muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13423, Karar No: 2018/3600, Tarih: 05.04.2018

Tahakkuk zamanı:

Madde 91- Harcamalara katılma paylarının tahakkuku, işler hangi ihale usulü ile yapılmış olursa olsun, hizmetin tamamlanarak halkın istifadesine sunulmuş olmasından sonra yapılır.

Ancak, yapılacak yazılı tebliğ ile verilecek süre içinde ilgililerin harcamalara katılma paylarını peşin ödemeyi kabul etmeleri halinde, bu paylar, kabule ilişkin yazılı başvuru tarihinden itibaren bir ay içinde tahakkuk ettirilir.

Payların ilanı:

Madde 92- Yukarıdaki maddelerde yazılı esaslar dairesinde hesaplanan paylar, mükelleflerin soyadları, adları, adresleri ve kendilerine isabet eden pay miktarını gösteren ve mahiyetlerine göre mahalle, cadde ve sokak itibariyle düzenlenecek tahakkuk cetvellerinin bir ay süre ile belediye ilan yerlerine asılması suretiyle ilan olunur.

Katılma payları tutarları mükelleflere ayrıca tebliğ olunur.

Tahsil şekli:

Madde 93- Harcamalara katılma payları belediyelerce veya bunlara bağlı müesseselerce, 92 nci maddeye göre payların ilan ve tebliğ edildiği yılı takip eden yıldan itibaren iki yılda ve dört eşit taksitte, peşin ödemelerle tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde tahsil olunur. Ancak, yukarıda yazılı ödeme sürelerini, ilgili belediyelerin teklifi üzerine, 5 yıla (peşin ödemelerde bir yıla) kadar uzatmaya ve buna göre taksit sürelerini tespit etmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bakanlar Kurulunca bu yetkinin kullanılması halinde, uzatılan ödeme süreleri için belediyeler, belediye meclislerinin kararı üzerine ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca alınan tecil faizi oranını aşmamak üzere faiz alabilirler.

Satış, hibe ve trampa gibi devir hallerinde ferağ sırasında o tarihe kadar ödenmemiş taksitler peşin olarak tahsil olunur.

Harcamalara katılma payına tabi gayrimenkullerin listesi belediyelerce ilgili tapu dairelerine bildirilir. Bu gayrimenkullerin satış, hibe ve trampaları halinde tapu dairesi payın tahsilini sağlamak üzere, belediyeyi haberdar eder ve pay ödenmedikçe intikal işlemi yapılmaz.

Yönetmelikle tespit olunacak hususlar:

Madde 94- Harcamalara Katılma Paylarının uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye, Bayındırlık ve İmar ve İskan Bakanlıklarının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca düzenlenecek bir yönetmelikte belirtilir.”

Kanun koyucu 94’üncü maddede konu ile ilgili yönetmelik çıkarma yetkisini İçişleri Bakanlığına vermiş olup, bu yetkiye istinaden İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Harcamalara Katılma Payları ile İlgili Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 21.08.1981 tarihli 17435 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış ve 01.07.1981 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiştir.

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

Bu Yönetmelik hükümlerine göre;

“Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı

Madde 8- Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde,

a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır. İki veya daha fazla yol kenarlarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış iseler, payın hesabından o yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.”

Katılma payının hesabında Yönetmeliğin yol harcamalarına katılma payı ile ilgili 5’inci maddesinde düzenlenen usulün izlenmesi gerektiği, 9’uncu maddede “Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı bu yönetmeliğin 5'inci maddesinde belirtilen esaslar dahilinde hesaplanır” denilmek suretiyle belirlenmiştir.

Yönetmeliğin bahsi geçen 5’inci maddesinde “Bayındırlık Bakanlığı ve İller Bankası Genel Müdürlüğünün o yıllar için tespit ederek yayınlandığı birim fiyatlar ve rayiçlere göre hesaplanan gerçek bedeli” geçmemesi kaydıyla yapılan işin giderinden, özel Devlet yardımları, karşılıksız fon tahsisleri, bu işlem için yapılan bağış ve yardımlar ile istimlak bedelleri düşüldükten sonra kalan tutarın üçte birinin hizmetten yararlanan gayrimenku taşınmaz sahibi mükellefler adına Belediye Encümeninin kararını müteakip tahakkuk ettirileceği düzenlenmiştir.

Aynı usulün, 12’nci maddeye göre yeni içme suyu şebeke tesislerinin yapılması veya mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı hallerinde, dağıtımın yapıldığı saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden tahsil edilecek su tesisleri harcamalarına katılma payının belirlenmesinde de uygulanacağı 13’üncü maddede hükme bağlanmıştır.

Devam eden maddelere göre harcamalara katılma payının üst sınırı bina ve arsaların vergi değerinin yüzde birini geçemez (m.16). Bu esaslara göre hesaplanan tahakkuk cetvelleri bir ay süre ile Belediye ilan tahtasında ve varsa belediye ses yayın aracı ile ilan edilir ve tutarlar mükelleflere ayrıca tebliğ olunacağı gibi tahsilde de bu tebliğ tarihi esas alınır (m. 19).

Yönetmeliğin açıklanan bu ayrıntılı düzenlemeleri, dayanağı olan 2464 sayılı Kanunla örtüşmektedir.

Dava konusu kanalizasyon harcamalarına katılma payı ile su tesisleri harcamalarına katılma payı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87,88,89. maddelerinde düzenlenmiş olup, ilgili yasal düzenlemelerde bu bedellerin, Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, kanalizasyon veya su hizmeti sunulması halinde bu hizmetlerden faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden belli koşullar ile alınabileceği düzenlenmiştir.

Dava konusu kanalizasyon harcamalarına katılma payı ile su tesisleri harcamalarına katılma payı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87,88,89. maddelerinde düzenlenmiş olup, ilgili yasal düzenlemelerde bu bedellerin, Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, kanalizasyon veya su hizmeti sunulması halinde bu hizmetlerden faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden belli koşullar ile alınabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, dosyada bulunan tapu kaydına göre davacının tapu maliki olmadığı, davacının kiracı olduğunu beyan ettiği, o halde malik olmayan davacıdan kanalizasyon harcamalarına katılım payı ile su tesisleri harcamalarına katılım payını tahsil imkanı bulmadığı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16861, Karar No: 2014/474, Tarih: 16.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16861 E.  ,  2014/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 07/02/2013

Numarası : 2010/34-2013/67

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 14/05/1998 tarihinde işe başladığını, 23/10/2009 tarihinde hak ettiği yıllık izinlerinden kullanılmak üzere 10 gün ücretli izin hakkının kullandırılmasını talep ettiğini, işverence mevsimlik ve kampanya işlerinde çalışanlara yıllık ücretli izin kullandırılmasının mümkün olmadığı belirtilerek izin talebinin reddedildiğini, bu sebeple 03/11/2009 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshederek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izinlerinin hesaplanarak kendisine ödenmesini ihbar ve ihtar ettiğini, ancak her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, mevsimlik işçinin yıllık ücretli izin hakkı talebinin olamayacağını, davacının çalışırken Samsun Emniyetinde işe girdiğini, iş akdi feshedilmeden önce girmek istediği işini garanti altına aldığını, mevsimlik işçilerin elektrik işinde çalışmasının mevsimlik işçi statüsünden kurtarmayacağını, kanunen ödenmesi gereken tüm haklarının ödendiğini, haksız olarak iş akdini fesheden tarafından davacı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının Samsun Emniyet Müdürlüğüne atamasının gerçekleştiği 22.10.2009 tarihinden bir gün sonra 23.10.2009 tarihli dilekçesi ile 10 gün ücretli izin talebinde bulunduğundan davacının bu tarih itibariyle (22.10.2009) yeni işe atamasını gerçekleştiği hususunu bildiğinin anlaşıldığı, davacının talebi davalı işveren tarafından 02.11.2009 tarihinde reddedilince, davacının iş akdini 03.11.2009 tarihinde feshettiği ve ertesi gün 04.11.2009 tarihinde Çarşamba İlçe Emniyet Müdürlüğü Sosyal Hizmetler Büro Amirliğinde teknisyen yardımcısı olarak göreve başladığı, davacının iş akdini atamasının gerçekleştiği yeni işine başlamak amacıyla feshettiği, yani davacının haklı fesih nedeninin bulunmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine, yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı işçinin mevsimlik işçi olarak çalışmadığı, Anayasal dinlenme hakkı olan yıllık iznin işverence kullandırılmamasının ve kullandırılmayacağının beyan edilmesi karşısında işçi feshinin haklı nedene dayandığı gözetilmeksizin kıdem tazminatının kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13799, Karar No: 2010/1305, Tarih: 10.02.2010

1. Hukuk Dairesi 2009/13799 E., 2010/1305 K.

**1. Hukuk Dairesi 2009/13799 E., 2010/1305 K.**

**- MURİS MUVAZAASI

- TAPU İPTALİ TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı annesi M...... T.....'ın kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 47 ada 93 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış göstererek devrettiğini ileri sürüp, tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, murisin talebi üzerine oğlu E.....'ın borçlarını ödemesi karşılığında taşınmazın kendisine verildiğini, murisin iradesinin mal paylaştırmaya yönelik olup, herkese arsa verdiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temliklerin mal paylaşımına yönelik olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S…

…. A…

…….'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali.-tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların ortak miras bırakanı M......'ın 47 ada 93 parsel sayılı taşınmazını 16.07.2003 tarihli resmi akitte davalı kızına satış yoluyla devrettiği; 26.08.2007'de ölünce,geride mirasçısı olarak eşi, 4 kızı ve 1 oğlu kaldığı görülmektedir.

Mahkemece, miras bırakanın, sağlığında tüm çocukları lehine kazandırmalarda bulunduğu, paylaştırma amacıyla hareket ettiği, mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, miras bırakan, sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Ne varki, getirtilen kayıt ve belgelerden, miras bırakanın tüm çocukları lehine birtakım kazandırmalarda bulunduğu anlaşılmakta ise de, mirasçılarından olan eşi lehine böyle bir tasarrufunun bulunduğu taraflarca iddia ve ispat edilmediği gibi, dosyaya bu yönde bir delil de ibraz edilmediğine göre, tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırmanın varlığını kabul etme olanağı yoktur.

Bu durumda, mahkemece işin esasının değerlendirilmesi gerekeceği açıktır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Bu tür muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemekte, ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve açıklığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, tüm delillerin yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19062, Karar No: 2017/3650, Tarih: 10.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/19062 E.  ,  2017/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının kendisi aleyhine kambiyo senedine müstenit icra takibi yaptığını, vade tarihinin tanzim tarihinden önce olması nedeni ile senedin kambiyo vasfının olmadığını, kendisinin bu senedi... isimli şahsa verdiğini, bu senet karşılığında...'in kendisine kumaş vereceğini, kumaşı vermediği gibi bu ve diğer senetleri de iade etmediğini, senedi davalı alacaklıya kötüniyetli olarak ciro ettiğini, davalı alacaklı görünen şahsın da kötüniyetli olarak ve... ile aralarındaki ilişkiyi bilmesine rağmen haksız kazanç elde etmek gayesi ile senedi alıp aleyhine icra takibinde bulunduğunu belirterek, borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin senedi ciro ile devralan iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece verilen davanın reddi kararı, Dairemizin 29.01.2015 tarihli 2014/14492 E. 2015/1277 K. sayılı ilamı ile " ... senet aslının konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek, keşide tarihinin yıl hanesinin son hanesinde tahrifat olup olmadığının araştırılıp ve buna göre senedin kambiyo vasfının bulunup bulunmadığının belirlenip, varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, 18.02.2016 tarihli duruşmaya davacı katılmamış olduğundan davanın işlemden kaldırılmasına, yasal süresi içinde taraflarca yenilenmemiş olduğu gerekçesiyle de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7027, Karar No: 2014/14490, Tarih: 05.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7027 E.  ,  2014/14490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/164-2013/802

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin davaya konu taşınmaza 40-50 yıl bakıp üzerinde ağaçlar yetiştirdiğini ancak köyde yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın dava dışı hazine adına tescil edildiğini, davalının da bu taşınmazı Hazine'den satın aldığını, müvekkilinin taşınmaz üzerinde yetiştirdiği ağaçların taşınmazın değerini arttırdığını ve davalının haksız zenginleştiğini iddia ederek, davacının yetiştirdiği ağaçlar ve vermiş olduğu emek bedeli karşılığı 20.000TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın zamanaşımına uğradığını, muhtesatın kişisel hak doğuracağını ve davacının bu kişisel hakkını dava dışı Hazine'den talep etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının taşınmazı satın alırken değer belirlemede üzerindeki muhtesatın da nazara alındığının kabul edilmesi gerektiği, satın almadan önceki ağaç dikim ve bakımı sebebiyle ağaç bedelleri ve emek tutarının davalıdan talep edilemeyeceği, davacının bu davasını taşınmazın adına tespit gördüğü hazineden talep etmesi gerektiği gerekçesi ile davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Başkasının taşınmazına temelli ve kalıcı nitelikte yapı yapılması durumunda, Medeni Kanunun 684 ve 718. maddeleri uyarınca yapı; üzerinde yada altında yer aldığı ana taşınmazın tamamlayıcı parçası haline geleceğinden ana taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Yasa koyucu bu konumdaki taşınmaz maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi genel hükümlere bırakmamış Medeni Kanunun 722, 723 ve 724. özel maddelerinde düzenlemeyi uygun görmüştür. Bu özel hükümler gereğince başkasının taşınmazına yapı yapıp, ağaç diken kişinin talep hakkı aynı bir hak olmayıp, şahsi bir haktır. Bu hak taşınmazın önceki malikine karşı ileri sürülebilir ve kural olarak sebepsiz zenginleşme koşulları oluşmadığı takdirde taşınmazı alan yeni malike karşı ileri sürülemez. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.11.1962 gün ve 4/140-94 sayılı kararı)

Ancak; somut olayda davacının üzerinde ağaç yetiştirdiği taşınmazın dava dışı Hazine tarafından davalıya satıldığı sabit ise de, bu satışa ilişkin herhangi bir bilgi ve belge dosya arasında bulunmamaktadır. Oysa; taşınmaz, üzerindeki muhtesatlar bedeli ayrık tutularak, satış bedeline dahil edilmeden muhtesatın davacıya aidiyeti belirtilerek, sadece çıplak haliyle satışa çıkarılıp ihale edilmiş ise, bu satış nedeniyle Hazinenin haksız ve sebepsiz bir zenginleşmesi sözkonusu değildir. Aksine sebepsiz zenginleşen davalı gerçek şahıstır. Taşınmazı, üzerindeki muhtesatın davacıya ait olduğunu ve satış bedeline muhtesatın dahil edilmediğini bilerek satın almıştır. Dava dosyasında ise mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelerin gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; davaya konu taşınmazın dava dışı Hazine ile davalı arasındaki satışına ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosya arasına alınarak, yukarıdaki açıklamalara göre inceleme yapıp sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.