiği gözetildiğinde, bu Kanun maddeleri uyarınca kadroya geçirilen işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... sözleşmelerinde belirtilen pozisyonlarında çalışacakları açık bir şekilde ortaya konulduğundan davacının naklen atama veya mazeret ataması hakkı bulunmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, eş durumu mazereti nedeniyle başka bir ile tayin talebinin reddine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.