muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27420, Karar No: 2016/7836, Tarih: 30.03.2016

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı Türkiye Büyük Millet Meclisi Restorasyon ve Teknik Uygulama Başkanlığı'nın hizmet alım yoluyla bir kısım işlerin görülmesi için yüklenici firmalarla sözleşmeler yaptığı, bu işte çalışacak işçilerin görevlendirilmesinin, görevleriyle ilgili emir ve talimatların, mesai ve vardiya düzenlerinin, ödenecek ücretin belirlenmesi gibi hususların şartname ile taraflar arasında kararlaştırıldığı ve yönetimsel tüm yetkinin davalı idarede olduğu, yüklenici firmaların asıl işverenden bağımsız hizmet sunmadığı, davalı şirket ile diğer yüklenici firmalardan davalı kurumun işçi temin ettiği ve aradaki ilişkinin işçi teminine yönelik olduğu, bu bağlamda davalılar arasında İş Kanununun 2. maddesi kapsamında geçerli bir alt işveren - asıl işveren ilişkisi bulunmadığı, davacının başından beri davalı kurumun işçisi olarak çalıştığı, davacının iş akdinin yazılı fesih bildirimi olmadan feshedildiği ve bu nedenle yapılan feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Türkiye Büyük Millet Meclisi Restorasyon ve Teknik Uygulama Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Türkiye Büyük Millet Meclisi Restorasyon ve Teknik Uygulama Başkanlığı'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı Türkiye Büyük Millet Meclisi Restorasyon ve Teknik Uygulama Başkanlığı'nın Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının 8. paragrafının silinerek yerine;

“Davalı Türkiye Büyük Millet Meclisi Restorasyon ve Teknik Uygulama Başkanlığı harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yapılan 66,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve mütesilsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafından yapılan 50.40 TL harcın davalı.... Sağlık ve Sosyla Hizmetler şirketinden alınarak davacıya verilmesine” bendinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10149, Karar No: 2008/14227, Tarih: 03.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10149 E.  ,  2008/14227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamsız takibin dayanağı çek TTK.nun 708. maddesi gereğince süresi içinde bankaya ibraz edilmediği için alacaklı TTK.nun 720. maddesi gereğince kambiyo hukukuna dayalı müracaat hakkını kaybetmiştir. Borçlu vekili tarafından icra dosyasına yapılan itirazda, borca ve  ferilerine itiraz edilmiş, borcun varlığı kabul edilmemiştir.

Takip dayanağı belge İİK.nun 68. maddesinde yazılı belge niteliğinde de değildir. Bu nedenle ilamsız takibe de konu edilemez.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın yukarıda açıklanan nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),14.00 YTL temyiz harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03.07.2008,  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20665, Karar No: 2019/18619, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20665 E.  ,  2019/18619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait apartmanda konut kapıcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, her biri 15 kat ve 24 daireden oluşan 2 ayrı blokun tek kazan gerektiren kömürle merkezi sistem ısıtmasının bulunduğunu, her iki bloğun bakım, temizlik, güvenlik gerektiren ortak otoparkı olduğunu, davacının her yıl kış dönemi olan 5 Ekim- 30 Nisan tarihleri arasında 6 ay 04.00-24.00 saatleri arasında, yaz döneminde ise 07.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını, kış aylarında kalorifer yakmanın dışında ısıyı ayarlama kontrol, denetim, kar küreme işlerini yaptığını, ayrıca yaz ve kış döneminde bina güvenliği-bekçilik, temizlik ve çöp toplama gibi işlerini yaptığını, bu çalışmalara ilişkin fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı apartmanda 20/11/2014 tarihinden itibaren doğalgaz kullanılmaya başlandığını, davacının ileri sürdüğü fesih sebebinin yerinde olmadığını, davacının komşu apartmanın kapıcısının eşine cinsel tacizde bulunması üzerine söz konusu kişinin ve babasının davacıyı darp ve tehdit ettiğini, davacının çok korktuğu için kimseye haber dahi vermeden işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesini 24.04.2015 tarihli fesih ihtarname ile ‘fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi, yıllık ücretli izinlerini kullanamaması ve ücretini de alamaması sebebiyle’ haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının davalı bina yakınında bulunan başka bir apartmanın kapıcısı olan Yunus Ülger isimli şahsın eşine tacizde bulunduğu, bu olayın öğrenilmesi üzerine davacının binayı kendisinin terk ettiği, iş sözleşmesini haksız olarak kendisi fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı yönünde karar verilmiş ise de, bu kabul şekli dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, davacının fazla çalışma ücretini alamadığı için işten ayrıldığını ifade etmiştir. 4857 sayılı İş Kanununun 24/2-e maddesine göre, işçinin ücretinin yanında fazla çalışma, hafta tatili veya ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmemesi de haklı bir fesih sebebidir. Somut olayda, davalı işveren 29.05.2015 tarihli cevabi ihtarnamesinde davacının bir başka apartman kapıcısının eşine tacizde bulunması üzerine, söz konusu şahıslardan korktuğu için gizlice apartmandan ayrıldığını ileri sürmüş, dinlenen davalı tanıkları da taciz ile taciz sonrası darp ve tehdit olayını doğrulamıştır. Ancak davalı savunmasında davacının 08.05.2015 tarihinde işten ayrıldığını ileri sürmekte iken, davacı taraf bu tarihten önceki tarihte keşide ettiği ihtarnamede bir kısım alacaklarının ödenmemesi sebebiyle sözleşmeyi feshettiğini açıklamıştır. Bu halde, davalı tarafın davacının 08.05.2015 tarihinde gizlice apartmanı terk ederek sözleşmeyi haksız feshettiği yönündeki savunmasına itibar edilerek sonuca gidilmesi mümkün değildir. Mahkemece davacının 24.04.2015 tarihli ihtarnamede bildirdiği fesih sebebinin ‘haklı sebep’ olup olmadığı noktasında araştırma yapılarak, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğinin anlaşılması halinde iş sözleşmesinin İş Kanununun 24/2-e bendine göre haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılarak kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma süresinin belirlenmesi bir başka uyuşmazlık konusudur.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma süresinin belirlenmesi bir başka uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece davacının kış döneminde günde iki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmış ise de, toplam iki bloktan oluşan işyerindeki daire sayısı, kış döneminde yapılan işlerin niteliği ve davalıya ait apartmanda 20/11/2014 tarihine kadar kömür ile ısınıldığı dikkate alındığında günlük çalışma süresinin kış döneminde 20.11.2014 tarihine kadar üç saat olarak kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. O halde, davacı tarafın bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile kararın kış dönemindeki fazla çalışma süresinin belirlenmesi yönünden bozulması gerekmiştir.

4-Davacının ıslah işleminin süresinde olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kısmen ıslaha ilişkin 181. maddesine göre; “(1) Kısmen ıslaha başvuran tarafa, ıslah ettiği usul işlemini ıslah ettiği usul işlemini yapması için bir haftalık süre verilir. Bu süre içinde ıslah edilen işlem yapılmazsa, ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir.”

Somut olayda mahkemece, 24/03/2016 tarihli celsede taraf vekillerine bilirkişi raporunu inceleyip beyanda bulunmak üzere iki hafta kesin süre verilmesine, itiraz olmaması halinde ya da olup da tekrar bilirkişiye gönderilmemesi halinde bu tarihten geçerli olmak üzere davacı tarafa davasını ıslah etmesi veya harç tamamlaması için HMK 178 ve 181. maddesi gereğince bir hafta kesin süre verilmesine karar verilmiş olup, davacı vekili 02.05.2016 tarihli dilekçesi ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücreti yönünden talep artırımı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti yönünden ise ıslaha başvurduklarını açıklamış, ıslah harcını yatırmıştır. Bu halde, talep artırımı herhangi bir süreye bağlı değil ise de, kıdem ve yıllık izin ücreti yönünden ıslah işleminin Kanunda öngörülen bir haftalık süre içinde yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslahın süresinde yapılmadığı dikkate alınarak, yıllık izin ücreti alacağı yönünden ıslah işlemi yapılmamış gibi hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi yerinde değildir.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9323, Karar No: 2014/17262, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9323 E.  ,  2014/17262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/420-2013/711

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8, Karar No: 2022/57, Tarih: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/8 E.  ,  2022/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.11.2020 tarih ve 2019/307 E- 2020/555 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.09.2021 tarih ve 2021/940 E- 2021/1282 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 03.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

HMK’nın 353/1-a maddesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için kararı veren mahkemeye gönderilmesine dair verdiği kararların kesin olduğu belirtilmiş, bunun yanısıra 22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile 6100 sayılı 362 maddesine eklenen “g” bendi gereğince, HMK’nın 353/1-a maddesinde belirtilen kararlar aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı kabul edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2021 tarihli ek kararı anılan yasal düzenleme kapsamında HMK’nın 353/1-a-4 maddesi gereğince verildiğinden davacı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi ile 03.12.2021 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.12.2021 tarihli ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5794, Karar No: 2014/16840, Tarih: 09.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5794 E.  ,  2014/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Serik 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.01.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/360 Karar no:2014/31

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı aleyhine, 2009 yılında boşanma davası açtığını, bu davanın feragat sebebiyle reddedildiğini, sözü edilen davanın açıldığı tarihten bu yana davalı ile ayrı yaşadıklarını, bir araya gelmediklerini ileri sürerek, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan sebeple boşanmalarına karar verilmesini istemiş, mahkemece, “sözü edilen dava sonrası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde yeni bir boşanma davası açıldığı, bu davanın da reddedildiği, kararın 16.05.2013 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten itibaren yasada öngörülen üç yılın geçmediği” gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı tarafından 15.07.2009 tarihinde boşanma davası açılmış, davacı açtığı bu davadan 11.11.2009 tarihinde feragat etmiş, dava feragat sebebiyle reddedilmiştir. Feragat kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder (HUMK.md.95/1). Davacı, dava dilekçesinde açıkça feragatle sonuçlanan davaya dayanmış ve feragat tarihinden itibaren bu davaya kadar üç yıl geçmiştir. Bu durumda, tarafların gösterdikleri deliller toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan feragatle sonuçlanan davadan sonra açılan davanın reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/29485, Karar No: 2013/31007, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29485 E.  ,  2013/31007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı temyizi yönünden,

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuku Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı Kanun'un 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine karar verilmiştir.

Davacı temyizi yönünden,

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 01.01.1999 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak 16.09.2004 tarihinde feshedildiğini, işe iade davacı açtıklarını, mahkemece her ne kadar davanın reddine karar verilmiş ise de temyiz üzerine Yargıtay 9 Hukuk Dairesinin 27.03.2006 tarihli ve 2006/5029 esas, 2006/7843 karar sayılı ilamıyla mahkemenin red kararının bozularak ortadan kaldırıldığını ve işe iade kararı verildiğini, işe başlama talebinin işverence kabul edilmediğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi ve ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, ücret alacağı bulunmadığını, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, tüm izinlerini kullandığını, işe iade davası sebebi ile hükmedilen tazminata karşılık davacıya bu borcun senet olarak ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverene ait işyerinde mağaza satış temsilcisi olarak 01/02/2000-16/09/2004 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, işe iadesine karar verilen davacının, işe başlatılmaması sebebiyle kıdem

tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen ücret ve diğer haklarının ödenmesi istemi ile daha önceden dava açtığı, davanın kabul edilerek kesinleştiği, davacının aylık brüt ücretinin en son 516,39 TL olduğu, bir günlük ücret alacağı bulunduğu, bakiye 14 günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, işe başlatmama tazminatı ilk davada gelir vergisi kesintisi yapılarak belirlendiğinden talebin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının, tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak yıllık izin ücreti alacağının hesaplanmasında esas alınması gereken ücret ile işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmesi halinde verilmesi gereken karar konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin beşinci fıkrasına göre, işçi kesinleşen mahkeme kararının kendisine tebliğinden itibaren on iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. Aksi halde işverence yapılan fesih geçeri bir feshin sonuçlarını doğurur.

İşveren işe iade için başvuran işçiyi (1) ay içinde işe başlatmak zorundadır. Aksi halde en az dört, en fazla sekiz aylık ücret tutarında belirlenen iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer hakları işçiye ödemek zorundadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşe iade davası sonunda işçinin işe başlatılmadığı tarihte iş sözleşmesi feshedilmiş sayıldığından, izin ücreti hesabında işçinin işe başlatılmadığı tarihte alması gereken ücret dikkate alınmalıdır.

16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.