muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12395, Karar No: 2024/6435, Tarih: 06.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12395 E.  ,  2024/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3531 E., 2021/2970 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/313 E., 2021/459 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, davalı işverenliğe ait ... ve ... plakalı tır ile 10.02.2014 tarihinde Almanya'da boşaltma yapma talimatı ile Türkiye'den sefere çıktığını, 11.02.2014 tarihinde davalı şirketin Hadamar-Almanya'daki antreposuna yükleme için girdiğini, tırın brandası açılıp yandan yükleme yapıldığını ve Euro palet yüklendiğini, paletlerde 680 kg lık dinamolar olduğunu, zemine 7-8 metre uzunluğunda profil demirler koyulup üzerine paletlerin yüklendiğini, profiller aynı seviyede olmadığından paletlerin dengesiz şekilde yüklendiğini, davacının yükün kaymaması için paletlerinin arasına gerdirme ştangasını takmak için yukarı çıktığını, ştangayı kapatıp bağladıktan sonra öndeki palet doğru yüklenmediğinden davacı sağlam paletin üzerinde dururken zemine düzgün oturmayan öndeki paletin müvekkilinin elinin üzerine kaydığını, sol el yüzük parmağının koptuğunu, kazanın olduğu yerin ... Transport olarak geçtiğini ve davalı işverenin Türkiye'deki unvan değişikliği öncesindeki şirket unvanı olduğunu belirterek 5.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,yargılama aşamasında sunduğu ıslah dilekçesiyle toplam 92.590,70 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maddi zararının bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, o davada talep edilmeyen 40.856,20 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maddi zararının bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, o davada talep edilmeyen 40.856,20 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili, kazanın ... Logistics Gm BH şirketi işletmesinde meydana geldiğini, davacının kullanmakta olduğu ... ve ... plakalı araca yükleme yapılırken davacının araç başında olmaması hususu hem şirket çalışanları hem de müvekkili şirket yetkilileri tarafından bildirilmesine rağmen aracın üzerine çıktığını, yükleme sathını takmaya çalıştığını, tüm uyarılara rağmen işleme devam ettiğini, olayın meydana geldiği ... Logistics Gm BH ile müvekkili şirket arasında hukuki ve fiili bağlılık olmadığı gibi her iki şirketin ortaklarının da aynı olmadığını, müvekkili şirketin eski ünvanı diye bir şeyin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle;

1-Asıl Dava Yönünden; davacının maddi tazminata ilişkin davasının kabulü ile 92.590,70 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 11.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminatına ilişkin davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 11.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2-Birleşen dava yönünden; davacının davasının reddine, dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili, Yerel Mahkemece birleşen davanın red sebebinin, asıl davada dosyadan alınan hesap raporuna karşı TRH 2010 verilerinin kullanılması amacıyla taraflarınca açıkça itiraz edilmiş olmasına rağmen, bu itirazlarının ayrıca bir istinaf nedeni yapılmamasının davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu iddia ve kabulüne dayandırıldığını, İstinaf Mahkemesi kararının bozma veya onama kararı olmayıp, esasa ilişkin yeni bir karar olduğundan ve Yerel Mahkemece istinaf kararına karşı direnme veya uyma kararı verilemeyeceğinden "usuli kazanılmış hak" ortaya çıkarmayacağını bu nedenlerle yerel Mahkeme tarafından birleşen davanın reddine karar verilmesinin hukuka açıkça aykırı olduğunu, asıl davada yapılan hesapların Fransız PMF yaşam tablosuna göre yapıldığını lakin bunun artık geçerliliğini yitirdiğini, bu sebeple dosyadaki hesaplamaların "Türkiye Kadın-Erkek Hayat (TRH - 2010) tablosuna göre yapılarak karar verilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu, tüm bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak istinaf incelemesinin duruşmalı yapılmasına, talepleri gereğince dosyanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili, Mahkemece bilirkişiye tevdi edilerek tanzim edilen raporlarda davalı firmanın %10, davacının %40, ... Logistics Gm BH'nin %40 kusurlu olduğunun belirtildiğini, ancak davalı firma ile ... Logistics Gm BH'nin aynı firma olduğu iddia edilerek tüm sorumluluğun davalı şirkete yüklendiğini, yaşanan kazanın ... Logistics Gm BH'ye ait iş sahasında olduğunu ve bu firmanın Almanya menşeili alman vatandaşı ortaklarla kurulan Türkiyeyle hiçbir bağı olmayan bir firma olduğunu bu sebeple kararın hatalı olduğunu, yaşanan iş kazasının tanzim edilen bilirkişi raporlarında da incelendiğinde davalı iş veren firmanın kusurunun bulunmadığının, kendisinden beklenen özeni gereği gibi yerine getirdiğinin, kazanın meydana gelmemesi için alacağı bir önlemin bulunmadığının göz ardı edilerek davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, ... firması tarafından yaşanan kaza öncesi ve sonrasında davacıyı uyarır mahiyette davalı işverene ihtarda bulunulduğunu, bunun da davacının kaza öncesinde de kurallara uymadığını gösterdiğini, yaşanan kazada kusurun davacıya ait olduğunu müvekkili davalı şirketin kusurunun bulunmadığını, ayrıca davacı yan tarafından yeni bir dava açılarak zaten ıslah edilmiş olan alacaklarının yeniden yükseltme yoluna gitmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı ... davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle; istinaf nedenleri çerçevesinde temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22067, Karar No: 2023/9319, Tarih: 26.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22067 E.  ,  2023/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/284 E., 2020/231 K.

İnegöl 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2020/284 Esas, 2020/231 Karar sayılı kararının, sanıklar Halil Kaya ve ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in gıyabında verilen kararın, bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi hükmüne uygun olarak tebliğ edilmesi, bu adrese çıkartılacak tebligatın bila-tebliğ edilmesi halinde ise 6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, kararın sanığa 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek tebliğname de düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

Oy birliğiyle, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9793, Karar No: 2015/17672, Tarih: 11.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9793 E.  ,  2015/17672 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2015

NUMARASI : 2014/780-2015/51

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2005/809 Esas- 2006/379 Karar sayılı boşanma ilamıyla müşterek çocuk Ö... S....'nın velayetinin tarafına bırakıldığını, hüküm altına alınan iştirak nafakası miktarının Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2011/55 Esas sayılı dosyasında 700,00 TL'ye artırıldığını, aradan geçen süre içerisinde çocuğun yaşadığı şehrin değiştiğini, büyüdüğünü ihtiyaçlarının arttığını, ihtiyaçlar karşısında 700,00 TL iştirak nafakasının yetersiz kaldığını belirterek, hükmedilen 700,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 800,00 TL artırılarak aylık 1.500,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; boşandıktan sonra yeniden evlendiğini, giderlerinin arttığını, eşinin çalışmadığını, davalının iyi niyetli olmadığını, müşterek çocuğun yaz tatillerinde bir aydan fazla yanında kaldığını, tüm ihtiyaçlarının karşılandığını, çocuğa ayrılması gereken toplam meblağın yeterli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çocuğun eğitim durumu ve yaşı gözetilerek davanın kısmen kabulüne, Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2005/809 Esas- 2006/379 Karar sayılı ilamıyla tarafların müşterek çocuğu Ö... S.... B... takdir edilen 750,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden 5 yıl artmaması da gözönüne alınarak 500,00 TL daha artırılarak 1.250,00 TL'ye çıkartılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Taraflar arasında gerçekleşen iştirak nafakası ve artırılmasına ilişkin hükümler incelendiğinde; Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2005/809 Esas- 2006/379 Karar sayılı ilamıyla tarafların boşanmalarına, müşterek çocuk Ö... S...'nın velayetinin davacı S.. Ü..'ye verilmesine, müşterek çocuk adına 500,00 TL iştirak nafakası takdirine karar verildiği, Kayseri 1. Aile Mahkemesinin 2007/982 Esas- 2008/147 Karar sayılı ilamıyla iştirak nafakasının 650,00 TL'ye çıkarıldığı, davacı tarafından açılan ikinci nafaka artırım davasında Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2009/921 Esas- 2010/107 Karar sayılı ilamıyla iştirak nafakasının 700,00 TL'ye çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dava dilekçesinde beyan ettiği Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2011/55 Esas sayılı dosyası iştirak nafakasına ilişkin olmayıp mal rejiminin tasfiyesine ilişkin olduğu görülmektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

Somut olayda; son olarak Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2009/921 Esas- 2010/107 Karar sayılı ilamıyla hükmedilen ve dava dilekçesinde belirtilen 700,00 TL iştirak nafakası üzerinden oluşan sonuca göre karar verilmesi gerekirken; infazda tereddüt yaratacak şekilde 750 TL üzerinden 500 TL daha artırılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenlerine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7803, Karar No: 2014/11038, Tarih: 15.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7803 E.  ,  2014/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2013/730-2013/674

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.'nun 78/2. maddesi gereğince, ''Haciz istemek hakkı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer.'' Aynı maddenin 4. ve 5. fıkraları hükmüne göre ise; ''Haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya muameleden kaldırılır. Yeniden haciz istemek, alacaklı tarafından vukubulan yenileme talebinin borçluya tebliğine mütevakkıftır. İlama müstenit olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine yeniden harç alınır.''

Somut olayda, alacaklının Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16.12.2009 tarih ve 2009/3732 Değişik İş sayılı ihtiyati haciz kararının infazı isteğiyle 18.12.2009 tarihinde icra dairesine başvurarak borçluya ait menkul ve gayrimenkullere ihtiyati haciz konulduğu, daha sonra alacaklı tarafından 18.12.2009 tarihinde ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun 21.12.2009 tarihinde tebliğ edilen örnek 7 numaralı ödeme emrine itirazı üzerine Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/147-214 sayılı itirazın iptali davasında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın 27.09.011 tarihinde kesinleşmesi ile takip de kesinleştiğinden İİK.'nun 264/5. maddesi uyarınca ihtiyati haczin kendiliğinden kesin hacze dönüştüğü, takibin kesinleşmesinden sonra 25.01.2012 tarihinde haciz talebinde bulunulduğu, İİK.'nun 78/2. maddesinde öngörülen bir yıllık haciz isteme süresinin geçmediği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, İİK.'nun 78/2. maddesinde düzenlenen yasal süre içerisinde haciz istendiğinden alacaklının haciz isteme hakkı düşmemiş olmakla beraber, yasada öngörülen zamanda satış istenmediğinden İİK’nun 106. ve 110. maddeleri gereğince haciz kalkmıştır. Bu durumda, takibe devam edilmesi ve yeniden haciz uygulanabilmesi için yenileme harcı alınması gerekmemektedir.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21615, Karar No: 2016/6737, Tarih: 22.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/21615 E.  ,  2016/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde davacı ve davalı ....tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı .... vekili tarafından istenilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ....'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı ...'ne ait işyerinde çalıştığını, bu şirketinin 2009 yılında diğer davalı şirkete devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin davalılar tarafından yıllık izinde iken devamsızlık tutanakları düzenlenerek noterden gönderilen ihtarname ile haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, diğer davalı şirket ile aralarında hukuki ve fiili bağ bulunmadığını, davalı şirkette çalışan davacının diğer işçilerle birlikte topluca işi bıraktığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapmadığını, dini bayramlarda çalışılmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiş; davalı .... temsilcisi ise davacının davalı şirkette çalışması olmadığından davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davalı ..... açısından davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkında davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davalı ..... açısından davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkında davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Bilirkişi esas raporunda davacının aylık net 1.200,00 TL ücret aldığını kabul ederek sadece yaz ayları için fazla mesai ücreti hesap etmiştir. İtirazlar üzerine emsal ücret araştırması yapıldıktan sonra hazırladığı ek hesap raporunda ise fesih tarihindeki ücretinin net 1.145,25 TL olduğunu kabul edip dönemsel ücreti de belirleyerek fazla mesai ücreti hesap etmiş ise de, hükme esas alınan rapor ek rapor olmakla yaz kış ayrımı gözetilmeden fazla mesai ücretinin hüküm altına alındığı görülmektedir. Ancak davacı ve davalı tanıkları çalışma düzenine ilişkin yaz ve kış ayrımı yaparak beyanda bulunmuşlardır. Bu hali ile yapılan işin niteliği dikkate alındığında yaz aylarında haftalık 18 saat fazla mesai yapıldığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygundur. Ancak gerek tanık anlatımları, gerekse yapılan işin mahiyeti dikkate alındığında kış ayları için de haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanması hatalı olmuştur. Bu itibarla iki taraf tanık beyanları ve mevsim şartları birlikte değerlendirilerek kış aylarında fazla mesai yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir. Nitekim aynı davalılara karşı başka bir işçi tarafından açılan davada mahkemenin verdiği karar, fazla mesai ücreti açısından 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/21518 Esas sayılı ilamı ile bu nedenle bozulmuştur.

3-Hafta tatili ücreti bakımından, hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımları doğrultusunda hiç izin kullanılmamış gibi hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Ancak aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı işyerinde çalışan işçiler tarafından açılan davalarda (Dairemizin 2015/5504, 6197,6198, 22310, 42014, 43443,43444 Esas sayılı ) yapılan tespitler, dinlenen tanık beyanları ve 22. Hukuk Dairesi'nin yukarıda sözü edilen 2014/21518 Esas sayılı ilamına konu davasında varılan sonuç birlikte değerlendirildiğinde işyerinde 2009 yılında şirketin el değiştirmesinden sonra işçilere hafta tatili kullandırıldığı anlaşıldığından 01.01.2009 tarihine kadar olan dönem için (varsa) hafta tatili alacağının hesap edilerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hazırlanan ek rapora göre karar verilmesi de bozma nedenidir.