muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5525, Karar No: 2017/1308, Tarih: 03.04.2017

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde,

" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir." denilerek, Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 14/05/2015 tarihinde verilen kararın bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Uyuşmazlık konusu görevli mahkemenin tespitine ilişkin olup yargı yeri belirleme konusundaki kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 5. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34694, Karar No: 2015/35343, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/34694 E.  ,  2015/35343 K.**

**"İçtihat Metni"**

.Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2015

NUMARASI : ...

DAVACI : S....

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Belediyesi'nin 5366. Sayılı Yasa kapsamına göre belediye meclisince alınan 2005/109 sayılı meclis kararı ve Bakanlar Kurulu'nun 2006/10299 sayılı kararı ile ... yenileme alanı (...Kentsel Yenileme Projesi ) ilan edildiğini,...Belediyesinin yaptığı 02/11/2007 tarih ve 20 sayı ile avam proje yapıldığını ve ...elediye Başkanlığının onayı ile kentsel yenileme projesinin hayata geçtiğini, bu proje kapsamında 2493 Ada, 11 Parsel sayılı taşınmazda 88 m2 ahşap ev için davalı ile sözleşme yapıldığını, sözleşmede inşaat bedelinin 76.500 TL olduğunu, ancak daha sonra yeni inşaat bedelinin 165.383 TL olarak belirlendiğini, bu koşullarla taşınmazının davalı TOKİ'ye devredildiğini, ancak davalının 120,50 m2 yerine 82 m2'lik konut verdiğini ve kar amacı güderek daha yüksek fiyatlı inşaat bedelinin 203.580 TL olarak idarece kararlaştırıldığını, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek yeni inşaatın değerinin hesaplanarak borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi;mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Somut olayda uyuşmazlık, davacı ile davalı arasında imzalanan...Toplu Konut Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde davanın esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4740, Karar No: 2012/10916, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4740 E.  ,  2012/10916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2007 gün ve 2007/357 Esas, 2007/603 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Ceza miktarına nazaran sanığın duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sanığın mağdurenin kolundan tutarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı, bu suretle eylemini cebirle gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine, 109/1. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesi gereğince teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin TCK.nın 109/5. maddesinden önce uygulanması sonuç cezaya etkili olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki birbiriyle uyumlu ve samimi görülen anlatımlarıyla dosya içeriğine göre, sanığın, okula gidip gelmekte olan mağdureye yol üzerinde, “araba varken neden yaya yürüyorsun” demesi, sinkaflı küfürler etmesi ve telefonla resmini çekmesi şeklindeki eylemlerinde bedensel temas bulunmaması nedeniyle, eylemlerinin cinsel taciz ve hakaret suçlarını oluşturup oluşturmadığı mahallinde tartışılmadan yanlış değerlendirmeyle sanık hakkında TCK.nın 103/1. maddesinin tatbikiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6031, Karar No: 2015/2463, Tarih: 11.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6031 E.  ,  2015/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy(Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :16.07.2014

Numarası :2013/274-2014/193

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle ticari defterlerin inceleneceği gün ve saatin davalı tarafa tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafın incelemeye katılmamış olmasına, yenileme dilekçesi ile yenileme tensip tutanağının da davalı tarafa tebliğ edildiğinin anlaşılması ile "24.04.2013" olan dava tarihinin karar başlığında "27.06.2013" olarak yazılmış olmasının maddi hata niteliğinde olup mahallinde talep halinde düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde bulunmayan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalı iş sahibine yaptığı iş karşılığında düzenlemiş olduğu 14.05.2012 tarihli faturanın bedelinin ödenmediğini, girişilen icra takibine de itiraz edildiğini ifade ederek itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş; davalı ise, mahallinde bilirkişi incelemesi yapılmasını ve tanıklarının dinlenmesi halinde yapılan imalâtın ayıplı olduğunun anlaşılacağını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; muhasebeci bilirkişiden rapor alınmış ve alınan bu rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Muhasebeci bilirkişi tarafından hazırlanan ve mahkemece hükme esas alınan raporda; davacı tarafın ticari defterlerinin sahibi lehine delil vasfında olmadığı, takip dayanağı faturanın davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, takip dayanağı faturanın davacının ticari defterlerine kaydedildiği 14.05.2012 tarihinde davacı tarafın davalıdan 337,09 TL alacaklı olduğu, 10.030,00 TL bedelli bu faturanın deftere kaydı ve akabinde 25.05.2012 ile 06.06.2012 tarihli 1.500,00 TL bedelli iki ödeme toplamı 3.000,00 TL'nin tenzili halinde davacının davalıdan 7.367,09 TL alacaklı hale geldiği; sonrasında 22.06.2012 tarih ve 3.274,50 TL bedelli faturanın da deftere kaydedildiği, bu faturanın kaydından sonra 1.000,00 TL ödeme yapıldığı ve 11.07.2012 tarihi itibariyle davacının davalıdan 8.967,41 TL alacaklı kaldığı, davalı tarafın ayıp ihbarında bulunduğunu kanıtlamaya elverişli delil sunulmadığı ve faturaya süresi içerisinde bir itirazın da olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

İtirazın iptâli davaları, icra takibine bağlı davalar olup; konusu, davacı tarafından takibe konu edilip de, davalı tarafından itiraz edilen alacaktan ibarettir. Bu davalarda mahkeme, takip talebindeki talep ve takip dayanağı belge ile bağlıdır. Bu nedenle, itirazın iptâli davalarına konu edilen uyuşmazlığın sadece takip dayanağı yapılan belge kapsamında çözümlenmesi gerekir. Somut olayda, takipte sadece 14.05.2012 Tarih ve 10.030,00 TL bedelli faturaya dayanıldığı halde mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu faturanın davacı ticari defterlerine kaydedildiği tarihteki alacak ile sonradan deftere kaydı yapılan 22.06.2012 Tarih ve 3.274,50 TL bedelli faturanın da alacağın hesabında dikkate alındığı görülmektedir. Bu haliyle, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Diğer taraftan, mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılmak suretiyle davalı iş sahibinin ayıplı imalât yapıldığı savunmasına esas olmak üzere ayıp ihbarında bulunduğunu gösteren bir belgenin olmadığı ifade edilerek, ayıp ihbarında bulunulmadığından iş sahibinin ayıptan kaynaklanan hakları kullanamayacağı sonucuna ulaşılmış; davalı tarafın talebine rağmen, ayıp ihbarı ve ayıplı imalât konusunda dinletilmek istenen tanıklar dinlenmediği gibi ayıplı imalât bulunup bulunmadığı konusunda mahallinde keşif yapılarak konusunda uzman bir bilirkişiden rapor da alınmamıştır. Oysa ki; Dairemizin yerleşmiş uygulamalarında ayıp ihbarı, niteliği itibariyle hukuki işlem benzeri olarak kabul edilmektedir. Ayıp ihbarının bu hukuki niteliği itibariyle, yapılıp yapılmadığı tanık beyanıyla kanıtlanabilir.

Mahkemece, davalı tarafın ayıp ihbarı konusunda tanık deliline dayandığı gözetilerek bu savunmasını kanıtlamasına imkân tanınıp gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak konusunda uzman bir bilirkişiden ayıplı imalât bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması; davacı tarafın sadece takibe konu edilen asıl alacağı harcını yatırmak suretiyle dava konusu ettiğinin gözetilmesi, dava konusu edilmeyen işlemiş faize yönelik olarak herhangi bir karar verilmemesi ve icra takibinin sadece 14.05.2012 tarihli faturaya dayanıldığı gözetilerek sadece bu fatura konusu işlerin davanın konusunu oluşturduğunun dikkate alınması gerekirken, bu hususlar gözetilmeden karar verilmiş olması doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; davalı tarafın ayıplı imalât yapıldığı ve ayıbın davacı tarafa ihbar edildiği savunmasına esas olmak üzere öncelikli olarak davalı tanıklarının dinlenmesi, uyuşmazlık tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 359/I. maddesi uyarınca süresi içerisinde ayıp ihbarının yapıldığı savunmasının kanıtlanması halinde, fatura konusu edilen kutuların bulunduğu yerde konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak ayıplı imalât bulunup bulunmadığı ve ayıp varsa yine Borçlar Kanunu'nun 360. maddesi kapsamında niteliği ve iş sahibinin kullanabileceği hakların belirlenmesi ve sonucuna göre takip konusu edilen asıl alacak hakkında bir karar verilmesi; süresi içerisinde ayıp ihbarının yapıldığının kanıtlanamaması halindeyse, davacının fatura konusu bedeli hak ettiği kabul edilerek kanıtlanan ödemelerin mahsubundan sonra asıl alacak bakımından bir karar verilmesinden ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı iş sahibi şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17241, Karar No: 2014/6132, Tarih: 03.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17241 E.  ,  2014/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/505-2013/390

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlu adına kayıtlı taşınmaz, hak ve alacaklar üzerine haciz konulduğunu, 11.6.2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren yasayla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun geçici 6.maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 24.5.2013 tarihli 6487 sayılı Yasa'nın 11.6.2013 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girdiği, ilama konu kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan yasa gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Mahkemece, 24.5.2013 tarihli 6487 sayılı Yasa'nın 11.6.2013 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girdiği, ilama konu kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan yasa gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (T.. Y.. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.