muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/844, Karar No: 2017/1708, Tarih: 13.12.2017

Yönetmeliğin "sabit bayilik ruhsatının iptali" başlıklı 24. maddesinde ise bentler hâlinde sayılan durumların bulunması durumunda bayilik ruhsatının Teşkilat tarafından tek taraflı olarak ve herhangi bir bildirim süresine uyulmaksızın iptal edileceği, bayilik ruhsatı iptal edilenlere yeniden ruhsat verilmeyeceği düzenlenmiştir.

Anılan bu düzenlemelerin, özel hukuktaki tarafların serbest iradesi ve eşitliği ilkelerini aşan koşullar içerdiği açıktır. 7258 sayılı Kanun'da spora dayalı bahis ve şans oyunlarını düzenlenme hak ve yetkisi "tek yetkili" olduğu belirtilmek suretiyle tüzel kişiliği haiz Spor Toto Teşkilat Başkanlığına bırakılmıştır. Dolayısıyla spora dayalı bahis ve şans oyunları bir kamu hizmeti olarak öngörülmüş ve bu hizmetin yürütülmesi Teşkilat Başkanlığının görev alanına dahil edilmiştir.

O hâlde, bu hizmetin yürütülmesi için yapılan bayilik sözleşmesinin de bir genel hizmetin yürütülmesi için yapılan "idari sözleşme" olduğu sonucuna varılmaktadır.

Nitekim, 7258 sayılı Kanun uyarınca Spor Toto Teşkilat Başkanlığının spora dayalı bahis ve şans oyunlarını düzenleme yetkisini özel hukuk tüzel kişilerine devrederek mal ve hizmet satın alma yoluna gidebilmesinin, bunun kanunda bir kamu hizmeti olarak düzenlendiği gerçeğini değiştirmeyeceği, kamu hizmetinin özel kişilere devri veya hizmet satın alınması yoluyla gördürülmesinin diğer kamu hizmetlerinde de yaygın olarak karşılaşılan bir durum olduğu, bunun hizmetin "kamusallık" mahiyetini etkilemeyeceği, bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesince verilen (Hidayet Metin Başvurusu, Başvuru Numarası: 2014/7329, Karar Tarihi: 06.04.2017) kararda belirtilmiştir.

Anılan kararda spor toto bayilik sözleşmesinin hukuki mahiyeti tartışılmış ve aynen "...Genel Müdürlük tarafından çıkarılan Yönetmelikle spora dayalı bahis ve şans oyunlarını düzenleme yetkisinin özel kişilere devrinde ruhsat usulünün uygulanması benimsenmiştir. Ruhsat, özel kişilerin belli ticari ve iktisadi faaliyette bulunabilmek için idareden aldıkları özel izni ifade etmektedir. Spor Toto bayiliği ruhsatının alınması da spora dayalı bahis ve şans oyunlarını düzenlenmesi hususunda Teşkilat Başkanlığı tarafından yetkilendirilmiş olunması anlamına gelmektedir. Anılan Yönetmelik uyarınca Spor Toto bayiliği ruhsatı verilmesi, bayi adayı ile Teşkilat Başkanlığı arasında akdedilecek bir sözleşmeyle söz konusu olmaktadır. Diğer bir ifadeyle bayi adayı ile Teşkilat Başkanlığı arasında akdedilecek sözleşme, tarafların müzakere etmek suretiyle koşullarını belirlediği bir borçlar hukuku sözleşmesinden öte ruhsatın koşullarını belirleyen idari bir işlem niteliği taşımaktadır. Bu nedenle bu sözleşmenin feshi, hukuki niteliği itibarıyla ruhsatın iptali mahiyetindedir..." denilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünce verilen kararlarda da, yukarıda dayanılan ilke, esas ve yasal düzenlemeler uyarınca spor toto bayilik sözleşmesinin genel hizmetin yürütülmesi için yapılan bir "idari sözleşme" olduğu belirtilerek, bu sözleşmenin idari bir yaptırım uygulanarak iptaline dair işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın çözüm görevinin idari yargıya ait olduğu sonucuna varıldığı görülmektedir (Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 19.12.2011 gün ve 2011/208 E., 2011/288 K.; 01.04.2014 gün ve 2014/360 E., 2014/400 K. ve 11.04.2016 gün ve 2016/176 E., 2016/221 K. sayılı kararları).

Hâl böyle olunca, yerel mahkemenin yukarıda açıklanan hususlara değinen ve uyuşmazlığın çözümünde idari yargı mercilerinin görevli olduğuna ilişkin bulunan direnme kararı yerinde olup, usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, tebliğden itibaren karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31049, Karar No: 2017/2845, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31049 E.  ,  2017/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda "cezaların toplanması" kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu, cezaların infaz aşamasında toplanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrilen para cezası ile gün para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1644, Karar No: 2013/3346, Tarih: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1644 E.  ,  2013/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2275, Karar No: 2016/6886, Tarih: 19.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2275 E.  ,  2016/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 52/2, 53, 58, CMUK'nın 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bohçacılık yaptığını söyleyen iki sanığın katılanın evinin önüne gelip oturdukları, sanıklardan birinin, güven telkini amacıyla eline bir ip alıp parçalara ayırarak bohçasına koyduğu, ipi birleştirilmiş şekilde bohçasından çıkardığı, sanıkların, mağdur ...'e, üzerinde büyü bulunduğunu, evde bulunan altınlara okunması halinde büyünün bozulacağını söyledikleri, sanıklardan birinin, bir ceket ve bir yazmayı katılan ve mağdur ...'den istediği, yazmanın bohça yapılarak ceketin içine konduğu, dua ve benzeri nitelikte sözlerin söylendiği, bohçanın ağzının kapatılmasından sonra, sanıklardan birinin mağdur ...'e "sende nazar var, muska var, mutlu olmanı istemiyorlar, bana altınları getir, üfleyeyim, su dökeyim üzerindeki nazarın kalksın" dediği, mağdurun altın olmadığını, sarrafta olduğunu söylemesi üzerine sanığın, altınların bulunduğu odayı gösterdiği, gerçekte altınların o odada olması nedeniyle mağdurun, sanığın söylediklerine inandığı ve 15 adet altın bileziği getirdiği, sanığın elindeki bez parçasını uzatarak altınları buraya koymasını istediği, mağdurun nedenini bilmeden altınları gösterilen bezin üzerine koyduktan sonra sanığın, mağdurdan altınların tamamını getirmesini istediği, mağdurun başka altın olmadığını söylemesine rağmen, sanığın, kutunun içerisinde başka altınların da bulunduğunu söylemesi nedeniyle, mağdurun, sanığın bu işi bildiğini düşünerek 21 adet küçük altından oluşan dizme kolye ile 1 adet künyeyi de getirdiği, bu altınların da bezin içerisine konulduğu, sanığın, altınların odadaki bohçaya götürülmesini istediği, mağdurun, altınları, odadaki bezin içerisine değil de battaniyenin arasına koyup dönmesinden sonra, ''niye bezi bohçanın içine koymadın'' diyerek mağduru uyardığı, uyarı üzerine mağdurun altınları, odada bulunan bohçanın içerisine koyduğu, sanığın, mağdura, ''annenle yarım saat konuşmayacaksın, yoksa felç olursun'' dediği, bu sırada, diğer sanığın, mağdurun annesi katılandan içerdeki bohçayı getirmesini istediği, bohçanın üzerine su atılacağını söylediği, bohçanın içine altın konulduğunu bilmeyen katılanın, bohçayı sanığa getirdiği, sanıkların da bohçanın içindeki altınları, katılan ve mağdurun bilgisi dışında alıp evden uzaklaştıkları, mağdurun, annesinin içerisinde altın bulunan bohçayı, sanığa verdiğini bilmediği, sanıkların altını gizlice bohçadan aldıktan sonra, acıktıklarını belirterek kapının önünde domates ve ekmek yedikten sonra evden ayrıldıkları, mağdur ..., sanıkların gitmesinden sonra annesine altınların ne olduğunu sormaya çalışsa da, mağdurun konuşamadığı, toprak üzerine ''altın'' diye yazarak durumu annesine anlatmaya çalıştığı, bohçanın içine bakıldığında altının yerinde olmadığının görüldüğü, sanıkların, mağdurlar ve katılan tarafından daha sonra teşhis edildikleri, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, suçun işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin suçun sabit olmadığı ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5650, Karar No: 2018/10991, Tarih: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5650 E.  ,  2018/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarını incelenmesinde;

....San.İnş..Ltd.Şti. ortağı ve yetkilisi olan sanıkların, kullandığı faturaların yine kendilerine ait olan... Gıda Petrol Ür.Ltd.Şti.'ne ait olduğu ve mükellefin 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlediği faturaların sahte olduğu iddia edilen kamu davasında, sanık ...'un .... Gıda Petrol Ürünleri Ltd Şti.'nin sanık ...'ye ait olduğunu beyan etmesi, sanık ...'ın ise, ....Gıda Petrol Ürünleri Ltd. Şti.'yi 2004 yılının Temmuz ayında Kırşehir 1. Noterliğinden ...'a devrettiğini savunması ve bu şirket hakkında 14.10.2008 tarih ve VDENR-2008-VIII-011/12 sayılı vergi tekniği raporunun düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından.... Gıda Petrol Ürünleri Ltd.Şti. hakkında düzenlendiği anlaşılan vergi tekniği raporu nedeniyle dava açılıp açılmadığının saptanması, açıldığının tespiti halinde dosyanın celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına eklenmesi, sanık ...'ın bu şirketteki hisselerini diğer sanık ...'a devredip devretmediğinin ilgili noterlik ve ticaret sicilinden araştırılması ve suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a- İddianamede, sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanun'un 359/b-1 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a- İddianamede, sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanun'un 359/b-1 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

b- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “ 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu ve her bir takvim yılı içinde birden fazla düzenlenilen faturanın varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9438, Karar No: 2022/8321, Tarih: 19.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9438 E.  ,  2022/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KEMAH ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, Erzincan ili, .... ilçesi, .... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 277 ada 2 parsel sayılı 38.600 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazın mera olarak nitelendirildiğini, ancak bu taşınmazın 7.038,61 metrekarelik kısmının davacı ..., 6.743,69 metrekarelik kısmının davacı ... tarafından kullanıldığını, atalarından intikalen geldiğini, mera vasfında olmadığını ileri sürerek, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tapu kaydının bir kısmının iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Köy tüzel kişiliği temsilcisi yargılamada, "dava konusu taşınmazın bir bölümünü Günbekler’in kullandığını, mera vasfı olmadığını, neden mera olarak tespit edildiğini bilmediğini” belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kemah Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/03/2020 tarihli ve 2019/29 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararı ile 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, taşınmazın mera vasfında olmadığını, duruşma esnasında köy muhtarı tarafından bu hususun beyan edildiğini, taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten davanın açıldığı tarihe kadar davacı ile mirasçılarının zilyetliğinde olduğunu, mera vasfında olmadığından davacılar adına tescil ettirilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, taşınmazın mera vasfında olmadığını, duruşma esnasında köy muhtarı tarafından bu hususun beyan edildiğini, taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten davanın açıldığı tarihe kadar davacı ile mirasçılarının zilyetliğinde olduğunu, mera vasfında olmadığından davacılar adına tescil ettirilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 09/09/2021 tarihli ve 2021/1214 Esas, 2021/1389 Karar sayılı kararı ile davanın kadastrodan önceki hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil talebine ilişkin olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açılamayacağı, dava tarihi olan 24/10/2019 ile kadastro tespitinin kesinleştiği 31/12/1987 tarihi arasında 10 yıldan fazla süre geçtiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile ret kararının hükmen bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi, “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” hükmünü içermektedir.

3402 sayılı Yasa’da mülkiyete ilişkin talepler yönünden hak düşürücü süre öngörülmüştür. Hak düşürücü süre dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmesi yasal zorunluluktur.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, Bölge Adliye Mahkemesince dayanılan yasal ve hukuksal gerekçeye göre (IV.3.) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.