muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14495, Karar No: 2023/3204, Tarih: 30.03.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsal karşılaştırılması yoluyla değerlerinin tespit edilmesinin ve tespit edilen bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, ayrıca tapu kaydında bulunan taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığına ilişkin şerhin devletin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi kapsamında tazminat sorumluluğunu doğurduğunu, taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek kıyı olarak terkin edilmesinin de doğru olduğunu, bu nedenlerle davalı Hazine vekilinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, davanın açılmasında hukuki yarar olmadığını, davalı idarenin husumet ehliyeti olmadığını, kıyı kenar çizgisinde kaldığı için taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacağını, bedelin hatalı belirlendiğini, emsal incelemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ve faizin ıslah tarihinden itibaren işletilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Yalova ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 233 ada 5 ve 234 ada 14 parsel sayılı, arsa vasıflı taşınmazların davacı adına tapuda kayıtlı iken, taşınmazların beyanlar hanesine Yalova Kadastro Müdürlüğü tarafından 11.08.2016 tarihli ve 3033 yevmiye numaralı işlem ile "Taşınmazın tamamı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaktadır." şeklinde şerh konulduğu, taşınmazların halen davacı üzerine kayıtlı olduğu ancak Fen Bilirkişisi raporu ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının 07.08.2008 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi pafta haritasına göre taşınmazların tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı ve davanın 25.11.2020 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre arsa niteliğinde emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazların gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24588, Karar No: 2013/550, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24588 E.  ,  2013/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından asfalt kaplama yapım işi sözleşmelerine dayalı olarak  borçlu hakkında genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde alacaklı, 8.748.518,20 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren %15 yıllık ve değişen oranlarda avans faizi ile  tahsilini talep etmiş; borçlunun kısmen borca, işlemiş faize, oranına ve türüne itirazı nedeni ile takip itiraz edilen kısım yönünden durmuştur. Alacaklının itirazın kaldırılmasına yönelik olarak icra mahkemesine yaptığı başvuru üzerine, mahkemece; takip dayanağı belgelerin İİK'nun 68. maddesinde sayılan nitelikte olmadığı, taraflar arasındaki hukuki ilişkiye hangi faiz oranının uygulanacağının belirlenmesi için işin esasına girilmesi gerektiğinden taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğine göre faiz türü ve oranının dar yetkili icra mahkemesince belirlenemeyeceği, bu aşamada alacaklının iş bu davayı açmada hukuki yararı bulunmadığı  gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 68/1.maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklı tarafından, belediye ile yapılan asfalt kaplama işine ait sözleşmeler nedeniyle belediye aleyhine genel haciz yolu ile takip yapıldığı, borçlunun ise toplam asıl alacağın 8.657.680,00 TL olduğunu, bu miktarın 1.050.000,00 TL'sinin ödendiğini ve asıl alacağın 7.607.680,00TL kaldığını ileri sürerek, borcun 7.607.680,00TL dışındaki kısmına, işlemiş faize,  faiz türüne ve oranına itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

İcra takibine dayanak yapılan belgelerin, İİK.nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlu, İskenderun İcra Müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinde, borç doğuran hukuki ilişkiye karşı çıkmayıp, kısmi itirazını sadece ödeme olgusuna dayandırdığına göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. HGK.nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K.sayılı kararında da yukarıdaki ilke kabul edilmiştir.

O halde, mahkemece faiz de dahil olmak üzere işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15154, Karar No: 2010/1745, Tarih: 09.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15154 E.  ,  2010/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen şeftali ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama şeftali bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7831, Karar No: 2011/1336, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7831 E.  ,  2011/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Tarih : 21.06.2006

Nosu : 95-166

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan kömür satın almak için peşin olarak 26.100.00.-TL ödeme yaptığını, ancak kömürün teslim edilmediğini belirterek 26.100.00.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek %85 reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden hiçbir alacağı bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda; davacının iddialarını usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde “sair delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davacı yanca yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönün gözden kaçırılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 825.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1563, Karar No: 2020/9292, Tarih: 09.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1563 E.  ,  2020/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYEMAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: İŞKOLU TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi asıl dava davacısı ile birleşen dava davacısı vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl Davada Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ... vekili, belediye hizmetlerinin (20) nolu “Genel işler” işkolu kapsamında olduğunu, 6356 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca çıkarılan İşkolları Yönetmeliğinde (20) sıra nolu işkolu olan “'Genel işler” işkolu tanımlanırken “'Belediye hizmetlerinin” tümünün bu işkolunda olacağının belirlendiğini, 5393 sayılı Belediyeler Yasasının 14. maddesinde “Belediyelerin Görev ve Sorumlulukları” başlığı altında imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı, coğrafi ve kent bilgi sistemleri, çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık, zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans, şehir içi trafik, defin ve mezarlıklar, ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar, konut, kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor, sosyal hizmet ve yardım, nikah, meslek ve beceri kazandırma, ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerinin belediyelerin görevleri arasında sayıldığını, tespite konu belediye şirketinin ... SGK numaralı işyerinde şirketin sahibi olan ... Belediyesinin 5393 sayılı Yasanın 14. maddesinde sayılan belediye görevlerinden kültür, sanat, turizm, sosyal hizmetler, nikah ile ekonomi ve ticaretin geliştirilmesine yönelik hizmetlerin yanı sıra ... Belediyesinin birimlerine personel temini yapıldığını, yapılan işlerin 5393 sayılı Yasada belirtilen görevler kapsamında belediye hizmeti olduğunu, şirketinde belediyeye yasal görevleri kapsamında hizmet verdiğini, belediye hizmetlerini yapmak üzere işçi temini yaptığını, işkoluna konu edilen şirketin tümüyle kamu sermayesi ile kurulan belediye iktisadi kuruluşu, belediye şirketi olduğunu, çalışan işçilerin büyük çoğunluğunun belediyenin çeşitli birimlerinde istihdam edildiğini ileri sürerek 06/06/2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2017/7 sayılı Bakanlık işkolu tespit kararının iptali ile ... Sosyal Tesis İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş.'nin işyerinde yürütülen işlerin niteliği itibari ile şirket eliyle yapılan işçi temini yoluyla yaptırılan belediye işlerinin İşkolları Yönetmeliğinin (20) numaralı “Genel işler” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Davada Davacı İsteminin Özeti:

Birleşen Davada Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ... vekili, ... Sosyal Tesis İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş.'nin ... Belediyesi şirketi olduğunu, şirket tarafından restoran, kafe ve düğün salonu işletmeciliği hizmetleri yürütüldüğünü, 5393 sayılı Belediye Kanunu uyarınca tespite konu ... Sosyal Tesis İşletmeleri San. Ve Tic. A.Ş. işyerlerinde yapılan her türlü hizmetin belediyelerin yetki, görev ve imtiyazları arasında olduğunu, belediye hizmetlerinin tamamının İşkolları Yönetmeliğinde “Genel İşler” işkolu içerisinde sayıldığını, yemek hizmetleri ve sosyal tesis işletilmesinin Belediye Kanunu’nda da belediyelerin üçüncü şahıslara gördürebileceği işler arasında sayıldığını, ... Belediyesi'nin kendi görev alanına giren konularla ilgili olarak hizmetlerini yerine getirmek amacıyla şirket kurduğunu, Yargıtay içtihatlarınında niteliği gereği belediye hizmeti niteliğinde olan işlerin doğrudan belediyeler ve iştirakleri tarafından yapılması ya da bunların dışında üçüncü kişiler tarafından yapılması halinde de söz konusu işlerin belediye hizmeti niteliğinin değişmeyeceği ve İşkolları Yönetmeliği’nin (20) sıra numarasında bulunan “Genel İşler” işkoluna gireceği yönünde olduğunu ileri sürerek ... Belediyesi ... Sosyal Tesis İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş. işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği’nin (18) sıra nolu “Konaklama ve Eğlence İşleri” işkoluna girdiğine ilişkin 06/06/2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Bakanlığın 2017/7 sayılı işkolu tespit kararının iptali ile tespite konu işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği’nin (20) sıra nolu “Genel İşler” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Asıl ve birleşen davada cevap veren davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı asıl ve birleşen dosyada davacılar ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı asıl ve birleşen dosyada davacılar ayrı ayrı temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı asıl ve birleşen dosyada davacılar ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı asıl ve birleşen dosyada davacılar ayrı ayrı temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 üncü ve 5 inci maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine göre, işkolu tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılacaktır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.

6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir. Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 üncü maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.