muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/42208, Karar No: 2023/6633, Tarih: 28.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/42208 E.  ,  2023/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/245 E., 2021/239 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma sonrasında Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesini 25.02.2021 tarihli, 2019/245 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında;

2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ise zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşmesine,

2. Sanık ... hakkında;

2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ayrı ayrı beraatine, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ise zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun oluşmadığına,

2. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık ... hakkında verilen beraat kararları ile her iki sanık hakkında verilen düşme kararlarının yanlış olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin karar tarihinden sonra re'sen dosyayı ele alarak sanık ... hakkında verdiği 03.03.2021 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanık ... Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Düşme Hükmü Yönünden;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi, dosya kapsamına göre, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi, dosya kapsamına göre, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 12.12.2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında 2009, 2010 ve 2011 Takvim Yıllarnda Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Düşme Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesini 25.02.2021 tarihli ve 2019/245 Esas, 2021/239 Karar sayılı sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler ve Sanık ... Hakkında 2009, 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2019/245 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20111, Karar No: 2022/294, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/20111 E.  ,  2022/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-İncelememize konu yargılamada mağdurun 17/03/2016 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun ailesinin zararının bir kısmını giderdiğini ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan ettiği ancak zararın giderilme zamanına ilişkin bilgisine başvurulmadığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede yaşı büyük sanıklar yönünden ayrı yürütülen yargılamada 15/05/2015 tarihli duruşmada ise mağdurun olaydan 15-20 gün kadar sonra zararının giderildiğini belirtmesi karşısında, suça konu zararın soruşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan tayin edilen cezasından TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleştiğinden bahisle aynı Kanun’un 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında karardan önce zararı giderdikleri belirtilerek hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 168/2. maddesine göre indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin 168. maddesi şeklinde gösterilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları birlikte işlediği iddia olunan yaşı büyük sanıklar hakkında ayrı yürütülen yargılama sonucunda beraat kararı verilmiş olması ve iş yerine birden fazla kişinin girdiğine dair delil olmaması dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede yaşı büyük sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının Yargıtay 17. Ceza Dairesi tarafından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yaşı büyük sanıklar hakkında yürütülen yargılamanın akıbeti araştırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabule göre de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4426, Karar No: 2021/2815, Tarih: 09.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4426 E.  ,  2021/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-birleştirilen davada davalı vekili tarafından, davalı-birleştirilen davada davacı aleyhine 22.10.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım; birleştirilen davada 14.11.2016 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne dair verilen 11.06.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-birleştirilen davalı vekili tarafından istenilmiştir. Eşme Asliye Hukuk Mahkemesince 10.07.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı-birleştirilen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme ek kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı -birleşen davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 10.07.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3584, Karar No: 2020/6823, Tarih: 09.07.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3584 E.  ,  2020/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız takipte, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca ve ferilerine itiraz ettiği, alacaklının takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, alacaklının temyiz istemi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27/06/2019 tarihli, 2019/3817 Esas ve 2019/6604 Karar sayılı ilamıyla; ...Borçlu kira ilişkisine ve miktarına açıkça karşı çıkmadığından, İİK'nin 269/2. maddesi gereğince kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiği, borçlunun kiranın ödendiğini veya istenemeyeceğini İİK’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlaması gerektiğinden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece, bozmaya uyularak, İİK’nun 269/c maddesinde belirtilen belgeleri ibraz etmesi için verilen kesin süre içinde borçlunun bir belge sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazının kesin olarak kaldırılmasına, borçlu aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Dosyasının incelenmesinde; takip dayanağı belgenin, demirbaş eşyaların kiralanmasına ilişkin bila tarihli "protokoldür" başlıklı belge olduğu, takibin, adi kira ve hasılat kiralarına ilişkin olarak başlatılan bir takip olmadığı, genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi olduğu, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince maddi hataya dayalı olarak adi kira ve hasılat kiralarına ilişkin takip olarak değerlendirilmek suretiyle borçlunun borca itirazının İİK’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlaması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verildiği görülmektedir.

Takip dayanağı olan ve taraflar arasında düzenlenen bila tarihli "protokoldür" başlıklı demirbaş eşyalara ilişkin kira sözleşmesinin taraflar arasında karşılıklı edimleri içeren sözleşme olup, kayıtsız şartsız borç ikrarını ihtiva etmediğinden, dolayısıyla alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, bu haliyle sözleşme, İİK. nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde değildir. Borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen sözleşme kapsamında alacaklının alacaklı olup olmadığı ve varsa alacak miktarının ne olduğu genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekmekte olup bu nedenle kararın bozulması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9486, Karar No: 2014/11260, Tarih: 24.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9486 E.  ,  2014/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/280-2013/207

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacılar vekili Av.. geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik edeniyle mahkemesine geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde, okul yapılmak suretiyle el atılan taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiş, mahkemece söz konusu okulun imar uygulaması ile oluşturulan dava konusu taşınmaz üzerinde kaldığı belirtilerek davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle usulden reddinde karar verilmiştir.

Dava konusu . ada . parsel sayılı taşınmazın geldisinin .parsel olduğu, . parselin ifrazı ile yeni parsellerle birlikte . parselin oluşturulduğu, halen taşınmaz üzerinde bulunan okulun 1972 yılında yapıldığı ve okulun . parsel oluşturulmadan önce de taşınmazın geldisi olan.parsel sınırlarında bulunduğu anlaşıldığından fiilen el atılarak üzerine okul yapılan taşınmaza ilişkin açılan davaya adli yargı yerinde bakılması gerekirken, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğine ilişkin verilen hüküm doğru görülmemiştir.

Ayrıca her ne kadar dava konusu taşınmaza ilköğretim okulu yapılmak suretiyle el atılmasından dolayı dava tarihi itibariyle sorumluluk 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu gereğince İ.. İ..ne ait olsa da On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkraları gereğince davalı İ.. İ..nin tüzel kişiliği kaldırılmış olup, yine aynı Yasanın Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince oluşturulacak Adana Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonundan dava konusu taşınmazı devir ve teslim alacak idarenin araştırılarak tespit edilmesi ve muhatap idarenin davaya dahil edilerek husumetin bu idareye yöneltilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14500, Karar No: 2019/1688, Tarih: 17.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/14500 E.  ,  2019/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık ...'ün temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ün, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kovuşturma aşamasında olayı hatırlamadığını beyan eden mağdurlar ..., ...'ın soruşturma aşamasında koğuşa girdiklerinde sanıklar ... ve ...'ün direndiklerini ve küfrettiklerini, üniformalarının yırtıldığını, müdürlere durumu haber verdiklerini, kurum 2. müdürü ...'in sanık ...'ı müşahade bölümüne götürmelerini söylediğini, diğer şüphelileri ifade için çağırdıklarında, sanık ... geri dönünceye kadar dışarı çıkmayacaklarını, koğuşu da ateşe vereceklerini söyleyerek kendilerini tehdit ettiklerini, bahçeye çıkardıklarında ise sanık ...'ün elindeki bardağı kırarak kendilerine gösterdiğini ve tehdit içeren sözler söylediğini, sanıkları tek tek ifade için dışarı çıkarınca sanık ...'in elbisesinin koluna bıçak sakladığını gördüklerini ve bıçağı muhafaza altına aldıklarını beyan ettikleri, tanık ...'ın aşamalarda alınan beyanları ve tanıklar ... ile ...'nun ayrıntılı savcı huzurunda alınan beyanlarında ise; nöbetçi baş memur ...'ın B3 koğuşunda sorun olduğunu bildirmesi üzerine koğuşa girildiğinde sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin ellerine bardak alıp kırarak personelin üzerine saldırdığını, küfür ve tehdit ettiklerini, kendilerini koğuştan almaya çalıştıklarında tehdit ve küfürle kendilerine engel olmaya çalıştıklarını, sanık ...'in koğuşta bulunan meyve bıçağı ile kendisini almaya çalışan memurlara vurmaya kalktığını, mağdurların gömleklerinin yırtıldığını, olay yatıştıktan sonra sanık ...'ı ifadesinin alınması için müşahadeye aldıklarını, bu sırada sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin, "...'ı vermezseniz koğuşu yakacağız hepinizi tanıyoruz." diyerek tehditlerini sürdürdüklerini, 01/05/2009 tarihli olay tutanağında ise, koğuştaki sorun nedeniyle ... ve ... dışarıya çıkarılmak istenirken sanıklar ... ve ...'ün görevli personele karşı koyduğu, sanıklar ... ve ...'ın bunlara destek vererek kavga çıkardığı kavga esnasında mağdurların üniformalarını çekiştirerek yırtıp sinkaflı sözler sarf ettikleri, daha sonra koğuşa kurum müdürleri ve yeterli personelle girildiği, bu esnada tutukluların koğuşu ateşe verip yakmaya kalkıştıkları, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin ellerine bardaklar alıp kırarak tüm personele saldırıp küfür ve tehdit ettikleri, sanıklar ..., ..., ...'ün elbiselerini çıkartarak jiletle kendilerini kesmeye yönelerek personele saldırdıkları, sanık ...'in koğuşta bulunan meyve bıçağı ile personele vurmaya kalktığının belirtildiği anlaşılmakla; olay tutanağı, mağdur ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve dosya kapsamı itibariyle olay hakkında bilgi sahibi olduğu anlaşılan kurum müdürleri tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.