muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7394, Karar No: 2024/1532, Tarih: 07.03.2024

O hâlde Mahkemece yapılacak ..., kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen katılan vekiline; "5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21864, Karar No: 2013/30872, Tarih: 01.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21864 E.  ,  2013/30872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar  ve davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İhalenin İİK.nun 53.maddesi hükmüne de aykırı yapıldığının anlaşılmasına, Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), taraflardan 24.30.'ar TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2927, Karar No: 2013/5396, Tarih: 14.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2927 E.  ,  2013/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 2. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar....,'in İİK 331/1, TCK 52/2. maddesi gereğince 3.600,00 ve 100,00 TL adli para cezası ile çezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak: GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçunun oluşabilmesi için gerekli en önemli unsurlardan biri de, borçlu hakkında kesinleşmiş bir icra takibinin bulunması zorunludur. Somut olayda; Cumhuriyet Başsavcılıkları İle Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 92. maddesi yollaması nedeni ile Ceza Mahkemesi Kalem Yönetmeliğinde hüküm bulunmayan hallerde uygulanması gereken Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin (eski Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşlerine Ait Yönetmeliği) 36. maddesi gereğince, “dava, dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılır.” hükmü dikkate alınarak dosyanın incelenmesinde; şikayete dayanak yapılan Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3244 ve 2007/3245 Esas sayılı dosyalarında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapılan takipte ödeme emirlerinin birinci aza ....',e tebliğ edilip iki nolu haber kağıdının takip borçlusunun kapısına yapıştırıldığının belirtildiği, ancak Tebligat Kanununun 21. ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29. maddesi uyarınca geçici olarak adresten ayrıldığı beyanında bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazması ve tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalatmasının gerekmesine karşın, tebligat parçasında böyle bir açıklamanın bulunmaması karşısında yapılan tebligatın geçerli olmadığı, bir başka anlatımla kesinleşmiş bir takip olmadan atılı suçtan dolayı şikayette bulunulamayacağından yapılan şikayet geçersizdir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de, 30.07.2003 gün ve 25184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK'nunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nun 352.maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nun 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

İsabetsiz olup, bu nedenle yasaya aykırı olan hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4017, Karar No: 2011/5286, Tarih: 20.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/4017 E.  ,  2011/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mera Sınırlandırmasının İptali ve Tescil

... ile Hazine ve Kıranlı Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki mera sınırlandırmasının iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.03.2010 gün ve 397/125 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kadastro çalışmaları sırasında 141 ada 9 sayılı parselin mera niteliğiyle sınırlandırıldığını, taşınmazın tamamı 30000-35000 m2 olduğu halde, sadece kadastro çalışmaları sırasında aynı ada 10 sayılı parsel ile 11938 m2 verildiğini açıklayarak mera sınırlandırmasının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliğine yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış, cevapta vermemiştir.

Mahkemece, 141 ada 9 parsel sayılı taşınmazın sınırlandırılmasının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma ve eklemeli zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca mera sınırlandırmasının iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu 141 ada 9 sayılı parsel 23.07.1993 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında mera niteliğiyle aynı ada 10 ve 11 nolu parsellere revizyon gören 1936 tarih 471 tahrir nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak ve orta malı mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Beyanlar hanesinde dava konusu yerin 1985 yılından beri ... kızı

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu 141 ada 9 sayılı parsel 23.07.1993 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında mera niteliğiyle aynı ada 10 ve 11 nolu parsellere revizyon gören 1936 tarih 471 tahrir nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak ve orta malı mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Beyanlar hanesinde dava konusu yerin 1985 yılından beri ... kızı

...'un kullanımında olduğu açıklanmıştır. Kadastro tutanağı 25.04.1994 tarihinde kesinleşmiş olup, dava ise 30.01.2002 tarihinde açılmıştır. Davanın hak düşürücü süre içinde açıldığı görülmektedir. Dosya arasında bulunan davacıya ait 141 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağına göre anılan parsele 1936 tarih ve 471 tahrir nolu vergi kaydının revizyon gördüğü aynı ada 11 sayılı parselin de aynı vergi kaydı kapsamında kaldığının anlaşıldığı, vergi kayıt miktarının 18400 m2 olduğu, 10 sayılı parselle 11938 ve 11 nolu parsel ile 6463 m2 yerin hak sahiplerine verildiği, verilen toplam miktarın 18401 m2 olduğu, vergi kaydının kuzey sınırını kadim mera okuduğu, bu nedenle kayıt miktar fazlasının 141 ada 9 ve 12 nolu parseller ile mera olarak sınırlandırıldığı belirlenmiştir. Davacıya verilen 10 ve dava dışı 11 sayılı parsele uygulanan vergi kaydının maliki..., ... olup bu yerlerin 60 yıl önce kayıt malikinin oğlu ... tarafından davacının babasına satıldığı saptanmıştır. Orijinal pafta ile teknik bilirkişinin krokisi üzerinde yapılan incelemede dava konusu 9 nolu parsele komşu ve sınırında, aynı ada 15 parsel sayılı kadim mera yer almaktadır. Revizyon gören vergi kaydı da taşınmazın kuzeyini kadim mera okumaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesinde; kayıt ve belgelerin kapsamının ne şekilde tayin edileceği açıklanmıştır. Mera sınırı genişletmeye elverişli sınırlardan olup, kural olarak kaydın miktarına itibar edilir. Davacının satıcısının babasına ait 1936 tarih ve 471 tahrir nolu vergi kaydı kuzey hududunu mera okuduğuna göre bu kayıt hukuken davacı ve satıcısını bağlar. Kayıt miktarı kadar yer de kayıt malikinin alıcılarına verildiği az yukarıda açıklandığı biçimde kadastro tutanakları ve tapu kayıtları ile sabittir. Kayıt miktar fazlası olarak mera niteliğiyle belirlenen yerin kuzeyde bulunan kadim meradan elde edilen yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Vergi kaydının kuzey hududunu mera okuması, davacı ve satıcısını hukuken bağlaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Kabul şekline göre de, TMK.nun 713/1. maddesi uyarınca açılan mera sınırlandırmasının iptali davalarında da eksik harcın davacıdan alınmasına, yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, dava, davacı lehine olumlu sonuçlanmış olsa bile davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilir. Yüksek Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Peşin harcın davacıya iadesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı Hazineden alınmasına karar verilmesi az önce açıklanan ilkelere ve Yargıtay uygulamasına aykırı düşmektedir. TMK.nun 713/3. fıkrası uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri bu tür davalarda kanuni hasım durumunda olup, her türlü yargılama giderleri ile sorumlu tutulamazlar.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı ...nun Geçici madde 3'ün yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11527, Karar No: 2017/2536, Tarih: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11527 E.  ,  2017/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezanın 5 ay hapis cezası olması ve sanıkların adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmaları nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca hapis cezalarının bu maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2830, Karar No: 2013/3495, Tarih: 10.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2830 E.  ,  2013/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz, kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılmıştır. Davacı Hazine, 3232 sayılı parselin doğusunda kalan ve tescil harici bırakılan 18159,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın Hazine adına tescili, davalının elatmasının önlenmesi ve taşınmaz üzerindeki muhdesatların kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 0 ada 32 parsel sayılı taşınmazın doğusunda kalan ve fen bilirkişisi krokisinde sınırları belirtilen 18159,17 metrekare yüzölçümündeki tescil harici bölümün davacı Hazine adına tapuya tesciline, davalının bu bölüme yönelik müdahalesinin men'ine ve aynı raporda sayıları, özellikleri ve yaşları belirlenen zeytin ağaçlarının davalı ... tarafından oluşturulduğunun tapunun beyanlar hanesine dercine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından muhdesat yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılatılması Hakkındaki Kanun'un 20. maddesi uyarınca davalı tarafından oluşturulduğunun tapunun beyanlar hanesine dercine şeklinde hüküm kurulmuş olup, Hazine temyizi zeytin ağaçlarının muhdesat olarak gösterilmesine yöneliktir. Davacı Hazine vekili, zeytin ağaçlarının muhdesat olarak gösterilmesine muvafakat etmediklerini bildirmiş ve zeytinlerin kal'ini istemiştir. 3573 sayılı Yasa'nın 20. maddesi koşulları iddia ve ispat edilmemiş olup, uygulama yeri yoktur. Ayrıca Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddeside göz önünde bulundurularak zeytin ağaçları muhdesat gösterilmişse de genel hüküm niteliğinde bulunmayan Kadastro Kanunun anılan hükmünün tespitten sonra doğan hakka dayanarak açılan davalarda genel mahkemeleri tarafından uygulanması mümkün değildir. Kadastro Kanunu'nun genel hüküm niteliği kazandırılan maddeleri aynı Kanunun 33/son fıkrasında belirtilmiştir. Ancak Türk Medeni Kanunu'nun 1012/1. maddesi uyarınca Hazinenin istek ve kabulü halinde bu muhdesatın gösterilmesi mümkündür. Hazinenin bu konuda bir muvafakatı bulunmadığına göre yazılı şekilde muhdesatların tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine ve bu nedenle yıkım isteğinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, kabule göre de tescile karar verilen taşınmaz 33 pafta 3232 sayılı parselin doğusunda bulunduğu halde maddi hata sonucu hükme "0 ada 32 sayılı parselin doğusunda "kalan taşınmazın tesciline karar verildiğinin yazılması da isabetsiz olup, Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3390, Karar No: 2016/17489, Tarih: 22.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3390 E.  ,  2016/17489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı 23.10.2014 tarihli "Mutabakat Mektubu" başlıklı belgede 30.09.2014 tarihinde takip alacaklısı ...'ın 1.143,028.34 TL alacaklı olduğu borçlu tarafından kabul edildiğinden belge kayıtsız şartsız, belirli bir para borcu ikrarını içermekte olup, icra müdürlüğüne yapılan itirazda, belge altındaki imza açıkça inkar edilmediğinden, anılan belge, İİK'nun 68. maddesi kapsamında bulunan belge niteliğindedir.

Öte yandan alacaklının takibine dayanak yaptığı belgelerde vade mevcut olmadığından ve alacaklı, icra takibinden önce borçlunun temerrüde düşürüldüğüne ilişkin İİK'nun 68. maddesinde belirtilen nitelikte herhangi bir belge de ibraz etmediğinden, ancak takip tarihinden itibaren faiz talep edebilir.

Bu durumda, borçlu, borcu ödediğini aynı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına göre, mahkemece, itirazın asıl alacak yönünden kesin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/737, Karar No: 2024/7189, Tarih: 04.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/737 E.  ,  2024/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/226 E., 2022/2408 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bingöl Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/11 E., 2019/11 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraza yönelik açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ana dosya davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Bingöl ili merkez ilçesi ... Mahallesi'nde 2018 yılında 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli 1302 ada 10, 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlar arsa vasfı ile Hazine adına tesbit edilmiş, davalılar adına kullanıcı şerhi verilmiş, 28.09.2018 ilâ 30.10.2018 tarihleri arasında askıya çıkarılmış, askı ilan süresi içerisinde iş bu davanın açıldığı görülmüştür.

Ana dosya davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili Merkez ilçesi Düzağaç mevkiinde 2/B tespitinin yapıldığını, dava konusu 1302 ada 10, 11, 12, 13 nolu parsellerin hukuka aykırı bir şekilde tespiti ile uzun bir süreden beridir çok değerli bir konumda olan bu taşınmazların elde edilmek istenen rant sonuçlandırılmak istendiğini, dava konusu taşınmazların kadastro tespitinde taşınmazı kullanan kişilerin taşınmazı kullanma durumları bügüne kadar hiçbir zaman söz konusu olmadığını, aksine dava konusu taşınmazların müvekillerinin ve diğer komşu site sakinlerinin kullanımında olan yerler olduğunu, müvekkillerinin Erzurum 1. İdare Mahkmesinde Bingöl Belediyesine karşı dava açarak dava konusu taşınmazların hukuka aykırı bir şekilde imar planının yapıldığını, oysa söz konusu yerlerin müvellilerinin ve diğer site sakinlerinin yeşil alan olarak kullanımında olduğunu, imar planının hukuka aykırı olduğu için iptalini talep ettiklerini, Erzurum 1. İdare Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli ve 2016/2163 Esas, 2018/975 Karar sayılı ilamı ile davalarının kabul edilerek imar planınn iptaline kararının verildiğini, kadastro tespitinde yapılan tespitlerin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle dava konusu parsellerin müvekkillerinin ve diğer site sakinleri adına tapuya tescilini talep etmiştir.