muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6908, Karar No: 2019/7475, Tarih: 16.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6908 E.  ,  2019/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmzalığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca verilen ‘Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin kararlara karşı, itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... ve hakkında ayrı yargılama yapılan dava dışı sanık Bünyamin'in ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları esnada, müştekinin iş yerinden çalınan sigaralar ve yazar kasanın ele geçirildiği ve açılmamış hali ile müştekiye iade edildiği, soruşturma aşamasında el konulan sigaraların da hüküm ile birlikte müştekiye iadesine karar verildiği dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezadan TCK’nun 168/2. maddesi uyarınca indirim uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7734, Karar No: 2020/7345, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/7734 E.  ,  2020/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 27.12.2018 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20095, Karar No: 2013/16738, Tarih: 13.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/20095 E.  ,  2013/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2003 takvim yılı açısından suç tarihinden hüküm tarihine; diğer takvim yılları açısından ise temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12773, Karar No: 2014/6811, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12773 E.  ,  2014/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/280-2012/437

Davacı Sağlık Bakanlığı vekili Avukat İ. İ. Ö. tarafından, davalı O.. A.. aleyhine 26/10/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 26/12/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asil O.. A.. ve vekili Avukat Ş. K.ile karşı taraftan davacı vekili Avukat S. Y. Çevik geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, rücuan tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Zonguldak İdare Mahkemesinin 2005/819 esas, 2008/1410 sayılı kararıyla Sedat Kaymaz'ın ölümü nedeniyle yakınlarına ödenen tazminatın, davalı doktordan rücuan tazminini talep etmiştir.

Davalı, meslek hayatı boyunca binlerce çocuk hastaya müdahale ettiğini, hastanın cerrahi müdahalesinin tatil gününde, uzmanların mesaisinin bulunmadığı zamanda yapıldığını, ameliyatına başlamadan önce anestezi uzmanına ulaşılamadığını, hastanın kan elektrolitlerine bakılmasının acilde mümkün olmadığı ve hastanın bir kısım tedavisinin Zonguldak Karaelmas Üniversitesinde yapılması nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; İdare Mahkemesi tarafından aldırılan raporlar ile Mahkemece alınan raporların birbirleri ile uyumlu olduğu, Sağlık Bakanlığı'na 6/8 oranında kusur izafe edildiğini, genel olarak raporların hepsinde ameliyat öncesi sodyum seviyesine bakılmadığı gibi ameliyat sonrasında da takibin iyi yapılmayarak ölüme sebebiyet verildiği belirtildiğinden, davalı doktorun kusurun tamamından sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; İdare Mahkemesi tarafından aldırılan raporlar ile Mahkemece alınan raporların birbirleri ile uyumlu olduğu, Sağlık Bakanlığı'na 6/8 oranında kusur izafe edildiğini, genel olarak raporların hepsinde ameliyat öncesi sodyum seviyesine bakılmadığı gibi ameliyat sonrasında da takibin iyi yapılmayarak ölüme sebebiyet verildiği belirtildiğinden, davalı doktorun kusurun tamamından sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Zonguldak Devlet Hastanesinin acil bölüm laboratuvarında tetkiklerde aksamalar olduğu, özellikle kan elektroliti inceleme imkanının olmadığı, ameliyat sırasında anestezi uzmanına ulaşılamaması nedeniyle ameliyatın teknisyen nezaretinde yapılması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, hastane koşullarının yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, S.K.'ın ameliyattan sonra Zonguldak Karaelmas Üniversitesi'ne (Bülent Ecevit Üniversitesi) sevki sağlanarak bir kısım tedavisine orada devam edildiği dikkate alındığında, Borçlar Kanunu 43. ve 44. maddelerine göre zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Mahkemece, BK 43. ve 44. maddeleri gereğince hak ve adalete uygun bir miktarda indirim yapılması gerekirken, bu hususun değerlendirilmemiş olması doğru bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7643, Karar No: 2012/1543, Tarih: 07.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/7643 E.  ,  2012/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4/B - 2007/152845

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 05/03/2007, 2006/51 (E) ve 2007/35 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Fatih'in Osman'a yönelik eylemleri ile İsa'ya yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde İsa'ya yönelik kasten yaralama suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdire ve tahrike ilişen sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanık Fatih hakkında Osman'a karşı olası kastla yaralama ve silahlı tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a) Asıl anlaşmazlığın sanık ile mağdur Osman arasında tamir için bırakılan cep telefonlarının iade edilmemesinden kaynaklandığı, başlayan tartışma esnasında sanığın bıçakla vurması sonucu mağduru kraniuma penetre dura ve sol pariteooksipital kemikte kesiye, hayat fonksiyonlarını ORTA ( 3 ) derecede etkileyecek kırığa, mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, kesici aletin lezyon bölgesine saplanıp kaldığı olayda, darbenin şiddeti, hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin özelliği, yaranın yeri ve niteliği hususları dikkate alındığında sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve eyleminin kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu halde, bu suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek olası kastla yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması;

b) Kabule göre de, sanık hakkında mağdur Osman'a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken sırasıyla TCK'nun 86/3-e, 87/1-d-son, 21/2 maddelerinin tatbiki yerine yazılı şekilde TCK'nun 21/2. maddesinin 86/3-e ,87/1-d-son maddelerinden önce uygulanması suretiyle fazla ceza tayini;

c) Sanığın, mağdur Osman'a 20/12/2005 tarihinde tehdit içerikli mesaj gönderdiği, 21/12/2005 günü sanığın Osman'a "sizi bıçaklarım, senin işini daha sonra soracağım" diyerek tehdit ettiği ve elindeki bıçağı masanın üstüne koyduğu, kısa bir süre sonra öldürmeye teşebbüs eylemini gerçekleştirdiği olayda sanığın elindeki bıçağı masanın üstüne koyma şeklindeki eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunda kastını, açığa çıkaracak bir eylem niteliğinde bulunduğu ve bu eylemde tehdit suçunun unsurları oluşmadığı anlaşıldığı halde, sanığın 20.12.2005 tarihli eylemi nedeniyle tek bir tehdit suçundan cezalandırılması yerine, ikinci eylemin de tehdit suçunu oluşturduğu ve birinci eylemle birlikte müteselsil suç oluşturduğunu kabul etmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında İsa'ya karşı yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) İsa'nın sanığa yumrukla vurduğuna ve aşamalardaki sanığın bıçağın arkası ile sol kaşının üstüne vurduğuna ilişkin beyanları bir arada değerlendirildiğinde, İsa'nın parmağında kemik kırığı oluşturan yaralanma ile sanığın eylemi arasında nedensellik bağı bulunmadığı halde TCK'nun 86/2,3-e, 29, 62 maddeleri ile cezalandırılması yerine TCK'nun 86/2,3-e, 87/3, 29, 62 maddelerinin tatbiki ile fazla ceza tayini;

b) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanığa verilen ceza miktarları ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddine, 07.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3575, Karar No: 2018/9619, Tarih: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3575 E.  ,  2018/9619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayete dayanak olan Konya 14. İcra Dairesi Müdürlüğü’nün 2015/160 Esas sayılı icra takip dosyasında gönderilen ödeme emrine süresinde yapılan itiraz ile takibin durduğu, Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde itirazın iptali talebi ile açılan 2015/803 Esas, 2017/127 Karar sayılı davada kabul kararının 01/03/2017 tarihinde verildiği, kararın 11/04/2017 tarihinde kesinleştiği ve takibin aynı tarihte kesinleştiği, 25/12/2015 olan şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir takip bulunmadığı dosya kapsamı ve UYAP ortamında yapılan incelemeden anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2662, Karar No: 2024/10316, Tarih: 04.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2662 E.  ,  2024/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1700 Esas 2021/2176 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/646 Esas 2018/1015 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 12.02.2016 tarihinde davalı ... şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigortasını yaptığı aracın karıştığı çok taraflı trafik kazasında davacı yolcunun yaralandığını ve malul kaldığını, çalışma gücünü tamamen yitirdiğini, başkasının bakımına muhtaç kaldığını, ömür boyu bakıcı giderinin ödenmesi için sigorta şirketine başvuru yapıldığını, yapılan ödemenin zararı karşılamadığını, bakiye zararın başvuruya rağmen ödenmediğini iddia ederek açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL yaşam boyu bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 70.000,00 TL' ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş bu poliçeden dolayı kaza tarihindeki sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olmak üzere, bedeni zararlarda şahıs başına azami 310.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, davacının yaralanması ile ilgili hasar başvurusu sonucu maluliyet tazminatı olarak teminatın tamamı olan 290.000,00 TL tutarındaki tazminat ödemesinin 20.10.2016 ve 20.000,00 TL ödemenin 25.08.2017

tarihinde davacıya yapıldığını, müvekkili şirketin üzerine düşen tüm sorumluluğu yerine getirdiğini ve başkaca bir sorumluluğunun kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... bakıcı gideri, davalının tedavi giderleri klozu içinde sorumluluğu dahilinde olduğundan, aktüer bilirkişi raporu ile hesaplanan bakıcı giderinden davacının dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile yaptığı talep de dikkate alınıp taleple bağlı kalınarak" gerekçesi ile davanın kabulüne, 70.000,00 TL bakıcı giderinin 25.08.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... bakıcı gideri, davalının tedavi giderleri klozu içinde sorumluluğu dahilinde olduğundan, aktüer bilirkişi raporu ile hesaplanan bakıcı giderinden davacının dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile yaptığı talep de dikkate alınıp taleple bağlı kalınarak" gerekçesi ile davanın kabulüne, 70.000,00 TL bakıcı giderinin 25.08.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ve "...Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı gereği, ZMSS Genel Şartları'nın A.5-c maddesine göre bakıcı giderlerinin sürekli sakatlık teminatı kapsamında kabul edilmesinin mümkün olmadığı; sürekli bakıcı gideri zararının, AYM iptal kararı da dikkate alınarak Dairemizin önceki yerleşik uygulamaları gereği, tedavi giderleri teminatında yer aldığı hususları hep birlikte ele alındığında, yerel mahkeme kararında isabetsizlik bulunmadığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; teminat limitinin davacıya yapılan ödemeler ile tüketildiğini, bakıcı gideri teminatı ile sürekli maluliyet teminatının aynı kloz kapsamında olduğunu, Genel Şartlarda bu şekilde düzenleme bulunduğunu, bu şekilde tespitler içeren bilirkişi raporuna neden itibar edilmediğinin kararda açıklanmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı yolcunun sürekli bakıcı gideri talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, daimi iş gücü kaybı tazminatı ile yaşam boyu bakım giderlerinin farklı tazminat kalemleri olmasına, yaşam boyu bakıcı giderlerinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36698, Karar No: 2016/694, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/36698 E.  ,  2016/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5453 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12513 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11230 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 11230 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5453 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12513 TL yapı bedeli ile 1282,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.