muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10147, Karar No: 2009/11803, Tarih: 12.11.2009

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu K.. mahallesi, 558 ada, 22 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 30.01.1960 tarihinde yapıldığı, 01.09.1960 tarihinde kesinleştiği ve davanın 06.01.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 01.09.1960 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.Öyleyse ; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Öteyandan bilindiği üzere; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerine mahkûm edilemez.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hal böyle olunca somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyıda bulunduğu ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedileceğine  göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve  avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü, davacı hazinenin ise yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan  peşin harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 12.11.2009  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3622, Karar No: 2018/11456, Tarih: 05.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3622 E.  ,  2018/11456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın Konak Belediye Başkanlığından alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1913, Karar No: 2011/6942, Tarih: 21.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1913 E.  ,  2011/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 7000 TL itirazın iptali faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davac, davalının davacı şirkette çalıştığı dönemde ....., Bank'tan şirket adına 7000 TL para çektiğini, ihtiyacı için kullandığını, geri ödemediğini öne sürerek, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının vaki haksız itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı şirkette şoför ve muhasebeci olarak çalıştığını, işveren adına tahsilatlar yaptığını, aynı gün işverene teslim ettiğini, belge almadığını, güvene dayalı ilişki olduğunu bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile, icraya itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, 18.03.2008 tarihinde bankadan para çektiğini kabul etmiş, ancak aynı gün şirket yetkilisine teslim ettiğini bildirmiştir. Davalı ödeme savunmasını yazılı delillerle kanıtlamak zorundadır. Davalı, teslimatlar sonrası için bir delil, bilgi ibraz edememiştir. Davalının savunmasını yasal delillerle kanıtladığından söz edilemez. Ne var ki, davalı cevap dilekçesinde "her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece, davalıya, davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15606, Karar No: 2017/12442, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15606 E.  ,  2017/12442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9657, Karar No: 2013/21412, Tarih: 16.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9657 E.  ,  2013/21412 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.3.2012 tarih ve 19-195 sayılı hükmün Dairenin 31.1.2013 tarih ve 18061-1860 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile imzaladıkları 24/11/2010 tarihli protokolde davalıya ait ... 'nden 1350 ton mısır sılajının 75 kuruş/kg satın aldığını, toplam bedel olan 101.000,00 TL den 55.000,00 TL ödediğini kalan 46.000,00 TL'lik borca karşılık davalıya 24/02/2011 günlü senet verdiğini, davalıdan 450 ton sılaj hayvan yemini teslim aldığını geriye kalan miktarın davalı tarafından teslim edilmediğini ileri sürerek 450 ton dışında kalan bedel yönünden borçlu olmadığının tespiti ile 21250,00 TL nin iadesine ve 46.000,00 TL senedin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme konusu malın tesliminin davacıya yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, depo anahtarı davacıya verildiğinden eksik ürün alındığı olgusunun ispat yükünün alıcı/davacıya düştüğü gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine karar dairemizce onanmış, bu defa davacı bu karara karşı süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre teslim edilmeyen mal yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine ve fazla ödemenin istirdadı ile senet iptaline yöneliktir. Mahkemenin malın tesliminin ispat yükünü davacı borçluya veren gerekçesi Dairemizce sehven onandığı, kararımızın maddi hataya müstenit olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır. Taraflar arasında düzenlenen satış sözleşmesinde semenin ne şekilde ödeneceğine dair açıklama bulunmasına karşın malın alıcıya nasıl teslim edileceğine dair bir kayıt bulunmamaktadır. Bir satış sözleşmesinde

teslim hukuki bir işlem olup teslimle ilgili açıklama içermeyen sözleşmeye binaen teslim işleminin ispat yükünün malın bedelini peşin ve senetle ödeyip edimini yerine getiren davacıya ait olmayıp cevap dilekçesinde malı teslim ettiğini ileri süren davalı satıcıya aittir. Mahkemece, teslim olgusunun ispat yükünün tersine çevrilerek davacıya yükletilmesi doğru değildir. Yapılacak iş davalının teslime ilişkin ileri sürdüğü delilleri toplanıp yazılı belge ile ispatlanmasına olanak sağlanmalı, olmadığı taktirde delil listesinde yemin deliline dayanmışsa, davacıya yemin yöneltme hakkı üzerinde durularak davanın çözüme kavuşturulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, sehven yazılı gerekçe ile onandığı anlaşılmış olmakla, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 29.4.2013 gün, 2012/18061 esas 2013/1860 karar sayılı onama kararının kaldırılarak, kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 29.4.2013 gün, 2012/18061 esas 2013/1860 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 50.45 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 16.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2780, Karar No: 2008/8784, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2780 E.  ,  2008/8784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ili, ... ilçesi, Akşam Sanat Okulu kantinini,konferans salonunu,galeri salonu ve bilgisayar odasını davalı okul aile birliğine kiraladığını,bir kısım yerlerin süzme sayacının bulunmadığını,süzme sayacı olmayan yerler için toplam 10.773 YTL borç tahakkuk ettirdiğini,davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek bu paranın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu esas alınarak 1.220.59 YTL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davada davalı olarak gösterilen okul aile birliği, 14.06.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel kanununun 5257 sayılı kanun ile değişik 16. maddesine göre hazırlanan Milli Eğitim Bakanlığı Yönetmeliğine göre kurulmuş olup,bu birliğin tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliklerinin yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır.Davada tüzel kişiliği bulunmayan Okul Aile Birliğinin davalı olarak gösterilmesi doğru değildir. Davacı temsilci de yanılmıştır. Temsilcide yanılmanın hukuki yaptırımı, hasımda yanılmada olduğu gibi davanın reddi gibi ağır bir sonuç doğuramaz. Bu gibi 2008/2780-8784

durumlarda gerek teori ve gerekse Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, bir ara kararı ile durum belirtilip, davacı tarafa somut olaya göre davalının temsilcisi olarak Milli Eğitim Bakanlığını temsilci olarak göstermek üzere dava dilekçesini düzeltmesi ve tebliğ ettirmesi için mehil verilerek ve usuli hata düzeltildikten sonra davaya devam edilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir.Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek işin esasını incelemek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis etmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 24.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11188, Karar No: 2022/9407, Tarih: 21.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/11188 E.  ,  2022/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanık ve talebi bulunmayan diğer sanık yönünden, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4835, Karar No: 2024/8818, Tarih: 24.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4835 E.  ,  2024/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/445 E., 2023/1032 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/445 Esas, 2023/1032 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi ve suç tarihinin birden fazla değişik tarihler olarak gösterilmesi eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına ve meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin teşebbüs hükümlerinin uygulanma derecesine yönelik eleştirisinin isabetli olduğu, anlaşıldığından sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/445 Esas, 2023/1032 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanığın daha önce katılan ...'ın iş yerinde çalışmakta iken işten çıkarıldığı, bu konuyu konuşmak için katılan ...'ı aradığı, ...'ın arkadaşı ... ile birlikte sanığın oturduğu siteye gittikleri ve sanığı araca alarak bir süre dolaştıktan sonra sanığın ...'a; "Ben sana yanlış yapmadım." demesi üzerine katılanın ise; "Yanlış yaptın!" diye cevap verdiği ve aracı durdurarak sanıktan araçtan inmesini istediği sanığın araçtan indikten sonra katılanın da indiği ve bir anda kavgaya tutuştukları, katılanın sanığı yüzünden, sırtından ve göğsünden bıçakladığı ve boğuşurken ikisinin birden yere düştüğü, katılana ait bıçağın yere düşmesi üzerine bu kez bıçağı sanığın aldığı ve bıçağı katılan ...'a savurarak boynundan yaraladığı, araçtan inen ve kendisine doğru yönelen katılan ...'in batın bölgesine bir kez bıçakla vurarak oradan kaçtığı sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk eylem nedeniyle sanığa öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezanın onanmasına hükmetmiş ise de bu görüşe katılmıyoruz şöyle ki; taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmamaktadır. Sanığın elverişli vasıta ile hayatî bölgeleri hedef aldığı gerekçesi ile öldürme kastı ile hareket ettiği kabul edilmiş ise de sanığın imkanı varken her bir mağdura yönelik sadece bir kez bıçak darbesi ile vurduğu, katılan ...'taki yaranın hayatî tehlike oluşturmadığı, sanığın herhangi bir engelleyici sebep olmamasına ve birden fazla bıçak darbesi vurma imkanına sahip iken sadece birer kez vurduğu, eylemine kendiliğinden son verdiği, sanığın öncesinde üç yerinden bıçaklandığı, katılanların iki kişi olması ve birlikte hareket edeceklerini düşünerek hedef gözetme imkanına sahip olmadan eylemini gerçekleştirdiği ve hemen olay yerinden kaçtığı nazara alındığında olayda kasten öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği ve kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/6672, Karar No: 2012/12190, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/6672 E.  ,  2012/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ......Şeker Fabrikasında çalıştığını,  müvekkilinin alt işverenin işçisi olarak gözükmekle birlikte yaptığı işin davalıya ait asıl işlerden olduğunu ve alt işverene gördürülmesinin mümkün olmadığından davalıyla alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin davalıya ait işyerlerinde 2009-2011 döneminde geçerli olmak üzere imzalanan 23. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan Şeker İş Sendikasına 29/11/2010 tarihinde üye olduğunu, 30/11/2010 tarihinde de üyeliğinin davalı işverene bildirildiğini, davalı işverenin 10/12/2010 tarihli yazıyla üyelik formlarının kendileriyle ilgisinin olmadığı gerekçesiyle iade ettiğini, davalıyla alt işverenin ilişkisinin muvazaalı olması sebebiyle müvekkilinin baştan itibaren davalının işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, bu durumda da sendika üyeliğinin davalı işverene bildirildiği tarihten itibaren TİS'ten yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları  saklı kalmak kaydıyla; ücret farkı, ilave tediye, kıdem zammı, yemek yardımı, giyim yardımı, sosyal yardım, şeker ikramiyesi, aile yardımı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı .....ihaleyle iş alan müteahhit firmanın işçisi olduğunu, aralarında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, ihaleyle verilen işlerin davalının asli işlerinden olmadığını, müvekkiliyle davacının işvereni olan şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasıyla açılan davanın mahkemece reddedildiğini ve  Yargıtay'ca da onandığını, davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesi, 23. Dönem TİS'in 5. maddesi gereğince davacı TİS kapsamına giren işyerinin işçisi olmadığı için TİS'ten yararlanamayacağını,  davacının çalıştığı işverenin farklı bir işkolunda faaliyet gösterdiğini, davacı işçinin de  alt işverenin kendi iş kolunda kurulmuş bir işçi sendikasıyla imzaladığı TİS                                                                             varsa ondan yararlanabileceğini, bu durumda müvekkilinin de 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi kapsamında alt işverenle birlikte sorumluluğunun söz konusu olabileceğini, alt işverene ihaleyle verilen işin yardımcı işlerden olduğunu, müvekkilinin yetkisinin sadece işin kontrolü ve işin sözleşme ve şartnamelere uygun yapılmasının denetimiyle sınırlı olduğunu  savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl işveren ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı, bu sebeple alt işveren işçilerinin asıl işverenin işyerinde uygulanan TİS'den yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.