muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17537, Karar No: 2019/14568, Tarih: 01.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/17537 E.  ,  2019/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

:

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilin davalı ... AŞ ‘de alt işveren işçisi olarak çalıştığını ve iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının başka bir alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinden feshe bağlı alacaklar ile hafta tatiline hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... AŞ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre yaz döneminde (1 Nisan-31 Ekim arası) 15 gün taşra ilçelerde 06.30-21.00 saatleri arası haftada 7 gün 1,5 saat ara dinlenme ile 24,5 saat, şehir merkezinde 15 gün 08.00-19.00 saatleri arası haftada 6 gün 1,5 saat ara dinlenme ile 12 saat fazla mesai yaparak ortalama haftalık 18,25 saat fazla mesai yaptığı, kış döneminde ise 15 gün taşra ilçelerde 06.30-19.00 saatleri arası haftada 7 gün 1,5 saat ara dinlenme ile 10,5 saat, şehir merkezinde 15 gün 08.00-17.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile fazla mesai yapmadığı kabul edilerek ortalama haftada 5,25 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiştir. Ulusal bayram genel tatil ücretine yönelik yapılan tespitte emsal dosyalara göre isabetsizlik bulunmamakta ise de fazla çalışma ücret talebinin davalı işverene karşı dava açmış bulunan husumetli tanık beyanlarına göre hesaplanması hatalı olmuştur. Ancak Dairemizce onanmak sureti ile kesinleşen emsal nitelikteki 2016/5069 E, 2017/5370 E, 2017/5372 E, 2017/5377 E ve 2017/7322 E sayılı dosyalarda davacı ile aynı işi yapan işçiler yönünden ayda 2 hafta 08.00-17.00 saatleri arası ara dinlenme mahsubu ile fazla mesai yapılmadığı, kalan 2 hafta ise hafta tatili dışında şehir dışında ilçe ve köylerde 06.30-07.00 den akşam 19.00-20.00’ e kadar çalışılarak 2-2,5 saatlik ara dinlenme mahsubu ile fiili çalışmanın 9,5 saate tekabül ettiği ve bu itibarla günlük ortalama 2 saat, haftalık ise 12 saat fazla mesai yapıldığı tespit edilmiştir. Bu itibarla kış dönemi açısından yapılan hesaplamanın temyiz eden davalı lehine olduğu görülmekle, 1 Nisan-31 Ekim arası dönem açısından emsal dosyalarda yapılan hesaplama göz önüne alınarak davacının fazla mesaisinin tespiti gerekirken husumetli tanık beyanlarına itibarla yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi isabetsiz olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2019 gününde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22837, Karar No: 2015/22293, Tarih: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22837 E.  ,  2015/22293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 18. İş Mahkemesi

Tarihi : 02.10.2015

No : 2014/299-2015/609

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı S.. B.. işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 1999 yılında kesinleşen davacıya, 2006 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak karar verilmişse de, talep döneminin yanlış değerlendirildiği anlaşılmaktadır. SGK'nın rapor tarihi 18.08.2010, aylıktan kesme işlem tarihi ise 12.11.2010 olduğu halde, aylıkların geriye dönük olarak kesildiği tarih olan 01.11.2008 tarihinden sonraki dönem için adres değişikliği yapıldığı gerekçesiyle birlikte yaşama olgusunun tartışılması ve bozmaya farklı anlam yüklenerek karar verilmesi isabetsizdir.

Bozma ilâmında da belirtiği üzere, inceleme konusu dönemi kapsar şekilde seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43072, Karar No: 2022/5292, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43072 E.  ,  2022/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 10.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 10.10.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5416, Karar No: 2021/13032, Tarih: 28.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5416 E.  ,  2021/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet savcısının 14.04.2016 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri de temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçuna ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçlarla ilgili kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin ... Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10777, Karar No: 2011/12026, Tarih: 01.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/10777 E.  ,  2011/12026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama, tehdit ve kavgada korkutmak amacıyla bıçak göstermek

HÜKÜM : - Sanık ...'ün kavgada korkutmak amacıyla bıçak göstermek suçundan;

- Sanık ...'ün 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve tehdit suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiileri ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5257, Karar No: 2015/12697, Tarih: 30.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5257 E.  ,  2015/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/10/2014 tarih ve 2014/820-2014/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı iken hisselerini müvekkillerinden ...’a devrederek ortaklıktan ayrıldığını, taraflar arasında düzenlenen 16.10.2008 tarihli protokole göre tarafların beyan ve kabul ettikleri borç dışında gizlenip de sonradan ortaya çıkacak borçlardan dolayı davalının sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, hisse devrinden sonra vergi dairesi tarafından şirketin gelirinin eksik gösterilmesi nedeniyle 70.146,04 TL vergi cezası uygulandığını ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında bir kısım talebinden feragat ederek 35.930,33 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, iddia edilen alacağın protokol hükümlerine aykırılık olmadığını, gizlenen bir borcun mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iddia edilen zararın davacı şirketin o dönemde ortağı ve müdürü olan davalının, şirketten almış olduğu borç nedeniyle şirketin muhasebe kayıtlarında bu alacaktan dolayı asgari faiz tutarının vergi dairesine beyan edilmemesi üzerine uygulanan vergi cezasından kaynaklandığı, davalının şirket yöneticisi olarak şirket defterleri ve şirketin gelirleri ile ilgili muhasebe işlemlerini düzenli bir şekilde yaptırmaması nedeniyle şirkete uygulanan vergi cezasından dolayı müdür olarak sorumlu olduğu, davacı gerçek kişilerin vergi cezasından doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 35.930,53 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı gerçek kişiler yönünden husumetten davanın reddine karar

Karar, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekilince temyizi üzerine Dairemizin 18.02.2014 tarihli kararıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile; davacılar ... ve ... yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, 20.136,89 TL tazminatın ticari reeskont faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.031,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10850, Karar No: 2015/36217, Tarih: 16.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10850 E.  ,  2015/36217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/315501

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/1127 (E) ve 2013/235 (K)

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki durum da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35337, Karar No: 2017/16003, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35337 E.  ,  2017/16003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18712, Karar No: 2021/8330, Tarih: 08.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18712 E.  ,  2021/8330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 15/10/2018 tarih, 2015/17264 Esas ve 2018/9039 Karar sayılı ilamında özetle; davaya konu edilen bakıcı gideri bakımından, bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin tespiti hususunda rapor alınıp karar verilmesi; davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve işleyecek (bilinmeyen) devre bakımından progresif rant yöntemiyle tazminatın hesaplanması için aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınması; davalı yönünden temerrüt faizine karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 102.444,56 TL. tazminatın 09.04.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; tazminatın usulünce hesaplandığı 14.12.2020 tarihli aktüer raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük görülmemesine; davacı tarafın davadan önce davalı sigorta şirketine başvurduğuna dair iddia ve delil bulunmadığından, temerrüt tarihi olarak dava tarihinin esas alınması gerekmekle birlikte, dava tarihinden önceki bir tarihin temerrüt tarihi olarak kabul edilmesinin davacı lehine olduğu da dikkate alındığında, bu yöne ilişkin temyizde davacının hukuki yararının bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkeme tarafından, hüküm altına alınan tazminat için, temerrüt faizi olarak yasal faize karar verilmiştir. Oysa, davalı tarafından trafik sigortası yapılan aracın ticari amaçla kullanılan açık kasa kamyon olduğu gözetildiğinde, davalının ticari faizden sorumluluğuna karar verilmeyişi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan "yasal faiziyle" ibaresi çıkartılarak yerine "avans faiziyle" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan "yasal faiziyle" ibaresi çıkartılarak yerine "avans faiziyle" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13492, Karar No: 2018/24329, Tarih: 13.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13492 E.  ,  2018/24329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, görev değişikliğini kabul etmeyerek çalıştığı işyerinde görevine devam etmek isteyen müvekkilinin iş sözleşmesinin 29.12.2015 tarihli fesih bildirimi ile geçersiz ve gerekçesiz olarak işverence sonlandırıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve çalıştırılmadığı süreler için 4 aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... yerleşkede bulunan diğer fabrika müdürlüklerinden vardiya amiri ihtiyacı talebinde bulunulması üzerine davacının müvekkili şirketin işlettiği ... Fabrikasında vardiya amiri olarak talep edilen konuda görev yapması ve yapılan işleri de bilen tecrübeli bir çalışan olması nedeni ile 25.12.2015 tarihli yazı ile Teneke Fabrikasında vardiya amiri olarak görevlendirildiğini, davacının iş sözleşmesinin yeni görevi kabul etmeyeceğini 29.12.2015 tarihinde bildirmesi üzerine aynı tarihli yazılı bildirim ile kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer tüm yasal hakları ödenmek suretiyle sona erdirildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: