muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13125, Karar No: 2022/6981, Tarih: 06.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13125 E.  ,  2022/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili; 05/09/2019 tarihinde tescilsiz ve sigortasız motorun yaya durumunda olan davacı ile çarpışmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.244,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 46.583,97 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile 46.727,97 TL'nin 18/08/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın kısmen kabulüne karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer bilirkişi raporunda; 01/06/2015 tarihli ... Genel Şartları dahilinde, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ki, İtiraz Hakem Heyeti tarafından esas alınan rapor bu yönüyle yeterli bir rapor değildir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü gözetilerek düzenlenen raporun hükme esas alınması gerektiğini belirtmesi karşısında; davacının talebi aşılmayacak şekilde TRH 2010 yaşam tablosuna göre muhtemel bakiye ömrün belirlenmesi ve %1,8 teknik faiz uygulanmadan tazminatın hesaplanması, bilinmeyen/işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması, bilinen ve bilinmeyen dönem hesabının hangi tarihlerden başlayıp hangi tarihte bittiği açık ve denetime elverişli bir şekilde belirtilerek (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek) tazminat hesaplamasının yapılması için gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: İtiraz Hakem Heyeti kararının yukarıda (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16469, Karar No: 2024/10120, Tarih: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/16469 E.  ,  2024/10120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/479 E., 2016/151 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu yeri 1981 yılından beri fiilen kullandığına, burayı aralıksız olarak ektiğine, dava konusu yerin orman olduğunu bilmediğine, suça konu yerde ormana ait ağaç olmadığının keşif sırasında görüldüğüne, orman alanını bilerek işgal etmediğine, suçu kabul etmediğine ve beraati gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Şikâyet üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, orman alanında 3 adet ağaç kesildiği, buğday ekildiği ve zeytin ağaçları dikildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suça konu yeri 1981 yılından beri kullandığını, bölgeden 2/B geçtiğini ancak bu araziye tapu verilmediğini, 3 adet çam ağacı kesip zeytin ağaçları diktiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, orman kadastrosu sınırları içinde yapacak nitelikte çam ağaçlarının motorlu testereyle kesildiği, suça konu yerin bir kısmına zeytin ağacı dikili olduğu, bir kısmında ise buğday ekili olduğu tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman parseli sınırları içinde kaldığı belirlenmiştir.

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın orman sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

1.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

1.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, 8 ay 10 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Müsadere talebi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan 08.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin hükümden çıkartılması ve hükmün (3-b) bendinde yer alan " 8 ay 10 gün " ibaresinin çıkartılarak yerine "1 yıl" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/349, Karar No: 2007/3848, Tarih: 16.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/349 E.  ,  2007/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Spor Klübü Baş. vekili ... ... ... ile Gençlik ve Spor Gen. Müd. vekili ... ... ... ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.2.2006 tarih ve 359-54 sayılı hükmün Dairenin 23.11.2006 tarih ve 10716-15468 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı,mülkiyeti davalı idareye ait olan ... ... stadını 15.2.2000 tarihinde 49 yıllığına kiraladığını,... yarışmalarına katılmadan önce ... Futbol Federasyon Birliği yetkililerinin stadyumun birlik koşullarına uygun olması için zorunlu bazı eklemelerin yapılmasını istediklerini,durumu idareye bildirip sözlü ... aldıklarını, zorunlu ve faydalı masraflar yapıldığını bu bedelin davalı idareden kira bedelinden mahsubunu istenmiş ise de talebin uygun bulunmadığını ... sürerek 909.900.751.950 TL nin faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabülüne karar verilmiş,kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucu dairenin 23.11.2006 tarihli ve 2006/10716-15468 sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiş,davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Taraflar arasında yapılan 15.2.2000 tarihli sözleşme ile ... ... stadyumunun davacı klube 49 yıllığına kiralandığı bu sözleşme devam ederken davacı kulübün UEFA yarışmalarına hak kazandığı ve UEFA yetkililerinin istekleri doğrultusunda ilave tadilatların yapıldığı tarafların kabülünde olduğu gibi dosyadaki bilgi ve belgelerden de anlaşılmaktadır.Davalı idare sözleşmede yapılan masrafların davacı kulübe ait olduğunu ayrıca bu masrafların projelendirilip ... da alınmadığını ve 15.7.2005 tarihinde yapılan 10 yıllık kira sözleşmesi ile de davacının kiracılık ilişkisinin devamı nedeniyle talebin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece davacının 3. İcra Müdürlüğünce 15.7.2005 tarihinde tahliye edildiği gerekçesiyle davacının istemi yerinde görülerek davanın kabülüne karar verilmiştir.1.Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan tespit ile 25.7.2003 havale tarihli bilirkişi raporunda tadilatların

2007/349-3848

2007/349-3848

2000 ve 2001 yıllarında yapıldığı taraflar arasındaki sözleşmenin devam ettiği ancak davalı idare tarafından 2001,2002,2003 yıllarının kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takipleri sonucu klübün tahliyesinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.BK 64. maddesi gereğince davacının faydalı ve zaruri giderleri sebepsiz iktisap hükümleri uyarınca isteyebilmesi için yaptığı giderlerin mal varlığından çıkmış ve taşınmazı geri alan hak sahibinin mal varlığına geçmiş olması, başka bir deyişle dava konusu mecurdan tahliye edilmiş olması icabeder. Davacının dava tarihi itibarı ile taşınmazdan tahliye edilmediği 15.2.2000 tarihli sözleşmenin devam ettiği, bu nedenle davayı açmakta dava tarihi itibarı ile henüz dava ... doğmadığı gibi, dava açıldıktan sonra da davacının kullanmakta devam edegeldiği stadyumdan fiilen tahliyesinin gerçekleştiğine ilişkin davacı iddiası ve dosya kapsamı itibariyle oynanması gereken maçların oynanamadığının kanıtlanamadığı anlaşıldığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme istemi kabul edilerek, dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulüne, dairemizin 23.11.2006 tarihli ve 2006/10716-15468 esas ve karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemenin 9.2.2006 tarihli kararının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcının iadesine, 16.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12819, Karar No: 2008/1925, Tarih: 20.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12819 E.  ,  2008/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVACIK(ÇANAKKALE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan babasının 116 ada 1 ve 125 ada 16 parsel sayılı taşınmazlarını oğlu Nuri'ye, 124 ada 4 parsel sayılı taşınmazını da yarı yarıya kızları E.ve G.'ye muvazaalı biçimde devrettiğini, amacının kendisinden mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek, payı oranında iptal-tescil, olmadığı takdirde tenkis istemiştir.

Davalılar, taşınmazların bedellerini ödeyerek satın aldıklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kanıtlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, ortak miras bırakan A..C....1 ve 16 parsel sayılı taşınmazlarını 28.7.1999 tarihinde oğlu N...ye, 4 parsel sayılı taşınmazını da yarı yarıya kızları G...ve E...’e 17.06.2004 tarihinde satış yoluyla devrettiği; bu taşınmazlardan başka 6370,81 m2'lik zeytinlik vasıflı bir taşınmazının daha bulunduğu; 27.1.2005 tarihinde ölümüyle geriye mirasçıları olan eşi Y... ile oğulları A... ve N.., kızları G... ve E....’in kaldığı görülmektedir.

Miras bırakanın oğlu A...., 1, 16 ve 4 sayılı parsellerin temlikinin kendisinden mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde yapıldığının ileri sürerek, kardeşlerine karşı eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak, mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını tapuda yaptığı resmi sözleşmede, iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olguların alınmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalı N.nin jandarma astsubayı olup anne ve babasına zaman zaman yardım ettiği, sosyal güvenlik haklarından yararlandırdığı, davalılar G.ve E.in ise gündelik işlerde yevmiyeli olarak çalıştıkları, davacı büyük oğlu ile miras bırakanın aralarının ise iyi olmadığı, içinde oturulan ev de dahil olmak üzere çekişmeli taşınmazların satılmasını gerektiren geçerli ve kabul edilebilir bir nedenden bahsedilemeyeceği, 1 ve 16 sayılı parsellerin gerçek değerleri ile akit bedelleri arasında bariz fark bulunduğu, 4 sayılı parsel bakımından ise davalı kızların alım güçlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan olgular yukarıda değinilen ilkeler ışığında değerlendirildiğinde, taşınmazların davacıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde devredildiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8992, Karar No: 2018/8328, Tarih: 18.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8992 E.  ,  2018/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-e, 89/3-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanıklar ..., ..., ... ve ... bakımından yapılan incelemede;

Olay günü katılanın sanıklardan ...'a ait binanın çatı katında çatı onarım işi ile uğraşırken, bina üzerinden geçen elektrik hattına temas etmesi neticesinde duyu ve organlarında sürekli işlev kaybı olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, kazanın meydana geldiği inşaatın projelendirme sürecinde hazırlanan imar durum belgesinde yüksek enerji hattı bulunduğundan bodrum ve zemin kat inşaasına izin verildiğinin belirtildiği, bu belgede sanık fen memuru ...'nin ve inşaat yapımı için hazırlanan mimari projeye dayanarak hazırlaman yapı ruhsat belgesinde sanık fen memuru ...'nun imzalarının bulunduğu, bilinen bu duruma rağmen sanık ... tarafından binanın mimari projesine bodrum, zemin kat ve birinci kat inşaası tadilat onayı verilerek imza atıldığı ve sanık ... tarafından da yapı ruhsat belgesine imza atıldığı, belirtilen inşaatın bu izinler doğrultusunda olması gerekenden daha yüksek şekilde inşa edildiği anlaşılmakla, katılanın yaralanması ile neticelenen olay ile sanıkların eylemleri arasında uygun illiyet bağının bulunduğu anlaşılarak, tebliğnamede sanıklar ... ve ... bakımından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in meydana gelen olayda kusuru bulunmadığına, kendisinin elektrik teknisyeni olması nedeniyle müdafii sorumluluk altında bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin, sanık ... müdafiinin kusur dağılımının doğru yapılmadığına, neden sonuç ilişkisinin doğru kurulmadığına, sanık ... müdafiinin bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna ve sanık ... müdafiinin yetersiz inceleme neticesinde hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

B) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihi itibari ile belediye başkanı olarak görev yapmakta olan sanığın eylemi ile meydana gelen netice arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı, bu durumun dosya kapsamında bulunan ve sanık ...'nin sorumluluk durumun değerlendirilmesi bakımından dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilen 22/02/2013 ve 21/03/2014 tarihli bilirkişi raporları ile de sabit olduğu anlaşılmakla, sanık ...'nin atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10518, Karar No: 2018/14713, Tarih: 19.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/10518 E.  ,  2018/14713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, mazeretinin olduğuna, hakkında denetimli serbestlik tedbiri veya erteleme hükümlerinin uygulanması talebine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.