muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25982, Karar No: 2018/1426, Tarih: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25982 E.  ,  2018/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, kayyım vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Münire vd. kayyımı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığının yazısına göre dava konusu ... Mahallesi 697 ada 38 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. kayyımı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10321, Karar No: 2013/13344, Tarih: 24.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10321 E.  ,  2013/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.03.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, orman yangınından kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, asıl alacağa yönelik itirazın kısmen iptaline, 6.193,80 TL helikopter kira bedeli, 4.984,50 TL uçak kira bedeli, 3.150 TL arazöz kira bedeli, 580 TL dozer ve treylerin kira ve yakıt bedeli, 177 TL araçların akaryakıt gideri, 90,65 TL işçilik masrafı, 3.445,97 TL takip tarihine kadar işlemiş faiz, 11.256,85 TL ağaçlandırma gideri yönünden takibin devamına, icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin, uçak ve helikopter giderine ilişkin alacağa KDV eklenmemesine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Takip talebinde, helikopter ve uçak kiralama giderleri yönünden KDV dahil olarak talepte bulunulduğu, bilirkişi raporunda ise, KDV ayrı bir kalemde gösterilmek suretiyle hesaplamanın yapıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, takip talebindeki kalemler esas alınarak hüküm kurulması gerekirken, yukarıda belirtilen her iki kalemdeki KDV miktarları alacağa dahil edilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/641, Karar No: 2016/1831, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/641 E.  ,  2016/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle Küçükçekmece Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/338 esas, 2015/214 sayılı kararını müteakip, bu kez Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 24/04/2015 tarihli ve 2015/195 esas, 2015/128 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 14/05/2015 tarihli ve 2015/501 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 06/11/2015 gün ve 94660652-105-34-10159-2015-22794/72078 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 14/05/2015 tarihli ve 2015/501 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4082, Karar No: 2018/8812, Tarih: 06.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4082 E.  ,  2018/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre, iş yerinin faal olması durumunda vergi incelemesinin iş yerinde yapılmasının gerekli olması, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 21/12/2010 tarihinde sanığın iş yerinde ve bizzat kendisine tebliğ edilmiş olması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren aynı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a) Sanığa 2005 yılına ait kayıt ve belgeleri ibraz etmesi için 21.12.2010 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligat sonucunda, 15 günlük sürenin bittiği 06.01.2011 suç tarihinden önce, 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5409 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden, 6 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Yasanın 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazine yerine sanığa yükletilmesi,

c) Yasal engel bulunmadığı halde ve gerekçe de gösterilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7006, Karar No: 2019/10179, Tarih: 14.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/7006 E.  ,  2019/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 31/3, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiin, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, müştekilerden Yasin’in şikayetten vazgeçtiğinin dikkate alınmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin (TCK’nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 266 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 5320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11885, Karar No: 2024/655, Tarih: 16.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/11885 E.  ,  2024/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E., 2016/577 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve sanıklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık ..., kısa kararın açıklandığı 23.06.2016 tarihli duruşmada SEGBİS aracılığı ile hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin hükmün tebliği üzerine sunduğu 21.07.2016 tarihli temyiz isteminin sanık ... bakımından da süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2015 tarihli ve 2015/3928 Esas No.lu iddianamesi ile, sanıklar hakkında olay günü gündüz vakti şikâyetçiye ait ikametten ziynet eşyaları ile bir miktar para çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sanık ... ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 116/1, 119/1-c ve 53. maddeleri; sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 116/1, 119/1-c, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/577 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 8 ay ve 12 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve ayrıca sanık ... bakımından aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.04.2021 tarihli konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından onama, hırsızlık suçu bakımından bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.04.2021 tarihli konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından onama, hırsızlık suçu bakımından bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, ayrıca sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz istemi; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna dairdir.

Sanıklar ... ve ... temyiz dilekçelerinde; hükümleri temyiz ettiklerini bildirmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü şikâyetçi ...'ın, patates almak için ... Mahallesi ... No:8 KIRIKKALE adresinde bulunan evinden dışarıya alışveriş yapmak için çıktığı, evde şikâyetçinin eşi olan tanık A.D.'nin kaldığı, bir müddet sonra zile basılınca tanığın aşağıya indiği, şikâyetçinin aldığı malzemeleri yukarı doğru çıkartırken sanıkların şikâyetçinin yanına gelerek önce ... teyze isimli bir kişiyi aradıklarını söyledikleri, daha sonra da şikâyetçinin almış oldukları eşyaları yukarı çıkarma bahanesi ile tanığın elinden aldıkları, sanıklar Dilek ile Yağmur'un tanık ile birlikte eve çıktıkları, sanık ...'ın da bir müddet aşağıda şikâyetçiyi oyaladığı, sanıklar Dilek ve Yağmur'un evin içerisine girdikten sonra çocukların su istediklerini söyleyerek mutfağa gittikleri, diğer sanık ...'ın da bu sırada eve geldiği, onun da tuvalet ihtiyacı olduğunu söyleyip tuvalete gittiği, bu sırada sanıkların yatak odasına girerek, buradan içerisinde yüzük, kolye, küpe, gerdanlık gibi altın eşyaların ve 25-30,00 TL civarında paranın bulunduğu keseyi aldıkları, şikâyetçinin eve girmesi üzerine tüm sanıkların hızlıca evden ayrıldıkları, kamera kayıtlarından faydalanılarak sanıkların tespit edilip Kalecik İlçesinde yakalandıkları, burada şikâyetçinin evinden çalınan eşyaların bir kısmının sanık ...'un üzerinde bulunduğu ve şikâyetçiye iade edildiği, ayrıca şikâyetçinin 10.12.2015 tarihli dilekçesi ile oluşan zararlarının tamamen giderildiğini belirttiği, sanıkların bu şekilde şikâyetçinin evinden hırsızlık ile evin içerisine hırsızlık amacıyla girmeleri nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işleyip soruşturma aşamasında zararının tamamen giderildiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık ... ..., aşamalarda atılı suçları tek başına işlediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmiş, sanık ... suça konu ikameti sadece tuvalete girmek için kullandığını savunmuş, sanık ... de bahsi geçen eve hiç girmediğini belirterek suçlamaları inkâr etmiş olup; şikâyetçinin aşamalardaki ifadeleri, tanık A.D'.nin beyanı, 08.12.2015 tarihli Yakalama Arama Muhafaza Altına Alma Tutanağı, aynı tarihli Teslim Tesellüm tutanağı ile Canlı Teşhis Tutanağı ve CD İzleme Teşhis ve Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden