muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5569, Karar No: 2022/11100, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5569 E.  ,  2022/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşiyle fiili birliktelik gerekçesi ile babadan dolayı alınan ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline ve aylığın tekrar bağlanması, kesilen aylığın yasal faiziyle tahsili ve Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla 22/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2005 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı 2017 yılında yapılan denetim sonrası 2008-2017 yılları fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/10784, Karar No: 2024/20308, Tarih: 13.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10784 E.  ,  2024/20308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/266 E., 2016/392 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğii BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15016, Karar No: 2014/2009, Tarih: 17.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15016 E.  ,  2014/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

NUMARASI : 2010/122-2012/726

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya ait taşınmazda bulunan bitkilerin davacının deniz manzarasının kapanmasına neden olduğunu ve bitkilere zarar verdiğini ileri sürerek komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile palmiye ve feniks ağaçlarının sonbahar ve ilkbahar mevsimlerinde usulüne uygun şekilde davalı tarafça budanmasına karar verilmiştir.

Hükmü, her iki taraf vekilleri temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, yargılaması sırasında yapılan keşif sonucu alınan 25.08.2011 tarihli bilirkişi heyeti tarafından sunulan raporda davalıya ait ağaçların davalıya zarar vermediği, ağaçların büyümesi ve boyunun uzaması halinde budanarak deniz manzarasının kapanmasının önlenebileceği tespit edilmiştir. Bilirkişi raporunda davalıya ait ağaçların bakımsız olduğuna, budanmadığına yönelik tespit yapılmamıştır. Dava konusu ağaçlar sebebiyle henüz zarar doğmadığı, yakın gelecektede muhtemel bir zarar doğmasını bekleyecek olguların olmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1469, Karar No: 2019/3200, Tarih: 08.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1469 E.  ,  2019/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-Neova Sigorta A.Ş. adına Av. ... 2- ... Belediye Başkanlığı adına Av. ... 3-... aralarındaki dava hakkında ... Mahkemesinden verilen 10.05.2016 tarihli ... E. - 2016/263 K. sayılı sayılı hükmün, davalılardan Neova Sigorta A.Ş. ve Filyos Belediye Başkanlığı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı Belediye ile özel halk otobüsü işleteni arasındaki ilişki, özel halk otobüslerinin işletme şartları, davalı belediye veya Büyşehir Belediye Başkanlığı ile aralarında sözleşme olup olmadığı, işletme ruhsatının şartlarına dair kayıt ve belgeler celp edilerek gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8032, Karar No: 2024/10949, Tarih: 04.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/8032 E.  ,  2024/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/185 E., 2015/209 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

EK KARAR : Temyiz isteminin sıfat yokluğundan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilen ek kararı 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında kurulan asıl kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin asıl kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, sanığın iki eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, tek cezaya mahkum edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

A.Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Sanığa usulüne uygun olarak 09.04.2015 tarihinde tebliğ edilen asıl hükmün sanığın oğlu tarafından 7 günlük yasal süreden sonra verilen dilekçe ile 17.04.2015 tarihinde temyiz edilmesi üzerine mahkemece 21.04.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin sıfat yokluğundan reddine karar verildiği, verilen ek kararın sanığa 25.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 7 günlük yasal süreden sonra 03.09.3015 tarihinde ek kararın temyiz edilmesi nedeniyle sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

26.01.2014 tarihinde kolluk görevlilerince oluşturulan kontrol noktasında durdurulan ve sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yoklama kaçağı bir şahsın tespiti üzerine, bagajların indirilmesi sırasında sanığa ait ağız kısmı koli bandı ile bantlanmış olan bir kutunun bant kısmının kendiliğinden açılması sonucu içerisinde kaçak sigaralar bulunduğunun görülmesi üzerine yapılan incelemede sanığa ait başka koliler ve valiz bulunduğu tespit edilmiş, yapılan aramada toplam 155 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

30.01.2014 tarihinde kolluk görevlilerince oluşturulan kontrol noktasında durdurulan ve sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüsün kimlik kontrolü için kontrol noktasına alındığı, yolcuların bagajda bulunan çantalarından kimliklerini almaları için bagaj açtırıldığında ise sanığa ait kolinin yırtık bulunan kısmından içerisinde kaçak sigaralar bulunduğunun tespiti üzerine, sanığa ait diğer kolilerde de yapılan aramada toplam 58 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları talebiyle ayrı ayrı açılan kamu davalarının zincirleme suç kapsamında birleştirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları talebiyle ayrı ayrı açılan kamu davalarının zincirleme suç kapsamında birleştirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında, sigaraları arkadaşlarına içmek için götürdüğünü, suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Tutanak tanıkları dinlenmiş, sanığın 4 gün arayla yakalandığını, tutanak içeriklerinin doğru olduğunu ifade ettikleri anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya içerisinde olup, her iki olayda ele geçen suça konu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre "pek hafif" değerde olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları kapsamında bulunduğu,

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının ''yirmiüçüncü'' fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası nazara alınarak sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

A.Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23148, Karar No: 2013/33004, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/23148 E.  ,  2013/33004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine başlatılan genel haciz yoluyla takipte borçlular itiraz etmiş olup alacaklı itirazların kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiğinden bahisle talebin reddine karar verilmiştir.

1581 Sayılı Kanunun 12.maddesi; "Kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleri, kağıtları ve her türlü taahhütname ve sözleşmeler ortağın oturduğu veya kooperatifin bulunduğu köy veya mahalle ihtiyar heyetleri tarafından parasız olarak tasdik olunur. Bu suretle tasdik olunan senet ve belgeler İcra ve İflas Kanunu'nun 38 inci maddesinde yazılı belgeler hükmündedir" açıklamasını getirmiştir. İİK.nun 38.maddesine ise; "Mahkeme huzurunda yapılan sulhlar, kabuller ve para borcu ikrarını havi re'sen tanzim edilen noter senetleri, istinaf ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. " hükümlerini içerdiğinden 1581 Sayılı Kanunun 12.maddesine göre  usulüne uygun imza ve tasdik edilen kooperatif borçlanma sözleşmeleri İİK.'nun 68. maddesi kapsamında belge niteliğindedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen  alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibin İİK.'nun 68. maddesi kapsamındaki belgeye dayandığı  mahkemece  nazara alınarak, itirazların kaldırılması  talebinin  kabulü  yerine, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer yandan;

Borçlu kooperatif yetkilisi itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında 18.09.2012 tarihli celsede “biz krediyi çektik, kooperatif olarak inşaat yaptık, hayvanların birçoğu öldü, borcumuzu ödemeye çalışacağız” şeklinde beyanda bulunmakla artık alacaklı tarafından İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belge ibraz edilmesine gerek  yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan "hukuki ilişki ve borçtur." Borçlu hukuki ilişki ve borcu kabul edip  borcu ödemeye çalışacaklarını ileri sürdüğüne göre kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatına ihtiyaç bulunmamaktadır.

(H.G.K. 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.). Mahkemece anılan nedenle de borçlu kooperatifin itirazının kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5887, Karar No: 2018/9428, Tarih: 18.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5887 E.  ,  2018/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............ Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 20/05/2005-01/03/2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

............ Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

............ Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz, ............ Mahkemesince 28/09/2017 tarihli ek kararıyla temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verildiği ve ek kararın yine davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir ............ görülmemesine, ............ Mahkemesi kararında bir ............ bulunmadığından, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 28/09/2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.