muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6613, Karar No: 2007/7852, Tarih: 11.07.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6613 E.  ,  2007/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu ..adet parsele revizyon gören Şubat ..tarih ..no'lu tesis tapusunun miktarıyla geçerli olup miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğunu, ayrıca kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapularının iptalini, elatmanın önlenmesini ve yıkım istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kesin hüküm nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece, Tapulama Mahkemesi kararının kesin hüküm oluşturmayacağı, işin esasına girilip tüm deliller toplandıktan sonra karar verilmesi gerekeceği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak tamamlanan soruşturma sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kayıt miktar fazlalıklarının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden  olduğu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1970 yılındaki  kadastro işleminde Şubat..tarih ..no’lu kök tapudan gelen tedavül kayıtlarının birçok taşınmaza revizyon gördüğü, Hazinenin itirazı üzerine kadastro komisyonunca taşınmazların bir bölümünün kumluğa terk edildiği, tespit maliklerinden bir kısmı tarafından diğerlerine karşı Kadastro Mahkemesinde açılan 1970/183 Esas sayılı tespite itiraz davasında taşınmazların tek parça halinde paylı biçimde tespiti gerektiğinin ve komisyonca kumluğa bırakılan yerlerin  kayıt kapsamında kaldığının ileri sürüldüğü, yargılama sonunda verilen karar üzerine Yüksek 7. Hukuk Dairesince, davanın kumluğa bırakılan yerleri de kapsaması nedeniyle kararın Hazineye de tebliğ edilmesi gereğine değinilerek dosyanın geri çevrildiği, bunun üzerine kendisine tebligat yapılan Hazinenin de temyize katıldığı, temyiz incelemesi sonucunda anılan Dairece, ”Hazinenin kayıt miktar fazlasına karşı davasının bulunmadığı, davada kumluk kısımlar yönünden yer aldığı, ancak bu konuda gerekli araştırma yapılmadığı..” hususlarına da değinilmek suretiyle kararın bozulduğu, bozma sonrasında davacıların kadastro komisyonunca kumluk olarak ayrılan kısımlar hakkındaki davalarından vazgeçmesinden ötürü bu kısımlar hakkında araştırma yapılmayıp hüküm de kurulmadığı, diğer yönlerden verilen kararın onanarak kesinleştiği; 387 parsel hakkındaki 1981/559 Esas sayılı Hazine davasının da kesin hüküm nedeniyle reddedilip kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hazine, çekişmeli 482 parça taşınmazın Şubat ..tarih ..sayılı tesis kaydının miktarıyla geçerli olduğunu, miktar fazlalığının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğunu, ayrıca kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Yukarıda sözü edilen 1970/183 Esas sayılı davada kıyı kenar çizgisinin tespiti yönünden herhangi bir inceleme yapılmamış ve hüküm kurulmamış olması, kayıt miktar fazlası yönünden   hazinenin davasının bulunmaması; ..parsel bakımından da Hazine tarafından açılan davanın  konusu itibariyle farklı olması nedeniyle eldeki dava bakımından  Hazineyi bağlamayacağı ve kesin hüküm oluşturmayacağı, kuşkusuzdur. Ancak, delil olarak değerlendirilebilirlerse de aksinin ispatı halinde aşılabilecekleri tartışmasızdır. Nitekim bu hususlar gerek 1970/183 Esas sayılı tespite itiraz davasındaki  7. Hukuk Dairesi bozma ilamında ve gerekse eldeki davanın kesin hükümden reddine ilişkin mahkeme kararının bozulmasına yönelik 20.11.1996 tarih, ..sayılı Daire ilamında vurgulanmış, maddi anlamda bir kesin hükmün varlığından söz edilemeyeceği belirtilerek davanın esası yönünden  incelenmesi gereğine işaret edilmiştir.

Açıklanan bu olgular karşısında, eldeki davada gerek kayıt miktar fazlası, gerek kıyı kenar çizgisinin tespiti bakımından araştırma ve soruşturma yapılmasının zorunlu bulunduğu  açıktır.

Ne varki, bozmaya uyulmasına ve taraflar yönünden usulü kazanılmış hak oluşmasına rağmen, mahkemece bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini ve hükme yeterli bir araştırma ve uygulama yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Açıklanan bu olgular karşısında, eldeki davada gerek kayıt miktar fazlası, gerek kıyı kenar çizgisinin tespiti bakımından araştırma ve soruşturma yapılmasının zorunlu bulunduğu  açıktır.

Ne varki, bozmaya uyulmasına ve taraflar yönünden usulü kazanılmış hak oluşmasına rağmen, mahkemece bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini ve hükme yeterli bir araştırma ve uygulama yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere, harita ve krokisi  bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı ve usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan ,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi  üzerinde tespit edilmesi; gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir. Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Diğer taraftan, son kez yürürlüğe giren 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun kıyı kenar çizgisini belirleme yöntemine ilişkin  5 ve 9. maddeleri Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış, anılan kanun maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna, ancak 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiği" ifade edilmiştir.

Somut olayda, taşınmazların dayanağı bulunan  Şubat 292 tarih, 11 sayılı  kök tapunun uygulanmasında soyut beyanlarla yetinildiği, sınırların değişebilir nitelikli bulundukları ve tam olarak kapanmadıkları izlenimi uyandığı gibi, içerdikleri anlamların ve zemindeki yerlerinin kuşkuya yol açmayacak biçimde saptandığının da söylenemeyeceği; kıyı-kenar çizgisinin tespitinde ise, arazinin büyüklüğü de dikkate alındığında açılan gözlem çukurlarının sayıca yetersiz kaldığı, bilirkişilerce düzenlenen rapor ile hükme esas alınan ek rapor arasındaki farklılığın yeterince gerekçelendirilmediği, heyetteki bir bilirkişinin de ek rapora muhalif görüş bildirdiği görülmektedir.   Hal böyle olunca, yaşlı ve yansız yerel bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak tapu kaydında yazılı sınırların arz üzerinde gösterilip krokisine işaretlenmesi, sınırlarda yazılı isimlerin anlam ve tanımlarının açıklanması ve yerinde gösterilmek komşu kayıtlar ve tanık ifadeleri ile doğrulattırılmak ve mahkemece de gözlemlenmek suretiyle ayrıntılı ve doyurucu bilgiler alınması, gerektiğinde, gösterilen sınırların fotoğraflanması , bu sınırların, özellikle “ Zanus Boğazı “ ve “ Kara Behram “ sınırlarının sabit ya da gayri sabit  nitelik taşıyıp taşımadıkları, zaman içerisinde yer değiştirip değiştirmedikleri konusunda askeri haritalar da getirtilerek bu işten anlayan teknik bilirkişiler marifetiyle yerine uygulanması, ziraat bilirkişilerden de aynı konuda rapor istenmesi, tapu kayıt sınırları ile eylemli durumdaki sınırlarda bir değişiklik meydana gelmiş ise bu değişikliğin nereden kaynaklandığı üzerinde durulması ve gerekçeleriyle açıklattırılması, böylece doğal sınırların duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, sınırların değişebilir nitelik taşıdıklarının belirlenmesi halinde tapu kapsamının miktarıyla geçerli olduğu gözetilerek sabit sınırlardan başlanmak suretiyle tapuya miktarıyla sınırlı kapsam tayin edilmesi, miktar fazlalığı bakımından da davalılar yararına Türk Medeni Kanununun 713/1, 3402 Sayılı Kanunun 14. ve 17

. ve 17. maddelerine göre kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması; kıyı-kenar çizgisinin tespiti açısından ise, daha önce düzenlenmiş tüm harita ve paftalardan yararlanmak ve zeminde yeterince gözlem çukurları açılmak suretiyle yeni seçilecek jeolog bilirkişilerine inceleme yaptırılıp ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, idari kıyı-kenar çizgisi ile kendilerinin belirleyeceği kıyı-kenar çizgisi arasında farklılık bulunması halinde bu farklılığın nedenlerinin açıklığa kavuşturulması, ayrıca önceki bilirkişi heyetince hazırlanan rapor ve ek rapor ile delil tespit dosyası içeriğinin de tartışılması, son olarak da teknik bilirkişilere gerek tapu uygulamasını ve saptanan sınırları, gerekse tespit edilecek kıyı-kenar çizgisi ile önceki bilirkişilerce belirlenen çizgileri ve idari kıyı-kenar çizgisini gösterir biçimde, denetime olanak sağlayan ve keşfi izlemeye yarayan krokili rapor düzenlettirilmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik uygulama ve araştırma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23636, Karar No: 2021/22458, Tarih: 22.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/23636 E.  ,  2021/22458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafisi, sanık ...

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanıkların, mağdurları fuhuş amacıyla barındırmaları ve bu amaçla tehdit etmeleri neticesinde fuhuş yapmalarını sağladıkları biçimindeki mahkeme kabulüne göre, sanıkların eylemlerinin fuhuş suçu yanında ayrıca “insan ticareti” suçunu da oluşturma ihtimalinin bulunması karşısında, dava zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince, sanıklar ... ile ... hakkında suç duyurusunda bulunulabileceği değerlendirilerek, yapılan incelemede;

1-Sanık ...’a yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında, her bir mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükümlerin temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanık müdafisi son celseden önce verdiği mazeret dilekçesiyle, “duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi” talebinde bulunmasına karşın, mazeretle ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, davaya devam edilip, hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b)Sanığın, her bir mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşılmasına karşın, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2224, Karar No: 2012/5957, Tarih: 18.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2224 E.  ,  2012/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. mad. göre zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına

Sanığın 1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullanmak suretiyle "katma değer vergisi” ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, her takvim yılı için ayrı olmak üzere kullanılan son faturaların 31.12.1998, 17.12.1999 ve 01.08.2000 tarihli olması karşısında suç tarihlerinin 26.01.1999 - 26.01.2000 – 26.09.2000 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10310, Karar No: 2017/5996, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10310 E.  ,  2017/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasından 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılması sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 75 gün karşılığı olan 1500 TL yerine 55 gün karşılığı olan 1100 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-) TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

3-) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesis değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasındaki 1 ay 37 gün yerine 3 ay; TCK’nın 62. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasındaki 55 gün yerine 2 ay 15 gün; netice cezanın belirlendiği hüküm fıkrasındaki 1.100 yerine 1.500” ibarelerinin yazılması, TCK'nın 52/4 maddesinin uygulanmasına ilişkin 9. bölüm çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birer aylık taksitler halinde 5 eşit taksitle tahsiline, doğrudan verilen adli para cezasının TCK'nın 52. Maddesi uyarınca taksitlendirilmesine yer olmadığına, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında C.Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına'' cümlesinin eklenmesi, hüküm fıkrasında yer alan "müsaderesine karar verilen emvalin değeri 117.84 TL nispi vekalet ücretinin" ibaresinin çıkarılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22862, Karar No: 2018/214, Tarih: 15.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/22862 E.  ,  2018/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVA : Davacı, iş gücü tazminatı farkı, bakım tazminatı ile hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye, ilave tediye alacağı ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003 de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004 yılında .... tarafı olan ....yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin ....’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile ...... Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu'nun 38. maddesine aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu'nun 62. maddesinin 2822 sayılı ...... 5 ve 6. maddesi uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı Kanunun 32. maddesine ve İş Kanunun 5. maddesine aykırı olduğunu, birbirini takip eden ......’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, .... yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: