muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23571, Karar No: 2023/8736, Tarih: 13.02.2023

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri ve 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan nitelikli hale vücut verdiği, mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanı, tanık beyanı, sanık savunması ve kolluk tutanakları karşısında, eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 6. Ceza Dairesinin Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.02.2018 tarihli ve 2018/306 Esas, 2018/351 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10303, Karar No: 2012/4152, Tarih: 13.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/10303 E.  ,  2012/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı duruşmaya gelmediği gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Somut olayda, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati davalı şirkete adresinde “Nasip Bayır imzasına” tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne,  bu  da  olanaklı  değilse,  tüzel  kişinin  o  yerdeki memur veya işçilerinden birine

yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında değerlendirildiğinde, dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğ işlemlerinin, yasal mevzuat kapsamında yöntemince yapılmadığı ve bu nedenle geçersiz olduğu açıktır.

yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında değerlendirildiğinde, dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğ işlemlerinin, yasal mevzuat kapsamında yöntemince yapılmadığı ve bu nedenle geçersiz olduğu açıktır.

Bu nedenle, davalıya Anayasa’nın 36. maddesinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin Tebligat Kanunu ve ilgili tüzük hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31739, Karar No: 2017/15474, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31739 E.  ,  2017/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14335, Karar No: 2013/26380, Tarih: 24.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/14335 E.  ,  2013/26380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Olay gecesi teknesinde uyumakta olan sanığın,yüksek sesle müzik dinleyerek kendisine küfür eden katılan ve arkadaşlarının üzerine emanete kayıtlı bıçak ve sopa ile gittiği,katılanın arkadaşlarının araya girerek sanığın elinden sopa ve bıçağı aldıkları, sanığın eyleminin bu şekilde teşebbüs aşamasında kaldığı sanık savunması,tanık beyanları ve katılan anlatımı ile anlaşılması karşısında, suça ve cezaya etkili hukuki sebepler deliller ışığında tartışılıp değerlendirilerek sanığın hukuki durumunu takdir ve tayin etmek gerekirken, yazılı şekilde dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/6/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25905, Karar No: 2014/25476, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/25905 E.  ,  2014/25476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2012

NUMARASI : 2010/669-2012/599

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı apartmanda 27.11.2002 tarihinde çalışmaya başladığını ve 30.06.2010 tarihinde işten çıkarılana kadar kesintisiz çalıştığını, davalı apartmanda kalorifer yakma, temizlik, bahçe bakımı ve apartman sakinlerinin günlük market alışverişleri işini yaptığını, davalı apartman yönetimi tarafından hiçbir haklı gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldığını, davalı işyerinde yazın 07:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını, kışın ise 05:00’den gece 00:00’a kadar çalıştığını, davalı apartmanda çalıştığı süre boyunca hafta tatili kullanmadığını, milli bayramların tamamında ve dini bayramların 1. günü sabah servisi yaptığını ve bayramın diğer günlerinde sürekli çalıştığını, çalıştığı süre boyunca 2008 yılında kullandığı 1 ay izin dışında izin kullanmadığını, apartman yöneticisi tarafından kendisine işten çıkartılma baskısıyla bir takım belgeler imzalatıldığını iddia ederek 100 TL brüt kıdem tazminatı, 4.000 TL brüt fazla çalışma ücreti,500 TL brüt hafta tatili ücreti, 100 TL brüt genel tatil ücreti ve 1.300 TL brüt yıllık izin ücreti, kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 30.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle, diğer alacaklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte kat maliklerinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerine öncelikle zamanaşımı yönünden itiraz ettiklerini, davacının iş akdine davacının V..’a olan kredi borçlarını ödeyebilmek için iş akdinin feshedilmesi talebi nedeniyle son verildiğini, davacıya fesih bildirimi yapılarak iş arama izni kullandırıldığını, davacının kıdem tazminatının kendilerine gönderilmiş haciz ihbarnamesi gereği Uşak 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/746 E sayılı dosyasına yatırıldığını, davacının kendi imzası da bulunan talimatnameye göre çalışarak fazla çalışma yapmadığını, davacının hafta tatili ve genel tatil alacağı bulunmadığını, davacının apartmanda çalıştığı sürede yıllık izinlerini kullandığı için yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığını, davacının kendisine boş belge imzalatıldığı yönündeki iddialarının asılsız olduğunu iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalı sitede kapıcı-kaloriferci olarak 27/11/2002-30/06/2010 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı, iş akdinin işverence feshedildiği, bu hususta taraflar arasında ihtilaf olmadığı, hatta davalı site yönetimi tarafından davacı aleyhine başlatılan Uşak 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/746 Esas sayılı dosyasına 5.276,25 TL.kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı, yapılan ödemenin toplam miktardan mahsubu gerektiği, davacının yaz aylarında fazla çalışma yapmadığı, kış aylarında ise davacının kömürlü olan kalorifer kazanını yakması, apartmanda alışveriş v servis görevini de yaptığı, bu durumda kış aylarında günde ortalama 4,5 saat fazla çalışma yaptığı, davacının her pazar çalıştığı, davacının tüm milli bayramlar ile dini bayramların 1.günü haricinde çalıştığı, ücretinin de ödenmediği, davacının 2008 yılı iznini kullandığı, bunun dışındaki izinlerini kullanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyada yer alan 11.08.2010 tarihli 407 numaralı, 260 TL.'lik apartman gider makbuzunun davacıya gösterilerek irade fesadı altında düzenlendiğinin kanıtlanamaması ve imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması durumunda bu miktarın mahsubu gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10850, Karar No: 2021/10909, Tarih: 25.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10850 E.  ,  2021/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1-)Vergi suçu raporunda sanığın mükellefiyetinin 31.08.2013 tarihinde resen terkin ettirildiğinin belirtildiği; 2013 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibraz edilmesi için, 18.11.2013 tarihli istem yazısının ikamet adresinde mükellefin kendisine 29.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın, şirketi devraldıktan 2 ay sonra defter ve belgelerin istendiğini, defter ve belgelerin muhasebecide olduğunu, muhasebeciyi bulamadığını beyan etmesi karşısında, Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunulan varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunulan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesine dair tebliğine rağmen yasal süresi içinde her hangi bir haklı mazeret belirtmeksizin ibraz etmediğinin ve iş yerinin kapalı olmasının anlaşılmasına göre sanığın sübut bulan defter ve belge gizleme suçundan mahkumiyeti yerine iddianame kapsamında olmayan 17.04.2013 tarihli istem yazısının sanığa tebliğ edildiği 22.04.2013 tarihinden sonra sanıktan incelemenin vergi dairesinde yapılması için izin alındığı bu sebeple suçun unsurlarının oluşmayacağına dair hatalı gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

2-)Suç tarihinin, defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan 15.12.2013 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 07.05.2013 yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19034, Karar No: 2016/26996, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19034 E.  ,  2016/26996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulan:

1-... İkmal Merkezi Komutanlığı ile... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan, 17.12.2008 tarihli ve 582 sayılı, “22 Kalem .......Bölge Komutanlıkları ve Bağlı İl Komutanlıklarına kurulacak...Telsiz Sistemi Malzemelerine ait mal ve hizmet işi tedariki” konulu sözleşme ve eki şartnameleri ile,

2-Yukarıdaki bentte belirtilen sözleşme konusu işle ilgili olarak, ...Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile ... Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin ve eki şartnamelerinin, ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1341, Karar No: 2017/5120, Tarih: 13.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1341 E.  ,  2017/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan EPDK vekilinin temyizinin kapsamına göre dava konusu eşya ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

İddianame ile müsadere talep edilmediği gibi müsadereye konu eşyanın bulunmamasına göre yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere göre katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığa, dava konusu eşyanın "ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kurum zararını gidermediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, kamu zararını gidermek istemediğini beyan eden sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır,

1- Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 20 eşit taksitle tahsiline karar verilirken, TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

-2-

3- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerinin kısıtlanamayacağı gözetilmeden bu yetkilerden koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bölümünden ''TCK'nun 52.md.si" ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere "TCK.nun 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendine "takdiren 20 eşit" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/4. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi,

3- Hükümden "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına" bölümünün çıkarılması,

4- Hükmün sanık hakkında verilen uzun süreli hapis cezasının ertelenmesine ilişkin bendinin devamına ''5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine'' ibaresinin eklenmesi,

5- Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-

III- ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

3-

III- ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'un savunmalarında işletmekte olduğu petrol istasyonunda bulunan ve jandarma tarafından yediemin sıfatı ile bırakıldığı ifade edilen akaryakıt tankerindeki akaryakıt ile ilgili herhangi bir tasarrufta bulunmadığını, tankerin vanalarında sızıntı farketmesi sonrası jandarmaya durumu bildirdiğini, tankerde bulunan kaçak akaryakıtın ortadan kaybolması ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, 21/10/2008 tarihli bilirkişi raporunda tankerin boşaltma kabin kapaklarının köşelerinde zorlama olmasına rağmen kapakların iç kısmında bulunan emniyet tedbirleri dolayısıyla o tür bir zorlama ile açılamayacağının, tankerin sökülen bir kısmının söz konusu olmadığının, mühürde bir bozma durumunun bulunmadığının ifade edilmesi ve dosyada akaryakıt tankerinin sanığa yediemin sıfatı ile teslim edildiğine dair bir tutanak bulunmaması karşısında sanığın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

IV- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

1- CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan sanığa, sanık lehine olarak 600 litre kabul edilen motorin yönüyle KEMTV düzenlettirilerek, dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken sanığın kamu zararını karşılamadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 20 eşit taksitle tahsiline karar verilirken, TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

-4-

-4-

5- 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerinin kısıtlanamayacağı gözetilmeden bu yetkilerden koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.