muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/987, Karar No: 2020/2581, Tarih: 07.07.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/987 E.  ,  2020/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 22/10/2019 gün ve 2016/15981-2019/4842 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili, davalı ... dahili davalı vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; spor müsabakalarından elde edilen hasılat payının ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 22/10/2019 tarihli, 2016/15981 Esas, 2019/4842 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Onama ilamına karşı taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davacı vekili; 05.07.2014 tarih ve 25554 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmeliğin Futbol Müsabakalarında Hasılatın Dağılımı başlıklı 8.maddesi ile "Türkiye Futbol Fedarasyonu Başkanlığı tarafından Genel Müdürlüğe ait tesislerde düzenlenen "intifa hakkı verilen tesisler hariç" resmi ve özel profesyonel her türlü müsabakalarında ve yurt içinde temsili ve milli futbol müsabakalarında bilet satışlarında elde edilen hasılatın hesap ve dağıtımı 7.madde ve Ek.2 tablo esaslarına göre yapılır. İntifa hakkı verilen tesislerde ise müsabakaların net hasılatının sadece % 7 si Genel Müdürlük payı olarak Genel Müdürlük hesabına gönderilir."şeklinde düzenleme getirildiğini, ilgili yasal düzenlemelere rağmen davalı ... tarafından, 2012-2013 Spor Toto Süper Ligi Futbol sezonunda satışa sunulan bilet satış hasılatlarından % 7 Spor Genel Müdürlüğü payı bildirilen hesap numaralarına yatırılmadığını beyan ederek maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; 01/03/2016 tarihli bilirkişi raporuna itibar olunarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar; taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 22/10/2019 tarihli, 2016/15981 Esas, 2019/4842 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Onama ilamına karşı taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; 01/03/2016 tarihli bilirkişi raporuna itibar olunarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar; taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 22/10/2019 tarihli, 2016/15981 Esas, 2019/4842 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Onama ilamına karşı taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

09/07/2018 tarihli ve 30473 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 703 sayılı Anayasada yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 12.maddesi ile, 21/05/1986 tarihli ve 3289 sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 13.maddesinde yapılan değişiklikler sonucu Spor Genel Müdürlüğü’nün tüzel kişiliği kaldırılmış, ... olarak değiştirilmiştir. Somut olayda; davacı ... Genel Müdürlüğü’nün, anılan Kanun Hükmünde Kararname ile tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, ... tüzel kişiliğine dahil olduğu anlaşıldığından, mahkemece bu konuda değerlendirme yapılarak karar verilmesi gereklidir. Bu yön gözetilmeden karar onanmış olduğundan, davacının karar düzeltme istemi HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, Dairemizin 30/05/2018 gün, 2016/6966 esas ve 2018/4594 karar sayılı onama kararı kaldırılmalı ve yerel mahkeme kararı açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri gereği yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacının karar düzeltme isteğinin KABULÜNE, Dairemizin 22/10/2019 gün, 2016/15981 esas ve 2019/4842 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın davacı yönünden açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer karar düzeltme istemlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 07/07/2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun karar düzeltme isteğinin kabulü ile kararın bozulması yönündeki kararına katılmıyorum. 07/07/2020
Yargıtay — Esas No: 2023/23587, Karar No: 2024/8793, Tarih: 29.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23587 E.  ,  2024/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'in yokluğunda verilip 14.11.2022 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 15.11.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanık ...'e ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'e 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğnamenin düzenlenmesi için dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6451, Karar No: 2019/1147, Tarih: 24.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/6451 E.  ,  2019/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

“Mağdur” kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında, “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65-69, 22/10/2002 gün ve 234-366, 04/07/2006 gün ve 127-180, 03/05/2011 gün ve 155-80, 21/02/2012 gün ve 279-55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında, “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41-54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edildiği anlaşılmakla;

17/08/2011 tarih ve 28028 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, doğal sit alanlarında izinsiz gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkı Çevre ve Şehircilik Bakanlığına ait olduğundan, mahkemece katılan olarak kabul edilen Kültür ve Turizm Bakanlığının, sanıklar hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında, katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

2- Katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

a- Sanıkların, ... Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 10/04/2008 tarih ve 3805 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisine izin almaksızın ağaç diktiklerinin ve ayrıca sanık ...'in bahse konu alana kümes yaptığının iddia olunduğu, 10/04/2008 tarih ve 3805 sayılı kurul kararı,... Belediye Başkanlığınca mahallinde ilan edildiği gibi, müdahalede bulunulan taşınmaza ait tapu kaydının her bir bağımsız bölümünün beyanlar hanesinde “1. derece doğal sit” şerhinin mevcut olduğu, aşamalardaki savunmalarında sanık ...'ın, taşınmaz üzerine yaklaşık 8 - 9 yıl önce 20-25 adet zeytin ağacını diktiğini; sanık ...'in, 2006 yılında 45-50 adet fidan diktiğini; sanık ...'in, yabani zeytin ağaçlarını aşılama yöntemiyle ıslah ettiğini, ayrıca yaklaşık 3-4 yıl önce küçük bir kümes yaptığını; sanık ...'in, 2 - 2.5 yıl önce 50 adet zeytin ağacı diktiğini; sanık ...'ın da soruşturma aşamasındaki ifadesinde, 1987 yılında 11 adet zeytin ağacı diktiğini beyan ettiği, 21/10/2015 tarihli keşifte, alan içerisinde zeytin ağaçlarının dikili ve mevcut olup, dava konusu kümesin yıkılmış olduğunun belirlendiği anlaşılmakla;

Olay yerinde, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi heyeti refakatinde ve mümkün olduğu takdirde tüm sanıkların katılımı ile yeniden keşif yapılarak, taşınmazın hangi bölümündeki zeytin ağaçlarının hangi sanık tarafından ne zaman dikildiğinin, başka bir deyişle, zeytin ağaçlarının yaşlarının, sanık ...'in savunmasında sözünü ettiği aşılama suretiyle ıslahın ne tür bir işlem olduğunun ve alana fiziki müdahale teşkil edip etmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sanık ...'ın savunmasının alınması, sanıkların aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, zarar oluşmasa dahi 1. derece doğal sit alanına izinsiz fiziki müdahalenin suç olduğu dikkate alınarak, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi,

b- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2012 yılı” şeklinde eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1912, Karar No: 2023/3876, Tarih: 31.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/1912 E.  ,  2023/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2019/1276 E., 2019/900 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK :...

SUÇLAR :Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürme (teşebbüs), Cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER :Suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Kısmi red, kısmi onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma ve kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürme (teşebbüs) suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 Tarihli ve 2018/184 Esas, 2019/245 Sayılı Kararı İle Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında

1.Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 302 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba,

2.Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürme (teşebbüs) suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba,

3.Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

3.Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

B.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.07.2019 Tarihli 2019/1276 Esas, 2019/900 Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi

Müvekkil hakkında mahkûmiyete dayalı hükme dayanak olarak gösterilen tek olgunun yoğun olarak ceza yasasının 221 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık kavramından yararlanmak isteyen şahıslarca verildiği iddia olunan teşhis beyanlarından ibaret olduğuna, daha sonraki aşama olan kovuşturma aşamasında ise söz konusu bu tanıkların mahkeme heyeti huzurunda vermiş oldukları yeminli beyanlarında soruşturma aşamasındaki beyanlarını kabul etmediklerine, bu anlamda ilgili şahısların soruşturma aşamasında içinde bulundukları psikolojik ruh hali, ifade anına özgü atmosfer ve özellikle şahısların etkin pişmanlık yasasından yararlanmak için yanlış beyan vermiş olma ihtimallerini yüksek mahkemenin takdirlerine sunduklarına, yerel mahkemece bu şahısların beyanlarını sulh ceza mahkemesi karşısında teyid etmelerine atıf yaparak kabule dayanak yapmasının hukuki olmadığına, zira kolluk-savcılık ve sulh ceza sistematiğinin ifa edildiği sürecin aynı zaman dilimini kapsadığı ve şahısların psikolojik ruh hallerinin değişikliğe uğramadığının da açık olduğuna, oysa kovuşturma aşamasında heyet önünde ve kendilerini daha rahat hissetmiş oldukları bir atmosferde beyanda bulunduklarına, bu haliyle hüküm tesis ederken tüm delillerin değerlendirilerek hangi delile neden itibar edildiği hangisine neden itibar edilmediği açıklanması, ulaşılan kanaatin delillerle irtibatlandırılması gerektiğine, bu irtibatın da duraksamaya yer bırakmayacak ölçüde sağlam olması gerektiğine, kanaat ile delil arasındaki irtibat şüpheye mahal bırakmayacak ölçüde sağlam olamıyorsa dayanılan delilden vazgeçilmesi gerektiğine, mahkeme aşamasında geri alınmış beyanların varlığı karşısında hukuka aykırı delil niteliğinde bulunan kollukta verilen beyanlar ile gizli tanık beyanların hükme esas alındığına, kaldı ki gizli tanık beyanlarının kendi içindeki çelişkili durumu ile müvekkil hakkında tamamıyla soyut olarak verilmiş olmasının da dosya kapsamından anlaşılacağına, gizli tanık K.'nin müvekkilin ilçede 2

.'nin müvekkilin ilçede 2. sokağa çıkma yasakları sırasında eylemlere katılmış olması yönündeki beyanının açıkça ve alenice gerçeğe aykırı olduğuna, dosya kapsamında bulunan hts kayıtlarının ise hukuki yorum yapılması için elverişli olmadığına, zira bir çok telefon numarasının müvekkilin aynı zamanda arkadaşları ama suça karışmamış kişiler olan şahıslarca kullanılıyor olmasına karşın bu numaraların suça karıştığı iddia olunan ve aynı zamanda bu şahısların yakınları olan şahısların üzerine kayıtlı olması gerçeği ve bu gerçeğin araştırılmadığına, bunun da tipik bir eksik inceleme ile hüküm kurma olgusu olduğuna, müvekkilin örgüte katıldığı sırada ve örgütten ayrıldığı sırada iç mevzuat ve uluslararası düzenlemelere göre bir çocuk olduğuna, örgütte kısa bir süre kaldıktan sonra çocuk hali ile yapmış olduğu tercihin hatalı olduğunun farkına varıp birkaç denemeden sonra ilk fırsatta kaçarak güvenlik güçlerine teslim olduğuna, müvekkil çocuğun isterse ülkeye giriş yapmamak gibi bir seçeneğinin bulunduğu olgusunu da sayın mahkemenin takdirlerine sunduğuna, müvekkilin ülkeye geliş saikine bakıldığında kendisinin herhangi bir suça iştirak etmediği ile ilgili olan inancından kaynaklandığına, örgüte katılıp örgütten rızası ile ayrılıp teslim olduğuna, yapılan DNA raporunun temiz çıktığına, dosyada aleyhe olarak her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı ve somut delil bulunmadığına ve sair hususlara,

B.Suça Sürüklenen Çocuk ...'ın Temyiz İstemi

Dosyada çelişki ve uyuşmayan tanık beyanları mevcut olduğuna, olaylar esnasında Düzce Akçokoca ve Sakarya Karadere'ye fındık toplamaya gittiğine, okullar açıldığında mecburen Silopi'ye döndüğüne, olaylar esnasında okulda bulunduğuna, telefonunu 2016 tarihinde Silopi'de hendek barikatlar kaldırıldıktan sonra kullanmaya başladığına, bunun araştırılarak ortaya çıkarılabileceğine, HTS kayıtlarında görüştüğü iddia olunan kişilerin çocuklarıyla okul arkadaşı olduğuna, bu numaraların bu kişilerin çocukları tarafından kullanıldığına, gizli tanık K.nin beyanlarının HTS kayıtlarıyla çeliştiğine, gizli tanık U.'nun hakkında çok detaylı ifade vermesine rağmen adını ve kod adını bilmemesinin çelişki olduğuna, C. Ç.'nin elinde dövme olduğunu belirtmesine rağmen ellerinde dövme olmadığına, gizli tanık ve tanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, teşhislerin yer, zaman ve olay olgusu içermeyen soyut ifadeler olduğuna, Ağustos 2015 tarihinde Düzce Akçokoca ilçesinde olduğuna, hendek barikat döneminde telefon kullanmadığına, 07.02.2016 tarihinde Silopi'de hendek barikat olaylarının bittiğine ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"....Buna göre; PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDG-H'a katılıp Hendek ve Barikatlarda silahlı nöbet tuttuğu anlaşılan sanığın faaliyet gösterdiği Başak Mahallesi'nde, Emniyet araştırmasına göre silahlı çatışmalar ile roketli ve bombalı saldırıların yaşanması, şehit ve yaralıların bulunması ve vatandaşlar ile Güvenlik Güçlerinin geçişininin silahlı nöbet tutularak engellenmesi şeklindeki "fiillerin" amaç suç yönünden elverişli ve vahim olduğu şüphesizdir. Bu nedenle, sanığın "suç teşkil eden, yeri, zamanı ve mağdurları belli olan somut bir fiile" şerik ve yadım eden sıfatıyla bizzat katıldığının tam olarak belirlenememiş olması, 5237 sayılı Kanun'un 302/1 inci maddesi yönünden önem taşımamaktadır.

Kaldı ki, PKK/KCK silahlı terör örgütünün Silopi'deki sözde Öz Yönetim ilanından sonra, YDG-H hiyerarşik yapısı içerisinde Başak Mahallesi'ndeki Hendek ve Barikatlarda faaliyet yürüttüğü belirlenen sanığın, bu amaçla kendisi gibi orada faaliyet yürüten örgüt mensupları ile birlikte hareket etme noktasında "iştirak iradesine" sahip olduğu ve bu nedenle faaliyet yürüttüğü adı geçen Mahallelerde gerçekleşen ölümlü ve yaralanmaları çatışmalar ve patlamalardan ötürü en azından bir kez "suç teşkil eden" ve vahim nitelikli olduğu hususunda şüphe bulunmayan fiillerden ötürü yine 5237 sayılı Kanun'un 302'nci maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği tartışmasızdır.

b) Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden;