muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3484, Karar No: 2011/3754, Tarih: 06.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3484 E.  ,  2011/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 4 parsel sayılı 13260,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak, taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye intikal eden yerlerden olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar da davacı Hazine’nin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı Hazine tarafından dayanılan tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye kalan yerlerden olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11793, Karar No: 2013/13726, Tarih: 11.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11793 E.  ,  2013/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'un işleteni, davalı ...'ın sürücüsü olduğu ve davalı .... Sigorta'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın yaya olan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek kaza nedeniyle uğranılan maddi zararlar ve işgöremezlik tazminatı için ıslahla artırılmış haliyle 19.678 TL maddi tazminat ile 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamı sırasında davalı ... hakkındaki davasını atiye terketmiştir.

Davalı ... Sigorta vekili, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ise, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.220,51 TL maddi tazminat ile 2.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar .... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketi hakkında açılan dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, motorlu araçların noterlerce yapılmayan her türlü satış ve devir işlemlerinin geçersiz olmasına, aracın haricen 3.kişiye satıldığı, bu nedenle işleten sıfatı ve sorumluluğun olmadığına ilişkin savunmanın satıcı ile alıcı arasındaki iç ilişki olup, bu hususun olayda zarar gören 3.kişiye karşı ileri sürülememesine göre davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli ve geçici işgöremezlik tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan tazminat raporunda, davacının bakiye ömür hesabı için aktif yaşam sonu olan 60 yaş esas alınmış ve 60 yaş bitimine kadar tazminat hesaplanmıştır. Oysa dairemizin yerleşik uygulamalarına göre bakiye ömür hesabı, aktif yaşam sonuna kadar değil muhtemel yaşam süresi sonuna kadar yapılmaktadır. Buna göre, bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı lehine düşük tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan tazminat raporunda, davacının bakiye ömür hesabı için aktif yaşam sonu olan 60 yaş esas alınmış ve 60 yaş bitimine kadar tazminat hesaplanmıştır. Oysa dairemizin yerleşik uygulamalarına göre bakiye ömür hesabı, aktif yaşam sonuna kadar değil muhtemel yaşam süresi sonuna kadar yapılmaktadır. Buna göre, bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı lehine düşük tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3- Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 10/2 maddesinde düzenlenen “Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” hükmü gereğince davacı aleyhine manevi tazminat yönünden hükmedilen vekalet ücretinin davalı vekili lehine hükmedilen vekalet ücretinden fazla olmaması gerekirken davacı aleyhine yüksek vekalet vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 492,90 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına, Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1471, Karar No: 2006/3944, Tarih: 17.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1471 E.  ,  2006/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazaanın meni ve durak hakkının tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 1986 yılında müvekkili ile babası ... ...'ın dava dışı 15 kişi ile birlikte Manavgat otogarında otobüs işletmeciliği yapmak üzere adi ortaklık kurduklarını, ... ...'ın ... plakalı otobüs ile bir süre çalıştıktan sonra otobüsü durak ... ile birlikte oğlu olan müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin de bir süre sonra babasından devraldığı otobüsü davalıya sattığını, satış senedinde kooperatife ait hak ve menfaatların satıcıda kalacağının kararlaştırıldığını, durakta ikinci otobüs işletme ... doğduğunu, ancak davalının ikinci otobüsü de kendisinin işleteceğini iddia ettiğini, oysa ikinci otobüsü kullanma hakkının kooperatif kurucularına ait olduğunu ileri sürerek taraflar arasındaki muarazanın menine ve otobüs durağındaki ikinci otobüs durak hakkının müvekkili ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 193 maddesi görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacı tarafından karşı tarafa görevli ve yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunluluğunu getirmiştir. Aynı maddenin 3 fıkrasında ise karara karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içerisinde yeniden dilekçe verilmesi veya çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerektiğine değinilmiştir. Ancak İnceleme konusu davada dava dilekçesi görevli Asliye hukuk Mahkemesine açıldığı halde kalemdeki hata sonucu Sulh Hukuk Mahkemesi esasına kaydedilmiştir. Kalem hatası nedeniyle görevsiz mahkeme esasına kaydedildiğine göre mahkemece yapılacak ... mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın re’sen görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Bu durumda dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için ayrıca bir taraf talebi gerekmez. Öyle ise mahkemece işin esasına girilmeli, tarafların delil ve karşı delilleri toplanmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Aksine düşüncelerle ve yazalı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22580, Karar No: 2017/36289, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22580 E.  ,  2017/36289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9348, Karar No: 2018/5356, Tarih: 12.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9348 E.  ,  2018/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

“ Özel Eğitim Tesisleri ve Tic. Ltd. Şti.” isimli özel eğitim hizmetleri veren işyerini işleten sanık ... ve Metin'in şirketin temsilcisi, sanık ...'ın ortağı oldukları, sanıkların hukuka aykırı olarak ele geçirdikleri bilgileri kullanarak katılanlara ulaştıkları, olay tarihinde şirket çalışanı olan tanık Cihan'ın kendisinin Milli Eğitim'den geldiğini belirterek, katılanın çocuğuna ait bilgileri kullanarak katılanlara e-okul sistemi seti sattığı, bu amaçla senet aldığı, senetleri iptal ettirmek isteyen katılanların sanıklara ve tanığa bir daha ulaşamadığı, bu surette sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların eylemlerini, ticari faaliyet sırasında işlemesi nedeniyle eylemlerin TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1677, Karar No: 2017/4720, Tarih: 04.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1677 E.  ,  2017/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

1-PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı bilinen bir gerçektir.

Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs etme, nitelikli yaralama, güvenlik güçleriyle çatışmaya girme, meskun mahalle ya da karayoluna mayın/patlayıcı madde yerleştirme-infilak ettirme, şehir sakinlerini zorla tutup canlı kalkan yapma, hastane, okul gibi kamu binalarını patlayıcı maddelerle tahrip etme gibi amaç suç yönünden elverişli/vahim olduğunda kuşku bulunmayan eylemlere asli fail veya şerik olarak iştirak ettiğinin kanıtlanması halinde hem araç suçlardan hem de TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen amaç suçtan cezalandırılması gerekmekte olup, şehrin her tarafında işlenen ve fakat işlenişi üzerinde müşterek hakimiyeti bulunmayan veya şerik sıfatıyla katıldığı da mevcut delillere göre sabit olmayan vahim eylemlerden sanığın sorumlu olduğunun kabulü imkanı bulunmadığı da gözetilerek, silahlı terör örgütü PKK/KCK'nın şehirlerdeki gençlik yapılanması olan YPS bünyesinde "..." kod ismiyle faaliyet göstererek hendek ve barikatların yapım aşamasında aktif görev alıp akabinde hendek ve barikatlarda nöbet tutan sanığın, meydana gelen vahim eylemlere fail ya da şerik olarak katılıp katılmadığının tespiti bakımından, sanığın nöbet tuttuğu alanda vahim nitelikte bir eylemin gerçekleşip gerçekleşmediğinin ilgili birimlerden sorulması, gerçekleşmiş ise bu olaylarla ilgili soruşturma veya kovuşturma kapsamında savunma ya da ifadelerine başvurulan şahısların varsa sanıkla ilgili olanlarının tespiti ile ifade tutanaklarının onaylı suretlerinin dosya içine alınması, gerekli görülmesi durumunda ilgililerin dinlenilmesi, sanığın vahim eylemlere iştirakinin tespiti halinde araç suçlardan da dava açılması için gereğine tevessül edilerek açılan davaların iş bu dava ile birleştirilerek birlikte görülmesi, silahlı terör örgütüne üye olma suçunun TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak suçu ile geçitli olduğu da göz önüne alınarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre, sanığın vahim eylemlere katıldığının anlaşılması halinde TCK’nın 302. maddesi uyarınca, aksi halde ise örgüt üyesi olduğu anlaşıldığından silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin İstinaf karar başlığında suç tarihinin “12.05.2016” yerine “2016” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 307/4. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, sanığın tutukluluk halinin devamına, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35087, Karar No: 2014/1043, Tarih: 20.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35087 E.  ,  2014/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2012/1003-2013/712

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emirlerinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçelerinde asıl borçlara yönelik ödemeye ilişkin yazışmalarının devam ettiğini belirterek işlemiş faiz taleplerine itiraz ettiği, alacaklılar vekilinin itirazların kaldırılması isteminin mahkemece kabulüne verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Alacaklının temerrüt faizi isteyebilmesi için takip dayanağı belgede vadenin bulunması ya da borçlunun temerrüde düşürülmüş olması zorunludur. Nitekim 11.12.1957 tarih ve 17/29 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da adi senette vadenin olması halinde, faizin vade tarihinden itibaren istenebileceği kabul edilmiştir. (HGK. nun 22.03.2000 tarih ve 12-706/181 sayılı kararı ) Senette vade yok ise alacaklı tarafından borçlunun takip tarihinden daha evvel temerrüde düşürüldüğünün İİK. nun 68.maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatı zorunludur.

Somut olayda, takip dayanağı belgede vade mevcut olmadığına ve icra takibinden önce borçlunun temerrüde düşürüldüğüne ilişkin alacaklılar tarafından İİK. nun 68.maddesinde belirtilen nitelikte herhangi bir belge ibraz edilmediğine göre, ancak takip tarihinden itibaren faiz talep edebilirler.

O halde mahkemece, işlemiş faize yönelik itirazlarının kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4822, Karar No: 2016/10482, Tarih: 19.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/4822 E.  ,  2016/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25.01.2016 gün ve 2015/13851 Esas, 2016/837 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir.

Davacı, sınır komşusu olan davalının taşınmazında kazı ve tesviye çalışması yapmak suretiyle taşınmazlar arasında kot farkı oluşmasına neden olduğunu, bu nedenle toprak kayması ve göçükler meydana geldiğini, taşınmazına elatmanın önlenmesi ile tüm olumsuzluklar giderilecek şekilde eski hale getirilmesini talep etmiştir.

Davalı, kot farkının kendisi tarafından meydana getirilmediğini, toprak kaymasının davacının yağmur sularının akıntısını kendi taşınmazına çevirmesinden ve sürekli damlama sulama yapmasından kaynaklandığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, bilirkişi raporunda A, B, C ve D harfleriyle gösterilen kısımlara toprak doldurulması suretiyle taşınmazın eski hale getirilmesine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 07.03.2014 tarihli 2013/15475-2014/3036 sayılı ilamıyla “...davalı ...’nün eyleminden kaynaklanan bir zarar tespit edilememiş ise de istinat duvarının yapımının zaruri bulunması halinde her iki taşınmazın maliklerinin masrafları ortak olarak karşılamaları gerekir. Bu durumda mahkemece uzman bilirkişilerden zararın giderilmesi için alınması gereken önlemlerin neler olabileceği konusunda yeniden rapor alınması, zararın giderilmesi için yapılacak masrafların belirlenmesi, tarafların bu masraflara müştereken katılmaları suretiyle uyuşmazlığın çözümü yoluna gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda “...davalı tarafın kendi kusuru olmaksızın davacının taşınmazında meydana gelen göçüklerin önlenmesi için davacının kendi taşınmazı üzerinde gereken zirai tedbirleri alması gerektiği, kaldı ki komşuluk hukuku gereği tarafları yüksek maliyetli çözüm yöntemlerine zorlamanın davacı taraf yönünden de hukuki menfaatleri aşırı zedeleyeceği...” gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 25.01.2016 tarihli ve 2015/13851 Esas, 2016/837 sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.